muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/1524, Karar No: 2024/83, Tarih: 14.02.2024

Bu değerlendirmeler şu şekildedir:
1-) Mükellef tarafından incelemeye ibraz edilen gider/maliyet faturalarının toplam tutarı 124.997,26.-TL olmasına karşın 2016 yılı gelir vergisi beyannamesinde beyan edilen gider tutarı 636.436,48 TL'dir.
Beyan edilen gider toplamı ile incelemeye ibraz edilen gider/maliyet faturalarının toplam tutarının bariz şekilde farklılık göstermesi nedeniyle belgesiz giderlerin reddi suretiyle bulunacak matrah farkının re'sen takdir edilmesi gerekmektedir.
 Mükellefe 2016 yılı işletme defterinde herhangi bir kaydının olmadığı, defterin tamamen boş olduğu hatırlatılarak kayıtların neden yapılmadığı, beyanların hangi kayıtlar ışığında verildiği sorulmuştur. Mükellef tarafından "İlgili yılda çalıştığımız muhasebeci işi bırakacağını defter ve belgelerimi gelip almam gerektiğini söylemişti. Ben de gidip aldım, kayıt yapılmadığını bilmiyordum. Beyanları ise bilgisayarda bulunan kayıtlar doğrultusunda verdiğini yeni öğrendim." şeklinde cevap verilmiştir.
 Tutanağın 6. maddesinde dökümü yapılan faturalar haricinde gider/maliyet unsuru olarak dikkate alınıp incelemeye ibraz edilmeyen 2016 yılı faturası olup olmadığı sorulduğunda "2016 yılında gider yaptığımız faturaların tamamını incelemeye ibraz ettim, ibraz edilenler haricinde başka bir faturam yoktur." şeklinde beyanda bulunmuştur.
Buna göre 636.436,48 TL - 124.997,26 TL = 511.439,22 TL tutarında belgesiz giderin reddedilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
2-) Dönem içinde yapılan ve ticari kazancın elde edilmesine yönelik olmayan, sigara, içki, tedavi hizmet bedeli, seyahat, altın, mama vb. toplam 5.954,89 TL giderin hesaplardan çıkarılması gerektiği sonucuna varılmıştır.
 3-) İnceleme gerekçesi olan gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan fatura bedeline ilişkin tespitler bakımından, … İnşaat Temizlik Plastik Gıda Hayvancılık Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi 2016 yılının Haziran döneminde bir adet fatura karşılığında katma değer vergisi hariç davacıya 43.890,00 TL tutarında satış yaptığını Bs formu ile bildirmiştir. Bu şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, 2016 yılında düzenlediği faturaların gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı belirtilmiştir. Mükellefin söz konusu faturayı kasten aldığı ve kullandığı yönünde bir tespit olmaması nedeniyle faturada gözüken mal/hizmetin gerçekten alındığının kabulü gerektiği belirtilerek gelir vergisi bakımından yapılacak işlem olmadığı sonucuna varılmıştır.
4-) 2016 takvim yılı hasılatına ilişkin tespitler yönünden, mükellef tarafından 2016 yılında düzenlenen 3 adet faturanın katma değer vergisi hariç toplam tutarı (318.988,80 TL) ile 2016 yılı gelir vergisi beyannamesinde beyan edilen tutarın uyumlu olduğu görülmektedir.

4-) 2016 takvim yılı hasılatına ilişkin tespitler yönünden, mükellef tarafından 2016 yılında düzenlenen 3 adet faturanın katma değer vergisi hariç toplam tutarı (318.988,80 TL) ile 2016 yılı gelir vergisi beyannamesinde beyan edilen tutarın uyumlu olduğu görülmektedir.
 Tüm bu tespitler uyarınca dönem içi elde edilen hasılat tutarından olması gereken giderler toplamı çıkarılmıştır (318.988,80 TL - 119.042,37 TL (Beyan edilen gider 636.436,48 – (Belgesiz gider 511.439,22 TL + Belgeli gider 5.954,89) = 119.042,37 TL). Bulunan tutar (199.946,43 TL) kâr kabul edilmek suretiyle matrah hesaplanmış, hesaplanan bu matrah üzerinden dava konusu cezalı gelir vergisi tarhiyatının yapıldığı anlaşılmıştır.
Yukarıda belirtilen gelirin gerçekliği ilkesinin bir gereği olarak re'sen vergilemede yükümlülerin beyan dışı bıraktıkları kazancın gerçeğe en yakın biçimde saptanması gerekmektedir.
 Olayda, her ne kadar davacıya ait işletme defteri boş bırakılmış ise de davacının yaptığı işe ilişkin kârlılık oranının sektörel olarak belirlenmesi yoluna gidilmemiş, belgesi olmayan tüm giderlerin ve işle ilgili olabilecek nitelikteki bir kısım belgeli giderin reddi suretiyle kâr marjı çok yüksek oranda hesaplanmıştır.
 Davacının yaptığı işin çok sayıda işçi çalıştırmayı gerektiren (emek yoğun) işlerden olduğu açık olmasına rağmen bu konuda herhangi bir tespitte bulunulmadığı anlaşılmış olup dava konusu tarhiyatın dayanağı olan incelemenin, 213 sayılı Kanun'un 134. maddesinde öngörülen amaca ve gerçek gelirin vergilendirilmesi ilkesine uygun olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. 
Bu çerçevede davacı adına eksik incelemeye dayalı olarak tarh edilen cezalı vergide hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
 Vergi Dava Dairesi, bu gerekçeyle davacının istinaf istemini kabul ederek cezalı tarhiyatı kaldırmıştır.
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 09/01/2023 tarih ve E:2019/8777, K:2023/23 sayılı kararı:
 Davacı hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporu'nda şu tespitlere yer verilmiştir:
i.	2016 yılı gelir vergisi beyannamesinde, 318.988, 80 TL hasılat elde edildiği, satın alınan emtianın 170.101,70 TL olduğu, giderlerin 466.334,78 TL olduğu ve 311.447,68 TL zarar oluştuğu beyan edilmiştir.
ii.	İncelemeye ibraz edilen işletme defterinin tüm sayfalarının boş olduğu, incelemeye ibraz edilen gider/maliyet faturalarının toplam tutarı 124.997,26 TL olmasına karşın gelir vergisi beyannamesinde dikkate alınan tutarın 636.436,48 TL olduğu tespit edilmiştir.
iii.	İbraz edilen gider/maliyet faturalarının toplam tutarının, gelir vergisi beyannamesinde beyan edilen gider tutarından bariz şekilde farklılık göstermesi nedeniyle belgesiz giderlerin reddedilmesi gerektiği önerilmiştir.
iv.	Davacı tarafından 2016 yılında gider gösterilen faturaların tamamının incelemeye ibraz edildiği, ibraz edilenler haricinde başkaca fatura olmadığı tutanağın 6. ve 7. maddelerinde kayıt altına alınmıştır.

iii.	İbraz edilen gider/maliyet faturalarının toplam tutarının, gelir vergisi beyannamesinde beyan edilen gider tutarından bariz şekilde farklılık göstermesi nedeniyle belgesiz giderlerin reddedilmesi gerektiği önerilmiştir.
iv.	Davacı tarafından 2016 yılında gider gösterilen faturaların tamamının incelemeye ibraz edildiği, ibraz edilenler haricinde başkaca fatura olmadığı tutanağın 6. ve 7. maddelerinde kayıt altına alınmıştır.
 v.	Sigara, tedavi bedeli, seyahat, içki, altın, mama gibi giderlere ilişkin 5.954,89 TL faturanın ticari kazancın elde edilmesi ve idame ettirilmesine yönelik olmadığı tespit edilmiştir.
vi.	Davacı tarafından düzenlenen faturalar ile gelir vergisi beyannamesinde beyan edilen fatura tutarının uyumlu olduğu belirtilmiştir.
Vergilendirme dönemiyle ilgili bu tespitlerin değerlendirilmesinden belgesiz giderlerin reddi suretiyle yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu sonucuna ulaşılmaktadır.
Davacının faaliyet gösterdiği sektördeki kârlılık oranı da gözetilerek matrahın hukuka uygunluğu incelenip değerlendirildikten sonra bir karar verilmesi gerekirken, aksi yöndeki gerekçeyle verilen Vergi Dava Dairesi kararında hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Öte yandan, yeniden verilecek kararda, vergi ziyaı cezasına uygulanan tekerrür hükümü yönünden de tekrar değerlendirme yapılacağı tabidir.
Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.
… Bölge İdare Mahkemesi …  Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı ısrar kararı:
 Danıştay Dördüncü Dairesi tarafından verilen kararda "Vergilendirme dönemiyle ilgili tespitlerin değerlendirilmesinden belgesiz giderlerin reddi suretiyle yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu sonucuna ulaşıldığından, davacının faaliyet gösterdiği sektördeki karlılık oranı da gözetilerek matrahın hukuka uygunluğu incelenip değerlendirildikten sonra bir karar verilmesi gerekirken, aksi yöndeki gerekçeyle verilen Vergi Dava Dairesi kararında hukuka uygunluk görülmemiştir." gerekçesiyle davacının istinaf isteminin kabulüne dair kararın bozulduğu anlaşılmaktadır. Bununla birlikte, ilk kararda, davacının yaptığı işe ilişkin kârlılık oranının sektörel olarak belirlenmesi yoluna gidilmediği, belgesi olmayan tüm giderlerin ve işle ilgili olabilecek nitelikteki bir kısım belgeli giderin reddi suretiyle kâr marjının çok yüksek oranda hesaplandığı, davacının yaptığı işin çok sayıda işçi çalıştırmayı gerektiren (emek yoğun) işlerden olduğu açık olmasına rağmen, bu konuda herhangi bir tespitte bulunulmadığı görülerek dava konusu tarhiyatın dayanağı olan incelemenin, 213 sayılı Kanun'un 134. maddesinde öngörülen amaca ve gerçek gelirin vergilendirilmesi ilkesine uygun olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Öte yandan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "idari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı" başlıklı 2. maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca idari yargı yerlerinin denetim yetkisi, kanunların idari makamlara bıraktığı yetkilerin kullanılışının hukuka uygun olup olmadığının araştırılmasını kapsamaktadır. Ancak bu denetim yetkisi söz konusu yetkilerin idari yargı yerlerince kullanılması sonucunu doğurmamaktadır.
Vergi incelemesi ile ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak ve tespit etmek amaçlandığından, inceleme elemanlarınca matrahın gerçeğe en yakın biçimde tespiti için gerekli araştırmanın yapılması ve ulaşılan sonuçların vergi tekniği ya da vergi inceleme raporlarında belirtilmesi gerekmektedir.
 İkmalen veya re'sen tarhiyat, bu raporlardaki tespitlere göre yapılmakta, verginin muhatabı bu tespitlere karşı yargı yerlerinde iddia ve savunmada bulunmakta, yargı yerleri de raporlarda yer alan tespit ve incelemelere göre varılan sonuçların hukuka uygun olup olmadığını araştırarak sonuca varmaktadırlar.
Bu nedenle, inceleme elemanlarının yapmadığı araştırma ve incelemelerin yargı yerlerince yapılması, inceleme elemanlarının görevlerinin yargı yerlerince üstlenilmesi anlamına gelmektedir. Bu durumun 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 20. maddesinde düzenlenen re'sen araştırma yetkisinin kullanılması olarak da kabulüne olanak bulunmamaktadır.
Vergi Dava Dairesi, bir önceki kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçeye ek olarak bu gerekçeyle ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Hukuka aykırı olduğu iddia edilerek ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.  
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: İnşaat ve taahhüt işlerinin işçilik harcamaları olmadan yapılmasının mümkün olmadığı, işçilik harcamalarına/giderlerine ilişkin belgelerin idareye sunulmasına karşın dikkate alınmadığı, belgeleri sunulan işçilik giderlerinin dava konusu cezalı tarhiyata konu işe ait olduğunun açık olduğu, uyuşmazlık konusu dönemde yüklendiği başka bir işinin bulunmadığı, işçilik giderlerinin başka bir işe ait olduğuna dair davalı idarenin bir iddiasının da bulunmadığı belirtilerek ısrar kararının onanması gerektiği ileri sürülmektedir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'İN DÜŞÜNCESİ: Israr kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME : 
Dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçesi yukarıda açıklanan ısrar kararı, aynı hukuksal nedenler ve gerekçe ile Kurulumuzca da uygun bulunmuş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davalının temyiz isteminin REDDİNE,
2- … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının ONANMASINA,

HUKUKİ DEĞERLENDİRME : 
Dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçesi yukarıda açıklanan ısrar kararı, aynı hukuksal nedenler ve gerekçe ile Kurulumuzca da uygun bulunmuş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davalının temyiz isteminin REDDİNE,
2- … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3-	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
14/02/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
X - KARŞI OY:
Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2022/1763, Karar No: 2024/64, Tarih: 14.02.2024

"İçtihat Metni"
                       T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas	No : 2022/1763
Karar	No : 2024/64
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: … Vergi Dairesi Başkanlığı …
	  (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI)	: … İnşaat Turizm ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ	: Av. …
İSTEMİN	KONUSU	: … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, 2012 hesap döneminde tahsilat ve ödemelerini banka, benzeri finans kurumları veya posta idarelerince düzenlenen belgelerle tevsik etme zorunluluğuna uymadığından bahisle anılan yıl için 213 sayılı Kanun'un mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.
… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararı:
Davacı şirket yetkilisince inceleme kapsamında, gelirlerinin acentelik faaliyeti nedeniyle komisyon gelirine ilişkin olduğu, sadece komisyon gelirlerinin şirket uhdesinde kaldığı, satışlarının %95 gibi bir oranının sanal POS vasıtasıyla gerçekleştirildiği, satış tahsilatlarının ilgili dönemde acentesi oldukları … Turistik Servisleri Anonim Şirketine ait POS cihazları ile bu firmanın hesabına aktarıldığı, müvekkiline ait olmayan tahsilatların müvekkillerinin yasal defterlerinde kasa tahsilatı olarak gösterilmesinin muhasebe hatası olduğu, gerçek durum ile kaydi durumun aynı olmadığı, … Turistik Servisleri Anonim Şirketinin kayıtları incelendiğinde kendileri tarafından yapılan satışlarda bu firmaya ait POS cihazının kullanıldığının görüleceği yolunda beyanda bulunulmuştur.
Söz konusu iddialar karşısında, inceleme elemanınca ilgili hesaplar araştırılarak … Turistik Servisleri Anonim Şirketi nezdinde karşıt inceleme yapılmamıştır.
Dolayısıyla varsayım ve eksik incelemeye dayalı olarak kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle özel usulsüzlük cezasını kaldırmıştır.
Davalının istinaf istemini inceleyen … Bölge İdare Mahkemesi …  Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararı:
Vergi Dava Dairesi istinaf istemine konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf istemini reddetmiştir.
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 26/04/2022 tarih ve E:2018/1861, K:2022/2884 sayılı kararı:
Davacı adına yapılan kurumlar vergisi tarhiyatının kaldırılması yolunda verilen karara yöneltilen istinaf isteminin reddine dair karar, Danıştay Dördüncü Dairesince temyiz incelenmesi neticesinde bozulmuştur.
Sözü edilen bozma kararı üzerine verilecek karar bu davanın sonucunu da etkileyeceğinden bu husus gözetilmek suretiyle yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.
Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.
… Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı ısrar kararı:
Vergi Dava Dairesi aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ısrar etmiştir.

Sözü edilen bozma kararı üzerine verilecek karar bu davanın sonucunu da etkileyeceğinden bu husus gözetilmek suretiyle yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.
Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.
… Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı ısrar kararı:
Vergi Dava Dairesi aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olduğu belirtilerek aksi yöndeki ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, ısrar kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından, kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçesi yukarıda açıklanan ısrar kararı, aynı hukuksal nedenler ve gerekçe ile Kurulumuzca da uygun bulunmuş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davalının temyiz isteminin REDDİNE,
2-	… Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı ısrar kararının ONANMASINA,
3-	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
14/02/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
X - KARŞI OY :
Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2022/1765, Karar No: 2024/66, Tarih: 14.02.2024

"İçtihat Metni"
                       T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas	No : 2022/1765
Karar	No : 2024/66
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: … Vergi Dairesi Başkanlığı - … 
	  (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ	: Av. … 
KARŞI TARAF (DAVACI)	: … İnşaat Turizm ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ	: Av. … 
İSTEMİN	KONUSU	: … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, 2012 hesap döneminde kasasında görünen yüksek tutarda nakit parayı ortaklarına karşılıksız kullandırarak transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımında bulunmak suretiyle kurum kazancını eksik beyan ettiğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 2012 yılının tüm dönemleri için re'sen tarh edilen geçici vergiler ile vergilerin bir katı tutarında kesilen ve tekerrür hükmü uygulanmak suretiyle artırılan vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.
… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararı:
Dava konusu geçici vergilerin matrahı yönünden bağlı olduğu ve davacı adına aynı nedenle tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisine karşı açılan davada, kurumlar vergisi tarhiyatının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bu nedenle dava konusu geçici vergiler ile vergilerin bir katı tutarında kesilen ve tekerrür hükmü uygulanmak suretiyle artırılan vergi ziyaı cezalarında hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle dava konusu vergi ve cezaları kaldırmıştır.
Davalının istinaf istemini inceleyen … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararı:
Vergi Dava Dairesi istinaf istemine konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf istemini reddetmiştir.
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 26/04/2022 tarih ve E:2018/1858, K:2022/2881 sayılı kararı:
Dava konusu geçici vergilerin matrahı yönünden bağlı olduğu kurumlar vergisi tarhiyatının kaldırılması yolunda verilen karara yöneltilen istinaf isteminin reddine dair karar, Danıştay Dördüncü Dairesince temyiz incelenmesi neticesinde bozulmuştur.
Sözü edilen bozma kararı üzerine verilecek karar bu davanın sonucunu da etkileyeceğinden bu husus gözetilmek suretiyle yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.
Öte yandan yeniden verilecek kararda geçici vergi aslı yönünden de değerlendirme yapılacağı tabiidir.
Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.
… Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı ısrar kararı:
Vergi Dava Dairesi aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu cezalı tarhiyatların hukuka uygun olduğu belirtilerek aksi yöndeki ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.

Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.
… Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı ısrar kararı:
Vergi Dava Dairesi aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu cezalı tarhiyatların hukuka uygun olduğu belirtilerek aksi yöndeki ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, ısrar kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından, kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Dava konusu geçici vergilerin matrahı yönünden bağlı olduğu ve davacı adına aynı nedenle tarh edilen 2012 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması yolundaki … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf isteminin reddine ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi …  Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı ısrar kararına yönelik temyiz istemi, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 14/02/2024 tarih ve E:2022/1766, K:2024/67 sayılı kararıyla reddedilmiştir.
Dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçesi yukarıda açıklanan ısrar kararı, aynı hukuksal nedenler ve gerekçe ile Kurulumuzca da uygun bulunmuş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davalının temyiz isteminin REDDİNE,
2-	… Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı ısrar kararının ONANMASINA,
3-	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
14/02/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.