muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/5046, Karar No: 2024/1318, Tarih: 11.03.2024

İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: 
Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolundaki saptamalar içeren vergi tekniği raporu done alınmak suretiyle tanzim edilen vergi inceleme raporuna dayanılarak dava konusu katma değer vergisinin salındığı ve tekerrür hükümleri gereğince artılarak üç kat vergi ziyaı cezası kesildiği anlaşılmıştır.	
İLGİLİ MEVZUAT:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinin,	7338 sayılı Kanun'un 38. maddesiyle değişen ve 26/10/2021 tarihinde yürürlüğe giren 1. fıkrasında, vergi ziyaına sebebiyet vermekten veya usulsüzlükten dolayı ceza kesilen ve cezası kesinleşenlere, vergi ziyaı cezasında cezanın kesinleştiği tarihi izleyen günden itibaren beşinci yılın isabet ettiği takvim yılının sonuna kadar, usulsüzlükte cezanın kesinleştiği tarihi izleyen günden itibaren ikinci yılın isabet ettiği takvim yılının sonuna kadar tekrar ceza kesilmesi durumunda, vergi ziyaı cezası yüzde elli, usulsüzlük cezası yüzde yirmibeş oranında artırılmak suretiyle uygulanacağı, artırım tutarının kesinleşen cezadan (kesinleşen birden fazla ceza olması durumunda bunlardan tutar itibarıyla en yükseğinden) fazla olamayacağı, 2. fıkrasında birinci fıkrada yer alan beş ve iki yıllık sürelerin hesabında, artırıma esas alınan cezaların kesinleşme tarihinin dikkate alınacağı hüküm altına alınmıştır.
 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının, üç kat vergi ziyaı cezalı  katma değer vergisine ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.
Uyuşmazlıkta, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uyarınca artırılan kısmı yönünden dava reddedilmişse de ceza hukukunun genel ilkelerinden olan lehe kanun ilkesi gereğince faile ceza öngören bir kanunda sonradan yapılan bir değişiklikle, eski cezaya nazaran daha hafif bir ceza kesilmesi öngörülmüşse faile daha hafif olan ceza uygulanacağından, 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinde 7338 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle; tekerrür hükümleri uyarınca artırılacak tutarın, tekerrüre esas alınan cezadan fazla olamayacağı yolunda getirilen düzenleme dikkate alınarak yeniden karar verilmek üzere Vergi Dava Dairesi kararının değinilen hüküm fıkrasının bozulması gerekmiştir. 
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin kısmen reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. Temyiz isteminin kısmen kabulüne,
4. Kararın; vergi ziyaı cezasının, tekerrüre isabet eden kısmına ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA,
5. Davacıdan, 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına, 11/03/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.

Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin kısmen reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. Temyiz isteminin kısmen kabulüne,
4. Kararın; vergi ziyaı cezasının, tekerrüre isabet eden kısmına ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA,
5. Davacıdan, 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına, 11/03/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
(X)-KARŞI OY : Bakılmakta olan dava, davacı adına komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporu esas alınarak tanzim edilen vergi inceleme raporuna dayanılarak ihtilaflı  dönem için yapılan cezalı tarhiyata karşı açılmış; verilen karara yönelik davacı istinaf başvurusunun reddi üzerine bu kez temyiz yoluna başvurmuştur. Temyiz başvurusu, çoğunluk görüşüyle, kararın, "hukuki denetimle sınırlı" olarak incelenmesi sonucunda bozulmasını gerektirecek bir neden bulunmadığı gerekçesine dayanılarak reddedilmiş ve kararın buna ilişkin kısmının onanmasına karar verilmiştir.
Temyiz mercilerinin esas rolü; ülke genelinde, hukukun uygulanmasında içtihat birliğinin sağlanmasıdır. Bu bakımdan Danıştay’ın temyiz mercii olarak görevi, kural olarak, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır. Başka bir anlatımla, temyiz denetiminde, olaya uygulanacak hukuk kuralının; doğru belirlenip belirlenmediğine, doğru yorumlanıp yorumlanmadığına ve aynı zamanda doğru olarak uygulanıp uygulanmadığına bakılır; uyuşmazlığın maddi yönüyle ilgilenilmez. 2575 sayılı Danıştay Kanunu’nun 23. maddesinin (a) fıkrasına, 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanunun 6. maddesiyle eklenen cümle bu durumu kurala bağlamıştır.

Anayasa Mahkemesi’nin birçok kararında vurgulandığı gibi, “kişilerin adil bir şekilde yargılanmalarını sağlamayı ve denetlemeyi amaçlayan” gerekçeli karar hakkı adil yargılanma hakkının unsurlarından biridir. Gerekçeli karar hakkı; sadece “tarafların muhakeme sırasında ileri sürdükleri iddialarının kurallara uygun biçimde incelenip incelenmediğini bilmeleri” için değil, aynı zamanda, “demokratik bir toplumda kendi adlarına verilen yargı kararlarının sebeplerini toplumun öğrenmesinin sağlanması” için de gereklidir (Sencer Başat ve diğerleri [GK], B. No: 2013/7800, 18/6/2014, §§ 31, 34). Kanun yolu incelemesi sonucunda verilen kararda gerekçelerinin ayrıntılı olmaması bu hakkın ihlal edildiği şeklinde yorumlanmamaktadır. Kanun yolu incelemesi yapan merciinin yargılamayı yapan mahkemeyle aynı sonuca ulaşması ve bunu aynı gerekçeyi kullanarak veya atıfla kararına yansıtması, kararın gerekçelendirilmiş olması bakımından yeterlidir (Yasemin Ekşi, B. No: 2013/5486,  01/12/2013 § 57). Ancak çoğunluk görüşünde, Danıştay Kanunu’nun 23. maddesine atıfla "hukuki denetimle sınırlı inceleme" sonucunda karar verildiği belirtilmekle yetinilmiştir. Hâlbuki, gerekçeli karar hakkı kapsamında, incelenen hukuki yönün açıklığa kavuşturulması, gerekçelendirilmesi gerekir.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 341. maddesinde yer alan "Vergi ziyaı, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade eder." kuralıyla vergi ziyaı tanımlanmış; ayrıca, maddede, vergi mükellef veya sorumlusunun vergi ziyaına neden olabilecek kimi yasaya aykırı halleri sayılmıştır. Kanun’un Vergi Ziyaı Cezası başlıklı 344. maddenin ikinci fıkrasında ise, vergi ziyaına 359. maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde bu cezanın üç kat olarak uygulanacağı kurala bağlanmıştır. 359. maddede de, defter, kayıt ve belgeleri tahrif edenler veya gizleyenler veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleyenler veya bu belgeleri kullananlar kaçakçılık fiillerini işlemiş olacakları belirtilmiş; ayrıca, sahte belge, “gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belge”; muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge ise, “gerçek bir muamele veya duruma dayanmakla birlikte bu muamele veya durumu mahiyet veya miktar itibariyle gerçeğe aykırı şekilde yansıtan belge” olarak tanımlanmıştır. Bu halde, 359. maddede sayılan sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme ve kullanma eylemleri ile vergi ziyaı ortaya çıkmışsa, vergi ziyaı cezası üç kat olarak kesilecektir. Vergi Usul Kanunu’nun 30. maddesinin 2. fıkrasının (4) numaralı bendine göre de, defter kayıtları ve bunlarla ilgili vesikaların vergi matrahının doğru ve kesin olarak tespitine imkân vermeyecek derecede noksan, usulsüz ve karışık olması dolayısıyla ihticaca salih bulunmaması re’sen tarh sebebidir. Sözü edilen kurallara göre, sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenlemesi veya kullanılması re’sen takdiri gerektiren sebep olup bu hallerin varlığında, re’sen verginin tarh edileceği ve tarh edilen bu vergiye bağlı olarak da vergi ziyaı cezası kesileceği hususu belirli, ulaşılabilir ve öngörülebilir niteliktedir.

