muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/1691, Karar No: 2024/2159, Tarih: 14.05.2024

. maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında, 1/1/2022 tarihinden itibaren  mesken alçak gerilim tek zamanlı abone grubu için faturaya esas günlük ortalama 5 kWh tüketim  miktarına kadar olan tüketimlere düşük kademeli tarife uygulanmasına; faturaya esas günlük ortalama 5 kWh tüketim miktarının üzerinde olan tüketimlerin belirtilen limite kadar olan kısmına düşük kademeli tarife, limiti aşan kısmına yüksek kademeli tarife uygulanmasına karar verildiği, dava konusu 31/12/2021 tarihli ve 10708 sayılı Kurul kararı ile de,  dağıtım şirketleri  tarafından dağıtım sistemi kullanıcılarına ve görevli tedarik şirketleri tarafından serbest olmayan tüketiciler ile serbest tüketici olmasına rağmen tedarikçisini seçmeyen ve 20/1/2018 tarihli ve 30307 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Son Kaynak Tedarik Tarifesinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ  kapsamında tanımlanan düşük tüketimli tüketicilere 1/1/2022 tarihinden itibaren uygulanacak tarife tablolarının onaylandığı, dava konusu 10707 ve 10708 sayılı Kurul kararlarının 1/1/2022-31/1/2022 döneminde uygulandığı, nitekim düzenlemeye tabi tüketicilere 2022 yılının Şubat ve Mart ayında uygulanacak dağıtım ve perakende satış tarifeleri için ayrıca Kurul kararlarının alındığı, bu doğrultuda mesken AG aboneleri için kademeli tarife uygulamasına esas günlük ortalama tüketim miktarının Ocak ayı için 5 kWh/gün olarak karar altına alınmış iken, kademe miktarının 1/2/2022 tarihinden itibaren günlük 7 kWh'e, 1/3/2022 tarihinden itibaren de günlük 8 kWh'e çıkarıldığı, yine 1/3/2022 tarihinden itibaren ticarethane AG aboneleri için kademeli tarife uygulamasının başlatıldığı ve düşük ve yüksek kademeli tarifeye esas oluşturan günlük ortalama tüketimin, bu aboneler için 30 kWh olarak onaylandığı,  gerçek ve tüzel kişilerin mal satışı, hizmet sunumu ve yapım işlerinde  fiyatın belirlenmesinde maliyetlerin esas alındığı, elektriğin üretilmesi ve ticareti (aktif enerji bedeli) ile tüketim noktasına ulaştırılmasında (dağıtım bedeli) da aynı şekilde maliyetlerin dikkate alınması suretiyle tarife düzenlemelerinin yapıldığı, elektrik faturalarında temel olarak enerji bedeli, dağıtım bedeli ve vergilerin bulunduğu, 6446 sayılı Kanun'un 17

. maddesi gereğince, elektrik faturalarına esas teşkil eden aktif enerji bedeli ve dağıtım bedelinin 2022 yılının Ocak dönemi için Kurul tarafından onaylandığı, tedarikçilerin de Kurul onaylı bedellere vergi gibi yasal diğer bedelleri de ekleyerek tüketicilere fatura düzenledikleri, aktif enerji bedelinin, aktif enerji maliyeti, faturalama ve müşteri hizmetleri maliyeti, perakende  satış hizmet maliyeti gibi perakende satış faaliyetinin yürütülmesi kapsamındaki tüm maliyet ve hizmetleri karşılayacak şekilde; dağıtım bedelinin,  hat, trafo gibi şebeke unsurlarının tesis edilmesini içeren iletim ve dağıtım sistemi yatırım harcamaları, arıza, bakım, onarım gibi işlemleri içeren iletim ve dağıtım şirketlerinin sistem işletim maliyeti, teknik ve teknik olmayan kayıp maliyeti gibi iletim ve dağıtım faaliyetinin yürütülmesi  kapsamındaki tüm maliyet ve hizmetleri karşılayacak şekilde  hesaplanarak ilan edildiği, bu itibarla dava konusu Kurul kararlarında hukuka aykırılık bulunmadığı savunulmuştur.