muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/4465, Karar No: 2024/563, Tarih: 15.02.2024

Yapılandırma kanunları kapsamındaki yapılandırma sonucunda vergi borçlarıyla ilgili olarak ortaya yeni bir hukuki durum çıkmasına karşın, bu durumun şirket tüzel kişiliği nezdinde yapılandırma öncesinde usulüne uygun biçimde tamamlanmış olan takibin yeniden başlatılmasını başka bir ifadeyle yapılandırmanın ihlalinden sonra asıl borçlu adına yeniden ödeme emri düzenlenerek mal varlığı araştırması yapılmasını gerektirdiğinden söz edilemez.
	Asıl borçlu şirket nezdinde yapılandırma öncesinde yapılan mal varlığı araştırmasında şirket adına kayıtlı 2 adet marka, 6 adet binek araç ve 14 adet çekici ve 1 adet yarı römork tespit edilmesi ve dava konusu ödeme emirleri içeriği tutarın 623.448,96 TL olması karşısında, kamu alacağının şirketten tahsil olanağının bulunmadığı hususunun somut olarak ortaya konulduğundan dolayısıyla davacının kanuni temsilci sıfatıyla takibi için gerekli koşulların oluştuğundan söz edilemeyeceğinden, dava konusu 1 takip numaralı ödeme emri ile … takip numaralı ödeme emrinin 3, 7, 11 ila 14, 16, 19, 24, 25, 35, 44, 48, 63, 64, 74 ila 77, 84 ve 85. sıra numarasında yer alan alacağa ilişkin kısmının Vergi Mahkemesince yazılı gerekçeyle iptaline ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusunun reddinde sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin kısmen reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının dava konusu … takip numaralı ödeme emrinin 3, 7, 11 ila 14, 16, 19, 24, 25, 35, 44, 48, 63, 64, 74 ila 77, 84 ve 85. sıra numaraları haricindeki alacaklar, … ve … takip numaralı ödeme emirleri ile … takip numaralı ödeme emrinin 3 ve 4. sıra numaraları haricindeki alacaklara ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. Kararın; dava konusu … takip numaralı ödeme emri ile 2 takip numaralı ödeme emrinin 3, 7, 11 ila 14, 16, 19, 24, 25, 35, 44, 48, 63, 64, 74 ila 77, 84 ve 85. sıra numarasında yer alan alacağa ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 15/02/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/3660, Karar No: 2024/580, Tarih: 15.02.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y  ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/3660
Karar No : 2024/580
TEMYİZ EDENLER	: 1-(DAVACI) … Malzemeleri Ticaret Anonim Şirketi
		VEKİLİ: Av. …
	  2-(DAVALI) … Vergi Dairesi Müdürlüğü                                                                          
	  VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:  Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlemek suretiyle elde ettiği gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporunun done alındığı takdir komisyonu kararına dayanılarak 2017 yılı için re'sen salınan kurumlar vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: Davacı hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporundaki tespitlerden, sahte fatura düzenlediği sonucuna ulaşıldığından yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ancak 2017 yılının Ocak dönemine ait olup aynı yıl içinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının  tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı ise kaldırılmıştır.  
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 
Vergi Mahkemesi kararının, üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin, beyan üzerine tahakkuk eden ödenecek vergiyi aşan kısmı yönünden davanın reddi ile vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri gereğince artırılan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkralarına yöneltilen istinaf başvuruları, değinilen hüküm fıkralarının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.
Vergi idaresince,  mükellefin gerçek faaliyetinin bulunmadığı, düzenlediği belgelerin sahte olduğu tespitinden sonra, dava konusu tarhiyatın dayanağı vergi inceleme raporunda da  önerildiği gibi daha önce beyan edilerek tahakkuk ettirilmiş bulunan verginin, sahte fatura düzenleme faaliyeti nedeniyle hesaplanan vergiden düşülmesi  ya da daha önce beyan ve tahakkuk ettirilen fiktif vergi terkin edildikten sonra cezalı tarhiyat yapılmasının mükerrer vergilendirmeyi önleyeceği, dava konusu olayda ise bu husus göz ardı edilerek yapılan tarhiyatın, beyan üzerine tahakkuk ettirilen vergilere ilişkin kısmının mükerrer olduğu gerekçesiyle davacı istinaf istemi bu yönden kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararının üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin beyan üzerine tahakkuk ettirilen vergiye isabet eden kısmı yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra dava konusu cezalı verginin belirtilen kısmı kaldırılmıştır.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI         :

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI         :  
Davacı tarafından, dayanak vergi tekniği raporunun eksik incelemeye dayalı, somut bilgi ve değerlendirmelerden uzak olduğu,  ticari faaliyetinin tamamen gerçe işlemlere dayandığı, düzenlenen vergi tekniği raporu doğrultusunda yapılan re'sen terk işleminin mahkemece iptal edildiği, haksız ve hukuka aykırı rapor done kabul edilerek takdir komisyonu kararına istinaden yapılan tarhiyatın hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davalı idare tarafından, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı ile yapılan tahiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI	:  Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	…'İN			DÜŞÜNCESİ	 : Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
 Davacı adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle elde ettiği komisyon gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporunu done alan takdir komisyonu kararına dayanılarak dava konusu tarhiyatın yapıldığı anlaşılmaktadır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	213 sayılı Kanun'un 3. maddesinin (B) fıkrasında; vergilendirmede, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, gerçek mahiyetin, yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia edene ait olduğu düzenlenmiş, 30. maddesinde; resen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları  tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlanmış, maddenin vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitinin mümkün olmadığı halleri düzenleyen bentleri arasında sayılan defter kayıtları ve bunlarla ilgili vesikaların, vergi matrahının doğru ve kesin olarak tespitine imkan vermeyecek derecede noksan, usulsüz ve karışık olması dolayısıyla ihticaca salih bulunmaması ve de tutulması zorunlu olan defterlerin ve verilen beyannamelerin gerçek durumu yansıtmadığına dair delil bulunması halleri re'sen tarh sebebi olarak öngörülmüş, aynı Kanunun 134. maddesinde ise, vergi incelemesinden maksadın ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunun araştırılması, saptanması ve sağlanması olduğu kurala bağlanmıştır. 
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Temyiz istemlerine konu edilen kararın; üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin beyan üzerine tahakkuk eden vergiye isabet eden kısmı dışındaki hüküm fıkraları aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.
Mükellefler adına tarh edilecek vergilerin kesinleşmesi halinde daha önce beyan edilerek tahakkuk eden vergilerin; terkin edilmesi, ödenmiş olması halinde ise tarh edilerek ödenmesi gereken vergiden mahsup edilmesi gerektiğinin tabii olduğu dikkate alındığında, davacı tarafından tarhiyat öncesinde beyan edilip tahakkuk eden verginin, tarh matrahı üzerinden hesaplanan dava konusu vergiden mahsup edilmemiş olmasının mükerrer vergilendirmeye yol açtığından söz edilemeyeceğinden, Vergi Dava Dairesi kararının, üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin beyan üzerine tahakkuk ettirilen vergiye isabet eden kısmının kaldırılmasına yönelik hüküm fıkrasında hukuka uygunluk görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacı temyiz isteminin reddine, davalı idare temyiz isteminin kısmen reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin, beyan üzerine tahakkuk eden vergiye isabet eden kısmı dışındaki hüküm fıkralarının ONANMASINA,
3. Davalı idare temyiz isteminin kısmen kabulüne,
4. Kararın; üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin, beyan üzerine tahakkuk ettirilen vergiye isabet eden kısmına ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA,
5. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,15/02/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/4242, Karar No: 2024/586, Tarih: 15.02.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas  No : 2023/4242
Karar No : 2024/586
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: … Sanayi Anonim Şirketi
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVAL)	: … Vergi Dairesi Başkanlığı 
VEKİLİ	: Av. …
İSTEMİN	KONUSU	: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirketin, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan vergi indirimi gereğince, 2017 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden hesaplanan verginin %5'i olan vergi indirimi tutarının 2019 yılının Şubat dönemine ait gelir (stopaj) vergisi ve katma değer vergisi borçlarına mahsubu talebinin reddine dair işlemin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından süresi içinde yapılan 2015 yılının Ocak dönemine ait gelir (stopaj) vergisine ilişkin mahsup talebinin 120.757,20-TL'nin 14.836,39-TL'lik kısmından, davalı idarece kabul edilmemesi nedeniyle vazgeçilmesi üzerine söz konusu tutarın 2015 yılının Şubat dönemine ait katma değer vergisinden mahsup yoluyla geç ödendiğinden bahisle vergiye uyumlu mükellef kabul edilmeyerek 193 sayılı Kanun'un mükerrer 121. maddesinde düzenlenen vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan vergi indirimi gereğince, 2017 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden hesaplanan verginin %5'i olan vergi indirimi tutarının 2019 yılının Şubat dönemine ait gelir (stopaj) vergisi ve katma değer vergisi borçlarına mahsubu talebinin reddedildiği, ilgili dönemde süresinde verilen beyanname üzerine tahakkuk eden verginin geç de olsa mahsup yoluyla ödenerek vergisel yükümlülüklerin yerine getirildiğinin görülmesi karşısında, olayın oluş biçimi ve mezkur kanun hükmünün getiriliş amacı da dikkate alındığında, davacı şirketin, vergiye uyumlu mükellef olmadığına yönelik değerlendirmenin, kişi ve toplum yararı arasındaki dengeyi bozucu nitelikte, hakkaniyet ilkesine ve nesafet kurallarına aykırı olduğu sonucuna varıldığı, öte yandan, beyanname verilmesinden kaynaklı damga vergilerinin vadesinde ödenmemiş olması, beyanname ile beyan edilen vergi borcunun ödenmemesi sonucunu doğurmayacağından yasa maddesinde öngörülen söz konusu şartın ihlal edilmediği sonucuna ulaşıldığından tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından 2015 yılının Ocak dönemine ait 26/02/2015 vade tarihli gelir stopaj vergisi borcunun kısmen katma değer vergisi iade alacağından mahsuben ödenmesi talebinin süresi içinde yapıldığı ancak mahsuben iade talebinin bir kısmından vazgeçilerek, ödeme süresi geçirildikten sonra, vazgeçilen iade tutarına isabet eden borcun 2015 yılının Şubat dönemine ait katma değer vergisi iade alacağından mahsubunun istenildiği ve bu talebe istinaden, gelir (stopaj) vergi borcunun, kısmen kanuni ödeme süresinden sonra mahsuben ödendiği, davacı tarafından ilk mahsuben iade talebinden, idarenin sözlü uyarısı üzerine kısmen vazgeçmek durumunda kalındığı iddia edilmiş ise de buna ilişkin herhangi bir bilgi-belge sunmadığı, ayrıca aynı beyannameyle beyan edilmesi öngörülen ve aynı beyanname üzerine düzenlenen tahakkuk fişi ile tahakkuk ettirilen damga vergileri de vergi beyannameleri ile beyan edilip bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerden olduğundan 2017 yılı kurumlar vergisi beyannamesini verdiği tarihte vergiye uyumlu mükellef indiriminden yararlanma şartlarını taşımadığı sonucuna ulaşılan davacının başvurusunun reddi işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra dava reddedilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI						: 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan vergi indirimi gereğince, 2017 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden hesaplanan verginin %5'i olan vergi indirimi tutarının 2018 yılının Haziran dönemine ait 782.838,76-TL gelir (stopaj) vergisi borçlarına mahsubu talebinin vergiye uyumlu mükellef kabul edilmemesi nedeniyle reddine dair işlem, ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla iptal edilmesine rağmen yargı kararını yerine getirmemek için yeni bir işlem tesis edildiği, 2015 yılının Şubat dönemine ait tahakkuk ettirilen damga vergisinin süresi içinde ödendiği, katma değer vergisi iade alacaklarının vergi borçlarına mahsubunda, mahsup talebi sistem üzerinden yapılmadan  katma değer vergisi iadesi kontrol raporunun oluşmadığı, dolayısıyla mahsup taleplerinde bulunurken  katma değer vergisi iadesi kontrol raporundan kaynaklanacak olumsuzlukların önceden bilinmesinin mümkün olmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	:  Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	…'İN	DÜŞÜNCESİ		: Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY :

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	:  Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	…'İN	DÜŞÜNCESİ		: Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	Davacının, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde vergiye uyumlu mükelleflere sağlanmış olan %5 vergi indiriminden yararlanmak amacıyla 2017 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde, hesaplanan vergi indirimi tutarı satırında beyan ettiği ancak kurumlar vergisinden indiremediği 1.000.000,00-TL (kanuni üst sınır) indirim tutarının, 2019 yılının Şubat dönemine ait gelir (stopaj) vergisinden kaynaklanan 515.204,29-TL, katma değer vergisi beyannamesinden kaynaklanan 248.437,31-TL borcuna mahsubu talebinin, 2015 yılının Ocak dönemine ait gelir (stopaj) vergisi ve 2015 yılının Şubat katma değer vergisi beyannamesine ilişkin damga vergisi ödemesini kanuni süresinden sonra yaptığından bahisle vergiye uyumlu mükellef kabul edilmeyerek reddedildiği, kanuni süresinde verdiği ancak 26/02/2015 vade tarihli gelir (stopaj) vergisine ait tahakkuk eden 466.825,14-TL borcun, 120.757,20-TL'lik kısmının, 2014 yılının Aralık dönemine ait katma değer vergisi iade alacağından mahsubunun istenildiği davacı tarafından iade talebinin 14.836,39-TL'lik kısmından vazgeçildiği ve vazgeçilen iade tutarına isabet eden borcun, 2015 yılının Şubat dönemine ilişkin katma değer vergisi iade alacağına mahsuben ödendiği, aynı döneme ait katma değer vergisi beyannamesi ile tahakkuk eden damga vergisinin ödeme süresinden sonra ödendiği dolayısıyla vergiye uyumlu mükellef indirim hakkından yararlanamayacağından bahisle talebinin reddedildiği anlaşılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:

İLGİLİ MEVZUAT:
	193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun "Vergiye Uyumlu Mükelleflere Vergi İndirimi" başlıklı mükerrer 121. maddesinde, ticari, zirai veya mesleki faaliyeti nedeniyle gelir vergisi mükellefi olanlar ile kurumlar vergisi mükelleflerinden (finans ve bankacılık sektörlerinde faaliyet gösterenler, sigorta ve reasürans şirketleri ile emeklilik şirketleri ve emeklilik yatırım fonları hariç olmak üzere), bu maddenin 2. fıkrasında belirtilen şartları taşıyanların yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannameleri üzerinden hesaplanan verginin %5’inin, ödenmesi gereken gelir veya kurumlar vergisinden indirileceği, şu kadar ki hesaplanan indirim tutarının her hâl ve takdirde 1 milyon Türk lirasından fazla olamayacağı, indirilecek tutarın ödenmesi gereken vergiden fazla olması durumunda kalan tutarın, yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannamesinin verilmesi gereken tarihi izleyen bir tam yıl içinde mükellefin beyanı üzerine tahakkuk eden diğer vergilerinden mahsup edilebileceği, bu süre içinde mahsup edilemeyen tutarların red ve iade edilmeyeceği, gelir vergisi mükelleflerinin yararlanacağı indirim tutarının, ticari, zirai veya mesleki faaliyet nedeniyle beyan edilen kazançların toplam gelir vergisi matrahı içerisindeki oranı dikkate alınmak suretiyle hesaplanan gelir vergisi esas alınarak tespit edileceği, söz konusu indirimden faydalanabilmek için; 1. indirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıla ait vergi beyannamelerinin kanuni süresinde verilmiş (Kanuni süresinde verilen bir beyannameye ilişkin olarak kanuni süresinden sonra düzeltme amacıyla veya pişmanlıkla verilen beyannameler bu şartın ihlali sayılmaz.) ve bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerin kanuni süresinde ödenmiş olması (Her bir beyanname itibarıyla 250 Türk lirasına kadar yapılan eksik ödemeler bu şartın ihlali sayılmaz.) , 2. (1) numaralı bentte belirtilen süre içerisinde haklarında beyana tabi vergi türleri itibarıyla ikmalen, re’sen veya idarece yapılmış bir tarhiyat bulunmaması (Yapılan tarhiyatların kesinleşmiş yargı kararlarıyla veya 213 sayılı Vergi Usul Kanununun uzlaşma ya da düzeltme hükümlerine göre tamamen ortadan kaldırılmış olması durumunda bu şart ihlal edilmiş sayılmaz.), 3. İndirimin hesaplanacağı beyannamenin verildiği tarih itibarıyla vergi aslı (vergi cezaları dâhil) 1.000 Türk lirasının üzerinde vadesi geçmiş borcunun bulunmamasının şart olduğu  hükmüne yer verilmiştir.
488 sayılı Damga Vergi Kanunun'un 1. maddesinde yazılıp imzalamak veya imza yerine geçen bir işaret konmak suretiyle düzenlenen ve herhangi bir hususu ispat veya belli etmek için ibraz edilebilecek olan belgeler ile elektronik imza kullanılmak suretiyle manyetik ortamda ve elektronik veri şeklinde oluşturulan yazılı belgelerin damga vergisine tabi olduğu kurala bağlanmıştır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

488 sayılı Damga Vergi Kanunun'un 1. maddesinde yazılıp imzalamak veya imza yerine geçen bir işaret konmak suretiyle düzenlenen ve herhangi bir hususu ispat veya belli etmek için ibraz edilebilecek olan belgeler ile elektronik imza kullanılmak suretiyle manyetik ortamda ve elektronik veri şeklinde oluşturulan yazılı belgelerin damga vergisine tabi olduğu kurala bağlanmıştır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
  Vergisel yükümlülüklerini düzenli şekilde yerine getiren mükelleflerin kuralına yukarıda yer verilen düzenlemeler ile teşvik edilmesi ve ödüllendirilmesi suretiyle  vergiye gönüllü uyumun dolayısıyla yatırımın, üretimin, istihdamın artırılması amaçlanmıştır.	
Davacı şirket tarafından ilgili dönemde süresinde verilen beyanname üzerine tahakkuk eden verginin geç de olsa mahsup yoluyla ödenerek vergisel yükümlülüklerin yerine getirildiğinin görülmesi karşısında, olayın oluş biçimi ve sözü edilen kanun hükmünün getiriliş amacı da dikkate alındığında, davacının vergiye uyumlu mükellef olmadığına yönelik saptama hukuka uygun düşmediği gibi 193 sayılı Kanun'un 121. maddesi kapsamında mükelleflerin vergi indiriminden faydalanabilmeleri için kanuni süresinde verilen beyanname üzerine tahakkuk eden vergilerin süresinde ödenmesi gerektiği, bir hususu kanıtlayan ve belli etme özelliği taşıyan kağıt ya da elektronik belgeler üzerinden alınan mali yükümlülük niteliğinde olan damga vergisinin bu kapsamda değerlendirilmesi mümkün olmadığından yazılı gerekçeyle davanın reddine dair Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerekmiştir. 
KARAR SONUCU :
            Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin kabulüne,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının BOZULMASINA, 15/02/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/3662, Karar No: 2024/581, Tarih: 15.02.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y  ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/3662
Karar No : 2024/581
TEMYİZ EDENLER	: 1-(DAVACI) … Ticaret Anonim Şirketi
		VEKİLİ: Av. …
	  2-(DAVALI)  … Vergi Dairesi Müdürlüğü                                                                           
	  VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:  Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlemek suretiyle elde ettiği gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporunun done alındığı takdir komisyonu kararına dayanılarak 2017 yılının tüm dönemleri için re'sen salınan geçici vergi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin, matrahı yönünden bağlı olduğu kurumlar vergisi tarhiyatına karşı açılan davanın Mahkemelerinin 17/06/2020 tarih ve E:2019/1084, K:2020/1287 sayılı kararıyla reddedildiği ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin aranamayacağı ve yıllık vergiye mahsuben peşin alınan söz konusu vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği, 2017 yılının Ocak dönemine ait olup aynı yıl içinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle geçici vergi ile vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı kaldırılmış, üç kat vergi ziyaı cezası ise bir kata indirilmiştir.  
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 
Vergi Mahkemesi kararının, bir kat vergi ziyaı cezasının, beyan üzerine tahakkuk eden ödenecek vergiyi aşan kısmı yönünden davanın reddi ile geçici verginin ve vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri gereğince artırılan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkralarına yöneltilen istinaf başvuruları, değinilen hüküm fıkralarının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.