muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/4591, Karar No: 2024/2332, Tarih: 30.04.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2023/4591
  Karar  No : 2024/2332  
 TEMYİZ EDENLER                   : 1-(DAVACI) ...
VEKİLLERİ                                : Av. ... - Av. ...
 
2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
VEKİLİ                                        : Av. ...
İSTEMİN KONUSU           : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, banka hesaplarını başkalarına kullandırarak komisyon geliri elde ettiğinden bahisle hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016 yılı için re’sen tarh edilen gelir vergisi ile 2016 yılının tüm dönemlerine ait geçici vergiler ve bu vergiler üzerinden bir kat kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile vergi inceleme raporunun incelenmesinden; 2015 ve 2016 takvim yıllarında muhtelif bankalar aracılığı ile çok sayıda kişiye hem para transferinde bulunduğu hem de davacının hesabına çok sayıda şahıs ve şirketten yüksek tutarlı işlemleri de içeren para transfer işlemleri yapıldığı, davacı ile davacıyla arasında para transferi olan şahıslardan bilgi isteme yazısı gönderilenlerin büyük çoğunluğunun bilgi isteme yazılarına cevap vermediği,  süreklilik arz eden bu faaliyetinin ticari kazanca ilişkin tüm koşulları taşıması ve hayatın olağan akışı içerisinde herhangi bir mükellefiyet kaydı, şirket ortaklığı ya da şirket kanuni temsilciliği veya ticari faaliyeti bulunmayan davacının para transfer işlemlerinin, tarih ve tutarları da dikkate alındığında yapılan işlemlerin iktisadi ve teknik icaplara uygun olmadığı, olayda, banka hesaplarındaki para transfer işlemlerinin komisyon karşılığı olarak yapıldığı ve bu yolla davacının 2015 ve 2016 yılları içerisinde ticari kazanç elde ettiği anlaşıldığından, davalı idarece hesaplanan komisyon geliri üzerinden 2016 yılı için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ve gelir geçici vergileri üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka aykırılık bulunmadığı, geçici vergi asılları yönünden ise, 193 sayılı Kanun'un mükerrer 120. maddesi gereği, ilgili döneme ilişkin geçici verginin mahsup dönemi geçtiği için aslının aranılmaması, sadece bunun üzerinden vergi ziyaı cezası kesilmesi gerektiği anlaşıldığından, geçici vergi asıllarının kaldırılması gerektiği sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu geçici vergilerin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:  
DAVACININ İDDİALARI: Mahkeme kararının eksik incelemeye dayalı olduğu, faaliyette bulunduğu süre boyunca yasal yükümlülüklerini vergi mevzuatına uygun bir şekilde yerine getirdiği, yapılan cezalı tarhiyatın, sadece hesaba para gönderen şahıslar hakkında yazılan raporlara dayandığı, bunun dışında başkaca bir somut tespit bulunmadığı iddasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
DAVALININ İDDİALARI: Davacının banka hesaplarını başkalarına kullandırmak suretiyle komisyon geliri elde ettiğinin hakkında düzenlenen vergi tekniği raporuyla tespiti üzerine tesis edilen işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
         Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
        Açıklanan nedenlerle;
Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik tarafların istinaf başvurularının reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
Temyiz isteminde bulunan davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca aleyhe onanan kısım üzerinden hesaplanacak nispi harcın alınmasına,
  2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 30/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/5948, Karar No: 2024/2336, Tarih: 30.04.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2023/5948
  Karar  No : 2024/2336  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Mühendislik Alt Yapı İnşaat San. Tic. Ltd. Şti.
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU           : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından 2018/Nisan-Ekim dönemlerinde ihraç kayıtlı teslimlerinden doğan katma değer vergisinin iadesi ve tecil edilmiş vergilerinin terkini talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve ...-... sayılı işlemlerin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, davalı idarece, davacının ilgili dönemlerde çalıştırdığı sigortalı işçi sayısının ve işyerinde bulunan üretim araçlarının ihracata konu malın imalatı için yeterli olup olmadığı, ihraç kaydıyla teslim edilen malların ihraç edilip edilmediği hususlarında yapılmış olumsuz bir tespit bulunmadığı, davacının sanayi sicil  belgesini 17/10/2018 tarihinde alarak vergi dairesi müdürlüğüne ibraz ettiği, bu durumda davacının imalatçılık vasfını taşıdığı, sonradan aldığı sanayi sicil belgesi ile imalatçı  vasfının olduğunu belgeleyen davacının, tecil-terkin uygulamasından, belgenin alındığı tarihten önceki  tarihler bakımından da yararlanması gerekeceğinden davacının iade ve terkin talebinin reddine ilişkin dava konusu işlemlerde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının Sanayi Sicil Belgesi başvurusunun 17/10/2018 olduğundan önceki dönemlere ait ihraç kayıtlı düzenlenen faturalara konu katma değer vergisinin terkininin ve iadesinin mümkün olmadığı iddiasıyla  kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
         Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
         Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulüne ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 30/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/8076, Karar No: 2024/2607, Tarih: 30.04.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 ALTINCI DAİRE  
Esas     No : 2023/8076
Karar	No : 2024/2607    
DAVACI	: …	  
VEKİLİ	: Av. …
 
DAVALILAR	: 1- …/ANKARA
		 2- … Bakanlığı/ANKARA  
VEKİLLERİ	: Av. …
DAVANIN KONUSU : Mersin ili, Akdeniz ilçesinde ilan edilen rezerv yapı alanı içerisinde bulunan ve ekli listede kamulaştırma bilgileri belirtilen taşınmazların, çoğunluğu imar mevzuatına aykırı olan, afet riski taşıyan, genel asayiş ve güvenlik yönünden sakınca teşkil eden yapıların tasfiye edilerek ulaşım ve altyapısıyla birlikte fen ve sanat kurallarına uygun, sağlıklı ve güvenli yaşam alanlarının oluşturulması amacıyla Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı tarafından 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 27. maddesi uyarınca acele kamulaştırılmasına ilişkin 03/10/2023 tarih ve 32328 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 02/10/2023 tarih ve 7666 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararının, Akdeniz ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmaz yönünden iptali istenilmektedir. 
DAVACININ İDDİALARI: 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 27. maddesinde düzenlenen acele kamulaştırmanın şartlarının dava konusu olayda gerçekleşmediği, acele kamulaştırmanın istisnai bir yöntem olduğu, davacının geçimini sağladığı, istihdam yarattığı Ülke ekonomisine fayda sağladığı hususlar tamamen göz ardı edilerek işyerlerinin acelece kamulaştırılmasında hiçbir kamu yararının bulunmadığı, acele kamulaştırılması zorunlu bulunan taşınmazlara yönelik gerekli tespitler yapılmalı, sebepleri de belirtilmek suretiyle başvuruda bulunulmalı, olağan kamulaştırma gerekçeleri dışında bu yöntemin uygulanma gerekçesinin, olağanüstü durumların, bu yönteme başvurulması ile amaçlanan kamu yararının, kamu düzeninin korunmasını gerektiren hallerin somut olarak ortaya konulması gerektiği, öncelikle taşınmaz malikleri ile anlaşma yoluna gidilmesi, anlaşmanın gerçekleşememesi halinde de yine ilk önce olağan kamulaştırma yolunun tercih edilmesi, ancak 2942 sayılı kanunun 27. maddesinde yer alan acelelik halinin bulunduğunun saptanması halinde anılan madde uyarınca acele kamulaştırılması zorunlu bulunan taşınmazlara yönelik olarak gerekli tespitler yapılıp sebepleri de belirtilmek suretiyle başvuruda bulunulması gerektiği, mülkiyet hakkının ihlal edildiği, dava konusu işlemin iptaline karar verilmesi gerektiği ileri sürülmüştür.

DAVALILARIN SAVUNMALARI: Akdeniz İlçesi, … Mahallesi sınırları içerisinde yer alan yaklaşık 24,5 hektar yüzölçümlü alandaki taşınmazların, Bakanlık Makamı'nın … tarihli ve … sayılı Olur'u ile "Rezerv Yapı Alanı" olarak belirlendiği, söz konusu alanın 9,5 hektar yüzölçümüne sahip kısmının 1. etap olarak belirlendiği, uyuşmazlığa konu taşınmazın 1. etap sınırları içerisinde yer aldığı, Akdeniz İlçesinde kentsel donatı alanlarının standartların altında kaldığı, kentsel altyapının yetersiz olduğu, söz konusu alanın büyük kısmının herhangi bir mühendislik hizmeti almadan inşa edildiği, ruhsatsız yapıların, can ve mal kaybına yol açma, yıkılma ya da ağır hasar görme riski taşıdığı, söz konusu alanda yer alan yapıların tasfiye edilmesinin, ulaşım ve altyapısıyla birlikte fen ve sanat kurallarına uygun, sağlıklı ve güvenli yaşam alanlarının oluşturulması, mülkiyet birliğinin gerçekleştirilerek kullanılması amacıyla uzlaşma sağlanamayan hak sahiplerinin taşınmazlarının acele kamulaştırılmasına ihtiyaç duyulduğu, ancak, söz konusu alanda hak sahiplerinin taşınmazlarının arsa tapulu olması, alandaki taşınmazların özelliklerine bağlı olarak (bazı maliklere ulaşılamaması, taşınmazların elbirliği mülkiyetinde ve çok hissedarlı olması, veraset intikallerinin yapılmaması, hak sahiplerinin yurt dışında bulunması, sahibine ulaşılamayan taşınmazlardaki ipotek ve haciz takyidatların kaldırılamaması vb. özellikler dikkate alındığında) uzlaşma ve kamulaştırma işlemlerinin uzun yıllar süreceğinin öngörüldüğü, söz konusu alanda ruhsatsız yapıların da etkisiyle ortaya çıkan afet riskinin bertaraf edilmesinin ancak hak sahiplerinin sağlıklı ve güvenli bağımsız birimlere taşınması, yeni yerleşim alanlarının üretilmesi, risk taşıyan yapıların yıkılarak imar mevzuatına uygun, dayanıklı, çevre ile uyumlu, enerji tasarruflu modern binaların üretilmesi ile mümkün olabileceği, alandaki ulaşım, altyapı ve donatı eksikliği sorunlarının çözülmesinin, bölgede ihtiyaç duyulan sanayi ve depolama alanı ihtiyacının karşılanmasının amaçlandığı,  anılan rezerv yapı alanında yer alan tüm taşınmazlarda mülkiyet birliğinin sağlanması ve güvenli yaşam alanlarının oluşturulması için projeye ivedilikle başlanılması gerektiği, söz konusu rezerv yapı alanına ilişkin konsept proje ve mimari avan projelerin tamamlandığı, alanın tamamında anlaşma ve kamulaştırma işlemleri tamamlanmadan proje uygulamaya geçirilemeyeceğinden acele kamulaştırma yoluna gidildiği, uzlaşma görüşmelerinin sona erdiği, hak sahipliği bazında % 88, tapu alanı bazında %79 oranında uzlaşma sağlandığı, dava konusu işlemin usul ve yasaya uygun olduğu, davanın reddi gerektiği  savunulmaktadır. 
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ  …'IN  DÜŞÜNCESİ : Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ  …'IN  DÜŞÜNCESİ : Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI …'IN DÜŞÜNCESİ: Dava; Mersin ili, Akdeniz ilçesinde ilan edilen rezerv yapı alanı içerisinde bulunan ve ekli listede kamulaştırma bilgileri belirtilen taşınmazların, çoğunluğu imar mevzuatına aykırı olan, afet riski taşıyan, genel asayiş ve güvenlik yönünden sakınca teşkil eden yapıların tasfiye edilerek ulaşım ve altyapısıyla birlikte fen ve sanat kurallarına uygun, sağlıklı ve güvenli yaşam alanlarının oluşturulması amacıyla Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı tarafından 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 27. maddesi uyarınca acele kamulaştırılmasına ilişkin 03/10/2023 tarih ve 32328 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 02/10/2023 tarih ve 7666 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararının, Akdeniz ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmaz yönünden iptali istemiyle açılmıştır.
             Davalı idarelerin usule ilişkin itirazları yerinde görülmemiştir.	
Anayasanın 13. ve 35. madde hükümleri uyarınca mülkiyet hakkının kamu yararı amacıyla Anayasaya uygun olarak yasayla sınırlandırılması mümkündür. Ancak buna ilişkin düzenlemeler öncelikle kamu yararına dayanmalıdır. 
Ülkemizin taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin Ek 1 Nolu Protokolüyle de mülkiyet hakkı bir insan hakkı olarak kabul edilmiş ve bu hakkın orantılılık ilkesi çerçevesinde kamu yararı gözetilerek sınırlandırılabileceği ifade edilmiştir. Buna göre, bir taşınmaz üzerindeki mülkiyet hakkının kamulaştırma yolu ile kaldırılması (mülkiyetin el değiştirmesi) kamu yararının karşılanması zorunluluğunun özel mülkiyet hakkının korunmasından üstün tutulması şartına bağlıdır. 
Öte yandan, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun "Acele kamulaştırma" başlıklı 27. maddesinde; 3634 sayılı Milli Müdafaa Mükellefiyeti Kanununun uygulanmasında yurt savunması ihtiyacına veya aceleliğine Bakanlar Kurulunca karar alınacak hallerde veya özel kanunlarla öngörülen olağanüstü durumlarda gerekli olan taşınmaz malların kamulaştırılmasında kıymet takdiri dışındaki işlemler sonradan tamamlanmak üzere ilgili idarenin istemi ile mahkemece yedi gün içinde o taşınmaz  malın 10. madde esasları dairesinde ve 15. madde uyarınca seçilecek bilirkişilerce tespit edilecek değeri, idare tarafından mal sahibi adına 10. maddeye göre yapılacak davetiye ve ilanda belirtilen bankaya yatırılarak o taşınmaz mala el konulabileceği kuralına yer verilmiştir.

2942 sayılı Yasanın 27. maddesinde, kamulaştırma işlemlerinde öngörülen yöntemlerin bir kısmının uygulanmayarak taşınmaza acele el konulabilmesi yolu istisnai olarak başvurulabilecek bir yöntem olarak düzenlendiğinden, madde hükmü ile üç durumda acele kamulaştırma yolu ile taşınmaza el konulmasına olanak tanınmıştır. Bu koşullardan ikisi Milli Müdafaa Mükellefiyeti Kanununun uygulanmasında yurt savunması ihtiyacına veya özel kanunlarda öngörülen olağanüstü durumlarda gerekli olması halleri şeklinde açıkça sayılmak suretiyle üstün kamu yararının ve kamu düzeninin korunmasının gerçekleştirilmesi amacıyla acele kamulaştırma yoluna gidilebileceği, bu kapsamda üçüncü koşul olan aceleliğine Bakanlar Kurulunca karar verilebilmesi için de kamu yararı ve kamu düzenine ilişkin olma halinin maddede yer alan diğer iki koşula paralel nitelik taşıması gerekmektedir.	
6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanunun 1. maddesinde, bu Kanunun amacının afet riski altındaki alanlar ile bu alanlar dışındaki riskli yapıların bulunduğu arsa ve arazilerde, fen ve sanat norm ve standartlarına uygun, sağlıklı ve güvenli yaşama çevrelerini teşkil etmek üzere iyileştirme, tasfiye ve yenilemelere dair usul ve esasları belirlemek olduğu ifade edilmiş,  "Tanımlar" başlıklı 2. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde " Rezerv Yapı Alanı: Bu Kanun uyarınca gerçekleştirilecek uygulamalarda (...) kullanılmak üzere ,TOKİ' nin veya İdarenin talebine bağlı olarak veya resen Bakanlıkça belirlenen alanları", (d) bendinde ise; "Riskli yapı: Riskli alan içinde veya dışında olup ekonomik ömrünü tamamlamış olan ya da yıkılma veya ağır hasar görme riski taşıdığı ilmi ve teknik verilere dayanılarak tespit edilen yapıyı" ifade eder hükmü yer almıştır.
Aynı  Kanununun 5. maddesinde: 
'' 1) Riskli yapıların yıktırılmasında ve bunların bulunduğu alanlar ile riskli alanlar ve rezerv yapı alanlarındaki uygulamalarda, öncelikli olarak malikler ile anlaşma yoluna gidilmesi esastır. Anlaşma ile tahliye edilen yapıların maliklerine kiracılarına ve  yapıda ikamet etmek şartıyla sınırlı ayni hak sahiplerine geçici konut veya işyeri tahsisi ya da kira yardımı yapılabilir. 
(2) Uygulamanın gerektirmesi hâlinde, birinci fıkrada belirtilenler dışında olup Kanun kapsamındaki yapıları kullanmakta olan kişilere de geçici konut veya işyeri tahsisi ya da kira yardımı yapılabilir. Bu kişiler ile yapılacak olan anlaşmanın, bunlara yardım yapılmasının, enkaz bedeli ödenmesinin ve bankalardan kullanacakları kredilere dönüşüm projeleri özel hesabından karşılanmak üzere faiz desteği verilmesinin usul ve esasları Cumhurbaşkanınca belirlenir.

(2) Uygulamanın gerektirmesi hâlinde, birinci fıkrada belirtilenler dışında olup Kanun kapsamındaki yapıları kullanmakta olan kişilere de geçici konut veya işyeri tahsisi ya da kira yardımı yapılabilir. Bu kişiler ile yapılacak olan anlaşmanın, bunlara yardım yapılmasının, enkaz bedeli ödenmesinin ve bankalardan kullanacakları kredilere dönüşüm projeleri özel hesabından karşılanmak üzere faiz desteği verilmesinin usul ve esasları Cumhurbaşkanınca belirlenir. 
(3) Uygulamaya başlanmadan önce, riskli yapıların yıktırılması için, bu yapıların maliklerine altmış günden az olmamak üzere süre verilir. Bu süre içinde yapı, malik tarafından yıktırılmadığı takdirde, yapının idari makamlarca yıktırılacağı belirtilerek ve tekrar süre verilerek tebligatta bulunulur. Verilen bu süre içinde de maliklerince yıktırma yoluna gidilmediği takdirde, bu yapıların insandan ve eşyadan tahliyesi ve yıktırma işlemleri, yıktırma masrafı ile gereken diğer yardım ve krediler öncelikle dönüşüm projeleri özel hesabından karşılanmak üzere, mahallî idarelerin de iştiraki ile mülki amirler tarafından yapılır veya yaptırılır.
(4) Birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarda belirtilen usullere göre süresinde yıktırılmadığı tespit edilen riskli yapıların yıktırılması, Bakanlıkça yazılı olarak İdareye bildirilir. Buna rağmen yıktırılmadığı tespit edilen yapılar, Bakanlıkça yıkılır veya yıktırılır. Uygulamanın gerektirmesi hâlinde Bakanlık, yukarıdaki fıkralarda belirtilen tespit, tahliye ve yıktırma iş ve işlemlerini bizzat da yapabilir. "hükmü,  6. maddesinin 1 ve 2. bendinde: