muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/4985, Karar No: 2024/2061, Tarih: 16.04.2024

YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmının sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle söz konusu faturalara dayalı indirimlerin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2017 yılının Kasım dönemi için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi ve mükerrer 355. maddesi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.
               İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında 11/04/2019 tarihinde sahte belge kullanma yönünden inceleme başlatıldığı ve sahte belge düzenleme düzenleme fiili yönünden 23/07/2019 tarihinde rapor tanzim edildiği, dava konusu ihbarname düzenlenmeden önce 02/09/2019 tarihinde davacı tarafından 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun kapsamında matrah artırım talebinde bulunulduğu, hakkında sahte belge düzenleme nedeniyle başlatılan bir vergi incelemesi olmasaydı davacının 31/08/2019 tarihine kadar 7143 sayılı Kanun'dan yararlanabileceği, inceleme sonucunda düzenlenen raporda sahte belge düzenleme fiili yönünden yapılacak herhangi bir işlem bulunmadığı ve bir aylık süre içerisinde matrah artırımında bulunabileceği hususunun davacıya tebliğ edilmesi gerektiği, bu sürenin kullanılmaması halinde inceleme ve tarhiyat yapılabileceği, bu hususlar bildirilmeden ve bir aylık süre sona ermeden önce inceleme ve tarhiyat yapılamayacağı, sahte belge düzenleme nedeniyle yapılan incelemeden ise davacının ... tarih ve ... sayılı yazı ile haberdar olduğu, bu tarihten sonra davacı tarafından 2017 yılı için 7143 sayılı Kanun uyarınca yapılan matrah ve vergi artırımı geçerli olduğundan dava konusu dönem için yapılan cezalı tarhiyatta ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı, davacı hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporu ile kanunda belirtilen tutarın üzerindeki tahsilat ve ödemelerin banka, özel finans kurumları veya PTT aracılığıyla ödenmediğinin belirlendiği, raporda sözkonusu genel tebliğ hükümlerine aykırı hareket edildiğinin tespit edildiği ve dava dilekçesinde de farklı yönde bir iddianın bulunmaması karşısında bu fiilinin karşılığı olarak davacı adına mükerrer 355. maddesi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle cezalı vergi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezası kaldırılmış, mükerrer 355. maddesi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden ise dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI	:  Uyuşmazlık konusu vergi ve cezalarda hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 16/04/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/1019, Karar No: 2024/2044, Tarih: 16.04.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2024/1019
Karar No : 2024/2044
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Ticaret Limited Şirketi
 
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davalı idarece yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği ve yüklenim listelerinde bulunmasına karşın yasal defterlerine kaydı yapılmayan bir kısım faturalarda yer alan katma değer vergisini indirime konu etmek suretiyle  haksız katma değer vergisi iadesi aldığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak  2017 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile  tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen Ocak ila Nisan dönemleri için bir ve üç kat, Mayıs ila Aralık dönemleri için ise üç kat vergi ziyaı cezası ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
                  İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına yapılan tarhiyatta hukuka  aykırılık bulunmadığı, Mayıs 2016 dönemine  ait olup aynı yıl içinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınabilmesi mümkün olmakla birlikte 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 339. maddesinde 7338 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle, tekerrür hükümleri uyarınca artırılacak tutarın, tekerrüre esas alınan cezadan fazla olamayacağı yolunda getirilen lehe düzenleme dikkate alındığında, vergi ziyaı cezasının ancak tekerrüre esas alınan ceza tutarı olan 334,38-TL kadar artırılabileceği, bu tutarı aşan kısmının ise hukuka aykırı düştüğü, kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle bir ve üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden dava reddedilmiş,  vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet kısmı azaltılmış, özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır. 
                       Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI: Sahte fatura kullandığı saptanan davacı adına  kesilen özel usulsüzlük cezasında ve vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'IN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi  gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA

TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI: Sahte fatura kullandığı saptanan davacı adına  kesilen özel usulsüzlük cezasında ve vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'IN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi  gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 16/04/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/1106, Karar No: 2024/2060, Tarih: 16.04.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/1106
Karar No : 2024/2060
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: .... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih  ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin  ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem:  Davacı tarafından, katma değer vergisinden istisna olması nedeniyle hurda emtiaya ilişkin olarak katma değer vergisi tahakkuk ettirilmemesi gerektiği ihtirazi kaydıyla 7326 sayılı Kanun'un 6. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve (d) bentleri gereğince stok affı çerçevesinde düzenlenerek verilen 2021 yılı katma değer vergisi beyannamesine ilişkin yapılan tahakkukun ihtirazi kayda konu kısmının kaldırılması istemine ilişkindir.

YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem:  Davacı tarafından, katma değer vergisinden istisna olması nedeniyle hurda emtiaya ilişkin olarak katma değer vergisi tahakkuk ettirilmemesi gerektiği ihtirazi kaydıyla 7326 sayılı Kanun'un 6. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve (d) bentleri gereğince stok affı çerçevesinde düzenlenerek verilen 2021 yılı katma değer vergisi beyannamesine ilişkin yapılan tahakkukun ihtirazi kayda konu kısmının kaldırılması istemine ilişkindir.
                İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından 7326 sayılı Kanun'un 6. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve (d) bentleri gereğince stok affı çerçevesinde ihtirazi kayıtla katma değer beyannamesi verildiği, beyannamede %18 orana tabi siyah sac vasıflı emtiaya ilişkin olarak yasal düzenleme uyarınca anılan emtianın tabi olduğu oranın yarısı olan %9 oranında, istisna olan (%0) hurda vasıflı emtiaya ilişkin olarak ise %4 oranından ödenmesi gereken verginin tahakkuk ettirildiği, hurda emtiasının istisna kapsamında olduğu vergi tahakkuk ettirilmemesi gerektiği, ancak sisteme girildiğinde %4 oran üzerinden hesaplama yapıldığı, davalı idarece 7326 sayılı Kanun'un 1 Seri Nolu Genel Tebliği'nde yer alan teslimlerinin katma değer vergisinden müstesna olan emtia (basılı kitap ve süreli yayınlar hariç), makine, teçhizat ve demirbaşlarla ilgili olarak bu uygulamadan yararlanılmasının mümkün olmadığına ilişkin hüküm nedeniyle davacı adına dava konusu tahakkukunun yapıldığı belirtilmişse de tebliğ ile kanunda belirtilen hakların kısıtlanması veya bu hakların idarece belirlenen kriterlere göre değerlendirme yapılarak kullanılmasının engellenmesinin mümkün olmadığı, aksi düşüncenin normlar hiyerarşisine ters düşeceği ve bu durumun da hukuk devleti ilkesiyle bağdaşmayacağı, 7326 sayılı Kanunun 6. maddesine göre beyan edilen emtianın bedeli üzerinden "tabi olduğu" oranların yarısı esas alınarak hesaplama yapılacağı, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 17. maddesinin 4. fıkrasının (g) bendi uyarınca ise dava konusu hurda metallerin katma değer vergisinden istisna olduğu, ayrıca gerek 7326 sayılı Kanunun gerekse anılan kanuna istinaden çıkarılan 1 Seri Nolu Genel Tebliğin işletme kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin hükümleri uyarınca da teslimleri müstesna olan emtiaya ilişkin olarak uygulamadan yararlanmak için %4 oranının uygulanacağına dair bir düzenlemeye de yer verilmediği anlaşıldığından, kanundaki düzenlemenin aksine istisna hükümlerinden yararlandırmamak suretiyle yapılan dava konusu katma değer vergisi tahakkukunda hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle söz konusu Kanun kapsamında stok affı çerçevesinde yapılan beyan üzerine tahakkuk eden verginin hurda emtiaya ilişkin kısmı kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI	: Davacı tarafından 7326 sayılı Kanunun 6. maddesine istinaden 3065 sayılı Kanunun 17. maddesinin 4. fıkrasının (g) bendi uyarınca katma değer vergisinden istisna olan hurda metalleri üzerinden %4 oranında hesaplama yapılarak beyan edildiği, söz konusu Kanun'un 1 Seri Nolu Genel Tebliği'nin "IV-İşletme Kayıtlarının Düzeltilmesi" başlıklı bölümünün 4. fıkrasının (c) bendinde "Teslimleri KDV'den müstesna olan emtia (basılı kitap ve süreli yayınlar hariç), makine, teçhizat ve demirbaşlarla ilgili olarak bu uygulamadan yararlanılması mümkün değildir" hükmü nedeniyle davacı adına dava konusu tahakkukunun yapıldığı, yapılan işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'IN	DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 16/04/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/1198, Karar No: 2024/2059, Tarih: 16.04.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2022/1198
Karar No : 2024/2059
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...  ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2015 ilâ 2019 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla adına düzenlenen ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
                 İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emri içeriğinde yer alan 1 ila 3 sıra nolu kamu alacağının ... tarih ve ...sayılı Vergi İnceleme Raporuna istinaden davacı adına salınan vergi ve kesilen cezalara ilişkin olduğu, bu vergi ve cezaların konu edildiği ihbarnamelerin 14/04/2019 tarihinde davacıya elektronik ortamda tebliğ edildiği, söz konusu ihbarname içeriği tarhiyatlara karşı açılan davanın Mahkemelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla süre yönünden reddedildiği, ... ila ... sıra nolu kamu alacağının davacı tarafından elektronik ortamda verilen beyannamelere istinaden, ... ila ... sıra nolu kamu alacağının ise davacı tarafından 6736 sayılı Kanunu kapsamında vergi artırımına ilişkin olarak verilen beyannamelere istinaden tahakkuk ettirildiği anlaşıldığından usulüne uygun kesinleştirilen kamu alacaklarının tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
                Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI: Ödeme emrine dayanak teşkil eden vergi ve cezalara ilişkin ihbarnamelerin şirketlerine tarafına usulüne uygun tebliğ edilmediği, zira elektronik tebliğ talep bildirim formunda mesaj yoluyla da bilgilendirilme hususunda istemde bulunulmasına rağmen belirtmiş oldukları gsm hattına bu yönde bir bilgilendirme mesajı gönderilmediği, anılan tarhiyatlardan haklarında yürütülen ceza soruşturması ile haberdar olunduğu, nitekim mezkur tarhiyatların iptali istemiyle açılan davanın yine Mahkemeleri nezdinde görülmeye devam ettiğinden bahisle davalı idarece amme alacağının kesinleştirilmeksizin ödeme emri düzenlenmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'IN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'IN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Peşin  alındığından  bu  karar  nedeniyle ayrıca karar harcı alınmasına  gerek  bulunmadığına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 16/04/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/2003, Karar No: 2024/2039, Tarih: 16.04.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/2003
Karar No : 2024/2039
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı/...
                                                        (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ...     Bölge İdare  Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, ...  Dönüşüm Metal İnşaat Ticaret Limited Şirketine ait faturaların adi ortaklık şeklinde komisyon karşılığı düzenlendiği yolunda saptamalar içeren vergi tekniği raporunun done alındığı takdir komisyonu kararına dayanılarak 2018 yılının Ocak-Mart ve Nisan-Haziran dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.
              İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Sözü edilen şirketin banka işlerini takip eden davacının adi ortaklık şeklinde sahte fatura düzenlediğini ortaya koyan somut bir tespit bulunmadığından yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.
               Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI      : Davacı adına yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY		TETKİK			HÂKİMİ				...'IN		DÜŞÜNCESİ		: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,16/04/2024 tarihinde  oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
(X)-KARŞI OY :

KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,16/04/2024 tarihinde  oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
(X)-KARŞI OY :
Dava konusu tarhiyatın matrahı yönünden bağlı olduğu gelir vergisinin kaldırılması yolundaki mahkeme kararına yöneltilen istinaf başvurusunun reddine dair karara karşı yapılan temyiz  başvurusunu sonuçlandıran Danıştay Üçüncü Dairenin 16/04/2024 tarih ve E:2023/2004, K:2024/2040 sayılı kararının "Karşı Oy"unda belirtilen hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca temyiz isteminin kabulü ile Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği görüşüyle Daire kararına katılmıyoruz.