muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/3739, Karar No: 2024/1378, Tarih: 13.03.2024

12.06.2018 tarih ve 30449 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Öğretim Üyeliğine Yükseltilme ve Atanma Yönetmeliği'nin "Başvuru ve atanma süreci" başlığını taşıyan 6. maddesinde; "(1) Doktor öğretim üyesi kadrolarına başvuranlar özgeçmişlerini, bilimsel çalışma ve yayınlarını dört nüsha olarak ilgili dekanlık veya müdürlüğe teslim eder.
	(2) Fakültelerde dekan, diğer birimlerde müdür; ilan edilen kadrolar için adayların durumlarını incelemek üzere, en az biri başka üniversite veya yüksek teknoloji enstitüsünden olmak üzere adayın başvurduğu bilim alanı ile ilgili olan üç profesör veya doçent kadrosunda bulunan doçenti, ilana son başvuru tarihinden itibaren on beş gün içinde tespit eder. İlan edilen kadronun bulunduğu birimin bölüm başkanının, profesör veya doçent kadrosundaki doçent olması halinde, tespit edilecek üç profesör veya doçent kadrosundaki doçentten biri olarak belirlenmesi zorunludur.
	(3) Dekan veya ilgili müdür her aday için bu öğretim üyelerine, adaylarla ilgili bilimsel yayın ve çalışmalara ilişkin dosyaları göndererek bir ay içerisinde yazılı görüşlerini bildirmelerini ister. Dosya inceleme sonuçlarının bir ay içinde gelmemesi halinde aynı usulle tespit edilen başka profesör veya doçente dosyalar incelenmesi için gönderilir.
	(4) Dekan veya ilgili müdür yazılı görüşlerin alınmasından sonra ilk yönetim kurulu toplantısında aday veya adaylar hakkında ayrı ayrı görüş alır. Bir açık kadroya birden fazla adayın başvurması halinde yönetim kurulu gerekçeli olarak tercihini belirtir. Dekan veya ilgili müdür kanaat ve önerilerini rektöre sunar. Rektör atamanın yapılıp yapılmayacağına karar vererek gerekli işlemleri yürütür. 
	(5) 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 34 üncü maddesi uyarınca sözleşmeli olarak çalıştırılacak yabancı ülke vatandaşı öğretim elemanlarının doktor öğretim üyeliğine atanma ile ilgili şartları sağlamaları kaydıyla sözleşmeli olarak çalıştırılmasında bu Yönetmelikte belirlenen ilan şartı dışındaki usul ve esaslar uygulanır." kuralı; "Atama" başlığını taşıyan 7. maddesinde; "(1) Doktor öğretim üyeleri, ilgili yönetim kurulunun görüşü alındıktan sonra fakültelerde ilgili dekanın, diğer birimlerde müdürün önerisi ile rektör tarafından en az bir en çok dört yıl süre ile atanır.
	(2) Her atama süresinin sonunda görev kendiliğinden sona erer. Görev süresi sona erenler ilgili yönetim kurulunun uygun görüşü üzerine rektör tarafından yeniden atanabilir.
	(3) Doktor öğretim üyelerinin ne kadar süre ile atandığı kendilerine tebliğ edilir." kuralı yer almıştır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
	Davacı tarafından İstinaf Mahkemesi kararının tamamı temyiz edilmişse de, kararın davacının atamasının yapılmamasına ilişkin kısmı dışında kalan kısımları usul ve hukuka uygun olup, onanması gerekmektedir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
	Davacı tarafından İstinaf Mahkemesi kararının tamamı temyiz edilmişse de, kararın davacının atamasının yapılmamasına ilişkin kısmı dışında kalan kısımları usul ve hukuka uygun olup, onanması gerekmektedir.
	İstinaf Mahkemesi kararının, davacının atamasının yapılmamasına ilişkin kısmı yönünden: 
	Yukarıda aktarılan mevzuatın bir bütün olarak değerlendirilmesinden, yükseköğretim kurumlarında açık bulunan ve rektörlük tarafından ilan edilen doktor öğretim üyeliği kadrolarına yapılacak atama işlemi öncesi, 2547 sayılı Kanun'un 23. maddesi ve Öğretim Üyeliğine Yükseltilme ve Atanma Yönetmeliği'nin 5, 6 ve 7. maddelerindeki prosedürün izlenmesi gerekmektedir. Buna göre, rektörlük tarafından kadro ilan edilmesi sonrası, usulüne uygun olarak oluşturulacak üç kişilik jüriden adayların her bir hakkında yazılı mütalaa alınmalıdır. Her bir aday hakkında düzenlenen jüri raporlarının alınması üzerine ilk yönetim kurulu toplantısında, aday veya adaylar hakkında ayrı görüş alınarak, açık bulunan kadroya birden fazla adayın başvurması halinde yönetim kurulunun gerekçeli olarak tercihini belirtmesi gerekmektedir. Devam eden süreçte, dekan veya ilgili müdür kanaat ve önerilerini rektöre sunar ve rektör, atamanın yapılıp yapılmayacağına karar verir.
	Davaya konu atama sürecinde, jüri raporlarının alınması sonrası, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Yönetim Kurulununun … tarih ve … sayılı toplantısında, jüri raporlarının incelendiği, gerekçesine yer verilmek suretiyle müdahilin atanmasının uygun olduğu yönünde tercihin belirtildiği, dekanın teklifi üzerine rektör tarafından atama işleminin tesis edildiği anlaşılmıştır.
	Her ne kadar; İstinaf Mahkemesince, yönetim kurulu toplantısında, aday veya adaylar hakkında ayrı ayrı görüş alınmadığı belirtilmişse de, yönetim kurulu kararında belirtildiği üzere, yapılan değerlendirme sonucu, müdahilin diğer adaylardan farklı olarak, tüm jüri üyelerinden olumlu görüş aldığı tespitine yer verilerek, gerekçesi ortaya konulmak suretiyle müdahilin atanması yönünde tercihte bulunulduğundan, İstinaf Mahkemesi kararının bu gerekçesine katılmak mümkün olmamıştır.
	Bu bağlamda; dava dosyasında yer alan bilgi ve belgeler ile bilirkişi raporunun birlikte değerlendirilmesinden, ilanda belirtilen özel şartın yanında diğer şartları taşıdığı anlaşılan davacının, kadroya atanmamasına ilişkin işlemin, 2547 sayılı Kanun'un 23. maddesi ve Öğretim Üyeliğine Yükseltilme ve Atanma Yönetmeliği'ne aykırı olduğu, akademik hizmet gereklerine uyarlık taşımadığı anlaşıldığından, İstinaf Mahkemesi kararının bu kısmının bozulması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2.  … Bölge İdare Mahkemesi  ... İdari Dava Dairesinin  … tarih ve E:…, K:…  sayılı kararının,

KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2.  … Bölge İdare Mahkemesi  ... İdari Dava Dairesinin  … tarih ve E:…, K:…  sayılı kararının, 
a) Davaya konu kadroya müdahilin atanmasına ilişkin işlem yönünden,  ONANMASINA,
b) Dava konu kadroya davacının atanmamasına ilişkin işlem yönünden, BOZULMASINA,
3. Bozulan kısım hakkında yeniden karar verilmek üzere dosyanın anılan Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesine,
4. Kullanılmayan … TL yürütmenin durdurulması harcının istemi halinde davacıya iade edilmesine,
5. Kesin olarak, 13/03/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/3165, Karar No: 2024/820, Tarih: 13.03.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE     
Esas     No : 2022/3165
Karar    No : 2024/820
 
TEMYİZ EDEN (DAVACILAR): 1- ...
	  2-...
	  3- ...
	  4- ...
	  5- ...
VEKİLİ	: Av. ...
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... İşletmesi Genel Müdürlüğü 
VEKİLİ	: Av. ...
DİĞER DAVALILAR	: 1- ... Genel Müdürlüğü
	  VEKİLİ	: Av. ...
	  2- ... Belediye Başkanlığı
	  VEKİLİ	: Av. ...
	  3- ... Valiliği / ...
İSTEMLERİN_KONUSU	: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının davacılar ve davalı ... İşletmesi Genel Müdürlüğü tarafından aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacıların murisi ... ve ...'nın 02/07/2007 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davalı idarenin hizmet kusuru sebebiyle vefat ettiklerinden bahisle, anne ve eş ... için 50.000,00 TL maddi, 110.000,00 TL manevi; çocuklar ve kardeşler ... için 35.000,00 TL maddi, 65.000,00 TL manevi; ... için 35.000,00 TL maddi, 65.000,00 TL manevi; ... için 35.000,00 TL maddi, 65.000,00 TL manevi; ... için 35.000,00 TL maddi, 65.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren her değişikliği içerecek şekilde reeskont faizi yürütülerek davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...İdare Mahkemesince Danıştay Onuncu Dairesinin 06/07/2015 tarih ve E:2011/10197, K:2015/3546 sayılı bozma kararına uyularak verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararla; olayda, tarafların kusur oranının belirlenmesi amacıyla yapılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan 04/02/2019 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda, “bariyer panosunu tahrip eden 3. kişilerin %37,5, traktör sürücüsünün % 37,5, TCDD İşletmesi Genel Müdürlüğü'nün %25 oranında kusurlu oldukları, makinistler, ... Valiliği, ... Belediye Başkanlığı ve ...Genel Müdürlüğü'ne kusur yüklenmesine yeterli bilgi ve belge olmadığı" yönünde tespitlere yer verildiği, uyuşmazlık konusu olayda; davacıların yakını ve traktör sürücüsü olduğu belirtilen ...'nın gerek Karayolları Trafik Kanunu gerekse Karayolları Trafik Yönetmeliği ile araç sürücülerine yüklenen dikkat ve özeni göstermeyerek, hemzemin geçide tedbirsiz ve dikkatsiz bir şekilde girdiği, hız kuralları dahilinde seyreden tren ile çarpışması sonucu araç sürücüsü olarak kendisi ile babası ...'nın ölümüne sebep olduğu, davalı idarenin ise, anılan yerde daha önce de çeşitli zamanlarda kazalar olmasına rağmen gereken tedbirleri almadığı, geçidin sürekli arızalandığı, uyarı levhasının uzaktan farkedilecek büyüklükte ve kurallara uygun olarak yerleştirilmediği anlaşıldığından olayın meydana gelmesinde davacılar yakını müteveffa...'nın yanında kusurlu olduğu sonucuna varıldığı, kusur yönünden alınan bilirkişi raporunun karara esas alındığı,  31/03/2021 tarihli ara kararı ile maddi tazminatın tespiti için yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen 26/04/2021 tarihli bilirkişi raporunda özetle, ...'nın ölümü ile ...'nın 10.637,58 TL destekten yoksun kaldığı; ...'nın ölümü ile ...'nın 6.596,60 TL; ...'nın 117.569,74 TL; ...'nın 7.636,41 TL destekten yoksun kaldığının anlaşılması karşısında, ... için 17.234,18 TL, ... için 117.569,74 TL, ... için de 7.636,41 TL maddi tazminata hükmedilmesi, diğer davacılar ...ve ... yönünden ise olay tarihi itibariyle olay tarihi itibarıyla 18 yaşını doldurdukları ve babalarının desteğinden çıktıkları için tazminat hesabı yapılmaması gerektiği, dava dosyasında yer alan bilgi ve belgeler ile bilirkişi raporları birlikte değerlendirildiğinde; davaya konu olan ölüm olayı ile ilgili olarak, (davalı ... İşletmesi Genel Müdürlüğünün kusur oranına göre)... ve ...'nın ölümü ile ...'nın 4.308,55 TL; ...'nın 29.392,44 TL; ...'nın 1.909,10 TL destekten yoksun kaldığının anlaşılması karşısında, ... için  4.308,55 TL'nin (mirasçıları arasında hisseleri oranında paylaştırılmak üzere)  idareye başvuru tarihi olan 16/03/2009 tarihinden itibaren başlayacak yasal faiziyle, ... için miktar artırım dilekçesi öncesi istenen 29.392,44 TL'nin idareye başvuru tarihi olan 16/03/2009 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle, ... için de 1

... ve ...'nın ölümü ile ...'nın 4.308,55 TL; ...'nın 29.392,44 TL; ...'nın 1.909,10 TL destekten yoksun kaldığının anlaşılması karşısında, ... için  4.308,55 TL'nin (mirasçıları arasında hisseleri oranında paylaştırılmak üzere)  idareye başvuru tarihi olan 16/03/2009 tarihinden itibaren başlayacak yasal faiziyle, ... için miktar artırım dilekçesi öncesi istenen 29.392,44 TL'nin idareye başvuru tarihi olan 16/03/2009 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle, ... için de 1.909,10 TL maddi tazminatın   idareye başvuru tarihi olan 16/03/2009 tarihinden itibaren başlayacak yasal faiziyle davalı TCDD tarafından davacılara ödenmesi, fazlaya ilişkin istemin reddi gerektiği, diğer davacılar... ve ... yönünden ise olay tarihi itibarıyla  18 yaşını doldurdukları ve babalarının desteğinden çıktıkları için maddi tazminat talebinin reddi gerektiği, davacıların manevi tazminat istemine gelince; olayın yukarıda özetlenen gelişimi dikkate alınarak, davacıların yakını ... ve ...'yı kaybetmeleri nedeniyle takdiren davacı müteveffa ... için 20.000,00 TL (mirasçıları arasında hisseleri oranında paylaştırılmak üzere), ... için 15.000,00 TL, ... için 15.000,00 TL, ... için 15.000,00 TL, ... için 15.000,00 TL olmak üzere toplam 80.000,00 TL manevi tazminata da hakkaniyet gereği hükmedilmesi gerektiği, öte yandan ... Valiliği, ... Belediye Başkanlığı ve... Genel Müdürlüğü'ne kusur yüklenmesine yeterli bilgi ve belge olmadığı için iş bu idareler yönünden davanın reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI	: 
Davalı idarelerden ... Genel Müdürlüğü tarafından; kazadan önce bütün önlemlerin alındığı, 3. kişiler tarafından bariyer ve levhalara zarar verildiği, müteveffanın gerekli önlemleri almadığı ileri sürülmektedir.
Davacılar tarafından; 13 yıldır devam eden dava nedeniyle mağdur edildikleri, hükmedilen manevi tazminatın az olduğu, hafriyat dökülmesi nedeniyle trenlerin görüşünün kapatıldığı, traktör sürücüsü baba olmasına rağmen oğlunun sürücü olduğunun kabul edildiği, maddi tazminat hesaplamasında bu durumun önemli olduğu, annenin ölen oğlundan destek görme oranı %30-35 olması gerekirken % 15 kabul edilerek hesap yapıldığı, faizin olay tarihinden itibaren verilmesi gerektiği, uyarıcı levhaları yapan şirketin de sorumluluğunun bulunduğu ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN_SAVUNMASI	: Davalı idarelerden ...Belediye Başkanlığı ve ... Valiliği tarafından, davacıların temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmakta olup...Genel Müdürlüğü, ... Genel Müdürlüğü ve davacılar tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz istemlerinin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
MADDİ OLAY : 
Dava dosyasının incelenmesinden; 02/07/2007 tarihinde, Amasya ili, Suluova ilçesi, ... mahallesi, ... caddesi, 101+981. km'de yer alan hemzemin geçit üzerinde  ... sayılı yolcu treni ile davacıların yakını ...'nın sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı traktörün çarpışması sonucu, ... ile ...'nın hayatını kaybetmesinde davalı idarelerin kusuru bulunduğundan bahisle maddi ve manevi tazminat ödenmesi talebiyle yapılan başvurunun reddi üzerine görülmekte olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
İLGİLİ MEVZUAT:
Anayasanın 125. maddesinde, idarenin her türlü eylem ve işlemlerine karşı yargı yolunun açık olduğu belirtildikten sonra, son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu hükme bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2/1-b maddesinde ise, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.
Genel anlamı ile tam yargı davaları, idarenin faaliyetlerinden ötürü, hakları doğrudan zarara uğrayanlar tarafından idare aleyhine açılan tazminat davaları olup, idarenin hukuki (mali/tazmin) sorumluluğunun yargı aracılığıyla belirlenip hüküm altına alınmasını sağlamaktadır.
İdare kural olarak, yürüttüğü kamu hizmetiyle nedensellik bağı kurulabilen zararları tazminle yükümlü olup; idari eylem ve/veya işlemlerden doğan zararlar, idare hukuku kuralları çerçevesinde, hizmet kusuru veya kusursuz sorumluluk ilkeleri gereği tazmin edilmektedir.

İdare kural olarak, yürüttüğü kamu hizmetiyle nedensellik bağı kurulabilen zararları tazminle yükümlü olup; idari eylem ve/veya işlemlerden doğan zararlar, idare hukuku kuralları çerçevesinde, hizmet kusuru veya kusursuz sorumluluk ilkeleri gereği tazmin edilmektedir.
Tam yargı davalarının çözümü, maddi olayın tespitini gerekli kıldığından, bu tür davalarda mahkeme, hem olayın maddi yönünü, başka bir ifadeyle zararı doğuran işlem ve/veya eylemleri, hem de bundan çıkabilecek hukuki sonuçları tespit etmekle yükümlü bulunmaktadır. Başka bir anlatımla, tam yargı davalarında, öncelikle zarara yol açtığı öne sürülen idari işlem veya eylemin hukuka uygunluğunun denetimi yapılacağından, mahkemece, olayın oluşumu ve zararın niteliği irdelenip, idarenin hizmet kusuru olup olmadığının araştırılması, hizmet kusuru yoksa kusursuz sorumluluk ilkelerinin uygulanıp uygulanmayacağının incelenmesi, tazminata hükmedilirken de her halde sorumluluk sebebinin açıkça belirtilmesi gerekmektedir.
İdarenin yürütmekle görevli olduğu bir hizmetin kuruluşunda, düzenlenişinde veya işleyişindeki nesnel nitelikli bozukluk, aksaklık veya boşluk olarak tanımlanabilen hizmet kusuru; hizmetin kötü işlemesi, geç işlemesi veya hiç işlememesi hallerinde gerçekleşmektedir. Hizmet kusurundan dolayı sorumluluk, idarenin sorumluluğunun doğrudan ve asli nedenini oluşturmaktadır.
Kamu tüzel kişiliğini haiz olsun olmasın soyut bir örgüt olan idarelerin, ancak organ ve ajanları (personeli) aracılığıyla hizmet sunabilmelerine bağlı olarak, idare hukukunda "hizmet kusuru", özel hukuktaki kusurun dikkatsizlik, tedbirsizlik, ihmal gibi sübjektif niteliğinden uzaklaşarak nesnelleşen, idare hukukuna has, müstakil, olaylara göre değişebilen anonim bir niteliğe bürünmüştür. Başka bir deyişle, personelin faaliyeti (işlem veya eylemi), kamu hizmeti ve yararı amacıyla yapıldığı için idari hizmet ile tam anlamıyla bütünleşip kaynaştığından, faaliyet sırasında işlenen kusur, artık bireysel ve bağımsız olmaktan çıkmakta ve hizmetin kusurlu işletilmesine neden olan kamu görevlisine değil, adına kamu hizmeti yürütülen idareye izafe olunmaktadır. Bu bakımdan hizmet kusuru, ajanlardan sadır olmakla beraber, onların şahıslarına atıf ve izafe edilemeyen, mal edilemeyen faaliyetler sırasında ortaya çıkmaktadır.
Bu bağlamda, idarelerin kamu hizmetlerinin gereği gibi işlemesini sağlayacak organizasyonları yaparak, yeterli araç ve gereçle donatılmış bina, tesis ve araçlarda hizmetin özelliğine uygun olarak seçilen ve yetişmiş personelle hizmeti yürütme yükümlülüğünün bulunduğu tartışmasızdır.
Kamu hizmetlerinin yerine getirilmesi sırasında bu hizmetten doğan nedenlerle kişilerin uğradığı zararların hizmetin sahibi idarece karşılanması esas olmakla birlikte, tazminata hükmedilirken, olayın meydana geliş şekline göre zarara uğrayan kişilerin de kusurlu olup olmadığının, dolayısıyla olayda müterafik kusur bulunup bulunmadığının da ortaya konulması gerekmektedir.

Kamu hizmetlerinin yerine getirilmesi sırasında bu hizmetten doğan nedenlerle kişilerin uğradığı zararların hizmetin sahibi idarece karşılanması esas olmakla birlikte, tazminata hükmedilirken, olayın meydana geliş şekline göre zarara uğrayan kişilerin de kusurlu olup olmadığının, dolayısıyla olayda müterafik kusur bulunup bulunmadığının da ortaya konulması gerekmektedir. 
Müterafik kusur (ortak kusur), zarara uğrayanın; zararın doğumuna veya zararın artmasına yardım (etki) etmesidir. Böyle bir durumda, zarara uğrayana veya mirasçılarına ödenecek tazminat miktarları müterafik kusur oranında orantısal olarak azaltılmalıdır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
I- İdare Mahkemesi Kararının Maddi Tazminata İlişkin Kısmının İncelenmesi:
Dava dosyasının incelenmesinden; Danıştay Onuncu Dairesince kusur oranlarının tespiti yönünden yeniden bilirkişi raporu alınması yolunda verilen bozma kararına uyan İdare Mahkemesince yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesince hazırlanan 04/02/2019 tarihli raporda, traktör sürücüsünün, demir yoluna girmeden önce gerekli kontrolleri yapmadığı, yaklaşan tren olup olmadığını denetlemediği, mevcut trafik işaretlerine dikkat etmediği, kendisini ve araçta bulunan diğer maktulün can ve mal güvenliğini tehlikeye atan bu tedbirsiz ve dikkatsiz davranışı nedeniyle % 37,5 oranında; TCDD yönünden, bariyerin arızalı olması sebebiyle açık vaziyette bulunmasının sürücüyü yanılttığı, bariyerin arızalı olduğu yönündeki işaret levhasının dikkat çekecek büyüklükte olmadığı, kazaya konu hemzemin geçidin bakım, onarım ve işletme sorumluluğunun TCDDye ait olması nedeniyle % 25 oranında; 3. şahıslar yönünden de bariyer panosunun tahrip edilmesi nedeniyle % 37,5 oranında kusurlu oldukları; diğer davalılar ... Genel Müdürlüğü, ... Belediye Başkanlığı ve ...Valiliğinin kusurlarının bulunmadığı yolunda görüş belirtildiği anlaşılmaktadır.
Olayın niteliği itibarıyla gerek Karayolları Trafik Kanunu gerekse Karayolları Trafik Yönetmeliği ile araç sürücülerine yüklenen dikkat ve özeni göstermeyerek, hemzemin geçide tedbirsiz ve dikkatsiz bir şekilde giren müteveffanın ve kazaya konu hemzemin geçidin bakımı, onarımı ve işletilmesi sorumluluğu bulunan TCDD'nin olayda müterafik kusurunun bulunduğu izahtan varestedir.
Ancak her ne kadar İdare Mahkemesince yukarıda bahsi geçen kusur raporu dikkate alınarak davalı idarelerden TCDD'nin sadece % 25 oranındaki kusuru üzerinden hüküm kurulmuş ve bariyer panosunun tahrip edilmesinden 3. kişilerin sorumlu olması nedeniyle % 37,5 oranındaki kusur yönünden hesaplama yapılmamış ise de; olayın niteliği itibarıyla zarar gören bariyer panosunun onarımından da hemzemin geçidin bakım, onarım ve işletilmesinden sorumlu olan davalı TCDD'nin sorumlu olduğu dolayısıyla 3. kişilere atfedilen % 37,5 oranındaki kusurdan da hizmet kusuru sebebiyle TCDD İşletmesi Genel Müdürlüğünün sorumlu olması gerektiği açıktır.