muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/4937, Karar No: 2024/2444, Tarih: 06.06.2024

Bakanlıkça onaylı bitki koruma ürünlerinin toptan veya perakende olarak satılması ve depolanması ile bu ürünleri toptan veya perakende satacak ve depolayacakların uyması gereken esasları belirlemek amacıyla çıkarılan ve 13/02/2019 tarih ve 30685 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, yukarıda aktarılan Yönetmeliği yürürlükte kaldıran Bitki Koruma Ürünlerinin Toptan ve Perakende Satılması ile Depolanması Hakkında Yönetmeliğin dava tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan haliyle;
  4. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendinde, "Bayi"nin, bitki koruma ürünlerini perakende satan, izin belgesi sahibi gerçek ve tüzel kişiler ile kamu kurumları ve kamu kurumu niteliğindeki kuruluşlar ve birlikleri ifade edeceği; (d) bendinde, "Bitki koruma ürünü"nün, kullanıcıya farklı formlarda sunulan, bitki ve bitkisel ürünleri zararlı organizmalara karşı koruyan veya bu organizmaların etkilerini önleyen, bitki besleme amaçlı olanlar dışında bitki gelişimini etkileyen, koruyuculara ilişkin özel bir düzenleme kapsamında bulunmayan ancak bitkisel ürünleri koruyucu olarak kullanılan, bitki ve bitki kısımlarının istenmeyen gelişmelerini kontrol eden veya önleyen, istenmeyen bitkileri yok eden, bir veya daha fazla aktif madde veya maddeleri içeren, sinerji yaratan veya güvenilirliği artıran maddeler gibi bileşenleri içeren preparatları ifade edeceği; (p) bendinde, "Sorumlu yönetici"nin, bitki koruma ürünlerinin, toptan veya perakende satışının yapıldığı yerlerde bu Yönetmelik hükümlerine uygun satış yapılmasından işveren ile birlikte sorumlu olan ve bu Yönetmeliğin 12 nci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen unvanlara sahip olan, Bakanlıkça yapılan sınavda başarılı olmuş kişiyi ifade edeceği; (s) bendinde, "Toptancı"nın, bitki koruma ürünlerinin, toplu olarak ve büyük miktarlarda satışını yapan izin belgesi sahibi gerçek ve tüzel kişiler ile kamu kurumları ve kamu kurumu niteliğindeki kuruluşlar ve birlikleri ifade edeceği belirtilmiş;
 "Bayi veya toptancı izin belgesi almak için başvuru yapabilecekler" başlıklı 12. maddesinde, "(1) Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmak koşulu ile;
a) Ziraat mühendisi,
b) Eczacı,
c) Kimya mühendisi/kimyager,
ç) Bitki sağlığı ile ilgili dersleri alarak mezun olmuş tekniker veya ziraat teknisyeni,
unvanlarından birine sahip kişiler veya bu unvanlardan birine sahip bir kişiyi sorumlu yönetici olarak istihdam eden tüzel kişiler ile kamu kurumları ve kamu kurumu niteliğindeki kuruluşlar ve birlikler, bitki koruma ürünlerinin toptan veya perakende satışını yapmak amacıyla bitki koruma ürünleri bayi veya toptancı izin belgesi almak için Bakanlığa müracaatta bulunabilir.
(2) Birinci fıkrada belirtilen unvanları yurt dışında almış olanların, eşdeğerliliklerinin belgelendirilmesi ve yetkili idarelerce onaylanması zorunludur." düzenlemesine yer verilmiş;

(2) Birinci fıkrada belirtilen unvanları yurt dışında almış olanların, eşdeğerliliklerinin belgelendirilmesi ve yetkili idarelerce onaylanması zorunludur." düzenlemesine yer verilmiş; 
Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında, "Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce bitki koruma ürünleri bayi veya toptancı izin belgesi almış olan ve izin belgelerinin geçerliliği devam eden kişilerin satış yetkisi devam eder. Ancak bu kişilerin, Yönetmeliğin 13 üncü maddesinde belirtilen sınav başarı belgesi hariç olmak üzere diğer bilgi ve belgeler ile faaliyette bulunulan ilin il müdürlüğüne en geç 1/6/2020 tarihine kadar başvuru yapması ve belgelerini bu Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde yenilemeleri zorunludur." düzenlemesine yer verilmiştir. 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Anayasa'nın 124. maddesinde, Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzelkişilerinin, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler çıkarabileceği hükmüne yer verilmiştir. 
Buna göre, idari teşkilat yapısı içinde yer alan Bakanlıklar ile diğer kamu kurum ve kuruluşları, görev alanlarına ilişkin olarak ve üst hukuk normlarına aykırı olmamak kaydıyla yönetmelik, yönerge, tebliğ, genelge ve talimat gibi çeşitli adlar altında düzenleme yapabilmektedirler.
5996 sayılı Kanun'un yukarıda yer verilen hükümleri incelendiğinde, bitki koruma ürünlerinin toptan veya perakende olarak satılması ve depolanması ile bunları satacaklar ve depolayacaklar hakkında kurallar koymaya, bu konuda düzenleme yapmaya Tarım ve Orman Bakanlığı’nın görevli ve yetkili olduğu anlaşılmaktadır.
13/02/2019 tarih ve 30685 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bitki Koruma Ürünlerinin Toptan ve Perakende Satılması ile Depolanması Hakkında Yönetmeliği'nin 12. maddesiyle, yürürlükten kaldırılan 10/03/2011 tarihli Resmi Gazete nüshasında yayımlanmış olan Yönetmeliğin aksine, maddede sayılan unvanlarından birine sahip gerçek kişilerle birlikte, bu unvanlardan birine sahip bir kişiyi sorumlu yönetici olarak istihdam eden tüzel kişiler ile kamu kurumları ve kamu kurumu niteliğindeki kuruluşlar ve birliklere (18/07/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelikle ek olarak kooperatiflere), bitki koruma ürünlerinin perakende satışını yapmak amacıyla bitki koruma ürünleri bayi izin belgesi verilmesine imkan tanındığı görülmektedir.

Uyuşmazlıkta, davacı tarafından 1989 yılından beri kendisinin işlettiği, ancak 2006 yılında yalnızca mali yönden eşine devrettiğini belirttiği "Erzincan ili, Merkez ilçesi, Karaağaç Mahallesi, Buğday Meydanı No:52" adresinde bulunan "Teknik Tarım" isimli bitki koruma ürünleri perakende satış iş yerinde (bayi) sorumlu yönetici istihdamına izin verilmesi isteminin reddi üzerine, Yönetmelikte sayılan unvanlarından birine sahip gerçek bir kişiyi sorumlu yönetici olarak istihdam eden gerçek kişilere de tüzel kişilere tanınan hakkın tanınanarak bitki koruma ürünleri bayi izin belgesi verilmesi gerektiği ve daha önceki düzenlemeler uyarınca tarafına verilen bayilik izin belgesine ilişkin kazanılmış haklarının korunması gerektiği ileri sürülerek bakılan dava açılmıştır.
Davalı idarece, ülkemizde faaliyet gösteren kamu kurumları ve kamu kurumu niteliğindeki kuruluşlar ile birliklerin (bilahare kooperatiflerin) kuruluş kanunları, faaliyet amaç ve alanları, buralarda görevli personelin çalışma ve sözleşme şartları dikkate alındığında, Yönetmelikte sayılan unvanlara sahip kişilerin, tüzel kişilikler ile kamu kurumları ve kamu kurumu niteliğindeki kuruluşlar ve birliklerde (bilahare kooperatiflerde) sözleşmeli olarak çalışırken aynı zamanda kendi adlarına gerçek kişi olarak bitki koruma ürünleri bayi izin belgesi verilmesinin, gerek hukuki, gerekse etik açıdan uygun olmadığı, ayrıca söz konusu unvanlara sahip gerçek kişilerin sadece kendileri adına bu belgeyi alabilmelerinin önünde de bir engel bulunmadığı savunulmaktadır. 
Öncelikle davalı idarenin, bayi izin belgesi almak için başvuru yapabilecek kişileri tespit  konusunda dayanak mevzuat ile kendisine tanınan takdir yetkisini, gerçek kişilerin yanı sıra teşebbüs ve çalışma hürriyetini dikkate alarak tüzel kişileri de dahil ederek kullanmasında mevzuata ve hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır.
