muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/6146, Karar No: 2024/2150, Tarih: 25.04.2024

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI:Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun, komisyon geliri karşılığı sahte fatura düzenlediği hususunu ortaya koyduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ:  Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle  komisyon geliri elde ettiği yolunda düzenlenen  vergi tekniği raporuna istinaden alınan takdir komisyonu kararına dayanılarak re'sen tarh edilen 2018/Şubat-Eylül dönemlerine ilişkin katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmektedir.
İLGİLİ MEVZUAT:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun  3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelerin gerçek mahiyetinin, yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği ve iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması hâlinde, ispat külfetinin, bunu iddia eden tarafa ait olduğu ifade edilmiştir.
Aynı Kanun’un 30. maddesinin 1. fıkrasında re'sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt, belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkân bulunmayan hâllerde, takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi inceleme yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlanmış, 134. maddesinde de vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu düzenlenmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Yukarıda yer verilen madde hükümlerinin değerlendirilmesinden, vergilendirme işlemi yapılırken, Kanuna uygun biçimlendirilen muamelelerin, bu biçimselliğinin ötesine geçilerek, muamelenin tarafları arasında oluşan maddi ve hukuki ilişkinin gerçek mahiyetinin araştırılması gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır. Kanun, gerçek mahiyetin ortaya çıkarılmasında, yemin hariç her türlü delile izin vermiştir. Bu deliller, tarafların ikrarı, vergiyi doğuran olayla ilişkisi doğal ve açık bulunan tanık ifadesi, muamelenin taraflarının ekonomik ve ticari konumları, iş yerlerinin durumu, arandığında bulunup bulunamamasına ilişkin tespitlerdir.

Davacı şirket hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda; davacı şirketin çimento, alçı, harç vs. inşaat malzemeleri toptan ticareti ve ikamet amaçlı olmayan binaların inşaatı faaliyeti ile iştigal ettiği, 2018 yılı defter ve belgelerinin istenilmesine ilişkin ilk yazının şirket adresinin kapalı olması nedeniyle tebliğ edilemediği, ikinci kez çıkarılan tebligatın şirketin adresinde 04/04/2019 tarihinde çalışan ...'ya tebliğ edildiği, 2019 yılına ilişkin defter ve belge isteme  yazısının ise şirket adresinde iki defa tebligata çıkartıldığı, adresin kapalı olması nedeniyle 27/11/2019 tarihinde kapı üzerine tebligat pusulası bırakılmak suretiyle tebliğ edildiği, ayrıca şirket yetkilisi ...'un adresine iki kez tebligat gönderildiği, adresin kapalı olması nedeniyle 14/11/2019 tarihinde kapı üzerine tebligat pusulası bırakılmak suretiyle tebliğ yapıldığı, yapılan tebligatlara rağmen süresinde defter ve belgelerin ibraz edilmediği, şirketin tek ortağı ve yetkilisinin ... olduğu, mükellef şirket hariç dört şirkette daha ortaklığı ve yöneticiliği bulunduğu, anılan şirketlerin tamamının sahte belge düzenleme, adreste bulunmama nedenleriyle özel esaslara tabi olduğu, şirkete 07/11/2018 tarihli yoklamada;  adrese gidildiği ve adresin kapalı olduğu, çevreden sorulduğunda ilgili firmanın tanınmadığı, 15/11/2018 tarihli yoklamada; mükellef kurumun adresinin ikametgah olarak kullanıldığı, kiracı olarak ...'ın oturduğu, yoklamada adı geçen şirketi tanımadığını beyan ettiği, 16/11/2018 tarihinde şirket yetkilisi ...'un ikametgah adresinde yoklama yapıldığı, adresin kapalı olduğu, adı geçen şirketin çevrede yapılan araştırmada tanınmadığı,  10/12/2018 tarihinde ... Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından yapılan yoklamada; şirketin adresine gidildiği, yoklama talebindeki adresin dükkan olduğu ve ofis olarak kullanıldığı, mükellefin adreste sipariş usulü inşaat malzemesi toptan ticareti yapmak amacıyla faaliyetine başladığı, Yozgat ili Çekerek ilçesinde kesimhane inşaatı yaptığı, şantiyesinin olduğu, 2 adet asgari ücretli çalışanının olduğu, daha önce de ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün mükellefi olduğunu belirttiği, 16/01/2019 tarihli yoklamada; adresin bina yanında alt katta dükkan olduğu ve ofis olarak kullanıldığı, sipariş usulü inşaat malzemesi toptan ticaretine başlanıldığının tespit edildiği, 2018 ve 2019 yıllarına ilişkin defter tasdik bilgilerine rastlanılmadığı, davacı şirkete ait iki adet motorlu taşıtının bulunduğu, 07/01/2019 tarihi itibariyle 2.061.374,40-TL vergi borcu bulunduğu, toplam 59

... Vergi Dairesi Müdürlüğünün mükellefi olduğunu belirttiği, 16/01/2019 tarihli yoklamada; adresin bina yanında alt katta dükkan olduğu ve ofis olarak kullanıldığı, sipariş usulü inşaat malzemesi toptan ticaretine başlanıldığının tespit edildiği, 2018 ve 2019 yıllarına ilişkin defter tasdik bilgilerine rastlanılmadığı, davacı şirkete ait iki adet motorlu taşıtının bulunduğu, 07/01/2019 tarihi itibariyle 2.061.374,40-TL vergi borcu bulunduğu, toplam 59.514,92-TL'sinin ödendiği, 2018 yılı hesap dönemine ilişkin Ba-Bs bildirimlerinin uyumsuz olduğu, 2018 yılı alışlarının %62'si hakkında vergi tekniği raporu bulunan mükelleflerden yapıldığı,  %35'i hakkında devam eden inceleme bulunduğu veya özel esaslara tabi olduğu, 2019 yılına ait mükellef şirketin mal alım bildirimi veya karşı tarafın mal satış bildiriminin bulunmadığı, 2018 ve 2019 yıllarında banka aracılığıyla tek bir işlemin olduğu, bu işlemin de 2018 yılında Yaşarlar Lojistik Ltd. Şti.'den 100.000,00-TL tutarındaki çekin tahsiline ilişkin olduğu, 2018 ve 2019 yıllarına ilişkin kurumlar vergisi, 2018/Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemleri ile 2019 yılı geçici vergileri beyannamelerini vermediği, 2018 ve 2019 yıllarında muhtasar beyanname vermediği, 2018 hesap dönemi katma değer vergisi beyanlarında hesaplanan  katma değer vergisi tutarının yüksek olmasına karşın 2018/Temmuz dönemi hariç diğer dönemlerde ödenecek  katma değer vergisi çıkmadığı, 2018/Temmuz döneminde ise ödenecek verginin 85.259,89-TL olduğu  tespitlerine yer verildiği ve mükellef kurumun 2018 ve 2019 yıllarında herhangi bir mal ve hizmet teslimi olmaksızın komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği hususlarının belirtildiği görülmüştür.

Yukarıda yer alan tespitlerin değerlendirilmesinden, davacı şirket tarafından defter ve belgelerin ibraz edilmediği, beyan ettiği ticaret hacmini sağlayacak nitelikte bir organizasyona sahip olmadığı, şirket nezdinde  muhtelif tarihlerde yapılan yoklamaların çoğunda adresin kapalı olduğu, firmanın tanınmadığının tespit edildiği,  yüksek tutarlı katma değer vergisi matrahı beyan edilmesine karşın düşük miktarlı ödenecek vergi çıktığı, vadesi geçmiş ödenmesi gereken toplam borcun 2.061.374,40-TL olmasına karşın cüzi miktarda ödeme yapıldığı,  2018 ve 2019 yıllarında banka aracılığıyla yapılan tek bir işlem olduğu, Ba-Bs formları arasında uyumsuzluk olduğu, 2018 ve 2019 yıllarına ilişkin kurumlar vergisi, 2018/Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemleri ile 2019 yılı geçici vergileri beyannamelerini vermediği, 2018 ve 2019 yıllarında muhtasar beyanname vermediği hususları dikkate alındığında; davacının gerçek faaliyeti olmaksızın sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri ettiği, dolayısıyla düzenlediği faturaların gerçekte yapılan bir mal satışını veya hizmet ifasını yansıtmadığı sonucuna ulaşıldığından, yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmış olup, aksi gerekçeyle davanın kabulü yolundaki Vergi Mahkemesi kararına yönelik davalı istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuka uyarlık görülmemiştir.
