muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/3419, Karar No: 2024/1343, Tarih: 12.03.2024

5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 9. maddesinde, büyükşehir içindeki kara, deniz, su, göl ve demiryolu üzerinde her türlü taşımacılık hizmetlerinin koordinasyon içinde yürütülmesi amacıyla, büyükşehir belediye başkanı ya da görevlendirdiği kişinin başkanlığında, yönetmelikle belirlenecek kamu kurum ve kuruluş temsilcileri ile Türkiye Şoförler ve Otomobilciler Federasyonunun görevlendireceği ilgili odanın temsilcisinin katılacağı ulaşım koordinasyon merkezinin kurulacağı, kendi belediyesini ilgilendiren konuların görüşülmesinde ilçe belediye başkanlarının koordinasyon merkezlerine üye olarak katılacağı, koordinasyon merkezinin çalışma esas ve usulleri ile bu kurullara katılacak kamu kurum ve kuruluş temsilcilerinin, İçişleri Bakanlığı tarafından çıkarılacak yönetmelikle belirleneceği öngörülmüştür.
Bu durumda, maddenin mevcut halinin Ulaşım Koordinasyon Merkezi'nin çalışmalarına kamu kurum ve kuruluşlarının temsilcilerinin katılabilmesine imkan verdiği, söz konusu hizmetleri fiilen yerine getiren kuruluşların özel hukuk tüzel kişisi olması halinde dahi çalışmalara bu tüzel kişi temsilcilerinin katılmasına olanak vermediği açıktır.
Bununla birlikte, Büyükşehir Belediyeleri Koordinasyon Merkezleri Yönetmeliği'nin UKOME'nin kuruluşunu düzenleyen 17/1-a bendinde yer alan "UKOME'nin Büyükşehir belediye başkanınca, belediyenin ulaşım ve yatırımlarla ilgili daire ve işletmeleriyle bağlı kuruluşlarından en az şube müdürü seviyesinde görevlendireceği en fazla on bir kişiden oluşacağı"na yönelik hükümde bahsi geçen “işletme” kavramı, bütçe içinde kurulan ve ayrı tüzelkişiliği bulunmayan bir yapıyı, bağlı kuruluş ise belediyeye bağlı, kanunla kurulan, ayrı bütçeli ve kamu tüzelkişiliğine haiz bir yapıyı ifade ederken, “şirket” kavramı bütçe dışındaki bağımsız bir yapıyı ifade etmekte olup  belediye bütçesi dışında ayrı bütçeye sahip olan, bazı yerel hizmetlerin yürütülmesi amacıyla belediyelerce kurulan ya da yönetiminin çoğunda söz sahibi olmak kaydıyla belediyece ortak olunan özel hukuk tüzel kişiğine haiz belediye şirketlerinin anılan maddede yer alan "işletme" veya "bağlı kuruluş" kapsamında değerlendirilemeyeceği de açıktır.
Bu haliyle, 5393 sayılı Kanun'un 70. maddesine göre kurulan bir şirket olan BURULAŞ'ın mevzuatta sayılan UKOME toplantılarına katılacak kuruluşlar arasında yer almadığı sonucuna ulaşılmaktadır.
Davaya konu UKOME kararının niteliği ve yukarıda belirtilen şekil sakatlığının kararı ne şekilde etkilediği hususuna gelince;
Davaya konu edilen UKOME kararı, birden fazla iradenin bir araya gelerek, idari organ adına iradenin açıklanmasıyla oluşan kollektif işlem niteliğindedir. 
Kollektif işlemler bir idari organ ya da kurulda söz sahibi durumundaki birden fazla  kişinin, aynı  konuda  ve  aynı  amaçla belirli bir hukuki sonuç yaratmak için idari organ ya da kurul adına açıkladıkları ve tek yanlı bir irade sonucunda oluşarak hüküm ifade ederler. (Dr.Celal Erkut-İdari İşlemin Kimliği)

Davaya konu edilen UKOME kararı, birden fazla iradenin bir araya gelerek, idari organ adına iradenin açıklanmasıyla oluşan kollektif işlem niteliğindedir. 
Kollektif işlemler bir idari organ ya da kurulda söz sahibi durumundaki birden fazla  kişinin, aynı  konuda  ve  aynı  amaçla belirli bir hukuki sonuç yaratmak için idari organ ya da kurul adına açıkladıkları ve tek yanlı bir irade sonucunda oluşarak hüküm ifade ederler. (Dr.Celal Erkut-İdari İşlemin Kimliği)
Bakılan uyuşmazlıkta; UKOME'nin oluşumuna BURULAŞ temsilcisinin katılması halinin, tali bir şekil noksanı olduğu ve bu haliyle kararı sakatlamayacağı ileri sürülebilir ise de; birden çok  iradenin katılımıyla oluşan kararların, kurulu oluşturanlarca ortaya konulan görüş ve karşı görüşlerin tartışılması sonucunda oluşması; bu kararlarda, kişiler kendi nam ve  hesaplarına değil, mensubu oldukları idari organ adına iradelerini açıkladıklarından kurulu oluşturan üyelerin ayrı ayrı açıkladıkları iradelerinin, hukuk düzeninde Kurul'un iradesi şeklinde,  bir bütün olarak ve tek bir irade altında hukuksal değer kazanması ve bu iradenin oluşumuna yasal düzenleme ile kamu kurum ve kuruluşlarının temsilcilerinin katılmasının zorunlu bir unsur olarak öngörülmüş olması gözetildiğinde, BURULAŞ Genel Müdürü'nün UKOME'ye Kurul üyesi sıfatıyla katılımının kararı sakatlayan asli şekil sakatlığı olarak değerlendirilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır.
 Her ne kadar  Bölge İdare Mahkemesince bu görüşümüz doğrultusunda karar verilmiş ise de, Dairemizin bozmaya ilişkin çoğunluk kararı bu yönde olmadığından hüküm fıkrasında Dairemiz kararına uyulduğu ya da uyulmayarak ısrar kararı verildiğinin açıkça belirtilmesi gerektiği görüşüyle çoğunluk kararına gerekçe yönünden katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2024/261, Karar No: 2024/1202, Tarih: 12.03.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2024/261
   Karar	No : 2024/1202
TEMYİZ EDENLER	      : 1- (DAVACI) …Tic. ve San. Ltd. Şti.
VEKİLİ	: Av. …
		2- (DAVALI)  … Vergi Dairesi Müdürlüğü
İSTEMİN KONUSU           : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:  Davacı şirket adına, bir kısım alımlarını sahte faturalarla belgelendirildiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2017/Ocak-Aralık dönemlerine ilişkin üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ve 213 sayılı Kanunun 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:  … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla;  7326 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'dan faydalanan davacı tarafından yapılandırmaya ilişkin ödemelerde 5. taksit ödemesi bulunmadığı anlaşıldığından davacının dava konusu dönemler için 7326 sayılı Kanun kapsamında geçerli matrah ve vergi artırımının bulunmadığı sonucuna varılarak; davacının kayıtlarına geçirdiği ve indirim konusu yaptığı faturaların gerçeği yansıtıp yansıtmadığı hususunun saptanması gerektiği, ihtilaflı dönemde, davacıya fatura düzenleyen mükellefler tarafından davacı adına düzenlenen faturaların, gerçek bir ticari faaliyete dayanmaksızın düzenlenen sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belgeler olduğu sonucuna varıldığından adı geçen firmalar tarafından davacı adına düzenlenen faturalara konu katma değer vergisi indirimlerinin reddinde ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık görülmediği; ..., ...  tarafından davacı adına düzenlenen faturaların ise sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge olduğunun somut delillerle ortaya konulamadığından adı geçen mükellefler tarafından davacı adına düzenlenen faturalara konu katma değer vergisi indirimlerinin reddinde ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında hukuka uygunluk görülmediği, 213 sayılı Kanunun 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden de kanunun aradığı şartları ihtiva eden somut bir tespit bulunmadığından hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine; dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin ... ve ... tarafından davacı adına düzenlenen faturalara isabet eden kısmı ile kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi Kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi Kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:  
DAVACININ İDDİALARI: Davacı şirketin elinde olmayan sebeplerden kaynaklı olarak, ödemelerine ilişkin bir taksit ödemesini gerçekleştiremediği, ancak takip eden diğer taksitleri süresinde ödediği, ödeme işlemi gerçekleşmeyen taksitin de gecikme zammıyla birlikte vergi dairesi hesabına yatırıldığı, davacıya yazılı veya sözlü olarak ödemesi gerçekleşmeyen taksite ilişkin bildirimde bulunulmadığı, yapılan incelemede sahte belge kullandığını destekleyen hiçbir tespite yer verilmediği iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmiştir.   
DAVALININ İDDİALARI: Ödemelerini ihlal eden davacı şirket hakkında vergi incelemesi ve takdir işlemleri yapılabileceği, bildirim yükümlülüğü olmadığı, davacıya sahte belge düzenleyen mükellefler hakkındaki vergi tekniği raporlarında somut tespitlere yer verildiği iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmiştir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Davacı tarafın temyiz isteminin kabulü, davalı tarafın temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
Dosya tekemmül ettiğinden davacının yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmesine gerek görülmeyerek işin esasına geçildi.
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: 
Davacı şirket adına, bir kısım alımlarını sahte faturalarla belgelendirildiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2017/Ocak-Aralık dönemlerine ilişkin üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ve 213 sayılı Kanunun 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir. 
İLGİLİ MEVZUAT:

İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: 
Davacı şirket adına, bir kısım alımlarını sahte faturalarla belgelendirildiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2017/Ocak-Aralık dönemlerine ilişkin üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ve 213 sayılı Kanunun 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir. 
İLGİLİ MEVZUAT:
 7326 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un "Matrah ve Vergi Artırımı" başlıklı 5. maddesinin 1. fıkrasında; gelir ve kurumlar vergisi, 2. fıkrasında; gelir (stopaj) veya kurumlar (stopaj) vergisi, 3. fıkrasında; katma değer vergisi matrahlarının fıkralarda belirlenen şartlar dahilinde artırılarak belirlenen süre ve şekilde ödenmesi halinde artırımda bulunulan yıllar için ilgili vergi türleri yönünden vergi incelemesi ve tarhiyatı yapılmayacağı hususu kurala bağlanmış; "Ortak hükümler" başlıklı 9. maddenin 6. fıkrasında; "Bu Kanuna göre ödenmesi gereken taksitlerin ilk ikisinin süresinde ve tam ödenmesi koşuluyla, kalan taksitlerden; bir takvim yılında iki veya daha az taksitin, süresinde ödenmemesi veya eksik ödenmesi hâlinde, ödenmeyen veya eksik ödenen taksit tutarlarının son taksiti (peşin ödeme seçeneğinin tercih edilmesi hâlinde ilk taksiti) izleyen ayın sonuna kadar, gecikilen her ay ve kesri için 6183 sayılı Kanunun 51 inci maddesine göre belirlenen gecikme zammı oranında hesaplanacak geç ödeme zammı ile birlikte ödenmesi şartıyla bu Kanun hükümlerinden yararlanılır. İlk iki taksitin süresinde tam ödenmemesi ya da süresinde ödenmeyen veya eksik ödenen diğer taksitlerin belirtilen şekilde de ödenmemesi veya bir takvim yılında ikiden fazla taksitin süresinde ödenmemesi veya eksik ödenmesi hâlinde bu Kanun hükümlerinden yararlanma hakkı kaybedilir. Bu hüküm her bir madde ve alacaklı idareler açısından taksitlendirilen alacaklar için ayrı ayrı uygulanır." düzenlemesine yer verilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Dava dosyasının incelenmesinden, davacının 7326 sayılı Kanun kapsamında 2016 ila 2018 yıllarına ilişkin olarak kurumlar vergisi ve katma değer vergisi yönünden matrah ve vergi artırımı hükümlerinden yararlanmak üzere elektronik ortamda başvuruda bulunduğu ve tahakkuk eden vergi borçlarını yapılandırdığı, oluşturulan ödeme tablosuna göre borcun altı taksit halinde ödemesinin planlandığı, davacının 01/11/2021, 30/11/2021, 31/01/2022, 31/03/2022 tarihlerinde ilk dört taksiti, 01/08/2022 tarihinde de son taksiti ödediği, ödeme şartını ihlal iddiasının beşinci taksitin ödeme sürecinden kaynaklandığı, davalı idarece bu nedenle hakkında inceleme başlatıldığı, inceleme raporunun 03/10/2022 tarihinde tamamlandığı ancak davacı tarafından ödeme süresi geçtiği belirtilen 5. taksitin 30/11/2022 tarihinde gecikme zammıyla birlikte ödemesinin idarece kabul edildiği anlaşılmaktadır.

7326 sayılı Kanun'da yapılan düzenlemeler ile, mükelleflerin geçmiş yıllara ilişkin vergisel iş ve işlemleri için bir takım kolaylıklar sağlanması, mükelleflerin gerek yapılandırma gerekse de matrah artırımı yoluyla, çeşitli nedenlerle ödemediği ya da eksik beyan ettiği vergi borçlarını ödemelerinin önünü açmak ve matrah/ vergi  artırılan yıllarla ilgili oluşabilecek vergi cezalarından korunması amaçlanmıştır. Davalı idarece tecilin kaldırıldığı belirtilmesine rağmen yapılandırılan vergi borçlarına ilişkin ödeme süresi geçen 5. taksitin  30/11/2022 tarihinde gecikme zammıyla birlikte davalı idarece ödemesinin kabul edildiği, ilk dört taksit ve sonrasında gelen son taksiti ödeyen davacının, borcu ödeme yönünde ortaya çıkan iradesi gözetilerek ödenmeyen taksiti yasada belirtilen tarihte ödemediği takdirde martah/vergi artırımının kaldırılacağı yönünde davacıya bildirimde bulunulmadığı ve yapılan ödemelerin dikkate alınmadığı hususları ile Kanunda yapılan düzenlemenin amacı birlikte değerlendirildiğinde kısmi ödemede bulunulduğundan bahisle matrah/vergi artırımının kaldırılarak vergi incelemesi yoluna gidilmesi ve inceleme sonucuna göre tarh edilen cezalı katma değer vergilerinde hukuka uygunluk görülmediğinden, temyize konu kararın davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasında hukuki isabet görülmemiştir. 
 Öte yandan; dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin ... ve ... tarafından davacı adına düzenlenen faturalara isabet eden kısmı yönünden; yukarıda belirtilen gerekçeyle kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden ise; yukarıda belirtilen nedenlerden ötürü bir bütün olarak incelenemeyen ve tarhiyat yapılamayan dönem için yine incelemenin bir parçasıyla ortaya çıkabilecek olan özel usulsüzlük cezası kesilmesinin, kanunda öngörülmediği ve hukuki güvenlik ilkesine de aykırı olduğu sonucuna varıldığından, temyize konu kararın anılan kısımlarına ilişkin olarak  sonucu itibariyle hukuka aykırılık görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
								Açıklanan nedenlerle;
								1.  Davacının temyiz isteminin kabulüne, davalının temyiz isteminin reddine,
								2.  … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının  davanın reddine ilişkin kısmı yönünden BOZULMASINA, kalan kısmının yukarıda yazılı gerekçeyle ONANMASINA,  
	      	3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesine , 12/03/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/7544, Karar No: 2024/1198, Tarih: 12.03.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2023/7544
   Karar	No : 2024/1198
TEMYİZ EDENLER 	:1- (DAVALI) … Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ                                          : Av. …
 
                                                       2- (DAVACI) …                             Limited Şirketi 
VEKİLİ	: Av. …
 
İSTEMİN KONUSU	:… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2012 yılına ilişkin defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak resen tarh edilen 2012/Mart ila Aralık dönemlerine ilişkin üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ve 213 sayılı Kanunun mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dokuzuncu Dairesince verilen bozma kararına uyarak yeniden incelemek suretiyle; davacı şirketin mükellefiyet kaydının re'sen terkini nedeniyle bilinen iş yeri adresinde bulunmayan şirketin kanuni temsilcisinin ikâmet adresinde, defter ve belgeleri isteme yazısının kanuni temsilcinin eşine tebliğ edilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, dava konusu uyuşmazlık devam ettiği halde davacı şirketin 2012 yılına ait yasal defter ve belgeleri beş yıllık muhafaza etme süresi geçmiş olduğundan ibraz edemediğini belirtmesinin haklı görülmediği bu durumun gereken hukuki değerlendirmenin yapılmasını da imkansız hale getirdiği dolayısıyla ilgili dönemlere ait indirilecek katma değer vergilerinin reddi suretiyle yapılan cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarında hukuka aykırılık bulunmadığı; 213 sayılı Kanunun mükerrer 355. maddesine istinaden kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden ise yasal defter ve belgelerin ibraz edilmemesine yönelik tek fiilin hem vergi ziyaı hem özel usulsüzlük cezasının kesilmesini gerektirir nitelikte olduğu ve davacı adına kesilen vergi ziyaı cezasının miktar itibariyle daha ağır olduğu anlaşıldığından kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davalı tarafın istinaf isteminin kısmen kabulüne, kısmen yukarıda belirtilen gerekçeyle  reddine; kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: 
DAVALININ İDDİALARI: Savunma dilekçesinde belirtilen iddialarla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmiştir. 
DAVACININ İDDİALARI:Defter ve belge isteme yazısının tebligatının şirket temsilcisinin ikamet adresinde şirkete bağlı olmayan kişiye tebliğinin yasaya aykırı olduğu dolayısıyla dava konusu cezalı tarhiyatın da hukuka aykırı olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmiştir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
 TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
					MADDİ OLAY: 
        			 	Davacı şirket adına, 2012 yılına ilişkin defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak resen tarh edilen 2012/Mart ila Aralık dönemlerine ilişkin üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ve 213 sayılı Kanunun mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. 
İLGİLİ MEVZUAT:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "Ceza Hükümleri" başlıklı Dördüncü Kitabı'nın Birinci  Kısmında  genel esaslar; "Vergi Cezaları" başlıklı İkinci Kısmının Birinci Bölümünde vergi ziyaı cezası, İkinci Bölümünde "Usulsüzlük" başlığında "Usulsüzlük Dereceleri ve Cezaları" alt başlığı altında  352. maddesinde  birinci ve ikinci derece usulsüzlükler, "Özel Usulsüzlükler ve Cezaları" alt başlığı altında ise 353, 355 ve mükerrer 355. maddelerinde özel usulsüzlük fiileri ve cezalarına yer verilmiştir. Kanun'un suç ve cezalara ilişkin genel esaslara dair hükümlerinden 331. maddesinde, vergi kanunları hükümlerine aykırı hareket edenlerin, bu kitapta yazılı vergi cezaları (vergi ziyaı cezası ve usulsüzlük cezaları) ve diğer cezalar ile cezalandırılacakları, 336. maddesinde, cezayı istilzam eden tek bir fiil ile vergi ziyaı ve usulsüzlük birlikte işlenmiş olursa bunlara ait cezalardan sadece miktar itibariyle en ağırının kesileceği hükme bağlanmıştır.

Aynı Kanun'nun 256. maddesinde; geçen maddelerde yazılı gerçek ve tüzel kişilerin muhafaza etmek zorunda oldukları her türlü defter, belgeleri yetkili makam ve memurların talebi üzerine ibraz ve inceleme için arz etmek zorunda oldukları öngörülmüş, mükerrer 355. maddesinin birinci fıkrasındaki;  bu Kanunun 86,148,149,150, mükerrer 242, 256 ve 257 nci maddelerinde yer alan zorunluluklar ile mükerrer 257 nci madde uyarınca getirilen zorunluluklara uymayanlara maddede üç bent halinde sayılan özel usulsüzlük cezalarının kesileceği yönündeki hükmüne, 15/07/2016 tarih ve 6728 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile yapılan değişiklikle "257. madde"  ifadesinden sonra gelmek üzere "ve Gelir Vergisi Kanununun 98/A maddesi" ifadesi eklenmiş, aynı maddenin 2. fıkrasında da; bu hükmün uygulanması için, bilgi ve ibraz ödevinin yerine getirilmesiyle ilgili olarak yapılacak tebliğlerde bilginin verilmesi için tayin olunan sürede cevap verilmemesi, eksik veya yanıltıcı bilgi verilmesi veya defter ve belge ibrazı için tayin olunan süre ile defter ve belgelerin süresinde ibraz edilmemesi durumunda haklarında Kanun’un ceza hükümlerinin uygulanması cihetine gidileceğinin ilgililere yazılı olarak bildirilmesinin şart olduğu, ancak bu ödevlerin yerine getirilmesine ilişkin usul ve esasların Maliye Bakanlığınca yapılan düzenleyici idari işlemlerle duyurulması halinde, ilgililere ayrıca yazılı olarak bildirilme şartı aranmayacağı hükümlerine yer verilmiştir.
213 sayılı Kanun'un 353. maddesinde;  bu maddede yazılı usulsüzlükler sonucunda vergi ziyaı da meydana geldiği takdirde bu ziyaın gerektirdiği vergi cezalarının ayrıca kesileceği ve bu cezalar hakkında 336 ncı madde hükmünün uygulanamayacağı, mükerrer 355. maddesinin sondan bir önceki fıkrasında; elektronik ortamda beyanname ile bildirim ve form verme mecburiyetine uymayanlara bu maddeye göre ceza kesilmesi halinde, 352 nci maddenin birinci derece usulsüzlüklerle ilgili (1) numaralı bendi ile ikinci derece usulsüzlüklerle ilgili (7) numaralı bendi uyarınca ayrıca ceza kesilemeyeceği, 18/05/2017 tarih ve 7020 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca eklenen son fıkrasında ise; Gelir Vergisi Kanununun 98/A maddesi uyarınca verilmesi gereken beyanname ile ilgili olarak bu maddeye veya 352 nci maddeye göre ceza kesilmesini gerektiren fiillerin, aynı zamanda 5510 sayılı Kanun uyarınca idari para cezası kesilmesini gerektirmesi durumunda aynı fiillerden dolayı bu madde ve 352 nci madde uyarınca ayrıca ceza kesilemeyeceği belirtilmiştir.