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun “Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ile Vergi Usul Kanununun Uygulanacağı Haller” başlığını taşıyan 31. maddesinde, bu Kanunda hüküm bulunmayan hususlarda, hakimin davaya bakmaktan memnuiyeti ve reddi, ehliyet, üçüncü şahısların davaya katılması, davanın ihbarı, tarafların vekilleri, dosyanın taraflar ve ilgililerce incelenmesi, feragat ve kabul teminat, mukabil dava, bilirkişi, keşif, delillerin tespiti, yargılama giderleri, adli yardım hallerinde ve duruşma sırasında tarafların mahkemenin sükununu ve inzibatını bozacak hareketlerine karşı yapılacak işlemlerde, elektronik işlemler ile ses ve görüntü nakledilmesi yoluyla duruşma icrasında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanacağı kurala bağlanmış olup, anılan hükümle atıfta bulunulan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Bilirkişiye Başvurulmasını Gerektiren Hâller” başlığını taşıyan 266. maddesinde, Mahkemenin, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verebileceği, hâkimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamayacağı; 282. maddesinde ise, hâkimin, bilirkişinin oy ve görüşünü diğer delillerle birlikte serbestçe değerlendireceği  düzenlemelerine yer verilmiştir.
Anılan usul hükümlerinden anlaşılacağı üzere, bir uyuşmazlığın çözümlenebilmesi için hukuk dışında, özel veya teknik bir bilginin gerekmesi halinde konunun uzmanı olan bilirkişilerin görüşlerinin alınması ve bu vesile ile uyuşmazlığın en doğru şekilde çözüme kavuşturulması amaçlanmıştır.
 Uyuşmazlıkta da, elektriğin dağıtımı ve perakende satışı için geçerli olacak fiyatların fahiş tutarda belirlenip belirlenmediğinin, başka bir deyişle, tarife hesaplamalarının (aktif enerji bedeli ile dağıtım bedellerinin hesaplanmasının) mevzuata uygun şekilde yapılıp yapılmadığının özel ve teknik bilgi gerektirdiği, uyuşmazlığın hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesinin mümkün olmadığı açıktır. Bu itibarla; çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren bu hususlarda, Dairece konusunda uzman kişilere inceleme yaptırıldıktan sonra uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekmektedir.
 Bilirkişi incelemesi yapılması yoluna gidilmeyerek işin esasına geçilmesi halinde, dosyada bulunan bilgilere göre işin esasının incelenmesi gerekmektedir.

Dava konusu 10708 sayılı Kurul kararı ile, 2022 yılı öncesindeki nihai fiyatlara göre, düşük kademe mesken tarifesinde %50, yüksek kademe mesken, ticarethane, sanayi, aydınlatma tarifelerinde %125, tarımsal sulama tarifesinde %92 oranında artış gerçekleştiği, artışın temel sebebinin, elektrik üretim maliyetlerinde gerçekleşen artışlar sonucunda aktif enerji maliyetinin artması olarak gösterildiği, 2021 yılının ikinci yarısından itibaren  kömür ve doğal gaz fiyatlarının dolar bazında önceki döneme göre 5  ila 10 kata varan şekilde artış göstermesi (dolar kurunda yaşanan artış) ile birlikte elektrik üretim maliyetinin önceki dönemin beş katına ulaştığı, serbest piyasada elektrik enerjisi fiyatı olarak kabul gören referans niteliğindeki piyasa takas fiyatlarının (PTF) elektrik enerjisi maliyetinin  büyük kısmını oluşturduğu, görevli tedarik şirketlerinin (GTŞ) 2022 yılından bu yana Elektrik Üretim Anonim Şirketinin (...) üretim  kapasitesindeki sınırlar nedeniyle ...'tan fiili olarak enerji alımı yapamadığından, enerjinin tamamını serbest piyasadan aldıkları,  elektrik fiyatlarının  2021 yılının ilk yarısında 300 TL/MWh (30 kr/kWh) bazında seyrederken, 2022 yılının ilk çeyreği için ortalamada 1400 TL/MWh (140 kr/kWh) düzeyinin üzerine çıktığı, başka bir ifade ile görevli tedarik şirketlerinin işletme giderlerinin,  YEKDEM birim maliyeti gibi unsurlar hariç  140 kr/kWh düzeyine yükseldiği, görevli tedarik şirketlerinin enerji satışlarının çok büyük kısmını mesken abone grubunun oluşturduğu, mesken abone grubu satışlarının çoğunluğunu da düşük kademe satışların oluşturduğu, tüm abone grupları için ortalama 133,188 kr/kWh maliyet ve ortalama 133,188 kr/kWh gelir öngörüldüğü, yani, aktif enerji bedelinin, görevli tedarik şirketlerinin ortalama aktif enerji maliyetini yansıtacak şekilde onaylandığı,  arıza onarım, bakım gibi şebekeyle ilgili işletme giderlerini ve hat, trafo gibi şebeke unsurlarının  tesisiyle ilgili yatırım harcamalarını içeren dağıtım bedelinin ise, 2021 yılına göre %24,28 artış gösterdiği, bu artışın sebebinin de TÜFE güncellemesi olmakla birlikte hesaplamalarda ilgili dönemde Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası tarafından yayımlanan enflasyon raporlarının ve piyasa katılımcıları beklenti anketinde yer alan enflasyon tahminlerinin (%23) baz alındığı, 17/11/2020 tarihli ve 31307 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Perakende Satış Tarifesinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ'in "Net kâr marjı oranı" başlıklı  21. maddesinde yer alan ve %2,38 olarak belirlenen net kâr marjı oranının, şirketlerin elektrik  enerjisini hangi kaynaktan temin ettiğine bakılmaksızın, elde edebileceği azami kâr oranını ifade ettiği, dava konusu kararların 6446 sayılı Kanun'un 1

. maddesinde yer alan ve %2,38 olarak belirlenen net kâr marjı oranının, şirketlerin elektrik  enerjisini hangi kaynaktan temin ettiğine bakılmaksızın, elde edebileceği azami kâr oranını ifade ettiği, dava konusu kararların 6446 sayılı Kanun'un 1. maddesinde yer alan "elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösteren, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması” amacına uygun olduğu,  ulusal tarife uygulamasının bir gereği olarak 21 elektrik dağıtım ve görevli tedarik şirketinin bölgelerinde yürüttükleri düzenlemeye tabi faaliyetler kapsamında oluşan toplam maliyetlerin 21 dağıtım bölgesinde yer alan kullanıcılara yansıtıldığı, dağıtım ve görevli tedarik şirketlerinin, faaliyetleri kapsamında ihtiyaç duyduğu gelirin Kurum tarafından belirlendiği, anılan şirketlerin gelir ihtiyacının hesaplanmasında, belli yıllara ait harcamaların incelenerek, önceki yıllara göre makul olmayan artışlar ile arızi nitelikte olan giderlerin ayrıştırıldığı,  faaliyetle ilişkili giderlerin normalize edilerek ve belli sınıflara ayrılarak ekonometrik yöntemlerle analiz edildiği, şirketlerin yıllık gelir düzenlemesinin analizler sonucunda onaylanması halinde,  bu gelirin sabit tutularak, tarife yapısının bu gelirin altında veya üzerinde bir gelir elde etmeye imkân vermeyecek şekilde kurgulandığı, gelir tavanı uygulamasında yıllık bazda sabit olarak belirlenen gelirin, onaylanan tarifelerin  şirketler tarafından kullanıcılara uygulanması, yani fatura tahakkuku yoluyla elde edildiği, sunulan hizmetler karşılığında dağıtım ve perakende satış gelir tavanından farklı bir tutarda dağıtım sistem kullanım ve perakende satış geliri elde edilmesi halinde ise, aradaki farkların düzeltme bileşeni olarak tarife hesaplamalarına yansıtıldığı, bu itibarla  şirketlerin kendisi için hukuka uygun şekilde onaylanan gelir tavanından daha fazlasına hak kazanamadığı ve tüketicilere Kurumca öngörülen maliyetlerden daha fazlasını yansıtamadığı,  6446 sayılı Kanun'un 17. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, abone grupları için, elektrik enerjibu itibarla  şirketlerin kendisi için hukuka uygun şekilde onaylanan gelir tavanından daha fazlasına hak kazanamadığı ve tüketicilere Kurumca öngörülen maliyetlerden daha fazlasını yansıtamadığı,  6446 sayılı Kanunun 17. maddesinin 4

. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, abone grupları için, elektrik enerjisi tüketim miktarına göre farklı tarifelerin belirlenebildiği, dava konusu 10707 sayılı Kurul kararından önce, mesken AG abonelerinin yıllık tüketimlerinin belirlenebilmesi için çalışmalar yapıldığı ve (yıllık ortalama tüketimin, hiç tüketim yapılmayan ya da yıllık 0-200 kWh düzeyinde çok az tüketim yapılan kullanım yerlerinin etkisinden de arındırılmış şekilde, yaklaşık 1800 kWh olarak belirlenerek, bu tüketim değerinin altında ve üstünde tüketimleri olan mesken kullanıcılarının özellikle puant zaman tüketimlerinin maliyet etkisiyle fiyat farklılaşmasının yapılabileceğinin değerlendirildiği, tek zamanlı AG mesken tarifesinde, fatura dönemindeki gün sayısının farklı olmasının etkisinden kurtulmak üzere, günlük ortalama tüketim miktarının kademe kriteri olarak belirlenmesinin yerinde olacağının düşünülerek) günlük ortalama 5 kWh tüketimden fazla tüketimi olan kullanıcılara, piyasa takas fiyatlarının günlük  talep bazlı değişimlerinden hareketle, nihai fiyatta %50 daha yüksek kademeli tarife uygulanabileceği, bu  kullanıcıların günlük ortalama 5 kWh tüketime kadar olan tüketimlerinin ise düşük kademeden yararlanabileceği bir kademeli tarife uygulamasının dava konusu 10707 sayılı Kurul kararı ile başlatıldığı, daha sonra, tüketici talepleri ve uygulanmakta olan ülke politikaları gözetilerek yıllık yaklaşık  2500 kWh tüketime denk gelecek şekilde günlük ortalama 7 kWh tüketim miktarının 1/2/2022 tarihinden itibaren uygulanmasına yönelik 31/01/2022 tarihli ve 10756 sayılı kararın  alındığı, bilahare 28/02/2022 tarihli ve 10818 sayılı Kurul kararı ile,  günlük ortalama 7 kWh olarak belirlenen tüketim miktarının, 1/3/2022 tarihinden itibaren düzenlenecek faturalar için günlük ortalama 8 kWh olarak güncellendiği, 28/02/2022 tarihli ve 10819 sayılı Kurul kararı ile de, 1/3/2022 tarihinden itibaren tek zamanlı ticarethane AG aboneleri için kademeli tarife uygulamasının başlatılarak, düşük ve yüksek  kademeli tarifeye esas oluşturan günlük ortalama tüketimin, bu aboneler için 30 kWh olarak onaylandığı, mevcut durumda, mesken AG düşük kademe nihai tarifesinin 125,6943 kr/kWh olarak uygulanmakta olup, bu değerin 1/1/2022 öncesine göre %37,2 arttığı, sayaçların dağıtım şirketi tarafından en az 25 en fazla 35 günlük dönemlerle okunduğu, fatura dönemindeki gün sayısının farklı olmasının tüketiciyi de farklı ölçüde etkilememesi adına, kademe kriterinin günlük ortalama tüketim miktarı olması yönünde karar alındığı, günlük ortalama 5 kwh tüketimden fazla tüketimi olan kullanıcılara piyasa takas fiyatlarının günlük talep bazlı değişimlerinin yansıtıldığı,  tüketicilerin sistemi kullanma amaçları, profilleri ve tüketim miktarlarının tarife farklılaştırılmasında dikkate alınabilen kriterler arasında olduğu,  sonuç itibariyle, aynı özellikte bulunan kullanıcılara aynı tarifenin uygulandığı,  eşitliğe aykırı uygulamalar yapılmadığı, dosyanın incelenmesinden anlaşılmıştır.

Bu durumda;  tüketicilere uygulanacak aktif enerji ve dağıtım bedelinin, tarifesi düzenlenen dağıtım ve görevli  tedarik şirketlerinin gelir düzenlemesinin sonucunda belirlendiği, tarife metodolojisinde gelir tavanı yönteminin kullanıldığı, gelir tavanının, bir şirketin faaliyetle ilgili yapılması gereken işletme giderleri ve yatırım harcamaları göz önüne alınarak o faaliyetin maliyet esaslı olarak sürdürülebilmesi için gerekli giderler toplamını ifade ettiği, gelir tavanlarının dağıtılacak enerji miktarına bölünmesiyle birim dağıtım ve enerji bedellerinin elde edildiği, gelir tavanı modelinde, bir şirketin kendisi için belirlenen gelir tavanının altında veya üzerinde düzenlemeye tabi bedele ilişkin gelirinin olması halinde düzeltme bileşeni vasıtasıyla bu eksiklik veya fazlalığın düzeltildiği, başka bir deyişle, gelir tavanının üzerinde geliri olan şirketin fazla gelirinin tarife  hesaplamalarında düşülerek, gelir tavanının altında geliri olan şirketin eksik gelirinin de tarife hesaplamalarına eklenerek kullanıcılara yansıtıldığı, zira şirketlerin elde edeceği gelirin, Kurum tarafından onaylanan gelir tavanı ile sınırlı olduğu, dolayısıyla, uygulanan tarife metodolojisinde, dağıtım şirketlerinin sistem  kullanım bedelleri üzerinden veya görevli tedarik  şirketlerinin enerji bedeli üzerinden, olması gerekenden daha yüksek veya haksız bir kazanç elde edemeyeceği, öte yandan, Kurul onaylı tarifelerin hesaplanmasına İlişkin metodolojinin, görüşe açılarak kabul edildiği,  tarife hesabında hangi maliyet unsurlarının bulunacağının  mevzuatta belirtildiği,   enerji maliyetlerine yönelik değişimler sonucunda enerji bedelinin de değişeceği, somut olayda da, enerji fiyatlarında artışlar yaşandığı,  dava konusu tarife ile görevli tedarik şirketleri ile tüketiciler arasında denge sağlanmaya çalışılarak hem  düşük maliyetli hem de mali açıdan güçlü ve sürdürülebilir elektrik piyasasının oluşturulması amacı  çerçevesinde işlem tesis edildiği sonucuna varıldığından, dava konusu Kurul kararlarında hukuka ve dayanağı mevzuat hükümlerine aykırılık görülmemiştir.
Açıklanan  nedenlerle, davanın  reddine karar verilmesi  gerektiği düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
MADDÎ OLAY VE HUKUKÎ SÜREÇ:

Açıklanan  nedenlerle, davanın  reddine karar verilmesi  gerektiği düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
MADDÎ OLAY VE HUKUKÎ SÜREÇ:
	31/12/2021 tarih ve 31706 sayılı Resmî Gazete'de (6. Mükerrer) yayımlanan 31/12/2021 tarih ve 10707 sayılı Kurul kararı ile, mesken alçak gerilim tek zamanlı abone grubu için düşük kademeli tarifeye esas günlük ortalama elektrik tüketim miktarı belirlenmiş; 10708 sayılı Kurul kararı ile, dağıtım şirketleri tarafından dağıtım sistemi kullanıcılarına ve görevli tedarik şirketleri tarafından serbest olmayan tüketiciler ile serbest tüketici olmasına rağmen tedarikçi seçmeyen ve 20/01/2018 tarih ve 30307 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Son Kaynak Tedarik Tarifesinin Düzenlemesi Hakkında Tebliğ kapsamında tanımlanan düşük tüketimli tüketicilere 01/01/2022 tarihinden itibaren uygulanacak fiyat tarifeleri belirlenmiştir. 
	Bunun üzerine davacı tarafından dava konusu işlemlerin iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.
İNCELEME VE GEREKÇE:
	USUL YÖNÜNDEN:
Davalı idarenin davanın süresinde açılmadığına ilişkin itirazı geçerli görülmemiştir.
Davalı idarenin davacının işbu davayı açmakta menfaati olmadığına ilişkin itirazı yönünden yapılan incelemede; 
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendinde, dava dilekçelerinin, diğer ilk inceleme konuları yanında ehliyet yönünden de inceleneceği belirtilmiş; 15. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde ise, 14. maddenin 3/c, 3/d ve 3/e bentlerinde yazılı hâllerde davanın reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
İptal davasının incelenebilmesinin ön şartlarından biri olan "menfaat ihlali", doktrin ve içtihatlarda dava konusu işlemle davacı arasında kurulan  kişisel, meşru ve güncel bir menfaat alâkası olarak tanımlanmaktadır. Sözü edilen menfaat alâkasının varlığı ve sınırlarının her olayda yargı yerince uyuşmazlığın niteliğine göre  belirlenmesi gerekmektedir.
Dava konusu 10707 sayılı Kurul kararı ile, mesken alçak gerilim tek zamanlı abone grubu için düşük kademeli tarifeye esas günlük ortalama elektrik tüketim miktarının belirlendiği; 10708 sayılı Kurul kararı ile de, mesken, ticarethane, tarımsal sulama, sanayi ve aydınlatma tüketici grupları ile dağıtım sistemi kullanıcılarına ilişkin fiyat tarifelerinin belirlendiği anlaşılmaktadır.
Dava konusu işlemlerin iptali isteminde bulunan davacı, kamu kurumu niteliğindeki bir meslek kuruluşudur.

Dava konusu 10707 sayılı Kurul kararı ile, mesken alçak gerilim tek zamanlı abone grubu için düşük kademeli tarifeye esas günlük ortalama elektrik tüketim miktarının belirlendiği; 10708 sayılı Kurul kararı ile de, mesken, ticarethane, tarımsal sulama, sanayi ve aydınlatma tüketici grupları ile dağıtım sistemi kullanıcılarına ilişkin fiyat tarifelerinin belirlendiği anlaşılmaktadır.
Dava konusu işlemlerin iptali isteminde bulunan davacı, kamu kurumu niteliğindeki bir meslek kuruluşudur.
	Anayasa'nın kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarını düzenleyen 135. maddesinde, "Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları ve üst kuruluşları; belli bir mesleğe mensup olanların müşterek ihtiyaçlarını karşılamak, mesleki faaliyetlerini kolaylaştırmak, mesleğin genel menfaatlere uygun olarak gelişmesini sağlamak, meslek mensuplarının birbirleri ile ve halk ile olan ilişkilerinde dürüstlüğü ve güveni hakim kılmak üzere meslek disiplini ve ahlakını korumak maksadı ile kanunla kurulan ve organları kendi üyeleri tarafından kanunda gösterilen usullere göre yargı gözetimi altında, gizli oyla seçilen kamu tüzelkişilikleridir." kuralı yer almaktadır.	
Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarının genel nitelikteki düzenleyici işlemlere karşı sadece Anayasa'da ve kuruluş kanunlarında gösterilen amaçları doğrultusunda dava açma ehliyeti bulunmaktadır. Nitekim konuyla ilgili kanunî düzenlemelerde de, bu kuruluşların amaçları dışında faaliyette bulunamayacakları açık bir biçimde belirtilmiştir.
1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 4667 sayılı Kanun ile değişik 76. maddesinde, barolar, avukatlık mesleğini geliştirmek, meslek mensuplarının birbirleri ve iş sahipleri ile olan ilişkilerinde dürüstlüğü ve güveni sağlamak; meslek düzenini, ahlâkını, saygınlığını, hukukun üstünlüğünü, insan haklarını savunmak ve korumak, avukatların ortak ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla tüm çalışmaları yürüten, tüzel kişiliği bulunan, çalışmalarını demokratik ilkelere göre sürdüren kamu kurumu niteliğinde meslek kuruluşu olarak tanımlanmış; baro yönetim kurulunun görevlerinin sayıldığı 95. maddesinin 21. bendinde ise, yönetim kurulunun, hukukun üstünlüğünü ve insan haklarını savunmak, korumak ve bu kavramlara işlerlik kazandırmakla görevli olduğu belirtilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinden, davacı tarafından dava dilekçesinde iptali istenilen işlemler ile menfaatinin ne şekilde ihlâl edildiğine ilişkin olarak elektrik abonesi olmaları nedeniyle dava konusu işlemlerin kendilerini de etkilediği, ayrıca 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun tanıdığı hak ve yetkilere istinaden tüm abone gruplarını etkileyen dava konusu işlemlere karşı dava açıldığı şeklinde açıklamaya yer verildiği görüldüğünden, Dairemizin 27/06/2022 tarih ve E:2022/1691 sayılı ara kararı ile, davacıdan, dava konusu her bir Kurul kararından tüketici veya başka bir vasıf altında nasıl etkilendiği sorulmuş olup ara kararına cevaben sunulan 31/07/2022 tarihli dilekçede dava konusu işlemlerden elektrik abonesi olmaları nedeniyle etkilendikleri ve Avukatlık Kanunu gereğince hukukun üstünlüğü ve insan haklarını savunma ve korumanın görevleri arasında olduğu şeklinde açıklamaya yer verildiği, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden davacının "ticarethane" grubu elektrik abonesi olduğu anlaşılmaktadır.
Avukatlık Kanunu'nun 76. maddesinde sayılan baroların görevleri göz önünde bulundurulduğunda, barolara verilen "hukukun üstünlüğünü ve insan haklarını savunmak, korumak ve bu kavramlara işlerlik kazandırmak" görevinin ise barolara avukatlık mesleği ile ilgili meşru, güncel ve kişisel alâkası bulunmayan konularda da dava açma imkânı vermeyeceği, aksinin kabulü hâlinde baroların başta diğer kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarını ilgilendiren konular olmak üzere diledikleri her konuda dava açabilmeleri sonucununun doğacağı ve bunun ise idarî yargıda dava açma ehliyetine ilişkin düzenlemenin amacına aykırı olacağı, bu bakımdan davacının tüm abone grupları bakımından dava açma ehliyeti olduğunun kabulünün mümkün olmadığı, bununla birlikte davacının dava dilekçesinde yer alan elektrik abonesi olması nedeniyle menfaatinin etkilendiği yönündeki beyanı da dikkate alınarak dava konusu 10708 sayılı Kurul kararının kendi abone grubunu ilgilendiren kısımları bakımından dava açma ehliyetinin bulunduğunun kabulü gerekmektedir.
Bu değerlendirmeler çerçevesinde:
1- 10708 sayılı Kurul kararının "ticarethane" abone grubuna ilişkin kısmı bakımından; davacının abone grubunun ticarethane olduğu da göz önünde bulundurularak 10708 sayılı Kurul kararının ticarethane abone grubuna ilişkin kısımları bakımından davacının menfaatinin bulunduğu,