muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/1415, Karar No: 2024/62, Tarih: 14.02.2024

Davacı tarafından, ilişkili şirketlerin bünyelerinde vergilendirilen kazancın yeniden vergilendirilmesinin mükerrer nitelikte olduğu belirtilerek ısrar kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. 
TARAFLARIN SAVUNMALARI: Taraflarca cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Davacının temyiz isteminin incelenmeksizin reddi; davalının temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ  ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
	İLGİLİ MEVZUAT :
	5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun "Örtülü Sermaye" başlıklı 12. maddesinin (1) numaralı fıkrasında kurumların, ortaklarından veya ortaklarla ilişkili olan kişilerden doğrudan veya dolaylı olarak temin ederek işletmede kullandıkları borçların, hesap dönemi içinde herhangi bir tarihte kurumun öz sermayesinin üç katını aşan kısmının, ilgili hesap dönemi için örtülü sermaye sayılacağı belirtilmiştir. Aynı maddenin (7) numaralı fıkrasında, örtülü sermaye üzerinden kur farkı hariç faiz ve benzeri ödemelerin veya hesaplanan tutarların, gelir ve kurumlar vergisi kanunlarının uygulanmasında gerek borç alan gerekse borç veren nezdinde örtülü sermaye şartlarının gerçekleştiği hesap döneminin son günü itibarıyla dağıtılmış kâr payı veya dar mükellefler için ana merkeze aktarılan tutar sayılacağı, daha önce yapılan vergilendirme işlemlerinin, tam mükellef kurumlar nezdinde yapılacak düzeltmede örtülü sermayeye ilişkin kur farklarını da kapsayacak şekilde, taraf olan mükellefler nezdinde buna göre düzeltileceği, düzeltmenin yapılabilmesi için örtülü sermaye kullanan kurum adına tarh edilen vergilerin kesinleşmiş ve ödenmiş olmasının şart olduğu ifade edilmiştir.
	5520 sayılı Kanun'un "Kabul Edilmeyen İndirimler" başlıklı 11. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) işaretli bendinde, örtülü sermaye üzerinden ödenen veya hesaplanan faiz, kur farkları ve benzeri giderlerin kurum kazancının tespitinde indirim konusu yapılmasının kabul edilmeyeceği düzenlemiştir.
	Anılan Kanun'un "İstisnalar" başlıklı 5. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a) işaretli bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca kurumların, tam mükellefiyete tabi başka bir kurumun sermayesine katılımlardan elde ettikleri kazançları kurumlar vergisinden istisna edilmiştir. 
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME : 
	I- Israr kararının davanın kısmen reddine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen davacının temyiz istemi hakkındaki inceleme:
Vergi Mahkemesince verilen ilk kararın, davanın kısmen reddine ilişkin hüküm fıkrası davacı tarafından temyiz edilmemiş ve vergi mahkemesi kararının değinilen hüküm fıkrası bu şekilde kesinleşmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME : 
	I- Israr kararının davanın kısmen reddine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen davacının temyiz istemi hakkındaki inceleme:
Vergi Mahkemesince verilen ilk kararın, davanın kısmen reddine ilişkin hüküm fıkrası davacı tarafından temyiz edilmemiş ve vergi mahkemesi kararının değinilen hüküm fıkrası bu şekilde kesinleşmiştir. 
	Vergi mahkemesince verilen ilk kararın davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm fıkrasının bozulması üzerine temyize konu karar verilmiştir. Bozma kararından sonra yeniden karar verilmesi ilk kararın kesinleşen hüküm fıkrasının yeniden temyizen incelenmesini olanaklı kılmamaktadır. Bu nedenle davacının ısrar kararının davanın kısmen reddine ilişkin hüküm fıkrasına yönelttiği temyiz iddialarının incelenmeksizin reddi gerekmektedir. 
	II- Israr kararının, davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen davalının temyiz istemi hakkındaki inceleme:
	5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun yukarıda yer verilen düzenlemeleri uyarınca örtülü sermeye üzerinden ödenen faiz ve benzeri ödemeler veya hesaplanan tutarlar, gelir ve kurumlar vergisinin uygulanmasında gerek borç alan gerekse borç veren nezdinde örtülü sermaye şartlarının gerçekleştiği hesap döneminin son günü itibarıyla dağıtılmış kâr payı sayılır. Bunun bir sonucu olarak borcu kullanan kurum tarafından ilişkili olduğu şirkete ödenen faizin kanunen kabul edilmeyen gider olarak, borç veren kurum tarafından ise elde edilen faiz gelirinin "kâr payı" olarak dikkate alınması suretiyle daha önceki vergilendirme işlemlerinin düzeltilmesi gerekir.
