muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/1070, Karar No: 2024/2804, Tarih: 30.05.2024

4458 sayılı Kanun'un 11. maddesinde, gümrük işlemleriyle doğrudan veya dolaylı olarak ilgili bulunan kişilerin, Gümrük Müsteşarlığının veya gümrük idarelerinin talebi üzerine gümrük işlemleri ile sınırlı olmak kaydıyla belirlenen süreler içinde gerekli bütün belge ve bilgileri vermek ve her türlü yardımı sağlamakla yükümlü oldukları, kendilerinden bu konularda bilgi istenilen kişilerin, özel kanunlarda yazılı gizlilik hükümlerini ileri sürerek bilgi vermekten kaçınamayacakları;  65. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde, gümrük idarelerinin, beyanın doğruluğunu araştırmak üzere, beyanname ile ilgili ve beyannameye ekli belgeleri kontrol edebileceği ve beyannamenin içerdiği bilgilerin doğruluğunu araştırmak amacı ile beyan sahibinden diğer belgeleri de vermesini isteyebileceği; 74. maddesinde ise, Türkiye Gümrük Bölgesine gelen eşyanın serbest dolaşıma girişinin, ticaret politikası önlemlerinin uygulanması, eşyanın ithali için öngörülen diğer işlemlerin tamamlanması ve kanunen ödenmesi gereken vergilerin tahsili ile mümkün olduğu düzenlemelerine ye verilmiştir.
	Gümrük Yönetmeliği'nin "Beyannameye eklenecek belgeler" başlıklı 114. maddesinde, sayılan belgelerin gümrük beyannamesine eklenmesinin zorunlu olduğu belirtilmiş, Bakanlıkça belirlenecek haller ve eksik beyana ilişkin hükümler saklı tutulmuştur.
 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	A) Dava konusu Genelge'nin, 15/11/2021 tarih ve 2021/31 sayılı Genelgenin 3. maddesinde değişiklik yapan kısmının Ⅰ. cümlesi yönünden yapılan incelemede;
	Genelge'nin söz konusu kısmının ilk cümlesinde, distribütör haricindeki ithalatçılar tarafından yapılacak araç ithalatlarında, ithale konu aracın çıkış/ihraç ülkesi ile ticaret yapılan ülkenin aynı olması gerektiği yolunda düzenleme yapılmıştır.  
İthalatçılar açısından, ithale konu aracın çıkış/ihraç ülkesi ile ticaret yapılan ülkenin aynı olması yönünde zorunluluk getiren söz konusu düzenlemenin herhangi bir yasal dayanağının bulunmadığı ve ithalatın gerçekleştirilememesine neden olacağı hususları göz önünde bulundurulduğunda, distribütörler ile distribütör haricindeki ithalatçılar arasında haksız rekabete ve eşitsizliğe sebep olacağı sonucuna ulaşılan düzenlemede hukuki isabet görülmemiştir.
B) Dava konusu Genelge'nin, 15/11/2021 tarih ve 2021/31 sayılı Genelgenin 3. maddesinde değişiklik yapan diğer kısımları ve 4. maddesinde değişiklik yapan kısmı yönünden yapılan incelemede;

B) Dava konusu Genelge'nin, 15/11/2021 tarih ve 2021/31 sayılı Genelgenin 3. maddesinde değişiklik yapan diğer kısımları ve 4. maddesinde değişiklik yapan kısmı yönünden yapılan incelemede;
Genelge'nin devamında, distribütör haricindeki ithalatçılar tarafından yapılacak araç ithalatlarında, ithal edilecek aracın satışında üretici firma tarafından yetki belgesi almış yurt dışı bayii tarafından düzenlenen satış faturasının onaylı örneğinin beyannameye ekleneceği, bu belgenin ibraz edilmesi halinde, makul şüphe hali hariç olmak üzere, kıymet konusunda distribütörden bilgi istenilmeyeceği, ibraz edilmemesi halinde ise aracın  şasi numarası esas alınarak, donanım ve aksesuarları ile kıymeti konusunda distribütöründen bilgi istenileceği şeklinde ikili bir ayrıma gidilmiştir. Yani, yalnızca, üretici firmadan yetki belgesi almış yurt dışı bayii tarafından düzenlenen satış faturasının ithalat beyannamesine eklenmemesi durumunda aracın kıymeti konusunda distribütöründen bilgi istenilecek, söz konusu faturanın eklenmesi halinde ise beyan edilen kıymeti işlemlere esas alınarak gümrük işlemleri tamamlanacaktır. Bu doğrultuda, söz konusu belgenin ithalat beyannamesine eklenmemesi veya ibraz edilmemesi hali, eşyanın ithalatına engel olan bir durum olmaktan çıkarılarak, distribütörden elde edilecek bilgilerin eşyanın kıymetinin Kanun'a uygun şekilde tespitinde veri olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. 4458 sayılı Kanun'un 11. maddesinde, idarece istenilmesi halinde bilgi ve belge ibrazı yükümlülüğü ile Kanun'un 65. maddesinde, beyanın doğruluğunun araştırılması amacıyla beyannameye ekli belgeler haricinde diğer belgelerin de istenebileceğinin düzenlendiği, ayrıca, Gümrük Yönetmeliği'nin 114. maddesinde sayılan beyannameye eklenecek belgelerin dışında Bakanlıkça belirlenecek hallerin saklı tutulduğunun anlaşılması karşısında; anılan üst hukuk normlarına aykırılık bulunmadığından, dava dilekçesinde ileri sürülen iddialar dava konusu düzenlemenin söz konusu kısmının iptalini gerektirecek nitelikte görülmemiştir. 
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle; 
1. Ticaret Bakanlığı Gümrükler Genel Müdürlüğünün 28/02/2022 tarih ve 2022/3 sayılı "Distribütörler Haricindeki İthalatçılar Tarafından Gerçekleştirilen Araç İthalatında Gümrük Kıymetinin Tespiti İşlemleri" konulu Genelgesi'nin 15/11/2021 tarih ve 2021/31 sayılı Genelgenin 3. maddesinde değişiklik yapan kısmında yer alan "ithale konu aracın çıkış/ihracat ülkesi ile ticaret yapılan ülke aynı olacaktır." şeklindeki cümlenin İPTALİNE,
2. Söz konusu Genelge'nin kalan kısımları yönünden DAVANIN REDDİNE
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ... TL vekâlet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya; davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,

2. Söz konusu Genelge'nin kalan kısımları yönünden DAVANIN REDDİNE
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ... TL vekâlet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya; davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
  4. Bakılan dava; kısmen kabul, kısmen retle sonuçlandığından, ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ... TL yargılama giderinin haklılık oranına göre takdiren ... TL tutarındaki kısmının davacı üzerinde bırakılmasına, geriye kalan ... TL tutarındaki kısmının ise  davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,
5. Posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra istemi halinde davacıya  iadesine,
6. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen otuz (30) gün içerisinde Danıştay Vergi Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 30/05/2024 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi. 
(X) KARŞI OY :
Dava konusu Genelge'de yer alan  "ithale konu aracın çıkış/ihracat ülkesi ile ticaret yapılan ülke aynı olacaktır." ibaresinde de üst hukuk normlarına aykırılık bulunmadığından, davanın tamamının reddi gerektiği düşüncesiyle, Dairemiz kararının iptale ilişkin hüküm fıkrasına  katılmıyorum.  
(XX) KARŞI OY :
Dava konusu Genelge'nin  3. maddesin 2. fıkrasında yer alan "Bununla birlikte, araca ait, ihraç ülkesi gümrük idaresi tarafından düzenlenen ihracat beyannamesinin ve aracın satışında üretici firma tarafından yetki belgesi almış yurt dışı bayii tarafından düzenlenen satış faturasının onaylı örneği beyannameye eklenecektir." kısmının da iptali gerektiği görüşüyle, bu kısım yönünden,  Dairemiz kararının davanın reddine  ilişkin hüküm fıkrasına  katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2022/3372, Karar No: 2024/2877, Tarih: 30.05.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2022/3372
Karar	No : 2024/2877                                                            
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Bakanlığı adına ... Müdürlüğü
VEKİLİ	:  Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)           :  ...  Motorlu Araçlar İmal ve Satış Anonim Şirketi
VEKİLİ		      :  Av. ... 
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ...  tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına 2011 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 148 adet serbest dolaşıma giriş beyannameleri kapsamında ithal edilen eşyalarla ilgili olarak ödenen vergilerin, beyannamelerin tescilinden sonra ibraz edilen ve 2006/10895 sayılı Türkiye ile Avrupa Topluluğu Arasında Oluşturulan Gümrük Birliğinin Uygulanmasına İlişkin Esaslar Hakkında Karar uyarınca vergi muafiyeti sağlayan INF-2 belgeleri kapsamında kalan kısmının iadesi istemiyle yapılan başvuruların reddine ilişkin kararlara yönelik açılan davalarda, vergi mahkemelerince verilen iptal kararları gereği iade edilen vergilere faiz ödenmediğinden bahisle iade edilen gümrük ve katma değer vergilerine geri verme başvuru formunun gümrük idaresine sunulduğu tarihlerden itibaren işleyecek yasal faizlerinin de hesaplanarak ödenmesine ilişkin istemin reddine ilişkin karara vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ...  tarih ve E:... , K:...  sayılı kararıyla; dosyanın incelenmesinden, davacı adına tescilli beyannameler muhteviyatı eşyalar nedeniyle fazladan ödenen gümrük ve katma değer vergilerinin, 4458 sayılı Gümrük Kanunu uyarınca geri verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair işlemlere karşı açılan davalarda verilen iptal kararları üzerine, davacı tarafından, fazladan ödenen vergilerin geri verme başvurularının yapıldığı tarihten itibaren yasal faiziyle iade edilmesine ilişkin başvuru yapıldığı, başvurunun, dayanak anılan kararlarda faize hükmedilmediği ve 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 216. maddesine göre gümrük vergilerinin geri verilmesinde faiz ödenmeyeceğinden bahisle reddedildiği anlaşılmakta ise de, anılan madde hükmünün Anayasa Mahkemesi kararıyla iptal edilmesi sonrasında 07/11/2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7190 sayılı Kanun'la yeniden düzenlendiği ve yeni düzenlemeye göre, fazladan tahsil edilen vergilerin iadesinde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre gecikme zammı oranında faiz ödeneceğinin açıkça hüküm altına alındığı, bu nedenle, 4458 sayılı Kanun'un 216. maddesine getirilen 7190   sayılı   Kanun'la değişik hüküm uyarınca, davacıdan tahsil edilen ve hukuka aykırı olduğu mahkeme kararlarıyla tespit edilen vergilerin tecil faiziyle birlikte iadesinin gerektiği anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle işlemin iptaline, vergilerin her bir beyanname için yapılan geri verme başvuru tarihlerinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte davacıya iadesine karar verilmiştir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI     : Vergilerin iadesine dayanak mahkeme kararlarında faize ilişkin bir hüküm bulunmadığı, idari yargı kararlarının 30 gün içerisinde yerine getirilmesi halinde faize hükmedilmeyeceği ileri sürülmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : Savunma verilmemiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI     : Vergilerin iadesine dayanak mahkeme kararlarında faize ilişkin bir hüküm bulunmadığı, idari yargı kararlarının 30 gün içerisinde yerine getirilmesi halinde faize hükmedilmeyeceği ileri sürülmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyize konu bölge idare mahkemesi kararının, ilk derece mahkemesi kararının dava konusu işlemin iptaline ve fazladan ödenen vergilerin iadesine ilişkin hüküm fıkrası ile vergilerin her bir beyanname için yapılan geri verme başvuru tarihlerinden itibaren hesaplanmak üzere iadesine hükmedilen tecil faizinin yasal faize isabet eden kısmına yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin hüküm fıkrası hukuka uygun olduğundan anılan hüküm fıkrasına yönelik temyiz isteminin reddinin gerektiği; öte yandan, temyize konu kararın faiz istemine ilişkin hüküm fıkrasının yasal faiz oranını aşan kısmının ise,  beyannamelerin 2011 yılında tescil edildiği, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 216. maddesindeki değişikliğin ise 07/11/2019 tarihinde yürürlüğe girdiği anlaşılmış olup, bu tarihten önce tescil edilen beyannamelere ilişkin olarak fazladan ödenen tutarın yasal faiz oranında hesaplanacak faiziyle iade edilmesi gerektiğinden temyize konu kararın faize ilişkin hüküm fıkrasının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY:
	Davacı adına 2011 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 148 adet serbest dolaşıma giriş beyannameleri kapsamında ithal edilen eşyalarla ilgili olarak ödenen vergilerin, beyannamelerin tescilinden sonra ibraz edilen ve 2006/10895 sayılı Türkiye ile Avrupa Topluluğu Arasında Oluşturulan Gümrük Birliğinin Uygulanmasına İlişkin Esaslar Hakkında Karar uyarınca vergi muafiyeti  sağlayan  INF-2 belgeleri   kapsamında   kalan   kısmının  iadesi istemiyle  yapılan başvuruların reddine ilişkin kararlara yönelik açılan davalarda, vergi mahkemelerince verilen iptal kararları gereği iade edilen vergilere faiz ödenmediğinden bahisle iade edilen gümrük ve katma değer vergilerine geri verme başvuru formunun gümrük idaresine sunulduğu tarihlerden itibaren işleyecek yasal faizlerinin de hesaplanarak ödenmesine ilişkin istemin reddine ilişkin karara vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.   
            İLGİLİ MEVZUAT:
	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, temyiz incelemesi sonunda Danıştayın, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.
            HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

İLGİLİ MEVZUAT:
	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, temyiz incelemesi sonunda Danıştayın, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.
            HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanmış bulunan bölge idare mahkemesi kararının, ilk derece mahkemesi kararının dava konusu işlemin iptaline ve vergilerin geri verme başvuru formunun gümrük idaresine sunulduğu tarihlerden itibaren hesaplanmak üzere iadesine hükmedilen tecil faizinin yasal faize isabet eden kısmına yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin hüküm fıkrası aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, sözü geçen hüküm fıkralarının bozulmasını sağlayacak durumda görülmemiştir.
Temyize konu kararın faiz istemine ilişkin hüküm fıkrasının yasal faiz oranını aşan kısmına gelince; 
4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 216. maddesinin 07/11/2019 tarih ve 30941 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 24/10/2019 tarih ve 7190 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değişik 1. fıkrasında, gümrük vergileri ile bunların ödenmelerine bağlı olarak tahsil edilmiş gecikme faizinin veya gecikme zammının geri verilmesinde, geri vermeye konu fazla tahsilatın yükümlüden kaynaklanması durumunda geri verme başvurusunun yapıldığı tarihten, diğer durumlarda ise tahsilat tarihinden geri verme kararının tebliğ edildiği tarihe kadar geçen süre için geri verilecek tutar üzerinden, aynı dönemde 6183 sayılı Kanun'a göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanacak faizin ödeneceği hükmü yer almaktadır.
Olayda, 2011 yılında tescil edildiği anlaşılan beyannamelere konu vergilerin geri verilmesinde geri verme başvuru tarihinden itibaren tecil faizinin hesaplanması gerektiğine karar verilmiş ise de, beyannamelerin 07/11/2019 tarihinden önce tescil edilmiş olmaları karşısında, iade edilen vergiler için 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'da öngörülen yasal faiz oranında hesaplanacak faize hükmedilmesi gerekmekte olup, hesaplanacak tecil faizine ilişkin hüküm fıkrasının yasal faiz oranını aşan kısmında hukuki isabet bulunmamakla birlikte yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan bu hükmün 2577 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca düzeltilmesi mümkün yanlışlık kapsamında bulunduğu sonucuna ulaşılmıştır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle; 
1.Temyiz isteminin reddine,

KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle; 
1.Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...  sayılı kararının, vergi mahkemesi kararının "her bir beyanname için yapılan geri verme başvuru tarihlerinden itibaren hesaplanacak tecil faizinin davacıya iadesine" dair hüküm fıkrasına yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin hüküm fıkrasından, söz konusu ibarenin çıkarılarak "her bir beyanname için yapılan geri verme başvuru tarihlerinden itibaren 3095 sayılı Kanun'a göre hesaplanacak yasal faizin davacıya iadesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 30/05/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/227, Karar No: 2024/2818, Tarih: 30.05.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2023/227
Karar	No : 2024/2818      
 
TEMYİZ EDENLER	: 1- (DAVACI) ... Gümrükleme İthalat İhracat Sanayi ve                               Ticaret Limited Şirketi
		     VEKİLİ	  : Av. ... 
	 2- (DAVALI)   ... Bakanlığı adına ... Müdürlüğü  
	VEKİLİ   	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ...  Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem:  Davacı adına tescilli ... tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı "kabuklu ceviz" ticari isimli eşyanın kıymetinin, gözetim kıymetine yüksetilmesi suretiyle yurt dışı gider olarak beyan edilerek ödenen gümrük ve katma değer vergilerinin, eşyanın fatura kıymetinden fazlasına ilişkin kısmının 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi uyarınca iadesi isteminin reddine dair karara vaki itirazın reddine ilişkin işlemin ile fazladan ödenen tutarın yasal faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemiyle dava açılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, faiz isteminin yasal faiz tutarını aşan kısmına hasren yapılan inceleme sonucunda; iade istemine konu serbest dolaşıma giriş beyannamesinin 07/11/2019 tarihinden önce tescil edildiği ve tecil faiziyle iadeye ilişkin mevzuat değişikliğinin bu tarihten itibaren yürürlüğe girdiği anlaşıldığından, fazladan ödenen vergilerin 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'da öngörülen yasal faiz oranında hesaplanacak faiziyle birlikte iadesinin icap ettiği gerekçesiyle faiz isteminin yasal faizi aşan kısmı yönünden davanın reddine; 492 sayılı Harçlar Kanunu 3 sayılı tarifesi uyarınca hesaplanarak karara bağlanan nispi harç ile istinaf ve temyiz aşamalarında idareden alınmayan harcın davacıdan tahsiline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI     : Davacı tarafından, fuzulen tahsil edilen vergilerin tecil faiziyle birlikte iade edilmesi ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa bırakılması  gerektiği; davalı idarece, davanın reddine karar verilmesine rağmen taraflarına vekalet ücreti verilmemesi ve aleyhlerine yargılama giderlerine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir. 
TARAFLARIN SAVUNMALARI   : Davalı idarece istemin reddi gerektiği savunulmuş; davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

TARAFLARIN SAVUNMALARI   : Davalı idarece istemin reddi gerektiği savunulmuş; davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.
Bu durumda, kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, bölge idare mahkemelerince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.
Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 17/05/2022 tarih ve E:2021/360, K:2022/2195 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, davacı tarafından dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Temyiz istemlerinin, kararın, yargılama giderlerine ve vekalet ücretine ilişkin bölümüne gelince; 
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, temyiz incelemesi sonunda Danıştayın, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.
Dosyanın incelenmesinden, her ne kadar temyize konu kararla, fazladan ödenen vergilerin yasal faiz oranını aşan kısmı bakımından davanın reddine hükmedilmiş ise de, dava dilekçesinde davacının faiz isteminin yasal faize ilişkin olduğu, yargılama sonucunda da fazladan ödenen vergilerin yasal faiziyle iadesine karar verildiği hususu gözetildiğinde, istinaf ve temyiz aşamasında yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması hukuka uygun düşmemiş olup, davalı idareye yüklenmesi icap etmektedir.
Bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç bulunmayan düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden, kararın yargılama giderleri yönünden düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.
Öte yandan, temyize konu kararın vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrası da usul ve hukuka uygun olup, davalı idarenin temyiz dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın anılan hüküm fıkrasının da bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmamıştır. 
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle; 
1. Temyiz istemlerinin reddine,