muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/3745, Karar No: 2024/2796, Tarih: 29.05.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2023/3745
Karar	No : 2024/2796              
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: .. Bakanlığı adına
	  ... Gümrük Müdürlüğü- (E-Tebligat)  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: .. Gümrükleme İthalat İhracat Limited Şirketi 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:.., K:... sayılı kararının aleyhlerine olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava Konusu İstem:Davacı adına 2015 ve 2016 yıllarında  tescilli muhtelif tarih ve sayılı 25 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı 9617.00.00.00.11 ve 9617.00.00.00.19 gümrük tarife istatistik pozisyonlarında beyan ve ithal edilen "termos" ticari tanımlı eşyaya ilişkin ithalatların tarım uygunluk belgesi alınmadan gerçekleştirildiğinden bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi uyarınca alınan para cezası kararına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.   
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin . tarih ve E:.., K:... sayılı kararıyla;  olayda, serbest dolaşıma giriş beyannamelerinin 11 tanesinin 44 no'lu hanesine tarım uygunluk belgesi numarası girilerek kayıt oluşturulmasına rağmen, İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünce anılan beyannameler muhteviyatı eşyayla ilgili yapılmış herhangi bir başvurunun bulunmadığı bildirildiğinden, Gümrük Kanunu'nun 235. maddesi kapsamına girdiği değerlendirilen tarım uygunluk belgesinin alınmadığı halde beyannameye referans numarası yazılması suretiyle belgenin alınmış gibi beyan edildiğinin anlaşılması karşısında, dava konusu işlemin 11 beyannameye isabet eden kısmında hukuka aykırılık görülmediği; uyuşmazlık konusu diğer 14 beyannameyle ilgili olarak eşyanın ithalinin belirli kuruluşların vereceği uygunluk ve yeterlilik belgesine tabi değilmiş gibi veya bu belgeler alınmış gibi beyanda bulunulmadığı, yine davacının uygunluk ve yeterlilik belgesine tabi eşya ile ilgili olarak gümrük idaresini yanıltılmaya yönelik eyleminin varlığına ilişkin davalı idare tarafından yapılmış herhangi bir somut tespit de bulunmadığından, Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen koşulların söz konusu beyannameler yönünden oluşmadığı sonucuna varıldığı, bu durumda, dava konusu  işlemin 14 beyannameye isabet eden kısmında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle  dava konusu işlemin kısmen iptaline, kısmen de davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Sonradan kontrol neticesinde tarım uygunluk belgesi ibraz etme zorunluluğu bulunduğunun tespit edilmesi üzerine, kendisine tanınan sürede anılan belgeyi ibraz etmeyen davacı adına tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı  ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ : .Olayda, 4458 sayılı Kanun'un 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendine, göre para cezası kararı alınabilmesi için uyuşmazlık konusu eşyanın pozisyonunun belirlenerek TAREKS uygulamasına tabi olup olmadığının değerlendirilmesi suretiyle karar verilmesi gerektiğinden kararın temyize konu hüküm fıkrasının bozulması gerektiği düşünülmmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
   Davacı adına 2015 ve 2016 yıllarında  tescilli muhtelif tarih ve sayılı 25 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı 9617.00.00.00.11 ve 9617.00.00.00.19 gümrük tarife istatistik pozisyonlarında beyan ve ithal edilen "termos" ticari tanımlı eşyaya ilişkin ithalatların tarım uygunluk belgesi alınmadan gerçekleştirildiğinden bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi uyarınca alınan para cezası kararına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.   
	İLGİLİ MEVZUAT:
	4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin olay tarihinde yürürlükte bulunan şeklinde; ithali lisansa, şarta, izne, kısıntıya ve belli kuruluşların vereceği uygunluk ve yeterlilik belgesine tabi olduğu halde uygunluk ve yeterlik belgesine tabi değilmiş veya belge alınmış gibi beyan edildiğinin tespit edilmesi halinde eşyanın gümrük vergilerinin yanı sıra gümrüklenmiş değerinin iki katı idari para cezası verileceği, 4. fıkrasında; 1. fıkranın (c) bendinde, belirtilen eşyaya el konularak mülkiyetinin kamuya geçirileceği ve eşyanın 177 ila 180. madde hükümlerine göre tasfiyeye tabi tutulacağı hükme bağlanmıştır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Eşyanın ithali veya ihracı sırasındaki gümrük işlemlerinin denetimi gümrük idarelerince gümrüklenme aşamasında fiziki olarak yapılmakta bu husus idarelerin üzerinde ciddi bir işyükü oluşturmakta, ithalatçı ya da ihracatçısı açısından da büyük bir zaman kaybı ile fazladan maliyet artışına yol açmaktadır. Günümüzde gerek dış ticaret hacminin genişlemesi gerekse ticari argümanların çeşitlenmesi sebebiyle, klasik denetleme anlayışının dezavantajları terkedilerek riske dayalı kontrol sistemine geçilmiş, eşyanın fiziki olarak denetlenmesi anlayışı değişmiş, riskli ürünler, dijital ortamda belirlenerek, denetimlerin bu ürünlere yoğunlaşması, risksiz veya az riskli görülen ürünlerin daha az sıklıkla denetime tabi tutulması yönünde adımlar atılarak; insan sağlığı, can ve mal güvenliği, hayvan ve bitki sağlığı, çevre ve tüketicinin korunması açısından sahip olması gereken asgari güvenlik koşullarını karşılayıp karşılamadığının tespiti için tarım uygunluk belgesi talep edilmektedir.
	Dosyanın incelenmesinden, Ticaret Başmüfettişi tarafından düzenlenen cevaplı rapor doğrultusunda, gümrük müdürlüğünce 9617.00.00.00.11 ve 9617.00.00.00.19 gümrük tarife istatistik pozisyonunda yer alan eşyaların ithalinin geriye doğru taranması sonucunda davacı adına tescilli serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı olup, sözü edilen pozisyonlarda beyan edilen eşyaların ithalinin Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Kontrolüne Tabi Ürünlerin İthalat Denetimi Tebliği kapsamında tarım uygunluk belgesine tabi olduğu halde bu belge alınmadan, kapsam dışı olduğu belirtilmeden ithalat işlemelerinin tamamlandığının anlaşılması üzerine, 7190 sayılı Kanun ile 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesine eklenen (e) bendi uyarınca tarım uygunluk belgesinin ilgili kurumdan temin edilerek ibrazının talep edilmesine rağmen belirlenen süre içerisinde herhangi bir belge sunulmadığı, bu itibarla davacı tarafından tarım uygunluk belgesinin alınmadan ithalat işlemlerinin gerçekleştirildiği anlaşılmıştır.
Bu nedenle, ithale konu eşyaların uygunluk ve yeterlilik belgesine tabi olduğu halde uygunluk ve yeterlik belgesine tabi değilmiş veya belge alınmış gibi beyan edildiğinin tespit edildiği ve davalı idarece tanınan sürede de gerekli uygunluk belgesinin alınmadığı anlaşıldığından,   4458 sayılı Kanun'un 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi uyarınca alınan para cezası kararında hukuka aykırılık görülmemiş olup, kararın temyize konu hüküm fıkrasının bozulması gerekmiştir. 
 
KARAR SONUCU:
             Açıklanan nedenlerle; 
1.Temyiz isteminin kabulüne,
2.... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin .. tarih ve E:.., K:... sayılı kararının davalı idarenin istinaf isteminin reddine ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA,
3. Bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,

KARAR SONUCU:
             Açıklanan nedenlerle; 
1.Temyiz isteminin kabulüne,
2.... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin .. tarih ve E:.., K:... sayılı kararının davalı idarenin istinaf isteminin reddine ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA,
3. Bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin (j) bendi parantez içi hükmü uyarınca alınması gereken harç dahil olmak üzere, yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, 29/05/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/7818, Karar No: 2024/3353, Tarih: 29.05.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2020/7818
Karar  No : 2024/3353  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ...Müdürlüğü	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesinin  ... gün ve E:..., K:...sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı tarafından, Çankırı İli, Eldivan İlçesi hudutları dahilinde bulunan ... sicil sayılı II (a) grubu maden işletme ruhsat sahasında 2014, 2015 ve 2017 yıllarında üretim yapılmadığından bahisle Maden Kanunu'nun 24/12. maddesi uyarınca 77.632,00-TL idari para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen .. tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; 3213 sayılı Kanun'un 24. maddesinin 12. fıkrasının, 18/02/2015 tarihinde ve 28/11/2017 tarihlerinde değişikliğe uğradığı, Kanunun ilk halinde beş yıllık sürede mücbir sebepler ve beklenmeyen haller dışında üç yıldan fazla üretim yapılmaması halinde ruhsatın iptal edileceğinin düzenlendiği, Kanun metninde 2015 yılında yapılan değişiklikle sahada hiç üretim yapılmaması durumunda idari para cezasının uygulanacağı düzenlemesinin getirildiği, 2017 yılında getirilen düzenlemede ise  projede beyan edilen bir yıllık üretim miktarının %30’undan az olması durumunda idari para cezasının uygulanacağının düzenlendiğinin görüldüğü, bu durumda, her ne kadar davacı tarafından, ruhsat sahasında 2014, 2015 ve 2017 yıllarında üretim yapılmadığı sabit ise de; davacının, üretim yapmadığı 2014 yılında yürürlükte bulunan Kanunun 24/12. maddesinde üretim yapılmaması eylemine karşılık ruhsatın iptaline ilişkin yaptırımın öngörüldüğü, idari para cezasının öngörülmediği, gerek 2015 ve gerekse 2017 yılındaki mevzuatta eylemin karşılığı olarak idari para cezası öngörülmüş ise de, idari para cezası miktarlarının farklılık arzettiği, geriye yürümezlik ilkesi de dikkate alındığında 2017 yılında yürürlüğe giren mevzuatla getirilen yaptırımın davacının, 2014 ve 2015 yıllarına ilişkin eylemlerine teşmil edilecek şekilde uygulanamayacağı anlaşıldığından dava konusu işlemde hukuka uyarlılık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI           : Davalı idare tarafından, davacı tarafından uhdesindeki sahada madencilik faaliyeti yapılmadığının açik olduğu, söz konusu maddede yapılan değişiklik ile ruhsat iptali yaptırımı yerine idari para cezasının öngörüldüğü, mevzuat gereği tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI           : Davalı idare tarafından, davacı tarafından uhdesindeki sahada madencilik faaliyeti yapılmadığının açik olduğu, söz konusu maddede yapılan değişiklik ile ruhsat iptali yaptırımı yerine idari para cezasının öngörüldüğü, mevzuat gereği tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI      : Davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
 
	MADDİ OLAY : 
	Çankırı İli, Eldivan İlçesi hudutları dahilinde bulunan ... sicil sayılı II-a grubu(bazalt) maden işletmesi için davacı şirket adına 29.04.2011 tarihli işletme ruhsatı ve 28/07/2011 tarihinde işletme izni düzenlenmiştir. 
Davalı idare yetkililerince mahallinde yapılan inceleme sonucunda düzenlenen ... tarih ve ... sayılı raporda; ruhsat sahasında 2014, 2015 ve 2017 yıllarında üretim yapılmadığı tespit edilmesi üzerine davacı hakkında  Maden Kanunu'nun 24/12. maddesi uyarınca 77.632,00-TL idari para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin.. tarih ve ... sayılı dava konusu işlemin tesis edilmesi üzerine, söz konusu işlemin iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	3213 sayılı Maden Kanunu'nun (10/06/2010 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5995 sayılı Kanun'un 11. maddesiyle eklenen) 24. maddesinin 12. fıkrasında; "Beş yıllık sürede mücbir sebepler ve beklenmeyen haller dışında üç yıldan fazla üretim yapılmayan ruhsatlar, teminatları irad kaydedilerek iptal edilir. Bu üç yıllık süre içerisinde yapılan toplam üretimin projede beyan edilen bir yıllık üretim miktarının %10'undan az olması halinde de bu hüküm uygulanır" kuralına yer verilmiştir.    
Aynı fıkranın; 04/02/2015 tarih ve 6592 sayılı Kanunun 13. maddesi ile değişik halinde, "Beş yıllık sürede mücbir sebepler ve beklenmeyen hâller dışında üç yıldan fazla üretim yapmayan ruhsat sahiplerine 50.000,00 TL idari para cezası verilir. Bu üç yıllık süre içinde yapılan toplam üretimin projede beyan edilen bir yıllık üretim miktarının %10’undan az olması hâlinde de bu hüküm uygulanır. İdari para cezasının uygulanmasından başlamak üzere bu fıkraya aykırı fiilin tekrar tespit edilmesi hâlinde ise ruhsat iptal edilir. Ancak işletme projesinde, işletme izninin yürürlük tarihinden itibaren üç yıl içinde madene ulaşmak amacıyla galeri, kuyu ve dekapaj yapılacağı beyan edilmiş ve ruhsat sahasındaki faaliyetlerin bu beyanlara uygun olarak gerçekleştirildiği tespit edilmiş ise idari para cezası uygulanmaz ve ruhsat iptal edilmez." şeklinde düzenlenmiştir.

28/11/2017 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 7061 sayılı Kanun'un 49. maddesi ile eklenen ve halen yürürlükte bulunan halinde ise, "Beş yıllık dönemde, üretimin en az olduğu herhangi üç yılında yaptığı toplam üretim projede beyan edilen bir yıllık üretim miktarının % 30'undan az olması durumunda, ruhsat sahiplerine 77.632 Türk lirası idari para cezası verilir..." düzenlemesine,  13. maddesinin 2. fıkrasında; "....bu kanun gereğince uygulanan idari para cezaları her yıl 213 sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca belirlenen yeniden değerleme oranı nispetinde artırılır...." kuralına yer verilmiştir.
06/11/2010 tarih ve 27751 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Madencilik Faaliyetleri Uygulama Yönetmeliği'nin "Üretim yapılmayan işletme ruhsat sahaları ve tesisler" başlıklı 37. maddesinde; "Beş yıllık sürede mücbir sebepler ve beklenmeyen haller dışında üç yıldan fazla üretim yapılmayan ruhsatlar, teminatları irat kaydedilerek iptal edilir. Bu üç yıllık süre içerisinde yapılan toplam üretimin projede beyan edilen bir yıllık üretim miktarının %10’undan az olması halinde de bu hüküm uygulanır.
(2) Birinci fıkra gereğince değerlendirme yapılırken aşağıdaki hususlar göz önünde bulundurularak işlem tesis edilir:
a) İşletme ruhsatlarının yürürlükte olduğu süre içinde, işletme izinli olarak tespit yapıldığı tarihten geriye doğru son beş yılda üç yıldan fazla bir süre mücbir sebep veya beklenmeyen hal olmadığı halde üretim yapılmadığının tespit edilmesi veya bu üç yıllık işletme izinli olarak geçen süre içerisinde yapılan toplam üretimin projede beyan edilen bir yıllık üretim miktarının %10’undan az olduğunun belirlenmesi hallerinde, teminat irat kaydedilerek ruhsat iptal edilir..." düzenlemesi bulunmaktadır. 
21/09/2017 tarihli ve 30187 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Maden Yönetmeliğinin "Üretim yapılmayan işletme izinli ruhsat sahaları ve tesisler" başlıklı 37. maddesinin 1. fıkrasında, "İşletme izinli ruhsat sahalarında tespit tarihinden önceki son beş yıllık sürenin mücbir sebepler ve beklenmeyen haller dışında herhangi üç yıldan fazla bir döneminde üretim yapılmaması veya bu beş yıllık sürenin herhangi üç yılındaki toplam üretim miktarının projede beyan edilen bir yıllık üretim miktarının %10’undan daha az olması halinde ruhsat sahiplerine Kanunun 24 üncü maddesinin on ikinci fıkrası gereğince idari para cezası verilir. İdari para cezasının uygulanmasından başlamak üzere bu fıkraya aykırı fiilin tekrar tespit edilmesi hâlinde ise ruhsat iptal edilir." düzenlemesine yer verilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Madenlerin Devletin hüküm ve tasarrufu altında olması nedeniyle 3213 sayılı Kanun ile özel olarak düzenlendiği, aranmaları ve işletilmelerinin bir takım kurallara bağlandığı, maden mevzuatı hükümleri ile maden sahalarında daha etkin ve sürekli üretim yapılmasının amaçlandığı, sahaların atıl kalmayarak yer altı zenginliklerinin ekonomiye en etkin ve en verimli şekliyle kazandırılması amaçlanmaktadır. Bu nedenle anılan düzenleme ile sahada üretimin devamlılığının sağlanması ve atıl kalmasının önüne geçilmesi amacıyla üretimin yapılmadığı durumlar için bir takım yaptırımlar öngörülmüştür.
Anılan düzenlemede; beş yıllık sürede mücbir sebepler ve beklenmeyen haller dışında üç yıldan fazla üretim yapılmayan ruhsatlara uygulanacak yaptırımın, 10/06/2010 yılından değişikliğin yapıldığı 18/02/2015 tarihine kadar teminatın irat kaydedilerek ruhsatın iptal edilmesi olarak düzenlendiği, 18/02/2015 tarihinden değişikliğin yapıldığı 28/11/2017 tarihleri arasında 50.000 TL idari para cezası olduğu, 28/11/2017 tarihinde yapılan değişiklikle de 77.632 TL idari para cezası olarak düzenlendiği anlaşılmaktadır.
Söz konusu düzenlemede yaptırım uygulanması öngörülen beş yıllık süre içinde üç yıldan fazla üretim yapmama fiili, yıllara sari bir eylemdir. Fiilin gerçekleşmesi için ise; işletme izninin düzenlenmiş olması, tespit tarihinden önceki işletme izninin bulunduğu son beş yıllık sürenin tamamlanmış olması ve bu süre içerisinde herhangi bir üç yılda üretim yapılmamış olması gerekmektedir. İdarece yapılan denetim sonucunda anılan koşulların sağlanması halinde ise tespitin yapıldığı tarihte fiilin gerçekleştiği kabul edilerek, tespit tarihindeki mevzuatın öngördüğü yaptırımın uygulanması gerekeceği kanaatine varılmıştır. 
Somut uyuşmazlıkta dosyada yer alan bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davalı idarece yapılan denetim sonucu düzenlenen 26/12/2018 tarihli tetkik raporunda ve dosyada yer alan işletme faaliyet raporlarında davacının 2014, 2015 ve 2017 yıllarında üretim yapmadığı, buna ilişkin olarak mücbir sebep veya beklenmeyen hal durumunun söz konusu da olmadığı açıktır.
Bu durumda; tespit tarihinden geriye dönük beş yıllık süre içerisinde üç yıl üretim yapmayan davacı hakkında tespit tarihinde öngörülmüş olan 77.632 TL idari para cezası uygulanmasına dair tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Bu itibarla, dava konusu işlemin iptali yönündeki Kastamonu İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin temyize konu Ankara Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan temyiz isteminin kabulüne,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesinin ... gün ve E:.., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın yukarıda belirtilen Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine gönderilmesine,

KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan temyiz isteminin kabulüne,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesinin ... gün ve E:.., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın yukarıda belirtilen Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 
4. Kesin olarak 29/05/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi. 
 
KARŞI OY :
(X)- Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinde yer alan nedenlerin bulunmasına bağlıdır.
	... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesince verilen kararın dayandığı gerekçe usul ve yasaya uygun olup, temyiz isteminin reddi ile temyize konu kararın aynen  onanması gerektiği oyuyla aksi yöndeki çoğunluk kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2020/2476, Karar No: 2024/3354, Tarih: 29.05.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2020/2476
Karar  No : 2024/3354  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	      : ... Bakanlığı	  
VEKİLİ	: Hukuk Müşaviri ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin  ... gün ve E:.., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı tarafından, ... ruhsat nolu kuvars kumu madeni sahasında izin süresinin Orman Kanunun 16/1 maddesine ve ilgili yasal mevzuata göre ruhsat süresi olan 27/01/2026 tarihine kadar olması gerekirken davalı idarenin 31/12/2020 yılına kadar izin vermesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Olur işleminin izin süresi açısından iptali ile, arazi izin bedelleri tespitinde bir önceki yılın bedeli üzerinden belirlenen oran ile artışının yapılması gerekirken yeni izin şeklinde yeni arazi izin bedelinin belirlenmesi ve bu bedel üzerinden artışlar yapılmasına dair ... tarih ve ... sayılı işlemlemin iptali istenilmiştir.