muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/4498, Karar No: 2024/1734, Tarih: 12.03.2024

Ancak idarenin bu yükümlülüğüne uymayarak verilen süre içerisinde plan revizyonlarını yapmadığı alanlara ilişkin sonraki tarihlerde de kısmı yapılaşma tespit ve araştırılması yapılarak plan revizyonlarının yapılabileceği, yapılmadığı hallerde ise yargı yerlerince de anılan hükümler çerçevesinde bu tespitin yapılabileceği kabul edilmiştir.
 Kıyı Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümleri uyarınca, imar planının uygulama imar planı ya da mevzi imar planı olma durumuna göre kısmi yapılaşma durumları imar adası veya imar planı bazında değerlendirilmektedir. Kısmi yapılaşma değerlendirmesi mevzi imar planlarında imar adası bazında, uygulama imar planlarında ise sahil şeridinde kalan imar adalarının bütününe göre olması gerekmektedir. Mevzi imar planlarının olduğu yerlerde imar adası bazında değerlendirme yapılmış ve yapıların bulunduğu parsellerin sayısının veya kullanılan toplam taban alanının imar adasındaki toplam parsel sayısının veya toplam alanın yüzde ellisinden fazla olması durumu, uygulama imar planlarının olduğu yerde de plan kapsamındaki imar adalarının sayısının yüzde ellisinden fazlasında anılan koşulların bulunması kişilere korunacak haklar sağlayan ölçüt olarak ele alınmıştır.
Yukarıda yer verilen mevzuat ve yapılan açıklamalar ve Yönetmelik maddelerinde yer alan bu düzenleme göz önüne alındığında, sahil şeridinden yararlanmanın kamunun kullanımına açılmasında kamu yararı olduğu kabul edilmekle birlikte, 3621 sayılı Kanundan  önce yürürlükteki mevzuata uygun olarak onaylanmış plan kararları uyarınca yapılaşmış veya yapılaşmamış olsa dahi belli koşulların gerçekleşmesi şartıyla (geçerli bir kıyı kenar çizgisinin esas alınması suretiyle 11.07.1992 tarihinden önce onaylanmış imar planlarına göre kısmi yapılaşma koşullarının gerçekleştiği haller ) yasanın eşitlik ilkesi çerçevesinde tanıdığı haktan yararlanan taşınmazların hukuki statüsünün geçerli olduğu kazanılmış hak kavramı çerçevesinde kabul edilerek daha önce kanunla belirlenmiş hakların korunması ve kişilerin mağdur edilmemesinin amaçlandığı anlaşılmaktadır.
Bilindiği üzere imar planları belde halkına iyi yaşama düzeni ve koşulları sağlamak amacıyla kentin kendine özgü yaşayış biçimi ve karakteri, nüfus planı ve yapı ilişkileri, yörenin gerek çevresiyle ve gerekse çeşitli alanları arasında olan bağlantıları, halkın sosyal ve kültürel gereksinimleri, güvenlik ve sağlığı ile ilgili konular göz önüne alınarak koşulların zorunlu kıldığı biçim ve zamanda mevzuatta öngörülen yöntemlerle değiştirilebilir ve yeni kullanımlar getirilebilir.
 Bu bağlamda kanun ve yönetmelik hükmü gereği kazanılmış hakkı bulunduğu kabul edilen sahil şeridinde bulunan taşınmazlara ilişkin sonraki tarihli planlarda yapılacak düzenlemelerin şehircilik ilkeleri, planlama esasları ve  kamu yararı  göz önünde bulundurularak değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu bağlamda kanun ve yönetmelik hükmü gereği kazanılmış hakkı bulunduğu kabul edilen sahil şeridinde bulunan taşınmazlara ilişkin sonraki tarihli planlarda yapılacak düzenlemelerin şehircilik ilkeleri, planlama esasları ve  kamu yararı  göz önünde bulundurularak değerlendirilmesi gerekmektedir. 
Bir başka ifadeyle, kanun ve yönetmelik gereği önceki mevzuata göre yapılaşma veya kısmi yapılaşma koşullarını taşıdığı için hukuken kabul edilen imar haklarının, tıpkı diğer yürürlükteki mevzuata göre getirilmiş mevcut plan kararları gibi zorunlu durumlarda revizyon ve değişikliğe tabi tutulabileceğinde duraksama bulunmamaktadır.
