muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/13917, Karar No: 2024/1175, Tarih: 22.02.2024

2- Davalı Yanında Müdahil tarafından; hükme esas alınan bilirkişi raporunu hazırlayanlar arasında biyolog sıfatıyla yer alan uzmanın biyoloji lisansının bulunmadığı, botanik alanında akademik uzmanlığının da bulunmadığı, bu bedenle, flora alanında uzmanlaşmış bir bilirkişiden ek rapor alınması ya da yeniden keşif ve bilirkişi incelemesi yapılması gerektiği, bilirkişiler tarafından projenin etki alanının belirlemek amacıyla bir ön çalışma yapılmamış olduğu, bilirkişilerin koruma alanlarını hatalı olarak tespit ettikleri bu tespite dayalı olarak yaptıkları değerlendirmelerin de hatalı olduğu, Bostanlı Deresine ilişkin olarak ÇED raporunda gerekli önlem ve taahhütlere yer verildiği, bilirkişilerin bu hususta hangi önlemlerin eksik olduğunu belirtmeleri gerektiği, 5403 sayılı Toprak Koruma Kanununda, toprak koruma projelerinin girişim ve yatırım sürecinde hazırlanacağının öngörüldüğü, farklı tali havzalarda olan ve proje alanı ile ilgisi olmayan kaynak ve çeşmelerden yapılacak izlemelerin temsil edici olmayacağı, rapordaki tüm su yapılarının uzun mesafeli koruma alanları içinde yer aldığı ve ilgili kurumlardan olumlu görüşlerin alındığı, rasat kuyusu açılmasının DSİ'nin talebi olduğu, yer altı suyu eğiminin değişiklik gösterdiği topografya ile yer altı suyu seviyesinin yaklaşık olarak aynı doğrultuda gittiği, projenin ekosistem flora ve fauna üzerine etkilerine ilişkin olarak ÇED raporunda gerekli taahhütlerin verildiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	:  Uyuşmazlığın çözümü amacıyla, dava dilekçesindeki iddialar ve proje alanının özellikleri dikkate alınmak suretiyle oluşturulacak bilirkişi heyetiyle mahallinde keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılması ve bunun sonucunda düzenlenecek raporun incelenmesi suretiyle uyuşmazlığın esası hakkında yeniden karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle temyiz isteminin kabulü ile Mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
	İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU	:
	Açıklanan nedenlerle;
	1.	Temyiz isteminin reddine,
	2.	Temyize konu ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının ONANMASINA,
	3.	Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
	4.	Dosyanın anılan İdare Mahkemesine gönderilmesine,
	5.	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 20/A-2-(i) maddesi uyarınca, kesin olarak, 22/02/2024 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
 
(X) KARŞI OY :

KARAR SONUCU	:
	Açıklanan nedenlerle;
	1.	Temyiz isteminin reddine,
	2.	Temyize konu ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının ONANMASINA,
	3.	Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
	4.	Dosyanın anılan İdare Mahkemesine gönderilmesine,
	5.	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 20/A-2-(i) maddesi uyarınca, kesin olarak, 22/02/2024 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
 
(X) KARŞI OY : 
Uyuşmazlığın çözümü amacıyla, dava dilekçesindeki iddialar ve proje alanının özellikleri dikkate alınmak suretiyle Dairemizce oluşturulacak bilirkişi heyetiyle mahallinde keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılması ve bunun sonucunda düzenlenecek raporun incelenmesi suretiyle Mahkeme kararı kaldırılarak uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Dairemiz kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2020/5013, Karar No: 2024/810, Tarih: 22.02.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2020/5013
Karar  No : 2024/810  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Valiliği
VEKİLİ	: Av. ... 
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... 
İSTEMİN KONUSU	:...  Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:...  sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına kayıtlı ...  plakalı araç ile ilgili belediyeden izin ve ruhsat almaksızın belediye sınırları dahilinde ticari amaçlı yolcu taşımacılığı yapıldığından bahisle söz konusu aracın 2918 sayılı Kanunun Ek 2/3-a maddesi hükmü uyarınca 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin  işlem ile 5.010,00-TL trafik idari para cezası verilmesine ilişkin  ...  tarih ve ...  sayılı işlemin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...  İdare Mahkemesince verilen ...  tarih ve E:...,  K:...  sayılı kararda;  2918 sayılı Kanun'un Ek 2. maddesinde 7148 sayılı Kanunun 26. maddesi ile yapılan değişikliğin düzenlenme amacının  ilgili belediyeden  çalışma izni/ruhsatı almadan, yolcu taşımacılığı yapmanın engellenmesi olduğu, olayda söz konusu aracın  İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından düzenlenmiş ...  tarih ... sayılı ve 29/01/2020 tarihine kadar geçerli Personel Servis Aracı Güzergah İzin Belgesinin bulunduğu, bu sebeple davacının faaliyetinin anılan Kanun'un Ek 2/3-a maddesi kapsamında  çalışma izni/ruhsatı almadan  belediye sınırları dâhilinde  yaptırıma tabi izinsiz ticari yolcu taşımacılığı yapmak olarak nitelendirilemeyeceği gerekçesiyle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI         :  Davalı idare tarafından tesis edilen işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     :  Davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Öte yandan, denetime konu faaliyetin 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2. maddesinin 3. fıkrasının diğer bentleri yönünden değerlendirilerek yeniden işlem tesis edilebileceği de açıktır.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Öte yandan, denetime konu faaliyetin 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2. maddesinin 3. fıkrasının diğer bentleri yönünden değerlendirilerek yeniden işlem tesis edilebileceği de açıktır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının yukarıda belirtilen AÇIKLAMA İLE ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama  kararının taraflara  tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın  İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 22/02/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/11491, Karar No: 2024/1159, Tarih: 22.02.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas	No : 2023/11491
Karar    No : 2024/1159
DAVACI                                        : … 	  
VEKİLİ	: Av. …   
DAVALI                                        : … Bakanlığı 
VEKİLİ	: Av. …
DAVANIN KONUSU	: 22/05/2010 tarih ve 27588 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sit Alanlarında Kalan Taşınmazların Hazine Taşınmazları ile Değiştirilmesi Hakkında Yönetmeliğin "Başvurunun şekli ve inceleme" başlıklı 6. maddesinin birinci fıkrasının iptali istenilmektedir.	
DAVACININ İDDİALARI	: İzmir ili, Bayraklı İlçesi, … Mahallesi, … Ada, … parsel sayılı taşınmazın İzmir l Nolu Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun … tarih ve … sayılı kararı ile 1. Derece Arkeolojik Sit olarak belirlendiği, bu tarihten sonra taşınmazdaki tasarruf ve kullanım haklarının kısıtlandığı, 13/01/2021 tarihinde hazine taşınmazları ile değiştirilmesi istemiyle davalı idareye yapılan başvurunun, Sit Alanlarında Kalan Taşınmazların Hazine Taşınmazları ile Değiştirilmesi Hakkında Yönetmeliğin 6. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "bu Yönetmelik kapsamında kalan taşınmazın maliki, taşınmaz üzerinde paylı veya elbirliği mülkiyet varsa paydaşların veya ortakların hepsi birlikte veya bunlar adına hareket eden vekilleri noterden tasdikli vekâletname ile birlikte, taşınmazın Hazine taşınmazları ile değiştirilmesi için başvura bulunacağı" düzenlemesi uyarınca reddedildiği, dava konusu Yönetmeliğin dayanağı olan 2863 sayılı Kanun'un 15. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendindeki  sit alanı ilan edilen ve 1/1000 ölçekli onanlı koruma amaçlı imar planında kesin inşaat yasağı getirilen korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının bulunduğu parsellerin başka Hazine arsa veya arazileri ile müstakil veya hisseli olarak değiştirilebilmesine yönelik “…aynı ada içerisindeki bütün parsel maliklerinin başvurusu ve karşılığında önerilen parsellerin tamamının kabulü koşuluyla" ibaresinin Anayasa Mahkemesinin 03/07/2014 tarihli, E:2014/50, K:2014/124 sayılı kararıyla iptal edildiği, anılan karar sonrası iptal gerekçeleri doğrultusunda Kanunun uygulanması için çıkarılmış olan dava konusu Yönetmelik maddesinde düzenleme yapılmadığı, l. Derece Arkelojik Sit alanı olarak belirlenmesi nedeniyle zaten kullanma ve yararlanma hakkı sınırlandırılmış olan taşınmazda, üzerinde paylı veya elbirliği mülkiyet  olması halinde takas için paydaşların veya ortakların hepsinin birlikte	başvurmasını öngören Yönetmelik maddesindeki düzenlemenin Anayasanın 35. maddesi ile korunan mülkiyet hakkının ölçüsüz sınırlanması niteliğinde olduğu, aynı ada içerisindeki diğer maliklere ulaşma ve onları takas yapma konusunda ikna yükümlülüğü getirdiği, elbirliği veya müşterek mülkiyet nedeniyle birden fazla hak sahibi bulunması durumunda sürecin daha da zorlaştığı, iptali istenen düzenlemenin, dayanağı olan Kanuna ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

DAVALININ SAVUNMASI	: Davacının, İzmir Bayraklı İlçesi, … Mahallesi, … Ada, … parsel sayılı taşınmazın hissedarı olduğu, 2863 sayılı Kanunun 15. maddesinin (f)  bendinde yer alan düzenlemenin kamulaştırılması da mümkün olan özel mülkiyete konu taşınmazların hazine taşınmazları ile değiştirilmesine yönelik ilave bir imkan getirdiği, kamu yararı gerekçesiyle taşınmazını kullanma ve yararlanma hakkı kısıtlanan maliklerin menfaatlerini korumaya yönelik bir düzenleme olduğu, kamu yararı ile bireysel yarar arasında makul ve orantılı bir denge kurduğu, dava konusu Yönetmelik maddesinin hukuka uygun olduğu ileri sürülmüştür.	
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ	: …
DÜŞÜNCESİ	: Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI	: …
DÜŞÜNCESİ	: Dava ,22/05/2010 tarih ve 27588 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Sit Alanlarında Kalan Taşınmazların Hazine Taşınmazları ile Değiştirilmesi Hakkında Yönetmeliğin "Başvurunun şekli ve inceleme" başlıklı 6. maddesinin birinci fıkrasının iptali istemiyle açılmıştır.
	Anayasa’nın 35. maddesinde, herkesin, mülkiyet hakkına sahip olduğu; bu hakkın kamu yararı amacıyla, kanunla sınırlanabileceği; mülkiyet hakkının kullanılmasının toplum yararına aykırı olamayacağı hükme bağlanmıştır .Mülkiyet hakkına getirilen sınırlamaların Anayasa’ya uygun olabilmesi için Anayasa’nın 13. maddesinde öngörülen temel hakların sınırlandırılmasına ilişkin ilkelere uygun olması gerekir. Anayasa’nın 13. maddesinde her hakkın yalnızca ilgili maddedeki sebeplerle sınırlandırılması öngörülmüştür. Diğer taraftan sınırlamanın sınırı olarak demokratik toplum düzenine aykırı olmama ilkesinin yanında, hakkın özüne dokunmama, ölçülülük ilkesine ve laik Cumhuriyetin gereklerine aykırı olmama koşulları da getirilmiştir.
	Anayasa’nın “Tarih kültür ve tabiat varlıklarının korunması” başlıklı 63. maddesinde,Devletin, tarih kültür ve tabiat varlıklarının ve değerlerinin korunmasını sağlama ve bu amaçla destekleyici ve teşvik edici tedbirleri alma ödevine yer verilmiş ve özel mülkiyet konusu olan varlık ve değerlere getirilecek sınırlamaların ve bu nedenle hak sahiplerine yapılacak yardımların ve tanınacak muafiyetlerin kanunla düzenleneceği hüküm altına alınmıştır.

Anayasa’nın “Tarih kültür ve tabiat varlıklarının korunması” başlıklı 63. maddesinde,Devletin, tarih kültür ve tabiat varlıklarının ve değerlerinin korunmasını sağlama ve bu amaçla destekleyici ve teşvik edici tedbirleri alma ödevine yer verilmiş ve özel mülkiyet konusu olan varlık ve değerlere getirilecek sınırlamaların ve bu nedenle hak sahiplerine yapılacak yardımların ve tanınacak muafiyetlerin kanunla düzenleneceği hüküm altına alınmıştır.
	2863 sayılı Kanun, Anayasa’nın 63. maddesiyle Devlete yüklenen ödevin bir gereği olarak kültür ve tabiat varlıklarının korunması amacıyla çıkarılmıştır. Anılan Kanun ve bu Kanun’a dayanılarak çıkarılan ikincil mevzuatta kültür veya tabiat varlığı niteliğindeki taşınmazlar ile bunların koruma alanlarında bulunan taşınmazlar üzerinde, mülkiyet hakkının doğasından kaynaklanan kullanma ve yararlanma haklarında belli kısıtlamalar öngörülmektedir. Malikin, kullanma ve yararlanma hakkında çeşitli kısıtlamalara gidilmesinin mülkiyet hakkına müdahale niteliği taşıdığı açıktır. Bu kısıtlamalarla, Anayasa’nın 63. maddesiyle Devlete bir ödev olarak yüklenen kültür ve tabiat varlıklarını koruma amacı güdüldüğünden, müdahalenin meşru bir amaca dayandığı ve kamusal yarar amacıyla yapıldığı açıktır. Ancak, mülkiyet hakkına getirilen sınırlamalarda meşru bir amaca dayanılsa ve kamusal yarar gözetilse bile kamusal yarar ile malikin bireysel yararı arasında makul bir dengenin gözetilmesi gerektiği açıktır.
	2863 sayılı Yasa'nın 15.maddesinen f bendinde; (Ek: 17/6/1987 - 3386/5 md.; Değişik: 25/6/2009-5917/24 md.) Sit alanı ilan edilen ve 1/1000 ölçekli onanlı koruma amaçlı imar planında kesin inşaat yasağı getirilen korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının bulunduğu parseller, (…)(1) başka Hazine arsa veya arazileri ile müstakil veya hisseli olarak değiştirilebilir. Sit alanı ilan edildiği tapu kütüğüne şerh edilen taşınmazları, miras ve ölüme bağlı tasarruflar dışında, sonradan edinenlerin talepleri değerlendirilmez. Ancak, Bakanlık izniyle gerçekleştirilen kazıların yapıldığı alanlarda bulunan parsellerde, maliklerin başvurusu ve kabulüne ilişkin koşul parsele yönelik uygulanır ve 1/1000 ölçekli onanlı koruma amaçlı imar planı şartı aranmaz. Bu parsellerin üzerinde bina veya tesis varsa malikinin başvurusu üzerine rayiç bedeli, 2942 sayılı Kanunun 11 inci maddesi hükümlerine göre belirlenerek ödenir. Bu bentle ilgili usul ve esaslar Maliye Bakanlığının uygun görüşü alınarak Bakanlıkça çıkarılan yönetmelikle belirlenir.
Bu hükümle ilgili usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir."
	Anılan maddedeki "...aynı ada içerisindeki bütün maliklerin başvurusu ..."ibaresi Anayasa Mahkemesi'nin 03/07/2014 günlü,E:2014/50 ,K:2014/124 sayılı kararı ile iptal edilmiştir.

Bu hükümle ilgili usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir."
	Anılan maddedeki "...aynı ada içerisindeki bütün maliklerin başvurusu ..."ibaresi Anayasa Mahkemesi'nin 03/07/2014 günlü,E:2014/50 ,K:2014/124 sayılı kararı ile iptal edilmiştir. 
								Sit Alanlarında Kalan Taşınmazların Hazine Taşınmazları İle Değiştirilmesi Hakkında Yönetmelik'in 6.maddesinde;" Bu Yönetmelik kapsamında kalan taşınmazın maliki, taşınmaz üzerinde paylı veya elbirliği mülkiyet varsa paydaşların veya ortakların hepsi birlikte veya bunlar öadına hareket eden vekilleri noterden tasdikli vekâletname ile birlikte, taşınmazın Hazine taşınmazları ile değiştirilmesi için aşağıdaki belgelerle birlikte bir dilekçe ile Kültür ve TurizmİlMüdürlüklerine veya Bakanlığa başvuruda bulunurlar."kuralı yer almıştır.
		Koruma bölge kurulunca bir alanın “sit” olarak ilan edilmesi, imar planı uygulamalarının durması yanında, mevcut imar planının yürürlükten kalkması ve yeni plan yapılması, eski plan doğrultusunda verilen inşaat ruhsatlarının gözden geçirilmesi, geçiş dönemi koruma esasları ve kullanma koşullarının belirlenmesi, koruma amaçlı imar planı yapılması gibi birtakım zorunluluklar yanında; yapılaşmanın yasaklanması veya kısıtlanması, izinsiz fiziki ve inşaî müdahalelerin yasaklanması, yapıların kullanım amacının değiştirilmesinin yasaklanması gibi birtakım mülkiyet hakkını kısıtlayıcı sonuçlar doğurmaktadır.
	Kanun koyucu, kamusal yarar ile bireysel yarar arasındaki makul dengeyi sağlamak amacıyla kültür ve tabiat varlığı niteliğindeki veya bunların koruma alanlarındaki kullanma ve yararlanma hakları kısıtlanmış taşınmazların idarece kamulaştırılmasını veya şartları oluşmuşsa Hazine arazileriyle takas edilmesini öngörmüş ve maliklere bazı yardımlar ve muafiyetlerden yararlanma hakkı tanımıştır.
		Dosyanın incelenmesinden davacının hisseli maliki olduğu İzmir İli ,Bayraklı İlçesi ,… antik Kenti 1.derece antik kenti 1.derece arkeolojik sit alanı içerisinde kalan … ada,… parsel sayılı taşınmazının hazine taşınmazı ile değiştirilmesi istemiyle yaptığı başvurusunun davalı idarece … günlü,… sayılı işleme Sit Alanlarında Kalan Taşınmazların Hazine Taşınmazları İle Değiştirilmesi Hakkında Yönetmelik'in 6.maddesi uyarınca taşınmaz üzerinde paylı ve elbirliği mülkiyet varsa paydaşların veya ortakların hepsinin birlikte başvurması gerektiğinden bahisle reddedildiği anlaşılmaktadır.

Takas için aynı ada içerisindeki bütün parsel maliklerinin başvurusunun zorunlu tutulması, maliklere, aynı ada içerisindeki diğer maliklere ulaşma ve onları takas yapma hususunda ikna etme zorunluluğunu da dolaylı olarak yüklemektedir. Bu yükümlülüğün yerine getirilmesi elbirliği ya da müşterek mülkiyet nedeniyle birden fazla hak sahibinin bulunması gibi durumlarda daha da zorlaşmaktadır. Oysa taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ve bunların koruma alanlarının bulunduğu parsellerin maliklerinin mülkiyet hakları, “sit alanı ilan edilmiş olma” ve “koruma amaçlı imar planıyla kesin inşaat yasağı getirilme” şartları nedeniyle hâlihazırda uzun süreli bir kısıtlamaya tabidir ve kamulaştırmanın ne zaman gerçekleşeceği de belirsizdir. Bu şartlar altında kamulaştırma süreci içinde doğabilecek mağduriyetlerin önlenebilmesi amacıyla öngörülen takas imkânının kullanımının “aynı ada içindeki bütün parsel maliklerinin başvurusuna” bağlanarak güçleştirilmesinin, mülkiyet hakkı üzerindeki kısıtlamaların öngörülemeyen bir süre boyunca devam etmesi sonucunu doğurduğu açıktır. Bu niteliği ile bireysel yarar ile kamusal yarar arasındaki makul dengeyi bozarak, mülkiyet hakkının ölçüsüz biçimde sınırlandırılmasına ve hakkın özüne dokunarak kullanılamaz hâle gelmesine yol açacak niteliktedir.	              	  
Dava konusu Yönetmelik hükmünün dayanağı olan 2863 sayılı Yasa'nın 15.maddesinde yer alan  "...aynı ada içerisindeki bütün maliklerin başvurusu ..."ibaresinin Anayasa Mahkemesince iptal edilmiş olması ve Yönetmelik maddesiyle öngörülen  taşınmaz üzerinde paylı veya elbirliği mülkiyet varsa paydaşların veya ortakların hepsinin  birlikte	başvurmasını öngören düzenlemenin mülkiyet hakkının  ancak kamu yararı amacıyla kanunla sınırlanabileceği ilkesine aykırılık oluşturması karşısında dava konusu düzenlemede hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır..	
Açıklanan nedenlerle dava konusu ,22/05/2010 tarih ve 27588 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Sit Alanlarında Kalan Taşınmazların Hazine Taşınmazları ile Değiştirilmesi Hakkında Yönetmeliğin "Başvurunun şekli ve inceleme" başlıklı 6. maddesinin birinci fıkrasının iptali  gerektiği, düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
	MADDİ OLAY :

TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
	MADDİ OLAY : 
	 İzmir İli, Bayraklı İlçesi, … Mahallesi, … Ada, … parsel sayılı, Symra Antik Kenti içerisinde bulunan taşınmazın İzmir l Nolu Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 07/10/1999 tarih ve 8145 sayılı kararı ile 1. Derece Arkeolojik Sit olarak belirlendiği, alana ilişkin 1/1000 ölçekli Koruma Amaçlı İmar Planının ise … tarih ve … sayılı kurul kararı ile uygun görüldüğü, … Ada, … parsel sayılı taşınmazın tapu kayıtlarından, davacının taşınmazda 170/1835 oranında paylı (müşterek) mülkiyet şeklinde hisse payı bulunduğu, taşınmazın diğer hissedarlarının da paylı (müşterek) ve elbirliği mülkiyeti (iştirak halinde mülkiyet) şeklinde değişik hisse paylarının bulunduğu  anlaşılmaktadır.
	Davacı tarafından, İzmir İli ,Bayraklı İlçesi, … ada,… parsel sayılı taşınmazın hazine taşınmazı ile değiştirilmesi istemiyle yapılan 13/01/2021 tarihli başvurunun, davalı idarenin 27/01/2021 tarih ve 1077013 sayılı işlemi ile Sit Alanlarında Kalan Taşınmazların Hazine Taşınmazları ile Değiştirilmesi Hakkında Yönetmeliğin 6.maddesi uyarınca taşınmaz üzerinde paylı ve elbirliği mülkiyet varsa paydaşların veya ortakların hepsinin birlikte başvurması gerektiğinden bahisle reddedilmesi üzerine, 22/05/2010 tarih ve 27588 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sit Alanlarında Kalan Taşınmazların Hazine Taşınmazları ile Değiştirilmesi Hakkında Yönetmeliğin "Başvurunun şekli ve inceleme" başlıklı 6. maddesinin birinci fıkrasının iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	Anayasanın 35. maddesinde: "Herkes, mülkiyet ve miras haklarına sahiptir. Bu haklar, ancak kamu yararı amacıyla, kanunla sınırlanabilir. Mülkiyet hakkının kullanılması toplum yararına aykırı olamaz." hükmü, Tarih, kültür ve tabiat varlıklarının korunması" başlıklı 63. maddesinde ise; "Devlet, tarih, kültür ve tabiat varlıklarının ve değerlerinin korunmasını sağlar, bu amaçla destekleyici ve teşvik edici tedbirleri alır. Bu varlıklar ve değerlerden özel mülkiyet konusu olanlara getirilecek sınırlamalar ve bu nedenle hak sahiplerine yapılacak yardımlar ve tanınacak muafiyetler kanunla düzenlenir." hükmü yer almaktadır.
	Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin Ek-1 Nolu Protokolünün "Mülkiyetin korunması" başlıklı 1. maddesinde: "Her gerçek ve tüzel kişinin mal ve mülk dokunulmazlığına saygı gösterilmesini isteme hakkı vardır. Herhangi bir kimse, ancak kamu yararı sebebiyle ve yasada öngörülen koşullara ve uluslararası hukukun genel ilkelerine uygun olarak mal ve mülkünden yoksun bırakılabilir.." hükmüne yer verilmiştir.