muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/212, Karar No: 2024/1115, Tarih: 20.05.2024

Anılan Standardın 2. maddesinin (c) bendi ve 6. maddesinin (c) bendinin, Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesinin 11/05/2016 tarih ve E:2016/104 sayılı kararı ile öncelikle yürütmesinin durdurulmasına, ardından 26/04/2017 tarih ve E.2016/104, K.2017/2046 sayılı kararı ile iptaline karar verildiği, 
Kararın gerekçesinde; 17/11/2015 tarih ve 29 Standart Nolu Üremeye Yardımcı Tedavi (ÜYTE)  Laboratuvar Uygulamaları Standardının  2. maddesinin (c) bendinde ve  6. maddesinin (c) bendinde yer alan düzenlemelerin, ÜYTE merkezlerinde laboratuvar sorumlusu olarak sağlık hizmeti sunacakların belirlenmesine yönelik temel esaslar içermesi nedeniyle konunun daha önce üst normlarla düzenlenip idareye tanınan, bu normları açıklayıcı nitelikte,  tebliğ, genelge veya yönerge gibi  işlemlerle düzenleme yapma yetkisi kapsamında olmadığı,  düzenlemenin sağlık hizmetini sunacak personelin belirlenmesine yönelik olması ve kamuyu yakından ilgilendirmesi nedeniyle ancak bir yönetmelikle yapılması gerekmekte iken standart adı altında bir işlemle yapılmasında hukuka uyarlık bulunmadığı belirtildikten sonra hukuka bağlı bir idarenin ihtiyaç oluşması halinde kamu gücünü kullanarak  yeni bir düzenleme yapması ve  bireylerin bu  yeni düzenlemeyi tek taraflı olarak kabul etmek zorunda olmasının yanında,  eski düzenleme nedeniyle  bireylerin oluşan  kazanılmış haklarının ya da haklı beklentilerinin koruma altına alınmasına yönelik  birtakım düzenlemeler yapılmasının gerekliliğine değinildiği, 
İptal kararı sonrası, 14/04/2018 tarih ve 30391 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Üremeye Yardımcı Tedavi Uygulamaları ve Üremeye Yardımcı Tedavi Merkezleri Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1. maddesi ile asıl Yönetmeliğin 22. maddesine ikinci fıkra eklenerek “(2) ÜYTE klinik uygulamaları sertifikalı eğitim programına kadın hastalıkları ve doğum uzmanı tabipler, ÜYTE laboratuvar uygulamaları sertifikalı eğitim programına ise tabip ve histoloji ve embriyoloji uzmanı tabipler ile tıp fakültelerinin histoloji ve embriyoloji anabilim dalında doktora programını tamamlamış olan, 22/5/2014 tarihli ve 29007 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sağlık Meslek Mensupları ile Sağlık Hizmetlerinde Çalışan Diğer Meslek Mensuplarının İş ve Görev Tanımlarına Dair Yönetmelikte belirtilen sağlık meslek mensupları, veteriner hekim ve biyologlar başvurabilir.” yönünde düzenlemeye gidildiği,

