muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/2650, Karar No: 2024/1130, Tarih: 20.02.2024

İLGİLİ MEVZUAT:
4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 24.maddesinin 1. fıkrasında ithal eşyasının gümrük kıymetinin eşyanın satış bedeli olduğu ve satış bedelinin de Türkiye'ye ihraç amacıyla yapılan satışta 27 ve 28. maddelere göre gerekli düzeltmelerin de yapıldığı, fiilen ödenen veya ödenecek fiyat olduğu belirtilmiştir.
 Gümrük Kanunu'nun 211.maddesinin 1. fıkrasında kanunen ödenmemesi gerektiği halde ödenmiş olduğu belirlenen gümrük vergilerinin geri verileceği, kanunen tahakkuk ettirilmemeleri gerektiği halde tahakkuk ettirilen gümrük vergilerinin ise kaldırılacağı, 28/07/2021 tarih ve 31551 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7333 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 13. maddesiyle anılan fıkraya  eklenen 2. paragrafda ise; kanunen ödenmemesi veya tahakkuk ettirilmemesi gereken gümrük vergilerinin ilgili kişinin kasten yaptığı bir tahrifat veya ticaret politikası önlemlerine tabi eşyanın gümrük kıymetinin yükümlünün kendi beyanı ile artırılması sonucunda ödenmesi veya tahakkuk ettirilmesi hallerinde bu vergilerin geri verilmesine veya kaldırılmasına ilişkin taleplerin kabul edilmeyeceği hükme bağlanmıştır.
4458 sayılı Kanun'un, 5911 sayılı Kanun'la değişik 61. maddesinin 2 ve  3. fıkralarında aksine hüküm bulunmadıkça, eşyanın beyan edildiği gümrük rejimine ilişkin tüm hükümlerin uygulanmasında esas alınacak tarihin beyannamenin tescil edildiği tarih olduğu, tescil edilmiş beyannamenin, ait olduğu eşyanın vergileri ve para cezalarından dolayı taahhüt niteliğinde beyan sahibini bağlayacağı ve gümrük vergileri tahakkukuna esas tutulacağı ifade edilmiştir. 
 Mezkur Kanun'un 242. maddesinin 1. fıkrasında ise, yükümlülerin, kendilerine tebliğ edilen gümrük vergileri, cezalar ve idari kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde bir üst makama, üst makam yoksa aynı makama verecekleri bir dilekçe ile itiraz edebilecekleri; 2. fıkrasında, idareye intikal eden itirazların otuz gün içinde karara bağlanarak ilgili kişiye tebliğ edileceği; 4. fıkrasında ise, itirazın reddi kararlarına karşı, işlemin yapıldığı yerdeki idari yargı mercilerine başvurulabileceği düzenlemelerine yer verilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 24 ve 25. maddeleri ile GATT'ın VII. Maddesinin Uygulanmasına İlişkin Anlaşma'nın 17. maddesinde yer alan hükümlerin birlikte değerlendirilmesinden, ithal edilen eşyanın gümrük kıymetinin belirlenmesinde, öncelikle, satış bedelinin esas alınması, satış bedelinin esas alınması için gerekli koşulların mevcut olmadığının tespit edilmesi halinde de sırasıyla diğer yöntemlere başvurulması gerektiği; ayrıca gümrük idaresinin, beyanın doğruluğunu tespit amacıyla her zaman, her türlü bilgi ve belgeyi inceleyerek değerlendirme hak ve yetkisine sahip bulunduğu sonucuna ulaşılmaktadır.

İthalatta uygulanacak gözetim ve korunma önlemleri, Türk mevzuatında, 29/01/1995 tarih ve 22186 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan, 26/01/1995 tarih ve 4067 sayılı Kanun'la onaylanması uygun bulunan ve 25/02/1995 tarih ve 22213 (mükerrer) sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 03/02/1995 tarih ve 1995/6525 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile onaylanan Dünya Ticaret Örgütü Kuruluş Anlaşması'nın ekinde yer alan ve bu anlaşmanın ayrılmaz parçasını teşkil eden Korunma Tedbirleri Anlaşması ile yerini almıştır. 
