muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/488, Karar No: 2024/2946, Tarih: 06.06.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE
Esas     No : 2024/488
Karar	No : 2024/2946                                                                   
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Başkanlığı	  
VEKİLİ	: I. Hukuk Müşaviri V. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...'ı temsilen ... Sendikası
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Konya ili, Karatay İlçe Müftülüğünde uzman vaiz olarak görev yapan davacının, Diyanet İşleri Başkanlığı Atama ve Yer Değiştirme Yönetmeliği'nin 5. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan ortak nitelik  şartını kaybettiğinden bahisle, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 98. Maddesinin birinci fıkrasının  (b) bendi uyarınca görevine son verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararıyla; davacının uzman vaiz olarak yürüttüğü kamu hizmetinin niteliği de göz önüne alındığında, hakkında başlatılan tahkikat kapsamında elde edilen bilgi ve belgelerden, Diyanet İşleri Başkanlığı Atama ve Yer Değiştirme Yönetmeliği'nin 5/b maddesinde belirtilen "ortak nitelik" şartını kaybettiği sonucuna varılmakla, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 98/b maddesi uyarınca Diyanet İşleri Başkanlığındaki görevine son verilmesi yönünde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; dava konusu işlemin, davacının da kabul ettiği karşılıklı his düzeyindeki duygusal yakınlaşma açısından ölçülü olmadığı, bu durumun Diyanet İşleri Başkanlığındaki görevinin ortak nitelik şartını kaybetme olarak nitelendirilemeyeceği ve görevinin sona erdirilmesini gerektirmediği; anılan ortak nitelik şartını kaybettiğinin çevresinde bilinir olduğu yönünde başkaca bir tespit de bulunmadığı anlaşıldığından, 
genel hayat tecrübesine göre İlahiyat Fakültesi öğrencisi olan bir kadının toplumun genel kabullerine göre hoş karşılanmayacak, kabul edilmeyecek böyle bir konuda yalan söylemeyeceği ön kabulünden hareket edilerek kanaate dayalı olarak getirilen teklif üzerine, davacının, Diyanet İşleri Başkanlığındaki görevinin sona erdirilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dava konusu işlemin iptaline  karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI	: Dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Bölge İdare Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ	: ...

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI	: Dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Bölge İdare Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ	: ...
 DÜŞÜNCESİ		: Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
MADDİ OLAY : 
Konya ili, Karatay İlçe Müftülüğünde uzman vaiz olarak görev yapan davacının, Diyanet İşleri Başkanlığı Atama ve Yer Değiştirme Yönetmeliği'nin 5. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan ortak nitelik  şartını kaybettiğinden bahisle, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 98. Maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca görevine son verilmesi üzerine temyizen incelenen dava açılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT:
657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 48. maddesinin birinci fıkrasının (B) bendinin (2) numaralı alt bendinde; memurluğa alınacaklarda aranacak özel şartlar arasında, "Kurumların özel kanun veya diğer mevzuatında aranan şartları taşımak" koşuluna yer verilmiş; 98. maddesinin (b) bendinde; memurların "memurluğa alınma şartlarından herhangi birini taşımadığının sonradan anlaşılması veya memurlukları sırasında bu şartlardan herhangi birini kaybetmesi" hali, Devlet memurluğunu sonra erdiren durumlar arasında sayılmıştır.
Diyanet İşleri Başkanlığı Atama ve Yer Değiştirme Yönetmeliği'nin 5. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde ise; "Atanmalarında dini öğrenim şartı esas alınan unvanlarda; itikat, ibadet, tavır ve hareketlerinin İslâm törelerine uygunluğunun çevresinde bilinir olduğu şeklinde ortak bir nitelik taşımak" koşulu, Diyanet İşleri Başkanlığı kadrolarına ilk defa atanacaklarda aranacak genel şartlar arasında sayılmıştır. 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Yukarıda açık metinlerine yer verilen mevzuat hükümleri bir bütün halinde değerlendirildiğinde, atanmalarında dini öğrenim şartı esas alınan unvanlarda görev yapan personelin; 657 sayılı Kanun'un 48. maddesinin birinci fıkrasının (B) bendinin (2) numaralı alt bendi ile 98. Maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, ilgili Yönetmelik'te aranılan "itikat, ibadet, tavır ve hareketlerinin İslâm törelerine uygunluğunun çevresinde bilinir olduğu'' şeklindeki ortak nitelik şartını kaybettiğinden bahisle görevine son verme işleminin tesisi için ''İslam törelerine uygun olmayan bir eylemin bulunması'' ve ''bu eylemin çevresinde bilinir olması'' şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği açıktır.

