muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/155, Karar No: 2024/1161, Tarih: 07.03.2024

Bu Yönetmelik, 12/05/2019 tarih ve 30772 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Elektrik Piyasasında Lisanssız Elektrik Üretim Yönetmeliği'nin 39. maddesiyle yürürlükten kaldırılmış ve böylece 02/10/2013 tarihinden 12/05/2019 tarihine kadar olan dönemde, lisanssız elektrik üretim tesislerinin ilişkili bulunduğu tüketim tesisi veya tesislerinde dönem itibarıyla elektrik tüketimi olmasa dâhi sisteme verilen enerji bedeli ihtiyaç fazlası kabul edilmiş ve bu enerjinin bedeli bu yönüyle hiçbir kısıtlama olmadan üreticilere ödenmiştir.
Bakılan davada, uyuşmazlık tarihinde yürürlükte bulunan 12/05/2019 tarihli Elektrik Piyasasında Lisanssız Elektrik Üretim Yönetmeliği'nin 28. maddesinin dokuzuncu fıkrasında ise, "Geçici kabulü tamamlanarak işletmeye alınan üretim tesislerine ilişkin olarak; üretim tesisi ile ilişkilendirilen tüketim tesisi veya tesislerinde elektrik tüketimi olmaması hâlinde, ilgili aya ilişkin üretilen enerjinin görevli tedarik şirketi tarafından üretilerek sisteme verilmiş olduğu kabul edilerek bu enerji ile ilgili olarak piyasa işletmecisi ve görevli tedarik şirketi tarafından herhangi bir ödeme yapılmaz ve bu kapsamda sisteme verilen enerji YEKDEM'e bedelsiz katkı olarak dikkate alınır."  düzenlemesi yapılarak, lisanssız elektrik üretim tesislerinin ihtiyaç fazlası olarak sisteme verdiği elektrik enerjisinin bedelinin ödenmesi, ilişkilendirildiği tüketim tesisi veya tesislerinde tüketim olması koşuluna bağlanmıştır.
Bu arada, bir başka lisanssız elektrik üretim şirketi tarafından ilk derece mahkemesi olarak Danıştay'da açılan dava sonucunda, Dairemizin 25/05/2021 tarih ve E:2019/4217, K:2021/1853 sayılı kararıyla, düzenlemenin ölçülü olmadığı, hiçbir istisna içermediği gerekçesiyle 12/05/2019 tarihli Elektrik Piyasasında Lisanssız Elektrik Üretim Yönetmeliği'nin 28. maddesinin dokuzuncu fıkrasının ve bu kurala dayanılarak tesis edilen sisteme verilen elektrik enerjisi bedelinin ödenmemesine ilişkin işlemin iptaline, dava konusu ödememe işleminin iptali nedeniyle davacının sisteme verdiği elektrik enerjisi karşılığına ilişkin parasal kaybının hesaplanarak dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte Yönetmeliğin 23., 24., 25. ve 26. maddeleri uyarınca davacıya ödenmesine karar verilmiştir. 
Anılan karar, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 20/02/2023 tarih ve E:2021/2487, K:2023/276 sayılı kararıyla onanmıştır.
Öte yandan, lisanssız elektrik üreticilerinin ilk derece mahkemesi olarak Danıştay'da açtıkları benzer davalarda da, aynı yönde kararlar verilmiştir. (Danıştay Onüçüncü Dairesi'nin 25/05/2021 tarih ve E:2019/2575, K:2021/1854 sayılı kararı; 20/12/2022 tarih ve E:2020/2301, K:2022/4861 sayılı kararı; 20/12/2022 tarih ve E:2021/3640, K:2022/4863 sayılı kararı)

Anılan karar, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 20/02/2023 tarih ve E:2021/2487, K:2023/276 sayılı kararıyla onanmıştır.
Öte yandan, lisanssız elektrik üreticilerinin ilk derece mahkemesi olarak Danıştay'da açtıkları benzer davalarda da, aynı yönde kararlar verilmiştir. (Danıştay Onüçüncü Dairesi'nin 25/05/2021 tarih ve E:2019/2575, K:2021/1854 sayılı kararı; 20/12/2022 tarih ve E:2020/2301, K:2022/4861 sayılı kararı; 20/12/2022 tarih ve E:2021/3640, K:2022/4863 sayılı kararı)
İdarî yargı mercilerince verilen iptal kararları, davaya konu işlemin hukuk âleminde hiç tesis edilmemiş olması sonucunu doğururlar. Danıştay'ın istikrar kazanmış içtihadına göre de, iptal kararları, idarî işlemi tesis edildiği tarihten itibaren ortadan kaldıran, objektif, geriye yürüyen ve genellik ifade eden kararlardır. Buna bağlı olarak, iptal edilen işleme dayanılarak tesis edilmiş olan işlem ve tasarruflar da hukukî dayanaklarından yoksun kaldıklarından, kural olarak, iptal kararından etkilenirler.
Bu itibarla, 12/05/2019 tarihli Elektrik Piyasasında Lisanssız Elektrik Üretim Yönetmeliği'nin 28. maddesinin dokuzuncu fıkrasına yönelik açılan dava sonucunda iptal kararı verilmesiyle, bu düzenlemenin tesis edildiği 12/05/2019 tarihinden itibaren ortadan kalkacağı ve bu düzenlemeden önceki hukukî duruma dönüleceği idare hukukunun bilinen ilkelerinden olup, bu ilkeye istinaden, Dairemizce benzer davada, lisanssız elektrik üretim tesislerinin ilişkili bulunduğu tüketim tesisi veya tesislerinde tüketim olmazsa ihtiyaç fazlası olarak sisteme verilen enerjinin bedelinin ödenmeyeceği yönündeki kısıtlamanın ortadan kalktığı ve önceki hukukî duruma dönüldüğü için, sisteme verilen elektrik enerjisi bedelinin ödenmemesine ilişkin işlemin hukukî dayanağı kalmadığından iptaline, ödememe işleminin iptali nedeniyle davacının sisteme verdiği elektrik enerjisi karşılığına ilişkin parasal kaybının hesaplanarak ödenmesine karar verilmiştir. Dolayısıyla, Dairemizce düzenleyici işlem ile ilgili olarak verilen iptal kararı, 12/05/2019 tarihli Yönetmelik ile getirilen kısıtlamayı tamamen ortadan kaldıran bir karar olup, bu Yönetmeliğe dayanılarak tesis edilen bireysel işlemler açısından idarenin yeni bir değerlendirme yapmasını ya da bir tercihte bulunmasını gerektiren hukukî bir durum olmadığı sonucuna ulaşılarak, bireysel nitelikteki ödememe işleminin de iptaline karar verilmiş ve davacı tarafın parasal kayıplarının ödenmesine hükmedilmiştir.

Öte yandan, Dairemizin, 12/05/2019 tarihli Elektrik Piyasasında Lisanssız Elektrik Üretim Yönetmeliği'nin 28. maddesinin dokuzuncu fıkrası ile ilgili verdiği iptal kararındaki gerekçeleri göz önünde bulunduran davalı idare tarafından, 31/10/2021 tarih ve 31645 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Elektrik Piyasasında Lisanssız Elektrik Üretim Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 1. maddesiyle, Elektrik Piyasasında Lisanssız Elektrik Üretim Yönetmeliği'nin 28. maddesinin dokuzuncu fıkrası, "Kabulü tamamlanarak işletmeye alınan üretim tesislerine ilişkin olarak; üretim tesisi ile ilişkilendirilen tüketim tesisi veya tesislerinde mücbir sebep hâlleri hariç elektrik tüketimi olmaması hâlinde, ilgili aya ilişkin üretilen enerjinin görevli tedarik şirketi tarafından üretilerek sisteme verilmiş olduğu kabul edilerek bu enerji ile ilgili olarak piyasa işletmecisi ve görevli tedarik şirketi tarafından herhangi bir ödeme yapılmaz ve bu kapsamda sisteme verilen enerji YEKDEM’e bedelsiz katkı olarak dikkate alınır." şeklinde yeniden düzenlenmiş ve yayım tarihi olan 31/10/2021 tarihinde de yürürlüğe girmesi öngörülmüştür.
Uyuşmazlıkta, davacıya ait tüketim tesisinde enerji tüketimi olmadığı gerekçesiyle sisteme verdiği elektrik enerjisinin bedelinin ödenmemesinin dayanağının 12/05/2019 tarihli Elektrik Piyasasında Lisanssız Elektrik Üretim Yönetmeliği'nin 28. maddesinin dokuzuncu fıkrası olduğu, ödememe işleminin bu Yönetmelik düzenlemesinin yürürlükte olduğu dönemde gerçekleştiği anlaşılmaktadır. 
Bu durumda, davacıya ödeme yapılmamasına ilişkin bireysel işleme dayanak alınan 12/05/2019 tarihli Yönetmelik düzenlemesinin yargı kararıyla iptal edilmesi karşısında, davacı tarafından sisteme verilen elektrik enerjisinin karşılığı tutarların ilgili düzenlemeler çerçevesinde idarece hesaplanarak davacıya ödenmesi gerekirken, bu husustaki talebin reddi yolunda tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmamaktadır.

Bu durumda, davacıya ödeme yapılmamasına ilişkin bireysel işleme dayanak alınan 12/05/2019 tarihli Yönetmelik düzenlemesinin yargı kararıyla iptal edilmesi karşısında, davacı tarafından sisteme verilen elektrik enerjisinin karşılığı tutarların ilgili düzenlemeler çerçevesinde idarece hesaplanarak davacıya ödenmesi gerekirken, bu husustaki talebin reddi yolunda tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Her ne kadar davalı idarece, iptal kararından sonra 31/10/2021 tarihinde Elektrik Piyasasında Lisanssız Elektrik Üretim Yönetmeliği'nin 28. maddesinin dokuzuncu fıkrasının yeniden düzenlendiği ve anılan düzenlemeye uygun şekilde davacının mücbir sebebin varlığını ortaya koyamadığından ödeme yapılmasına imkân bulunmadığı ileri sürülmekte ise de, davacıya ödeme yapılmamasına dayanak alınan düzenlemenin 12/05/2019 tarihli Yönetmelik hükmü olması ve bu düzenlemenin yargı kararıyla iptal edilmiş olması, söz konusu iptal kararı üzerine yeniden yapılan düzenlemenin geçmişe etkili şekilde uygulanmasının hukuken mümkün olmaması karşısında bu iddianın kabul edilmemesi gerekir. Zira 12/05/2019 tarihli Yönetmelik'te yer alan düzenleme Dairemizce, herhangi bir sınırlamaya tâbi tutulmadan tamamen iptal edilmiş ve bu düzenlemenin doğurduğu bütün sonuçların ortadan kaldırılması amacıyla ödememe işleminin de iptaline karar verilerek, parasal kayıpların ödenmesine hükmedilmiş olup, davalı idareye geçmiş döneme ilişkin yeniden bir hukukî değerlendirme yapma ya da tercihte bulunma hakkı verilmemiştir.
Kaldı ki, bireysel işlem ile birlikte düzenleyici işlemin iptali istemiyle ilk derecede Danıştay'da dava açanlar açısından, lehlerine kesinleşmiş yargı kararları gereğince ödenmeyen elektrik enerjisi bedellerini tahsil etmek mümkün hâle gelmişken, bireysel işlemin iptali istemiyle alt derece mahkemelerinde dava açanların aksine bir yorum ile somut uyuşmazlık döneminden sonra 31/10/2021 tarihinde yeniden düzenlenen Elektrik Piyasasında Lisanssız Elektrik Üretim Yönetmeliği'nin 28. maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca mücbir sebebin varlığını ortaya koymak zorunda bırakıldığı yargı kararları verilmesi, benzer konuda ve benzer durumda olanlar açısından çelişkili kararlar verilmesi sonucunu doğuracağından, temyiz mahkemesince bu çelişkiyi giderecek şekilde karar verilmesi gerekir. Aksi yönde yapılacak bir yorum, hukukî belirlilik ilkesinin ve hukuka güven ilkesinin ihlâl edilmesine yol açacaktır.
Bu itibarla, benzer uyuşmazlıklar hakkında kesinleşmiş yargı kararları verildiği hâlde, somut uyuşmazlık döneminden sonra yürürlüğe giren Yönetmelik düzenlemesini geçmişe dönük uygulamak suretiyle davacıyı mücbir sebebin varlığını ortaya koymak zorunda bırakan, sisteme verilen enerji bedelinin ödenmesini engelleyen Yönetmelik hükmünün yargı kararıyla iptal edildiği gerçeğini dikkate almayan Bölge İdare Mahkemesi'nin davanın reddine ilişkin kararında hukukî isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla, benzer uyuşmazlıklar hakkında kesinleşmiş yargı kararları verildiği hâlde, somut uyuşmazlık döneminden sonra yürürlüğe giren Yönetmelik düzenlemesini geçmişe dönük uygulamak suretiyle davacıyı mücbir sebebin varlığını ortaya koymak zorunda bırakan, sisteme verilen enerji bedelinin ödenmesini engelleyen Yönetmelik hükmünün yargı kararıyla iptal edildiği gerçeğini dikkate almayan Bölge İdare Mahkemesi'nin davanın reddine ilişkin kararında hukukî isabet bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, dava konusu işlemin iptali ile davacının tazminat isteminin kabulü yolundaki İdare Mahkemesi kararını kaldırarak davayı reddeden Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği oyuyla karara katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2024/606, Karar No: 2024/1149, Tarih: 07.03.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
    D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No: 2024/606
Karar    No : 2024/1149
YETKİLİ YARGI YERİNİN BELİRLENMESİ KARARI
Dava, ...vekili Av. ...tarafından, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı'nca, ... A.Ş. aracılığıyla açık artırma usûlüyle gerçekleştirilen "40 İlde 443 Muhtelif Arsa Müzayedesi"nin, Bitlis ili, Merkez ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parselde bulunan... numaralı taşınmazın  satışına ilişkin kısmına yönelik ihale üzerinde kaldı hâlde süresi içerisinde yükümlülüklerini yerine getirmediğinden bahisle Bakanlık tarafından katılım teminatının irat kaydedileceğine, hizmet bedelinin ise Emlak Yönetim tarafından cezai şart olarak tahsil edileceğine ilişkin 10/02/2023 tarih ve 2464 sayılı ... ve Ticaret A.Ş. işleminin iptali ve teminatın iadesine karar verilmesi istemiyle Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı'na, Toplu Konut İdaresi Başkanlığı'na ve ... ve Ticaret A.Ş.'ye karşı açılmıştır.
Van 1. İdare Mahkemesi'nin 08/06/2023 tarih ve E:2023/1817, K:2023/1427 sayılı kararıyla; uyuşmazlığın, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 33, 34 ve 35. maddelerinde yer verilen iptal davalarına ilişkin özel yetki kuralları kapsamında bulunmadığı ve başka özel bir kanunda da yetkili idare mahkemesi gösterilmediğinden, davanın görüm ve çözümünde 2577 sayılı Kanun'un 32. maddesinin birinci fıkrası kapsamındaki genel yetki kuralı uyarınca işlemi tesis eden merci olan Toplu Konut İdaresi Başkanlığı'nın bulunduğu yer idare mahkemesi olan Ankara İdare Mahkemesi'nin yetkili olduğu sonucuna varılmıştır.Ankara 14. İdare Mahkemesi'nin 26/07/2023 tarih ve E:2023/1329, K:2023/1799 sayılı kararıyla; davanın görüm ve çözümünde 2577 sayılı Kanun'un 32. maddesinin birinci fıkrası kapsamındaki genel yetki kuralı uyarınca işlemi tesis eden merci olan ... ve Ticaret A.Ş.'nin bulunduğu İstanbul ilinin idari yargı yetkisi yönünden bağlı olduğu İstanbul  İdare Mahkemesi'nin yetkili olduğu sonucuna varılmıştır.
İstanbul 4. İdare Mahkemesi'nin 16/01/2024 tarih ve E:2023/1870, K:2024/24 sayılı kararıyla; uyuşmazlığın, davacıya ait teminatın irat kaydedilmesine ve hizmet bedelinin cezai şart olarak tahsil edilmesine ilişkin işlemden kaynaklandığı, dava konusu ihaleye ilişkin işlemlerin davalı Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı tarafından tesis edildiği, ... ve Ticaret A.Ş.'nin söz konusu satış ihalesine sadece aracılık hizmeti verdiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın çözümünde 2577 sayılı Kanun'un 32. maddesinin birinci fıkrası kapsamındaki genel yetki kuralı uyarınca, teminatın irat kaydedilmesine ve hizmet bedelinin cezai şart olarak tahsil edilmesine ilişkin işlemi tesis eden idarî merci olan Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı'nın bulunduğu yerdeki Ankara İdare Mahkemesi'nin yetkili olduğu sonucuna varılarak yetki uyuşmazlığının çözümlenmesi için dosyanın Danıştay'a gönderilmesine karar verilmiştir.

Aktarılan kararlar üzerine ortaya çıkan yetki uyuşmazlığına ilişkin dosya, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 27. maddesi ve 2577 sayılı Kanun'un 43. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı Kanun'un "İdari davalarda genel yetki" başlıklı 32. maddesinin birinci fıkrasında, "Göreve ilişkin hükümler saklı kalmak şartıyla, bu Kanun'da veya özel kanunlarda yetkili idare mahkemesinin gösterilmemiş olması hâlinde, yetkili idare mahkemesi, dava konusu olan idarî işlemi veya idarî sözleşmeyi yapan idarî merciin bulunduğu yerdeki idare mahkemesidir." kuralına yer verilmiştir.
İdari davalarda genel yetki, 2577 sayılı Kanun'un 32. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan maddenin birinci fıkrasına göre, iptal davalarında yetki konusundaki genel kural, dava konusu idarî işlemi tesis eden idarî merciin bulunduğu yerdeki idare mahkemesinin yetkili olmasıdır.
Bu itibarla, uyuşmazlık konusu ihalenin Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı'nca, ... ve Ticaret A.Ş. aracılığıyla gerçekleştirildiği, davacı tarafından katılım teminatının irat kaydedileceğine ve hizmet bedelinin cezai şart olarak tahsil edileceğine ilişkin işlemin iptali ile teminatın iadesine karar verilmesinin istenildiği, şartnamede yükümlülüklerin süresi içerisinde yerine getirilmemesi hâlinde teminatın Bakanlık tarafından dönüşüm projeleri özel hesabına irat kaydedileceği kuralına yer verildiği, davacı tarafından teminatın irat kaydedildiğinin beyan edildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde uyuşmazlığın esas itibarıyla teminatın iadesi isteminden kaynaklandığı, hizmet bedeline ilişkin uyuşmazlığın teminata ilişkin diğer uyuşmazlığın doğal sonucu olduğu ve teminata ilişkin uyuşmazlığın çözümlenmesiyle birlikte çözüme kavuşacağı anlaşıldığından, uyuşmazlığın çözümünde 2577 sayılı Kanun'un 32. maddesinin birinci fıkrası kapsamındaki genel yetki kuralı uyarınca, teminata ilişkin tasarruf yetkisini uhdesinde bulunduran Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı'nın bulunduğu yerdeki Ankara İdare Mahkemesi'nin yetkili olduğu sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, davanın görüm ve çözümünde ANKARA İDARE MAHKEMESİ'NİN YETKİLİ OLDUĞUNA, dava dosyasının Ankara 14. İdare Mahkemesi'ne gönderilmesine, kararın Van 1. İdare Mahkemesi'ne, İstanbul 4. İdare Mahkemesi'ne ve taraflara bildirilmesine, 07/03/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/5285, Karar No: 2024/1256, Tarih: 07.03.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2022/5285
Karar  No : 2024/1256  
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALILAR): 1- ... Kurulu Başkanlığı
VEKİLİ	: Av. ...
		       2- Hacettepe Üniversitesi
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin  ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Hacettepe Üniversitesi Ankara Devlet Konservatuvarı bünyesinde yabancı uyruklu sözleşmeli öğretim görevlisi olarak görev yapan davacı tarafından, 2021 mali yılında görev süresinin uzatılmaması ve sözleşmesinin yenilenmemesi yönündeki Hacattepe Üniversitesi Yönetim Kurulunun ... tarih ve .. sayılı kararının uygun bulunmasına ilişkin 23.12.2020 tarihli Yükseköğretim Yürütme Kurulu kararının iptali istenilmiştir.
               İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; 2013 yılında Hacettepe Üniversitesi Ankara Devlet Konservatuvarı Müzik Bölümü tarafından; kadrolu ve sözleşmeli yeterli öğretim elemanı bulunmadığı, ihtiyacın Devlet ve Opera Balesi, Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası ve Devlet tiyatrolarından ders başına ücretli öğretim elemanı ile karşılanmaya çalışıldığı, ancak kısıtlı olarak izin verilmesi nedeniyle ihtiyacın karşılanmadığı belirtildiğinden davacının 2013 yılı şartlarında duyulan ihtiyaca binaen yabancı uyruklu sözleşmeli öğretim elemanı olarak davalı üniversitede çalışmasının uygun görüldüğü, ancak aradan geçen zaman zarfında bu ihtiyacın ortadan kalktığının anlaşıldığı, davacının görev yaptığı sanat dalında yeterli sayıda öğretim elemanı olması ve Hacettepe Üniversitesi Senfoni Orkestrasına 2019 yılında kontrbas alanında görev yapmak üzere bir öğretim görevlisi alınmış olması, ayrıca davacının hizmetinden tam anlamıyla fayda sağlanamaması nedeniyle tesis olunan dava konusu işlemde, kamu yararı ve hizmet gerekleri yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
                Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI   : Davacı tarafından, davalı idarenin hizmetinden tam olarak faydalanılamadığı yönündeki iddiasının gerçeği yansıtmadığı, işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI   : Davacı tarafından, davalı idarenin hizmetinden tam olarak faydalanılamadığı yönündeki iddiasının gerçeği yansıtmadığı, işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI  : Davalı Yükseköğretim Kurulu Başkanlığınca, dava konusu işlemin kamu yararı ve hizmet gerekleri doğrultusunda tesis edildiği; davalı Hacette Üniversitesi Rektörlüğünce ise davacının Türkçe bilgisinin eksikliği nedeniyle öğrencilere katkısının olmadığı, ders vermek için yetersiz bulunduğu, Senfoni Orkestrasında görevlendirilmek üzere kontrbas alanında öğretim görevlisi alındığı, dava konusu işlemin davacının hizmetine ihtiyaç duyulmadığından tesis edildiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek ve dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 
3.  Davacının adli yardım istemi kabul edildiğinden temyiz aşamasında tahsil edilmeyen yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin olarak Mahkemesince müzekkere yazılmasına,  posta gideri avansından varsa artan tutarın Mahkeme tarafından taraflara iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama  kararının taraflara  tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın  İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 07/03/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.