muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/1734, Karar No: 2024/3653, Tarih: 03.06.2024

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkün olup dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri yukarıda sözü edilen yasal düzenleme uyarınca hukuki denetimle sınırlı olarak incelenen kararın  bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3.	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 03/06/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
(X)-KARŞI OY :
Bakılmakta olan dava, davacı adına komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporunun done alındığı vergi inceleme raporuna  dayanılarak ihtilaflı dönem için yapılan cezalı tarhiyata karşı açılmış; verilen karara yönelik istinaf başvurusunun reddi üzerine davalı idare bu kez temyiz yoluna başvurmuştur. Temyiz başvurusu, çoğunluk görüşüyle, kararın “hukuki denetimle sınırlı” olarak incelenmesi sonucunda bozulmasını gerektirecek bir neden bulunmadığı belirtilerek reddedilmiş ve kararın onanmasına karar verilmiştir. 
Temyiz mercilerinin esas rolü; ülke genelinde, hukukun uygulanmasında içtihat birliğinin sağlanmasıdır. Bu bakımdan Danıştay’ın temyiz mercii olarak görevi, kural olarak, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır. Başka bir anlatımla, temyiz denetiminde, olaya uygulanacak hukuk kuralının; doğru belirlenip belirlenmediğine, doğru yorumlanıp yorumlanmadığına ve aynı zamanda doğru olarak uygulanıp uygulanmadığına bakılır; uyuşmazlığın maddi yönüyle ilgilenilmez. 2575 sayılı Danıştay Kanunu’nun 23. maddesinin (a) fıkrasına, 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanunun 6. maddesiyle eklenen cümle bu durumu kurala bağlamıştır.

Anayasa Mahkemesi’nin birçok kararında vurgulandığı gibi, “kişilerin adil bir şekilde yargılanmalarını sağlamayı ve denetlemeyi amaçlayan” gerekçeli karar hakkı adil yargılanma hakkının unsurlarından biridir. Gerekçeli karar hakkı; sadece “tarafların muhakeme sırasında ileri sürdükleri iddialarının kurallara uygun biçimde incelenip incelenmediğini bilmeleri” için değil, aynı zamanda, “demokratik bir toplumda kendi adlarına verilen yargı kararlarının sebeplerini toplumun öğrenmesinin sağlanması” için de gereklidir (Sencer Başat ve diğerleri [GK], B. No: 2013/7800, 18/6/2014, §§ 31, 34). Kanun yolu incelemesi sonucunda verilen kararda gerekçelerinin ayrıntılı olmaması bu hakkın ihlal edildiği şeklinde yorumlanmamaktadır. Kanun yolu incelemesi yapan merciinin yargılamayı yapan mahkemeyle aynı sonuca ulaşması ve bunu aynı gerekçeyi kullanarak veya atıfla kararına yansıtması, kararın gerekçelendirilmiş olması bakımından yeterlidir (Yasemin Ekşi, B. No: 2013/5486,  01/12/2013 § 57): Ancak çoğunluk görüşünde, Danıştay Kanunu’nun 23. maddesine atıfla "hukuki denetimle sınırlı inceleme" sonucunda karar verildiği belirtilmekle yetinilmiştir. Halbuki, uyuşmazlığın incelenen hukuki yönünün açıklığa kavuşturulması, gerekçelendirilmesi gerekir.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 341. maddesinde yer alan "Vergi ziyaı, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade eder." kuralıyla vergi ziyaı tanımlanmış; ayrıca, maddede, vergi mükellef veya sorumlusunun vergi ziyaına neden olabilecek kimi yasaya aykırı halleri sayılmıştır. Kanun’un Vergi Ziyaı Cezası başlıklı 344. maddenin ikinci fıkrasında ise, vergi ziyaına 359. maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde bu cezanın üç kat olarak uygulanacağı kurala bağlanmıştır. 359. maddede de, defter, kayıt ve belgeleri tahrif edenler veya gizleyenler veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleyenler veya bu belgeleri kullananlar kaçakçılık fiilerini işlemiş olacakları belirtilmiş; ayrıca, sahte belge, “gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belge”; muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge ise, “gerçek bir muamele veya duruma dayanmakla birlikte bu muamele veya durumu mahiyet veya miktar itibariyle gerçeğe aykırı şekilde yansıtan belge” olarak tanımlanmıştır. Bu halde, 359. maddede sayılan sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme ve kullanma eylemleri ile vergi ziyaı ortaya çıkmışsa, vergi ziyaı cezası üç kat olarak kesilecektir. Vergi Usul Kanunu’nun 30. maddesinin 2. fıkrasının (4) numaralı bendine göre de, defter kayıtları ve bunlarla ilgili vesikaların vergi matrahının doğru ve kesin olarak tespitine imkân vermeyecek derecede noksan, usulsüz ve karışık olması dolayısıyla ihticaca salih bulunmaması re’sen tarh sebebidir. Sözü edilen kurallara göre, sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenlemesi veya kullanılması re’sen takdiri gerektiren sebep olup bu hallerin varlığında, re’sen verginin tarh edileceği ve tarh edilen bu vergiye bağlı olarak da vergi ziyaı cezası kesileceği hususu belirli, ulaşılabilir ve öngörülebilir niteliktedir.

Sahte belgenin ne olduğunu (olayda sahte fatura) tanımlayan 359. madde, bakılmakta olan davada uygulanacak yasa kuralıdır. Diğer deyişle olayda, 359’uncu maddenin yorumu ve maddi olaya uygulanması söz konusudur. Vergi usuldeki sahte fatura, gerçekte şeklen mevzuatın öngördüğüne uygundur. Ancak, bu tür fatura ile yapılan işlem, hukuk normunda nitelenen sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcıdır. Normun nitelemesi ise hukukidir. Tıpkı, ceza hukukunda gerçekleşen maddi bir olayın suç olarak nitelendirilmesi gibi. Sahte fatura olayında da, mahkemelerin yaptıkları saptamaya göre gerçek olan işlemlerin suç, yani sahte fatura düzenleme ve/veya kullanma eylemleri oluşturup oluşturmadığının nitelendirilmesi söz konusudur. Bu ise, hukuki bir nitelemedir. Esasen, hukuk kuralı (norm) ölçü alınarak yapılacak her türlü niteleme, hukukidir. Temyiz mercii, 359. maddenin içeriğine göre, idareyi belgenin sahte olduğu sonucuna ulaştıran tespitlerin mahkeme hükmündeki hukuki nitelendirilmesinin denetimini yapar.
Nitekim Danıştay’ın diğer vergi daireleri ve Vergi Dava Daireleri Kurulu, sahte fatura veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı fatura düzenleme ve kullanmadan kaynaklanan bu tür uyuşmazlıklarda verilen kararların temyiz incelemesini, uyuşmazlığın maddi/hukuki ayrımına girmeksizin yapmaktadır. Temyizde, mahkemece, bu tür belge düzenleme ve kullanma fiillerinin işlendiğine dair vergi incelemesine yetkili olanlarca düzenlenen raporda yer alan tespitlerin incelenip değerlendirilerek, davada uygulanacak hukuk kuralına göre, yaptığı hukuki nitelendirmenin hukuka uygun olup olmadığı incelemesi yapılarak sonucuna varılmaktadır. Danıştay Kanunu’nun 23. maddesine 6723 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 23/07/2016 tarihinden sonra da bunu sürdürmektedir.
Açıklanan nedenle, temyize konu kararın, sahte belge düzenleme fiiline dayanak alınan davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin uygulanacak  kural kapsamında hukuki nitelendirmesinin hukuka uygun olup olmadığının denetiminde, sözkonusu bu tespitler ile temyiz aşamasında ileri sürülen iddialar incelenerek değerlendirilmesi suretiyle karar verilmesi gerektiği görüşüyle karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/10443, Karar No: 2024/3669, Tarih: 03.06.2024

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2023/10443 E.  ,  2024/3669 K.


"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/10443
Karar No : 2024/3669
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...  
VEKİLİ	: Av....
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Gıda Ticaret Anonim Şirketi
                                                        ...
İSTEMİN	KONUSU	:	... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem: Davacı adına, 2012 yılı için  re'sen salınan kurumlar vergisi ve aynı yılın Ocak-Mart dönemi için re'sen salınan geçici vergi ile söz konusu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak kesilen bir kat vergi ziayı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dördüncü Dairenin bozma hükmüne uyulmak suretiyle dava konusu tarhiyatın örtülü kredi kullandırılmasından kaynaklan kısmı yönünden dava reddedilmiş, taşınmaz satış bedeline eklenen 3.205.720,17 TL'den kaynaklanan kısmı ise kaldırılmıştır. 
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI		: Davacı adıan yapılan tarhiyatta hukuka aykırlık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI               :  Savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'ÜN	DÜŞÜNCESİ	:	Temyiz isteminin reddi  gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
 Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvurularının, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebileceği, temyiz istemine konu yapılan hüküm fıkrasının  Danıştay Dördüncü Dairesinin 12/01/2022 tarih ve E:2021/721, K:2022/80 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen hüküm fıkrasının  bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Mahkemesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen onbeş gün içinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 03/06/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/5314, Karar No: 2024/3629, Tarih: 03.06.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 DÖRDÜNCÜ DAİRE  
Esas     No : 2023/5314
Karar	No : 2024/3629                                                                       
TEMYİZ EDEN TARAFLAR                     :
                         1- DAVACI    								: ... Anonim Şirketi (...
                             VEKİLİ                         : Av. ...
                         2- DAVALI : ... Belediye Başkanlığı 
                             VEKİLİ                          : Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin  ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca aleyhlerine olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı tarafından; mülkiyeti davalı idareye ait İzmir İli, Buca İlçesi, Menderes Caddesi No:...-... adresinde tapuda ... ada, ... parsel üzerinde bulunan taşınmazın 14/07/2018-01/11/2018 tarihleri arasında akaryakıt istasyonu olarak kullanılmak suretiyle fuzulen işgal edildiğinden bahisle davacı şirket adına 352.000,00 TL ecrimisil tahakkuk ettirilmesine ilişkin ... tarih ve ...-... sayılı Ecrimisil İhbarnamesinin iptali istenilmiştir.

YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı tarafından; mülkiyeti davalı idareye ait İzmir İli, Buca İlçesi, Menderes Caddesi No:...-... adresinde tapuda ... ada, ... parsel üzerinde bulunan taşınmazın 14/07/2018-01/11/2018 tarihleri arasında akaryakıt istasyonu olarak kullanılmak suretiyle fuzulen işgal edildiğinden bahisle davacı şirket adına 352.000,00 TL ecrimisil tahakkuk ettirilmesine ilişkin ... tarih ve ...-... sayılı Ecrimisil İhbarnamesinin iptali istenilmiştir. 
               İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı şirket tarafından anılan taşınmazın izin alınmaksızın 14/07/2018-01/11/2018 tarihleri arası dönemde 110 gün süre ile akaryakıt istasyonu olarak kullanılmak suretiyle fuzulen işgal edildiği ve ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:.... sayılı kararı ile 2016 yılı için aylık ecrimisil bedelinin 50.677,15 TL olarak hesaplandığı dikkate alındığında, 2016 yılı için belirlenen aylık ecrimisil bedeli olan 50.677,15 TL üzerinden 2016 yılı yeniden değerleme oranında artırım uygulanmak suretiyle yapılan hesaplama da, anılan taşınmaza ilişkin aylık ecrimisil bedelinin 50.677,15*1.0383=52.618,08TL, 2017 yılı için belirlenen aylık ecrimisil bedeli olan 52.618,08TL üzerinden 2017 yılı yeniden değerleme oranında artırım yapılmak suretiyle yapılan hesaplamada, anılan taşınmaza ilişkin 2018 yılı aylık ecrimisil bedelinin 52.618,08*1.1447=60.231,92TL olması gerektiği, bu durumda, mülkiyeti Buca Belediyesi'ne ait, İzmir İli, Buca İlçesi, ... Caddesi, No:...-...  adresinde bulunan taşınmazda 09/11/2012 tarihinde tahliye edilen davacı şirketin ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı üzerine anılan yerde tekrar faaliyette bulunması dolayısıyla taşınmazı izin almaksızın 14/07/2018-01/11/2018 tarihleri arasında 110 gün süre ile akaryakıt istasyonu olarak kullanmak suretiyle fuzulen işgalini sürdürdüğü dönem için ecrimisil tutarının (60.231,92TL /30 gün) * 110 gün = 220.850,37TL olması gerektiği anlaşıldığından, dava konusu Ecrimisil İhbarnamesinin bu miktara yönelik kısmında hukuka aykırılık, bu tutarı aşan 131.149,63TL'lik kısmında ise hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin 131.149,63 TL'ye ilişkin kısmının iptali, davanın 220.850,37 TL'ye yönelik kısmının ise reddine karar verilmiştir
              Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI : Davalı Belediye tarafından, ... İnşaat Sanayi Teknik Hizmetler Ltd. şirketi lehine 49 yıllığına intifa hakkı tesis edilerek tapu siciline şerh verilen taşınmazın anılan şirket ile aralarında  yapılan ve süresi 01/03/2022 tarihinde sona erecek kira sözleşmesine göre kiralandığı ve kira bedelinin peşin ödendiği, akaryakıt servis ve satış istasyonu faaliyetinin bu kira sözleşmesine dayalı olarak sürdürüldüğü, davalı idare tarafından gerçekleştirilen tahliye işlemine karşı açılan davada ise davalı idarenin mühadalesinin menine karar verildiği, bu duruma göre hukuki bir nedene dayalı olarak taşınmaz üzerinde tasarrufta bulundukları, fuzulen işgalden bahsedilemeyeceği iddia edilerek usul ve yasaya aykırı Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI	: ... Sulh Hukuk Mahkemesinin E:..., K:... sayılı ilamının Yargıtay ... Hukuk Dairesinin ... tarih ve kararı ile bozulduğu, her ne kadar Yargıtay'ın bozma kararı gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nde yapılan yargılamada yerel mahkeme tarafından önceki kararında direnme kararı verilmiş ise de; davacının davalı Belediye Başkanlığına yönelik kiracılığın tespiti davasının reddedildiği, ilk derece ve yüksek mahkeme kararlarının gerekçe kısmına göre değil hüküm kısmının uygulanması gerektiği, davacı şirketin alt kiracı olduğu ve aralarında kira sözleşmesi imzalanmadığı, bilirkişi raporu ile belirlenen ecrimisil bedelinin rayiç kira bedeline göre düşük olduğu ve şirketin ticari defterleri incelenmeksizin tesit edilen bedelin düşük olduğu ileri sürülerek usul ve yasaya aykırı mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.   
DAVACININ SAVUNMASI	:Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DAVALININ SAVUNMASI	:Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ                                        : ...
DÜŞÜNCESİ	: Taraflardan davalı idarenin temyiz isteminin reddi ile İdare Mahkemesi kararının iptale ilişkin kısmının gerekçeli onanması, davacının temyiz isteminin kabulu ile redde ilişkin kısmının ise bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:

TETKİK HÂKİMİ                                        : ...
DÜŞÜNCESİ	: Taraflardan davalı idarenin temyiz isteminin reddi ile İdare Mahkemesi kararının iptale ilişkin kısmının gerekçeli onanması, davacının temyiz isteminin kabulu ile redde ilişkin kısmının ise bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
	2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 75. maddesinin 1. fıkrasında; Devletin özel mülkiyetinde veya hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmaz malların, gerçek ve tüzel kişilerce işgali üzerine, fuzuli şagilden ecrimisil isteneceği; son fıkrasında da, işgal edilen taşınmaz malın, idarenin talebi üzerine, bulunduğu yer mülkiye amirince en geç 15 gün içinde tahliye ettirilerek, idareye teslim edileceği hükmü yer almıştır.
	 Olayda, mülkiyeti Buca Belediyesi'ne ait İzmir İli, Buca İlçesi, İnönü Mahallesi, ... ada, ... parsel ile ... ada ... parsel üzerinde bulunan taşınmazların ... günlü, ... sayılı Belediye Meclis kararıyla, 49 yıllığına ... İnşaat Sanayi Teknik Hizmetler Limited Şirketine kiraya verildiği, bilahare intifa hakkı sahibi belediye iştiraki anılan şirket ile davacı şirket arasında uyuşmazlık konusu taşınmazlara ilişkin olarak 01/03/2012-01/03/2022 tarihlerini kapsayan kira sözleşmesi imzalandığı, Buca Belediye Meclisinin ... günlü, ... sayılı kararıyla, yapılan kiralama ve intifa işleminin kanunun aradığı şartları taşımaması sebebiyle Buca Belediye Meclisinin ... günlü, ... sayılı kararının iptaline karar verildiği, bunun üzerine davacı şirket kiracı sıfatını haiz iken davalı idare tarafından ... İnşaat Sanayi Teknik Hizmetler Limited Şirketine karşı açılan tahliye davası sonucunda verilen davanın kabulüyle taşınmazdan tahliyesine yönelik ... Sulh Hukuk Mahkemesinin ... tarih ve, E:... K:... sayılı kararına dayanılarak davacı şirketin, anılan taşınmazlardan tahliyesinin gerçekleşmesi neticesinde davalı belediye ile anılan şirkete karşı açtığı el atmanın önlenmesi davasında; davacı şirketin ... İnşaat Sanayi Teknik Hizmetler Limited Şirketi ile olan kiracılık ilişkisinin tespitine ve davalı idare ile ... İnşaat Sanayi Teknik Hizmetler Limited Şirketi tarafından gerçekleştirilen müdahalenin önlenmesi yolunda  ... Sulh Hukuk Mahkemesince verilen ... tarih ve E:... K:... sayılı karar sonucunda, 05/02/2014 tarihinde anılan yerde tekrar faaliyette bulunan davacı şirketin, taşınmazı izin almaksızın fuzulen işgal ettiğinden bahisle 05/02/2014-02/07/2014 dönemine ilişkin olarak belirlenen 296.000,00 TL'nin takakkukuna yönelik dava konusu ecrimisil ihbarnamesinin düzenlenmesi üzerine görülmekte olan dava açılmıştır.

Öte yandan; davacının kiracılık sıfatının tespiti, muarazanın giderilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemiyle açılan dava sonucunda, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin ... tarih ve, E:..., K:... sayılı, davacının kiracılık sıfatının devam ettiğinin tespitine, muarazanın giderilmesi ve müdahalenin önlenmesini amaçlayan davanın ise kabulüne ilişkin kararın temyizi üzerine Yargıtay ... Hukuk Dairesinin ... tarih ve, E:..., K:... sayılı kararıyla; "...davacı şirket ile taşınmazların maliki olan davalı Belediye arasında doğrudan bir hukuki ilişki bulunmadığı, kira sözleşmelerinin intifa hakkı sahibi ve kiracılık sıfatı bulunan ... İnşaat Sanayi Teknik Hizmetler Limited Şirketi ile yapıldığı ancak ... gün ve ... sayılı Belediye Meclis kararı ile kurulan intifa hakkının sözkonusu meclis kararının iptali sonucunda anılan şirketin taşınmazlara ilişkin tasarruf hakkının ortadan kalktığı, bu hakkın doğrudan belediyeye geçtiği, dolayısıyla kira sözleşmelerinin dayanaksız kalarak, davacının anılan taşınmazlarda bulunmasının haklı, meşru ve hukuki bir gerekçesi kalmadığı, bu nedenle mahkemenin davanın reddine karar vermesi gerekirken, hatalı nitelendirme ile hüküm kurulduğu..." gerekçesiyle bozulduğu, bozma kararına uyulmayarak ... Sulh Hukuk Mahkemesinin ...  tarih ve, E:..., K:... sayılı kararıyla da;  önceki gerekçeler genişletilmek suretiyle direnme kararı verildiği, bu kararın temyizen incelenmesi sonucunda, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun ... tarih ve, E:...-..., K:... sayılı kararıyla onandığı anlaşılmaktadır.
	Uyuşmazlıkta; davacının adli yargıda açtığı kiracılık sıfatının tespiti istemli davada; Mahkemece, kiracılık ilişkisinin tespiti yönünde karar verilmesi ve bu kararın da Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından 06/04/2021 tarihinde onanmasından dolayı davacının, söz konusu taşınmaz üzerindeki kiracılık sıfatının dava konusu işlemin tesis edildiği tarih itibariyle devam ettiği ve işgalci konumunda olmadığı yargı kararıyla tespit edildiğinden, davacıdan 2886 sayılı Kanun'un 75. maddesine istinaden ecrimisil istenemeyeceği kuşkusuzdur. 
	Bu nedenle; İdare Mahkemesince istinaf yolu açık olarak dava konusu işlemin kısmen iptali, kısmen de davanın reddi yolunda verilen karara taraflarca yapılan istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge İdare Mahkemesince istinaf başvurusunun reddi yolunda karar verilmiş ise de, gelinen bu aşamada davacının kiracılık ilişkisinin tespitine karar verildiğinden davacıdan ecrimisil istenebilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.
	Bu durumda, temyize konu Bölge İdare Mahkemesince verilen kararının iptal hükmünün yukarıda belirtilen gerekçe ile onanmasına, davanın reddine ilişkin kısmın ise bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.
KARAR SONUCU	:
	Açıklanan nedenlerle;
	1.	Temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının,  davalı idarenin temyiz isteminin reddi ile anılan temyize konu kararın iptale ilişkin kısmının yukarıda belirtilen gerekçeyle ONANMASINA,

Bu durumda, temyize konu Bölge İdare Mahkemesince verilen kararının iptal hükmünün yukarıda belirtilen gerekçe ile onanmasına, davanın reddine ilişkin kısmın ise bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.
KARAR SONUCU	:
	Açıklanan nedenlerle;
	1.	Temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının,  davalı idarenin temyiz isteminin reddi ile anılan temyize konu kararın iptale ilişkin kısmının yukarıda belirtilen gerekçeyle ONANMASINA,
	2. Davacının temyiz isteminin kabulü ile anılan temyize konu kararın redde ilişkin kısmının BOZULMASINA,	
	3. Bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın İdare Dava Dairesine gönderilmesine, 03/06/2024  tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.