muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/7288, Karar No: 2024/2348, Tarih: 30.04.2024

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Elde edilen kazancın yanlış nitelendirildiği, uçakların teçhizat olarak değerlendirilemeyeceği, kira bedelinin ticari, sınai bir hakkın lisansına, teknoloji transferine veya telif bedeline ilişkin olmadığı, dolayısıyla gayrimaddi hak bedeli olarak düşünülemeyeceği, ticari kazanç niteliği taşıyan kira bedelleriyle ilgili çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmaları kapsamında Türkiye'nin vergilendirme yetkisi bulunmadığı, Bakanlar Kurulu Kararında da hava ulaştırma araçlarının kira bedelleri kesintisi ile ilgili belirleme yapılmadığı, dolayısıyla bu tür ödemelerin kesintiye tabi olmadığı, aynı doğrultuda yargı kararları bulunduğu  iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
	TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
         Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davacının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki ...Bölge İdare Mahkemesi...Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz isteminde bulunandan ...TL maktu harç  alınmasına,
  4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın...Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 30/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/7055, Karar No: 2024/2347, Tarih: 30.04.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2023/7055
  Karar  No : 2024/2347  
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Ekspres Havacılık A.Ş.  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
                                                                   (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU           : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:Davacı tarafından, ihtirazi kayıtla verilen 2022/Ağustos dönemine ilişkin muhtasar beyanname üzerine tahakkuk ettirilen kurum (stopaj) vergisinin 1.413.171,64-TL'lik kısmının iptali ve faiziyle iadesi istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; uyuşmazlığın çözümü için davacı şirket tarafından iş yeri merkezleri başka ülkelerde bulunan firmalardan kiralanan uçaklar için ödenen kira bedellerinin, Türkiye ile bu ülkeler arasında imzalanan çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmaları kapsamında hangi akit devlet tarafından vergilendirilmesi gerektiğinin belirlenebilmesi için öncelikle ticari kazanç mı gayrimaddi hak kullanma bedeli mi olduğunun tespiti ile niteliğinin ortaya konulması gerektiği, uçakların, anlaşmaların "gayrimaddi hak bedelleri" ile ilgili sınai, ticari ve bilimsel teçhizat kavramı içerisinde, ileri teknoloji ürünü ticari teçhizat olarak değerlendirilmesi gerektiği, ilgili maddede gayrimaddi hak kullanım bedellerine ilişkin elde edildikleri devlette de vergilendirilebileceğinin belirtildiği, taşınır ve taşınmazlar ile hakların Türkiye'de kiralanmasından elde edilen iratların 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 3. maddesinin 3. fıkrası uyarınca dar mükellefiyette kurum kazancı içerisinde yer aldığı, motorlu nakil araçlarının kira bedellerinin 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 70. maddesine göre gayrimenkul sermaye iradı kapsamında olması nedeniyle, 5520 sayılı Kanun'un 30. maddesi uyarınca %15 oranında vergilendirilmesi gereken kazancın Bakanlar Kurulu Kararı uyarınca %1 oranında vergilendirilmesi gerektiği gerekçesiyle, ihtirazi kayıtla  verilen beyanname üzerine tahakkuk eden kurum (stopaj) vergisinin dava konusu edilen kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Elde edilen kazancın yanlış nitelendirildiği, uçakların teçhizat olarak değerlendirilemeyeceği, kira bedelinin ticari, sınai bir hakkın lisansına, teknoloji transferine veya telif bedeline ilişkin olmadığı, dolayısıyla gayrimaddi hak bedeli olarak düşünülemeyeceği, ticari kazanç niteliği taşıyan kira bedelleriyle ilgili çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmaları kapsamında Türkiye'nin vergilendirme yetkisi bulunmadığı, Bakanlar Kurulu Kararında da hava ulaştırma araçlarının kira bedelleri kesintisi ile ilgili belirleme yapılmadığı, dolayısıyla bu tür ödemelerin kesintiye tabi olmadığı, aynı doğrultuda yargı kararları bulunduğu  iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
	TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
         Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davacının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz isteminde bulunandan ...-TL maktu harç alınmasına,
  4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ...Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 30/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/2222, Karar No: 2024/2451, Tarih: 30.04.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE 
Esas  No : 2024/2222
Karar No : 2024/2451
 
Kararın Düzeltilmesini İsteyen: ... Sistem Elektrik Elektronik Telekomünikasyon  
                                       İnşaat Sanayi Nakliyat ve Ticaret Limited Şirketi	  
Vekili                            : Av.  ...
Karşı Taraf	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/ ...
Vekili	 :Av. ...
İstemin	Özeti		:Danıştay Üçüncü Dairesinin 25/12/2023 tarih ve E:2023/10679, K:2023/6215 sayılı kararının düzeltilmesi istenmiştir.    
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca ilk inceleme ile görevli Tetkik Hâkimi Berkay Şahin'in açıklamaları dinlenilerek işin gereği görüşülüp düşünüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "istinaf" başlıklı 45. maddesinde, idare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda farklı bir kanun yolu öngörülmüş olsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren 30 gün içinde istinaf yoluna başvurulabileceği hüküm altına alınmıştır.
28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de ile yayımlanan 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 103. maddesi ile 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "kararın düzeltilmesi" başlıklı 54. maddesi ilga edilmiş, 2577 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 8. maddesinde de ivedi yargılama usulü hariç olmak üzere bu Kanunla idari yargıda kanun yollarına ilişkin getirilen hükümlerin, 2576 sayılı Kanun'un, bu Kanun'la değişik 3. maddesine göre kurulan bölge idare mahkemelerinin tüm yurtta göreve başlayacakları tarihten sonra verilen kararlar hakkında uygulanacağı, bu tarihten önce verilmiş kararlar hakkında ise kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan kanun yollarına ilişkin hükümlerin uygulanacağı kurala bağlanmıştır.
Adalet Bakanlığı tarafından 07/11/2015 tarih ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararla, 2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun'un 2. ve geçici 20. maddeleri uyarınca kurulan ve yargı çevreleri belirlenen Bölge İdare Mahkemelerinin 20/07/2016 tarihi itibarıyla tüm yurtta göreve başlayacakları duyurulmuştur.
Buna göre, 6545 sayılı Kanun'un 103. maddesiyle 2577 sayılı Kanun'un "kararın düzeltilmesi" başlıklı 54. maddesi ilga edildiğinden, Bölge İdare Mahkemelerinin tüm yurtta göreve başladıkları 20/07/2016 tarihinden sonra idare ve vergi mahkemelerince verilmiş olan kararlara ilişkin olarak yapılan temyiz başvuruları üzerine verilen kararlar kesin olup, temyiz incelemesi neticesinde verilen kararlara karşı "karar düzeltme" kanun yolunun uygulanma imkanı kalmamıştır.

Buna göre, 6545 sayılı Kanun'un 103. maddesiyle 2577 sayılı Kanun'un "kararın düzeltilmesi" başlıklı 54. maddesi ilga edildiğinden, Bölge İdare Mahkemelerinin tüm yurtta göreve başladıkları 20/07/2016 tarihinden sonra idare ve vergi mahkemelerince verilmiş olan kararlara ilişkin olarak yapılan temyiz başvuruları üzerine verilen kararlar kesin olup, temyiz incelemesi neticesinde verilen kararlara karşı "karar düzeltme" kanun yolunun uygulanma imkanı kalmamıştır.
Dosyanın incelenmesinden, davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle sözü edilen faturalara konu indirimlerinin reddedilmek suretiyle önceki yıldan devreden indirilebilecek katma değer vergisinin azaltıldığı da gözetilerek yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2017 yılının Ocak, Şubat ve Aralık dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ve tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasına karşı açılan davanın sonuçlandırıldığı  ...Vergi Mahkemesinin  ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin  ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin  ... tarih ve E: ..., K: ...sayılı kararına karşı yapılan temyiz başvurularına dair Danıştay Üçüncü Dairesinin 25/12/2023 tarih ve E:2023/10679, K:2023/6215 sayılı kararının düzeltilmesinin istenildiği anlaşılmaktadır.  	
Bu durumda, yukarıda açıklanan düzenlemeler uyarınca Vergi Mahkemesinin 14/10/2022 tarihli kararı, 6545 sayılı Kanun'la getirilen kanun yollarına ilişkin kurallara tabi olup, bölge idare mahkemelerinin tüm yurtta göreve başladıkları 20/07/2016 tarihinden sonra verildiği ve bu tarihten sonra verilen kararlar açısından karar düzeltme kanun yolunun kaldırıldığı dikkate alındığında, temyizen incelenip kesin olarak verilen Daire kararının  düzeltilmesi isteminin incelenme olanağı bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, kararın düzeltilmesi isteminin incelenmeksizin reddine, 30/04/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/3740, Karar No: 2024/2360, Tarih: 30.04.2024

"İçtihat Metni"
           T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2023/3740
Karar No : 2024/2360
TEMYİZ EDEN (DAVALI)  : ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ... İnşaat Nakliyat Elektrik Elektronik Taah. İml. San. ve Tic. Ltd. Şti.
 
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenleyerek elde ettiği komisyon gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi tekniği raporunu esas alan vergi inceleme raporuna dayanılarak, 2018 yılı için re'sen tarh edilen kurumlar vergisi ve tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile 2018 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici vergiler ve tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla;  davacı şirket hakkında düzenlenen  ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda ve ... tarih ve ... sayılı vergi inceleme raporunda yer alan tespitlerin birlikte değerlendirilmesinden; uyuşmazlığa konu 2018 yılında yapılan yoklamada, iş yerinin düzenlenen faturalara konu faaliyeti gerçekleştirecek ticari kapasite ve organizasyon yapısına sahip olup olmadığı yönünde somut bir tespit yapılmadığı, davacı tarafından vergisel ödevlerin yerine getirildiği, defterlerinin tasdikli olduğu, anlaşmalı kurumlardan belge bastırıldığı, beyannamelerin verildiği, Sosyal Güvenlik Kurumu prim borçlarına ve vergi borçlarına ilişkin ödemelerin olduğu, davacının ba-bs formları ile karşıt ba-bs formlarının uyumlu olduğu, davacının mal ve hizmet alım-satımında bulunduğu mükelleflerin bir kısmı hakkında sahte belge düzenleme ve kullanma kapsamında inceleme bulunmasına rağmen söz konusu faturaların toplam faturaların ne kadarına isabet ettiğinin tespit edilmediği, davacının çalışanları ile ilgili olarak inceleme yapılmadığı, muhasebecileri hakkında herhangi bir olumsuz tespite yer verilmediği dikkate alındığında, anılan vergi tekniği raporunun davacının düzenlediği faturaların sahteliğini ortaya koyacak hukuken geçerli veriler içermediği sonucuna varıldığı, bu durumda ihtilaflı dönemlerde, davacının, sahte fatura düzenlediği hususunun somut olarak ortaya konulamadığından davacı adına komisyon gelirine ilişkin olarak tarhiyat yapılmasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezalı tarhiyatların kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi Kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile sahte fatura düzenlediğinin ortaya konulmuş olduğu, kayıt ve beyan dışı bırakılan komisyon gelirinin  vergilendirilmesi gerektiği, yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ:  Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin birlikte değerlendirilmesinden, davacının komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği sonucuna ulaşıldığından temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
 Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: 
Davacı şirket adına, sahte fatura düzenleyerek elde ettiği komisyon gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi tekniği raporunu esas alan vergi inceleme raporuna dayanılarak, 2018 yılı için re'sen tarh edilen kurumlar vergisi ve tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile 2018 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici vergiler ve tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmektedir.
İLGİLİ MEVZUAT:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun  3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelerin gerçek mahiyetinin, yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği ve iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması hâlinde, ispat külfetinin, bunu iddia eden tarafa ait olduğu ifade edilmiştir.
Aynı Kanun’un 30. maddesinin 1. fıkrasında re'sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt, belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkân bulunmayan hâllerde, takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi inceleme yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlanmış, 134. maddesinde de vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu düzenlenmiştir.

5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 6. maddesinde, kurumlar vergisinin, mükelleflerin bir hesap dönemi içinde elde ettikleri safi kurum kazancı üzerinden hesaplanacağı, safi kurum kazancının tespitinde ise Gelir Vergisi Kanunu'nun ticari kazanç hakkındaki hükümlerinin uygulanacağı ifade edilmiş, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 2. maddesinde de gerçek gelirin vergilendirileceği ilkesi benimsenmiştir.
 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 32. maddesinin 2. fıkrasında; kurumlar vergisi mükelleflerince, (dar mükellefiyete tâbi kurumlarda ticarî ve ziraî kazançlarla sınırlı olarak) câri vergilendirme döneminin kurumlar vergisine mahsup edilmek üzere Gelir Vergisi Kanununda belirtilen esaslara göre ve câri dönemin kurumlar vergisi oranında geçici vergi ödeneceği düzenlenmiş; anılan düzenlemenin atıfta bulunduğu 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun mükerrer 120. maddesinin 3.fıkrasında, yapılan incelemeler sonucunda geçmiş dönemlere ait geçici verginin %10’unu aşan tutarda eksik beyan edildiğinin tespiti halinde, eksik beyan edilen bu kısım için re’sen veya ikmalen geçici vergi tarh edileceği, mahsup süresi geçtikten sonra kesinleşen geçici vergilerin terkin edileceği, ancak gecikme faizi ve cezanın tahsil edileceği hükme bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
 Yukarıda yer verilen Kanun hükümlerinin değerlendirilmesinden, vergilendirme işlemi yapılırken, Kanuna uygun biçimlendirilen muamelelerin, bu biçimselliğinin ötesine geçilerek, muamelenin tarafları arasında oluşan maddi ve hukuki ilişkinin gerçek mahiyetinin araştırılması gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır. Kanun, gerçek mahiyetin ortaya çıkarılmasında yemin hariç her türlü delile izin vermiştir. Bu deliller, tarafların ikrarı, vergiyi doğuran olayla ilişkisi doğal ve açık bulunan tanık ifadesi, muamelenin taraflarının ekonomik ve ticari konumları, işyerlerinin durumu, arandığında bulunup bulunamamasına ilişkin tespitlerdir.

... Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün ... vergi kimlik numaralı mükellefi olan davacı şirket hakkında düzenlenen  ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporu ile dosyada yer alan bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davacı şirketin .... Mah. .... Cad. No:... .../... adresindeki işyerinde yapılan bir kısım yoklamada adreste bulunamadığı ve komşu esnafın işyeri sahiplerinin dışarda çalıştığı, adrese hafta içi bir veya iki kez uğradığı yönünde beyan verdiğinin tespit edildiği, yine iş yerine ara sıra uğrandığının yoklama ile ortaya konulduğu, söz konusu adresten başka şube ve depo bulunmadığı, motorlu taşıtının olmadığı, davacı şirketin 05/11/2010-21/07/2016 tarihleri arasında kanuni temsilcisi olan ..., 21/07/2016-24/01/2017 tarihleri arasında kanuni temsilcisi olan ... ve 24/01/2017-14/02/2019 tarihleri arasında kanuni temsilcisi olan ...'a ulaşılamadığı, inceleme konusu olan 2016-2019 döneminde 2-7 işçi bulunduğu beyan edilmesine rağmen Sosyal Güvenlik Kurumuna olan prim borçlarının cüzi bir tutarının ödendiği, 2016 yılında 25.534.707,88-TL, 2017 yılında 70.484.585,31-TL ve 2018 yılında 26.013.091,45-TL brüt satış beyan edilmiş ise de 2016 yılı için  268.173,02-TL zarar, 2017 yılı için 28.276,82-TL , 2018 yılı için 66.526,39-TL kar beyan edildiği, davacı şirketin beyanlarına göre 2016 yılı için ödenmesi gereken katma değer vergisi bulunmadığı, 2017 yılında 6.785,21-TL, 2018 yılında 10.082,04-TL, 2019 yılında 319,47-TL  ödenmesi gereken katma değer vergisi bulunduğu, 16/01/2020 tarihi itibariyle ödenmiş olan vergi aslının 16.496,46-TL gecikme zammının 2.376,99-TL olduğu, davacı şirketin 19 adet banka hesabının bulunduğu ancak 2016 yılında sadece 1 adet 85.000,00-TL çek bloke tahsilatı, 2017 yılında toplam 7.533,83-TL tutarında 4 adet havale girişi olduğu, 2016-2019 döneminde başkaca para girişi olmadığı, davacı şirketin ba formlarında 2016 yılı için katma değer vergisi dahil 27.051.704-TL mal ve hizmet alımında bulunduğunu bildirmesine karşılık olarak mal alımında bulunduğu mükelleflerin bs formlarında katma değer vergisi hariç 343.827,00-TL satış bildirdiği, 2016 yılında alım yaptığı 11 firma hakkında sahte belge düzenlemekten dolayı vergi tekniği raporu bulunduğu bu alımların toplam tutarının katma değer vergisi hariç 25.277.288,00-TL olduğu, buna göre 2016 yılındaki alışlarının %99'unun hakkında sahte fatura düzenleme fiilinden dolayı vergi tekniği raporu bulunan mükelleflerden olduğu, davacı şirketin 2017 yılında katma değer vergisi hariç 70.363.972,59-TL mal ve hizmet alımı yaptığı tespit edildiği ancak ba formlarında katma değer vergisi hariç 50.601.775,00-TL mal ve hizmet alışı bildirildiği, mal ve hizmet alımında bulunduğu mükelleflerin ise bs formlarında davacı şirkete katma değer vergisi hariç 4.834.089,00-TL satış beyan ettiği, 2017 yılında alım yapılan 13 firma hakkında sahte belge düzenlemekten dolayı vergi tekniği raporu bulunduğu bu alımların katma değer vergisi hariç 38.588