Dosyanın incelenmesinden; Ş.D. isimli kadının soruşturma sırasında alınan ifadesinde; davacının kendisini Afyonkarahisar ilinde bulunan bir otele bıraktığını, otelin resepsiyonunda beklemesini söylediğini ve eşinin adıyla kendisi için otele giriş yaptığını, aynı odada bir gece birlikte kaldıklarını detaylı şekilde açıkladığı, disiplin soruşturması sırasında temin edilen otel kayıt formunda yer alan bilgilerin Ş.D.'nin ifadeleriyle tutarlılık gösterdiği, evli olan davacının yaşadığı ilişkinin Ş.D.'nin ailesi tarafından öğrenilmesi üzerine ailenin şikayeti nedeniyle olayın Karatay İlçe Müftülüğü ve Konya İl Müftülüğüne kadar duyulduğu, soruşturma sırasında görüşüne başvurulan uzman doktor jinekolog ve cinsel terapist Ü.G. tarafından, Ş.D.'nin anlatımlarının doğrulandığı ve ilişkinin Ş.D.'nin söylediğinden daha ileri boyutta olduğunun belirtildiği, Kuran Kursu öğreticisi Ş.K.'nin ifadesinde, davacının gece saat 24:00 sularında Ş.D.'yi kaldığı Diyanet öğrenci evine bıraktığını ifade ettiği, taraflar arasında whatsapp yazışmalarının bulunduğu, davacının da ifadesinde Ş.D. ile bir dönem duygusal ilişki yaşadıklarını kabul ettiği anlaşılmıştır.
	Bu durumda, dini konularda halka doğru ve gerçek bilgiler vermesi ve davranışları ile örnek olması gereken davacının, söz konusu eylemleriyle itikat, ibadet, tavır ve hareketlerinin İslam törelerine uygunluğun olduğunun çevresinde bilinir olması gerektiğine yönelik ortak nitelik şartını kaybettiğinden görevine son verilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık, aksi yöndeki Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:						 Açıklanan nedenlerle;
1. 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan davalı idarenin temyiz isteminin kabulüne,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü, İdare Mahkemesi kararının kaldırılması ve dava konusu işlemin iptali yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesine, kesin olarak 06/06/2024 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/1941, Karar No: 2024/2954, Tarih: 06.06.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 ONİKİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2021/1941
Karar	No : 2024/2954                                                                                
DAVACI	: ... Sendikası	  
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALILAR	: 1- ...
VEKİLİ	: Hukuk Müşaviri ...
2- ... Başkanlığı	 
VEKİLİ	: I. Hukuk Müşaviri ...
DAVANIN KONUSU: 15/04/2015 tarih ve 29327 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Diyanet İşleri Başkanlığı Atama ve Yer Değişikliği Yönetmeliği’nin "Cami görevlilerinin mahalli hizmet gereği yer değiştirmeleri" başlıklı 37. maddesinin birinci fıkrasında yer alan ''sekiz'' ibaresinin, aynı maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan ''Yer değiştirmeler aynı grup camiler arasında olmak üzere öncelikle aynı ilçe içinde, yer bulunamaması halinde il içinde, il içinde de yer bulunamaması halinde iller arası yapılır.'' ibaresinin, "Eşdeğer kadrolar" başlıklı 44. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan; ''vaiz, cezaevi vaizi'' ibaresinin, "Aynı yerdeki cami görevlilerinin yer değiştirmesi" başlıklı Geçici 1. maddenin ''37. maddedeki kıstaslar dikkate alınarak bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihte cami görevlilerinden görev yaptığı camide yirmi yılını tamamlayanların yer değişiklikleri 2015 yılı Haziran - Eylül döneminde, on beş yılını tamamlayanların yer değişiklikleri 2016 yılı Haziran - Eylül döneminde yapılır. Bu Yönetmeliğin 37'nci maddesindeki süreye göre zorunlu yer değişiklikleri ise 2017 yılından itibaren yapılmaya başlanır ve sürelerin hesaplamasında 1 Haziran tarihi esas alınır.'' ibaresinin iptali istenilmiştir. 
DAVACININ İDDİALARI	: Davalı idarenin yer değişikliğine ilişkin görev süresini hiçbir zaman net bir şekilde belirleyemediği, personelinin çalışma koşullarının ve taleplerinin dikkate alınmadığı, yer değiştirme sürelerinin defalarca değiştiği, Yönetmelikte birden çok yer değişikliği düzenlemesi varken bunlara ek olarak bir de “zorunlu rotasyon” düzenlemesinin yapılmasında hizmet gereğinin bulunmadığı, yapılan düzenleme ile ilçede görev yapan din görevlisinin ilçede, ilde görev yapan din görevlisi de ilde kalacağı, aynı grup cami bile olsa, camilerin sosyal ve fiziki şartları birbirlerinden farklı olduğu, dolayısıyla yer değişikliği uygulamasının standart şekilde yapılmasının oldukça güç olduğu, düzenlemelerin hiçbir zaman uygulanamadığı, her zaman kurumun “kronik bir sorunu” olarak kaldığı, anılan düzenleme de aynı özlük haklarına sahip aynı kadro da görev yapan personelin kadro eş değerleri birbirinden farklı olarak düzenlendiği, ilçe müftüsü kadrosu ile uzaman vaiz kadrosu eşit kadro olarak görülürken, vaiz kadrosu ise bu kadrolara eşit görülmediği, bu hususun 657 sayılı Kanun'da yer alan kariyer ve liyakat ilkelerine aykırı olduğu belirtilerek, dava konusu maddelerin iptali gerektiği öne sürülmektedir.

DAVALININ	SAVUNMASI	: Yer değiştirmenin kamu hizmetinin daha iyi yürütülebilmesi için yapıldığı, nakil işlemlerinin beş kişiden oluşan bir Değerlendirme ve Yer Değiştirme Komisyonu kararı doğrultusunda yapılacağı, Yönetmeliğin 30. maddesinde camiler özelliklerine ve cemaat durumuna göre beş gruba ayrıldığı, atama işlemi gerçekleştirilirken personel arasında herhangi bir ayrımcılığa meydan vermemek, personelin mağduriyetine de sebebiyet vermemek için düzenleme yapıldığı, “vaiz, cezaevi vaizi” düzenlemesinin iptaline istemi konusunda, Başkanlık personelinden il müftü yardımcısı ve dengi ile daha alt düzeyde bulunan kadroların eşdeğerleri, atama usulü, disiplin amiri, memurlar arasındaki hiyetarşik yapı dikkate alınarak yedi kademe olarak belirlendiği, vaiz ve cezaevi vaizi ikinci kademede, başvaiz ve uzman vaizin ise birinci kademede yer aldığı, 23/12/2011 tarihli ve 28151 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Vaizlik, Kur'an Kursu Öğreticiliği, İmam Hatiplik ve Müezzin Kayyımlık Kadrolarına Atama ve Bu Kadroların Kariyer Basamaklarında Yükselme Yönetmeliğinde, uzman vaizlik için vaiz olarak 6 yıl, başvaizlik için vaiz olarak 4 yıl çalışmış olmak ve yapılacak kariyer basamaklarına yükselme sınavında başarılı olmak şartı getirildiği, dolayısıyla eşdeğer kadro açısından denk olmadıkları ileri sürülerek davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ:...
DÜŞÜNCESİ	: Kamu hizmetinin etkin ve verimli bir şekilde yürütülmesi için yer değiştirmeye ilişkin maddelerin düzenlendiği, özelliklerine göre gruplara ayrılan camiler arasında yer değiştirme yapılmasının hizmetin sunumu açısından daha uygun olduğu, ilgili Yönetmelik uyarınca kadrolar kariyer basamaklarına ayrılmış ve bu yönetmeliğe uygun olarak eşdeğer kadrolar belirlenmiş olması karşısında dava konusu düzenlemelerin hukuka uygun olduğu ve davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI: ...
DÜŞÜNCESİ	: Davacı Sendika vekili tarafından, 15.4.2015 tarih ve 29327 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Diyanet İşleri Başkanlığı Atama ve Yer Değişikliği Yönetmeliğinin 37. maddesinin 1. fıkrasında yer alan ''sekiz'' ibaresinin, 37. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde yer alan ''Yer değiştirmeler aynı grup camiler arasında olmak üzere öncelikle aynı ilçe içinde, yer bulunamaması halinde il içinde, il içinde de yer bulunamaması halinde iller arası yapılır.'' ibaresinin, 44. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde yer alan ''vaiz, cezaevi vaizi'' ibaresinin, Geçici 1. maddenin  iptaline karar verilmesi istenilmiştir.
Anayasanın 124. maddesinde; Başbakanlık, bakanlıklar ve kamu tüzel kişilerinin, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve tüzüklerin uygulanmasını sağlamak ve bunlara aykırı olmamak şartıyla yönetmelik çıkarabilecekleri kurala bağlanmıştır.

Anayasanın 124. maddesinde; Başbakanlık, bakanlıklar ve kamu tüzel kişilerinin, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve tüzüklerin uygulanmasını sağlamak ve bunlara aykırı olmamak şartıyla yönetmelik çıkarabilecekleri kurala bağlanmıştır. 
Bir hiyerarşik normlar sistemi olan hukuk düzeninde alt düzeydeki normların, yürürlüklerini üst düzeydeki normlardan aldığı kuşkusuz olup bir normun, kendisindan daha üst konumda bulunan ve dayanağını oluşturan bir norma aykırı veya bunu değiştirici nitelikte hüküm getirmesi mümkün bulunmamaktadır.
Davaya konu  15.4.2015 tarih ve 29327 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Diyanet İşleri Başkanlığı Atama ve Yer Değişikliği Yönetmeliği, Yönetmelik, 633 sayılı Diyanet İşleri Başkanlığı Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ve 19.4.1983 tarihli ve 83/6525 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Devlet Memurlarının Yer Değiştirme Suretiyle Atanmalarına İlişkin Yönetmeliğe dayanılarak hazırlanmıştır.  
Yönetmeliğin "Cami görevlilerinin mahalli hizmet gereği yer değiştirmeleri" başlıklı 37. maddesinin 1. fıkrasında, "36 ncı maddede belirtilen sebepler dışında, cami görevlilerinin yer değiştirmelerine esas olmak üzere illerde il müftüsünün başkanlığında, durumu görüşülecek görevlinin bağlı bulunduğu müftü dâhil beş kişiden oluşan bir Değerlendirme ve Yer Değiştirme Komisyonu kurulur. Bu komisyon; görev yaptığı camide sekiz yılını tamamlayan cami görevlilerinin yer değiştirmelerini her yıl Haziran ayında toplanarak aşağıdaki kıstaslara göre gerçekleştirir:", bu fıkranın a) bendinde de "Yer değiştirmeler aynı grup camiler arasında olmak üzere öncelikle aynı ilçe içinde, yer bulunamaması halinde il içinde, il içinde de yer bulunamaması halinde iller arası yapılır." şeklinde düzenleme yapılmıştır.
Kamu hizmetinin eksiksiz ve düzenli olarak yürütülmesinden sorumlu olan idarenin, mevzuatın öngördüğü şekilde hizmetin gereklerini esas alarak, bu hizmeti yürütecek personelin atanmasını belirli kurallara bağlama, personelin bir hizmet biriminde uzun süre görev yapmasının gerek personel, gerekse hizmet yönünden ortaya çıkartabileceği olumsuzlukları giderme, görevde verimliliği artırma ve yurdun değişik hizmet bölgeleri ve alanlarında görev yapmalarını sağlayarak, hizmetin etkin ve verimli bir şekilde yürütülebilmesi ve yaygınlaşmasını temin etme amacına yönelik olarak düzenlendiği anlaşılan dava konusu Yönetmeliğin aynı camide sekiz yılını dolduran cami görevlilerinin mahalli hizmet gereği yer değiştirmelerini ve bunun beş kişiden oluşan bir Değerlendirme ve Yer Değiştirme Komisyonu kararı doğrultusunda yapılmasını öngören 37. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "sekiz" ibaresinde hukuka ve kamu yararı ile hizmet gereklerine aykırılık görülmemiştir.

Yönetmeliğin 37. maddesinin 1. fıkrasının a) bendinde yer alan ve iptali istenilen "Yer değiştirmeler aynı grup camiler arasında olmak üzere öncelikle aynı ilçe içinde, yer bulunamaması halinde il içinde, il içinde de yer bulunamaması halinde iller arası yapılır."  ibaresine gelince;
657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 72. maddesi ile kurumlarda yer değiştirme suretiyle atamaların; hizmetlerin gereklerine, özelliklerine, Türkiye'nin ekonomik, sosyal, kültürel ve ulaşım şartları yönünden benzerlik ve yakınlık gösteren iller gruplandırılarak tespit edilen bölgeler arasında adil ve dengeli bir sistem içinde yapılması kuralı getirilmiştir. 
Bu maddeye dayanılarak 83/6525 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile kabul edilen ve 25.6.1983 tarihli, 18088 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Devlet Memurlarının Yer Değiştirme Suretiyle Atanmalarına İlişkin Yönetmeliğin 4. maddesi ile yer değiştirme suretiyle atamalarda esas alınacak “Temel ilkeler”, kanun paralelinde belirlenmiş ve yer değiştirme suretiyle atamaların ekonomik, sosyal, kültürel ve ulaşım şartları yönünden benzerlik ve yakınlık gösteren “illerin gruplandırılması” suretiyle oluşturulan “bölgeler” arasında yapılması; bu atamalarda memurların “bölgeler” arasında “adil ve dengeli” dağıtılmasının sağlanması ilkeye bağlanmıştır.
Aynı Yönetmeliğin 5. maddesinde ise; sayılan kriterlere göre illerin gruplandırılarak, gelişmişlik sırasına göre (6) hizmet bölgesine ayrıldığı, bu hizmet bölgelerine giren il merkezlerinin ekli (1) sayılı cetvelde gösterildiği ifade edilmiş, ilçelerin gelişmişlik sırasına göre tespiti ve bölgelere dağılımının kurumlarca yapılacağı belirtilmiştir.
Bununla birlikte aynı maddede; kamu kurum ve kuruluşlarının “altıyı” geçmemek  ve en az “üç bölge” olmak üzere, farklı hizmet bölgeleri belirleyebileceği vurgulandıktan sonra, son fıkrasında, gerek “zorunlu yer değiştirmeye tabi personel”in tespiti konusunda, gerekse en az iki yıl olmak üzere hizmet bölgelerindeki “zorunlu çalışma süreleri”nin tespiti konusunda kamu kurum ve kuruluşlarına yetki verilmiştir.
Davaya konu Yönetmelik incelendiğinde; “Temel ilkeler” başlıklı 18. maddesinde, yer değiştirme suretiyle atamalarda, memurların grup ve sınıflar arasında adil ve dengeli dağıtılmasını sağlamanın esas olduğu belirtilmesine rağmen, “Grup ve sınıflandırma” başlıklı 21. maddesinde, il müftüleri, il müftü yardımcıları, vaizler ve şube müdürleri için “İller” dört gruba ayrılmış ve Ek 1 sayılı listede gösterilmiş, ilçe müftüleri, vaizler ve şube müdürleri için “İlçeler” dört sınıfa ayrılmış ve Ek 2 sayılı listede gösterilmiş, zorunlu yer değiştirmeye olarak belirlenen sayılan görevlilerin grup ve sınıf hizmet süreleri de Yönetmeliğin 22. maddesinde düzenlenerek, bütün grup ve sınıflarda hizmet süresinin asgari üç, azami beş yıl olduğu, asgari hizmet süresini tamamlayanların re'sen başka bir yere atanabileceği öngörülmüştür.

Buna karşılık cami görevlileri olan imam-hatip ve müezzin-kayyım yönünden söz konusu Yönetmelik incelendiğinde; Yönetmeliğin 30. maddesiyle, camiler; A grubu, B grubu, C grubu, D grubu ve E grubu camiler olmak üzere özelliklerine ve asgari ihtiyaç duyulan cami görevlisi sayısına göre gruplandırılmış, Yönetmeliğin 34. maddesiyle de, boş cami kadrolarına, Diyanet İşleri Başkanlığı tarafından cami gruplarına göre belirlenecek MBSTS puanı esas alınarak yer değiştirme suretiyle atanmak için müracaat edileceği öngörülmüştür.
Yönetmeliğin 37. maddesinde ise; görev yaptığı camide sekiz yılını tamamlayan cami görevlilerinin, zorunlu yer değiştirmeleri benimsenmiş olup, yer değiştirmelerin “aynı grup camiler” arasında olmak üzere öncelikle “aynı ilçe içinde”, yer bulunamaması halinde “il içinde”, il içinde de yer bulunamaması halinde “iller arasında” yapılması  kurala bağlanmıştır. Ancak görev yaptığı camide sekiz yılını tamamlayarak zorunlu yer değiştirme kapsamına giren cami görevlilerinin gerek “il içinde” gerekse “iller arasında” yapılacak yer değiştirmelerinde, Yönetmelik ekindeki 1 ve 2 sayılı listelere herhangi bir atıf yapılmayarak cami görevlileri olan imam-hatip ve müezzin-kayyım yönünden “il içinde” ve “iller arasında” yapılacak yer değiştirmelerin “adil ve dengeli” yapılması ilkesi göz ardı edilmiş ve bu konu cami gruplarının gözetilmesi dışında bir kurala bağlanmamıştır. Şayet görev yaptığı camide sekiz yılını tamamlayan imam-hatip ve müezzin-kayyımların, görev yerlerinin değiştirilmesi zorunlu hale getiriliyorsa; cami gruplarına göre yer değişikliği yapılması kuralı yanında, cami grupları illerin ekonomik, sosyal, kültürel ve ulaşım şartları gözetilerek oluşturulmadığından yapılacak yer değiştirmelerde “il içinde” ve “iller arasında” adil ve dengeli dağıtım ilkesinin benimsenmesi ve cami görevlileri açısından da il ve ilçelerin gruplandırılması ve ayrıca bölgelerdeki zorunlu çalışma süresinin belirlenmesi gerekirken, “il içinde” ve “iller arasında” yapılacak yer değişikliğinde herhangi bir kural öngörülmeyerek eksik düzenleme yapıldığından dava konusu Yönetmeliğin 37. maddesinin 1. fıkrasının a) bendinde yer alan ve iptali istenilen "Yer değiştirmeler aynı grup camiler arasında olmak üzere öncelikle aynı ilçe içinde, yer bulunamaması halinde il içinde, il içinde de yer bulunamaması halinde iller arası yapılır."  ibaresinde hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
Yönetmeliğin "Eşdeğer kadrolar" başlıklı 44. maddesinin 1. fıkrasında, Başkanlık personelinden il müftü yardımcısı ve dengi ile daha alt düzeyde bulunan kadroların eşdeğerleri aşağıdaki şekilde yedi kademe olarak belirlendiği belirtilmiş, bu fıkranın a) bendinde, "Birinci kademe: İl müftü yardımcısı, ilçe müftüsü, eğitim görevlisi, başvaiz, uzman vaiz." b) bendinde de, "İkinci kademe: İşletme müdür yardımcısı, şube müdürü, yayınevi satış müdürü, vaiz, cezaevi    vaizi, murakıp. ... " şeklinde düzenleme yapılmıştır.