muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/3397, Karar No: 2024/496, Tarih: 06.03.2024

Dava konusu karar ile davacının özel hayata saygı hakkına yapılan müdahale, zorlayıcı bir toplumsal gereksinim olarak ortaya çıkmıştır. Nitekim 15 Temmuz 2016 gecesi yaşanan darbe teşebbüsü nedeniyle "ulusun varlığını tehdit eden genel bir tehlike"nin bulunduğu açıktır (Alparslan Altan/Türkiye, B. No: 12778/17, 16/04/2019, §§ 71-75). Bu tehlike, ulusun ve Devlet teşkilatının varlığı için tehdit teşkil eden, kamu düzenini etkileyen, olağandışı bir kriz niteliğindedir. Bununla birlikte darbe teşebbüsünün faili olan FETÖ'nün, yukarıda belirtildiği üzere atipik ve kendine özgü niteliği göz önüne alındığında, bu tehlikeye karşı alınan ve davacının yargı yetkisini kullanmasına son veren dava konusu tedbirin de yaşanan özellikli durumun ortaya çıkardığı zorunluluktan ve bu durumun faili olan örgütün Devleti ele geçirmeyi amaç edinen niteliğinden kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle anılan olağanüstü koşullar altında ve olağan demokratik düzene geri dönebilmek amacıyla söz konusu terör örgütü ile iltisak ve irtibatı bulunan davacının yargı yetkisini kullanmasına son veren tedbirin demokratik bir toplumda gereklilik arz ettiği açıktır.
Bu itibarla, demokratik kurumlara ve demokratik toplum düzeninin bizatihi kendisine karşı yapılan darbe teşebbüsü sonrasında, bahse konu teşebbüsün faili olan FETÖ ile iltisak ve irtibatı olduğu gerekçesiyle hakkında tesis edilen dava konusu karar ile yargı mensubu olarak görev yapması nedeniyle üstün kamu gücü ayrıcalığına sahip olan davacının, meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına karar verilmesi suretiyle özel hayatına saygı hakkına yapılan müdahalenin, AİHS ve Anayasa anlamında durumun gerektirdiği ölçüde bir tedbir olduğu anlaşılmıştır.
4) Sonuç olarak
	Dava dosyasında bulunan bilgi ve belgeler ile yukarıda yer verilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacının, FETÖ ile iltisak ve irtibatının olduğu ve bu nedenle demokratik anayasal düzene sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği anlaşıldığından dava konusu kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.
Bu itibarla, Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun ... tarih ve ... sayılı kararına karşı yapılan yeniden inceleme talebinin reddine ilişkin aynı Kurulun ... tarih ve ... sayılı kararının iptali, davacının bu karar nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin işlemin tesis edildiği tarihten itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesi, özlük haklarının iadesi yolundaki Daire kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU	:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idarenin temyiz isteminin kabulüne,

KARAR SONUCU	:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idarenin temyiz isteminin kabulüne,
2. Yukarıda özetlenen gerekçeyle dava konusu kararın iptaline, bu karar nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin işlemin tesis edildiği tarihten itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesi, özlük haklarının iadesine ilişkin Danıştay Beşinci Dairesinin temyize konu 11/04/2022 tarih ve E:2017/7996, K:2022/1893 sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,
4. Kesin olarak, 06/03/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/1300, Karar No: 2024/486, Tarih: 06.03.2024

"İçtihat Metni"
                      T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2023/1300
Karar	No : 2024/486                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Elektrik Dağıtım AŞ
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALILAR)	: 1-...Bakanlığı 
	  VEKİLİ: Huk. Müş. ...
	   2-... Elektrik Dağıtım AŞ
	  VEKİLİ: Av....
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesinin  ...tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
 
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem: 2009 yılı Aydınlatma Bedellerinin Dağıtım Şirketlerine Ödenmesine İlişkin Usul ve Esaslar Genelgesi'nin 8. maddesinin ikinci fırkasında yer alan düzenlemenin yargı kararı ile iptal edildiğinden bahisle geç ödenen aydınlatma bedelinin faizinin ödenmesi istemiyle yapılan başvurunun zımnen reddine yönelik işlemin iptali ile anılan dönemde yapılan ödemelerin gecikme faizine karşılık olarak fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 2.000.000,00-TL'nin 6183 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca hesaplanacak gecikme zammıyla birlikte davalı idarelerce ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda idari işlemden doğan bir zararın söz konusu olduğu, bu zararın, şirketlerce kesilmiş faturaların son ödeme tarihlerinin aşılması hâlinde herhangi bir kurum/kuruluşa gecikme faizi tahakkuk ettirilmeyeceğine yönelik genelge hükmünün yargı kararı ile iptal edilmesi neticesinde, zamanında yapılmayan aydınlatma bedeli ödemelerinin faiz hesaplanmaksızın yapılması nedeniyle davacının uğradığı değer kaybı eksikliğinden, başka bir ifadeyle faizden ibaret olduğu, söz konusu zararın (faizin) tazmini istemiyle yapılan başvurunun reddi üzerine bakılan davanın açıldığı; davacının aydınlatma bedellerinin zamanında ödenmemesi dolayısıyla uğradığı maddi zararının karşılanması gerektiği, bu nedenle, davacının geç ödenen aydınlatma bedeline faiz ödenmesi gerektiği, bu itibarla, davalı idarelere faiz ödenmesi istemiyle yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı; uyuşmazlığın çözümü, hukuk dışında özel ve teknik bilgiyi gerektirdiğinden, Mahkemelerinin 03/06/2020 tarihli ara kararıyla dosya üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verildiği, bilirkişi tarafından düzenlenen 24/08/2020 tarihli kök bilirkişi raporunun taraflara tebliğ edildiği, davalı idarelerce yapılan itirazlar yerinde görülerek 07/10/2020 tarihli ara karar ile aynı bilirkişiden ek rapor alınmasına karar verildiği, 09/11/2020 tarihinde Mahkeme kaydına giren ek bilirkişi raporunda özetle; geç ödenen üç  adet faturanın son ödeme tarihleri esas alınarak son ödeme tarihinin ertesi gününden başlamak üzere hesaplanan gecikme faizinin, 3095 sayılı Kanun'a göre ticari temerrüt faiz oranları üzerinden hesaplandığında 3.674.559,89-TL; 6183 sayılı Kanun'a göre gecikme zammı oranları üzerinden hesaplandığında ise 5.250.114,25-TL olduğu yönünde görüş belirtildiği, taraflarca bilirkişi raporuna yapılan itirazların yerinde görülmeyerek raporun hükme esas alınabilecek nitelikte olduğu sonucuna varıldığı, bu durumda, aydınlatma bedeli ödemesinin geç yapılması nedeniyle davacının talebiyle bağlı kalınarak toplam 2.000.000,00-TL tutarındaki zararın davalı idarelerce tazmini gerektiği;

Davalı idarelerce ödenmesine karar verilen bu tutara faiz yürütülüp yürütülemeyeceği ve yürütülecek ise bu faizin oranına ve başlangıç tarihine gelince; davacı şirketin zararının vadesinde ödenmeyen aydınlatma bedelinden kaynaklandığı, bulunan tazminat miktarının faiz niteliğinde olmayıp davacı şirket açısından idarenin hukuka aykırı işleminden kaynaklanan bir zarar niteliğinde olduğu, zararın hesaplanması bakımından faiz oranlarının ölçüt olarak alınmasının bu miktarın faiz niteliğinde olması anlamına gelmediği, bu nedenle hesaplanan zarar miktarı üzerinden faiz yürütülmesine de engel bir durum bulunmadığı, faize faiz yürütülemeyeceği yönündeki genel ilke ile belirtilen şekildeki kabulün bu ilkeye aykırılık teşkil etmediği, buna göre davacı şirketçe, davalı Hazine ve Maliye Bakanlığına ...tarihli ve ... sayılı yazı ile yapılan başvuru tarihinden sonrası için uğranılan zarar tutarına genel hükümler çerçevesinde belirlenecek kanuni faiz oranında faiz işletilmesi gerektiği sonucuna varıldığı gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptaline, 2.000.000,00-TL tutarındaki tazminat isteminin yasal faiziyle birlikte kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; TEDAŞ'ın toplulaştırılmış faturaları takip eden ay içinde Müsteşarlığa ilettiği, Müsteşarlığın da fatura tutarlarını en geç on sekiz gün sonra TEDAŞ hesabına aktardığı dikkate alındığında, mevzuatta herhangi bir süre şartı yer almaması ve genel aydınlatma bedellerinin ödenmesine ilişkin uygulamanın ilk kez yapılıyor olması da göz önünde bulundurulduğunda, somut olayda Danıştay Onüçüncü Dairesinin 16/04/2013 tarih ve E:2009/7202, K:2013/1086 sayılı kararında belirtildiği şekilde bir belirsizlik ve gecikmeye sebebiyet verildiğinden söz edilemeyeceği, dolayısıyla TEDAŞ'ın toplulaştırılmış faturaları Müsteşarlığa iletmesinde ve Müsteşarlık tarafından fatura bedellerinin davacı şirket adına tahakkuk ettirilip TEDAŞ hesabına aktarılmasında geçen sürelerin makul olduğu sonucuna varıldığı, Müsteşarlıkça TEDAŞ hesabına aktarıldıktan sonra TEDAŞ tarafından davacı şirket hesabına yapılan ödemelerin ise Genelgede öngörüldüğü üzere üç iş günü içinde gerçekleştiği hususunda herhangi bir tartışma bulunmadığı, bu itibarla, Genelgenin çıkarılmasından önce davalı idarelerce davacı şirkete herhangi bir ödeme yapılmasının hukuken mümkün olmadığı, bu süreçte idarelere atfedilebilecek bir gecikmeden de söz edilemeyeceği, Genelgenin çıkarılmasının ardından 2009 yılı genel aydınlatma bedellerine ilişkin davacı şirket ve davalı idareler arasında yürütülen sürecin de makul sürelerde gerçekleştiği ve Müsteşarlıkça TEDAŞ hesabına aktarılan genel aydınlatma bedellerinin TEDAŞ tarafından Genelge hükmü doğrultusunda üç iş günü içinde davacı şirketin hesabına yatırıldığı hususları dikkate alındığında, 2009 yılına ilişkin genel aydınlatma bedellerinin davacı şirkete geç ödenmiş olması durumundan ve dolayısıyla söz konusu bedellerin geç ödendiğinden bahisle davacı şirketin gecikme faizi alacağının bulunduğundan söz edilemeyeceği, bu durumda, davacının, aydınlatma bedellerinin zamanında ödenmemesi dolayısıyla uğradığını ileri sürdüğü maddi zararının (gecikme faizi niteliğinde) karşılanması gerektiğinden bahisle yaptığı başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ile davacı şirkete zamanında ödenmeyen aydınlatma bedellerinin geç ödenmesi nedeniyle uğranıldığı iddia edilen 2.000.000,00-TL tutarındaki zararın davalı idarelerce müştereken davacıya ödenmesine hükmedilmesi yolundaki İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun kabulüne, anılan Mahkeme kararının kaldırılmasına, esastan incelenen davada, davanın reddine karar verilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Onüçüncü Dairesinin 07/04/2022 tarih ve E:2022/482, K:2022/1549 sayılı kararıyla; 
İdarî yargı yerlerince verilen idarî işlemin iptali yolundaki kararların, idarî davaya konu edilen idarî işlemi tesis edildiği tarihten itibaren ortadan kaldırarak, idarî işlemden önceki hukukî durumun geri gelmesini sağladığı,

Daire kararının özeti: Danıştay Onüçüncü Dairesinin 07/04/2022 tarih ve E:2022/482, K:2022/1549 sayılı kararıyla; 
İdarî yargı yerlerince verilen idarî işlemin iptali yolundaki kararların, idarî davaya konu edilen idarî işlemi tesis edildiği tarihten itibaren ortadan kaldırarak, idarî işlemden önceki hukukî durumun geri gelmesini sağladığı, 
     Kamu idarelerinin, görmekle yükümlü oldukları kamu hizmetlerini yürütürken hukuka uygun biçimde hareket etmek zorunda oldukları gibi hukuka aykırı işlem veya eylemlerden dolayı kişilerin uğradıkları zararları Anayasa'nın  125. maddesi uyarınca tazmin etmek zorunda oldukları,
Faizle para borçları arasında sıkı bir ilişki olduğu, faizin, hukuki niteliği itibarıyla asıl alacağı genişleten fer'i bir hak olan, alacaklının alacak olarak talep etmeye yetkili olduğu bir miktar parayı kullanmaktan belirli bir süre mahrum kalması nedeniyle, mahrum kaldığı zaman içinde meydana gelen zararına karşılık kendisine ödenmesi gereken ve asıl alacağa bağlı fer'i bir hak olarak tanımlandığı, talep etmeye yetkili olduğu bir miktar parayı kullanmaktan mahrum kalan ilgilinin, mahrum kaldığı süre için faiz uygulanmasını isteme hakkına sahip olmakla birlikte, bu kaybın veya yoksun kalınan kazancın idareden istenebilmesi için idarenin doğrudan veya dolaylı bir kusurunun bulunmasının da kural olarak aranmadığı,
Hukuka aykırı işlem nedeniyle yoksun kalınan maddi hakların karşılanmasının zaman içinde gecikmesi ve bu gecikmeden doğan zararın karşılanması için 3095 sayılı Kanun uyarınca faiz uygulanması gerektiği,
	Genelge'nin 8. maddesinin, şirketlerce kesilmiş faturaların son ödeme tarihlerinin aşılması hâlinde herhangi bir kurum/kuruluşa gecikme faizi tahakkuk ettirilmeyeceği yönündeki ikinci fıkrasına yönelik davacı şirket tarafından açılan dava sonucunda, Dairelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile anılan kuralın iptal edildiği, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 30/12/2015 tarih ve E:2013/4111, K:2015/5683 sayılı kararı ile anılan kararın onandığı, karar düzeltme isteminin de Kurulun 21/03/2018 tarih ve E:2016/4915, K:2018/1120 sayılı kararı ile reddedilerek kararın kesinleştiği,

Dairelerinin mezkûr kararında da ifade edildiği üzere, gecikme faizi, para borcunu vadesinde ödemeyerek temerrüde düşen borçlunun ödemesi gereken bedel olduğu, borcun tarafı olan kişinin kamu kurumu veya özel kişi olması açısından herhangi bir fark bulunmadığı, aydınlatma bedeli açısından da faturanın son ödeme tarihi, yani vadesi geçtikten sonra dağıtım şirketince faiz tahakkuk ettirilememesinin, borcun zamanında ödenmesi ile ödenmemesi arasındaki farkın ortadan kalkmasına ve böylelikle geç ödemelere zemin hazırlayabileceği, ayrıca Bütçe Kanunu'nda bu hususta bir ödenek bulunmaması, kamu kurumlarını, taahhütlerini yerine getirmemekten dolayı yaptırım uygulanmasından muaf hâle getirmediği, son ödeme tarihinin aşılması nedeniyle temerrüde düşen borçlunun gecikme faizi ödemesinin, alacaklının edime geç ulaşması nedeniyle öngörülebilir bir sonuç olduğu,
	Davacı şirketin, 13/02/2009 tarihinden itibaren dağıtım bölgesinde, ilgili aylara ait otoyollar hariç kamunun genel kullanımına yönelik cadde ve sokak aydınlatmasına ve trafik sinyalizasyonuna ait ölçümü yapılmış tahakkukları, fatura adetleri de belirtilerek Hazine Müsteşarlığından talep ettiği, bununla birlikte, 4628 sayılı Kanun'un geçici 17. maddesi uyarınca mevzuat düzenlemelerinin 24/07/2009 tarihi itibarıyla tamamlanması üzerine, TEDAŞ Yönetim Kurulunun... tarih ve ...sayılı toplantısında, Genelge'de tanımlanan görevlere ilişkin kararlar alındığı ve bu kararların tüm ilgili birimlere gönderildiği, davacı şirket tarafından TEDAŞ'a yapılan 28/08/2009 tarihli başvuru ile 2009 Ocak ayı itibarıyla düzenlenen genel aydınlatma faturalarına ait listelerin onaylanarak Hazine Müsteşarlığına iletilmesinin istendiği, TEDAŞ ve davacı arasında faturalarla ilgili uygulanacak yöntem hususundaki yazışmaların ardından TEDAŞ'ın 01/01/2009-30/06/2009 dönemine ilişkin tüm dağıtım şirketlerine ait toplulaştırılmış faturaları ... tarih ve ... sayılı yazı ile mülga Hazine Müsteşarlığına ilettiği ve sürecin ilerlediği,
	Bu durumda, aydınlatma bedellerinin ödenmesine ilişkin mevzuatın tamamlanmaması nedeniyle davacı şirkete ödenmesi gereken bedellerin zamanında ödenmemesinden kaynaklı sorumluluğun ortadan kalktığının kabul edilemeyeceği, aksi yaklaşımın mevzuatın gecikmesinden kaynaklı zararı davacıya yüklemek anlamına geleceği, davacı tarafından başvuruya dayanak alınan Dairelerinin mezkûr kararı gerekçesi dikkate alınmak ve taleple bağlılık ilkesi gözetilmek suretiyle 2009 yılı aydınlatma bedellerinin davacı şirkete ödenmesinin gecikmesinden kaynaklı zararın hesaplanarak yasal faiziyle birlikte tazmin edilmesi gerektiği sonucuna ulaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka uygunluk görülmediği,

Bu itibarla, dava konusu işlemin iptali ile tazminat isteminin yasal faiziyle birlikte kabulü yönündeki İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin kabulü ve davanın reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukukî isabet bulunmadığı gerekçesiyle ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının bozulmasına karar verilmiştir. 
	Bölge İdare Mahkemesi ısrar kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla;
	Uyuşmazlığın, 2009 yılı Aydınlatma Bedellerinin Dağıtım Şirketlerine Ödenmesine İlişkin Usul ve Esaslar Genelgesi'nin 8. maddesinin (2) numaralı fıkrasında yer alan "Hazine Müsteşarlığı tarafından ödemelerin tamamının gerçekleştirilememesi ve şirketlerce kesilmiş olan faturaların son ödeme tarihlerinin aşılması halinde, dağıtım şirketi tarafından hiçbir şekilde herhangi bir kurum/kuruluşa gecikme faizi tahakkuk ettirilemez." hükmünün yargı kararı ile iptal edildiği belirtilerek İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 12. maddesi uyarınca, 2009 yılına ilişkin bazı ödemelerin geç yapıldığından bahisle gecikme faizi ödenmesine karar verilmesi talebine ilişkin olduğu, ancak söz konusu hükmün yargı kararıyla iptal edilmiş olmasının, davacı şirket adına doğrudan gecikme faizi tahakkuk ettirilmesi sonucunu doğurmayacağı, zira gecikme faizi tahakkuk ettirilebilmesinin, davacı şirket adına yapılan genel aydınlatma ödemelerinin gecikmiş olmasına bağlı olduğu,
	Bu bakımdan gecikme faizi alacağının tazminine ilişkin uyuşmazlıkta, davacı şirketin gecikme faizine hak kazanıp kazanmadığının tespiti için öncelikle, davacı şirketçe kesilmiş olan faturaların son ödeme tarihlerinin aşılması yani geç ödeme durumunun somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediğinin ortaya konulması gerektiği,
	4628 sayılı Kanun'un, geçici 17. maddesinde, genel aydınlatma yükümlülüğün yerine getirilmesi karşılığında dağıtım şirketlerine yapılacak ödemenin hangi tarih ya da tarihlerde yapılacağına dair bir hükme yer verilmediği, ödemeye ilişkin usul ve esasların Kurul tarafından yürürlüğe konulacak yönetmelikle düzenleneceğinin belirtildiği, anılan Kanun hükmü uyarınca hazırlanan Aydınlatma Yönetmeliği'nde ise genel aydınlatma yükümlülüğüne ilişkin ödemelerin 01/01/2009 ile 31/12/2015 tarihleri arasındaki dönem için Hazine Müsteşarlığınca belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde yapılacağının öngörüldüğü, bu kapsamda Hazine Müsteşarlığınca 2009 yılına ilişkin olarak hazırlanan Aydınlatma Bedellerinin Dağıtım Şirketlerine Ödenmesine İlişkin Usul ve Esaslar Genelgesi'nin, 24/07/2009 tarihinde çıkarıldığı,

Dağıtım şirketlerinin genel aydınlatma yükümlülüğünün, Kanun gereğince 2009 yılının başı itibarıyla başlamasına karşın ödemeye ilişkin düzenlemelerin Hazine Müsteşarlığınca belirlenecek usul ve esaslara bırakıldığı, bu kapsamda çıkarılan Genelge ile ödemeye ilişkin esasların düzenlendiği, anılan düzenlemeden önce genel aydınlatma faturalarının hangi tarihte düzenleneceğini, bu faturaların kontrolünün idarece nasıl yapılacağını ve ödemelerin hangi sürelerde gerçekleştirileceğini düzenleyen bir mevzuatın bulunmadığı, Genelge'nin 24/07/2009 tarihinde yürürlüğe girmesi ile birlikte 2009 yılı genel aydınlatma bedelleri için dağıtım şirketlerine ödeme yapılabilmesinin hukuken mümkün hale geldiği, bu bakımdan genel aydınlatma bedellerine ilişkin idarece yapılacak ödemelerde anılan Genelge hükümlerinin esas alınması gerektiği,
	Genelge'nin bazı hükümlerinin iptali istemiyle davacı tarafından açılan davada, Danıştay Onüçüncü Dairesinin 16/04/2013 tarih ve E:2009/7202, K:2013/1086 sayılı kararı ile faturaların 3 aylık periyotlarla düzenlenmesini öngören 5. madde yönünden; ilgili Genelge'nin dayanağı olan Aydınlatma Yönetmeliği'nin 10.07.2009 tarihli Resmî Gazete'de yayımlandığı, buna göre 2009 yılının başından itibaren aylık olarak fatura düzenlenmesinin fiilen mümkün olmadığı, ödeme periyodunun, uygulamanın ilk yılı olması göz önüne alınarak 2009 yılı için 1-6. aylar, 7-9. aylar ve 10-12. aylar olarak belirlenmesinin amaca uygun olduğunun görüldüğü, uygulamanın ikinci yılı olan 2010 yılına ilişkin Genelge'de aylık olarak fatura düzenlenmesinin öngörülmesi karşısında, ilk uygulama yılının ikinci yarısından sonra yürürlüğe giren Genelge'de faturalar için 3 aylık periyodun öngörülmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle anılan maddeye yönelik iptal isteminin reddedildiği,

Buna göre, Genelge'nin geçici maddesi uyarınca, 2009 yılına ilişkin ilk uygulama döneminin 1-6. aylar olduğu ve dağıtım şirketlerince bu döneme ilişkin  düzenlenecek ilk faturaların 01/01/2009-30/06/2009 dönemine ait tüketim bedellerini kapsayacağı, 30/06/2009 günü sona eren ilk altı aylık döneme ilişkin faturaların dağıtım şirketlerince en erken Temmuz ayında düzenlenebileceği, Genelge'nin 5. maddesinde yer alan dağıtım şirketlerinin düzenledikleri faturaları, faturanın düzenlendiği ayı takip eden ay içerisinde TEDAŞ'a iletecekleri yolundaki hüküm uyarınca da dağıtım şirketlerinin bu faturaları Temmuz ayını takip eden ay olan Ağustos ayında TEDAŞ'a ileteceğinin; 1-3 aylık 01/07/2009-30/09/2009 dönemi için ise, faturaların en erken Ekim ayında düzenlenebileceği, takip eden Kasım ayında TEDAŞ'a gönderileceğinin; 2009 yılına ilişkin son 1-3 aylık 01/10/2009-31/12/2009 dönemi için de, faturaların en erken Ocak 2010'da düzenleneceği ve takip eden Şubat ayında TEDAŞ'a iletileceğinin, Genelge'nin 7. maddesi uyarınca TEDAŞ'ın dağıtım şirketleri tarafından kendisine gönderilen faturaları toplulaştırarak Hazine Müsteşarlığına göndereceğinin, Genelge'nin 8. maddesi uyarınca Müsteşarlığın TEDAŞ tarafından kendisine iletilen miktarı esas alarak belgede yer alan tutarı  ilgili TEDAŞ aracı hesabına aktaracağının, Genelge'nin 9. maddesi uyarınca da bu tutarın TEDAŞ tarafından en geç 3 iş günü içinde dağıtım şirketlerine ödeneceğinin anlaşıldığı,