muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/3001, Karar No: 2024/3546, Tarih: 06.06.2024

Mülga 2829 sayılı Kanun’un, kapsamda kurumlara tabi çeşitli işlerde çalışmış olanların hizmet sürelerinin, aynı tarihlere rastlamamak kaydıyla Kanuna göre aylık bağlanmasına hak kazanıldığında birleştirileceği ve birleştirilmiş hizmet süreleri toplamı üzerinden ilgililere son yedi yıllık fiili hizmet süresi içerisinde fiili hizmet süresi en fazla olan kurumca kendi mevzuatına göre aylık bağlanacağı kuralı uyarınca,  5510 sayılı Kanun’un 4/1(a) ve 4/1(c) kapsamında hizmetleri bulunan davacıya Mülga 2829 sayılı Kanun hükümleri uyarınca son 7 yıllık hizmet süresi içerisinde en fazla hizmetinin geçtiği 4/1(a) kapsamında yaşlılık alığı bağlandığı, anılan statüde bağlanan aylığın hesabının 5510 sayılı Kanun’un Geçici 2. maddesinde belirlenen esaslar dahilinde yapıldığı, ilgiliye emsali devlet üniversitesinde çalışan profesör kadro unvanı esas alınarak 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu hükümleri uygulanarak aylık bağlanmasına kanunen imkan bulunmadığı, netice itibariyle; 5510 sayılı Kanun’un 4/1(a) kapsamında çalışmakta iken yaşlılık aylığı bağlanması talebinde bulunan davacının  Mülga 2829 sayılı Kanun’a göre son 7 yıllık hizmet süresi içinde 4/1(a) statüsünde olduğu anlaşılmaktadır. 
Dolayısıyla; davacının yaşlılık aylığına bağlanması ve aylığının hesaplanmasında 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve diğer sosyal güvenlik mevzuatının uygulandığı anlaşıldığından; davacı tarafından yapılan ... tarih ve ... sıra numaralı başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin, Vakıf Yükseköğretim Kurumları Yönetmeliği'nin 23. maddesinin 2. fıkrasının ikinci cümlesinin uygulama işlemi mahiyetinde olmadığı tespit edilmiştir. 
Öte yandan; anılan düzenlemenin vakıf yüksek öğretim kurumunda aktif çalışanlar açısından hüküm ve sonuç doğurduğu dikkate alındığında, vakıf yükseköğretim kurumundan emekli olan davacı tarafından aktif görev yaptığı dönemde dava konusu düzenleme uyarınca İş Kanunu'na tabi çalıştığı ve bu durumun emeklilik dönemi üzerinde doğrudan sonuç doğurduğu ileri sürülmekte ise de; 5510 sayılı Kanun'un 4/c maddesinin kapsamında kamu idarelerinde; bu maddenin birinci fıkrasının (a) bendine tabi olmayanlardan, kadro ve pozisyonlarda sürekli olarak çalışıp ilgili kanunlarında (a) bendi kapsamına girenler gibi sigortalı olması öngörülmemiş olanlar ile bu maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerine tabi olmayanlardan, sözleşmeli olarak çalışıp ilgili kanunlarında (a) bendi kapsamına girenler gibi sigortalı olması öngörülmemiş olanlar ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 86 ncı maddesi uyarınca açıktan vekil atananların yer aldığı ve sosyal güvenlik mevzuatı açısından "kamu idaresi" tanımının 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen kamu idarelerini ifade ettiği, anılan Kanun uyarınca genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri arasında vakıf yüksek öğretim kurumlarının yer almadığı görüldüğünden davacının bu iddiasına itibar edilmemiştir.

Nitekim; Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'na davacı tarafından yapılan başvurunun içeriğinden de anlaşıldığı üzere; 2016 Aralık ayında Sağlık Bilimleri Üniversitesi Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Dalı’nda Profesör kadrosuna atanıp 2017 yılı Mayıs ayında emeklilik için gerekli gün sayısını doldurmasına rağmen, o tarih itibariyle yaş sınırı nedeniyle emekli olamadığından bahisle emeklilik hakkının elinden alındığı ve  vakıf yükseköğretim kurumunda çalıştığı statünün sonuçları yönünden yaşlılık aylığının yanlış hesaplandığı iddiasıyla açılan davada; anılan hukuka aykırılık iddiaları Yükseköğretim mevzuatından değil sosyal güvenlik mevzuatından  kaynaklanmaktadır. 
