muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/1766, Karar No: 2024/67, Tarih: 14.02.2024

Olayda, şirket ortaklarına aktarılan paralar için kasa ve ortaklar hesabı analizinin yapılmadığı, sadece şirket ortağının beyanlarından yola çıkıldığı, ilgili hesapların karşılaştırmasının yapılmadığı, ayrıca davacı şirketin ilgili dönemde turizm acenteliği faaliyetini yürüttüğü ... Turistik Servisleri Anonim Şirketinin hesaplarında bu faaliyet kapsamında yapılan para hareketleriyle ilgili karşıt incelemenin yapılmadığı anlaşılmaktadır.
Bu durumda, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırma, tespit etme ve sağlama amacından uzak, eksik incelemeye ve varsayıma dayalı olarak düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca yapılan dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle dava konusu vergi ve cezayı kaldırmıştır.
Davalının istinaf istemini inceleyen ... Bölge İdare Mahkemesi ...  Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararı:
Vergi Dava Dairesi istinaf istemine konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf istemini reddetmiştir.
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 26/04/2022 tarih ve E:2018/1859, K:2022/2882 sayılı kararı:
6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 16. maddesinin (1) numaralı fıkrasında ticaret şirketlerinin tacir sayılacağı belirtilmiş ve "Ücret İsteme Hakkı" başlıklı 20. maddesinde şu hükme yer verilmiştir:
"Tacir olan veya olmayan bir kişiye, ticari işletmesiyle ilgili bir iş veya hizmet görmüş olan tacir, uygun bir ücret isteyebilir. Ayrıca, tacir, verdiği avanslar ve yaptığı giderler için, ödeme tarihinden itibaren faize hak kazanır."
Davacı şirket hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı Vergi İnceleme Raporu'nda şu tespitlere yer verilmiştir:
i. Mükellef kurumun "100. Kasa Hesabı" hareketleri incelenerek her bir gün itibarıyla kasada bulunan yüksek nakit tutarları belirlenmiştir.
ii. Kurum yetkilisine, yüksek tutarda nakit paranın kasada bırakılmasının güvenlik açısından sakıncaları olup olmadığı, bu paraların bankaya aktarılarak hem gelirlerinin artırılmasının hem de güvenlik sorununun aşılmasının neden tercih edilmediği ve şirket olarak günlük ortalama ne kadar nakde ihtiyaçları olduğu hususları sorulmuştur.
iii. Kurum yetkilisince, firmalarının muhasebe ve teknik sebeplerden dolayı daha çok nakit üzerinden çalıştığı ve nakit paraların kasada tutulduğu, günlük olarak 30.000,00 TL civarında nakde ihtiyaçlarının olduğu yolunda beyanda bulunulmuştur.
Buna göre 30.000,00 TL olduğu kabul edilen günlük nakit ihtiyacı dışında kasa hesabında kalan tutarların ortaklara faizsiz şekilde örtülü kazanç olarak dağıtıldığı sonucuna varılmış ve söz konusu tutarların TCMB reeskont faiz oranı dikkate alınarak adatlandırılması neticesinde hesaplanan faiz gelirinin davacının kazancına eklenmesi suretiyle bulunan matrah farkı üzerinden dava konusu cezalı tarhiyat yapılmıştır.

