muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/7322, Karar No: 2024/2395, Tarih: 04.04.2024

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI	 :1- Davalı idare tarafından;   Kamuoyunda imar barışı olarak adlandırılan, afet risklerine hazırlık kapsamında ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı olan yapıların kayıt altına alınması ve Devlet ile vatandaş arasında uzlaşma sağlanması amacı ile 3194 sayılı İmar Kanunu'nda düzenleme yapıldığı, imar barışından faydalanan yapılar için verilen yapı kayıt belgesi yapıyı imar mevzuatı açısından ruhsatlı bir yapı gibi yasal hale getirdiği gibi, yapı kullanma izin belgesi bulunan bir yapının sağladığı tüm hakları da sağladığı, imar mevzuatına ve imar planlarına aykırılığın yapının kullanılmasına engel teşkil etmediği, işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilirken yapı kayıt belgesi olan yapıların imar mevzuatına aykırı olup, olmadığına bakılmaksızın yapı kullanım izin belgesi varmış gibi değerlendirilmesinin gerektiği, dolayısıyla yapı kayıt belgesi alan yapılar tıpkı ruhsatlı ve iskanlı yapılar gibi yasal hale geldiği, yapı kayıt belgesi, işyeri açma ve çalışma ruhsatı için aranan yapı kullanma izin belgesi bulunması şartını sağladığı belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
2- Müdahil tarafından; davacının müdahil şirket yönünden kişisel işlem niteliğindeki davaya konu işlemler için dava açma sıfatı bulunmadığı belirtilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	 :  Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
TETKİK HÂKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1.	Temyiz isteminin reddine,
2.	Temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 
3.	Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4.	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de İdare Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın   İdare Mahkemesine gönderilmesine, 04/04/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/4236, Karar No: 2024/2168, Tarih: 04.04.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2021/4236
Karar  No : 2024/2168  
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Granit Madencilik ve İnşaat Makine Nakliye Sanayi Tic. Ltd. Şti.  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Genel Müdürlüğü 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı vekili tarafından; davacı şirkete ait Aksaray İli sınırları içerisinde bulunan ...,... nolu 2.(b) Grup Granit ruhsatlı maden sahasında belirlenen miktarın altında (2016, 2017 ve 2019 yıllarında) üretim faaliyetinde bulunulduğu gerekçesi ile 95.161,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü'nün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ...tarih ve E:...,  K:... sayılı kararda; suçta ve cezada kanunilik ilkesi uyarınca idari yaptırım/ceza gerektiren fiiller nedeniyle uygulanacak mevzuatın, fiilin işlendiği tarihte yürürlükte bulunan kanun hükmünün olması gerektiği, somut uyuşmazlıkta ise,  davacı şirketin 2019 yılından geriye doğru 3 yıllık süre içerindeki fiillerinden dolayı idari para cezasının uygulandığı ve fiillerin işlendiği (2016,2017 ve 2019) tarihte yürürlükte bulunan ve davacı şirketin lehine olan mevzuat hükmü uyarınca işlem tesis edildiği görüldüğünden davalı idarece mevzuat hükmünün doğru uygulandığı, uyuşmazlıkta uygulanacak kanun hükmüne göre, tespit tarihinden geriye doğru beş yıllık süre içerisinde üç yıl süre ile üretim yapılmaması veya üç yıllık süre içerindeki toplam üretim miktarının projede beyan edilen yıllık üretim miktarının %10'undan az olması halinde idari para cezasının uygulanacağı, dosya içeriğinde bulunan işletme projesinde ise maden sahasında yapılacak yıllık üretim miktarının 2.000 ton   olarak beyan edildiği, davacı şirkete ait maden sahasında davalı idare ekiplerince 20-23.03.2020 tarihlerinde denetim yapıldığı, denetimin yapıldığı 2020 yılından önceki beş yılın (2015, 2016, 2017, 2018 ve 2019 yılları dahil olmak üzere beş yıllık süre içerisindeki) üretim miktarlarına göre değerlendirme yapılarak idari para cezasının uygulandığı görülmüş olup, incelemenin mevzuata uygun olarak bu şekilde yapıldığı, inceleme neticesinde tespit tarihinden geriye doğru beş yıllık dönem içerisindeki üretim miktarları değerlendirildiğinde herhangi bir üç yıllık dönemlerdeki üretim miktarlarının toplamın projede beyan edilen yıllık üretim miktarının %10'undan (2.000 tondan) az olduğu (2016, 2017 ve 2019 yıllarında hiç üretim yapılmadığı) anlaşıldığından; davacı şirket hakkında idari para cezası uygulanmasına ilişkin işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık  bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI      : Davacı tarafından, 2017 yılında 2.250 ton  üretim yaptığı, bu üretimin idareye bildirildiğ, son 5 yıl içerisinde 3 yıldan fazla üretim yapmamak gibi bir durumun söz konusu olmadığı, kesilen ceza miktarının pandemi dönemi içinde yaşanan güçlüklerde göz önüne alındığında zor durumunda bıraktığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI   : Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama  kararının taraflara  tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın  İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 04/04/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/5613, Karar No: 2024/2169, Tarih: 04.04.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2021/5613
Karar  No : 2024/2169  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Genel Müdürlüğü	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	       :...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Elazığ İli, Palu İlçesinde Sic: ... sayılı IV-C gurubu maden işletme ruhsatına sahip olan davacının, 2016 yılı ruhsat bedelini ödemediğinden bahisle işletme ruhsatının iptal edilmesine ilişkin ...tarihli,... sayılı Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğü işleminin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararda; her ne kadar davacının bahse konu ruhsat bedelini yatırmış olduğu 31.01.2017 tarihinde hem 2016 yılına, hem de 2017 yılına ait ruhsat bedelinin muaccel olduğu ve yatıralan tutarın 2017 yılına ait ruhsat bedeli tutarıyla uyumlu olduğu görülmekte ise de, her iki yıla ait ruhsat bedeli birbirine çok yakın tutarda olduğundan bedelin hangi yıla ilişkin olduğunun (faiz de ilave edilmiş olduğu kanaatiyle) yatıran kişi tarafından anlaşılma imkanı bulunmayıp  salt yatırılan bu tutardan hareketle davacının iradesinin 2017 yılı ruhsat bedelini yatırmaya yönelik olduğunun bahsedilemeyeceği, bunun yanı sıra davacının söz konusu ruhsat bedelini idarece kendisine yaptırım uygulanacağı yönünde ihtarda bulunulması üzerine ve tanınan 3 aylık süre içerisinde yatırmış olduğu gibi  davacının bir borçlu olarak ruhsatının iptali yaptırımına maruz kalma sonucuna neden olacak 2016 yılı ruhsat bedeli borcu mevcut iken bu borcu yatırmak yerine 2017 yılı ruhsat bedelini yatırmasının ticari menfaatine ve hayatın olağan akışına uygun bir durum da olmadığı, ayrıca idarece bu tür farklı yıllara ait borçları ihtiva eden ödemelerde ilk önce eski tarihli borca ilişkin tahsilatın yapılmasının idari ilke ve esaslara daha uygun bir yaklaşım olacağı ve oluşan bu muğlak durumun davacının aleyhine sonuç doğuracak şekilde yorumlanmasının hakkaniyete uygunluk taşımayacağı kanaatine ulaşıldığından davacının yatırmış olduğu ruhsat bedelinin 2017 yılı ruhsat bedeli olarak kabul edilerek  2016 yılı ruhsat bedelini tanınan 3 aylık süre içerisinde yatırmadığından bahisle ruhsatın iptali yolunda tesis edilen işlemde hukuka ve hakkaniyete uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, davacının 2017 yılı bedellerini yaptırdığını, 2016 yılına dair ödeme yapılmadığını, 2016 yılı bedelinin 2016 yılının Ocak ayı sonuna kadar yapılması gerektiği, zamanında ödeme yapılmadığı, banka çalışanlarının kusurundan söz etmenin hayatın olağan akışına aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     :  Davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama  kararının taraflara  tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın  İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 04/04/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/10368, Karar No: 2024/4712, Tarih: 04.04.2024

Danıştay 5. Daire Başkanlığı         2023/10368 E.  ,  2024/4712 K.


"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
BEŞİNCİ DAİRE
Esas  No : 2023/10368
Karar No : 2024/4712
 
Temyiz İsteminde Bulunan (Davacı): ...		   
Vekili	: Av. ...
Karşı Taraf (Davalı)                           : ... Bakanlığı / ANKARA
Vekili	         : Av. ...
İstemin Özeti							: 675 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin eki listede ismine yer verilmek suretiyle kamu görevinden çıkarılan davacı tarafından, göreve iade talebiyle OHAL İşlemleri İnceleme Komisyonuna yaptığı başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptaline karar verilmesi istemiyle açılan davanın reddi yolunda verilen ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
 
Temyiz İsteminde Bulunan Davacının İddialarının Özeti: Hakkındaki ceza mahkemesi kararının henüz kesinleşmediği, ByLock kullanıcısı olduğuna dair ByLock Tespit ve Değerlendirme Tutanağının bulunmadığı, bir dönem çalıştığı şirketin maaşlarını Bank Asya'ya yatırması nedeniyle bu bankada hesap açtırdığı ve çalıştığı kurumdan ayrıldığı 2011 yılının Ağustos ayından itibaren anılan hesabı kullanmadığı, FETÖ/PDY terör örgütü ile irtibatının bulunmadığı, Anayasa ve uluslararası sözleşmelerle koruma altına alınan temel hak ve özgürlüklerinin ihlal edildiği, eksik inceleme ile karar verildiği iddia edilmektedir.
Davalı İdarenin Savunmasının Özeti: Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
Danıştay Tetkik Hakimi	:  ...
Düşüncesi								: İdare Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Beşinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
Bölge idare mahkemesi idare dava daireleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkündür.
Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararı ve dayandığı gerekçe hukuk ve usule uygun olup, bozulmasını gerektirecek bir sebep bulunmadığından, temyiz isteminin reddi ile anılan kararın ONANMASINA, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen İdare Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 04/04/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/6336, Karar No: 2024/2171, Tarih: 04.04.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2021/6336
Karar  No : 2024/2171  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Genel Müdürlüğü 
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Yapı Endüstrisi Turizm Sanayi Tic. Ltd. Şti.
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket vekili tarafından, Çorum İli, Mecitözü İlçesi'nde bulunan davacı şirkete ait Sicil:... sayılı II (a) grubu kalker işletme ruhsat sahası ile ilgili olarak, ruhsat sahasına 04/07/2014 tarihinde işletme izni düzenlendiği, 2015, 2016 ve 2018 yıllarında beş yıl içinde üç yıllık sürede yapılan toplam üretim miktarının proje yıllık üretim beyanının %10'undan az olduğu tespit edildiğinden bahisle davacı şirket adına 3213 sayılı maden Kanunu'nun 24. maddesinin 12. fıkrası uyarınca 77.632,00-TL tutarında idari para cezası uygulanmasına ilişkin Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü'nün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,  K:...sayılı kararda; Uyuşmazlıkta, işlem tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmüne göre, tespit tarihinden geriye doğru beş yıllık süre içerisinde üç yıl süre ile üretim yapılmaması veya üç yıllık süre içerindeki toplam üretim miktarının projede beyan edilen yıllık üretim miktarının %30'undan az olması halinde idari para cezasının uygulanacağı, maden sahasında yapılacak yıllık üretim miktarının 150.000 ton olarak beyan edildiğinin davacı ve davalı taraflar tarafından kabul edildiği, somut olayda, davacı şirkete ait maden sahasında davalı idare ekiplerince 01-04/02/2019 tarihleri arasında denetim yapıldığı, denetimin yapıldığı 2019 yılından önceki beş yılın (2014, 2015, 2016, 2017 ve 2018 yılları dahil olmak üzere beş yıllık süre içerisindeki) üretim miktarlarına göre değerlendirme yapıldığı ve sonucunda idari para cezasının uygulandığı görülmüş olup, yukarıda anılan mevzuat hükmü uyarınca tespit tarihinden geriye doğru beş yıllık dönem olan 2018, 2017, 2016, 2015, 2014 yıllarındaki üretim miktarları değerlendirildiğinde herhangi bir üç yıllık dönemdeki üretim miktarlarının toplamının projede beyan edilen yıllık üretim miktarının %30'undan (45.000 tondan) az olduğu anlaşıldığından davacı şirket hakkında idari para cezası uygulanmasına ilişkin işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı, öte yandan, davacı şirket tarafından, 2017 yılı için verilen üretim beyanı değerlendirilseydi projede beyan edilen yıllık üretim miktarının %10'unun geçilmiş olacak olması, ancak değerlendirilmemesi nedeniyle işlemin hukuka aykırı olduğu iddia edilmiş ise de; davacı şirketin 2017 yılına ilişkin üretim beyan dilekçesinin 28/04/2018 tarihinde Genel Müdürlük kayıtlarına girdiği, bu tarihte ve 2017 yılında %30 kuralının geçerli olduğu, 2017 yılı üretim beyanı değerlendirmeye alınmış olsaydı da tespit tarihinden geriye doğru beş yıllık dönemde herhangi bir üç yıllık dönemlerdeki üretim miktarlarının toplamın projede beyan edilen yıllık üretim miktarının %30'undan (45.000 tondan) az olacağı dikkate alındığında, davacı şirketin bu iddiasına itibar edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 2014 yılında yürürlükte olan şeklinde, projede beyan edilen yıllık üretim miktarının altında üretim yapılması fiilinin yaptırımının 'ruhsat iptali' olarak düzenlendiği ve bu tarihte Kanunda idari para cezası yaptırımı düzenlenmediği, 2015 ve 2016 yıllarında yürürlükte bulunan şeklinde ise beş yıllık dönem içinde üç yıllık üretim toplamının projedeki yıllık beyan edilen miktarın %10'undan az olması fiilinin karşılığı idari para cezası yaptırımı öngörüldüğü ancak bu düzenleme hangi üç yılın değerlendirmede dikkate alınacağına yönelik bir açıklık içermediği, 2017 ve 2018 yıllarında yürürlükte olan fıkrada ise bu defa %10'luk üretim miktarının %30'a çıkarıldığı, ayrıca değerlendirmeye alınacak yıllara ilişkin olarak da 'en az üretimin yapıldığı üç yıl' kuralı getirildiği, davacıya en az üretimin yapıldığı 2015, 2016 ve 2018 yıllarında yapılan toplam üretim miktarının projede beyan edilen yıllık üretim miktarının %10'undan az olması nedeniyle idari para cezası verildiği, anılan düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde,  2015, 2016 yıllarında ve 2017 yılının 12. ayına kadar yürürlükte bulunan madde metninde üç yıllık sürenin tespitinde hangi yılların esas alınacağına ilişkin bir açıklık bulunmaması nedeniyle davacının lehine yorum yapılmak suretiyle üretimin en fazla olduğu yılların esas alınmasının gerektiği, 04.12.2017 tarihinde yürürlüğe giren 28.11.2017 günlü ve 7061 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile bu boşluk doldurumuş ve en az üretimin yapıldığı üç yıllık sürenin esas alınacağı hükmü getirilmiş ise de, bu düzenlemenin aleyhe hüküm içermesi nedeniyle geçmişe yürür şekilde uygulanmasına olanak bulunmadığı, bu durumda, 2015 yılında üretim yapılmadığı,  2016 yılı üretim miktarının 5878 ton olduğu,  2017 yılı üretim miktarının ise 16380 ton olduğu, davacı tarafından beyan edilen  yıllık üretim miktarının %10'una isabet eden miktarın ise 15000 ton olduğu göz önüne alındığında; 2015, 2016 ve 2017 yılı (04.12.2017 tarihine kadar olan dönemdeki) üretim miktarı değerlendirilmek suretiyle davacı şirket tarafından yapılan üretim miktarının projede beyan edilen yıllık üretim miktarının %10'unun altına düşmesi halinde işlem tesis edilmesi gerekmekte iken en fazla üretimin yapıldığı 2017 yılı değerlendirme dışında tutulmak suretiyle davacı şirketin 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 24/12.maddesi uyarınca idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk, davanın reddi yolundaki idare mahkemesi kararında hukuki isabet görülmediği gerekçesiyle İdare Mahkemesince verilen istinaf başvurusuna konu kararın kaldırılmasına ve dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, geriye yönelik 5 yıllık dönemdeki herhangi 3 yıl içinde en az üretim yapılan 3 yılın esas alındığı, uygulamanın da bu şekilde yapıldığı, herhangi 3 yıl üretim yapılmaması halinde diğer iki yılda ne kadar çok üretim yapılmış olursa olsun idari para cezası uygulanacağı, ilgili mevzuat hükmünün amacının 3 yıl toplamının projede beyan edilen yıllık üretim miktarının %10 altına düşmemek olduğu, ruhsat sahiplerinin her yıl üretim yapmasının amaçlandığı, kanun değişikliği ile oranın %30 a çıkarıldığı, başkaca bir değişiklik yapılmadığı, işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davacı tarafından, idari para cezasının dayanağı fiil yönünden kendisine atfedilecek kusurun bulunmadığı, terk başvurusunda bulunulmasına karşın sonuçlandırılmadığı, ceza hukukunun temel ilkelerinin ihlal edildiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama  kararının taraflara  tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın  İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 04/04/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.