muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/3482, Karar No: 2024/1897, Tarih: 30.04.2024

Aktarılan mevzuatın birlikte değerlendirilmesinden, 5809 sayılı Kanun'da genel olarak yetkilendirme çerçevesinde elektronik haberleşme hizmeti sunan ve/veya şebekesi sağlayan ve alt yapısını işleten şirket (kısaca işletmeci) ile elektronik haberleşme hizmetinin sunumuna yönelik olarak yapılan bir sözleşmeye taraf olan gerçek ya da tüzel kişi olarak ifade edilen abone tanımına yer verildiği, işletmeci ile abone arasında akdedilen abonelik sözleşmelerine ilişkin düzenlemelere ise, Kanun'un "Tüketici ve Son Kullanıcı Hakları" başlıklı Dördüncü Kısmında yer verildiği, anılan kısımda yer alan maddelerde benzer konumdaki tüketici ve son kullanıcılara eşit koşullarda ve ayrım gözetmeden hizmet sunulacağı, tüketici ve son kullanıcıların hak ve menfaatlerinin korunacağı, son kullanıcı ve tüketicilerin azami faydayı elde edebilmeleri ve hizmetlerin şeffaflık ilkesine uygun yürütülmesi bakımından işletmecilere yükümlülük getirilebileceği şeklinde düzenlemelere yer verilmek suretiyle son kullanıcı ve tüketicinin birlikte zikredildiği, yine Kanun'un 50. maddesinde, abonelik sözleşmelerinde yer alan ve tarafların sözleşmeden doğan hak ve yükümlülüklerinde, dürüstlük ilkesine aykırı düşecek biçimde abone aleyhine dengesizliğe neden olan hükümlerin geçersiz olduğuna ilişkin hükme yer verilmek suretiyle tüketici veya son kullanıcı ayrımı fark etmeksizin tüm abonelerin korunmasına yönelik kurala yer verildiği, bu itibarla, Kanun'un abonelik sözleşmeleri bakımından tüketici ve son kullanıcının her ikisinin birlikte korunmasına imkan tanıyan düzenlemeler getirdiği, Kurum tarafından abonelik sözleşmelerinde son kullanıcıyı da kapsayacak şekilde koruyucu düzenlemeler yapılabileceği, gerekirse abonelik sözleşmelerinin değiştirilmesini sağlamaya yönelik tedbirler alınabileceği, bunun yanında, dürüstlük ilkesine aykırı düşecek biçimde abone aleyhine dengesizliğe neden olan hükümlerin Kurul kararına dahi gerek kalmaksızın geçersiz sayılacağı anlaşılmaktadır.
	Bu itibarla, kanun koyucunun, elektronik haberleşme sektörüne ilişkin sözleşmeleri ve bu sektöre ilişkin koruma rejimini, tüketicinin korunmasına ilişkin genel nitelikli kanunlardan ve diğer sektörlere ilişkin sözleşmelerden ayrı değerlendirmek suretiyle, AB düzenlemeleri doğrultusunda 5809 sayılı Kanun ile düzenlediği, bu Kanun'da ise yalnızca tüketicilerin değil  elektronik haberleşme hizmeti ve/veya elektronik haberleşme şebekesi sağlamayan son kullanıcıların da işletmeciler karşısında abonelik sözleşmeleri ile Kanun'da yer alan diğer hususlarda koruma altına alındığı görülmüş olup; kurumsal abonelerin 5809 sayılı Kanun'un kapsamında olduğu ve davalı idarenin hukuki koruması altında bulunduğu dikkate alındığında, dava konusu Kurul kararı ile yalnızca tüketicileri değil, son kullanıcıları da kapsayacak şekilde, tüm abonelerin korunmasına yönelik yapılan düzenlemelerde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Sonuç olarak, dava konusu edilen yönetmelik maddelerinin, çağın gereklerini yerine getirmek, yerel ihtiyaçları karşılamak, tüketici hak ve menfaatlerini korumak, tüketicilerin bilgilendirilmesini, korunmasını, işlem güvenliğini sağlamak amacıyla, mevzuat çerçevesinde, ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının görüşleri göz önünden bulundurularak, AB müktesebatıyla uyumlu şekilde tesis edildiği anlaşıldığından, davacının söz konusu maddelerin değiştirilmesi/kaldırılması talebiyle davalı idareye yapmış olduğu başvurusunun zımnen reddine ilişkin işlemde de hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.