Buna göre 30.000,00 TL olduğu kabul edilen günlük nakit ihtiyacı dışında kasa hesabında kalan tutarların ortaklara faizsiz şekilde örtülü kazanç olarak dağıtıldığı sonucuna varılmış ve söz konusu tutarların TCMB reeskont faiz oranı dikkate alınarak adatlandırılması neticesinde hesaplanan faiz gelirinin davacının kazancına eklenmesi suretiyle bulunan matrah farkı üzerinden dava konusu cezalı tarhiyat yapılmıştır.
Ticaret şirketleri tüzel kişiliği haizdir. Bu durumun doğal sonucu olarak bir ticaret şirketinin ortakları ve ortaklarının ilgili bulunduğu diğer gerçek ve tüzel kişiler, şirketin tüzel kişiliği karşısında "üçüncü kişi" konumundadır. Temel amacı kâr elde etmek olan bir ticaret şirketinin herhangi bir bedel karşılığı olmaksızın şirket kaynaklarını karşılıksız olarak başkalarına kullandırması, şirketin varlık amacına aykırı olduğu gibi, iktisadi ve ticari icaplara uymayan, normal ve mutad olmayan bir durumdur. Çünkü şirketin, işletme kaynaklarını kendisi kullanarak değişik yollarla kâr elde etmesi mümkün olduğu halde, bu kaynaklarını karşılıksız olarak veya düşük bir karşılık ile başkasına kullandırması, şirketin mâli çıkarlarına aykırı bir durum olacaktır. Nitekim 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinde yer alan düzenlemeler de 6102 sayılı Kanun'un yukarıda aktarılan hükümlerine paralel olarak düzenlenmiş ve kurum kazancının aşındırılmasının engellenmesi amaçlanmıştır.
Bir kısım vergi yükümlüsünün olabildiğince az vergi verme çabası içinde olmaları, bu amaçla vergiye tabi gelir ve işlemlerini yasal boşluklardan veya yasaların müsamahalı düzenlemelerinden faydalanarak ya da yasaları görmezden gelerek gizlemeleri ve vergiye tabi olmayacak şekilde göstermeleri nedeniyle, gizlenen gelir ve işlemleri ortaya çıkarmak amacıyla yürürlüğe konulduğu gerekçesinde yazılı 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinin (B) işaretli fıkrası ile açık olmayan veya vergiyi doğuran olayla ilişkisi kurulamayan tanık anlatımlarının kanıt olamayacağı öngörülmüştür. Kanıt yükü, ileri sürdüğü iddia ekonomik, ticari ve teknik icaplara aykırı düşen yahut olayın özelliğine göre olağan dışı veya alışılmamış durumları iddia eden tarafa bırakılmıştır. Vergi incelemelerinde vergiye tabi olayların gerçek durumunun tespitinde, bu olaya dair her türlü delilin serbestçe kullanılmasına ve ekonomik açıdan değerlendirilmesine imkan sağlanmış ve vergisel sonuçlar bakımından yapılan bir işlemin biçimsel kalıbı değil gerçek ekonomik içeriğinin esas alınması gerektiği vurgulanmıştır.

Bu durumda, davacının kasa hesabında günlük ihtiyacı olan tutarın bir hayli üzerinde nakit bulundurmasının ticari teamüllere uygun olmaması, vergi inceleme tutanağında yer alan beyanın delil niteliğini haiz olması, 213 sayılı Kanun'un 3. maddesinin (B) işaretli fıkrası göz önünde bulundurulduğunda bu aşamada ispat yükü üzerine düşen davacı şirket tarafından aktarılan durumun aksini ortaya koyacak herhangi bir bilgi ve belge de sunulamaması karşısında, şirket kaynağının ortaklara bedelsiz kullandırıldığı sonucuna varıldığından, aksi yönde verilen kararın bozulması gerekmiştir.
Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.
... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı ısrar kararı:
Vergi Dava Dairesi aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu cezalı tarhiyatın hukuka uygun olduğu belirtilerek aksi yöndeki ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, ısrar kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından, kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçesi yukarıda açıklanan ısrar kararı, aynı hukuksal nedenler ve gerekçe ile Kurulumuzca da uygun bulunmuş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davalının temyiz isteminin REDDİNE,
2-	... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı ısrar kararının ONANMASINA,
3-	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
14/02/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
X - KARŞI OY :
Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/305, Karar No: 2024/72, Tarih: 14.02.2024