Buraya kadar yapılan açıklamalar ışığında; davacı tarafından Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'na yapılan ... tarih ve ... sıra numaralı başvurunun zımnen reddine ilişkin işlem ile Vakıf Yükseköğretim Kurumları Yönetmeliği'nin 23. maddesinin 2. fıkrasının ikinci cümlesi arasında 2577 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi uyarınca, maddi ya da hukuki yönden bağlılık ya da sebep-sonuç ilişkisi bulunmadığından anılan işlemlere karşı ayrı ayrı dilekçelerde dava açılması gerekmektedir.
Bu durumda; dava dilekçesinin, aralarında maddi ya da hukuki yönden bağlılık ya da sebep-sonuç ilişkisi bulunmayan işlemlere yönelik iptal istemini ihtiva ettiği, ayrıca Vakıf Yükseköğretim Kurumları Yönetmeliği'nin 23. maddesinin 2. fıkrasının ikinci cümlesi yönünden iptal talebinin varsa başkaca yönleriyle hukuka aykırılığının 2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 24. maddesi uyarınca açıklığa kavuşturulması gerektiği gibi düzenlemenin, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'na yapılan ... tarih ve .. sıra numaralı başvurunun zımnen reddine ilişkin işlem aynı dava dilekçesi ile dava edilemeyeceğinden, dava dilekçesinin 2577 sayılı Kanun'un 3. ve 5. maddeleri uyarınca reddine karar verilmesi gerekmektedir. 
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
  1. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 15/1-d maddesi uyarınca bu kararın tebliğinden itibaren  otuz gün (30) içinde 3. ve 5. maddelere uygun şekilde yeniden düzenlenecek ayrı ayrı dilekçelerle, gerekli harç ve masrafları yatırılmak suretiyle dava açmakta serbest olmak üzere DAVA DİLEKÇESİNİN REDDİNE,
2. 2577 sayılı Kanun'un 15/5. maddesi hükmüne göre dilekçenin reddi üzerine yeniden verilen dilekçede de aynı yanlışlıklar yapıldığı takdirde davanın reddedileceği hususunun davacı vekiline bildirilmesine,
3. Aşağıda dökümü yapılan ... TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına ve davanın yenilenmemesi durumunda artan posta avansının  davacıya iadesine
4.  Dilekçenin bir örneğinin davacı vekiline gönderilmesine,
  06/06/2024 tarihinde oyçokluğu ile   karar verildi. 
KARŞI OY :

2. 2577 sayılı Kanun'un 15/5. maddesi hükmüne göre dilekçenin reddi üzerine yeniden verilen dilekçede de aynı yanlışlıklar yapıldığı takdirde davanın reddedileceği hususunun davacı vekiline bildirilmesine,
3. Aşağıda dökümü yapılan ... TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına ve davanın yenilenmemesi durumunda artan posta avansının  davacıya iadesine
4.  Dilekçenin bir örneğinin davacı vekiline gönderilmesine,
  06/06/2024 tarihinde oyçokluğu ile   karar verildi. 
KARŞI OY :
 (X)- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "İdari Davaların Açılması" başlığını taşıyan 3. maddesinde; davanın konusu ve sebepleri ile dayandığı delillerin, davaya konu olan idari işlemin yazılı bildirim tarihinin belirtileceği; dava konusu kararın ve belgelerin asılları veya örneklerinin dava dilekçesine ekleneceği; dilekçeler ile bunlara ekli evrakın örneklerinin karşı taraf sayısından bir fazla olacağı; 15/1-d maddesinde ise; 14. maddenin 3/g bendinde yazılı hallerde otuz gün içinde 3. ve 5. maddelere uygun şekilde yeniden düzenlenmek veya noksanlıkları tamamlanmak üzere dilekçelerin reddine karar verileceği belirtilmiştir.
Dava konusu  Vakıf Yükseköğretim Kurumları Yönetmeliği’nin 23. maddesinin 2. fıkrasında; "Vakıf yükseköğretim kurumlarında görev alacak olan akademik ve idari personelin çalışma esasları 2547 sayılı Kanunda devlet üniversiteleri için öngörülen hükümlere tabidir. Bu personelin aylık ve diğer (...) bakımından ise 4857 sayılı İş Kanunu hükümleri uygulanır." hükmü yer almaktadır.

Davacı tarafından;  1992 yılında Sağlık Bakanlığı’nda emekli sandığına tabi doktor olarak çalışmaya başladığı, 2016 Aralık ayında Sağlık Bilimleri Üniversitesi Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Dalı’nda Profesör kadrosuna atandığı, 2017 yılı Mayıs ayında emeklilik için gerekli gün sayısını doldurmasına rağmen, yaş sınırı nedeniyle emekli olamadığı, bunun üzerine Sağlık bilimleri Üniversitesi’nden istifa ettiği, 2017 yılı Haziran ayında ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı’nda profesör kadrosuna atandığı,15/07/2022 tarihinde yaş sınırını doldurması nedeniyle emeklilik dilekçesi vererek emekli olduğu, Vakıf yükseköğretim Kurumları Yönetmeliği’nin 23. maddesinin 2. fıkrası uyarınca 4857 sayılı İş Kanunu hükümlerinin uygulanma alanı bulunduğu,  ödenen emekli maaşı tutarının eksik ve hatalı olarak hesaplandığı ileri sürülerek maaşının yeniden hesaplanması için 285/02/2023 tarihli dilekçe ile Sosyal Güvenlik kurumu Başkanlığı’na başvurduğu, Sosyal Güvenlik kurumu Başkanlığı’nca tarafına cevap verilmediği, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu uyarınca vakıf yükseköğretim kurumlarında çalışan öğretim elemanları ile devlet yükseköğretim kurumlarında çalışan öğretim elemanlarının mali haklarının eşit olacağı düzenlemesi karşısında Vakıf Yükseköğretim Kurumları Yönetmeliği’nin ilgili hükümleri uyarınca emeklilik aylığı ödenmesinin eşitlik ilkesine aykırı olduğu, zira; 2547 sayılı Kanun’un Ek 8. maddesinde; “Vakıf yükseköğretim kurumlarında çalışan öğretim elemanlarına, unvanlarına göre Devlet yükseköğretim kurumlarında ödenen ücret tutarından az ücret verilmez. Bu fıkra kapsamında Devlet yükseköğretim kurumlarında ödenen emsal ücretin hesaplanmasında ilgili mevzuat uyarınca aylıklara ilişkin hükümlerin uygulandığı kadroya bağlı ödemeler dikkate alınır.” kuralına yer verildiği, anılan Kanun hükmü uyarınca, vakıf üniversitelerindeki öğretim üyelerinin mali haklarının devlet üniversitesindeki öğretim elemanlarından düşük olamayacağı, Kanun’un öngördüğü mali haklar yönünden eşitlik durumunun sadece aktif çalışanlar yönüyle değerlendirilmemesi gerektiği, emekliler hakkında da uygulanmasının Kanun’un amacına uygun düşeceği,  emekli aylığının,  Vakıf Yükseköğretim Kurumları Yönetmeliği’nin 23. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hesaplanıp ödendiği,  dava konusu Yönetmelik hükmünün 2547 sayılı Kanun’un   Ek 8

. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hesaplanıp ödendiği,  dava konusu Yönetmelik hükmünün 2547 sayılı Kanun’un   Ek 8. maddesine aykırı olduğu, vakıf üniversitesinde çalışan öğretim üyelerinin aylıklar bakımından İş Kanunu hükümlerinin uygulanmasının gerek aktif çalışırken gerekse emeklilikte dezavantajlı ve adaletsiz bir duruma yol açtığı,  2017 yılı Mayıs ayı itibariyle emeklilik için gerekli olan prim gün sayısını doldurmuş olmasına rağmen yaş sınırı dolayısıyla emekliliğine onay verilmediği, mağduriyetine neden olunduğu, Sağlık Bakanlığı’na bağlı emekli sandığına tabi olarak çalışmaya başladığı tarih itibariyle yürürlükte olan 3774 sayılı Kanun gereği emeklilik için 25 yıl sigortalı olarak çalışma ve 5000 prim günü doldurma şartı arandığı, süreç içerisinde 4447 sayılı Kanun ile emeklilik için yeniden yaş şartı getirildiği, anılan değişiklik sonrası 2017 Mayıs ayı itibariyle 5000 prim gün sayısını sağladığı halde yaş kriteri nedeniyle emekli olamadığı, çalışmaya başladığı tarihte yürürlükte olan mevzuata göre emeklilik hakkı kazanması gerekirken sonradan değişen uygulama ile karşı karşıya kaldığı ve Sağlık Bilimleri Üniversitesi’nden 2016 Aralık ayı itibariyle emekli olamadığı, emekli sandığından emekli olması gerekirken kazanılmış hakkının göz ardı edildiği ve 4A statüsünde emekli olmaya zorlanarak daha düşük bir emekli aylığına mahkum edildiği, 2017 yılında 4C emeklilik hakkının elinden alındığı ileri sürülmektedir.

Uyuşmazlıkta; Vakıf Yükseköğretim Kurumları Yönetmeliği’nin 23. maddesinin 2. Fıkrasında yer alan; vakıf yükseköğretim kurumlarında görev alacak olan akademik ve idari personele aylık ve diğer (...) bakımından ise 4857 sayılı İş Kanunu hükümleri uygulanacağı kuralı dikkate alındığında; davacı tarafından, yaşlılık aylığına bağlanması ve aylığının yanlış hesaplandığından bahsile  yapılan ...tarih ve ... sıra numaralı başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin, Vakıf Yükseköğretim Kurumları Yönetmeliği'nin 23. maddesinin 2. fıkrasının ikinci cümlesinin uygulama işlemi mahiyetinde olduğu,  bu haliyle; dava dilekçesinin açık ve usulüne uygun olarak düzenlendiği, dava konusu bireysel işlem ile Vakıf Yükseköğretim Kurumları Yönetmeliği’nin 23. maddesinin 2. fıkrasının 2. cümlesinin iptali istemleri arasında maddi veya hukuki yönden bağlılık yada sebep - sonuç ilişkisi bulunduğu tartışmasız olup,  davanın esası yönünden değerlendirme yapılması gerektiği görüşüyle dilekçenin 2577 sayılı Kanun'un 3.  ve 5. maddeleri uyarınca reddine ilişkin aksi yöndeki karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/3174, Karar No: 2024/3018, Tarih: 06.06.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2023/3174
Karar	No : 2024/3018   
TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Bakanlığı adına … Gümrük Müdürlüğü  
VEKİLİ: Av. …
İTİRAZ EDEN (DAVACI): … Nakliyat İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi	   
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına 2013 ve 2014 yıllarında tescilli 14 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyanın kıymetinin eksik beyan edildiğinden bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük, ilave gümrük ve katma değer vergileri ile dampinge karşı vergi ve bu vergiler üzerinden 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, dava konusu işlemin para cezasının dampinge karşı vergiye isabet eden kısmına hasren yapılan incelemede; 3577 sayılı İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesi Hakkında Kanun'un 15. maddesinin 1. fıkrasında, gümrük mevzuatının, gümrük vergisinin tahsiline, takibine ve teminata bağlanmasına ilişkin bu Kanun'a aykırı olmayan usul ve şekle müteallik hükümlerinin, dampinge karşı verginin tahsili, takibi ve teminata bağlanması işlemlerinde uygulanacağının hükme bağlandığı, atıfta bulunulan 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 3. maddesinin 8. fıkrasında, "gümrük vergileri" deyiminin, yürürlükteki hükümler uyarınca eşyaya  uygulanan ithalat vergilerinin tümünü; "ithalat vergileri" deyiminin de, eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve eş etkili vergileri ifade ettiğinin belirtildiği, ilgili hükümlere göre, dampinge karşı verginin, yalnızca 4458 sayılı Kanun'un usul ve şekle müteallik hükümlerinin uygulanması bakımından anılan Kanun'da tanımlanan "gümrük vergileri" niteliğinde değerlendirilmesinin gerektiği, esasen sözü edilen verginin dayanağını oluşturan 3577 sayılı Kanun'da, dampinge karşı verginin noksan ödenmesi suretiyle gerçekleştirilen ithalatlara yönelik olarak ceza uygulanacağı yolunda herhangi bir hüküm bulunmadığı gibi, Gümrük Kanunu'nun cezaya ilişkin maddelerinde de bu yönde bir düzenlemeye yer verilmediği, bu nedenle, dampinge karşı verginin gümrük vergileri kapsamında değerlendirilmesi suretiyle, tahakkuk ettirilen dampinge karşı vergi tutarı üzerinden ceza kararı alınması, "Kanunsuz suç ve ceza olmaz" ilkesine aykırılık oluşturduğundan, dava konusu işlemin bu kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin para cezasının dampinge karşı vergiye isabet eden kısmının iptaline karar verilmiştir. 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.
Bu durumda, kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, bölge idare mahkemelerince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.
Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 29/11/2022 tarih ve E:2019/5029, K:2022/4701 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle; 
1.Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA, 
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 06/06/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/587, Karar No: 2024/2989, Tarih: 06.06.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2024/587
Karar	No : 2024/2989    
TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Bakanlığı adına … Gümrük Müdürlüğü    
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI): … Lojistik Dış Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının iptale ilişkin hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:  … ve … sayılı TIR karneleri kapsamında Hamzabeyli Gümrük Müdürlüğünden Erenköy Gümrük Müdürlüğüne sevk edilen eşyanın varış gümrük idaresi yetki alanındaki antrepo yerine yurt içine boşaltıldığından bahisle, taşıyıcı firma olan davacı adına yapılan tahakkuka vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, olayda, transit rejimine tabi eşya değiştirilerek antrepoya beyan edilenden farklı eşyanın konulduğu, dosyada yer alan ayrıntılı tahakkuk hesap tablolarından, uyuşmazlığa konu TIR karneleri muhteviyatı bir kısım eşyanın gözetim uygulamasına tabi olduğunun görüldüğü, gözetim kıymeti, 4458 sayılı Gümrük Kanunu hükümlerine göre belirlenmiş gerçek satış bedeli olmadığından, bu kıymetin TIR Karneleri muhteviyatı eşyalara ait gümrük vergilerinin hesaplanmasında esas alınamayacağı, bu nedenle, dava konusu tahakkukun, gözetim uygulamasına konu olmayan eşyaya isabet eden kısmı ile gözetim uygulamasına konu olan eşyada 4458 sayılı Kanun'un 23 ve devamı maddeleri uyarınca saptanan gümrük kıymeti esas alınarak hesaplanan kısmında hukuka aykırılık; kıymet kriterli gözetim uygulaması sonucu saptanan kıymet esas alınarak hesaplanan kısmında ise hukuka uygunluk bulunmadığından, dava konusu işlemin kısmen iptali, kısmen de davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Eşyanın kıymetinin İthalatta Gözetim Uygulanmasına İlişkin Tebliğ'de belirtilen eşik kıymetten daha düşük olması halinde,  ithalatta gözetim uygulanmasına ilişkin mevzuat hükümleri uyarınca gümrük kıymetinin Tebliğ'de belirtilen tutara yükseltilmesi mümkün olduğundan tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın iptale ilişkin hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.
Bu durumda, kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, bölge idare mahkemelerince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.
Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 06/04/2023 tarih ve E:2020/2261, K:2023/1954 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu kararın iptale ilişkin hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle; 
1.Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının iptale ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA, 
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 06/06/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.