Sahte belgenin ne olduğunu (olayda sahte fatura) tanımlayan 359. madde, bakılmakta olan davada uygulanacak yasa kuralıdır. Diğer deyişle olayda, 359’uncu maddenin yorumu ve maddi olaya uygulanması söz konusudur. Vergi usuldeki sahte fatura, gerçekte şeklen mevzuatın öngördüğüne uygundur. Ancak, bu tür fatura ile yapılan işlem, hukuk normunda nitelenen sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcıdır. Normun nitelemesi ise hukukidir. Tıpkı, ceza hukukunda gerçekleşen maddi bir olayın suç olarak nitelendirilmesi gibi. Sahte fatura olayında da, mahkemelerin yaptıkları saptamaya göre gerçek olan işlemlerin suç, yani sahte fatura düzenleme ve/veya kullanma eylemleri oluşturup oluşturmadığının nitelendirilmesi söz konusudur. Bu ise, hukuki bir nitelemedir. Esasen, hukuk kuralı (norm) ölçü alınarak yapılacak her türlü niteleme, hukukidir. Temyiz mercii, 359. maddenin içeriğine göre, idareyi belgenin sahte olduğu sonucuna ulaştıran tespitlerin mahkeme hükmündeki hukuki nitelendirilmesinin denetimini yapar. 
Nitekim Danıştay’ın diğer vergi daireleri ve Vergi Dava Daireleri Kurulu, sahte fatura veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı faturalardan kaynaklanan tüm uyuşmazlık türlerinde  verilen kararların temyiz incelemesini, uyuşmazlığın maddi/hukuki yönü gibi bir ayrıma girmeksizin yapmaktadır. Temyizde, mahkemece, bu tür belge düzenleme ve kullanma fiillerinin işlendiğine dair vergi incelemesine yetkili olanlarca düzenlenen raporda yer alan tespitlerin incelenip değerlendirilerek, davada uygulanacak hukuk kuralına göre, yaptığı hukuki nitelendirmenin hukuka uygun olup olmadığı incelemesi yapılarak sonuca varılmaktadır. Danıştay Kanunu’nun 23. maddesine 6723 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 23/07/2016 tarihinden sonra da temyiz denetimini bu usulle sürdürmektedir.
Bu bağlamda, Daire tarafından, sahte belge veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı  fatura  düzenlemek suretiyle elde edilen komisyon gelirinin kayıt ve beyan dışı bırakılması ve bu tür faturaların katma değer vergisi uygulamasında indirime konu edilmesi ile yine bu nitelikteki faturaların maliyet unsuru olarak kayıtlara yansıtılmasından kaynaklanan cezalı tarhiyata yönelik uyuşmazlıklarda verilen kararların temyiz incelemesinin; hem kendi içinde sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge ile bağlantılı diğer tüm uyuşmazlıklarda verilen kararların temyiz inceleme yönteminden hem de Danıştay'ın diğer vergi daireleri ve Vergi Dava Daireleri Kurulu'nun bu alandaki temyiz inceleme yönteminden farklılaştırılarak sonuçlandırılması usulüne, adil yargılanma hakkının hakkaniyete uygun yargılanma hakkı da gözetilerek katılınmamaktadır.

Açıklanan nedenle, temyize konu kararın, sahte belge düzenleme fiiline dayanak alınan davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin uygulanacak  kural kapsamında hukuki nitelendirmesinin hukuka uygun olup olmadığının denetiminde, sözkonusu bu tespitler ile temyiz aşamasında ileri sürülen iddialar incelenerek değerlendirilmesi suretiyle karar verilmesi gerektiği görüşüyle karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/4699, Karar No: 2024/1303, Tarih: 11.03.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/4699
Karar No : 2024/1303
TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…	  
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI): … Dış Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma kararı uyarınca davayı yeniden inceleyen  ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, hasılatının bir kısmını kayıt ve beyan dışı bıraktığı ve ortaklarına karşılıksız para kullandırarak transfer fiyatlandırması suretiyle örtülü kazanç dağıtımında bulunduğu yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporunun done alındığı takdir komisyonu kararı uyarınca 2009 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin banka hesap hareketlerinde yer alan tutarlara ilişkin olarak şirket yetkilisince, ilgili dönemde … ve … tarafından banka hesaplarına yatırılan paraların şirketin haciz takibine uğrayan borcunun ödenmesi amacıyla bu şahıslardan alındığı, … Deniz Ürünleri Sanayi Ticaret Anonim Şirketi ile … Su Ürünleri Sanayi Ticaret Anonim Şirketine gönderilen paraların balık alımına ilişkin olduğu, …'dan gelen havalenin nedenini ise hatırlamadığı, … Su Ürünleri İthalat İhracat Ticaret Limited Şirketince yapılan havalenin, bu firmaya satılan ürün bedeli karşılığında tahsil edildiğinin beyan edildiği, vergi inceleme elemanınca söz konusu ifadelerin gerçeği yansıtmadığı ve hesaba yatan paraların kayıt ve beyan dışı hasılatlara yönelik olduğuna dair hiçbir inceleme ve karşıt inceleme gerçekleştirilmediği, öte yandan, davacı şirketin banka hesaplarına ihtilaflı dönemde yurt dışında mukim … firmasından gönderilen toplam 13.639,75 Euro  havalenin kayıt dışı bırakıldığı iddia edilmiş ise de inceleme raporunda ... firmasına toplam 27.385 Euro tutarında ihracat yapıldığı buna ilişkin düzenlenen faturanın inceleme elemanınca eleştiri konusu edilmediği, bu tutarın 13.639,75 Euro tutarındaki kısmının … firması tarafından gönderildiği hususu firma yetkilisince beyan edildiği halde söz konusu beyan dikkate alınmadığı ayrıca ödemelerin üçüncü bir firma tarafından yapılmasının ticari hayatın olağan akışına uygun olduğu, … isimli firmaya yaptığı ihracatlar nedeni ile tahsil ettiği 16.776,00 Euro  tutarındaki hasılatını yasal kayıtlarına intikal ettirmesine rağmen ihtilaflı dönem kurum kazancına dahil etmediği iddiasına yönelik olarak dava dosyasına sunulan vergi inceleme tutanağının 32. maddesinde … tescil nolu ihracat beyannamesiyle 10.080 kg dondurulmuş gümüş balığı ve 791 kg dondurulmuş kırmızı karides ihraç edildiği sabit olmasına rağmen bu mallara ilişkin ortalama bir maliyet giderinin hesaplanmadığı, ihracat karşılığı gönderilen tutarın tamamının kâr olarak dikkate alındığı, davacı şirketin, ihracatlardan 2009 yılının çeşitli aylarında tahsil ettiği paraları 31/12/2010 tarihine kadar yasal kayıtlarına aktarmadığı ve elde ettiği bu hasılatı şirket ortaklarının tasarrufuna sunulduğu iddiasına yönelik olarak vergi inceleme raporunda söz konusu husus hakkında davacı şirket yetkilisinin ve şirketin diğer ortaklarının beyanı alınmadığı gibi bahse konu tutarların ortaklara borç olarak verildiğine ilişkin yapılmış somut bir tespit de bulunmadığı, adatlandırma işleminin şirketin günlük, aylık ihtiyaçları dikkate alınarak yapılması gerektiği halde buna riayet edilmediği görüldüğünden bahse konu tutarların tamamı üzerinden faiz geliri hesaplanması suretiyle yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı adına düzenlenen vergi tekniği raporu done alınarak takdir komisyonunca takdir edilen matrah üzerinden yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 09/06/2021 tarih ve E:2021/516, K:2021/870 sayılı kararıyla Dairemize gönderilen dosya ile ilgili Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: 
Davacı şirket hakkında 2009 yılına ilişkin hesap ve işlemlerinin incelenmesi neticesinde düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda,  su ürünleri toptan ticareti işi ile iştigal ettiği, usulsüz işlem ve belgeler ile vergi ziyaına sebebiyet verdiği yönünde ihbarda bulunulması üzerine incelemeye alındığı, ihtilaflı dönemde banka hesabına yatan ve faturasız toplam 212.630,95 TL kayıt ve beyan dışı bırakılan hasılat, hesaptan çıkışı yapılan toplam 54.500,00 TL'nin ise belgesiz alışının olduğu ve belgesiz hasılat tutarının dönem satışlarına, belgesiz alış tutarının ise dönem giderlerine ilave edildiği, öte yandan gerçekleştirilen ihracatlar nedeniyle yurt dışında mukim … firmasından şirket hesaplarına gelen 13.639,75 Euro havale karşılığı herhangi bir fatura düzenlemediğinin tespiti üzerine bu tutarın yurt dışından elde edilen ve kayıtlara intikal ettirilmeyen belgesiz hasılat olarak kabul edildiği, … tescil numaralı gümrük çıkış beyannamesine istinaden düzenlenen … tarih ve … seri nolu 8.825 TL tutarındaki fatura ile … tarih ve … seri nolu ve 37.053,15 TL tutarındaki ihracat faturaları yasal kayıtlara intikal ettirdiği halde dönem beyannamelerine dahil etmediği, bunun dışında yaptığı ihracatlardan elde ettiği toplam 114,568,25 Euro yurt dışı satış hasılatının 31/12/2010 tarihinde kayıtlarına aldığı, bu paraların tahsil tarihinden kayıtlara alındığı tarihe kadar şirket ortakları tarafından kullanıldığı, değinilen tutarın şirket ortaklarında kaldığı gün sayıları dikkate alınarak %18 oranında reeskont faizi uygulanmak suretiyle yapılan adatlandırma sonucu hesaplanan toplam 6.321,40 TL faiz gelirinin dönem kazancına ilave edilmesi gerektiğinin belirtildiği ortaya çıkan matrah farkı için vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatının yapılmasının önerildiği, takdir komisyonunca söz konusu vergi tekniği raporu done alınarak takdir edilen matrah üzerinden dava konusu tarhiyatın yapıldığı anlaşılmıştır.
 
İLGİLİ MEVZUAT:

İLGİLİ MEVZUAT:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinin (B) fıkrasında; vergilendirmede, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, gerçek mahiyetin, yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia edene ait olduğu düzenlenmiş, 30. maddesinde; resen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları  tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlanmış, maddenin vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitinin mümkün olmadığı halleri düzenleyen bentleri arasında sayılan defter kayıtları ve bunlarla ilgili vesikaların, vergi matrahının doğru ve kesin olarak tespitine imkan vermeyecek derecede noksan, usulsüz ve karışık olması dolayısıyla ihticaca salih bulunmaması ve de tutulması zorunlu olan defterlerin ve verilen beyannamelerin gerçek durumu yansıtmadığına dair delil bulunması halleri re'sen tarh sebebi olarak öngörülmüş, aynı Kanunun 134. maddesinde ise, vergi incelemesinden maksadın ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunun araştırılması, saptanması ve sağlanması olduğu kurala bağlanmıştır. 
 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
213 sayılı Vergi Usul  Kanunu'nun 3. maddesinin (B) bendinde yazılı kural, davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki saptamaların maddi delil olarak kabulünü gerektirmektedir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
213 sayılı Vergi Usul  Kanunu'nun 3. maddesinin (B) bendinde yazılı kural, davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki saptamaların maddi delil olarak kabulünü gerektirmektedir.
Buna göre davacı hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporundaki değerlendirmeler göz önüne alındığında, ilgili dönemde … ve … tarafından banka hesaplarına yatırılan paraların şirketin haciz takibine uğrayan borcunun ödenmesi amacıyla bu şahıslardan alınan borç paralara ilişkin olduğu iddia edilmiş ise de kurumun yasal kayıt ve belgelerinde haciz işlemi ve borç alımıyla ilgili kayıt, bilgi ve belge bulunmadığı, … Deniz Ürünleri Sanayi Ticaret Anonim Şirketi ile … Su Ürünleri Sanayi Ticaret Anonim Şirketine gönderilen paraların balık alımına ilişkin olduğunun beyan edildiği ancak … Deniz Ürünleri Sanayi Ticaret Anonim Şirketine 2009 yılında ödeme yapılmadığı, "... … Deniz Ürünleri" hesap bakiyesinin 2010 yılına aktarıldığı, hesap incelemesi neticesinde … Su Ürünleri Sanayi Ticaret Anonim Şirketinden ise ilgili yılda 58.810 TL tutarında işçilik hizmeti satın alındığı, … firmasından gönderilen tutara ilişkin olarak ilgili şirket hakkında, Gelir İdaresi Başkanlığı Avrupa Birliği ve Dış İlişkiler Daire Başkanlığının Hollanda Gelir İdaresi ile yapılan yazışmasında "…" adlı şirketin 2015 yılında Hollanda'da mukim olduğunu gösteren mukimlik belgesi niteliğinde olduğu anlaşıldığı, düzenlediği faturaların asıl veya ıslak imza kaşe içeren nüshalarına ulaşılamadığı, … isimli firmaya yaptığı ihracatlar nedeni ile tahsil edilen tutara ilişkin olarak şirket yetkilisi, 10.080 kg dondurulmuş gümüş balığı ve 791 kg dondurulmuş kırmızı karides ihraç edildiğini belirtmiş ise de bu cins ve miktarda dönem başı mal stoğunun ve alış kaydının bulunmadığı tespit edildiği ve kurum yetkilisince bu malların nereden, nasıl ve hangi bedelle satın alındığına ilişkin bir açıklama getirilmediği, öte yandan, 2009 yılında tahsil ettiği toplam 114.568,25 Euro yurt dışı satış hasılatını 31/12/2010 tarihinde kayıtlarına aldığı, tahsil olunan parasal kaynakların 31/12/2010 tarihine kadar şirket ortaklarının tasarrufuna sunulduğundan faiz gelirinden mahrum kalındığı, örtülü kazanç dağıtmak suretiyle hazine zararının doğmasına sebep olunduğu sonucuna varılmış olup  aksi yöndeki iddiaları kanıtlama yükü kendisine düşen davacının, ispat külfetinin gereğini yerine getirmediği dikkate alındığında, takdir komisyonunca takdir edilen matrah üzerinden yapılan tarhiyatın hukuka aykırı olduğundan söz edilemeyeceğinden yazılı gerekçeyle  kaldırılmasına ilişkin kararın bozulması gerekmiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin kabulüne,
2.Temyize konu Vergi Mahkemesi kararının BOZULMASINA,
3. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen onbeş gün içinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 11/03/2024 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
 
(X)-KARŞI OY :

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin kabulüne,
2.Temyize konu Vergi Mahkemesi kararının BOZULMASINA,
3. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen onbeş gün içinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 11/03/2024 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
 
(X)-KARŞI OY :
Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar Vergi Mahkemesi kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, kararın bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle karara katılmıyorum.