muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/1100, Karar No: 2024/830, Tarih: 13.03.2024

"İçtihat Metni"
        T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2024/1100
Karar	No : 2024/830                                                              
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Bakanlığı / ANKARA
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN_KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
SAVUNMANIN_ÖZETİ	: Savunma alınmamıştır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	:...
DÜŞÜNCESİ	:	Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
   Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Tetkik Hakiminin raporu ve sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, gereği görüşüldü: 
Dava, Makine ve Kimya Endüstrisi Anonim Şirketi nezdinde mühimmat fabrikasında çalışmakta iken 22/03/2023 tarihinde iş akdi feshedilen davacı tarafından, hakkında  yapılan  güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmasının olumsuz olması nedeniyle kişi güvenlik belgesinin düzenlenmemesine ilişkin işleminin iptali istemiyle açılmıştır.
Dava dosyasının incelenmesinden;	...İdare Mahkemesince, dava konusu işlemin iptali yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı karara karşı davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile  Danıştay'a temyiz yolu açık olmak üzere reddedildiği; davalı idare vekili tarafından Danıştay'a hitaben verilen ve 14/02/2024 tarihinde kayda giren dilekçe ile ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesince verilen kararın temyizen incelenerek bozulmasının istenildiği anlaşılmaktadır.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'la eklenen geçici 8. maddesinde, 6545 sayılı Kanun'la kanun yollarına ilişkin getirilen hükümlerin 2576 sayılı Kanun'un anılan Kanun'la değişik 3. maddesine göre kurulan bölge idare mahkemelerinin tüm yurtta göreve başlayacakları (20/07/2016) tarihten sonra verilen kararlar hakkında uygulanacağı, aynı Kanun'un "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. fıkrasında, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu ve "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin bu maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararlara karşı Danıştay'da temyiz isteminde bulunulabileceği, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması hâlinde kararı veren mercinin temyiz isteminin reddine karar vereceği, aynı maddenin 7. fıkrasında ise temyizin kesin bir karar hakkında olması hâlinde 6. fıkrada sözü edilen kararın Danıştay'ın ilgili dairesince kesin olarak verileceği kurala bağlanmıştır.
Bu kapsamda, uyuşmazlığın yukarıda bahsedilen mevzuat uyarınca temyize tabi olup olmadığının belirlenebilmesi için işlemin hukuki niteliğinin ortaya konulması gerekmektedir.

Bu kapsamda, uyuşmazlığın yukarıda bahsedilen mevzuat uyarınca temyize tabi olup olmadığının belirlenebilmesi için işlemin hukuki niteliğinin ortaya konulması gerekmektedir.
Davalı idareden talep edilen kişi güvenlik belgesine ilişkin düzenlemelerin yer aldığı 5202 sayılı Savunma Sanayii Güvenliği Kanunu'nda ve anılan Kanun'a dayanılarak çıkarılan, 04/06/2010 tarih ve 27601 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Savunma Sanayii Güvenliği Yönetmeliği'nde yer alan düzenlemeler incelendiğinde, söz konusu belgenin gizlilik dereceli bir bilgiyi, belgeyi, projeyi veya malzemeyi, ancak görevi gereği öğrenme ve kullanma sorumluluğu bulunan ve gerekli gizlilik derecesini haiz işlerde çalışanlar hakkında düzenlendiği, belirli sürelerle yenilendiği, söz konusu belgenin düzenlenmesi aşamasında güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması yapıldığı ve belgenin iptal nedenlerine ilişkin hususların düzenlendiği görülmektedir. Bu kapsamda kişi güvenliği belgesinin gizlilik dereceli işlerde çalışanlar için özel olarak düzenlendiği, söz konusu belgenin düzenlenmemesinin veya iptalinin sonucunun ise sadece o işe yönelik olarak çalışamama neticesini doğuracağı, belirli bir meslekten çıkarılma sonucunu doğurmayacağı kuşkusuzdur.
Bu durumda; davacı hakkında kişi güvenlik belgesi düzenlenmemesine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan dava, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde sayılan temyize tabi davalar arasında yer almadığından ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince istinaf başvurusunun reddi yönünde verilen karar her ne kadar temyiz yolu açık olmak üzere verilmişse de kesin olup, temyizen incelenmesine hukuki olanak bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, davalı idarenin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, temyiz aşamasında yatırılan posta ücretinden artan kısmın isteği halinde davalı idareye iadesine, 13/03/2024 tarihinde oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.
 
 
(X)-KARŞI OY :
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. fıkrasında, Bölge İdare Mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu; "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile Bölge İdare Mahkemelerinin bu maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların Danıştay'da temyiz edilebileceği; "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren merciin temyiz isteminin reddine karar vereceği; aynı maddenin 7. fıkrasında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşıldığı hallerde altıncı fıkrada sözü edilen kararın Danıştay'ın ilgili dairesince kesin olarak verileceği, kurala bağlanmıştır.

2577 sayılı Kanun'un yukarıda aktarılan maddeleri gereğince belirli bir mesleğin icrasına yönelik olarak mesleki faaliyetin yapılmasını engelleyen idari işlemler hakkında açılan davalarda verilen kararlardan hangisinin, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi uyarınca temyize tabi olup olmadığının ortaya konulması gerekmektedir. 
Bu kapsamda davacının iş akdinin feshi üzerine gizlilik dereceli işlerde çalışamaması sonucunun doğmasına sebep olan dava konusu işlemin belirli bir alanda mesleki faaliyetin icrasının engellenmesine neden olduğu görüldüğünden bu işlemin iptali istemiyle açılan davanın 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde sayılan davalar arasında yer aldığı, temyizen incelenerek bozulması istenen Bölge İdare Mahkemesi kararına karşı temyiz yolunun açık olduğu sonucuna varılmaktadır. 
Yukarıda açıklanan nedenle, davalı idarenin temyiz isteminin incelenmesi gerektiği oyu ile Daire kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2023/5319, Karar No: 2024/1245, Tarih: 13.03.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2023/5319
  Karar  No : 2024/1245  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: … Vergi Dairesi Başkanlığı-…  
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI)	: … Maddeler İnşaat Bilişim
                                                                  Peyzaj Mimarlık Mühendislik San. ve İç. Dış. Tic.
                                                                   Ltd. Şti.
İSTEMİN KONUSU                            : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, kısmen muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge ve kısmen sahte fatura düzenlemek suretiyle elde ettiği komisyon gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi tekniği raporuna dayanılarak vergi inceleme raporuna istinaden 2017 yılına ilişkin olarak re'sen tarh edilen kurumlar vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin değerlendirilmesinden, davacı şirket tarafından düzenlenen faturaların sahteliğine dair somut tespitlere yer verilmediği, alış ve satış yapılan mükellefler nezdinde karşıt tespitlerde mükelleflerin beyanlarının doğruluğunun araştırılmadığı ve mükellefler hakkında olumsuz bir tespit yapılmadığı, davacı şirketin mal aldığı ve mal sattığı mükelleflerin, sahte belge düzenleme yönünden hakkında rapor yazılan ya da incelemesi devam eden mükelleflerden oluştuğu dışında herhangi bir eleştiri getirilmediği, muhtelif zamanlarda yapılan yedi yoklamanın beşinde davacı şirketin faal olduğu, çalışan işçi tespit edildiği, öte yandan, eleştiri konusu yapılan dorse teslimlerinin 3. kişiler arasında yapılan sözleşme uyarınca davacı tarafından teslim edildiği, ödemelere ilişkin olumsuz tespit/değerlendirme yapılmadığı, bu nedenle davacı adına, muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge ve sahte fatura düzenlediği hususu somut ve hukuken itibar edilebilecek nitelikteki delillerle ortaya konulamadığından eksik incelemeye dayalı vergi tekniği raporuna dayanılarak tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, 2017 yılına ilişkin olarak re'sen tarh edilen kurumlar vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Önceki beyanlardaki iddiaların tekrarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Önceki beyanlardaki iddiaların tekrarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
	TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
         Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulüne ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
  3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 13/03/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/5456, Karar No: 2024/1242, Tarih: 13.03.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2023/5456
  Karar  No : 2024/1242  
 TEMYİZ EDENLER	: 1-(DAVACI) … Çelik İletişim Lojistik Taşımacılık                                                            Gıda Yapı San. ve Tic. Ltd. Şti.
VEKİLİ	: Av. …
                                                       2-(DAVALI) … Vergi Dairesi Başkanlığı-…
VEKİLİ	: Av. …
 
İSTEMİN KONUSU           : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, Beyoğlu Vergi Dairesi Müdürlüğünün … vergi kimlik numaralı mükellefi ... Demir Çelik Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve … vergi kimlik numaralı mükellefi ... İnşaat Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti.’den aldığı faturaların sahte olduğu yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016/Ocak, Şubat, Nisan ila Aralık dönemi için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin …  tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının ihtilaf konusu dönemde faturalarını kullandığı ... Demir Çelik Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... İnşaat Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen sırasıyla … tarih ve … sayılı ve … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporlarında yer alan tespitlerin değerlendirilmesinde adı geçen mükelleflerin düzenledikleri faturaların sahte olduğu anlaşıldığından cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı, kesilen vergi ziyaı cezalarına uygulanan tekerrür hükümlerine gelince; tekerrüre esas alınan cezaların 26/11/2016 tarihinde kesinleştiği görüldüğünden belirtilen bu cezanın 2017 yılından itibaren 5 yıl içinde kesilen cezalarda tekerrüre esas alınabileceği, işbu davanın konusunu oluşturan vergi ziyaı cezasının 2016 yılına ilişkin olması karşısında vergi ziyaı cezasının tekerrür hükmü uygulanmak suretiyle artırılan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısımlarının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:  
DAVACININ İDDİALARI: İndirim konusu yapılan faturaların gerçeği yansıtmayan sahte belgeler olduğu hususunun hukuken geçerli ve somut tespitlere dayanmadığı, incelemenin eksik ve varsayıma dayalı olduğu, alımların gerçeği yansıtmadığının davalı idarece ispat edilmesi gerektiği iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:  
DAVACININ İDDİALARI: İndirim konusu yapılan faturaların gerçeği yansıtmayan sahte belgeler olduğu hususunun hukuken geçerli ve somut tespitlere dayanmadığı, incelemenin eksik ve varsayıma dayalı olduğu, alımların gerçeği yansıtmadığının davalı idarece ispat edilmesi gerektiği iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmiştir.
DAVALININ İDDİALARI: Davacı adına 2014/Nisan dönemine ilişkin kesilen vergi ziyaı cezasının 05/09/2018 tarihinde, 2015/Aralık dönemine ilişkin kesilen vergi ziyaı cezasının 26/11/2016 tarihinde kesinleştiği, dolayısıyla tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmiştir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Davacı tarafından savunma verilmemiştir. Davalının savunması yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
         Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
        Açıklanan nedenlerle;
Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurularının reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
Temyiz isteminde bulunan davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca aleyhe onanan kısım üzerinden hesaplanacak nispi harcın alınmasına,
  2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 13/03/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/520, Karar No: 2024/1237, Tarih: 13.03.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2023/520
   Karar	No : 2024/1237
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: … Vergi Dairesi Müdürlüğü-…
KARŞI TARAF (DAVACI)            : … Ürün. Nak. San. ve Tic. A.Ş.
VEKİLİ                                          : Av. …
İSTEMİN KONUSU           : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu ödeme emrinin 1. ve 3. satırında yer alan 2016 yılı üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile 5. satırında yer alan 2016/Ekim-Aralık dönemine ilişkin  geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir kata ilişkin kısmı yönünden; davacı adına düzenlenen ve tebliğ edilen ihbarnamelere karşı açılan davaların süre aşımı nedeniyle reddine karar verildiği ve söz konusu kararların da kesinleştiği anlaşıldığından, usulüne uygun şekilde tarh ve tahakkuk ederek vadesinde ödenmeyen söz konusu amme borçlarının tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinin anılan kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı, dava konusu ödeme emrinin  5. satırında yer alan 2016/Ekim-Aralık dönemine ilişkin geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmı  yönünden; 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun geçici vergiye ilişkin mükerrer 120. maddesinin 4. fıkrasına göre; kesinleşmekle birlikte mahsup dönemi geçmiş olması nedeniyle terkin edilmesi gereken geçici vergi üzerinden ceza tahsil edilmesi zorunlu ise de geçici verginin yıllık vergiye mahsuben peşin alınan bir vergi olması ve bu vergi nedeniyle yol açılan vergi kaybından dolayı bir kat vergi ziyaı cezası uygulanması gerektiği hususunun yargı kararlarıyla da istikrarlı hale geldiği dikkate alındığında, dava konusu ödeme emrinin, geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmının,  6183 sayılı Kanun'un 58. maddesinde yer alan "borcum yoktur" iddiası kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden, dava konusu ödeme emrinin anılan kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı, bununla birlikte dava konusu ödeme emrinin dayanağı ihbarnamelere karşı açılan dava sonucunda verilen mahkeme kararlarına istinaden davacı adına 2 no'lu ihbarnamelerin düzenlenmediği görülmekte ise de; (2) nolu ihbarname, davacı adına tarh edilen ve/veya kesilen cezalara karşı açılan davalarda esasa ilişkin olarak verilen ret kararları uyarınca hesaplanması gereken vergi ve ceza miktarının davacıya bildirilmesine yönelik bir işlem olduğundan ve bakılmakta olan davada, dava konusu ödeme emrinin dayanağı vergi ve cezalara karşı açılan davada esasa ilişkin değil, süre aşımı bulunması nedeniyle verilmeş bir ret kararı söz konusu olduğundan, bu suretle anılan amme alacaklarına ilişkin olarak  yeni bir ihbarname düzenlenerek ayrıca bir vade tayinine gerek bulunmadığı dikkate alındığında yukarıda anılan amme alacaklarına ilişkin olarak (2) no'lu ihbarnamelerin düzenlenmesi gerekmediği sonucuna varıldığı, dava konusu ödeme emrinin 2. ve 6

. ve 6. satırında yer alan amme alacakları (gecikme faizleri) yönünden ise; anılan kısmının 2016 yılı kurumlar vergisi ile  2016/Ekim-Aralık dönemine ilişkin geçici vergi üzerinden hesaplanan gecikme faizlerine ilişkin olduğu, gecikme faizi uygulamasının temelinde, tarhiyatın geciktirilmesi sebebiyle verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesi olduğu, ihbarname esasında tarh edilen vergilerin, itiraz edilmediği takdirde tebliğ tarihinden itibaren 30 günlük dava açma süresinin geçmesi ile, tebliğ tarihinden itibaren bir ay içinde dava açılması halinde ise, verginin tahakkukunun vergi mahkemelerinin tarhiyatı tasdik etmesi ile gerçekleştiği, ancak verginin ödenmesi için mahkeme kararı üzerine, vergi dairesince bir ihbarname düzenlenerek ilgiliye tebliğ edilmesi şart olup, bu şekilde düzenlenen ihbarnameye (2) nolu ihbarname adı verildiği ve ödemenin bu ihbarnamenin tebliğinden itibaren bir ay içinde yapılması gerektiği, uygulamada (2) nolu ihbarnameler üzerinde, mahkeme kararına göre hesaplanan gecikme faizi ve karar harcı ile ihbarnamenin en sonunda hangi mahkemenin kararı olduğu mahkemenin mercii, kararın tarihi, esas veya karar numaraları ayrı ayrı gösterildiği ve mükellefe tebliğ edildiği, bu tebligat yapılmadan mükelleften herhangi bir vergi veya cezanın istenmesinin söz konusu olamayacağı, dolayısıyla, (2) nolu ihbarnamede yazılı ''gecikme faizi'', ilk defa bu ihbarname ile doğduğundan, özünde gecikme faizi için (2) nolu değil, (1) nolu ihbarname olduğu, belirtilen anlamda (2) nolu ihbarnamenin, gecikme faizi açısından tarh işlemini yapan idari işlem olduğundan, (2) nolu ihbarnamenin gecikme faizi yönünden dava konusu edilmesi mümkün  olup, tarh işlemi olmadan tahakkuk olamayacağından hareketle mezkur ihbarnamenin mutlaka usulüne uygun şekilde tebliğinin zorunlu olduğu, dolayısıyla bu tebligat yapılmadan mükelleften herhangi bir vergi veya cezanın istenemeyeceği, (2) nolu ihbarnamede yazılı ''gecikme faizinin'', vadesinin ilk defa söz konusu ihbarname ile belirlendiği, anılan gecikme faizlerinin (2) nolu ihbarname ile belirlenen vadesinde ödenmemesi üzerine takip ve tahsili amacıyla ödeme emri tanzim edilebileceği açık olduğundan söz konusu vade tarihinin bu şekilde belirlenmeksizin ve kişilere ödeme ile dava açma imkanı tanınmaksızın doğrudan takip ve tahsili amacıyla ödeme emrinin düzenlenmesinin hukuken mümkün olmadığından, usulüne uygun şekilde kesinleştirilmediği anlaşılan söz konusu amme alacaklarının takip ve tahsili amacıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinin anılan kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı, dava konusu ödeme emrinin 7. satırında yer alan 2016/Ekim-Aralık dönemi geçici vergi aslı yönünden; söz konusu vergisinin cari hesap dönemi geçtiği için beyannameden mahsup olanağı kalmaması nedeniyle terkin edilmesi gerektiği ve mahsup dönemi geçmiş dava konusu geçici vergi aslının  5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 32. maddesinin 2. fıkrasının atıfta bulunduğu 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun Mükerrer 120