muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/4465, Karar No: 2024/3535, Tarih: 05.06.2024

Devlet Ormanlarındaki Yayla Alanlarının Tespiti ve İdaresi Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin 1. fıkrasının (j) bendinde yayla alanının, Devlet ormanlarında toplu yerleşimin bulunduğu yaylak ve otlak olarak kullanılan alanlar içerisindeki yerler ile geleneksel yaylacılık alanlarından, Genel Müdürlük tarafından tespit edilerek uygun görülen ve Bakanlığın teklifi üzerine Cumhurbaşkanı kararıyla ilan edilen alanları ifade ettiği belirtilmiştir.
Mevzuat hükümlerinin incelenmesinden, Devlet ormanı sınırları içerisinde toplu yerleşimin bulunduğu yerlerin, yaylak olarak kullanılması ya da yılın belirli zamanlarında yaylacılık maksadıyla yerleşim yeri olarak kullanılan yerlerden olması halinde yayla alanı olarak ilan edilebileceği anlaşılmaktadır. Buradan hareketle, Devlet ormanındaki bir yerin yayla alanı olarak ilan edilebilmesi için belirli şartların gerçekleşmesinin gerektiği açıktır.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesiyle "bilirkişi" ve  ''keşif'' konusuna atıfta bulunulan  6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 266. maddesinde: mahkemenin, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar vereceği, 288. maddesinde ise, hâkimin uyuşmazlık konusu hakkında bizzat duyu organları yardımıyla bulunduğu yerde veya mahkemede inceleme yaparak bilgi sahibi olmak amacıyla keşif yapılmasına karar verebileceği,  hâkimin gerektiğinde bilirkişi yardımına başvuracağı ve keşif kararının mahkemece taraflardan birinin talebi üzerine veya resen alınabileceği kuralı yer almaktadır.
Bilindiği üzere, keşif ve bilirkişiye başvurulmasındaki amaç, hukuka uygun karar verebilmek için gerekli verilere ulaşmaktır.
Öte yandan, İdare Hukukunun temel prensiplerinden biri olan usulde paralellik ilkesi, bir idari işlemin geri alınmasının, kaldırılmasının ya da değiştirilmesinin, o işlemin tesisinde izlenen yönteme göre yapılması gerekliliğini ifade eden ve yargısal içtihatlarda da kabul gören bir ilkedir. Buna göre, bir işlem hangi yöntem ve süreç izlenerek yürürlüğe konuluyorsa, o işlemin geri alınması ya da değiştirilmesinin de, aynı yöntem ve sürece bağlı olması gerekmektedir.
Davalı idarelerce verilen savunmalarda, dava konusu yayla alanlarında sabit kıymetlere alınan bina ve tesisler hakkında kiralama talebi olmadığı, bu nedenle söz konusu bina ve tesislerin yıkılarak bu yayla alanlarının iptal edilmesi zarureti doğduğu, bununla beraber söz konusu alanların orman vasfı ile yayla olma özelliğinin ortadan kalkmadığı savunulmaktadır.
6831 sayılı Kanun'un yukarıda yer verilen 17. maddesine göre, dava konusu alanların yayla alanı olmaktan çıkartılması halinde Devlet ormanı vasıflarının değişmeyeceği açıktır. Zira, Kanun uyarınca Devlet ormanlarındaki belirli şartları sağlayan yerlerin yayla alanı olarak ilan edildiği, yayla alanı ilanının iptali halinde bu alanların asıl kullanım vasfını geri kazanacağı tabiidir.

6831 sayılı Kanun'un yukarıda yer verilen 17. maddesine göre, dava konusu alanların yayla alanı olmaktan çıkartılması halinde Devlet ormanı vasıflarının değişmeyeceği açıktır. Zira, Kanun uyarınca Devlet ormanlarındaki belirli şartları sağlayan yerlerin yayla alanı olarak ilan edildiği, yayla alanı ilanının iptali halinde bu alanların asıl kullanım vasfını geri kazanacağı tabiidir. 
Bununla birlikte, Kanuna göre yayla alanı olarak ilan edilen yerlerin, yaylak olarak kullanılması ya da yılın belirli zamanlarında yaylacılık maksadıyla yerleşim yeri olarak kullanılan yerlerden olması gerektiğinden, yayla alanı ilan edilen yerlerin bu vasıflarının iptal edilebilmesi de usulde paralellik ilkesi gereğince ancak anılan şartların kaybı halinde mümkün olacaktır.
