muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/1834, Karar No: 2024/2196, Tarih: 28.05.2024

Adı geçen merkez sorumlusunun görevlerinin de Yönetmeliğin 16. maddesinin ikinci fıkrasında "merkez personelinin tüm faaliyetlerini izlemek, eğitim almalarını sağlamak; tıpta uzmanlık eğitimi veren kurum ve kuruluşlarda eğitimle ilgili faaliyetleri eğitim sorumlusunun koordinasyonunda yürütmek; cihazların bakım ve kalibrasyonları ile test kalibrasyonlarını uygun periyotlarda yapmak ya da yaptırmak, değerlendirmek ve gerekli düzeltici/önleyici faaliyetleri yapmak ya da yaptırmak; merkezin güvenliği de dâhil olmak üzere, merkezin yönetimi ve tüm faaliyetlerinin mevzuata ve kalite yönetim sistemine göre yürütülmesini sağlamak ve bu iş ve işlemlerin yürütülmesi için iş bölümü yapmak; denetimlerde istenilen bilgi ve belgeleri sunmak." şeklinde sıralandığı görülmüştür. 
Bununla birlikte merkezlerde merkez sorumlusu dışında çalışma belgesi ile çalışan hekimlerden bahsedilmiş, merkez sorumlusu veya çalışma belgesi alan hekimlerin ortak görevleri ise 16. maddenin üçüncü fıkrasında "merkezin ihtiyaçlarını tespit etmek, kalite standartlarına uygun çalışılmasını sağlamak; hastalar ile ilgili uygulamalar ve testlerin zamanında yapılmasını ve sonuçların kayıt altına alınmasını, hizmet talebinde bulunan kişi, kurum veya kuruluşa zamanında rapor edilmesini sağlamak; gerektiğinde diğer tıpta uzmanlık alanları ile işbirliği yaparak genetik danışmanlık, test süreci, sonuçlar, sonuçların yorumlanması ve ileri tetkik gerekliliği konusunda hizmet vermek" şeklinde belirlenmiştir. Yine Yönetmeliğin 15. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde yer alan "Merkez sorumlusu dışındaki merkez sorumlusu olma özelliğine sahip diğer hekimler adına Müdürlük tarafından Ek-11’de yer alan Çalışma Belgesi düzenlenir." kuralına yer verilmiş ve merkezlerde yapılan tetkiklerin yasal sorumluluğu, merkez sorumlusu ile tetkiki onaylamaya yetkili olan hekimlerin uhdesinde bırakılmıştır. 
Öyleyse, Yönetmelik kapsamında genetik hastalıklar değerlendirme merkezlerinde,  testlerin yapılması ve sonuçların kayıt altına alınarak rapor edilmesi, genetik danışmanlık, test süreci, sonuçlar, sonuçların yorumlanması ve ileri tetkik gerekliliği konusunda hizmet verme gibi iş ve işlemlerin merkez sorumlusu ya da merkez sorumlusu olma özelliğine sahip hekimler tarafından yapılması öngörülmüş, bunun dışında çalışan hekimlerin teknik personel olarak istihdamı amaçlanmıştır.

Öyleyse, Yönetmelik kapsamında genetik hastalıklar değerlendirme merkezlerinde,  testlerin yapılması ve sonuçların kayıt altına alınarak rapor edilmesi, genetik danışmanlık, test süreci, sonuçlar, sonuçların yorumlanması ve ileri tetkik gerekliliği konusunda hizmet verme gibi iş ve işlemlerin merkez sorumlusu ya da merkez sorumlusu olma özelliğine sahip hekimler tarafından yapılması öngörülmüş, bunun dışında çalışan hekimlerin teknik personel olarak istihdamı amaçlanmıştır. 
Nitekim davalı idareye, tıbbi genetik uzmanı olmayan ya da dava konusu Yönetmeliğin geçici 1. maddesi kapsamında bulunmayan hekimlerin, genetik alanda test yapabilme ve raporlayabilme haklarının korunması amacıyla yapılan başvuruların dava konusu Yönetmelik kapsamında merkez sorumlusu olma özelliğine sahip olmadığı gerekçesiyle davalı idarece reddine ilişkin bireysel işlemler ile dayanağı düzenlemenin iptali istemiyle Dairemiz nezdinde açılan benzer davalarda, davalı idarece merkez sorumlusu olmayan ya da merkez sorumlusu olma özelliğine sahip olmayan hekimlere genetik alanda test yapabilme ve raporlayabilme hakkı tanınmadığı görülmekte olup, uygulamanın bu yönde olduğu anlaşılmaktadır. 
Buna göre, uyuşmazlık önceki Yönetmelik hükümleri uyarınca merkezlerde çalışarak merkez sorumlusu olan ya da olma özelliğine sahip olan hekimlerin görevleri kapsamında yapabildikleri iş ve işlemleri dava konusu Yönetmelik uyarınca da sürdürüp sürdüremeyecekleri noktasında toplanmaktadır. 
Zira davacı tarafından, yürürlükten kaldırılan Yönetmelik hükümlerine göre gerekli koşulları taşıyan ve genetik hastalıklar tanı merkezi sorumlusu olma hakkına sahip olanların, bu haklarının dava konusu Yönetmelik ile korunmadığı, düzenleme ile birlikte 18/07/2009 tarihinden dava konusu Yönetmeliğin yayımlandığı tarihe kadar doktorasını yapmış olanların haklarının Yönetmeliğin 11 yıl geriye işletilmesi suretiyle ortadan kaldırıldığı, mağduriyete sebebiyet verildiği ileri sürülerek dava konusu hükümlerin iptali istenilmektedir. 
Davalı idare savunmasında ise, 30/01/2003 tarihli YÖK kararı ile Tıbbi Genetik Anabilim Dalı kurulduğu, üniversitelerin tıp fakültelerinde tıpta uzmanlık eğitimi verilmeye başlandığı, eğitim süresinin 4 yıl olarak belirlendiği, bu kapsamda tıbbi genetik alanında yetişmiş uzman ve doktora yapmış tabip sayısının yeterli düzeye çıkarıldığı, dava konusu hüküm ile merkez sorumlusu olma yetkisinin tıbbi genetik uzmanına ve 18/07/2009 tarihinden önce doktora yapmış ve bir genetik hastalıklar tanı merkezinde en az 2 yıl aktif olarak çalışarak genetik tetkikler yapmış ve raporlamış olduğunu belgeleyen hekimlere verildiği, ülkemizde ruhsatlı 83 genetik merkezi bulunduğu, söz konusu merkezlerin hiçbirinde 2009 yılı sonrası doktora belgesine sahip merkez sorumlusu tabip/kişinin görev yapmadığı yönünde açıklamalarda bulunmuştur.

Mevzuatla verilen görevlerin yerine getirilmesi amacıyla düzenleyici işlemler yapabilme yetkisi, Anayasa'nın 124. maddesi gereği  idareye tanınan anayasal bir yetkidir.  Düzenleyici işlem yapma yetkisi olan idarenin, toplumsal ihtiyaçlar, teknolojik gelişmeler gibi farklı nedenlerle var olan düzenlemelerde değişikliğe gidilebileceği ve bu değişikliklerin kişilerin beklentilerini etkileyebileceği de kuşkusuzdur. Bununla birlikte idarenin düzenleme yapma ya da bu düzenlemeleri değiştirme yetkisi sınırsız değildir. Bu yetki hukukun genel ilkeleri ile anayasal ve yasal ilkelerle sınırlandırılmış durumdadır. 
Zira hukuk kuralları değişirken bir yandan toplumun ihtiyaçlarının karşılanması amaçlanırken, diğer yandan değişiklik tarihine kadar var olan mevcut hukuki durum sebebiyle ilgilisi lehine doğmuş olan hakların ve/veya mevcut hukuki durum sebebiyle oluşan beklentilerin  göz önünde bulundurulması ve  korunması gerekir. Bu durum hukuk devleti ilkesi ve bu ilkenin uzantısı olan idari faaliyetlerin belirliliği, hukuk güvenliği ilkelerinin bir gereğidir. Hukuk devletinin ön koşullarından biri olan hukuk güvenliği ile kişilerin hukuki güvenliğinin sağlanması amaçlanmaktadır. Hukuk güvenliği ilkesi, hukuk normlarının öngörülebilir olmasını, bireylerin tüm eylem ve işlemlerinde devlete güven duyabilmesini, devletin de yasal düzenlemelerinde bu güven duygusunu zedeleyici yöntemlerden kaçınmasını gerekli kılar. (Anayasa Mahkemesinin 17/03/2011 tarih ve E:2010/106, K:2011/55 sayılı kararı)
Kazanılmış hak, objektif bir hukuk kuralının kişilere uygulanmasıyla objektif ve genel hukuki durumun kişisel bir işlemle özel hukuki duruma dönüşmesidir.
