muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/200, Karar No: 2024/330, Tarih: 21.02.2024

6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun'un 9. maddesinin son fıkrasında, 2863 sayılı Kanun ve 5366 sayılı Kanun kapsamındaki alanlarda uygulamada bulunulması halinde alanın sit statüsü de gözetilerek Kültür ve Turizm Bakanlığının görüşünün alınacağı belirtilmiştir.
2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 1. maddesinde, "Bu Kanunun amacı; korunması gerekli taşınır ve taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile ilgili tanımları belirlemek, yapılacak işlem ve faaliyetleri düzenlemek, bu konuda gerekli ilke ve uygulama kararlarını alacak teşkilatın kuruluş ve görevlerini tespit etmektir." ; 9 maddesinde, "Koruma Yüksek Kurulunun ilke kararları çerçevesinde koruma bölge kurullarınca alınan kararlara aykırı olarak, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ve koruma alanları ile sit alanlarında inşaî ve fizikî müdahalede bulunulamaz, bunlar yeniden kullanıma açılamaz veya kullanımları değiştirilemez. Esaslı onarım, inşaat, tesisat, sondaj, kısmen veya tamamen yıkma, yakma, kazı veya benzeri işler inşaî ve fizikî müdahale sayılır." ; 13. maddesinde, "Hazineye ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarına ait olup, usulüne göre tescil ve ilan olunan, her çeşit korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığı ile bunlara ait korunma sınırları dahilindeki taşınmazlar, Kültür ve Turizm Bakanlığının izni olmadan, gerçek ve tüzelkişilere satılamaz, hibe edilemez." hükümleri yer almaktadır.
Aynı Kanun'un "Kamulaştırma" başlıklı 15. maddesinde ise, "Taşınmaz kültür varlıkları ve bunların korunma alanları, aşağıda belirlenen esaslara göre kamulaştırılır:
a) Kısmen veya tamamen gerçek ve tüzelkişilerle mülkiyetine geçmiş olan korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanları Kültür ve Turizm Bakanlığınca hazırlanacak proğramlara uygun olarak kamulaştırılır. Bu maksat için, Kültür ve Turizm Bakanlığı bütçesine yeterli ödenek konur.
 Kamu kurum ve kuruluşları, belediyeler, il özel idareleri ve mahallî idare birlikleri tescilli taşınmaz kültür varlıklarını, koruma bölge kurullarının belirlediği fonksiyonda kullanılmak kaydıyla kamulaştırabilirler.
b) Menşei vakıf olup da çeşitli sebeplerle kısmen veya tamamen gerçek ve tüzelkişilerin mülkiyetine geçen korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ve bunların korunma alanlarının kamulaştırılmaları, Vakıflar Genel Müdürlüğünce yapılır. Bu maksat için Vakıflar Genel Müdürlüğü bütçesine yeteri kadar ödenek konur.
c) Korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının korunma alanları, imar planında yola, otoparka, yeşil sahaya rastlıyorsa bunların belediyelerce; sair kamu kurum ve kuruluşlarının bakım ve onarım ile görevli oldukları veya kullandıkları bu gibi kültür varlıklarının korunma olanlarının ise, bu kurum ve kuruluşlarca, kamulaştırılması esastır.
d) Kamulaştırmalarda bedel takdirinde, taşınmaz kültür varlıklarının eskilik, enderlik ve sanat değeri dikkate alınmaz.

c) Korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının korunma alanları, imar planında yola, otoparka, yeşil sahaya rastlıyorsa bunların belediyelerce; sair kamu kurum ve kuruluşlarının bakım ve onarım ile görevli oldukları veya kullandıkları bu gibi kültür varlıklarının korunma olanlarının ise, bu kurum ve kuruluşlarca, kamulaştırılması esastır.
d) Kamulaştırmalarda bedel takdirinde, taşınmaz kültür varlıklarının eskilik, enderlik ve sanat değeri dikkate alınmaz.
e) Kamulaştırma işlemleri, bu Kanun hükümleri ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerine göre yapılır." hükmüne yer verilmiştir.
Yukarıda yer verilen Kanun hükümlerinin değerlendirilmesinden anlaşıldığı üzere, korunması gerekli kültür varlığı niteliğinde olan taşınmazlara yönelik her türlü uygulamanın özel kanun niteliğindeki 2863 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yapılması gerektiği açık olup, 2863 sayılı Kanun'da, bu nitelikteki taşınmazların kullanımı ve devri ile bu taşınmazlara yönelik fiziki müdahalelere ilişkin tüm usul ve esaslar kurala bağlanmış, taşınmaz kültür varlıklarının kamulaştırılması konusunda yetkili olan idareler tarafından izlenmesi gereken usul ve prosedürler ayrıntılı olarak belirtilmiş; ancak özel düzenleme niteliğindeki 2863 sayılı Kanun'un 15. maddesinde, taşınmazların kamulaştırılması konusunda istisnai bir yöntem olan acele kamulaştırmaya ilişkin herhangi bir düzenlemeye ya da bu konuda 2942 sayılı Kanun'un 27. maddesine yönelik herhangi bir atıfa yer verilmemiştir. 
Dolayısıyla, korunması gerekli kültür varlığı niteliğinde olan taşınmazların 2942 sayılı Kanun'un 27. maddesinde öngörülen acele kamulaştırma usulü kapsamında değerlendirilebilmesi hukuken mümkün olmayıp, aksi yöndeki yaklaşımın, korunması gerekli kültür varlığı olan taşınmazların bu niteliğinin göz ardı edilerek, kamulaştırmalarda 2863 sayılı Kanun uyarınca öngörülen sürecin ve kamulaştırmaya yetkili olan ilgili idarelerin bu yetkilerinin bertaraf edilmesine sebebiyet verebileceği açıktır.
        Dosyanın incelenmesinden; 21/03/2016 tarih ve 2016/8659 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile acele kamulaştırılmasına karar verilen, Diyarbakır ili, Sur ilçesi, Savaş  Mahallesi, 20145 ada 37 parsel (eski 385 ada 49 parsel) sayılı dava konusu taşınmazın Diyarbakır Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 28/09/2023 tarihli kararı ile "korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı" olarak tesciline karar verildiği anlaşılmaktadır.
Bu durumda; yukarıda yer verilen değerlendirmeler doğrultusunda, korunması gerekli kültür varlığı olan taşınmazların acele kamulaştırılması hukuken mümkün olmadığından, 2942 sayılı Kanun'un 27. maddesi uyarınca tesis edilen 21/03/2016 tarih ve 2016/8659 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olan dava konusu taşınmaza yönelik kısmında hukuka uyarlık görülmemiştir.

Bu durumda; yukarıda yer verilen değerlendirmeler doğrultusunda, korunması gerekli kültür varlığı olan taşınmazların acele kamulaştırılması hukuken mümkün olmadığından, 2942 sayılı Kanun'un 27. maddesi uyarınca tesis edilen 21/03/2016 tarih ve 2016/8659 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olan dava konusu taşınmaza yönelik kısmında hukuka uyarlık görülmemiştir.
Açıklanan nedenlerle, Daire kararının dava konusu işlem yönünden davanın reddine yönelik kısmının bozularak, Bakanlar Kurulu Kararı'nın dava konusu taşınmaza yönelik kısmının iptaline karar verilmesi gerektiği oyuyla, kararın bu kısmına katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/2589, Karar No: 2024/354, Tarih: 21.02.2024

"İçtihat Metni"
                      T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2023/2589
Karar	No : 2024/354                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	:... (...) ...	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Bakanlığı                    
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: Danıştay Sekizinci Dairesinin 03/02/2023 tarih ve E:2019/9354, K:2023/333 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem: 2011-2012 eğitim-öğretim yılı sonu itibarıyla Özel Akşam Liselerinde başarısız olan öğrenciler için 30 Eylül 2012 tarihinde ek ders sınavı yapılacağına ilişkin Milli Eğitim Bakanlığı Yenilik ve Eğitim Teknolojileri Genel Müdürlüğü'nün... tarih ve ... sayılı işleminin ve işlem ekinde yer alan sınav uygulama takvimi ile 30/09/2012 tarihinde yapılan tüm sınav sonucunun iptaline karar verilmesi istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Sekizinci Dairesinin 03/02/2023 tarih ve E:2019/9354, K:2023/333 sayılı kararıyla;
Adana Özel Star Akşam Lisesi... Sınıf öğrencisi S. G.Ş'ye velayeten anne ve babası tarafından işbu davanın açıldığı, ...İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:... K:...sayılı kararın Dairelerinin ...tarih ve E:... K:... sayılı kararı ile "davanın ilk derece olarak Danıştayda görülecek davalardan olduğu" gerekçesiyle görev yönünden bozulması üzerine ... İdare Mahkemesinin bozmaya uymak suretiyle ...tarih ve E:... K:... sayılı "görev ret" kararı verdiği ve dosyanın Dairelerine gönderildiği belirtildikten sonra,
1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanunu'nun 6. maddesine, 5580 sayılı Özel Öğretim Kanunu'nun "Eğitim-öğretim ve kurumların yönetimi" başlıklı 6. maddesine, 652 sayılı Milli Eğitim Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin dava konusu düzenlenmenin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 14. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendine, 11/08/2011 tarih ve 28022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Milli Eğitim Bakanlığı Özel Akşam Liseleri Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 6. maddesi ile değişik Özel Akşam Liseleri Yönetmeliği'nin 13. maddesinin birinci fıkrasına yer verildikten sonra,
	Dava Konusu Milli Eğitim Bakanlığı Yenilik ve Eğitim Teknolojileri Genel Müdürlüğünün... tarih ve ... sayılı işlemi ve işlem ekinde yer alan sınav uygulama takvimi yönünden;
Aktarılan yasal düzenlemelerden anlaşıldığı üzere, Milli Eğitim Bakanlığına bağlı ortaöğretim kurumlarında okutulan derslere ilişkin olarak ölçme ve değerlendirmenin nasıl yapılacağı hususlarında davalı idarenin düzenleme yapma yetkisi bulunduğu, davalı idarece bu yetkiye istinaden, genel liselerle aynı eğitim müfredatına tabi olmakla birlikte kuruluş ve işleyişleri bakımından taşıdıkları farklı özellikler nedeniyle özel akşam liseleri açısından farklı düzenlemeler yapılmış olduğunun görüldüğü,

Aktarılan yasal düzenlemelerden anlaşıldığı üzere, Milli Eğitim Bakanlığına bağlı ortaöğretim kurumlarında okutulan derslere ilişkin olarak ölçme ve değerlendirmenin nasıl yapılacağı hususlarında davalı idarenin düzenleme yapma yetkisi bulunduğu, davalı idarece bu yetkiye istinaden, genel liselerle aynı eğitim müfredatına tabi olmakla birlikte kuruluş ve işleyişleri bakımından taşıdıkları farklı özellikler nedeniyle özel akşam liseleri açısından farklı düzenlemeler yapılmış olduğunun görüldüğü,
 Özel Akşam Liselerinde tek ders sınavına katılacak öğrenci sayısının azlığı nedeniyle sınavların Ankara'da yapılmasının kararlaştırıldığı ve söz konusu tek ders sınavlarının yalnız Ankara'da yapılmış olmasında ve okulların eğitim ve öğretim yılının başlamış olması nedeniyle sınav tarihinin kısa süreli tutulmasında mevzuat, kamu yararı ve hizmet gereklerine aykırılık görülmediğinden, dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşıldığı,
 Dava Konusu 30/09/2012 tarihinde yapılan tüm sınav sonucunun iptali istemi yönünden;
2011-2012 eğitim-öğretim yılı sonu itibarıyla Özel Akşam Liselerinde başarısız olan öğrenciler için 30/09/2012 tarihinde ek ders sınavı yapılacağına ilişkin Milli Eğitim Bakanlığı Yenilik ve Eğitim Teknolojileri Genel Müdürlüğünün... tarih ve ... sayılı işlemi ve işlem ekinde yer alan "Tek Ders Sınav Uygulama Takvimi"nin hukuka uygun olduğu ve yapılan sınavda herhangi bir hukuka aykırılık olmadığı anlaşıldığından, davacının 30/09/2012 tarihinde yapılan tüm sınav sonucunun iptali talebinin de reddi gerektiği gerekçesiyle,
davanın reddine karar verilmiştir. 	
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI 	: Davacı  tarafından, dava konusu işlemlerin yetki unsuru yönünden hukuka aykırı olduğuna ilişkin iddiaları yönünden temyize konu kararda doyurucu gerekçeye yer verildiği fakat dava konusu diğer işlemler yönünden gerekçeli kararda yer verilen hususların kamu yararı ve hizmet gerekleri yönünden aynı nitelikte gerekçeye yer verilmediği; idarelerin mali çıkarlarının tek başına kamu yararına kaim olmadığı; eğitim ve öğretime erişmenin, idarenin bu hizmetinden eşit düzeyde yararlanma hakkının her yurttaşın temel ve devredilmez hakkı olduğu; idarenin mali çıkarlarının da sözü edilen bu temel ve devredilmez hakka üstün olmadığı; idarelerin (yetenek ve) olanaklarının, her yurttaşın eğitim ve öğretim hakkına eşit bir biçimde erişimine yeterli olduğu; böylesi bir durumda "sayılar" üzerinden sonuca ulaşmanın ve bu sonuca kamu yararı ve hizmet gerekleri niteliği kazandırmanın olanaksız olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI       : Davalı idare tarafından, Danıştay Sekizinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI       : Davalı idare tarafından, Danıştay Sekizinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
	"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Danıştay Sekizinci Dairesinin temyize konu 03/02/2023 tarih ve E:2019/9354, K:2023/333 sayılı kararının ONANMASINA, 
3. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (onbeş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  21/02/2024 tarihinde oybirliği  ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/2896, Karar No: 2024/329, Tarih: 21.02.2024

"İçtihat Metni"
        T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2023/2896
Karar	No : 2024/329       
TEMYİZ EDEN (DAVACILAR): 
1- …  
2- …  
3- …
4- …	  
VEKİLİ	: Av. …
TEMYİZ EDEN (DAVALILAR): 
1- … Bakanlığı / ANKARA
VEKİLİ: 1. Hukuk Müşaviri Yrd. V. …
 
2- … Valiliği / …
VEKİLİ	: Av. …
 
İSTEMLERİN_KONUSU	: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
DAVANIN_KONUSU	: Davacılar tarafından, yakınları …'ın 13/03/2016 tarihinde Ankara Kızılay Güvenpark'ta meydana gelen patlama sonucu vefatı nedeniyle uğranılan zararın genel hükümler kapsamında karşılanması gerektiği ileri sürülerek müteveffanın babası … ve annesi … için ayrı ayrı 10.000,00 TL (miktar artırımı ile … için 198.026,84 TL, … için 162.268,60 TL) maddi ve 600.000,00 TL manevi; kardeşleri … ve … için ayrı ayrı 500,00 TL maddi ve 600.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin  … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, davacı ...'ın maddi tazminat talebinin 104.763,53 TL olarak kabulüne, ...'ın kabul edilen maddi tazminatının 10.000,00 TL'lik kısmına idareye başvuru tarihinden (11/05/2016), 94.763,53 TL'lik kısmına miktar artırım dilekçesinin davalı idarelere tebliğ tarihinden (21/06/2019) itibaren yasal faiz işletilmesine, ...'ın fazlaya ilişkin maddi tazminat talebinin reddine, davacı ...'ın maddi tazminat talebinin 85.993,32 TL olarak kabulüne, ...'ın kabul edilen maddi tazminatının 10.000,00 TL'lik kısmına idareye başvuru tarihinden (11/05/2016), 75.993,32 TL'lik kısmına miktar artırım dilekçesinin davalı idarelere tebliğ tarihinden (21/06/2019) itibaren yasal faiz işletilmesine, ...'ın fazlaya ilişkin maddi tazminat talebinin reddine, davacılar ... ile ...'ın her birinin 500,00 TL maddi tazminat ödenmesi istemlerinin reddine, davacı ... ve ... için ayrı ayrı 75.000,00 TL,  ... ve ... için ayrı ayrı 50.000,00 TL manevi tazminat isteminin kabulüne, fazlaya ilişkin manevi tazminat istemlerinin reddine, kabul edilen manevi tazminata idareye başvuru tarihinden (11/05/2016) itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince, davacıların istinaf isteminin reddine, davalı idarelerin istinaf isteminin kısmen kabulüne, kısmen reddine, İdare Mahkemesi kararının davacılardan ...'a 75.000,00 TL, baba ...'a 75.000,00 TL, kardeşler ... ve ...'a ayrı ayrı 50.000,00 TL olmak üzere toplam 250.000,00 TL manevi tazminatın 11/05/2016 tarihinde itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idarelerce davacılara ödenmesine ilişkin kısmı yönünden onanmasına, kararın, davacıların maddi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik kısmının kaldırılmasına, yeniden yapılan inceleme sonucunda davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, davacılara 32.640,65 TL maddi tazminatın idareye başvuru tarihi olan 11/05/2016 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idarelerce ödenmesine, fazlaya ilişkin maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI	: Davacılar tarafından, olayda ağır hizmet kusur bulunduğu, hizmet kusuru uyarınca genel hükümlere göre tazminata hükmedilmesi gerektiği, olay öncesi olayla ilgili istihbari bilgi bulunduğu, buna rağmen gerekli önlemlerin alınmadığı, 5233 sayılı Kanun'un yargı dışı alternatif bir yol olarak düzenlendiği, yargılama sırasında gözetilemeyeceği, kusursuz sorumluluk ve sosyal risk ilkeleri uyarınca tazminata hükmedilebileceği, müteveffanın eğer yaşasaydı elde edeceği emsal aylık baz alınarak tazminat hesabı yapılması gerektiği, kusur sorumluluğu kapsamında değerlendirilmese dahi sosyal risk uyarınca hükmedilen manevi tazminatın duyulan acı ve elem karşısında çok düşük kaldığı, 16 saat boyunca müteveffanın hastanelerde arandığı, olay sonrası psikolojik travma yaşadıkları ve halen sürdüğü iddialarıyla; davalı İçişleri Bakanlığı tarafından, olay nedeniyle kusurlu ya da kusursuz sorumluluklarının bulunmadığı, olayın terör eylemi olduğu,  uyuşmazlığın 5233 sayılı Kanun kapsamında çözüme kavuşturulması gerektiği, sosyal risk ilkesi uyarınca sorumluluklarının bulunmadığı, 5233 sayılı Kanun manevi zararların karşılanacağına yönelik düzenleme içermediğinden manevi tazminata hükmedilemeyeceği, manevi tazminatın sebepsiz zenginleşme niteliğinde olduğu, manevi tazminata faiz işletilemeyeceği iddialarıyla; davalı Ankara Valiliği tarafından ise, olayda ihmal ya da kusurlarının bulunmadığı, maddi tazminatın 5233 sayılı Kanun kapsamında hesaplanması gerektiği, manevi tazminat yönünden idarelerinin sorumluluğu bulunmadığından hasım mevkiine alınmasının hukuka aykırı olduğu, manevi tazminatın sebepsiz zenginleşmeye sebebiyet vermemesi gerektiği, manevi tazminatın 5233 sayılı Kanunda düzenlenmediği, idarelerinin harçtan muaf olduğu iddialarıyla temyize konu kararın aleyhlerine olan kısımlarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN_SAVUNMALARI	: Davalı idareler tarafından davacıların temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmakta olup, davacılar tarafından savunma verilmemiştir.

TARAFLARIN_SAVUNMALARI	: Davalı idareler tarafından davacıların temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmakta olup, davacılar tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: …
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz istemlerinin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME	:
A) Temyize Konu Kararın Davacıların Maddi ve Manevi Tazminat İstemine Yönelik Kısmının İncelenmesi:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen kararın bu kısmı usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
B) Temyiz İstemine Konu Kararın Hükmedilen Maddi ve Manevi Tazminata İşleyecek Faizin Başlangıç Tarihine Yönelik Kısmının İncelenmesi:	
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi, 1. fıkrası, (b) bendinde, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararın düzeltilerek onanacağı hükmüne yer verilmiştir.
Faiz en basit biçimiyle; idarenin tazmin borcu bağlamında, kişilerin, idarenin eylem ve/veya işlemlerinden dolayı uğradıkları zararların giderilmesi istemiyle başvurmalarına karşın, idarenin zararı kendiliğinden ödemeyip yargı kararıyla tazminata mahkûm edilmesi sonucunda, idarenin temerrüde düştüğü tarihten tazminatın ödendiği tarihe kadar geçen süre için 3095 sayılı Kanun'a göre hesaplanacak tutarı ifade etmektedir. 
 2577 sayılı Kanun'un 13. maddesinde, idari eylemler nedeniyle uğranılan zararın tazmini için idareye başvuruda bulunulmasının, dava ön şartı olarak öngörülmesi ve zararın idare tarafından en erken bu tarihte sulhen ödenebilecek olması nedeniyle yargı yerince hükmedilecek tazminat miktarına, ön karar için idareye yapılan başvuru tarihi, adli yargıda dava açılması halinde adli yargıda dava açıldığı tarih itibarıyla yasal faiz uygulanması, Danıştay'ın yerleşik içtihatlarıyla kabul edilmiştir.