muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/4366, Karar No: 2024/2657, Tarih: 17.05.2024

Yukarıda yer verilen hükümlerin bir arada değerlendirilmesinden, asıl sorumlunun, transit rejimine tabi tutulan eşya ile ilgili olarak rejim ihlali nedeniyle gümrük yükümlülüğü doğduğu takdirde gümrük idaresine karşı gümrük vergilerinden dolayı sorumluluğu bulunduğu sonucuna ulaşılmaktadır.
Olayda, hareket gümrük idaresinde kırmızı hatta işlem gördükten sonra varış gümrük idaresince yapılan kontrolde, "siyah çay" cinsi eşyanın araçta bulunmadığı somut şekilde ortaya konularak, rejim ihlalinin gerçekleştiği anlaşıldığından, söz konusu ihlal sebebiyle gümrük vergileri ödeme yükümlülüğü bulunan davacı adına asıl sorumlu sıfatıyla tesis edilen işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddi gerekirken, yukarıda yer verilen gerekçe ile davayı reddeden vergi dava dairesi kararında sonucu itibarıyla isabetsizlik görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle; 
1. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. 891,50 TL harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 17/05/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/1237, Karar No: 2024/2636, Tarih: 17.05.2024

"İçtihat Metni"
        T.C.
D A N I Ş T A Y
  YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2023/1237
Karar	No : 2024/2636         
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Bakanlığı adına
		... Gümrük Müdürlüğü 
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Petrol İnşaat İthalat İhracat Limited Şirketi 
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ... tarih ve ... sayılı, ... tarih ve ..., ..., ... sayılı, ... tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı eşyaya ilişkin olarak gözetim uygulaması nedeniyle fazladan ödenen vergilerin mahkeme kararıyla iade edilmesi üzerine davacı tarafından gözetim belgesi ibraz edilmediğinden bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca alınan eşyanın gümrüklenmiş değerinin kamuya geçirilmesine ilişkin karara vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır. 
                İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin  ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, olayda, davacı adına tescilli beyannameler muhteviyatı eşyanın ithali sırasında gözetim belgesi ibraz edilmediğinden bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca  eşyanın gümrüklenmiş değerinin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilmişse de; 2019 yılında tescil edilmiş beyannameler yönünden, Kanun'un anılan hükmünün değişik halinin yürürlükte bulunmadığı, bu nedenle  gümrüklenmiş değerin kamuya geçirilmesi kararının anılan beyannamelere isabet eden kısmının "kanunsuz suç ve ceza olmaz" ilkesine aykırılık oluşturduğu; 2020 yılına ait beyanname yönünden ise, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen, eşyanın ithalinin lisansa, şarta, izne, kısıntıya veya belli kuruluşların vereceği uygunluk ve yeterlilik belgesine tabi olduğu halde uygunluk ve yeterliliğe tabi değilmiş veya belge alınmış gibi cezayı gerektiren fiillerin davacı şirket yönünden somut olayda gerçekleşmediği ve davalı idare tarafından bu yönde herhangi bir tespitin yapılmadığı anlaşıldığından, davacı şirketin anılan maddede belirtilen fiilleri işlediği yolunda somut ve hukuken bağlayıcı tespit olmaksızın alınan gümrüklenmiş değerin kamuya geçirilmesine ilişkin karara vaki itirazın reddine dair işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. 
               Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI :  Gerçekleştirilen ithalata ilişkin olarak gözetim belgesi ibraz edilmediğinden tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY :
	Davacı adına tescilli ... tarih ve ... sayılı, ... tarih ve ..., ..., ... sayılı, ... tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı eşyaya ilişkin olarak gözetim uygulaması nedeniyle fazladan ödenen vergilerin mahkeme kararıyla iade edilmesi üzerine davacı tarafından gözetim belgesi ibraz edilmediğinden bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca alınan eşyanın gümrüklenmiş değerinin kamuya geçirilmesine ilişkin karara vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır. 
	İLGİLİ MEVZUAT  :
	İthalatta uygulanacak gözetim ve korunma önlemleri, Türk Mevzuatında, 29/01/1995 tarih ve 22186 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 26/01/1995 tarih ve 4067 sayılı Kanun'la onaylanması uygun bulunan ve 25/02/1995 tarih ve 22213 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 03/02/1995 tarih ve 1995/6525 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla onaylanan Dünya Ticaret Örgütü Kuruluş Anlaşmasının ekinde yer alan ve bu Anlaşmanın ayrılmaz parçasını teşkil eden Korunma Tedbirleri Anlaşması ile yerini almıştır. 
