muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/2949, Karar No: 2024/996, Tarih: 08.05.2024

Dava konusu kararlarda hukuka aykırılık görülmediğinden davacının bu kararlar nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesine yönelik isteminin de reddi gerektiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI	:	Davacı tarafından, dava konusu işlemin savunma hakkı tanınmadan, mahkemeye erişim hakkı engellenerek ve masumiyet karinesi ihlal edilerek tesis edildiği; bir daha kamu görevinde çalışamayacak şekilde meslekten çıkarma  kararının ceza hukuku anlamında bir ceza olduğu, ceza yargılamasındaki tüm güvencelerin soruşturma ve  yargılamaya uygulanmasının gerektiği; meslekten çıkarma kararının dayanağının delillerle ortaya konulmadığı; meslekten çıkarma kararından önce savunmasının alınmadığı, masumiyet karinesinin, özel hayata saygı hakkı ilkesinin, mülkiyet hakkının, suçların ve cezaların şahsiliği ilkesinin ihlal edildiği; hakkında açılan ceza davasında beraatine karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği; eşi hakkındaki kovuşturma veya cezanın meslekten ihracına gerekçe yapılmasının Anayasaya, uluslararası sözleşmelere, usul ve yasalara aykırı olduğu; FETÖ üyeliği iddiasını kabul etmediği, işlemin tesis edildiği tarih itibarıyla veya sonrasında  bu konuda bir mahkeme kararının da bulunmadığı, 15 Temmuz 2016 tarihli darbe girişimi ile doğrudan ya da dolaylı hiçbir irtibatının bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	:	Davalı idare tarafından, Danıştay Beşinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK  HÂKİMİ  ... 'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME	:
Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
"a)	Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b)	Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)	Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması",
 sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
 Daire kararında da belirtildiği üzere, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan beraatine karar verildiği ve kararın 01/11/2017 tarihinde kesinleştiği görülmüştür.
667 sayılı KHK uyarınca, hâkimlerin ve savcıların terör örgütüne üyelik ve mensubiyeti bulunmasa da terör örgütü ile iltisaklı veya irtibatlı olmaları nedeniyle meslekte kalmalarının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmalarına yönelik işlem tesis edilebilmesi mümkündür. Nitekim dava konusu işlemler de davacının FETÖ/PDY terör örgütü ile iltisak ve irtibatının bulunduğu gerekçesiyle tesis edilmiştir.

667 sayılı KHK uyarınca, hâkimlerin ve savcıların terör örgütüne üyelik ve mensubiyeti bulunmasa da terör örgütü ile iltisaklı veya irtibatlı olmaları nedeniyle meslekte kalmalarının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmalarına yönelik işlem tesis edilebilmesi mümkündür. Nitekim dava konusu işlemler de davacının FETÖ/PDY terör örgütü ile iltisak ve irtibatının bulunduğu gerekçesiyle tesis edilmiştir.
Anayasa Mahkemesi, 14/11/2019 tarih ve E:2018/89, K:2019/84 sayılı kararında iltisaklı kavramını ''kavuşan, bitişen, birleşen'', irtibatlı kavramını ise ''bağlantılı'' olarak tanımlamış, bu kavramların hukuki niteliği ve objektif anlamının yargı içtihatlarıyla belirlenebileceğini belirtmiştir. Bu kavramlar ile, kişilerin cezai sorumluluğunu gerektiren örgüte üyelik ve mensubiyet kavramlarına nazaran terör örgütleri ile daha az yoğun ve atipik bir bağlantının vurgulandığı açıktır. Bu kapsamda kişilerin terör örgütleri ile irtibat ve iltisaklarının ortaya konulabilmesi için, örgütün amaçlarının gerçekleştirilmesi ya da örgütten yarar sağlamak maksadıyla gerek örgütten gelen talimatlar doğrultusunda gerekse inisiyatif alarak bulundukları hâl ve hareketler neticesinde örgüte veya kendilerine yarar sağladıkları ya da örgüt ile amaç birliği veya sosyal birliktelik görünümü içinde oldukları yönünde kanaat oluşması yeterlidir.
Bu itibarla, davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan beraatine karar verilmiş ise de, ceza muhakemesinde terör örgütüne üye olma suçu yönünden delil olarak değerlendirilemeyecek bir kısım fiil ve davranışlar ile bunlara ilişkin bilgi ve belgeler, üstün bir kamu gücü olan yargı yetkisini kullanan hâkim ve savcılar hakkında tesis edilen idari tedbir niteliğindeki işlemlerde terör örgütüne irtibat veya iltisakın sübut bulup bulmadığı yönünden örgüt üyeliğine göre farklı değerlendirilebilecektir.
 Bu çerçevede, davacının terör örgütü ile iltisak veya irtibatının bulunup bulunmadığına yönelik yargısal denetime ilişkin işbu dava dosyasında yer verilen tespitler birlikte değerlendirildiğinde, davacının FETÖ ile iltisak ve irtibatının olduğu sonucuna varıldığından bahisle verilen Danıştay Beşinci Dairesi kararı usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU	:
Açıklanan nedenlerle;
1.	Davacının temyiz isteminin reddine,
2.	Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Danıştay Beşinci Dairesinin temyize konu 19/04/2022 tarih ve E:2017/6485, K:2022/2354 sayılı kararının ONANMASINA,
              3. Kesin olarak, 08/05/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY

KARAR SONUCU	:
Açıklanan nedenlerle;
1.	Davacının temyiz isteminin reddine,
2.	Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Danıştay Beşinci Dairesinin temyize konu 19/04/2022 tarih ve E:2017/6485, K:2022/2354 sayılı kararının ONANMASINA,
              3. Kesin olarak, 08/05/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY 
	X- Dava dosyasında bulunan bilgi ve belgeler bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davalı idarece, temyizen bakılmakta olan dosyada, davacının terör örgütlerine veya Milli Güvenlik Kurulunca Devletin milli güvenliğine karşı faaliyette bulunduğuna karar verilen yapı, oluşum veya gruplarla iltisakı yahut bunlarla irtibatı olduğuna ilişkin yeterli delil sunulmadığı, sunulan delillerin ise davacının iltisakı veya irtibatını ortaya koyacak yeterlilikte ve nitelikte olmadığı, yalnızca davacının eşi hakkındaki tespitlerin davacı hakkında aleyhe hukuki sonuçlar doğurmayacağı, bu nedenle, davacının FETÖ ile iltisak ve irtibatının olduğu gerekçesiyle tesis edilen dava konusu kararlarda hukuka uyarlık bulunmadığı görülmüş olup aksi değerlendirmeyle verilen Daire kararında hukuki isabet bulunmadığından, davacının temyiz isteminin kabulü ve Daire kararının bozulması gerektiği oyuyla karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/884, Karar No: 2024/2511, Tarih: 08.05.2024

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2023/884 E.  ,  2024/2511 K.


"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2023/884
  Karar  No : 2024/2511  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU           : Serbest muhasebeci mali müşavir olan davacı adına, ...'e ait vergi borçlarının tahsili amacıyla müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenen ...  tarih ve ...-... sayılı ödeme emirlerinin iptali istemiyle açılan davayı kısmen kabul eden, kısmen reddeden ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı taraflarca yapılan istinaf başvurularını reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı adına mesleki sorumluluğu nedeniyle müteselsil sorumlu sıfatıyla ödeme emri düzenlenmesinin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İleri sürülen iddialar temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddine ve kararın onanmasına, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 08/05/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/3015, Karar No: 2024/2471, Tarih: 08.05.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2022/3015
   Karar	No : 2024/2471
TEMYİZ EDENLER	:1-(DAVACI) ... Gıda Maddeleri Giyim Temizlik Tarım Ürünleri İş Makineleri San. ve Dış Tic. Ltd. Şti.
VEKİLİ	: Av. ...
	 2- (DAVALI) ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU           : ... Bölge İdare Mahkememesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, taraflarca aleyhe olan kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:Davacı adına, yurt dışındaki alıcı firmaya belgesiz satış yaptığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2015 yılı kurumlar vergisi 215/Ekim-Aralık dönemi geçici vergi ile bu vergiler üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353/1, 353/6 ve mükerrer 355. maddeleri uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, davacı şirketin 2015 hesap döneminde yurt dışında alıcısı olan ...  şirketine 1.895.641,72-TL tutarında kayıt dışı satış gerçekleştirdiğinden ve söz konusu hasılatın kayıt ve beyan dışı bırakıldığından bahisle dava konusu cezalı tarhiyatlar yapılmış ise de;  tarhiyatların dayanağı vergi inceleme raporları ile ara kararları üzerine gönderilen bilgi ve belgeler irdelendiğinde, kayıt dışı hasılatın ... firmasına yapılan satışlara ait dört faturada müşteri adı kısmına ... firması yerine sehven ... firmasının adının yazılmasından dolayı meydana geldiği, sehven ... firması adına düzenlenen 28.04.2015, 03.07.2015, 14.08.2015 ve 02.09.2015 tarihli faturalarda belirtilen toplam tutarlar ile kayıt dışı satış olduğu belirtilen tutar karşılaştırıldığında söz konusu tutarların birbiriyle yaklaşık olarak uyuştuğunun görüldüğü, yurt dışı satışa ilişkin serbest bölge işlem formları, konşimentolar ve banka hareketleri de incelendiğinde bu durumun desteklendiği, herhangi bir envanter araştırmasına gidilmediği ve kayıt dışı hasılat elde edildiğine dair somut bir tespit yapılmadığı anlaşıldığından, eksik ve varsayıma dayalı inceleme sonucunda davacı adına 2015 yılı için tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile 2015/Ekim-Aralık dönemine ilişkin olarak tarh edilen vergi ziyaı cezalı geçici vergisinde hukuka uyarlık görülmediği, davanın; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353/1 maddesi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmı yönünden; özel usulsüzlük cezası kesilmesine dayanak teşkil eden ve bir örneği dosyada bulunan vergi inceleme raporunda hangi mal ya da hizmetlerin, ne kadar ve hangi tutarlarda, kimden ve hangi tarihlerde alındığı gibi olayın gerçek mahiyetini gösterir somut tespitler yapılmadığı gibi cezaya dayanak alınabilecek açık ve yeterli delillerin de ortaya konulmadığı, gerçeğe uygun belge vermeyen ve almayanın birlikte açık, mükellefi bağlayacak, hukuken itibar edilebilecek biçimde somut olarak tespit edilmemesi karşısında, cezai yaptırıma bağlanmış fiilin tüm unsurları ile oluşmuş bulunduğu söylenemeyeceğinden, hukuka uygunluk bulunmadığı; tek düzen hesap planı ve muhasebe ilkelerine uyulmamasından bahisle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/6 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden; olayda, davacı şirketin temsilcisine ... tarih ... nolu yevmiye kaydında daha önce senetsiz alacak doğmadığı halde neden 120-Alıcılar hesabının alacağına kayıt yapıldığı, 100-Kasa hesabının ve 120-Alıcılar hesabının 05.01.2015 tarihi itibariyle alacak bakiyesi verdiği ve bu durumun 31.01.2015 tarihini kadar devam ettiği belirtilerek söz konusu hususların neden kaynaklandığının sorulduğu, şirket temsilcisinin cevaben “Söz konusu muhasebe kayıtlarını avans hesabını çalıştırmadığımız için sehven gerçekleştirdik. Herhangi bir kastımız bulunmamaktadır

.01.2015 tarihi itibariyle alacak bakiyesi verdiği ve bu durumun 31.01.2015 tarihini kadar devam ettiği belirtilerek söz konusu hususların neden kaynaklandığının sorulduğu, şirket temsilcisinin cevaben “Söz konusu muhasebe kayıtlarını avans hesabını çalıştırmadığımız için sehven gerçekleştirdik. Herhangi bir kastımız bulunmamaktadır.” şeklinde ifade ve beyanda bulunduğu, yapılan kayıtların mevzuat hükümlerinde belirtilen tek düzen hesap planına aykırı olduğu ve davacının da beyanında bu durumu kabul ettiği görüldüğünden, hukuka aykırılık görülmediği,  213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmına gelince; olayda, davacı şirketin temsilcisine 2015 hesap dönemi içerisinde yaptığı ödemelere ait yevmiye kaydında nakit olarak yapılan 8.000,00-TL ve üzeri ödemeler ile ilgili olarak açıklama yapmasının istendiği, şirket temsilcisinin cevaben; “Söz konusu yevmiye kayıtlarında belirtilen ödemelerde'a yapılan 2 ödeme banka yoluyla, kalanı nakit yapılmıştır. ... Lojistik, Değirmen Sanayi, ... yemekçilik, ... Depolama şirketlerine yapılan ödemeler banka yoluyla yapılmış olup söz konusu ödemelere ait dekontları tarafınıza ibraz ediyoruz. Bunlar haricinde yapılan ödemeler nakit olarak gerçekleşmiştir.” şeklinde ifade ve beyanda bulunduğu, yapılan incelemede davacı şirketin 2015 yılında 87.769,97-TL, 12.600.00-TL ve 13.850,00-TL olmak üzere üç ayrı faturada mal ve hizmet alımının tutarının 8.000,00 TL ve üzerinde olduğunun tespit edildiği, bu mal ve hizmet alışlarının ödemelerinin banka, benzeri finans kurumları veya posta idareleri aracılığıyla yapılması gerekirken nakit olarak yapıldığı tespit olunduğundan kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık görülmediği  gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu 2015 yılı kurumlar vergisi, 215/Ekim-Aralık dönemi geçici vergi ile bu vergiler üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi Kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek tarafların istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:  
DAVACININ İDDİALARI: Olayda, kanunda ve ikincil mevzuatta suç olarak tanımlanana uyan bir eylemin bulunduğu tespit edilmeksizin tahsilat ve ödemeleri tevsik zorunluluğuna ve tek düzen hesap planına uyulmadığından bahisle kesilen özel usulsüzlük cezalarında hukuka uyarlık bulunmadığı iddiasıyla kararın aleyhe kısmının bozulması istenilmektedir. 
DAVALININ İDDİALARI: Vergi inceleme raporuna dayanılarak yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın aleyhe kısmının bozulması istenilmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Davalı tarafından savunma verilmemiştir. Davacının savunması yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Bölge İdare Mahkemesi kararının,  2015 yılı kurumlar vergisi 215/Ekim-Aralık dönemi geçici vergi ve bu vergiler üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353/1, 353/6. maddeleri uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarına ilişkin hüküm fıkrası, usul ve hukuka uygun olup taraflarca bu kısma ilişkin ileri sürülen temyiz iddialarının reddi gerektiği; davacının 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 355.maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasına  yönelik temyiz istemine gelince; olayda, davacı tarafından 2015 yılında, ... A.Ş.'ne (...)  87.769,97.TL, ... Meyve Sebze Makine San.Gıda İth.İhr.Tic.Ltd.Şti.'ne 12.600,00.-TL ve ... Restaurant  adlı firmaya 13.850,00.-TL ödeme yaptığı, ... yevmiye numarası ile 30.11.2015 tarihinde yevmiye defteri kayıtlarında gösterilen bu ödemelerini 100 Kasa hesabı kullanılmak suretiyle nakit olarak yaptığı tespit edildiğinden, tahsilat ve ödemeleri tevsik zorunluluğunu uyulmadığından bahisle ve nakit ödemeye ilişkin belgeler incelenmeksizin özel usulsüzlük cezası kesilmiş ise de, aynı günde aynı kişi veya kurumlarla yapılan işlemlerin tek bir ödeme veya tahsilat kabul edilip özel usulsüzlük cezası kesilebilmesi için nakit ödeme tutarının aynı günde aynı kişilerle düzenlenmiş belgelere ait olup olmadığının somut olarak ortaya konulması gerektiği, nakit ödeme tutarının ayrı tarihlerde düzenlenmiş ve nakit ödeme sınırı içerisinde kalan belgelere ait olması halinde yapılan işlemlerin tek bir ödeme veya tahsilat kabul edilerek özel usulsüzlük cezası kesilebilmesine hukuken olanak bulunmadığı sonucuna ulaşıldığından, nakit ödemeye ilişkin belgeler incelenerek suçun unsurları somut olarak ortaya konulmaksızın kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı anlaşıldığından, davacının bu kısma ilişkin temyiz isteminin kabulü, Bölge İdare Mahkemesi kararının bu kısmının bozulması gerektiği düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: Davacı adına, yurt dışındaki alıcı firmaya belgesiz satış yaptığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2015 yılı kurumlar vergisi 215/Ekim-Aralık dönemi geçici vergi ile bu vergiler üzereniden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353/1, 353/6 ve Mük.355. Maddeleri uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.
İLGİLİ MEVZUAT:213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 257/2.maddesinde, mükelleflere muameleleri ile ilgili tahsilat ve ödemelerini banka, benzeri finans kurumları veya posta idarelerince düzenlenen belgelerle tevsik etmeleri zorunluluğunu getirmeye ve bu zorunluluğun kapsamını ve uygulamaya ilişkin usul ve esaslarını belirlemeye yetkili olduğu, aynın Kanunun mükerrer 355/1.maddesindde bu Kanunun 86,148,149,150, mükerrer 242, 256 ve 257 nci maddelerinde yer alan zorunluluklar ile mükerrer 257 nci maddesi ve Gelir Vergisi Kanununun 98/A maddesi uyarınca getirilen zorunluluklara uymayanlara  özel usulsüzlük cezası kesileceği kurallarına yer verilmiştir. 
04 Temmuz 2003 Tarihli ve 25158 sayılı Resmi Gazete yayımlanan 320 Sıra Nolu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nin Tahsilat ve ödemelerin tevsik zorunluluğunun kapsamı, işlem tutarı, başlangıç tarihleri ve uygulanma esasları bölümünde, birinci ve ikinci sınıf tüccarlar, kazancı basit usulde tespit edilenler, defter tutmak zorunda olan çiftçiler, serbest meslek erbabı ile vergiden muaf esnafın kendi aralarında yapacakları ticari işlemleri ile nihai tüketicilerden (Türkiye’de mukim olmayan yabancılar hariç) mal veya hizmet bedeli olarak yapacakları (...) -Türk Lirasını aşan tahsilat ve ödemelerinin 01/08/2003 tarihinden itibaren banka veya özel finans kurumları aracı kılınarak yapılması ve bu kurumlarca düzenlenen dekont veya hesap bildirim cetvelleri ile tevsiki zorunlu olduğu, tespit edilen tutarın altında kalan tahsilat veya ödemelerin banka veya özel finans kurumları aracılığıyla yapılmasının ihtiyari olduğu, tespit edilen tutarı aşan avansların da banka veya özel finans kurumlarınca düzenlenen belgelerle tevsikinin zorunlu olduğu, tespit edilen tutarın üzerinde kalan işlemlerin tevsik zorunluluğundan kaçınmak amacıyla parçalara ayrılması kabul edilmeyeceği, aynı günde aynı kişi veya kurumlarla yapılan işlemler tek bir ödeme veya tahsilat kabul edileceği düzenlenmiştir. 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge İdare Mahkemelerinin  nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge İdare Mahkemelerinin  nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Bölge İdare Mahkemesi kararının,  2015 yılı kurumlar vergisi 215/Ekim-Aralık dönemi geçici vergi ile bu vergiler üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353/1, 353/6. maddeleri uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarına ilişkin hüküm fıkrası, usul ve hukuka uygun olup taraflarca ileri sürülen temyiz iddiaları, kararın belirtilen kısımlarının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Davacının , Bölge İdare Mahkemesi kararının, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 355.maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin hüküm fıkrası  yönelik temyiz istemine gelince;
Yukarıda yer verilen mevzuatın değerlendirtmesinden, birinci ve ikinci sınıf tüccarlar, kazancı basit usulde tespit edilenler, defter tutmak zorunda olan çiftçiler, serbest meslek erbabı ile vergiden muaf esnafın kendi aralarında yapacakları ticari işlemleri ile nihai tüketicilerden (Türkiye’de mukim olmayan yabancılar hariç) mal veya hizmet bedeli olarak yapacakları -olay tarihi itibariyle- 8.000,00.-Türk Lirasını aşan tahsilat ve ödemelerinin banka veya özel finans kurumları aracı kılınarak yapılması ve bu kurumlarca düzenlenen dekont veya hesap bildirim cetvelleri ile tevsikinin zorunlu olduğu, belirtilen tutarın üzerinde kalan işlemlerin tevsik zorunluluğundan kaçınmak amacıyla parçalara ayrılmasının kabul edilmeyeceği, aynı günde aynı kişi veya kurumlarla yapılan işlemler tek bir ödeme veya tahsilat kabul edileceği, nakit ödeme tutarının ayrı tarihlerde düzenlenmiş ve nakit ödeme sınırı içerisinde kalan belgelere ait olması halinde yapılan işlemlerin tek bir ödeme veya tahsilat  olarak kabul edilemeyeceği anlaşılmaktadır.