	Karşı taraf düzeltmesi olarak adlandırılan bu düzeltmenin yapılabilmesi Kanun'da, örtülü sermaye kullanan kurum adına tarh edilen vergilerin kesinleşmiş ve ödenmiş olması şartına bağlanmıştır.
	Uyuşmazlığın çözümlenebilmesi için Kanun'da düzeltme için öngörülen örtülü sermaye kullanan kurum adına tarh edilen vergilerin kesinleşmiş ve ödenmiş olması şartından ne anlaşılması gerektiğinin açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. 
	Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 12. maddesinde açıkça, "daha önce yapılan vergilendirme işlemleri"nin düzeltilmesi için "tarh edilen" vergilerin kesinleşmiş ve ödenmiş olması gerektiği belirtilmektedir. Buradan anlaşılması gereken hesap dönemi kapandıktan sonra diğer bir ifadeyle kurumlar vergisi beyannamesi verildikten ve kurumlar vergisi tahakkuk ettirildikten sonra örtülü sermaye kullanan kurumun yapacağı düzeltme talebi yönünden, beyana dayalı olarak, ikmalen ya da re'sen tarh edilen verginin kesinleşmiş ve ödenmiş olması gerektiğidir. Dolayısıyla henüz vergilendirme ve tarh işlemi gerçekleşmeden, dönemi içinde yapılan düzeltmelerde kesinleşme ve ödeme şartı söz konusu olmayacaktır.

Bu durumda, borç alan şirket tarafından kanunen kabul edilmeyen gider olarak dikkate alınmasına rağmen zarar edilmiş olması nedeniyle kurumlar vergisi ödenmemesi halinde de borç veren kurum nezdinde gerekli düzeltme işlemleri yapılabileceğinden ve dolayısıyla anılan borca ilişkin faiz gelirinin elde edilen kâr payı sayılarak iştirak kazancı istisnası kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden, ihtirazi kaydın kabul edilmemesi suretiyle tahakkuk ettirilen verginin doğrudan ortağı olduğu şirketlere verilen borçtan kaynaklanan kısmında hukuka uygunluk görülmemiştir.
	Açıklanan nedenlerle, ihtirazi kayıtla verilen beyanname üzerine tahakkuk ettirilen verginin, doğrudan ortağı olduğu şirketlere verilen borçtan kaynaklanan kısmının kaldırmasına dair ısrar kararının anılan hüküm fıkrasında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık bulunmamaktadır. 
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davacının temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE oybirliğiyle,
2- ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının davanın kabulüne ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen davalının temyiz isteminin REDDİNE oyçokluğuyla,
3- Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun ilgili hükümleri ve Kanun'a ek (3) sayılı tarife uyarınca maktu harç alınmasına,
2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin (1) numaralı fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/02/2024 tarihinde karar verildi.
X - KARŞI OY:
Davalının temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının davanın kabulüne ilişkin hüküm fıkrasının Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara bu yönden katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2022/555, Karar No: 2024/97, Tarih: 14.02.2024

"İçtihat Metni"
                       T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas	No : 2022/555
Karar	No : 2024/97
TEMYİZ EDENLER	: 1- (DAVALI) … Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ: Av. …
2- (DAVACI) … Ayakkabı İnşaat
Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU	:	... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, 2011 yılında gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan fatura kullanmak suretiyle bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle re'sen tarh edilen 2011 yılına ait kurumlar vergisi, 2012 yılının Nisan dönemine ait gelir (stopaj) vergisi ile vergilerin üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezaları ve 2011 yılının Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ait aslı aranmayan geçici vergiler üzerinden verginin üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.
	… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:
	Kurumlar vergisi, gelir (stopaj) vergisi ve vergilerin üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezaları yönünden yapılan inceleme:
	Davacının ilgili dönemde Seneral Yapı Malzemeleri İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinden aldığı faturaların gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı anlaşılmıştır.
	Bu nedenle, davacı adına re'sen tarh edilen 2011 yılına ait kurumlar vergisi, 2012 yılının Nisan dönemine ait gelir (stopaj) vergisi ile vergilerin üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
	Aslı aranmayan geçici vergiler üzerinden verginin üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezaları yönünden yapılan inceleme:
	Geçici verginin asıl vergiye mahsuben peşin olarak alınan bir vergi niteliği taşıması, beyan şekli ile geçici bir nitelik göstermesi ve mahsup döneminin geçmiş olması dikkate alındığında, vergi ziyaı cezasının bir kat olarak uygulanmasının hakkaniyete uygun olacağı sonucuna varılmıştır.
	Bu nedenle geçici vergiler üzerinden verginin üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının bir kata isabet eden kısmında hukuka aykırılık, bir katı aşan kısmında ise hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
	Karar sonucu:
	Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle geçici vergiler üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının verginin bir katı tutarını aşan kısmı yönünden davayı kabul ederek anılan kısmı kaldırmış, diğer yönlerden davayı reddetmiştir.
Tarafların temyiz istemini inceleyen Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 12/04/2017 tarih ve E:2016/9433, K:2017/4024 sayılı kararı:
Davalının temyiz istemi yönünden yapılan inceleme:
Davalı idare tarafından ileri sürülen iddialar vergi mahkemesi kararının aslı aranmayan geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmının kaldırılmasına yönelik hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Davacının temyiz istemi yönünden yapılan inceleme:

Tarafların temyiz istemini inceleyen Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 12/04/2017 tarih ve E:2016/9433, K:2017/4024 sayılı kararı:
Davalının temyiz istemi yönünden yapılan inceleme:
Davalı idare tarafından ileri sürülen iddialar vergi mahkemesi kararının aslı aranmayan geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmının kaldırılmasına yönelik hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Davacının temyiz istemi yönünden yapılan inceleme:
Davacı tarafından, ilgili dönemde … Yapı Malzemeleri İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinden aldığı faturalardan kaynaklı vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen katma değer vergisine karşı açılan davayı reddeden ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 17/03/2016  tarih ve E:2015/9584, K:2016/1422 sayılı kararı ile bozulmuştur.
Anılan firma tarafından düzenlenen faturaların sahte olmadığına karar verildiği dikkate alındığında, olayda re'sen takdir şartları oluşmadığından, davacı adına vergi ziyaı cezalı olarak  re'sen tarh edilen kurumlar vergisi ve gelir (stopaj) vergisi ile geçici vergiler üzerinden verginin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka uygunluk bulunmamıştır.
Karar sonucu:
	Daire bu gerekçeyle temyize konu kararın geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının verginin bir katı tutarını aşan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasını onamış, davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasını bozmuş; davalının karar düzeltme istemini reddetmiştir.
	... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararı:
	 Mahkemenin ilk kararının davanın kabulüne ilişkin hüküm fıkrası kesinleşmiştir.
	Davacı kurum temsilcisinin mal alımında bulunduğu Seneral Yapı yetkililerini tanımadığı, ödemeleri nakit olarak yaptığı yönünde ifade verdiği, ayrıca bu alışla ilgili muhasebe kaydının tetkikinden davacının anılan şirkete olan 157.031,45 TL tutarındaki borcunu da ödemediği hususları birlikte değerlendirildiğinde davaya konu faturaların gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı sonucuna varılmıştır.

Mahkemenin ilk kararının davanın kabulüne ilişkin hüküm fıkrası kesinleşmiştir.
	Davacı kurum temsilcisinin mal alımında bulunduğu Seneral Yapı yetkililerini tanımadığı, ödemeleri nakit olarak yaptığı yönünde ifade verdiği, ayrıca bu alışla ilgili muhasebe kaydının tetkikinden davacının anılan şirkete olan 157.031,45 TL tutarındaki borcunu da ödemediği hususları birlikte değerlendirildiğinde davaya konu faturaların gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı sonucuna varılmıştır.
	Öte yandan, kurumlar vergisine ilişkin olarak düzenlenen vergi inceleme raporunda, 2011 yılında davacı şirket adına … Yapı tarafından düzenlenen sahte faturaların toplam tutarının katma değer vergisi hariç 133.077,50 TL olduğu, ayrıca 2011 hesap dönemine ilişkin düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporu'nda davacı şirketin üç farklı mükelleften katma değer vergisi hariç toplam 649.700,00 TL sahte fatura kullandığının tespit edildiği anlaşılmakla birlikte, davacının ilgili dönemde kendisinden 127.250,00 TL tutarında fatura kullandığı, … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporu'nda bahsedilen üç mükelleften biri olan … İnşaat Taahhüt Elektronik Elektrik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun incelenmesi neticesinde verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda söz konusu şirket tarafından düzenlenen faturaların sahte olduğu sonucuna varıldığı yolunda verilen kararın Danıştay Dokuzuncu Dairesinin, 10/09/2015 tarih ve E:2014/11460, K:2015/8639 sayılı kararı ile onandığı anlaşılmıştır.
	Vergi Mahkemesi, ilk kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçeye ek olarak bu gerekçe ile kararının bozulan kısmı yönünden ısrar etmiştir.
	Israr kararı, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
	Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 27/03/2019 tarih ve E:2019/196, K:2019/236 sayılı kararı:
	Danıştay Dokuzuncu Dairesi kararında atıf yapılan bozma kararı üzerine davacı adına re'sen tarh edilen katma değer vergileri ile vergilerin üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarına karşı açılan davada Mahkemece davanın reddi yolunda verilen ısrar kararına yönelik davacının temyiz istemi, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun, 27/03/2019 tarih ve E:2018/206, E:2019/238 sayılı kararıyla reddedildiğinden; temyize konu kararın ısrar hükmü Kurulumuzca da uygun bulunmuş olup dilekçede ileri sürülen iddialar kararın bu yönden bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
	Vergi mahkemesinin kararı, karara dayanak alınan davacı adına re'sen tarh edilen katma değer vergileri ile vergilerin üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezaları hakkında Dairece verilen bozma kararına atıf yapılarak olayda, re'sen takdir şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle bozulduğundan, vergilendirmeye esas alınan matrahın hukuka uygun olup olmadığına ilişkin temyiz incelemesi yapılmamış olup, bu incelemenin Kurulumuzca değil, ilk derece yargı yerince verilen kararları temyizen incelemekle görevli vergi dava dairesince yapılması gerekmektedir.

Kurul, bu gerekçe ile davacının temyiz isteminin ısrar hükmü yönünden reddine ve davanın reddine ilişkin hüküm fıkrası temyizen incelenmek üzere dosyanın Danıştay Dokuzuncu Dairesine gönderilmesine karar vermiştir.
	Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 23/12/2020 tarih ve E:2019/4003, K:2020/6150 sayılı kararı:
	Vergi Mahkemesi kararının kurumlar vergisi, verginin üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezası ve geçici vergiler üzerinden verginin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarına ilişkin hüküm fıkrası yönünden yapılan inceleme:
	Vergi Mahkemesi kararının, 2011 yılı için tarh edilen kurumlar vergisi, verginin üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezası ile 2011 yılının Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ait aslı aranmayan geçici vergiler üzerinden verginin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarına ilişkin hüküm fıkrasının dayandığı hukuki nedenler ve gerekçesi Dairemizce de uygun görüldüğünden, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, belirtilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmamıştır.
	Vergi Mahkemesi kararının, 2012/Nisan dönemi gelir (stopaj) vergisi ve verginin üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezasına ilişkin hüküm fıkrası yönünden yapılan inceleme:
	Mevzuat hükümleri uyarınca, kurum kazançları üzerinden vergi tevkifatı yapılması için kurum kazancından doğan kârın ortaklara dağıtılmış olması gerekmektedir.	
	Davacı adına düzenlenen vergi inceleme raporunda bir kısım alışların sahte fatura ile belgelendirilip maliyetlerin artırılması suretiyle beyan dışı bırakıldığı sonucuna varılan kazancın varlığı tespit edilmiştir. Ancak davacının söz konusu incelemeye göre kayıt ve beyan dışı bıraktığı ileri sürülen kârını ortaklarına  dağıttığına  ilişkin inceleme  elemanı tarafından yapılan somut bir tespit olmadığından, vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen gelir (stopaj) vergisinde hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
	Daire bu gerekçeyle temyize konu kararın vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisine ilişkin hüküm fıkrasını bozmuş, diğer hüküm fıkralarını onamış; davalının karar düzeltme istemini reddetmiştir.
	... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararı:
	Yapılan incelemeler sonucu kayıt ve beyan dışı bırakıldığı saptanan kurum kazancına ilişkin vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatının onanarak kesinleştiği dikkate alındığında, davacının kayıt ve beyan dışı kurum kazancı bulunduğu hususu vergiyi doğuran olaya ilişkin yargısal gerçekliği ifade etmektedir. 
	Kurum kayıtlarında yer almayan kazanç için ne gibi bir tasarrufta bulunulduğu konusundaki ispat külfetinin davacıya ait olduğunun ve bu konuda davacı tarafından aksi yönde herhangi bir iddianın ileri sürülmemesi nedeniyle kayıt ve beyan dışı bırakılan kurum kazancının fiilen ortaklara dağıtıldığının kabulü gerekmektedir.
	Bu nedenle, davacı adına vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen gelir (stopaj) vergisinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Kurum kayıtlarında yer almayan kazanç için ne gibi bir tasarrufta bulunulduğu konusundaki ispat külfetinin davacıya ait olduğunun ve bu konuda davacı tarafından aksi yönde herhangi bir iddianın ileri sürülmemesi nedeniyle kayıt ve beyan dışı bırakılan kurum kazancının fiilen ortaklara dağıtıldığının kabulü gerekmektedir.
	Bu nedenle, davacı adına vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen gelir (stopaj) vergisinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
	Vergi Mahkemesi, daha önceki kararlarında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçeden farklı olarak bu gerekçe ile kararının bozulan kısmı yönünden ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: Davalı tarafından, ısrar kararının aleyhe olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
	Davacı tarafından, kârın ortaklara dağıtıldığına dair somut bir tespit bulunmadığı belirtilerek ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI: Taraflarca cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Davacının temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dokuzuncu Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması, davalının temyiz isteminin ise incelenmeksizin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
I- Davacının temyiz istemi yönünden yapılan inceleme:
Dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçesi yukarıda açıklanan ısrar kararı, aynı hukuksal nedenler ve gerekçe ile Kurulumuzca da uygun bulunmuş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir.
II- Davalının temyiz istemi yönünden yapılan inceleme:
Mahkemece verilen ilk kararın 2011 yılının Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ait  aslı aranmayan geçici vergiler üzerinden verginin üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının bir katı aşan kısımlarının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen davalının temyiz ve karar düzeltme istemleri Danıştay Dokuzuncu Dairesince reddedildiğinden kararın belirtilen hüküm fıkrası yargılamanın daha önceki aşamasında kesinleşmiştir. Diğer yandan, Mahkemece verilen ilk kararın 2011 yılı üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile 2011/Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ait aslı aranmayan geçici vergiler üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezalarına ilişkin davanın reddi yönündeki hüküm fıkrası da temyiz ve karar düzeltme kanun yollarından geçerek kesinleşmiş bulunmaktadır. 
Gelinen aşamada, ısrar kararına konu uyuşmazlık 2012/Nisan dönemine ait gelir (stopaj) vergisi ile verginin üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezasına ilişkin olup, Vergi Mahkemesince davanın reddi yönünde ısrar edilmiştir.
Bu durumda, davalının lehine olan karara yönelttiği temyiz iddialarının bu aşamada incelenmesine hukuken olanak bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;

Gelinen aşamada, ısrar kararına konu uyuşmazlık 2012/Nisan dönemine ait gelir (stopaj) vergisi ile verginin üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezasına ilişkin olup, Vergi Mahkemesince davanın reddi yönünde ısrar edilmiştir.
Bu durumda, davalının lehine olan karara yönelttiği temyiz iddialarının bu aşamada incelenmesine hukuken olanak bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davacının temyiz isteminin REDDİNE,
2-	… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının ONANMASINA,
3-	Davalının temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
4-	Davacıdan hüküm altına alınan tutar üzerinden Vergi Mahkemesince karara bağlanan nispi harç ile daha önce yatırılan … TL temyiz karar harcı mahsup edilmek suretiyle 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun ilgili hükümleri ve Kanun'a ek (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/02/2024 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
X - KARŞI OY:
Davacının temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dokuzuncu Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile kararın anılan kısmına katılmıyoruz.