muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/3471, Karar No: 2024/1279, Tarih: 04.06.2024

Yukarıya aktarılan Kanun maddesi ve madde gerekçesi incelendiğinde; 2828 sayılı Kanun'un 01/02/2007 tarih ve 5579 sayılı Kanun'la değişik ek 7. maddesinin 1. fıkrasında, ekonomik yoksunluk kriterinin belirlenmesinde, "kendilerine ait veya bakmakla yükümlü olduğu birey sayısına göre kendilerine düşen ortalama aylık gelir tutarı" dikkate alınmakta iken, 2828 sayılı Kanun'un ek 7. maddesinde 6518 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile bu yaklaşımdan vazgeçilerek, hane halkı yaklaşımı çerçevesinde yeni bir düzenlemeye gidildiği, bu durumun bakmakla yükümlü olduğu birey sayısıyla ilgili düzenlemeler içeren  Yönetmeliğin iptali istenen 2. maddesinde yer alan "...bakmakla yükümlü olduğu birey sayısına göre..." ibaresinin, 4. maddesinin (h) bendinin, 7. maddesinin 3. fıkrasının 1.cümlesinde yer alan "bakmakla yükümlü olunan birey sayısına göre" ibaresi ile 3. cümlesindeki düzenlemelerin Kanuna aykırı hale gelmesi sonucunu doğurduğunun görüldüğü,
Bu itibarla, kanun değişikliği sonrasında yasal dayanaktan yoksun kaldığı anlaşılan dava konusu düzenlemelerde  hukuka uyarlık bulunmadığı,  
Dava konusu Ankara Valiliği Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü'nün  ... tarih ve ... sayılı  işlemi yönünden;
30/07/2006 tarih ve 26244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Bakıma Muhtaç Özürlülerin Tespiti ve Bakım Hizmeti Esaslarının Belirlenmesine İlişkin Yönetmeliğin 4. maddesinin (h) bendi  hukuka uygun bulunmadığından, bu hükme dayanılarak davacının başvurusunun reddi yolunda tesis edilen davaya konu işlemde de hukuka uygunluk görülmediği,
Davacının, kesilen evde bakım ücretlerinin kendisine faiziyle birlikte ödenmesi talebi yönünden, 
Ankara Valiliği Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü'nün  ... tarih ve ... sayılı  işleminin ve işlemin dayanağı olan Yönetmelik maddesinin iptaline karar verildiğinden, davacının bu işlem ve düzenleme nedeniyle yoksun kaldığı evde bakım ücretlerinin davalı idarece  faiziyle hesaplanarak davacıya ödenmesi gerektiği,
Öte yandan, davacı tarafından ödenen bakım ücretlerinden dolayı borçlu olmadığının tespiti isteminde bulunulmuş ise de; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesi uyarınca idari yargıda yalnızca iptal ve/veya tam yargı davası açılabileceğinden ve idari yargı mercilerince tespit mahiyetinde yargı kararı verilemeyeceğinden davacının söz konusu istemi hakkında hüküm kurulmayarak,

Öte yandan, davacı tarafından ödenen bakım ücretlerinden dolayı borçlu olmadığının tespiti isteminde bulunulmuş ise de; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesi uyarınca idari yargıda yalnızca iptal ve/veya tam yargı davası açılabileceğinden ve idari yargı mercilerince tespit mahiyetinde yargı kararı verilemeyeceğinden davacının söz konusu istemi hakkında hüküm kurulmayarak,
