muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/8, Karar No: 2024/532, Tarih: 05.06.2024

İGDAŞ tarafından onaylanan proje sayıları ile beyan edilen proje sayılarının uyumlu olmamasına ilişkin konu hakkında "işlerimizin yoğunluğu nedeniyle fatura kesilmesi sehven unutulmuştur. Vergi kaçırmak gibi bir kastımız bulunmamaktadır." şeklinde açıklamada bulunulmuştur.
v. Bir proje çizim işi tutarının 150,00 TL olduğu tespitinden hareketle beyan edilmesi gereken hasılat tutarına ulaşılmış (522x150,00) ve bu tutardan proje çizimi için düzenlenen faturalarda yer alan toplam tutar düşülerek beyan dışı bırakılan hasılat tutarı tespit edilmiştir.		vi. Verilmesi ve alınması gerekli faturaların düzenlenmemesi fiiline ilişkin olarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin (1) numaralı fıkrası uyarınca, maddede ilgili yıl için öngörülen aşağı ve yukarı haller dikkate alınmak suretiyle düzenlenmeyen veya eksik düzenlenen 522 adet doğal gaz proje bedeli için (522x190,00 TL) 99.180 TL tutarında özel usulsüzlük cezası kesilmesi gerekmekte ise de anılan özel usulsüzlük cezasının ilgili yıl için 94.000 TL'yi geçemeyeceği dikkate alındığında 94.000 TL özel usulsüzlük cezası kesilmesi önerilmiştir. 
İLGİLİ MEVZUAT:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun ilgili maddelerinin ilgili kısımları uyuşmazlığa konu dönemde yürürlükte bulunan haliyle şu şekildedir:
"Faturanın tarifi:
Madde 229 – Fatura, satılan emtia veya yapılan iş karşılığında müşterinin borçlandığı meblağı göstermek üzere emtiayı satan veya işi yapan tüccar tarafından müşteriye verilen ticari vesikadır."
"Fatura kullanma mecburiyeti:
Madde 232 - Birinci ve ikinci sınıf tüccarlar kazancı basit usulde tespit edilenlerle defter tutmak mecburiyetinde olan çiftçiler:
1. Birinci ve ikinci sınıf tüccarlara;
2. Serbest meslek erbabına;
3. Kazançları basit usulde tesbit olunan tüccarlara;
4. Defter tutmak mecburiyetinde olan çiftçilere;
5. Vergiden muaf esnafa.
Sattıkları emtia veya yaptıkları işler için fatura vermek ve bunlara da fatura istemek ve almak mecburiyetindedirler.
(Değişik: 23/6/1982-2686/28 md.) Yukarıdakiler dışında kalanların, birinci ve ikinci sınıf tüccarlar ile kazancı basit usulde tespit edilenlerden ve defter tutmak mecburiyetinde olan çiftçilerden satın aldıkları emtia veya onlara yaptırdıkları iş bedelinin 50.000.000 (422 Sıra No.lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği ile 01.01.2013'den itibaren 800 TL) lirayı geçmesi veya bedeli 50.000.000 (422 Sıra No.lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği ile 01.01.2013'den itibaren 800 TL) liradan az olsa dahi istemeleri halinde emtiayı satanın veya işi yapanın fatura vermesi mecburidir."
"Özel usulsüzlükler ve cezaları:
a) Fatura ve benzeri evrak verilmemesi ve alınmaması ile diğer şekil ve usul hükümlerine uyulmaması
Madde 353 – (Değişik: 24/6/1994-4008/17 md.)

"Özel usulsüzlükler ve cezaları:
a) Fatura ve benzeri evrak verilmemesi ve alınmaması ile diğer şekil ve usul hükümlerine uyulmaması
Madde 353 – (Değişik: 24/6/1994-4008/17 md.)
1. (Değişik : 25/5/1995 - 4108/8 md.) Verilmesi ve alınması icabeden fatura, gider pusulası, müstahsil makbuzu ile serbest meslek makbuzlarının verilmemesi, alınmaması veya düzenlenen bu belgelerde gerçek meblağdan farklı meblağlara yer verilmesi halinde; bu belgeleri düzenlemek ve almak zorunda olanların herbirine, her bir belge için 10.000.000 (422 Sıra No.lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği ile 01.01.2013'den itibaren 190 TL) liradan aşağı olmamak üzere bu belgelere yazılması gereken meblağın veya meblağ farkının % 10'u nispetinde özel usulsüzlük cezası kesilir.
      Bir takvim yılı içinde her bir belge nevine ilişkin olarak tespit olunan yukarıda yazılı özel usulsüzlükler için kesilecek cezanın toplamı 5.000.000.000 (422 Sıra No.lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği ile 01.01.2013'den itibaren 94.000 TL) lirayı geçemez.
2. (Değişik : 25/5/1995 - 4108/8 md.) Perakende satış fişi, ödeme kaydedici cihazla verilen fiş, giriş ve yolcu taşıma bileti, sevk irsaliyesi, taşıma irsaliyesi, yolcu listesi, günlük müşteri listesi ile Maliye Bakanlığınca düzenlenme zorunluluğu getirilen belgelerin; düzenlenmediğinin, kullanılmadığının, bulundurulmadığının, düzenlenen belgelerin aslı ile örneğinde farklı meblağlara yer verildiğinin veya gerçeğe aykırı olarak düzenlendiğinin tespiti halinde, her bir belge için 10.000 000 (422 Sıra No.lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği ile 01.01.2013'den itibaren 190 TL) lira özel usulsüzlük cezası kesilir.
      Ancak, her bir belge nevine ilişkin olarak kesilecek özel usulsüzlük cezasının toplamı her bir tespit için 500.000.000 (422 Sıra No.lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği ile 01.01.2013'den itibaren 9.400 TL) lirayı, bir takvim yılı içinde ise 5.000.000.000 (422 Sıra No.lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği ile 01.01.2013'den itibaren 94.000 TL) lirayı aşamaz.
3. (Değişik : 25/5/1995 - 4108/8 md.) 232 nci maddenin birinci fıkrasının 1 ila 5 numaralı bentlerinde sayılanlar dışında kalan kişilerin fatura, gider pusulası, müstahsil makbuzu, serbest meslek makbuzu, perakende satış fişi, ödeme kaydedici cihaz fişi ve giriş ve yolcu taşıma biletlerini almadıklarının tespit edilmesi halinde bunlara bu maddenin 2 numaralı bendinde belirtilen cezanın beşte biri kadar özel usulsüzlük cezası kesilir. Şu kadar ki, bu cezanın kesilebilmesi için, belge alınmadığına ilişkin tespitin vergi incelemesine yetkili olanlar tarafından yapılması şarttır. Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığı, söz konusu tespiti vergi incelemesine yetkili olmayanlara da yaptırmaya yetkilidir. Bu hükmün uygulanmasında belge alınmadığına ilişkin tespit tutanağının belge almayana verilen örneği, ceza ihbarnamesi yerine geçer.
