muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/1149, Karar No: 2024/905, Tarih: 22.02.2024

Uyuşmazlık konusu olayda, dosyadaki tüm bilgi ve belgeler ile ilgili mevzuat hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, davalı idarece ilk lisansın iptali işlemi ile yeni lisans alınmasına ilişkin işlem arasında sebep-sonuç ilişkisi bulunmadığı, davacı şirketin yargılama sonucunu beklemeksizin yaptığı başvuru üzerine herhangi bir şarta bağlı olmaksızın yeni lisans verildiği, dolayısıyla talebi doğrultusunda yeni lisans verildiğinden lisans bedelinin iadesinin mümkün olmadığı, ayrıca bu konuda mevzuatta bir düzenlemeye de yer verilmediği ileri sürülmüş ise de, davacı şirketin,  dağıtım lisansının Kurul tarafından iptal edilmesi nedeniyle  dağıtım faaliyetini devam ettirebilmek ve mağduriyetine engel olmak amacıyla zorunlu olarak yeni lisans başvurusunda bulunduğu, ayrıca ilk lisansın iptaline ilişkin işlemin hukuka aykırı olduğunun Mahkeme'nin ...  tarih ve E: ... , K: ...  sayılı iptal kararı ile sabit olduğu, Mahkeme'nin anılan  kararı nedeniyle alınan yeni lisansın da resen iptal edildiği dikkate alındığında, yeni lisans almak için ödenen harç bedelinin iadesi gerektiğinden aksi yönde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.  
Öte yandan, hukuka aykırılığı sabit olan dava konusu işlem nedeniyle davacı şirketin ödemiş olduğu harç bedelinin yasal faiziyle birlikte iadesi gerekmektedir.
Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline, 184.900,00-TL'nin idareye başvuru tarihinden (20/11/2017) itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idareden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
	Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:  ...  Bölge İdare Mahkemesi ...  İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka  uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:  ...  Bölge İdare Mahkemesi ...  İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka  uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI	: Davalı idare tarafından, usul yönünden, idareleri harçtan muaf olduğundan aleyhlerine harca hükmedilemeyeceği; esas yönünden ise, davacı şirketin ...  tarih ve  ...  sayılı LPG dağıtıcı lisansının Kurul kararı ile iptal edilmesi üzerine açmış olduğu davanın sonuçlanmasını beklemeksizin yeni bir lisans başvurusunda bulunduğu, yapılan inceleme ve değerlendirme sonucunda şirkete  ...  tarih ve  ...  sayılı LPG dağıtıcı lisansı verildiği, yapılan denetimler sonucu Kurul tarafından lisans iptaline karar verilmesi ile yeni bir lisans başvurusu üzerine lisans verilmesine karar verilmesi işlemleri farklı idari işlemler olup her birinin uygulanma şekilleri farklı prosedürlere tabi olduğu ve uygulanmakla hüküm ve sonuçlarını doğurduğu, Kurul'ca ikinci lisans başvurusunun uygun bulunması sonrasında lisans verilmesine yönelik idari işlemin tesisi ile o işlemin tamamlandığı, lisans bedelinin iadesine ilişkin bir yargı kararı bulunmadıkça bu bedelin iadesinin mümkün olmadığı, yargı yerince verilen iptal kararının ilk lisansın iptaline ilişkin Kurul kararı hakkında olduğu, şirketin yargılama devam ederken almış olduğu ikinci lisansın ve/veya buna ilişkin idari işlemle ilgili olmadığı, ayrıca lisansın iptal edilmesine ilişkin Kurul kararının iplali ve yürütmenin durdurulması istemiyle açılan davanın temyiz aşamasında olup henüz kesinleşmediği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI       : Davacı tarafından, savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
	Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
	Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle; 
	1. Davalının temyiz isteminin reddine,

HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
	Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
	Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle; 
	1. Davalının temyiz isteminin reddine,
	2. Dava konusu işlemin yukarıda özetlenen gerekçeyle iptaline ve davacının tazmin isteminin kabulüne ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki  ...  Bölge İdare Mahkemesi ...  İdari Dava Dairesi'nin ...  tarih ve E: ... , K: ...  sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, anılan Bölge İdare Mahkemesi kararının ONANMASINA, 
	3. Davalı idare harçtan muaf olduğundan temyiz aşamasında yatırılan toplam  ... -TL harcın istemi hâlinde davalı idareye iadesine,
	4. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
	5. Posta giderleri avansından artan tutarın davalıya iadesine, 
	6. 2577 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de  ...  Bölge İdare Mahkemesi ...  İdari Dava Dairesi'ne gönderilmesini teminen dosyanın  ...  İdare Mahkemesi'ne gönderilmesine, 22/02/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2019/655, Karar No: 2024/907, Tarih: 22.02.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
    D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas  No:2019/655
Karar No:2024/907
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...  A.Ş.
