muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2019/4006, Karar No: 2024/1624, Tarih: 03.04.2024

Aynı Kanun'un dava konusu Kurul kararına ilişkin fiil tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan "İdari para cezaları" başlıklı 19. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (3) numaralı alt bendinde, 4. madde hükümlerinin ihlâli hâlinde, sorumlularına ikiyüzellibin Türk Lirası idarî para cezası verileceği, aynı maddenin dördüncü fıkrasında, bayiler için para cezalarının beşte birinin uygulanacağı kurala bağlanmış; 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 17. maddesinin yedinci fıkrasında yer alan "İdarî para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere o yıl için 04/01/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298'inci maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanır." kuralı uyarınca 2012 yılı için uygulanacak idarî para cezası miktarı 339.814,00-TL olarak belirlenmiştir.
	11/04/2013 tarih ve 28615 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 6455 sayılı Gümrük Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 44. maddesiyle 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesi yeniden düzenlenmiş; getirilen düzenlemede, yukarıda aktarılan "4. madde hükümlerinin ihlâli" hâlinde idarî para cezası verileceği yönündeki kurala yer verilmemiş, 4. maddenin dördüncü fıkrasında bentler hâlinde sayılan yükümlülüklerin ihlâli durumunda, hangi bentte yer alan yükümlülüğün ihlâl edildiğine göre ayrı ayrı cezaların verilmesi öngörülmüştür.
	 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük Ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddesinin üçüncü fıkrasında, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirleneceği belirtilmiştir.	
	Petrol piyasasına ilişkin faaliyetler kapsamındaki tesislerin ve piyasaya sunulan petrol ve madenî yağın teknik düzenlemelere ve standartlara uygunluğu ile ilgili usul ve esasların belirlenmesi amacıyla çıkarılan ve 10/09/2004 tarih ve 25579 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Petrol Piyasasında Uygulanacak Teknik Kriterler Hakkında Yönetmeliğin 5. maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde, akaryakıtın teknik düzenlemelere uygun olmasının zorunlu olduğu; (b) bendinde, ürünlerin öncelik sırasıyla TS veya EN standartlarına veya bu standartlar da yoksa, TSE tarafından kabul gören diğer standartlara uygun olmasının esas olduğu; 7. maddesinin (d) bendinde ise, lisans sahiplerinin akaryakıtı teknik düzenlemelere uygun olarak arz etmekle yükümlü oldukları kural altına alınmıştır. 
 
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	"Yeniden satış amaçlı satış" fiili yönünden; 
	Davacı şirkete, yeniden satış amaçlı satış fiilini gerçekleştirmek suretiyle 5015 sayılı Kanun'un 4. maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile Petrol Piyasası Lisans Yönetmeliği'nin 38. maddesinin (g) bendine aykırı hareket ettiğinden bahisle Kanun'un 19. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (3) numaralı alt bendi ile dördüncü fıkrası uyarınca 67.962,00-TL idari para cezası verilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	"Yeniden satış amaçlı satış" fiili yönünden; 
	Davacı şirkete, yeniden satış amaçlı satış fiilini gerçekleştirmek suretiyle 5015 sayılı Kanun'un 4. maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile Petrol Piyasası Lisans Yönetmeliği'nin 38. maddesinin (g) bendine aykırı hareket ettiğinden bahisle Kanun'un 19. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (3) numaralı alt bendi ile dördüncü fıkrası uyarınca 67.962,00-TL idari para cezası verilmiştir. 
	5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 2. maddesinde, "Kabahat" deyiminin, Kanun'un karşılığında idarî yaptırım uygulanmasını öngördüğü haksızlık anlamına geldiği belirtilmiş; 3. maddesinde, bu Kanun'un, idarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerinin, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması hâlinde, diğer genel hükümlerinin, idarî para cezası ve mülkiyetin kamuya geçirilmesi yaptırımını gerektiren bütün fiiller hakkında uygulanacağı düzenlenmiş; "Zaman Bakımından Uygulama" başlıklı 5. maddesinde ise, 26/09/2004 tarih ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun zaman bakımından uygulamaya ilişkin hükümlerinin kabahatler bakımından da uygulanacağı, kabahatler karşılığında öngörülen idarî yaptırımlara ilişkin kararların yerine getirilmesi bakımından ise derhâl uygulama kuralının geçerli olduğu düzenlemesi yer almış; bu maddenin atıf yaptığı 5237 sayılı Kanun'un 7. maddesinin ikinci fıkrasında da, suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanunun uygulanacağı ve infaz olunacağı kurala bağlanmıştır.
	Aktarılan kuralların değerlendirilmesinden, idarî yaptırımlar bakımından ceza verilmesinin dayanağı kuralın yürürlükten kaldırılması veya lehe düzenleme yapılması yoluyla ortaya çıkan yeni hukukî durumun dikkate alınması gerektiği sonucuna varılmaktadır.

Aktarılan kuralların değerlendirilmesinden, idarî yaptırımlar bakımından ceza verilmesinin dayanağı kuralın yürürlükten kaldırılması veya lehe düzenleme yapılması yoluyla ortaya çıkan yeni hukukî durumun dikkate alınması gerektiği sonucuna varılmaktadır.
	Bu bağlamda, 5015 sayılı Kanun'un 4. maddesinin birinci ve ikinci fıkrasının ihlâli hâlinde, sorumlulara verilecek idari para cezasını düzenleyen anılan Kanun'un 19. maddesinin fiil tarihi itibarıyla (14/06/2012) yürürlükte bulunan hâlinde, sorumlulara 339.814,00-TL idari para cezası verileceğinin anlaşıldığı; 11/04/2013 tarih ve 28615 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 6455 sayılı  Kanun'un 44. maddesiyle getirilen değişiklikten sonra anılan fiili işleyenlere Kanun'un 19/7 maddesi uyarınca 1.500,00-TL'den 70.000,00-TL'ye kadar idarî para cezası verileceğinin belirtildiği;  28/02/2019 tarih ve 30700 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 7164 sayılı Kanun'un 32. maddesiyle anılan maddede yapılan düzenlenmeden sonra ise, isnat edilen fiil nedeniyle sorumlulara 110.000,00-TL'den az olmamak ve 550.000,00-TL'yi geçmemek üzere fiilin işlendiği tarihten bir önceki yılda ilgili lisansa konu petrol piyasası faaliyetine ilişkin net satış hasılatının binde sekizi oranında idari para cezası verileceğinin belirtildiği görülmüş olup; uyuşmazlıkta birden fazla Kanun hükmünün uygulanma durumu olduğu anlaşıldığından, belirtilen Kanun hükümlerinden hangisinin daha lehe olduğu konusunda değerlendirme yapılması  gerekmektedir.
	Bu noktada, anılan maddede yapılan  düzenlemelerden hangisinin davacı yönünden daha lehe hüküm teşkil ettiği yönündeki değerlendirmede, maddede öngörülen ceza miktarları karşılaştırıldığında 6455 sayılı Kanun'un 44. maddesiyle düzenlenen anılan madde hükümlerinin davacı için daha lehe nitelikte olduğu açıktır.
	Bu itibarla, 6455 sayılı Kanun'un 44. maddesiyle düzenlenen ve 11/04/2013 tarihinde yürürlüğe giren şekliyle 19. maddede isnat edilen fiil nedeniyle anılan maddenin yedinci fıkrası uyarınca 1.500,00-TL'den 70.000,00-TL'ye kadar idarî para cezası verilebileceği görüldüğünden, lehe olan kanun hükmünün geriye yürümesi ilkesi çerçevesinde, davacıya "4. maddenin birinci ve ikinci fıkrasının ihlâli" nedeniyle 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (3) numaralı alt bendi ile dördüncü fıkrası uyarınca idarî para cezası verilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk, davanın bu işlem yönünden reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge İdare Mahkemesi kararında hukukî isabet bulunmamaktadır.
	"Teknik düzenlemelere aykırı akaryakıt ikmal etme" fiili yönünden;

"Teknik düzenlemelere aykırı akaryakıt ikmal etme" fiili yönünden;
	Davacı şirkete, teknik düzenlemelere aykırı ve tağşiş edilmiş akaryakıt ikmal etmek suretiyle Kanun'un 4. maddesinin (ı) bendi ile Petrol Piyasasında Uygulanacak Teknik Kriterler Hakkında Yönetmeliğin 5. maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri ile 7. maddesinin (d) bendine aykırı hareket ettiğinden bahisle 67.962,00-TL  idari para cezası verilmiştir. 
	Dava konusu işleme esas alınan İNÖNÜ-PAL tarafından düzenlenen 21/03/2018 tarihli Benzin Analiz Raporu'nda, davacı adına faturalı benzinden alınan numunenin ulusal marker seviyesi geçerli bulunmuş, ancak raporda ayrıca "Söz konusu benzin numunesinin ... yapılan analiz sonuçlarının Kaynama Noktası Sonu açısından TSE (Türk Standardları Enstitüsü)'nin TS EN 228 (Benzin) Standardına aykırı olduğu tespit edilmiştir." açıklamasına yer verilmiştir. Bir başka ifade ile, inceleme konusu numune açısından "kaynama noktası sonu" dışındaki tüm parametreler teknik düzenlemelere uygun çıkmıştır. 
	Benzer bir davada, uyuşmazlığın çözümlenebilmesi için gerekli görüldüğünden Dairemizin 24/04/2019 tarih ve E:2013/2168 sayılı ara kararı ile TÜBİTAK Marmara Araştırma Merkezi'nden; "'kaynama noktası sonu' parametresinin üretim aşamasında ayarlanıp ayarlanmadığının, diğer parametreler sınır değerlere uygun tutulmak suretiyle söz konusu parametrenin sonradan müdahale ile standardının altında veya üzerinde olacak şekilde değiştirilmesinin teknik olarak mümkün olup olmadığının ve saklama koşullarından ve analize başlama süresinden kaynaklanan sebeplerle bu parametrenin etkilenip etkilenmeyeceğinin..." sorulduğu; ... tarih ve ... sayılı cevabî yazıda, "kaynama noktası sonu parametre değerlerinin üretim aşamasında rafineriler tarafından ayarlanmakta olduğu, numunelerin uygun şekilde saklanıp nakliye edilmeleri gerektiği, söz konusu parametrelerin numune almadan başlayan ve analizin tamamlanmasına kadar geçen süreç içerisinde tağşiş amaçlı herhangi bir ürün karıştırılmadığı müddetçe dış etkenlerden etkilenmeyeceğinin değerlendirildiği" ifade edilmiştir.

Ara kararı cevabı üzerine bu defa yine anılan Araştırma Merkezi'nden, 09/07/2019 tarihli ara kararı ile, "numunenin incelenmesi sonucunda TÜBİTAK  Marmara Araştırma Merkezi'nce düzenlenen ... tarih ve ... numaralı analiz raporu ile numunenin 'ulusal marker seviyesinin geçerli bulunduğunun', ve 'kaynama noktası sonu' parametresinin teknik düzenlemede yer alan kriterlere uygun olmadığının belirtildiği; bu durumda söz konusu raporda numunede tağşiş olmadığı hâlde 'kaynama noktası sonu' parametresinin yüksek çıkmasının teknik olarak  ne anlama geldiğinin sorulmasına; 'kaynama noktası sonu' parametresinin, 'tağşiş olmadığı hâlde' yüksek çıkmasının sebebinin numunenin alınması, laboratuvara teslimi ve saklanması sırasında dış etkenlere maruz bırakılmış olmasından, kısaca davacı şirketin müdahaleleri dışında bir sebepten kaynaklanmış olup olmayacağı sorularak, bu hususun ayrıntılı şekilde açıklanmasının istenmesine" karar verildiği; ... tarih ve ... sayılı ara kararı cevabında ".. söz konusu numunede tağşiş olmadığı halde 'kaynama noktası sonu' ölçüm değerinin yüksek çıkmasının; üretim aşamasından, numunenin standarda uygun alınmamasından, numunenin alındıktan sonra uygun ortam şartlarında muhafaza edilmemesinden ve numunenin depolandığı tankın temiz olmamasından kaynaklanabileceğinin değerlendirildiği" yönünde görüş bildirildiği görülmektedir.
	Bu durumda, akredite laboratuvarlar tarafından verilen görüş yazıları ve ilgili ara kararı cevapları birlikte değerlendirildiğinde, akaryakıtın ulusal marker seviyesinin geçerli olması,  "kaynama noktası sonu" parametresinin üretim aşamasında belirleniyor olması, ulusal marker seviyesi geçerli olduğu hâlde "kaynama noktası sonu" değerinin yüksek çıkmasında davacıya atfedilebilecek tek kusurun numunenin alındığı tankın temiz olmaması ihtimali olduğu, diğer unsurlara ilişkin davacının bir müdahalesinin ve kusurunun olmadığı; öte yandan, idarî para cezasına dayanak teşkil eden 21/03/2018 tarihli Benzin Analiz Raporu'nda numunenin "berrak, parlak" olduğunun ifade edilmesi karşısında, numunenin alındığı tankın temiz olmadığına ilişkin herhangi bir tespitin de bulunmadığı dikkate alındığında, davacı şirketin teknik düzenlemelere uygun akaryakıt sağlama yükümlülüğünü yerine getirmediğinden söz etmeye olanak bulunmadığından, davacı şirket hakkında idarî para cezası uygulanmasına ilişkin dava konusu Kurul kararının bu kısmında da hukuka uygunluk,  davanın bu işlem yönünden reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge İdare Mahkemesi kararında hukukî isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Davacının temyiz isteminin kabulüne;
	2. Davanın reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Davacının temyiz isteminin kabulüne;
	2. Davanın reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
                      3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'ne gönderilmesine, 03/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/1383, Karar No: 2024/2100, Tarih: 03.04.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2024/1383
Karar  No : 2024/2100  
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... San. ve Tic. Ltd. Şti.	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Valiliği 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Dava, davacı şirket tarafından, ... plakalı aracın, ilgili belediyeden çalışma izni/ruhsatı almadan belediye sınırları dahilinde yolcu taşımacılık faaliyetinde kullanıldığından bahisle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun  Ek-2/3-A maddesi uyarınca 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin ... tarih ve ... seri numaralı araç trafikten men tutanağının iptaline karar verilmesi istemiyle açılmıştır.
                İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: ... İdare Mahkemesince verilen  ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararda; şirkete ait araçla kendi personelini taşıdığı tespit edilen davacının, mevzuat uyarınca özmal araçlar ile personelini taşıması durumunda dahi ilgili belediyeden güzergah izin belgesi ve personel servis aracı özel izin belgesi almasının zorunlu olduğu ve yetkili belediyeden izin ve ruhsat almaksızın personel servis taşımacılığı yaptığı sabit olan davacı şirkete ait aracın, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun Ek 2/3-a maddesi uyarınca 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
                 Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek,  2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI         : Hukuka aykırı olan temyiz istemine konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     :   Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ      : ...
DÜŞÜNCESİ                        : Temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
İLGİLİ MEVZUAT :

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     :   Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ      : ...
DÜŞÜNCESİ                        : Temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
İLGİLİ MEVZUAT :
	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde, "1) İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir...3) Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir...6) Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir." hükmüne yer verilmiştir.
	Anılan Kanun'un "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde "Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin aşağıda sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebilir" hükmü;  "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması hâlinde, kararı veren merciin, temyiz isteminin reddine karar vereceği; ilgili merciin bu kararına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği; 7. fıkrasında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, 6. fıkrada sözü edilen kararın, dosyanın gönderildiği Danıştay'ın ilgili dairesince kesin olarak verileceği kurala bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Uyuşmazlıkta; davacı tarafından iptali istenen belediye sınırları dahilinde yolcu taşımacılık faaliyetinde kullanıldığından bahisle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun  Ek-2/3-A maddesi uyarınca 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin ve ticari olmayan  bir faaliyetin engellenmesine yönelik işlemin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesi kapsamına girmeyeceği anlaşılmaktadır.
Bu durumda, temyiz istemine esas teşkil eden kararın, Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır. 
KARAR SONUCU: 
Açıklanan nedenlerle;
1-  TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, 
2- Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 03/04/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/6964, Karar No: 2024/4664, Tarih: 03.04.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
BEŞİNCİ DAİRE
Esas  No : 2021/6964
Karar No : 2024/4664
             Temyiz İsteminde Bulunan (Davacı): ...		   
Vekilleri	: Av. ..., Av. ...
Karşı Taraf (Davalı)                           : ... Bakanlığı / ANKARA
Vekilleri	: Hukuk Müşaviri ...,
	  Hukuk Müşaviri ...
İstemin Özeti	: Davacı tarafından, 7145 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen Geçici 35/B maddesi uyarınca kamu görevinden çıkarılmasına ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptaline karar verilmesi istemiyle açılan davanın reddi yolunda verilen ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.	
Temyiz İsteminde Bulunan Davacının İddialarının Özeti: Dini saiklerle 2013 yılına kadar sohbetlere katılmak dışında eylem ya da faaliyetinin olmadığı, tüm detayları ile bildiklerini adli makamlarla paylaştığı, savunma hakkının, adil yargılanma hakkının ve masumiyet karinesinin ihlal edildiği iddia edilmektedir.
Davalı İdarenin Savunmasının Özeti: Dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmaktadır.
Danıştay Tetkik Hakimi	:  ...
Düşüncesi	: İdare Dava Dairesi kararının gerekçeli olarak onanması gerektiği düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Beşinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
Bölge idare mahkemesi idare dava daireleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin varlığı halinde mümkün olup, davacı tarafından ileri sürülen hususlar bunlardan hiçbirine uymamaktadır.
Bununla birlikte, kamu görevinden çıkarılma gerekçelerinden olan "üyelik" unsuru, ceza kanunları ile tanımlanmış bir suç olduğundan idari yargı mercilerinin bu yönde bir inceleme yapmaları ve tespitte bulunmaları mümkün değildir. Nitekim, Anayasa Mahkemesinin 30/06/2022 tarih ve E:2018/137, K:2022/86 sayılı kararıyla, 7145 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle 27/06/1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye eklenen Geçici (35.) maddenin (B) fıkrasında yer alan "...üyeliği, mensubiyeti veya..." ibaresinin iptaline karar verilmiştir. Bu nedenle, idari yargı yerlerince terör örgütleri ile iltisak ve irtibat noktasında değerlendirme yapılması gerekmektedir.