muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/2076, Karar No: 2024/999, Tarih: 28.02.2024

HUKUKÎ DEĞERLENDİRME:
Aktarılan mevzuata göre, idarelerce ihaleler gerçekleştirirken 2886 sayılı Kanun'da belirtilen ihtiyaçların en iyi şekilde, uygun şartlarla ve zamanında karşılanması ile açıklık ve rekabet ilkelerinin sağlanması ve bu ilkeler uyarınca ihale işlemlerinin gerçekleştirilmesi gerektiği, aksi hâlde ihalelerin 2886 sayılı Kanun'da öngörülen ilke ve kurallara aykırı olacağı anlaşılmaktadır. 
İdarelerin, ihalede açıklık ve rekabetin sağlanması ilkelerine göre ihaleyi gerçekleştirme zorunlulukları kapsamında, yeterli rekabetin sağlanamaması hâlinde ihalenin ana amacının gerçekleşemeyeceği ve dolayısıyla ihaleden beklenen faydanın sağlanamayacağı açıktır. Bir kamu malının kiralanmasından mümkün olduğunca en yüksek gelir elde edilmesi kamunun yararına olacağından, ihaleye daha çok kişinin katılmasına yönelik ihale işlemlerinin tercih edilmesi kamu yararına olacaktır. 
Dava konusu ihale ile 6 ayrı adreste bulunan, kullanım alanları, muhammen kira bedelleri ve geçici teminat bedelleri farklı 6 ayrı kafeterya hep birlikte 3 yıllığına kiralanmaları amacıyla ihaleye çıkarılmıştır.
2886 sayılı Kanun'un 2. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, idarelerce gerçekleştirlen ihalelerde ihtiyaçların en iyi şekilde, uygun şartlarla ve zamanında karşılanması ve açıklık ve rekabet ilkelerinin sağlanmasının esas olduğu, ancak, dava konusu ihalede, farklı adreslerde bulunan 6 ayrı kafeteryanın kiralanması için tek bir ihale yapılmasının, rekabeti engeller nitelikte olduğu, nitekim bu hâliyle ihalede, tek bir kafeteryanın ihalesine katılmak isteyen ve/veya maddi olarak ancak tek bir kafeteryanın kiralanması işini üstlenebilecek kişilerin  ihaleye katılmasının önüne geçildiği, kafeteryaların ayrı ayrı ihaleye çıkarılmasıyla daha çok kişi ihaleye katılabilecekken rekabetin engellendiği anlaşılmıştır.
Nitekim dava konusu ihalenin iptalinden sonra davalı idarece yeniden çıkılan ihalenin iptali istemiyle açılan davada, "(...) Dava dosyasının incelenmesinden, İstanbul ili, Bakırköy ilçesi, Yeşilköy Mahallesi, Alişan Yedibaşlar Sokak, No:6 adresindeki kafeterya yerinin 3 yıl süreyle kiralanması işinin 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 45. maddesi uyarınca açık teklif usulü ile 06/06/2023 tarihinde saat 11.00'de ihale edilmesine ilişkin ... Belediye Başkanlığı işleminin iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Mahkememizin 30/05/2023 tarihli ara kararı ile davalı idareden, 'üç ayrı kafeteryanın birlikte ihaleye çıkartılmasının hukuksal gerekçelerinin sorulmasına ve bu hususta bilgi ve belgeye dayalı ayrıntılı açıklama yapılmasının istenilmesine' karar verildiği, işbu ara kararına davalı idarece ayrı bir cevap/beyan dilekçesi ile cevap verilmediği, sadece 19/06/2023 havale tarihli savunma dilekçesi içeriğinde, 'üç adet kafeteryanın birlikte ihale işlemlerinin yapılmasında hukuka aykırılık yoktur' şeklinde izahatte bulunulduğu görülmüş olup, davalı idarece adresleri ve işletmeye ilişkin diğer bilgileri farklı olan her bir kafeteryanın işletilmesi işinin ayrı ayrı değil de tek bir (dava konusu) ihale yapılmak suretiyle kiralanmasını gerektiren hukuksal ve fiili somut donelerin açıkça ortaya konulamadığı anlaşılmıştır.
Dava konusu ihale ile, 3 ayrı adreste bulunan, aylık muhammen kira bedelleri, kullanım alanları ve geçici teminat bedelleri farklı 3 ayrı kafeteryanın kiralanmak suretiyle işletilmesi işinin hep birlikte ihale edildiği görülmektedir. 
   2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun yukarıda izah edilen 2. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, 2886 sayılı kanunun yürütülmesinde, ihtiyaçların en iyi şekilde, uygun şartlarla ve zamanında karşılanması ve ihalede açıklık ve rekabetin sağlanması esastır. Ancak, dava konusu ihalede, farklı adreslerde bulunan 3 ayrı kafeteryanın kiralanması için tek bir ihale yapılması, rekabeti engeller niteliktedir. Dava konusu ihale, tek bir kafeteryanın ihalesini almak isteyen ve/veya maddi olarak ancak tek bir kafeteryanın kiralanması işini üstlenebilecek kişilerin bu ihaleye girmesine engel teşkil etmektedir. Bu durum da dava konusu ihalede rekabetin sağlanamadığını açıkça ortaya koymaktadır. (...) Bu nedenlerle, dava konusu ihalede hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır." gerekçesiyle söz konusu işlemin iptali yolundaki.... İdare Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K... sayılı kararına karşı yapılan temyiz başvurusu üzerine Dairemizin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla anılan kararın onandığı anlaşılmıştır. 
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1.  Davalının temyiz isteminin reddine,
2. Dava konusu işlemin iptali yolundaki... İdare Mahkemesi'nin... tarih ve E:..., K:...sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından anılan Mahkeme kararının yukarıda belirtilen GEREKÇEYLE ONANMASINA,            
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Posta giderleri avansından artan tutarın davalıya iadesine,
5.  Dosyanın anılan Mahkeme'ye gönderilmesine,
6. 2577 sayılı Kanun'un 20/A maddesinin ikinci fıkrasının (i) bendi uyarınca kesin olarak (karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere), 28/02/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/6207, Karar No: 2024/997, Tarih: 28.02.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/6207
Karar No : 2024/997
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…  
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … ve … Adi Ortaklığı
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih  ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı ortaklık adına, … Reklamcılık ve Kağıtçılık Dış Ticaret Anonim Şirketi'nin unvanını kullanarak komisyon karşılığı sahte fatura düzenlendiğinden bahisle sevk edildiği takdir komisyonunca belirlenen matrah üzerinden 2018 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 44. maddesi hükmü uyarınca ihbarnamelerin müteselsil sorumlu olan ortaklardan herhangi biri adına tanzim edilmesi gerekirken, adi ortaklık adına düzenlenmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu tarhiyat  kaldırılmıştır.
             Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Reklamcılık ve Kağıtçılık Dış Ticaret Anonim Şirketi hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunda yer alan saptamalar, düzenlediği faturaların gerçeği yansıtmadığını göstermediğinden, davacı adi ortaklığın değinilen şirketin unvanını kullanarak sahte fatura düzenlediği sonucuna ulaşılamayacağı dolayısıyla yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra cezalı vergi kaldırılmıştır.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI : … Reklamcılık ve Kağıtçılık Dış Ticaret Anonim Şirketi unvanını kullanarak sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği saptanan davacı ortaklık adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI :  Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	…'İN	DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	Davacı ortaklık adına … Reklamcılık ve Kağıtçılık Dış Ticaret Anonim Şirketi'nin unvanını kullanarak komisyon karşılığında sahte fatura düzenlediği ve bu yolla elde ettiği kazancını beyan dışı bıraktığından bahisle takdir komisyonu kararlarına dayanılarak dava konusu tarhiyatın yapıldığı anlaşılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:

İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	Davacı ortaklık adına … Reklamcılık ve Kağıtçılık Dış Ticaret Anonim Şirketi'nin unvanını kullanarak komisyon karşılığında sahte fatura düzenlediği ve bu yolla elde ettiği kazancını beyan dışı bıraktığından bahisle takdir komisyonu kararlarına dayanılarak dava konusu tarhiyatın yapıldığı anlaşılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 620. maddesinde, adi ortaklık sözleşmesinin, iki ya da daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleştirmeyi üstlendikleri sözleşme olduğu, bir ortaklığın, kanunla düzenlenmiş ortaklıkların ayırt edici niteliklerini taşımıyorsa, bu bölüm hükümlerine tabi adi ortaklık sayılacağı, 625. maddesinin birinci fıkrasında, yönetimin, sözleşme veya kararla yalnızca bir veya birden çok ortağa ya da üçüncü bir kişiye bırakılmış olmadıkça, bütün ortakların ortaklığı yönetme hakkına sahip olduğu, 637. maddesinde, kendi adına ve ortaklık hesabına bir üçüncü kişi ile işlemde bulunan ortağın, bu kişiye karşı bizzat kendisinin alacaklı ve borçlu olacağı, ortaklardan biri, ortaklık veya bütün ortaklar adına bir üçüncü kişi ile işlem yaparsa, diğer ortakların ancak temsile ilişkin hükümler uyarınca, bu kişinin alacaklısı veya borçlusu olacakları, kendisine yönetim görevi verilen ortağın, ortaklığı veya bütün ortakları üçüncü kişilere karşı temsil etme yetkisinin var sayılacağı, ancak, temsil yetkisine sahip yönetici ortağın yapacağı önemli tasarruf işlemlerine ilişkin yetkinin, bütün ortakların oybirliğiyle verilmiş olması ve yetki belgesinde bu hususun açıkça belirtilmiş olmasının şart olduğu hükmüne yer verilmiştir. 
	3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 44. maddesinde, katma değer vergisinin, bu vergiyle mükellef gerçek veya tüzel kişiler adına tarh olunacağı, şu kadar ki adi ortaklıklarda, verginin ödenmesinden müteselsilen sorumlu olmak üzere ortaklardan herhangi birinin katma değer vergisine muhatap olacağı düzenlenmiştir. 
	Anılan Kanun maddesinin gerekçesinde, "Tasarının bu maddesine göre katma değer vergisi, esas itibariyle, bu vergiyle mükellef gerçek ve tüzel kişiler adına tarh edilecektir. Ancak bu genel kuralın uygulanmasına imkan görülmeyen istisnai durumlar da dikkate alınarak, bu hallerde tarhiyatın muhatabının kimler olacağı maddede iki bent halinde ayrıca belirlenmiştir. Bu maddenin düzenlenmesinde Vergi Usul Kanununun kanuni temsilci ile ilgili hükümleri de gözönüne alınmıştır." açıklamalarında bulunulmuştur.	
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	3065 sayılı Kanun'un 44. maddesi hükmüne göre, katma değer vergisi prensip olarak vergi mükellefi olan gerçek veya tüzel kişiler adına tarh olunacaktır. Ancak bu genel kuralın uygulanmasına imkan görülmeyen istisnai durumlarda katma değer vergisi tarhiyatının muhatabının kimler olacağı anılan maddede iki bent halinde ayrıca gösterilmiştir. Tüzel kişiliği olmayan adi ortaklıklarda mükellefiyet, bütün ortakları kapsayacak şekilde, tek bir hesap üzerinden tesis edilir. Eğer katma değer vergisi mükellefi bir adi ortaklık ise, katma değer vergisinin ödenmesinden müteselsilen sorumlu olmak üzere, ortaklardan herhangi biri tarhiyata muhatap olacaktır. Zira, katma değer vergisinde adi ortaklık müstakil bir birim ve mükellef teşkil eder; ancak, ortaklığın ayrı tüzel kişiliği olmadığından, vergi borcuna muhatap olma ve ödeme mükellefiyeti ortaklara düşer. 3065 sayılı Kanun'un 44. maddesinde yer alan hükümle,  tarhiyata muhatap olarak kimin alınacağı hususunda doğabilecek duraksamaları gidermek bakımından, ortaklardan herhangi birinin tarhiyatın muhatabı olacağı hükmü getirilmiştir. 
	Uyuşmazlıkta, 3065 sayılı Yasa gereği müteselsil sorumlu olan ortaklardan herhangi biri adına düzenlenmesi gerekirken adi ortaklık adına ihbarname düzenlenmesi anılan Kanun'un 44. maddesine uygun düşmediğinden, tarhiyatı yazılı gerekçeyle kaldıran  Vergi Dava Dairesi kararında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
            Açıklanan nedenlerle;
1.  Vergi Dava Dairesi kararına yöneltilen TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 28/02/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
 
(X)- KARŞI OY :

KARAR SONUCU :
            Açıklanan nedenlerle;
1.  Vergi Dava Dairesi kararına yöneltilen TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 28/02/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
 
(X)- KARŞI OY :
	6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 620. maddesinde, adi ortaklık sözleşmesinin, iki ya da daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleştirmeyi üstlendikleri sözleşme olduğu, bir ortaklığın, kanunla düzenlenmiş ortaklıkların ayırt edici niteliklerini taşımıyorsa, bu bölüm hükümlerine tabi adi ortaklık sayılacağı, 625. maddesinin birinci fıkrasında, yönetimin, sözleşme veya kararla yalnızca bir veya birden çok ortağa ya da üçüncü bir kişiye bırakılmış olmadıkça, bütün ortakların ortaklığı yönetme hakkına sahip olduğu, 637. maddesinde, kendi adına ve ortaklık hesabına bir üçüncü kişi ile işlemde bulunan ortağın, bu kişiye karşı bizzat kendisinin alacaklı ve borçlu olacağı, ortaklardan biri, ortaklık veya bütün ortaklar adına bir üçüncü kişi ile işlem yaparsa, diğer ortakların ancak temsile ilişkin hükümler uyarınca, bu kişinin alacaklısı veya borçlusu olacakları, kendisine yönetim görevi verilen ortağın, ortaklığı veya bütün ortakları üçüncü kişilere karşı temsil etme yetkisinin var sayılacağı, ancak, temsil yetkisine sahip yönetici ortağın yapacağı önemli tasarruf işlemlerine ilişkin yetkinin, bütün ortakların oybirliğiyle verilmiş olması ve yetki belgesinde bu hususun açıkça belirtilmiş olmasının şart olduğu hükmüne yer verilmiştir.
3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 8. maddesinin birinci fıkrasının (a) işaretli bendinde, mal teslimi ve hizmet ifası hallerinde, katma değer vergisi mükellefinin bu işleri yapanlar olduğu, "Tarhiyatın Muhatabı" başlıklı 44. maddesinde de katma değer vergisinin, bu vergiyle mükellef gerçek veya tüzel kişiler adına tarh olunacağı, şu kadar ki adi ortaklıklarda, verginin ödenmesinden müteselsilen sorumlu olmak üzere ortaklardan herhangi birinin tarhiyata muhatap tutulacağı hükme bağlanmıştır.
Yukarıda yer verilen Türk Borçlar Kanunu hükümlerine göre, esasen ortakların, adi ortaklığın faaliyeti sonunda elde ettikleri paylarını kendilerine ait defter ve hesaplarda göstermeleri gerekmektedir. Ancak, mevzuatımız açısından, özellikle katma değer vergisi ve muhtasar mükellefiyete ilişkin vergisel yükümlülüklere bağlı olarak kesilen usulsüzlük ve özel usulsüzlük cezalarına muhatap olma bakımından, adi ortaklığın, ortaklık adına mükellefiyet tesis ettirmesi, vergi ve cezalar açısından da muhatap kabul edilmesi gerekmektedir. Bu durum, ortaklığın katma değer vergisi ve muhtasar mükellefiyet yönünden, ortaklardan ayrı bir mükellefiyetinin olduğunun kabul edildiği anlamına gelmektedir.

Görüldüğü üzere, katma değer vergisi uygulaması bakımından, adi ortaklık, ortaklardan bağımsız işletme birimi olarak vergilendirilmekte, defter tutma, fatura bastırma, belge düzenleme, muhafaza ve ibraz ödevleri ile beyanname verme ve vergi ödeme gibi yükümlülükleri ortaklardan ayrı yerine getirme zorunluluğunda bulunmaktadır.
Katma değer vergisi uygulaması açısından, ortaklardan bağımsız işletme kabul edilen adi ortaklıklarda, mal alımı, mal teslimi ve hizmet ifası gibi edimler adi ortaklıkça yerine getirildiğinden, katma değer vergisi mükellefi de adi ortaklık olacak, beyannamelerin adi ortaklık adına düzenlenerek, yönetim yetkisine sahip ortaklardan birisi tarafından imzalanmak suretiyle bağlı olunan vergi dairesine verilmesi üzerine de, ortaklık adına tarh ve tahakkuk eden vergilerin ödenmesinden de müteselsilen sorumlu olmak üzere ortaklardan her biri tarhiyata muhatap tutulabilecektir.
Bu durumda, dava konusu tarhiyatın nedenini oluşturan fiil adi ortaklık tarafından gerçekleştirildiğinden ve yukarıda yer verilen açıklamalar çerçevesinde fiili gerçekleştiren adi ortaklığın vergi ve cezalar açısından muhatap kabul edilmesinde yasal bir engel bulunmadığı dolayısıyla uyuşmazlığın esası incelenerek karar verilmesi gerektiği oyuyla Daire kararına bu yönden katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2023/5900, Karar No: 2024/990, Tarih: 28.02.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/5900
Karar No : 2024/990
TEMYİZ EDENLER : 1-(DAVACI) … İnşaat Madencilik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ: Av. …
                                      2- (DAVALI) … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…,  K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği yolunda saptamalara yer veren vergi inceleme raporu uyarınca 2018 yılının Mart, Mayıs ve Temmuz dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ve tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile  213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 352. maddesinin 1. derece usulsüzlüklerle ilgili 3. bendi gereğince kesilen usulsüzlük  cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. 
                İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı Koptaş Tekstil Gıda Taşımacılık Otomotiv İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkındaki vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerden, düzenlediği faturaların gerçeği yansıtmadığı sonucuna ulaşıldığından yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, 2016 yılına ait olup aynı yıl içinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınabileceği, tek bir fiil ile vergi ziyaı ve usulsüzlük birlikte işlenmiş olursa bunlara ait cezalardan sadece miktar itibariyle en ağırı kesileceğinden aynı fiil nedeniyle usulsüzlük cezası kesilmesinin hukuka uygun düşmediği gerekçesiyle re'sen salınan katma değer vergisi ve tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezası yönünden dava reddedilmiş, usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır.  	
                Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının; usulsüzlük cezasının kaldırılması ile üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvuruları, değinilen hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.
213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 366. maddesinde; kesilen vergi ve cezaların ilgililere ceza ihbarnamesi ile tebliğ olunacağı, 9. fıkrasında ise ceza ihbarnamesinde tekerrür ve içtima durumuna ilişkin bilginin yer alacağı hükme bağlandığı halde dava konusu ihbarnamelerde tekerrüre ilişkin bilginin yer almadığı gerekçesiyle Vergi Mahkemesi kararının, vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle arttırılan kısmı yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen davacı istinaf istemi kabul edilerek söz konusu hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra vergi ziyaı cezasının değinilen  kısmı kaldırılmıştır.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI :

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI :  
	Davacı tarafından, bahsi geçen firmalardan yapılan mal ve hizmet alımlarının gerçek olduğu, varsayım ve eksik incelemeye dayanan vergi inceleme raporu esas alınarak yapılan tarhiyatın hukuka aykırı düştüğü ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davalı idare tarafından, tekerrür hükümlerinin uygulanmasında ve kesilen usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.  	
TARAFLARIN SAVUNMALARI  :   Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	…'İN		DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
	Davacı şirket adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle  dava konusu verginin salındığı ve tekerrür hükümleri gereğince artırılarak üç kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 352. maddesinin 1. derece usulsüzlüklerle ilgili 3. bendi gereğince usulsüzlük cezasının kesildiği anlaşılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinin,	7338 sayılı Kanun'un 38. maddesiyle değişen ve 26/10/2021 tarihinde yürürlüğe giren 1. fıkrasında, vergi ziyaına sebebiyet vermekten veya usulsüzlükten dolayı ceza kesilen ve cezası kesinleşenlere, vergi ziyaı cezasında cezanın kesinleştiği tarihi izleyen günden itibaren beşinci yılın isabet ettiği takvim yılının sonuna kadar, usulsüzlükte cezanın kesinleştiği tarihi izleyen günden itibaren ikinci yılın isabet ettiği takvim yılının sonuna kadar tekrar ceza kesilmesi durumunda, vergi ziyaı cezasının yüzde elli, usulsüzlük cezasının ise yüzde yirmibeş oranında artırılmak suretiyle uygulanacağı, artırım tutarının kesinleşen cezadan (kesinleşen birden fazla ceza olması durumunda bunlardan tutar itibarıyla en yükseğinden) fazla olamayacağı, 2. fıkrasında birinci fıkrada yer alan beş ve iki yıllık sürelerin hesabında, artırıma esas alınan cezaların kesinleşme tarihinin dikkate alınacağı hüküm altına alınmıştır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 23. maddesinin (a) bendine 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanun'un 6.  maddesiyle "Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır." hükmü eklenmiş olup yapılan bu düzenleme ile Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi hukuka uygunluk denetimi ile sınırlandırılarak yeniden vaka incelemesi yapamayacağı kurala bağlanmıştır.