Bu bakımdan, dava konusu yayla alanlarının halihazırda yaylak olarak kullanılıp kullanılmadığının ya da yılın belirli zamanlarında yaylacılık maksadıyla yerleşim yeri olarak kullanılan yerlerden olup olmadığının tespit edilebilmesi, başka bir ifadeyle yayla alanı ilanının iptali için gerekli şartların oluşup oluşmadığının tespiti için keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılarak  karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
Dairece, keşif ve bilirkişi incelemesine gerek görülmemesi durumu dikkate alındığında; dava konusu kararda yer alan yayla alanlarının Orman Kanunu’nun 17. maddesinin 1. fıkrası ile Devlet Ormanlarındaki Yayla Alanlarının Tespiti ve İdaresi Hakkında Yönetmelik kapsamında ilan edilmiş olan yayla alanları olduğu, Devlet ormanlarında 31/12/2011 tarihinden önce toplu yerleşimin bulunduğu yaylak ve otlak olarak kullanılan alanlar içindeki yerler ile yılın belirli dönemlerinde geleneksel yaylacılık maksadıyla yerleşim yeri olarak kullanılan alanların kullanım bütünlüğü de dikkate alınarak yayla alanı olarak ilan edildiği, burada bulunan her türlü bina ve tesislerin tespiti yapılarak vaziyet planlarının yaptırıldığı, Orman Genel Müdürlüğünün sabit kıymetlerine alındığı,   bu alanlardaki devlet ormanı vasfı ile yayla olma özelliğinin ortadan kalkmadığı yolundaki davalı idareler savunmalarının aksini ispat edecek somut herhangi bir bilgi ve belgenin sunulmadığı hususu dikkate alındığında dava konusu işlemde bu hali ile hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmaktadır.
Açıklanan nedenlerde davanın reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.	
TÜRK MİLLETİ ADINA
 Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince duruşma için taraflara önceden bildirilen 05/06/2024 tarihinde, davacı vekili Av. ...'ın ve davalı Cumhurbaşkanlığı ile davalı   Tarım ve Orman Bakanlığı vekili Av....'ın, davalı Orman Genel Müdürlüğü  vekili Av. ...'in geldiği, Danıştay Savcısının hazır olduğu görülmekle, açık duruşmaya başlandı. Taraflara usulüne uygun olarak söz verilerek dinlendikten ve Danıştay Savcısının düşüncesi alındıktan sonra taraflara son kez söz verilip, duruşma tamamlandı. Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:

İNCELEME VE GEREKÇE:
USUL YÖNÜNDEN
Davalı idarelerin usule ilişkin iddiaları kabul edilmeyerek işin esası incelendi.
 
ESAS YÖNÜNDEN:
	İlgili Mevzuat:
	Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Ormanların korunması ve geliştirilmesi" başlıklı 169. maddesinde, Devletin ormanların korunması ve sahalarının genişletilmesi için gerekli kanunları koyacağı ve tedbirleri alacağı, bütün ormanların gözetiminin Devlete ait olduğu, Devlet ormanlarının mülkiyetinin devrolunamayacağı, Devlet ormanlarının kanuna göre, Devletçe yönetilip işletileceği, bu ormanların zamanaşımı ile mülk edinilemeyeceği ve kamu yararı dışında irtifak hakkına konu olamayacağı hüküm altına alınmıştır.

6831 sayılı Orman Kanunu'nun 17. maddesinin 1. fıkrasında "Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; otlatma planı yapılan alanlarda yıllık otlatma süresi dahilinde hayvanların planlı otlatılmasını sağlayan, gecelemesini emniyet altına alan ve dağılmalarını engelleyen geçici çevirmeler şeklinde düzenlemeler dışında, her çeşit bina, ağıl ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması, tarla açılması, işlenmesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır. Ancak, Devlet ormanlarında 31/12/2011 tarihinden önce toplu yerleşimin bulunduğu; yaylak ve otlak olarak kullanılan alanlar içindeki yerler ile yılın belirli dönemlerinde geleneksel yaylacılık maksadıyla yerleşim yeri olarak kullanılan alanlar kullanım bütünlüğü de dikkate alınarak Orman Genel Müdürlüğünce tespit edilir. Tespit edilen bu alanlardan uygun görülenler Cumhurbaşkanı kararı ile yayla alanı olarak ilan edilir. İlan edilen yayla alanlarında 31/12/2011 tarihinden evvel yapılmış, hakkında müsadere kararı bulunanlar da dahil her türlü bina ve tesisler mevcut haliyle vaziyet planında gösterilerek Orman Genel Müdürlüğü sabit kıymetlerine alınır. Yayla alanlarında bulunan bina ve tesisler orman idaresi tarafından işletilir, işlettirilebilir veya kiraya verilebilir. Elde edilen gelirler Orman Genel Müdürlüğü döner sermayesine gelir kaydedilir. Giderler ise Orman Genel Müdürlüğü döner sermayesinden karşılanır. Bu alanlardaki bina ve tesislerin kullanıcıları orman idaresince tespit edilir, ilgili kaymakamlık ve muhtarlıklar vasıtasıyla bir ay süreyle ilan edilir. Bu süre içinde yapılan itirazlar bir ay içinde orman idaresinde mevcut bilgi ve belgelere göre, bunun mümkün olmaması halinde başvuru sahiplerinin elindeki bilgi ve belgelere göre sonuçlandırılarak ilgililere bildirilir. Kullanıcısı tespit edilen bina ve tesisler vaziyet planına göre kullanıcısına, tespit tarihinden itibaren bir yıl içinde talebi halinde rayiç bedel üzerinden 8/9/1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu hükümlerine göre kiraya verilebilir. Kullanıcıları tarafından kiralanmayan bina ve tesisler ise yıkılır. Kiralanan bina ve tesislere ilişkin, ilgili kurumlarca orman idaresine bildirilen eksikliklerin tamamlanması yönünde kiracıya tebligat yapılarak en geç bir yıl içinde eksikliğin giderilmesi istenir. Eksikliklerin giderilmemesi halinde yapılan kiralama işlemi iptal edilir. İlgili mevzuattan doğacak her türlü zarar ve hukuki sorumluluk kiracıya aittir. Yayla alanı olarak ilan edilen yerlerde orman idaresince nüfus yoğunluğu, yöresel ihtiyaç ve sosyal problemler dikkate alınarak gerekli her tür ve ölçekte planlar Orman Genel Müdürlüğünce yapılır veya yaptırılır. Yapılan bu planlar Orman ve Su İşleri Bakanlığınca onaylanır. Yayla alanlarında mevcut bina ve tesislerin kiralayan tarafından iki yıl içinde planlara uygun hale getirilmesi istenir. Uyumlu hale getirenlerin kira sözleşmeleri yenilenir

. Yayla alanı olarak ilan edilen yerlerde orman idaresince nüfus yoğunluğu, yöresel ihtiyaç ve sosyal problemler dikkate alınarak gerekli her tür ve ölçekte planlar Orman Genel Müdürlüğünce yapılır veya yaptırılır. Yapılan bu planlar Orman ve Su İşleri Bakanlığınca onaylanır. Yayla alanlarında mevcut bina ve tesislerin kiralayan tarafından iki yıl içinde planlara uygun hale getirilmesi istenir. Uyumlu hale getirenlerin kira sözleşmeleri yenilenir. Aksi halde kira sözleşmesi iptal edilir. Yayla alanlarına ilişkin iş ve işlemler yönetmelikle belirlenir." düzenlemesi bulunmaktadır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Devlet Ormanlarındaki Yayla Alanlarının Tespiti ve İdaresi Hakkında Yönetmelik’in  1. maddesinde, Devlet ormanlarında 31/12/2011 tarihinden önce toplu yerleşimin bulunduğu yaylak ve otlak olarak kullanılan yerler ile geleneksel yaylacılık maksadıyla kullanılan alanların tespiti ve yayla alanı olarak ilanı, bu alanlardaki her türlü bina ve tesislerin tespiti, işletilmesi, işlettirilmesi, kullanıcılarının tespiti, kiraya verilmesi ve diğer iş ve işlemlerin esas ve usullerinin belirlenmesi Yönetmeliğin amacı olarak gösterilmiş; 2. maddesinde ise, 1. maddede yer alan yayla alanlarındaki her türlü bina ve tesislerin bu Yönetmelik kapsamında bulunduğu düzenlemesine yer verilmiştir.
	Aynı Yönetmeliğin 4. maddesinin 1. fıkrasının (j) bendinde yayla alanının, Devlet ormanlarında toplu yerleşimin bulunduğu yaylak ve otlak olarak kullanılan alanlar içerisindeki yerler ile geleneksel yaylacılık alanlarından, Genel Müdürlük tarafından tespit edilerek uygun görülen ve Bakanlığın teklifi üzerine Cumhurbaşkanı kararıyla ilan edilen alanları ifade ettiği belirtilmiştir.
	Yukarıda yer verilen 6831 sayılı Kanun'un 17/1. maddesi ile anılan maddenin uygulaması kapsamında çıkartılan Yönetmelik düzenlemelerine göre, Devlet ormanlarında yaylak ve otlak olarak kullanılan alanlar içindeki yerler ile yılın belirli dönemlerinde geleneksel yaylacılık maksadıyla yerleşim yeri olarak kullanılan alanların tespiti ve yayla alanı olarak ilan edilmesinde öncelikli koşulun, söz konusu yerlerde 31/12/2011 tarihinden önce toplu yerleşimin bulunması olduğu görülmektedir.
	Başka bir ifadeyle, yayla alanı ilanı için, yaylacılık yapılan yerlerde 31/12/2011 tarihinden önce toplu yerleşimin bulunması veya yerleşim yeri olarak kullanılması halinde, 6831 sayılı Kanun'un 17/1. maddesine göre değerlendirme yapılacağı anlaşılmaktadır.
	Nitekim, kanun maddesinin gerekçesi incelendiğinde, yayla alanlarındaki binaların akıbetini, 6831 sayılı Kanun uyarınca açılmış davaların durumunu düzenleyerek yaylacılık faaliyetinin yasal bir zemine oturtulması, yaylacılık alanında yaşanmakta olan sosyal problemlerin kısmen de olsa çözümü konusunda, orman içinde mevcut yerel halkın ihtiyaçları için gerekli bir yerleşim yeri haline dönüşmüş olan yaylaların değerlendirilmesi ve mevcut yayla alanlarından faydalanmanın planlı ve düzenli hale getirilmesinin amaçlandığı görülmektedir.
	Bu bakımdan, dava konusu Cumhurbaşkanı Kararının yasal dayanağını oluşturan düzenlemelerin, yayla alanlarının yerleşim yeri olarak kullanılmasından ileri gelen kanuni problemlerin (kaçak yapılaşma gibi) giderilmesi ve sosyal sorunların çözümlenmesi amacıyla getirildiği sonucuna varılmaktadır.

Bu bakımdan, dava konusu Cumhurbaşkanı Kararının yasal dayanağını oluşturan düzenlemelerin, yayla alanlarının yerleşim yeri olarak kullanılmasından ileri gelen kanuni problemlerin (kaçak yapılaşma gibi) giderilmesi ve sosyal sorunların çözümlenmesi amacıyla getirildiği sonucuna varılmaktadır.
	Davalı idarelerce verilen savunmalarda, dava konusu yayla alanlarında sabit kıymetlere alınan bina ve tesisler hakkında kiralama talebi olmadığı, bu nedenle söz konusu bina ve tesislerin yıkılarak bu yayla alanlarının iptal edilmesi zarureti doğduğu ifade edilmekte olup, savunmalarda da görüleceği üzere yayla alanlarının yerleşim yeri olarak kullanılmasından kaynaklanan tespit ve değerlendirmelerin yapılarak işlem tesis edildiği sabittir.
	Öte yandan, 6831 sayılı Kanun'un yukarıda yer verilen 17. maddesine göre, dava konusu alanların yayla alanı olmaktan çıkartılması halinde Devlet ormanı vasıflarının değişmeyeceği açıktır. Zira, Kanun uyarınca Devlet ormanlarındaki belirli şartları sağlayan yerlerin yayla alanı olarak ilan edildiği, yayla alanı ilanının iptali halinde bu alanların asıl kullanım vasfını geri kazanacağı tabiidir. 
	Bu durumda, gerek 6831 sayılı Kanun'un 17/1 maddesi gerekse anılan maddeye dayanılarak çıkartılan Yönetmelik doğrultusunda tesis edildiği sonucuna varılan dava konusu Cumhurbaşkanı Kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  DAVANIN REDDİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL  yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca   ... TL  vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idarelere verilmesine,
4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra istemi halinde davacıya iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 
05/06/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/2831, Karar No: 2024/2420, Tarih: 05.06.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2024/2831
Karar    No : 2024/2420                                                                                
DAVACI	: ...