Öte yandan, dava konusu Yönetmeliğe bir bütün olarak bakıldığında; bitki koruma ürünlerinin perakende satışının bitki, hayvan ve insan sağlığıyla doğrudan ilgili bulunduğu dikkate alınarak bayide yapılacak bütün işlemlerin (bitki koruma ürünleri hakkında bilgilendirme, tavsiye, kullanım koşullarını aktarma, satış vb.) bizzat izin belgesi sahibi gerçek kişinin bilgi ve tecrübelerinin katkısı ile yapılmasının amaçlandığı; tüzel kişilerin hukuk düzeninin varsaydığı soyut bir kişilik olması, somut bir varlık olmaması, tüzel kişi adına yürütülecek işlerin, organları veya istihdam ettiği personeli aracılığıyla yapılması zorunluluğunun (hukuki zaruret) bulunması nedeniyle tüzel kişi adına perakende satış hizmetinin Yönetmeliğin 12. maddesinde sayılan nitelikleri haiz sorumlu yönetici tarafından bilfiil yürütülmesi gerektiğinin düzenlendiği (m.17/1-a, m.28/1) anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davalı idareye 5996 sayılı Kanunla tanınan takdir yetkisinin hukuka ve kamu yararına uygun kullanıldığı, gerçek kişi ile tüzel kişi bayi arasında "sorumlu yönetici istihdamı" bakımından getirilen farklı düzenlemelerin, tüzel kişiliğin hukuki yapısından kaynaklandığı, bu nedenle farklı hukuki statüler yönünden farklı kurallar öngören düzenlemede eşitlik ilkesine aykırı bir yön bulunmadığı sonucuna varılmaktadır.
Başka bir anlatımla, dava konusu düzenlemeyle, bitki koruma ürünlerinin satış ve dağıtımı konusunda mesleki formasyona sahip olmayıp yalnızca bir ticari işletme (sermaye) sahibi olan gerçek kişiler adına "sorumlu yönetici" istihdam etmeleri kaydıyla bayi izn belgesi düzenlenmesi; bitli koruma ürünler satış yetkisine sahip olan meslek mensuplarını belirleyen 5996 sayılı Kanun'un 18. maddesinin 7. fıkrası ile ek-2 sayılı ekine, 7472 sayılı Ziraat Yüksek Mühendisliği Hakkında Kanun
'a, 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun'a, 5531 sayılı Orman Mühendisliği, Orman Endüstri Mühendisliği ve Ağaç İşleri Endüstri Mühendisliği Hakkında Kanun'a açıkça aykırı olacağı gibi kamu sağlığının korunmasına ve bitki koruma ürünlerinin güvenli bir şekilde piyasaya arzına da engel olacaktır.
Bu itibarla, dava konusu düzenlemenin, somut ve objektif sebeplere dayalı olarak, kamu yararı ve hizmetin gereklerine uygun olarak tesis edildiği anlaşılmaktadır.
Her ne kadar, davacı tarafından 2006 yılından itibaren eşi adına kayıtlı işletmede "sorumlu yönetici" olarak çalıştığı, ancak dava konusu Yönetmelikle bu hakkının elinden alınarak kazanılmış haklarına saygı gösterilmediği ileri sürülmekteyse de, dava dosyasına sunulan ve davacıya ait olan 14/03/1988 tarihli Zirai Mücadele İlaçları Bayilik Belgesi ile 18/06/2001 tarihli Zirai Mücadele Alet ve Makinaları Bayilik İzin Belgesinin incelenmesinden; anılan belgelerin davacının şahsı adına düzenlendiği, dolayısıyla davacının eşi yanında çalıştığından bahisle eşi adına kayıtlı "Teknik Tarım" adlı şahıs işletmesinde sorumlu yönetici olarak istihdamı konusunda herhangi bir izin belgesinin bulunmadığı görülmektedir. Kaldı ki, dava konusu izin belgesini düzenleyen mülga yönetmelikler incelendiğinde, yönetmeliklerde sayılı unvanlara sahip kişileri sorumlu yönetici olarak çalıştıran gerçek kişilere bayi izin belgesi verilmesi yönünde bir düzenlemeye yer verilmediği de görülmektedir. 
Nitekim, davacı tarafından 11/09/2020 tarihinde Erzincan İl Tarım ve Orman Müdürlüğüne yapılan başvuruda, kendisine ait olan bayi izin belgesini hiçbir hak ve karşılık olmaksızın eşine kullandırdığını beyan ettiği görüldüğünden, eşine ait bayi izin belgesi bulunmadığı, bu nedenle "Teknik Tarım" isimli iş yerinde bitki koruma ürünleri satışı yapılmasının mevzuata uygun olmadığı, dolayısıyla bakılan davanın bu açıdan da dayanaktan yoksun bulunduğu sonucuna varılmıştır.

Nitekim, davacı tarafından 11/09/2020 tarihinde Erzincan İl Tarım ve Orman Müdürlüğüne yapılan başvuruda, kendisine ait olan bayi izin belgesini hiçbir hak ve karşılık olmaksızın eşine kullandırdığını beyan ettiği görüldüğünden, eşine ait bayi izin belgesi bulunmadığı, bu nedenle "Teknik Tarım" isimli iş yerinde bitki koruma ürünleri satışı yapılmasının mevzuata uygun olmadığı, dolayısıyla bakılan davanın bu açıdan da dayanaktan yoksun bulunduğu sonucuna varılmıştır.
Öte yandan, Yönetmeliğin Geçici 1. maddesiyle, Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce bitki koruma ürünleri bayi izin belgesi almış olan ve izin belgelerinin geçerliliği devam eden kişilerin satış yetkisinin korunduğu görüldüğünden, davacının iddiasının aksine, bahse konu işletmeyi tüzel kişilik kurarak sorumlu yönetici sıfatıyla işletmek yerine geçici madde kapsamındaki belgesini Yönetmelik şartlarına uyarlayıp işletmeyi kendi adına devralmak suretiyle işletebileceği de açıktır. 
Bu nedenle, davacının kazanılmış haklarının korunmadığı yönündeki iddiasına itibar edilmemiştir.
Bu durumda, dayanağı 5996 sayılı Kanun hükümlerine uygun olarak, davalı idareye verilen yetki çerçevesinde getirilen dava konusu Yönetmelik düzenlemesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU	:
           Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN REDDİNE,
2..Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ... TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ...  TL  vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 06/06/2024 tarihinde oy birliğiyle  karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/886, Karar No: 2024/1295, Tarih: 06.06.2024

"İçtihat Metni"
                      T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas  No : 2024/886
Karar No : 2024/1295                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Derneği	
VEKİLİ	:  Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Başkanlığı
VEKİLİ	: Av. ...	
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Yükseköğretim Yürütme Kurulunun 11/12/2019 tarihli toplantısında alınan Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Programı mezunlarının Sağlık Bilimleri Lisansiyeri sayılmalarının uygun olmadığına dair karar ile davacı Derneğin anılan kararın geri alınması istemiyle yaptığı 27/12/2019 tarihli başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Sekizinci Dairesinin 28/12/2023 tarih ve E:2020/4414 sayılı kararıyla; Dairelerince davanın reddi yolunda verilen 11/04/2023 tarih ve E:2020/4414, K:2023/1959 sayılı kararın temyizen incelenerek bozulmasının istenilmesi üzerine; 
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 48. maddesinin 6. fıkrasına yer verildikten sonra,
 Dairelerinin 19/10/2023 tarihli yazısı ile, eksik olan harç ücretinin 7 gün içinde tamamlanması gerektiği, aksi takdirde temyiz isteminde bulunulmamış sayılmasına karar verileceğinin bildirilmesine ve anılan yazının 30/10/2023 tarihinde davacı vekiline tebliğ edilmesine karşın, harç ücreti eksikliğinin tamamlanmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48/6. maddesi uyarınca temyiz isteminde bulunulmamış sayılmasına karar verilmiştir. 	
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, 1.330,20-TL temyiz harcının 10/10/2023 tarihinde  ödendiği,  temyiz isteminde bulunulmamış sayılmaya ilişkin Daire kararının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Davacı tarafından anılan harcın 10/10/2023'de ödendiği ileri sürülmekte ise de; yatırılan harcın temyiz başvuru harcı olduğu, temyiz karar harcının ise yatırılmadığı anlaşılmaktadır.
KARAR SONUCU:
 Açıklanan nedenlerle;

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Davacı tarafından anılan harcın 10/10/2023'de ödendiği ileri sürülmekte ise de; yatırılan harcın temyiz başvuru harcı olduğu, temyiz karar harcının ise yatırılmadığı anlaşılmaktadır.
KARAR SONUCU:
 Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2. Danıştay Sekizinci Dairesinin 11/04/2023 tarih ve E:2020/4414, K:2023/1959 sayılı kararının temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin aynı Dairenin temyize konu 28/12/2023 tarih ve E:2020/4414 sayılı kararının  ONANMASINA, 
 3. Kesin olarak, 06/06/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/994, Karar No: 2024/1318, Tarih: 06.06.2024

"İçtihat Metni"
                      T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas   No : 2023/994
Karar No : 2024/1318                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Kurulu 
VEKİLİ    : Av. ...
İSTEMİN KONUSU: Danıştay Beşinci Dairesinin 29/11/2022 tarih ve E:2021/372, K:2022/9402 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ  :
Dava konusu istem:  Davacının, 31/07/2018 tarih ve 30495 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7145 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 35. maddenin (A) fıkrası uyarınca FETÖ ile iltisak ve irtibatının olduğu gerekçesiyle meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun ... tarih ve ... sayılı kararı ile bu karara karşı yapılan yeniden inceleme talebinin reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı kararının iptali ile bu kararlar nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının ödenmesine, özlük haklarının iadesine karar verilmesi istenilmiştir.
 Daire kararının  özeti: Danıştay Beşinci Dairesinin 29/11/2022 tarih ve E:2021/372, K:2022/9402 sayılı kararıyla;
 Davalı idarenin usule ilişkin itirazları yerinde görülmemiş,
"Maddi Olay ve Hukuki Süreç" ile "İlgili Mevzuat"a yer verilmiş; "Yargılamada İzlenen Usul ve Süreç", "FETÖ'ye İlişkin Tespit ve Değerlendirmeler", "Demokratik Anayasal Düzene Sadakat Yükümlülüğü", "Dava Konusu Edilen Kararın Hukuki Niteliği" başlıkları altında genel; "Kişiselleştirme ve Delillerin Değerlendirilmesi" başlığı altında hem genel hem de davacıya özel değerlendirmelerde bulunularak,
Davacı Yönünden Yapılan Değerlendirmede; 
Davacı hakkında FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üyelik suçundan ... Cumhuriyet Başsavcılığının ... numarasına kayıtlı soruşturma dosyasının açıldığı ve Dairelerinin karar verdiği tarih itibarıyla ceza soruşturmasının devam ettiğinin görüldüğü,
ByLock delili yönünden, davacının, kendisi tarafından kullanıldığı değerlendirilen... no'lu GSM hattı ile ... IMEI numaralı cihaz üzerinden bu ağa dâhil olduğu, bununla beraber davacının adı, TC kimlik numarası ve kullandığı GSM numarasına açıkça yer verilen ve örgüt içerisinde olduğunu gösteren ByLock yazışma içerikleri, davacı hakkında diğer tespitlerle birlikte değerlendirildiğinde, davacının FETÖ ile iltisak ve irtibatını ortaya koyan bir unsur olarak değerlendirildiği belirtilerek,

ByLock delili yönünden, davacının, kendisi tarafından kullanıldığı değerlendirilen... no'lu GSM hattı ile ... IMEI numaralı cihaz üzerinden bu ağa dâhil olduğu, bununla beraber davacının adı, TC kimlik numarası ve kullandığı GSM numarasına açıkça yer verilen ve örgüt içerisinde olduğunu gösteren ByLock yazışma içerikleri, davacı hakkında diğer tespitlerle birlikte değerlendirildiğinde, davacının FETÖ ile iltisak ve irtibatını ortaya koyan bir unsur olarak değerlendirildiği belirtilerek, 
Dava dosyasında bulunan bilgi ve belgeler ile kararda yer verilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacının, FETÖ ile iltisak ve irtibatının olduğu ve bu nedenle demokratik anayasal düzene sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği, dava konusu kararla özel hayatına saygı hakkına yapılan müdahalenin AİHS ve Anayasa anlamında durumun gerektirdiği ölçüde bir yaptırım niteliğinde olduğu anlaşıldığından dava konusu kararlarda hukuka aykırılık görülmediği,
Dava konusu kararlarda hukuka aykırılık görülmediğinden davacının bu kararlar nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının ödenmesine, özlük haklarının iadesine karar verilmesine yönelik isteminin de reddi gerektiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı  tarafından, hakkındaki ceza soruşturmasının devam ettiği, ByLock kullandığı iddia edilen hattın farklı kişilerce kullanıldığı, kendisi tarafından  ByLock ya da türevi bir uygulama yüklenmediği ve kullanılmadığı, adil yargılanma hakkı, masumiyet karinesi, suçta ve cezada kanunilik ilkesi, hukukun üstünlüğü, hakimlik teminatı, çalışma hakkı, özel hayata saygı hakkı ile belirlilik ilkesinin  ihlal edildiği, kişisel verilerin Bylock yazışmalarında geçmesi nedeniyle iltisaklı olarak kabul edilmesinin hukuka aykırı olduğu, kişisel verilerinin FETÖ/PDY tarafından hukuka aykırı olarak çalındığı, ByLock'ta kişisel verilerini hukuksuzca yayan kişilerin ifadelerine başvurulması veya HTS baz analizi yapılması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, Danıştay Beşinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.