Kıyı Kanununun söz konusu hükümleri ile ilgili uyuşmazlıklara genel olarak bakıldığında, idarece, plan kararlarının önceki mevzuata uygun olarak yapılaşma veya  kısmi yapılaşma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğine yönelik olarak üretildiği, yargısal denetimin de bu kapsamda yapıldığı görülmektedir. Ancak unutmamak gerekir ki, kıyıda yer alan taşınmazlara ilişkin diğer bütün alanlarda olan taşınmazlar gibi idarece yasal zorunluluk ortaya çıktığı zaman yapılacak  revizyon ve değişiliklerin plan yapım, yöntem ve tekniklerine, şehircilik ilkelerine kamu kararına uygunluk bakımından inceleneceği tabiidir.
Dosyanın incelenmesinden; davacı tarafından, uyuşmazlığa konu taşınmaz üzerinde 3 katlı yapı bulunduğu, yapı için 1990 tarihinden önce ruhsat  ve yapı kullanma izni düzenlendiğinin belirtildiği, öte yandan davalı idare tarafından Mezitli Belediye Başkanlığının 25.03.2015 tarihli raporunda Mezitli yerleşiminde "kısmi yapılaşma oranının  yapı adası büyüklüğü yönünden %79,92 olduğu bu doğrultuda 11 temmuz 1992 tarihi itibarıyla Mezitli ilçesi uygulama imar planı sınırları dahilinde kısmi yapılaşma bulunduğu" belirtilmiş olup,  bu iddialar doğrultusunda Kıyı Kanunu ve Kıyı Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükmü gereğince dava konusu taşınmazı da kapsayan planlama alanında kısmi yapılaşma durumunun değerlendirilmesi gerekmektedir.
Bakılan uyuşmazlıkta, taşınmazın, Kıyı Kanununun yürürlüğe girmesinden  önceki bir tarihte onaylanmış 1/1000 ölçekli uygulama imar planı kapsamında bulunup bulunmadığı, böyle bir planın varlığı halinde kısmi yapılaşma koşullarının tespitinde önemli olması nedeniyle bu planın mevzi imar planı mı yoksa uygulama imar planı mı olduğunun ortaya koyulması gerektiği, mevzi imar planının bulunması halinde imar adası bazında, uygulama imar planı bulunması halinde plan kapsamındaki imar adaları bazında değerlendirme yapılması gerektiği, bununla birlikte, kazanılmış hakların korunarak planlamaya yansıtılması bakımından, alanın yarısından fazlasının imar planına uygun biçimde en azından su basman seviyesine kadar yapılaşmış olma şartının sağlanıp sağlanmadığı hususunun ortaya konulması gerektiği, ancak Bölge İdare Mahkemesince, Kıyı Kanunu ve uygulama yönetmeliği kapsamında kısmi yapılaşma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğine yönelik inceleme yapılmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda, yukarıda yer verilen açıklamalar ışığında, Bölge İdare Mahkemesince öncelikle kısmi yapılaşma koşullarının tespitini teminen alanında uzman bilirkişilerden oluşturulacak yeni bir bilirkişi heyetiyle yerinde keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle Kıyı Kanunu ve Kıyı Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin ilgili maddeleri gereğince alanın kısmi yapılaşma koşullarını taşıyıp taşımadığı hususunun tespit edilmesi gerektiği, kısmi yapılaşmanın bulunmaması halinde ise planlamanın yürürlükteki mevzuata uygun olarak sahil şeridinin ilk bölümünde rekreatif amaçlı alanları, ikinci bölümünde ise günübirlik tesis alanı kullanım kararlarına uygun yapılması gerektiğinin dikkate alınması gerekmektedir.
Ayrıca  Kıyı Kanununun 16. maddesinin 4. fıkrasında yer alan "sahil şeridinde 11 Temmuz 1992 tarihinden önce yürürlükteki plan ve/veya mevzuata uygun olarak yapılmış veya inşaat ruhsatı alınarak en az subasman seviyesine kadar inşaatı tamamlanmış yapılardaki müktesep haklar saklıdır. Bu hüküm, üzerine birden fazla yapı yapılmak üzere ruhsat alınmış parsellerdeki en az subasman seviyesindeki yapılar için de geçerlidir." hükmü gereğince uyuşmazlık konusu taşınmaz üzerindeki yapı için 11 temmuz 1992 tarihinden önce alınmış geçerli yapı ruhsatı ve yapı kullanma izin belgesinin varlığı halinde davacıya ait yapının (3 katlı tripleks villa) kazanılmış hak kapsamında korunması gerektiği de açıktır. 
Bu itibarla, davanın reddi yolundaki Bölge İdare Mahkemesi kararında isabet bulunmamıştır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. 2577 sayılı Kanunun 49. maddesine uygun bulunan davacının temyiz isteminin kabulüne,
2. Mahkeme kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile anılan Mahkeme kararının kaldırılarak yukarıda özetlenen gerekçeyle davanın reddi yolundaki temyize konu  … Bölge İdare Mahkemesi  ... İdari Dava Dairesinin  … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine  gönderilmesine, 12/03/2024 tarihinde, kesin olarak, oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/263, Karar No: 2024/1203, Tarih: 12.03.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2024/263
   Karar	No : 2024/1203
TEMYİZ EDENLER	      : 1- (DAVACI) … Tic. ve San. Ltd. Şti.
VEKİLİ	: Av. …
		2- (DAVALI)  … Vergi Dairesi Müdürlüğü
İSTEMİN KONUSU           : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, bir kısım alımlarını sahte faturalarla belgelendirildiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2018/Ocak-Ekim dönemlerine ilişkin üç vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ve 213 sayılı Kanunun 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:  … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla;   7326 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'dan faydalanan davacı tarafından yapılandırmaya ilişkin ödemelerde 5. taksit ödemesi bulunmadığı anlaşıldığından davacının dava konusu dönemler için 7326 sayılı Kanun kapsamında geçerli matrah ve vergi artırımının bulunmadığı sonucuna varılarak; davacının kayıtlarına geçirdiği ve indirim konusu yaptığı faturaların gerçeği yansıtıp yansıtmadığı hususunun saptanması gerektiği, ihtilaflı dönemde, davacıya fatura düzenleyen mükellefler tarafından davacı adına düzenlenen faturaların, gerçek bir ticari faaliyete dayanmaksızın düzenlenen sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belgeler olduğu sonucuna varıldığından adı geçen firmalar tarafından davacı adına düzenlenen faturalara konu katma değer vergisi indirimlerinin reddinde ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık görülmediği; 213 sayılı Kanunun 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden de kanunun aradığı şartları ihtiva eden somut bir tespit bulunmadığından hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine; kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi Kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi Kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:  
DAVACININ İDDİALARI: Davacı şirketin elinde olmayan sebeplerden kaynaklı olarak, ödemelerine ilişkin bir taksit ödemesini gerçekleştiremediği, ancak takip eden diğer taksitleri süresinde ödediği, ödeme işlemi gerçekleşmeyen taksitin de gecikme zammıyla birlikte vergi dairesi hesabına yatırıldığı, davacıya yazılı veya sözlü olarak ödemesi gerçekleşmeyen taksite ilişkin bildirimde bulunulmadığı, yapılan incelemede sahte belge kullandığını destekleyen hiçbir tespite yer verilmediği iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmiştir.   
DAVALININ İDDİALARI:  Ödemelerini ihlal eden davacı şirket hakkında vergi incelemesi ve takdir işlemleri yapılabileceği, bildirim yükümlülüğü olmadığı, kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olduğu iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmiştir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Davacı tarafın temyiz isteminin kabulü, davalı tarafın temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
Dosya tekemmül ettiğinden davacının yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmesine gerek görülmeyerek işin esasına geçildi.
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: 
 Davacı şirket adına, bir kısım alımlarını sahte faturalarla belgelendirildiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2018/Ocak-Ekim dönemlerine ilişkin üç vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ve 213 sayılı Kanunun 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir. 
İLGİLİ MEVZUAT:

İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: 
 Davacı şirket adına, bir kısım alımlarını sahte faturalarla belgelendirildiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2018/Ocak-Ekim dönemlerine ilişkin üç vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ve 213 sayılı Kanunun 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir. 
