muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/4690, Karar No: 2024/1136, Tarih: 05.03.2024

Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararı, davacı Bakanlığın harçtan muaf olmasına karşın, tahsil edilmeyen harçların Bakanlığa tamamlattırılması için vergi dairesine müzekkere yazılmasına hükmedilmesi nedeniyle temyiz edilmiş olup; temyiz incelemesi Mahkeme kararının yargılama giderlerine ilişkin kısmı yönünden yapılmıştır.
492 sayılı Harçlar Kanunu'nun "Harçdan müstesna işlemler" başlıklı 13. maddesinin (j) bendinde; "Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri"nin harçtan muaf olduğu, bu kapsamda davacı Adalet Bakanlığı'nın yargılama harçları ile temyiz, istinaf ve itiraz harçlarından muaf olduğu açıktır.
Bu itibarla; temyiz incelemesine konu davanın reddine dair kararın hüküm fıkrasında yer alan ve yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadan düzeltilmesi mümkün eksiklik  olarak  görülen; "...harçtan muaf olan davacı idareden davanın açılması sırasında alınamayan  toplam 378,40-TL harcın (59,30-TL başvurma harcı+59,30-TL karar harcı+ 97,70-TL YD harcı+162,10-TL YD itiraz harcı)  ve müdahilin adli yardım talebi kabul edildiğinden alınamayan 59,30-TL başvurma harcının davada haksız çıkan davacı idareden tahsili için kararın kesinleşmesinden sonra ilgili vergi dairesi müdürlüğüne müzekkere yazılmasına, ..." ibaresinin  kararın  hüküm  fıkrasından  çıkarılmak suretiyle düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi  ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının düzeltilerek ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama  kararının taraflara  tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın  İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 05/03/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/3056, Karar No: 2024/1109, Tarih: 05.03.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2023/3056
   Karar	No : 2024/1109
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü-
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
İSTEMİN KONUSU  : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacının üretimde kullanılmak üzere aldığı sıvılaştırılmış petrol gazını (LPG) aerosol üretiminde kullanmayarak doğrudan  sattığı ve kullandığı faturaların  sahte olduğu yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporuna atıfla düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2014/Ocak dönemi için re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin   kaldırılması istemine ilişkindir.
               Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Üçüncü Dairesince, vergi inceleme raporunun atıfta bulunduğu vergi tekniği raporunun davacıya tebliğ edilmemesinin, davacının savunma hakkını ihlâl ettiğinden söz edilemeyeceğinden, davanın esası incelenerek bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle verilen bozma kararına uyarak dosyayı yeniden incelemek suretiyle; uyuşmazlık konusu katma değer vergisinin, özel tüketim vergisinin katma değer vergisi matrahına eklenmesinden kaynaklanan kısmının matrahı yönünden bağlı olduğu ve davacı adına aynı nedenle 2014 yılı için tarh edilen özel tüketim vergisinin kaldırılması yolundaki … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının kaldırılması istemiyle yapılan istinaf başvurusunun, … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … ve E:…, K:… sayılı bozmaya uyma kararıyla reddedildiğinin anlaşıldığı, tarhiyatın diğer nedenleri yönünden de, "davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerden, üretimde kullanılmak üzere aldığı sıvılaştırılmış petrol gazını (LPG) aerosol üretiminde kullanmayarak doğrudan sattığı somut olarak ortaya konulamadığından adına yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı" gerekçesiyle davayı kabul eden Vergi Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu, kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı  belirtilerek  davalının istinaf başvurusunun reddine  karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI:Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği ve vergi inceleme raporlarında yer alan tespitler kapsamında dava konusu tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY:

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY:
  Davacının üretimde kullanılmak üzere aldığı sıvılaştırılmış petrol gazını (LPG) aerosol üretiminde kullanmayarak doğrudan  sattığı ve kullandığı faturaların  sahte olduğu yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporuna atıfla düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2014/Ocak dönemi için re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin   kaldırılması istenilmektedir.
İLGİLİ MEVZUAT:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 30. maddesinin 1. fıkrasında re'sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi inceleme yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlandıktan sonra  aynı maddenin 2. fıkrasının 4 numaralı bendinde, defter kayıtları ve bunlarla ilgili vesikaların, vergi matrahının doğru ve kesin olarak tespitine imkan vermeyecek derecede noksan, usulsüz ve karışık olması dolayısıyla ihticaca salih bulunmaması hali re’sen tarh nedeni olarak kabul edilmiş olup, aynı kanunun 134. maddesinde de vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak tespit etmek ve sağlamak olduğu düzenlenmiştir.
