muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/3484, Karar No: 2024/1899, Tarih: 30.04.2024

. maddesine eklenen 10. fıkra yönünden, taahhüt süresinin yirmi dört ayı geçemeyeceğine ilişkin kuralın sözleşme hürriyetine müdahale niteliği taşıdığı gibi sektör gerçeklikleriyle de bağdaşmadığı, kurumsal aboneliklerdeki müşteri ihtiyaçları uyarınca taahhüt sürelerinin 24 aydan uzun olmasının gerekebildiği; Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 12. maddesine eklenen 11. fıkra yönünden, süreci ve hükümleri belli olmayan bir uygulama üzerinden aboneye cayma bedelsiz fesih hakkı tanınmasının hukuki güvenlik ve belirlilik ilkelerine aykırı olduğu, yapılacak tespitlerde internet erişim hizmetlerinde sözleşme özetinde yer alan veri hızlarının dikkate alınacağı öngörülmüşse de, abonelerin paket değişimlerinde sözleşme değişikliği yapılmadığı, dolayısıyla veri hızında talep halinde düşüş veya artış yaşanabildiği, abone tarafından kullanılmakta olan hız ölçümünün ve tespitinin kim tarafından yapılacağı, hangi zaman kesitinde hangi oransal farkın makul görüleceği, bu durumun kaç kez oluşmasının tespiti geçerli kılacağı gibi hususların önem taşıdığı, aboneye cihazın kalan bedeli hariç cayma bedelsiz fesih hakkı tanınmasının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu; Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 17. maddesinde yapılan değişiklik yönünden, abonenin fatura bedelini süresi içerisinde ödememesi halinde hizmetin kısıtlanması ve durdurulması uygulamalarının yeniden düzenlendiği, gerçekleştirilen değişikliklerin sözleşme serbestisi ilkesine aykırı olduğu, işletmecilerin tahsilat süreçlerine önemli ölçüde müdahale niteliği taşıdığı, tüketici menfaatine aykırı düzenlemenin amaç yönünden de hukuka aykırı olduğu, Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 17. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında yapılan değişiklik doğrultusunda “kuvvetli bir şüphenin bulunması halinde” hizmetin kısıtlanması veya durdurulması imkanının ortadan kalktığı, tüketicilerin menfaatine olan bu uygulamanın kaldırılmasına ilişkin düzenlemenin kamu yararı amacı taşımadığından hukuka aykırı olduğu, dava konusu düzenlemeden önce Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 17. maddesinde hukuka aykırı ya da hileli bir faaliyetin varlığı konusunda kuvvetli bir şüphenin bulunması halinde hizmetin kısıtlanması veya durdurulması mümkün iken yeni düzenlemede bu ifadelerin madde metninden çıkarıldığı, hukuka aykırı ya da hileli bir faaliyetin varlığı konusunda kuvvetli bir şüphenin bulunması halinde hattın kısıtlanması/durdurulmasının abone lehine olduğu halde dava konusu düzenlemenin hangi amaçla tesis edildiği anlaşılamadığı, Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 17. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında yapılan değişikliğin işletmecilerin tahsilat süreçlerinin yönetilmesine ilişkin orantısız bir müdahale içerdiği, Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 17. maddesinin ikinci fıkrası kapsamında yapılan değişiklik çerçevesinde sektörün bu yönde bir ihtiyacı olmamasına rağmen kısıtlama ve durdurulma tanımı yapılmasının tüketici menfaatlerine aykırı olduğu, Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 17

. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında yapılan değişikliğin işletmecilerin tahsilat süreçlerinin yönetilmesine ilişkin orantısız bir müdahale içerdiği, Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 17. maddesinin ikinci fıkrası kapsamında yapılan değişiklik çerçevesinde sektörün bu yönde bir ihtiyacı olmamasına rağmen kısıtlama ve durdurulma tanımı yapılmasının tüketici menfaatlerine aykırı olduğu, Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 17. maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi kapsamında yapılan değişikliğin sektör gerçekleri, kamu yararı ve tüketici menfaatleri ile çeliştiğinden hukuka aykırı olduğu, bilgilendirmelerde bulunulması gereken husular arasında "hizmetin kısıtlanma ve durdurulma gerekçesi ve kriterleri" ifadesine yer verilmiş olmakla birlikte bu kriterlerin neler olduğu, nasıl ve hangi şartlar altında belirleneceğinin belirsiz olduğu, Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 17. maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi kapsamında yapılan değişiklik ile abonelerin kısıtlanma süresi makul olmayan bir şekilde sınırlandırılarak tüketicilerin haberleşme hürriyetine müdahale edildiği, dar gelirli abonelerin işletmecilerin sağladığı ödeme kolaylığı avantajlarından faydalanma süresinin azaltıldığı, Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 17. maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi kapsamında yapılan değişiklik ile işletmecinin doğmuş olan alacak haklarına orantısız bir müdahale yapıldığı, sektörel yetkilendirme ve ürün çeşitliliği değerlendirildiğinde sınırlı sayıda ücret kalemlerinin belirlenmesi şeklinde düzenleme yapılması kabul edilebilir bir durum olmadığı, Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 17. maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi kapsamında yapılan değişiklik doğrultusunda tüketici menfaatleri ile çelişen bir düzenleme yapıldığından ilgili maddenin hukuka aykırı olduğu, işletmecilerin tahsilat yönetimi süreçlerinde belli objektif kriterler ile belli aboneler için farklı süreçler yürüttüğü, kurumsal büyük ölçekli aboneler ile kamu kurum ve kuruluşlarının bazılarında iletişimin kesilmesinin yaratacağı sorunlar ve oluşabilecek mağduriyet dikkate alınarak kısıtlama uygulanmadığı, gecikmeli de olsa faturaların ödeneceği konusunda kamu kurumlarının şifahi yönlendirmeleri veya talimatları olabildiği, bu nedenle, “abonenin ispatlanabilir irade beyanını alarak hizmet sunumuna ve ücret tahakkukuna devam edebilir” şeklindeki bir usulün, mevcut koşullarda, kamu /resmi ve yerel yönetimler için uygulanmasının mümkün olmayacağı, zira kamu düzeninin bozulmaması için hizmetin sürekliliğinin gerektiği kurumlarda, yetkili kişiden belge alınması, alınamaması halinde kısıtlama yapılması ve bunun her bir fatura için ayrı ayrı yapılmasının fiilen imkansız olduğu, Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 17. maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi kapsamında yapılan değişikliğin belirlilik ilkesine aykırı olduğu gibi fiili duruma da uygun olmadığı, Elektronik Haberleşme Sektörüne İlişkin Tüketici Hakları Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 15

. maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi kapsamında yapılan değişikliğin belirlilik ilkesine aykırı olduğu gibi fiili duruma da uygun olmadığı, Elektronik Haberleşme Sektörüne İlişkin Tüketici Hakları Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 15. maddesi yönünden, sektör için oldukça önemli ve yapısal değişiklikleri öngören düzenleme için 42 gün gibi makul olmayan bir uyum sürecinin belirlendiği, bu kadar kısa sürede işletmecilerin iç süreçlerine ilişkin köklü değişiklikler yapılmasının beklenilmesinin hayatın olağan akışına ve hakkaniyete aykırı olduğu, işletmecilerin idari yaptırım riski ile karşı karşıya bırakacak nitelikte düzenlemenin sebep ve amaç yönünden hukuka aykırı olduğu, dava konusu işlem tesis edilirken kurumsal  abonelerin göz önünde bulundurulmadığı, kurumsal aboneler açısından sözleşmelerin içerikleri ve dinamikleri itibarıyla uygulanma imkanı bulunmayan ve uygulanmasına gerek olmayan düzenlemelerin getirildiği ileri sürülmüştür.

DAVALININ SAVUNMASI : Usul yönünden, davanın süresinde açılmadığının tespiti halinde süre aşımı yönünden reddine karar verilmesi gerektiği; esas yönünden ise, mevcut bir yönetmeliğin özellikle de tüketicilerin hak ve menfaatlerinin korunmasını hedefleyen bir düzenlemenin çağın gerekleri, yerel ihtiyaçlar ve uygulanması kabil çerçeve mevzuatın sınırları dikkate alınmak suretiyle güncellenmesinin kamu yararına en üst seviyede hizmet etme amacı taşıdığı ve bu yönde tesis edilen idari işlemlerin tüm unsurları yönüyle hukuka uygun olduğu, mezkûr kuralların taslak aşamasında da kamuoyu ve işletmeci görüşlerine açıldığı, Yönetmeliğin hazırlanması aşamasında Mevzuat Hazırlama Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik kapsamında yer verilen kurallara ve bu minvalde “Görüş alma” başlıklı 6. maddeye riayet edildiği, davacı tarafından görüş alınmadığı hususunda örnek gösterilen taslak 12. madde için 24/11/2021 tarihinde gerçekleştirilen ve davacı temsilcilerinin de yer aldığı toplantıda anılan maddenin işletmecilerle paylaşıldığı ve değişikliğe ilişkin görüş ve değerlendirmelerin alındığı; Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 7. maddesinin 1. fıkrasında yapılan değişiklik yönünden incelenmesinden, 7247 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5809 sayılı Kanun'un 50. maddesinde yapılan değişiklik gereğince ve Elektronik Haberleşme Sektöründe Başvuru Sahibinin Kimliğinin Doğrulanma Süreci Hakkında Yönetmelikle (Kimlik Doğrulama Yönetmeliği) uyumlaştırılmasının sağlanması amacıyla düzenleme yapıldığı, işletmecinin abonelik sözleşmesini onayladıktan sonra sözleşmeyi elektronik ortamda iletmesinin Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 7. maddesinde yer alan yükümlülüğün Kimlik Doğrulama Yönetmeliği kapsamındaki uygulaması olduğu, bu yükümlülüğü yerine getirmeksizin ücretlendirmeye başlamamasının büyük bir yük veya sözleşmeyi zorlaştırıcı herhangi bir nitelik taşımadığı, abonenin sözleşmesinin işletmeci tarafından da onaylanmış yani sonuçlandırılmış halini görmeyi istemesinin son derece makul bir talep olduğu, kaldı ki Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 7. maddesinin birinci fıkrasının değişiklik öncesi hali ile Kimlik Doğrulama Yönetmeliği’nin 9. maddesinin üçüncü fıkrasına atıf yapılmakla yetinildiği, mezkûr fıkradaki işletmecinin yükümlülüğün söz konusu işlem belgesini elektronik ortamda iletmekle sınırlı olduğu, işletmeciden işlem belgesini aboneye elden teslim etmesi veya posta yoluyla iletmesinin beklenmediği, hızlı ve basit bir sürecin öngörüldüğü; Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 7. maddesinin 7

. maddesinin birinci fıkrasının değişiklik öncesi hali ile Kimlik Doğrulama Yönetmeliği’nin 9. maddesinin üçüncü fıkrasına atıf yapılmakla yetinildiği, mezkûr fıkradaki işletmecinin yükümlülüğün söz konusu işlem belgesini elektronik ortamda iletmekle sınırlı olduğu, işletmeciden işlem belgesini aboneye elden teslim etmesi veya posta yoluyla iletmesinin beklenmediği, hızlı ve basit bir sürecin öngörüldüğü; Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 7. maddesinin 7. fıkrasında yapılan değişiklik yönünden, davacının bu başlık altındaki iddialarının tüketici hak ve menfaatleri ile hukuk düzenine yönelik endişelerden çok ticari kaygılarla öne sürüldüğü, yapılan değişiklik öncesinde işletmecilerin tüketicilerle kurduğu abonelik sözleşmeleri ile sözleşmelerin kuruluş safhası için gerekli olan bilgi ve belgeleri saklama yükümlülüklerinin bulunduğu, kişisel veriler konusunda ihtisas kurumu olan Kişisel Verileri Koruma Kurumu (KVKK) tarafından dava konusu işbu maddeye ilişkin olarak kişisel verilerin muhafaza sürelerine ilişkin üst sınır belirlenmesinin uygun olacağı şeklinde görüş bildirildiği Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 7. maddesine eklenen 13. fıkrası yönünden, sahtecilik vakalarının (kişilerin bilgileri ve rızaları dışında hat tesisi) yazılı sözleşme sahasına kaymasını engellemek amacıyla yazılı sözleşmelerde kişilerin kimliklerinin doğrulanması için ilave tedbirler getirildiği, kural ile abonelik sözleşmesi kurma yönündeki irade sahibi kişilerin kimliklerinin güvenli yöntemlerle doğrulanmasının sağlanmasının amaçlandığı olduğu, Kanundan doğan usul ve esaslar belirleme yetkisi kapsamında açık hatların önlenmesi amacıyla tedbir alındığı, abonelik sözleşmelerinin kurulması sırasında kişilerin bir başkası adına abonelik sözleşmesi yapmasının engellenmesi için geçmiş dönemde de pek çok tedbir alındığı, Türk Borçlar Kanunu'nun 1. maddesi kapsamında dava konusu kuralın amacının da yazılı olarak kurulan sözleşmelerde kişilerin kimliğinin doğrulanmasına ilişkin önlem alınarak sözleşmenin gerçek taraf iradesi ile kurulmasını sağlanması olduğu, Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 12. maddesine eklenen 10. fıkra yönünden, Kurum'a iletilen tüketici şikâyetlerinde taahhüt süresi uzun olan aboneliklerin tüketicileri bir işletmeciye bağlı kıldığının belirtildiği, bu durumdan tüketicilerle birlikte sektörel rekabetin de olumsuz etkilendiğinin gözlemlendiği, EECC'de (Avrupa Elektronik Haberleşme Kanunu) dikkate alınarak hazırlanan dava konusu düzenlemenin tüketici yararına olduğu, ayrıca tüm aboneler açısından kapsayıcı ve koruyucu bir düzenleme yapılmasının amaçlandığı, 5809 sayılı Kanun'da sadece “abone” tanımı yapıldığı, “kurumsal” ve “bireysel” abone şeklinde farklı iki tanım yapılmadığı, Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 12. maddesine eklenen 11

. maddesine eklenen 11. fıkrası yönünden, ülkenin ulusal geniş bant stratejisinde belirlenen bağlanabilirlik hedeflerine ulaşmasına katkı sağlanmasının teşvik edilmesi suretiyle rekabetin arttırılması, tüketici mağduriyetlerinin giderilmesi ve şeffaflığın sağlanması adına Kurum tarafından belirlenecek teknik kriterler çerçevesinde tüketicilere yararlandıkları hizmetin hızına ilişkin hız ölçümü yapmaları ve hizmetin belirlenen seviyede olmaması halinde cayma bedeli ödenmeksizin fesih hakkı tanınmasına imkan veren Adrese Dayalı İnternet Hizmet Kalitesi Ölçümüne ilişkin  düzenleme yapılmasının elzem olduğu, sözleşme koşullarında ifade edilen ve tüketicinin internet erişim hizmetlerini, hizmetin anlamına uygun bir hizmet kalitesi seviyesinde kullanmasını temin eden düzenlemenin tüketiciler lehine belirliliği temin ettiği, ayrıca teknik detayların Kurum'ca belirleneceği madde metninde belirtildiğinden hukuk devleti ilkesi ve hukuki öngörülebilirliğin temin edilmesinin öngörüldüğü, uluslararası ülke uygulamalarında ve yasal düzenleyici çerçevede de bu yönde düzenlemelere yer verildiği ve tüketicinin başlangıç itibarıyla taahhüt edilen hizmet kalitesi koşullarında hizmet alabilmesinin temin edildiği, 2015/2120 sayılı AB Tüzüğü'nün "Açık internet erişiminin sağlanması için şeffaflık önlemleri (Transparency measures for ensuring open internet Access)" başlıklı 4'üncü maddesinin dördüncü fıkrasında bu hususa işaret edildiği ve hizmet kalitesi seviyesinin sağlanamaması durumunda ulusal hukuka göre tüketiciye sunulan haklarını kullanabilmesi imkânından bahsedildiği, dava konusu düzenlemenin yürürlük tarihinin 31/12/2022 olarak belirlendiği, usul ve esasların belirlenmesi hususunda gerekli çalışmaların yapılmasına devam edildiği, işletmecinin  Türk Ticaret Kanunu hükümleri kapsamında basiretli bir tacir gibi davranma yükümlülüğü olduğu, sabit geniş bant internet hizmetlerine ilişkin olarak Almanya ve İtalya gibi AB ülkelerinde bireylerin hız ölçümü yaparak tespit/tevsik edebilecekleri mekanizmaların kurulduğunun bilindiği, işletmecinin gereği gibi hizmet sunmaması, salt hizmetin sunumu için gerekli olan maliyetleri de yükleyerek tüketicinin sözleşmeden çıkışını hakkaniyete uygun olmayan ve öngörülebilirliği zorlaştıran yöntemlerle engellemesi çabası olduğu, düzenleme ile de taraf menfaatleri arasındaki dengesizliğin giderilmesi ve tüketici lehine koşulların orantılı bir şekilde eşitlenmesinin amaçlandığı, tüketicinin bir hizmet bakımından ilgili taahhütten ve taahhüt kapsamındaki yükümlülüklerden belirli koşulların sağlanması halinde cayma bedelsiz çıkabilmesinın öngörüldüğü; Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 17. maddesinde yapılan değişiklik yönünden, Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 17. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yapılan değişiklik ile, tüketicilerin hak ve menfaatlerinin korunmasının amaçlandığı ve nihayetinde kamu yararı gözetildiği; Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 17. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde, 5809 sayılı Kanun'un 52

. maddesinde yapılan değişiklik yönünden, Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 17. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yapılan değişiklik ile, tüketicilerin hak ve menfaatlerinin korunmasının amaçlandığı ve nihayetinde kamu yararı gözetildiği; Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 17. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde, 5809 sayılı Kanun'un 52. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca abone tarafından faturaların ödenmemesi halinde hizmetin kesilmesinde uygulanacak işlemler ve bu maddeye ilişkin usul ve esasları belirlemek yönünden Kurum'un görevli ve yetkili olduğu, bu görev ve yetkiler çerçevesinde tüketici hak ve menfaatlerinin korunmasını teminen ilgili alanda düzenleme yapılmasına açıkça ihtiyaç olduğu, bu gereksinim, devam eden faturalandırmalar ve muğlak uygulamalar nedeniyle tüketiciler aleyhine tesis edilen icra dosya sayısındaki artışın yargı sistemindeki iş yüküne olumsuz etkisi kapsamında da net olarak görülebildiği, bu sebeplerle Kurumca hizmetin kısıtlanması, durdurulması ve abone onayı ile devamına ilişkin çerçeve teşkil edecek bazı ana hatların düzenlendiği, Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, 5809 sayılı Kanun'un 6. maddesinin birinci fıkrasında yer alan (c) ve (j) bentleri çerçevesinde tüketici ve son kullanıcıların haklarının korunmasının Kurum'un görevleri arasında sayıldığı, hizmetin kısıtlanması veya durdurulmasına yönelik işletmeciler tarafından farklı uygulamaların söz konusu olması nedeni ile sektörde yeknesaklığın sağlanması, tüketicilerin muhatap oldukları muğlak ve farklılık arz eden uygulamaların netleştirilmesi, bu vesileyle tüketici hak ve menfaatlerinin korunmasını teminen söz konusu düzenlemede değişiklik yapılması cihetine gidildiği, uluslararası alanda da bu yönde düzenlemelere yer verildiği; Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 17. maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde, tüketicilerin muhatap oldukları uygulamaları bilmesinin en doğal hakları olduğu, bunun aksi bir kabulünün ticarî kaygılarla, şeffaflıktan uzak bir şekilde tesis edilen uygulamalara ve nihayetinde pek çok tüketici şikâyeti ve hukukî uyuşmazlıklara yol açtığı, düzenleme kapsamında belirlenen çerçevede olmak kaydıyla işletmeci uygulamalarının şekillendirilmesinin mümkün olduğu, abonelerin hizmetin kısıtlanması/durdurulması sürecinde yaşayabilecekleri mağduriyetlerin önlenmesini teminen düzenleme yapıldığı; Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 17. maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinde, 5809 sayılı Kanun'un 6. maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (j) bentleri, 12. maddesi, 48. maddesinin birinci fıkrası, 49. maddesi ve 52

. maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinde, 5809 sayılı Kanun'un 6. maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (j) bentleri, 12. maddesi, 48. maddesinin birinci fıkrası, 49. maddesi ve 52. maddesi uyarınca abone tarafından faturaların ödenmemesi halinde hizmetin kesilmesinde uygulanacak işlemlere ilişkin usul ve esasların tüketici hak ve menfaatlerinin korunması görev ve yetkisi gereğince yönetmelik düzeyinde belirlendiği, işletmecinin alacaklarının tahsili noktasında herhangi bir kısıtlama getirilmediği ve genel hükümlerle çelişen bir yönteme de yer verilmediği, işletmecinin hizmeti kısıtladığı dönemlerde, tüketici iradesi bulunmaksızın süregelen ve tüketicileri mağdur edecek bir ücretlendirme uygulamasına başvurulmamasının temin edilmesinin amaçlandığı; Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 17. maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendinde, söz konusu düzenlemenin işletmecilerin doğmuş olan alacaklarına müdahale anlamına gelmediği, bilakis cihaz ücreti ve telsiz kullanım/ruhsatname ücretinin hariç tutulacağı yönünde düzenleyici bir yaklaşım benimsenerek kuralda belirlilik sağlandığı; Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 17. maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendinde, faturasını ödememesine karşın hizmet sunmaya devam edilmesi senaryosunun tamamen işletmecinin tercihine bırakıldığı, tahsilat risk operasyonlarına müdahale edilmesi gibi bir durumun söz konusu olmadığı, bir onay mekanizması konularak tüketicinin bilgilendirilmesi ve irade beyanının alınmasının öngördüğü, abonelerin her fatura dönemi için ayrı ayrı olacak şekilde ispatlanabilir irade beyanlarının alınması kural altına alındığı, irade beyanlarının alınmasına yönelik herhangi bir yöntem belirlenmediği, bu nedenle işletmecilerin abonelerin irade beyanlarını, ispatlanabilir olması koşuluyla sesli, yazılı ve benzeri biçimlerde almalarının önünde herhangi bir engel bulunmadığı abonenin iradesi ile hizmet sunumuna devam edilebileceğinin açıkça öngörüldüğü, böylece borçlarını ödeme güçlüğü yaşayan abonelerin, hem kısıtlı bir hizmet sunumu hem de ücretlendirmenin devamı suretiyle borçlandırılması ve acze düşürülmesi yönündeki iyiniyet ilkesi ve ticaret etiği ile bağdaşmayan uygulamalarının önüne geçildiği, her hakkın dürüstlük kuralı ilkesine uygun olarak kullanılması ve hakların kötüye kullanımın hukuk düzenince korunmayacağı ilkelerinin genel hüküm teşkil eden Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesinde açıkça öngörüldüğü, davacı tarafından iddia edildiği gibi işletmeciye hiçbir şekilde ücretsiz hizmet sunulması yönünde bir yükümlülük getirilmediği, tam tersine alternatif sunan düzenleyici bir yaklaşım benimsendiği;  Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 17. maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinde, 5809 sayılı Kanun'un 49

. maddesinde açıkça öngörüldüğü, davacı tarafından iddia edildiği gibi işletmeciye hiçbir şekilde ücretsiz hizmet sunulması yönünde bir yükümlülük getirilmediği, tam tersine alternatif sunan düzenleyici bir yaklaşım benimsendiği;  Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 17. maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinde, 5809 sayılı Kanun'un 49. maddesi gereğince işletmecilerin özellikle hizmetler arasında seçim yapılırken ve abonelik sözleşmesi kurulurken tüketicilerin karar vermelerinde etkili olabilecek hususlar ile dürüstlük kuralı gereğince bilgilendirilmelerinin gerekli olduğu her durumda talep olmaksızın tüketicileri bilgilendirmekle yükümlü olduğu, dava konusu kural ile abonelerin hizmetin kısıtlanması ve durdurulması sürecine ilişkin olarak işletmeci uygulamalarının hangi yönde olduğuna ilişkin somut, açık, anlaşılır ve kolay erişilebilir bir şekilde işletmeci internet sayfasında bilgilendirilmelerinin temin edilmesinin amaçlandığı, böylece abonelerin hizmetin kısıtlanması ve durdurulması sürecine yönelik olarak karşılaşabileceği olası süreçlere yönelik şeffaflığın sağlanacağının değerlendirildiği, işbu davaya konu edilen kuralda da “hizmetin kısıtlanmasını ve durdurulmasını başlatan somut kıstaslar” yani belirlenecek kriterlerin tamamen işletmeci inisiyatifine bırakıldığı; Değişiklik Yapılmasına Daire Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 15. maddesi yönünden, fesih başvurularının alınması noktasında bahse konu kanallarda gerçekleştirilecek değişikler için örneğin aylar mesabesinde bir teknik geliştirme yapmaya gerek olmadığı ve düzenlemede yeterli bir sürenin öngörüldüğü; davacının kurumsal abonelerin bireysel abonelerden ayrı olduğu, kurumsal abonelerin kapsam dışı tutulması gerektiği iddiası yönünden, Kurum'un “Abone, kullanıcı, tüketici ve son kullanıcıların” haklarını korumak için “genel kriterler ile uygulama usul ve esaslarını belirleme” ve “ikincil düzenleme çıkartma” yetkilerini haiz olduğu, davacının başvuru dilekçesinde ve dava dilekçesinde kurumsal abonelerin Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 12. maddesinin 8. fıkrası ile 23. maddesinin kapsamı dışında bırakılması gerekliliğinin gerekçesine ve hukuki dayanağına yönelik herhangi bir açıklamaya yer verilmediği belirtilerek davanın reddi gerektiği savunulmuştur.