muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/2056, Karar No: 2024/1589, Tarih: 25.04.2024

Sözleşmenin "Muvafakat" başlıklı (II) numaralı bölümünde yer alan 5. maddesinde “muvafakat” konusu düzenlenmiş ve “Sağlık alanında herhangi bir müdahale, ilgili kişinin bu müdahaleye özgürce ve bilgilendirilmiş bir şekilde muvafakat etmesinden sonra yapılabilir. Bu kişiye, önceden, müdahalenin amacı ve niteliği ile sonuçları ve tehlikeleri hakkında uygun bilgiler verilecektir. İlgili kişi muvafakatini her zaman serbestçe geri alabilir.” düzenlemesiyle muvafakatin kapsamı belirlenmiştir. 	
	01/08/1998 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Hasta Hakları Yönetmeliği'nin davacıya tıbbi müdahale yapıldığı tarih itibarıyla yürürlükte bulunan haliyle 15. maddesinde, “Hasta; sağlık durumunu, kendisine uygulanacak tıbbi işlemleri, bunların faydaları ve muhtemel sakıncaları, alternatif tıbbi müdahale usulleri, tedavinin kabul edilmemesi halinde ortaya çıkabilecek muhtemel sonuçları ve hastalığın seyri ve neticeleri konusunda sözlü veya yazılı olarak bilgi istemek hakkına sahiptir. ...", 22. maddesinin birinci fıkrasında, “Kanunda gösterilen istisnalar hariç olmak üzere, kimse, rızası olmaksızın ve verdiği rızaya uygun olmayan bir şekilde tıbbi ameliyeye tabi tutulamaz.", “Rızanın Kapsamı” başlıklı 31. maddesinde de, “Rıza alınırken hastanın veya kanuni temsilcisinin tıbbi müdahalenin konusu ve sonuçları hakkında bilgilendirilip aydınlatılması esastır. Hastanın, uygulanacak tıbbi müdahale için verdiği rıza, bu müdahalenin gerektirdiği sair tıbbi işlemleri de kapsar. Ancak, tıbbi işlemlerin uygulanmasında, bu Yönetmelik'te ve diğer mevzuatta belirlenen hakların ihlal edilmemesi için azami ihtimam gösterilir.” düzenlemeleri yer alır.
	Anılan düzenlemeler özetle, herhangi bir tıbbi müdahaleye başlamadan önce kişilerin yapılacak işlemlerle ilgili riskleriyle birlikte aydınlatılarak rızalarının alınmasını öngörmektedir.
Öte yandan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesiyle "bilirkişi" konusunda atıfta bulunulan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 450. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış ve aynı Kanun'un 447. maddesinin 2. fıkrası ile mevzuatta 1086 sayılı Kanun'a yapılan atıfların, 6100 sayılı Kanun'un bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılacağı hüküm altına alınmıştır.

Öte yandan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesiyle "bilirkişi" konusunda atıfta bulunulan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 450. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış ve aynı Kanun'un 447. maddesinin 2. fıkrası ile mevzuatta 1086 sayılı Kanun'a yapılan atıfların, 6100 sayılı Kanun'un bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılacağı hüküm altına alınmıştır.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 266. maddesinde, hakimin, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar vereceği öngörülmüş; "Bilirkişi raporunun verilmesi" başlıklı 280. maddesinde, bilirkişinin, raporunu, varsa kendisine incelenmek üzere teslim edilen şeylerle birlikte bir dizi pusulasına bağlı olarak mahkemeye vereceği, raporun verildiği tarihin rapora yazılacağı ve duruşma gününden önce birer örneğinin taraflara tebliğ edileceği; "Bilirkişi raporuna itiraz" başlıklı 281. maddesinin 1. fıkrasında ise, tarafların, bilirkişi raporunun, kendilerine tebliği tarihinden itibaren iki hafta içinde, raporda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını, belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri düzenlenmiştir. 
2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 1. maddesinde, adalet işlerinde bilirkişilik görevi yapmak üzere Adalet Bakanlığına bağlı Adli Tıp Kurumu kurulduğu; 2. maddesinde, Adli Tıp Kurumunun, mahkemeler ile hakimlikler ve savcılıklar tarafından gönderilen adli tıp ile ilgili konularda bilimsel ve teknik görüşlerini bildirmekle yükümlü olduğu; 15. maddesinde, Adli Tıp Üst Kurullarının, adli tıp ihtisas kurulları ve ihtisas daireleri tarafından verilip de mahkemeler, hâkimlikler ve savcılıklarca kapsamı itibarıyla yeterince kanaat verici nitelikte bulunmadığı sebebi de belirtilmek suretiyle bildirilen işleri, adli tıp ihtisas kurullarınca oybirliğiyle karara bağlanamamış olan işleri, adli tıp ihtisas kurullarının verdiği rapor ve görüşleri arasında ortaya çıkan çelişkileri, adli tıp ihtisas kurulları ile ihtisas dairelerinin rapor ve görüşleri arasında ortaya çıkan çelişkileri, adli tıp ihtisas kurulları ile Adli Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının heyet hâlinde verdikleri rapor ve görüşler arasında ortaya çıkan çelişkileri konu ile ilgili uzman üyelerin katılımıyla inceleyeceği ve kesin karara bağlayacağı düzenlenmiş iken, 703 sayılı "Anayasada Yapılan Değişikliklere Uyum Sağlanması Amacıyla Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname" ile anılan hükümler yürürlükten kaldırılmış olmakla birlikte, 15/07/2018 tarih ve 30479 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4 No.lu Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 2., 3. ve 16. maddelerinde, yukarıda yer verilen hükümler aynı şekilde yeniden getirilmiştir.

Öte yandan, manevi zararın varlığı, sadece şeref, haysiyet ve onur kırıcı işlem ve eylemlere maruz kalmış ya da kişilerin vücut bütünlüğünün ihlal edilmiş olmasına, ölüm nedeniyle ağır bir elem, üzüntü duyulması şartına bağlı olmayıp; idarenin yürütmekle yükümlü olduğu kamu hizmetini gereği gibi eksiksiz olarak sunamaması nedeniyle ilgililerin yeterli hizmet alamamalarından dolayı üzüntü ve sıkıntı duymaları da manevi zararın varlığı ve manevi tazminatın hükmedilmesi için yeterli bulunmaktadır. Manevi tazminat, mal varlığında meydana gelen bir eksilmeyi karşılamaya yönelik bir tazmin aracı değil, manevi tatmin aracıdır. Olay nedeniyle duyulan elem ve ızdırabı kısmen de olsa hafifletmeyi amaçlar. Belirtilen niteliği gereği manevi tazminat miktarının idarenin kusurunun ağırlığını ya da sorumluluğunu ve zarar doğuran olayla ilgisini ortaya koyacak şekilde belirlenmesi, olayın meydana geliş şekli ve idari faaliyetin niteliği gözetilerek hakkaniyetli bir tutarı aşmaması gerekmektedir.	
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Kişilerin maddi ve manevi varlığını koruma hakkının tıbbi ihmal nedeniyle ihlal edildiği iddiasıyla açılan tam yargı davalarında, hizmet kusurunun tespitine yönelik olarak ilk derece mahkemelerince yaptırılan bilirkişi incelemesinde, bilirkişinin somut tıbbi verileri kullanarak, sahip olduğu tıbbi bilgilerden hareketle her türlü şüpheden uzak, nesnel bir sonuca varması ve buna göre de somut gerekçelerle kanaat bildirmesi gerekmekte olup; bilirkişiye başvurulmasındaki amacın, hukuka uygun karar verebilmek için gerekli verilere ulaşmak olduğu göz önünde tutulduğunda, bilirkişilerin uyuşmazlık konusunda özel ve teknik bilgiye sahip olan kişiler arasından seçilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Buna ek olarak, bilirkişi veya bilirkişilerce düzenlenen raporda, sorulara verilen cevapların şüpheye yer vermeyecek şekilde açık, rapor içeriğinin ise hükme esas alınabilecek nitelikte olması gerekmektedir. 
Doğrudan sağlık hakkını ilgilendiren bu tür davalarda, olayların oluşumuna ilişkin olarak delilleri değerlendirmekle görevli olan mahkemelerce, somut verilere dayanmayan, bilimsel değerlendirme içermeyen, yalnızca varsayıma dayalı olarak görüş bildiren bilirkişi raporlarının hükme esas alınması halinde, kişilerin anayasal haklarını korumaya yönelik yeterli yargısal güvence sağlanmamış olacaktır.
	Bakılan davada, her ne kadar hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporunda  sağlık personeline atfedilecek tıbbi hata bulunmadığı, sağlık hizmetini sağlık çalışanları vasıtasıyla yürüten idarenin hatasının bulunmadığı yönünde görüş bildirilmiş ise de; raporda aşağıda belirtilecek hususlar yönünden idarenin hizmet kusuru bulunup bulunmadığı noktasında karar verilebilmesi için tatmin edici açıklamalar içermediği kanaatine varılmıştır. Bu hususlar şu şekildedir;

Bakılan davada, her ne kadar hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporunda  sağlık personeline atfedilecek tıbbi hata bulunmadığı, sağlık hizmetini sağlık çalışanları vasıtasıyla yürüten idarenin hatasının bulunmadığı yönünde görüş bildirilmiş ise de; raporda aşağıda belirtilecek hususlar yönünden idarenin hizmet kusuru bulunup bulunmadığı noktasında karar verilebilmesi için tatmin edici açıklamalar içermediği kanaatine varılmıştır. Bu hususlar şu şekildedir;
	- Olayda; davacıların murisinin davalı idareye bağlı hastaneye müracaatında yapılan anjiografide verilen opak madde ile böbrek fonksiyonlarının bozulması arasında bir ilişki olup olmadığı, kontrast maddenin böbrek işlevlerinde bozukluk olmasına neden olacak bir yan etkisinin bulunup bulunmadığı hususlarının açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.
	- Diğer taraftan, Adli Tıp Kurumundan alınan raporda davacılar murisinde  böbrek rahatsızlığının yapılan anjiografi öncesinde de bulunduğunun belirtildiği dikkate alındığında,   anjiografi öncesinde böbrek rahatsızlığı bulunması durumunda yapılan anjiografi sırasında damar yolu ile uygulanan opak maddenin mevcut böbrek fonksiyon bozukluğunu olumsuz etkileyerek bozukluğun hızlanmasına neden olup olmayacağı, anjiografi sırasında kullanılan opak madde dozunun (böbrek fonksiyonlarının olumsuz etkilenmemesi için) uygun olup olmadığı, bu tip hastalarda işlemden 6-12 saat önce 1 ml/kg saat sıvı ile hidrasyonun sağlanması ve 72 saat sonrasına kadar böbrek fonksiyonlarının izlenmesinin gerekip gerekmediği hususlarının hastaya ait hidrasyon ve izlem kayıtları da davalı idareden istenmek suretiyle değerlendirilerek davacılar murisinin  davalı idareye bağlı hastanede takip, tetkik ve tedavi sürecinde hata, ihmal, dikkatsizlik, tecrübesizlik, özensizlik bulunup bulunmadığı konularının tereddüte yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.  
	Yukarıda belirtilen hususların açıklığa kavuşturulması amacıyla, ilgili Adli Tıp Kurumu Üst Kurulundan, davacıların iddialarının göz önünde bulundurulduğu, yukarıda yer verilen hususlara açıklık getirecek tutarlı, anlaşılır ve bilimsel değerlendirmeler içeren bir rapor alınarak olayda davalı idarenin hizmet kusuru bulunup bulunmadığı belirlenmelidir.
Diğer taraftan, alınacak rapor sonrası davalı idarenin sağlık hizmetini yürütmesinde kusuru bulunmadığı kanaatine varılsa bile, anjiografi ve aortikstentgreft uygulamalarının sonuçlarının ve olası komplikasyonlarının anlatıldığına ve davacıların bu işleme rıza gösterdiklerine dair yazılı ve imzalı aydınlatılmış onamın alınıp alınmadığı araştırılarak, onamın alınmamış olduğunun tespiti halinde, davacıların aydınlatılarak işleme rıza gösterme haklarının ellerinden alınmış olması nedeniyle uğradıkları manevi zararın, manevi tazminatın yukarıda belirtilen niteliği gözetilerek takdiren belirlenecek makul bir miktarın ödenmesine hükmedilmesi suretiyle karşılanması gerekecektir.

Bu durumda, uyuşmazlığın çözümü için yeterli olmayan bilirkişi raporuna dayalı olarak eksik inceleme sonucu davanın reddi yolunda verilen ... İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU :
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacıların temyiz istemlerinin KABULÜNE,
2. Davanın reddine ilişkin ... İdare Mahkemesi kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 25/04/2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/555, Karar No: 2024/1563, Tarih: 25.04.2024

"İçtihat Metni"
       T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE     
Esas     No : 2020/555
Karar	No : 2024/1563
 
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Nak. İnş. Oto  Al. Sat. Hay. San. ve
	   Tic. Ltd. Şti. 
VEKİLİ: Av. ...
TEMYİZ EDEN (DAVALILAR): 1- ... Bakanlığı / ANKARA
VEKİLİ : Av. ...
	                                 2- ... Bakanlığı / ANKARA
VEKİLİ : Hukuk Müşaviri ...
İSTEMLERİN_KONUSU: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirkete ait iş makinesinin 15/03/2008 tarihinde çalınarak Halkalı Gümrük Müdürlüğünden yurt dışına çıkarıldığı, gümrük çıkış beyannamesinde aracın motor numarası bulunmamasına rağmen eksik bilgiyle işlem yapıldığı ve evrakın sahteliğinin kolayca anlaşılacak özellikte olması nedeniyle gümrük memurlarının gereken dikkat ve özeni göstermediği, davalı idarelerin hizmet kusurunun olduğu, çalınan aracın sahte belgelerle yurt dışına çıkarıldığının ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 07/11/2008 tarihli iddianameyle öğrenildiği ileri sürülerek anılan hırsızlık olayı nedeniyle uğranıldığı iddia olunan zararlara karşılık 240.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 245.000,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen davalı idarelerce ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir. 
               İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince; Danıştay Onuncu Dairesinin 17/10/2017 tarih ve E:2017/604, K:2017/4177 sayılı, muhtemel kazanç kaybının tazmini yönünden verilen bozma kararına uyularak, aracın çalınma tarihi olan 15/03/2008 ile davanın açıldığı tarih olan 15/10/2009 tarihleri arasındaki 150.000,00 TL muhtemel kazanç kaybının tazmini konusunda, davacının, aracın çalınması nedeniyle uğradığını iddia ettiği muhtemel kazanç kaybının fatura, tutanak, sözleşme, defter kaydı v.b. somut belgelerle kanıtlaması gerekirken, davacı şirket tarafından dosyaya sunulan ve bir inşaat mühendisi ile bir serbest muhasebeci mali müşavir tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda zararın somut delillerle kanıtlanamadığı dikkate alındığında, muhtemel kazanç kaybı isteminin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davacının maddi tazminat talebinin bozulan kısım olan 150.000,00. TL'lik kısım yönünden reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI :  Davalı Ticaret Bakanlığı tarafından,  reddedilen maddi tazminat istemi yönünden eksik hüküm kurulduğu, vekalet ücretinin hatalı olarak belirlendiği; davalı İçişleri Bakanlığı tarafından, şüphelilerin yakalandığı, hizmet kusurunun bulunmadığı, hırsızlık olaylarının tamamından idarelerinin sorumlu tutulamayacağı, davacının araca kasko sigortası yaptırmadığı, kendi kusuru ile söz konusu zarara sebebiyet verdiği; davacı tarafından, bozma kararının gerekçesine uygun şekilde, gerekli araştırma yapılmaksızın doğrudan ret kararı verildiği, dava dilekçesinde belirtildiği üzere fiili imkansızlık bulunması sebebiyle muhtemel kazanç kaybının ilgili oda veya meslek kuruluşundan sorularak bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle tespit edilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN_SAVUNMALARI : Taraflarca temyiz istemlerinin reddi gerektiği savunulmaktadır.
 
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz istemlerinin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
	MADDİ OLAY : 
	Dava, davacı şirkete ait iş makinesinin 15/03/2008 tarihinde çalınarak Halkalı Gümrük Müdürlüğünden yurt dışına çıkarıldığı, gümrük çıkış beyannamesinde aracın motor numarası bulunmamasına rağmen eksik bilgiyle işlem yapıldığı ve evrakın sahteliğinin kolayca anlaşılacak özellikte olması nedeniyle gümrük memurlarının gereken dikkat ve özeni göstermediği, davalı idarelerin hizmet kusurunun olduğu, çalınan aracın sahte belgelerle yurt dışına çıkarıldığının ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 07/11/2008 tarihli iddianameyle öğrenildiği ileri sürülerek anılan hırsızlık olayı nedeniyle uğranıldığı iddia olunan zararlara karşılık 240.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 245.000,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen davalı idarelerce ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	Anayasa'nın 125. maddesinin son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde de, idari eylem ve işlemlerden dolayı hakları muhtel olanların idareye karşı tam yargı davası açabilecekleri hükümlerine yer verilmiştir.
Genel anlamı ile tam yargı davaları, idarenin faaliyetlerinden ötürü, hakları doğrudan zarara uğrayanlar tarafından idare aleyhine açılan tazminat davaları olup, idarenin hukuki (mali/tazmin) sorumluluğunun yargı aracılığıyla belirlenip hüküm altına alınmasını sağlamaktadır.
	İdare kural olarak, yürüttüğü kamu hizmetiyle nedensellik bağı kurulabilen zararları tazminle yükümlü olup; idari eylem ve/veya işlemlerden doğan zararlar, idare hukuku kuralları çerçevesinde, hizmet kusuru veya kusursuz sorumluluk ilkeleri gereği tazmin edilmektedir.

İdare kural olarak, yürüttüğü kamu hizmetiyle nedensellik bağı kurulabilen zararları tazminle yükümlü olup; idari eylem ve/veya işlemlerden doğan zararlar, idare hukuku kuralları çerçevesinde, hizmet kusuru veya kusursuz sorumluluk ilkeleri gereği tazmin edilmektedir.
İdarenin yürütmekle görevli olduğu bir hizmetin kuruluşunda, düzenlenişinde veya işleyişindeki nesnel nitelikli bozukluk, aksaklık veya boşluk olarak tanımlanabilen hizmet kusuru; hizmetin kötü işlemesi, geç işlemesi veya hiç işlememesi hallerinde gerçekleşmektedir. Hizmet kusurundan dolayı sorumluluk, idarenin sorumluluğunun doğrudan ve asli nedenini oluşturmaktadır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Uyuşmazlıkta, Dairemizin 17/10/2017 tarih ve E:2017/604, K:2017/4177 sayılı kararıyla "aracın çalınma tarihi olan 15/03/2008 ile davanın açıldığı tarih olan 15/10/2009 tarihleri arasındaki 150.000,00 TL muhtemel kazanç kaybının tazmini konusunda; davacının, aracın çalınması nedeniyle çalışamamasından dolayı uğradığını iddia ettiği muhtemel kazanç kaybının fatura, tutanak, sözleşme, defter kaydı v.b. somut belgelerle kanıtlaması gerekirken, davacı şirket tarafından dosyaya sunulan ve bir inşaat mühendisi ile bir serbest muhasebeci mali müşavir tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda zararın somut delillerle kanıtlanamadığı" gerekçesiyle Mahkeme kararının muhtemel kazanç kaybı yönünden kabule ilişkin kısmının bozulmasına karar verilmiş olmasına rağmen, Mahkemece iş bu bozma kararı üzerine yeniden yapılan yargılamada, davacının muhtemel kazanç kaybının tespitine yönelik herhangi bir araştırma yapılmaksızın doğrudan bu kısım yönünden davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.
Oysa, Dairemizin anılan bozma kararı üzerine Mahkemece yeniden yapılan yargılamada, öncelikle; davacıya, uğradığını iddia ettiği muhtemel kazanç kaybı zararını fatura, tutanak, sözleşme, defter kaydı v.b. somut belgelerle kanıtlaması için süre verilmesi; davacı tarafından zararını kanıtlayıcı belgelerin sunulmaması durumunda, gerçek zararın tespiti amacıyla, söz konusu aracın olay tarihi itibarıyla tutulan resmi kayıtlarda, ticari bir faaliyette kullanılıp kullanılmadığının ve bu kapsamda gelir elde edilmiş ise gelir vergisi ödenip ödenmediğinin ilgili idarelerden ve Gelir İdaresi Başkanlığından sorularak araştırılması suretiyle bir karar verilmesi gerekmektedir. Zira tazminat hukukunun amacı, uğranılan gerçek zararın tazmin edilmesini sağlamaktır. Davacının kazanç kaybı zararına ilişkin gerçek zararının tespit edilememesi halinde ise, ilgili oda veya meslek kuruluşuna ara karar ile sorularak aracı kullanmaktan mahrum kalınan döneme ilişkin kazanç kaybının araştırılması suretiyle bir karar verilmesi gerekmektedir.

Ayrıca, hükmedilecek tazminat miktarının, söz konusu araştırmalar neticesinde temin edilecek bilgi ve belgeler ışığında alanında uzman bilirkişiler marifetiyle hesaplanması ve söz konusu hesaplamada öngörülebilir giderlerin düşülmesi suretiyle ortaya çıkacak olan net kazancın dikkate alınması gerektiği de açıktır.
Bu itibarla, Dairemizin anılan bozma kararı üzerine gerekli araştırma yapılmaksızın eksik incelemeye dayalı olarak verilen temyize konu Mahkeme kararında bu yönüyle hukuki isabet bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Öte yandan, ... İdare Mahkemesince verilen ... tarihli kararda, davacının yakıt giderlerine ilişkin 5.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminat istemlerinin reddine karar verildiği, reddedilen kısımlar yönünden ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken tek bir vekalet ücretine hükmedildiği, davalı idare tarafından eksik vekalet ücretine hükmedildiği iddialarına içeren temyiz başvurusu üzerine verilen Dairemizin anılan kısmen onama, kısmen bozma kararında bu kısma ilişkin herhangi bir değerlendirme yapılmadığı görülmektedir. Dolayısıyla, Dairemizin anılan kararının bozmaya ilişkin kısmına uyularak yeniden yapılacak olan yargılamada, davanın reddedilen söz konusu kısımları (5.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi) hakkında ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmekte iken, temyize konu Mahkeme kararında bu kısma ilişkin herhangi bir hüküm kurulmadığı anlaşılmaktadır.
Bu durumda, eksik hüküm içeren temyize konu Mahkeme kararında bu yönüyle de hukuki isabet bulunmadığı anlaşılmakta olup, Dairemizin iş bu bozma kararı üzerine yeniden yapılacak olan yargılamada, davanın daha önce reddedilen ve davacı tarafından temyiz isteminde bulunulmaması sebebiyle kesinleşen söz konusu kısımları (5.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi) hakkında ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmektedir.
Ayrıca, ... İdare Mahkemesince verilen 13/12/2016 tarihli kararda, davacının maddi tazminat isteminin 235.000,00 TL'lik kısmının kabulüne karar verildiği, bu kararın araç bedeline ilişkin 85.000,00 TL'lik kısmının Dairemizin 17/10/2017 tarihli kararı ile onanarak kesinleştiği, dolayısıyla, davanın 85.000,00 TL'lik kısmı yönünden karar tarihinde (13/12/2016) yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hükmedilen nispi vekalet ücretinin (9.550,00 TL) de kanun yolu incelemesinden geçerek kesinleştiği anlaşıldığından, temyize konu Mahkeme kararının, davanın daha önce kanun yolu incelemesinden geçerek kesinleşen söz konusu kısmı hakkında (kabul edilen maddi tazminat isteminin 85.000,00 TL'lik kısmı) yeniden vekalet ücretine hükmedilmesinde de hukuka uygunluk bulunmamaktadır.