Öte yandan, Bölge İdare Mahkemesince yeniden verilecek kararda, 7338 sayılı Vergi Usul Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 38. maddesiyle  213 sayılı Kanun'un "Tekerrür" başlıklı 339. maddesinde yapılan değişiklik de dikkate alınmak suretiyle, dava konusu vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle arttırılan kısmına ilişkin olarak değerlendirme yapılacağı tabiidir.
KARAR SONUCU:
								Açıklanan nedenlerle;
Davalının temyiz isteminin kabulüne,
  ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesine gönderilmesine, 25/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/7843, Karar No: 2024/2110, Tarih: 25.04.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
 DOKUZUNCU DAİRE 
Esas	No : 2023/7843
Karar	No : 2024/2110
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ... Akaryakıt İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd.Şti.
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re’sen tarh edilen 2018/Ocak ila Aralık dönemlerine katma değer vergisi ile kesilen bir  ve üç kat vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:.... sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporundaki tespitlerin değerlendirilmesinden; her ne kadar davacı şirket ve alım satım yaptığı bazı şirketler hakkında olumsuz bazı tespitlere yer verilmiş ise de, davacının yapılan yoklamalarda faal olduğunun görülmesi, inşaat malzemesi ve yakıt alım satımında bulunduğunun ve bu faaliyetin gerçek olduğunun ilgili dönemdeki firma temsilcileri tarafından karşıt tespitlerde beyan edilmesi, şirketin vergilerini  ödemesi ve vergi borcu bulunmaması,  beyannamelerinin verilmiş olması, yapılan yoklamalarda faal olması, iş yerinde çok sayıda işçi çalıştırıldığının görülmesi, işçilerin sigorta primlerinin ödenmiş olması,  çalışanların ifadelerinde mükellefin faal olduğunu ve yanında çalıştıklarını beyan etmeleri, düzenlenen faturalar ile şirketin faaliyet konusunun uyumlu olması, şirketin banka hesap hareketlerinde uyumsuzluk bulunmaması, şirketin bir kısım satışlarının gerçek kabul edilmesi, şirketin nakliyelere ilişkin belgeleri ibraz etmeleri ve araçların nakliyeye uygun araçlar olması, şirketin halen faal olması, şirket mali müşavirleri hakkında olumsuzluk bulunmaması hususları dikkate alındığında, fatura alınan mükelleflerin bir kısmı hakkında içeriği itibarıyla yanıltıcı ve sahte düzenlediğine ilişkin vergi tekniği raporu bulunduğu ve emtia nakline ilişkin araçlarının araç takip sisteminde tespit edilemediğinden hareketle komisyon geliri elde edildiği kabul edilerek davacının düzenlediği bir kısım faturaların sahte olduğu yönünde yeterli ve somut tespit bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, cezalı tarhiyatların kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Uyuşmazlık konusu katma değer vergisi ile aynı maddi olaya ve hukuki nedene dayalı olan, matrahları yönünden ilişkili bulunan 2018 yılı tüm dönemlerine ilişkin yapılan üç kat vergi ziyaı cezalı geçici vergisi tarhiyatlarının kaldırılmasına hükmeden .... Vergi Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı davalı idarece yapılan istinaf başvurusu, ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla kesin olarak reddedildiği, istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi Kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile sahte fatura düzenlediğinin ortaya konulduğu, idarelerince gerçekleştirilen işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. 
	TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re’sen tarh edilen 2018/Ocak ila Aralık dönemlerine katma değer vergisi ile kesilen bir ve üç kat vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.
İLGİLİ MEVZUAT:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun  3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelerin gerçek mahiyetinin, yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği ve iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması hâlinde, ispat külfetinin, bunu iddia eden tarafa ait olduğu ifade edilmiştir.
Aynı Kanun’un 30. maddesinin 1. fıkrasında re'sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt, belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkân bulunmayan hâllerde, takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi inceleme yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlanmış, 134. maddesinde de vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu düzenlenmiştir.

3065  sayılı  Katma  Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinde, mükelleflerin, yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, faaliyetlerine ilişkin olarak kendilerine yapılan teslim  ve  hizmetler  dolayısıyla düzenlenen  fatura  ve  benzeri  vesikalarda  gösterilen  katma  değer vergisini indirebilecekleri belirtilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	 Dosyanın incelenmesinden,  katı, sıvı  ve gaz haldeki yakıtların ve ilgili ürünler ile inşaat malzemelerini bir ücret veya sözleşmeye dayalı olarak toptan satışını yapan aracı olarak faaliyet gösteren davacının 2018,2019 ve 2020 yılı hesap ve işlemlerinin sahte belge düzenleme yönünden incelenmesi sonucu düzenlenen... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporuyla; davacı tarafından düzenlenen hasılat ve mal alım faturalarının bir kısmının gerçek ticari faaliyete dayandığı gerekçesiyle gerçek faaliyetine ait safi kazanç tutarı, sahte fatura ticaretine ait safi kazanç tutarından indirilerek kurumlar vergisi matrahının belirlendiği, davacı hakkında düzenlenen ... tarih ve .... sayılı vergi inceleme raporuyla da, davacının toplam safi kazancının bir kısmı sahte fatura ticaretinden kaynaklanan komisyon gelirinden, diğer kısmının ise gerçek ticari faaliyetten kaynaklandığı gerekçesiyle  katma değer vergisi üzerinden gerçek ticari faaliyete ilişkin bir kat, sahte fatura komisyon gelirine ilişkin üç kat vergi ziyaı cezası kesilerek dava konusu tarhiyatların yapıldığı anlaşılmıştır.
Öte yandan, davacı şirket adına komisyon geliri üzerinden 2018 yılı için tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisine karşı açılan davayı kabul eden .... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunu reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı  kararı Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 25/04/2024 tarih ve E:2023/3504, K:2024/2108 sayılı kararı ile  bozulmuştur.
Bu durumda; yukarıda belirtilen hususlar araştırılarak yeniden bir karar verilmek üzere,  Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerekmektedir
KARAR SONUCU:
								Açıklanan nedenlerle;
Davalının temyiz isteminin kabulüne,
 ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesine gönderilmesine, 25/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/5301, Karar No: 2024/2122, Tarih: 25.04.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2023/5301
   Karar	No : 2024/2122
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ... Anonim Şirketi
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi  .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:  Vergiye uyumlu mükellefler için ihdas edilen vergi indiriminden yararlanması gerektiği ihtirazı kaydıyla verilen 2018 yılı kurumlar vergisi beyannamesi üzerinde  tahakkuk ettirilen kurumlar vergisinin %5'i oranında vergi indirimi tutarı hesaplanmaması işleminin iptali  ile fazladan ödenen 257.191,71.TL'nin tecil faiziyle birlikte iadesi istemine ilişkindir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:  Vergiye uyumlu mükellefler için ihdas edilen vergi indiriminden yararlanması gerektiği ihtirazı kaydıyla verilen 2018 yılı kurumlar vergisi beyannamesi üzerinde  tahakkuk ettirilen kurumlar vergisinin %5'i oranında vergi indirimi tutarı hesaplanmaması işleminin iptali  ile fazladan ödenen 257.191,71.TL'nin tecil faiziyle birlikte iadesi istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, Mahkemelerinin 17/10/2019 tarihli ara kararına davalı tarafından verilen cevapta, davacının muhtasar beyannamelerini süresinde verdiği, vergi indiriminden yararlanmasını engelleyecek herhangi bir re'sen tarhiyatın bulunmadığının belirtildiği, indirime engel teşkil eden asıl beyannamenin, 2017/Temmuz-Eylül dönem geçici vergi beyannamesinin kanuni süresinden sonra pişmanlıkla verilmesi olduğu, süresinden sonra pişmanlıkla beyanname verilmesi nedeniyle 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunundaki vergiye uyumlu mükelleflere ilişkin vergi indiriminden faydalanmasının mümkün olmadığı ileri sürülmüş ise de, yukarıda yer verilen "pişmanlıkla verilen beyannameler bu şartın ihlali sayılmaz" hükmü gereği ve vergi sistematiği içerisinde pişmanlıkla verilen beyannamelerin kanuni süresinden sonra verildiği, yine davacı şirketin, verginin ödenmesi süresi içerisinde pişmanlıkla verdiği geçici vergi beyannamesine istinaden tahakkuk eden vergiyi süresinde ödediği, 2018/Eylül dönemine ilişkin özel tüketim vergisi beyannamesinin ise boş verildiği hususu da dikkate alındığında, indirimden yararlanma şartını ihlal etmediği açık olup, davalı idarenin indirimden faydalanmasına engel olabilecek başka bir durumun olduğuna ilişkin itirazının da bulunmadığı görüldüğünden, dava konusu 2018 yılına ilişkin ihtirazi kayıtla beyan edilen kurumlar vergisi tahakkukunun 257.191,71 TL'lik kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı, öte yandan, her ne kadar vergi indiriminde mahsuben iade aslolup, nakden iade müessesi söz konusu değilse de, belirtilen durumun indirilecek verginin ödenmesi gereken vergiden fazla olması ve herhangi bir hukuki uyuşmazlığın doğmadığı hallerde söz konusu olacağı, ancak bakılan uyuşmazlıkta davacı şirketin vergi indiriminden yararlandırılmaması üzerine, 257.191,71 TL fazla kurumlar vergisi ödenmesine sebep olunduğu anlaşıldığından, anılan fazla ödemenin davacıya iade edilmesi hukuken gerekli olup, davacının nakden iade talebi yerinde görüldüğü, tahsili hukuka aykırı bulunan ve idarece tahsili tarihinden itibaren kullanımından mahrum kalınan tutarın, talebe bağlı olarak bu hususta öngörülen tecil faizi oranında faiz uygulanmak suretiyle davacıya iadesi gerektiği sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, kurumlar vergisi tahakkukunun dava konusu edilen 257.191,71 TL'lik kısmının kaldırılmasına, fazladan tahsil edilen 257.191,71 TL kurumlar vergisinin idarece tahsili tarihinden itibaren işletilecek tecil faizi ile birlikte davacıya iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi Kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI:Süresinden sonra pişmanlıkla beyanname verilmesi nedeniyle 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunundaki vergiye uyumlu mükelleflere ilişkin vergi indiriminden faydalanmasının mümkün olmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ:  Bölge İdare Mahkemesi kararının, 2018 yılı kurumlar vergisi beyannamesi üzerinde  tahakkuk ettirilen kurumlar vergisinin %5'i oranında vergi indirimi tutarı hesaplanmaması işleminin iptaline ilişkin hüküm fıkrası, usul ve hukuka uygun olup davalının temyiz itirazının bu kısma yönünden reddi gerektiği; Bölge İdare Mahkemesi kararının, ödenen tutarın ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faizi ile birlikte iadesine ilişkin hüküm fıkrası  yönelik davalının temyiz itirazının ise uyuşmazlıkta, davacının kurumlar vergisi beyannamesine göre hesaplanan kurumlar vergisinden mahsup edilen vergiler nedeniyle ödenen kurumlar vergisi bulunmadığından, kurumlar vergisi beyannamesi üzerinde hesaplanan kurumlar vergisinin %5’ine isabet eden vergi indirim tutarı, kurumlar vergisi beyannamesinin verildiği tarihi izleyen bir tam yıl içinde davacının beyanı üzerine tahakkuk edecek diğer vergilere mahsup edilebileceğinden, bu süre içinde mahsup edilemeyen tutarlar red ve iade edilmeyeceğinden ve  olayda vergi indiriminden yararlandırılmama nedeniyle ödenen bir verginin iadesinin dava konusu işlemin bünyesinde bulunmadığı görüldüğünden, vergi indirim tutarının tecil faizi ile birlikte davacıya iadesine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı  gerektirmediğinden, bu kısım yönünden davalının temyiz itirazının kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bu kısmının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: Vergiye uyumlu mükellefler için ihdas edilen vergi indiriminden yararlanması gerektiği ihtirazı kaydıyla verilen 2018 yılı kurumlar vergisi beyannamesi üzerine tahakkuk ettirilen kurumlar vergisinin vergi indirim tutarına isabet eden 257.191,71.TL’lik kısmının kaldırılması ve  fazladan ödenen 257.191,71.TL'nin tecil faiziyle birlikte iadesi istenilmektedir.