Davacı tarafından, üremeye yardımcı tedavi (ÜYTE) merkezlerinde laboratuvar sorumlusu olabilmek için sertifikalı eğitim programına katılmak isteyen biyologların doktora yapmalarının zorunlu kılındığı, evvelki düzenlemelerde yüksek lisans şartı yeterli iken hiçbir geçiş hükmüne yer verilmeden doktora şartının getirilmesinin hukuki öngörülebilirlik ilkesini ihlal ettiği, önceki düzenlemeye güvenerek birçok biyoloğun üniversitelerin Klinik Embriyoloji Anabilim Dalı’nda yüksek lisansa başladıkları veya tamamladıkları, bunların haklı beklentilerinin ihlal edildiği, hiçbir geçiş süreci öngörülmeden getirilen doktora şartının telafisi imkânsız zararlara sebebiyet vereceği, bu düzenleme sonrası biyologların doktora şartını tamamlamadan ÜYTE merkezlerinde çalışamayacağı, düzenleme ile çalışma koşullarına ek şartlar getirildiği iddia edilerek anılan düzenlemede yer alan ''tıp fakültelerinin histoloji ve embriyoloji anabilim dalında doktora programını tamamlamış olan''  koşulunun biyolog ve veteriner hekimler yönünden iptalinin istenildiği, 
 06/03/2010 tarih ve 27513 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan mülga Üremeye Yardımcı Tedavi Uygulamaları ve Üremeye Yardımcı Tedavi Merkezleri  Hakkındaki Yönetmeliğin 14. maddesinde, veteriner ve biyologların,  ÜYTE laboratuvar sorumlusu olabilmesi için  lisansüstü eğitim görerek yüksek lisans ya da doktora tezini, üreme tıbbı, infertilite ve yardımla üreme teknikleri alanında yapmış olmaları, 3 ay süre ile Bakanlıkça belirlenen merkezlerde eğitim alıp Bakanlıkça sertifikalandırılmaları koşulu aranmış iken; 30/09/2014 tarih ve 29135 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Üremeye Yardımcı Tedavi Uygulamaları ve Üremeye Yardımcı Tedavi Merkezleri  Hakkında Yönetmeliğin 17. maddesinde, ÜYTE merkezlerinde laboratuvar sorumlusu olarak görevlendirilebilmek için, üremeye yardımcı tedavi konusunda Bakanlıkça belirlenen sertifikaya sahip olmanın yeterli görüldüğü; bu düzenleme çerçevesinde önce ... tarih ve ... Standart Nolu Üremeye Yardımcı Tedavi (ÜYTE)  Laboratuvar Uygulamaları Standardında, ardından bu düzenlemenin iptali üzerine 14/04/2018 tarih ve 30391 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Üremeye Yardımcı Tedavi Uygulamaları ve Üremeye Yardımcı Tedavi Merkezleri Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1. maddesi ile asıl Yönetmeliğin 22. maddesine eklenen dava konusu ikinci fıkrada, sertifikalı eğitim programına katılacakların sayıldığı, veteriner hekim ve biyologların ÜYTE laboratuvar uygulamaları sertifikalı eğitim programına katılabilmesi için tıp fakültelerinin histoloji ve embriyoloji anabilim dalında doktora programını tamamlamış olmaları koşulu getirildiği,

Anılan düzenlemenin, davalı idarenin anayasal ve yasal görev ve yetkilerine istinaden, üremeye yardımcı tedavi uygulamaları alanındaki bilimsel ve teknik gelişmeler ile bu alanın özellikli bir alan olması göz önünde bulundurularak, hizmet standartlarını yükseltmek amacıyla öngörüldüğü; kamu yararı ve hizmet gerekleri güdülerek getirildiği anlaşılan düzenlemede bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmadığı,
Bununla birlikte, dava konusu düzenleme yapılırken veteriner hekim ve biyologlardan, önceki düzenleme döneminde gerekli şartları sağlayarak laboratuvar sorumlusu sertifika eğitimine başvurmuş, bu eğitime başlamış, eğitimini tamamlayarak sertifika almış ve/veya bu sertifika ile çalışmakta olanların kazanılmış haklarının dava konusu edilen maddede ya da Yönetmeliğin herhangi bir maddesinde korunduğuna ilişkin bir kurala yer verilmediği, dava konusu Yönetmelik hükmünün bu yönü ile eksik düzenleme niteliğinde olduğu, 
Buna göre, dava konusu düzenlemede, ÜYTE laboratuvar sorumlusu olabilmek için yeni standartlar getirilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ancak anılan düzenlemede, önceki düzenlemeler sebebiyle ortaya çıkmış olan kazanılmış haklara ilişkin herhangi bir geçiş hükmüne yer verilmemesinde, eksik düzenleme yapılmış olması nedeniyle hukuka uyarlık  bulunmadığı gerekçesiyle,
30/09/2014 tarih ve 29135 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Üremeye Yardımcı Tedavi Uygulamaları ve Üremeye Yardımcı Tedavi Merkezleri Hakkında Yönetmeliğin 22. maddesine 14/04/2018 tarih ve 30391 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Üremeye Yardımcı Tedavi Uygulamaları ve Üremeye Yardımcı Tedavi Merkezleri Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1. maddesi ile eklenen 2. fıkrada, biyolog ve veteriner hekimlerin üremeye yardımcı tedavi laboratuvar uygulamaları sertifikalı eğitim programına başvurabilmeleri için aranan ''tıp fakültelerinin histoloji ve embriyoloji anabilim dalında doktora programını tamamlamış olan'' koşulu yönünden davanın reddine, anılan düzenlemede önceki düzenlemeler sebebiyle ortaya çıkmış olan kazanılmış haklara ilişkin herhangi bir geçiş hükmüne yer verilmediğinden eksik düzenlemenin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI	: 
Davacı tarafından, dava konusu düzenleme nedeniyle biyologların Üremeye Yardımcı Tedavi Uygulamaları ve Üremeye Yardımcı Tedavi Merkezlerinde çalışmalarının engellendiği, bu düzenleme ile çalışma hürriyetinin ihlal edildiği, doktora eğitiminin çok kapsamlı olduğu ve anılan merkezlerde çalışmak için gereken bilgi ve beceriyle alakasının olmadığı, Avrupa örneklerinin çok farklı olduğu,  dava konusu değişiklikle gelen düzenlemenin emsal uygulamalarla örtüşmediği, dava konusu düzenleme öncesi yüksek lisans ve doktora programlarına kayıtlı kişilerle ilgili herhangi bir geçiş hükmü getirilmediği, bunun haklı beklenti ve kazanılmış hak ilkelerine aykırı olduğu, dava konusu Yönetmelik değişikliğinin hukuka aykırı olduğu iddiasıyla iptali gerektiği  ileri sürülmektedir.

Davalı idare tarafından, dava konusu düzenleme nedeniyle ortaya çıkmış herhangi bir kazanılmış hak ya da haklı beklentinin söz konusu olmadığı, ilgili kişiler tarafından usulüne uygun olarak alınmış sertifikaların geçersizliğine dair herhangi bir düzenleme olmadığı,  sertifika sahiplerinin haklarının saklı olduğu, eksik düzenlemenin söz konusu olmadığı, kararın iptale ilişkin kısmının bozulması gerektiği  ileri sürülmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI :   
Davacı tarafından, eksik düzenleme nedeniyle iptal kararının usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek davalı idarenin  temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. 
Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile  Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
	"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen reddi ve kısmen eksik düzenleme nin iptali yolundaki Danıştay Onuncu Dairesinin temyize konu 21/04/2022 tarih ve E:2019/8160, K:2022/2302 sayılı kararının ONANMASINA, 
3. Kesin olarak,  20/05/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/3469, Karar No: 2024/1116, Tarih: 20.05.2024

"İçtihat Metni"
                      T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2022/3469
Karar	No : 2024/1116                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Bakanlığı	 
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Ürn.İth.Tic.Ldt.Şti. 
VEKİLİ	: Av. ...
 
İSTEMİN KONUSU                 : Danıştay Onuncu Dairesinin 16/05/2022 tarih ve E:2017/371, K:2022/2545 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
 
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem:  Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Gümrükler Genel Müdürlüğünün 07/02/2012 tarih ve 2012/3 sayılı Genelgesinin 3. maddesinde değişiklik öngören "Kıymet Kriterli Gözetim Uygulaması" konulu, 29/11/2016 tarih ve 2016/18 sayılı Genelgenin iptali istenilmiştir.
Daire kararının  özeti: Danıştay Onuncu Dairesinin 16/05/2022 tarih ve E:2017/371, K:2022/2545 sayılı kararıyla; 
20/12/1995 tarih ve 95/7606 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan İthalat Rejimi Kararının, 10/05/2004 tarih ve 2004/7304 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan İthalatta Gözetim Uygulaması Hakkındaki Kararın, 08/06/2004 tarih ve 25486 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren  İthalatta Gözetim Uygulanması Yönetmeliğinin, Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 07/02/2012 tarih ve 2012/3 sayılı Genelgesinin ve dava konusu "Kıymet Kriterli Gözetim Uygulaması" konulu, 29/11/2016 tarih ve 2016/18 sayılı Genelgenin muhtelif maddelerine yer verilerek, 
Dosya kapsamında davalı idarece, söz konusu Genelge'nin yürürlükte olduğu süreçte, ithalatçıların eşyanın satış bedelinde artırım yoluna gittikleri, beyannamelerine ihtirazı kayıt koymadan ve gözetim belgesi alma yükümlülükleri olmadan eşyaları ithal ettikleri, ancak kimi ithalatçıların, eşyanın teslimi akabinde kıymet artırımı nedeniyle fazla ödedikleri vergilerin iadesi istemiyle başvuru yaptıkları, başvuruların reddi üzerine vergi mahkemelerinde açılan davalarda, Gözetim Uygulanmasına İlişkin Tebliğ'de belirtilen kıymetin, eşyanın, 4458 sayılı Gümrük Kanunu hükümlerine göre saptanan gerçek satış bedeli olmadığı, dolayısıyla, eşyanın kıymetinin noksan beyan edildiği yolunda somut tespit yapılmaksızın gözetim önlemlerinin yanlış uygulanması suretiyle tahakkuk ettirilen vergilerin iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemlerde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle işlemlerin iptali yolunda karar verildiği, böylece kıymet artırımında bulunarak taahhütname veren yükümlülerin açtıkları dava ile hem vergileri geri aldıkları hem de gözetim uygulamasından kaçınmış oldukları; bu nedenle söz konusu davranışların önüne geçilmesi, böylelikle gözetim uygulamasından beklenen faydanın tam anlamıyla sağlanabilmesi amacıyla Genelge'de değişikliğe gidildiğinin belirtildiği,

