muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/8293, Karar No: 2024/2346, Tarih: 09.05.2024

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4. maddesinin (B) bendinde; "Sözleşmeli personel: Kalkınma planı, yıllık program ve iş programlarında yer alan önemli projelerin hazırlanması, gerçekleştirilmesi, işletilmesi ve işlerliği için şart olan, zaruri ve istisnai hallere münhasır olmak üzere özel bir meslek bilgisine ve ihtisasına ihtiyaç gösteren geçici işlerde, Bakanlar Kurulunca belirlenen esas ve usuller çerçevesinde kurumun teklifi ve Devlet Personel Başkanlığının görüşü üzerine Maliye Bakanlığınca vizelenen pozisyonlarda, mali yılla sınırlı olarak sözleşme ile çalıştırılmasına karar verilen ve işçi sayılmayan kamu hizmeti görevlileridir" şeklinde tanımlanmıştır.	
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca, sözleşmeli personel çalıştırma, personelin sözleşmesini yenilememe konusunda belediyelerin takdir yetkisinin bulunduğu, idarenin bu konuda yargı kararı ile zorlanamayacağı, diğer bir ifadeyle idari işlem niteliğinde yargı kararı verilemeyeceği açık olmakla birlikte, idarelerin bu takdir yetkisinin de mutlak ve sınırsız olmayıp kamu yararı ve hizmet gerekleriyle sınırlı olduğu ve takdire dayanan işlemlerin sebep ve maksat yönünden yargı denetimine tabi bulunduğu hususları idare hukukunun bilinen ilkelerindedir. 
	Uyuşmazlıkta; davacının, Torbalı Belediye Bakanlığında 2019 yılı sonuna kadar sözleşmeli görev yaptığı, 2019 yılı sonunda hizmetine ihtiyaç kalmadığından bahisle sözleşmesinin yenilenmediği anlaşılmakta olup; istinaf ve temyiz dilekçelerinde, sözleşmesinin yenilenmediği tarihten sonra davalı idarede sözleşmeli pozisyonda mimar istihdam edildiğinin ileri sürüldüğü; ancak, Bölge İdare Mahkemesince mevcut kadro durumu sorularak davacının hizmet sözleşmesinin yenilenmediği tarihten sonra mimar kadrosunda yeni sözleşmeli personel istihdam edilip edilmediği hususunun araştırılarak bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen  davanın reddine ilişkin İdare Mahkemesi  kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU												:
            Açıklanan nedenlerle;
1. 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan davacının temyiz isteminin kabulüne,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın  ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari  Dava Dairesine gönderilmesine, kesin olarak, 09/05/2024 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/5046, Karar No: 2024/2348, Tarih: 09.05.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE
Esas     No : 2021/5046
Karar	No : 2024/2348                                                                   
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Belediye Başkanlığı	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ         :    
Dava konusu istem: Torbalı Belediye Başkanlığında, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49. maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında avukat kadrosunda sözleşmeli personel olarak görev yapan davacının, hizmetinin gerektirdiği pozisyona ihtiyaç kalmadığından bahisle sözleşmesinin feshedilmesine ilişkin Torbalı Belediye Başkanlığının ... tarih ve E....sayılı işleminin iptali ile işlem nedeniyle yoksun kaldığı mali haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine, emeklilik ve özlük haklarının iadesine karar verilmesi istenilmiştir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararıyla; her ne kadar davalı idare tarafından davacının sözleşmesinin "hizmetinin gerektirdiği pozisyona ihtiyaç kalmadığından bahisle" feshedildiği belirtilmiş ise de; 657 sayılı Devlet Memurları Kanununda sözleşmeli personelin kamu hizmeti görevlisi olarak kabul edildiği, davalı idarenin davacı ile akdettiği hizmet sözleşmesinin 13. maddesinde sözleşmenin hangi hallerde feshedileceğinin düzenlendiği ve sözleşmenin feshinin objektif kriterlere bağlanması gerektiği hususları dikkate alındığında, idare bünyesinde boş bulunan avukat kadrosunda davacının hizmetine ihtiyaç duyulması üzerine 01/01/2019 tarihinden 31/12/2019 tarihine kadar geçerli olmak üzere imzalanan sözleşme ile davacının avukat olarak görevine başladığı; ancak, kısa bir süre sonra 14/06/2019 tarihli işlem ile davacının hizmetinin gerektirdiği pozisyona ihtiyaç kalmadığından bahisle sözleşmenin feshedildiği, sözleşmenin feshine gerekçe oluşturacak şekilde davacının hizmetine ihtiyaç kalmadığı ya da kamu yararı ve hizmet gerekleri doğrultusunda görevinde başarısız veya yetersiz olduğuna yönelik somut bilgi ve belgenin idarece ortaya konulamadığı, davacı ile imzalanan sözleşmenin 14/06/2019 tarihinde feshine ilişkin işlemin haklı bir nedene dayanmadığı ve işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptali ile işlem nedeniyle yoksun kaldığı özlük haklarının iadesine, mali haklarının da dava tarihinden (11/07/2019) itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI :  Davacının 5393 sayılı Kanun'un 49. maddesi uyarınca sözleşmeli statüde avukat kadrosunda görev yaptığı, müfettiş nezdinde yapılan incelemelerde iki yıllık süre içerisinde dosya masrafı adı altında yüksek miktarlarda harcama yapıldığının tespit edildiği, bununla ilgili makbuzlarda ıslak imza bulunmadığı gibi seri numaralarının da olmadığı, yapılan bu harcamaların gerçeği yansıtmadığı, bu hususla ilgili yapılan tespitlere davacı tarafından herhangi bir açıklama yapılmadığı, bunun da davacıya olan güvenin sarsılmasına sebebiyet verdiği, bu nedenle sözleşmesinin feshedildiği, işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ     : ...
DÜŞÜNCESİ	 : Temyiz  isteminin kabulü ile eksik inceleme sonucu verilen kararın bozulması gerektiği düşünülmektedir.  
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE         :	
	MADDİ OLAY :
	Davacı, davalı idarede 01/10/2017 tarihinden itibaren 5393 sayılı Kanun'un 49. maddesi uyarınca sözleşmeli avukat pozisyonunda görev yapmaktadır. 
	Davalı idare tarafından; 2019 yılında personel sayısının azaltılması zarureti hasıl olduğundan ve hizmetine ihtiyaç kalmadığından bahisle ... tarih ve E.... sayılı işlem ile davacının sözleşmesi feshedilmiştir. 
	Bunun üzerine temyizen incelenen dava açılmıştır.  
	İLGİLİ MEVZUAT :
	5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49. maddesinde; "Belediye ve bağlı kuruluşlarında, norm kadroya uygun olarak çevre, sağlık, veterinerlik, teknik, hukuk, ekonomi, bilişim ve iletişim, plânlama, araştırma ve geliştirme, eğitim ve danışmanlık alanlarında avukat, mimar, mühendis, şehir ve bölge plâncısı, çözümleyici ve programcı, tabip, uzman tabip, ebe, hemşire, veteriner, kimyager, teknisyen ve tekniker gibi uzman ve teknik personel yıllık sözleşme ile çalıştırılabilir...", "...Bu personel hakkında bu Kanunla düzenlenmeyen hususlarda vize şartı aranmaksızın 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4. maddesinin (B) fıkrasına göre istihdam edilenler hakkındaki hükümler uygulanır." hükmüne yer verilmiştir.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun  4. maddesinin birinci fıkrasının (B) bendi; "Sözleşmeli personel: Kalkınma planı, yıllık program ve iş programlarında yer alan önemli projelerin hazırlanması, gerçekleştirilmesi, işletilmesi ve işlerliği için şart olan, zaruri ve istisnai hallere münhasır olmak üzere özel bir meslek bilgisine ve ihtisasına ihtiyaç gösteren geçici işlerde, Bakanlar Kurulunca belirlenen esas ve usuller çerçevesinde kurumun teklifi ve Devlet Personel Başkanlığının görüşü üzerine Maliye Bakanlığınca vizelenen pozisyonlarda, mali yılla sınırlı olarak sözleşme ile çalıştırılmasına karar verilen ve işçi sayılmayan kamu hizmeti görevlileridir." şeklinde düzenlenmiştir.   
06/06/1978 tarih ve 7/15754 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar'ın 1. maddesinde; bu Esaslar'ın 14/07/1965 tarih ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4. maddesinin (B) fıkrası hükmü uyarınca kamu idare, kurum ve kuruluşlarında mali yılla sınırlı olarak sözleşme ile çalıştırılan ve işçi sayılmayan kamu hizmeti görevlileri hakkında uygulanacağı belirtilmiş; 7. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde, kamu kurum ve kuruluşlarında sözleşmeli olarak çalıştırılanların, "hizmetlerine gerek kalmadığı için sözleşmesinin feshedilmesi veya yenilenmemesi" sözleşmenin sona ermesi hali olarak düzenlenmiş; "Sözleşmenin Feshi" başlıklı Ek 6. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde ise, "Hizmetinin gerektirdiği pozisyona ihtiyaç kalmaması halinde, ilgili kamu kurum ve kuruluşlarınca sözleşmesi tek taraflı feshedilir." hükmüne yer verilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME : 
	5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca, sözleşme süresi sonunda, sözleşmenin yenilenip yenilenmemesi konusunda idarenin takdir yetkisi bulunduğu gibi, haklı nedenlerin bulunması durumunda sözleşmeli personelin sözleşme süresi dolmadan sözleşmelerinin feshedilebilmesi de mümkün olmakla birlikte; asli ve sürekli nitelikte kamu hizmeti ifa eden sözleşmeli  personelin  içinde bulunduğu "kamu hukuku bağlantılı, esasları idare tarafından önceden düzenlenmiş, güvenceli durum" sebebiyle yenilememenin veya feshin haklı sebeplere dayanması gerekmektedir. 
	Dosyanın incelenmesinden; davacı ile davalı idare arasında akdedilen sözleşme uyarınca davacının 01/01/2019 - 31/12/2019 tarihleri arasında avukat kadrosunda sözleşmeli personel olarak çalışmasının kararlaştırıldığı, davalı  idarenin 14/06/2019 tarihli işlemi ile davalı belediyede personel sayısının azaltıldığından ve hizmetine ihtiyaç kalmadığından bahisle sözleşmenin tek taraflı olarak feshedildiği, davalı idarece verilen savunma dilekçesinde ise, davacı hakkındaki birtakım iddialar nedeniyle davacıya olan güvenin sarsıldığı ve haklı gerekçe ile davacı adına vekaletname düzenlenmediği, bu durumun davacı ile hizmet sözleşmesinin devamın mümkün kılmadığı belirtilmiştir.

Bu durumda; her ne kadar idarenin takdir yetkisine dayanılarak kamu yararı ve hizmet gereklerine uygun olarak işlem tesis edildiği belirtilmiş ise de; davalı belediyede personel sayısında düşüşe gidildiği, davacının hizmetine ihtiyaç kalmadığı iddia edildiğinden; davacı ile 01/01/2019 -31/12/2019 tarihleri arasında sözleşme yapıldığı halde  sözleşmenin imzalanmasından kısa bir süre sonra hizmetine neden ihtiyaç kalmadığı, davalı idarede avukat olarak görev yapan kaç personel bulunduğu, kaç kadronun dolu, kaç kadronun boş olduğu, davacının görev yaptığı avukat kadrosunun kaldırıldığına ilişkin herhangi bir meclis kararı bulunup bulunmadığı, davacının sözleşmesinin feshedilerek görevden ayrılmasından sonra boş bulunan kadroya herhangi görevlendirme yapılıp yapılmadığı; ayrıca, davalı idarece savunma dilekçesinde ileri sürülen hususlarla ilgili davacı hakkında bir disiplin ve ceza soruşturması yürütülüp yürütülmediği hususları araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yeterli inceleme ve araştırma yapılmaksızın verilen işlemin iptaline ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.	
KARAR SONUCU                         :
            Açıklanan nedenlerle;
1. 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan davalı idarenin temyiz isteminin kabulüne,
2. Dava konusu işlemin yukarıda özetlenen gerekçeyle iptaline ve işlem nedeniyle yoksun kaldığı özlük haklarının iadesine ve mali haklarının da dava tarihinden (11/07/2019) itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu  ... Bölge İdare Mahkemesi.... İdari Dava Dairesinin... tarih ve E:... K:...sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari  Dava Dairesine gönderilmesine, kesin olarak, 09/05/2024 tarihinde, oyçokluğuyla karar verildi.
 
(X) KARŞI OY:
Dava konusu işlemin iptaline ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi.... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı hukuka ve usule uygun olduğundan, temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği görüşüyle, karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/12691, Karar No: 2024/2915, Tarih: 09.05.2024

"İçtihat Metni"
    T.C.
  D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas	No : 2023/12691
Karar    No : 2024/2915
DAVACI  : … Gayrimenkul Geliştirme Anonim Şirketi	 
VEKİLLERİ  : Av. …, Av. …
DAVALILAR : 
1- …
2- … Bakanlığı  
VEKİLLERİ : Av. …
DAVANIN KONUSU           : Erzurum ili, Yakutiye İlçesi sınırları içerisinde bulunan ve ekli kroki ile listede sınır ve koordinatları gösterilen, davacının da taşınmazının bulunduğu belirtilen alanın 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkındaki Kanun'un 2. ve Ek 1. maddesi uyarınca riskli alan ilan edilmesine ilişkin 04/03/2020 tarihli ve 31508 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 03/03/2020 tarih ve 2193 sayılı Cumhurbaşkanı Kararının iptali istenilmiştir.
 
DAVACININ İDDİALARI  :  Davacının Erzurum İli, Yakutiye İlçesi, 644 ada, 55 parsel sayılı taşınmazının Erzurum Merkez Kentsel Sit Alanı ve III. Derece Arkeolojik Sit Alanı içinde kaldığı, Erzurum Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'ndan alınan izin ile taşınmazında inşaata başlamak istediği, bu konuda imar durumu ve yapı ruhsatı verilmesi talebiyle ilgili Belediyeye başvurulduğu, talebin zımnen reddedilmesi üzerine ise Erzurum 3. İdare Mahkemesinin E:2023/1245 sayılı dosyasına açılan dava ile riskli alan kararından haberdar olunduğu, riskli alan kararı verilebilmesi için bir alanın zemin veya üzerindeki yapılaşma sebebiyle can ve mal kaybı riskinin bulunması, bu riskin tespitinin ise bölge zemininin ve üzerindeki yapıların incelenmesi suretiyle hazırlanan teknik bir raporla ortaya konulması, ayrıca alan üzerindeki toplam yapının en az %65'inin de imar mevzuatına aykırı veya yapı ruhsatı alınmaksızın inşa edilmiş olması gerektiği, ancak böyle somut bir teknik çalışmayla tespit yapılmadığı gibi bölgede riskli alan ilanına gerekçe oluşturacak herhangi bir köhneleşme sorunu bulunmadığı, dava konusu işlem ile Anayasa'da güvence altına alınan mülkiyet hakkının haksız yere kısıtlandığı iddia edilerek, dava konusu işlemin iptali talep edilmiştir. 
DAVALILARIN SAVUNMASI: Davalı idareler tarafından; öncelikle davada süre aşımı bulunduğu, dava konusu işlemin 04/03/2020 tarihli, 31058 sayılı Resmi Gazete'de yayımlandığı, 6306 sayılı Kanun ve Uygulama Yönetmeliği kapsamında riskli alan kararlarının Resmi Gazete aracılığıyla ilan edilmesi haricinde, maliklere bireysel olarak tebliğ edileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, bu nedenle ilandan sonra otuz gün olan dava açma süresinin geçirildiği; işin esası yönünden ise; alandaki 726 adet yapının 582'sinin imar mevzuatına aykırı şekilde yapılaştığının tespit edildiği, bu durumda alandaki yapıların %80,16'sının imar mevzuatına aykırı olduğu, mevzuat gereğince üzerindeki toplam yapının en az %65'inin imar mevzuatına aykırı veya yapı ruhsatı alınmaksızın inşa edilmiş yerlerde riskli alan kararı verilebileceği, alınan kararın usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek, davanın reddine karar verilmesi gerektiği savunulmuştur. 	
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ  : …

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ  : … 
DÜŞÜNCESİ  : Dairemiz kararında belirtilen gerekçe ile davanın süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 14/6. maddesi uyarınca, işin gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: 
Davacının da maliki olduğu belirtilen Erzurum İli, Yakutiye İlçesi, 644 ada, 55 parsel sayılı taşınmazın da içinde bulunduğu alanın 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanunun 2. ve ek 1. maddeleri gereğince riskli alan olarak ilanına ilişkin 04/03/2020 tarihli, 31508 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 03/03/2020 tarih ve 2193 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı üzerine, bakılmakta olan dava açılmıştır.	
İLGİLİ MEVZUAT :
Anayasa'nın 40. maddesinin 2. fıkrasında; Devletin, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorunda olduğu hükme bağlanmış, 125. maddesinin 3. fıkrasında da; 40. maddedeki düzenlemenin devamı niteliğinde, "İdari işlemlere karşı açılacak davalarda süre, yazılı bildirim tarihinden başlar." hükmüne yer verilmiştir. 
2577 sayılı  İdari  Yargılama  Usulü  Kanunu'nun "Dava açma süresi" başlıklı  7. maddesinin birinci fıkrasında; dava açma süresinin, özel kanunlarında ayrı süre gösterilmeyen hallerde Danıştay'da ve idare mahkemelerinde altmış gün olduğu, ikinci fıkrasında; bu sürenin, idari uyuşmazlıklarda yazılı bildirimin yapıldığı tarihi izleyen günden itibaren başlayacağı, dördüncü fıkrasında ise; ilânı gereken  düzenleyici işlemlerde dava açma süresinin, ilân tarihini izleyen günden itibaren başlayacağı, 28/06/2014 günlü, 29044 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 6545 sayılı Kanunun 18. maddesi ile 2577 sayılı Kanuna 20. maddesinden sonra gelmek üzere eklenen 20/A maddesinin 1. fıkrasının (f) bendinde; 16/05/2012 tarihli ve 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun uyarınca alınan Cumhurbaşkanı kararlarından doğan uyuşmazlıklar hakkında ivedi yargılama usulünün uygulanacağı, 2. fıkrasının (a) bendinde ise; ivedi yargılama usulünde dava açma süresinin otuz gün olduğu hükme bağlanmıştır.