İLGİLİ MEVZUAT:
 7326 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un "Matrah ve Vergi Artırımı" başlıklı 5. maddesinin 1. fıkrasında; gelir ve kurumlar vergisi, 2. fıkrasında; gelir (stopaj) veya kurumlar (stopaj) vergisi, 3. fıkrasında; katma değer vergisi matrahlarının fıkralarda belirlenen şartlar dahilinde artırılarak belirlenen süre ve şekilde ödenmesi halinde artırımda bulunulan yıllar için ilgili vergi türleri yönünden vergi incelemesi ve tarhiyatı yapılmayacağı hususu kurala bağlanmış; "Ortak hükümler" başlıklı 9. maddenin 6. fıkrasında; "Bu Kanuna göre ödenmesi gereken taksitlerin ilk ikisinin süresinde ve tam ödenmesi koşuluyla, kalan taksitlerden; bir takvim yılında iki veya daha az taksitin, süresinde ödenmemesi veya eksik ödenmesi hâlinde, ödenmeyen veya eksik ödenen taksit tutarlarının son taksiti (peşin ödeme seçeneğinin tercih edilmesi hâlinde ilk taksiti) izleyen ayın sonuna kadar, gecikilen her ay ve kesri için 6183 sayılı Kanunun 51 inci maddesine göre belirlenen gecikme zammı oranında hesaplanacak geç ödeme zammı ile birlikte ödenmesi şartıyla bu Kanun hükümlerinden yararlanılır. İlk iki taksitin süresinde tam ödenmemesi ya da süresinde ödenmeyen veya eksik ödenen diğer taksitlerin belirtilen şekilde de ödenmemesi veya bir takvim yılında ikiden fazla taksitin süresinde ödenmemesi veya eksik ödenmesi hâlinde bu Kanun hükümlerinden yararlanma hakkı kaybedilir. Bu hüküm her bir madde ve alacaklı idareler açısından taksitlendirilen alacaklar için ayrı ayrı uygulanır." düzenlemesine yer verilmiştir. 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Dava dosyasının incelenmesinden, davacının 7326 sayılı Kanun kapsamında 2016 ila 2018 yıllarına ilişkin olarak kurumlar vergisi ve katma değer vergisi yönünden matrah ve vergi artırımı hükümlerinden yararlanmak üzere elektronik ortamda başvuruda bulunduğu ve tahakkuk eden vergi borçlarını yapılandırdığı, oluşturulan ödeme tablosuna göre borcun altı taksit halinde ödemesinin planlandığı, davacının 01/11/2021, 30/11/2021, 31/01/2022, 31/03/2022 tarihlerinde ilk dört taksiti, 01/08/2022 tarihinde de son taksiti ödediği, ödeme şartını ihlal iddiasının beşinci taksitin ödeme sürecinden kaynaklandığı, davalı idarece bu nedenle hakkında inceleme başlatıldığı, inceleme raporunun 03/10/2022 tarihinde tamamlandığı ancak davacı tarafından süresi geçtiği belirtilen 5. taksitin 30/11/2022 tarihinde gecikme zammıyla birlikte ödemesinin idarece kabul edildiği anlaşılmaktadır.

7326 sayılı Kanun'da yapılan düzenlemeler ile, mükelleflerin geçmiş yıllara ilişkin vergisel iş ve işlemleri için bir takım kolaylıklar sağlanması, mükelleflerin gerek yapılandırma gerekse de matrah artırımı yoluyla, çeşitli nedenlerle ödemediği ya da eksik beyan ettiği vergi borçlarını ödemelerinin önünü açmak ve matrah/ vergi  artırılan yıllarla ilgili oluşabilecek vergi cezalarından korunması amaçlanmıştır. Davalı idarece tecilin kaldırıldığı belirtilmesine rağmen yapılandırılan vergi borçlarına ilişkin ödeme süresi geçen 5. taksitin  30/11/2022 tarihinde gecikme zammıyla birlikte davalı idarece ödemesinin kabul edildiği, ilk dört taksit ve sonrasında gelen son taksiti ödeyen davacının, borcu ödeme yönünde ortaya çıkan iradesi gözetilerek ödenmeyen taksiti yasada belirtilen tarihte ödemediği takdirde martah/vergi artırımının kaldırılacağı yönünde davacıya bildirimde bulunulmadığı ve yapılan ödemelerin dikkate alınmadığı hususları ile Kanunda yapılan düzenlemenin amacı birlikte değerlendirildiğinde kısmi ödemede bulunulduğundan bahisle matrah/vergi artırımının kaldırılarak vergi incelemesi yoluna gidilmesi ve inceleme sonucuna göre tarh edilen cezalı katma değer vergilerinde hukuka uygunluk görülmediğinden, temyize konu kararın davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasında hukuki isabet görülmemiştir. 
 Öte yandan; yukarıda belirtilen nedenlerden ötürü bir bütün olarak incelenemeyen ve tarhiyat yapılamayan dönem için yine incelemenin bir parçasıyla ortaya çıkabilecek olan özel usulsüzlük cezası kesilmesinin, kanunda öngörülmediği ve hukuki güvenlik ilkesine de aykırı olduğu sonucuna varıldığından, temyize konu kararın davanın kabulüne ilişkin kısmında belirtilen gerekçeyle  sonucu itibariyle hukuka aykırılık görülmemiştir. 
KARAR SONUCU:
								Açıklanan nedenlerle;
								1.  Davacının temyiz isteminin kabulüne, davalının temyiz isteminin reddine,
								2.  … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının cezalı tarhiyata ilişkin kısmının BOZULMASINA, özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmının yukarıda yazılı gerekçeyle ONANMASINA,  
	      	3. Bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesine , 12/03/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/4959, Karar No: 2024/1195, Tarih: 12.03.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2023/4959
   Karar	No : 2024/1195
TEMYİZ EDENLER	:1-(DAVALI) … Vergi Dairesi Müdürlüğü
                                                       2-(DAVACI) … San. ve Tic. Ltd. Şti.
İSTEMİN KONUSU    : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, Uluçınar Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün ... vergi kimlik numaralı mükellefi ... Gıda Petrol Orman Ürünleri İç ve Dış Tic. Ltd. Şti.'den aldığı faturaların sahte olduğundan bahisle düzenlenen  vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2016/Kasım, Aralık dönemlerine ilişkin katma değer vergisinin ve tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Kanunun 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:  … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporu ile … tarihli … sayılı vergi inceleme raporu ve dava konusu dönemde davacıya fatura düzenleyen ... İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporundaki tespitlerin birlikte değerlendirilmesinden  adı geçen mükellefin davacıya düzenlediği faturaların sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belgeler olduğu sonucuna varıldığından söz konusu faturalara ilişkin katma değer vergisi indirimleri reddedilerek yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezası bakımından da uygulamaya dayanak alınan vergi ziyaı cezasının 16/02/2015 tarihinde kesinleştiğinden Kanunda bulunan şartları taşıdığı anlaşıldığından hukuka aykırılık olmadığı; özel usulsüzlük cezası kesilmesini öngören düzenlemede öngörülen koşullar bir arada gerçekleşmediğinden dava konusu özel usulsüzlük cezasının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği; davacı tarafından ileri sürülen iddiaların ise kararın, Vergi Mahkemesi kararının  cezalı tarhiyata ilişkin kısımının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği,  kesilen vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan kısmına ilişkin olarak ise 213 sayılı Kanunun 108. maddesine aykırı olarak, dava konusu ihbarnamelerde tekerrürün dayanağının yer almadığı, dolayısıyla anılan ihbarnameler içeriği  vergi ziyaı cezasının dayanağı gösterilmeden tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı, davalı idarenin avukat ile temsil edilmediği anlaşıldığından davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinde yasal isabet bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf isteminin reddine, davacının istinaf isteminin kısmen reddine, kısmen kabulüne, vergi mahkemesi kararının davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin kısmı ile tekerrüre ilişkin kısmının kaldırılmasına, davanın bu kısım bakımından kabulüne, vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan kısımlarının kaldırılmasına karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:  
DAVACININ İDDİALARI: Hakkında yapılan incelemenin eksik olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmiştir. 
DAVALININ İDDİALARI: Tekerrür hükümlerinin uygulanmasına yönelik işlemlerin ve kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmiştir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Davacı tarafından savunma verilmemiştir. Davalının savunması yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: 
 Davacı şirket adına, Uluçınar Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün ... vergi kimlik numaralı mükellefi ... Gıda Petrol Orman Ürünleri İç ve Dış Tic. Ltd. Şti.'den aldığı faturaların sahte olduğundan bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2016/Kasım, Aralık dönemlerine ilişkin katma değer vergisinin ve tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Kanunun 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmektedir.
İLGİLİ MEVZUAT: