muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/1830, Karar No: 2024/2201, Tarih: 28.05.2024

(7) Merkezin bulunduğu il dışına taşınma izni için Bakanlığa başvurulur. Başvuru, Bakanlıkça planlama çerçevesinde değerlendirilir. Başvuru uygun görülür ise Bakanlıkça taşınmasına izin verilir. Taşınma başvurusu uygun görülen Merkez, Müdürlüğe ruhsat başvurusunda bulunur.
(8) Ruhsatın tanzim edilmesinden itibaren altı ay içinde faaliyete geçmeyen Merkezin ruhsatı iptal edilir.
(9) Birleşme talep tarihi itibarıyla aktif olarak faaliyet gösteren planlama kapsamındaki gerçek ve tüzel kişiler tarafından açılan merkezler, aynı il veya başka il de bulunan Merkez ile birleşmesi için Bakanlığa başvurur. Başvuru uygun görülür ise Bakanlıkça birleşmeye izin verilir. Birleşme izin tarihinden itibaren bir yıl içerisinde tamamlanır ve ek süre verilmez. Bu süre içerisinde Merkez, faaliyetine mevcut kapasitesi ile devam edebilir veya faaliyetini askıya alabilir ve Müdürlüğe tebligat adresi bildirerek binasını boşaltabilir. Birleşme işlemi tamamlanan Merkezler tekrar ayrılma talebinde bulunamaz." şeklinde olup, davacılar tarafından, inceleme yapmak üzere ekipte yer alacak hekimin uzmanlık alanı ile ilgili açıklık olmadığı iddia edilmektedir. 
Dava konusu düzenleme ile genetik değerlendirme merkezlerinin faaliyet gösterebilmesi için ruhsat alınması zorunlu kılınmış, yeni açılış, taşınma ve birleşme gibi nedenlerle ruhsatlandırma gerektiren durumlarda yerinde yapılacak incelemede bulunacak ekibin, il sağlık müdürlüğünden en az biri inşaat mühendisi veya mimar olmak üzere iki personel ve merkez sorumlusu olma niteliklerini haiz bir hekim olmak üzere üç kişiden oluşacağı, merkezin açılacağı ilde denetime katılmak üzere merkez sorumlusu olma niteliklerini haiz bir hekim bulunmaması halinde ise Bakanlıkça bu şartlara haiz bir hekim görevlendirileceği kurala bağlanmıştır. 
Söz konusu ekipte yer alacak merkez sorumlusunun ise Yönetmeliğin 15. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde, tıbbi genetik uzmanı veya geçici 1. maddenin ikinci fıkrasında tanımlanan bir kişi (08/01/2021 tarih ve 31358 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan değişiklik ile merkez sorumluları arasına çocuk genetik uzmanları da dahil edilmiştir.) olarak tarif edildiği anlaşılmaktadır. 
Buna göre, ruhsat verilebilmesi için yapılacak yerinde denetimlerde görev alacak personel arasında sayılan hekimin, merkez sorumlusu olma niteliklerini haiz olması gerektiği, merkez sorumlusunun niteliklerinin ve görevlerinin ise Yönetmeliğin 15. ve 16. maddelerinde belirlendiği görüldüğünden, dava konusu düzenlemede davacının iddiaları yönünden iptali gerektirir bir yön bulunmamaktadır. 
Dava konusu Yönetmeliğin 15. maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (ç) bentleri ile 16. maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları yönünden:

Dava konusu Yönetmeliğin 15. maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (ç) bentleri ile 16. maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları yönünden: 
Dava konusu Yönetmeliğin "Personel" başlıklı 15. maddesinin birinci fıkrasında, merkez personelinin nitelikleri belirtilmekte; buna göre anılan fıkranın (a) bendinde, "Mesul müdür; hastane bünyesinde bulunan Merkezlerde, hastanenin başhekimi veya mesul müdürü; tıp merkezlerinde kuruluşun mesul müdürü, Merkezin mesul müdürüdür. Hastane bünyesinde bulunmayan özel merkezlerde ise tam zamanlı olarak görev yapan hekim veya merkez sorumlusu olma niteliklerini haiz bir kişi, merkez mesul müdürü olarak görevlendirilir. Bu Merkezlerde merkez sorumlusu, ihtiyaç halinde mesul müdürlük görevini de yürütebilir. Kamu kuruluşları ve Devlet üniversitelerinde, mesul müdür merkez sorumlusu olma niteliklerini haiz ise merkez sorumlusu olarak da görev alabilir." kuralı; (c) bendinde, "Teknik sorumlu, moleküler biyoloji ve genetik lisans eğitimini veya moleküler biyoloji ve genetik, tıbbi genetik, tıbbi biyoloji ve genetik veya tıbbi biyoloji ana dallarından birinde doktora eğitimini tamamladıktan sonra ruhsatlı bir merkezde en az bir yıl deneyimlerini belgelendiren kişiler laboratuvar teknik sorumlusu olabilir. Merkez sorumlusu aynı zamanda teknik sorumlu olabilir." kuralı; (ç) bendinde, "Merkezde en az bir tıbbi laboratuvar teknikeri veya tıbbi laboratuvar teknisyeni bulundurulur." kuralı yer almaktadır.

Personelin görev ve sorumlulukları ile çalışma usul ve esaslarının düzenlendiği dava konusu 16. maddenin ikinci fıkrasında ise, merkez sorumlusunun görevleri, merkez personelinin tüm faaliyetlerini izlemek, eğitim almalarını sağlamak; tıpta uzmanlık eğitimi veren kurum ve kuruluşlarda eğitimle ilgili faaliyetleri eğitim sorumlusunun koordinasyonunda yürütmek; cihazların bakım ve kalibrasyonları ile test kalibrasyonlarını uygun periyotlarda yapmak ya da yaptırmak, değerlendirmek ve gerekli düzeltici/önleyici faaliyetleri yapmak ya da yaptırmak; merkezin güvenliği de dâhil olmak üzere, Merkezin yönetimi ve tüm faaliyetlerinin mevzuata ve kalite yönetim sistemine göre yürütülmesini sağlamak ve bu iş ve işlemlerin yürütülmesi için iş bölümü yapmak ve denetimlerde istenilen bilgi ve belgeleri sunmak olarak sıralanmıştır. Anılan maddenin üçüncü fıkrasında da, "Merkez sorumlusu veya çalışma belgesi alan hekimlerin ortak görevleri şunlardır: a) Merkezin ihtiyaçlarını tespit etmek, kalite standartlarına uygun çalışılmasını sağlamak. b) Hastalar ile ilgili uygulamalar ve testlerin zamanında yapılmasını ve sonuçların kayıt altına alınmasını, hizmet talebinde bulunan kişi, kurum veya kuruluşa zamanında rapor edilmesini sağlamak. c) Gerektiğinde diğer tıpta uzmanlık alanları ile işbirliği yaparak genetik danışmanlık, test süreci, sonuçlar, sonuçların yorumlanması ve ileri tetkik gerekliliği konusunda hizmet vermek." kuralına; dördüncü fıkrasında ise "Merkezlerde yapılan tetkiklerin yasal sorumluluğu, merkez sorumlusu ile tetkiki onaylamaya yetkili olan hekimlerin uhdesindedir." kuralına yer verilmiştir. 
