muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/5282, Karar No: 2024/955, Tarih: 27.02.2024

İdari yargılama usulünde temyiz dilekçelerinin taşıması gereken şekil ve usul koşulları ile bu dilekçeler hakkında verilecek karar ya da yapılacak işlemler 2577 sayılı Kanunun 48. maddesinde gösterilmiştir. 2577 sayılı Kanunun 45. maddesinin (2) numaralı fıkrasının birinci tümcesinde istinafın temyizin şekil ve usullerine tabi olduğu belirtilmekle, tümcenin devamındaki düzenleme de gözetildiğinde, 48. maddede temyiz yolu için öngörülen şekil ve usul kurallarının istinaf yolu bakımından da geçerli olduğu anlaşılmaktadır. Diğer bir deyişle kanun koyucu istinaf talebi içeren dilekçeler ve ilgili yargı mercileri tarafından bu dilekçelerle ilgili yapılacak iş ve işlemler bakımından da aynı usul ve esasların uygulanmasını öngörmüş olup Kanunun 45. maddesinin (2) numaralı fıkrasının birinci tümcesinde bu nedenle istinafın temyizin şekil ve usullerine tabi olduğu hükme bağlanmıştır. Dolayısıyla, temyizin şekil ve usullerine gönderme yapan bu kuralın, temyiz incelemesi üzerine verilecek kararların düzenlendiği 49’uncu maddenin istinaf merciinin gerekçe değiştirerek karar verebilmesini sağladığı söylenemez. 
Danıştay’ın temyiz mercii olarak görevi, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır (2575 sayılı Danıştay Kanunu 23. madde). Davaya baştan başlama; uyuşmazlığı hem maddi hem hukuki yönüyle çözme özelliği nedeniyle istinaf incelemesi temyiz incelemesinden ayrılmaktadır. Bu sebeple kanun koyucu, istinaf ve temyiz incelemesinin birbirinden farklı oluşunu gözeterek bu incelemeler sonucu verilecek karar türlerini de farklı olarak belirlemiştir. Bu bakımdan da 45. maddedeki karar türlerinin açık düzenlenmesi karşısında ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilmesinde, 45. maddenin (2) numaralı fıkrasının, “İstinaf, temyizin şekil ve usullerine tabidir” kuralına dayanılarak  49. maddenin (1) numaralı fıkrasının (a) bendinde, temyiz merciine tanınan kararın gerekçesini değiştirerek onar kuralının dayanak alınması mümkün olmamaktadır.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinde, adli yargı istinaf mercii olarak bölge adliye mahkemelerince davanın esasıyla ilgili olarak, incelenen mahkeme kararının gerekçesinde hata edilmiş ise, gerekçenin düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verileceği hükmüne yer verilmiştir. İdari yargı istinaf kanun yolunda verilecek karar türleri 2577 sayılı Kanunun 45. maddesinde tek tek sayıldığı, maddi hataların düzeltilerek istinaf isteminin reddine karar verilmesi ve hangi hallerde ilk derece mahkemesine gönderme kararı verileceği açıkça düzenlendiği halde, gerekçenin değiştirilerek istinaf isteminin reddine karar verilmesi gerektiği yönünde bir yasal düzenlemenin bulunmaması, bölge adliye mahkemelerine belirtilen yasa kuralı ile bu yetkinin tanınmış olması göz önünde bulundurulduğunda, bu konuda yasal boşluk bulunduğu görüşüyle de açıklanamayacaktır. Bölge idare mahkemesi ilk derece mahkemesi kararını sonuç itibarıyla hukuka uygun bulduğu, ancak gerekçesi yönünden hukuka uygun bulmadığı takdirde, temyiz aşamasında olduğu gibi, kararın gerekçesini değiştirerek istinaf isteminin reddine karar verebilmesine olanak sağlayan açık bir düzenleme olmadığından, bu tür durumlarda istinaf isteminin kabulü, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasıyla işin esası hakkında uygun görülen gerekçe ile yeniden bir karar verilmesi yasa gereğidir.
Açıklanan nedenle, istinaf incelemesi sonucunda Vergi Dava Dairesince, Vergi Mahkemesi kararının gerekçesi değiştirilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi yargılama usulüne uygun düşmediğinden, söz konusu kısım yönünden yeniden karar verilmek üzere bozulması gerektiği görüşüyle Daire kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2023/8087, Karar No: 2024/1282, Tarih: 27.02.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 DÖRDÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/8087
Karar No : 2024/1282                                                              
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Güzel Sanatlar ve Kültür Derneği
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Kaymakamlığı 
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdare Dava Dairesinin   ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... Sokak, ... Merkezinde faaliyet gösteren davacı derneğin  içkili dernek lokali ruhsatı yenileme başvurusunun reddine ilişkin ... Kaymakamlığının ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ...  tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı derneğe ait lokalin bulunduğu bölgenin (Kapatılan) ... Belediyesi'nin ... tarih ve ... sayılı meclis kararıyla belirlenen içkili yer bölgesi dışında bulunduğu, içkili yer bölgesi dışında bulunan bir yer için içkili lokal izni verilmesi mümkün olmadığından dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından; içkili yer bölgesi tespit kararının kapatılan ... Belediyesi tarafından alındığı, bu alanın Bakanlar Kurulu kararıyla riskli alan olarak ilan edildiği, tesis edilen işlemin hukuka uygun olmadığı, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği  ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI:  Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2.Temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ...tarih ve E:... K:... sayılı kararının ONANMASINA, 
3.Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2.Temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ...tarih ve E:... K:... sayılı kararının ONANMASINA, 
3.Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de İdare Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın   İdare Mahkemesine gönderilmesine, 27/02/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/6647, Karar No: 2024/1285, Tarih: 27.02.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 DÖRDÜNCÜ DAİRE  
Esas   No : 2023/6647
Karar No : 2024/1285                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Belediye Başkanlığı	
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.   
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:  ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... Mevkiinde bulunan ... isimli teknede balık ekmek satışı yapan davacı tarafından; söz konusu teknenin ruhsatına uygun olarak çalıştırılmadığından bahisle 15 günlük süre içerisinde faaliyetine son verilerek  bağlı olduğu ... kenarından kaldırılarak uygun bir alana çekilmesine ilişkin... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararda;  01/01/2010 tarihinde yürürlüğe giren ... Özel Çevre Koruma Bölgesi ... ... ... Koruma Kullanma Usul ve Esasları uyarınca dava konusu teknenin 15 gün içinde faaliyetine son verilmesi ve bağlı bulunduğu ... kenarından kaldırılması istenilmişse de, mevzuat hükümleri doğrultusunda artık bulunduğu alanda kalması ve yiyecek içecek satışı yapması olanağı kalmayan tekne için 2007 yılında verilen işyeri açma ve çalışma ruhsatının geri alınarak iptalinden sonra bu teknenin faaliyetine son verilerek bulunduğu yerden kaldırılması mümkün olacağından, halen geçerli bir ruhsatı bulunan tekne şeklindeki iş yerinin bu aşamada doğrudan faaliyetine son verilerek bulunduğu yerden kaldırılmasına yönelik işlemde hukuka uyarlılık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: ... Özel Çevre ... Koruma Bölge ... Koruma Kullanma Usul ve Esaslarının 19. maddesinde, gezi teknelerinde hiçbir şekilde yiyecek ve içecek servisi yapılamayacağının düzenlenmiş olduğu, bu kurala uymayan ... isimli teknenin 15 gün içinde faaliyete son vererek uygun alana kaldırılmasına yönelik işlem tesis edildiği ve tesis edilen işlemin amaca yönelik olduğu belirtilerek, kararın bozulması gerektiği  ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir. 
TETKİK HÂKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,

İNCELEME VE GEREKÇE	:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2.Temyize konu ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4.Dosyanın anılan İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/02/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/8183, Karar No: 2024/869, Tarih: 27.02.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2023/8183
   Karar	No : 2024/869
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: 1-(DAVACI) … Mirasçıları
                                                        1-…
                                                        2-…
VEKİLİ	: Av. …
		2-(DAVALI) … Vergi Dairesi Başkanlığı-…
VEKİLİ	: Av. …
 
İSTEMİN KONUSU           : … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının, taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacılar adına murisleri … 'in, 2010 yılında gerçekleştirdiği gayrimenkul satışlarının ticari faaliyet kapsamında olduğu ve bu satışlardan elde ettiği kazancı kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle hisseleri oranında re’sen tarh edilen 2010 yılı gelir vergisi ile 2010/Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül Ekim- Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergi ve bu vergiler üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dördüncü Dairesince verilenbozma kararına uyarak dosyayı yeniden incelemek suretiyle, alıcı ifadelerine istinaden belirlenen satış bedellerine %20 kar uygulanmak suretiyle tarh olunan gelir vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık bulunmadığı; mahsup süresinin geçmiş olması nedeniyle gelir geçici vergisi aslı ile ölüm halinde vergi cezası düşeceğinden gelir vergisi ile gelir geçici vergisi tarhiyatları üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine; gelir geçici vergisi, gelir vergisi ile gelir geçici vergisi tarhiyatları üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılmasına karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI:
DAVACININ İDDİALARI: Kişinin kat edinme karşılığı arsasını müteahhide vermesi ve inşa edilen binada kat sahibi olmasının servetin biçim değiştirmesi olduğu, bunun bir ticari kazanç olmadığı, dava konusu arsanın 1999 yılında alındığı ve beş yıllık süre geçmiş olduğundan satışların vergilendirilmesinin mümkün olmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir. 
DAVALININ İDDİALARI: Geçici vergi aslının kaldırılmasının bir anlamda gecikme faizinin de terkin edilmesi anlamına geldiği ve bunun kanuna açıkça aykırı olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'NİN DÜŞÜNCESİ: Matrahın oluşturulmasına ilişkin olarak karı belirlemeye yönelik herhangi bir araştırma yapılmadığı görüldüğünden davacı tarafın temyiz isteminin kabulü ile kararın gelir vergisi tarhiyatına ilişkin kısmının bozulmasına; davalı tarafın temyiz isteminin ise reddi gerektiği düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:

TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: Davacılar adına murisleri … 'in, 2010 yılında gerçekleştirdiği gayrimenkul satışlarının ticari faaliyet kapsamında olduğu ve bu satışlardan elde ettiği kazancı kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle hisseleri oranında re’sen tarh edilen 2010 yılı gelir vergisi ile 2010/Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül Ekim- Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergi ve bu vergiler üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmiştir. 
İLGİLİ MEVZUAT: 
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinde; vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia eden tarafa ait olduğu hükme bağlanmış; aynı Kanun'un 30. maddesinde de re'sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlanmış; 134.maddesinde de vergi incelemesinden maksatın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu açıklanmıştır.
193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 2. maddesinde, gelire giren kazanç ve iratların, ticari kazanç, zirai kazanç, ücretler, serbest meslek kazançları, gayrimenkul sermaye iratları, menkul sermaye iratları, diğer kazanç ve iratlar olduğu, bu kazanç ve iratların gelirin tespitinde gerçek ve safi miktarları ile nazara alınacakları, aynı Kanun'un "Ticari Kazancın Tarifi" başlıklı 37. maddesinde; her türlü ticari ve sınai faaliyetten doğan kazançların ticari kazanç olduğu belirtilerek bentler halinde hangi kazançların ticari kazanç olduğu sayılmış, 4. bendinde de; gayrimenkullerin alım, satım ve inşa işleriyle devamlı olarak uğraşanların bu işlerinden elde ettiği kazancın ticari kazanç sayılacağı düzenlenmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Mahkeme kararının, geçici vergi aslı, gelir vergisi ile  geçici vergi aslı üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarına ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, davalı tarafın temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü iddialar, kararın bu kısmının bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemiştir. 
Mahkeme kararının, 2010 yılına ilişkin gelir vergisine ilişkin kısmına gelince;

Mahkeme kararının, geçici vergi aslı, gelir vergisi ile  geçici vergi aslı üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarına ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, davalı tarafın temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü iddialar, kararın bu kısmının bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemiştir. 
Mahkeme kararının, 2010 yılına ilişkin gelir vergisine ilişkin kısmına gelince; 
Dosyanın ve davacıların murisi hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporunun incelenmesinden; davacıların murisinin 2010 yılında bir adet arsa ve dört adet daire satışı bulunduğu, dairelerin 11/06/1999 yılında alınan taşınmazın (Ankara İli, Etimesgut İlçesi, … Mahallesi, … ada, … parselde kayıtlı) kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca müteahhide verilmesinden elde edilen gayrimenkullerin satışı olduğu, arsanın ise 16/02/2010 tarihinde edinilen (Ankara ili, Gölbaşı İlçesi, … Mahallesi, … ada, … parselde kayıtlı) taşınmazın 06/04/2010 tarihinde satışına ilişkin olduğu ve satışı yapılan bu gayrimenkullerden elde edilen kazancı kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle… tarih ve …  ve … sayılı Vergi İnceleme Raporları düzenlendiği,düzenlenen inceleme raporında ise alıcıların ifadelerine istinaden satış bedellerinin tespit edildiği, mükellef lehine satış bedelinin içerisinde katma değer vergisi olduğunun kabul edildiği, dava konusu taşınmazların net alanlarına ilişkin mükellef ile alıcı beyanlarının örtüştüğünden bildirilen mertekareler üzerinden 150 m²'nin altında olanlar için %1, 150 m2 üstü ve arsa için de %18 KDV oranı uygulandığı ve Danıştay içtihatları uyarınca satış bedellerinin %20'sininkar olduğu kabul edilerek vergi matrahlarının hesaplanarak tespit edilen matrah üzerinden cezalı tarhiyatların yapıldığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda yer verilen tespitler bir arada değerlendirildiğinde, taşınmaz alım-satımı faaliyetinde devamlılık unsuru bir yılda birden fazla veya birbirini izleyen yıllarda bir veya birden fazla taşınmaz alım-satımı ile gerçekleşeceğinden, olayda devamlılık unsurunun oluştuğu ve yapılan satışların ticari mahiyette olduğu anlaşılmış olup, uyuşmazlık konusu dönem dahilinde ticari nitelik taşıyacak sayıda gayrimenkul satışının söz konusu olması sebebiyle, ticari faaliyetin unsurları olan süreklilik ve çokluk arz edecek şekilde kazanç sağlamak için faaliyette bulunulduğu, yapılan bu faaliyetin ticari faaliyet olduğu dikkate alındığında vergiyi doğuran olayın gerçekleştiği anlaşıldığından, bahse konu taşınmaz satışlarından elde edilen kazancın gelir vergisine tabi tutulması gerektiği ve bu kapsamda tarhiyat yapılması gerektiği sonucuna varılmaktadır. Fakat; somut olayda satışı gerçekleştirilen taşınmazlardan elde edilen safi kazanca ilişkin matrahın bulunuşu yönünden davalı idarece iktisap/maliyet tutarı üzerinden esas alındığı belirtilen oranın sektörel bazda herhangi bir araştırma yapılmaksızın sadece Danıştay içtihatları uyarınca belirlendiğinin belirtildiği, söz konusu oran dikkate alınarak esas alınan %20'lik kazanç tutarının ticari icaplara uygun olarak belirlendiğinin kabul edilmesine olanak sağlayan somut bir tespitin davalı idarece ortaya konulamadığı görülmektedir. Davacılar murisinin her ne kadar ticari olsa da söz konusu satışları bir müteahhitlik faaliyeti çatısı altında yapmadığı, serbest piyasada şahsi olarak satış yaptığı dikkate alındığında, ticari müesseseler için geçerli olan %20' lik kar haddinin davacılar murisi için serbest piyasa koşullarında her halükarda geçerli olabileceğini kabul etmek, vergi incelemesiyle idarenin gerçekleştirmesi gereken ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu saptamak yükümlüğünün ihlali anlamına geleceğinden, herhangi bir piyasa araştırması yapılmaksızın ve matrah hesaplaması için gerekli olan somut tespitlere ulaşılmaksızın, eksik inceleme neticesinde bulunan matrah üzerinden, tarh edilen dava konusu gelir vergisinde  hukuka uygunluk görülmediğinden Vergi Mahkemesi kararının redde ilişkin hüküm fıkrasında hukuka uyarlık bulunmamaktadır. 
KARAR SONUCU:
						Açıklanan nedenlerle;
						1.  Davacının temyiz isteminin kabulüne, davalının temyiz isteminin reddine,
						2. … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının redde ilişkin kısmının BOZULMASINA, kabule ilişkin kısmının ONANMASINA,
   						3. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,27/02/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.