"İçtihat Metni"
                       T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas	No : 2023/305
Karar	No : 2024/72
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı - ... 
	(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Tekstil İnşaat ve Hizmet Organizasyonları
	   Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	:	... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin  ... tarih ve E:... , K:... sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	: 
Dava konusu istem: Davacı adına, hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca, defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmemesi nedeniyle katma değer vergisi indirimleri kabul edilmeyerek yeniden düzenlenen beyan tablosu dikkate alınmak suretiyle re'sen tarh edilen 2015 yılının Ocak ila Aralık dönemlerine ait katma değer vergileri, vergilerin üç katı tutarında kesilen ve tekerrür hükmü uygulanmak suretiyle artırılan vergi ziyaı cezaları ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2015 yılı için kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.
... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararı: 
Davacının 2015 yılına ait defter ve belgelerinin ibrazının istenmesine ilişkin 23/08/2017 tarihli yazı davacı şirketin iş yeri adresine gönderilmiş ise de 28/08/2017 tarihinde tebliğ yapılabilecek bir muhatabın olmadığına dair tespit yapılarak söz konusu yazı tebliğ edilemeden iade edilmiştir.
Bunun üzerine davacı hakkında yapılan araştırmada, davacı şirketin kanuni temsilcisinin ... olduğu, ancak ...'a ait ortaklık payının yönetimi ve temsili için Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonunun (TMSF) kayyım olarak atandığı anlaşılmıştır.
TMSF'ye konu ile ilgili 23/08/2017 tarihli bilgi isteme yazısı tebliğ edilmiştir. TMSF'nin 14/09/2017 tarihli cevabi yazısında, TMSF'yi kayyım olarak atayan mahkemenin kararını yeniden değerlendirmesi sürecinin bitmemesi nedeniyle davacı şirketin müdürler kuruluna TMSF tarafından halihazırda atanmış bir üye olmadığı ve şirketin tüzel kişiliğinin bağımsızlığını korumaya devam ettiği bildirilmiştir. Vergi inceleme raporunun tanzim tarihine kadar geçen sürede TMSF'nin ilgili birimleriyle telefon görüşmeleri yapılmış, mahkeme kararının çıkmadığı ve mevcut durumun devam ettiği bilgisi alınmıştır.
Bu durum üzerine davacı şirketin kanuni temsilcisi olan ...'ın MERNİS adresine 15/09/2017 tarihli defter ve belge isteme yazısı gönderilmiştir. Söz konusu yazı, 04/10/2017 tarihinde muhatabın adreste bulunmadığına dair tespit yapılarak iade edilmiştir. ...'ın aynı adresine defter ve belge isteme yazısı tekrar gönderilmiş, ancak muhatabın adreste bulunamaması nedeniyle 04/01/2018 tarihinde evrak iade edilmiştir. Uygun bir müddet beklendikten sonra ...'ın aynı adresine defter ve belge isteme yazısı tekrar gönderilmiş ise de 15/03/2018 tarihinde tebligat yine iade edilmiştir.

Son olarak ...'ın aynı adresine tekrar çıkarılan defter ve belge isteme yazısı, adreste ikamet eden ...'ın eşi ve aynı zamanda şirket ortağı ...'a 27/03/2018 tarihinde tebliğ edilmiştir. ... tarafından gönderilen dilekçede, defter ve belgelerin iş yerinde olduğu ve iş yerinin mühürlü olması nedeniyle defter ve belgelere ulaşılamadığı belirtilmiştir. 
Bunun üzerine vergi müfettişleri tarafından ... Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığına gönderilen 11/04/2018 tarihli yazı ile defter ve belgelerin iş yerinde olup olmadığının kontrolü ve defter ve belgeler iş yerinde ise temininin sağlanması istenmiştir. ...Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığının 16/04/2018 tarihli yazısına istinaden  polis memurları, zabıta memurları, defter ve belgelerin iş yerinde olduğunu iddia eden şirket ortağı ... ve davacı şirketin muhasebecisi Sefer Okut ile birlikte iş yerine gidilmiş,  ancak iş yerinde defter ve belgelere rastlanılmamıştır. 
Sonuç olarak, davacı şirketin defter ve belge isteme yazısının tebliğinden itibaren 15 günlük yasal sürenin geçmesine rağmen defter ve belgelerini ibraz etmediği ve ibraz edilmeme nedeni olarak ileri sürülen mücbir sebebin de gerçeği yansıtmadığı yolunda davacı hakkında vergi inceleme raporu düzenlenmiştir.
Defter ve belge isteme yazısının mükelleflere tebliğinin hukuka uygun şekilde yapılmış olması zorunlu olup aksi durumda re'sen tarh sebebinin varlığından bahsedilmesi mümkün değildir. Bu nedenle somut olayda defter ve belge isteme yazısının davacı şirkete usulüne uygun biçimde tebliğ edilip edilmediğinin ortaya konulması gerekmektedir.
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "Veli, Vasi ve Kayyımlara Tebliğ" başlıklı 95. maddesinde, "Mükellef yerine geçen veli, vasi veya kayyım gibi vergi sorumlusu birden fazla olursa, tebliğ bunlardan yalnız birine yapılabilir. Şayet tebliğin mevzuu olan işe ayrı bir vasi veya kayyım bakmakta ise, tebliğ bunlara yapılır." düzenlemesine yer verilmiştir.
675 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Tedbirler Alınması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 9. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 133. maddesi uyarınca ...Sulh Ceza Hakimliğinin ...tarih ve Değişik İş No:...sayılı kararıyla, davacı şirketin ortağı ve temsilcisi olan ...'ın şirketteki paylarının yönetimi ve temsili için TMSF kayyum olarak atanmış olup söz konusu karar 03/03/2017 tarih ve 9276 sayılı Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi'nde yayımlanmıştır. 
Davacı şirketin temsilcisinin yönetim yetkisi anılan kararla kayyuma geçmiştir. ...Ağır Ceza Mahkemesinin 19/10/2018 tarihli ara kararı ile davacı şirket üzerindeki yönetim kayyumluğu kaldırılarak yönetim organının karar ve işlemlerinin geçerliliğinin kayyum onayına bağlı tutulmasına karar verilmiştir. Başka bir deyişle kayyumun yönetim yetkisi 19/10/2018 tarihli karar ile denetim yetkisine dönüşmüştür.

Davacı şirketin temsilcisinin yönetim yetkisi anılan kararla kayyuma geçmiştir. ...Ağır Ceza Mahkemesinin 19/10/2018 tarihli ara kararı ile davacı şirket üzerindeki yönetim kayyumluğu kaldırılarak yönetim organının karar ve işlemlerinin geçerliliğinin kayyum onayına bağlı tutulmasına karar verilmiştir. Başka bir deyişle kayyumun yönetim yetkisi 19/10/2018 tarihli karar ile denetim yetkisine dönüşmüştür.
Davacı şirketin yönetim yetkisinin 16/02/2017 ila 19/10/2018 tarihleri arasında kayyumda olduğu, davacı şirket temsilcisi ...'ın anılan tarihlerde yetkisinin bulunmadığı, Vergi Usul Kanunu'nun tebliğe ilişkin hükümleri dikkate alındığında davacıyla ilgili tebligatların kayyuma yapılması ve bu kapsamda defter ve belge isteme yazısının da kayyuma tebliğ edilerek defter ve belgelerin yönetim yetkisine sahip kayyumdan istenmesi gerektiği açıktır. Davalı idare tarafından, defter ve belge isteme yazısı, TMSF'nin davacı şirketin müdürler kuruluna TMSF tarafından halihazırda atanmış bir üyenin olmadığı yönündeki yazısı doğrultusunda davacı şirketin kanuni temsilcisinin ikamet adresine gönderilmiş ise de müdürler kuruluna atanmış bir üyenin bulunmamasının kayyumun yönetim yetkisine bir etkisi bulunmadığı gibi defter ve belge ibraz yazısının yetkisi alınmış kanuni temsilcinin adresine gönderilmesi için gerekçe de oluşturamayacaktır. 
Açıklanan nedenlerle, defter ve belge isteme yazısının usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği sonucuna varılmıştır. Dolayısıyla somut olayda re'sen tarh nedeni olarak ileri sürülen defter ve belge ibraz etmeme fiilinin gerçekleştiğinden söz edilemeyeceğinden dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka uygunluk görülmemiştir.
Olayda, defter ve belgelerin ibrazına ilişkin yazının yönetim yetkisinin kayyumda olduğu tarihlerde yönetim yetkisi alınmış şirket temsilcisinin adresine gönderilmesi Vergi Usul Kanunu'nun tebliğe ilişkin hükümlerine uygun olmadığından ve davacı şirketin defter ve belgeleri ibraz etme yükümlülüğü bulunmadığından 213 sayılı Kanun'un mükerrer 355. maddesinin birinci fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında da hukuka uygunluk bulunmamaktadır. 
Mahkeme bu gerekçeyle cezalı tarhiyatlar ile özel usulsüzlük cezasını kaldırmıştır. 
Davalının istinaf istemini inceleyen ...Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararı:
Vergi Dava Dairesi, istinaf istemine konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve kaldırılmasını gerektirecek herhangi bir nedenin bulunmadığı gerekçesiyle istinaf istemini reddetmiştir. 
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 18/10/2022 tarih ve E:2019/9269, K:2022/5709 sayılı kararı:

Davalının istinaf istemini inceleyen ...Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararı:
Vergi Dava Dairesi, istinaf istemine konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve kaldırılmasını gerektirecek herhangi bir nedenin bulunmadığı gerekçesiyle istinaf istemini reddetmiştir. 
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 18/10/2022 tarih ve E:2019/9269, K:2022/5709 sayılı kararı:
Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun 08/02/2019 tarih ve E:2013/3, K:2019/1 sayılı kararıyla, davacılar tarafından, mücbir sebep olmaksızın inceleme elemanına ibraz edilmeyen yasal defterler ve belgelerin mahkemeye sunulabileceğinin ileri sürülmesi halinde bu defter ve belgeler davacıdan istenilip, defterlerdeki kayıtlar incelenip, bu kayıt ve belgeler hakkında davanın diğer tarafı olan vergi dairesinin görüşü ve saptamaları da esas alınarak yapılacak hukuki değerlendirmeye göre karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşıldığından, oluşan içtihat aykırılığının bu doğrultuda birleştirilmesine karar verilmiştir.
Bu durumda, davacının ilk derece mahkemesince yapılan yargılama aşamasında ibraz edebileceğini belirttiği defter ve belgeler istenerek Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun anılan kararında belirtilen inceleme yapılmak suretiyle karar verilmesi gerektiğinden temyize konu kararda hukuka uygunluk görülmemiştir.
Öte yandan, Vergi Dava Dairesince, Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesinin birinci fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının yeni oluşan hukuki duruma göre değerlendirilmesi gerekmektedir.
Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.
...Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı ısrar kararı: 
Vergi Dava Dairesi, aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ilk kararında ısrar etmiştir. 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Defter ve belge isteme yazısı usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen defter ve belgeler incelemeye ibraz edilmediğinden dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: 19/02/2017 ila 19/10/2018 tarihleri arasında ...'ın şirketi temsil ve idare yetkisinin bulunmadığı, defter ve belge isteme yazısının TMSF'ye tebliğ edilmesi gerektiği, diğer taraftan ...'ın 27/02/2018 ila 17/01/2019 tarihleri arasında tutuklu olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME : 
Dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçesi yukarıda açıklanan ısrar kararı, aynı hukuksal nedenler ve gerekçe ile Kurulumuzca da uygun bulunmuş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir.
KARAR SONUCU :

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME : 
Dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçesi yukarıda açıklanan ısrar kararı, aynı hukuksal nedenler ve gerekçe ile Kurulumuzca da uygun bulunmuş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1- Davalının temyiz isteminin REDDİNE,
2-	...Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı ısrar kararının ONANMASINA,
3- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 
14/02/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
X - KARŞI OY:
Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2022/591, Karar No: 2024/53, Tarih: 14.02.2024

"İçtihat Metni"
                       T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas	No : 2022/591
Karar	No : 2024/53
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: … Vergi Dairesi Başkanlığı - … 
		(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)	  
VEKİLİ	: Av. … 
KARŞI TARAF (DAVACI)	: … Enerji Elektrik Üretim Anonim Şirketi
VEKİLİ	: Av. … 
İSTEMİN	KONUSU	:	… Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının davanın kabulü yönündeki ısrara ilişkin hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ	: 
Dava konusu istem:  Davacı tarafından, ilgili hesap döneminde kasa hesabında izlenen yüksek tutarda nakit paranın 8.000 TL'yi aşan kısmının ve ortakları tarafından taahhüt edilmesine rağmen ödenmeyen sermaye borcunun karşılıksız olarak ilişkili kişilere (ortaklara) kullandırılarak transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımında bulunulduğundan bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2014 yılının Ekim-Aralık dönemine ait gelir (stopaj) vergisi ile verginin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.
	… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararı:
	Davacı hakkında kurumlar vergisine ilişkin düzenlenen vergi inceleme raporunda şu tespitlere yer verilmiştir:
i. Davacının günlük harcamaları ve diğer ihtiyaçları için nakit olarak bulundurduğu tutarın 8.000,00 TL olarak dikkate alınması gerekmektedir. Davacı anılan tutar üzerindeki kasa bakiyesini ortaklarına kullandırmasına rağmen faiz geliri hesaplamamıştır.
ii. Diğer taraftan, davacı taahhüt edilmesine rağmen ödenmeyen sermaye borcunu karşılıksız olarak ortaklarına kullandırarak transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımında bulunmuştur.
	Sözü edilen tespitlerden hareketle hesaplanan matrah farkı üzerinden cezalı tarhiyat yapılmıştır.
Olayda, davacının, kasada ihtiyaç fazlası olduğu iddia edilen meblağları ortaklara kullandırdığına ilişkin somut bir tespit yapılmamış, günlük kasa ihtiyacı olarak esas alınan 8.000,00 TL'nin hangi verilere göre belirlendiği açıklanmamıştır. Ayrıca şirketlerce bulundurulması gerekli nakdin tutarına yönelik yasal bir düzenleme mevcut değildir. 
Bu durumda davacının esas faaliyet konusuyla ilgili nakit giriş ve çıkışlarından bağımsız olarak dönem içinde kasa hesabında yer alan tutarın fiktif olarak izlendiğine ilişkin yapılan tespitin tek başına bu parayı ortaklarına kullandırdığı ve faiz geliri elde ettiği, bu suretle de transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımında bulunduğuna dayanak alınması mümkün değildir. Dolayısıyla vergilendirmede vergi doğuran olayın gerçek mahiyetinin ispatlanamadığından ve tarhiyatın dayanağı matrah yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan varsayıma dayalı olarak belirlendiğinden dava konusu cezalı tarhiyatta hukuki isabet görülmemiştir.