muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/3590, Karar No: 2024/1171, Tarih: 05.03.2024

Anayasa Mahkemesi’nin birçok kararında vurgulandığı gibi, “kişilerin adil bir şekilde yargılanmalarını sağlamayı ve denetlemeyi amaçlayan” gerekçeli karar hakkı adil yargılanma hakkının unsurlarından biridir. Gerekçeli karar hakkı; sadece “tarafların muhakeme sırasında ileri sürdükleri iddialarının kurallara uygun biçimde incelenip incelenmediğini bilmeleri” için değil, aynı zamanda, “demokratik bir toplumda kendi adlarına verilen yargı kararlarının sebeplerini toplumun öğrenmesinin sağlanması” için de gereklidir (Sencer Başat ve diğerleri [GK], B. No: 2013/7800, 18/6/2014, §§ 31, 34). Kanun yolu incelemesi sonucunda verilen kararda gerekçelerinin ayrıntılı olmaması bu hakkın ihlal edildiği şeklinde yorumlanmamaktadır. Kanun yolu incelemesi yapan merciinin yargılamayı yapan mahkemeyle aynı sonuca ulaşması ve bunu aynı gerekçeyi kullanarak veya atıfla kararına yansıtması, kararın gerekçelendirilmiş olması bakımından yeterlidir (Yasemin Ekşi, B. No: 2013/5486,  01/12/2013 § 57). Ancak çoğunluk görüşünde, Danıştay Kanunu’nun 23. maddesine atıfla "hukuki denetimle sınırlı inceleme" sonucunda karar verildiği belirtilmekle yetinilmiştir. Hâlbuki, gerekçeli karar hakkı kapsamında, incelenen hukuki yönün açıklığa kavuşturulması, gerekçelendirilmesi gerekir.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 341. maddesinde yer alan "Vergi ziyaı, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade eder." kuralıyla vergi ziyaı tanımlanmış; ayrıca, maddede, vergi mükellef veya sorumlusunun vergi ziyaına neden olabilecek kimi yasaya aykırı halleri sayılmıştır. Kanun’un Vergi Ziyaı Cezası başlıklı 344. maddenin ikinci fıkrasında ise, vergi ziyaına 359. maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde bu cezanın üç kat olarak uygulanacağı kurala bağlanmıştır. 359. maddede de, defter, kayıt ve belgeleri tahrif edenler veya gizleyenler veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleyenler veya bu belgeleri kullananlar kaçakçılık fiillerini işlemiş olacakları belirtilmiş; ayrıca, sahte belge, “gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belge”; muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge ise, “gerçek bir muamele veya duruma dayanmakla birlikte bu muamele veya durumu mahiyet veya miktar itibariyle gerçeğe aykırı şekilde yansıtan belge” olarak tanımlanmıştır. Bu halde, 359. maddede sayılan sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme ve kullanma eylemleri ile vergi ziyaı ortaya çıkmışsa, vergi ziyaı cezası üç kat olarak kesilecektir. Vergi Usul Kanunu’nun 30. maddesinin 2. fıkrasının (4) numaralı bendine göre de, defter kayıtları ve bunlarla ilgili vesikaların vergi matrahının doğru ve kesin olarak tespitine imkân vermeyecek derecede noksan, usulsüz ve karışık olması dolayısıyla ihticaca salih bulunmaması re’sen tarh sebebidir. Sözü edilen kurallara göre, sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenlemesi veya kullanılması re’sen takdiri gerektiren sebep olup bu hallerin varlığında, re’sen verginin tarh edileceği ve tarh edilen bu vergiye bağlı olarak da vergi ziyaı cezası kesileceği hususu belirli, ulaşılabilir ve öngörülebilir niteliktedir.

Sahte belgenin ne olduğunu (olayda sahte fatura) tanımlayan 359. madde, bakılmakta olan davada uygulanacak yasa kuralıdır. Diğer deyişle olayda, 359’uncu maddenin yorumu ve maddi olaya uygulanması söz konusudur. Vergi usuldeki sahte fatura, gerçekte şeklen mevzuatın öngördüğüne uygundur. Ancak, bu tür fatura ile yapılan işlem, hukuk normunda nitelenen sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcıdır. Normun nitelemesi ise hukukidir. Tıpkı, ceza hukukunda gerçekleşen maddi bir olayın suç olarak nitelendirilmesi gibi. Sahte fatura olayında da, mahkemelerin yaptıkları saptamaya göre gerçek olan işlemlerin suç, yani sahte fatura düzenleme ve/veya kullanma eylemleri oluşturup oluşturmadığının nitelendirilmesi söz konusudur. Bu ise, hukuki bir nitelemedir. Esasen, hukuk kuralı (norm) ölçü alınarak yapılacak her türlü niteleme, hukukidir. Temyiz mercii, 359. maddenin içeriğine göre, idareyi belgenin sahte olduğu sonucuna ulaştıran tespitlerin mahkeme hükmündeki hukuki nitelendirilmesinin denetimini yapar. 
Nitekim Danıştay’ın diğer vergi daireleri ve Vergi Dava Daireleri Kurulu, sahte fatura veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı faturalardan kaynaklanan tüm uyuşmazlık türlerinde  verilen kararların temyiz incelemesini, uyuşmazlığın maddi/hukuki yönü gibi bir ayrıma girmeksizin yapmaktadır. Temyizde, mahkemece, bu tür belge düzenleme ve kullanma fiillerinin işlendiğine dair vergi incelemesine yetkili olanlarca düzenlenen raporda yer alan tespitlerin incelenip değerlendirilerek, davada uygulanacak hukuk kuralına göre, yaptığı hukuki nitelendirmenin hukuka uygun olup olmadığı incelemesi yapılarak sonuca varılmaktadır. Danıştay Kanunu’nun 23. maddesine 6723 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 23/07/2016 tarihinden sonra da temyiz denetimini bu usulle sürdürmektedir.
Bu bağlamda, Daire tarafından, sahte belge veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı  fatura  düzenlemek suretiyle elde edilen komisyon gelirinin kayıt ve beyan dışı bırakılması ve bu tür faturaların katma değer vergisi uygulamasında indirime konu edilmesi ile yine bu nitelikteki faturaların maliyet unsuru olarak kayıtlara yansıtılmasından kaynaklanan cezalı tarhiyata yönelik uyuşmazlıklarda verilen kararların temyiz incelemesinin; hem kendi içinde sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge ile bağlantılı diğer tüm uyuşmazlıklarda verilen kararların temyiz inceleme yönteminden hem de Danıştay'ın diğer vergi daireleri ve Vergi Dava Daireleri Kurulu'nun bu alandaki temyiz inceleme yönteminden farklılaştırılarak sonuçlandırılması usulüne, adil yargılanma hakkı kapsamındaki hakkaniyete uygun yargılanma  hakkı da gözetilerek,  katılınmamaktadır.

Açıklanan nedenle, temyize konu kararın, sahte belge düzenleme fiiline dayanak alınan davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin uygulanacak kural kapsamında hukuki nitelendirmesinin hukuka uygun olup olmadığının denetiminde, söz konusu bu tespitler ile temyizde ileri sürülen iddialar incelenerek karar verilmesi gerektiği görüşüyle Daire kararına katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2020/313, Karar No: 2024/1529, Tarih: 05.03.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 ALTINCI DAİRE  
Esas  No : 2020/313
Karar No : 2024/1529     
TEMYİZ EDEN (DAVACILAR)	: 1- …   2- … Başkanlığı	  3- …  
VEKİLİ	: Av. …
 
KARŞI TARAF (DAVALI)	: … Büyükşehir Belediye Başkanlığı 
VEKİLİ	: Av. …
İSTEMİN KONUSU	: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.          
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Bursa ili, Orhangazi ilçesi ve çevresini kapsayan alanda Orhangazi Belediye Meclisinin … tarih ve … sayılı meclis kararıyla kabul edilen ve Bursa Büyükşehir Belediye Meclisi'nin … tarih ve … sayılı kararı ile onaylanan 1/1000 ölçekli Orhangazi Revizyon Uygulama Planının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; Orhangazi Belediye Meclisi'nin … tarih ve … sayılı kararı ile Orhangazi 1/1000 ölçekli Uygulama İmar Planı Değişikliği'nin kabul edildiği, söz konusu kararın Bursa Büyükşehir Belediye Meclisi'nin dava konusu … tarih ve … sayılı kararı ile değiştirilerek onaylandığı, diğer yandan, Bursa İli, Orhangazi İlçesi, İznik Gölü kıyısında Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığı Bursa Orhangazi Kıyı Bandı Kentsel Tasarım Uygulama ve Çevre Düzenleme İşi'nin dayanağı 15/05/2018 tarihli ihale onay işleminin ve 06/08/2018 tarihli yer teslim işleminin iptali istemiyle açılan davada, Mahkemenin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile davacının kısmen ehliyet yönünden, kısmen süre aşımı yönünden, kısmen de incelenmeksizin reddine kararı verildiği, bu durumda, davanın ilk olarak 04/10/2018 tarihinde açıldığı, dava konusu plan değişikliğinin ise 28/12/2016 tarihinde yapıldığı, düzenleyici işlem niteliğinde olan dava konusu plan değişikliğine karşı açılacak davanın ilanı izleyen günden itibaren dava açma süresi olan 60 gün içerisinde açılması gerektiği gözetildiğinde, bu tarih geçirildikten sonra 04/10/2018 tarihinde açılan davanın süre aşımı nedeniyle esasını incelemeye olanak bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
	Belirtilen gerekçelerle, davanın süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve istinaf dilekçelerinde ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.   
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI:  İlanı gereken düzenleyici işlemlerde dava açma süresinin ilan tarihini izleyen günden itibaren başlayacağı, Bursa Orhangazi Kıyı Bandı Kentsel Tasarım Uygulama ve Çevre Düzenleme İşinin dava konusu plan değişikliğinin uygulama işlemi olduğu, 1/1000 ölçekli uygulama imar planı yapılıp onaylanmadan ihale işinin yapılamayacağı ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI:  İlanı gereken düzenleyici işlemlerde dava açma süresinin ilan tarihini izleyen günden itibaren başlayacağı, Bursa Orhangazi Kıyı Bandı Kentsel Tasarım Uygulama ve Çevre Düzenleme İşinin dava konusu plan değişikliğinin uygulama işlemi olduğu, 1/1000 ölçekli uygulama imar planı yapılıp onaylanmadan ihale işinin yapılamayacağı ileri sürülmektedir.   
 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Davacı tarafından CİMER üzerinden İznik Gölü ve çevresi sahil projesine ilişkin bilgi almak için yapılan başvuruya verilen yanıtın 1/1000 ölçekli uygulama imar planının uygulama işlemi niteliğinde olmadığı, Bursa Orhangazi Kıyı Bandı Kentsel Tasarım Uygulama ve Çevre Düzenleme İşinin dava konusu plan değişikliğinin uygulama işlemi olmadığı, bu nedenle davanın süresinde açılmadığı savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY :
	15/05/2018 tarihli Belediye Başkanı Olur'u ile açık ihale usulüyle yapılması uygun bulunan, Bursa ili, Orhangazi ilçesi ve çevresi, İznik Gölü kıyı bandında yapılması planlanan Bursa Orhangazi Kıyı Bandı Kentsel Tasarım Uygulama ve Çevre Düzenleme İşi ile Bursa Büyükşehir Belediye Meclisi'nin 28/12/2016 tarih ve 2835 sayılı kararı ile onaylanan 1/1000 ölçekli Orhangazi Revizyon Uygulama Planı'nın iptali istemiyle 04/10/2018 tarihinde açılan davada, ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 3. Maddesi uyarınca dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.
	Yerel basında çıkan haberlerde projenin başladığına ilişkin haberlerin yayımlanması üzerine, davacı tarafından CİMER (Cumhurbaşkanlığı İletişim Merkezi) üzerinden yapılan başvuruya 25/10/2018 tarihinde verilen cevapta ihaleye ilişkin bilgiler davacıya bildirilmiştir.
	Davacı tarafından, ihalenin dayanağının 1/1000 ölçekli imar planı olduğundan bahisle, yenilenen dava dilekçesiyle, Bursa Büyükşehir Belediye Meclisi'nin 28/12/2016 tarih ve 2835 sayılı kararı ile onaylanan 1/1000 ölçekli Orhangazi Revizyon Uygulama Planı'nın iptali istenilmiştir.
 
	İLGİLİ MEVZUAT :
	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde, iptal davalarının, idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı menfaatleri ihlal edilenler tarafından açılacağı belirtildikten sonra, ilk inceleme konularının belirlendiği, 14. maddenin üçüncü fıkrasının (c) bendinde dilekçenin ehliyet yönünden de inceleneceği, 15. maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde ise, bu hususta kanuna aykırılık görülmesi halinde davanın reddedileceği hükme bağlanmıştır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 14. maddesinde ilk inceleme hususları sayılarak 14/3-e maddesinde dilekçelerin süre aşımı yönünden de inceleneceği belirtilmiş, 15/1-b maddesinde ise süre aşımı halinde davanın reddine karar verileceği 14/6 maddesinde de ilk inceleme hususlarından birinin sonradan tespiti halinde davanın her safhasında 15. madde hükümlerinin uygulanacağı öngörülmüştür.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bursa Barosu Dışındaki Davacılar Yönünden;
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Bursa Barosu Yönünden; 
Yukarıda anılan maddede yer alan ve iptal davasının sübjektif ehliyet koşulu olan "menfaat ihlali", doktrin ve içtihatlarda dava konusu işlemle davacı arasında kurulan kişisel, meşru, güncel bir menfaat ilişkisi olarak tanımlanmaktadır. Menfaatin kişisel ve meşru olması için hukuki bir durumdan ortaya çıkması gerekir. Sözü edilen menfaat ilişkisinin varlığı ve sınırları her olayda yargı yerince uyuşmazlığın niteliğine göre belirlenmektedir.
Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarının genel nitelikteki düzenleyici işlemlere karşı sadece kuruluş kanunlarında gösterilen amaçları doğrultusunda dava açma ehliyeti bulunmaktadır. Nitekim, konuyla ilgili yasal düzenlemelerde de bu kuruluşların amaçları dışında faaliyette bulunamayacakları açık bir biçimde yer almıştır.
Diğer taraftan, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 4667 sayılı Kanun ile değişik 76. maddesinde; Barolar, avukatlık mesleğini geliştirmek, meslek mensuplarının birbirleri ve iş sahipleri ile olan ilişkilerinde dürüstlüğü ve güveni sağlamak; meslek düzenini, ahlakını, saygınlığını, hukukun üstünlüğünü, insan haklarını savunmak ve korumak, avukatların ortak ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla tüm çalışmaları yürüten, tüzel kişiliği bulunan, çalışmalarını demokratik ilkelere göre sürdüren "kamu kurumu niteliğinde meslek kuruluşu" olarak tanımlanmış, yine, aynı Kanun'un Baro Yönetim Kurulunun görevlerinin sayıldığı 95. maddesinin 21.bendinde de; yönetim kurulunun;, hukukun üstünlüğünü ve insan haklarını savunmak, korumak ve bu kavramlara işlerlik kazandırmakla görevli olduğu hükmüne yer verilmiştir.
Bu durumda, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 76.maddesinde sayılan baroların görevleri gözönünde bulundurulduğunda dava konusu plan değişikliğinin, davacı Baronun doğrudan tüzel kişiliğini, hak ve menfaatlerini etkilemediği, anılan Kanun maddesinin de davacıya hukuken böyle bir hak tanımadığı anlaşıldığından Bursa Barosu Başkanlığı'nın menfaat ilişkisinin bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  Davacıların temyiz isteminin reddine,

Bu durumda, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 76.maddesinde sayılan baroların görevleri gözönünde bulundurulduğunda dava konusu plan değişikliğinin, davacı Baronun doğrudan tüzel kişiliğini, hak ve menfaatlerini etkilemediği, anılan Kanun maddesinin de davacıya hukuken böyle bir hak tanımadığı anlaşıldığından Bursa Barosu Başkanlığı'nın menfaat ilişkisinin bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  Davacıların temyiz isteminin reddine,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle süre aşımı nedeniyle reddine ilişkin Mahkeme kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının davacı Bursa Barosu yönünden ise oyçokluğuyla  davanın değişik gerekçe ile ONANMASINA, diğer davacılar yönünden oybirliğiyle ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 50. maddesi uyarınca, bu onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de anılan Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece Mahkemesine gönderilmesine,  05/03/2024 tarihinde, kesin olarak, karar verildi. 
  (X)KARŞI OY : İptal davalarındaki subjektif ehliyet koşulu, doğrudan doğruya hukuk devletinin yapılandırılmasına ve sürdürülmesine ilişkin bir husustur. Dolayısıyla kişisel menfaat ihlali kavramının, idari işlemlerin hukuka uygunluğunun iptal davası yoluyla denetlenmesini engellemeyecek bir biçimde anlaşılması gerekmektedir.
Bireylerin ve sivil toplum kuruluşlarının menfaat ilgisini kurdukları idari tasarrufları, iptal davası yoluyla idari yargı önüne getirmelerinin, idarenin hukuka uygunluğunun yargısal denetiminin sağlanmasıyla "Hukuk Devleti" nin gerçekleştirilmesine hizmet edeceği; soruna bu açıdan bakıldığında,  idari yargıya özgü bir dava türü olan "iptal davası" nı açan gerçek veya tüzel kişilerin, dava açmakla ulaşmak istediği amaç bakımından klasik anlamda "davacı" dan farklı olduğu tartışmasızdır.
Aksi yönde bir anlayış, iptal davasının ön koşullarından olan "menfaat ihlali"ni "hak ihlali" ne yaklaşan bir tarzda yorumlama sonucu yaratır ki, bu durumun ne idari yargının varlık nedeni ile, ne de yasa koyucunun amacı ile bağdaşmayacağı açıktır.
Bir idari faaliyet ile, dava açma ciddiyetini sağlamaya yetecek ölçüde muhatap olup, menfaat ilgisini kuran kişi ve kuruluşlar, söz konusu faaliyetle ilgili idari işlemlerin iptali istemiyle dava açabilirler.
Davacı Baro olduğuna göre, kişisel menfaat ihlali kavramının Barolar yönünden değerlendirilmesine gelince;

Bir idari faaliyet ile, dava açma ciddiyetini sağlamaya yetecek ölçüde muhatap olup, menfaat ilgisini kuran kişi ve kuruluşlar, söz konusu faaliyetle ilgili idari işlemlerin iptali istemiyle dava açabilirler.
Davacı Baro olduğuna göre, kişisel menfaat ihlali kavramının Barolar yönünden değerlendirilmesine gelince; 
1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 76. maddesinde; baroların avukatlık mesleğine mensup olanların müşterek ihtiyaçlarını karşılamak, mesleki faaliyetlerini kolaylaştırmak, avukatlık mesleğinin genel menfaatlere uygun olarak gelişmesini sağlamak amacıyla kurulmuş meslek kuruluşları olduğu belirtilmiş iken 10.5.2001 günlü, 24398 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4667 sayılı Yasa ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 76. maddesinde değişiklik yapılarak; Barolar, avukatlık mesleğini geliştirmek, meslek mensuplarının biribirleri ve iş sahipleri ile olan ilişkilerinde dürüstlüğü ve güveni sağlamak, meslek düzenini, ahlakını, saygınlığını, hukukun üstünlüğünü, insan haklarını savunmak ve korumak, avukatların ortak ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla tüm çalışmaları yürüten, tüzel kişiliği bulunan, çalışmalarını demokratik ilkelere göre sürdüren kamu kurumu niteliğinde meslek kuruluşu olarak tanımlanmış, aynı Yasanın Baro Yönetim Kurulu'nun görevlerinin düzenlendiği 95. maddesine yine 4667 sayılı Yasayla eklenen 21. bentte de, yönetim kurulunun, hukukun üstünlüğünü ve insan haklarını savunmak, korumak ve bu kavramlara işlerlik kazandırmakla görevli olduğu belirtilmiştir. 
1136 sayılı Yasa'nın 76. ve 95/21. maddelerinde yapılan ve yukarıda açıklanan yasal değişiklikten sonra Baroların; mesleki bir örgüt olmanın ötesinde hukukun üstünlüğünü, insan haklarını savunmak ve korumak gibi bir işlev yüklenmesi nedeniyle diğer meslek örgütlerinden farklı bir konuma sahip olduğu açıktır. 
Uyuşmazlıkta plan değişikliğinin Bursa Orhangazi Kıyı Bandı Kentsel Tasarım Uygulama ve Çevre Düzenlemesi İşinin dayanağı olduğu, plana dayanılarak kıyıda ve karaya doğru bitişiği alanda 3 km boyunca yürüyüş yolu, bisiklet yolu, sosyal donatı alanları, park ve dinlenme alanları ile aydınlatma çalışmalarının yapılacağı, projenin bir kısmının kıyı çizgisi ile kıyı kenar çizgisi arasında kıyı olarak tanımlanan alanda yapıldığı, planlama yetkisinin Çevre ve Şehircilik Bakanlığında olduğu, İznik Gölü ve havzasının sulak alan tescilinin yapıldığı, Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğünden izin alınması gerektiği, üst ölçekli planlarla uyumlu olmadığı iddialarıyla dava açıldığı anlaşıldığından, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında hukukun üstünlüğünü savunmakla görevli baronun ehliyetli bulunduğu sonucuna ulaşıldığından davanın bu kısmının da süreaşımı yönünden reddi yolundaki mahkeme kararının onanması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/2297, Karar No: 2024/1126, Tarih: 05.03.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
    D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas  No:2023/2297
Karar No:2024/1126
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...	  
VEKİLİ	: Av. ...
 
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Bakanlığı 
VEKİLİ	: Hukuk Müşaviri ...
İSTEMİN	KONUSU: ... İdare Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
	Dava konusu istem: Mülkiyeti Hazine'ye ait olan ve rezerv yapı alanı olarak belirlenen Samsun ili, 19 Mayıs ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel (eski ... Ada, ... Parsel) sayılı taşınmazın 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun'un 6. maddesinin 5. fıkrasının (e) bendi uyarınca açık artırma usulüyle satışına yönelik 27/01/2023 tarihinde gerçekleştirilen ihalenin iptali istenilmiştir.
	İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; uyuşmazlığa konu taşınmazın, Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı'nın ... tarih ve ... sayılı Olur'u ile rezerv yapı alanı olarak ilan edildiği, akabinde  Milli Emlak Genel Müdürlüğü'nün ... tarih ve ... sayılı işlemi ile rezerv yapı alanı olarak kullanılmak üzere Altyapı ve Kentsel Dönüşüm Hizmetleri Genel Müdürlüğü'ne tahsis edildiği, bunun üzerine anılan Genel Müdürlük tarafından, söz konusu taşınmazın satışa çıkarılması için Bakanlık Müşavirliği'nden izin istenildiği, Bakanlık Müşavirliği'nin ... tarih ve ... sayılı işlemi ile satışın uygun görülmesi üzerine ... tarih ve ... sayılı işlem ile 6306 sayılı Kanun'un 6. maddesinin 5. fıkrasının (e) bendi uyarınca taşınmazın açık artırmalı satış yöntemi ile satışının yapılmasına karar verildiği, 6306 sayılı Kanun kapsamında Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı'nın tasarrufuna geçen taşınmazların satışı ve kiralanması işlerinin, Bakanlığın tespit ettiği veya ettireceği rayiç bedel üzerinden taşınmaz alım ve satımı ile uğraşan kuruluşlara yaptırılabileceği, bu kapsamda dava konusu edilen taşınmazın açık artırmalı satış yöntemiyle satışına ilişkin işlemlerin ... Hizmetleri ve Ticaret A.Ş. aracılığıyla yürütüldüğü, dava konusu taşınmazın ... tarih ve ... sayılı işlem ile Dönüşüm Projeleri Özel Hesabına gelir elde edilmesi amacıyla satışa çıkarıldığı, ihale ilanının ve ihale işlemlerinin mevzuata uygun olarak yapıldığı sonucuna varılmış, 
Davacı tarafından, uyuşmazlığa konu taşınmazın zilyetliğini ... tarihinde ... kişilerden satın aldığı, taşınmazı kendisinin kullandığı ve bu kapsamda ecrimisil bedeli ödediği, emlak vergilerini ve cezalarını ödediği, bu doğrultuda dava konusu taşınmazın kendisine doğrudan satışının yapılması gerektiği ve taşınmaz üzerinde öncelik hakkının olduğu iddia edilmekte ise de, mülkiyeti Hazine'ye ait olan taşınmaz üzerinde fuzuli şagil olunması taşınmazın doğrudan satışına ilişkin bir hak sağlamadığından davacının iddiasına itibar edilmediği belirtilmiştir.
 Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.