muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/184, Karar No: 2024/77, Tarih: 14.02.2024

Davacı adına, tasarladığı internet siteleri üzerinden reklam geliri elde ettiğinden bahisle 08/02/2011-31/12/2012 tarihleri arasında ticari kazanç yönünden gelir vergisi, geçici vergi ve katma değer vergisi mükellefiyeti tesis edilmesine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinde gerçek kişilerin gelirlerinin gelir vergisine tabi olduğu belirtilmiş; 2. maddesinde gelire giren kazanç ve iratlar arasında ticari kazançlar da sayılmıştır.
Anılan Kanun'un "Ticari kazancın tarifi" başlıklı 37. maddesinde, her türlü ticari ve sınai faaliyetlerden doğan kazançların ticari kazanç olduğu hüküm altına alınmıştır.
7338 sayılı Kanun'un 1/1/2022 tarihinden itibaren elde edilen kazançlara uygulanmak üzere 26/10/2021 tarihinde yürürlüğe giren 2. maddesi ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'na eklenen mükerrer 20/B maddesinde sosyal içerik üreticiliği ve mobil cihazlar için uygulama geliştiriciliğinden elde edilen kazançların gelir vergisinden müstesna olduğu yönünde düzenleme yapılmıştır. 
Buna göre internet ortamındaki sosyal ağ sağlayıcıları üzerinden metin, görüntü, ses, video gibi içerikler paylaşan sosyal içerik üreticilerinin bu faaliyetlerinden elde ettikleri kazançlar ile akıllı telefon veya tablet gibi mobil cihazlar için uygulama geliştirenlerin elektronik uygulama paylaşım ve satış platformları üzerinden elde ettikleri kazançlar gelir vergisinden müstesna olacaktır.
7491 sayılı Kanun'un Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 20/B maddesinde değişiklik yapılmasını öngören ve 1/1/2024 tarihinden itibaren elde edilen kazançlara uygulanmak üzere 28/12/2023 tarihinde yürürlüğe giren 7. maddesi ile istisnanın kapsamı genişletilerek internet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden verilen bireysel kurs, eğitim, veri işleme ve geliştirme ürün tanıtımı gibi hizmetlerden sağlanan kazançlar da vergiden istisna edilmiştir. 
7338 sayılı Kanun'un 2. maddesinin gerekçesinde, dünyada yaşanan gelişmelere paralel olarak ülkemizde de elektronik iletişim araçları aracılığıyla sağlanan iletişimin hızla yaygınlaştığı, bu gelişmelerin doğal sonucu olarak internet ortamındaki sosyal paylaşım ağları ile mobil cihazlar için geliştirilen uygulamaların bazı kişiler yönünden kazanç kaynağı haline geldiği, bu kapsamda sosyal paylaşım ağları üzerinden reklam gelirleri, sponsorluk ve satış gelirleri, bağışlar, hediyeler gibi çeşitli şekillerde gelir elde edilebildiği, 193 sayılı Kanun'un mevcut hükümleri itibarıyla söz konusu kazançların ticari kazanç kapsamında vergilendirilmesi ve beyan edilmesi gerektiği belirtilerek maddede belirtilen şartlarla istisna getirilmek suretiyle bu gelirler üzerinden alınacak vergilerin daha basit, anlaşılabilir ve uygulanabilir olmasını sağlamanın amaçlandığı ifade edilmiştir.

7491 sayılı Kanun'un, 193 sayılı Kanun'un mükerrer 20/B maddesinde değişiklik yapılmasını öngören 7. maddesinin gerekçesinde ise düzenlemenin mevcut durumunda sadece internet ortamındaki sosyal ağ sağlayıcıları üzerinden elde edilen kazançlar için istisna uygulandığı, gelişen teknoloji sayesinde internet ve benzeri elektronik ortamların kullanımının hayatın her alanına sirayet etmesi nedeniyle sosyal ağ tanımına girmeyen elektronik ortamlar üzerinden elde edilen kazançların da istisna kapsamına alındığı belirtilmiştir. 
Vergi istisnası, vergi kanunlarına göre vergilendirilmesi gereken unsurların kısmen veya tamamen vergi dışı bırakılmasıdır.
Bu bağlamda, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'na 7338 ve 7491 sayılı Kanun'lar ile eklenen istisna hükümlerinin anlamı halihazırda ticari kazanç kapsamında vergilendirilmesi gereken internet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden çeşitli suretlerde elde edilen gelirlerin artık vergilendirilmemesidir. Nitekim bu husus 7338 sayılı Kanun'un 2. maddesinin gerekçesinde de açıkça ifade edilmiştir. Diğer bir ifadeyle, söz konusu istisna hükmü, istisna öngörülen gelirin ticari faaliyet kapsamında vergiye tabi olduğunu teyit etmektedir.
Bu durumda, mükellefiyet tesis edilen dönemde istisna hükmü olmaması nedeniyle tasarladığı internet siteleri üzerinden elde ettiği reklam geliri vergiye tabi olması gereken davacı adına ticari kazanç yönünden tesis edilen vergi mükellefiyetinde hukuka aykırılık bulunmadığından, aksi yöndeki gerekçeyle verilen ısrar kararının bozulması gerektiği gerekçesiyle karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2022/1677, Karar No: 2024/80, Tarih: 14.02.2024

"İçtihat Metni"
                       T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas	No : 2022/1677
Karar	No : 2024/80
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: … Vergi Dairesi Başkanlığı - …
		(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI)	: … Müteahhitlik Proje Hizmetleri İnşaat ve
		 İnşaat Malzemeleri Tarım Hayvancılık ve	
		 Madencilik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi	
VEKİLİ	: Av. …
İSTEMİN	KONUSU	:	… Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan bir kısım faturayı kayıtlarına intikal ettirerek maliyetlerin artırıldığından bahisle vergi inceleme raporlarına istinaden 2011 yılı için re'sen tarh edilen kurumlar vergisi ve aynı yılın Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ait geçici vergiler ile vergilerin üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.
… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararı:
Davacı adına düzenlenen faturaların gerçek bir teslim ya da ifaya dayanıp dayanmadığı yönünden yapılan değerlendirme:
Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda şu tespitlere yer verilmiştir:
i.	Hakkında gerçek emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan fatura düzenlediği gerekçesiyle … tarih ve …  sayılı Vergi Tekniği Raporu bulunan … Madencilik İnşaat Nakliye Petrol Ürünleri Otomotiv Sanayi Ticaret Limited Şirketi tarafından düzenlenmiş katma değer vergisi dahil 1.318.225,28 TL tutarında 15 adet faturanın kayıt ve beyanlara dahil edildiği tespit edilmiştir.
ii.	Hakkında gerçek emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan fatura düzenlediği gerekçesiyle … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu bulunan ... tarafından düzenlenmiş katma değer vergisi dahil 91.792,20 TL tutarında 4 adet faturanın kayıt ve beyanlara dahil edildiği tespit edilmiştir.
iii.	Hakkında gerçek emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan fatura düzenlediği gerekçesiyle ... tarih ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporu bulunan ... tarafından düzenlenmiş katma değer vergisi dahil 80.594,00 TL tutarında 5 adet faturanın kayıt ve beyanlara dahil edildiği tespit edilmiştir.
iv.	Bu durum yasal defter ve belgelerin ihticaca salih olmadığını ve verilen beyannamelerin gerçek durumu yansıtmadığını gösterdiğinden re'sen takdir nedeni kabul edilmiştir.
 v.	Davacı şirketin yetkilisi bu faturalarda belirtilen mal/hizmetleri faaliyetleri ile ilgili olması nedeniyle satın aldıklarını ve faturaların gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanıp dayanmadığını araştırmadıklarını ve bilmediklerini beyan etmiştir. 
vi.	Gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan fatura tutarları toplamının katma değer vergisi hariç 1.262.835,04 TL olduğu ve bu tutarın tüm fatura bedelleri toplamının %54'üne isabet ettiği belirlenmiştir.

v.	Davacı şirketin yetkilisi bu faturalarda belirtilen mal/hizmetleri faaliyetleri ile ilgili olması nedeniyle satın aldıklarını ve faturaların gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanıp dayanmadığını araştırmadıklarını ve bilmediklerini beyan etmiştir. 
vi.	Gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan fatura tutarları toplamının katma değer vergisi hariç 1.262.835,04 TL olduğu ve bu tutarın tüm fatura bedelleri toplamının %54'üne isabet ettiği belirlenmiştir.
 vii.	Mükellef tarafından malları gerçekten aldığına dair iddiasını ispatlaması gerekirken ödeme yapıldığına dair herhangi bir belge sunulmamıştır. İlgili yılın defter kayıtlarında ödeme yapıldığına dair kayıt da bulunmamaktadır.
viii.	2011 yılı hesap dönemi için yapılan hesaplamada mükellefin brüt satış kârı (net satış hasılatı- satışların maliyeti) 72.036,23 TL olarak tespit edilmiş ve mükellef tarafından 2011 yılında kurumlar vergisi beyannamesinde 35.121,66 TL matrah beyanında bulunulmuştur.
ix.	İnceleme raporuyla tespit edilen matrah farkının (1.262.835,04 TL) mükellef kurumun beyanına ilave edilmesi suretiyle 2011 yılı kurumlar vergisi matrahı            1.298.067,35 TL olarak re'sen takdir edilmiş ve re'sen tarh edilecek kurumlar vergisi 252.544,28 TL olarak belirlenmiştir.
Bu tespit ve değerlendirmeler üzerine dava konusu cezalı tarhiyatların yapıldığı anlaşılmaktadır.
Davacı şirketin ilgili yılda gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan bir kısım faturayı kayıtlarına intikal ettirdiği iddia edildiğinden öncelikle davacı şirkete fatura düzenleyen kişilerin mükellefiyet durumları ve davacıyla ticari ilişkisinin ortaya konulması gerekmektedir.
Davacıya fatura düzenleyen kişiler hakkındaki vergi tekniği raporlarındaki tespitler değerlendirildiğinde, anılan kişilerin düzenledikleri faturaların gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı sonucuna varılmıştır. Eleştiri konusu faturaların gerçek bir mal alış belgesi olarak kabul edilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Matrahın hesaplanma yöntemi ve cezalı tarhiyatların hukuka uygunluğu yönünden yapılan değerlendirme:
İnceleme elemanınca, davacı şirkete söz konusu kişiler tarafından katma değer vergisi hariç olmak üzere toplam 1.262.835,04 TL tutarında fatura düzenlendiği ve 2011 yılında davacıya düzenlenen tüm faturaların ise 2.310.759,32 TL tutarında olduğu tespit edilmiştir. Bu doğrultuda ilgili yılda davacıya düzenlenen toplam fatura tutarlarının %54'üne isabet eden kısmının gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı belirtildikten sonra 1.262.835,04 TL fatura tutarının davacının beyanına ilavesi suretiyle 2011 yılı kurumlar vergisi matrahının 1.298.067,35 TL olarak re'sen takdir edildiği görülmektedir.

Yapılan vergilendirmenin türü nazara alındığında gelirin gerçekliği ilkesinin bir gereği olarak faturalar içeriği teslim ve ifaların gerçek olmadığının veya işletmeye girip girmediğinin (gerektiğinde defter ve belgeleri incelenerek faturalar içeriği emtia çeşitlerinden başka alışlarının bulunup bulunmadığı hususunun) araştırılarak ortaya konulması gerekmektedir. İnceleme elemanınca böyle bir belirleme yapılmamıştır. Şirketin iştigal ettiği sektör nazara alındığında malzeme kullanılmadan inşaat yapılması düşünülemeyeceğinden,        eksik araştırma ve inceleme ile bir takım kabullerden yola çıkılarak belirlenen matrah esas alınarak yapılan dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Karar Sonucu:
Mahkeme bu gerekçeyle cezalı tarhiyatları kaldırmıştır.
Davalının istinaf istemini inceleyen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararı:
Vergi Dava Dairesi, istinaf istemine konu edilen kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle istinaf istemini reddetmiştir.
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 17/02/2022 tarih ve E:2018/651, K:2022/894 sayılı kararı:
5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 6. maddesinin (2) numaralı fıkrasında, safi kurum kazancının tespitinde, Gelir Vergisi Kanunu'nun ticari kazanç hakkındaki hükümlerinin uygulanacağı hükme bağlanmıştır. 
193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 40. maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde, ticari kazancın elde edilmesi ve idame ettirilmesi için yapılan genel giderlerin safi kazancın belirlenmesinde gider olarak indirilebileceği kuralına yer verilmiştir.
Hakkında vergi raporu bulunan kişilerce davacıya düzenlenen faturalar yasal defterlere kaydedilmiş, bu fatura tutarlarının kurumlar vergisi matrahında maliyet olarak dikkate alınması suretiyle satışlardan elde edilen kâr daha düşük gösterilmiştir. Söz konusu faturaların gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı ve sadece maliyetlerin yüksek gösterilmesi amacıyla kullanıldığı kanaatine varılması üzerine fatura tutarlarının davacının maliyetlerinden çıkartılması suretiyle hesaplanan matrah üzerinden kurumlar vergisi ve geçici vergi tarhiyatı yapıldığı anlaşılmaktadır.
Olayda, kararın, davacıya fatura düzenleyen kişilerin düzenledikleri faturaların gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır. 
Fatura tutarlarının davacının maliyetlerinden çıkartılması suretiyle hesaplanan matrahın hesaplanma biçimi incelenerek bir karar verilmesi gerektiğinden temyize konu kararda hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Öte yandan, yeniden verilecek kararda, üç kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi yönünden de değerlendirme yapılacağı tabiidir.
Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.
... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı ısrar kararı:
Vergi Dava Dairesi, aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ilk kararında ısrar etmiştir.

Öte yandan, yeniden verilecek kararda, üç kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi yönünden de değerlendirme yapılacağı tabiidir.
Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.
... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı ısrar kararı:
Vergi Dava Dairesi, aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ilk kararında ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Hukuka aykırı olduğu iddia edilerek ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'İN DÜŞÜNCESİ: Israr kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME : 
Dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçesi yukarıda açıklanan ısrar kararı, aynı hukuksal nedenler ve gerekçe ile Kurulumuzca da uygun bulunmuş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davalının temyiz isteminin REDDİNE,
2-	... Bölge İdare Mahkemesi ...  Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı ısrar kararının ONANMASINA,
3-	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
14/02/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
X - KARŞI OY:
Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/1524, Karar No: 2024/83, Tarih: 14.02.2024

"İçtihat Metni"
                       T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas	No : 2023/1524
Karar	No : 2024/83
TEMYİZ EDEN (DAVALI)		 : … Vergi Dairesi Başkanlığı - … 
		(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)		
VEKİLİ	: Av. … 
KARŞI TARAF (DAVACI)	: … 					
VEKİLİ	: Av. … 
İSTEMİN KONUSU	: … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	: 
Dava konusu istem: Binaların yeniden düzenlenmesi veya yenilenmesi faaliyetiyle iştigal eden davacı adına, hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden belgesiz giderlerin ve ticari kazancın elde edilmesine yönelik olmadığı ileri sürülen bir takım giderlerin reddi suretiyle 2016 yılı için resen tarh edilen gelir vergisi ve verginin bir katı tutarında kesilen ve tekerrür hükmü uygulanmak suretiyle arttırılan vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.
…  Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararı:
193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun "İndirilecek giderler" başlıklı 40. maddesinin birinci fıkrasının (1) ve (2) numaralı bentlerinde, ticari kazancın elde edilmesi ve idame ettirilmesi için yapılan genel giderler ile hizmetli ve işçilerin iş yerinde veya iş yerinin müştemilatında iaşe ve ibate giderleri, tedavi ve ilaç giderleri, sigorta primleri ve emekli aidatının (Bu primlerin ve aidatın istirdat edilmemek üzere Türkiye'de kain sigorta şirketlerine veya emekli ve yardım sandıklarına ödenmiş olması ve emekli ve yardım sandıklarının tüzel kişiliğini haiz bulunmaları şartıyla), 27. maddede yazılı giyim giderlerinin safi kazancın belirlenmesinde gider olarak indirilebileceği kuralına yer verilmiştir.
 Davacı tarafından 2016 yılı gelir vergisi beyannamesinde beyan edilen gider toplamı ile incelemeye ibraz edilen gider faturalarının toplamının bariz farklılık göstermesi nedeniyle belgesiz giderlerin reddi suretiyle matrah farkının re'sen takdir edilmesi üzerine davaya konu cezalı tarhiyat yapılmıştır.
Davacı hakkındaki vergi inceleme raporu ve eki tutanakta şu tespitlere yer verilmiştir:
i.	2016 yılı işletme defterinin tüm sayfalarının boş olduğu ve hiçbir kayıt bulunmadığı tespit edilmiştir.
ii.	İncelemeye ibraz edilen fatura toplamı 124.997 TL tutarında iken 2016 yılı gelir vergisi beyannamesinde toplam 636.436 TL tutarında gider beyan edilmiştir.
iii.	Mükellef ifadesinde, muhasebecisinin işi bırakacağını söylemesi üzerine defter ve belgelerini aldığını, ancak kayıt yapılmadığını bilmediğini ve beyanların bilgisayar kayıtlarına göre verildiğini yeni öğrendiğini beyan etmiştir.
iv.	2016 yılı gider faturalarının tamamının incelemeye ibraz edildiği inceleme tutanağının 6. maddesinde belirtilmiştir.

iii.	Mükellef ifadesinde, muhasebecisinin işi bırakacağını söylemesi üzerine defter ve belgelerini aldığını, ancak kayıt yapılmadığını bilmediğini ve beyanların bilgisayar kayıtlarına göre verildiğini yeni öğrendiğini beyan etmiştir.
iv.	2016 yılı gider faturalarının tamamının incelemeye ibraz edildiği inceleme tutanağının 6. maddesinde belirtilmiştir.
v.	Ticari kazancın elde edilmesine yönelik olmayan (sigara, seyahat, içki, altın, mama, tedavi gideri vb.) 5.954 TL gider faturası bulunduğu tespit edilmiştir. 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 40. ve 41. maddeleri uyarınca bilumum harcamanın gider yazılamayacağı, bu bakımdan (636.436 TL - 124.997 TL = 511.439 TL) belgesiz giderlerin reddi gerektiği belirtilmiştir. 
Vergi inceleme raporundaki tespite istinaden davaya konu cezalı tarhiyat yapılmıştır.
 Davacı tarafından işçilik giderlerinin dikkate alınması halinde vergiye tabi kazancın oluşmayacağının iddia edildiği görülmüştür.
Dava dilekçesinde işçilik giderleri bulunduğu iddia edilerek buna ilişkin aylık sigorta bildirgeleri Mahkemeye sunulmuştur. Ancak vergi inceleme raporu ve inceleme tutanağında belirtildiği üzere 2016 yılına ait defter kayıtlarının boş olduğu hususu da dikkate alındığında, bina revizyonu işi yapan davacı tarafından sözü edilen işçilik gideri ödemelerinin hangi işe ait olduğunun belirsiz olması, inceleme tutanağının 6. maddesinde davacının açıkça başkaca ibraz edeceği bilgi ya da belge bulunmadığı hususunda beyanı bulunması, inceleme safhasında herhangi bir mücbir sebep hali de ileri sürülmemesi ve inceleme tutanağının ihtirazi kayıt konulmadan davacı tarafından imzalanması nedeniyle inceleme aşamasında ileri sürülmeyen işçilik giderine ait iddianın yargılama safhasında incelenme imkanının bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
 Bu bakımdan, davacı adına, belgesiz giderlerinin reddi suretiyle re'sen tarh olunan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Mahkeme bu gerekçeyle davayı reddetmiştir.
Davacının istinaf istemini inceleyen … Bölge İdare Mahkemesi …  Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararı:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinin (B) işaretli fıkrasında, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu kurala bağlanmıştır. Kanun'un 134. maddesinin birinci fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu düzenlenmiştir. 213 sayılı Kanun'un 30. maddesinde ise, re'sen vergi tarhıyla, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunun gerçek veya gerçeğe en yakın haliyle saptanması, bu yolla vergi kayıp ve kaçağı önlenerek vergide adaletin sağlanmaya çalışılması amaçlanmıştır.

Buna göre, yetkili birimlerce ve vergi incelemesine yetkili olanlarca, vergilendirilmesi gereken gerçek gelirin tespiti bakımından, vergi mevzuatı çerçevesinde gerekli inceleme ve araştırmanın yapılması gerekmekte olup vergilendirmeye esas alınan belge ve kayıtların gerçek mahiyetle uyumluluğunun belirlenmesi için biçimselliğin ötesinde, o mükellefin işletme büyüklüğü, faaliyetinin niteliği, ekipmanı, işçisi, emtia alışı, iş yeri hacmi, ekonomik durumu ve vergilendirmeyle ilgili ödevlerinin yerine getirilmesindeki özen gibi unsurların irdelenerek gelirin gerçekliği ilkesi uyarınca re'sen vergilendirme yapılırken gerçek ya da gerçeğe en yakın kazancın tespit ve takdir edilmesi gerekmektedir.
 Davacı ikamet amaçlı olan veya olmayan binaların yeniden düzenlenmesi veya yenilenmesi faaliyetinde bulunmak üzere 26/02/2016 tarihinde mükellefiyet tesis ettirmiş olup faaliyetine devam etmektedir. Davacı ile … Ahşap Sanayi Ticaret Limited Şirketi arasında 14/03/2016 tarihinde montaj taşeronluk sözleşmesi imzalanmıştır. Bu sözleşme kapsamında … Aka Konutlarının inşaatı projesinde, işveren tarafından yapılan daire iç kapıları ve süpürgelik montaj işini montaj taşeronu olarak davacı üstlenmiştir.
 Sözleşmenin 8.1. maddesinin son cümlesinde, montaj taşeronunun sigortasız ve 18 yaşını doldurmamış personel çalıştıramayacağı belirtilmiştir. Anılan sözleşmenin 35. maddesine göre montaj taşeronunun yeterli sayıda şantiye sorumlusu çalıştırma yükümlülüğü bulunmaktadır. Davacı bu kapsamda 2016 yılı Nisan ayında 8 işçi, Mayıs ayında 27 işçi, Haziran ayında 31 işçi, Temmuz ayında 45 işçi, Ağustos ayında 45 işçi, Eylül ayında 31 işçi ve Ekim ayında 21 işçi çalıştırmıştır. Çalıştırdığı işçilere ilişkin bordro, Sosyal Güvenlik Kurumu tahakkuk fişleri, banka dekontları bulunmaktadır. Davacının anılan dönemde başka bir faaliyette bulunduğuna ilişkin bir yoklama ya da vergi inceleme elemanınca yapılmış herhangi bir tespit bulunmamaktadır.
 Davacının 2016 yılı işlemlerinin gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan fatura kullanımı yönünden incelenmesi istenmiştir. Bu inceleme üzerine düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporu'nda, davacının yapmış olduğu işçilik giderleri ve çalıştığı sektör dikkate alınarak elde edebileceği kâr marjı gibi unsurlar dikkate alınmaksızın dört ana başlıkta değerlendirmede bulunulduğu görülmüştür.
Bu değerlendirmeler şu şekildedir:
1-) Mükellef tarafından incelemeye ibraz edilen gider/maliyet faturalarının toplam tutarı 124.997,26.-TL olmasına karşın 2016 yılı gelir vergisi beyannamesinde beyan edilen gider tutarı 636.436,48 TL'dir.
Beyan edilen gider toplamı ile incelemeye ibraz edilen gider/maliyet faturalarının toplam tutarının bariz şekilde farklılık göstermesi nedeniyle belgesiz giderlerin reddi suretiyle bulunacak matrah farkının re'sen takdir edilmesi gerekmektedir.