DAVALI	: ... / ..
DAVANIN_KONUSU	:16/05/2024 tarih ve 32548 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 15/05/2024 tarih ve 2024/119 karar numaralı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına Seçme Kararının iptali istenilmektedir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	:...
DÜŞÜNCESİ	:	Dava konusu işlem ile davacı arasında hukuken korunabilir, somut, güncel ve meşru bir menfaat ilgisinin bulunmaması nedeniyle davanın ehliyet yönünden reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca hazırlanan Tetkik Hakiminin raporu ve sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra, dava dilekçesi 2577 sayılı Kanun'un 14. maddesinin 3. fıkrasının (c) bendi yönünden incelenerek gereği görüşüldü:
Anayasa'nın 154. maddesinin 4. fıkrasında, "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı ve Cumhuriyet Başsavcıvekili, Yargıtay Genel Kurulunun kendi üyeleri arasından gizli oyla belirleyeceği beşer aday arasından Cumhurbaşkanı tarafından dört yıl için seçilirler." hükmü yer almıştır.
2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 32. maddesinde, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı'nın Yargıtay Büyük Genel Kurulunun, kendi üyeleri içinden göstereceği adaylar arasından Cumhurbaşkanı tarafından seçileceği, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı adaylarını belirlemek için üye tamsayısının çoğunluğu ile toplanacağı, her üyenin ancak bir adaya oy verebileceği, adayların gizli oyla tespit edileceği, ilk oylamada en çok oy alan beş üyenin aday gösterilmiş olacağı, oylama sonucunun liste halinde Yargıtay Birinci Başkanlığınca Cumhurbaşkanı'na sunulacağı, Cumhurbaşkanı'nın listenin sunuluşundan itibaren onbeş gün içinde gösterilen adaylar arasından Cumhuriyet Başsavcısını seçeceği, seçim sonucunun ilgililere duyurulacağı ve Resmi Gazete’de yayımlanacağı düzenlenmiştir.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İdari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı" başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde, iptal davalarının idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı menfaatleri ihlal edilenler tarafından açılacağı; "Dilekçeler üzerine ilk inceleme" başlıklı 14. maddesinin 3. fıkrasının (c) bendinde, dava dilekçesinin, davacının dava açma ehliyeti olup olmadığı yönünden inceleneceği; "İlk inceleme üzerine verilecek karar" başlıklı 15. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, davacının, iptali istenen işlem yönünden dava açma ehliyetinin bulunmadığı anlaşıldığında davanın reddine karar verileceği hükümlerine yer verilmiştir.

İptal davaları, idarenin hukuka uygun davranmasını sağlayan en önemli denetim araçlarından olmakla birlikte her idari işleme karşı herkes tarafından iptal davası açılmasının idari işlemlerde istikrarsızlığa neden olmaması ve idarenin işleyişinin bu yüzden olumsuz etkilenmemesi için dava konusu edilecek işlem ile dava açacak kişi arasında belli ölçüler içinde menfaat ilişkisi bulunmasını öngören yasa koyucu, iptal davaları için menfaat ihlalini, subjektif ehliyet koşulu olarak aramaktadır.
İptal davalarındaki subjektif ehliyet koşulunun, doğrudan doğruya hukuk devletinin  yapılandırılması ve sürdürülmesine ilişkin bir sorun olması dolayısıyla, idari işlemlerin hukuka uygunluğunun iptal davası yoluyla denetlenmesini engellemeyecek bir biçimde anlaşılması gerekmektedir.
Bununla birlikte, iptal davasının içtihat ve doktrinde belirlenen hukuki nitelikleri göz önüne alındığında, idare hukuku alanında tek yanlı irade açıklamasıyla kesin ve yürütülmesi zorunlu nitelikte tesis edilen işlemlerin, ancak bu idari işlemle doğrudan, meşru, kişisel ve güncel bir menfaat ilgisi kurulabilenler tarafından iptal davasına konu edilebileceğinin kabulü zorunludur. Aksi halde, her idari işlemle dolaylı da olsa bir menfaat ilgisi kurulmak suretiyle dava açılmasını kabul etmek, dava konusu edilecek işlem ile dava açacak kişi arasında belli ölçüler içinde menfaat ilişkisi bulunması şartının ihlali sonucunu doğurur.
Taraf ilişkisinin kurulması için gerekli olan kişisel, meşru, güncel ve doğrudan bir menfaat ilgisinin varlığı, davanın niteliğine ve özelliğine göre idari yargı yerlerince belirlenmekte, davacının idari işlemle ciddi ve makul, maddi ve manevi bir ilişkisinin, hukuken korunması gereken bir menfaat bağının bulunması dava açma ehliyeti için gerekli sayılmaktadır.
Bakılan davanın, Trabzon Barosuna kayıtlı serbest avukat olarak görev yapmakta olan davacı tarafından, 16/05/2024 tarih ve 32548 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 15/05/2024 tarih ve 2024/119 karar numaralı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına Seçme Kararının iptali istemiyle açıldığı anlaşılmaktadır.
Yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri ile açıklamalar çerçevesinde, üye tamsayısının çoğunluğu ile toplanan Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nca yapılan gizli oylama neticesinde belirlenen 5 aday arasından Cumhurbaşkanı tarafından tesis edilen seçilen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının seçilmesine ilişkin Karar'ın, seçilen aday haricindeki 4 adayın menfaatini doğrudan ihlal edeceği; bununla birlikte, bu adaylar haricindeki ilgilerin anılan Karar'ın iptalini istemekte doğrudan, kişisel ve güncel menfaatlerinin varlığından bahsedilemeyeceği açıktır.

Bu durumda, Anayasa'nın 154. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 30. ve 32. maddeleri uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına Seçme Kararı'nın davacının menfaatini doğrudan etkilemesinin söz konusu olmadığı ve Karar'ın iptalini istemekte halihazırda kişisel ve güncel bir menfaatinin bulunmadığı, bu haliyle davanın ehliyet yönünden reddi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
  1-2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesinin 3. fıkrasının (c) bendi ve 15. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca ehliyet yönünden DAVANIN REDDİNE,
2-Aşağıda ayrıntısı gösterilen ...TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
3-Kullanılmayan ... TL yürütmenin durdurulması harcı ile artan posta ücretinin isteği halinde davacıya iadesine, 
4- Kararın tebliğini izleyen günden itibaren 30 (otuz) gün içinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 05/06/2024 tarihinde oy çokluğuyla  karar verildi.
(X)-KARŞI OY :
Dava, 16/05/2024 tarih ve 32548 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 15/05/2024 tarih ve 2024/119 karar numaralı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına Seçme Kararının iptali istemiyle açılmıştır.
2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 27. maddesinin 1. fıkrasında, Cumhuriyet Başsavcılığını temsil etmek, Anayasa Mahkemesi'nde cumhuriyet savcılığı görevini yapmak, Ceza Genel Kurulunda görülen davaların duruşmalarına katılmak bizzat veya Cumhuriyet Başsavcı Başyardımcısı, Cumhuriyet Başsavcı yardımcıları marifetiyle siyasi partilerin tüzük ve programlarını ve kurucularının hukuki durumlarının Anayasa ve kanun hükümlerine uygunluğunu, kuruluşlarını takiben ve öncelikle denetlemek, faaliyetlerini takip etmek, gerektiğinde siyasi parti, siyasi parti üyesi veya kuruluşu hakkında mahallinde denetleme, inceleme ve soruşturma yapmak, yaptırmak, siyasi partilerin kapatılması hakkında dava açmak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının görevleri arasında sayılmıştır.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 14. maddesinde, yabancı ülkede işlenen ve kanun hükümleri uyarınca Türkiye'de soruşturulması ve kovuşturulması gereken suçlarda şüpheli veya sanık Türkiye'de yakalanmamış, yerleşmemiş veya adresi yoksa; yetkili mahkeme, Adalet Bakanının istemi ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının başvurusu üzerine Yargıtay tarafından belirleneceği; 297. maddesinde, temyiz dosyalarında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname düzenleneceği; 300. maddesinde, temyiz dosyalarında yapılan duruşmalarda Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı veya yerine görevlendirdiği Yargıtay Cumhuriyet savcısı, sanık, müdafii, katılan ve vekili iddia ve savunmalarını açıklayacağı; 308. maddesinde, Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren bir ay içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebileceği; 309. ve 310. maddelerinde, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının kanun yararına bozma başvurunda bulunma görevi düzenlenmiştir.