muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/5904, Karar No: 2024/2887, Tarih: 13.05.2024

Bu durumda, Yönetmelik'in "Tapu kayıtlarının ve parsel sınırlarının elde edilmesi" başlığı altında düzenlenen 11. maddesinin 2. ve 3. fıkralarında geçen "kişi ya da" ibarelerinin açık ve anlaşılır olduğu ve anılan ibarelerin kullanılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Nitekim, bu düzenleme mühendisin görevini engellemediğinden harita mühendislerince de bu görevin ifa edilebileceği tabidir. Belirtilen nedenlerle anılan ibareler yönünden davanın reddine karar verilmesinin uygun olacağı düşünülmektedir.
7.  Yönetmelik'in 12. maddesinin 1.fıkrası yönünden,
Arazi ve Arsa Düzenlemeleri Hakkında Yönetmelik'in "Tapu kayıtlarına belirtme yapılması" başlıklı uyuşmazlığa konu 12.maddesinin 1.fıkrasında, "Mücavir alan içinde belediye encümeni kararı, dışında ise il idare kurulu kararı veya parselasyon planlarını yapan/yaptıran idarenin yazısı ile uygulamaya alınan taşınmaz malların ada ve parsel numaraları ilgili tapu müdürlüğüne gönderilerek, tapu kayıtlarına “3194 sayılı İmar Kanununun 18 inci maddesine istinaden imar uygulamasına alınmıştır” belirtmesinin konulması istenir." düzenlemesi yer almakta iken 21/10/2020 tarihli, 31281 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Arazi ve Arsa Düzenlemeleri Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1.maddesi ile Arazi ve Arsa Düzenlemeleri Hakkında Yönetmeliğin 12. maddesinin 1. fıkrasında yer alan “Mücavir alan” ibaresi “Belediye ve mücavir alan” olarak değiştirilmiştir.
Bu durumda, anılan Yönetmelik kuralı yönünden uyuşmazlık konusunun ortadan kalktığı sonucuna ulaşılmıştır.
8. Yönetmelik'in 14. maddesinin 1.fıkrasındaki "bölgenin ihtiyacı olan" ibaresi 
yönünden,
3194 sayılı Yasa'nın 18.maddesinin 3.fıkrasında yer alan  "düzenlemeye tabi tutulan yerlerin ihtiyacı olan" ibaresi 7181 sayılı Yasa'nın 9.maddesi ile "düzenlemeye tabi tutulan yerler ile bölgenin ihtiyacı olan" olarak değiştirildiğinden artık hem düzenleme sınırı içindeki yerlerin hem de bölgenin umumi hizmet alanlarının düzenleme ortaklık payından karşılanacağı anlaşılmaktadır.

8. Yönetmelik'in 14. maddesinin 1.fıkrasındaki "bölgenin ihtiyacı olan" ibaresi 
yönünden,
3194 sayılı Yasa'nın 18.maddesinin 3.fıkrasında yer alan  "düzenlemeye tabi tutulan yerlerin ihtiyacı olan" ibaresi 7181 sayılı Yasa'nın 9.maddesi ile "düzenlemeye tabi tutulan yerler ile bölgenin ihtiyacı olan" olarak değiştirildiğinden artık hem düzenleme sınırı içindeki yerlerin hem de bölgenin umumi hizmet alanlarının düzenleme ortaklık payından karşılanacağı anlaşılmaktadır.
Uygulama imar planının uygulama işlemi niteliğindeki parselasyon işlemi tesis edilirken idarelerin, bölgenin gelişme yönü, imar planı onama sınırları, parsellerin kadastral durumları, mevcut yapılaşmalar, yol eksenleri, fiziksel eşikler, imar planı kullanım kararları, mevzuat hükümleri gibi etkenleri dikkate alarak parselasyon düzenleme sahalarını belirledikleri görülmektedir. Parselasyon kapsamında kalan parsellerden düzenleme sahasında bulunan umumi hizmet alanlarının elde edilmesi için parsellerin düzenleme dolayısıyla meydana gelen değer artışları karşılığı olarak DOP kesintisi yapılmaktadır. DOP oranı ise her parselasyona ilişkin düzenleme sahasının kapsam ve özelliklerine göre değişiklik göstermekte olup bu oran düzenleme sahası içinde kalan umumi hizmet alanlarının elde edilmesi birincil amacına uygun olacak şekilde belirlenmektedir. Dolayısıyla parselasyona giren parsellerden yapılan kesintiler sonucunda umumi hizmet alanları kamunun eline geçirilmektedir.
Taşınmazın kalan kısmında önceki kadastral haline göre değer artışı olduğu ve böylece DOP kapsamında söz konusu değer artışının bedelinin ödendiği Yasa maddesinde belirtilmiş ise de meydana gelen değer artışının soyut bir kavram olduğu, DOP oranı hesaplanırken bu değer artışının hesaplanmadığı, belirlenen DOP'un kesilerek taşınmazdan artan kısmın kadastral parsel malikine tahsis edildiği, zira Yasa'da da bu değer artışının hesaplanması konusunda bir hükmün yer almadığı, kesilen DOP kadar eksilen ve imar parseline dönüşen taşınmazda, alınan DOP'a eşdeğer bir değer artışı olduğunun kendiliğinden varsayıldığı görülmektedir.

Öte yandan, "bölgesel" kullanımların da DOP'tan karşılanması halinde "bölge" ibaresinin tanımsız olması sebebiyle, mahalle ölçeğindeki kullanımları aşacak şekilde ilçe, il ve hatta ülke çapındaki kullanımları tariflemesinin olanaklı olduğu, zira düzenleme ortaklık payına ilişkin ele alınan diğer mevzuat hükümlerinde de "diğer umumi ve kamu hizmet alanları" şeklinde belirsiz ifadeler bulunduğu dikkate alındığında il ve ülke çapında hizmet veren kamusal alanların düzenleme sınırı içinde kalan taşınmaz maliklerinden karşılıksız olarak kesinti yapılmak suretiyle elde edilmesinin mülkiyet hakkını ölçüsüz olarak ihlal edeceği açıktır. Bölgesel kullanım ibaresinin, ülke çapında hizmet veren idari kurum ve kuruluşlar, millet bahçesi vb. il ölçeğinde hizmet verecek yeşil alanlar ile şehir hastaneleri gibi sağlık kurumlarının o düzenleme sahasında kalan taşınmazlardan yapılan DOP kesintileri ile oluşturulmasına olanak tanımaya elverişli olması nedeniyle DOP kesintisi yapılacak alanları tariflemesinde hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
Anayasanın 35.maddesine göre mülkiyet hakkının kamu yararı için sınırlanması olanaklı ise de bu sınırlamanın orantılı olmasının da gerektiği, ayrıca hukuk güvenliği ilkesi ve hukuk normlarının öngörülebilir olmasının gerekliliği dikkate alındığında "bölge"nin sınırı ve tanımı tamamen belirsiz olduğundan, mülk sahibi olanlardan taşınmazın %45'ine kadarlık kısmının üst sınırdan kesilmesi yönünde şartları zorlayarak "yalnızca değer artışı karşılığında" el konulması ve "düzenlemeye tabi tutulan yerlerin ihtiyacı olan" umumi hizmet alanlarına ek olarak "düzenleme alanı ile mekansal anlamda bağlantısı bulunmayan çevrelerin de ihtiyacı olan ve bu çevrelere de hitap eden, yani düzenleme alanından daha geniş ölçekteki nüfusun ihtiyaçları için tasarlanmış" umumi hizmet alanlarının elde edilmesinin "mülkiyet hakkı" ile "kamu yararı" arasında kurulması gereken nimet-külfet dengesinde malike aşırı bir külfet yükleyerek gözetilmesi gereken adil dengeyi malik aleyhine bozduğu anlaşıldığından 7181 sayılı Yasa ile değiştirilen 3194 sayılı Yasa'nın 18.maddesinin 3.fıkrasının "ile bölgenin ihtiyacı" ibaresinin Anayasa'nın 2., 10., 35.maddelerine aykırı olduğu sonucuna ulaşılması nedeniyle anılan hükmün Anayasa Mahkemesi'ne gönderilmesi gerektiği düşünülmektedir.
Anılan hükmün Anayasa Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmemesi halinde uyuşmazlığın esasına gelince;
3194 sayılı Yasa'da, (ayrıca Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği, Plansız Alanlar İmar Yönetmeliği ve Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliği'nde de) bölge tanımı yapılmamış, sınırı çizilmemiştir. Dava konusu Yönetmelik'te yer alan ibarenin de, 3194 sayılı Yasa'nın 18.maddesinin 3.fıkrasının tekrarı olduğu dikkate alındığında Yasa'ya uygun olan ibarede hukuka aykırılık bulunmamakta olup anılan ibare yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
9. Yönetmelik'in 14.maddesinin 4.fıkrası yönünden,

9. Yönetmelik'in 14.maddesinin 4.fıkrası yönünden,
 Danıştay Altıncı Dairesinin yerleşik kararlarında; parselasyon işlemi yapılırken düzenleme alanında kapanan kadastral yolların bulunması durumunda, kamu alanlarına ayrılan yerlerden bu kapanan kadastral yollar düşülerek düzenleme ortaklık payının hesaplanması ve düzenlemeye giren parsel maliklerinden bu miktarın alınması suretiyle şahıs arazilerinden daha fazla oranda DOP kesilmesinin engellenmesinin amaçlandığı görülmektedir.
Nitekim 3194 sayılı Yasa'nın 18.maddesinin 3.fıkrasına eklenen hükümden önce Anayasa Mahkemesi'nin 12/01/2012 tarih ve E:2011/23, K:2012/3 sayılı kararında, kapanan ya da açığa çıkan yol veya yol parçalarının kamu malı niteliğini kaybederek idarenin özel malı haline geleceği ve kamu mallarına ilişkin korumanın ortadan kalkacağı, bu nedenle 21.maddede açığa çıkan bu taşınmazların tapu sicilinin sağladığı güvenceden yararlanabilmesi için tapu siciline tescilinin öngörüldüğü, idarenin, İmar Yasası'nın 18.maddesi gereği parsellerin yeniden düzenlenmesinde, eski yol parçalarını özel kişilerin arsaları ile birleştirebileceği, eğer yeniden kamu yararına tahsis edilmezse, idarenin özel hukuk rejimi çerçevesinde bu malları tasarruf edebileceği, gerekirse satabileceği, Anayasa'nın 125. maddesine göre, idarenin her türlü eylem ve işlemlerine karşı yargı yolunun açık olduğu, idarenin keyfi uygulamalara sapması halinde buna karşı adlî ve idarî yargıda dava açılabileceği, sonuç olarak Tapu Yasası'nın 21.maddesinin Anayasa'ya aykırı olmadığı, ancak  idarenin yeni bir kararla bu taşınmazları kamu yararına tahsis ederek kamu malına da dönüştürebileceği  vurgulanmıştır.
 Dolayısıyla, Tapu Yasası'nın 21. maddesine göre belediye adına tescil edilen kadastral yolun özel hukuk rejimine tâbi olabilmesi için anılan kadastral yolun bulunduğu alanda yapılacak parselasyona ilişkin düzenleme sınırı içinde umumi hizmetlere ayrılan alanın bulunmaması gerekmektedir. 
Öte yandan, parselasyon işleminin yasal amacı ve düzenlenişi dikkate alınarak konu ele alındığında, parselasyona ilişkin düzenleme sınırı içinde umumi hizmetlere ayrılan alanın bulunmaması gibi bir ihtimalin, pek de olasılık dahilinde bulunmadığı açıktır. Bu nedenle, normal koşullarda DOP'tan düşülmesi gereken bu alanların DOP'tan düşülmeyerek imar parseli oluşturulması suretiyle ilgili idareler adına tescil edilmesi hususunun titizlikle irdelenmesi gerekmektedir. Bu kapsamda düzenleme sınırının, hatalı şekilde belirlenip belirlenmediği ayrıntılı olarak incelenmeli ve söz konusu alanların DOP'ta kullanılmasına olanak tanınacak şekilde düzenleme sınırı belirlenmesinin öncelenmesi gerektiği yönüyle değerlendirme yapılmalıdır.

Yönetmeliğin 14.maddesinin 5.fıkrasında da bu husus düzenlenmiş "Ancak kapanan kadastro ve imar yollarının toplam alanının, düzenleme sahasındaki düzenleme ortaklık payına konu olan umumi ve kamu hizmet alanlarından fazla olması durumunda; artan miktar Tapu Kanununun 21 inci maddesi hükümlerine göre köy tüzel kişiliği, belediye veya Hazine adına tescil edilir. Büyükşehir belediyesi olan yerlerde; Büyükşehir Belediyesi Kanununda belirtilen belediyelerin görev dağılımına göre ilgili belediye adına tescil edilir" düzenlemesine yer verilmiştir.
Aksine bir yaklaşım, kadastral karşılığı olmadan düzenleme alanında belediyenin taşınmaz edinmesi sonucunu doğurur ki bu durum mülk sahiplerinin aleyhine olduğu gibi 3194 sayılı Yasa'nın 18. maddesinin amacına da aykırıdır. 
Bu durumda, dava konusu Yönetmelik kuralıyla Tapu Yasası'nın 21.maddesinde yer alan düzenleme kapsamında kapanan yolların tapuya kaydedilmesinin değil, 3194 sayılı Yasa'nın 18.maddesinin 3.fıkrasına eklenen hükümle aynı olacak şekilde parselasyon işlemiyle imar planında kapanan yolların, parselasyon sırasında veya yapılmadan önce idareler tarafından ihdas edilmesinin engellendiği, bu alanların düzenleme ortaklık payına ayrılan alandan düşülmesinin öngörüldüğü, dolayısıyla anılan Tapu Yasası'na aykırılık bulunmadığı, parselasyon yapılmıyorsa bu alanların boşta kalmaması için Tapu Yasası'nın 21.maddesi uyarınca idare adına tescil edilebileceği, ancak sonradan parselasyon işlemi yapıldığında bu alanların miktarının yine kamu alanları miktarından düşülmesi gerektiği, Yönetmelik maddesinde hukuka aykırılık olmadığı kanaatine ulaşılmıştır. Belirtilen nedenlerle Yönetmelik'in anılan kısmı yönünden davanın reddine karar verilmesinin uygun olacağı düşünülmektedir.
10. Yönetmelik'in 14.maddesinin 8.fıkrasındaki "bağışlanması ya da", 
"bağışlanan ya da", "ya da bağışlanan" ve "bağış ve" ibareleri yönünden,
 Yönetmelik'in uyuşmazlığa konu 8. fıkrasında bağış ibaresinin kullanılmasının belirsizlik içermediği, bağışlayanların amacına göre bir ayrıma gidildiği, yapılaşma amacıyla bağış ile yapılaşma dışında bir amaçla yapılan veya şartsız olarak yapılan bağışın birbirinden ayrıldığı ve idarelerin düzenleme ortaklık payı keserken izleyecekleri usulün düzenlendiği, anılan kuralın taşınmaz maliklerini bağış yapmaya teşvik edecek veya zorlayacak nitelikte olmadığı, aksine anılan kuralın 3194 sayılı Yasa'nın 18. maddesinin 8. fıkrası ile getirilen yasal temellere ve yıllardır süregelen Danıştay içtihatlarına uyumlu olduğu sonucuna varılmıştır. Belirtilen nedenlerle anılan ibareler yönünden davanın reddine karar verilmesinin uygun olacağı düşünülmektedir.
11.  Yönetmelik'in 14.maddesinin 9.fıkrası yönünden,

11.  Yönetmelik'in 14.maddesinin 9.fıkrası yönünden,
Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliği ve Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinde yer alan tanımlamalara göre rekreasyon alanlarının kente hizmet eden yeşil alan statüsünde sosyal donatı alanı niteliğinde bulunduğu, rekreasyon alanında yapılacak yapıların kente hizmet için belediyelerce yapılacak yapılar olduğu ve anılan yapılar için getirilen yapılaşma oranının da düşük olduğu anlaşılmaktadır. İçme-Kullanma Suyu Havzalarının Korunmasına Dair Yönetmelikle de anılan kısıtlamaların yanı sıra bazı düzenlemeler ve kısıtlamalar getirildiği görülmektedir.
Belirtilen nedenlerle, içme suyu havzasında kalsa da kente hizmet eden yeşil alan statüsündeki rekreasyon alanlarının düzenleme ortaklık payından karşılanmaması ve diğer kullanım haklarına göre çok daha kısıtlı ve az yapılaşma hakkına sahip olduğu anlaşılan bu alanların parselasyon sonucunda taşınmaz maliklerine tahsis edilmesi durumunda mülkiyet hakkına ölçüsüz müdahale edilmiş olacağı sonucuna ulaşılmıştır.
Öte yandan, Yasa'nın 18.maddesinde rekreasyon alanlarının DOP'tan karşılanacağı açıkça belirtildiğinden Yönetmelik kuralıyla içme-kullanma suyu havzasında kalan rekreasyon alanları için bir istisna getirilerek bu alanların parsel maliklerine tahsis edilebileceğinin öngörülmesinde Yasa'ya uygunluk bulunmamaktadır. Bu nedenle anılan Yönetmelik kuralının iptaline karar verilmesinin uygun olacağı düşünülmektedir.
12. Yönetmelik'in 15.maddesinin 4.fıkrasındaki "parsellerin imar planında kamu 
ve umumi hizmet alanlarına denk gelen kısımları, denk gelen alanları oranında 
kamulaştırmaya konu kamu ve umumi hizmet alanına tahsis edilir." ibaresi 
yönünden,
10/07/2019 tarihinde yürürlüğe giren 7181 sayılı Yasa ile 3194 sayılı Yasa'nın 18.maddesinde önemli değişiklikler yapılmış ve yürürlükten kaldırılan İmar Kanununun 18 inci Maddesi Uyarınca Yapılacak Arazi ve Arsa Düzenlemesi İle İlgili Esaslar Hakkında Yönetmelik'te düzenlenen ve kamu ortaklık payından hisselendirilme ile oluşturulacağı belirtilen hastane, belediye hizmet alanı ve resmi kurum alanı sayma suretiyle düzenleme ortaklık payından karşılanacak kamu alanları içine alınmıştır. 
 Yasa'da umumi hizmetlere ayrılan alan - kamu hizmetlerine ayrılan alan ayrımının yapıldığı ve sadece umumi hizmet alanlarının DOP'tan karşılanacağı, kamu hizmet alanlarının ise kamulaştırılacağının belirtildiği ve eski Yönetmelikte düzenlenen, kamu hizmet alanlarının kamu ortaklık payı (KOP) parseli oluşturularak parselasyona dahil edilen tüm parsellerin KOP parselinden hisselendirilmesi, sonra da bu hisselerin kamulaştırma suretiyle kamu eline geçirilmesi yöntemine dava konusu Yönetmelikte yer verilmediği, diğer bir deyişle KOP'un kaldırıldığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan 3194 sayılı Yasa'nın 18.maddesinin 5. ve 6. fıkralarında ise "Düzenleme ortaklık paylarının toplamı, üçüncü fıkrada sözü geçen umumi hizmetler için, yeniden ayrılması gereken yerlerin alanları toplamından az olduğu takdirde, eksik kalan miktar, tescil harici alanlardan veya muvafakat alınmak kaydıyla; kamuya ait taşınmazlardan ya da Hazine mülkiyetindeki alanlardan karşılanır. Bu yöntemlerle karşılanamaması hâlinde belediye veya valilikçe kamulaştırma yoluyla tamamlanır. Herhangi bir parselden bir miktar sahanın kamulaştırılmasının gerekmesi halinde düzenleme ortaklık payı, kamulaştırmadan arta kalan saha üzerinden ayrılır." hükmü yer almaktadır.
Anılan hüküm uyarınca parselasyon işleminde düzenleme ortaklık payı oranının Yasa'da belirlenen sınırı (%45'i) aşması halinde, eksik kalan miktarın, tescil harici alanlardan veya muvafakat alınmak kaydıyla; kamuya ait taşınmazlardan ya da Hazine mülkiyetindeki alanlardan karşılanması, bu yöntemlerle karşılanamaması hâlinde parselasyon işlemini tesis eden belediye veya valilikçe kamulaştırma yoluyla tamamlanması gerekmektedir.
Bu durumda, Yasa maddesiyle amaçlanana aykırı olarak parselasyona tâbi tutulan taşınmazlardan %45 oranında DOP alındıktan sonra yeniden KOP parseli (ya da parsel kısımları) oluşturulması suretiyle parselasyon işleminden sonra ilgili kamu kuruluşunca kamulaştırılmak üzere özel mülk sahibi adına, üstelik de eşit bir uygulama olmaksızın sadece kamu alanına denk gelen taşınmaz maliki adına tahsis yapılmasına yönelik kural getiren Yönetmelik maddesinin Yasa'ya, Anayasa'daki mülkiyet hakkına ilişkin kural ve ilkelere aykırı olduğu ortadadır. 
Bu itibarla, parselasyon işlemi sırasında düzenleme nedeniyle taşınmazlarda oluşan değer artışları karşılığı olarak, taşınmazların yasal sınırlar çerçevesinde belirlenen kısmının bedelsiz olarak alınmasından sonra, parsel sahiplerine kalan paylarına karşılık mümkün mertebe eski parsellerinin bulunduğu yerde veya yakınında yapılaşabilecekleri bir imar parselinin verilmesi ve plan gereği tümü umumi hizmet alanlarına rastlayan ve bu nedenle bulunduğu yerden tahsis yapılamayan parsellere ise olabildiğince yakın ve eşdeğer başka bir imar parselinden yer verilmesi gerektiğinden ve düzenleme ortaklık payı ile elde edilmesi gereken umumi hizmet alanlarının düzenleme ortaklık payının yetersiz kalması sebebiyle parselasyon neticesinde kişiye tahsis edilmesi mümkün olmadığından, "parsellerin imar planında kamu ve umumi hizmet alanlarına denk gelen kısımları, denk gelen alanları oranında kamulaştırmaya konu kamu ve umumi hizmet alanına tahsis edilir" şeklindeki Yönetmelik maddesinde hukuka uyarlık bulunmamaktadır. Ayrıca Yasa maddesi gereği DOP'un %45'e düşürülmesi için önce kamulaştırmanın yapılması ve DOP oranı %45'e düşürüldükten sonra bu pay alınarak maliklere tahsis yapılması gerekirken kamulaştırmanın parselasyon işlemi sonrasına bırakılması da olanaklı değildir. Bu nedenle anılan Yönetmelik maddesinin iptalinin gerektiği düşünülmektedir.

13. Yönetmelik'in 17.maddesinin 1.fıkrasının (ç) bendi yönünden,
Arazi ve Arsa Düzenlemeleri Hakkında Yönetmeliğin 17.maddesinin 1.fıkrasının (ç) bendinde, "Kamu yatırımlarının yürütülmesi amacıyla, kamu kurumlarına ait taşınmazdaki hisseler müstakil bir imar parselinde toplanabilir." kuralı yer almaktadır.
7181 sayılı Yasa ile 3194 sayılı Yasa'nın 18. maddesine eklenen 13. fıkrada "Düzenleme alanında bulunan imar adalarında, asgari parsel büyüklüğünü karşılamak kaydıyla, imar uygulama alanında kalan hisseli arsa ve araziler; hisse sahiplerinin muvafakati hâlinde veya fiilî kullanım esasına göre müstakil hâle getirilebilir.
" hükmüne yer verilerek ilgili idareye ferdileştirme yapma ve hissedar malike müstakil imar parseli tahsis etme yetkisi verilmiştir.
Böylece uygulama imar planı olan yerlerde yapılacak parselasyonda 2981 sayılı Yasa'nın Ek-1 maddesinde belirtilen koşulların bulunması halinde ferdileştirme yapılması mümkün iken 3194 sayılı Yasa'nın 18. maddesinin 13. fıkrasıyla, 2981 sayılı Yasa'nın Ek-1 maddesinde belirtilen koşullar aranmaksızın hisse sahiplerinin muvafakatı ile ya da idarece re'sen ferdileştirme yapılarak müstakil imar parseli verilmesinin önü açılmıştır. 
Türk Medeni Yasasının (TMY) 688.maddesinde "Paylı mülkiyet", birden çok kimsenin, maddi olarak bölünmüş olmayan bir şeyin tamamına belirli paylarla malik olduğu, bir birlikte mülkiyet şekli olarak tanımlanmıştır. Dolayısıyla paylı mülkiyette, aksi kararlaştırılmadığı sürece paylar arasında tam bir eşitlik söz konusudur. İmar Yasası uyarınca yapılan parselasyon işlemi sonucunda paylar ayrıştırıldığında ise birlikte mülkiyet durumu son bulacak, paylar arasında bulunan eşitlik hâlinin sürdürülmesi olanağı kalmayacak ve bireyselleşen mülkiyet hakkının ilk halinden bağımsız olarak farklı bir düzlemde, diğer bir deyişle farklı taşınmazlar üzerinde ileri sürülmesi gerekliliği ortaya çıkacaktır. TMY'nin 698. vd. maddelerinde "Paylı mülkiyetin sona erdirilmesi" düzenlemiş olup paylaşımın ya malın aynen veya bedelinin bölüşülmesi suretiyle yapılacağı öngörülmüştür. Bu nedenle paylı mülkiyete ilişkin herhangi bir düzenleyici hükme yer verilmeyen 3194 sayılı Yasa'da, paylı mülkiyetin sona erdirilmesine yönelik hükme yer verildiği, ancak bu hüküm ile de konuya ilişkin esasları kurala bağlayan TMY'den oldukça farklı sonuçlar öngörülerek çelişkili bir durum oluşturulduğu anlaşılmaktadır. Diğer bir deyişle, 3194 sayılı Yasa'ya göre paylı mülkiyetin sona erdirilmesi, paylaşımın, paylı mülkiyet konusu taşınmazdan başka taşınmazlar üzerinde yapılması suretiyle olacaktır ki bu durum TMY'yedeki hükümle uyuşmamaktadır.

Bu itibarla, mülkiyet hakkının görünümlerinden birinin sona erdirilmesine ilişkin olarak 3194 sayılı Yasa'da yer alan düzenlemenin, konunun öneminin gerektirdiği ayrıntıda ve mevzuat hükümleri birbirleri ile uyumlu olacak şekilde düzenlenmesi gerektiği açıktır. Örneğin, 3194 sayılı Yasa'da "hisse sahiplerinin muvafakati hâli"nin nasıl ve ne şekilde sağlanacağına veya "fiilî kullanım esası"nın nasıl ve ne şekilde belirleneceğine ilişkin herhangi bir hüküm yer almamakta olup mülkiyet hakkını ilgilendiren bu konuların mutlaka Yasa ile açıklığa kavuşturulmasının Anayasal bir gereklilik olduğu izahtan varestedir.
Konuya ilişkin olarak Yönetmelikteki düzenlemelere gelince, Arazi ve Arsa Düzenlemeleri Hakkında Yönetmelik'in 17.maddesinin 1.fıkrasının (d) bendinde; "Düzenleme sahasında kalan hisseli arazi ve arsalar, hisse sahiplerinin muvafakatı halinde veya ilgili idarece arazideki fiili kullanım durumunun tespit edilmesi halinde muvafakat aranmaksızın; imar planında aksine bir hüküm yoksa imar mevzuatında belirtilen asgari parsel büyüklüğünü sağlamak kaydıyla müstakil hale getirilebilir..." düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan düzenlemenin Yasanın  18. maddesinin 13. fıkrası ile uyumlu olduğu anlaşılmaktadır.
Ancak uyuşmazlığa konu Yönetmelik bendinde yer alan düzenlemenin ise dayanağı Yasada bir karşılığının bulunmadığı görülmektedir. Zira Yönetmeliğin 17.maddesinin 1.fıkrasının (d) bendi ile (ç) bendi farklı düzenlemeler içermekte olup (d) bendinde özel kişilere ait taşınmazlar ile kamu kurumlarına ait taşınmazlar arasında herhangi bir ayrıma gidilmeksizin ferdileştirme yapılmasına olanak tanınmaktadır. (ç) bendinde ise, kamu kurumlarına ait taşınmazdaki hisselerin müstakil bir imar parselinde toplanmasına olanak tanınarak bir tür toplulaştırma yapılması söz konusudur. Yani, (d) bendinde düzenlenen ferdileştirmede, mülkiyet durumu hisseli olan bir parseldeki hisselerin ayrıştırılarak farklı imar parsellerine tahsis yapılmak suretiyle müstakil mülkiyet haline getirilmesi söz konusu iken, (ç) bendindeki düzenlemede,  kamu kurumlarına ait ve hisseli mülkiyet yapısına sahip birden çok taşınmazdaki hisselerin bulundukları farklı konumlardan toplanarak parselasyon sonucunda oluşturulan yeni bir imar parselinde kamu kurumu adına müstakil tahsisin sağlanması söz konusu olmaktadır.
Bu itibarla dayanağı Yasa'da bu konuda herhangi bir hüküm bulunmadığı halde, kamu yararı amacıyla bile olsa parselasyonda eşitliğe aykırı şekilde özel kişilere nazaran kamu kurumlarına ayrıcalıklı haklar tanımasına yönelik yapılan düzenlemenin hukuka uygunluğundan söz etme olanağı bulunmamaktadır.