Ticaret Bakanlığınca yerli üreticilerin talebi üzerine veya re'sen, belli bir malın ithalatının, o malın yerli üreticileri ve ülke ekonomisi üzerinde olumsuz sonuçlar doğurup doğurmadığının tespit edilmesi amacıyla incelemeye başlanarak inceleme sonucunda gözetim uygulaması öngörülebilmektedir. 
Gözetim uygulaması başlatılması durumunda, herhangi bir korunma tedbirinden söz edilemez. Yani bu aşamada, o malın  ithalatında herhangi bir kısıtlama, vergi oranında artış, eşik kıymet belirlenmesi veya ek mali yükümlülük uygulaması söz konusu olmamaktadır. Sadece bir malın ithalatında, yerli üreticilerin zarar görmesine sebebiyet verebilecek miktarda artış olup olmadığının belirlenebilmesi için o malın ithal seyrinin izlenmesi amaçlanmakta ve bu amacın gerçekleştirilebilmesi için o malın ithalatında İthalat Genel Müdürlüğünce düzenlenen bir gözetim belgesi ibrazı zorunluluğu getirilmektedir.  
Bununla beraber; 28/07/2021 tarih ve 31551 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 7333 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 13. maddesiyle, 4458 sayılı Kanun'un 211. maddesinde, ticaret politikası önlemlerine tabi eşyanın gümrük kıymetinin yükümlünün kendi beyanı ile artırılması halinde ödenen veya tahakkuk ettirilen vergilerin geri verilmesi veya kaldırılmasına ilişkin taleplerin kabul edilmeyeceği yolunda değişiklik yapılmıştır.
 Bu değişiklikten önce ithalatçılar, eşyanın kıymetinin gözetim tebliğinde belirtilen kıymetten düşük olması durumunda, eşyanın kıymetinin gözetim tebliğinde belirtilen düzeye çıkmasını sağlayacak şekilde yurt dışı diğer giderlerin artırılması yoluyla beyanda bulunmak suretiyle ithalatı gerçekleştirmekte, kıymetin arttırılması nedeniyle fazladan ödedikleri vergilerin iadesi için ya üç yıllık süre içinde 4458 sayılı Kanun'un 211. maddesine göre geri verme veya kaldırma başvurusunda bulunmakta ya da tescil tarihinde beyannameye ihtirazi kayıt koymak suretiyle aynı Kanun'un 242. maddesi uyarınca tahakkuka itiraz ederek vergilerin iadesini talep etmekteydiler.

4458 sayılı Kanun'un 211. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği tarihten sonra tescil edilen beyannameler açısından, eşyanın kıymetinin gözetim tebliğinde belirtilen düzeye çıkmasını sağlayacak şekilde beyanda bulunulması, ticaret politikası önlemlerine tabi eşyanın gümrük kıymetinin yükümlünün kendi beyanı ile artırılması neticesini doğuracağından, bu durumda ödenen veya tahakkuk eden vergilerin geri verilmesi veya kaldırılması taleplerinin kabul edilmeyeceği açıktır.
Uyuşmazlığa konu ihtilaf ise, 4458 sayılı Kanun'un 211. maddesine göre yapılan bir geri verme veya kaldırma talebi üzerine bu talebin reddine dair işlem hakkında olmayıp, aynı Kanun'un 242. maddesi uyarınca beyannamelere ihtirazi kayıt konulmak suretiyle yapılan itirazın reddine dair  işlem hakkındadır. Gümrük vergileri tahakkukları dolayısıyla vergi mahkemesinde idari dava açılabilmesi için, söz konusu tahakkuklara karşı Gümrük Kanunu'nun 242. maddesinde öngörülen idari itiraz yoluna başvurulması ve bu başvurunun zımnen ya da açık olarak reddedilmiş olması; itiraz yoluna başvurulabilmesi için de, idarece kendiliğinden yapılmış bir ek tahakkuk işleminin veya ihtirazi kayıtla verilen gümrük beyannamesine dayalı tahakkukun bulunması gerekmektedir. İhtirazi kayıt, uygulamada, beyanın bağlayıcılığını etkisiz kılmak ve hak arama yollarına başvuru hakkını saklı tutmak amacıyla beyannameye konulan ve beyanın serbest irade ürünü olmadığını gösteren açıklama olarak nitelendirilmektedir.
Olayda, davaya konu beyannamelere ihtirazi kayıt konulması ve daha sonra 4458 sayılı Kanun'un 242. maddesinde öngörülen idari başvuru yolu izlenerek dava açılması söz konusu olduğundan, Kanun'un 211. maddesinde yapılan değişiklikte öngörülen, ticaret politikası önlemlerine tabi eşyanın gümrük kıymetinin yükümlünün kendi beyanı ile artırılması halinde ödenen veya tahakkuk ettirilen vergilerin geri verilmesine veya kaldırılmasına ilişkin taleplerin kabul edilmeyeceği yolundaki düzenlemenin uyuşmazlığa uygulanması mümkün bulunmamaktadır.
 Bu bakımdan, ihtilafa konu serbest dolaşıma giriş beyannamelerinin tescil tarihinde ihtirazi kaydın ve anılan beyannamelere dayalı tahakkukların bulunması nedeniyle itiraz yoluna başvurulması mümkün olduğundan, eşyanın kıymetinin gözetim tebliğindeki kıymete eşitlenecek tutarda yurt dışı gider kalemine ihtirazi kayıtla beyan edilmesi sonucunda tahakkuk eden vergilerin hukuka uyarlığının değerlendirilmesi suretiyle karar verilmesi gerektiğinden, uyuşmazlığın Gümrük Kanunu'nun 211. maddesine 7333 sayılı Kanun ile getirilen değişikliğin ihtirazi kayıtla verilen beyannameleri de kapsadığının kabulü ile verilen temyiz istemine konu kararda hukuki isabet görülmemiştir.    
 
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle; 
1.Temyiz isteminin kabulüne,
2.... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA, 
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle; 
1.Temyiz isteminin kabulüne,
2.... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA, 
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,
4. Yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, 20/02/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/994, Karar No: 2024/687, Tarih: 20.02.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2022/994
  Karar  No : 2024/687  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı - ...
                                                                 (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Eğitim İnşaat Ticaret Ltd. Şti.
İSTEMİN KONUSU           : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, Yapım ve İşletme Şartlı Kiralama Sözleşmesinin kiralama ve inşaat olmak üzere iki ayrı akit ve işlem içerdiğinden, inşaat akdine ilişkin olarak mukavelenameler için öngörülen oran üzerinden damga vergisi alınması gerektiğinden bahisle 2019/Mayıs dönemine ilişkin olarak tarh edilen damga vergisi ve kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
                 İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; uyuşmazlık konusu sözleşmeyle niteliği, teknik bilgileri ve özel koşulları yazılı taşınmaz üzerine, yapım ve işletme şartlı kira sözleşmesi ile 40 yıl sürecek bir kira ilişkisinin kurulduğu, kiraya ilişkin tarafların edim ve yükümlülüklerinin ayrıntılı bir biçimde düzenlendiği, sözleşmede yer alan bu düzenlemelere göre, yasal unsurların tümünü taşıyan tipik bir kira sözleşmesi niteliği taşıdığından, kira tutarları esas alınarak tarh edilen cezalı damga vergisinin davacı tarafından ödendiği, diğer yandan, sözleşmede belirtilen kira bedellerinin, taşınmaz üzerinde ''84 Derslikli Özel Eğitim Tesisi'' inşa edilmek üzere öngörüldüğü, inşaat yapım süresinin 3 yıl, işletme süresinin davacıya ait olmak üzere 37 yıl olduğunun belirtildiği ve inşaatın yapımına ilişkin düzenlemeler içerdiği, tarafların hak ve yükümlüklerinin belirlendiği görülmekle birlikte, yapılması amaçlanan eserin ayrıntılarına ve bedeline ilişkin her hangi bir yükümlülüğe yer verilmediği de gözetildiğinde, bu düzenlemelerin esas itibariyla sözleşmenin, temel konusu olan kira sözleşmesinin güvencesini oluşturduğu, dolayısıyla, sözleşmede 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 6. maddesinin 1. fıkrası kapsamında, inşaat yapım ve işletme şartlı kiralama olarak ayrı iki akit ve işlemin bulunmadığı, matraha esas alınan tutarın ''Sözleşme Konusu İş'' başlığının 2. maddesinde yer alan, 2019 yılı yapı yaklaşık birim maliyetine ilişkin bilgi mahiyetinde verilen, 03/12/2019 tarihli zeyilname ile sözleşmeden çıkarılan ve sözleşmenin kurucu unsuru ve ayrılmaz parçası olduğundan bahsedilemeyeceği, sözleşmenin mahiyeti dikkate alındığında, yasanın aradığı anlamda belli para olarak kabulünün mümkün bulunmadığı anlaşıldığından, dava konusu vergi ziyaı cezalı damga vergisinde hukuka aykırılık olduğu gerekçesiyle  davanın kabulüne, dava konusu cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:  İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi Kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Uyuşmazlığa konu sözleşmenin kira sözleşmesi olarak nitelendirilmesine olanak bulunmadığı, eser ve kira sözleşmesinin temel niteliklerini içeren karma ve kendine has bir sözleşme olduğu, belli parayı ihtiva eden mukavelenamelerin binde 9,48 nispetinde damga vergisine tabi olacağı, dava konusu cezalı tarhiyatta mevzuata aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektdir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
	TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
         Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
   Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulüne ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik davalının istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 20/02/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/3194, Karar No: 2024/683, Tarih: 20.02.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2022/3194
  Karar  No : 2024/683  
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Nakliyat Gıda Maddeleri Pazarlama
		 San. ve Tic. A.Ş.
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü-...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU           : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, ... tarih ve ... sayılı yazıyla teminat istenmesi işleminin ve  şirket adına kayıtlı araçlar ile banka hesaplarına 6183 sayılı Amme Alacakları Tahsili Usulü Hakkında Kanun'un 13. maddesinin 1. fıkrası uyarınca uygulanan ihtiyati hacizlerin iptali istemine ilişkindir.
                 İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla;  davacının  2017 ve 2018 yıllarında akaryakıt satış bilgilerini manipüle ederek, bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı, bu nedenle de 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinde düzenlenen yasal defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde kısmen veya tamamen başka defter veya diğer kayıt ortamlarına kaydedilmesi fiilinin varlığından dolayı işlemlere başlanılmış olması sebebiyle vergi inceleme elemanı tarafından Konya Vergi Dairesi Başkanlığına gönderilen yazı ile ilk hesaplamalara göre belirlenen tutar dikkate alınarak teminat istenmesi ve gerekli işlemlerin yapılmasının talep edilmesi, ayrıca vergi incelemesinin de henüz tamamlanmamış olması karşısında, ihtiyati haciz için öngörülen şartların gerçekleştiği anlaşıldığından dava konusu teminat istenmesi ile ihtiyati haciz işlemlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
                   Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Akaryakıt teslim bilgilerini manipüle ettiği iddiasının davalı idarece ispat edilemediği,  6183 sayılı Amme Alacakları Tahsili Usulü Hakkında Kanun'un 9. ve 13. maddelerinin uygulanmasına ilişkin şartların gerçekleşmediği, ihtiyati haciz işleminin uygulanmasının devamı halinde telafisi güç ve imkansız zararların ortaya çıkabileceği iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
	TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
	TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
         Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davacının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz isteminde bulunandan ...-TL maktu harç alınmasına,
  4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 20/02/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/254, Karar No: 2024/684, Tarih: 20.02.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2022/254
  Karar  No : 2024/684  
TEMYİZ EDENLER       	         : 1-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Başkanlığı - ...
VEKİLİ	         : Av. ...
	         	2-(DAVACI) ... Fabrikaları Anonim Şirketi
VEKİLİ	        : Av. ...
İSTEMİN KONUSU           : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrrer 121. maddesi uyarınca hesaplanan kurumlar vergisinin %5'inin (1.202.244,56-TL) vergi indirimi olarak kabul edilmesi gerektiği ihtirazi kaydıyla verilen 2019 yılı kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden yapılan tahakkukun 1.202.244,56-TL'lik kısmının iptali ve bu tutarın tecil faiziyle birlikte iadesi istemine ilişkindir.
                İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; vergi indiriminden davacının faydalandırılmamasının gerekçesi izah edilerek bu hususa dair bilgi ve belgelerin ibraz edilmesi yönündeki Mahkemenin ara kararı üzerine savunma dilekçesinde indirim hakkından faydalanabilmek için yukarıda belirtilen mavzuat hükümlerinin ihlal edildiğine dair herhangi bir iddiada bulunulmadığı, gerekse savunma ekinde sunulan işlem dosyasında bu hususa dair herhangi bir belge ibraz edilmediği, diğer taraftan davacının külli halefi olduğu şirket tarafından 2017 ve 2018 yılı için indirim hakkının engellenmesinin hukuka aykırı olduğu iddiası ile açılan davaların Mahkemelerince kabul edildiği ve uyuşmazlık dönemi olan 2019 yılı bakımından da davalı idarece yasal koşulların ihlal edildiğinin ispatlanamadığından, vergi indiriminden faydalandırılmaması suretiyle yapılan dava konusu tahakkukta hukuka uygunluk görülmediği, işbu kararla iadesine karar verilen tutarın 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun’da öngörülen oranda hesaplanacak yasal faizle birlikte iadesi  gerektiği, davanın kabulüne, 2019 yılı kurumlar vergisi tahakkukunun 1.202.244,56-TL'lik kısmının iptali ile bu tutarın ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizle birlikte davacıya iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacının istinaf başvurusunun reddi, davalı idarenin başvurusunun ise tahakkuk işlemine yönelik hüküm fıkrası yönünden reddi gerektiği, davalının istinaf başvurusunun, 1.202.244,56-TL’'nin faizle iadesine ilişkin kısmına gelince; 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde, vergi indirimine ilişkin şartları taşıyan mükelleflerin gelir veya kurumlar vergisi beyannameleri üzerinden hesaplanan verginin %5inin, ödenmesi gereken gelir veya kurumlar vergisinden indirileceği, indirilecek tutarın ödenmesi gereken vergiden fazla olması durumunda kalan tutarın belirtilen koşullarda tahakkuk eden diğer vergilerden mahsup edileceği, süresinde mahsup edilemeyen tutarların ise ret ve iade edilmeyeceği kurala bağlandığı, bu düzenlemeye göre  indirim hakkı bulunan mükellefler açısından, indirilecek verginin ödenmesi gereken vergiden fazla olduğu takdirde, aradaki farkın nakden iadesinin mümkün olmadığı, mükellefin tahakkuk etmiş veya edecek diğer vergilerinden mahsubunun söz konusu olduğu, bu halde; davacı adına hesaplanan kurumlar vergisinden, önceden ödenen vergilerin mahsubu sonucu ödenmesi gereken kurumlar vergisi 0-TL olduğu için indirime konu tutar ödenmesi gereken vergiden fazla olduğu için nakden iade isteminin reddi gerektiği, aksi yönde verilen istinafa konu kararın iadeye ilişkin hüküm fıkrasında hukuki isabet bulunmadığı gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45/3 ve 4. maddesi uyarınca davacının istinaf başvurusunun reddine, davalının istinaf başvurusunun kısmen reddine, kısmen kabulüne, istinaf başvurusuna konu kararın iadeye ilişkin hüküm fıkrası yönünden kaldırılmasına, yeniden yapılan yargılama sonucunda, bu kısım yönünden davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:  
DAVACININ İDDİALARI: Hukuka aykırı işlemle davacı şirketin zarara uğratıldığı, hukuka aykırı tahsil edilen tutarın tecil faiziyle birlikte iadesi gerektiği, adil yargılanma, hukuki belirlilik ve güvenlik ilkeleriyle beraber mülkiyet hakkının ihlal edildiği iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
DAVALININ İDDİALARI: İhtirazi kayıtla verilen kurumlar vergisi beyannamesinin sonrada düzeltme beyannamesiyle düzeltildiği ancak  düzeltme beyannamesine ihtirazi kayıt konulmadığı, kanuni süresinden sonra verilen beyannameler olması nedeniyle vergi indiriminden faydalanılamayacağı, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Davalı tarafından savunma verilmemiştir. Davacının savunması yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA