muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/5698, Karar No: 2024/1866, Tarih: 13.05.2024

. Hurda (iplik kırpıntısı) olarak beyan edilen ikincil işlem görmüş ürünlerin düşük, buna karşılık ikinci kalite eşyaya denk gelen ikincil işlem görmüş ürünlerin oransal büyüklüğü dikkate alınarak ikincil işlem görmüş ürünlere isabet eden kısmın asıl işlem görmüş ürün üzerinden vergilendirilmesi gerektiği belirtilmektedir. Kapasite raporlarına göre, şirketin muhtelif tül kumaş, jakarlı dokuma kumaş işleme tesisinde üretim için %5 fire öngörüldüğü, firmanın sentetik iplik tüketim kapasitesinin 1.392.650 kg olduğu, 207 makine ile bu üretimin gerçekleştirilebildiği, toplam yıllık iplik ihtiyacının 1.730.723 kg olarak belirlendiği, firmanın son 3 yıllık dönemde bu ihtiyacın 15 katı (26.268.968,32 kg) iplik alımı yaptığı, şirketin üretim sırasında gerçek bir fire çıkmamasına karşılık %5 fire olarak gösterdiği 146.749,63 kg muhtelif cins iplikle alakalı olarak asıl işlem görmüş ürün üzerinden vergilendirme yapılarak 2006/12 sayılı Dahilde İşleme Rejimi Tebliği'nin 45. maddesinde yer alan "Şartlı muafiyet sistemi kapsamında ithal edilen ve Türkiye Gümrük Bölgesi dışına veya serbest bölgelere ihracatı gerçekleştirilmeyen eşya” ifadesi uyarınca 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesi hükmü çerçevesinde müeyyide uygulanması gerektiği ifade edilmektedir.

Dahilde İşleme Rejimi kapsamında; ilk olarak bu rejim kapsamında ithal edilen eşyanın olmasının, ikinci olarak ise belge/izin şartlarına uygun şekilde ithal edilen eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesi dışına ihracatının gerçekleştirilmesinin şart olduğu, dolayısıyla somut olayda davacının dahilde işleme izin belgesinin müeyyideli olarak kapatılabilmesi için dahilde işleme rejimine aykırı olarak belge kapsamında ithal edilen eşyanın, süresi içinde belgeye uygun bir şekilde ihraç edilmediğinin tespit edilmesi gerektiği açıktır.
	Olayda, dava konusu ... tarih ve ... sayılı dahilde işleme izin belgesi kapsamında ithal edilen eşyaya ilişkin taahhütlerin süresi içinde belgeye uygun bir şekilde yerine getirildiği kabul edilerek söz konusu belgenin kapatıldığı görülmektedir. Ancak sonradan kontrol raporu kapsamında gerçekleştirilen inceleme neticesinde yapılan yeniden değerlendirme sonucunda söz konusu belgenin açılarak müeyyideli olarak tekrar kapatıldığı anlaşılmaktadır.
	Davacı şirketin, dava konusu dahilde işleme belgesi kapsamında gümrük muafiyetli olarak ithal ettiği ürünlerin tamamını ihraç edilen mamul bünyesinde kullanmış olduğu için belgenin önce müeyyidesiz olarak kapatıldığı ve anılan raporda da bahsedildiği üzere davacının üretim firesinin İstanbul Sanayi Odası tarafından 10/12/2017 tarihine kadar geçerli olmak üzere düzenlenen kapasite raporunda öngörülen %5 fire oranında kaldığı, fire oranının %5'in üstünde olduğuna ilişkin başkaca bir tespitin de bulunmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, davacı şirketin üretiminde gerçek bir fire çıkmamasına karşılık, %5 oranında üretim firesi gösterilerek asıl işlem görmüş ürünün ikinci kalite olarak (ikincil işlem görmüş ürün) üretilip yurt içinde doğrudan veya işlenerek satıldığı hususunun her türlü şüpheden uzak ve somut bir şekilde ortaya konulamadığı görülmektedir.
	Bu durumda; davacı şirket adına düzenlenen ... tarih ve ... sayılı Dahilde İşleme İzin Belgesine ait taahhüt hesabının müeyyideli olarak kapatılmasına ilişkin işlemde ve bu işleme yapılan itirazın zımnen reddine dair işlemde hukuka uygunluk görülmemiştir.
	Bu itibarla, davanın reddi yönündeki .... İdare Mahkemesi kararına yönelik olarak davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdare Dava Dairesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin KABULÜNE,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı temyize konu kararının BOZULMASINA, 
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdare Dava Dairesine gönderilmesine, 13/05/2024 tarihinde esasta oy birliğiyle, gerekçede oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi. 
(X)-KARŞI OY :

KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin KABULÜNE,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı temyize konu kararının BOZULMASINA, 
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdare Dava Dairesine gönderilmesine, 13/05/2024 tarihinde esasta oy birliğiyle, gerekçede oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi. 
(X)-KARŞI OY :
	Dava konusu işleme ve mahkeme kararına esas alındığı anlaşılan sonradan kontrol raporunun incelenmesinden; şirketin her bir dahilde işleme belgesinde %5 olarak uyguladığı fire miktarının gerçek bir fire olmadığı, ekonomik değeri olan ve yurt içinde satılan millileşmemiş eşya olan asıl işlem görmüş ürün olduğu değerlendirmesine yer verilerek şirketin üretim özellikleri ve teknolojisi dikkate alındığında gerçek anlamda fire bulunmadığından; dahilde işleme izin belgeleri kapsamında hammadde sarfiyat tablolarında düşülen rakamların gerçekleşen ithalat rakamları üzerinden hesaplanarak isabet eden gümrük vergi ve resimlerinin cezalı olarak tahsilinin gerektiği ifade edilmiş olup, Bölge İdare Mahkemesince salt anılan rapor esas alınmak suretiyle karar verildiği, rapordaki tespitlerin doğruluğu konusunda herhangi bir araştırma yapılmadığı, kararda davacının rapora yönelik iddialarının karşılanmadığı görülmektedir.
	Bu haliyle salt anılan rapor esas alınarak yapılan değerlendirme sonucu karar verilmesinde hukuki isabet bulunmamakta olup; Bölge İdare Mahkemesince yeniden yapılacak olan yargılamada, sonradan kontrol raporunun hazırlanmasına esas teşkil eden müfettiş incelemesi neticesinde elde edilen tüm bilgi ve belgeleri içeren işlem dosyasının dava dosyasına sunulması sağlandıktan sonra, ilk olarak davacının iddiaları çerçevesinde anılan rapordaki tespitlerin yerinde olup olmadığının değerlendirilmesi, bu değerlendirme yapılırken yıllara özgü olarak tedarik edilen hammaddelerde oluşabilecek firenin gerçek bir fire olup olmadığının belirlenmesi, şirket tarafından yurt içinde ikincil işlem görmüş ürün ve hurda olarak satılan ürünlerin asıl işlem görmüş ürün ya da fire kapsamında kalmış ürün olup olmadığı araştırılarak gerekirse bilirkişi raporu alınmak suretiyle, anılan raporda yer alan tespitlerin fire oranları dikkate alınarak uygun olup olmadığı, hesaplamanın somut verilere dayanıp dayanmadığının dikkate alınması, hammaddelerin işlenmesiyle ortaya çıkacak ürünlerin ne kadarlık kısmının geri dönüştürülebileceği, ne kadarlık kısmının ikincil işlem görmüş ürün ve hurda niteliğindeki işlem görmüş ürün olduğunun araştırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği görüşüyle gerekçe yönünden Daire kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2021/1897, Karar No: 2024/1862, Tarih: 13.05.2024

"İçtihat Metni"
       T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2021/1897
Karar	No : 2024/1862                                                                   
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Sağlık Hizmetleri ve Yapı San. Tic. Ltd. Şti.	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü 	  
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN_KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun uyarınca verilen idari para cezasının tahsili için davalı idarece düzenlenen 770.310,00 TL tutarındaki ... tarih ve ... ana takip dosya numaralı ödeme emrinin iptali istenilmektedir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararıyla; dava açılmayarak kesinleşen ve vadesinde ödenmeyen amme alacağının tahsili için düzenlendiği anlaşılan ... tarih ve ... ana takip dosya numaralı ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdare Dava Dairesince; 6502 sayılı Kanun uyarınca davacıya verilen idari para cezası işlemine yönelik dava açıldığı ve esastan incelenerek reddine karar verildiğinden, alacağın süresinde ödenmemesi üzerine 6183 sayılı Kanun kapsamında bir alacak olması nedeniyle ödeme emri düzenlenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, öte yandan idari para cezaları yönünden genel kanun niteliğinde olan 5326 sayılı Kabahatler Kanunu uyarınca genel bütçeye gelir kaydedilen idari para cezalarına ilişkin ödeme emri düzenlenebilmesi için alacağın kesinleşmiş olması gerekmekle birlikte, 28/05/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanun'un 78. maddesinin 2. fıkrasında yer alan idare mahkemesinde iptal davasının açılmış olmasının, kararın yerine getirilmesini durdurmayacağına ilişkin düzenlemenin 5326 sayılı Kanun'da yer verilen düzenlemeden sonra getirilmiş olması nedeniyle, bu haliyle özel nitelikte kanun olan 6502 sayılı Kanun'un 78. maddesinde yer alan ve sonraki tarihli olan bu düzenlemenin uyuşmazlığa uygulanması gerektiği, dolayısıyla, 6502 sayılı Kanun'un 78. maddesinin 2. fıkrası gereğince, bu Kanun uyarınca verilen idari para cezasının 6183 sayılı Kanun uyarınca tahsili için idare mahkemesinde açılmış bulunan davanın kesinleşmesi zorunluluğu bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI: Davacı tarafından, ödeme emrinin kesinleşmiş bir kamu alacağını içermesi gerektiği, kararda ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığından bahsedilse de gerekçe gösterilmediği, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.   
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI: Davacı tarafından, ödeme emrinin kesinleşmiş bir kamu alacağını içermesi gerektiği, kararda ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığından bahsedilse de gerekçe gösterilmediği, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.   
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
	MADDİ OLAY : 
	Dava; 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 4. ve 50. maddelerine aykırılık nedeniyle aynı Kanun'un 77. ve 78. maddeleri uyarınca İstanbul Valiliğinin ... tarihli ve ... sayılı işlemiyle uygulanan 770.310,00 TL idari para cezasının süresinde ödenmediğinden bahisle tahsili amacıyla 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun uyarınca düzenlenen ... tarihli ve  ... ana takip numaralı ödeme emrinin iptali istemiyle açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un Ödeme Emri" başlıklı 55. maddesinde, “Amme alacağını vadesinde ödemeyenlere, 15 gün içinde borçlarını ödemeleri veya mal bildiriminde bulunmaları lüzumu bir ödeme emri ile tebliğ olunur.” hükmü yer almış; "Ödeme Emrine İtiraz" başlıklı 58. maddesinde ise, "kendisine ödeme emri tebliğ olunan şahsın, böyle bir borcu olmadığı veya kısmen ödediği veya zamanaşımına uğradığı hakkında tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde itirazda bulunabileceği" hükme bağlanmıştır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Dosyanın incelenmesinden; dava konusu ödeme emrinin dayanağı olan idari para cezasının iptali istemiyle açılan davada, .... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararı ile  davacı şirket tarafından devre tatil satışlarına ilişkin sözleşme ve uygulamalarda 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun ve ilgili Yönetmelik hükümlerine aykırı hareket edildiği anlaşıldığından dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, davacı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine de  ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, ancak söz konusu kararın temyiz aşamasında Danıştay Onuncu Dairesinin 16/04/2024 tarih ve E:2020/901, K:2024/1379 sayılı kararı ile "dava konusu idari para cezası miktarı belirlenirken işletmenin yıllık gayrisafi gelirinin hesabında alınan avansların yıllık gayrisafi gelir miktarına eklenmesi suretiyle ortaya çıkan miktara göre idari para cezası tutarının belirlenmesinde hukuka uygunluk görülmediği" gerekçesiyle bozulduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda; dava konusu ödeme emrinin dayanağı olan idari para cezasının iptali istemiyle açılan davada, Danıştay Onuncu Dairesinin bozma kararı üzerine yeniden yapılacak yargılama sonucunda verilecek karar dikkate alınarak Bölge İdare Mahkemesince bakılmakta olan iş bu davada da yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin KABULÜNE,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı temyize konu kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdare Dava Dairesine gönderilmesine, 13/05/2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/4019, Karar No: 2024/2910, Tarih: 13.05.2024

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2023/4019 E.  ,  2024/2910 K.


"İçtihat Metni"
 
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/4019
Karar No : 2024/2910
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	           : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Elektrik Dış Ticaret Limited Şİrketi
VEKİLLERİ	: Av. ... Av. ...
İSTEMİN	KONUSU	: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih  ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davalı idarece yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem:  Davacının transit ticaret yoluyla elde ettiği kazancını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle adına 2015 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile aynı yılın  Ocak- Mart, Nisan-Haziran ve Temmuz-Eylül  dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.  
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı, dava konusu bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının, bilirkişi raporu ile tespit edilen matrah farkına isabet eden kısmında hukuka aykırılık, fazlaya ilişkin kısmında ise hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ve geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası azaltılmış,  geçici vergi ise kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:  İstinaf başvurusunun, Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI	: Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'IN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi  gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.Vergi Dava Dairesi kararına yöneltilen TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 
2.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca,  kararın taraflara  tebliğini  ve  bir  örneğinin  de  ilgili  Vergi  Dava Dairesine  gönderilmesini   teminen
 dosyanın kararı veren ilkderece mahkemesine gönderilmesine, 13/05/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/1925, Karar No: 2024/2901, Tarih: 13.05.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2024/1925
Karar No : 2024/2901
TEMYİZ EDENLER                     :1-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
	VEKİLİ: Av. ...
                                                      2-(DAVACI) ... Teknolojik Tasarım ve Yapım Hizmetleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
	 VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin  ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlemek suretiyle elde ettiği gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporunu done alan takdir komisyonu kararı uyarınca 2020 yılı için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile aynı yılın tüm dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporundaki saptamalar düzenlediği faturaların gerçek bir emtia teslimi ve hizmet ifasına dayanmadığını gösterdiğinden yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık görülmediği ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı ve yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi yönünden dava reddedilmiş, geçici vergi kaldırılmış, geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ise bir kata indirilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI  : 
Davalı idare tarafından, vergi ziyaına 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359.maddesinde yazılı fiil ile sebebiyet verildiğinden vergi ziyaı cezasının üç kat kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, gecikme zammının hesaplanması için geçici verginin zorunlu olarak ihbarnamede yer aldığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
Davacı tarafından, sahte fatura düzenlediklerine yönelik somut tespit bulunmadığı,  diğer firmalar hakkındaki incelemelerin tarhiyata esas alınmayacağı, taşeronluk işi grup şirketlerden alındığından karlılık oranının düşük olduğu, ödemelerin banka kanalıyla yapıldığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI	:  Taraflarca savunma verilmemiştir.   
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'UN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA

TARAFLARIN SAVUNMALARI	:  Taraflarca savunma verilmemiştir.   
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'UN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 23. maddesinin (a) bendine 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanun'un 6. maddesiyle "Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır." hükmü eklenmiş olup yapılan bu düzenleme ile Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi hukuka uygunluk denetimi ile sınırlandırılarak yeniden vaka incelemesi yapamayacağı kurala bağlanmıştır.
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkün olup dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri yukarıda sözü edilen yasal düzenleme uyarınca hukuki denetimle sınırlı olarak incelenen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 13/05/2024 tarihinde  oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
(X)- KARŞI OY :
Bakılmakta olan dava, sahte fatura düzenleme fiili sebebiyle yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatın kaldırılması istemiyle açılmış; verilen karara yönelik istinaf başvurularının reddi üzerine taraflar bu kez temyiz yoluna başvurmuştur. Temyiz başvurusu, çoğunluk görüşüyle, kararın, tarhiyata ilişkin hüküm fıkrası yönünden “hukuki denetimle sınırlı” olarak incelenmesi sonucunda bozulmasını gerektirecek bir neden bulunmadığı gerekçesine dayanılarak reddedilmiş ve kararın onanmasına karar verilmiştir.

Temyiz mercilerinin esas rolü; ülke genelinde, hukukun uygulanmasında içtihat birliğinin sağlanmasıdır. Bu bakımdan Danıştay’ın temyiz mercii olarak görevi, kural olarak, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır. Başka bir anlatımla, temyiz denetiminde, olaya uygulanacak hukuk kuralının; doğru belirlenip belirlenmediğine, doğru yorumlanıp yorumlanmadığına ve aynı zamanda doğru olarak uygulanıp uygulanmadığına bakılır; uyuşmazlığın maddi yönüyle ilgilenilmez. 2575 sayılı Danıştay Kanunu’nun 23. maddesinin (a) fıkrasına, 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanunun 6. maddesiyle eklenen cümle bu durumu kurala bağlamıştır. 
 Anayasa Mahkemesi’nin birçok kararında vurgulandığı gibi, “kişilerin adil bir şekilde yargılanmalarını sağlamayı ve denetlemeyi amaçlayan” gerekçeli karar hakkı adil yargılanma hakkının unsurlarından biridir. Gerekçeli karar hakkı; sadece “tarafların muhakeme sırasında ileri sürdükleri iddialarının kurallara uygun biçimde incelenip incelenmediğini bilmeleri” için değil, aynı zamanda, “demokratik bir toplumda kendi adlarına verilen yargı kararlarının sebeplerini toplumun öğrenmesinin sağlanması” için de gereklidir (Sencer Başat ve diğerleri [GK], B. No: 2013/7800, 18/6/2014, §§ 31, 34). Kanun yolu incelemesi sonucunda verilen kararda gerekçelerinin ayrıntılı olmaması bu hakkın ihlal edildiği şeklinde yorumlanmamaktadır. Kanun yolu incelemesi yapan merciinin yargılamayı yapan mahkemeyle aynı sonuca ulaşması ve bunu aynı gerekçeyi kullanarak veya atıfla kararına yansıtması, kararın gerekçelendirilmiş olması bakımından yeterlidir (Yasemin Ekşi, B. No: 2013/5486,  01/12/2013 § 57). Ancak çoğunluk  görüşünde, Danıştay Kanunu’nun 23. maddesine atıfla "hukuki denetimle sınırlı inceleme" sonucunda karar verildiği belirtilmekle yetinilmiştir. Hâlbuki, incelenen hukuki yönünün incelenmesinin açıklığa kavuşturulması, gerekçelendirilmesi  gerekir.