	4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 28/03/2013 tarih ve 6455 sayılı Kanun'la değişik 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan, eşyanın ithali, lisansa, şarta, izne, kısıntıya veya belli kuruluşların vereceği uygunluk veya yeterlilik belgesine tabi olduğu halde uygunluk ve yeterlilik belgesine tabi değilmiş veya belge alınmış gibi beyan edildiğinin tespit edilmesi halinde, eşyanın gümrük vergilerinin yanı sıra, eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı idari para cezası verileceğine ilişkin hüküm, 24/10/2019 tarih ve 7190 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle, eşyanın ithali, belli kuruluşların vereceği ve gümrük idaresine ibrazı veya beyanı zorunlu olan lisans, izin, uygunluk belgesi veya bu belgeler yerine geçen bilgiye bağlı olmasına rağmen, eşya belge veya bilgiye tabi değilmiş ya da belge veya bilgi alınmış gibi beyanda bulunulduğunun tespit edilmesi hâlinde, varsa eşyanın fark gümrük vergilerinin alınmasının yanı sıra, gümrüklenmiş değerinin iki katı idari para cezası verileceği şeklinde değiştirilmiştir.

Yine, 4458 sayılı Kanun'un 28/03/2013 tarih ve 6455 sayılı Kanun'la değişik 235. maddesinin 4. fıkrasında yer alan, 1. fıkranın (a) ve (c) bentlerinde belirtilen eşyaya el konularak mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verileceği ve eşyanın 177 ilâ 180. madde hükümlerine göre tasfiyeye tabi tutulacağına ilişkin hüküm, anılan fıkraya 24/10/2019 tarih ve 7190 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle eklenen (c) bendinde, cezai hükümler saklı kalmak üzere, teslimden sonra kontrol sonucunda uygunsuzluğu tespit edilen ancak bulunamayan eşyanın gümrüklenmiş değerinin kamuya geçirilmesine karar verileceği şeklinde düzenlenmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
	Gözetim uygulamasında, Ticaret Bakanlığınca, yerli üreticilerin talebi üzerine veya re'sen, belli bir malın ithalatının, o malın yerli üreticileri ve ülke ekonomisi üzerinde olumsuz sonuçlar yaratıp yaratmadığının tespit edilmesi amacıyla incelemeye başlanılarak, inceleme sonucunda gözetim uygulaması öngörülebilmektedir. Gözetim uygulaması başlatılması durumunda, herhangi bir korunma tedbirinden söz edilemez. Yani bu aşamada, o malın ithalatında herhangi bir kısıtlama, vergi oranında artış, eşik kıymet belirlenmesi veya ek mali yükümlülük uygulaması söz konusu olmamaktadır.
 Uyuşmazlıkta, her ne kadar gözetim belgesi ibraz edilmediğinden bahisle eşyanın mülkiyetinin/ gümrüklenmiş değerinin kamuya geçirilmesine ilişkin karar alınmış ise de; Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 4. fıkrası/ 4. fıkrasının (c) bendine göre eşyanın aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinin yukarıda hükmüne yer verilen iki farklı şeklinin herhangi birisinin kapsamında kalması haline bağlı olarak işlem tesis edilebilmesi için, ithalinin, lisansa, şarta, izne, kısıntıya veya belli kuruluşların vereceği uygunluk veya yeterlilik belgesine tabi olmasına rağmen bunlar olmadan gerçekleştirilmiş olması ya da belge varmış gibi beyan edilmiş olması gerekmektedir. Dolayısıyla dava konusu işlemin dayanağını, ithale konu eşyanın anılan maddede aranılan belgelere tabi değilmiş ya da sunulmuş gibi beyan edilmesi oluşturduğundan, öncelikle, gözetim belgesinin sözü edilen maddede sayılan belgelerden olup olmadığının açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.