VEKİLİ	: Av.  ... 
 
KARŞI TARAF (DAVALI)	:  ...  Kurumu 
VEKİLİ	: Av.  ... 
İSTEMİN KONUSU	:  ...  Bölge İdare Mahkemesi  ...  İdari Dava Dairesi'nin ...  tarih ve E: ... , K: ...  sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ  :
	Dava konusu istem: Elektronik Haberleşme Sektöründe Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 20. maddesinin ikinci fıkrasına aykırı olarak Ocak 2013 - Aralık 2014 dönemi arasında abonelere toplamda 1.682.574 adet fatura için asgari fatura bilgilerini sms veya elektronik posta yoluyla gönderilmediğinden bahisle Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu İdari Yaptırımlar Yönetmeliği'nin 12. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, anılan yönetmeliğin "Tekerrür" başlıklı 43. maddesi ile "Yaptırım Ölçütleri" başlıklı 44. maddesi çerçevesinde, 2013 yılı net satış tutarının %0,003 oranında idari para cezası verilmesine ilişkin  ...  tarih ve  ... sayılı Bilgi Teknolojileri İletişim Kurulu (Kurul) kararının 6. maddesinin ve bu karara istinaden düzenlenen 100.936,31-TL tutarlı idari para cezası karar tutanağının iptali istenilmiştir.
	İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:  ...  İdare Mahkemesi'nce verilen  ...  tarih ve E: ... , K: ...  sayılı kararda;  davacı tarafından her ne kadar 1.682.574 adet fatura bilgilerinin UBL (Evrensel İş Dili), KBS (Kamu Harcama ve Muhasebe Bilişim Sistemi) ve Kurumsal e-fatura yolu ile gönderildiği ve bunların birer e-fatura niteliğinde olduğu iddia edilse de, KBS ile UBL sisteminin Genel Bütçeli Kamu Kurumlarının kullanmış olduğu bir sistem olduğu, davacı ile Maliye Bakanlığı Muhasebat Genel Müdürlüğü arasında imzalanan protokol gereği kamu otoritelerinin sabit fatura hizmetleri karşılığı olan bedelin tahsili için getirilen bir format olduğundan, bu yöntemlerin tüketiciye gönderilen elektronik ortamda bir fatura sayılamayacağı, kurumsal e-faturanın on adet ve üzeri sayıda hatta sahip olan kurumsal müşterilerinin elektronik ortamda  ...  A.Ş.'ye (Mahkeme kararında sehven Türk Telekom olarak yazılmıştır.) ait bir platform üzerinden almalarına imkân sağlayan bir format olduğu, yani bu tür müşterilere ayrı bir elektronik fatura gönderilmesi gerekirken davacının kendi sistemi üzerinden faturalara ulaşılabilmesine imkân sağlamanın fatura gönderme yükümlülüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği, şikâyette bulunan müşterilere (verilen e-posta adresine faturanın iletilmemesi gibi) elektronik ortamda fatura gönderiminde yaşanan aksaklıkların sistemden kaynaklandığı ve sistemin işleticisi olan davacının bu tarz aksaklıklardan doğan sorumluluklara katlanmasının gerektiği, dolayısıyla davacı şirketin elektronik ortamda fatura gönderme yükümlülüğünü tekraren ihlâl ettiğinden bahisle tesis edilen dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.
	Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:  ...  Bölge İdare Mahkemesi  ...  İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka  uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI          : Davacı tarafından, Mahkeme kararının gerekçesinin dava konusu ile örtüşmediği, UBL ve KBS sistemi üzerinden gönderilen faturaların e-fatura niteliğinde olduğu, bu sistemler üzerinden fatura gönderimi yapıldıktan sonra ayrıca e-posta veya sms gönderimi yapılmasına ilişkin bir zorunluluk bulunmadığı, UBL sisteminin genel bütçeli kamu kurumlarının kullandığı bir sistem olmadığı, şirketler ve gerçek kişilerin de bu sisteme dahil olduğu, bu nedenle gerekçenin hatalı bir tespite dayandığı, tekerrür uygulamasının hatalı olduğu, dava konusu işlemin “kanunsuz suç ve ceza olmaz” ilkesine aykırı şekilde tesis edildiği  ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI       : Davalı idare tarafından, e-fatura aboneliği bulunan abonelerin tamamının fatura bilgilerine online işlem merkezinden erişebildiği, Yönetmeliğin ilgili maddesinin fatura bilgilerine erişim sağlamanın ötesinde fatura bilgilerinin abonelere gönderilmesi yönünde işletmecilere yükümlülük getirdiği, davacının ihlâllerinin devamlılık arz ettiği, bu itibarla Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu İdari Yaptırımlar Yönetmeliği yürürlükte iken işlenen bir fiile daha önce aynı konuda uygulanan yaptırımın tekerrüre esas alınmasının davacı açısından lehe-aleyhe bir düzenleme değerlendirmesine sebep olmayacağı, uyarı mekanizmasının yaptırım uygulanmadan önce tüketilmesi gereken bir usul olmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ  ... 'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
	Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
	Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle; 
	1. Davacının temyiz isteminin reddine,

HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
	Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
	Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle; 
	1. Davacının temyiz isteminin reddine,
	2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki  ...  Bölge İdare Mahkemesi  ...  İdari Dava Dairesi'nin  ...  tarih ve E: ... , K: ...  sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, anılan Bölge İdare Mahkemesi kararının ONANMASINA, 
	3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
	4. Posta giderleri avansından artan tutarın davacıya iadesine, 
	5. 2577 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de   ...   Bölge İdare Mahkemesi ...  İdari Dava Dairesi'ne gönderilmesini teminen dosyanın   ... İdare Mahkemesi'ne gönderilmesine, 22/02/2024 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi. 
 
(X) KARŞI OY :  
	Dosyanın incelenmesinden, davacı şirketçe Ocak 2013 ile Aralık 2014 tarihleri arasında abonelere toplamda 1.682.574 adet fatura için asgari fatura bilgilerini sms veya elektronik posta yoluyla gönderilmediğinden bahisle   ...  tarih ve ...  sayılı Kurul kararı ile söz konusu işletmeciye aynı ihlâl fiili ile ilgili olarak idarî yaptırım uygulandığı hususu da gözetilerek, Yönetmeliğin “Tekerrür” başlıklı 43. maddesi çerçevesinde davacı şirkete 2013 yılı net satış tutarının %0,003 (yüzbinde üç)'ü oranında idari para cezası verilmesine karar verilmesi üzerine bakılan dava açılmıştır.
	5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Genel kanun niteliği” başlıklı 3. maddesinde, bu Kanun'un, idarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerinin, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması hâlinde; diğer genel hükümlerinin ise, idarî para cezası veya mülkiyetin kamuya geçirilmesi yaptırımını gerektiren bütün fiiller hakkında uygulanacağı kurala bağlanmış olup, 5809 sayılı Kanun’da aksine bir hüküm yer almadığından, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu tarafından idarî para cezaları alanında yapılacak düzenlemelerde ve verilen idarî para cezalarında, belirtilen Kanun’un genel hükümlerinde yer alan düzenlemelerin dikkate alınması gerektiği açıktır.

Kabahatler Kanunu'nun "Zaman bakımından uygulama" başlıklı 5. maddesinin 1. fıkrasında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun zaman bakımından uygulamaya ilişkin hükümlerinin kabahatler bakımından da uygulanacağı belirtilmiş, bu madde ile atıf yapılan 5237 sayılı Kanun'un "Zaman bakımından uygulama" başlıklı 7. maddesinin 1. fıkrasında ise, "İşlendiği zaman yürürlükte bulunan kanuna göre suç sayılmayan bir fiilden dolayı kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. İşlendikten sonra yürürlüğe giren kanuna göre suç sayılmayan bir fiilden dolayı da kimse cezalandırılamaz ve hakkında güvenlik tedbiri uygulanamaz." kuralına yer verilmiştir.
Görüldüğü üzere, Türk Ceza Kanunu'nda "suçun, işlendiği zamanın kanununa tâbi olacağı" prensibi benimsenmiştir. Bu prensibe göre, işlendiği tarihte yürürlükte bulunan kanuna göre suç sayılmayan bir fiilin, sonradan yürürlüğe giren bir kanunla suç sayılmış olması hâlinde fail cezalandırılmaz. Söz konusu prensip kabahatler bakımından da aynen geçerlidir.
	05/09/2004 tarih ve 25574 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan mülga Telekomünikasyon Kurumu Tarafından İşletmecilere Uygulanacak İdari Para Cezaları ile Diğer Müeyyide ve Tedbirler Hakkında Yönetmelik'in  30. maddesinde, " Aynı takvim yılı içinde aynı nitelikteki ihlâlin tekrarı hâlinde tekrar edilen ihlâl için bu Yönetmelikte öngörülen idari para cezası oranlarının üst sınırı ile bağlı kalınmaksızın işletmecisinin bir önceki takvim yılındaki cirosunun %3'ünü (yüzde üç) aşmamak kaydıyla idari para cezası uygulanabilir." kuralı yer almaktayken, 15/02/2014 tarih ve 28914 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu İdari Yaptırımlar Yönetmeliği'nin 43. maddesinin 1. fıkrasında, "İdari para cezası uygulanmış bir işletmeci tarafından, üç yıl içinde aynı yükümlülüğün ihlâl edilmesi durumunda söz konusu ihlâl için, 23'üncü, 24'üncü ve 25'inci maddeler saklı kalmak kaydıyla, uygulanacak idari para cezası işletmecinin bir önceki takvim yılındaki net satışlarının yüzde üçüne (%3) kadar arttırılabilir." kuralı getirilmiştir.
	Bu itibarla, mülga Yönetmelikte ihlâlin tekrarı nedeniyle yaptırımın ağırlaştırılması aynı takvim yılı içindeki ihlâller için uygulanmakta iken, 15/02/2014 tarihinde yürürlüğe giren Yönetmelikte, yaptırım uygulandıktan sonraki 3 yıl içinde aynı ihlâlin tekrarı durumunda yaptırımın ağırlaştırılması söz konudur. 
	Uyuşmazlıkta, davacı şirketin önceki fiili olan 1034 abonelik için asgari fatura tutarı ve son ödeme tarihini ihtiva eden fatura bilgilerini göndermemesi nedeniyle 2013 yılında idari yaptırım uygulandığı, dava konusu işlem ile aynı mahiyetteki ihlâlinden bahisle tekerrürden idari yaptırım oranın artırıldığı görülmektedir.

Uyuşmazlıkta, davacı şirketin önceki fiili olan 1034 abonelik için asgari fatura tutarı ve son ödeme tarihini ihtiva eden fatura bilgilerini göndermemesi nedeniyle 2013 yılında idari yaptırım uygulandığı, dava konusu işlem ile aynı mahiyetteki ihlâlinden bahisle tekerrürden idari yaptırım oranın artırıldığı görülmektedir. 
	Dava konusu işlem ile tekerrüre esas alınan fiillerin 2012 yılında işlendiği, dava konusu yaptırımın dayanağı Yönetmeliğin ise 15/02/2014 tarihinde yürürlüğe girdiği, mülga Yönetmelikte aynı takvim yılındaki ihlâlin ağırlaştırıcı sebep sayıldığı ve cezanın ağırlaştırılmasının ilk ihlâle yaptırım uygulanmış olması koşuluna bağlanmadığı, 15/02/2014 tarihinde yürürlüğe giren Yönetmelikte ise cezanın ağırlaştırılarak uygulanmasının ilk ihlâle yaptırım uygulanması koşuluna bağlandığı, tekerrüre esas alınan ilk ihlâl ile tekerrür ettiği belirtilen ikinci ihlâle yaptırım uygulama usulünün farklı olduğu dikkate alındığında, bu durumun davacı açısından öngörülebilir olmadığı, "cezaların kanunîliği" ve "suç ve cezaların geçmişe yürümezliği" ilkeleri açısından Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu İdari Yaptırımlar Yönetmeliği'nin  “Tekerrür” başlıklı 43. maddesi uyarınca, davacı şirkete 2013 yılı net satışlarının %0,003 (yüzbinde üç)’ü oranında idarî para cezası uygulanmasının, tekerrür uygulaması yönünden hukuka uygun olmadığı sonucuna varılmıştır.
Bu nedenlerle, temyiz isteminin kabul edilerek Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği oyu ile karara katılmıyorum.
(XX) KARŞI OY :  
15/02/2014 tarih ve 28914 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu İdari Yaptırımlar Yönetmeliği'nin ''Uyarı'' başlıklı 46. maddesinde, ''(1) Bu Yönetmelik kapsamında meydana gelen ihlâller için, bu Yönetmeliğin 44'üncü maddesinde yer alan hususlar dikkate alınmak ve 23'üncü, 24'üncü, 25'inci, 31'inci ve 33'üncü maddeler saklı kalmak kaydıyla idari yaptırım uygulanmadan önce, bu Yönetmeliğin aynı maddesi kapsamında olmak üzere işletmeci Kurul tarafından bir defaya mahsus uyarılabilir. (2) Uyarı yapılırken tekerrür süresi dikkate alınır. Tekerrüre esas sürenin dolması hâlinde aynı madde kapsamında tekrar uyarıda bulunulabilir.'' kuralı yer almaktadır.
Hukuk Devleti, insan haklarına saygılı ve bu hakları koruyan, adaletli bir hukuk düzeni kuran ve bunu sürdürmekle kendini yükümlü sayan, bütün işlem ve eylemleri yargı denetimine bağlı olan Devlettir, şeklinde tanımlanmakta olup, bu ilkenin gereği olarak yürütme organı hukuka bağlı olmalıdır. Bu bağlılık yapılan idari işlemlerin Anayasa, kanun ve bunlara aykırı olmayacak şekilde çıkarılmış tüzük, yönetmelik ve diğer düzenlemelere uygun olarak tesis edilmesini zorunlu kılar.

Hukuk Devleti, insan haklarına saygılı ve bu hakları koruyan, adaletli bir hukuk düzeni kuran ve bunu sürdürmekle kendini yükümlü sayan, bütün işlem ve eylemleri yargı denetimine bağlı olan Devlettir, şeklinde tanımlanmakta olup, bu ilkenin gereği olarak yürütme organı hukuka bağlı olmalıdır. Bu bağlılık yapılan idari işlemlerin Anayasa, kanun ve bunlara aykırı olmayacak şekilde çıkarılmış tüzük, yönetmelik ve diğer düzenlemelere uygun olarak tesis edilmesini zorunlu kılar.
Davalı idarenin de, dava konusu işlemi tesis ederken yürürlükte bulunan yönetmelik hükmünü uygulaması gerekmektedir. Yukarıda yer verilen Yönetmelik hükmü uyarınca da, idari yaptırım uygulanmadan önce ya "uyarı" yapmalı ya da "uyarı" yapılmayacağını takdir ettiği durumlarda, bu yaptırımın verilmemesinin gerekçesini Kurul kararında açıklaması gerekmektedir.
Dava konusu 23/11/2015 tarihli Kurul kararının tesisinden önce "uyarı" yapılmadığı gibi, neden "uyarı" yapılmadığının da açıklanmadığı anlaşıldığından, dava konusu işlemlerde hukuka uygunluk, davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine dair Bölge İdare Mahkemesi kararında hukukî isabet bulunmamaktadır.
Bu nedenlerle, temyiz isteminin kabul edilerek Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği oyu ile karara katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2022/1919, Karar No: 2024/912, Tarih: 22.02.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
    D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas  No:2022/1919
Karar No:2024/912
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...   
VEKİLİ	: Av. ... 
 
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ...  Sigorta Fonu 
VEKİLİ	: Av. ... 
İSTEMİN KONUSU	: ...  İdare Mahkemesi'nin ...  tarih ve E:... , K:...  sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
	Dava konusu istem: Davacı hakkında ...  Digital İletişim Hizmetleri A.Ş.'nin kanunî temsilcisi olduğundan bahisle düzenlenen ...  tarih ve ...  sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.
	İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... İdare Mahkemesi'nce, Dairemizin 16/10/2019 tarih ve E:2014/3142,  K:2019/3116 sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda; davacı hakkında, ...  Digital İletişim Hizmetleri A.Ş.'de 04/03/1996 - 26/05/2004 tarihleri arasında kanunî temsilci olduğu gerekçesiyle dava konusu ödeme emrinin düzenlerek tebliğ edilmesi üzerine bakılan davanın açıldığı; davacının kanuni temsilcisi olduğu ...  Digital İletişim Hizmetleri A.Ş.'nin  İktisat Bankası'ndan kullanılan kredileri ödemediği, İktisat Bankası'nın Fon'a devredilmesiyle de bankadan devir ve temlik alınan borçlu firma kredilerinden kaynaklanan alacağın Fon ve kamu alacağına dönüşerek kamu zararına yol açtığı, İktisat Bankası'nın Fon'a devredildiği 15/03/2001 tarihinden bugüne kadar borçlu şirketler aleyhinde yapılan takipler neticesinde mal varlıklarının Fon alacağını karşılayamayacağı ve Fon alacaklarının tahsil edilemeyeceğinin anlaşılması üzerine ...  Digital İletişim Hizmetleri A.Ş.'de  04/03/1996 - 26/05/2004  tarihleri arasında A Grubu imza yetkisiyle yönetim kurulu üyeliğinde bulunan ve kanuni temsilci sıfatını haiz davacı hakkında 6183 sayılı Kanun'un mükerrer 35. maddesi uyarınca  kamu alacağının tahsiline ilişkin dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği, davacının söz konusu şirkette  04/03/1996-26/05/2004 tarihleri arası dönemde kanunî temsilci olarak görev yaptığı göz önüne alındığında, 24/03/1997-30/06/2000 tarihleri arasında söz konusu şirkete kullandırılan kredilerden davacının sorumlu tutulabilmesi için dava konusu ödeme emrine konu borçla ilgili olarak davacının kanunî temsilci olarak görev yaptığı döneme ilişkin sorumluluğunun bulunup bulunmadığının somut olarak ortaya konulması gerektiği;