Sağlık hizmeti sunumunun niteliği ve önemi göz önüne alındığında, bu merkezlerde görev alacak personelin niteliklerinin, çalışma koşullarının, görev ve yetkilerinin belirlenmesinde ve  gelişen teknoloji ile birlikte genetik alanındaki bilimsel ve tıbbi gelişmeler doğrultusunda genetik alanında uzmanlık yetkisini haiz hekimlerin sayısının da yeterli düzeye ulaştığı dikkate alınarak getirildiği anlaşılan dava konusu düzenlemelerde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Dava konusu Yönetmeliğin  28. maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları yönünden: 
Yönetmeliğin "Hizmet alımı ve satımı" başlıklı 28. maddesinin dava konusu edilen üçüncü ve dördüncü fıkralarında, hastane bünyesinde hizmet vermeyen merkezlerin, çalışma ruhsatına esas faaliyet alanıyla ilgili bünyesinde yapılamayan testler için başka genetik hastalıklar değerlendirme merkezinden, dış laboratuvar test hizmeti alabileceği; hizmet alımı veya dış laboratuvar test hizmet alımı durumunda ise, hizmetin bu yol ile karşılandığı hususunda hastaya ve/veya yakınlarına bilgi verilmesi ve tetkiki çalışan kurum ve kuruluş isminin ve adresinin tetkik sonuç raporunda yer almasının zorunlu olduğu vurgulanmıştır. 
Davacı tarafından "dış laboratuvar" ibaresinin açık olmadığı, bu ibarenin neyi ifade ettiğinin belirsiz olduğu iddia edilmektedir.

Davacı tarafından "dış laboratuvar" ibaresinin açık olmadığı, bu ibarenin neyi ifade ettiğinin belirsiz olduğu iddia edilmektedir.
Düzenleme ile, bir hastanenin bünyesinde yer almayan merkezlerin, çalışma ruhsatına esas faaliyet alanıyla ilgili bünyesinde yapılamayan testler için başka genetik hastalıklar değerlendirme merkezinden, test hizmeti alabilme imkanı tanınarak bu yöndeki ihtiyacını giderebilmesinin sağlık hizmetinin aksamadan yürütülmesi ve kamu yararı ile hizmet gerekleri bakımından hedeflendiği görülmekle, söz konusu dış laboratuvar ibaresinden başka bir merkezden hizmet alınmasının kastedildiği, yurt dışı ya da yurt içi şeklinde bir ayrımdan bahsedilmediği açıktır.  
Bu itibarla, dayanağı Kanun hükümlerine uygun olarak, davalı idareye verilen yetki çerçevesinde kaliteli ve nitelikli sağlık hizmeti sunumu amacıyla getirilen dava konusu düzenlemelere karşı açılan davanın reddi gerekmektedir.
KARAR SONUCU	:
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN REDDİNE, 
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ... TL yargılama giderinin davacılar üzerinde bırakılmasına, 
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için belirlenen ... TL vekâlet ücretinin davacılardan alınarak davalı idareye verilmesine, davalı yanında müdahil tarafından ödenen .. TL yargılama giderinin davacılardan alınarak anılan müdahile verilmesine,
4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra istemi halinde davacılara ve müdahile iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'na temyiz yolu açık olmak üzere, 28/05/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/688, Karar No: 2024/2202, Tarih: 28.05.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2021/688
Karar	No : 2024/2202                                                                                
DAVACI	: ...Derneği	  
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI	: ... Bakanlığı
VEKİLİ	: Huk. Müş. Av. ...
MÜDAHİLLER (DAVALI YANINDA): 1- ... Derneği 
	  2- ... 
VEKİLİ	: Av. ...
DAVANIN_KONUSU:08/01/2021 tarih ve 31358 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Genetik Hastalıklar Değerlendirme Merkezleri Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 2. maddesi ile değiştirilen 10/01/2020 tarih ve 31004 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Genetik Hastalıklar Değerlendirme Merkezleri Yönetmeliği'nin 15. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan "çocuk genetik uzmanı" ibaresinin iptali istenilmektedir.
DAVACININ_İDDİALARI 	: Davacı tarafından, dava konusu değişiklik ile çocuk genetik uzmanlarına merkez sorumlusu olabilme yetkisi tanınmakla tıbbi genetik alanında uzman olan ve bu hususta uzun sürede eğitimini tamamlamış tıbbi genetik uzmanlarının kazanılmış hak ve haklı beklentilerinin korunmadığı, dava önceki Yönetmelikte böyle bir yetkinin bulunmadığı, dava konusu Yönetmeliğin ilk halinde de merkez sorumlusu olma hakkının yalnızca tıbbi genetik uzmanlarına tanındığı, bir yıl sonra dava konusu değişiklik ile çocuk genetik uzmanlarına da bu yetkinin verilmesinin hukuka aykırı olduğu, tıbbi genetik uzmanlığı çekirdek eğitim müfredatı ile çocuk genetik uzmanlığı çekirdek eğitim müfredatında yer alan klinik ve girişimsel yetkinlikler arasında büyük farklar bulunduğu, çocuk genetik uzmanlığının bir ana dal olmayıp üç yıllık yan dal eğitimi olduğu, çocuk genetik uzmanlarına bu alanın yetkinlik ve uzmanlık sınırını aşacak şekilde yetki veren dava konusu hükmün kamu zararına neden olduğu ve dayanağı 3359 sayılı Kanun’un 3. maddesiyle Sağlık Bakanlığına verilen yurt sathında kaliteli ve verimli hizmet sunma görevine de aykırılık teşkil ettiği, çocuk genetik uzmanlarına merkez sorumlusu olma yetkisi verilmesinin Yönetmeliğin kendi içerisinde de çelişmesine sebebiyet verdiği ileri sürülerek dava konusu ibarenin iptaline karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVALININ_SAVUNMASI:  Davalı idare tarafından, usul yönünden, dava konusu düzenleme ile tıbbi genetik uzmanlarının merkez sorumluluk hakları ile ilgili olarak hiçbir değişiklik yapılmadığı ve hak kaybına sebebiyet verilmediğinden davacı Derneğin bakılan davayı açmakta güncel ve kişisel bir menfaatinin bulunmadığı, bu nedenle davanın incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği; esas yönünden, dava konusu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden sonra Yönetmeliğin bazı maddelerine ilişkin bildirilen görüşler ile her uzmanlık alanının eğitim içeriği ve yetkinliğinin tanımlandığı Tıpta Uzmanlık Kurulu Müfredat Oluşturma ve Standart Belirleme Sistemi (TUKMOS) Uzmanlık Çekirdek Eğitim Müfredatında çocuk genetik hastalıkları uzmanlarının da genetik hastalıklar ile ilgili hem klinik takip hem de laboratuvar uygulama yetkilerinin bulunduğu hususları dikkate alınarak dava konusu değişiklik ile merkez sorumlusu olabilecekler arasına “çocuk genetik uzmanları”nın da dahil edildiği, "tıbbi genetik" ve "çocuk sağlığı ve hastalıkları"nın ana dal, "çocuk genetik hastalıkları"nın yan dal olduğu, ancak ana dal olan tıbbi genetik alanında dört yıllık eğitim alanların, dört yıllık çocuk sağlığı ve hastalıkları uzmanlığı ana dal eğitimine ilave olarak üç yıl çocuk genetik hastalıkları uzmanlığı yan dal eğitimi alanlardan daha üstün olduğundan söz edilemeyeceği, kalıtsal genetik hastalıkların büyük kısmının çocukluk çağında ortaya çıktığı da gözetildiğinde, çocuk sağlığı ve hastalıkları uzmanlığı ana dal eğitiminin ardından çocuk genetik hastalıkları yan dal uzmanlığı alan bir hekimin yedi yıllık eğitimi süresince tıbbi genetik uzmanlarından çok daha fazla genetik hastalıklı bireyi değerlendirdiğinin açık olduğu, çocuk genetik uzmanlarının, çocuk genetik hastalıkları müfredatında belirtildiği gibi, genetik hastalıklar ile ilgili olarak hem bir laboratuvarı hem de bir kliniği yönetebilecek şekilde eğitim aldığı ve yetkilendirildiği, çocuk sağlığı ve hastalıkları uzmanlarının genetik yan dal eğitimlerinin, bazı tanımlama farklılıkları dışında tıbbi genetik uzmanlarının eğitim programlarıyla tamamen örtüştüğü, dava konusu Yönetmeliğin 16. maddesinin ikinci fıkrasında sayılan merkez sorumlusu görevlerinin tamamının çocuk genetik hastalıkları müfredatı kapsamında belirlenen görev tanımlarında da aynen yer aldığı, dava konusu düzenlemeyle kamuya verilecek hizmetin kalitesinin ve yoğunluğunun arttırılarak hem tıbbi genetik uzmanlarının hem de çocuk genetik uzmanlarının bilgi,  tecrübe ve mesleki yetkinliklerinden etkin bir şekilde faydalanılmasının amaçlandığı, hukuka ve kamu yararına uygun bulunan düzenlemeye karşı açılan davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.
DAVALI YANINDA 	
MÜDAHİLLERİN SAVUNMALARI: Davalı idare yanında müdahiller tarafından, davalı idarece tesis edilen düzenleyici işlemin, çocuk genetik uzmanlarının ellerinden alınmış olan haklarını iade eden, kazanılmış hakkı koruyan, telafi edici ve hukuka uygun bir düzenleme olduğu savunulmaktadır.

DAVALI YANINDA 	
MÜDAHİLLERİN SAVUNMALARI: Davalı idare yanında müdahiller tarafından, davalı idarece tesis edilen düzenleyici işlemin, çocuk genetik uzmanlarının ellerinden alınmış olan haklarını iade eden, kazanılmış hakkı koruyan, telafi edici ve hukuka uygun bir düzenleme olduğu savunulmaktadır. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ:...
DÜŞÜNCESİ	: Dava konusu düzenlemenin üst hukuk normları ile hukuka uygun olduğu, davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI: ...
DÜŞÜNCESİ	: Dava; 08/01/2021 tarih ve 31358 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Genetik Hastalıklar Değerlendirme Merkezleri Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 2. maddesi ile değiştirilen, 10/01/2020 tarih ve 31004 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Genetik Hastalıklar Değerlendirme Merkezleri Yönetmeliği'nin 15. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde yer alan "çocuk genetik uzmanı" ibaresinin iptali   istemiyle açılmıştır.	
Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 124. maddesine göre; Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzelkişileri, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler çıkarabilirler.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 124. maddesine göre; Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzelkişileri, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler çıkarabilirler.
3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun; 3. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde, sağlık kurum ve kuruluşlarının yurt sathında eşit, kaliteli ve verimli hizmet sunacak şekilde Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca, diğer ilgili bakanlıkların da görüşü alınarak plânlanacağı, koordine edileceği, mali yönden destekleneceği ve geliştirileceği; (c) bendinde, bütün sağlık kurum ve kuruluşları ile sağlık personelinin ülke sathında dengeli dağılımı ve yaygınlaştırılmasının esas olduğu, sağlık kurum ve kuruluşlarının kurulması ve işletilmesinin bu esas içerisinde Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca düzenleneceği, (e) bendinde, tesis edilecek eğitim, denetim, değerlendirme ve oto kontrol sistemi ile sağlık kuruluşlarının tespit edilen standart ve esaslar içinde hizmet vermesinin sağlanacağı, (i) bendinde, sağlık hizmetlerinin yurt çapında istenilen seviyeye ulaştırılması amacıyla; bakanlıklar seviyesinden en uçtaki hizmet birimine kadar kamu ve özel sağlık kuruluşları ile kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları arasında koordinasyon ve işbirliği yapılacağı, sağlık kurum ve kuruluşlarının coğrafik ve fonksiyonel hizmet alanlarının, verecekleri hizmetler, yönetim, hizmet ilişki ve bağlantıları gibi konularda tespit edilen esaslara uymak ve verilen görevleri yapmakla yükümlü oldukları belirtilmiş; anılan Kanun'un 9. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde de; bütün kamu ve özel sağlık kuruluşlarının tesis, hizmet, personel, kıstaslarının belirlenmesinin, sağlık kurum ve kuruluşlarının sınıflandırılmasının ve sınıflarının değiştirilmesinin, sağlık kuruluşlarının amaca uygun olarak teşkilatlanmalarının, sağlık hizmet zinciri oluşturulmasının, hizmet içi eğitim usul ve esasları ile sağlık kurum ve kuruluşlarının koordineli çalışma ve hizmet standartlarının tespiti ve denetimi ile bu Kanunla ilgili diğer hususların Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği hükme bağlanmıştır.

1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 352. maddesinde , herkesin bedenî, zihnî ve sosyal bakımdan tam bir iyilik hâli içinde hayatını sürdürmesini sağlamak amacıyla Sağlık Bakanlığının görev ve yetkileri düzenlenmiş; bu kapsamda (a) bendinde, halk sağlığının korunması ve geliştirilmesi, hastalık risklerinin azaltılması ve önlenmesi için çalışmalar yapmak, (b) bendinde, teşhis, tedavi ve rehabilite edici sağlık hizmetlerinin yürütmek, (f) bendinde ise, kamu ve özel hukuk tüzel kişileri ile gerçek kişiler tarafından açılacak sağlık kuruluşlarının ülke sathında planlanması ve yaygınlaştırılması için çalışmalar yapmak görevleri arasında sayılmış;  355. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi ile her türlü koruyucu, teşhis, tedavi ve rehabilite edici sağlık hizmetlerini planlamak, teknik düzenleme yapmak, standartları belirlemek ve bu hizmetler ile sunucularını sınıflandırmak, bununla ilgili iş ve işlemleri yaptırmak görevi ve (c) bendi ile kamu ve özel hukuk tüzel kişileri ile gerçek kişilere ait sağlık kurum ve kuruluşlarına izin vermek ve ruhsatlandırmak, bu izin ve ruhsatları gerektiğinde süreli veya süresiz iptal etmek görevi Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğüne verilmiş; aynı Kararname'nin 508. maddesi ile de Bakanlıklara görev, yetki ve sorumluluk alanına giren konularda idari düzenlemeler yapabilme yetkisi verilmiştir.	
Davalı idareye Yasayla tanınan yetkiye istinaden uyuşmazlığa konu alanda düzenleme yapma yetkisi tanınmış  olup, anılan Yasa hükümleri dayanak alınmak suretiyle  10/01/2020 tarih ve 31004 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, Genetik Hastalıklar Değerlendirme Merkezleri Yönetmeliği  yürürlüğe girmiş ; anılan Yönetmelikle , genetik hastalıkların tanısının belirlenmesi ve genetik danışmanlık verilmesi amacıyla, genetik hastalıklar değerlendirme merkezlerinin ruhsatlandırılması, açılması, çalışması ve denetlenmesi ile ilgili usul ve esasları düzenlenmiştir. Dava konusu düzenleme ile  anılan Yönetmelikte yapılan değişiklik ile çocuk genetik uzmanlarının merkez sorumlusu olarak görevlendirilebilecek kişilerden olduğu düzenlemesi getirilmiştir.
Davacı Dernek tarafından  2003 yılı itibarıyla Tıbbi Genetik Anabilim Dalının  uzmanlık eğitimi vermeye başlaması ile davalı idarece bu alanda yetişen  insan gücü sayısının yeterli olduğu değerlendirilerek  2020  tarihli Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren sadece  Tıbbi Genetik Uzmanlığı olan hekimlere merkez sorumlusu olma yetkisi  verilmişken bir yıl sonra dava konusu düzenlemeyle  Çocuk Genetik uzmanlarına da bu yetkinin verilmesinin Tıbbi Genetik uzmanları açısından hukuki güven, haklı beklenti ve kazanılmış haklara ilişkin büyük hak kayıplarına sebebiyet verdiği iddia edilerek dava konusu düzenlemenin iptali istenilmiştir.

İdareler, mevzuatla kendilerine verilen görevleri yerine getirebilmek adına, normlar hiyerarşisine aykırı olmayacak şekilde, hizmette etkinliğin sağlanması için gerekli önlemleri alma, bu kapsamda mevzuat değişikliği yapma hususunda takdir yetkisine sahiptirler. Kamu hizmetlerinin hangi koşullar altında ve nasıl yürütüleceğini önceden saptamak her zaman mümkün olmadığı için, gelişen durumlara ayak uydurmak ve toplumsal ihtiyaçlar, teknolojik gelişmeler gibi farklı nedenlerle ortaya çıkan ihtiyaçları karşılayabilmek amacıyla düzenleyici işlemler üzerinde gerekli değişiklikleri yapma hususunda da idarelerin takdir yetkisi bulunmaktadır. Kanun koyucu tarafından idareye tanınan bu yetkinin başta kamu yararı olmak üzere hizmet gereklerine, hukuk devleti, hukuk güvenliği ve kazanılmış haklara riayet ilkelerine uygun olarak kullanılması gereği tartışmadan uzaktır.

Davalı idarece; 2020 tarihli Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden sonra Yönetmeliğin bazı maddelerine ilişkin bildirilen görüşler ile her uzmanlık alanının eğitim içeriği ve yetkinliğinin tanımlandığı Tıpta Uzmanlık Kurulu Müfredat Oluşturma ve Standart Belirleme Sistemi (TUKMOS) Uzmanlık Çekirdek Eğitim Müfredatında çocuk genetik hastalıkları uzmanlarının da genetik hastalıklar ile ilgili hem klinik takip hem de laboratuvar uygulama yetkilerinin bulunduğu hususları dikkate alınarak, dava konusu değişiklik ile merkez sorumlusu olabilecekler arasına “çocuk genetik uzmanları”nın da dahil edildiği, "tıbbi genetik" ve "çocuk sağlığı ve hastalıkları"nın ana dal; "çocuk genetik hastalıkları"nın yan dal olduğu, ancak ana dal olan tıbbi genetik alanında dört yıllık eğitim alanların, dört yıllık çocuk sağlığı ve hastalıkları uzmanlığı ana dal eğitimine ilave olarak üç yıl çocuk genetik hastalıkları uzmanlığı yan dal eğitimi alanlardan daha üstün olduğundan söz edilemeyeceği, kalıtsal genetik hastalıkların büyük kısmının çocukluk çağında ortaya çıktığı da gözetildiğinde, çocuk sağlığı ve hastalıkları uzmanlığı ana dal eğitiminin ardından çocuk genetik hastalıkları yan dal uzmanlığı alan bir hekimin yedi yıllık eğitimi süresince tıbbi genetik uzmanlarından çok daha fazla genetik hastalıklı bireyi değerlendirdiğinin açık olduğu, çocuk genetik uzmanlarının, çocuk genetik hastalıkları müfredatında belirtildiği gibi, genetik hastalıklar ile ilgili olarak hem bir laboratuvarı hem de bir kliniği yönetebilecek şekilde eğitim aldığı ve yetkilendirildiği, çocuk sağlığı ve hastalıkları uzmanlarının genetik yan dal eğitimlerinin, bazı tanımlama farklılıkları dışında tıbbi genetik uzmanlarının eğitim programlarıyla tamamen örtüştüğü, çocuk genetik hastalıkları yan dal uzmanlığı ihdas edildikten sonra ilgili uzmanlığı almak isteyenlere bu yan dal için kriter olarak laboratuvarda çalışma şartı ve belirli sayıda genetik laboratuvar tetkiki yapma şartı konulduğu ve uzmanlıklarının bu iki şartı birlikte sağlayanlara verildiği, bunun da dava konusu Yönetmelik kapsamında Genetik Hastalıklar Değerlendirme Merkezlerinde çalışmak ve merkez sorumlusu olmak için yeterli olduğu, Yönetmeliğin 16. maddesinin ikinci fıkrasında sayılan merkez sorumlusu görevlerinin tamamının çocuk genetik hastalıkları müfredatı kapsamında belirlenen görev tanımlarında da aynen yer aldığı, dava konusu düzenlemeyle kamuya verilecek hizmetin kalitesinin ve yoğunluğunun arttırılarak hem tıbbi genetik uzmanlarının hem de çocuk genetik uzmanlarının bilgi, tecrübe ve mesleki yetkinliklerinden etkin bir şekilde faydalanılmasının amaçlandığı  savunulmuştur.