muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/6609, Karar No: 2024/3460, Tarih: 31.05.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2020/6609
Karar  No : 2024/3460  
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Valiliği
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … İnş. San. ve Tic. A.Ş. 
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, maliki olduğu … plakalı araç ile ilgili belediyeden çalışma izni/ruhsatı almadan belediye sınırları dahilinde yolcu taşımacılığı yapıldığının tespit edildiğinden bahisle, anılan aracın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3-a maddesi uyarınca  60  gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin Bursa Valiliği'nin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.
               İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…,  K:… sayılı kararda; uyuşmazlıkta, davacı şirkete ait aracın Ulaştırma ve Alt Yapı Bakanlığı tarafından verilmiş B2 yetki belgesine (otobüsle yurt içi/uluslararası tarifesiz ticari yolcu taşımacılığı yapmak üzere) sahip olduğu, aracın bu yetki kapsamında verilmiş taşıt kartının bulunduğu, 08.08.2019 tarihinde yapılan denetim esnasında alınan beyanlar ve görüntülerden …  plakalı davacı şirkete ait aracın içerisinde bulunan yolcuların … Denizcilik San. Tic. A.Ş.'ye ait fabrikada çalıştıkları ve anılan iş yerine götürüldüklerinin açık olduğu, buna göre, dava konusu taşımacılık faaliyetinin belediye sınırları dahilinde bir taşımacılık olmadığı, şirketin kendi personelini yurt içinde taşımak üzere yolcu taşımacılığı yaptığı, bu doğrultuda davacı şirkete ait aracın şehir içi ticarî yolcu taşımacılığı yaptığı yönündeki isnadın sübûta ermediğinin anlaşıldığı, bu durumda, yurt içi ticari yolcu taşımacılığına ilişkin kuralların Karayolu Taşıma Yönetmeliği'nde düzenlendiğinden, anılan Yönetmeliğe aykırı davranılması halinde Karayolu Taşıma Kanunu'nun 26. maddesinde belirlenen yaptırımın uygulanması gerektiği, diğer bir ifade ile yurt içi ticari yolcu taşımacılığının, 2918 sayılı Kanun'un Ek 2. maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında bulunmaması nedeniyle, şehirler arası personel taşıdığı anlaşılan davacı şirkete ait aracın ilgili belediyeden izin veya ruhsat almaksızın, belediye sınırları dahilinde ticari amaçlı yolcu taşımacılığı yapıldığından bahisle altmış gün süre ile trafikten men edilmesine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
               Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, davacının servis hizmeti sözleşmesi ve güzergah izin belgesi bulunmaksızın yolcu taşıdığının tespit edildiğinden tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, B2 yetki belgesinin söz konusu taşımacılık için tek başına yeterli olmadığı hususları ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI :  Davacı tarafından, temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmuştur. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 31/05/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/3336, Karar No: 2024/3428, Tarih: 31.05.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2020/3336
Karar  No : 2024/3428  
TEMYİZ EDENLER 	: 1- (DAVALI) ...Genel Müdürlüğü	  
VEKİLİ	: Av. ...
		2- (DAVACI) ... Anonim Şirketi	  
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi  ... İdari Dava Dairesinin  ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Eskişehir ili, Merkez ilçesi dahilinde ve davacı şirket uhdesinde bulunan Sicil:... sayılı IV(a) Grubu (Manyezit) işletme ruhsat sahasında davalı idarece yapılan denetimde, idareye beyan edilen üretim miktarları ile düzenlenen sevk fişlerinde belirtilen miktarlar arasında 2015 yılı için 3.446 ton,  2016 yılı için 594,16 ton fark bulunduğunun ve belirtilen miktarların eksik beyan edildiğinin tespit edilmesi üzerine 3213 sayılı Maden Kanununun 12. maddesinin 4. fıkrası uyarınca tahakkuk ettirilen  8.506,00-TL Devlet hakkı üzerinden hesaplanan 2015 yılı için 36.276,81-TL, 2016 yılı için 6.254,85-TL ile aynı Kanunun 10. maddesinin 7. fıkrası uyarınca 62.743,00-TL olmak üzere toplamda 105.275,00-TL tutarında idari para cezası uygulanmasına ilişkin ... tarih ve E.. sayılı Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: ... İdare Mahkemesince verilen  ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararda; dava konusu işlemin, 3213 sayılı Maden Kanununun 12/4 maddesi uyarınca, 2015 yılı için 36.276,81-TL ve 2016 yılı için 6.254,85-TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin kısmı yönünden, davalı idareye beyan edilen üretim miktarları ile düzenlenen sevk fişlerinde belirtilen miktarlar arasında 2015 yılı için 3.446 ton,  2016 yılı için 594,16 ton fark bulunduğunun ve belirtilen miktarların eksik beyan edildiğinin tespit edildiği, ocak başı satış fiyatının 2015 yılı için 79,00-TL, 2016 yılı için 87,00-TL olduğunun belirlendiği, davalı idare tarafından tesis edilen işlemde ise, 2015 ve 2016 yılları için manyezit madeni için idare tarafından belirlenerek ilan edilen 90 TL/ton ocak başı satış fiyatının Maliye Bakanlığı'nın 2017 yılı için belirlediği %14,47 yeniden değerleme oranı dikkate alınarak 103,02-TL olarak güncellenen rakamlar üzerinden 2015 yılı için 7.100,35-TL ve 2016 yılı için 1.224,24-TL olmak üzere toplamda 8.506,33-TL Devlet hakkı alacağı hesaplanarak tahakkuk ettirilmesi üzerine  3213 sayılı Maden Kanununun 12/4 maddesi uyarınca beş katı tutarında hesaplanan idari para cezasının uygulandığı görülmüş olup madenin ocaktan çıkarıldığı her yıl için belirlenen ocak başı satış fiyatı üzerinden, 2015 yılı için 79,00-TL, 2016 yılı için 87,00-TL üzerinden hesaplanması gerektiği halde, her yıl için ayrı ayrı belirlenen bu değerler dışında 103,02-TL üzerinden Devlet hakkı alacağı hesaplandığı görülmekle, 2015 ve 2016 yılları için tahakkuk ettirilen idari para cezasının, yukarıda izah edildiği üzere madenin ocaktan çıkarıldığı yıl için belirlenen ocak başı satış fiyatı üzerinden belirlenmediğinden hatalı hesaplanan ve hukuka aykırı olduğu açık olan Devlet hakkı alacağı esas alınarak hesaplandığı anlaşıldığından,  idari para cezasınını 2015 ve 2016 yılına ilişkin tahakkuk ettirilen kısmında bu gerekçeyle hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle bu kısım yönünden dava konusu işlemin iptaline, dava konusu işlemin, 3213 sayılı Maden Kanununun 10/7. maddesi uyarınca 62.743-TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin kısmı  yönünden, davalı idareye beyan edilen üretim miktarları ile düzenlenen sevk fişlerinde belirtilen miktarlar arasında 2015 yılı için 3.446 ton, 2016 yılı için 594,16 ton fark bulunduğunun ve belirtilen miktarların eksik beyan edildiğinin tespit edildiği, 20.03.2018 tarihli heyet ek görüşünde de; belirtilen miktarların eksik beyan edildiği hususunun tespit edildiği, bahsi geçen her iki tespitte de belirtilen miktarların eksik beyan edildiği hususunun ortaya konulduğu, davalı idare tarafından dava konusu işlemin tesis edilmesi için yeterli tespit ve incelemenin yapıldığı görülmekle 3213 sayılı Maden Kanununun 10/8e. maddesi uyarınca haksız surette hak iktisap ettiği açık olan davacı şirkete aynı Kanunun 10/7. maddesi doğrultusunda 2017 yılı güncel miktarı üzerinden 62

. maddesi uyarınca haksız surette hak iktisap ettiği açık olan davacı şirkete aynı Kanunun 10/7. maddesi doğrultusunda 2017 yılı güncel miktarı üzerinden 62.743,00-TL idari para cezası uygulanmasına yönelik dava konusu işlemin bu kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle bu kısım yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI         : 
	Davacı tarafından, işlemin iptaline yönelik gerekçenin hatalı olduğu, ortada Devlet hakkı tahakkuku gerektiren bir durum bulunmadığı, gerçek dışı ve yanıltıcı beyanının olmadığı bu nedenle davanın reddine yönelik kısmın da hukuka aykırı olduğu, kalite tahsisinden kaynaklanan üretim farkı adı  altında beyan edilen kısmın maden olup olmadığı ve satışından gelir elde edilip edilmediğinin tespiti için bilirkişi incelemesi yapılması gerektiği, sadece idarenin tespitlerinden hareketle idari para cezası verilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı ileri sürülmektedir.
	Davalı idare tarafından, Maden Kanunu gereği uygulanan idare para cezalarının her yıl 213 sayılı Kanun uyarınca belirlenen yeniden değerleme oranı nispetinde artırılacağı kuralı uyarınca 2017 yılı için belirlenen yeniden değerleme oranı dikkate alınarak güncel fiyat üzerinden hesaplama yapıldığı öne sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : Davacı ve davalı idare tarafından, temyiz istemlerinin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının kısmen onanması kısmen bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	 Eskişehir ili, Merkez ilçesi dahilinde ve davacı şirket bünyesinde bulunan Sicil:... sayılı IV(a) Grubu (Manyezit) işletme ruhsat sahasının, Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü'nün teknik ekiplerince 3213 sayılı Maden Kanunu kapsamında 08.12.2017-11.12.2017 tarihleri arasında mahallinde tetkik edilmiştir.
 	Mahallinde tetkik heyetince ruhsat sahası için, davalı idareye beyan edilen üretim miktarları ile düzenlenen sevk fişlerinde belirtilen miktarlar arasında 2015 yılı için 3.446 ton, 2016 yılı için 594,16 ton fark bulunduğunun ve belirtilen miktarların eksik beyan edildiğinin tespit edilmesi üzerine tahakkuk ettirilen 8.506,00-TL devlet hakkı üzerinden 3213 sayılı Maden Kanununun 12. maddesinin 4. fıkrası uyarınca hesaplanan 2015 yılı için 36.276,81-TL, 2016 yılı için 6.254,85-TL ile aynı Kanunun 10. maddesinin 7. fıkrası uyarınca 62.743,00-TL olmak üzere toplamda 105.275,00-TL tutarında idari para cezası uygulanmasına ilişkin Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü'nün 20.12.2018 tarih ve E.458735 sayılı işlemi tesis edilmiştir.
	Bu işlemin iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.
 
	İLGİLİ MEVZUAT:

Bu işlemin iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.
 
	İLGİLİ MEVZUAT:
	Maden Kanunu'nun 10. maddesinin 7. fıkrasında "Gerçek dışı ve yanıltıcı beyanda bulunmak suretiyle Kanun hükümlerinin uygulanmasını engelleyen ve haksız surette  hak iktisap eden ruhsat sahiplerine 50.000 TL idari para cezası verilir. Bu fıkranın ikinci kez ihlali halinde bir önceki ceza katlanarak uygulanır. Üç yıl içinde madde hükümlerinin üç kez ihlal edilmesi halinde ruhsat iptal edilir." hükmüne, maddenin 8. fıkrasının (e) bendinde ise, "Ruhsat sahasında yapılan üretim veya satışların beyan edilmemesi haksız yere hak iktisabı sayılır. Haksız yere hak iktisabına imkan veren bu hususlarla ilgili yapılmış beyanlarda gerçek dışı ve yanıltıcı beyanlar olarak kabul edilir." hükmüne yer verilmiştir.
	Maden Yönetmeliğinin "İdari para cezaları" başlıklı 93. maddesinin 2. fıkrasında "İdari para cezaları ile ilgili bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde 30/3/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu hükümleri uygulanır." düzenlemesine yer verilmiş, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 5. maddesinde; "26.9.2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun zaman bakımından uygulamaya ilişkin hükümleri kabahatler bakımından da uygulanır. Ancak, kabahatler karşılığında öngörülen idarî yaptırımlara ilişkin kararların yerine getirilmesi bakımından derhal uygulama kuralı geçerlidir. Kabahat, failin icraî veya ihmali davranışı gerçekleştirdiği zaman işlenmiş sayılır. Neticenin oluştuğu zaman, bu bakımdan dikkate alınmaz." kuralı yer almaktadır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	 Dava konusu işlemin, 3213 sayılı Maden Kanununun 12. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, 2015 yılı için 36.276,81-TL ve 2016 yılı için 6.254,85-TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin kısmı yönünden yapılan inceleme:
	Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Dava konusu işlemin, 3213 sayılı Maden Kanununun 10. maddesinin 7. fıkrası uyarınca 62.743-TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin kısmı yönünden yapılan inceleme:
Davacı tarafından, davalı idareye beyan edilen üretim miktarları ile düzenlenen sevk fişlerinde belirtilen miktarlar arasında 2015 yılı için 3.446 ton, 2016 yılı için 594,16 ton fark bulunduğu ve belirtilen miktarların eksik beyan edildiği tespit edildiğinden 2017 yılı için belirlenen 62.743,00-TL idari para cezası verilmiştir.
Davacı gerçek dışı ve yanıltıcı beyanının olmadığını, kalite tahsisinden kaynaklanan üretim farkı adı altında beyan edilen bu kısmın maden olmadığını ve satışından gelir elde edilmediğinden de devlet hakkı tahakkuk ettirilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

Davacı gerçek dışı ve yanıltıcı beyanının olmadığını, kalite tahsisinden kaynaklanan üretim farkı adı altında beyan edilen bu kısmın maden olmadığını ve satışından gelir elde edilmediğinden de devlet hakkı tahakkuk ettirilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürmüştür.
Dosyada yer alan 2015 ve 2016 yılı işletme faaliyet formları ile ilgili yılların satış bilgi formlarının incelenmesinden, idareye eksik beyan edildiği tespit edilen  2015 yılı için 3.446 ton, 2016 yılı için 594,16 ton üretime ilişkin olarak davacı tarafından "Önceki yıldan devreden stoktaki kullanımı olmayan düşük kaliteli ham cevherler fırınların ihtiyacını karşılamak amacıyla manyetik ayırma tesisine besleme yapılmıştır. Bu tesiste daha iyi kaliteli ham manyezit üretilerek fırınlarda kullanılmıştır. Bu zenginleştirme işlemi sonrasında beslenen malzemeden artık olarak 2015 yılı için 3.446 ton, 2016 yılı için 594,16 ton bir eksilme olmuştur." şeklinde beyan edilerek formun doldurulduğu görülmektedir. Dolayısıyla bu miktardaki düşük kaliteli cevher üretiminin türüne göre "artık, cüruf, pasa vb." şekilde belirtilmeyerek "kalite tahsisinden kaynaklanan fark" olarak isimlendirilerek devlet hakkı hesabı dahil toplam üretim miktarı içine katılmadığı anlaşılmıştır. Davacı tarafından bu kısmın hiç bir şekilde kullanılmadığı ileri sürülmekteyse de, kendi beyanı ile sabit olduğu üzere bu kısmın üretim tesisinde daha kaliteli cevher üretmek amacıyla kullanıldığı sabittir.
	Uyuşmazlıkta, temyize konu kararın, cezalandırmaya esas alınan fiilin sübuta erdiğine ilişkin gerekçesinde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, cezaya esas fiilin hangi tarihte gerçekleştiğinin tespiti uygulanacak idari para cezası miktarı açısından önem taşımaktadır. 
Somut olayda mahallinde yapılan denetim 08-11.12.2017 tarihleri arasında gerçekleşmiştir. Davacı tarafından 2016 yılı işletme ve satış bilgi formları ise 2017 yılının nisan ayında idareye sunulmuştur. 
 3213 sayılı Maden Kanunu'na aykırılık teşkil eden eylemi nedeniyle davacıya, işlenen fiilin gerçekleştiği tarihe göre (2016 yılı işletme ve satış bilgi formlarının 2017 yılı nisan ayında idareye sunulması ile gerçekleşen eylemin 2017 yılına tekabül ettiği)  2017 yılında geçerli olan idari para cezası tutarı verilmesi gerekirken, dava konusu işlem tarihi olan 2018 yılı için yeniden değerleme oranında güncellenen değerler üzerinden idari para cezasının verildiği anlaşılmaktadır.
Bu durumda, dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte olan ceza tutarı dikkate alınmak suretiyle 3213 sayılı Yasa'nın 10. maddesi kapsamında verilen dava konusu idari para cezasında hukuka uyarlık bulunmadığından, davanın reddine dair karara yönelik istinaf isteminin reddine karar veren Bölge İdare Mahkemesi kararında, idarece verilen idari para cezasının miktarı yönüyle hukuki isabet görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin kısmen kabulüne, kısmen reddine,

KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin kısmen kabulüne, kısmen reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının,
a)  Dava konusu işlemin, 3213 sayılı Maden Kanununun 10. maddesinin 7. fıkrası uyarınca ...TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin kısmının BOZULMASINA, 
b)  Dava konusu işlemin, 3213 sayılı Maden Kanununun 12. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, 2015 yılı için ...-TL ve 2016 yılı için ...-TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin kısmının ONANMASINA,
3. Bozulan kısım hakkında yeniden karar verilmek üzere dosyanın anılan Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesine,
4. Kesin olarak, 31/05/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/2029, Karar No: 2024/3484, Tarih: 31.05.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2021/2029
Karar  No : 2024/3484  
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Bakanlığı 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı tarafından, iptal edilen çalışma izin onayının iade edilmesi istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Genel Müdürlüğü'nün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmektedir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; 06/03/2019 ve 25/03/2019 tarihlerinde  yapılan ara kararlarıyla Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan davacının bylock isimli programın kulanıcısı olup olmadığının güncel listelere bakılarak durumunun bildirilmesinin istenildiği, gelen cevabi yazıda davacının bylock kullanıcısı olduğunun tespit edildiği bilgisinin yer aldığı anlaşılmakta olup, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun şifreli haberleşme programı olan Bylock ve kullanımın tek başına terör örgütü üyeliğine yönelik delil olabileceğine ilişkin içtihadı göz önüne alındığında, FETÖ/PDY terör örgütü ile irtibatı ya da mensubiyeti bulunduğu değerlendirilen davacının, iptal edilen çalışma izninin iade edilmesi istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, dava konusu işlemin dayanağı olan "bylock" uygulamasını kullandığı iddiasının gerçeği yansıtmadığı, dava konusu işlemin Anayasada yer alan çalışma hak ve özgürlüğünün ihlali anlamına geldiği  ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Davalı idare tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmuştur. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Dava, davacı tarafından, çalışma izninin iadesi istemiyle yaptığı başvurunun,  reddine ilişkin  ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemiyle açılmıştır.