Anayasa'nın 2. maddesinde, Türkiye Cumhuriyeti'nin, toplumun huzuru, milli dayanışma ve adalet anlayışı içinde, insan haklarına saygılı, Atatürk milliyetçiliğine bağlı, başlangıçta belirtilen temel ilkelere dayanan, demokratik, laik ve sosyal bir hukuk Devleti olduğu; 36. maddesinde ise, herkesin, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğu kuralının yer aldığı; yine Anayasa'nın 125. maddesinde, idarenin her türlü eylem ve işlemine karşı yargı yolunun açık olduğunun hükme bağlandığı, 
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin “Adil yargılanma hakkı” kenar başlıklı 6. maddesinde, herkesin medeni hak ve yükümlülükleri ile ilgili uyuşmazlıklar ya da cezai alanda kendisine yöneltilen suçlamalar konusunda karar verecek olan, kanunla kurulmuş bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından davasının makul bir süre içinde, hakkaniyete uygun ve açık olarak görülmesini istemek hakkına sahip olduğunun belirtildiği, 
Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan hak arama özgürlüğünün temel unsurlarından birinin mahkemeye erişim hakkı olduğu, kişinin uğradığı bir haksızlığa veya zarara karşı kendisini savunabilmesi ya da maruz kaldığı haksız bir uygulama veya işleme karşı haklılığını ileri sürüp kanıtlayabilmesi ve zararını giderebilmesinin en etkili yolunun, yargı mercileri önünde dava hakkını kullanabilmesi olduğu; mahkemeye erişim hakkının, bireylerin iddia ve savunmalarını bir yargı mercii önünde ileri sürebilmelerine imkân sağlayan ve adil yargılanma hakkının unsuru olarak kabul edilen bir hak olduğu,
Davalı idarenin, ithalatın ülke ekonomisi yararına ve uluslararası ticaretin gereklerine uygun olarak düzenlenmesini sağlamak amacıyla, ticaret politikası önlemlerinden biri olarak öngörülen gözetim uygulaması kapsamında, gözetim uygulamasına tabi tutulan bir malın ithalatında yükümlülerden gözetim belgesini isteyebileceği, belgenin ibraz edilmemesi halinde de malın serbest dolaşıma girmesine izin verilmemesine yönelik düzenleme yapabileceği hususunda tereddüt bulunmadığı,
Bununla birlikte, anayasal haklarını kullanarak kıymet artırımına karşı dava açtığı tespit edilen yükümlülerin, Genelgedeki ek beyan suretiyle gözetim belgesi aranmaksızın eşyanın serbest dolaşıma sokulması uygulamasından bir daha faydalanamayacakları yolundaki uyuşmazlık konusu düzenleme ile hak arama özgürlüğünün kısıtlandığının anlaşıldığı,  
Bu nedenle, dava konusu düzenlemede hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu "Kıymet Kriterli Gözetim Uygulaması" konulu, 29/11/2016 tarih ve 2016/18 sayılı Genelgenin iptaline karar verilmiştir.

Bu nedenle, dava konusu düzenlemede hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu "Kıymet Kriterli Gözetim Uygulaması" konulu, 29/11/2016 tarih ve 2016/18 sayılı Genelgenin iptaline karar verilmiştir.
 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI 				: Davalı idare  tarafından, gözetim uygulamalarında  yükümlülere kıymet artırımı yoluyla ithalat yapabilmelerine izin verilmişken ve yükümlüler  bu yönde haklarını kullanmışken daha sonrasında geri verilmesi yönünde talepte bulunmalarının açıkça hakkın kötüye kullanımı olduğu, kişilerin eşyanın ithali sırasındaki tercihine rağmen daha sonrasında vergilerin iadesini istemesinin dürüstlük kuralına aykırı olduğu, Genelgenin birinci paragrafında yükümlülerin kıymet artırımı yapabileceğine, aksi halde gözetim belgesi ibrazının gerektiğine dair kurallara yer verildiği, dava dilekçesinde davacı tarafından buna dair bir iptal sebebinin gösterilmediği, Daire kararında da bu kuralların iptali gerektiğine dair bir açıklama bulunmadığı, ancak Daire kararında Genelgenin tümünün iptal edildiği, davacının iptal talebi dikkate alındığında, Genelgenin tümünün iptal edilmesinin usul ve  hukuka aykırı olduğu ve temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri  sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI       : Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
	"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Öte yandan, davalı idare tarafından Daire tarafından sadece Genelgenin ikinci paragrafının birinci cümlesinde yer alan "...  Dava açtığı tespit edilen yükümlüler, tekrar yukarıda izah edilen uygulamadan faydalanamayacaktır." ifadesinin iptal edilmesi  gerekirken Genelgenin tamamının iptal edilmesi sebebiyle kararın bozulması gerektiği ileri sürülmüş ise de; Daire tarafından davacının iddiaları doğrultusunda hukuki değerlendirme yapılarak kıymet artırımına karşı dava açtığı tespit edilen yükümlülerin, Genelgedeki ek beyan suretiyle gözetim belgesi aranmaksızın eşyanın serbest dolaşıma sokulması uygulamasından bir daha faydalanamayacakları yolundaki düzenlemenin iptal edildiği;   temyize konu kararın gerekçesiyle hüküm fıkrasının bir bütün olarak uygulanacağından dolayı Genelgenin sadece 3.maddesinin 2.fıkrasının ilgili kısmının iptal edildiğinin kabulü gerekeceğinden, davalı idarenin aksi yöndeki iddiasına itibar edilmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idarenin temyiz isteminin reddine,
2. Dava konusu düzenlemenin yukarıda özetlenen gerekçeyle iptaline ilişkin Danıştay Onuncu Dairesinin 16/05/2022 tarih ve E:2017/371, K:2022/2545 sayılı kararının ONANMASINA,
3. Kesin olarak, 20/05/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/2598, Karar No: 2024/3117, Tarih: 20.05.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2024/2598
Karar No : 2024/3117
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Ticaret Limited Şirketi
VEKİLLERİ	: Av. ..., Av. ...
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davalı idarece yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, ihtirazi kayıtla verilen katma değer vergisi düzeltme beyannameleri üzerine 2021 yılının Şubat ila Aralık dönemleri için tahakkuk eden katma değer vergisi ve hesaplanan gecikme faizi ile kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
                 İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İhtirazi kaydın konusunu oluşturan faturaların düzenleyicilerinden ... İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, ...Ticaret Limited Şirketi, ... Sanayi Ticaret Anonim Şirketi, ... Uygulama Ahşap ve Mobilya Ürünleri Ticaret Limited Şirketi, ...Turizm Tekstil Sanayi Ticaret Limited Şirketi, ... Danışmanlık Anonim Şirketi, ... Kimya İthalat İhracat Sanayi Ticaret Limited Şirketi, ... Organizasyon Matbaa Tasarım Üretim Limited Şirketi, ... İnşaat Anonim Şirketi, ... Ses ve Işık Hizmetleri Ticaret Limited Şirketi, ... Oto Ticaret Limited Şirketi, ... Enerji Ototomotiv Lastik Anonim Şirketi,  ... Limited Şirketi, ... Işık ve Görüntü Sistemleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, ... Baskı ve Organizasyon Hizmetleri Limited Şirketi ile ... Gıda Turizm Otomotiv Ticaret Limited Şirketi hakkında sahte fatura tanzim ettiklerine ilişkin olarak herhangi bir vergi tekniği raporu bulunmadığı, ... Akaryakıt Anonim Şirketi hakkındaki vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin düzenlediği faturaların sahte olduğunu göstermediği, ... Danışmanlık Organizasyon Hizmetleri ve ... Limited Şirketi, ... Kablo İnşaat Nakliyat Sanayi Ticaret Limited Şirketi hakkındaki vergi tekniği raporlarında yer alan saptamaların, tanzim ettikleri faturaların gerçeği yansıtmadığını ortaya koyduğu gerekçesiyle tahakkuk eden vergi, hesaplanan gecikme faizi ve kesilen vergi ziyaı cezası azaltılmıştır.
                     Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI	  : Davacı adına tahakkuk eden vergi ve hesaplanan gecikme faizi ile kesilen vergi ziyaı cezasının hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'IN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.