muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/173, Karar No: 2024/1105, Tarih: 16.05.2024

Ayrıca, davacı hakkında FETÖ/PDY terör örgütü ile bağlantılı olarak yürütülen başkaca soruşturma bulunup bulunmadığı yönünde Dairelerince yapılan 25/11/2020 tarihli ara kararına davalı idare tarafından verilen 18/02/2021 tarihli cevapta davacı hakkında Hâkimler ve Savcılar Kurulu …Dairesinin … esas sayılı (Hâkimler ve Savcılar Kurulu Birinci Dairesinin … sayılı) disiplin dosyasının dışında FETÖ/PDY örgütü ile bağlantılı olarak yürütülen veya sonuçlandırılan başka idari soruşturma bulunmadığı belirtilmiş ise de, bu disiplin soruşturması kapsamında davacının FETÖ/PDY terör örgütü ile iltisakı ve irtibatına ilişkin varsa elde edilen bilgi ve belgelerin neler olduğu ortaya konulmadığından, söz konusu soruşturmanın davacının FETÖ/PDY terör örgütü ile iltisakı ve irtibatı bulunup bulunmadığının değerlendirilmesinde dikkate alınmadığı ve bu soruşturma kapsamında incelenen davacının örgüt adına hareket ettiği iddiasının yer aldığı kararda yer verilen şikayet dilekçesinin de davacının FETÖ/PDY ile iltisak ve irtibatını ortaya koyan bir delil olarak değerlendirilmediği,
	Davacı hakkındaki sosyal çevre bilgileri yönünden; davacı hakkında somut bir tespiti içermeyen sosyal çevre bilgilerinin, davacının FETÖ/PDY terör örgütü ile irtibat ve iltisakını ortaya koyan delil olarak değerlendirilmesinin mümkün bulunmadığı belirtilerek,
Dava dosyasında bulunan bilgi ve belgeler ile kararda yer verilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davalı idarece, davacının terör örgütlerine veya Milli Güvenlik Kurulunca Devletin milli güvenliğine karşı faaliyette bulunduğuna karar verilen yapı, oluşum veya gruplarla iltisakı yahut bunlarla irtibatı olduğuna ilişkin yeterli delil sunulmadığı, sunulan delillerin ise davacının iltisakı veya irtibatını ortaya koyacak yeterlilikte ve nitelikte olmadığı, ayrıca ilgili kamu kurumları ve özel kuruluşlarca Dairelerinin 25/11/2020 tarihli ara kararına verilen cevaplarda da davacının iltisakı veya irtibatını ortaya koyan herhangi bir bilgi ve belgenin bulunmadığı anlaşıldığından dava konusu kararda hukuka uyarlık bulunmadığı,
Öte yandan, davalı idarece, davacının FETÖ ile iltisak ve irtibatını ortaya koyacak nitelikte delillerin tespit edilmesi hâlinde yeniden işlem tesis edilebileceği gerekçesiyle, dava konusu kararın davacıya ilişkin kısmının iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI	:Davalı idare tarafından, usule ilişkin itirazlarının neden yerinde görülmediğinin gerekçesinin kararda yer almadığı, dava konusu işlemin bir disiplin işlemi olmadığı, bu nedenle hukuki denetimin katı bir bakış açısıyla yapılamayacağı; meslekten çıkarılan bazı hâkim ve savcılar tarafından açılan davalarda Dairenin verdiği bir kısım ret kararlarında yer alan değerlendirmeler ile bu dosyadaki iptal kararının gerekçesinde çelişkilerin bulunduğu; savunma dilekçesi ekinde yer alan CD içeriğinde yer alan …'nin ifadesinde geçen davacı hakkındaki beyanların, davacının … isimli otelde 15/11/2015-17/11/2015 tarihleri arasında yaptığı konaklamanın, …Misafirhanesinde 21/06/2015-23/06/2015 tarihleri arasında yaptığı konaklamanın, Ankara …Otelde 29/10/2014-01/11/2014 tarihleri arasında yaptığı konaklamanın, … Otelde 07/11/2013-10/11/2013 tarihleri arasında yaptığı konaklamanın, … Misafirhanesinde 16/09/2011-18/08/2011 ile 13/04/2009-15/04/2009 tarihleri arasında yaptığı konaklamaların aynı otellerde konaklama yapan FETÖ/PDY şüphelisi kişiler ile aynı tarih aralığında bulunduğuna ilişkin tespitlerin, davacı hakkındaki FETÖ/PDY kapsamındaki ihbar ve şikayet bilgileri ile mahiyeti ve ilgili disiplin evrakının birlikte değerlendirilmesi sonucunda Kurul kanaatinin, davacının FETÖ/PDY silahlı terör örgütüyle iltisaklı veya irtibatlı olduğu yönünde oluştuğu;  davacının seçim dönemindeki hal ve hareketlerine ve  FETÖ/PDY terör örgütüyle irtibat ve iltisaklı olan kişilerle birlikte dolaştığına, onlarla samimi olduğuna ilişkin Adliyeden sorumlu Başsavcı olan tanığın ifadesinin, somut bir veriye dayanmadığı, duyuma dayalı olduğu gerekçesiyle delil olarak kabul edilmemesinin büyük bir çelişki ve yanılgı oluşturduğu; Dairenin idari yargılama usulünde geçerli “resen araştırma ilkesi" çerçevesinde öncelikli yetkisini kullanarak tüm verilere sahip olduktan sonra dosya kapsamında yer alan tüm bilgi ve belgelerle birlikte bir değerlendirme yaparak sonucuna göre karar vermesi gerekirken yazılı şekilde karar vermesinin hatalı bir yaklaşım olduğu; davacı hakkındaki şikayet bilgileri olarak dosyaya sunulan … isimli şahıs tarafından CİMER yoluyla gönderilen  17/02/2017 tarihli dilekçede yer verilen, davacı hakkında FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile irtibat ve iltisaka ilişkin iddialar davacının örgütle iltisakı ve/veya irtibatı olduğuna ilişkin somut veriler içermediği ve Hâkimler ve Savcılar Kurulu tarafından da işlem yapılmadığı gerekçesiyle delil olarak değerlendirilmemiş ise de, Kurul tarafından ihbar ve şikâyet dilekçelerinin, 2802 Hâkimler ve Savcılar Kanununun 69. ve 97

. ve 97. maddeleri kapsamında disiplin hukuku bağlamında ele alınarak değerlendirildiği, salt şikayet dilekçesi üzerine Kurul tarafından verilen karar sonucuna göre hareket etmenin hatalı değerlendirmeye yol açacağı gibi gerekçenin aksine dilekçede somut tespitlerle desteklenen iddiaların dikkate alınmamasının doğru olmadığı; Danıştay Savcısının, davacının FETÖ/PDY ile irtibat ve iltisaklı olduğu ve davanın reddine karar verilmesi yönündeki görüşünün de dikkate alınması gerektiği; temyize konu kararın "Kişiselleştirme ve Delillerin Değerlendirilmesi" başlığını taşıyan 5. bölümünde "...işlemin dayanağı olan deliller, davalı idare tarafından dava konusu işlemin tesisinden sonra tespit edilerek..." şeklindeki gerekçenin de açık bir şekilde hukuka aykırı olduğu zira meslekten çıkarılan ilgililer hakkında işlem tesis edildiği tarihte (Genel Kurul kararı ve Genel Kurul kararlarına karşı yapılan yeniden inceleme süreci) Kurulca yapılan değerlendirmeyi destekleyen ve idari/adli süreçte kendilerine gönderilen bilgi ve belgelerin yargı yeri ile paylaşılmasının, işlemin dayanağı delillerin sonradan tespit edildiği anlamına gelmeyeceğinin Daire tarafından da başka kararlarda  kabul edildiğinden söz konusu ifadenin hukuki dayanaktan yoksun kaldığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	:Davacı tarafından, Danıştay Beşinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Kurulumuzun 29/01/2024 tarihli ara kararına davalı idarece verilen cevabın dosyaya sunulması üzerine, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra dosya tekemmül ettiğinden davalı idarenin yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME	:
Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
 b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
 c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idarenin temyiz isteminin reddine,
2.Yukarıda özetlenen gerekçeyle dava konusu kararın davacıya ilişkin kısmının iptaline ilişkin Danıştay Beşinci Dairesinin temyize konu 17/02/2022 tarih ve E:2017/4965, K:2022/549 sayılı kararının ONANMASINA, 
3.Kesin olarak,  16/05/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/2511, Karar No: 2024/1103, Tarih: 16.05.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
 D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2023/2511
Karar    No : 2024/1103   
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: … Büyükşehir Belediye Başkanlığı	
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI)	: … Bakanlığı
VEKİLİ	: Huk. Müş. …
İSTEMİN KONUSU	: Danıştay Onüçüncü ve Altıncı Daireleri Müşterek Kurulunca verilen 21/02/2023 tarih ve E:2021/3497, K:2023/720 sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem: Tabiat Varlıkları ve Doğal Sit Alanları ile Özel Çevre Koruma Bölgelerinde Bulunan Devletin Hüküm ve Tasarrufu Altındaki Yerlerin İdaresi Hakkında Yönetmeliğin (Yönetmelik) 65 ve 66. maddelerinin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Onüçüncü ve Altıncı Daireleri Müşterek Kurulunun  21/02/2023 tarih ve E:2021/3497, K:2023/720 sayılı kararıyla;
Davalı idarenin usûle ilişkin itirazları geçerli görülmeyerek esasın incelenmesine geçildiği belirtilmiş,
	2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 43. maddesine, 	10/07/2018 tarih ve 30474 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 109. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendine, dava konusu  Tabiat Varlıkları ve Doğal Sit Alanları ile Özel Çevre Koruma Bölgelerinde Bulunan Devletin Hüküm ve Tasarrufu Altındaki Yerlerin İdaresi Hakkında Yönetmelik'in yayımlandığı tarih itibarıyla 1., 2., 3., 65. ve 66. maddelerine,	Yönetmelik ekinde yer alan Ek-1 Kira Şartnamesi'nin 2. maddesine yer verildikten sonra,
	Kararda aktarılan mevzuatın birlikte değerlendirilmesinden, tabiat varlıkları ve doğal sit alanları ile özel çevre koruma bölgelerinde bulunan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerle ilgili her türlü tasarrufta bulunma, işletme, işlettirme ve kullanım izinlerini verme yetkisinin 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile davalı Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı bünyesinde bulunan Tabiat Varlıklarını Koruma Genel Müdürlüğü'ne verildiği, söz konusu yetkiye istinaden çıkarılan dava konusu Yönetmelik'te taşınmazlarla ilgili olarak Bakanlığın sahip olduğu yetkinin ihale yoluyla kullanılacağının temel prensip olarak belirlendiği, bu bağlamda dava konusu Yönetmeliğin 4. maddesinde, "Bu Yönetmelikte geçen; Kanun, 8/9/1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nu ifade eder." kuralına yer verildiğinin anlaşıldığı,
	Dava konusu Yönetmelik'in 65. maddesi yönünden;

Dava konusu Yönetmelik'in 65. maddesi yönünden;
	Yönetmelik'in 65. maddesinde yer alan düzenlemenin incelenmesinden; Yönetmelik kapsamındaki kıyıların, 3621 sayılı Kıyı Kanunu ile 03/08/1990 tarih ve 20594 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kıyı Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğe uygun olarak kullanılması ve kıyıların kamunun kullanımına açık tutulması koşuluyla kiralanabilmesine imkân tanındığı, kiralamanın ise Yönetmelik ekinde yer alan Kira Şartnamesi (Ek-1) ve Kira Sözleşmesi (Ek-2)'ne uygun olarak yapılması gerektiğinin belirtildiği, Kira Şartnamesi (Ek-1)'nin ikinci maddesinde yer alan düzenleme uyarınca taşınmazın yapılacak ihale neticesinde kiraya verilebileceğinin anlaşıldığı,
	Yönetmelik kapsamındaki taşınmazların kiraya verilmesine ilişkin düzenlemelere 55. ve devamındaki maddelerde yer verildiği, Yönetmelik'in 55. maddesinde ise, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazların kiraya verilmesinde uygulanacak ihale usullerinin düzenlendiği görülmekte olup, aktarılan düzenlemeler gereğince Yönetmelik kapsamındaki kıyıların 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nda yer alan usullere göre yapılacak ihale neticesinde kiralanabileceğinin anlaşıldığı, 
	Bu itibarla, 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile tabiat varlıkları ve doğal sit alanları ile özel çevre koruma bölgelerinde bulunan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerle ilgili her türlü tasarrufta bulunma, işletme, işlettirme ve kullanım izinlerini verme yetkisinin davalı idareye verildiği, söz konusu yetkinin Yönetmelik kapsamındaki yerlerin kiralanabilmesini de kapsadığı, anılan yetkiye istinaden dava konusu Yönetmelik kuralı ile Yönetmelik kapsamındaki kıyıların yapılacak ihale neticesinde kiralanabilmesine ilişkin düzenleme yapıldığı, her ne kadar davacı tarafından ihale yapılmaksızın işletme hakkı verilmesi ve protokol yapılması suretiyle kiralama yapıldığı ileri sürülmüş ise de, söz konusu usûle imkân tanıyan düzenlemenin dava konusu maddenin önceki hâlinde yer aldığı, ayrıca düzenlemeyle kıyıların korunmasını ve kamunun kullanımına açık tutulmasını güvence altına alan hükümlere de yer verildiği göz önünde alındığında, davalı idareye tanınan yetki kapsamında tesis edilen dava konusu düzenlemede hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığı,
	Dava konusu Yönetmelik'in 66. maddesi yönünden;
	Yönetmelik'in 66. maddesinde yer alan düzenlemenin incelenmesinden; 3621 sayılı Kıyı Kanunu ile 03/08/1990 tarih ve 20594 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kıyı Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğe uygun olarak kullanılmak ve ilgili kuruluşlardan izin alınmak şartıyla, kıyıda deniz turizmi tesisleri, tersane, liman, barınak, iskele, yanaşma yeri, rıhtım ve benzeri türde tesis yapanlara âzâmî otuz yıla kadar kullanma izni verilebilmesine imkân tanındığının anlaşıldığı,

Yönetmelik'in 66. maddesinde yer alan düzenlemenin incelenmesinden; 3621 sayılı Kıyı Kanunu ile 03/08/1990 tarih ve 20594 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kıyı Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğe uygun olarak kullanılmak ve ilgili kuruluşlardan izin alınmak şartıyla, kıyıda deniz turizmi tesisleri, tersane, liman, barınak, iskele, yanaşma yeri, rıhtım ve benzeri türde tesis yapanlara âzâmî otuz yıla kadar kullanma izni verilebilmesine imkân tanındığının anlaşıldığı,
	Yönetmelik kapsamındaki yapı ve tesisler için kullanma izni verilmesi şartlarını içeren düzenlemelere 61. ve devamındaki maddelerde yer verildiği, Yönetmelik'in 63. maddesinde ise, kullanma izninin hangi ihale usûlüyle verileceğinin kurala bağlandığı görülmekte olup, bu düzenlemeler gereğince kıyılarda inşa edilen yapı ve tesisler için yapılacak ihale neticesinde kullanma izni verilebileceğinin anlaşıldığı, 
	Bu itibarla, 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile tabiat varlıkları ve doğal sit alanları ile özel çevre koruma bölgelerinde bulunan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerle ilgili her türlü tasarrufta bulunma, işletme, işlettirme ve kullanım izinlerini verme yetkisinin davalı idareye verildiği, söz konusu yetkinin Yönetmelik kapsamındaki yerlerde inşa edilen yapılar için kullanma izni verilebilmesini de kapsadığı, anılan yetkiye istinaden dava konusu Yönetmelik kuralı ile Yönetmelik kapsamındaki kıyı yapıları için yapılacak ihale neticesinde kullanma izni verilebilmesine ilişkin düzenleme yapıldığı, maddede sayılan yapı ve tesislerin Kıyı Kanunu ile Kıyı Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelikte kıyıda yapılabilecek yapılar arasında yer aldığı ve kıyıların korunmasını güvence altına alan hükümlere yer verildiği göz önünde bulundurulduğunda, davalı idareye tanınan yetki kapsamında tesis edilen dava konusu düzenlemede hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI 	: Davacı tarafından, davalı  …  Bakanlığına  gönderilen  tahsis  taleplerinin,  5216  sayılı  Kanunun  7.  maddesinde  sayılan  görevler kapsamındaki kamu hizmetlerini yerine getirme ve kamuya açık alanların yine kamu yararına, herhangi bir rant oluşturmadan işletilmesinin temin edilebilmesi amacını taşıdığı; bahse konu taleplerin, dava konusu Yönetmelik hükümleri ve Yönetmelik uyarınca yapılan idari işlemler nedeniyle reddedildiğinden, davayı açmakta menfaatlerinin bulunduğu davalı idare tarafından …'e yapılan devir işlemlerinin kanuna aykırı olduğu; Anayasanın 43. maddesi ile kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğunun, kıyılar ve sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetileceğinin hüküm altına alındığı, nitekim, Devlete ait taşınmazların idaresiyle ilgili ve emsal nitelikteki Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkında Yönetmeliğin 81. maddesinde, sadece kıyılarla ilgili olarak, bir sıralama da yapılmak suretiyle mahalli idarelere tahsis yapılması veya gelir paylaşımı yoluyla işletme yaptırılmasıyla ilgili özel bir düzenleme yapıldığı ancak davalı idarenin, dava konusu Yönetmelik kapsamındaki alanların Özel Çevre Koruma Bölgesi statüsünde olmasını gerekçe göstererek, kamu yararına işletme yapabilecek kurumları ve bu kurumların taleplerini yok saydığı, rant ve fiyat sarmalına yol açabilecek, varoluş amacı kâr etmek olan özel şirketlere kiralama yapmayı tercih ettiği;  tahsis yönünde talepleri bulunmasına rağmen, bu taleplerin yok hükmünde sayılarak tesis edilen kiralama işlemlerinin, 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu kapsamında yapılsa dahi yapılan ihalelerden kendilerinin ve iştiraklerinin hiçbir şekilde haberdar olamadığı;  dava konusu alanların kamu yararı gözetilerek, kamu hizmeti sağlanabilmesi için, ihale edilmesine gerek kalmaksızın davalı Bakanlık tarafından Büyükşehir Belediyesi adına kiralama veya tahsisinin yapılması gerekirken, herhangi bir objektif kritere dayalı olmadan, tahsis taleplerinin göz ardı edilerek 3. şahıslara kiralama imkanı veren, Anayasanın 43. maddesi ile ilgili mevzuat hükümlerinin ruhuna da aykırı nitelikteki Yönetmelik hükümlerinin iptali gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI       : Davalı idare tarafından, Danıştay Onüçüncü ve Altıncı Daireleri Müşterek Kurulunca verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra dosya tekemmül ettiğinden  davacının yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra dosya tekemmül ettiğinden  davacının yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
	"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Danıştay Onüçüncü ve Altıncı Daireleri Müşterek Kurulunun temyize konu 21/02/2023  tarih ve E:2021/3497, K:2023/720 sayılı kararının ONANMASINA, 
3. Kullanılmayan  ve fazla yatırılan …-TL yürütmeyi durdurma harcının istemi hâlinde davacıya iadesine,
4. Kesin olarak,  16/05/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/118, Karar No: 2024/1102, Tarih: 16.05.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
 D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2024/118
Karar     No : 2024/1102    
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: …Akaryakıt Dağıtım AŞ	  
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI)	: … Kurumu
VEKİLİ	: Av. …
İSTEMİN KONUSU	:Danıştay Onüçüncü Dairesinin 18/10/2023 tarih ve E:2017/424, K:2023/4207 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem: 28/11/2014 tarih ve 29189 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Petrol Piyasası Lisans Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 5. maddesiyle değişik Petrol Piyasası Lisans Yönetmeliği'nin (Yönetmelik) 34. maddesinin birinci fıkrasının (p) bendinde yer alan "ve 37" ibaresinin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Onüçüncü Dairesinin 18/10/2023 tarih ve E:2017/424, K:2023/4207 sayılı kararıyla;
Davalı idarenin usûle ilişkin itirazları geçerli görülmemiş,
4628 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 4. maddesinin ikinci fıkrası, 5/B maddesi,	5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 1. maddesi, 2. maddesinin (6) , (11) ve (12) numaralı bentleri, 3. maddesinin birinci, üçüncü, sekizinci, dokuzuncu ve on birinci fıkraları, 4. maddesi, 7. maddesinin birinci, dördüncü, yedinci fıkraları, 22. maddesi;	Petrol Piyasası Lisans Yönetmeliği'nin 5. maddesi ve  7. maddesinin dava açma tarihi itibarıyla yürürlükte olan hâli, 18. maddesi ile 34. maddesi; mülga 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 24. maddesi; Marka Tescil Başvurularına Ait Mal ve Hizmetlerin Sınıflandırılmasına İlişkin Tebliğ'in (TPE: 2014/2) dava açma tarihi itibarıyla yürürlükte olan 3. maddesi aktarıldıktan sonra Tebliğ'in ekinde yer alan Mal ve Hizmet Sınıflandırma Listesi'nde "4. Sınıf" mallar arasında, "Sıvı ve gaz yakıtlar: benzin, mazot, sıvılaştırılmış petrol gazı, doğal gaz, fueloil ile bunların kimyasal olmayan katkıları"; "37. Sınıf" hizmetler arasında ise, "Kara araçları servis istasyonu hizmetleri (bakım, tamir ve akaryakıt dolumu)" yer aldığı belirtilmiş,
	Petrol piyasasının güvenli, istikrarlı ve sağlıklı bir şekilde işlemesi amacıyla yürürlüğe konulan 5015 sayılı Kanun'da, bu amacın gerçekleşmesi için, petrol piyasasında her türlü faaliyette bulunmanın lisans alma şartına bağlandığı ve dağıtıcıların serbest kullanıcılara akaryakıt toptan satışı ile bayilere akaryakıt dağıtımı faaliyetlerinde bulunmalarının öngörüldüğü; lisans gerektiren faaliyet ve/veya işlemlerin kapsamlarının, lisans ile kazanılan hak ve üstlenilen yükümlülüklerin, lisans kapsamındaki faaliyetlerin kısıtlanması, faaliyetin yürütülmesine ilişkin olarak özel şartlar belirlenmesi hususlarında düzenlemeler yapmaya Kurum'un yetkili kılındığı,