İlgili belgelerin tanımı herhangi bir mevzuatta yapılmamışsa da, gözetim belgesi, bir malın ithalatında, yerli üreticilerin zarar görmesine sebebiyet verebilecek miktarda artış olup olmadığının belirlenebilmesi için o malın ithal seyrinin izlenmesi amacıyla Ticaret Bakanlığınca düzenlenen bir belgedir. Gözetim belgesinin ibrazı zorunluluğu ise, o malın, belli bir değerin altında kıymetle ithal edilmek istenilmesi durumuna münhasır olmaktadır. Bu bağlamda, ithali serbest olan eşyanın ithalat seyrinin izlenmesi ve koruma tedbirlerinin uygulanmasına gerek olup olmadığının belirlenmesi amacıyla getirilen, ancak, 4458 sayılı Kanun'un 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin her iki halinde de sayılanlar dışında kalan gözetim belgesinin ibraz edilmemesi, anılan maddenin 4. fıkrası/ 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca eşyanın mülkiyetinin/ gümrüklenmiş değerinin kamuya geçirilmesini gerektiren neden olarak kabul edilemez.  
Bu durumda, gözetim belgesinin, eşyanın ithali, lisansa, şarta, izne, kısıntıya veya belli kuruluşların vereceği uygunluk veya yeterlilik belgesi kapsamında sayılan belgelerden olmadığı anlaşıldığından, anılan belgenin ibraz edilmediğinden bahisle alınan eşyanın mülkiyetinin/ gümrüklenmiş değerinin kamuya geçirilmesine ilişkin karara vaki itirazın reddine dair işlemde hukuka uyarlık, temyize konu vergi dava dairesi kararında ise sonucu itibarıyla isabetsizlik bulunmamaktadır.	
Öte yandan, netice itibariyle gözetim belgesinin ibraz edilmemesi nedeniyle 235. madde kapsamında ceza kararı alınamayacağı sonucuna ulaşılması karşısında, olayda anılan maddenin hangi fıkrası/ bendi uyarınca işlem tesis edildiğinin bir önemi kalmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle; 
1. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 17/05/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/4813, Karar No: 2024/2934, Tarih: 17.05.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2020/4813
Karar  No : 2024/2934  
TEMYİZ EDENLER: 1- (DAVALI) ... Genel Müdürlüğü	  
VEKİLİ	: Av. ...
2- (DAVACI) ... 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi'nde bulunan S:.... sayılı II-B grubu işletme ruhsatının sahibi olan davacı tarafından, orman izninin uygun görülmemesi üzerine Maden Kanunu'nun 24. maddesinin 11. fıkrası uyarınca toplam 232.896,00 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... tarih ve ... sayılı Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü işleminin iptali istenilmiştir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi'nde bulunan S:.... sayılı II-B grubu işletme ruhsatının sahibi olan davacı tarafından, orman izninin uygun görülmemesi üzerine Maden Kanunu'nun 24. maddesinin 11. fıkrası uyarınca toplam 232.896,00 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... tarih ve ... sayılı Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü işleminin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararda;  davacıya ait S:... sayılı II-B grubu işletme ruhsatının 19/06/2013 tarihinde yürürlüğe girdiği, Maden Kanunu'nun 7'nci maddesinde düzenlenen izinlerden olan orman izninin alınması maksadıyla davacı tarafından yapılan başvurunun ... tarih ve 1321 sayılı Orman Genel Müdürlüğü işlemi ile reddedildiği ve davacı tarafından ret işleminin iptali istemiyle açılan davada, ... İdare Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile davanın reddedilmesi üzerine karara yapılan istinaf isteminin de reddedildiği ve davanın halihazırda temyiz incelemesinde olduğu, anılan dava ne şekilde sonuçlanırsa sonuçlansın, sürece bakıldığında, davacı tarafından ruhsatın yürürlük tarihinden itibaren 3 yıllık süre içerisinde alınması gereken orman izninin alınamadığı bu nedenle davacının süresi içinde yükümlülüğünü getirmediğinden bahisle Maden Kanunu'nun 24'üncü maddesinin 11'inci fıkrasında öngörülen idari para cezası ile cezalandırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı, ancak; bu noktada, ceza hesabının ne şekilde yapıldığı hususu önem arz ettiği, dava konusu işlem incelendiğinde, davacının işletme ruhsatının yürürlük tarihinden (19/06/2013'ten) 19/06/2016 tarihine  kadar olan dönem için 77.632,00 TL, 19/06/2016 tarihinden 19/06/2017 tarihine kadar olan dönem için 77.632,00 TL ve 19/06/2017 tarihinden 19/06/2018 tarihine kadar olan dönem için 77.632,00 TL olmak üzere toplam 232.896,00 TL idari para cezası ile cezalandırıldığı, davacının yükümlülüğünün ruhsatın yürürlük tarihinden itibaren 3 yıl içinde gerekli izinleri almak olduğu dikkate alındığında, bu üç yıl için herhangi bir cezai işlem tesisinin mümkün olmadığı değerlendirildiği, dolayısıyla ancak 19/06/2016 tarihinden sonraki dönemler için davacının yükümlülük ihlalinden söz edilebileceği, bu nedenle, davacının, henüz kendisine verilen 3 yıllık süre zarfı olan 19/06/2013-19/06/2016 tarihleri arasındaki dönem için cezalandırılmasının kabulüne olanak bulunmadığı, dava konusu idari para cezasının bu yıllara ilişkin olan 77.632,00 TL'lik kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı, kalan kısmın ise hukuka uygun olduğu gerekçesiyle işlemin  77.632,00 TL'lik kısmının iptaline, 155.264,00 TL'lik kısım bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : 
Davacı tarafından, Orman Genel Müdürlüğünce izin verilmemesi nedeniyle mülkiyet izni kapsamında orman izninin alınamadığı, izin verilmemesine ilişkin işleme karşı dava açıldığı, iki defa orman izni almak amacıyla başvurulduğu ileri sürülmektedir.
Davalı idare tarafından, davacının yükümlülüğünün ruhsatın yürürlük tarihinden itibaren üç yıl içinde gerekli izinleri almak olduğu dikkate alındığında 19.06.2013-19.06.2016 arası için verilen para cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı öne sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI  :  Davacı tarafından savunma verilmemiş olup, davalı idare tarafından, davacının temyiz isteminin haksız ve yersiz olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY : 
Davacı ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi'nde bulunan S:... sayılı II-B grubu işletme ruhsatının sahibidir.
İşletme ruhsatı 19/06/2013 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Söz konusu ruhsat için daha önce Taş Ocakları Nizamnamesi'ne göre verilen orman izni bulunmakla birlikte ve bu iznin süresinin dolmuş olması nedeniyle, 4.389,46 m2'lik ormanlık alanda madencilik faaliyetlerinde bulunulabilmesi için davacı tarafından yeniden gerekli olan orman izni müracaatında bulunulmuştur.
 Orman izin başvurusu ... tarih ve 1321 sayılı Orman Genel Müdürlüğü işlemi ile reddedilmiştir. Anılan ret işleminin iptali istemiyle ... İdare Mahkemesinin E:... sayılı dosyasına kayden dava açılmıştır. 
Davacının orman izni talebinin uygun görülmemesi üzerine Maden Kanunu'nun 24'üncü maddesinin 11'inci fıkrası uyarınca işletme ruhsatının yürürlük tarihinden itibaren 19/06/2016 tarihine  kadar olan dönem için 77.632,00 TL, 19/06/2016 tarihinden 19/06/2017 tarihine kadar olan dönem için 77.632,00 TL ve 19/06/2017 tarihinden 19/06/2018 tarihine kadar olan dönem için 77.632,00 TL olmak üzere toplam 232.896,00 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 
Davacı tarafından, 232.896,00 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... tarih ve ... sayılı Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü işleminin iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.
 
İLGİLİ MEVZUAT:

Davacı tarafından, 232.896,00 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... tarih ve ... sayılı Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü işleminin iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.
 
İLGİLİ MEVZUAT:
3213 sayılı Maden Kanunu'nun "Madencilik faaliyetinde izinler" başlıklı 7'nci maddesinin 4'üncü fıkrasında, Devlet ormanları içinde yapılacak maden arama ve işletme faaliyetleri ile bu faaliyetler için zorunlu ve ruhsat süresine bağlı olarak yapılan geçici tesislere 31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanunu hükümlerine göre izin verileceği kurala bağlanmıştır.
Anılan Kanun'un  "İşletme ruhsatı ve madenin işletilmesi" başlıklı 
24'üncü maddesinin 11'inci fıkrasında, "7'nci maddeye göre gerekli izinlerin alınmasından itibaren işletme izni verilir. Bu iznin verildiği tarihten itibaren Devlet hakkı alınır. Ruhsat sahibince, işletme ruhsatı yürürlük tarihinden itibaren üç yıl içinde 7'nci maddeye göre alınması gerekli olan çevresel etki değerlendirme kararı, mülkiyet izni, işyeri açma ve çalışma ruhsatı ile Genel Müdürlüğün kayıtlarına işlenmiş alanlar ile ilgili izinlerin Genel Müdürlüğe verilmesini müteakip, işletme izni düzenlenir. Süresi içinde yükümlülükleri yerine getirilmeyen ruhsatlar için her yıl 50.000 TL idari para cezası verilir. İşletme ruhsat süresi sonuna kadar bu fıkrada belirtilen izinlerden dolayı işletme izninin alınamaması hâlinde ruhsat süresi uzatılmaz." hükmüne yer verilmiştir.
 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Davacı adına ruhsat yürürlük tarihinden (19/06/2013-19/06/2016 tarihleri arası) itibaren 19/06/2016 tarihine kadar Maden Kanunu'nun 7. maddesinde yer alan izinleri alamadığından bahisle verilen 77.632,00 TL idari para cezasının incelenmesi: 
İlk derece Mahkemesince Maden Kanunu'nun 7. maddesinde yer alan izinlerin alınması için Kanunun üç yıl süre verdiği dikkate alındığında, bu üç yıl için cezalandırılamayacağı gerekçesiyle bu kısma yönelik para cezasının iptaline karar verilmiştir. Ancak somut uyuşmazlıkta davacının orman izni dışında  ÇED belgesi ve iş yeri açma ve çalışma ruhsatının bulunduğu, kendisine orman izni verilmemesi işlemine karşı dava açıldığı, davanın her ne kadar aleyhine sonuçlandığı görülmüşse de davacının orman izni alamamasında davacıya atfı kabil kusuru olup olmadığının incelenmesi gerekmektedir.

Davacı tarafından orman izni almak istemiyle orman idaresine 03.07.2013, 02.12.2016 tarihlerinde başvuruda bulunduğu, başvurusunun  ... Genel Müdürlüğü'nün ... tarihli ... sayılı işlemi ile reddi üzerine, anılan işlemin iptali istemiyle ... İdare Mahkemesinde işlemin iptali istemiyle dava açıldığı, Mahkemenin .... tarihli ve E:..., K:... sayılı kararı ile davanın reddine karar verildiği, karara karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun, ... Bölge İdare Mahkemesinin ... tarihli E:... K:... sayılı kararı ile reddedildiği, kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Danıştay Sekizinci Dairesi'nin 02.12.2022 tarihli ve E:2019/3555 K:2022/7122 sayılı kararı ile davanın reddine ilişkin kararın onandığı görülmektedir.
Bu durumda davacının orman izni almak için ilgili idareye başvurularda bulunup, izin verilmemesine ilişkin işlemin iptal edilmesi için yargıya taşıdığı dikkate alındığında davacının süresi içinde izin alamamasında davacıya atfedilecek kusur bulunmadığı sonucuna varılmıştır.  
İdare Mahkemesince Kanun ile ruhsat sahiplerine üç yıllık süre tanındığından bu üç yıl için para cezası verilemeyeceğine dair gerekçesinde hukuki isabet bulunmamakta olup, ruhsat sahiplerinin izni alamamasında üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirip getirmediğinin her somut olayda ayrı ayrı irdelenmesi gerekmektedir. Ruhsat sahiplerinin Maden Kanunu'nun 7. maddesinde yer alan izinlerinin alınması noktasında kusurunun saptanması halinde idari para cezası tesisinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır. Bununla birlikte uyuşmazlıkta davacının orman iznini alamamasında atfı kabil bir kusur bulunmadığı sonucuna varıldığından belirtilen gerekçe ile işlemin iptaline karar verilmesi gerekmektedir. 
İlk derece Mahkemesince verilen kararın bu kısmı sonucu itibariyle hukuka uygun olup, bu kısma yönelik yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge İdare Mahkemesi  kararının gerekçesi değiştirilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.
 Davacı adına 19/06/2016-19/06/2017 ve 19/06/2017-19/06/2018 tarihleri arası için verilen 155.264,00 TL idari para cezasının incelenmesi: 
Yukarıda açıklandığı üzere davacının orman izni alamamasında üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiği, izin verilmemesine ilişkin işlemi yargıya taşıdığı dikkate alındığında, bu dönemler için verilen idari para cezasında hukuka uygunluk bulunmadığından aksi yönde verilen kararın bozulması gerekmektedir.
Bu itibarla, bu kısma ilişkin davanın reddi yönündeki İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
 Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz istemlerinin kısmen reddine, kısmen kabulüne,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının;