muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/1576, Karar No: 2024/2749, Tarih: 29.05.2024

3201 sayılı Kanunun geçici 27. maddesinde; ''1.1.2015 tarihi itibarıyla, Birinci Sınıf Emniyet Müdürü rütbesini ihraz edenlerden Emniyet Genel Müdür Yardımcısı, Teftiş Kurulu Başkanı, Polis Akademisi Başkanı, Özel Güvenlik Denetleme Başkanı, Birinci Hukuk Müşaviri, Daire Başkanı, İl Emniyet Müdürü, Emniyet Müşaviri, Polis Moral Eğitim Merkezi Müdürü, Akademi Başkan Yardımcısı, Polis Amirleri Eğitim Merkezi Müdürü, Teftiş Kurulu Başkan Yardımcısı, Teftiş Kurulu Grup Amiri, Polis Meslek Yüksek Okulu Müdürü, Polis Meslek Eğitim Merkezi Müdürü ve Polis Eğitim Merkezi Müdürü kadrolarında bulunanlar dışında kalanlar ile 01/01/2015 tarihi itibarıyla İkinci, Üçüncü ve Dördüncü Sınıf Emniyet Müdürü rütbesini ihraz edenlerden emeklilik veya yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için gerekli şartları haiz olanlar; bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde Yüksek Değerlendirme Kurulunun teklifi ve İçişleri Bakanının onayı ile re'sen emekliye sevk edilebilir. Bu şekilde emekliye sevk edilenler hakkında da 55 inci maddenin yirmi birinci fıkrası hükümleri uygulanır.'' hükmüne  yer  verilmiştir.
Anılan geçici 27. maddenin gerekçesinde de; kıdeme dayalı otomatik terfi sistemi nedeniyle bozulan kadro piramidinin düzeltilmesi, kadro sayılarının 55. madde ile belirlenen oranlara çekilmesi için, özellikle yığılmalar meydana gelen emniyet müdürü rütbesinde bulunan personelden emeklilikle ilgili şartları haiz olanların resen emekli edilmesine yönelik düzenlemeye gidildiği, bu şekilde emekli edilecek personelin mağdur edilmemesi bakımından, Türk Silahlı Kuvvetlerinde olduğu gibi, bunlara belli bir miktar kadrosuzluk tazminatının yaş haddine kadar ödenmesi öngörüldüğü ifade edilmiştir.
Anayasa Mahkemesinin 03/08/2017 tarih ve 30143 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, 04/05/2017 günlü,  E:2015/41, K:2017/98 sayılı kararıyla, 6638 sayılı Kanun'un 32. maddesiyle 3201 sayılı Kanun'a eklenen geçici 27. maddenin Anayasaya aykırı olmadığına ve iptal talebinin reddine karar verilmiştir.
Dava konusu 10/05/2015 günlü, 29351 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Emniyet Hizmetleri Sınıfı Personeli Rütbe Terfileri ve Değerlendirme Kurullarının Çalışma Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 19. maddesinin 1.fıkrasının (c) bendinde, "3201 sayılı Kanunda yer alan resen veya kadrosuzluk nedeniyle emekliye sevk edilecek personeli teklif etmek" Yüksek Değerlendirme Kurulunun görevleri arasında sayılmıştır.
3201 sayılı Kanunun geçici 27. maddesinde, emeklilik veya yaşlılık aylığı bağlanabilmesi şartlarını haiz olanların Yüksek Değerlendirme Kurulunun teklifi ve İçişleri Bakanının onayı ile emekliye sevkedilebilecekleri kurala bağlandığından dayanağı olan kanun hükmüne uygun olarak düzenlenen Yönetmeliğin dava konusu 19. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

3201 sayılı Kanunun geçici 27. maddesinde, emeklilik veya yaşlılık aylığı bağlanabilmesi şartlarını haiz olanların Yüksek Değerlendirme Kurulunun teklifi ve İçişleri Bakanının onayı ile emekliye sevkedilebilecekleri kurala bağlandığından dayanağı olan kanun hükmüne uygun olarak düzenlenen Yönetmeliğin dava konusu 19. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, emniyet hizmetlerinin hizmet gereklerine uygun olarak yürütülebilmesi için, her bir rütbede ihtiyaç duyulan emniyet amirlerinin kadro sayılarının kanunla belirlendiği ve mevcut polis amiri sayısının da kadro sayısından fazla olması nedeniyle, zorunlu olarak bazı polis amirlerinin resen emekli edilmelerinin öngörüldüğü, hak kaybına uğramamaları için de özlük ve parasal hakları korunduğu anlaşılmakta olup, söz konusu yasal zorunluluk nedeniyle re'sen emekliye sevk edilecek polis amirlerinin belirlenmesinde idarenin takdir yetkisi bulunduğu açıktır.
Bu itibarla, Yasanın amir hükmü gereği mevcut polis amiri sayısını sınırlı sayıdaki kadro sayısına çekmek amacı dahilinde davalı idareye tanınan takdir yetkisi çerçevesinde tesis edildiği ve davalı idarenin sahip olduğu takdir yetkisini kamu yararı ve hizmet gerekleri dışında subjektif nedenlerle kullandığına dair herhangi bir bilgi ve belge de bulunmadığı dosya içeriğinden anlaşıldığından  dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Öte yandan, dava konusu edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı dikkate alındığında, davacının bu işlem nedeniyle oluştuğu ileri sürülen maaş ve özlük haklarının  ödenmesi isteğinin de yasal dayanağı bulunmamaktadır.	
Açıklanan nedenlerle; Emniyet Hizmetleri Sınıfı Personeli Rütbe Terfileri ve Değerlendirme Kurullarının Çalışma Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 19. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin iptali isteminin ehliyet yönünden reddi, davanın diğer kısımlarının ise  esastan reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
MADDİ OLAY :

Açıklanan nedenlerle; Emniyet Hizmetleri Sınıfı Personeli Rütbe Terfileri ve Değerlendirme Kurullarının Çalışma Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 19. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin iptali isteminin ehliyet yönünden reddi, davanın diğer kısımlarının ise  esastan reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
MADDİ OLAY :
 2. sınıf emniyet müdürü olarak görev yapan davacı tarafından, re'sen emekliliğe sevk edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin ve bu işlemin dayanağı olan 10/05/2015 tarih ve 29351 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Emniyet Hizmetleri Sınıfı Personeli Rütbe Terfileri ve Değerlendirme Kurullarının Çalışma Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 19. maddesinin 1. fıkrası ile (b) ve (c) bentlerinin iptali ile 3201 sayılı Emniyet Teşkilatı Kanunu'nun 6638 sayılı Kanun'la değişik 55. maddesinin 3. fıkrasında yer alan "Her amir rütbesinde bulunması gereken toplam kadro sayısı, emniyet hizmetleri sınıfına ait toplam kadro sayısına göre, aşağıda hizalarında yer alan oranlara karşılık gelen sayıyı geçemez" ibaresinin Anayasaya aykırılığı nedeniyle iptali için itiraz yoluyla Anayasa Mahkemesi'ne başvurulması ve işlem nedeniyle yoksun kaldığı maaş ve özlük haklarının yasal faiziyle birlikte  ödenmesine karar verilmesi istemiyle bakılan dava açılmıştır.
İNCELEME VE GEREKÇE:
	İlgili Mevzuat:
	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde, iptal davaları, idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafından açılan davalar olarak tanımlanmış; 14. maddesinin üçüncü fıkrasında, dava açıldıktan sonra dilekçelerin ilk incelemeye tabi tutulacağı; dördüncü fıkrasında, dilekçeler ilk inceleme konuları yönünden kanuna aykırı görülürse, 15. madde hükümlerinin uygulanacağı; altıncı fıkrasında, bu hususların ilk incelemeden sonra tespit edilmesi halinde de, davanın her safhasında 15. maddesindeki kuralın uygulanacağı; 15. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde ise dava dilekçesinde ehliyet yönünden kanuna aykırılık görülmesi halinde davanın reddine karar verileceği hükme bağlanmıştır.

3201 sayılı Emniyet Teşkilat Kanunu'nun (04/04/2015 tarih ve 29316 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6638 sayılı Kanun'un 32. maddesiyle eklenen) Geçici 27. maddesinde, "01/01/2015 tarihi itibarıyla, Birinci Sınıf Emniyet Müdürü rütbesini ihraz edenlerden Emniyet Genel Müdür Yardımcısı, Teftiş Kurulu Başkanı, Polis Akademisi Başkanı, Özel Güvenlik Denetleme Başkanı, Birinci Hukuk Müşaviri, Daire Başkanı, İl Emniyet Müdürü, Emniyet Müşaviri, Polis Moral Eğitim Merkezi Müdürü, Akademi Başkan Yardımcısı, Polis Amirleri Eğitimi Merkezi Müdürü, Teftiş Kurulu Başkan Yardımcısı, Teftiş Kurulu Grup Amiri, Polis Meslek Yüksek Okulu Müdürü, Polis Meslek Eğitim Merkezi Müdürü ve Polis Eğitim Merkezi Müdürü kadrolarında bulunanlar dışında kalanlar ile 01/01/2015 tarihi itibarıyla İkinci, Üçüncü ve Dördüncü Sınıf Emniyet Müdürü rütbesini ihraz edenlerden emeklilik veya yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için gerekli şartları haiz olanlar; bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde Yüksek Değerlendirme Kurulunun teklifi ve İçişleri Bakanının onayı ile resen emekliye sevk edilebilir. Bu şekilde emekliye sevk edilenler hakkında da 55 inci maddenin yirmi birinci fıkrası hükümleri uygulanır." hükmü yer almaktadır.
10/05/2015 tarih ve 29351 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Emniyet Hizmetleri Sınıfı Personeli Rütbe Terfileri ve Değerlendirme Kurullarının Çalışma Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 19. maddesinin  (davanın açıldığı tarihteki haliyle) 1. fıkrası ile (b) bendinde; "Bulundukları rütbedeki azami görev süresini dolduran birinci sınıf emniyet müdürlerinden, hizmet gerekleri nedeniyle kadrosuzluktan emekliye sevk edilmesi uygun görülmeyenleri teklif etmek" düzenlemesi ile, 
Aynı Yönetmeliğin 19. maddesinin (davanın açıldığı tarihteki haliyle) 1. fıkrasının (c) bendinde; 3201 sayılı Kanunda yer alan resen veya kadrosuzluk nedeniyle emekliye sevk edilecek personeli teklif etmek" düzenlemesine yer verilmiştir. 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Dava konusu Yönetmelik; 19. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi yönünden incelendiğinde; 
 10/05/2015 tarih ve 29351 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Emniyet Hizmetleri Sınıfı Personeli Rütbe Terfileri ve Değerlendirme Kurullarının Çalışma Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin birinci sınıf emniyet müdürlerine ilişkin düzenleme içeren 19. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin, ikinci sınıf emniyet müdürü olan davacının hak ve menfaatini doğrudan etkilemediği açık olduğundan, söz konusu fıkraların iptali isteminin ehliyet  yönünden reddi gerektiği sonucuna varılmıştır.  
Anılan Yönetmelik; 19. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi yönünden incelendiğinde;

Anılan Yönetmelik; 19. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi yönünden incelendiğinde; 
10/05/2015 günlü, 29351 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Emniyet Hizmetleri Sınıfı Personeli Rütbe Terfileri ve Değerlendirme Kurullarının Çalışma Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmelik'in "Yüksek Değerlendirme Kurulunun görevleri" başlıklı 19. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde, "3201 sayılı Kanunda yer alan re'sen veya kadrosuzluk nedeniyle emekliye sevk edilecek personeli teklif etmek." kuralı yer almakta olup, anılan düzenlemenin, ...günlü, ... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 27/05/2020 günlü, 2581 sayılı Cumhurbaşkanı Kararıyla yürürlüğe giren Emniyet Hizmetleri Sınıfı Personeli Rütbe Terfileri ve Değerlendirme Kurullarının Çalışma Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 9. maddesiyle değiştirildiği görüldüğünden, bu isteme yönelik olarak davanın konusuz kaldığı anlaşılmıştır.
  Bu itibarla, davacının iptalini talep ettiği düzenleme değiştirildiğinden düzenlemenin iptaline ilişkin istem hakkında karar verilmesine yer bulunmamaktadır.
Dava, 2. sınıf Emniyet Müdürü olarak görev yapan davacı tarafından, re'sen emekliliğe sevk edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı bireysel işlemin iptali ile işlem nedeniyle  yoksun kaldığı maaş ve özlük haklarının yasal faiziyle birlikte  ödenmesine karar verilmesi  istemi yönünden incelendiğinde ise;
Davalı idarece re'sen emeklilik işlemlerine yönelik olarak yapılan değerlendirmelerde; görevine devam ettirilen personelin kimi zaman sicil not ortalaması yüksek olmasına rağmen ödül ve takdirnameler, eğitim ve öğrenimle kazanılan bilgi, beceri bakımından re'sen emekli edilen personelin gerisinde kaldığı; kimi zaman ödül ve takdirnameler, eğitim ve öğrenimle kazanılan bilgi, beceri bakımından diğerlerinden önde olan personelin geçirdiği soruşturmalar ve aldığı cezalar dikkate alınarak görevine devam ettirilmediği; bir personelin görevine devam edebilmesi için önünde engel olan bir fiilin diğer bir personel için engel görülmediği; dolayısıyla, davalı idarece işlem tesis edilirken, personelin, geçmiş hizmetleri, haklarındaki soruşturma ve cezalar, performans puanları, temsil ve yöneticilik yetenekleri, özgüveni, verimlilik ve benzeri özelliklerinin gözetilmesinde eşit, objektif ve istikrarlı bir uygulamanın bulunmadığı, bunlardan birine öncelik verilmiş ise bunun gerekçelerinin açıklanmadığı anlaşılmaktadır.
Ancak, dosyanın incelenmesinden; davacının, milli güvenliğe tehdit oluşturduğu tespit edilen FETÖ/PDY terör örgütüne aidiyeti/iltisakı/irtibatı bulunduğundan bahisle, 675 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile rütbesinin geri alındığı görülmektedir.

Ancak, dosyanın incelenmesinden; davacının, milli güvenliğe tehdit oluşturduğu tespit edilen FETÖ/PDY terör örgütüne aidiyeti/iltisakı/irtibatı bulunduğundan bahisle, 675 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile rütbesinin geri alındığı görülmektedir.
İdari işlemlerin hukuka uygunluğunun yargısal denetiminin, kural olarak söz konusu işlemlerin tesis edildikleri tarihteki hukuki duruma göre yapılması esas ise de; dava konusu edilen işlemlerin niteliğine göre, idari işlemin tesis edildiği tarihten önceki dönemi ilgilendirmesi koşuluyla, yargılama sürecinde veya daha sonra ortaya çıkan tüm bilgi ve belgelerin işlemin hukuka uygunluk denetiminde göz önünde bulundurulması gerekmektedir. 
Bakılan uyuşmazlıkta, dava konusu re'sen emeklilik işleminin tesis edildiği tarih itibarıyla, görevine devam ettirilen personel ile re'sen emekliliğine karar verilen personelin değerlendirilmesinde dikkate alınması gereken ölçütlerin; eşit, objektif ve istikrarlı bir şekilde uygulanması gerekmekle birlikte, gelinen aşamada meydana gelen yeni hukuki durum itibarıyla, re'sen emekliye sevk edilen bir kısım personelin Kanun Hükmünde Kararnameler ile rütbelerinin geri alınmasına konu olan ve re'sen emeklilik işleminden önceki dönemleri kapsayan fiillerinin, re'sen emeklilik konusunda yapılacak değerlendirmede dikkate alınabileceği açık olduğundan, re'sen emekliye sevk edilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Öte yandan, dava konusu edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı dikkate alındığında, davacının bu işlem nedeniyle oluştuğu ileri sürülen maaş ve özlük haklarının  ödenmesi isteğinin de reddi gerekmektedir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Dava konusu Yönetmeliğin 19. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iptali istemi yönünden DAVANIN EHLİYET YÖNÜNDEN REDDİNE,
2. Anılan Yönetmeliğin 19. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinin iptali istemi yönünden KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,
3.  Re'sen emekliliğe sevk edilmesine ilişkin... tarih ve ... sayılı bireysel işlemin iptali ile işlem nedeniyle  yoksun kaldığı maaş ve özlük haklarının yasal faiziyle birlikte  ödenmesine karar verilmesi  istemi yönünden DAVANIN REDDİNE,
4. Dava kısmen ehliyet ret, kısmen karar verilmesine yer olmadığına ve kısmen davanın reddine şeklinde sonuçlandığından, ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama giderinin yarısı olan ...- TL'nin davacı üzerinde bırakılmasına, yarısı olan ...- TL'nin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,
5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen ... TL  vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idarelere verilmesine,
5. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
6. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 29/05/2024 tarihinde oybirliğiyle  karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/919, Karar No: 2024/1217, Tarih: 29.05.2024

"İçtihat Metni"
                      T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2024/919
Karar	No : 2024/1217            
TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Bakanlığı
VEKİLİ: Huk. Müş. …
KARŞI TARAF (DAVACI): … Belediye Başkanlığı
VEKİLLERİ: Av. …, Av. …
İSTEMİN KONUSU: Danıştay Onuncu Dairesinin 21/11/2023 tarih ve E:20023/4185, K:2023/7136 sayılı kararının, davalı idare tarafından yargılama giderleri ve  vekalet ücreti yönünden temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Tarım ve Orman Bakanlığı tarafından çıkartılan 28/09/2006 tarihli Gıda ve Gıda ile Temasta Bulunan Madde ve Malzemelerin Kontrol Talimatı'nın "III. Sorumluluklar" başlıklı bölümünün iptali istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Onuncu Dairesinin 21/11/2023 tarih ve E:20023/4185, K:2023/7136 sayılı kararıyla; 09/12/2007 tarih ve 26725 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Gıda Güvenliği ve Kalitesinin Denetimi ve Kontrolüne Dair Yönetmelik hükümlerinin uygulanmaya başlamasıyla dava konusu Gıda ve Gıda ile Temasta Bulunan Madde ve Malzemelerin Kontrol Talimatı'nın uygulanabilirliğinin kalmadığının, esasının incelenme olanağı kalmayan dava hakkında karar verilmesine hukuken olanak bulunmadığı,
Bu itibarla; konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, toplam 233,15-TL yargılama giderinin  ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 17.100,00-TL vekâlet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davalı idare  tarafından, Dairece karar verilmesine yer olmadığı yolunda verilen kararın, dava konusu düzenlemenin hukuka aykırı olduğunu tespit eden bir karar olmadığı, tarafların davanın açıldığı tarihteki haklılık durumunun tespiti yapılmadığından yargılama giderinin haksız davacı üzerinde ya da en azından taraflar üzerinde bırakılması gerektiği, dolayısıyla yargılama gideri ve vekalet ücretinin idareleri aleyhine yüklenmesinde hukuki isabet bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın temyize konu bu kısımlarının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idarenin temyiz isteminin reddine,
2.Yukarıda özetlenen gerekçeyle dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik Danıştay Onuncu Dairesinin 21/11/2023 tarih ve E:20023/4185, K:2023/7136 sayılı kararının temyize konu yargılama giderleri ve vekalet ücretine ilişkin kısmının ONANMASINA, 
3. Kesin olarak, 29/05/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
 
KARŞI OY X- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesinde, bu Kanun'da hüküm bulunmayan ve madde metninde sayılan hallerde 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun uygulanacağı belirtilmiş, sözü edilen haller arasında “yargılama giderlerine” de yer verilmiş, 04/02/2011 tarih ve 27836 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak 01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 450. maddesiyle 1086 sayılı Kanun yürürlükten kaldırılmış, aynı Kanun’un 447. maddesinin 2. fıkrasında ise; “Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/6/1927 tarih ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır.” hükmüne yer verilmiştir.
6100 sayılı Kanun'un “Yargılama giderinin kapsamı” başlıklı 331. maddesinde, yargılama giderlerini oluşturan unsurlar sayılmış, maddenin 1/ğ bendinde; vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücretinin yargılama giderleri arasında olduğu belirtilmiş, Kanun’un “Esastan sonuçlanmayan davada yargılama gideri” başlıklı 331. maddesinin 1. fıkrasında da; “Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder.” kuralına yer verilmiştir.

Temyiz başvurusuna konu kararda, dava konusu Tarım ve Orman Bakanlığı tarafından çıkartılan 28/09/2006 tarihli Gıda ve Gıda ile Temasta Bulunan Madde ve Malzemelerin Kontrol Talimatı'nın, 09/12/2007 tarih ve 26725 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Gıda Güvenliği ve Kalitesinin Denetimi ve Kontrolüne Dair Yönetmelik hükümlerinin uygulanmaya konulması nedeniyle davanın konusunun kalmadığı gerekçesiyle, işin esasına girilerek haklılık/haksızlık değerlendirmesi yapılmaksızın karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesine rağmen yargılama giderleri ve bu giderler arasında yer alan vekalet ücretinin davalı idarece davacıya ödenmesine hükmedildiği görülmektedir.
2577 sayılı Kanun’un 31. maddesinde yer alan atıf hükmü uyarınca yargılama giderleri konusunda 6100 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır. 6100 sayılı Kanun’un 331. maddesinin 1. fıkrasında, davanın konusuz kalması nedeniyle esası hakkında karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde yargılama giderlerinin ne şekilde takdir edileceği hususu düzenlenmiştir. Temyiz başvurusuna konu kararda, Tarım ve Orman Bakanlığı tarafından çıkartılan 28/09/2006 tarihli Gıda ve Gıda ile Temasta Bulunan Madde ve Malzemelerin Kontrol Talimatı'nın, 09/12/2007 tarih ve 26725 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Gıda Güvenliği ve Kalitesinin Denetimi ve Kontrolüne Dair Yönetmelik'in yürürlüğe girdiğinden bahisle uyuşmazlık hakkında “karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmiş olması nedeniyle, başvuruya konu kararın hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine 6100 sayılı Kanun’un metnine yer verilen 331. maddesinin 1. fıkrasındaki kural çerçevesinde hükmedilmesi gerekir.
Kaldı ki, mer'i mevzuatta da, karar verilmesine yer olmadığına kararı ile neticelenen davalara ilişkin yargılama giderlerinin talebi yönünden Daire gerekçesinde yer verilen ve "davanın açılmasına sebebiyet vermiş olmak" şeklinde bir usul ya da ilke bulunmamaktadır.
Bu durumda; konusu kalmadığından bahisle karar verilmesine yer olmadığı kararıyla neticelenen davada, tarafların davanın açıldığı tarihteki haklılık durumları belirlenip buna göre yargılama giderleri konusunda hüküm kurulması gerekirken, böyle bir değerlendirme yapılmaksızın, davanın açılmasına davalı idarenin sebebiyet verdiği gerekçesine dayalı olarak yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davalı idareye yükletilmesine hükmedilmiş olduğundan, davalı idarenin  temyiz isteminin kabulü ile temyiz başvurusuna konu kararın bu yönden bozulması gerektiği oyuyla çoğunluk kararına katılmıyoruz.