..." 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nda fatura düzenleme zorunluluğu üç durum için öngörülmüştür:

..." 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nda fatura düzenleme zorunluluğu üç durum için öngörülmüştür:
i. 213 sayılı Kanun'un 232. maddesinin birinci fıkrasında sayılan kişilerin (birinci ve ikinci sınıf tüccarlar, kazancı basit usulde tespit edilenler ve defter tutmak mecburiyetinde olan çiftçiler) anılan fıkrada beş bent olarak belirtilen kişilere (birinci ve ikinci sınıf tüccarlara, serbest meslek erbabına, kazançları basit usulde tesbit olunan tüccarlara, defter tutmak mecburiyetinde olan çiftçilere ve vergiden muaf esnafa) emtia satması veya iş yapması hali
ii. 213 sayılı Kanun'un 232. maddesinin birinci fıkrasında beş bent olarak sayılan kişiler dışında kalan müşterilere birinci ve ikinci sınıf tüccarlar, kazancı basit usulde tespit edilenler ve defter tutmak mecburiyetinde olan çiftçiler tarafından satılan emtia veya yapılan iş bedelinin, 213 sayılı Kanun'un 232. maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen tutarı aşması hali
iii. 213 sayılı Kanun'un 232. maddesinin birinci fıkrasında beş bent olarak sayılan kişiler dışında kalan müşterilere birinci ve ikinci sınıf tüccarlar, kazancı basit usulde tespit edilenler ve defter tutmak mecburiyetinde olan çiftçiler tarafından satılan emtia veya yapılan iş bedelinin, 213 sayılı Kanun'un 232. maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen tutarı aşmamasına karşın müşterinin fatura düzenlenmesini talep etmesi hali
İlgili mevzuatta fatura düzenleme mecburiyeti kapsamında olmayan hizmetler için düzenlenmesi gereken belgelere (perakende satış fişi, ödeme kaydedici cihazla verilen fiş vb.) ayrıca yer verilmiştir.
Öte yandan, düzenlenmesi gerekli belgenin türüne göre uygulanacak ceza miktarı da 213 sayılı Kanun'un 353. maddesinin (1) ve (2) numaralı fıkraları uyarınca farklı tayin edilmiştir. 213 sayılı Kanun'un 353. maddesinin (1) numaralı fıkrasında anılan belgeler yönünden, her belge için maddede belirlenen miktardan aşağı olmamak üzere belgelere yazılması gereken meblağın veya meblağ farkının % 10'u oranında özel usulsüzlük cezasının kesileceği öngörülmüştür. Anılan maddenin (2) numaralı fıkrasında belirtilen belgeler yönünden ise her bir belge için maddede belirlenen miktar kadar özel usulsüzlük cezasının kesileceği düzenlenmiştir.
Davacının verdiği hizmetler nedeniyle yapılan her bir iş karşılığında 150 TL bedelle fatura düzenlemediğinden bahisle 213 sayılı Kanun'un 353. maddesinin (1) numaralı fıkrası uyarınca özel usulsüzlük cezası kesilmiştir. Ancak inceleme tutanağı ve raporunda davacının hizmet verdiği kişilerin, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 232. maddesinin birinci fıkrasında beş bent olarak sayılan kişiler kapsamında olduğuna ve bu kişiler adına fatura düzenlenmesi gerektiğine dair herhangi bir tespite yer verilmemiştir.

Diğer taraftan, ticari ve teknik icaplar ile davacı tarafından verilen hizmetin niteliği dikkate alındığında hizmet verilen kişilerin büyük bir çoğunluğunun 213 sayılı Kanun'un 232. maddesinin birinci fıkrasında beş bent olarak sayılanlar dışında kalan kişiler olması ve bu kişiler için düzenlenecek belge türürün değişmesi de olasıdır. Nitekim, 213 sayılı Kanun'un 232. maddesinin birinci fıkrasında beş bent olarak sayılan kişiler haricindeki kişilere hizmet verilmesi durumunda uyuşmazlık konusu yılda hizmet bedelinin 800 TL'yi aşması veya anılan tutarı aşmasa dahi hizmet verilen kişilerin talep etmesi halinde Kanun gereği fatura düzenlenmesi zorunludur. Ancak, olayda bu yönde de herhangi bir tespit yapılmadığı görülmektedir.
Bu durumda, kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığından yazılı gerekçeyle verilen ısrar kararının bozulması gerekmektedir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davacının temyiz isteminin KABULÜNE,
2-	… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının BOZULMASINA,
3-	Yeniden verilecek kararda karşılanacağından, yargılama giderleri hakkında hüküm kurulmasına gerek bulunmadığına, 
05/06/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/1527, Karar No: 2024/524, Tarih: 05.06.2024

"İçtihat Metni"
                       T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2023/1527
Karar	No : 2024/524
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI)	: … Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi 
VEKİLİ	: Av. …
İSTEMİN	KONUSU	:	… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin  … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
	Dava konusu istem: Davacı tarafından, Türkiye Elektrik İletim Anonim Şirketi ile imzalanan “Güneş Enerji Sistemi (GES) Katkı Payı Sözleşmesi” nedeniyle ödenen damga vergisinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır. 
	... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:
	Davacı şirket, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu hükümleri uyarınca Karaman ilinde kurulması planlanan Teksin GES Üretim Tesisinin yatırımına başlanabilmesi için Enerji Piyasası Düzenleme Kurumundan gerekli onay, izin, ruhsat ve benzerinin alınabilmesi amacıyla 09/05/2019 tarihinden itibaren otuz ay süreyle geçerli önlisans belgesi almıştır. Davacının önlisans belgesinde tanınan süre içerisinde, "Rüzgar ve Güneş Enerjisine Dayalı Üretim Tesisi Kurmak Üzere Yapılan Önlisans Başvurularına İlişkin Yarışma Yönetmeliği" hükümleri uyarınca yapılan yarışmada 154 kV Karaman OSB TM-154 kV Akyel RES Tm EİH'ye girdi/çıktı şeklinde bağlantı hakkı kazanmıştır. Bu bağlamda 28/08/2019 tarihinde Türkiye Elektrik İletim A.Ş. ile "Güneş Enerjisi Sistemi (GES) Katkı Payı Sözleşmesi" imzalanmıştır. Davacı, sözleşmeden kaynaklanan 802.309,66 TL tutarındaki sözleşme damga vergisini 22/08/2019 tarihinde ödemiştir. Davacı tarafından, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 4. maddesinin (1) numaralı fıkrasının b bendi ve (5) numaralı fıkrasında düzenlenen hükümlere istinaden tüzel kişilerin önlisans kapsamında kuracağı üretim tesisleriyle ilgili yaptıkları işlemlere ilişkin düzenlenen kâğıtların damga vergisinden müstesna olduğu belirtilerek … İletim A.Ş. ile imzaladığı "GES Katkı Payı Sözleşmesi"nden kaynaklanan ve 22/08/2019 tarihinde ödediği 802.309,66 TL tutarındaki sözleşme damga vergisinin faiziyle birlikte iadesi istemiyle işbu dava açılmıştır.

6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 4. maddesinin (1) numaralı fıkrasında, kısa dönemde gerekli arz kapasitesinin yeterli bir yedekle oluşturulması amacıyla, 31/12/2015 tarihine kadar ilk defa işletmeye girecek üretim lisansı sahibi tüzel kişilere, maddede belirtilen teşviklerin sağlanacağı ve bu sürenin Bakanlar Kurulu kararı ile beş yıla kadar uzatılabileceği belirtildikten sonra aynı fıkranın "b" bendinde, üretim tesislerinin yatırım döneminde, üretim tesisleriyle ilgili yapılan işlemlerin harçtan ve düzenlenen kağıtların da damga vergisinden muaf olduğu düzenlenmiştir. Kanun'da öngörülen süre 24/12/2015 tarih ve 29572 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 2015/8317 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile 31/12/2020 tarihine kadar uzatılmıştır. Anılan maddeye 7103 sayılı Kanun'un 85. maddesiyle 21/03/2018 tarihinde eklenen (5) numaralı fıkrada, aynı muafiyetin ön lisans kapsamında kurulacak üretim tesisleriyle ilgili yapılan işlemler için de geçerli olduğu belirtilmiştir. 
	Bu bağlamda uyuşmazlığın çözümü, 09/05/2019 tarihinden itibaren otuz ay süreyle geçerli önlisans belgesi sahibi olan davacı şirket ile … İletim A.Ş. arasında imzalanan 28/08/2019 tarihli "GES Katkı Payı Sözleşmesi"nin, davacı şirketin 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu hükümleri uyarınca Karaman ilinde kurulması planlanan Teksin GES Üretim Tesisinin yatırımına başlanabilmesi işine ilişkin işlemlerden biri olup olmadığı hususunun açıklığa kavuşturulmasına bağlıdır.
	Davacı şirkete verilen önlisans belgesi, belge içeriğinde de belirtildiği üzere, Teksin GES Üretim Tesisinin yatırımına başlanabilmesi için gerekli onay, izin, ruhsat ve benzerinin alınabilmesi amacına matuftur. Elektrik Piyasası Lisans Yönetmeliği'nin 17. maddesinin (1) numaralı fıkrasının "g" bendinin (3) numaralı alt bendindeki düzenleme de dikkate alındığında, davacı şirketin Türkiye Elektrik İletim A.Ş. ile imzaladığı 28/08/2019 tarihli "GES Katkı Payı Sözleşmesi"nin Teksin GES Üretim Tesisinin yatırımına başlanabilmesi için önlisans kapsamında tamamlanması gereken işlerden olduğu anlaşılmaktadır. 
	Bu durumda, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 4. maddesine eklenen (5) numaralı fıkra kapsamında damga vergisinden muaf olduğu anlaşılan "GES Katkı Payı Sözleşmesi" nedeniyle 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu gereğince davacı şirketten sözleşme damga vergisi tahsil edilmesinde hukuka uygunluk görülmemiştir.
	Faiz istemi yönünden yapılan inceleme:
	Dosyada, davacının faiz ile ilgili talebi 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin (4) numaralı fıkrası uyarınca ödenmesi gereken tecil faizidir. 
	Dava konusu fazla ve yersiz tahsilatın mükelleften kaynaklanmadığı anlaşıldığından davacıdan yersiz olarak tahsil edilen verginin, tahsil tarihinden düzeltme fişinin mükellefe tebliğ edildiği tarihe kadar geçen süre için tecil faizi oranında hesaplanacak faiziyle birlikte iadesi gerekmektedir.

Faiz istemi yönünden yapılan inceleme:
	Dosyada, davacının faiz ile ilgili talebi 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin (4) numaralı fıkrası uyarınca ödenmesi gereken tecil faizidir. 
	Dava konusu fazla ve yersiz tahsilatın mükelleften kaynaklanmadığı anlaşıldığından davacıdan yersiz olarak tahsil edilen verginin, tahsil tarihinden düzeltme fişinin mükellefe tebliğ edildiği tarihe kadar geçen süre için tecil faizi oranında hesaplanacak faiziyle birlikte iadesi gerekmektedir.
	Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle davacıdan tahsil edilen damga vergisinin, tahsil tarihinden düzeltme fişinin mükellefe tebliğ edileceği tarihe kadar geçen süre için 6183 sayılı Kanun'a göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanacak faiziyle birlikte davacıya iadesine karar vermiştir.
	Davalının istinaf istemini inceleyen … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:
Vergi Dava Dairesi, istinaf istemine konu kararın kaldırılmasını gerektirecek herhangi bir nedenin bulunmadığı gerekçesiyle istinaf istemini reddetmiştir.  
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 22/02/2023 tarih ve E:2021/100, K:2023/396 sayılı kararı:

6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 3. maddesinde bağlantı anlaşması, bir üretim şirketi, dağıtım şirketi ya da tüketicinin iletim sistemine ya da dağıtım sistemine bağlantı yapması için yapılan genel ve özel hükümleri içeren anlaşma; lisans, tüzel kişilere piyasada faaliyet gösterebilmeleri için bu Kanun uyarınca verilen izin; önlisans, üretim faaliyetinde bulunmak isteyen tüzel kişilere, üretim tesisi yatırımlarına başlamaları için gerekli onay, izin, ruhsat ve benzerlerinin alınabilmesi için belirli süreli verilen izin; tesis, elektrik enerjisi üretimi, iletimi veya dağıtımı faaliyeti yürütülen veya yürütülmeye hazır tesis, şebeke veya teçhizat; üretim, enerji kaynaklarının, elektrik üretim tesislerinde elektrik enerjisine dönüştürülmesi; üretim tesisi, elektrik enerjisinin üretildiği tesisler olarak tanımlanmıştır. Aynı Kanun'un 4. maddesinin (1) numaralı fıkrasında, piyasada, bu Kanun hükümleri uyarınca lisans almak koşuluyla maddede sayılı faaliyetlerin yürütülebileceği belirtilmiştir. Kanun'un 5. maddesinin (1) numaralı fıkrasında lisansın, bu Kanun hükümleri uyarınca üzerinde kayıtlı piyasa faaliyetlerinin yapılabilmesi için tüzel kişilere verilen izin belgesi olduğu, lisans sahibi tüzel kişilerin lisansları kapsamında sahip oldukları hakları yükümlülükleri ile maddede sayılı diğer hususlara ilişkin usul ve esasların kurum tarafından çıkarılan yönetmelikte düzenleneceği; (7) numaralı fıkrasında, üretim lisansı başvurusunda bulunan tüzel kişiden, önlisans yükümlülüklerinin yerine getirilmesini müteakiben üretim tesisinin lisansında belirlenen inşaat süresi içerisinde kurulmaması hâlinde irat kaydedilmek üzere, kurulmak istenen üretim tesisinin niteliğine ve büyüklüğüne göre yatırım tutarının yüzde onunu geçmemek üzere teminat mektubu alınacağı hükümlerine yer verilmiştir. Anılan Kanun'un "Önlisans esasları" başlıklı 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasında, üretim lisansı başvurusunda bulunan tüzel kişiye öncelikle, üretim tesisi yatırımına başlaması için mevzuattan kaynaklanan izin, onay, ruhsat ve benzeri belgeleri edinebilmesi ve üretim tesisinin kurulacağı sahanın mülkiyet veya kullanım hakkını elde edebilmesi için Kurum tarafından belirli süreli önlisans verileceği, önlisans sahibi tüzel kişilerin önlisans kapsamında sahip oldukları hakları, yükümlülükleri ile maddede sayılı diğer hususlara ilişkin usul ve esasların kurum tarafından çıkarılan yönetmelikte düzenleneceği, (2) numaralı fıkrasında, önlisans süresinde gerekli izin, onay, ruhsat veya benzeri belgeleri alamayan, üretim tesisinin kurulacağı sahanın mülkiyet veya kullanım hakkını elde ettiğini tevsik edemeyen, Kurum tarafından belirlenen yükümlülükleri yerine getirmeyen tüzel kişiye lisans verilmeyeceği hükümlerine yer verilmiştir. Kanun'un "Arz güvenliğinin sağlanmasına yönelik düzenlemeler" başlıklı geçici 4

. Kanun'un "Arz güvenliğinin sağlanmasına yönelik düzenlemeler" başlıklı geçici 4. maddesinin (1) numaralı fıkrasında, kısa dönemde gerekli arz kapasitesinin yeterli bir yedekle oluşturulması amacıyla, 31/12/2015 tarihine kadar (14/12/2015 tarih ve 2015/8317 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı Eki Karar'ın 2. maddesiyle, bu süre 31/12/2020 tarihine kadar uzatılmıştır.) ilk defa işletmeye girecek üretim lisansı sahibi tüzel kişilere, fıkrada belirtilen teşviklerin sağlanacağı, bu sürenin beş yıla kadar uzatılmasına Bakanlar Kurulu'nun (02/07/2018 tarih ve 703 sayılı KHK ile Cumhurbaşkanı olarak değiştirilmiştir.) yetkili olacağı belirtilmiştir. Anılan maddeye 7103 sayılı Kanun'un 85. maddesiyle 21/03/2018 tarihinde eklenen (5) numaralı fıkrasında ise, birinci fıkrada belirtilen tarihe kadar uygulanmak üzere, önlisans sahibi tüzel kişilerin, önlisansın geçerlilik süresi içerisinde bu önlisans kapsamında kuracağı üretim tesisleriyle ilgili yaptıkları işlemlerin harçtan, bu işlemlere ilişkin düzenlenen kâğıtların da damga vergisinden müstesna olduğu kurallarına yer verilmiştir.

Elektrik Piyasası Yönetmeliği'nin 22/10/2016 tarih ve 29865 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Yönetmelik ile değişik "Önlisans süresi içerisinde tamamlanması gereken iş ve işlemler" başlıklı 17. maddesinin (1) numaralı fıkrasında, önlisans sahibi tüzel kişinin önlisansa konu üretim tesisinin yatırımına başlanabilmesi için önlisans süresi içerisinde maddede sayılı iş ve işlemleri tamamlamakla yükümlü olduğu, aynı maddenin (1) numaralı fıkrasının (g) bendinin (3) numaralı alt bendinde, önlisansa konu üretim tesisi ile ilgili olarak, rüzgar veya güneş enerjisine dayalı üretim tesisleri için yükümlü olmaları halinde TEİAŞ ile imzalanmış RES veya GES Katkı Payı anlaşmasının yapılmış olması gerektiği düzenlemelerine yer verilmiştir. Aynı Yönetmelik'in "Lisans başvurusu" başlıklı 20. maddesinin (5) numaralı fıkrasında, üretim lisansı başvurusunda bulunmak isteyen önlisans sahibi tüzel kişinin, önlisansı kapsamındaki yükümlülüklerini tamamlamak koşulu ile önlisans süresi içerisinde altıncı fıkrada belirtilen şekilde Kuruma üretim lisansı başvurusunda bulunacağı, önlisans sahibinin önlisans süresi sona ermeden önce üretim lisansı başvurusunda bulunmaması halinde, önlisans süresinde yerine getirilmesi gereken yükümlülüklerin ikmal edilmemiş olduğunun kabul edileceği kuralına yer verilmiştir. Yine Yönetmelik'in "Üretim lisansı sahibinin hak ve yükümlülükleri" başlıklı 30. maddesinin 24/02/2017 tarih ve 29989 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Yönetmelik ile değişik (1) numaralı fıkrasının "a" bendinde, üretim lisansının, sahibine, lisansında belirtilen üretim tesisini kurma ve işletme hakkını vereceği belirtilmiştir. 
488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinde ise, bu Kanun'a ekli (1) sayılı tabloda yazılı kağıtların damga vergisine tâbi olduğu düzenlenmiştir. 
Yukarıda yer alan mevzuatın değerlendirilmesinden, tüzel kişilerin elektrik piyasasında yürütülebilecek faaliyetlerinin lisansa tabi olduğu, üretim lisansı başvurusunda bulunan tüzel kişiye öncelikle, üretim tesisi yatırımına başlaması için mevzuattan kaynaklanan izin, onay, ruhsat ve benzeri belgeleri edinebilmesi ve üretim tesisinin kurulacağı sahanın mülkiyet veya kullanım hakkını elde edebilmesi için Kurum tarafından belirli süreli önlisans verileceği, üretim lisansı başvurusunda bulunmak isteyen önlisans sahibi tüzel kişinin, önlisansı kapsamındaki yükümlülüklerini tamamlamak koşulu ile önlisans süresi içerisinde Kuruma üretim lisansı başvurusunda bulunabileceği, üretim lisansının, sahibine, lisansında belirtilen üretim tesisini kurma ve işletme hakkını vereceği, üretim tesisinin elektrik enerjisinin üretildiği tesisler olduğu, önlisans sahibi tüzel kişilerin, önlisansın geçerlilik süresi içerisinde bu önlisans kapsamında kuracağı bizatihi üretim tesisiyle ilgili yaptıkları işlemlerin ve bu işlemlere ilişkin düzenlenen kâğıtların damga vergisinden müstesna tutulduğu anlaşılmaktadır.