3065  sayılı  Katma  Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinde, mükelleflerin, yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, faaliyetlerine ilişkin olarak kendilerine yapılan teslim  ve  hizmetler  dolayısıyla düzenlenen  fatura  ve  benzeri  vesikalarda  gösterilen  katma  değer vergisini indirebilecekleri belirtilmiştir.
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelerin gerçek mahiyetinin yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği ve iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia eden tarafa ait olduğu belirtilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelerin gerçek mahiyetinin yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği ve iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia eden tarafa ait olduğu belirtilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Dosyanın incelenmesinden, dava konusu tarhiyatın dayanağı vergi inceleme raporunda, davacının  sıfır  özel tüketim vergisiyle  aldığı sıvılaştırılmış petrol gazını (LPG) aerosol üretiminde kullanmadığı, doğrudan otogaz olarak sattığı, LPG alışları dışındaki tüm alışlarının gerçek dışı olduğu ve söz konusu alışlara ilişkin faturaların da yapılan kayıt dışı faaliyetin gizlenmesi amacıyla üretim yapıldığı izlenimi vermek için bilerek kullanılan sahte faturalar olduğu tespitiyle katma değer vergisi matrah ve indirimi açısından  yalnızca  sıfır  özel tüketim vergisiyle  alınan sıvılaştırılmış petrol gazının (LPG)  otogaz olarak satılmasından kaynaklanan hasılat ve söz konusu sıvılaştırılmış petrol gazına (LPG)  ilişkin katma değer vergisi  indirimlerinin  dikkate alınacağı, kalan beyanların  tamamen fiktif kabul edilerek işlem yapılacağı belirtilerek yeniden oluşturulan katma değer vergisi tablosuna göre 2013/Aralık döneminden devreden katma değer vergisi de sıfır alınarak dava konusu tarhiyatın yapıldığı anlaşılmıştır.
Uyuşmazlıkta, temyize konu kararla hukuka uygun bulunduğu ve kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı sonucuna varıldığı belirtilen Vergi Mahkemesi kararında ise,  "davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerden, üretimde kullanılmak üzere aldığı sıvılaştırılmış petrol gazını (LPG) aerosol üretiminde kullanmayarak doğrudan sattığı somut olarak ortaya konulamadığından adına yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı" gerekçesiyle kabul kararı verildiği, davacının  LPG  alışları dışındaki tüm alışlarının gerçek dışı kabul edilerek bu alışlara ilişkin katma değer vergisi  indirimlerinin reddedildiği hususu dikkate alınmadan eksik inceleme ile karar verildiği görülmüştür.
Bu durumda, davacıya fatura düzenleyen mükellefler hakkındaki tespitler de değerlendirilerek söz konusu faturaların sahte olup olmadığı hususu araştırılarak ulaşılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yukarıda belirtilen gerekçeyle davanın kabulü yolundaki Vergi Mahkemesi kararına karşı davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddine dair Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuka uyarlık  bulunmamaktadır.

Bu durumda, davacıya fatura düzenleyen mükellefler hakkındaki tespitler de değerlendirilerek söz konusu faturaların sahte olup olmadığı hususu araştırılarak ulaşılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yukarıda belirtilen gerekçeyle davanın kabulü yolundaki Vergi Mahkemesi kararına karşı davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddine dair Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuka uyarlık  bulunmamaktadır.
Öte yandan; yeniden verilecek kararda, dava konusu tarhiyata ilişkin  yeniden oluşturulan katma değer vergisi tablosunda 2013/Aralık döneminden devreden katma değer vergisinin  sıfır olarak alındığı hususunun dikkate alınacağı ve katma değer vergisi matrahı içerisinde özel tüketim vergisi tutarlarının  bulunup bulunmadığı hususunda da değerlendirme yapılacağı tabiidir.
KARAR SONUCU:
		Açıklanan nedenlerle;
Davalının temyiz isteminin kabulüne,
… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının BOZULMASINA,
Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesine, 05/03/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/8788, Karar No: 2024/1099, Tarih: 05.03.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2023/8788
   Karar	No : 2024/1099
TEMYİZ EDEN (DAVACI)  : … San. ve Tic. A.Ş.
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı-…
                                                        (… Vergi Dairesi Müdürlüğü) 
VEKİLİ : Av. …
 
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirketin 7440 sayılı Kanunun 10. maddesinin 27. fıkrası uyarınca 2022 yılına ilişkin verdiği kurumlar vergisi beyannamesine istinaden  %10 oranında tahakkuk ettirilen ek verginin iptali ile tahsil edilen ek verginin en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte iadesi istemine ilişkindir.
                   İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı tarafından 05/05/2023 tarihli kurumlar vergisi beyannamesinin ihtirazi kayıt konulmaksızın beyan edildiği ve 7440 sayılı Kanun kapsamında 20.828.741,45-TL ek kurumlar vergisi tahakkuk ettiği, daha sonra 18/05/2023 tarihinde ihtirazi kayıt konulmak suretiyle tekrar beyanname verilerek, ilk beyan üzerine tahakkuk eden vergiye karşı bakılan davanın açıldığının anlaşıldığı, olayda, 7440 sayılı Kanun gereğince beyan edilen istisna ve indirim üzerinden tahakkuk eden bir vergi bulunmakta olup, idarenin zorlaması gibi bir durumun söz konusu olmadığı, düzenlemenin davacının beyanını yansıtmadığı düşünülüyor ve tahakkuk eden vergiye karşı dava açma hakkı elde edilmek isteniyorsa, süresinde verilen beyannameye ihtirazı kayıt konulup dava açılmasının gerektiği, davacı tarafından 05/05/2023 tarihinde yani kanuni süresinde verilen kurumlar vergisi beyannamesine ihtirazi kayıt konulmadığı, kanuni süresinden sonra 18/05/2023 tarihinde tekrar beyanname verilerek ihtirazi kayıt konulduğu, bu itibarla, kanuni süresinde verilen beyannameye ihtirazi kayıt konulmaksızın verginin tahakkuk ettiği, süresinden sonra ihtirazi kayıtla tekrar beyanname verilmesinin dava hakkı vermeyeceği anlaşıldığından, davacı tarafından adına tahakkuk eden vergiye karşı açtığı davanın esasının incelenmesinin mümkün olmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.
                  Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi Kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi Kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Ek verginin 2022 yılı tamamlandıktan sonra bu dönemde yararlanılan indirim ve istisnalar üzerinden hesaplandığı, dolaylı olarak bu döneme ait kazançların yeni bir ek vergi olarak vergilendirdiği, yatırım teşvik belgesi kapsamında yatırım yapıp indirimli kurumlar vergisinden yararlanan mükelleflerin getirilen bu ek vergilerle mağdur olduğu, kazanılmış haklarının elinden alınması durumunun ortaya çıktığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: 
Davacı şirketin 7440 sayılı Kanunun 10. maddesinin 27. fıkrası uyarınca 2022 yılına ilişkin verdiği kurumlar vergisi beyannamesine istinaden  %10 oranında tahakkuk ettirilen ek verginin iptali ile tahsil edilen ek verginin en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte iadesi istenilmektedir.
İLGİLİ MEVZUAT:
213 sayılı Vergi  Usul Kanunu'nun 378. maddesinin 2. fıkrasında; mükelleflerin beyan ettikleri matrahlara ve bu matrahlar üzerinden tarh edilen vergilere karşı dava açamayacakları ancak, bu  Kanun'un vergi hatalarına ait hükümlerinin mahfuz olduğunun hükme bağlandığı, vergi mevzuatında, beyannamelerin ihtirazi kayıtla verileceğine dair bir hükme yer verilmemiş olmakla birlikte 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 27. maddesinin 3. bendinde; ihtirazi kayıtla verilen beyannameler üzerine yapılan işlemler ile tahsilat işlemlerinden dolayı açılan davaların tahsil işlemini durdurmayacağı kuralına yer verilmiştir.
213 sayılı Vergi  Usul Kanunu'nun "Beyanname verme ve ödeme sürelerinde yetki" başlıklı mükerrer 28. maddesinde; Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığı, beyannamelerin verilme ve ödeme sürelerinin son gününü, kanunî süresinden itibaren bir ayı geçmeyecek şekilde yeniden belirlemeye yetkili olduğu kuralına yer verilmiş olup bu yetkiye dayanılarak çıkarılan vergi usul kanunu 154 sayılı sirkülerinde 2 Mayıs 2023 günü sonuna kadar verilmesi gereken 2022 yılı kurumlar vergisi beyanname verme süreleri 5 Mayıs 2023 günü sonuna kadar uzatılmıştır. 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Yukarıda yer alan düzenlemelerin değerlendirilmesinden; beyan olunan matrah üzerinden tarh olunan vergiye karşı mükelleflerin dava açamayacakları yönündeki kuralın istisnalarından birisinin beyannameye  "ihtirazı kayıt" konulması hali olduğu; yükümlülerin beyan  ettikleri matrah için ihtirazi kayıt koymalarının mümkün olduğu ve ihtirazı kayıt konulması ile  ihtirazı kayıt konusuna şamil olmak üzere dava açabilme haklarını  saklı tuttukları anlaşılmaktadır.
Yükümlülerin; süresi içinde beyan ettikleri matrahlara ilişkin olarak verdikleri beyannamelere ihtirazi kayıt koyabilecekleri gibi dava açma süresi içinde olmak koşuluyla dilekçe ile beyanın ihtirazi kayıtla yapıldığını bildirebileceklerinden, ihtirazı kaydın zamanına bağlı olarak doğurduğu hukuki sonuçları yönünden mevzuatta bir fark öngörülmemiştir. Aksine ihtirazı kaydın konulma zamanına bağlı olarak hukuki sonuçlarının değiştiği yönündeki düşüncenin "mahkemeye erişim hakkına" dolayısıyla, "adil yargılanma" hakkına müdahale anlamına geleceği açıktır.
Davacı tarafından 05/05/2023 tarihinde yasal süresi içerisinde elektronik ortamda beyanname verildiği, sonrasında 18/05/2023 tarihinde  ihtirazi kayıtla tekrar kurumlar vergisi beyannamesi verildiği,  bu suretle davacının ihtirazı kayıt konusuna şamil olmak üzere tahakuk eden vergiye karşı dava haklarını saklı tuttuğu anlaşılmıştır. 
Bu  durumda davacı tarafından yasal süresi içerisinde beyanname verdikten sonra dava açma süresi içerisinde verilen ihtirazi kayıt dilekçesi dikkate alınarak, işin esasının incelenmesi suretiyle bir karar verilmesi gerektiğinden yazılı gerekçe ile davanın incelenmeksizin reddine karar veren Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunu reddeden Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuka uyarlık görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
	Açıklanan nedenlerle;
Davacının temyiz isteminin kabulüne,
 … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının BOZULMASINA,
Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesine, 05/03/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/5815, Karar No: 2024/1089, Tarih: 05.03.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2023/5815
   Karar	No : 2024/1089
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı-…
VEKİLİ : Av. …
 
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …
 
İSTEMİN KONUSU  : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin …  tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:  Serbest muhasebeci mali müşavir olan davacı adına,   ... İnşaat Reklam Ltd. Şti'ne ait vergi borçlarının tahsili amacıyla müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenen … tarih ve …, …, ..., …, …, …, …, …, …, …, …, …, … ve … ile … tarih ve …, …, …, …, …, …, …, …, …, ... ve …  sayılı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.
                  İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının muhasebecilik faaliyetiyle ilgili olmayan özel usulsüzlük cezalarının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … ve … sayılı ödeme emirleri, … tarih ve …,…, …, …, … ve … ile … tarih ve …, …, …, …, …, …, …, …, …, … ve … sayılı ödeme emirlerindeki vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan kısımlarında davacının sorumlu olmadığından hukuka uyarlık bulunmadığı, … tarih ve …, … ve … ile … tarih ve …, … ve … sayılı ödeme emirlerinin geçici vergi asıllarına ilişkin kısımlarının, mahsup işlemi geçtikten sonra geçici vergi aslı istenemeyeceğinden hukuka uyarlık bulunmadığı, kalan kısımlar yönünden ise, davacının mesleki sorumluluk ilkelerine aykırı hareket ettiği sonucuna varıldığından hukuka aykırılık bulunmadığından davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu  … tarih ve …, … sayılı ödeme  emirleri ile … sayılı ödeme emri içeriği geçici vergi aslına ilişkin satırın, … ve … sayılı ödeme emirleri içeriğinde yer alan geçici vergi aslına ilişkin satırlar ile vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle arttırılan kısımlarının, …, …, … ve … sayılı ödeme emirleri içeriğinde yer alan vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle arttırılan kısımlarının, … tarih ve …, … ve …  sayılı ödeme emirleri içeriğinde yer alan  geçici vergi asıllarına ilişkin satırlar ile vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle arttırılan kısımlarının, …, …, …, …, …, …, … ve … sayılı ödeme emirleri içeriğinde yer alan vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle arttırılan kısımlarının iptaline karar verilmiştir.