muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/3766, Karar No: 2024/2085, Tarih: 16.04.2024

4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'na 6545 sayılı Kanun'un 27. maddesi ile eklenen Geçici 8. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16/04/2024 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi. 
(X) KARŞI OY: 26/10/1994 günlü, 4045 sayılı Kanun ile; bazı kamu personeli için güvenlik soruşturması ve arşiv araştırılması yapılmasının öngörüldüğü, kamu personeli olmayan öğrenci statüsündekilere ilişkin düzenlemeye yer verilmediği; 
18/10/2018 günlü, 7148 sayılı Kanun’un 29. maddesiyle, anılan 4045 sayılı Kanun’un 1. maddesine 2. fıkra olarak eklenen;  güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması yapmakla görevli birimlerin; arşivlerden ve elektronik bilgi işlem merkezlerinden bilgi ve belge alma kayıtlara ulaşma, mahkeme kararlarını alma yetkisini düzenleyen kuralın, Anayasa Mahkemesinin 19/2/2020 günlü, E:2018/163, K:2020/13 sayılı kararı ile "Güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması sonucunda kişisel veri niteliğindeki bilgilerin alınmasına, kullanılmasına, işlenmesine yönelik güvenceler ve temel ilkeler kanunla belirlenmeksizin bunların alınmasına ve kullanılmasına izin verilmesi Anayasa’nın 13. ve 20. maddeleriyle bağdaşmamaktadır." gerekçesiyle; 
	İtiraz yolu ile yapılan başvurular üzerine, Anayasa Mahkemesinin 03/06/2021 günlü,  E:2020/24, K:2021/39 sayılı kararı ile yukarıda aktarılan gerekçeyle, 4045 sayılı Kanun’un 1. maddesinin birinci fıkrasında yer alan kamu personelinden, "Milli Savunma Bakanlığı, jandarma,…” ve “…ve ceza infaz kurumları ve tutukevlerinde çalışacak personel…” ibarelerinin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği;
 4045 sayılı Kanun kapsamında bulunanların, bireysel başvuruları üzerine ise Anayasa Mahkemesince verilen kararlarda da; "... 4045 sayılı Kanun ile öngörülen güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması yönteminin kanunilik koşulunu sağlamadığı, 4045 sayılı Kanun'un sadece hangi kamu görevleri bakımından güvenlik soruşturması yaptırılacağını düzenlediğini ancak konuyla ilgili temel esasları, ilkeleri ve çerçeveyi belirlemediği, Kanun'un ve ilgili Yönetmelik'in; kişisel verilerin kayıt, muhafaza ve kullanımını içeren tedbirlerin kapsamını, uygulanmasını düzenleyen ve özellikle, süre, stoklama, kullanım, üçüncü kişilerin erişimi, verilerin gizliliği, bütünlüğü ve imhası konusundaki usullere ilişkin, muhataplarının yetki aşımı ve keyfîliğe karşı yeteri kadar güvenceye sahip olmalarını sağlayacak açık ve detaylı kuralları içermemesi nedeniyle kanunilik şartını sağlamadığı sonucuna varılmıştır. (Ramazan Erdoğan, 2019/26356, 12/1/2023, §Fatih Saraman, [GK], B. No: 2014/7256, 27/2/2019, §§ 88-90; Süleyman Akif Nazlıgül, B. No: 2018/31982, 15/6/2021, § 33)." gerekçesine yer verilerek, ihlal kararları verildiği anlaşılmaktadır.

Anayasa ve kanunlara sadık kalarak faaliyette bulunma yükümlülükleri olacak şekilde kamu görevlisi olarak atanmak üzere mesleki eğitime tabi tutulan kişilerin güvenlik soruşturmasının ve arşiv araştırmasının yapılmasını öngören kuralların kanun koyucunun takdir yetkisinde bulunduğu ve güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmasının yapılmasına ve elde edilecek verilerin kullanılmasına ilişkin temel ilkelerin kanunda düzenlenmesi gerektiğinde tartışma bulunmamaktadır. 
	24/3/2016 günlü, 6698 sayılı Kişisel Verileri Koruma Kanunu ile kişisel verilerin işlenmesinde başta özel hayatın gizliliği olmak üzere kişilerin temel hak ve özgürlüklerini korumak amacıyla kişisel verileri işleyen gerçek ve tüzel kişilerin yükümlülükleri ile uyacakları usul ve esasların düzenlendiği; bu Kanun'un  6. maddesinde; kişilerin ırkı, etnik kökeni, siyasi düşüncesi, felsefi inancı, dini, mezhebi veya diğer inançları, kılık ve kıyafeti, dernek, vakıf ya da sendika üyeliği, sağlığı, cinsel hayatı, ceza mahkûmiyeti ve güvenlik tedbirleriyle ilgili verileri ile biyometrik ve genetik verilerinin özel nitelikli kişisel veri olduğu, özel nitelikli kişisel verilerin; ilgilinin açık rızası olmaksızın işlenmeyeceği, sağlık ve cinsel hayat dışındaki kişisel verilerin, kanunlarda öngörülen hâllerde ilgili kişinin açık rızası aranmaksızın işlenebileceği kuralının getirildiği görülmektedir.
 17/04/2021 tarihinde yürürlüğe giren 7315 sayılı Güvenlik Soruşturması ve Arşiv Araştırması Kanunu'nun "hakkında güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması yapılacaklar" başlıklı 3. maddesinde, "Arşiv araştırması, statüsü veya çalıştırma şekline bağlı olmaksızın ilk defa veya yeniden memuriyete yahut kamu görevine atanacaklar hakkında yapılır... özel kanunları uyarınca güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmasına tabi tutulan kişiler ile milli güvenlik açısından stratejik önemi haiz birim, proje, tesis, hizmetlerde statüsü veya çalıştırma şekline bağlı olmaksızın istihdam edilenler hakkında güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması birlikte yapılır." hükmü amir kılınmış, anılan Kanun'un 13. maddesinde, kamu personeli olmayan öğrenci statüsündeki kişiler  yönünden, güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmasının birlikte yapılmasını sağlayan  kurallar getirilmiş, maddenin  devamında 4045 sayılı Kanun yürürlükten kaldırılmıştır.

Öğrenci statüsündeki kişiler hakkındaki, güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması, tesis edildikleri tarihteki mevzuat uyarınca sürdürülmüş, bu nedenle açılan bir kısım davalar devam ederken, 7315 sayılı Kanun ile  konuya ilişkin yasal düzenleme yürürlüğe girmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/2/2020 günlü, E:2018/163, K:2020/13 sayılı kararında, "İtiraz konusu kuralların da yer aldığı 4045 sayılı Kanun, 7/4/2021 tarihli ve 7315 sayılı Güvenlik Soruşturması ve Arşiv Araştırması Kanunu’nun 13. maddesinin (8) numaralı fıkrasıyla yürürlükten kaldırılmıştır. Başvuran Mahkemede bakılmakta olan davalara konu işlemler itiraz konusu kuralların yürürlükte olduğu dönemde bu kurallar uyarınca tesis edilmiştir. 7315 sayılı Kanun, kuralların dayanak teşkil ettiği işlemlerin hukuki etkilerine dair geçmişe yönelik herhangi bir özel hüküm içermemektedir. Hukuka uygunluk karinesinden yararlanan ve iptal edilmediği ya da yürürlükten kaldırılmadığı sürece hukuk aleminde varlığını ve etkilerini devam ettiren idari işlemlerin hukuki denetimi, tesis edildiği dönemde yürürlükte bulunan mevzuat hükümleri çerçevesinde gerçekleştirilmektedir. Bu bağlamda başvuran Mahkeme de yürürlükten kalkmış olan kuralları, dava konusu idari işlemlerin hukuki denetimini gerçekleştirirken denetleyici norm olarak gözetmek durumundadır. Başka bir ifadeyle kurallar bakılmakta olan davalarda uyuşmazlığın çözümü için uygulanacak kural olma niteliğini sürdürmektedir. Bu itibarla kuralların yürürlükten kaldırılmış olmalarının esaslarının incelenmesinde herhangi bir etkisi bulunmamaktadır." şeklinde  ifade edildiği  üzere,  7315 sayılı Kanun'un devam eden davalarda uygulanmasına imkan bulunmamaktadır. Başka bir anlatımla, idarece dava konusu işlem 7315 sayılı Kanun uyarınca tesis edilmediğinden, hukuki denetimi de 7315 sayılı Kanun çerçevesinde yapılamayacaktır. 
Bu durumda; yasal dayanağı olmayan mevzuat uyarınca, güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmasının olumsuz sonuçlanması nedeniyle öğrencilik ile ilişik kesmeye ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
	Dava konusu işlemin belirtilen gerekçe ile hukuka uygun olmaması, güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması yapılamayacağı ya da hiçbir işleme gerek olmadan güvenlik soruşturması sonucunun olumlu olduğu ve buna dayanılarak ilgili statüye geçilmesi gibi sonuçlar doğurmayacaktır. 
Güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmalarına ilişkin olarak kişisel veri niteliğindeki bilgilerin alınmasına,  kullanılmasına, işlenmesine yönelik güvenceler ve temel ilkeleri içeren  7315 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra; öğrenci statüsüne alınacak kişilere ilişkin olarak, arşiv araştırması ve güvenlik soruşturması yapılması ve neticesine göre işlem tesis edilmesi  görev ve  yetkisinin idareye  ait bulunduğu ise  izahtan varestedir.
 Bu doğrultuda temyize konu kararın yukarıda belirtilen gerekçe ile onanması gerektiği  oyu ile çoğunluk kararına katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2021/2540, Karar No: 2024/2072, Tarih: 16.04.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
İKİNCİ DAİRE
Esas    No : 2021/2540
Karar   No : 2024/2072
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Valiliği
VEKİLİ	       : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
İSTEMİN KONUSU                       : ... İdare Mahkemesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.
YARGILAMA SÜRECİ       	:
Dava konusu istem: İzmir Emniyet Müdürlüğü emrinde polis memuru olarak görev yapan davacı; irtikap suçunu işlediğinden bahisle Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü'nün 8/6 maddesi uyarınca meslekten çıkarma cezasıyla cezalandırılması gerekmekte ise de, anılan Tüzük'ün 15. maddesi uyarınca bir alt ceza uygulanarak 24 ay uzun süreli durdurma cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin ... günlü, ... sayılı İzmir Valiliği İl Polis Disiplin Kurulu kararının iptali istemiyle dava açmıştır.
... İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı, dava konusu işlemin iptali yolundaki kararı; Danıştay Beşinci Dairesinin 15/03/2018 günlü, E:2016/17530, K:2018/12017 sayılı kararıyla bozulmuştur.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: ... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; Danıştay Beşinci Dairesinin anılan bozma kararına uyulmak suretiyle davacının, İzmir Valiliği İl Polis Disiplin Kurulunun ... günlü, ... sayılı kararıyla Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü'nün 8/6 ve 15. maddeleri uyarınca 24 ay uzun süreli durdurma cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, soruşturmacı tarafından teklif edilen cezaların yetkili disiplin kurullarınca görüşülmesi sırasında, eylemin sabit görülerek Tüzük'ün 15. maddesi uyarınca alt ceza uygulanması gerektiği yönünde kanaate ulaşılması durumunda, asıl cezayı vermeye yetkili disiplin kurullarının bu yetkilerini kendilerinin kullanacağı, verecekleri kararların ise anılan Kanun'da belirtilen makamlar tarafından onaylanacağı; bu durumda, Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü'nde öngörülen meslekten çıkarma cezasının Emniyet Genel Müdürlüğü Yüksek Disiplin Kurulunda görüşülmesi, Tüzük'ün 15. maddesinde öngörülen koşulların varlığı halinde bir derece alt ceza ile tecziye kararının da, meslekten çıkarma cezalarında olduğu gibi,  Emniyet Teşkilat Kanunu'nun Ek 7. maddesinde yer alan hüküm gereğince, valinin önerisi, Emniyet Genel Müdürlüğü Yüksek Disiplin Kurulunun görüşü ve Bakanın onayı ile kesinleşmesi gerektiği, yetkisiz İl Disiplin Kurulunda görüşülüp karara bağlanarak, valinin önerisi ile Emniyet Genel Müdürlüğü Yüksek Disiplin Kuruluna gönderilmeden tesis edilen dava konusu işlemde hukuki isabet bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI            :  Davalı  idare  tarafından;  temyize  konu  İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN CEVABI	: Davacı tarafından cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI            :  Davalı  idare  tarafından;  temyize  konu  İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN CEVABI	: Davacı tarafından cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin kabulü ile İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: 
İNCELEME VE GEREKÇE	:	
MADDİ OLAY : 
İzmir Valiliği İl Polis Disiplin Kurulunun ... günlü, ... sayılı kararıyla davacının, Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü'nün 8/6 maddesi uyarınca meslekten çıkarma cezasıyla cezalandırılması gerekmekte ise de, anılan Tüzük'ün 15. maddesi uyarınca bir alt ceza uygulanarak, 24 ay uzun süreli durdurma cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi üzerine temyizen incelenmekte olan dava açılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT : 
Dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte bulunduğu şekliyle 3201 sayılı Emniyet Teşkilat Kanunu'nun Ek 5. maddesinde; "Disiplin kurullarının disiplin cezası verebilecekleri personel ve uygulamaya yetkili oldukları cezalar aşağıda gösterilmiştir.
	A) İl Polis Disiplin kurulları, kuruldukları il emniyet kadrosundaki:
	1. Polis memurları, çarşı ve mahalle bekçileri ile atanması il makamlarına ait personele bütün disiplin cezalarını,
	2. Komiser muavini, komiser ve başkomiserlere meslekten çıkarma cezası dışında kalan öteki disiplin cezaları,		... 	
	Verebilir.
	..." hükmüne; Ek 7. maddesinde de; "Disiplin Kurulunca verilen kararlardan:
	 A) İl Polis Disiplin Kurulunun polis memurları hakkında verilen meslekten çıkarma cezası dışındaki kararları Valinin; polis memurları hakkında verilen meslekten çıkarma cezası kararları Valinin önerisi, Genel Müdürlük Yüksek Disiplin Kurulunun görüşü ve Bakanın onayı ile;
	...
	Kesinleşir. 	
	..." kuralına yer verilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME	:
Uyuşmazlık konusu olayda; davacı hakkında yürütülen soruşturma sonucunda, İl Polis Disiplin Kurulunca, davacıya isnat edilen irtikap fiilinin sübut bulduğu ve anılan fiilin karşılığının Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü'nün 8/6 maddesi uyarınca meslekten çıkarma cezası olduğu sonucuna varılmakla birlikte, aynı Tüzük'ün 15. maddesi uygulanmak suretiyle davacının 24 ay uzun süreli durdurma cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği görülmektedir. 
	Yukarıda yer verilen 3201 sayılı Kanun'un ilgili hükümlerinde, polis memurlarına, her derecedeki disiplin cezalarını vermeye il polis disiplin kurullarının yetkili olduğu kurala bağlanmış olup, ceza verme yetkisine sahip olan kurulun alt ceza uygulanması konusunda da yetkisinin bulunduğu açıktır.

Yukarıda yer verilen 3201 sayılı Kanun'un ilgili hükümlerinde, polis memurlarına, her derecedeki disiplin cezalarını vermeye il polis disiplin kurullarının yetkili olduğu kurala bağlanmış olup, ceza verme yetkisine sahip olan kurulun alt ceza uygulanması konusunda da yetkisinin bulunduğu açıktır.
	Bu itibarla, dava konusu işlemde, yetki unsuru yönünden hukuka aykırılık bulunmadığından, Mahkemece, uyuşmazlığın esası incelenerek bir karar verilmesi gerekirken, dava konusu işlemin yetkili makam tarafından tesis edilmediği gerekçesiyle iptali yolunda verilen kararda hukuki isabet görülmemiştir.
KARAR SONUCU 	:
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVALI İDARENİN TEMYİZ İSTEMİNİN KABULÜNE,
2. ... İdare Mahkemesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı temyize konu kararın verildiği tarih itibarıyla yürürlükte olan haliyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca BOZULMASINA,
3. Aynı maddenin 3622 sayılı Kanun ile değişik 3. fıkrası uyarınca, yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın adı geçen İdare Mahkemesine gönderilmesine,
4. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde, Danıştayda karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/04/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/799, Karar No: 2024/2258, Tarih: 16.04.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 ALTINCI DAİRE  
Esas  No : 2021/799
Karar No : 2024/2258      
TEMYİZ EDEN (DAVACI): … Site Yönetimi	  
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI): … Belediye Başkanlığı-… 
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.          
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem:  Antalya ili, Alanya ilçesi, … Mahallesi, … ada, … parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan sitenin taşıyıcı istinat duvarlarında kayma, çökme ve yıkıntıların meydana gelmesinde davalı idarenin hizmet kusurunun olduğundan bahisle sitenin güçlendirilmesi için istinat duvarı yapılması halinde oluşacağı belirtilen (ıslah talebi sonrasında) toplam 5.224.018,00 TL maddi zararın yasal faiziyle birlikte tazmini istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…,  K:… sayılı kararda; davacıya ait yapının bulunduğu bölgenin gerek  bölgesel yapılan jeolojik etütlerde ve gerekse parsel bazında yapılan zemin etüdünde yerleşime uygun alan olmasına karşın, istinat duvarlarının, yapıların ve havuzların temelinin, dayanımlı zemin veya zemin iyileştirmesi ile güçlendirilmiş zemin üzerine oturtulmadığı, bu nedenle alandaki dolgu ve istinat duvarlarında hasarların meydana geldiği, vaziyet planında, bloklar önünde havuzlar bulunmadığı, bununla ilgili olarak davalı idarenin uyarılmasına karşın ruhsatlı projesinde olmayan bir imalatın yerinde yapıldığı ve  yapı kullanma izin belgesinin düzenlendiği anlaşılmakta olup davacıya ait yapının hasara uğramasında ve bu nedenle yapı kullanma izin belgesinin iptal edilmesinde fenni mesul, müteahhit, yapı denetim şirketi ile davalı idarenin birlikte kusurlu oldukları, bu kusurdan kaynaklı zararın ise davalı idarece kusuru oranında tazmin edilmesi gerektiği sonucuna varılmış ise de; olayda, davacı vekilinin taşıyıcı istinat duvarlarında kayma, çökme, ve yıkıntıların giderilmesinin maliyetinin hesap edilmesinin Mahkememizden istediği anlaşılmakta olup, yukarıda da değinildiği üzere bilirkişi raporunda, şev stabilite analizlerinin yapılarak hazırlanacak proje ile zeminde gerekli önlemlerin alınması, ayrıca yüzeysuyu drenaj projelerinin hazırlanarak uygulanması, yapıların statik projelerinin yapılacak şev stabilite analizleri dikkate alınarak deprem performanslarının analiz edilmesi, sağlamadığı taktirde yapıların güçlendirilmesi gerekip gerekmediği tespit edilip gerekli projeler ortaya çıktıktan sonra bu projeler üzerinden maliyet analizleri yapılabileceği yönündeki görüş dikkate alındığında bu aşamada zarar miktarını belirlemek mümkün olmadığından davalı idarenin kusuru oranında ödemekle yükümlü olacağı tazminat miktarı da saptanamadığı, bu haliyle, davalı idarenin kusur oranına göre karşılayacağı zarar miktarının tespiti mümkün olmadığından dava konusu tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının özeti: İdari Dava Dairesince verilen kararda; dava konusu sitenin istinat duvarlarında kayma ve yıkılmaların can ve mal kaybına neden olmaması amacıyla sitenin C, D, E ve F bloklarının yapı kullanma izin belgelerinin daha önce iptal edildiği, aynı nedenlerden dolayı aynı parselde bulunan diğer blokların da tehlike içinde bulunduğu göz önüne alınarak sitede yer alan tüm bloklarının yapı kullanma izin belgelerinin Alanya Belediye Başkanlığının … tarih ve … oluru ile iptal edildiği, anılan işlemin iptali istemiyle açılan herhangi bir davanın bulunmadığı, davacı site yönetimince, sitenin imar mevzuatına, fen ve sağlık kurallarına uygunluğunun sağlanması amacıyla sitenin güçlendirilmesi için yapılacak istinat duvarlarının ve sair güçlendirme çalışmalarının maliyeti karşılığı oluşacak zararın tazmini istemiyle bu davanın açıldığı, bu kapsamda sitede yer alan bütün yapıların yapı kullanma izin belgeleri iptal edildiğinden ve iptal işlemine karşı herhangi bir dava açılmadığından mevcutta imar mevzuatına uygun kullanılabilecek yapıların bulunmadığı, davacı site yönetimi bakımından istinat duvarı ve güçlendirme yapılmasını zorunlu kılan bir durumun kalmadığı ve bu aşamada davalı idarece karşılanması gereken bir zararının da bulunmadığı sonucuna varıldığından, davanın bu gerekçe ile reddine karar verilmesi gerektiğinden istinaf başvurusunun değişik gerekçe ile reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Usul ve yasaya aykırı olan Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği iddia edilmiştir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY : Antalya ili, Alanya ilçesi, Tepe Mahallesi, 1589 ada, 3 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 15 blok villadan oluşan Diamond Garden Sitesinin bulunduğu, site içinde yapılan binalar için Alanya Belediyesi tarafından 28.03.2005 tarihinde yapı ruhsatı verildiği, inşaatların tamamlanması üzerine yapılar için Alanya Belediye tarafından … tarihinde …, …, …, …, …, …, …, …, …, …, …, …, …, …, …, …, …, …, …, …, …, …, …, … sayılı yapı kullanma izin belgelerinin düzenlendiği, ilerleyen süreçte yapılan denetimde, Kuzey Alanya İstinat Duvarları Komisyonu Heyetinin 23.07.2012 tarihli raporuyla, binanın çevre istinat duvarlarının standartlara uygun olarak yapılmadığı, istinat duvarlarının temelinin ana kaya üzerine oturtulmadığı, temelde dolgu çalışması yapıldığı, yapılan bu dolgunun standartlara uygun olmadığından dolayı inceleme alanında kitle hareketiyle beraber istinat duvarlarında kayma ve yıkılmalar meydana geldiğinin tespit edildiği,  can ve mal kaybına sebep olunmaması açısından sitenin C, D, E ve F Bloklarında bulunan yapılara verilen yapı kullanma izin belgelerinin Alanya Belediye Encümeninin … tarih ve … sayılı kararı ile iptal edildiği, daha sonra ... Sulh Hukuk Mahkemesinin … D.İş dosyasında tespit edilen 1.310.000,00-TL yapı hasarı bedelinin ödenmesi istemiyle davacı sitenin 04/03/2015 tarihli  noter ihtarnamesi ile yaptığı başvurusunun Alanya Belediye Başkanlığınca reddedilmesi üzerine … sitesinin taşıyıcı istinat duvarlarında kayma, çökme ve yıkıntıların meydana gelmesinde davalı idarenin hizmet kusurunun olduğundan bahisle uğranıldığı belirtilen 10.000 TL (ıslah sonucu 5.224.018,00 TL) maddi zararın tazmini istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
 
İLGİLİ MEVZUAT: 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 125. maddesinde, idarenin her türlü eylem ve işlemlerine karşı yargı yolunun açık olduğu belirtildikten sonra, son fıkrasında, “İdare kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlüdür.” hükmüne yer verilmiştir.
 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun idari dava türlerinin tanımlandığı 2. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde tam yargı davaları, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan davalar şeklinde tanımlanmış olup; genel anlamı ile tam yargı davaları, idarenin faaliyetlerinden ötürü, hakları zarara uğrayanlar tarafından idare aleyhine açılan tazminat davalarıdır.