muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/644, Karar No: 2024/2148, Tarih: 14.05.2024

. maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında, 01/01/2022 tarihinden itibaren mesken alçak gerilim tek zamanlı abone grubu için faturaya esas günlük ortalama 5 kWh tüketim  miktarına kadar olan tüketimlere düşük kademeli tarife uygulanmasına; faturaya esas günlük ortalama 5 kWh tüketim miktarının üzerinde olan tüketimlerin belirtilen limite kadar olan kısmına düşük kademeli tarife, limiti aşan kısmına yüksek kademeli tarife uygulanmasına karar verildiği, dava konusu 31/12/2021 tarihli ve 10708 sayılı Kurul kararı ile de, dağıtım şirketleri  tarafından dağıtım sistemi kullanıcılarına ve görevli tedarik şirketleri tarafından serbest olmayan tüketiciler ile serbest tüketici olmasına rağmen tedarikçisini seçmeyen ve 20/01/2018 tarihli ve 30307 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Son Kaynak Tedarik Tarifesinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ  kapsamında tanımlanan düşük tüketimli tüketicilere 01/01/2022 tarihinden itibaren uygulanacak tarife tablolarının onaylandığı, dava konusu 10707 ve 10708 sayılı Kurul kararlarının 01/01/2022-31/01/2022 döneminde uygulandığı, nitekim düzenlemeye tabi tüketicilere 2022 yılının Şubat ve Mart ayında uygulanacak dağıtım ve perakende satış tarifeleri için ayrıca Kurul kararlarının alındığı, bu doğrultuda mesken AG aboneleri için kademeli tarife uygulamasına esas günlük ortalama tüketim miktarının Ocak ayı için 5 kWh/gün olarak karar altına alınmış iken, kademe miktarının 01/02/2022 tarihinden itibaren günlük 7 kWh'e, 01/03/2022 tarihinden itibaren de günlük 8 kWh'e çıkarıldığı, yine 01/03/2022 tarihinden itibaren ticarethane AG aboneleri için kademeli tarife uygulamasının başlatıldığı, düşük ve yüksek kademeli tarifeye esas oluşturan günlük ortalama tüketimin, bu aboneler için 30 kWh olarak onaylandığı, gerçek ve tüzel kişilerin mal satışı, hizmet sunumu ve yapım işlerinde fiyatın belirlenmesinde maliyetlerin esas alındığı, elektriğin üretilmesi ve ticareti (aktif enerji bedeli) ile tüketim noktasına ulaştırılmasında (dağıtım bedeli) da aynı şekilde maliyetlerin dikkate alınması suretiyle tarife düzenlemelerinin yapıldığı, elektrik faturalarında temel olarak enerji bedeli, dağıtım bedeli ve vergilerin bulunduğu, 6446 sayılı Kanun'un 17

. maddesi gereğince, elektrik faturalarına esas teşkil eden aktif enerji bedeli ve dağıtım bedelinin 2022 yılının Ocak dönemi için Kurul tarafından onaylandığı, tedarikçilerin de Kurul onaylı bedellere vergi gibi yasal diğer bedelleri de ekleyerek tüketicilere fatura düzenledikleri, aktif enerji bedelinin, aktif enerji maliyeti, faturalama ve müşteri hizmetleri maliyeti, perakende satış hizmet maliyeti gibi perakende satış faaliyetinin yürütülmesi kapsamındaki tüm maliyet ve hizmetleri karşılayacak şekilde; dağıtım bedelinin, hat, trafo gibi şebeke unsurlarının tesis edilmesini içeren iletim ve dağıtım sistemi yatırım harcamaları, arıza, bakım, onarım gibi işlemleri içeren iletim ve dağıtım şirketlerinin sistem işletim maliyeti, teknik ve teknik olmayan kayıp maliyeti gibi iletim ve dağıtım faaliyetinin yürütülmesi kapsamındaki tüm maliyet ve hizmetleri karşılayacak şekilde hesaplanarak ilan edildiği, bu itibarla dava konusu Kurul kararlarında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmüştür.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun "Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ile Vergi Usul Kanununun Uygulanacağı Haller" başlığını taşıyan 31. maddesinde, bu Kanun'da hüküm bulunmayan bilirkişi, keşif, delillerin tespiti hususlarında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanacağı kurala bağlanmış olup, anılan hükümle atıfta bulunulan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Bilirkişiye Başvurulmasını Gerektiren Hâller” başlığını taşıyan 266. maddesinde, Mahkemenin, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verebileceği, hâkimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamayacağı düzenlemelerine yer verilmiştir.
Anılan usul hükümlerinden anlaşılacağı üzere, bir uyuşmazlığın çözümlenebilmesi için hukuk dışında, özel veya teknik bir bilginin gerekmesi halinde konunun uzmanı olan bilirkişilerin görüşlerinin alınması ve bu yöntem ile uyuşmazlığın en doğru şekilde çözüme kavuşturulması amaçlanmıştır.
  Uyuşmazlıkta da, elektriğin toptan satışı, dağıtımı ve perakende satışı için geçerli olacak fiyatların fahiş tutarda belirlenip belirlenmediğinin, başka bir deyişle, tarife hesaplamalarının ekonomik gelişmeler ve maliyet esas alınarak mevzuata uygun şekilde yapılıp yapılmadığı hususunun açıklığa kavuşturulmasının özel ve teknik bilgi gerektirdiği açık olup, bu hususlarda, konusunda uzman kişilere inceleme yaptırıldıktan sonra uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerektiği düşünülmekte ise de; mevzuat ile Danıştay savcılarına bu yönde bir yetki verilmediği açık olduğundan, dosya içinde mevcut bilgi ve belgeler doğrultusunda işin esası incelenmiştir.

Dava konusu 10708 sayılı Kurul kararı ile, 2022 yılı öncesindeki nihai fiyatlara göre, düşük kademe mesken tarifesinde %50, yüksek kademe mesken, ticarethane, sanayi, aydınlatma tarifelerinde %125, tarımsal sulama tarifesinde %92 oranında artış gerçekleştiği, artışın temel sebebinin, elektrik üretim maliyetlerinde gerçekleşen artışlar sonucunda aktif enerji maliyetinin artması olarak gösterildiği, 2021 yılının ikinci yarısından itibaren kömür ve doğal gaz fiyatlarının dolar bazında önceki döneme göre 5 ila 10 kata varan şekilde artış göstermesi (dolar kurunda yaşanan artış) ile birlikte elektrik üretim maliyetinin önceki dönemin beş katına ulaştığı, serbest piyasada elektrik enerjisi fiyatı olarak kabul gören referans niteliğindeki piyasa takas fiyatlarının (PTF) elektrik enerjisi maliyetinin  büyük kısmını oluşturduğu, görevli tedarik şirketlerinin (GTŞ) 2022 yılından bu yana Elektrik Üretim Anonim Şirketi'nin (EÜAŞ) üretim kapasitesindeki sınırlar nedeniyle EÜAŞ'tan fiili olarak enerji alımı yapamadığından, enerjinin tamamını serbest piyasadan aldıkları, elektrik fiyatlarının 2021 yılının ilk yarısında 300 TL/MWh (30 kr/kWh) bazında seyrederken, 2022 yılının ilk çeyreği için ortalamada 1400 TL/MWh (140 kr/kWh) düzeyinin üzerine çıktığı, başka bir ifade ile görevli tedarik şirketlerinin işletme giderlerinin, YEKDEM birim maliyeti gibi unsurlar hariç 140 kr/kWh düzeyine yükseldiği, görevli tedarik şirketlerinin enerji satışlarının çok büyük kısmını mesken abone grubunun oluşturduğu, mesken abone grubu satışlarının çoğunluğunu da düşük kademe satışların oluşturduğu, tüm abone grupları için ortalama 133,188 kr/kWh maliyet ve ortalama 133,188 kr/kWh gelir öngörüldüğü, yani, aktif enerji bedelinin, görevli tedarik şirketlerinin ortalama aktif enerji maliyetini yansıtacak şekilde onaylandığı, arıza onarım, bakım gibi şebekeyle ilgili işletme giderlerini ve hat, trafo gibi şebeke unsurlarının tesisiyle ilgili yatırım harcamalarını içeren dağıtım bedelinin ise, 2021 yılına göre %24,28 artış gösterdiği, bu artışın sebebinin de TÜFE güncellemesi olmakla birlikte hesaplamalarda ilgili dönemde Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası tarafından yayımlanan enflasyon raporlarının ve piyasa katılımcıları beklenti anketinde yer alan enflasyon tahminlerinin (%23) baz alındığı, 17/11/2020 tarihli ve 31307 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan "Perakende Satış Tarifesinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ"in "Net kâr marjı oranı" başlıklı 21. maddesinde yer alan ve %2,38 olarak belirlenen net kâr marjı oranının, şirketlerin elektrik  enerjisini hangi kaynaktan temin ettiğine bakılmaksızın, elde edebileceği azami kâr oranını ifade ettiği, dava konusu kararların 6446 sayılı Kanun'un 1

. maddesinde yer alan ve %2,38 olarak belirlenen net kâr marjı oranının, şirketlerin elektrik  enerjisini hangi kaynaktan temin ettiğine bakılmaksızın, elde edebileceği azami kâr oranını ifade ettiği, dava konusu kararların 6446 sayılı Kanun'un 1. maddesinde yer alan "elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösteren, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması” amacına uygun olduğu, ulusal tarife uygulamasının bir gereği olarak 21 elektrik dağıtım şirketi ile görevli tedarik şirketlerinin bölgelerinde yürüttükleri düzenlemeye tabi faaliyetler kapsamında oluşan toplam maliyetlerin 21 dağıtım bölgesinde yer alan kullanıcılara yansıtıldığı, dağıtım ve görevli tedarik şirketlerinin, faaliyetleri kapsamında ihtiyaç duyduğu gelirin Kurum tarafından belirlendiği, anılan şirketlerin gelir ihtiyacının hesaplanmasında, belli yıllara ait harcamaların incelenerek, önceki yıllara göre makul olmayan artışlar ile arızi nitelikte olan giderlerin ayrıştırıldığı, faaliyetle ilişkili giderlerin normalize edilerek ve belli sınıflara ayrılarak ekonometrik yöntemlerle analiz edildiği, şirketlerin yıllık gelir düzenlemesinin analizler sonucunda onaylanması halinde,  bu gelirin sabit tutularak, tarife yapısının bu gelirin altında veya üzerinde bir gelir elde etmeye imkân vermeyecek şekilde kurgulandığı, gelir tavanı uygulamasında yıllık bazda sabit olarak belirlenen gelirin, onaylanan tarifelerin  şirketler tarafından kullanıcılara uygulanması, yani fatura tahakkuku yoluyla elde edildiği, sunulan hizmetler karşılığında dağıtım ve perakende satış gelir tavanından farklı bir tutarda dağıtım sistem kullanım ve perakende satış geliri elde edilmesi halinde ise, aradaki farkların düzeltme bileşeni olarak tarife hesaplamalarına yansıtıldığı, bu itibarla şirketlerin kendisi için hukuka uygun şekilde onaylanan gelir tavanından daha fazlasına hak kazanamadığı ve tüketicilere Kurumca öngörülen maliyetlerden daha fazlasını yansıtamadığı, 6446 sayılı Kanun'un 17. maddesinin 4

. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, abone grupları için, elektrik enerjisi tüketim miktarına göre farklı tarifelerin belirlenebildiği, dava konusu 10707 sayılı Kurul kararından önce, mesken AG abonelerinin yıllık tüketimlerinin belirlenebilmesi için çalışmalar yapıldığı ve (yıllık ortalama tüketimin, hiç tüketim yapılmayan ya da yıllık 0-200 kWh düzeyinde çok az tüketim yapılan kullanım yerlerinin etkisinden de arındırılmış şekilde, yaklaşık 1800 kWh olarak belirlenerek, bu tüketim değerinin altında ve üstünde tüketimleri olan mesken kullanıcılarının özellikle puant zaman tüketimlerinin maliyet etkisiyle fiyat farklılaşmasının yapılabileceğinin değerlendirildiği, tek zamanlı AG mesken tarifesinde, fatura dönemindeki gün sayısının farklı olmasının etkisinden kurtulmak üzere, günlük ortalama tüketim miktarının kademe kriteri olarak belirlenmesinin yerinde olacağının düşünülerek) günlük ortalama 5 kWh tüketimden fazla tüketimi olan kullanıcılara, piyasa takas fiyatlarının günlük talep bazlı değişimlerinden hareketle, nihai fiyatta %50 daha yüksek kademeli tarife uygulanabileceği, bu kullanıcıların günlük ortalama 5 kWh tüketime kadar olan tüketimlerinin ise düşük kademeden yararlanabileceği bir kademeli tarife uygulamasının dava konusu 10707 sayılı Kurul kararı ile başlatıldığı, daha sonra, tüketici talepleri ve uygulanmakta olan ülke politikaları gözetilerek yıllık yaklaşık 2500 kWh tüketime denk gelecek şekilde günlük ortalama 7 kWh tüketim miktarının 01/02/2022 tarihinden itibaren uygulanmasına yönelik 31/01/2022 tarihli ve 10756 sayılı kararın alındığı, bilahare 28/02/2022 tarihli ve 10818 sayılı Kurul kararı ile, günlük ortalama 7 kWh olarak belirlenen tüketim miktarının, 01/03/2022 tarihinden itibaren düzenlenecek faturalar için günlük ortalama 8 kWh olarak güncellendiği, 28/02/2022 tarihli ve 10819 sayılı Kurul kararı ile de, 01/03/2022 tarihinden itibaren tek zamanlı ticarethane AG aboneleri için kademeli tarife uygulamasının başlatılarak, düşük ve yüksek  kademeli tarifeye esas oluşturan günlük ortalama tüketimin, bu aboneler için 30 kWh olarak onaylandığı, mevcut durumda, mesken AG düşük kademe nihai tarifesinin 125,6943 kr/kWh olarak uygulanmakta olup, bu değerin 01/01/2022 öncesine göre %37,2 arttığı, sayaçların dağıtım şirketi tarafından en az 25 en fazla 35 günlük dönemlerle okunduğu, fatura dönemindeki gün sayısının farklı olmasının tüketiciyi de farklı ölçüde etkilememesi adına, kademe kriterinin günlük ortalama tüketim miktarı olması yönünde karar alındığı, günlük ortalama 5 kwh tüketimden fazla tüketimi olan kullanıcılara piyasa takas fiyatlarının günlük talep bazlı değişimlerinin yansıtıldığı, tüketicilerin sistemi kullanma amaçları, profilleri ve tüketim miktarlarının tarife farklılaştırılmasında dikkate alınabilen kriterler arasında olduğu, sonuç itibariyle, aynı özellikte bulunan kullanıcılara aynı tarifenin uygulandığı, eşitliğe aykırı uygulamalar yapılmadığı, dosyanın incelenmesinden anlaşılmıştır.

Bu durumda; 6446 sayılı Yasa ve ilgili mevzuat hükümleri ile verilen yetki kullanılmak suretiyle elektrik enerjisi toptan satış tarifesinin EÜAŞ'ın mali yükümlülüklerini yerine getirebilme kapasitesi ve piyasa koşulları dikkate alınarak Kurul tarafından belirlendiği; tüketicilere uygulanacak aktif enerji ve dağıtım bedelinin ise, tarifesi düzenlenen dağıtım ve görevli tedarik şirketlerinin gelir düzenlemesinin sonucunda belirlendiği, Perakende Satış Tarifesinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ ile "Net kâr marjı oranı"nın %2,38 olarak belirlendiği ve tarife metodolojisinde gelir tavanı yönteminin kullanıldığı, gelir tavanının, bir şirketin faaliyetle ilgili yapılması gereken işletme giderleri ve yatırım harcamaları göz önüne alınarak o faaliyetin maliyet esaslı olarak sürdürülebilmesi için gerekli giderler toplamını ifade ettiği, gelir tavanlarının dağıtılacak enerji miktarına bölünmesiyle birim dağıtım ve enerji bedellerinin elde edildiği, gelir tavanı modelinde, bir şirketin kendisi için belirlenen gelir tavanının altında veya üzerinde düzenlemeye tabi bedele ilişkin gelirinin olması halinde düzeltme bileşeni vasıtasıyla bu eksiklik veya fazlalığın düzeltildiği, başka bir deyişle, gelir tavanının üzerinde geliri olan şirketin fazla gelirinin tarife hesaplamalarında düşülerek, gelir tavanının altında geliri olan şirketin eksik gelirinin de tarife hesaplamalarına eklenerek kullanıcılara yansıtıldığı, zira şirketlerin elde edeceği gelirin, Kurum tarafından onaylanan gelir tavanı ile sınırlı olduğu, dolayısıyla, uygulanan tarife metodolojisinde, dağıtım şirketlerinin sistem kullanım bedelleri üzerinden veya görevli tedarik şirketlerinin enerji bedeli üzerinden, olması gerekenden daha yüksek veya haksız bir kazanç elde edemeyeceği, öte yandan, Kurul onaylı tarifelerin hesaplanmasına İlişkin metodolojinin, görüşe açılarak kabul edildiği, tarife hesabında hangi maliyet unsurlarının bulunacağının mevzuatta belirtildiği, enerji maliyetlerine yönelik değişimler sonucunda enerji bedelinin de değişeceği, somut olayda da, enerji fiyatlarında artışlar yaşandığı, dava konusu tarifeler ile görevli tedarik şirketleri ile tüketiciler arasında denge sağlanmaya çalışılarak hem düşük maliyetli hem de mali açıdan güçlü ve sürdürülebilir elektrik piyasasının oluşturulması amacı çerçevesinde işlem tesis edildiği sonucuna varıldığından, dava konusu Kurul kararlarında hukuka ve dayanağı mevzuat hükümlerine aykırılık görülmemiştir.
Açıklanan nedenlerle, davanın, 10707 sayılı Kurul kararı ile 10708 sayılı Kurul kararı ve eki tarifelerin, orta gerilimden sisteme bağlı çift ya da tek terimli, tek zamanlı ticarethaneler dışında kalan kısmı bakımından, öncelikle ehliyet yönünden, usul aşılırsa esas yönünden; diğer kısımları bakımından ise esastan reddinin gerekeceği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA

Açıklanan nedenlerle, davanın, 10707 sayılı Kurul kararı ile 10708 sayılı Kurul kararı ve eki tarifelerin, orta gerilimden sisteme bağlı çift ya da tek terimli, tek zamanlı ticarethaneler dışında kalan kısmı bakımından, öncelikle ehliyet yönünden, usul aşılırsa esas yönünden; diğer kısımları bakımından ise esastan reddinin gerekeceği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce duruşma için taraflara önceden bildirilen 14/05/2024 tarihinde, davacı vekili Av. ...'ün, davalı idare vekilleri Av.... ile Av. ...'un geldiği, davacı yanında müdahili temsilen gelen olmadığı, Danıştay Savcısının hazır olduğu görülmekle, açık duruşmaya başlandı. Taraflara usulüne uygun olarak söz verilerek dinlendikten ve Danıştay Savcısının düşüncesi alındıktan sonra taraflara son kez söz verilip, duruşma tamamlandı. Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
 Dairemizin 17/10/2022 tarihli kararı ile...'ın ticarethane abone grubu kapsamında yer aldığı, dolayısıyla davaya müdahalede 10708 sayılı Kurul kararı bakımından hukukî yararı bulunduğu gerekçesiyle adı geçenin davacı yanında "Müdahale İsteminin Kabulüne" karar verilmiştir.
MADDÎ OLAY VE HUKUKÎ SÜREÇ:
	31/12/2021 tarih ve 31706 sayılı Resmî Gazete'de (6. Mükerrer) yayımlanan 31/12/2021 tarih ve 10707 sayılı Kurul kararı ile, mesken alçak gerilim tek zamanlı abone grubu için düşük kademeli tarifeye esas günlük ortalama elektrik tüketim miktarı belirlenmiş; 10708 sayılı Kurul kararı ile, dağıtım şirketleri tarafından dağıtım sistemi kullanıcılarına ve görevli tedarik şirketleri tarafından serbest olmayan tüketiciler ile serbest tüketici olmasına rağmen tedarikçi seçmeyen ve 20/01/2018 tarih ve 30307 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Son Kaynak Tedarik Tarifesinin Düzenlemesi Hakkında Tebliğ kapsamında tanımlanan düşük tüketimli tüketicilere 01/01/2022 tarihinden itibaren uygulanacak fiyat tarifeleri belirlenmiştir. 
	Bunun üzerine davacı tarafından dava konusu işlemlerin iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.
İNCELEME VE GEREKÇE:
	USUL YÖNÜNDEN:
Davalı idarenin davanın süresinde açılmadığına ilişkin itirazı geçerli görülmemiştir.
Davacının işbu davayı açmakta menfaati olup olmadığına ilişkin olarak yapılan incelemede; 
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendinde, dava dilekçelerinin, diğer ilk inceleme konuları yanında ehliyet yönünden de inceleneceği belirtilmiş; 15. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde ise, 14. maddenin 3/c, 3/d ve 3/e bentlerinde yazılı hâllerde davanın reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
İptal davasının incelenebilmesinin ön şartlarından biri olan "menfaat ihlali", doktrin ve içtihatlarda dava konusu işlemle davacı arasında kurulan  kişisel, meşru ve güncel bir menfaat alâkası olarak tanımlanmaktadır. Sözü edilen menfaat alâkasının varlığı ve sınırlarının her olayda yargı yerince uyuşmazlığın niteliğine göre  belirlenmesi gerekmektedir.

İptal davasının incelenebilmesinin ön şartlarından biri olan "menfaat ihlali", doktrin ve içtihatlarda dava konusu işlemle davacı arasında kurulan  kişisel, meşru ve güncel bir menfaat alâkası olarak tanımlanmaktadır. Sözü edilen menfaat alâkasının varlığı ve sınırlarının her olayda yargı yerince uyuşmazlığın niteliğine göre  belirlenmesi gerekmektedir.
Dava konusu 10707 sayılı Kurul kararı ile, mesken alçak gerilim tek zamanlı abone grubu için düşük kademeli tarifeye esas günlük ortalama elektrik tüketim miktarının belirlendiği; 10708 sayılı Kurul kararı ile de, mesken, ticarethane, tarımsal sulama, sanayi ve aydınlatma tüketici grupları ile dağıtım sistemi kullanıcılarına ilişkin fiyat tarifelerinin belirlendiği anlaşılmaktadır.
Dava konusu işlemlerin iptali isteminde bulunan davacı, kamu kurumu niteliğindeki bir meslek kuruluşudur.
	Anayasa'nın kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarını düzenleyen 135. maddesinde, "Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları ve üst kuruluşları; belli bir mesleğe mensup olanların müşterek ihtiyaçlarını karşılamak, mesleki faaliyetlerini kolaylaştırmak, mesleğin genel menfaatlere uygun olarak gelişmesini sağlamak, meslek mensuplarının birbirleri ile ve halk ile olan ilişkilerinde dürüstlüğü ve güveni hakim kılmak üzere meslek disiplini ve ahlakını korumak maksadı ile kanunla kurulan ve organları kendi üyeleri tarafından kanunda gösterilen usullere göre yargı gözetimi altında, gizli oyla seçilen kamu tüzelkişilikleridir." kuralı yer almaktadır.	
Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarının genel nitelikteki düzenleyici işlemlere karşı sadece Anayasa'da ve kuruluş kanunlarında gösterilen amaçları doğrultusunda dava açma ehliyeti bulunmaktadır. Nitekim konuyla ilgili kanunî düzenlemelerde de, bu kuruluşların amaçları dışında faaliyette bulunamayacakları açık bir biçimde belirtilmiştir.
 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 76. maddesinde, Barolar, avukatlık mesleğini geliştirmek, meslek mensuplarının birbirleri ve iş sahipleri ile olan ilişkilerinde dürüstlüğü ve güveni sağlamak; meslek düzenini, ahlakını, saygınlığını, hukukun üstünlüğünü, insan haklarını savunmak ve korumak, avukatların ortak ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla tüm çalışmaları yürüten, tüzel kişiliği bulunan, çalışmalarını demokratik ilkelere göre sürdüren kamu kurumu niteliğinde meslek kuruluşu olarak tanımlanmış; 109. maddesinde, Türkiye Barolar Birliği'nin, bütün baroların katılmasıyla oluşan, tüzel kişiliğe sahip, kamu kurumu niteliğinde bir meslek kuruluşu olduğu vurgulanmış; 110. maddesinde ise, Türkiye Barolar Birliği'nin mesleki faaliyete ilişkin görevleri ayrıntılı olarak sayılmış ve anılan maddeye 4667 sayılı Kanun ile eklenen 17. bentte, Türkiye Barolar Birliği'nin hukukun üstünlüğünü ve insan haklarını savunmak ve korumak, bu kavramlara işlerlik kazandırmakla görevli olduğu kuralına yer verilmiştir.