KARAR SONUCU:
	Açıklanan nedenlerle;
	1. DAVANIN REDDİNE,
	2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, fazladan yatırılan ...-TL harcın istemi hâlinde davacıya iadesine,
	3. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için belirlenen ...-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
	4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine, 
	5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'na temyiz yolu açık olmak üzere, 30/04/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/4499, Karar No: 2024/2341, Tarih: 30.04.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2023/4499
  Karar  No : 2024/2341  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü-...
 
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... İç ve Dış Tic. Tekstil Mobilya ve Ev Eşyaları Ltd. Şti.
İSTEMİN KONUSU           : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı tarafından, kendisinden tahsil olunan 2011/Ocak-Ağustos dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin, Mahkeme kararı ile kaldırılması üzerine, tahsil edilen tutarların davalı idarece faizsiz olarak ödendiğinden bahisle, söz konusu vergi ve cezaların tahsili tarihinden düzeltme fişinin tebliğ edildiği tarihe kadar geçen süre için belirlenen tecil faizinin tarafına ödenmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine dair ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ve 257.354,74-TL tutarındaki tecil faizinin tarafına ödenmesine karar verilmesi istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin  ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, davacı şirketin, faiz isteminin dayanağını oluşturan  ve  ... Vergi Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile yasal faizi ile birlikte ödenmesine hükmedilen iade tutarının, haksız yere yargılaması devam eden borçlarına mahsup edildiğinin ... Vergi Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile ortaya  konulduğu, idarece, tahakkuk ettirilerek tahsil edilen vergi tutarının, tahakkuk ve tahsil işlemlerinin hukuka aykırılığını ortaya koyan yargı kararlarına istinaden tekrar davacıya iade edildiği hususu da dikkate alındığında, idarenin hukuka aykırı işlemi nedeniyle tasarrufundan mahrum bıraktığı paranın tahsil edildiği tarihten itibaren iade tarihine kadar işleyecek 6183 sayılı Kanuna göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanarak davacıya ödenmesi gerektiğinden, davacının 257.354,74-TL tutarındaki faiz talebinin reddine ilişkin  dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Faiz talebine dayanak olan işlemlerin yargı kararına dayanılarak tesis edildiği, yargı kararıyla iade edilen tutar için faiz ödemesine ilişkin bir düzenleme bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Faiz talebine dayanak olan işlemlerin yargı kararına dayanılarak tesis edildiği, yargı kararıyla iade edilen tutar için faiz ödemesine ilişkin bir düzenleme bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
         Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulüne ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
  3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 30/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/5086, Karar No: 2024/2324, Tarih: 30.04.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2023/5086
  Karar  No : 2024/2324  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... İletişim Sistemleri Elektrik Elektronik San. ve Tic. A.Ş.
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU           : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, POS cihazıyla gerçekleştirdiği tefecilik faaliyetinden elde ettiği faiz gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki vergi tekniği raporu esas alınarak düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2013 yılına ilişkin re'sen tarh edilen kurumlar vergisi ile 2013 yılı tüm dönemlerine ait  geçici vergilerin ve bu vergiler üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, POS cihazıyla gerçekleştirdiği tefecilik faaliyetinden elde ettiği faiz gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki vergi tekniği raporu esas alınarak düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2013 yılına ilişkin re'sen tarh edilen kurumlar vergisi ile 2013 yılı tüm dönemlerine ait  geçici vergilerin ve bu vergiler üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı şirket hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporundaki tespitlerin değerlendirilmesinden, kontör alış ve satışı yapılan firmalar arasında, 2013 yılında ve öncesinde sahte fatura düzenlediği ve kontör ticareti görünümüyle pos tefeciliği yaptığı tespit edilen bir kısım firmaların bulunduğu anlaşılmakta ise de, raporda b2b sanal pos sisteminin işleyişine ilişkin teknik konularda yapılmış herhangi bir araştırma sonucuna yer verilmediği ve sanal pos sisteminin bu sektörde yaygın olarak kullanılıp kullanılmadığı hususuna değinilmeksizin, pos tefeciliğini peçeleme faaliyetine hizmet  eden bir tahsilat mekanizması olarak değerlendirildiği, tefecilik faaliyetinin ortaya konulmasında ve matrah tespitinde esas alınan örneklem grubunun, inceleme dönemi içinde ticari ilişkide bulunulan tüm kişiler, işlem tutarları ve işlem sayısı bazında geneli temsil etme yeterliliğine sahip olmadığı, nitekim davacı şirketin asli faaliyet konularından birinin de kontör satışı olduğu ve vergi tekniği raporunda, birim kontör maliyetinin ortalama 19,75-TL olduğu tespitine yer verildiği de dikkate alındığında 3.000,00-TL'nin çok daha altındaki tutarlarda yapılan çekimlerin, çekim sayısı ve tutar bazında ağırlıklı oranı teşkil etmesi muhtemel olup, bu durumda, kredi kartından çekim yapılan nihai tüketiciler nezdinde bir inceleme ve araştırmaya girişilerek bu kişilerden alınan ifadelerin kanaate esas teşkil ettiği vergi tekniği raporunda, en düşük tutarlı kart çekimleri de örneklem grubuna dahil edilerek gruplama yapılmak ve bu grupta yer alan kişilerin de ifadeleri alınmak suretiyle, oluşturulan örneklem grubunun toplam tahsilat içerisindeki temsil oranına da yer verilmesi gerekirken, 3.000,00-TL gibi bir alt sınır belirlenerek bu tutarın altındaki kart çekimlerinin göz ardı edilmesi, inceleme elemanı tarafından 475 kişilik örneklem grubu esas alınarak belirlenen faaliyet dışılık oranı yanında, %5'lik komisyon oranı ile %1,85'lik yardımcı firma payına ilişkin tespitin de hukuki bir temelinin bulunmadığı, hakkaniyetli bir sonuca ulaşılması bakımından elverişli olmadığı, vergi tekniği raporunun ve dolayısıyla matrahın bulunuşunun varsayım ve eksik incelemeye dayandığı, afaki şekilde yapılan hesaplamalara istinaden bulunan matrah farkı esas alınarak yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu cezalı tarhiyatların kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının ilgili dönemde tefecilik faaliyetinde bulunduğu ve elde ettiği faiz gelirini beyan dışı bıraktığının vergi tekniği raporuyla tespiti üzerine tesis edilen işlemlerde yasal isabetsizlik bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
         Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulüne ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 30/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/110, Karar No: 2024/2327, Tarih: 30.04.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2022/110
  Karar  No : 2024/2327  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü-...
 
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Hazır Beton San. ve Tic. Ltd. Şti.
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU           : ... Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 2018 yılında gerçekleştirmiş olduğu indirimli orana tabi konut teslimleri nedeniyle yüklenilen ve indirim yoluyla giderilemeyen katma değer vergisi iadesinin 90.727,65-TL'lik kısmının reddedilmesine ilişkin olarak tesis edilen işlemin iptali ile konut satışlarına ilişkin bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporları uyarınca re'sen tarh edilen 2017 yılına ilişkin kurumlar vergisi ile 2017/Ekim-Aralık dönemine ait  geçici vergi ve bu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle bir kat kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması  istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ...  tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; re'sen tarh edilen 2017 yılına ilişkin kurumlar vergisi ile 2017/Ekim-Aralık dönemine ilişkin geçici vergi ve tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle bu vergiler üzerinden bir kat kesilen vergi ziyaı cezaları yönünden; dava konusu ihbarnamelerin 02/06/2019 tarihinde davacının e-tebliğ adresine elektronik olarak gönderildiği ve 07/06/2019 tarihinde tebliğ edildiği, 30 günlük dava açma süresi geçirildikten sonra 21/10/2019 tarihinde Mahkeme kaydına giren dava dilekçesi ile açılan davada süre aşımı bulunduğundan esasının incelenmesine olanak bulunmadığı, katma değer vergisi iade talebinin 90.727,65-TL'lik kısmının reddine ilişkin işlem yönünden; davacı şirket hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporunun tetkikinden, katma değer vergisi iade talebinin reddinin iki ayrı tespitten kaynaklandığı, buna göre, eksik tutarlı fatura düzenlenerek haksız katma değer vergisi iadesi talebinde bulunulduğu yönünde yapılan tespitten kaynaklı kısmı bakımından, kayıt ve beyan dışı bıraktığı bir hasılatının bulunup bulunmadığının hukuki, somut ve inandırıcı delillere dayandırılmak suretiyle açık ve tereddüde mahal bırakmayacak şekilde ortaya konulması gerekirken, eksik incelemeye dayalı ve varsayımsal biçimde kayıt ve beyan dışı bırakıldığı sonucuna ulaşıldığından, katma değer vergisi iade talebinin 78.805,73-TL'lık kısmının tenzil edilmesine ilişkin işlemde hukuka uyarlık görülmediği, araç bakım onarım faturasının inşaatın yapım sürecinde ve tamamlanmasında zorunlu olmayan gider olmasından dolayı söz konusu giderin mükellef kurumun yüklenilen katma değer vergisinden çıkarılması gerektiği yönünde yapılan tespitten kaynaklı kısmı bakımından, dava konusu araç bakım onarım faturasının doğrudan konut yapımı ve barınma ihtiyacının karşılanmasına yönelik olmadığı ve davacı tarafından da söz konusu aracın doğrudan ve münhasıran inşaatta kullanıldığının somut olarak ortaya konulamadığından, davacı şirketin iadesini talep ettiği tutardan 11.921,92-TL katma değer vergisinin tenzil edilmesinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen süre aşımı yönünden reddine, kısmen reddine, kısmen kabulüne dava konusu cezalı tarhiyatın eksik tutarda fatura düzenlenmesinden kaynaklanan kısmın kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının konut satışlarına ilişkin düzenlediği faturalarda yazılı tutarlarla, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı birim fiyatları göz önüne alınarak hesaplanan satış tutarları arasında bariz farklılık olduğu, tekrarların gerçek satış bedellerini yansıtmadığı, iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
         Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen süre aşımı yönünden reddine, kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik davalı idarenin istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
  3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 30/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/6798, Karar No: 2024/2289, Tarih: 30.04.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
 DOKUZUNCU DAİRE 
Esas	No : 2023/6798
Karar	No : 2024/2289
 TEMYİZ EDEN (DAVALI)	                     : ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
 VEKİLİ	          : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	:  ... Demir Çelik İnşaat Nakliye Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ	    : Av. ...
İSTEMİN KONUSU           : ... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:...; K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:  Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2018/Mart ila Aralık dönemlerine ilişkin katma değer vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:...Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; birincil formdaki demir dışı metallerin toptan ticaretinde bulunmak üzere mükellefiyet tesis ettiren davacı şirketin 2016, 2017, 2018 ve 2019 yılları hesaplarının incelenmesi sonucu düzenlenen ...tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin ve dosyadaki bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden, davacı şirket hakkında olumsuz tespitlerin bulunduğu görülmekle birlikte; defter ve belgelerini incelenmek üzere ibraz etmesi, çok sayıda çalışanının ve ticari aracının olması, beyannamelerini vermesi ve tahakkuk eden ve yapılandırılan vergi borçları ile çalışanlara ait prim borçlarını ödemesi, şube iş yerinin bulunması, yapılan yoklamalarda faaliyete devam ettiğinin tespit edilmesi ve iş yerinde emtiasının olduğunun görülmesi, satış yaptığı mükellefler nezdinde yapılan karşıt incelemelerde herhangi bir olumsuzluk tespit edilmemesi karşısında davacı şirketin, sahte fatura düzenlediğinin hukuken geçerli bir şekilde ortaya konulamadığı sonucuna ulaşıldığından, eksik incelemeye dayanılarak davacı adına yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.