	6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun'un 6. maddesinin 9. fıkrasında; "Bu Kanun uyarınca tesis edilen idari işlemlere karşı tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde 06/01/1982 tarihli ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu uyarınca dava açılabilir." düzenlemesi yer almıştır. 26/04/2016 tarih ve 29695 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6704 sayılı Kanun'un 25. maddesi ile 6306 sayılı Kanun'a eklenen Ek 1. maddenin  2. fıkrasında ise;  "Riskli alan kararına karşı Resmî Gazete’de yayımı tarihinden itibaren dava açılabileceği, uygulama işlemleri üzerine riskli alan kararına karşı dava açılamayacağı" düzenlemesine yer verilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Anayasa'nın 40. maddesinin 2 fıkrasının gerekçesinde belirtildiği üzere, idari işlemlere karşı başvuru yollarının ayrıntılı düzenlemelerde yer alması, başvuru süresinin kısa olması veya olağan başvuru yollarına istisna getirilebilmesi nedeniyle, işlemlere karşı hangi idari birime, hangi sürede başvurulacağının idarelerce işlemde belirtilmesi hukuk güvenliği ilkesinin bir gereği olduğundan, Anayasa'nın 40. maddesiyle,  bireylerin yargı ya da idari makamlar önünde haklarını arayabilmelerine kolaylık ve olanak sağlanması amaçlanmış; idareye işlemlerinde, ilgililerin kaç gün içinde, hangi mercilere başvurabileceklerini bildirme yükümlülüğü getirilmiştir. 
	Bu nedenle, nitelikleri gereği özel yasalarda, genel dava açma süreleri dışında ayrı dava açma süreleri öngörülmüş olan idari işlemlerin nitelikleri ve tabi oldukları dava açma süreleri idare tarafından ilgililerine bildirilmedikçe, özel dava açma sürelerinin işletilmesine, Anayasa’nın 40. maddesi hükmü uyarınca olanak bulunmamakta olup, 2577 sayılı Kanun’da açıkça belirtilen ve ilgililerce de bilindiğinin kabulü gereken genel dava açma sürelerinin işletilmesi zorunludur.
Dolayısıyla, her ne kadar 6306 sayılı Kanun'un 6. maddesinin 9. fıkrası ile 2577 sayılı Kanun'un 20/A maddesinin 2. fıkrasının (a) bendiyle, aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca tesis edilen idari işlemler yönünden, 2577 sayılı Kanun'da öngörülen 60 günlük genel dava açma süresi 30 güne indirilmiş ise de, dava konusu işlemde bu hususun bildirilmemiş olması, bu davada özel dava açma süresinin değil, 60 günlük genel dava açma süresinin uygulanmasını gerekli kılmaktadır.
Diğer yandan, Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun 19/06/2022 tarih ve 31871 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 15/03/2022 tarih ve E:2021/2, K:2022/1 sayılı kararında, " (...) idarî işlemlerde dava açma süresinin belirtilmediği hallerde özel ve genel dava açma süresinin işletilmesi veya işletilmemesi konusunda Danıştay dava daireleri ile kurullarının kararları arasında var olan içtihat aykırılığının, içtihatların birleştirilmesi yoluyla bağlayıcı bir çözüme kavuşturulması ve içtihadın, “özel dava açma süresine tâbi bir idarî işlemde, dava açma süresinin gösterilmemiş olması durumunda, vergi mahkemelerinde 30, Danıştay ve idare mahkemelerinde 60 günlük genel dava açma süresinin uygulanması gerektiği; aynı şekilde genel dava açma süresine tâbi bir idarî işlemde dava açma süresi gösterilmemiş olsa da, 30 ve 60 günlük genel dava açma süresinin uygulanması gerektiği” yönünde birleştirilmesi sonucuna ulaşılmıştır. (...) 2- Yazılı olarak bildirilen özel veya genel dava açma süresine tabi idari işlemlerde dava açma süresinin belirtilmediği hallerde genel dava açma süresinin uygulanması gerektiği doğrultusunda içtihadın birleştirilmesine (...)" karar verilmiştir.