 Dava konusu Yönetmeliğin 2. maddesinde yer alan "...bakmakla yükümlü olduğu birey sayısına göre..." ibaresinin, 4. maddesinin (h) bendinin, 7. maddesinin 3. fıkrasının 1.cümlesinde yer alan "bakmakla yükümlü olunan birey sayısına göre" ibaresi ile 3. cümlesinin (Kararın hüküm fıkrasındaki "2.cümlesinin" ibaresi 22/06/2022 tarih ve E:2016/15469 sayılı yanlışlığın düzeltilmesi isteminin kabulüne ilişkin kararla "3.cümlesinin" şeklinde düzeltilmiştir.) ve dava konusu Ankara Valiliği Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü'nün  ... tarih ve ... sayılı  işleminin iptaline ve bu işlem nedeniyle ödenmeyen evde bakım ücretlerinin dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Davalı idareler tarafından, dava konusu Yönetmeliğin dayanağı kanun hükmü değiştirilmiş ise de, belirtilen ibareler arasında ekonomik yoksunluk kriterinin belirlenmesi açısından herhangi bir farkın bulunmadığı, uygulamada hem engelli hem de kamu bütçesi açısından birçok olumsuz sonuçları doğuracağının göz ardı edilmemesi gerektiği, Yönetmeliğin Kanuna uygun olduğu, temyize konu kararın hukuka aykırı olduğu iddiasıyla bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI       : Davacı tarafından, kanun hükmünün açık olduğu, idarenin gerek düzenleyici gerekse de bireysel işlemlerinde Kanuna uygun hareket etmesinin gerektiği, temyize konu kararın hukuka uygun olduğu ve onanması gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:
	Üyeler ... ve ...'nun, "dava dilekçesinde, dava konusu Yönetmeliğin 7. maddesinin 3. fıkrasının tamamının iptali istenilmesine rağmen, Daire tarafından hasren inceleme yapılmasında hukuken isabet olmadığı ve eksik inceleme yapıldığı" yönündeki usule yönelik oyuna karşılık, dava dilekçesindeki davacının iddiaları dikkate alındığında, Dairece hasren inceleme yapılarak karar verilmesinde, yargılama usulüne bir aykırılık görülmeyerek ve Üye ...'nun davacının "ödenen bakım ücretlerinden dolayı borçlu bulunmadığının tespiti" istemi yönünden hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, kararın eksik hüküm kurulması nedeniyle bozulması ve dosyanın Daireye gönderilmesine karar verilmesi gerektiği yolundaki ayrışık oyuna karşılık anılan husus yönünden davacının temyiz isteminde bulunmadığının anlaşması nedeniyle usule ilişkin bir aykırılık görülmeyerek uyuşmazlığın esasının incelenmesine geçildi:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
	"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idarelerin temyiz istemlerinin reddine,
2. Dava konusu düzenlemelerin ve bireysel işlemin yukarıda özetlenen gerekçeyle iptaline ve bu işlem nedeniyle ödenmeyen evde bakım ücretlerinin dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine ilişkin Danıştay Onuncu Dairesinin temyize konu 30/09/2021 tarih ve E:2016/15469, K:2021/4459 sayılı kararının ONANMASINA, 
3. Kesin olarak, 04/06/2024 tarihinde esasta oybirliği, usulde oyçokluğu ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/2270, Karar No: 2024/2395, Tarih: 04.06.2024

"İçtihat Metni"
       T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2020/2270
Karar	No : 2024/2395                                                                   
TEMYİZ EDEN (DAVACILAR): 1- ... 
		 2- ...	  
		 3- ...	  
		 4- ...	
		 5- ...	
		 6- ...	
		 7- ...	
		 8- ...
		 9- ...
VEKİLİ	: Av. ...
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Bakanlığı / ANKARA  
VEKİLİ	: Av. ...
MÜDAHİLLER(DAVALI YANINDA): 1- ...
	  2- ...
	  3- ...
	  4- ...
	  5- ...
	  6- ...
İSTEMLERİN_KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesinin  ... tarih ve E:2019/2147, K:2020/76 sayılı kararının, taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem:  Davacılar yakını ...'ün psikolojik rahatsızlığı sebebiyle ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi görmekte iken, 10.08.2016 günü kalmakta olduğu koğuşun pencere demirlerine kendisini asmak suretiyle intihar ettiği, hastanın intihara meyilli olduğu konusunda önceden uyarılmalarına rağmen hastane personelinin ağır ihmal ve kusuru yüzünden intiharın gerçekleştiği ve davalı idarenin eyleminin ağır hizmet kusuru oluşturduğundan bahisle davacıların her biri için ayrı ayrı 1.000,00'er TL olmak üzere toplam 9.000,00 TL maddi, davacıların her biri için ayrı ayrı 200.000,00'er TL olmak üzere toplam 1.800.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 10/08/2016 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararıyla; Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi, Anayasa ve içtihatlar bir arada değerlendirildiğinde, Devletin denetim ve gözetimi altında bulunan kişilerin yaşama hakkını korumak için azami özen göstermekle yükümlü olduğu, Devletin bu özen yükümü çerçevesinde tüm yasal gereklilikleri yerine getirmesi gerektiği, olayda ise intihar eden müteveffanın rahatsızlığı nedeniyle ciddi bir bunalım içinde olduğu, bu durumu aile çevresinin bildiği ve davalı idareye bildirildiği, ancak davalı idare ajanlarının mevzuat gereği yerine getirmekle yükümlü olduğu denetim ve gözetim görevini sağlamaması nedeniyle olayın meydana geldiği, şayet bu takip yapılsa idi müteveffanın ruhsal sıkıntıları sonucu gerçekleşen intihar eyleminin önüne geçilebilme ihtimalinin doğacağı, dolayısıyla davalı idarenin sorumlu olduğu, denetim ve gözetim görevini yerine getirmeyen idarenin hizmet kusurunun bulunduğu, ancak olayın intihar olması, özellikle intihara meyilli olan kişilerin içinde bulundukları ruhsal durum ve depresyon nedeniyle insan davranışının öngörülmezliği, zaten müteveffanın bu tür rahatsızlığı nedeniyle ilgili Hastaneye sevk edilmesi, intihara meyilli olduğu ve bu durumun ailesi tarafından da bilinmesi, müteveffanın intihar etmekte kullandığı çarşaf ve sandalye gibi eşyalarının Hastanelerde bulundurulmasının zorunlu eşyalardan olması, olayın meydana gelmesinde idare dışında kişinin ve intihar olayının mahiyetinin de etkisinin bulunması intihar  eyleminde bulunma iradesinin davalı idarece gerçekleştirilen iş ve eylemlerden kaynaklanmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, olayın meydana gelmesinde müterafik kusur (ortak kusur) bulunduğu, müterafik kusurun zarara uğrayanın; zararın doğumuna veya zararın artmasına yardım (etki) etmesi olarak tanımlandığı dikkate alındığında, davalı idarenin olayın oluşumunda %50 oranında kusurlu olduğu, davalı idarenin olayda hizmet kusurunun bulunduğu tespit edildiğinden, olayda davacıların uğradığı maddî ve manevî kayıpların tespitinin gerektiği, davacılardan ... ve ... destekten yoksun kalma durumu nedeniyle uğradıkları zararın tespiti amacıyla yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda hazırlanan rapora itibar edilerek ve olayda müteveffanın da davalı idare yanında % 50 oranında müterafik kusuru bulunduğu gözetilerek, talep edilen miktarlar ve bilirkişi raporu ile hesaplanan maddi tazminat miktarı dikkate alınarak, eş ... için (taleple bağlı kalınarak) 1.000,00 TL, çocuğu ... için (taleple bağlı kalınarak) 1.000,00TL olmak üzere toplam 2.000,00 TL tazminatın davalı idarece davacılar ... ve ...'e  ödenmesi gerektiği, diğer davacılar yönünden ise  destekten yoksun kalma şartları oluşmadığından maddi tazminat taleplerinin reddi gerektiği, olayda, müteveffa ...'ün, psikolojik rahatsızlığı sebebiyle ..

... için (taleple bağlı kalınarak) 1.000,00 TL, çocuğu ... için (taleple bağlı kalınarak) 1.000,00TL olmak üzere toplam 2.000,00 TL tazminatın davalı idarece davacılar ... ve ...'e  ödenmesi gerektiği, diğer davacılar yönünden ise  destekten yoksun kalma şartları oluşmadığından maddi tazminat taleplerinin reddi gerektiği, olayda, müteveffa ...'ün, psikolojik rahatsızlığı sebebiyle ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi görmekte iken, 10/08/2016 günü kalmakta olduğu koğuşun pencere demirlerine kendisini asmak suretiyle intiharı sonucunda ölümü nedeniyle davacıların eşini/annelerini yitirerek yaşadığı acı ve üzüntü ile davalı idareye atfedilen kusur oranı gözönünde bulundurulduğunda; davacılardan eş ... için 40.000,00 TL, diğer davalıların her biri için ayrı ayrı 20.000,00 TL olmak üzere toplam 200,000,00 TL manevi tazminatın davalı idare tarafından davacılara ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: .... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu Manisa 2. İdare Mahkemesi kararı hukuka ve usule uygun bulunarak istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI	: Davacılar tarafından, Mahkemece miktar artırımı imkanının tanınmadığı, verilen kararda %50 oranında müterafik kusur atfedilmesinin hukuka aykırı olduğu, yakınlarının psikiyatri servisinde yakın izlem odasının dolu olduğundan bahisle doktorun bilgisi dışında hemşireler tarafından 2 nolu hasta odasına yatırıldığı, yakınlarının durumunu hemşirelerin hiçbir şekilde kontrol etmedikleri, takdir edilen manevi tazminat miktarının az olduğu, hesap bilirkişisi raporunda 18 yaşının doldurulmasından sonra yüksek öğrenime devam edilip edilmediği hususunun araştırılmadığı, ek rapor alınması gerektiği, davalı idare tarafından, intihar olayının öncesi ve sonrasına dair kayıtların mevcut olduğu, tüm önlemlerin alındığı, müteveffanın kaldığı oda ve içerisindeki eşyaların intihar riskine önlem olarak dizayn edildiği, müteveffanın üzerine örtmek için kullanılan pikeyi amacı dışında kullanarak yırtmak suretiyle intihar eylemine dahil ettiği, müteveffanın intihar ettikten sonra pencereden dışarı bakar vaziyette kaldığı, bu nedenle odaya giren personel ve diğer hastalar tarafından başlangıçta fark edilmediği, idarenin intihar eyleminde kullanılan çarşaf ve sandalyenin bu amaçla kullanılacağını öngörmesi ve buna karşı önlem almasının beklenemeyeceği ileri sürülmektedir.   
TARAFLARIN_SAVUNMALARI: Taraflarca temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmakta olup davalı yanında müdahiller tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ	:Davalı idarelerin temyiz isteminin reddi, davacıların temyiz isteminin kısmen reddi, kısmen kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacıların duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
 
	MADDİ OLAY :

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ	:Davalı idarelerin temyiz isteminin reddi, davacıların temyiz isteminin kısmen reddi, kısmen kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacıların duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
 
	MADDİ OLAY : 
	Dosyanın incelenmesinden, davacıların murisi müteveffa ...'ün .... tarihinde saat ...'de ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Acil Servisine getirildiği, Dr.... tarafından muayenesinin yaplarak "psikotik belirtili ağır depresif nöbet" tanısı ile saat 16.26'da C-1 Servisine "suicid riski yakın izlem" notu ile yatışının yapıldığı, ancak müteveffa ...'ün yakın izlem odasının dolu olduğundan bahisle doktor bilgisi dışında 2 nolu hasta odasına yatırıldığı, ...'ün saat 05.51 sıralarında yatağından kalkarak koyu renkli bir bez parçasını ip olarak kullanıp dört dakika boyunca pencere kenarında parmaklıklara bağladığı bu ipi boynuna birkaç kez geçirerek ası girişiminde bulunduğu ancak başaramadığı, 05.55'de oda dışına çıkarak koridorda bulunan sandalyeyi alarak yan hasta odasına girdiği, burada pencere kenarında bir süre oturduktan sonra 06.02'de kendi odasına sandalye ile birlikte girdiği ve 06.03'te sandalyeye çıkarak ası girişiminde bulunduğu, 30 saniye sonra tekrar yatağına yattığı, 06.25'te yatağından kalkarak, yattığı yatakta üzerine serili çarşafı ip haline getirerek 06.35'te pencereye giderek parmaklıklara kendini bağlamaya çalıştığı, 06.39'da sandalyeden inerek 06.40'ta ipi yatağın altına koyarak yatağına yattığı, 06.50'de tekrar yatağından kalkarak yatağın altından ipi aldığı ve 06.53'te sandalyeye çıkarak kendini elindeki ip ile boğaz kısmından bağlayarak sandalyeden aşağıya bıraktığı, 06.54'ten itibaren ayakta durur ve yüzü pencereden dışarı bakar şekilde kıpırdamadığı, saat 07.09'da temizlik görevlileri ... ve ...'nin odaya girerek ...'ü fark ettikleri, asılı olduğu yerden indirerek yere koydukları, saat 07.10'da şüphelilerin gelerek müdahale ettikleri, ardından doktorlar ... ve ....'in odaya gelerek hastaya müdahale ettikleri, hasta ...'ün ölmüş olduğunun anlaşıldığı, davacıların  eşi/anneleri ...'ün ölümünün davalı idarenin hizmet kusurundan ileri geldiği iddiasıyla davacılar tarafından 06/12/2016 tarihli dilekçeyle maddi ve manevî zararların giderimi için davalı idareye başvuruda bulunulduğu, başvurunun zımnen reddedilmesi üzerine fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmak kaydıyla davacıların her biri için ayrı ayrı 1.000,00'er TL olmak üzere toplam 9.000,00 TL maddi, davacıların her biri için ayrı ayrı 200.000,00'er TL olmak üzere toplam 1.800.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 10/08/2016 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte tazmini istemiyle görülmekte olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır. 
	İLGİLİ MEVZUAT:

İLGİLİ MEVZUAT:
	2577 sayılı Kanun'un, 6459 sayılı Kanun ile değiştirilen "Tebligat ve cevap verme" başlıklı 16. maddesinin 4. fıkrasında ; "Taraflar, sürenin geçmesinden sonra verecekleri savunmalara veya ikinci dilekçelere dayanarak hak iddia edemezler. (Ek cümle: 11/4/2013-6459/4 md.) Ancak, tam   yargı  davalarında  dava  dilekçesinde  belirtilen  miktar,  süre  veya  diğer  usul kuralları gözetilmeksizin nihâî karar verilinceye kadar, harcı ödenmek suretiyle bir defaya mahsus olmak üzere artırılabilir ve miktarın artırılmasına ilişkin dilekçe otuz gün içinde cevap verilmek üzere karşı tarafa tebliğ edilir." kuralına yer verilmiştir.	
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	A) Temyiz İstemine Konu Kararın, Manevi Tazminat İsteminin Kabulüne İlişkin Kısmı Yönünden İncelenmesi:
	Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
	Temyizen incelenen Bölge İdare Mahkemesi kararının, manevi tazminat isteminin kabulüne yönelik kısmı usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
	B) Temyiz İstemine Konu Kararın, Maddi Tazminat İsteminin Reddine İlişkin Kısmı Yönünden İncelenmesi:	
	30/04/2013 tarih ve 28633 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 2577 sayılı Kanun'un 16. maddesinin 4. fıkrasının ikinci cümlesine, ''Ancak, tam yargı davalarında dava dilekçesinde belirtilen miktar, süre veya diğer usûl kuralları gözetilmeksizin nihâî karar verilinceye kadar, harcı ödenmek suretiyle bir defaya mahsus olmak üzere artırılabilir ve miktarın artırılmasına ilişkin dilekçe otuz gün içinde cevap verilmek üzere karşı tarafa tebliğ edilir.'' kuralının, aynı Kanun'un 5. maddesi ile de 2577 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesine, ''Bu maddeyi ihdas eden Kanunla, bu Kanunun 16. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen hüküm, kanun yolu aşaması dâhil, yürürlük tarihinde derdest olan davalarda da uygulanır.'' kuralının eklenmesi neticesinde, idari yargıda ilk defa miktar artırım müesesesine ilişkin kanuni bir düzenleme yapılmış ve tam yargı davaları ile sınırlı olarak "miktarın artırılması" bağlamında ıslah kurumu idarî yargı düzeninde yerini almıştır.

6459 sayılı Kanun'un 4. maddesinin (Tasarının 3. maddesi) gerekçesinde, ''AİHM, devletin sorumluluğuna ilişkin tazminat davalarında, davacıların yargılamanın yavaş işlemesinden doğan zararlarını ortadan kaldıracak yeterli bir çözüm bulunmadığı yönünde ülkemiz aleyhinde ihlâl kararları vermektedir. Düzenlemeyle, idarî yargıda açılan tam yargı davalarında talep edilen tazminatın daha yüksek olduğunun dava devam ederken anlaşılması durumunda, davacıya talep edilen miktarı arttırma hakkı verilmemesinin âdil yargılama hakkının ihlâli olarak kabul edilmesi sebebiyle, nihâî karar verilinceye kadar ıslah suretiyle talep edilen tazminat miktarını arttırma hakkı tanınmaktadır.'' ifadeleri yer almıştır.
	Anılan Kanun için tanzim edilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı Adalet Komisyonu Raporunda ise, "İdarî yargının tâbi olduğu hukuk rejimi, zararların tazminini ve telâfisini mümkün kılacak rasyonellikten uzaktır. Adlî yargının aksine tespit ve kısmî dava seçeneklerinden yoksun idarî yargılama düzeni, kişilerin kavramakta zorlanacağı usûl öngörmektedir. İdarî yargılama usûlünün hak aramayı zorlaştıran bir özellik taşıdığı kuşkusuzdur. Ülkemiz, idarî yargılama usûlündeki bu ve benzeri kurgulama hataları nedeniyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin ihlâl kararlarına muhatap olmaktadır. (Bkz. Okçu/Türkiye Kararı, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 2. Daire, 39515/03) Hâlihazırda yürürlükte bulunan usûl kurallarını mülkiyet hakkının ihlâli olarak değerlendiren Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararı, Tasarı ile benimsenen yapının inşasını zorunlu kılmıştır. Tasarıyla benimsenen model çerçevesinde, zarar hesabının yapıldığı tarih itibarıyla dava dışı alacak yönünden sürenin dolması, hakkın talebi artırmak suretiyle ileri sürülmesine engel olmayacak ve talebi artırmak için başvuru ve benzeri diğer usûl şartları aranmayacaktır. Benimsenen usûl, adlî yargıda benimsenen usûlün ilerisindedir. Norm, bu yönüyle etkili başvuru ve âdil yargılama hakkı temelinde amaca uygun bir aşamaya işaret etmektedir. Artırmayı mümkün kılan yeni kural yalnızca  bir usûl normu değil, aynı zamanda maddî hukuk normudur. Olağan dava döneminde mahkeme tarafından gözetilmesi gereken  süre aşımı (altmış günlük, bir yıl, on yıl süre vb.), talep artırımında etki doğurmamaktadır. Söz gelimi, olay tarihinden itibaren on yıl geçse dahi talep artırılabilecektir. Diğer taraftan Tasarının çerçeve 1. ve 3. maddelerinde yer alan “nihâî karar verilinceye kadar” kaydının olası bozmalardan sonraki hüküm aşamasını da kapsadığı şüphesizdir. Ayrıca artırmanın bir defaya mahsus olduğu kuralı-örneğin bozma sonrası ve bozma gereği yapılan/yaptırılan bilirkişi incelemesindeki tazminat miktarındaki pozitif değişmeler bakımından- için amaçsal yorum yapılması zaruretinin doğabileceği de gözden kaçırılmamalıdır." ifadelerine yer verilmiştir.