muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/2142, Karar No: 2024/325, Tarih: 21.02.2024

375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Geçici 23. maddesinin sekizinci fıkrasının ve Geçici 24. maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması sonucunda, personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alım sözleşmeleri kapsamında çalıştırılanların, sürekli işçi kadrolarına veya mahalli idare şirketlerinde işçi statüsüne geçirilmesi sonucunda, Usul ve Esaslar'da yer alan formüldeki sürekli işçi kadrolarına geçirilecek işçilerin maliyetine esas a1 katsayısının ağırlığının ortadan kalktığı ve Kararname'nin 6. maddesinin iş eksilişi tarihinden itibaren uygulanamadığının anlaşıldığı,
	Bu durum üzerine, 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 23. maddesinin sekizinci fıkrasında yer alan iş eksilişi işlemi sonrasında fiyat farkı uygulamasının nasıl yürütüleceği konusunda oluşan tereddütleri giderme amacıyla; dava konusu Kurul kararı ile Kararnamenin 6. maddesinin uygulama imkânının kalmaması halinde, getirilen düzenlemelere ilişkin olarak fiyat farkı uygulamasının sağlıklı yürütülebilmesi için iş eksilişi işleminden itibaren düzenlenecek hakedişlerde sözleşmede yer alan a2, b1, b2 ve c katsayılarının doğrusal oranlama yöntemiyle a2 için: [a2 /(1- a1)], b1 için: [b1/(1- a1)], b2 için: [b2 /(1- a1)], c için: [c/(1- a1)] formülü yardımıyla hesaplama yapılması gerektiğinin kararlaştırıldığı,
	Dava konusu Kurul kararında da vurgulandığı üzere 31/8/2013 tarih ve 28751 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan 4734 Sayılı Kamu İhale Kanununa Göre İhale Edilen Hizmet Alımlarında Uygulanacak Fiyat Farkına İlişkin Esasların 5. maddesinde fiyat farkının nasıl hesaplanacağına dair formüle yer verildiği, buna göre a1, a2, b1, b2 ve c katsayılarının  bir tam sayıya eşit olması halinde sağlıklı bir değerlendirmenin yapılacağı, ancak 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen düzenlemeler neticesinde haftalık çalışma saatinin tamamı idarede kullanılan işçiliklerin ağırlık oranını temsil eden sabit bir katsayıyı ifade eden a1 değeri ortadan kalktığından anılan düzenlemelerdeki fiyat farkı hesabının uygulanması imkânının kalmadığı,
	Bu duruma dikkate alındığında dava konusu Kurul kararının yeni bir kural ihdas etmediği, yalnızca 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen düzenlemeler neticesinde ortaya çıkan tereddütleri gidermeye yönelik bir düzenleme olduğu,

Bu duruma dikkate alındığında dava konusu Kurul kararının yeni bir kural ihdas etmediği, yalnızca 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen düzenlemeler neticesinde ortaya çıkan tereddütleri gidermeye yönelik bir düzenleme olduğu,
	Öte yandan, Kamu Kurum Ve Kuruluşlarında Personel Çalıştırılmasına Dayalı Hizmet Alımı Sözleşmeleri Kapsamında Çalıştırılmakta Olan İşçilerin Sürekli İşçi Kadrolarına Veya Mahalli İdare Şirketlerinde İşçi Statüsüne Geçirilmesine İlişkin 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Geçici 23 ve Geçici 24 üncü Maddelerinin Uygulanmasına Dair Usul Ve Esaslar'ın "Tereddütleri giderecek idarelerin belirlenmesi" başlıklı 51. maddesinde, uygulamada ortaya çıkabilecek tereddütleri gidermek üzere 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Geçici 23. maddesinin yedinci, sekizinci, dokuzuncu, onuncu, onbeşinci ve onyedinci fıkralarına ilişkin olarak Kamu İhale Kurumunun yetkili ve görevli olduğunun belirtildiği, 375 sayılı Kararname'nin Geçici 24. maddesinin ikinci fıkrasında ise Geçici 23. maddesinin sekizinci fıkrasının bu madde kapsamında kalanlar bakımından kıyasen uygulanacağının kurala bağlandığı,
	Bu itibarla, 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Geçici 23. maddesinin sekizinci fıkrasında yer alan iş eksilişi işlemi sonrasında fiyat farkı uygulamasının nasıl yürütüleceği konusunda oluşan tereddütleri giderme hususunda Kamu İhale Kurumu yetkili olduğundan ve 4734 sayılı Kanun'un 53. maddesi uyarınca, 4734 sayılı Kanun ve 4735 sayılı Kanun'un uygulanması konusunda genel düzenleyici işlemler yapma yetkisini haiz olduğundan, fiyat farkı uygulamasına ilişkin olarak tesis edilen dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. 
 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI 	: Davacı tarafından, Sayıştay tarafından 2018 yılı hesaplarının denetlenmesi üzerine düzenlenen sorgu ile fiyat farkı ödemesinde yapılan hesaplamaya dayanak alınan dava konusu Kurul kararının hukuka aykırı olduğu değerlendirmesi yapılarak ödenen fazla fiyat farkının kamu zararına neden olduğu yönünde tespite yer verildiği, bu durumun dahi düzenlemenin hukuka aykırılığını ortaya koyduğu  ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI      : Davalı idare tarafından, Danıştay Onüçüncü Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
	"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
	"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Danıştay Onüçüncü Dairesinin temyize konu 11/01/2023 tarih ve E:2018/3001, K:2023/62 sayılı kararının ONANMASINA, 
3. Kesin olarak,  21/02/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
 
KARŞI OY 
X-  4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu'nun 8. maddesinin 1. fıkrasında "Sözleşme türlerine göre fiyat farkı verilebilmesine ilişkin esas ve usulleri tespite Kamu İhale Kurumunun teklifi üzerine Cumhurbaşkanı yetkilidir." kuralına yer verilmiş, anılan maddenin verdiği yetki çerçevesinde, 31/08/2013 tarih ve 28751 sayılı Resmî Gazete'de "4734 sayılı Kamu İhale Kanununa Göre İhale Edilen Hizmet Alımlarında Uygulanacak Fiyat Farkına İlişkin Esaslar" Bakanlar Kurulu tarafından yayımlanarak yürürlüğe konulmuş, anılan Esaslar'ın 5. maddesinde fiyat farkı hesabının nasıl yapılacağına ilişkin formüllere yer verilmiştir.
	Yukarıda aktarılan kurallar çerçevesinde Kamu İhale Kurumuna idareler ve yükleniciler tarafından başvurular yapılarak 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Geçici 23. maddesinin sekizinci fıkrasında yer alan iş eksilişi işlemi sonrasında fiyat farkı uygulamasının nasıl yürütüleceği konusunda görüş verilmesi veyahut fiyat farkı esaslarında yer alan formülün uygulanma ihtimali kalmadığından bahisle değiştirilmesi talep edilmiş olup, bu talepler davalı idarece dikkate alınarak dava konusu düzenleyici Kurul kararı alınmıştır.
	Dava konusu düzenleyici Kurul kararı incelendiğinde, Kamu İhale Kurulu tarafından, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Geçici 23. maddesinin sekizinci fıkrasının ve Geçici 24. maddesinin ikinci fıkrasının sağlıklı yürütülebilmesi için iş eksilişi işleminden itibaren düzenlenecek hakedişlerde sözleşmede yer alan a2, b1, b2 ve c katsayılarının Bakanlar Kurulu tarafından belirlenen 31/08/2013 tarih ve 28751 sayılı Resmî Gazete'de  yayımlanan 4734 sayılı Kamu İhale Kanununa Göre İhale Edilen Hizmet Alımlarında Uygulanacak Fiyat Farkına İlişkin Esaslar'da yer alan formülden farklılaştırılarak a2 için [a2 /(1- a1)]; b1 için [b1/(1- a1)]; b2 için: [b2 /(1- a1)] ve c için [c/(1- a1)] şeklinde hesaplanarak uygulanmasına karar verildiği görülmüştür.

Söz konusu uygulamanın tereddütleri gidermek için alındığı ileri sürülebilecekse de 01/01/2018 tarih ve 30288 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Kamu Kurum Ve Kuruluşlarında Personel Çalıştırılmasına Dayalı Hizmet Alımı Sözleşmeleri Kapsamında Çalıştırılmakta Olan İşçilerin Sürekli İşçi Kadrolarına Veya Mahalli İdare Şirketlerinde İşçi Statüsüne Geçirilmesine İlişkin 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 23 ve Geçici 24 üncü Maddelerinin Uygulanmasına Dair Usul Ve Esaslar'ın "Tereddütleri giderecek idarelerin belirlenmesi" başlıklı 51. maddesinde, uygulamada ortaya çıkabilecek tereddütleri gidermek üzere 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin geçici 23. maddesinin yedinci, sekizinci, dokuzuncu, onuncu, onbeşinci ve onyedinci fıkralarına ilişkin olarak Kamu İhale Kurumunun yetkili ve görevli olduğu; mahalli idarelere ilişkin olan 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Geçici 24. maddesine ilişkin olarak gerek duyulması halinde ilgili kurumların görüşünü alarak İçişleri Bakanlığının görevli ve yetkili olduğu düzenlenmesine yer verilmiş olup, dava konusu Kurul kararında tereddütlerin giderilmesi noktasında 23. veya 24. madde ayrımı yapılmamıştır. Bu itibarla mahalli idareler yönünden İçişleri Bakanlığı tarafından yalnızca gerek görülmesi hâlinde görüşüne başvurulacak idare olan Kamu İhale Kurumu tarafından bu kapsamın dışına çıkılarak fiyat farkı kararnamesinde yer verilen formülasyonun değiştirildiği anlaşılmaktadır.
	Öte yandan, davalı idarenin getirdiği düzenlemenin yalnızca Bakanlar Kurulu tarafından uygulamaya konulan Usul ve Esaslar'ın artık uygulanması mümkün olmayan düzenlemeleri bakımından tereddütleri giderdiği ve anılan düzenlemelerde herhangi bir değişiklik meydana getirmediği ifade edilebilecekse de davacı belediye tarafından dava dosyasına sunulan Sayıştay Denetim Raporunun ilgili kısımlarından ve bizatihi dava konusu Kurul kararında verilen örnekten de anlaşıldığı üzere yapılan düzenlemenin haftalık çalışma saatinin tamamı idarede kullanılan işçiliklerin ağırlık oranını temsil eden katsayının a2, b1, b2 ve c katsayılarını doğrusal orantıda etkilediği ve yüklenicilere ödenmesi gereken tutarın değişmesine sebebiyet verdiği anlaşılmaktadır. 
	Nitekim Kurul kararında verilen örnekte de  a1'in 0,75, a2'nin 0,10, b1'in 0,05, b2'nin 0,08, c'nin 0,02 olduğu bir hizmet alım sözleşmesinde, dava konusu Kurul kararının uygulanması sonucunda a2 için 0,4; b1 için 0,2; b2 için 0,32; c için 0,08 katsayılarının kullanılması gerekecektir. İşin esasın da bu uygulamanın hukuka uygun olup olmadığından bağımsız olarak, davalı idarenin getirdiği düzenlemenin yalnızca Bakanlar Kurulu tarafından uygulamaya konulan Usul ve Esasların artık uygulanması mümkün olmayan düzenlemeleri bakımından tereddütleri giderdiğinden söz etmeye olanak bulunmadığı kanaatine varılmıştır.

Bu itibarla; 4735 sayılı Kanun'un 8. maddesinde fiyat farkı verilebilmesine ilişkin esas ve usullerini tespite Kamu İhale Kurumunun teklifi üzerine Cumhurbaşkanının yetkili olduğu, sözleşmelerde yer alan fiyat farkına ilişkin esas ve usullerde sözleşme imzalandıktan sonra değişiklik yapılamayacağı, dava konusu düzenleyici Kurul kararı ile Bakanlar Kurulu tarafından yürürlüğe konulan fiyat farkına ilişkin esaslarda belli sözleşmeler yönünden dahi olsa değişiklik yapıldığı, bu durumda dava konusu Kurul kararının yetki unsuru yönünden hukuka aykırı olduğu anlaşıldığından temyiz isteminin kabulü  ile temyize konu kararın bozulması gerektiği oyuyla, karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/1569, Karar No: 2024/327, Tarih: 21.02.2024

"İçtihat Metni"
       T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2023/1569
Karar	No : 2024/327     
TEMYİZ EDEN (DAVACILAR)	: Kendi adına asaleten …	adına velayeten …
VEKİLİ: Av. …
TEMYİZ EDEN (DAVALILAR)	: 
1- … Bakanlığı / ANKARA
VEKİLİ: Av. …
 
2- … Valiliği / …
VEKİLİ: Av. …
İSTEMLERİN_KONUSU	: … Bölge İdare Mahkemesi …. İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacılar tarafından, yakınları …'un 13/03/2016 tarihinde Ankara Kızılay Güvenpark mevkiinde meydana gelen bombalı saldırıda yaşamını yitirmesi nedeniyle uğranılan zararın genel hükümler kapsamında karşılanması gerektiği ileri sürülerek müteveffanın eşi ... için 2.000,00 TL (miktar artırımı ile 380.800,75 TL)  maddi, 100.000,00 TL manevi ve kızı … için 2.000,00 TL (miktar artırımı ile birlikte 162.051,41 TL) maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davalı idareler tarafından olayın bir terör saldırısı olduğunun belirtildiği, bombalı araç ile gerçekleştirilen patlama olayının çok sayıda vatandaşın ölümüne ve yaralanmasına sebep olduğu göz önüne alındığında, olay nedeniyle yakınlarını kaybeden davacıların maddi ve manevi zararlarının mevzuat hükümleri ve hukuki değerlendirmeler ışığında sosyal risk ilkesi uyarınca davalı idarelerce tazmin edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince;10/10/2015 tarihinde Ankara Tren Garında meydana gelen patlamaya yönelik inceleme ve değerlendirmelere yer verilerek Ankara Tren Garında meydana gelen terör olayı neticesinde oluşan zararda idarenin/idarelerin hizmet kusuru veya kusursuz sorumluluğunu gerektirecek herhangi bir işlem ya da eyleminin olmadığı, 2577 sayılı Kanun'un 13. maddesi kapsamında, davalı idarenin/idarelerin olayın meydana gelmesinde hizmet kusuru ya da kusursuz sorumluluğu bulunmadığı, 5233 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten sonra meydana gelen ve idarenin hizmet kusuru veya kusursuz sorumluluğunun bulunmadığı terör olaylarının, anılan Kanun kapsamında değerlendirilmesi ve maddi zararlara ilişkin tazminat miktarlarının da 5233 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile Terör ve Terörle Mücadeleden Doğan Zararların Karşılanması Hakkında Yönetmeliği'nin 21. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle davacıların istinaf istemlerinin reddine, davalı idarelerin istinaf istemlerinin kısmen kabulüne, kısmen reddine, kararın ...'un manevi tazminat istemine yönelik kısmının onanmasına, Halime Rana Bulut'un manevi tazminat istemi ve davacıların maddi tazminat istemlerine yönelik kısımlarının kaldırılmasına, yeniden yapılan inceleme sonucunda davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI	: Davacılar tarafından, 5233 sayılı Kanun'un sulh halinde uygulanabileceği, yargılama kapsamında uygulanamayacağı, 5233 sayılı Kanun'un alternatif bir yol olduğu, 7 yıl önce takdir edilen miktarın hükme esas alınmasının kabulünün mümkün bulunmadığı, hükmedilen maddi tazminatın gerçek zararı karşılamaktan uzak olduğu, zararın hesabında gerçeğe en yakın değerlerin baz alınması gerektiği, 5233 sayılı Kanun'un hesap sisteminin zararı tespit etmekten uzak olduğu, hükmedilen manevi tazminatın düşük kaldığı, ... için hükmedilen manevi tazminata faiz işletilmemesinin hukuk aykırı olduğu, manevi tazminata olay tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiği iddialarıyla; davalı İçişleri Bakanlığı tarafından, olayın ceza yargılamasına yansıyan sürecinin değerlendirilmesi gerektiği, olay nedeniyle kusurlu ya da kusursuz sorumluluklarının bulunmadığı, olayın terör eylemi olduğu, uyuşmazlığın 5233 sayılı Kanun kapsamında çözme kavuşturulması gerektiği, sosyal risk ilkesi uyarınca sorumluluklarının bulunmadığı iddialarıyla; davalı Ankara Valiliği tarafından ise olayda ihmal ya da kusurlarının bulunmadığı, maddi tazminatın 5233 sayılı Kanun kapsamında hesaplanması gerektiği, manevi tazminat yönünden idarelerinin sorumluluğu bulunmadığından hasım mevkiine alınasının hukuka aykırı olduğu, manevi tazminatın sebepsiz zenginleşmeye sebebiyet vermemesi gerektiği, manevi tazminatın 5233 sayılı Kanunda düzenlenmediği, idarelerinin harçtan muaf olduğu iddialarıyla temyize konu kararın aleyhlerine olan kısımlarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMALARI	: Davalı idareler tarafından davacıların temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmakta olup davacılar tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz istemlerinin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacıların duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY : 
Dava, davacılar tarafından, yakınları …'un 13/03/2016 tarihinde Ankara Kızılay Güvenpark mevkiinde meydana gelen bombalı saldırıda yaşamını yitirmesi nedeniyle uğranılan zararın genel hükümler kapsamında karşılanması gerektiği ileri sürülerek müteveffanın eşi ... için 2.000,00 TL (miktar artırımı ile 380.800,75 TL) maddi, 100.000,00 TL manevi ve kızı … için 2.000,00 TL (miktar artırımı ile birlikte 162.051,41 TL) maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.
Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davacılar yakını …'un 13/03/2016 tarihinde Ankara Kızılay Güvenpark mevkinde meydana gelen bombalı terör saldırısında hayatını kaybettiği anlaşılmaktadır.
 
İLGİLİ MEVZUAT:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararlarda bulunacak hususlar" başlıklı 24. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, kararda, davacının ileri sürdüğü olayların ve dayandığı hukuki sebeplerin özeti istem sonucu ile davalının savunmasının özetinin, (e) bendinde ise kararın dayandığı hukuki sebepler ile gerekçesi ve hüküm: tazminat davalarında hükmedilen tazminat miktarının belirtileceği düzenlenmiştir.
	Öte yandan; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasında, "Temyiz incelemesi sonunda Danıştay;
	a) Kararı hukuka uygun bulursa onar. Kararın sonucu hukuka uygun olmakla birlikte gösterilen gerekçeyi doğru bulmaz veya eksik bulursa, kararı, gerekçesini değiştirerek onar.
	b) Kararda yeniden  yargılama  yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onar";
	2. fıkrasında ise "Temyiz incelemesi sonunda Danıştay;
	a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c) Usul hükümlerinin uygulanmasında  kararı  etkileyebilecek  nitelikte  hata  veya eksikliklerin bulunması, sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozar..." hükümlerine yer verilmiştir.
 
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Dosyanın incelenmesinden, davacılar yakını …'un 13/03/2016 tarihinde Ankara Kızılay Güvenpark mevkiinde meydana gelen bombalı saldırıda yaşamını yitirdiği görülmektedir.

a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c) Usul hükümlerinin uygulanmasında  kararı  etkileyebilecek  nitelikte  hata  veya eksikliklerin bulunması, sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozar..." hükümlerine yer verilmiştir.
 
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Dosyanın incelenmesinden, davacılar yakını …'un 13/03/2016 tarihinde Ankara Kızılay Güvenpark mevkiinde meydana gelen bombalı saldırıda yaşamını yitirdiği görülmektedir. 
		Bununla birlikte, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının "Dava Konusu İstem" ve "Maddi Olay" başlıklı kısımlarında …'un Ankara Güvenpark mevkindeki patlamada vefat ettiği belirtilmesine rağmen, "Hukuki Değerlendirme" kısmında inceleme ve değerlendirmelerin sehven 10/10/2015 tarihinde meydana gelen Ankara Gar patlamasına yönelik yapıldığı, …'un vefat ettiği Ankara Güvenpark saldırısında davalı idarelerin sorumluluğu bulunup bulunmadığına ilişkin inceleme ve değerlendirmelere yer verilmediği görüldüğünden temyize konu kararda hukuki isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
		Bu itibarla, Ankara Güvenpark saldırısına yönelik inceleme ve değerlendirmelere yer verilerek davalı idarelerin sorumluluğunun tartışılmasını teminen temyize konu kararın bozulması gerekmektedir.
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Tarafların temyiz istemlerinin KABULÜNE,
2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 21/02/2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/5234, Karar No: 2024/295, Tarih: 21.02.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2021/5234
Karar	No : 2024/295                                                                                
DAVACI	: …
DAVALI	: … Bakanlığı / ANKARA
VEKİLİ	: Hukuk Müşaviri …
DAVANIN_ÖZETİ	:	İçişleri Bakanlığının "Bazı Faaliyetler için PCR Testi Zorunluluğu" konulu  20/08/2021 tarih ve 13441 sayılı Genel Yazısı'nın aşısız veya hastalığı geçirmemiş kişilerin özel araç hariç uçak, otobüs, tren veya diğer toplu ulaşım araçlarıyla gerçekleştirecekleri şehirlerarası seyahatler için de negatif sonuçlu PCR testi zorunluluğu getirilmesine ilişkin kısmının iptali istenilmektedir.  
DAVACININ_İDDİALARI	: Davacı tarafından, Anayasa'nın 17. maddesi ile koruma altına alınan yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına aykırı olduğu, tıbbi zorunluluklar ve kanunda yazılı haller dışında, kişinin vücut bütünlüğüne dokunulamayacağı, rızası olmadan bilimsel ve tıbbi deneylere tabi tutulamayacağı, Genelge'nin örtülü olarak zorunlu aşı yaptırmayı amaçladığı, 1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanunu'nda da koronavirüsle mücadeleye ilişkin bir hükme yer verilmediği, Genelgenin (idari işlemin) hukuki belirlilik, hukuki kesinlik ve eşitlik ilkelerine aykırı olduğu gibi yetki, şekil, konu ve amaç unsurları yönünden de hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.