muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/4618, Karar No: 2024/354, Tarih: 22.02.2024

"İçtihat Metni"
        T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2020/4618
Karar     No : 2024/354                          
TEMYİZ EDEN (DAVALILAR): 1- … Bakanlığı / ANKARA	   VEKİLİ	: Hukuk Müşv. …
	   2- … Valiliği	  
	  VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI)	: …
VEKİLİ	: Av. …
İSTEMİN_KONUSU	: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
DAVANIN_KONUSU	: Davacı tarafından, çocuk ve aile danışmanlık merkezi olarak faaliyet gösteren iş yerinde, mesleki faaliyetlerini serbest olarak icra etmesinin uygun görülmemesine ilişkin Sağlık Bakanlığının … tarih ve E….. sayılı işlemi ile bu işlemin bildirilmesine dair İstanbul İl Sağlık Müdürlüğünün … tarih ve E…. sayılı işleminin ve Beşiktaş Kaymakamlığı İlçe Sağlık Müdürlüğünün … tarih ve E…. sayılı işleminin iptaline karar verilmesi istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin  … tarih ve E:…, K:…. sayılı kararıyla; dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; davalı idarelerin istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir. 
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI	: Davalı Sağlık Bakanlığı tarafından, 1219 sayılı Kanun'da düzenlenmiş olmakla birlikte sağlık mesleği olarak kabul edilen mesleklerin icra edileceği yerlerin taşıması gereken asgari kriterlerin ve faaliyet icrasına ilişkin ölçütlerin neler olduğu ve bilhassa ilgili uzman hekim yönlendirmesine bağlı olarak yapılacak uygulamaların koordinasyonuna ilişkin kurallar tespit edilmeden ve bu çerçevede izin ve ruhsat alınmadan re'sen meslek icrasına başlanmasının kamu sağlığını tehdit edebileceği, İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik çerçevesinde izin alınmış olsa dahi, bu iznin Bakanlıklarınca verilecek izin yerine ikame edilemeyeceği, mesleki faaliyette bulunmak için sadece mesleki yetkinin yeterli olmayacağı ileri sürülmektedir.
Davalı İstanbul Valiliği tarafından, diyetisyen, klinik psikolog, dil ve konuşma terapisti ve fizyoterapist gibi sağlık meslek  mensuplarının mesleklerini serbest olarak icra etmeleri için yürürlükteki mevzuatın yeterli olmadığı, bunların serbest meslek icrasından kaynaklı olarak gerçekleşebilecek uygulama hatalarından kaynaklı hizmet kusuruna sebebiyet verilmesi halinde denetim ve gözetim yükümlülüğü sebebiyle sorumluluklarının doğabileceği ileri  sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI	: Davacı tarafından, hukuki dayanağı bulunmayan temyiz istemlerinin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: …
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME	:

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI	: Davacı tarafından, hukuki dayanağı bulunmayan temyiz istemlerinin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: …
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME	:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idarelerin temyiz isteminin REDDİNE,
2. Dava konusu işlemlerin iptaline ilişkin … İdare Mahkemesi kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurularının reddi yolundaki temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi …. İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA, 
3. Temyiz yargılama giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına, artan posta ücretinin aidiyetine göre iadesine,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... İdare Mahkemesine gönderilmesine, 22/02/2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2019/1768, Karar No: 2024/836, Tarih: 22.02.2024

"İçtihat Metni"
           T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2019/1768
Karar  No : 2024/836
 
Temyiz İsteminde Bulunan (Davalı)     : … Belediye Başkanlığı - …
Karşı Taraf (Davacı)	          : … Petrol Oto Gıda San. Tic. Ltd. Şti. 
Vekili	          : Av. …
İstemin	Özeti	: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının hukuka aykırı olduğu öne sürülerek, 2577 sayılı Kanunun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
Savunmanın Özeti	          : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
Danıştay Tetkik Hakimi	          : … 
Düşüncesi				 :	İstemin kabulü ile Mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Hüküm veren Danıştay Sekizinci Dairesince işin gereği görüşüldü:
	Dava, Davacı şirketin, Malatya ili, Yeşilyurt ilçesi, … Mahallesi, … ada, … parsel sayılı taşınmaz üzerinde akaryakıt-LPG istasyonu, lokanta, toptan ve perakende ticaret ile showroom tesisi yapımı için geçiş yolu izin belgesi verilmesi talebinin reddine ilişkin … tarih ve … sayılı  davalı idare işleminin iptali istemiyle açılmıştır.

İdare Mahkemesince, davacı şirkete ait tesise yönelik geçiş yolu izni verilmesi talebinin Karayolları Kenarında Yapılacak ve Açılacak Tesisler Hakkında Yönetmeliğin 37. maddesinde öngörülen kavşak mesafesi koşuluna uygun olup olmadığı, söz konusu yerde vaziyet planı ve imar durum belgesine göre geçiş yolu izni verilmesinin (Malatya ili, Yeşilyurt ilçesi, … Mahallesi, … ada, … nolu parsele Malatya - Kayseri bölünmüş Devlet yolu üzerinden araç giriş-çıkışı yapılmasının) yol -trafik güvenliği ve ulaşım hizmetleri bakımından sakınca doğurup doğurmayacağı hususlarının çözümü teknik bilgi gerektirdiğinden bahisle keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verildiği,12/06/2015 tarihli bilirkişi raporunda,dava konusu taşınmazın D300 Malatya- Kayseri bölünmüş devlet yolunun … no'lu Malatya Havaalanı yolu ile kesiştiği kavşağa yakın bir konumda olduğu, tesise ait vaziyet planında benzinlik (pompa üzerindeki saçakla birlikte) servis, düğün salonu ve restaurant olarak tanımlanan yapıların inşa edildiği, dava dosyasına sunulmuş olan harita rölevesi üzerinden yapılan ölçüme göre terk edilen alanın karayoluna cephe uzunluğunun 91,42 metre, taşınmazın terk edilen alana-karayoluna bakan sınırında cephe uzunluğunun 116,25 metre olarak hesaplandığı, D300 Devlet yolunun taşınmaz önündeki kesiminin 2 şerit+emniyet şeridi şeklinde, Havalalanı kavşağının ise sinyalize bir kavşak olarak tasarlandığı, kavşağın sinyalize bir kavşak olması nedeniyle trafik ışıklarının kavşak başlangıcı olarak kabul edildiği, Yönetmelik'te geçen "kavşak başlangıcı" tanımında bir geometrik değişiklikle bağlantı kurulduğundan, taşınmaz önündeki kesime bakıldığında Kayseri yönünden gelen platformun, 2 şerit+emniyet şeridi formu değişmeden trafik ışıklarına kadar aynen geldiğinin görüldüğü, bu durumda, kavşak başlangıcına kadar bir geometrik değişiklik tespit edilmediğinden trafik ışıklarının, servis istasyonuna giriş-çıkış için mesafe ölçümünde başlangıç olarak kabul edilmesi gerektiği, kadastral durumdan farklı bir ölçüm sonucu çıkaran bu duruma göre, taşınmaz için giriş yolu olarak hazırlanan platformun sınırı yola doğru uzatıldığında, trafik ışıklarına yaklaşık 108 metrelik bir mesafede, yine Yönetmelik'te geçen karayolu sınır çizgisiyle kesişmekte olduğu, ister kadastral duruma, isterse davacı tarafından hazırlığı yapılan fiili duruma bakılsın, istasyon bağlantısının sadece karayolundan giriş alacak şekilde bağlanması halinde Yönetmeliğin 37.maddesi hükümlerine aykırı bir durumun oluşmayacağı, Karayolları 8.Bölge Müdürlüğü'nün taşınmaza giriş çıkış olmak üzere kavşak başlangıcına mesafenin 140 metre olması gerektiği (40 metrelik tesis min

.maddesi hükümlerine aykırı bir durumun oluşmayacağı, Karayolları 8.Bölge Müdürlüğü'nün taşınmaza giriş çıkış olmak üzere kavşak başlangıcına mesafenin 140 metre olması gerektiği (40 metrelik tesis min. cephe genişliği ile birlikte) görüşü doğru olmakla birlikte davacının sadece giriş izni talebine yönelik bir değerlendirme yapılmadığı, bu mesafenin de 140 metre değil, 100 metre olarak kabulü gerektiği, bu koşullar çerçevesinde yapılacak bir uygulamanın yürürlükteki mevzuata da uygun olacağı, yol-trafik güvenliği ve ulaşım açısından bir sıkıntı yaratmayacağı belirtildikten sonra sonuç olarak; dava konusu işlemin tesise karayolundan girişi engellemeye yönelik değil, gereken tadilat işlemlerinin tamamlanmasını sağlamaya yönelik olduğu, dava konusu olmayan Karayolları 8.Bölge Müdürlüğü'nün "uygun değil" görüşünün de tadilat teklifinin kendilerine sunulması ile değişeceği kanaatine varıldığı, bilirkişi raporu hükme esas alınarak dava konusu Malatya ili, Yeşilyurt ilçesi, Fatih Mahallesi, 215 ada, 5 parsel sayılı taşınmazın anayoldan çekme mesafesi ve kavşak mesafesi açısından ilgili mevzuatta belirtilen mesafe şartlarını sağladığı ve istasyon bağlantısının  Malatya - Kayseri bölünmüş Devlet yolu üzerinden "sadece giriş" alacak şekilde yapılmasının Karayolları Kenarında Yapılacak ve Açılacak Tesisler Hakkında Yönetmelik”in 37. maddesinde belirtilen asgari mesafe tahditlerine aykırılık oluşturmayacağı, Karayolları 8. Bölge Müdürlüğü'nün olumsuz görüş bildirmesi üzerine davacı şirketin anılan parsele geçiş yolu izin belgesi verilmesi talebinin reddi yönünde tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılarak dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun "Belediye sınırları dışında karayolu kenarındaki yapı ve tesisler" başlıklı 17. maddesinde; "Karayollarında her iki taraftan sınır çizgisine elli metre mesafe içinde bağlantıyı sağlayacak geçiş yolları yönünden; akaryakıt, servis, dolum ve muayene istasyonları, umuma açık park yeri ve garaj, terminal, fabrika, işhanı, çarşı, pazar yeri, eğlence yerleri, turistik yapı ve tesisler, inşaat malzemesi ocak ve harmanları, maden ve petrol tesisleri, araç bakım, onarım ve satım işyerleri ve benzeri trafik güvenliğini etkileyecek yapı ve tesisler için, o karayolunun yapım ve bakımı ile sorumlu kuruluştan izin alınması zorunludur. Verilen izinler, ilgili valiliğe bildirilir. İzinsiz yapılan bu gibi tesislerin yapımı ve işletilmesi yetkililerce durdurulacağı gibi, yönetmelikteki şartlar yerine getirilmeden işletme izni verilmez ve bağlantı yolu, her türlü gider sorumlulara ait olmak üzere yolun yapım ve bakımı ile ilgili kuruluşca ortadan kaldırılır. Bu madde hükümlerine uymayanlar 72 000 000 lira para cezası ile cezalandırılırlar." hükmü, “Belediye Sınırları İçinde Bulunan Karayolu Kenarındaki Yapı ve Tesisler” başlıklı 18. maddesinde ise; "Belediye sınırları içindeki karayolları kenarında yapılacak veya açılacak 17. maddede sayılan yapı ve tesisler için;  a) Belediyelerden izin alınması, b) Belediyelerce bu iznin verilmesinde, trafik güvenliği bakımından bu tesisler hakkındaki Yönetmelikte belirlenen şartların yerine getirilmesini sağlamaları ve ayrıca Karayolları Genel Müdürlüğü’nün yapım ve bakımından sorumlu olduğu karayolu kenarında yapılacak ve açılacak olanların bu yollara bağlantıları için bu Genel Müdürlüğün ilgili bölge müdürlügünden uygun görüş almaları, zorunludur. İzinsiz yapılan bu gibi tesislerin yapımı ve işletilmesi yetkililerce durdurulacağı gibi, yönetmelikteki şartlar yerine getirilmeden işletme izni verilmez ve bağlantı yolu, her türlü gider sorumlulara ait olmak üzere yolun yapım ve bakımı ile ilgili kuruluşlarca ortadan kaldırılır. (...) Bu madde ve 17.maddede belirtilen tesislere ait şartlar, izin ve denetim esasları Bayındırlık ve İskan Bakanlığı’nca düzenlenen yönetmelikte gösterilir." hükmüne yer verilmiştir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 17 ve 18. maddelerine dayanılarak çıkarılan 5/05/1997 tarih ve 22990 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Karayolları Kenarında Yapılacak ve Açılacak Tesisler Hakkında Yönetmelik'in "Belediye Sınırları İçinde Bulunan Karayolu Kenarındaki Yapı ve Tesisler" başlıklı 36. maddesinde, Yönetmelikte adı geçen tesislerin belediye ve mücavir alan sınırları içindeki karayolları kenarında yapılması ve açılması için, ilgili Belediye Başkanlığından Geçiş Yolu İzin Belgesi alınması gerektiği, ilgili Belediye Başkanlığının da trafik güvenliği bakımından, bu Yönetmelikte belirtilen şartların yerine getirilmesini sağlamalarının zorunlu olduğu, izinsiz olan tesislerin yapımı ve işletilmesi yetkililerce durdurulacağı, Yönetmelikteki şartlar yerine getirilmeden geçiş yolu izni verilemeyeceği, izinsiz olarak yapılmakta olan veya işletilen veya izin alınmasına rağmen izinde gösterilen ve bu Yönetmelikte belirtilen şartlara aykırı durumda olduğu anlaşılan tesislere ait geçiş yolları, her türlü gider sorumlulara ait olmak üzere yolun yapım ve bakımı ile ilgili kuruluşlarca ortadan kaldırılacağı, "Belediye Sınırları İçerisindeki Tesislere İlişkin Geçiş Yollarının Kaplanması" başlıklı 38. maddesinde, ilgili belediye başkanlıklarının ,KarayolIarı Genel Müdürlüğünün yapım ve bakımından sorumlu olduğu karayolları kenarında yapılacak ve açılacak tesislere Geçiş Yolu İzin Belgesi verilmesinden önce tesise ait onaylı vaziyet planının bir örneğini de eklemek suretiyle Karayolları Genel Müdürlüğünün ilgili Bölge Müdürlüğünden uygun görüş almalarının zorunlu olduğu, "Karayolları Genel Müdürlüğünün Uygun Görüşü" başlıklı 39. maddesinde, ilgili Belediye Başkanlıklarının, Karayolları Genel  Müdürlüğünün  yapım ve bakımından sorumlu olduğu  karayolları  kenarında  yapılacak ve açılacak  tesislere Geçiş Yolu  İzin Belgesi  verilmesinden önce  Karayolları Genel Müdürlüğünün ilgili Bölge Müdürlüğünden  uygun görüş almalarının zorunlu olduğu,  hüküm altına alınmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, Malatya İli, Yeşilyurt İlçesi, … Mahallesi, … Caddesi üzerinde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nca verilen … tarih ve … sayılı LPG otogaz bayilik lisansı ve Malatya Büyükşehir Belediye Başkanlığınca düzenlenen … tarih ve … sayılı işyeri açma ve çalışma ruhsatına dayalı olarak … ada, … parsel no'lu taşınmazda market-akaryakıt ve LPG İstasyonu işletmeciliği yapan davacı şirketin söz konusu parsele geçiş yolu izin belgesi verilmesi istemiyle 16/09/2014 tarihli dilekçe ile davalı idareye başvurduğu, davalı idarenin … tarih ve … sayılı işlemiyle, davacı şirketin Malatya-Kayseri Devlet Yolu üzerinden araç giriş çıkışı yapılacak şekilde hazırlanan vaziyet planın onaylanmak suretiyle parsele geçiş yolu izin belgesi verilmesi talebinin teknik personelce incelendiği, talebin değerlendirilebilmesi için tadilat durumundan etkilenecek parsel durumunu gösterir haritalarla beraber tadilat projesinin hazırlanıp müracaat edilmesi gerektiği, geçiş yolu izin belgesi ise Karayolları 8. Bölge Müdürlüğü'nün yol yapım ve bakım ağında olduğu, Karayolları 8. Bölge Müdürlüğü'nün uygun görüşünün gerektiği, aynı şartlarda daha önce  Karayolları 8. Bölge Müdürlüğü'ne müracaat edildiği ancak uygun görüş alınamadığından bahisle başvurusunun reddedilmesi üzerine bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
Davada taraf olabilme ya da kendisine karşı açılmış bir davayı yürütebilme yeteneği olarak da tanımlanan husumet (taraf sıfatı), idari yargılamada kamu düzeninden sayılan, gerek ilk inceleme gerekse kanun yolu aşaması dahil davanın tüm aşamalarında taraflarca ileri sürülebilen, ileri sürülmese bile idari yargı mercilerince kendiliğinden dikkate alınması gereken bir husustur.
İdari davaların doğru hasımla görülmesi, sağlıklı ve adil bir yargılama yapılması,  savunma hakkına riayet edilmesi ve nihayet doğru ve uygulanabilir bir karar verilebilmesi açısından hayati bir öneme sahiptir. Bu önemi nedeniyle husumet, kanun koyucu tarafından yalnızca taraflarca ileri sürülen bir hukuki sav olmaktan öte, idari yargı mercileri tarafından re'sen dikkate alınması zorunlu kılınan bir dava şartı olarak düzenlenmiştir. Bu nedenle idari yargılamada husumete ilişkin hususlardan sarfı nazar edilerek veya eksik, fazla ya da yanlış hasımla karar verilmesine hukuken imkan bulunmamaktadır.
Yukarıda yer alan mevzuat  hükümlerinin incelenmesinden, belediye sınırları içinde bulunan karayolu kenarındaki tesislerin yapılması ve açılması için ilgili belediye başkanlığından geçiş yolu izin belgesi alınması gerektiği, bu konudaki tasarrufta bulunma yetkisinin belediye başkanlıklarında olduğu, belediye başkanlıklarının ise geçiş yolu izin belgesi başvurusunu değerlendirilirken Karayolları Genel Müdürlüğü'nün ilgili Bölge Müdürlüğün'den alınmış uygun görüş bulunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davacı tarafından davalı idarenin … tarih ve … sayılı işlemine karşı dava açıldığı, dava konusu işlemde ise geçiş yolu izin belgesi verilmesi için Karayolları 8. Bölge Müdürlüğü'nün uygun görüşünün gerektiği, aynı şartlarda daha önce  Karayolları 8. Bölge Müdürlüğü'ne müracaat edildiği ancak uygun görüş alınamadığı hususlarına yer verildiği, davalı Yeşilyurt Belediye Başkanlığınca geçiş yolu izin belgesi verilmesi için zorunlu olan  Karayolları Genel Müdürlüğü'nün uygun görüşü sağlamadan geçiş yolu izin belgesi talebi değerlendirilemeyeceğinden Mahkemece, dava konusu işlem dikkate alınarak, gerçek hasım belirlenmek suretiyle uyuşmazlığın çözümü gerekmekte iken dava dilekçesinde husumetin yöneltildiği Yeşilyurt Belediye Başkanlığı gerçek hasım olarak kabul edilmek suretiyle verilen kararın yargılama usulü bakımından hukuka uygun olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Açıklanan nedenlerle; … İdare Mahkemesinin temyize konu kararının bozulmasına, dosyanın yeniden bir karar verilmek üzere anılan Mahkemeye gönderilmesine, bu kararın tebliğ tarihini izleyen 15 (onbeş) gün içerisinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 22/02/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/611, Karar No: 2024/842, Tarih: 22.02.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2024/611
Karar No : 2024/842
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Otomotiv Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
 
İSTEMİN	KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih  ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin  … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporunun done alındığı takdir komisyonu kararı uyarınca 2018 yılının Mart ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer  vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.
               İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:  Davacı hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunda yer alan saptamalar, gerçek bir emtia teslimine ve hizmet ifasına dayanmayan fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiğini ortaya koyacak mahiyette olmadığından yapılan tarhiyatta hukuka  uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.
                Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI : Davacının gerçek bir emtia teslimi ve hizmet ifasına dayanmayan fatura düzenlediği hususu, hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporundaki tespitlerle ortaya konulduğundan adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
 
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	…'IN	DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 23. maddesinin (a) bendine 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanun'un 6. maddesiyle "Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır." hükmü eklenmiş olup yapılan bu düzenleme ile Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi hukuka uygunluk denetimi ile sınırlandırılarak yeniden vakıa incelenmesi yapılamayacağı kurala bağlanmıştır.

2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 23. maddesinin (a) bendine 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanun'un 6. maddesiyle "Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır." hükmü eklenmiş olup yapılan bu düzenleme ile Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi hukuka uygunluk denetimi ile sınırlandırılarak yeniden vakıa incelenmesi yapılamayacağı kurala bağlanmıştır.
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkün olup dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri yukarıda sözü edilen yasal düzenleme uyarınca hukuki denetimle sınırlı olarak incelenen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 22/02/2024 tarihinde  oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
 
 
(X)-KARŞI OY :
Bakılmakta olan dava, davacı adına komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporu esas alınarak takdir komisyonu kararı uyarınca ihtilaflı  dönem için yapılan cezalı tarhiyata karşı açılmış; verilen karara yönelik davalı istinaf başvurusunun reddi üzerine davalı idare bu kez temyiz yoluna başvurmuştur. Temyiz başvurusu, çoğunluk görüşüyle, kararın, "hukuki uygunluk denetimi ile sınırlı" olarak incelenmesi sonucunda bozulmasını gerektirecek bir neden bulunmadığı gerekçesine dayanılarak reddedilmiş ve kararın onanmasına karar verilmiştir.
Temyiz mercilerinin esas rolü;  ülke genelinde, hukukun uygulanmasında içtihat birliğinin sağlanmasıdır. Bu bakımdan Danıştay’ın temyiz mercii olarak görevi, kural olarak, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır. Başka bir anlatımla, temyiz denetiminde, olaya uygulanacak hukuk kuralının; doğru belirlenip belirlenmediğine, doğru yorumlanıp yorumlanmadığına ve aynı zamanda doğru olarak uygulanıp uygulanmadığına bakılır, uyuşmazlığın maddi yönüyle ilgilenilmez. 2575 sayılı Danıştay Kanunu’nun 23. maddesinin (a) fıkrasına, 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanunun 6. maddesiyle eklenen cümle bu durumu kurala bağlanmıştır.