muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/838, Karar No: 2024/3411, Tarih: 03.06.2024

08/03/2018 günlü, 30354 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7068 sayılı Genel Kolluk Disiplin Hükümleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Kabul Edilmesine Dair Kanun'da, Tüzük'ün 8/6. maddesindeki fiillere ilişkin bir düzenlemeye yer verilmemiş, anılan Kanun'un 9. maddesinde; Devlet memurluğundan çıkarma cezasını gerektiren fiiller ile ilgili olarak 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu hükümlerinin, 34. maddesinde ise; bu Kanun'da hüküm bulunmayan hallerde 657 sayılı Kanun'un disipline ilişkin hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir.
 
	Anayasa Mahkemesinin 13/01/2016 günlü, E:2015/85, K:2016/3 sayılı kararı ile 3201 sayılı  Kanun'un 83. maddesinin birinci cümlesinin iptaline karar verilmesi sonrasında yürürlüğe giren 7068 sayılı  Kanun'un Geçici 1. maddesiyle, "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce 657 sayılı Kanun, 6413 sayılı Kanun ve 3201 sayılı Kanun ile 23/3/1979 tarihli ve 7/17339 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü hükümlerine göre re'sen veya yetkili disiplin kurullarınca verilmiş olan disiplin cezaları bu Kanun hükümleri uyarınca verilmiş addolunur." kuralı getirilmiştir.
	7068 sayılı Kanun'un atıfta bulunduğu 657 sayılı Kanun'un 125. maddesinin 1. fıkrasının E bendinin (g) alt bendinde, "memurluk sıfatı ile bağdaşmayacak nitelik ve derecede yüz kızartıcı ve utanç verici hareketlerde bulunmak" fiili, Devlet memurluğundan çıkarma cezasını gerektiren tutum ve davranışlar arasında sayılmıştır. 
	09/05/2014 günlü, 28995 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 16/01/2014 günlü, E:2013/110, K:2014/8 sayılı kararıyla, "... İdarenin faaliyetleri çok çeşitli, karmaşık ve değişken olduğundan disiplin cezasını gerektirecek fiillerin tümünün kanunda tek tek belirlenmesi güçtür. Kuralın incelenmesinden de görüleceği üzere memurluk sıfatı ile bağdaşmayacak nitelik ve derecede yüz kızartıcı ve utanç verici hareketler denilmek suretiyle disiplin cezası gerektiren fiil ve hareketlerin çerçevesinin çizildiği anlaşılmaktadır. ..." gerekçesine de yer verilmek suretiyle, 657 sayılı Kanun'un 125. maddesinin 1. fıkrasının E bendinin (g) alt bendinin Anayasa'ya aykırı olmadığına karar verilmiştir. 
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME :

HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
	Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 8/6. maddesi kapsamında tesis edilen işlemlerden doğan uyuşmazlıklarda; "7068 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'ne göre verilen disiplin cezalarının, bu Kanun hükümlerine göre verilmiş addolunacağı, dava konusu işlemin dayanağı olan anılan Tüzük'ün 8/6. maddesinde düzenlenen fiile veya benzer bir fiile, 7068 sayılı Kanun'da yer verilmediği, dolayısıyla Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 8/6. maddesi kapsamında verilen disiplin cezalarının yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptali''' doğrultusunda içtihat oluşmuş, bu içtihat, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca (İDDK) da benimsenmiştir. (Danıştay İDDK'nin 02/05/2019 günlü, E:2018/944, K:2019/2096 sayılı; 16/03/2020 günlü, E:2019/2706, K:2020/765 sayılı ve 28/01/2021 günlü, E:2020/3248, K:2021/145 sayılı kararları).
	Ancak Dairemizce içtihat değişikliğine gidilerek; Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 8/6. maddesi hükmü gereği meslekten çıkarma disiplin cezasını gerektiren suçların, 7068 sayılı Kanun'da disiplin cezasını gerektirecek eylemler olarak düzenlenmediği, ancak bu suçların bir kısmının, Devlet memurluğu sıfatı ile bağdaşmayacak nitelik ve derecede yüz kızartıcı ve utanç verici hareketler kapsamında olduğu ve 7068 sayılı Kanun'un 9. ve 34. maddeleri ile 657 sayılı Kanun'a yapılan atıf nedeniyle, 657 sayılı Kanun'un 125. maddesinin 1. fıkrasının E bendinin (g) alt bendi uyarınca, daha ağır yaptırım olan Devlet memurluğundan çıkarma disiplin cezasını gerektirdiği; böylelikle, Tüzük'ün 8/6. maddesinde yer alan bir kısım eylemler bakımından, ilgililerin aleyhine olacak şekilde değişiklik yapıldığı, dolayısıyla Tüzük'ün 8/6. maddesi uyarınca verilen disiplin cezasının hukuka uygunluk değerlendirmesinin, 7068 sayılı Kanun'a göre lehe düzenleme olan Tüzük çerçevesinde yapılması gerektiği gerekçesine dayalı kararlar verilmiştir. Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca da aynı doğrultuda içtihat değişikliğine gidildiği, 07/03/2024 günlü, E:2023/2041, K:2024/506 sayılı kararından anlaşılmaktadır.
	Bu bağlamda; somut uyuşmazlıkta, davacıya isnat edilen sahtecilik fiilinin, 657 sayılı Kanun'un 125. maddesinin 1. fıkrasının E bendinin (g) alt bendindeki memurluk sıfatı ile bağdaşmayacak nitelik ve derecede yüz kızartıcı ve utanç verici hareketler kapsamında kalması karşısında, bu eylemin 7068 sayılı Kanun'da disiplin cezası verilecek eylem olarak doğrudan düzenlenmemiş olması, davacı bakımından aleyhe sonuç doğurduğundan; suç teşkil eden bu fiile istinaden verilen disiplin cezasında hukuka uygunluk değerlendirmesinin, 7068 sayılı Kanun'a göre lehe düzenleme olan Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü çerçevesinde yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla; lehe olan normun uygulanması ilkesi çerçevesinde, Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü hükümleri uyarınca verilen disiplin cezasına ilişkin dava konusu uyuşmazlıkta, işin esasına girilmek suretiyle bir karar verilmesi gerektiğinden, "eylemin, mevcut hukuki durum itibarıyla 7068 sayılı Kanun'daki meslekten çıkarma cezasını gerektiren eylemler arasında yer almaması ve 'suç ve cezada lehe olan kuralın uygulanması' kuralının disiplin yaptırımları yönünden de geçerli bir ilke olması nedeniyle, tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı" gerekçesine dayalı olarak verilen İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin reddine dair Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet görülmemiştir.	      
KARAR SONUCU	: 
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVALI İDARENİN TEMYİZ İSTEMİNİN KABULÜNE,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesince verilenv günlü, E:..., K:... sayılı kararın,  2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin 2/b fıkrası uyarınca BOZULMASINA,
  	3. 2577 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'la değişik 50. maddesinin 2. fıkrası gereğince ve yukarıda belirtilen hususlar da gözetilerek yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın, kararı veren ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine  gönderilmesine, 
4. 2577 sayılı Kanun'a 6545 sayılı Kanun'un 27. maddesi ile eklenen geçici 8. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03/06/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/870, Karar No: 2024/2499, Tarih: 03.06.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
    D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas  No:2020/870
Karar No:2024/2499
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Petrol Ürünleri İnşaat Turizm  Sanayi ve	  Ticaret Ltd.Şti
VEKİLi	: Av. ... 
 
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Kurumu 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ...  Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
	Dava konusu istem:  LPG otogaz bayilik lisansı sahibi davacı şirkete ait otogaz istasyonunda 29/01/2014 tarihinde yapılan denetimde, LPG tüpü dolumu yapıldığının ve LPG tüpü dolumuna yarayan aparat bulundurulduğunun tespit edildiğinden bahisle, 5307 sayılı Kanun'un 16. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca 380.715,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin ...  tarih ve ...  sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.
	İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E:... , K:...  sayılı kararda; davacı şirkete ait otogaz istasyonunda 29/01/2014 tarihinde yapılan denetimde, tesis içinde park halinde bulunan ... plakalı aracın açık olan arka bagajında mavi renkli mutfak tüpünün bulunduğu ve bu mutfak tüpünün dolum ağzına bağlı dolum aparatı olduğunun tespit edildiği, olayla ilgili tutanak tutulduğu, bu tutanağın görevli memurlar ve E.A. isimli istasyon sorumlusu tarafından imzalandığı, araç sahibi C.A.'nın ifadesinde; "...'a ait mutfak tüpünü petrol istasyonunda doldurtmak amacıyla petrol istasyonuna geldiklerini, istasyon çalışanından mutfak tüpünü doldurmasını istediklerini, istasyon çalışanının da mutfak tüpünü aparat kullanarak doldurduğunu, karşılığında 40,00-TL ödediklerini, o sırada görevli polislerin ve memurların geldiğini" belirttiği, her ne kadar istasyon çalışanı C.S. ifadesinde; "Araca gaz bastıktan sonra polislerin geldiğini, bagajında mutfak tüpü olduğunu polisler bagajı açınca gördüğünü, mutfak tüpüne gaz bastığını bilmediğini, araca ait LPG tankına gaz bastığını düşünerek gaz doldurduğunu" belirtmiş ise de petrol istasyonunda çalışan bir kişinin, araca ait LPG tankına gaz bastığını düşünerek gaz doldurması, mutfak tüpüne gaz bastığını bilmemesinin inandırıcı bulunmadığı; bu durumda, davacıya ait otogaz istasyonunda LPG tüpü dolumu ve satışını yapmamak, LPG tüpü dolumuna yarayan hiçbir alet, makine ve teçhizatı istasyon dahilinde bulundurmama yükümlülüğünün yerine getirilmediğinin sübuta erdiği anlaşıldığından, davacıya 380.715,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. 
	Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.
	Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI	: Davacı tarafından, ifadelerde aparatın istasyona ait olmadığının belirtildiği, istasyon yetkilileri tarafından dolum yapılmadığı, somut tespitler bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Davalı idare tarafından, işlemin hukuka uygun olduğu  belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçeli onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
	MADDİ OLAY : 
	LPG otogaz bayilik lisansı sahibi davacıya ait otogaz istasyonunda 29/01/2014 tarihinde yapılan denetimde, LPG tüpü dolumunun yapıldığı ve LPG tüpü dolumuna yarayan aparat bulunduğu hususları tutanağa bağlanmıştır. Bu durumun, 5307 sayılı Kanun'un 7. maddesinin ikinci fıkrasının (4) numaralı bendine aykırılık oluşturduğundan bahisle, aynı Kanun'un 16. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca, davacıya 380.715,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin ...  tarih ve ...  sayılı Kurul kararı alınmış, anılan kararın iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT: 
	5307 sayılı Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Kanunu ve Elektrik Piyasası Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 7. maddesinin ikinci fıkrasının (4) numaralı bendinde, otogaz bayilerinin, "Otogaz istasyonlarında LPG tüpü dolumu ve satışı yapmamak, LPG tüpü dolumuna yarayan hiçbir alet, makine ve teçhizatı istasyon dâhilinde bulundurmamak" ile yükümlü oldukları; dava konusu işleme ilişkin fiil tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 16. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendinde, bu Kanun'un 5, 6 ve 7. madde hükümlerinin ihlâli hâlinde sorumlulara ikiyüzellibin Türk Lirası idarî para cezası verileceği kuralı yer almıştır.

7164 sayılı Maden Kanunu ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 35. maddesi ile 5307 sayılı Kanun'un 16. maddesi yeniden düzenlenmiş ve maddenin birinci fıkrasının (ç) bendi ile, 7. maddenin ikinci fıkrasının (4) numaralı bendinin ihlâli hâlinde otogaz bayilik lisansı sahiplerine yüzbin Türk Lirasından az olmamak ve beşyüzbin Türk Lirasını geçmemek üzere fiilin işlendiği tarihten bir önceki yılda ilgili lisansa konu LPG piyasası faaliyetine ilişkin net satış hasılatının binde onu oranında idarî para cezası uygulanacağı kurala bağlanmıştır.
	7164 sayılı Kanun'un 37. maddesi ile 5307 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 8. maddesinin ikinci fıkrasında, "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Kurul kararına bağlanmış, ancak tahsilatı tamamlanmamış olan idarî para cezaları, işlenen fiil için bu Kanunla birlikte daha düşük bir idarî para cezası uygulanmasının öngörülmesi hâlinde, ilgili vergi dairesince 16. maddenin ilgili bentlerinde belirlenmiş olan asgarî maktu hadden tahsil edilir. Kısmen veya tamamen tahsil edilen idarî para cezaları iade edilmez." kuralına yer verilmiştir.
	5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 2. maddesinde, "Kabahat" deyiminin, Kanun'un karşılığında idarî yaptırım uygulanmasını öngördüğü haksızlık anlamına geldiği; 3. maddesinde, bu Kanun'un, idarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerinin, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması hâlinde, diğer genel hükümlerinin, idarî para cezası ve mülkiyetin kamuya geçirilmesi yaptırımını gerektiren bütün fiiller hakkında uygulanacağı; "Zaman Bakımından Uygulama" başlıklı 5. maddesinde, 26/09/2004 tarih ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun zaman bakımından uygulamaya ilişkin hükümlerinin kabahatler bakımından da uygulanacağı, kabahatler karşılığında öngörülen idarî yaptırımlara ilişkin kararların yerine getirilmesi bakımından ise derhâl uygulama kuralının geçerli olduğu; bu maddenin atıf yaptığı 5237 sayılı Kanun'un 7. maddesinin ikinci fıkrasında da, suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanunun uygulanacağı ve infaz olunacağı kurala bağlanmıştır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Kanun koyucu tarafından, Kurul tarafından karara bağlanmış, ancak tahsilatı tamamlanmamış idarî para cezalarının, işlenen fiil için 5307 sayılı Kanun'un 7164 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik 16. maddesinde daha düşük bir idarî para cezası uygulanması öngörülmüş ise asgarî maktu hadden tahsil edilmesi vergi dairesine bir görev olarak verilmiştir. İlgili vergi dairesinin kanunen üstlendiği bu görevi yerine getirmesi açısından önemli olan husus, idarî para cezasının keşinleşmesi değil, tahsilatının tamamlanmamış olmasıdır. Dolayısıyla söz konusu düzenleme, tamamen tahsilat aşamasına özgü bir kural niteliğindedir. idarî para cezasının iptali istemiyle dava açılsın veya açılmasın, bu kuralın tahsilatı tamamlanmamış idarî para cezalarına uygulanması vergi dairesi açısından bir zorunluluktur.
	İlgili vergi dairesi, dava açılıp açılmadığına bakılmaksızın tahsilatı tamamlanmamış idarî para cezasının miktarında lehe bir değişiklik varsa bunu tespit etmekle ve uygulamakla yükümlü bulunduğundan, tahsilat aşamasına özgü olan anılan kuralın, idarî para cezasının iptali istemiyle açılan davalarda dikkate alınmasına gerek bulunmamaktadır.
	Bu itibarla, idarî para cezasına konu olan fiilin sübûta ermiş olması ve idarî para cezasının miktarında lehe olan değişikliğin tahsilat aşamasında vergi dairesince dikkate alınacak olması sebebiyle davanın reddi yolundaki karara karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge İdare Mahkemesi kararında sonucu itibarıyla hukukî isabetsizlik görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Davacının temyiz isteminin reddine,
	2. Davanın reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ...  Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, anılan kararın yukarıda belirtilen GEREKÇEYLE ONANMASINA,
	3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Posta giderleri avansından artan tutarın davacıya iadesine,
	5. 2577 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'ne gönderilmesini teminen dosyanın ... İdare Mahkemesi'ne gönderilmesine, 03/06/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/8664, Karar No: 2024/3517, Tarih: 03.06.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 ALTINCI DAİRE  
Esas  No : 2023/8664
Karar No : 2024/3517                                                                    
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Turizm İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş.
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALILAR): 1- ... Bakanlığı -ANKARA
VEKİLİ	: Av. ...
		2- ... Belediye Başkanlığı -...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi  .... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.          
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Antalya ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... ada,... sayılı parselin bulunduğu alanı kapsayan ve Kültür ve Turizm Bakanlığınca 29.05.2020 tarihinde onaylan Güney Antalya Turizm Alanı Antalya ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1/1000 ölçekli uygulama imar planı revizyonunun, 1/5000 ölçekli nazım imar planı revizyonunun ve anılan planların 3.3.1.8. sayılı plan notunda geçen "30 metrelik" ifadesinin  1/25.000 ölçekli nazım imar planının  iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararda; yerinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor ve  ek rapor ile .... İdare Mahkemesinin E:... sayılı dosyasında yerinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen raporun birlikte değerlendirilmesinden, her ne kadar dosyada bulunan bilirkişi raporlarında 30 metrelik yol, ikincil yol olarak nitelendirilmiş ve  dava konusu planların projeksiyon tarihi ve Beldibi yerleşimi için öngörülen nüfusu göz önüne alındığında, dava konusu alanın ve çevresinin dönemsel trafik ihtiyacı olan turizm tesislerinden oluşması, turizm tesislerinin niteliği itibarıyla mevsimsel kitlesel turizm faaliyetlerine devam etmesi ve bölgeyi tercih eden turistlerin araç kullanmaması hususları göz önüne alındığında söz konusu yolun 18-24 metre yol  genişliğinde planlanmasının planlama tekniği açısından uygun olacağı belirtilmiş ise de, anılan yola eski tarihli planlarda da yer verildiği, söz konusu taşıt yolunun “toplayıcı yol” özelliğinde olduğu ve bu yola bağlanan 10 metrelik yerel bağlantı yollarının planlandığı, söz konusu 30 metrelik yolun yol kesitinden anlaşılacağı üzere, trafik hacminin ve hızının yüksek olduğu bir taşıt yolu özelliği taşımadığı, yol boyunca yer alan kullanımlara erişimi sağlayan, yaya kaldırımları ve bisiklet yolunun öngörüldüğü bir yol olarak tasarlandığı, bu yol tasarımı ile planla öngörülen tesislerin ve projeksiyon nüfusunun getireceği ek trafik yükünün karşılanması, yolun çekici bir ana cadde (alışveriş caddesi) haline getirilmesi olanağının oluşturulması, kullanıcılara ulaşım alternatifleri sunulması ve motorlu taşıt için ayrılan kapasitenin sınırlı tutularak trafik güvenliğinin sağlaması amaçlarına hizmet ettiğinin anlaşıldığı, ayrıca sürekliliği olan bir yolun dava konusu parsel özelinde daraltılmasının da planlamaya uygun olmayacağı, bu nedenlerle dava konusu parsel önünde planlanan 30 metrelik yolun kamu yararına, imar ve şehircilik ilkesine uygun olduğu, ayrıca 1/5000 ve 1/1000 ölçekli planların plan notlarında yer alan 3.3.1 "Otel- Tatil Köyü Alanları" başlığı altında 3.3.1.8 maddesinde yer alan "D-400 Antalya- Muğla karayolu ile 30 m'lik Başkomutan Atatürk Caddesi arasında kalan Turizm tesis alanlarında parselasyon ile 2000 metrekareden küçük parsel oluşturulamaz. Bu alanlarda minimum ifraz 2000 metrekaredir." plan notu ile getirilen 2000 m2 parsel büyüklüğü koşulunun, turizm alanlarının niteliğini arttırmaya ve turizm çeşitliliğini sağlamaya yönelik olduğundan bu durumun bölgenin turizm kimliğine uygun olduğu ve belirli bir alan büyüklüğünün üzerinde turizm işletmelerinin oluşturulmaya çalışılmasının hem ülkemiz hem de bölge turizmi ve ekonomisi açısından olumlu olduğu, kamu yararı,  imar ve şehircilik ilkeleri açısından  hukuka ve mevzuata uygun olduğu sonucuna varılmıştır.
	Belirtilen gerekçelerle, dava konusu işlem hukuka uygun  bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Belirtilen gerekçelerle, dava konusu işlem hukuka uygun  bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının özeti:Temyize konu kararda, davacının bu davada esas itirazının 30 metre enkesitli yola yönelik olduğu, ayrıca plan notlarının 3.3.1.8. maddenin tamamı değil, bu maddelerdeki "30 metrelik" ifadelerinin iptallerinin istendiği, 3.3.1.8. maddede yer alan minimum (asgarî) ifraz şartının 2000 m2 olduğuna ilişkin hükme yönelik dava dilekçesi içeriğinde bazı açıklamalara yer verilmekle birlikte, plan hükümlerindeki 2000 m2 ifraz şartının iptalinin istenildiğine yönelik dilekçede "açıkça" iptal talebi bulunmadığı, dava konusu planda, 2010 yılı plan kararlarının 30 metrelik yol bakımından muhafaza edilerek bu yolun 2021 tarihli imar planına aktarıldığı, 30 metrelik yol planlamasının ve yolun kendi içerisindeki kesit tasarımının hukuka uygun olduğuna dair dava konusu taşınmazın 290 metre kuzeyinde yer alan ... (... ada ... parsel) parsel sayılı taşınmaz yönünden verilen   Danıştay Altıncı Dairesinin 01.10.2014 tarihli E:2011/4159, K:2014/5850 sayılı kararı da göz önünde bulundurulduğunda dava konusu imar planlarının ve plan  notlarının 3.1.1.8. sayılı maddelerindeki "30 metrelik" ibarelerinin şehircilik ilkelerine, planlama tekniklerine ve kamu yararına uygun olduğu; dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı  gerekçesi ile  istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI  :  Dava konusu imar planlarının uyuşmazlık konusu taşınmazdaki yapı bütünlüğünü bozduğunu, turizm tesisini kullanılamaz hale getirdiğini, dosyada alınan bilirkişi raporu ile 30 metrelik yolun uygun olmadığının belirlendiğini, plan da yola ilişkin değişikliğin sadece dava konusu parselin bulunduğu bölgeyi etkilediğini, sahildeki parsellere bir etkisinin olmadığını, davanın reddine ilişkin idare mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki idari dava dairesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğu bozulması gerektiği  ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI    : İdari Dava Dairesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu. belirtilerek  temyiz istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY	TETKİK	HAKİMİ..'IN DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE: