muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/6639, Karar No: 2024/2832, Tarih: 09.05.2024

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI     :  
	Davacı tarafından, alımlara ilişkin faturaların gerçek olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davalı idare tarafından, davacının söz konusu dönemde kayıtlarına aldığı faturaların sahte olduğu tespit edildiğinden kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. 
 
TARAFLARIN SAVUNMALARI     :  Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'İN	DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 23. maddesinin (a) bendine 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanun'un 6. maddesiyle "Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır." hükmü eklenmiş olup yapılan bu düzenleme ile Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi hukuka uygunluk denetimi ile sınırlandırılarak yeniden vaka incelemesi yapamayacağı kurala bağlanmıştır.
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkün olup dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri yukarıda sözü edilen yasal düzenleme uyarınca hukuki denetimle sınırlı olarak incelenen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının  ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına, 
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 09/05/2024 tarihinde  oyçokluğuyla  kesin olarak karar verildi.
 
(X)- KARŞI OY :
 Bakılmakta olan dava, sahte fatura kullanma fiili sebebiyle yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatın kaldırılması istemiyle açılmış; verilen karara yönelik davalı istinaf başvurusunun reddi üzerine davalı idare bu kez temyiz yoluna başvurmuştur. Temyiz başvurusu, çoğunluk görüşüyle, kararın, "hukuki denetimle sınırlı" olarak incelenmesi sonucunda bozulmasını gerektirecek bir neden bulunmadığı belirtilerek  reddedilmiş ve kararın onanmasına karar verilmiştir.

(X)- KARŞI OY :
 Bakılmakta olan dava, sahte fatura kullanma fiili sebebiyle yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatın kaldırılması istemiyle açılmış; verilen karara yönelik davalı istinaf başvurusunun reddi üzerine davalı idare bu kez temyiz yoluna başvurmuştur. Temyiz başvurusu, çoğunluk görüşüyle, kararın, "hukuki denetimle sınırlı" olarak incelenmesi sonucunda bozulmasını gerektirecek bir neden bulunmadığı belirtilerek  reddedilmiş ve kararın onanmasına karar verilmiştir.
Temyiz mercilerinin esas rolü; ülke genelinde, hukukun uygulanmasında içtihat birliğinin sağlanmasıdır. Bu bakımdan Danıştay’ın temyiz mercii olarak görevi, kural olarak, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır. Başka bir anlatımla, temyiz denetiminde, olaya uygulanacak hukuk kuralının; doğru belirlenip belirlenmediğine, doğru yorumlanıp yorumlanmadığına ve aynı zamanda doğru olarak uygulanıp uygulanmadığına bakılır; uyuşmazlığın maddi yönüyle ilgilenilmez. 2575 sayılı Danıştay Kanunu’nun 23. maddesinin (a) fıkrasına, 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanunun 6. maddesiyle eklenen cümle bu durumu kurala bağlamıştır. 
 Anayasa Mahkemesi’nin birçok kararında vurgulandığı gibi, “kişilerin adil bir şekilde yargılanmalarını sağlamayı ve denetlemeyi amaçlayan” gerekçeli karar hakkı adil yargılanma hakkının unsurlarından biridir. Gerekçeli karar hakkı; sadece “tarafların muhakeme sırasında ileri sürdükleri iddialarının kurallara uygun biçimde incelenip incelenmediğini bilmeleri” için değil, aynı zamanda, “demokratik bir toplumda kendi adlarına verilen yargı kararlarının sebeplerini toplumun öğrenmesinin sağlanması” için de gereklidir (Sencer Başat ve diğerleri [GK], B. No: 2013/7800, 18/6/2014, §§ 31, 34). Kanun yolu incelemesi sonucunda verilen kararda gerekçelerinin ayrıntılı olmaması bu hakkın ihlal edildiği şeklinde yorumlanmamaktadır. Kanun yolu incelemesi yapan merciinin yargılamayı yapan mahkemeyle aynı sonuca ulaşması ve bunu aynı gerekçeyi kullanarak veya atıfla kararına yansıtması, kararın gerekçelendirilmiş olması bakımından yeterlidir (Yasemin Ekşi, B. No: 2013/5486,  01/12/2013 § 57). Ancak çoğunluk görüşünde, Danıştay Kanunu’nun 23. maddesine atıfla "hukuki denetimle sınırlı inceleme" sonucunda karar verildiği belirtilmekle yetinilmiştir. Hâlbuki, gerekçeli karar hakkı kapsamında, incelenen hukuki yönün açıklığa kavuşturulması, gerekçelendirilmesi gerekir.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 341. maddesinde yer alan "Vergi ziyaı, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade eder." kuralıyla vergi ziyaı tanımlanmış; ayrıca, maddede, vergi mükellef veya sorumlusunun vergi ziyaına neden olabilecek kimi yasaya aykırı halleri sayılmıştır. Kanun’un Vergi Ziyaı Cezası başlıklı 344. maddenin ikinci fıkrasında ise, vergi ziyaına 359. maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde bu cezanın üç kat olarak uygulanacağı kurala bağlanmıştır. 359. maddede de, defter, kayıt ve belgeleri tahrif edenler veya gizleyenler veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleyenler veya bu belgeleri kullananlar kaçakçılık fiillerini işlemiş olacakları belirtilmiş; ayrıca, sahte belge, “gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belge”; muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge ise, “gerçek bir muamele veya duruma dayanmakla birlikte bu muamele veya durumu mahiyet veya miktar itibariyle gerçeğe aykırı şekilde yansıtan belge” olarak tanımlanmıştır. Bu halde, 359. maddede sayılan sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme ve kullanma eylemleri ile vergi ziyaı ortaya çıkmışsa, vergi ziyaı cezası üç kat olarak kesilecektir. Vergi Usul Kanunu’nun 30. maddesinin 2. fıkrasının (4) numaralı bendine göre de, defter kayıtları ve bunlarla ilgili vesikaların vergi matrahının doğru ve kesin olarak tespitine imkân vermeyecek derecede noksan, usulsüz ve karışık olması dolayısıyla ihticaca salih bulunmaması re’sen tarh sebebidir. Sözü edilen kurallara göre, sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenlenmesi ve kullanılması re'sen takdiri gerektiren sebep olup bu hallerin varlığında, re'sen verginin tarh edileceği ve tarh edilen bu vergiye bağlı olarak da vergi ziyaı cezası kesileceği hususu belirli, ulaşılabilir ve öngörülebilir niteliktedir.

Sahte belgenin ne olduğunu (olayda sahte fatura) tanımlayan 359. madde, bakılmakta olan davada uygulanacak yasa kuralıdır. Diğer deyişle olayda, 359’uncu maddenin yorumu ve maddi olaya uygulanması söz konusudur. Vergi usuldeki sahte fatura, gerçekte şeklen mevzuatın öngördüğüne uygundur. Ancak, bu tür fatura ile yapılan işlem, hukuk normunda nitelenen sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcıdır. Normun nitelemesi ise hukukidir. Tıpkı, ceza hukukunda gerçekleşen maddi bir olayın suç olarak nitelendirilmesi gibi. Sahte fatura olayında da, mahkemelerin yaptıkları saptamaya göre gerçek olan işlemlerin suç, yani sahte fatura düzenleme ve/veya kullanma eylemleri oluşturup oluşturmadığının nitelendirilmesi söz konusudur. Bu ise, hukuki bir nitelemedir. Esasen, hukuk kuralı (norm) ölçü alınarak yapılacak her türlü niteleme, hukukidir. Temyiz mercii, 359. maddenin içeriğine göre, idareyi belgenin sahte olduğu sonucuna ulaştıran tespitlerin mahkeme hükmündeki hukuki nitelendirilmesinin denetimini yapar. 
Nitekim Danıştay’ın diğer vergi daireleri ve Vergi Dava Daireleri Kurulu, sahte fatura veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı faturalardan kaynaklanan tüm uyuşmazlık türlerinde  verilen kararların temyiz incelemesini, uyuşmazlığın maddi/hukuki yönü gibi bir ayrıma girmeksizin yapmaktadır. Temyizde, mahkemece, bu tür belge düzenleme ve kullanma fiillerinin işlendiğine dair vergi incelemesine yetkili olanlarca düzenlenen raporda yer alan tespitlerin incelenip değerlendirilerek, davada uygulanacak hukuk kuralına göre, yaptığı hukuki nitelendirmenin hukuka uygun olup olmadığı incelemesi yapılarak sonuca varılmaktadır. Danıştay Kanunu’nun 23. maddesine 6723 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 23/07/2016 tarihinden sonra da temyiz denetimini bu usulle sürdürmektedir.
Bu bağlamda, Daire tarafından, sahte belge veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı  fatura  düzenlemek suretiyle elde edilen komisyon gelirinin kayıt ve beyan dışı bırakılması ve bu tür faturaların katma değer vergisi uygulamasında indirime konu edilmesi ile yine bu nitelikteki faturaların maliyet unsuru olarak kayıtlara yansıtılmasından kaynaklanan cezalı tarhiyata yönelik uyuşmazlıklarda verilen kararların temyiz incelemesinin; hem kendi içinde sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge ile bağlantılı diğer tüm uyuşmazlıklarda verilen kararların temyiz inceleme yönteminden hem de Danıştay'ın diğer vergi daireleri ve Vergi Dava Daireleri Kurulu'nun bu alandaki temyiz inceleme yönteminden farklılaştırılarak sonuçlandırılması usulüne, adil yargılanma hakkının hakkaniyete uygun yargılanma ilkesi de gözetilerek katılınmamaktadır.

Açıklanan nedenle, temyize konu kararın, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirme eylemlerine dayanak alınan raporlarda yer alan tespitlerin uygulanacak kural kapsamında hukuki nitelendirmesinin hukuka uygun olup olmadığının denetiminde, söz konusu bu tespitler ve temyiz aşamasında ileri sürülen iddialarla incelenerek karar verilmesi gerektiği görüşüyle karara  katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/468, Karar No: 2024/1041, Tarih: 09.05.2024

"İçtihat Metni"
                     T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU 
Esas   No : 2023/468
Karar No : 2024/1041                                                                       
TEMYİZ EDENLER:1- (DAVACI): ... Bakanlığı
VEKİLİ: Av. ...
2-(DAVALI): ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: Danıştay Altıncı Dairesinin 17/10/2022 tarih ve E:2020/4651, K:2022/8677 sayılı kararının aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması taraflarca karşılıklı olarak istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca 31/12/2019 tarihinde onaylanan 1/100.000 ölçekli ... Alt Bölgesi ... Havzası Çevre Düzeni Planı Değişikliği (2.10.41 sayılı plan hükmü ilavesi) ve 1/25.000 ölçekli ... İl Çevre Düzeni Planı Değişikliği (2.73 sayılı plan hükmü değişikliği) ile anılan değişikliğe ... Büyükşehir Belediye Başkanlığınca yapılan ... tarih ve E... sayılı itirazın reddine ilişkin Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Mekansal Planlama Genel Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Altıncı Dairesinin 17/10/2022 tarih ve E:2020/4651, K:2022/8677 sayılı kararıyla;
Uyuşmazlığın 1/25.000 ölçekli ... İl Çevre Düzeni Planı Değişikliğine (2.73 sayılı plan hükmü değişikliği) ilişkin kısmı yönünden;
Büyükşehir belediyeleri sınırları içerisindeki il çevre düzeni planlarının büyükşehir belediyeleri tarafından yaptırılacağı, bölge ve havza bazında 1/50.000-1/100.000 ölçekli çevre düzeni planlarının ise Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı tarafından yapılacağı, her tür ve ölçekteki fiziki planların birbiriyle uyumunu ve mekansal strateji planları hedeflerine ve kararlarına uygunluğunu sağlamak amacıyla gerekli tedbirleri almanın, ilgili idareler tarafından Bakanlıkça verilen süre içinde yapılmayan il çevre düzeni planlarını yapmak, yaptırmak ve resen onaylamanın da Bakanlığın yetkili olduğu alanlar olduğu,
 Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan veya mülkiyeti Hazineye, kamu kurum veya kuruluşlarına veya gerçek kişilere veyahut özel hukuk tüzel kişilerine ait olan taşınmazlar üzerinde kamu veya özel sektör tarafından gerçekleştirilecek olan yatırımlara ilişkin olarak ilgililerince hazırlandığı veya hazırlatıldığı halde yetkili idarece üç ay içinde onaylanmayan etüt, harita, her tür ve ölçekteki çevre düzeni, nazım ve uygulama imar planlarını, parselasyon planlarını ve değişikliklerini ilgililerinin valilikten talep etmesi ve valiliğin Bakanlığa teklifte bulunması üzerine bedeli mukabilinde yapmak, yaptırmak ve onaylamak dışında Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığına büyükşehir belediyeleri sınırları içerisindeki il  çevre düzeni planı yapma yetkisi tanınmadığı,

Uyuşmazlık konusu 1/25.000 ölçekli ... İl Çevre Düzeni Planı Değişikliğinin (2.73 sayılı plan hükmü değişikliği) yapıldığı tarihte ... ilinin büyükşehir vasfında olduğu, bu durumda dava konusu 1/25.000 ölçekli ... il Çevre Düzeni Planı değişikliğinin (2.73 sayılı plan hükmü değişikliği) Büyükşehir Belediye Meclisi tarafından yapılması gerekirken, davalı Bakanlık tarafından yapılmasında yetki unsuru yönünden hukuka uygunluk görülmediği, 
Her ne kadar davalı idarece, Bakanlığın "il çevre düzeni planının Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliğinin 6. maddesinin 4. bendinde yer alan üst öçekli planlara uyumun sağlanması bakımından değişikliği yapmaya yetkili olduğu" savunulmuş ise de, anılan hükmün Bakanlığın denetim yetkisine ilişkin olduğu, büyükşehir belediyesi sınırları içerisinde il çevre düzeni planında değişiklik yapma yetkisini kapsamadığı,
Bu itibarla, dava konusu 1/25.000 ölçekli ... İl Çevre Düzeni Planı Değişikliğinde (2.73 sayılı plan hükmü değişikliği) hukuka uyarlık bulunmadığı,
Uyuşmazlığın Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca 31/12/2019 tarihinde onaylanan 1/100.000 ölçekli ... Alt Bölgesi ... Havzası Çevre Düzeni Planı Değişikliğine (2.10.41 sayılı plan hükmü ilavesi) ilişkin kısmı yönünden;
   Dava konusu 1/100.000 ölçekli ... Alt Bölgesi ... Havzası Çevre Düzeni Planı Değişikliği ile getirilen 2.10.41 sayılı plan notunun ... Havzası Koruma Eylem Planlarında öngörülen sanayinin kontrol altına alınması ilkesi gereği  getirildiği, ilkesel olarak  tüm havza bazında yeni kurulması düşünülen tüm sanayi tesisleri için geçerli olduğu ve diğer plan notlarıyla, planın ana ilkeleriyle, üst ölçekli planlarla ve Havza eylem planlarıyla uyumlu ve ... Havzasında yaşanmakta olan çok üst düzeydeki kirlilik sorununun önüne geçebilmek için bugüne dek gözlenmiş olan sanayi tesislerinin dağınık bir biçimde yapılaşmasının engellenmesine yönelik olduğu, bu plan notuyla bir arada organize olarak faaliyet gösterecek sanayi tesislerine, atıksu arıtma tesisi ve diğer altyapı hizmetlerinin daha etkin ve çevreye zarar vermeksizin sağlanabileceği, planlama sınırları içinde yer alan organize sanayi bölgelerinde boş alanların çok olması sebebiyle dağınık sanayi yapılaşmasının önüne geçilmesinin 1/100.000 ölçekli ... Havzası Revizyon Çevre Düzeni Planının ve ... Havzası Koruma Eylem Planlarının temel ilkelerinden olduğu, ... Bölgesi ve ... Havzasında had safhada bulunan çevre kirliliğinin, özelde ise tarım toprakları ve su kaynakları üzerindeki kirliliğinin önüne geçilmesine yönelik plan notunun uygulamaya geçirilmesinin ivedilik arz ettiği ve bireysel hakların ötesinde üstün kamu yararını gerçekleştirme amacını taşıdığı, planlama ilkelerine, şehircilik esaslarına ve kamu yararına uygun olduğu,
Bu nedenlerle, 1/25.000 ölçekli ... İl Çevre Düzeni Planı Değişikliğinin (2.73 sayılı plan hükmü değişikliği) iptaline, 1/100.000 ölçekli ... Alt Bölgesi ... Havzası Çevre Düzeni Planı Değişikliği (2.10.41 sayılı plan hükmü ilavesi) yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Bu nedenlerle, 1/25.000 ölçekli ... İl Çevre Düzeni Planı Değişikliğinin (2.73 sayılı plan hükmü değişikliği) iptaline, 1/100.000 ölçekli ... Alt Bölgesi ... Havzası Çevre Düzeni Planı Değişikliği (2.10.41 sayılı plan hükmü ilavesi) yönünden davanın reddine karar verilmiştir. 
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: 
Davacı tarafından, 1/100.000 ölçekli çevre düzeni planına eklenen plan hükmünün, ... ili sınırları içerisinde faaliyet gösterecek yatırımlar ile doğrudan ilgili olduğu, bu yatırımların bilgisinin, izninin ve kontrolünün Büyükşehir Belediyesinden alınmasının plansız sanayileşmenin önünü açacağı, denetimde ikiliğe ve yerinden yönetim yapısının bozulmasına sebep olacağı, eklenen plan notu ile ... ilinde sanayi yatırımlarına ait yer seçimlerine ilişkin izinlerin davalı Bakanlığın uhdesine alınmış olmasının idari anlamda da ikilik doğuracağı, ... ile ... Havzasında bulunan diğer iller olan ... ve...nin aynı şekilde değerlendirilemeyeceği, ... ve ... illerinde büyükşehir yapılanması bulunmadığından ilçe belediyeleri ile merkez belediyeler arasında yetki ve görev dağılımları olduğu ve bu iller açısından sanayi yatırımlarına izin verme yetkisinin Bakanlığa verilmesinin yanlış olmadığı, ancak ... ili büyükşehir olduğundan sanayi yatırımlarına verilen izinler ve yapılan işlemlerde bir bütünlüğün olduğu, anılan plan notuyla sanayi alanları yer seçimi izinlerinin davalı Bakanlığa verilmesinin, Büyükşehir Belediyesinin sanayi alanları üzerindeki denetim yetkisini zedeleyeceği, dava konusu plan notu ile getirilen Organize Sanayi Bölgesi (OSB) doluluk oranının sağlanma olasılığının mümkün olmadığı, bu nedenle yatırımcının mecburen organize sanayi bölgesi dışındaki mevcut sanayi alanlarına yöneleceği, bu durumun da mevcut planlı alanlarda sanayi yatırımının artmasına neden olacağı, Daire kararının davanın reddine ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

Davalı idare tarafından, uyuşmazlık konusu 1/25.000 ölçekli Çevre Düzeni Planı Değişikliğinin 1 sayılı  Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 102. maddesi uyarınca Çevre ve Şehircilik Bakanlığına verilen bölge ve havza bazında onaylanan çevre düzeni planı yapma yetkisi ve Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliği'nin 6. maddesinin 4. bedinde yer alan il düzeyindeki çevre düzeni planlarının yürürlükteki havza ve bölge bazındaki çevre düzeni planlarına aykırı olmaması gerektiğine ilişkin düzenleme kapsamında yapıldığı, Bakanlığın bu değişikliği yapmaya yetkili olduğu,  dava konusu işlem ile daha önce sadece ... 1/25.000 ölçekli çevre düzeni planında Bakanlık tarafından yapılan 30/12/2012 tarihli işlem ile getirilen 2.73 sayılı plan notundaki koruma derecesi arttırılarak ve havzadaki tüm illerde geçerli olması ve uygulamada  bütünlük sağlanması için ... Alt Bölgesi ... Havzası 1/100.000 ölçekli çevre düzeni planı ile ..., ... il Çevre Düzeni Planlarında, ... il Çevre Düzeni Planının 2.73 sayılı plan notundaki düzenlemelerin yer almasının sağlandığı, dava konusu düzenlemelerin ... Havzası Koruma Eylem Planı gereğince sanayinin kontrol altına alınmasını sağlamak için getirildiği, Daire kararının iptale ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI :   Davacı tarafından, Danıştay Altıncı Dairesince verilen kararın iptale ilişkin kısmının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalının temyiz dilekçesinde öne sürdüğü nedenlerin, kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek davalının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
Davalı idare tarafından, Danıştay Altıncı Dairesince verilen kararın redde ilişkin kısmının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacının temyiz dilekçesinde öne sürdüğü nedenlerin, kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile  Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra dosya tekemmül ettiğinden davacının yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Tarafların temyiz istemlerinin reddine,

"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
2. 1/25.000 ölçekli ... İl Çevre Düzeni Planı değişikliğinin (2.73 sayılı plan hükmü değişikliği) iptali, 1/100.000 ölçekli ... Alt Bölgesi ... Havzası Revizyon Çevre Düzeni Planı değişikliği (2.10.41 sayılı plan hükmü ilavesi) yönünden davanın reddi yolundaki Danıştay Altıncı Dairesinin temyize konu 17/10/2022 tarih ve E:2020/4651, K:2022/8677 sayılı kararının ONANMASINA, 
3. Kullanılmayan ... TL yürütmeyi durdurma harcının istemi hâlinde davacıya  iadesine,
4. Kesin olarak,  09/05/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/503, Karar No: 2024/1037, Tarih: 09.05.2024

"İçtihat Metni"
                      T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas  No : 2024/503
Karar No : 2024/1037                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVALILAR): 1-...	
2-... Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Lojistik Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: Danıştay Altıncı Dairesinin 11/10/2023 tarih ve E:2022/8068, K:2023/7333 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: ...-... Ayrımı-...-... İl Yolu, ... ... Ayrımı ... ... İl Yolu-...-...-... Otoyolu Sanayi Bölge Kavşağı ve Bağlantı Yolu Projesi kapsamında bazı taşınmazların Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından  2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 27. maddesi uyarınca acele kamulaştırılmasına ilişkin ekli kararın yürürlüğe konulmasına dair 30/12/2021 tarih ve 31705 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 29/12/2021 tarih ve 5037 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı'nın, ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... parsel sayılı taşınmaz yönünden iptali istenilmiştir. 
Daire kararının  özeti:  Danıştay Altıncı Dairesinin 11/10/2023 tarih ve E:2022/8068, K:2023/7333 sayılı kararıyla;
Davalı idarelerin usule ilişkin itirazları yerinde görülmemiş,
Anayasa'nın 35. maddesi; Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin Ek 1 Nolu Protokolü'nün "Mülkiyetin korunması" başlıklı 1. maddesi; 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 27. maddesi ile 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nun "Tarım arazilerinin amaç dışı kullanımı" başlıklı 13. maddesine yer verilerek,