muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/6431, Karar No: 2024/2018, Tarih: 16.04.2024

HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının, davacı adına kayıtlı İstanbul İli Adalar İlçesi … Mahallesi … Mevkii … ada … parsel üzerinde bulunan taşınmaza uygulanan hacze ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçe ile Dairemizce de uygun bulunmuştur.
Davacı adına kayıtlı İstanbul İli Adalar İlçesi … Mahallesi … Mevkii … ada … parsel üzerinde bulunan 3 Nolu bağımsız bölüme uygulanan haczin de bakılan davaya konu yapılmasına karşın, bu hususta herhangi bir değerlendirme yapılmaması ve hüküm kurulmaması yargılama usulüne aykırı düştüğünden Vergi Dava Dairesi kararının bu yönden yeniden bir karar verilmek üzere bozulması gerekmiştir. 	
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin kısmen reddine,
2.Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının davacı adına kayıtlı İstanbul İli Adalar İlçesi … Mahallesi … Mevkii … ada … parsel üzerinde bulunan taşınmaza uygulanan hacze ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. Kararın; İstanbul İli Adalar İlçesi … Mahallesi … Mevkii … ada … parsel üzerinde bulunan 3 Nolu bağımsız bölüm hakkında uygulanan haciz hakkında hüküm kurulmak üzere BOZULMASINA,16/04/2024 tarihinde  oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi. 
(X)-KARŞI OY : 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun ''Kararda Bulunacak Hususlar'' başlıklı 24. maddesinin (e) bendinde, kararın dayandığı hukuki sebepler ile gerekçesi ve hükmün kararda belirtileceği; ''Temyiz İncelenmesi Üzerine Verilecek Kararlar'' başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendinde ise, usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması durumu, kararın bozulması nedeni olarak gösterilmiştir.
Bakılmakta olan davada, davacı adına kayıtlı İstanbul İli Adalar İlçesi … Mahallesi … Mevkii … ada … parsel üzerinde bulunan 3 Nolu bağımsız bölüm hakkında uygulanan haczin kaldırılması istemi hakkında Vergi Dava Dairesi tarafından hüküm kurulmamıştır. Hukuka uygunluk denetimi yapılmayan haciz işlemi hakkında davacı tarafından temyiz başvurusunda bulunulmamıştır. Karar bu haliyle davacı yönünden kesinleşmiştir. Bu bakımdan, dava konusu edildiği halde hakkında hüküm kurulmayan bu kısım, hukuka uygunluk karinesinden yararlanacaktır. Sadece davalı idarenin temyiz başvurusunda bulunmuş olması karşısında, hukuk aleminde varlığını koruyan haciz işlemi hakkında  bu aşamada değerlendirme yapma olanağı yoktur. 
Açıklanan nedenle, Daire kararının buna ilişkin kısmına katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2024/456, Karar No: 2024/2008, Tarih: 16.04.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2024/456
Karar No : 2024/2008
TEMYİZ EDENLER: 
1-(DAVALI) … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…
VEKİLİ: Av. …
 
2-(DAVACI) … Tekstil Boya Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, komisyon karşılığında sahte fatura düzenlediği yolunda saptamalar içeren vergi tekniği raporunun done alındığı takdir komisyonu kararına dayanılarak 2016 yılı için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile aynı yılın tüm dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirket hakkındaki vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerden, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği sonucuna varıldığından yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı ve yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi yönünden dava reddedilmiş, geçici vergi kaldırılmış, geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ise bir kata indirilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:
Davalı idare tarafından, 193 sayılı Kanun'un 120. maddesinin 4. fıkrasında, kanun koyucu tarafından mahsup dönemi geçmiş geçici vergilerin re'sen tarh edilmemesinin değil, tarh edilerek tahakkukunun sağlanması devamında tahakkuktan terkin edilmesinin emredildiği, mahsup dönemi geçmiş geçici vergiye ilişkin gecikme faizi ve vergi ziyaı cezasının tahakkuk ve tahsilinin sağlanabilmesi için geçici verginin tarh edilerek tahakkukunun sağlanmasının gerektiği, geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının herhangi bir gerekçe belirtilmeksizin kaldırılmasının hukuka aykırılık arz ettiği belirtilerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

Davacı tarafından, tekstil ürünleri imalatı ve toptan ticaret işiyle iştigal etmek suretiyle ticari hayatlarına devam ettikleri, vergisel ödev ve yükümlülüklerin zamanında ve usule uygun yerine getirildiği, muhtelif tarihlerde yapılan yoklamalarda depo alanlarının ve sigortalı çalışanlarının bulunduğunun saptandığı, ihtilaf konusu dönemde en çok mal satışı yaptıkları … Lojistik Hizmetleri ve Pazarlama Limited Şirketi nezdinde gerçekleştirilen karşıt incelemede alış ve satış işlemlerinin gerçekliğinin doğrulandığı, vergi inceleme elemanı tarafından anılan şirket ile yapılan alışverişe yönelik nakliyenin gerçekleştirildiği araçların plakalarından hareketle yol güzergâhlarının Karayolu Genel Müdürlüğü’ne sorulduğu, belirtilen tarih ve güzergâhlarda taşıma hizmeti sunulduğunun anlaşıldığı, ödemelerin banka yoluyla veya çek vasıtasıyla yapıldığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI: 
Davacı tarafından savunma verilmemiştir.
Davalı idare tarafından, davacı hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunda yer alan saptamalardan, gerçek bir emtia teslimine dayanmayan fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği hususunun somut şekilde ortaya konulduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Davacı temyiz isteminin kabulü, davalı temyiz isteminin ise reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
MADDİ OLAY : 
Davacı şirketin, 2016 yılı işlemlerinin 29/11/2018, 22/09/2020 ve 14/06/2021 tarihli iş emirlerine istinaden incelenmeye başlandığı, 18/06/2021 tarihinde vergi tekniği raporunun düzenlendiği, 05/07/2021 tarihinde takdire sevk edildiği,  02/03/2022 tarihli takdir komisyonu kararıyla takdir edilen matrah üzerinden yapılan dava konusu tarhiyata ilişkin tanzim edilen ihbarnamelerin 31/05/2022 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır.
 
İLGİLİ MEVZUAT:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 30. maddesinde re'sen tarhiyat, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması olarak tanımlanmıştır. Kanun'un 74. maddesinin (a) bendinin (1) numaralı alt bendinde, yetkili makamlar tarafından istenilen matrah ve servet takdirlerini yapmak, takdir komisyonunun görevleri arasında sayılmış, komisyonunun yetkilerini düzenleyen 75. maddenin 1. fıkrasında ise 72. maddenin 1. fıkrasına göre kurulan takdir komisyonu 74. maddedeki görevleri dolayısıyla bu Kanun'da yazılı inceleme yetkisini haiz olduğu kuralına yer verilmiştir.

Aynı Kanun'un 113. maddesinde zamanaşımı; süre geçmesi suretiyle vergi alacağının kalkması olarak ifade edilmiş, 114. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında ise vergi alacağının doğduğu takvim yılını takip eden yılın başından başlıyarak beş yıl içinde tarh ve mükellefe tebliğ edilmeyen vergilerin zamanaşımına uğrayacağı, şu kadar ki vergi dairesince matrah takdiri için takdir komisyonuna başvurulmasının zamanaşımını durduracağı, duran zamanaşımını mezkûr komisyon kararının vergi dairesine tevdiini takip eden günden itibaren kaldığı yerden işlemeye devam edeceği, ancak  işlemeyen sürenin her hâl ve takdirde bir yıldan fazla  olamayacağı hükme bağlanmıştır.
 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
213 sayılı Kanun'un 30. maddesine göre vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde matrah, takdir komisyonu tarafından takdir edilebileceğinden, bu durumdaki bir mükellefin vergi incelemesine başlanılmadan önce takdire sevk edilmesine ve düzenlenen raporların takdir komisyonunca done olarak kullanılmasına yasal bir engel bulunmamakla birlikte inceleme başladıktan sonra takdire sevk işleminin zamanaşımı süresini durdurduğundan bahsedilemez.
Bu durumda, davacının 2016 yılı işlemlerinin incelemeye başlanmasından sonra,  takdire sevk işleminin zamanaşımı süresini durdurmadığı dikkate alındığında, zamanaşımı  süresinin dolmasından sonra tebliğ edilen ihbarname içeriği cezalı verginin zamanaşımına uğradığı görüldüğünden davanın yazılı gerekçeyle reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararının ilgili hüküm fıkrasına yöneltilen davacı istinaf başvurusunun reddine dair hüküm fıkrasının bozulması gerekmiştir.
Davalı idare temyiz isteminin ise bu nedenle reddi gerekmiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacı temyiz isteminin kabulüne, 
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasına ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA
3. Kararın; geçici vergi ve geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen davalı idare TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 16/04/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.

Açıklanan nedenlerle;
1. Davacı temyiz isteminin kabulüne, 
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasına ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA
3. Kararın; geçici vergi ve geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen davalı idare TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 16/04/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi. 
 
(X)-KARŞI OY : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinin (B) bendinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu öngörülmüş; 30. maddesinin birinci fıkrasında, re'sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanunî ölçülere dayanılarak tespitine imkân bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlandıktan sonra maddenin ikinci fıkrasında ise, sayılan hallerden herhangi birinin bulunması durumunda vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitinin mümkün olmadığının kabul edileceği hükme bağlanmış; 31. maddesinin birinci fıkrasında, takdir komisyonunca belli edilen matrah veya matrah kısmının takdir kararına bağlanacağı; 74. maddesinde, takdir komisyonlarının görevleri sayılmış; 75. maddesinin birinci fıkrasında, takdir komisyonunun 74. maddedeki görevleri dolayısıyla bu Kanunda yazılı inceleme yetkisine haiz olduğu belirtilmiş; aynı Kanunun 134. maddesinin birinci fıkrasında da, vergi incelemesinden amacın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırarak, tespit etmek ve sağlamak olduğu açıklanmıştır. 
Aynı Kanunun 113. maddesinde zamanaşımı; süre geçmesi suretiyle vergi alacağının kalkması olarak tanımlanmış, 114. maddesinde ise, vergi alacağının doğduğu takvim yılını takip eden yılın başından başlıyarak beş yıl içinde tarh ve mükellefe tebliğ edilmeyen vergilerin zamanaşımına uğrayacağı, şu kadar ki, vergi dairesince matrah takdiri için takdir komisyonuna başvurulmasının, zamanaşımını durduracağı, duran zamanaşımının mezkûr komisyon kararının vergi dairesine tevdiini takip eden günden itibaren kaldığı yerden işlemeye devam edeceği; ancak işlemeyen sürenin her hâl ve takdirde bir yıldan fazla olamayacağı hükmüne yer verilmiştir.
Öte yandan; 213 sayılı Kanunda, haklarında re'sen tarh sebeplerinden biri bulunan mükelleflerin hangi hallerde 135. maddede sayılan incelemeye yetkili olanlar tarafından incelemeye tabi tutulacakları, hangi hallerde matrah takdiri için takdir komisyonuna sevk edilecekleri hususunda herhangi bir düzenleme yapılmamıştır.

Öte yandan; 213 sayılı Kanunda, haklarında re'sen tarh sebeplerinden biri bulunan mükelleflerin hangi hallerde 135. maddede sayılan incelemeye yetkili olanlar tarafından incelemeye tabi tutulacakları, hangi hallerde matrah takdiri için takdir komisyonuna sevk edilecekleri hususunda herhangi bir düzenleme yapılmamıştır.
Yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri karşısında, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde matrahın takdir komisyonu tarafından takdir edilebileceği, takdir komisyonlarının, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırarak tespit etme yetkisine sahip olduğu, zamanaşımı süresi içinde takdire sevk edilmekle işlemekte olan zamanaşımının duracağı ve bu halde işlemeyen zamanaşımı süresinin bir yıldan fazla olamayacağı hususları tartışmasızdır.
Uygulamada yargı yerlerince salt takdir komisyonu kararları esas alınarak yapılan tarhiyatların dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle çoğunlukla kaldırıldığı gerçeği göz önüne alındığında, Yasada zamanaşımının herhalde azami olarak işlemeyeceğinin belirtildiği bir yıllık süre içerisinde idare tarafından, vergilendirmede gerçek durumun ortaya konabilmesi ve maddi gerçeğin tereddüte yer bırakmayacak şekilde gün yüzüne çıkartılarak açıklığa kavuşturulması amacıyla konunun ayrıca bir inceleme elemanı marifetiyle incelenmesi noktasında yasal bir engel bulunmamakta olup, idarenin izleyeceği bu yol; bir yandan, idare tarafından tesis edilen işlemlerde yargı kararlarının dikkate alındığını gösterdiği gibi diğer bir yandan da takdire sevk ile zamanaşımının duracağına ilişkin yasal düzenlemenin amacına da uygun düşmektedir. Çünkü matrah takdiri amacıyla takdir komisyonuna sevk ile işleyen zamanaşımı yasa uyarınca durduktan sonra idare tarafından, yasal düzenlemeyle belirlenen bir yıllık süre içerisinde, vergilendirmede gerçek durumun esas olduğu ilkesinden hareketle konunun ayrıca inceleme elemanı vasıtasıyla incelenerek gerçek durumun ortaya çıkarılmasının amaçlandığında kuşku bulunmamaktadır.
Hal böyle iken, takdire sevk üzerine duran zamanaşımı süresi dolmadan ihbarnameyle duyurulan vergi ve cezanın zamanaşımına uğradığından söz edilmeyeceğinden ve olayda da yukarıda yazılı Yasanın açık hükmüne göre zamanaşımı bulunmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın esası incelenerek karar verilmesi gerektiği oyuyla Daire kararına katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/9151, Karar No: 2024/2055, Tarih: 16.04.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/9151
Karar No : 2024/2055
TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI): Tasfiye Halinde … Endüstri Mamülleri ve Yapı Malzemeleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin  … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporu done alınarak tanzim edilen vergi inceleme raporu uyarınca 2018 yılının Ocak, Nisan ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:  Davacı hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunda yer alan saptamalar, gerçek bir emtia teslimine ve hizmet ifasına dayanmayan fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiğini gösterdiğinden yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunda yer alan tespitler sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde edildiğini ortaya koyacak mahiyette olmadığından yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf istemi kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır. 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği tespit edilen davacı adına yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve davacı şirket tarafından komisyon karşılığı sahte fatura düzenlenip düzenlenmediği hususunda … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında farklı sonuca varılması nedeniyle vergi tekniği raporundaki tespitler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
MADDİ OLAY:

Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, 14/02/2017 tarihinde hırdavat malzemesi ve el aletleri toptan ticareti faaliyeti ile iştigal etmek üzere mükellefiyet tesis ettirdiği, … Teknik Hırdavat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi olan unvanını 14/02/2018 tarihinde değiştirdiği, 12/11/2019 tarihi itibarıyla tasfiyeye girdiği, hakkında sahte belge düzenleme ve kullanma nedeniyle yedi ayrı iş emri olduğu, 2017 yılı için 7143 sayılı Yasa kapsamında matrah artırımında bulunduğu, 2017 yılına ait belgelerin kaybolduğu iddiasıyla incelemeye ibraz edilmediği, 2017 ila 2019 yıllarına ait yasal defterlerin incelemeye sunulduğu, 02/03/2017 tarihli açılış yoklamasında, adreste hırdavat toptan satışı işine başladığı, çalışan olmadığı, ofis malzemeleri bulunduğu, işyerinin 40 metrekare olduğu, 25/12/2017 tarihli yoklamada, işyerinin ofis-depo olduğu, çalışanın, emtia ve demirbaşın olmadığı, aynı adreste … Kimya İnşaat İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited  Şirketinin de faaliyet gösterdiği, 16/02/2018 tarihli nakil işe başlama yoklamasında, deposu ve işçisi olmadığı, demirbaş olarak masa, sandalye ve bilgisayar ile yaklaşık 200 bin TL tutarında emtiası bulunduğu, 28/02/2018 tarihli yoklamada, kapalı olduğu, firmanın nakil gittiği, 03/05/2018 tarihli nakil işe başlama yoklamasında, 34 metrekarelik işyerinin büro olarak kullanıldığı, inşaat ve hırdavat toptan satış işine devam edildiği, Pendik/İstanbul adresinde fabrikasının mevcut bulunduğu, masa ve sandalyeden oluşan demirbaşların mevcut olduğu, 20/09/2018 tarihli yoklamada, çalışan sayısının 14, iş yeri büyüklüğünün 60 metrekare olduğu, Pendik/İstanbul adresinde üretim yapıldığı, 08/05/2019 tarihli Pendik/İstanbul adresinde yapılan şube kapanış yoklamasında, mükellefe rastlanmadığı tespitlerine yer verildiği,  şube olarak bildirilen Pendik/İstanbul adresindeki fabrikanın atıl halde faaliyet göstergesi olmayan, taşınması mümkün olmayan büyük ölçekli bir takım makine ve teçhizatın bulunduğu, hakkında sahte belge düzenleme nedeniyle vergi tekniği raporu tanzim edilen … Kimya İnşaat İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited  Şirketi de dahil olmak üzere aynı adreste aynı faaliyet konusunda birden fazla mükellefin faaliyet gösterdiği, söz konusu adreste faaliyet bildirimi olan mükelleflerin kiralama, satın alma olarak beyanda bulundukları demirbaşların aslında işyerinde mevcut gayrimenkulün mütemmimi olan tesisat ve demirbaşlar olduğu, bu işyerinin mülk sahibi … Gayrimenkul Yatırım Anonim Şirketi olduğu halde şube açılış dilekçesi ekinde ibraz edilen kira sözleşmesinde kiralayan olarak … Yapı Kimyasalları Sanayi ve Ticaret Limited  Şirketinin  göründüğü, anılan şirkete bir kira ödemesinin de yapılmadığı, vergi müfettişine ibraz edilen kira sözleşmesinde ise …'ın kiralayan taraf olduğu, anılan şahıs ve firmanın sözleşme tarihi itibarıyla işyerinin sahibi ve kiracısı olmadıkları, Şubat 2017 ila Ocak 2018 dönemlerinde şirket ortağı olan İhsan Dede'nin şirkete ortaklığı dışında şirket ile SMM

halde şube açılış dilekçesi ekinde ibraz edilen kira sözleşmesinde kiralayan olarak … Yapı Kimyasalları Sanayi ve Ticaret Limited  Şirketinin  göründüğü, anılan şirkete bir kira ödemesinin de yapılmadığı, vergi müfettişine ibraz edilen kira sözleşmesinde ise …'ın kiralayan taraf olduğu, anılan şahıs ve firmanın sözleşme tarihi itibarıyla işyerinin sahibi ve kiracısı olmadıkları, Şubat 2017 ila Ocak 2018 dönemlerinde şirket ortağı olan İhsan Dede'nin şirkete ortaklığı dışında şirket ile SMM sözleşmesinin bulunduğu, şirket defterlerini tuttuğu ve şirkete ait tüm beyannameleri verdiği,  2017 yılı brüt satışının 7

.1 milyon TL, 2018 yılı brüt satışının 78.5 milyon TL, 2019 yılı brüt satışının 44.4 milyon TL olduğu, 2018 yılında ortalama 12 işçi, 2019 yılında ortalama 7 işçi çalıştığı, işçilerin şirkette çalışmaya başlamadan önce ve sonrasında çalıştıkları firmalar hakkında da sahte belge düzenleme nedeniyle vergi tekniği raporlarının bulunduğu, çalışan olarak gözüken …'ın aynı zamanda davacı şirkete fatura düzenleyen … Kimya İnşaat İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited  Şirketinin de ortağı ve kanuni temsilcisi olduğu,  yaklaşık 152 bin TL vergi ödediği, ödenen verginin toplam borca oranının  binde 8 olduğu, incelemeye ibraz edilen belgeler arasında  defterinde kayıtlı olan … plakalı aracın 152.000,00-TL'ye satıldığına ilişkin 11/10/2019 tarihli noter sözleşmesi bulunduğu, araç satışı için fatura düzenlenmediği ve defter kayıtlarına intikal ettirmediği, konuya ilişkin olarak temsilcinin ifadesine başvurulması üzerine sehven unutulduğu, terk edilen merkez ve şube adreslerindeki demirbaş ve makineleri ne yaptıklarının sorulduğunda ise bilgisayar dışında demirbaş bulunmadığı, mevcut makinelerin şirket tasfiyeye girmeden önce satıldığı, ancak kime satıldığını hatırlayamadığı şeklinde beyanda bulunduğu, 2018 yılında 64 bin TL, 2019 yılında 39 bin TL nakliye gider kaydı olarak gösterilen tutarın alış-satış faturalarına göre çok düşük kaldığı, ayrıca şirkete ait taşımaya elverişli araç olmadığı gibi irsaliye üzerinde yazılı plakaların da aynı durumda olduğu ve bir kısmının  ise trafikte kaydı olmayan araçlar olduğu hususunda mükellef kurum temsilcisinin ifadesine başvurulduğu, cevaben plakanın takılı olduğu araçların sonradan değişmiş olabileceği, bu konu hakkında bilgisinin olmadığı şeklinde beyanda bulunduğu, düzenlenen satış faturalarının ve sevk irsaliyelerinin müteselsil sıra numarası ile düzenlenmediği, hatta farklı yıllarda düzenlendikleri, bu durumun sahte belge düzenleyenlerin sıklıkla başvurduğu bir yöntem olduğu, 2018 yılında 92.7 milyon TL satış, 91 milyon TL alış faturası, 2019 yılında 52.4 milyon TL emtia satış, 52