muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/9103, Karar No: 2024/3365, Tarih: 24.05.2024

Gelir Vergisi Kanununun 6824 sayılı Kanunun 4. maddesi ile yeniden düzenlenen 121. maddesinde,  vergi indiriminden yararlanılması, maddede yazılı diğer koşullar ile birlikte ve ancak maddede belirtilen beyannameler üzerinden tahakkuk ettirilen vergilerin kanuni süresinde ödenmiş olması koşuluna bağlanmıştır.
	Kanun kapsamında indirim uygulamasına dair usul ve esasların belirlenmesi amacıyla yayımlanan 301 Seri No'lu Gelir Vergisi Genel Tebliğinin 4. bölümünde vergi indiriminden yararlanılması, Kanun hükmünde esas alınan "vergilerin kanuni süresinde ödenmesi" şartına bağlanmış olmasına karşın Gelir Vergisi Genel Tebliği (Seri No:301)'nde Değişiklik Yapılmasına Dair 312 Seri No.lu Tebliğ ile yapılan düzenlemede "vergilerin, beyannamelerin verildiği tarihte ödenmiş olması" kaydıyla indirimden yararlanılabileceği öngörülmüştür.
	T.C.Anayasasında benimsenen "verginin kanuniliği ilkesi" gereği, vergi beyannamelerinin hangi tarihlerde verileceği  ve beyan üzerine tahakkuk eden vergilerin hangi tarihte/tarihlerde ödeneceği, ilgili vergi kanununda öngörülmüştür. Nitekim, 193 sayılı Kanunun mükerrer 121. maddesinde de vergi indirimi hakkından yararlanılması için beyan üzerine tahakkuk eden vergilerin ilgili vergi kanununda belirlenen süreler içinde ödenmesi gerektiği hüküm altına alınmıştır. Madde hükmü ile, kanuni süresinde verilen beyannameler yanında kanuni süresinden sonra düzeltme amacıyla veya pişmanlıkla verilen beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerin de kanuni süresinde ödenmesi kaydıyla uygulama kapsamına alındığı anlaşılmaktadır. Davalı savunma dilekçesinde de ortaya konulduğu üzere uygulama ile vergiye uyumlu yükümlülerin ödüllendirilmesi ve vergiye uyumun teşvik edilmesinin amaçlandığı açıktır. 312 Seri No.lu Tebliğ ile getirilen dava konusu düzenlemeler uyarınca vergiye uyumlu yükümlüler, uygulamanın getiriliş amacının aksine, Kanunda öngörülmeyen biçimde ve vergi Kanunlarında belirlenmiş olan ödeme sürelerinden önce; beyanname verdiği  tarihte; vergi ödeme yükümlülüğü altına girmiş olacaktır. Bu itibarla, T.C.Hazine ve Maliye Bakanlığınca Kanunla verilen açıklayıcı ve tamamlayıcı nitelikteki düzenleme yetkisi aşılarak Kanunda öngörülmeyen, yeni bir kural getirilmek suretiyle indirim hakkı kullanımının daraltığı sonucuna ulaşıldığından, davaya konu yapılan düzenlemeler hukuka uygun görülmemiştir.
	 Bireysel işleme gelince;

Bireysel işleme gelince;
 	30/04/2021 tarihli ve 31470 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 7318 sayılı Vergi Usul Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 2. maddesi ile 213 sayılı Kanunun mükerrer 257 nci maddesinin birinci fıkrasına (7) numaralı bendinden sonra gelmek üzere eklenen ve Kanunun yayımı tarihinde yürürlüğe giren (8) numaralı bent ile Maliye Bakanlığı, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu ve  5307 sayılı Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Kanunu ve Elektrik Piyasası Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun kapsamında lisansa tabi faaliyetlerde bulunanlar ile bu madde uyarınca bandrol, pul, barkod, hologram, kupür, damga, sembol gibi özel etiket ve işaretleri kullanma zorunluluğu getirilen ürünleri imal veya ithal edenlerden; yeni işe başlayanlarda 10 milyon (44.000.000) Türk lirasına kadar, faaliyeti devam edenlerde 100 milyon (440.000.000) Türk lirasını geçmemek üzere bir önceki hesap dönemine ait brüt satışlar toplamının %1’ine kadar, ayrıca bandrol, pul, barkod, hologram, kupür, damga, sembol gibi özel etiket ve işaretler verilmesinden önce bu ürünler nedeniyle hesaplanan özel tüketim vergisi ve katma değer vergisi tutarının toplamına kadar, doğacak vergilerin tahsil güvenliğini sağlamak amacıyla, 6183 sayılı Kanunun 10 uncu maddesinde yer alan menkul mallar hariç olmak üzere anılan maddede sayılan türden teminat almaya, mükelleflerin; faaliyet alanı, hukuki statüsü, mükellefiyet süresi, aktif veya öz sermaye büyüklüğü, çalışan sayısı, hakkında sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme veya kullanma yönünde olumsuz rapor ya da tespit bulunup bulunmadığı, iş veya üretim hacmi ile ürün ve mükellef gruplarını ayrı ayrı veya birlikte dikkate alarak, teminatın; türünü, tutarını, verilmesi gereken zamanı, iadesi ile tamamlanmasına ilişkin hususları belirlemeye, teminat tutarını lisansa tabi faaliyetlerde lisans türleri itibarıyla farklılaştırmaya, bentte yer alan oran ve tutarları sıfıra kadar indirmeye ve iki katına kadar artırmaya, hangi hallerde teminat aranılmayacağını ve uygulamaya ilişkin diğer usul ve esasları belirlemeye yetkili kılınmıştır.

T.C.Hazine ve Maliye Bakanlığınca kanunla verilen yetkiye dayanılarak 02/09/2021 tarihli ve 31586 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sıra No:531)'nin 5. maddesinin birinci fıkrasında 5015 sayılı Kanun kapsamında dağıtıcı, madeni yağ veya bayilik lisansı bulunanlar ile 5307 sayılı Kanun kapsamında dağıtıcı veya LPG otogaz bayilik lisansı bulunanların 213 sayılı Kanunun mükerrer 257. maddesinin 8. bendi uyarınca teminat uygulaması kapsamına alındığı; maddenin ikinci fıkrasının (b) işaretli bendinde, faaliyetlerine öteden bu yana devam eden mükelleflerin, sahip oldukları lisans sayısına bakılmaksızın, 213 sayılı Kanunun mükerrer 257. maddesinin birinci fıkrasının (8) numaralı bendinde yer alan azami tutardan (2021 yılı için 100 milyon Türk lirası) fazla olmamak üzere, bir önceki hesap dönemine ilişkin olarak verilen yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannamesi ile bildirilen yıllık brüt satışları toplamının %1’i oranında teminat vermesi gerektiği öngörülmüş, maddenin 5. fıkrasında ise, "ikinci fıkranın (b) bendi kapsamında verilmesi gereken teminat, teminatın verileceği tarihin içinde bulunduğu yılda verilmesi gereken ve bir önceki yıla ait olan gelir veya kurumlar vergisi beyannamesinde, 193 sayılı Kanunun mükerrer 121. maddesindeki şartları taşımasına bağlı olarak, uyumlu mükelleflere vergi indirimi uygulamasından yararlanma hakkı bulunan mükellefler tarafından beşte bir oranında verilir
" düzenlemesine yer verilmiştir.
	 7318 sayılı Kanun ile verilen yetki kapsamında yayımlanan 531 sayılı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğ ile 213 sayılı Kanunun mükerrer 257. maddesinin 8. bendi uyarınca alınması gereken teminatı vergiye uyumlu mükellefler için belirlenen  kanuni oranın beşte birine indirilmiş olmasına karşın 301 Seri No.lu Tebliğde değişiklik yapmak üzere yayımlanan 312 Seri No.lu Tebliğd ile getirilen ve vergi indirimi uygulamasından yararlanılmasını Kanunda öngörülmeyen "beyan tarihinde ödeme" koşuluna bağlayarak indirim hakkını daraltan yeni kuralın, bu mükelleflerin indirimli teminat uygulamasının dışında kalması sonucunu doğurduğu anlaşılmaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, davacı tarafından 28/06/2022 tarih ve 60989 sayıda mükellefi olduğu Aziziye Vergi Dairesi Müdürlüğü kaydına giren dilekçe ile vergiye uyumlu mükellefler için uygulanan vergi indirimi kapsamında, 531 sayılı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde öngörülen 1/5 oranında teminat alınması istemiyle başvuruda bulunulduğu; vergi idaresinin 29/07/2022 tarih ve 27742 sayılı işlemi ile; "312 Seri No.lu Gelir Vergisi Genel Tebliğinin 4.1. bölümünde, vergi indiriminden yararlanılabilmesi için beyan üzerine tahakkuk eden vergilerin beyanname verildiği tarih itibarıyla ödenmiş olması gerektiği, 2021 takvim yılı için 21/04/2022 tarihinde verilen kurumlar vergisi beyannamesi üzerine tahakkuk eden vergilerin beyan tarihinden sonra, 26/04/2022 tarihinde ödenmesi nedeniyle teminat tutarında indirim uygulanamayacağı" neden gösterilerek başvurunun reddedildiği  anlaşılmaktadır. 
 	 Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, 312 Seri No.lu Tebliğin beyan üzerine tahakkuk eden vergilerin beyan tarihinde ödenmiş olması gerektiğine ilişkin düzenlemeleri hukuka uygun görülmediğinden, 2021 takvim yılına ilişkin kurumlar vergisini kanuni süresinde ödeyen davacının 193 sayılı Kanunun mükerrer 121. maddesi gereği vergi indiriminden ve dolayısıyla 531 sayılı Tebliğ ile getirilen indirimli teminat uygulamasına alınması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
	Bu nedenle vergi idaresince, başvurunun reddi yolunda kurulan dava konusu işlem de hukuka uygun görülmemiştir.
	Açıklanan nedenlerle davanın kabulü ile Gelir Vergisi Genel Tebliği( Seri No:301)'nde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ(Seri No: 312)'in 2. maddesinin "4.Vergi indiriminden yararlanma şartları başlıklı" bölümünün ilk fıkrasında ve (4.1.) alt bendinde yer verilen  dava konusu düzenlemelerin ve bu düzenlemelere dayanılarak kurulan ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali gerektiği düşünülmüştür.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince; Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bilgi ve belgeler de incelenmek suretiyle işin gereği düşünüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE   :
MADDİ OLAY:

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince; Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bilgi ve belgeler de incelenmek suretiyle işin gereği düşünüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE   :
MADDİ OLAY:
            Dava, davacı şirket tarafından, 2021 yılında yaptığı brüt satış miktarı toplamının %1'i olan 147.052,90 TL tutarında teminat verme yükümlülüğünün, 531 Sıra No'lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nin 5. maddesinin (5) numaralı fıkrası uyarınca vergiye uyumlu mükellef olduğu gözetilerek 1/5 oranında uygunlanması yönündeki talebinin,  2021 yılı kurumlar vergisi beyannamesinin 21/04/2022 tarihinde verilmesine rağmen, beyannameye istinaden tahakkuk eden damga vergisinin beyannamenin verildiği tarihten sonra 26/04/2022 tarihinde ödediği anlaşıldığından bahisle reddine ve sözü edilen fıkra hükümlerinden yararlanamayacağına dair ... tarih ve ... sayılı işlem ile bu işlemin dayanağı olan 301 Seri No'lu Gelir Vergisi Genel Tebliği'nin 27/05/2020 tarih ve 31137 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 312 Seri No'lu Gelir Vergisi Genel Tebliği (Seri No:301)'de Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ'in 2. maddesiyle değişik "4. vergi indiriminden yararlanmanın şartları" başlıklı bölümünün 4.1 bendi başlığında yer alan "...ve indirimin hesaplanacağı beyannamenin verildiği tarih itibarıyla bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerin ödenmiş olması" şeklindeki kısmı ile bu başlık altındaki "...ve bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerini de indirimin hesaplanacağı beyannamenin verildiği tarih itibarıyla ödemiş olmaları gerekmektedir" şeklindeki ibarenin iptali istemiyle açılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT:
2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun "İlk derece mahkemesi olarak Danıştayda görülecek davalar" başlıklı 24. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde, Bakanlıklar ile kamu kuruluşları veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarınca çıkarılan ve ülke çapında uygulanacak düzenleyici işlemlere karşı açılacak iptal ve tam yargı davalarının ilk derece mahkemesi olarak Danıştay tarafından karara bağlanacağı kuralına yer verilmiştir.

İLGİLİ MEVZUAT:
2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun "İlk derece mahkemesi olarak Danıştayda görülecek davalar" başlıklı 24. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde, Bakanlıklar ile kamu kuruluşları veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarınca çıkarılan ve ülke çapında uygulanacak düzenleyici işlemlere karşı açılacak iptal ve tam yargı davalarının ilk derece mahkemesi olarak Danıştay tarafından karara bağlanacağı kuralına yer verilmiştir.
2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 73. maddesinin 3. fıkrasında; vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı; dördüncü fıkrasında vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisinin Bakanlar Kurulu'na verilebileceği kurala   bağlanmış,   21/01/2017  tarih ve 6771 sayılı Kanununun 16. maddesiyle, 73. maddenin dördüncü fıkrasında yer alan “Bakanlar Kurulu'na” ibaresi, “Cumhurbaşkanına” olarak değiştirilmiş, "Yönetmelikler" başlıklı 124.maddesinde; Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzel kişileri, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler çıkarabileceği, hangi yönetmeliklerin Resmî Gazete'de yayımlanacağının kanunda belirtileceği hükme bağlanmıştır.
193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun "Vergiye uyumlu mükelleflere vergi indirimi" başlıklı mükerrer 121. maddesinde, "Ticari, zirai veya mesleki faaliyeti nedeniyle gelir vergisi mükellefi olanlar ile kurumlar vergisi mükelleflerinden (finans ve bankacılık sektörlerinde faaliyet gösterenler, sigorta ve reasürans şirketleri ile emeklilik şirketleri ve emeklilik yatırım fonları hariç olmak üzere), bu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen şartları taşıyanların yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannameleri üzerinden hesaplanan verginin %5’i, ödenmesi gereken gelir veya kurumlar vergisinden indirilir. Şu kadar ki hesaplanan indirim tutarı, her hâl ve takdirde 1 milyon Türk lirasından fazla olamaz. İndirilecek tutarın ödenmesi gereken vergiden fazla olması durumunda kalan tutar, yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannamesinin verilmesi gereken tarihi izleyen bir tam yıl içinde mükellefin beyanı üzerine tahakkuk eden diğer vergilerinden mahsup edilebilir. Bu süre içinde mahsup edilemeyen tutarların ret ve iade edilmeyeceği, gelir vergisi mükelleflerinin yararlanacağı indirim tutarının, ticari, zirai veya mesleki faaliyet nedeniyle beyan edilen kazançların toplam gelir vergisi matrahı içerisindeki oranı dikkate alınmak suretiyle hesaplanan gelir vergisi esas alınarak tespit edilir.
	Söz konusu indirimden faydalanabilmek için;

Söz konusu indirimden faydalanabilmek için;
	1. İndirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıla ait vergi beyannamelerinin kanuni süresinde verilmiş (Kanuni süresinde verilen bir beyannameye ilişkin olarak kanuni süresinden sonra düzeltme amacıyla veya pişmanlıkla verilen beyannameler bu şartın ihlali sayılmaz.) olması,
2. (1) numaralı bentte belirtilen süre içerisinde kesinleşmiş olması koşuluyla vergi beyannamelerindeki vergi türleri itibarıyla ikmalen, re’sen veya idarece yapılmış bir tarhiyat bulunmaması (Kesinleşen tarhiyatların, indirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl için geçerli olan, birinci fıkradaki indirim tutar sınırının %1’ini aşmaması durumunda bu şart ihlal edilmiş sayılmaz.),
3. İndirimin hesaplanacağı beyannamenin verildiği tarih itibarıyla, (1) numaralı bent kapsamındaki vergi beyannameleri üzerine tahakkuk eden vergilerin ödenmiş olması (Ödemenin, ilgili mevzuatı gereği istenilen bilgi ve belgelerin tam ve eksiksiz olarak ibraz edilmiş olması koşuluyla, vergi kanunları gereği doğan iade alacaklarından mahsuben yapılmış olması ve indirimden yararlanıldıktan sonra söz konusu iade alacağı tutarının mahsuben ödemesi talep edilen vergi borcu tutarının altına düşmesi hâlinde, eksik ödenmiş duruma gelen vergilerin mahsuben ödenmek istenilen tutarın %10’unu aşmaması kaydıyla, eksik ödenmiş vergiler dolayısıyla veya vergi kanunları gereğince, tecil edilerek belirlenen şartların gerçekleşmesine bağlı olarak terkin edilecek vergilerin, şartların sağlanamaması hâlinde kanunlarında belirlenen tecil süresinin sonunu takip eden onbeşinci günün bitimine kadar ödenmesi şartıyla, bu şart ihlal edilmiş sayılmaz.) ayrıca, vergi aslı (vergi cezaları ile fer’i alacaklar dâhil) 1.000 Türk lirasının üzerinde vadesi geçmiş borcunun bulunmaması, şarttır."

İndirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile önceki dört takvim yılında 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359. maddesinde sayılan fiilleri işlediği tespit edilenlerin, bu madde hükümlerinden yararlanamayacağı, bu madde kapsamında vergi indiriminden yararlanan mükelleflerin, öngörülen şartları taşımadığının sonradan tespiti hâlinde ilgili vergilendirme döneminde indirim uygulaması dolayısıyla ödenmeyen vergiler, vergi ziyaı cezası uygulanmaksızın tarh edileceği, bu maddede geçen vergi beyannameleri ibaresinin, yıllık gelir vergisi ve kurumlar vergisi beyannameleri, geçici vergi beyannameleri, muhtasar, muhtasar ve prim hizmet beyannameleri ile Hazine ve Maliye Bakanlığına bağlı vergi dairelerine verilmesi gereken katma değer vergisi ve özel tüketim vergisi beyannamelerini; vergi ibaresi, anılan Bakanlığa bağlı vergi dairelerine verilmesi gereken beyannameler üzerine tahakkuk eden vergileri ifade edeceği,  birinci fıkrada yer alan tutarın, her yıl bir önceki yıla ilişkin olarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre belirlenen yeniden değerleme oranında artırılmak suretiyle uygulanacağı, bu şekilde hesaplanan tutarın %5’ini aşmayan kesirlerin dikkate alınmayacağı,  Cumhurbaşkanı'nın, birinci fıkrada yer alan oranı ve tutarı iki katına kadar artırmaya, sıfıra kadar indirmeye, kanuni oran ve tutarına getirmeye; Maliye Bakanlığı'nın, maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye yetkili olduğu hükme bağlanmıştır.
	193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde öngörülen vergi indirimi uygulamasına dair usul ve esasların belirlenmesi amacıyla 23/12/2017 tarih ve 30279 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01/01/2018 tarihinden itibaren verilmesi gereken yıllık gelir ve kurumlar vergisi beyannamelerinde uygulanmak üzere yayımlandığı tarihte yürürlüğe giren 301 Seri No'lu Gelir Vergisi Genel Tebliğinin 2. maddesinin 3. bölümünde, ticari, zirai veya mesleki faaliyeti nedeniyle gelir vergisi mükellefi olanlar ile finans ve bankacılık sektörlerinde faaliyet gösterenler, sigorta ve reasürans şirketleri ile emeklilik şirketleri ve emeklilik yatırım fonları hariç olmak üzere kurumlar vergisi mükelleflerinin vergi indiriminden yararlanabilecekleri  öngörülmüş, "Vergi indiriminden yararlanma şartları" başlıklı 4. bölümünde, 3. bölümde belirtilen mükelleflerin vergi indiriminden yararlanabilmeleri için;
	a) İndirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıla ait vergi beyannamelerinin kanuni süresi içerisinde verilmiş ve bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerin de kanuni süresi içerisinde ödenmiş olması; 
	b) İndirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıl içerisinde haklarında beyana tabi vergi türleri itibarıyla ikmalen, re’sen veya idarece yapılmış bir tarhiyat bulunmaması;

a) İndirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıla ait vergi beyannamelerinin kanuni süresi içerisinde verilmiş ve bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerin de kanuni süresi içerisinde ödenmiş olması; 
	b) İndirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıl içerisinde haklarında beyana tabi vergi türleri itibarıyla ikmalen, re’sen veya idarece yapılmış bir tarhiyat bulunmaması; 
	c) Vergi indiriminin hesaplanacağı beyannamenin verildiği tarih itibarıyla vergi aslı (vergi cezaları dâhil) 1.000 Türk lirasının üzerinde vadesi geçmiş borcunun bulunmaması;
	ç) Vergi indiriminin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile önceki dört takvim yılında Vergi Usul Kanununun 359 uncu maddesinde sayılan fiillerin işlenmemiş olmasının şart olduğu düzenlenmiş, maddenin (4.1.) işaretli bendinin ilk fıkrasında, indirimden yararlanılabilmesi için mükelleflerin, indirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu beyannamenin ait olduğu yıldan önceki son iki yıla ilişkin olarak Maliye Bakanlığına bağlı vergi dairelerine verilmesi gereken gelir veya kurumlar vergisi, katma değer vergisi, muhtasar gibi tüm vergi beyannamelerini kanuni süresi içerisinde vermiş ve bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerini de kanuni süresi içerisinde ödemiş olmaları gerektiği; ikinci fıkrasında ise, kanuni süresi içerisinde verilen bir beyannameye ilişkin olarak, kanuni süresinden sonra düzeltme amacıyla veya pişmanlıkla verilen beyannamelerin vergi indiriminden yararlanılmasına engel teşkil etmeyeceği, ancak indirimden yararlanılabilmesi için, bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerin de kanuni süresi içerisinde ödenmiş olması gerektiği düzenlenmiştir.
	27/05/2020 tarih ve 31137 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren  Gelir Vergisi Genel Tebliği ( Seri No:301)'nde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ (Seri No: 312)  ile  301 Seri No.lu Tebliğin 2. maddesi değiştirilmiş; bu değişiklik ile Tebliğin vergi indiriminden yararlanma koşullarının öngörüldüğü 4. bölümünün  birinci fıkrasının (a) işaretli bendi; 
	a) İndirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıla ait vergi beyannamelerinin kanuni süresi içerisinde verilmiş ve indirimin hesaplanacağı beyannamenin verildiği tarih itibarıyla bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerin ödenmiş olması,olarak düzenlenmiş;
	" (4.1.) İlgili dönem beyannamelerinin kanuni süresi içerisinde verilmiş ve indirimin hesaplanacağı beyannamenin verildiği tarih itibarıyla bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerin ödenmiş olması" başlıklı  bendinin 1. ve 2. fıkralarında ise;