Haklı beklenti ise, makul bir şekilde ortaya konmuş icra edilebilir bir iddianın doğurduğu, ulusal mevzuatta belirli bir kanun hükmüne veya başarılı olma şansının yüksek olduğunu gösteren yerleşik ve istikrarlı bir yargı içtihadına dayanan, yeterli somutluğa sahip nitelikteki bir beklenti olarak tanımlanmıştır. (Anayasa Mahkemesinin 01/07/2015 tarih ve E:2015/39, K:2015/62 sayılı kararı)

Haklı beklenti ise, makul bir şekilde ortaya konmuş icra edilebilir bir iddianın doğurduğu, ulusal mevzuatta belirli bir kanun hükmüne veya başarılı olma şansının yüksek olduğunu gösteren yerleşik ve istikrarlı bir yargı içtihadına dayanan, yeterli somutluğa sahip nitelikteki bir beklenti olarak tanımlanmıştır. (Anayasa Mahkemesinin 01/07/2015 tarih ve E:2015/39, K:2015/62 sayılı kararı)
Bununla birlikte yukarıda ayrıntılı olarak izah edildiği üzere, mülga Genetik Hastalıklar Tanı Merkezleri Yönetmeliğine göre, klinik genetik, tıbbi genetik, tıbbi biyoloji ve genetik dallarında uzman veya bilim doktoru ünvanını almış bir tabibin  genetik tanı merkezi sorumlusu olabilmesinin yanı sıra bu konularda uzmanlık veya bilim doktoru ünvanı olmayan, ancak bu Yönetmeliğin yayımlandığı tarihte yurtiçi ve yurtdışında bu konularda çalışmaların yapıldığı bir merkezde beş yıl veya daha fazla bir süre çalışan ve yaptıkları çalışmaları ve yayınlarını belgeleyen ve belgeleri Komisyonca onaylanmış kişiler de genetik tanı merkezi sorumlusu olarak görevlendirilebilecek iken, dava konusu Genetik Hastalıklar Değerlendirme Merkezleri Yönetmeliği'nin 15. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde, tıbbi genetik uzmanı veya geçici 1. maddenin ikinci fıkrasında tanımlanan bir kişinin merkez sorumlusu olarak görevlendirileceği hüküm altına alınmıştır. 
Anılan düzenlemenin, gelişen teknoloji ile birlikte genetik alanındaki bilimsel ve tıbbi gelişmeler doğrultusunda tıbbi genetik alanında uzmanlık yetkisini haiz hekimlerin yetiştirildiği ve bu kapsamda yetişmiş uzman sayısının yeterli düzeye ulaştığı göz önünde bulundurularak, hizmet standartlarını yükseltmek amacıyla öngörüldüğü anlaşılmaktadır. 
Kamu yararı ve hizmet gerekleri güdülerek getirildiği anlaşılan Yönetmeliğin dava konusu 15. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde de bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Bununla birlikte, dava konusu düzenleme yapılırken, önceki düzenleme döneminde genetik tanı merkezlerinde sorumlu olarak yetki verilen ve bu görevde çalışmakta olanlar ile merkez sorumlusu olma özelliğine sahip bir hekim olarak çalışmakta (merkezlerde genetik alanında testlerin yapılması ve sonuçların kayıt altına alınarak rapor edilmesi, genetik danışmanlık, test süreci, sonuçlar, sonuçların yorumlanması ve ileri tetkik gerekliliği konusunda hizmet vermekte) olanların kazanılmış haklarının korunması gerekirken, dava konusu edilen geçici maddede ya da Yönetmeliğin herhangi bir maddesinde önceki düzenleme doğrultusunda alınmış olan izin/faaliyet belgelerinin geçerli olduğuna ya da bu şekilde genetik tanı merkezi sorumlusu olanların çalışmaya devam edebileceğine ilişkin bir kurala yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Bunun dışında, genetik tanı merkezlerinde genetik alanında testlerin yapılması ve sonuçların kayıt altına alınarak rapor edilmesi, genetik danışmanlık, test süreci, sonuçlar, sonuçların yorumlanması ve ileri tetkik gerekliliği konusunda hizmet verme gibi iş ve işlemleri yapmak ümidiyle önceki Yönetmelik döneminde ve bu Yönetmelikle belirlenen alanlarda doktora programına başlayanlar ile aynı ümitle dava konusu düzenleme öncesi doktorasını tamamlayanların bu alanda çalışabileceklerine yönelik haklı beklentilerinin varlığının da hukuk devleti ilkesi doğrultusunda kabulü ve dava konusu düzenleme ile bu haklı beklentinin korunmasına yönelik düzenleme yapılması gerektiği sonucuna da varılmıştır. 
Bu bakımdan, dava konusu geçici 1. maddenin ikinci fıkrası bu yönleri ile eksik düzenleme niteliğindedir.
Bu durumda, anılan düzenlemede önceki düzenlemeler sebebiyle ortaya çıkmış olan kazanılmış haklar ve haklı beklentilere ilişkin herhangi bir geçiş hükmüne yer verilmemesinde eksik düzenleme yapılmış olması nedeniyle hukuka uyarlık bulunmamaktadır. 
Öte yandan, iş bu iptal kararı ile tespit edilen eksikliğin, davacı durumunda olanların, doğrudan merkez sorumlusu olması sonucunu doğurmayacağı, bununla birlikte, halihazırda anılan merkezlerde genetik alanında testlerin yapılması ve sonuçların kayıt altına alınarak rapor edilmesi, genetik danışmanlık, test süreci, sonuçlar, sonuçların yorumlanması ve ileri tetkik gerekliliği konusunda hizmet verme gibi iş ve işlemleri yapmakta olanlara ise, bu çalışmalarına devam edebilmelerine imkan tanıyacağı da muhakkaktır. 
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Dava konusu Yönetmeliğin 15. maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bendi yönünden DAVANIN REDDİNE, 
2. Dava konusu Yönetmeliğin geçici 1. maddesinin ikinci fıkrasının eksik düzenleme nedeniyle İPTALİNE,  
3. Sonuç itibarıyla dava kısmen iptal, kısmen ret ile sonuçlandığından, ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ... TL yargılama giderinin yarısına karşılık gelen ... TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, diğer yarısına karşılık gelen ... TL yargılama giderinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine, yine aşağıda gösterilen ve müdahil tarafından yapılan toplam ... TL yargılama giderinin yarısına karşılık gelen ... TL'nin davacıdan alınarak anılan müdahile verilmesine, diğer yarısına karşılık gelen ... TL'nin ise anılan müdahil üzerinde bırakılmasına,
4. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için belirlenen ... TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine, ... TL vekâlet ücretinin ise davalı idareden alınarak davacıya verilmesine, 
5. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya ve davalı yanında müdahile iadesine,
6. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz gün) içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 28/05/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/3008, Karar No: 2024/3238, Tarih: 28.05.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
İKİNCİ DAİRE
Esas    No : 2022/3008
Karar   No : 2024/3238
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALILAR)	: 1- ... Bakanlığı
	  2- ... Genel Müdürlüğü
VEKİLLERİ	: Av. ...
	  3- ... Valiliği 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU	: ... İdare Mahkemesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.    
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava Konusu İstem : Dava;  Mardin ili, Kızıltepe İlçe Emniyet Müdürlüğü'nde polis memuru olarak görev yapan davacının, Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 8/7. maddesi uyarınca "Yetkisini veya nüfuzunu kendisine veya başkalarına çıkar sağlamak amacıyla ya da kin veya dostluk nedeniyle kötüye kullanmak" fiilini işlediğinden bahisle meslekten çıkarılmasına  ilişkin Emniyet Genel Müdürlüğü Yüksek Disiplin Kurulu'nun ... günlü, ... sayılı kararının iptali istemiyle açılmıştır.
... İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş, karar Danıştay Beşinci Dairesinin 04/10/2017 günlü, E:2016/20355, K:2017/20711 sayılı kararıyla "davacıya yönelik suçlamaların Türk Ceza Kanunu'nda açıkça tanımlanmış olması nedeniyle, davacının bu suçları işleyip işlemediğinin ancak ceza mahkemesince verilecek karar sonucunda belirlenebileceği, ceza davasının sonuçlanıp sonuçlanmadığı hususunun İdare Mahkemesince araştırılması ve davacı hakkındaki ceza yargılaması sonuçlandıktan sonra disiplin cezasına konu fillerin işlenip işlenmediği konusunda yeniden bir değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş ve 20/05/2019 günlü, E:2018/2088, K:2019/3845 sayılı kararla da karar düzeltme istemi reddedilmiştir. ... İdare Mahkemesi ... günlü, E:... sayılı ara kararıyla bozma kararına uyarak ... Ağır Ceza Mahkemesinin E:... sayılı dosyasının temyiz incelemesi devam ettiğinden bekletme kararı almıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ... İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... temyize konu  kararıyla;  kamu görevlileri tarafından işlenilen disipliner eylemler nedeniyle bu kamu görevlilerine isnat edilen disiplin suçlarının bire bir veya çok benzer şekilde cezai anlamda suç olarak ceza kanunlarında düzenlenmiş olması ve aynı eylemlerinden dolayı kamu görevlileri hakkında cezai kovuşturma yürütülmesi halinde; yargılama sonucunda verilen ve kesinleşen beraat veya mahkumiyet kararlarının disiplin işlemine karşı açılan davalardaki yargılama sırasında idare mahkemeleri tarafından dikkate alınması gerekmekteyse de; ortada kesinleşmiş bir ceza mahkemesi kararı bulunmadığı hallerde idare mahkemesinin ceza mahkemesi kararının kesinleşmesini beklemeye zorlanmasının disiplin yargılamalarının makul sürenin çok ötesinde bir sürede sonlandırılmasına ve bu nedenle de davacıların Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. ve  Anayasa'nın 36. maddesinde yer alan adil yargılanma haklarının (makul sürede yargılanma ilkesi) ihlâl edilmesine yol açacak pratiklere sebebiyet vereceği,  ceza mahkemesi kararlarının kesinleşmesinin beklenmesinin istenilmesinin ilk derece mahkemelerinde bazı yargılamaların çok uzun süre sürüncemede bırakacağı, davacıların makul sürede yargılanma haklarının ihlâl edilmesine sebep olacağı; bu gibi durumlarda, ortada henüz kesinleşmiş bir ceza mahkemesi kararı bulunmuyor ise idare mahkemesi tarafından ceza soruşturma/kovuşturma dosyası da disiplin soruşturma dosyası ile birlikte değerlendirilerek varsa ceza mahkemesi kararı da dikkate alınmak suretiyle bir değerlendirme yapılarak davanın karara bağlanması gerektiği; böyle bir yol izlenerek verilen ve kesinleşen kararların daha sonradan kesinleşen ceza mahkemesi kararlarıyla çelişmesi durumunda, bu olgunun 2577 sayılı Kanun'un 53. maddesinde düzenlenen olağanüstü kanun yollarından biri olan yargılamanın yenilenmesi müessesesine başvurulmasına olanak sağladığı ve bu yolla hukuk düzeninde birliğin sağlanabileceği, Danıştay Beşinci Dairesince verilen  bozma kararının esasa yönelik bir bozma olmadığı, dolayısıyla doğrudan davacı ya da davalı idareler lehine veya aleyhine sonuç doğurmaya doğrudan elverişli bir bozma kararı olmadığı, bu çerçevede, bu bozma kararına Mahkemeleri tarafından daha önceden uyulmuş olmasının taraflar açısından usûli müktesep hak teşkil etmediği, bozmaya uyma kararından dönülmesinin ise tarafların usûli müktesep haklarının ihlali anlamına gelmeyeceği, Mahkemelerinin 09/10/2019 tarihli bekletme kararından dönülerek disiplin soruşturma raporu ve ekleriyle birlikte ... Ağır Ceza Mahkemesinin ... esasına kayıtlı dava dosyası birlikte incelenmek suretiyle davacıya isnat edilen eylemlerin sübut bulup bulmadığının araştırılarak bir karar verilmesi gerektiği, ... Ağır Ceza Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararında, davacının 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan karara karşı temyiz yoluna başvurulması neticesinde Yargıtay ..

... Ağır Ceza Mahkemesinin ... esasına kayıtlı dava dosyası birlikte incelenmek suretiyle davacıya isnat edilen eylemlerin sübut bulup bulmadığının araştırılarak bir karar verilmesi gerektiği, ... Ağır Ceza Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararında, davacının 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan karara karşı temyiz yoluna başvurulması neticesinde Yargıtay ... Ceza Dairesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararı ile ''rüşvet alma suçunun zarar göreni olan İçişleri Bakanlığı'nın, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234 maddeleri gereğince davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği" gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verildiği, ... Ağır Ceza Mahkemesinin E:... sayılı dosyasında yargılamaya devam olunduğu,  soruşturma raporu ile eki bilgi ve belgeler ile dava dosyasındaki diğer tüm bilgi ve belgelerin birlikte incelenmesi neticesinde ve davacıya ait telefon hatlarına yönelik ... Sulh Ceza Mahkemesince ... günlü, ... ile ... günlü, ... sayılı karar ile verilen iletişimin dinlenilmesine ilişkin karar uyarınca gerçekleştirilen dinlemelere ait tape kayıtları birlikte değerlendirildiğinde, davacının rüşvet ve görevi kötüye kullanma fiilerini işlediği sabit olduğundan eylemine uyan Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 8/6 maddesi uyarınca meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesi eklenmek suretiyle davanın reddi yolundaki ilk kararda ısrar edilmiştir.

Anılan kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun, 28/04/2022 günlü, E:2022/1033, K:2022/1690 sayılı kararıyla; uyuşmazlıkta ısrara ilişkin hususun, İdare Mahkemesince, disiplin cezasına konu fiil ile ilgili ceza davasının sonuçlanmasının beklenilmesi gerekip gerekmediğine ilişkin olduğu, temyizen incelenen kararın, ısrara ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddiaların kararın ısrara konu bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediği, temyiz incelemesine konu karar hakkında, Dairesince işin esası incelenmek suretiyle bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle ... İdare Mahkemesinin temyize konu ... günlü, E:..., K:...sayılı kararının ısrara ilişkin kısmının onanmasına, dosyanın Danıştay İkinci Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI	: Davacı tarafından; polislik görevini yaptığı sürede birçok suçun ortaya çıkması için etkin rol üstlendiği, suç olaylarını çözebilmek için birçok siville irtibata geçmek zorunda olduğu, görüşmeler yaptığı S.G. isimli şahsın gayrı resmi muhbir olduğu, bu şahısla üç suç dosyası hakkında olayların aydınlanması ve bilgi almak amacıyla görüştüğü, rüşvetle suçlanmasına rağmen  rüşvet alırken veya verirken yakalanmadığı, hakkında verilen meslekten çıkarma cezasının Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 8/7. maddesine göre verildiği, söz konusu olaylarda soruşturma işlemlerini yapmak, kişiyi serbest bırakmak gibi bir yetkisi olmadığından anılan madde kapsamında ceza verilmesinin de hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
DAVALI İDARELERİN CEVABI	: Temyiz isteminin  reddi gerektiği ileri sürülmektedir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin kabulü ile İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
MADDİ OLAY	: 
Mardin ili, Kızıltepe İlçe Emniyet Müdürlüğü'nde polis memuru olarak görev yapan davacının, Emniyet Genel Müdürlüğü Yüksek Disiplin Kurulu'nun ... günlü, ... sayılı kararı ve İçişleri Bakanının 19/12/2013 tarihli oluruyla kesinleşen Mardin Valiliği İl Polis Disiplin Kurulu kararıyla meslekten çıkarma cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin işlemin iptali istemiyle temyizen incelenen dava açılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT	:
Dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte bulunan haliyle 3201 sayılı Emniyet Teşkilat Kanunu'nun Ek 5. maddesinde; "Disiplin kurullarının disiplin cezası verebilecekleri personel ve uygulamaya yetkili oldukları cezalar aşağıda gösterilmiştir.
	A) İl Polis Disiplin kurulları, kuruldukları il emniyet kadrosundaki:
	1. Polis memurları, çarşı ve mahalle bekçileri ile atanması il makamlarına ait personele bütün disiplin cezalarını,
	2. Komiser muavini, komiser ve başkomiserlere meslekten çıkarma cezası dışında kalan öteki disiplin cezaları,
	... 	
	Verebilir.