muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/10360, Karar No: 2024/2888, Tarih: 13.05.2024

Yasa'da umumi hizmetler ve kamu hizmetleri ayrımına gidildiğinden, umumi hizmetlere ve kamu hizmetlerine ayrılan alanlar kavramı ile ne ifade edilmek istenildiğinin açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. Ancak Yasa'da, ifade edilen bu kavramlara ilişkin herhangi bir tanımlama yapılmadığı görülmektedir.
7181 sayılı Yasanın gerekçesinde 13.maddeye ilişkin olarak; "3194 sayılı İmar Kanununun 13 üncü maddesinde yapılan değişiklik ile; uygulama imar planlarında umumi hizmet alanına ayrılan veya kamulaştırılması gereken alanların kamu eline geçmesini sağlama, kamulaştırma yükünü ve kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan sorunları azaltma, nüfusun ihtiyaç duyduğu açık ve yeşil alanların elde edilmesini sağlama yönünde kanuni düzenlemelerin hayata geçirilmesi amaçlanmaktadır. Ayrıca düzenleme ortaklık payına konu kullanımlardan, yol, meydan, ibadet yerleri, park ve çocuk bahçeleri hariç olmak üzere yapı yapılabilecek diğer alanlarda; alanların kamuya geçişi sağlanıncaya kadar maliklerinin talebi halinde ilgili kamu kuruluşunun uygun görüşü alınarak plandaki kullanım amacına uygun özel tesis yapılabilmesine imkan sağlanması öngörülmektedir." ifadelerine yer verilmiştir.
Yine 3194 sayılı Yasanın 18.maddesinin gerekçesinde; "Madde ile; arsa ve arazi düzenlemesi uygulanacak alanlarda umumi hizmet alanına konu kullanımlar netleştirilmekte ve uygulamada birlik sağlanması öngörülmektedir. Buna mukabil düzenleme ortaklık pay oranı da artırılmakta ve düzenleme ortaklık payına ilişkin usul ve esaslar belirlenerek yaşanan tereddütlerin önüne geçilmesi amaçlanmaktadır.
Yapılan düzenleme ile;
- Kadastro ve imar yollarının zaten kamunun kullanımındaki yollar olduğu, yani bir nevi plan öncesi umumi hizmet alanı olduğu değerlendirildiğinden bu alanların ihdasa konu edilmeden, öncelikle imar planıyla belirlenen umumi hizmet alanlarından düşülmesi ve sonrasında düzenleme ortaklık payının hesaplanması öngörülmektedir.
- Sağlıklı ve güvenli yaşam alanları oluşturulurken yapılan imar uygulamalarında kamuya yük getirmeden hareket alanının genişletilmesi, daha hızlı hareket edilmesi ve yasal çerçeve içerisinde kamulaştırma yükünün azaltılması, yıllarca süren kamulaştırma ve mülkiyet problemlerinin önüne geçilmesi ile vatandaşlarımızın mağduriyet yaşamamaları amaçlanmaktadır.
- Mevcut yapılar nedeniyle uygulamada düzenleme ortaklık payının alınamadığı durumlarda, eşitlik ilkesinden hareketle düzenleme ortaklık payı miktarının bedele dönüştürülerek alınması öngörülmektedir.
- Çok hisseli parsellerdeki mülkiyet probleminin, parsel sahiplerinin muvafakatleri olması halinde imar uygulamasıyla çözülmesi ve bu suretle müstakil parsel oluşması sağlanmaktadır.
- Uygulama imar planında hüküm bulunmaması halinde yönetmelikte belirlenen asgari parsel büyüklüklerinin altında parsel oluşturulmasının engellenmesi amaçlanmaktadır." ifadeleri ile açıklama yapıldığı görülmektedir.

- Çok hisseli parsellerdeki mülkiyet probleminin, parsel sahiplerinin muvafakatleri olması halinde imar uygulamasıyla çözülmesi ve bu suretle müstakil parsel oluşması sağlanmaktadır.
- Uygulama imar planında hüküm bulunmaması halinde yönetmelikte belirlenen asgari parsel büyüklüklerinin altında parsel oluşturulmasının engellenmesi amaçlanmaktadır." ifadeleri ile açıklama yapıldığı görülmektedir.
 Yasa'nın 13. ve 18.madde gerekçelerinden de parselasyon yapılırken DOP'tan karşılanması gereken "umumi hizmet alanları" ile kamulaştırılması gereken ve "kamu hizmetine ayrılan yerler" olarak ifade edilen "kamu hizmet alanları" ayrımının yapıldığı açıktır. 
Yasa metni ile gerekçede, herhangi bir tanım verilmiş olmasa da umumi ve kamu hizmet alanlarının farkını ortaya koymaya elverişli verilerin bulunduğu görülmektedir. Eldeki verilerden: Umumi hizmet alanının; arazi ve arsa düzenlemesi (parselasyon) uygulanarak kamunun eline geçirilmesi gereken alanlardan; yol, meydan, park ve çocuk bahçesi gibi üzerinde yapılaşılamayan alanlar ile üzerinde yapı yapılabilecek olup Yasa'da sayma suretiyle tek tek belirlenerek netleştirilen diğer alanların ifade edildiği anlaşılmaktadır. Kamu hizmet alanının ise; umumi hizmet alanlarının dışında kalan ve üzerinde yapılaşmanın olacağı kamulaştırılması gereken alanlar olduğu sonucu ortaya çıkmaktadır.
Açıklandığı üzere Yasa'da açık bir şekilde umumi hizmet alanları ile kamu hizmet alanları ayrımına gidilmiş ve ayrıca üzerinde yapı yapılabilecek olan umumi hizmet alanları sayma suretiyle netleştirilmiştir.
 Yasa'da DOP'tan karşılanacak umumi hizmet alanları sayma suretiyle belirtildikten sonra "gibi umumi hizmet alanları" ifadesine yer verilmek suretiyle zamana, mekana, koşul ve ihtiyaçlara göre güncelleme olanağı bırakıldığından Yönetmeliğin dava konusu edilen ibaresinde yer alan " ... bunun dışında kamusal ihtiyaçlara göre ortaya çıkacak imar planı kararıyla belirlenen diğer umumi... hizmet alanları..." kısmının Yasa'ya uygun olarak düzenlendiği ve bu kısmın hukuka aykırılığından söz edilemeyeceği açık olup belirtilen kısım yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
Öte yandan, Yasa'da sadece umumi hizmet alanları için "gibi" ifadesi kullanılarak  imar planı kararıyla belirlenen umumi hizmet alanlarına ekleme yapılabileceği hükme bağlandığı halde Yönetmelikte "diğer umumi ve kamu hizmet alanları" düzenlemesine yer verilmek suretiyle umumi hizmet alanı dışında kalan kamu hizmet alanlarının da DOP'tan karşılanması olanağı tanınmış ve "gibi" ifadesi kapsamında artırılabileceği düzenlenmiştir.
Buna göre, Yönetmeliğin dava konusu edilen ibaresinde yer alan "kamu hizmet alanları" kısmının Yasa'daki DOP'un sadece umumi hizmet alanlarından karşılanacağına ilişkin hükmü genişleterek kamu hizmet alanlarının da DOP'tan karşılanmasına olanak tanıdığı görülmektedir.

Buna göre, Yönetmeliğin dava konusu edilen ibaresinde yer alan "kamu hizmet alanları" kısmının Yasa'daki DOP'un sadece umumi hizmet alanlarından karşılanacağına ilişkin hükmü genişleterek kamu hizmet alanlarının da DOP'tan karşılanmasına olanak tanıdığı görülmektedir.
İdarelerin, yönetmeliklerle yapacakları düzenlemelerin normlar hiyerarşisi gereği üst hukuk normlarına uygun olması, düzenlemenin kanunlarla idarelere tanınan yetkiler çerçevesinde ve kanunla belirlenen sınırlara bağlı olarak, tamamlayıcı, açıklayıcı ve üst normların uygulanmasına yönelik olması gerekmektedir. Yönetmelik hükümleri ile idareye Yasayla düzenlenmemiş bir yetkinin verilmesi veya verilen yetkinin sınırlarının genişletilmesi mümkün değildir.
Bu itibarla, dayanağı Yasa'ya uygunluk göstermeyen dava konusu ibarenin belirtilen kısmının iptaline karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
Ancak, iptali istenilen Yönetmelik ibaresinin "Diğer umumi ... hizmeti alanları." kısmının dayanağı Yasa'ya uygun olarak düzenlendiği anlaşıldığından bu kısmın hukuka aykırılığında söz edilememekte olup bu kısım yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
Yönetmeliğin 14. maddesinin 2. fıkrasında yer alan "aşağıdaki öncelik sırasına göre" ibaresi yönünden; 3194 sayılı İmar Yasası'nın 7181 sayılı Yasa ile değişik 18.maddesinin 3.fıkrasında; "Düzenleme ortaklık payları, düzenlemeye tabi tutulan yerler ile bölgenin ihtiyacı olan yol, meydan, park, otopark, çocuk bahçesi, yeşil saha, ibadet yeri ve karakol, Milli Eğitim Bakanlığına bağlı öğretime yönelik eğitim tesis alanları, Sağlık Bakanlığına bağlı sağlık tesis alanları, pazar yeri, semt spor alanı, toplu taşıma istasyonları ve durakları, otoyol hariç erişme kontrolünün uygulandığı yol, su yolu, resmî kurum alanı, mezarlık alanı, belediye hizmet alanı, sosyal ve kültürel tesis alanı, özel tesis yapılmasına konu olmayan ağaçlandırılacak alan, rekreasyonalanı olarak ayrılan parseller ve mesire alanları gibi umumi hizmet alanlarından oluşur ve bu hizmetlerle ilgili tesislerden başka maksatlarla kullanılamaz. Düzenlemeye tabi tutulan alan içerisinde bulunan taşkın kontrol tesisi  alanlarının, bu fıkrada belirtilen kullanımlar için düzenleme ortaklık payı düşülmesini müteakip kalan Hazine mülkiyetindeki alanlardan karşılanması esastır. Ancak taşkın kontrol tesisi için yeterli alanın ayrılamaması durumunda, düzenleme ortaklık payının ikinci fıkrada  belirtilen oranı aşmaması şartıyla, düzenlemeye tabi diğer arazi ve arsaların yüz ölçümlerinden bu fıkradaki kullanımlar için öncelikle düzenleme ortaklık payı ayrıldıktan sonra ikinci fıkrada belirtilen orana kadar taşkın kontrol tesisi için de ayrıca pay ayrılır. Kapanan imar ve kadastro yollarının öncelikle düzenleme ortaklık payına ayrılan toplam alandan düşülmesi esastır.

" hükmüne, aynı maddenin 5.fıkrasında; "Düzenleme ortaklık paylarının toplamı, üçüncü fıkrada sözü geçen umumi hizmetler için, yeniden ayrılması gereken yerlerin alanları toplamından az olduğu takdirde, eksik kalan miktar, tescil harici alanlardan veya muvafakat alınmak kaydıyla; kamuya ait taşınmazlardan ya da Hazine mülkiyetindeki alanlardan karşılanır. Bu yöntemlerle karşılanamaması hâlinde belediye veya valilikçe kamulaştırma yoluyla tamamlanır." hükmüne ve 6.fıkrasında; "Herhangi bir parselden bir miktar sahanın kamulaştırılmasının gerekmesi halinde düzenleme ortaklık payı, kamulaştırmadan arta kalan saha üzerinden ayrılır." hükmüne yer verilmiştir.
Yukarıda yer verilen 3.fıkrada, DOP alınacak alanlar için bir sıralama yapılmadığı, yani Yasa'da "sırasıyla" ibaresinin kullanılmadığı görülmektedir. Bu bağlamda, Yasa'da DOP'tan karşılanacak alanlar arasında bir sıralama bulunmamakla beraber eğer bir sıralama olacaksa Yasa'daki sıralamaya uyulması gerekmekte olup DOP oranının %45'ten fazla çıkması halinde de Yasa'daki sıraya göre %45'e denk gelen kamu alanının ayrılması ve fazla gelen kamu alanının kamulaştırılması suretiyle DOP oranının %45'e düşürülmesinin sağlanması gerekmektedir.
Bu itibarla, sıralama sadece parselasyon işlemi sırasında yapılacak olan kamulaştırma için önemli olup kamulaştırmanın parselasyonu yapacak idare tarafından ve parselasyon işlemi tamamlanmadan yapılması ve parselasyon işlemi yapıldıktan sonra özel mülkiyette kamulaştırılması gereken herhangi bir kamu alanının kalmaması gerekmektedir. Bu husus Yasa'nın 18.maddesinin 5.fıkrası gereği olmasının yanı sıra anılan 18.madde hükümleri ile amaçlanan parselasyon işlemi sonucunda kamu alanlarının kamunun eline geçmiş olmasının ve imar planına göre yapılaşılabilecek düzgün imar parsellerinin elde edilmiş olmasının da bir gereğidir. Zira parselasyon işleminin tamamlanmasından sonra kamulaştırılacak kamu alanının kalması parselasyonu hukuka aykırı hale getirir.
Öte yandan, parselasyon işlemi yapılırken parselasyonu yapan idare, görev alanına giren kamu alanlarını kamulaştırabilir. Diğer kamu alanlarını da DOP'tan elde etmesi gerekir. Bu durumda, Yasa'da yer almamasına rağmen DOP oranının %45'e düşürülmesi için hangi alanların DOP'tan hangi alanların kamulaştırma suretiyle elde edileceğine ilişkin idarenin takdir yetkisinin kaldırılarak sıralama suretiyle Yönetmelikte bunun belirlenmesinde hukuka uyarlık bulunmamaktadır.

Öte yandan, parselasyon işlemi yapılırken parselasyonu yapan idare, görev alanına giren kamu alanlarını kamulaştırabilir. Diğer kamu alanlarını da DOP'tan elde etmesi gerekir. Bu durumda, Yasa'da yer almamasına rağmen DOP oranının %45'e düşürülmesi için hangi alanların DOP'tan hangi alanların kamulaştırma suretiyle elde edileceğine ilişkin idarenin takdir yetkisinin kaldırılarak sıralama suretiyle Yönetmelikte bunun belirlenmesinde hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
Diğer yandan, dayanağı imar planında yer alan umumi hizmet alanlarının hangilerinin parselasyona ilişkin düzenleme sahası kapsamında kalacağı her parselasyon planında farklılık gösterebilmektedir. İdarelerin parselasyona ilişkin düzenleme sınırının geçirilmesinde mevzuatta DOP kapsamında sayılan kullanımların oransal olarak dengeli şekilde dağıtılmasına yönelik etaplama yapması, uygulamada adaletli davranılması için bir gerekliliktir. Diğer bir deyişle DOP, imar planının hangi kısmının parselasyon düzenleme sahası olarak belirleneceğine (düzenleme sınırının geçirilmesine) etki eden önemli bir faktör olarak karşımıza çıkmaktadır. Başlı başına ayrıntılı bir teknik çalışma gerektiren bu durumun, DOP kullanımları arasında öncelik sıralaması getirildiğinde ve özellikle kamulaştırma da yapılması gerekmesi durumunda iyice zorlaşacağı açıktır. Kaldı ki, DOP'a konu alanlarının %45'den fazla olması durumunda uyulması gereken usul, 3194 sayılı Yasa'nın 18.maddesinin 5.fıkrasında belirtilmiştir. 
3194 sayılı Yasanın 18.maddesinin 4.fıkrasında "Üçüncü fıkrada belirtilen, bölgenin ihtiyacına ayrılan alanlardan belediye hizmetleri ile ilgili olanlar bu amaçlarla kullanılmak kaydıyla ilgili belediyesi adına, diğer alanlar ise imar planındaki kullanım amacı doğrultusunda bu amacı gerçekleştirecek olan idareye tahsis edilmek üzere Hazine adına tescil edilir.", 5.fıkrasında "Düzenleme ortaklık paylarının toplamı, üçüncü fıkrada sözü geçen umumi hizmetler için, yeniden ayrılması gereken yerlerin alanları toplamından az olduğu takdirde, eksik kalan miktar, tescil harici alanlardan veya muvafakat alınmak kaydıyla; kamuya ait taşınmazlardan ya da Hazine mülkiyetindeki alanlardan karşılanır. Bu yöntemlerle karşılanamaması hâlinde belediye veya valilikçe kamulaştırma yoluyla tamamlanır.", 6.fıkrasında "Herhangi bir parselden bir miktar sahanın kamulaştırılmasının gerekmesi halinde düzenleme ortaklık payı, kamulaştırmadan arta kalan saha üzerinden ayrılır." hükümlerine yer verilmiştir.

Yönetmelik'in 15.maddesinin 2.fıkrasında ise, Yasa hükmünden farklı bir düzenlemeye gidilmiş ve DOP kullanımlarından hangileri olduğu ayrıntılı olarak belirtilen bir bölümünün valilikçe veya ilgili kamu hizmetini yürütmekle görevli kamu kurumunca, bir bölümünün, belediye veya il özel idaresince, bir bölümünün ise hem belediyece hem de hizmeti verecek idarece kamulaştırılacağı öngörülmüştür. Yönetmelikte yapılan düzenlemenin Yasa'da yer alan kamulaştırmanın belediye veya valilikçe yapılacağına ilişkin hükümle uyumsuz olduğu görülmektedir.
Bu itibarla, parselasyon düzenleme sahası kapsamında kalan umumi hizmet alanlarının toplamının %45'ten fazla olması ve fazla olan kısmın bulunuyor ise, tescil harici alanlardan veya muvafakat alınmak kaydıyla kamuya ait taşınmazlardan ya da Hazine mülkiyetindeki alanlardan karşılanmasına rağmen bu alanların da yeterli gelmemesi durumunda kamulaştırma yapılması gerekmekte olup DOP alanlarının bir sıralama esas alınarak belirlenmesi halinde kamulaştırmanın nasıl ve hangi suretle yapılacağı ayrı bir sorun olarak karşımıza çıkmaktadır. Zira DOP'un kamulaştırmadan arta kalan saha üzerinden ayrılması gerektiğinden, önce umumi hizmet alanları toplamının düzenleme sahasının toplam alanına oranının hesaplanması, bulunan oranın %45'i aşması halinde, Yasa'nın izin verdiği alanlardan karşılanmak suretiyle oranın %45'e düşürülmeye çalışılması ve bu sağlanamadı ise kalan %45'e kadarki kısmın kamulaştırılacak alan olarak belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirleme yapılırken DOP'un kamulaştırmadan arta kalan saha  üzerinden alınması Yasa'nın açık hükmü gereğidir. 
 Yönetmelikte düzenlenen sıralamaya ilişkin bir diğer konu ise; sıralamada yer alan kullanımların parselasyon sahasında yer aldığı ölçüde DOP'a ve kamulaştırmaya konu edileceği düşünülürse, Yönetmelikte belirtilen sıralamada yer alan kullanımlardan bir kısmının düzenleme sahasında bulunmaması veya düzenleme sahasında bulunup da sıralamada alt sıralarda yer alması durumunda ne yapılacağının belirtilmemesidir. Bu durumda sıralamada yer alan bir alt kullanıma geçileceği düşüncesi ise yorumdan öteye bir anlam ifade etmemekte olup belirtilen hususa ilişkin teknik eksiklik bulunduğu gerçeğini değiştirmemektedir.

Ayrıca, Yasa'da sadece belediye ve valilikçe kamulaştırma yapılacağı kurala bağlandığından Yönetmelikte diğer idarelerin sorumluluğunda kamulaştırma yapılması gereken alanlar yönünden yetki ve sorumluluk hususunda Yasayla uyumsuzluk oluştuğu, öte yandan kamulaştırmayı yapacak idareler imar planındaki kullanım kararına göre farklılık göstereceği için parselasyon sahasında kalan kullanımlar bakımından bir idarenin sorumluluğunun ağır basması halinde kamulaştırma külfetinin tamamının/tamamına yakının o idarede kalması sorununun da çözümsüz bırakıldığı görülmektedir. Özellikle sıralamanın ilk sıralarında belediyelerin hizmet alanına giren kullanımların yer alması nedeniyle bu alanların DOP'tan karşılanması gerekeceğinden kamulaştırma külfetinin büyük ölçüde belediyeler dışındaki idarelerde kalacağı anlaşılmaktadır. 
Parselasyon işlemlerinin özellikleri ve tekniği gereği, her düzenleme sahasına denk gelecek olan umumi ve kamu hizmeti alanları değişiklik gösterecek olmakla birlikte, bu alanların nitelikleri ve büyüklükleri ile düzenleme ortaklık payına olan etkileri de değişkenlik gösterebilir. Bu halde düzenlemeyi yapacak idarenin yapması gereken, her bir düzenleme sahası özelinde; düzenleme sahasının büyüklüğü, imar planı kararlarında öngörülen umumi ve kamu hizmet alanlarından hangilerinin arazi ve arsa düzenlemesi yapılacak olan sahaya denk geldiği, bu şekilde DOP'tan karşılanacak olan kullanımların düzenleme sahasındaki konumu ve büyüklüğü gibi değişkenlik gösterecek tüm unsurları bir arada değerlendirerek kamu yararına en uygun olacak ve bireysel menfaatleri de ölçüsüz zedelemeyecek şekilde belirleyeceği sıra üzerinden kamulaştırma yapmaktır. 
Bunun aksi bir tutumla, DOP'tan karşılanacak olan alanlar arasında belirli bir önem ve öncelik sırası gözetilerek, uygulamayı yapacak olan idarenin bağlı yetkiye tâbi tutulması uygulamada yukarıda belirtildiği şekilde kamu yararına uygun olmayan sonuçlara sebep olacağından dayanak Yasa'da bulunmayan bir sıralamanın Yönetmelik ile öngörülmesinde hukuka ve kamu yararına uyarlık bulunmadığı anlaşılmakta olup anılan ibarelerin iptali gerektiği düşünülmektedir.
 Yönetmeliğin 14. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendindeki "kamuya ait kreş alanları", (e) bendindeki "Kent meydanı, kent parkı, spor alanı", (g) bendindeki "teknik altyapı alanı, kamuya ait trafo alanı", (i) bendindeki "otogar alanı" ibareleri yönünden;
Dava konusu Yönetmeliğin 14. maddesinin 2. fıkrasında yer alan "Düzenleme ortaklık paylarının aşağıdaki öncelik sırasına göre alınması esastır." ibaresi yönünden, böyle bir öncelik sırası yapılmasının 3194 sayılı Kanun'a aykırı olduğu belirlenmiş olduğundan; anılan sıralama içerisinde öngörülen (b) bendindeki "kamuya ait kreş alanları", (e) bendindeki "kent meydanı, kent parkı, spor alanı", (g) bendindeki "teknik altyapı alanı, kamuya ait trafo alanı" ve (i) bendindeki "otogar alanı" ibarelerinde de hukuka uyarlık görülmemekte olup iptallerinin gerektiği düşünülmektedir.

5. Yönetmeliğin 14.maddesinin 4.fıkrası yönünden,
Danıştay Altıncı Dairesinin yerleşik kararlarında; parselasyon işlemi yapılırken düzenleme alanında kapanan kadastral yolların bulunması durumunda, kamu alanlarına ayrılan yerlerden bu kapanan kadastral yollar düşülerek düzenleme ortaklık payının hesaplanması ve düzenlemeye giren parsel maliklerinden bu miktarın alınması suretiyle şahıs arazilerinden daha fazla oranda DOP kesilmesinin engellenmesinin amaçlandığı görülmektedir.
Nitekim 3194 sayılı Yasa'nın 18.maddesinin 3.fıkrasına eklenen hükümden önce Anayasa Mahkemesi'nin 12/01/2012 tarih ve E:2011/23, K:2012/3 sayılı kararında, kapanan ya da açığa çıkan yol veya yol parçalarının kamu malı niteliğini kaybederek idarenin özel malı haline geleceği ve kamu mallarına ilişkin korumanın ortadan kalkacağı, bu nedenle 21.maddede açığa çıkan bu taşınmazların tapu sicilinin sağladığı güvenceden yararlanabilmesi için tapu siciline tescilinin öngörüldüğü, idarenin, İmar Yasası'nın 18.maddesi gereği parsellerin yeniden düzenlenmesinde, eski yol parçalarını özel kişilerin arsaları ile birleştirebileceği, eğer yeniden kamu yararına tahsis edilmezse, idarenin özel hukuk rejimi çerçevesinde bu malları tasarruf edebileceği, gerekirse satabileceği, Anayasa'nın 125. maddesine göre, idarenin her türlü eylem ve işlemlerine karşı yargı yolunun açık olduğu, idarenin keyfi uygulamalara sapması halinde buna karşı adlî ve idarî yargıda dava açılabileceği, sonuç olarak Tapu Yasası'nın 21.maddesinin Anayasa'ya aykırı olmadığı, ancak  idarenin yeni bir kararla bu taşınmazları kamu yararına tahsis ederek kamu malına da dönüştürebileceği  vurgulanmıştır.
 Dolayısıyla, Tapu Yasası'nın 21. maddesine göre belediye adına tescil edilen kadastral yolun özel hukuk rejimine tâbi olabilmesi için anılan kadastral yolun bulunduğu alanda yapılacak parselasyona ilişkin düzenleme sınırı içinde umumi hizmetlere ayrılan alanın bulunmaması gerekmektedir. 
Öte yandan, parselasyon işleminin yasal amacı ve düzenlenişi dikkate alınarak konu ele alındığında, parselasyona ilişkin düzenleme sınırı içinde umumi hizmetlere ayrılan alanın bulunmaması gibi bir ihtimalin, pek de olasılık dahilinde bulunmadığı açıktır. Bu nedenle, normal koşullarda DOP'tan düşülmesi gereken bu alanların DOP'tan düşülmeyerek imar parseli oluşturulması suretiyle ilgili idareler adına tescil edilmesi hususunun titizlikle irdelenmesi gerekmektedir. Bu kapsamda düzenleme sınırının, hatalı şekilde belirlenip belirlenmediği ayrıntılı olarak incelenmeli ve söz konusu alanların DOP'ta kullanılmasına olanak tanınacak şekilde düzenleme sınırı belirlenmesinin öncelenmesi gerektiği yönüyle değerlendirme yapılmalıdır.