muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/4381, Karar No: 2024/757, Tarih: 12.03.2024

Yargılama hukuku kurallarına göre, kanun yoluna başvuranın, aleyhine kanun yoluna başvurduğu kararın bozulmasını talep etmesinde korunması gereken hukuki menfaatinin bulunması zorunludur.
Dava dosyasının incelenmesinden, davacı tarafından 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013 ve 2014 yıllarına ilişkin zararlarının 5233 sayılı Kanun kapsamında karşılanması istemiyle yaptığı başvurunun reddi işleminin iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı,... İdare Mahkemesince davanın reddi yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesinin  24/01/2018 tarih ve E:2016/3162, K:2018/700 sayılı kararıyla, davacının talebi doğrultusunda (2007-2014 yıllarına ilişkin) zararının tespiti ve tazmini gerekirken, talebin reddine ilişkin işlemde ve davanın reddi yolunda verilen kararda hukuki isabet bulunmadığı gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, bu karara karşı yapılan karar düzeltme başvurusu sonucunda Dairemizin 21/09/2022 tarih ve E:2019/3880, K:2022/4018 sayılı kararıyla davalı idarenin karar düzeltme isteminin kabulüyle temyize konu Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesi kararı kaldırılarak, davanın reddine ilişkin Mahkeme kararının, dava konusu işlemin, davacının devam eden zararları yönünden idareye başvuru yaptığı 30/06/2014 tarihinden geriye doğru bir yıllık süreyi aşan (30/06/2013 tarihinden önceki) dönemlere ilişkin isteminin reddine yönelik kısmı bakımından onanmasına, dava konusu işlemin, davacının idareye başvuru yaptığı 30/06/2014 tarihinden geriye doğru bir yıllık süreye ilişkin isteminin reddine yönelik kısmı bakımından bozulmasına kesin olarak karar verildiği, anılan karar sonrasında Mahkemece, bozma kararına uyularak 30/06/2013 tarihinden önceki döneme ilişkin, başka bir ifadeyle Dairemiz kararıyla kesinleşen kısma yönelik bir hüküm kurulmayıp sadece bozulan kısım yönünden (30/06/2014 tarihinden geriye doğru bir yıllık süreye ilişkin kısım) dava dosyası incelenerek bu kısma yönelik olarak temyiz istemine konu edilen dava konusu işlemin iptali yolunda karar verildiği görülmektedir.
Bu haliyle, Dairemizin karar düzeltme aşamasındaki kararıyla, Mahkeme kararının davacının 30/06/2013 tarihinden önceki döneme ilişkin isteminin reddine yönelik kısmının hukuka uygun bulunarak onandığı ve sonuç olarak anılan döneme ilişkin istemin reddine yönelik kısmın kesinleştiği, ancak davacı tarafından dosyaya sunulan temyiz dilekçesi incelendiğinde, davanın kısmen reddinin hukuka uygun olmadığının, tamamı yönünden kabulü yolunda karar verilmesi gerektiğinin ileri sürüldüğü, dolayısıyla iddiaların kesinleşen kısma yönelik olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davacının 30/06/2013 tarihinden önceki dönemlere ilişkin istemin reddi yolunda verilen Mahkeme kararının, Dairemizin karar düzeltme aşamasında bu kısma yönelik verdiği onama kararıyla kesinleştiği, 30/06/2013-30/06/2014 tarihleri arasındaki bir yıllık süre yönünden kararın bozulduğu, nitekim İdare Mahkemesince de bozulan bu kısım hakkında hüküm kurularak bu kısma yönelik dava konusu işlemin iptaline karar verildiği dikkate alındığında; davacı tarafından kesinleşen kısma yönelik (30/06/2013 tarihinden önceki dönem) hukuka aykırılık iddialarında bulunulduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin esasının incelenmesine olanak bulunmamaktadır. 	
KARAR SONUCU: 
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2. Temyiz yargılama giderinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
3. Dosyanın ... İdare Mahkemesine gönderilmesine,
 4.2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (on beş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/03/2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/3875, Karar No: 2024/756, Tarih: 12.03.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE  
Esas No : 2023/3875
Karar No : 2024/756
TEMYİZ EDEN (DAVACI): ...	  
VEKİLİ: Av. ...		 
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Valiliği 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN_KONUSU: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
SAVUNMANIN_ÖZETİ: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ:...
DÜŞÜNCESİ	:Temyiz isteminin incelenmeksizin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
 Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, gereği görüşüldü: 
Dava; ... ili, ... ilçesi, ... köyünde ikamet etmekteyken yaşanan terör olayları nedeniyle köyünü boşaltmak durumunda kalan ve köyün boşaltılması sebebiyle 5233 sayılı Kanun uyarınca yaptığı başvuru sonucu, sulhname imzalanmak suretiyle 2006 yılına kadar oluşan zararları karşılanan davacı tarafından, halen köyüne geri dönemediğinden bahisle 2006 yılı ve sonrasında oluşan zararlarının (2006, 2007,2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013 ve 2014 yıllarına ilişkin) 5233 sayılı Kanun kapsamında karşılanması istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin ... Valiliği ...No'lu Zarar Tespit Komisyonu Başkanlığının ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istemiyle açılmıştır.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 46. maddesinde,  Danıştay dava daireleri ile idare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarına karşı, tebliğ tarihini izleyen otuz gün içinde Danıştayda temyiz yoluna başvurulabileceği; 49. maddesinin 5. fıkrasında ise, kararların kısmen onanması ve kısmen bozulması hallerinde kesinleşen kısmın Danıştay kararında belirtileceği kurala bağlanmıştır.
Yargılama hukuku kurallarına göre, kanun yoluna başvuranın, aleyhine kanun yoluna başvurduğu kararın bozulmasını talep etmesinde korunması gereken hukuki menfaatinin bulunması zorunludur.

Yargılama hukuku kurallarına göre, kanun yoluna başvuranın, aleyhine kanun yoluna başvurduğu kararın bozulmasını talep etmesinde korunması gereken hukuki menfaatinin bulunması zorunludur.
Dava dosyasının incelenmesinden, davacı tarafından 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013 ve 2014 yıllarına ilişkin zararlarının 5233 sayılı Kanun kapsamında karşılanması istemiyle yaptığı başvurunun reddi işleminin iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı, ... İdare Mahkemesince davanın reddi yolunda verilen... tarih ve E:..., K:...sayılı kararın Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesinin  24/01/2018 tarih ve E:2016/4867, K:2018/675 sayılı kararıyla, davacının talebi doğrultusunda (2007-2014 yıllarına ilişkin) zararının tespiti ve tazmini gerekirken, talebin reddine ilişkin işlemde ve davanın reddi yolunda verilen kararda hukuki isabet bulunmadığı gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, bu karara karşı yapılan karar düzeltme başvurusu sonucunda Dairemizin 21/09/2022 tarih ve E:2019/3916, K:2022/4035 sayılı kararıyla davalı idarenin karar düzeltme isteminin kabulüyle temyize konu Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesi kararı kaldırılarak, davanın reddine ilişkin Mahkeme kararının, dava konusu işlemin, davacının devam eden zararları yönünden idareye başvuru yaptığı 30/06/2014 tarihinden geriye doğru bir yıllık süreyi aşan (30/06/2013 tarihinden önceki) dönemlere ilişkin isteminin reddine yönelik kısmı bakımından onanmasına, dava konusu işlemin, davacının idareye başvuru yaptığı 30/06/2014 tarihinden geriye doğru bir yıllık süreye ilişkin isteminin reddine yönelik kısmı bakımından bozulmasına kesin olarak karar verildiği, anılan karar sonrasında Mahkemece, bozma kararına uyularak 30/06/2013 tarihinden önceki döneme ilişkin, başka bir ifadeyle Dairemiz kararıyla kesinleşen kısma yönelik bir hüküm kurulmayıp sadece bozulan kısım yönünden (30/06/2014 tarihinden geriye doğru bir yıllık süreye ilişkin kısım) dava dosyası incelenerek bu kısma yönelik olarak temyiz istemine konu edilen dava konusu işlemin iptali yolunda karar verildiği görülmektedir.
Bu haliyle, Dairemizin karar düzeltme aşamasındaki kararıyla, Mahkeme kararının davacının 30/06/2013 tarihinden önceki döneme ilişkin isteminin reddine yönelik kısmının hukuka uygun bulunarak onandığı ve sonuç olarak anılan döneme ilişkin istemin reddine yönelik kısmın kesinleştiği, ancak davacı tarafından dosyaya sunulan temyiz dilekçesi incelendiğinde, davanın kısmen reddinin hukuka uygun olmadığının, tamamı yönünden kabulü yolunda karar verilmesi gerektiğinin ileri sürüldüğü, dolayısıyla iddiaların kesinleşen kısma yönelik olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davacının 30/06/2013 tarihinden önceki dönemlere ilişkin istemin reddi yolunda verilen Mahkeme kararının, Dairemizin karar düzeltme aşamasında bu kısma yönelik verdiği onama kararıyla kesinleştiği, 30/06/2013-30/06/2014 tarihleri arasındaki bir yıllık süre yönünden kararın bozulduğu, nitekim İdare Mahkemesince de bozulan bu kısım hakkında hüküm kurularak bu kısma yönelik dava konusu işlemin iptaline karar verildiği dikkate alındığında; davacı tarafından kesinleşen kısma yönelik (30/06/2013 tarihinden önceki dönem) hukuka aykırılık iddialarında bulunulduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin esasının incelenmesine olanak bulunmamaktadır. 	
KARAR SONUCU: 
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2. Temyiz yargılama giderinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
3. Dosyanın  ... İdare Mahkemesine gönderilmesine,
 4.2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (on beş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/03/2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/5207, Karar No: 2024/753, Tarih: 12.03.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE  
Esas No : 2023/5207
Karar No : 2024/753
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...	  
VEKİLİ: Av. ...
 
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Valiliği 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN_KONUSU: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
SAVUNMANIN_ÖZETİ	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ	:Temyiz isteminin incelenmeksizin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
  Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, gereği görüşüldü: 
Dava; ... ili, ... ilçesi, ... köyünde ikamet etmekteyken yaşanan terör olayları nedeniyle köyünü boşaltmak durumunda kalan ve köyün boşaltılması sebebiyle 5233 sayılı Kanun uyarınca yaptığı başvuru sonucu, sulhname imzalanmak suretiyle 2006 yılına kadar oluşan zararları karşılanan davacı tarafından, halen köyüne geri dönemediğinden bahisle 2006 yılı ve sonrasında oluşan zararlarının (2006, 2007,2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013 ve 2014 yıllarına ilişkin) 5233 sayılı Kanun kapsamında karşılanması istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin ... Valiliği ... No'lu Zarar Tespit Komisyonu Başkanlığının ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istemiyle açılmıştır.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 46. maddesinde,  Danıştay dava daireleri ile idare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarına karşı, tebliğ tarihini izleyen otuz gün içinde Danıştayda temyiz yoluna başvurulabileceği; 49. maddesinin 5. fıkrasında ise, kararların kısmen onanması ve kısmen bozulması hallerinde kesinleşen kısmın Danıştay kararında belirtileceği kurala bağlanmıştır.
Yargılama hukuku kurallarına göre, kanun yoluna başvuranın, aleyhine kanun yoluna başvurduğu kararın bozulmasını talep etmesinde korunması gereken hukuki menfaatinin bulunması zorunludur.

Yargılama hukuku kurallarına göre, kanun yoluna başvuranın, aleyhine kanun yoluna başvurduğu kararın bozulmasını talep etmesinde korunması gereken hukuki menfaatinin bulunması zorunludur.
Dava dosyasının incelenmesinden, davacı tarafından 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013 ve 2014 yıllarına ilişkin zararlarının 5233 sayılı Kanun kapsamında karşılanması istemiyle yaptığı başvurunun reddi işleminin iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı, ... İdare Mahkemesince davanın reddi yolunda verilen... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesinin  24/01/2018 tarih ve E:2016/3174, K:2018/517 sayılı kararıyla, davacının talebi doğrultusunda (2007-2014 yıllarına ilişkin) zararının tespiti ve tazmini gerekirken, talebin reddine ilişkin işlemde ve davanın reddi yolunda verilen kararda hukuki isabet bulunmadığı gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, bu karara karşı yapılan karar düzeltme başvurusu sonucunda Dairemizin 21/09/2022 tarih ve E:2019/3892, K:2022/4023 sayılı kararıyla davalı idarenin karar düzeltme isteminin kabulüyle temyize konu Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesi kararı kaldırılarak, davanın reddine ilişkin Mahkeme kararının, dava konusu işlemin, davacının devam eden zararları yönünden idareye başvuru yaptığı 30/06/2014 tarihinden geriye doğru bir yıllık süreyi aşan (30/06/2013 tarihinden önceki) dönemlere ilişkin isteminin reddine yönelik kısmı bakımından onanmasına, dava konusu işlemin, davacının idareye başvuru yaptığı 30/06/2014 tarihinden geriye doğru bir yıllık süreye ilişkin isteminin reddine yönelik kısmı bakımından bozulmasına kesin olarak karar verildiği, anılan karar sonrasında Mahkemece, bozma kararına uyularak 30/06/2013 tarihinden önceki döneme ilişkin, başka bir ifadeyle Dairemiz kararıyla kesinleşen kısma yönelik bir hüküm kurulmayıp sadece bozulan kısım yönünden (30/06/2014 tarihinden geriye doğru bir yıllık süreye ilişkin kısım) dava dosyası incelenerek bu kısma yönelik olarak temyiz istemine konu edilen dava konusu işlemin iptali yolunda karar verildiği görülmektedir.
Bu haliyle, Dairemizin karar düzeltme aşamasındaki kararıyla, Mahkeme kararının davacının 30/06/2013 tarihinden önceki döneme ilişkin isteminin reddine yönelik kısmının hukuka uygun bulunarak onandığı ve sonuç olarak anılan döneme ilişkin istemin reddine yönelik kısmın kesinleştiği, ancak davacı tarafından dosyaya sunulan temyiz dilekçesi incelendiğinde, davanın kısmen reddinin hukuka uygun olmadığının, tamamı yönünden kabulü yolunda karar verilmesi gerektiğinin ileri sürüldüğü, dolayısıyla iddiaların kesinleşen kısma yönelik olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davacının 30/06/2013 tarihinden önceki dönemlere ilişkin istemin reddi yolunda verilen Mahkeme kararının, Dairemizin karar düzeltme aşamasında bu kısma yönelik verdiği onama kararıyla kesinleştiği, 30/06/2013-30/06/2014 tarihleri arasındaki bir yıllık süre yönünden kararın bozulduğu, nitekim İdare Mahkemesince de bozulan bu kısım hakkında hüküm kurularak bu kısma yönelik dava konusu işlemin iptaline karar verildiği dikkate alındığında; davacı tarafından kesinleşen kısma yönelik (30/06/2013 tarihinden önceki dönem) hukuka aykırılık iddialarında bulunulduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin esasının incelenmesine olanak bulunmamaktadır. 	
KARAR SONUCU: 
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2. Temyiz yargılama giderinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, 
 3. Dosyanın  ... İdare Mahkemesine gönderilmesine,
 4.2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (on beş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/03/2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/7608, Karar No: 2024/1338, Tarih: 12.03.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas	No : 2022/7608
Karar	No : 2024/1338
DAVACI: …  
VEKİLİ: Av. …
DAVALILAR: 
1- … Başkanlığı
VEKİLİ: Av. …
2- … Üniversitesi 
VEKİLİ: Av. …
DAVANIN KONUSU:
1- Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi … Anabilim Dalı'nda öğretim üyesi olan davacının 2022 Ekim ayı ek ödemesinin eksik yatırılması nedeniyle yaptığı başvurunun reddine dair  Ege Üniversitesi Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü'nün … tarihli, … sayılı işlemi ile,
2- İşlemin dayanağı olarak gösterilen Yükseköğretim Kurumlarında Döner Sermaye Gelirlerinden Yapılacak Ek Ödemenin Dağıtılmasında Uygulanacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönetmeliğin (15.09.2022 tarih ve 31954 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yükseköğretim Kurumlarında Döner Sermaye Gelirlerinden Yapılacak Ek Ödemenin Dağıtılmasında Uygulanacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 3. maddesi ile değiştirilen) 5. maddesinin 9. fıkrasının (b) bendinin son cümlesinde yer alan, "Ancak bu ödeme mesai saatleri dışında serbest meslek faaliyetinde bulunan veya özel sağlık kuruluşlarında çalışmakta olanlara ödenmez." ibaresinin iptali ve,
3- Ödenmeyen 2022 Ekim ayı ve devam eden aylara ait taban ödemelerin yasal faizi ile ödenmesi istenilmektedir. 
DAVACININ İDDİALARI:

Davacı tarafından, öğretim üyelerine yapılacak taban ödeme açısından serbest çalışan/çalışmayan ayrımı yapılmasını haklı kılacak hiçbir hukuki gerekçe olmadığı, dava konusu düzenlemenin sebep bakımından hukuka aykırı olduğu, Anayasa’nın 128. maddesine göre, memurların ve diğer kamu görevlilerinin nitelikleri, atanmaları, görev ve yetkileri, hak ve yükümlükleri, aylık ve ödenekleri ve diğer özlük işlemlerinin Kanunla düzenlenmek zorunda olduğu,  23.06.2022 tarih, 31875 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7411 sayılı Kanun ile 2547 sayılı Kanun’un 58. maddesinde değişiklik yapılarak sağlık çalışanlarının gelirlerinde kısmi artış sağlayan bir düzenleme yapıldığı, döner sermaye ek ödemesine ilişkin esasların düzenlendiği bu maddede yapılan düzenlemede de mesai saatleri dışında serbest çalışan öğretim üyeleri ile serbest çalışmayan öğretim üyeleri arasında döner sermaye ek ödemesi açısından farklı uygulama yapılmasını gerektirecek ve dava konusu işleme dayanak olacak bir ibare bulunmadığı, serbest çalışan öğretim üyelerinin taban ödemeden mahrum bırakılmasına dayanak Kanun maddesi olmadığı için dava konu Yönetmeliğin hukuka aykırı olduğu, 2547 sayılı Kanun’a 6569 sayılı Kanun ile eklenen ve mesleğini serbest icra eden öğretim üyelerine üniversite ödeneği ve döner sermaye ek ödemesi ödenmeyeceğine ilişkin Geçici 70. maddeyi iptal eden Anayasa Mahkemesi kararının gerekçesinde, "çalışmakta oldukları kadronun kanuni yükümlülüklerini yerine getiren, görev, yetki ve sorumluluklarını ifa eden öğretim üyelerinin, hukuk sisteminin tanıdığı bir haktan yararlanarak mesai saatleri dışında çalışmaya devam etmeleri nedeniyle çalışma koşullarının kurallarda belirtildiği şekilde özlük hakları kapsamındaki bazı ödemeler bakımından sınırlandırılarak aynı hak ve yükümlülüklere sahip öğretim üyeleri arasında farklılaşmaya gidilmesinin ve kurallarda öngörülen bazı ödemelerden tamamen yoksun bırakılmalarının ölçülü kabul edilemeyeceği değerlendirmesine" yer verildiği, Anayasa Mahkemesi'nin serbest çalışan öğretim üyelerinin özlük haklarında Kanun ile yapılan ayrımı dahi Anayasa'ya aykırı bularak iptal ederken, benzer bir kısıtlamanın Yönetmelik ile getirilmesinin hukuka uygun bir yaklaşım olmadığı, 2547 sayılı Kanun’un 58

. maddesinde ve ilgili Yönetmelikte, personele dağıtılacak döner sermaye ek ödemelerinde esas alınacak kriterlerin; personelin kadro ve görev unvanı, görev yeri, çalışma şartları ve süresi, eğitim-öğretim ve araştırma faaliyetleri ve mesleki uygulamalar ile ilgili performansı ve özellik arz eden riskli bölümlerde çalışma gibi hizmete katkı unsurları olduğu, anılan düzenlemelerin öğretim üyelerinin performansını esas aldığı ve öğretim üyelerinin çalışma süresi, eğitim-öğretim-araştırma faaliyetlerine katkısı, mesleki uygulamaları ve görev yerlerinin döner sermaye ek ödemelerinden alacağı payı belirlediği, temel maaşları dışındaki gelirlerin, yapılan işe ve kuruma sağlanan katkıya göre belirlendiği, mesai saatleri dışında serbest meslek hakkını kullanarak kendisine ait muayenehanesinde çalışanların bu kapsamdaki haklardan yararlanamayacaklarına dair bir kanuni düzenlemenin mevcut olmadığı, öğretim üyelerinin Kanundaki koşulları sağlamaları durumunda ek ödemeye hak kazanmaları gerektiği, mesai saati dışında çalışma hakkını kullanan hekimlerin diğer meslektaşlarına göre daha kısa süreli mesai yapmadıkları, ek ödemeye hak kazanılması için öğretim üyesi sıfatına sahip olmanın yeterli olduğu, Anayasa'nın 10. ve İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi’nin 7. maddesinde de herkesin Kanun önünde eşit olduğu ve ayrım gözetilmeksizin Kanun tarafından eşit korunmaya hakkı bulunduğunun ifade edildiği, İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi’nin 23. maddesinde, her şahsın çalışmaya, işini serbestçe seçmeye, adaletli ve elverişli çalışma şartlarına ve işsizlikten korunmaya hakkı olduğu, herkesin hiçbir fark gözetilmeksizin eşit çalışma karşılığında eşit ücrete hak kazandığının vurgulandığı, dava konusu düzenlemenin, Anayasa’nın 13., 49., 55. ve 130. maddeleri ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 14. maddesi ile 1 No’lu Protokolün 1. maddesine aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

DAVALILARIN SAVUNMALARI:
… BAŞKANLIĞI'NIN SAVUNMASI: 12.08.2022 tarih ve 31921 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sağlık Bakanlığı Ek Ödeme Yönetmeliği ile Bakanlık uhdesindeki sağlık çalışanlarına sabit ek ödemeleri yanında taban ödeme ve teşvik ödemesi adı altında iki farklı döner sermaye ek ödemesi yapılmasının hüküm altına alındığı, anılan düzenlemeden sonra, Yükseköğretim Kurumlarında Döner Sermaye Gelirlerinden Yapılacak Ek Ödemenin Dağıtılmasında Uygulanacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönetmelik''de de 15.09.2022 tarih ve 31954 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelik ile değişiklik yapılarak “Sabit ek ödeme” , “Taban ödeme” ve “Teşvik ek ödemeleri” olmak üzere üç farklı döner sermaye ek ödemesi getirildiği, “Taban ödeme” ye ilişkin olarak personelin kadro ve görev unvanı, görev yeri, çalışma şartları ve süresi, eğitim-öğretim ve araştırma faaliyetleri ve mesleki uygulamalar ile ilgili performansı ve özellik arz eden riskli bölümlerde çalışma gibi hizmete katkı unsurları bakımından idarenin takdir yetkisi olduğu, kanuna aykırılık iddialarının hukuki dayanaktan yoksun olduğu, bu hekimlerin de sabit ek ödeme, teşvik ek ödemeleri, varsa mesai dışı ek ödemelerini ve  akademik teşvik ödemeleri gibi ödemelerini aldıkları, 6514 sayılı Kanun'un 11. ve 12. maddeleri ile profesör ve doçentlerin, 657 sayılı Kanun'un 28. maddesindeki serbest meslek faaliyet yasağına ayrıksı durumlarının düzenlendiği ve burada hukuki bir boşluk kalmadığı, bu kimselere 2547 sayılı Kanun'un 58. maddesinin 1. fıkrası uyarınca ayrıca bir ödeme yapılacağının düzenlendiği, 1219 Sayılı Kanun'un 12. maddesinde yapılan değişiklikle de hekimlerin hastalarını gereği gibi takip edebilmeleri ve geri ödeme kuruluşlarınca kullanılan kamu kaynaklarının yerinde harcanabilmesi için düzenlemeler yapıldığı, yalnızca kamuda görev yapan doçent ve profesörlerin kamu için görülecek sağlık hizmetlerinde daha elverişli olacakları, serbest meslek faaliyetinde bulunan veya özel sağlık kuruluşlarında çalışmakta olan doçent ve profesörlere göre motivasyonlarının korunması gerektiğinin de yadsınamaz bir gerçek olduğu, öteki halde, doçent ve profesör unvanlarını edinebilmiş yetkinlikte olan tüm hekimlerin özel alanda çalışma yöneliminde olacakları, bunun da kamu hizmeti açısından hizmetin gereği gibi sürdürülmesinde birçok riski ve çekinceyi barındıracağı, SGK'nın fiyatlar ve fark ücretini belirlemek suretiyle özel sağlık kurum ve kuruluşları ile sözleşme yaptığı, bir hekimin sözleşmesi bulunan ve sözleşmesi bulunmayan özel sağlık kurum ve kuruluşlarında aynı anda çalışmasının, kamuda kısmi zamanlı çalışmanın sakıncalarını özel sektöre taşıyacağı, kamu kaynaklarının özel sektörün çıkarları doğrultusunda kanalize edilmesinin de söz konusu olabileceği, düzenlemenin hizmetin gerekleri ile kamu yararını gözettiği ve hukuka uygun olduğu savunulmaktadır.