muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/319, Karar No: 2024/1958, Tarih: 02.05.2024

Kanun'un 20. maddesinin gerekçesinde, "Akde bağlanan bir taahhüdün yüklenici tarafından yerine getirilmemesi halinde, Borçlar Kanunu'nun 106. maddesine uygun olarak sözleşmenin süreye bağlı bildirimli feshi ile yüklenicinin sözleşmenin uygulanması sırasında Kanun'da belirtilen yasak fiil veya davranışlarda bulunduğunun tespiti halinde bildirim yapılmaksızın fesih düzenlenerek, protesto çekmeye ve karar almaya gerek kalmaksızın kesin teminatın gelir kaydedilmesi ve sözleşmenin feshi öngörülmüştür." açıklamasına yer verilerek, Kanun'un 20. maddesinin (a) bendi ile (b) bendi arasındaki farklılığa dikkat çekilmiştir.
Kanun'un gerekçesinde atıf yapılan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 106. maddesi karşılıklı borç yükleyen sözleşmelerde, taraflardan birisinin temerrüde düşmesi halinde süre verilmesine ilişkin olup, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nda anılan düzenlemeye Kanun'un 127. maddesinde yer verilmiştir. Buna göre; karşılıklı borç yükleyen sözleşmelerde, taraflardan biri temerrüde düştüğü takdirde diğeri, borcun ifa edilmesi için uygun bir süre verebilecektir. Borçlunun temerrüdü, muaccel bir borcun borçlu tarafından borç ilişkisine uygun olarak yerine getirilmemesini ifade etmekte olup borcun ifa edileceği gün birlikte belirlenmiş ise bu günün geçmesi ile borçlu temerrüde düşmüş olacaktır. Doktrinde, yasa koyucunun anılan madde ile süre verilmesini öngörmesinin amacı, borçluya borcu ifa etmek suretiyle temerrüdün ağır sonuçlarından kurtulması için son bir imkan tanınması şeklinde yorumlanmaktadır. (KILIÇOĞLU, Ahmet, Borçlar Hukuku Genel Hükümler; Turhan Kitabevi, 2012, Ankara, s.665-673)  4735 sayılı Kanun'da da aktarılan düzenlemeler doğrultusunda sözleşmenin süreye bağlı bildirimli feshine imkan sağlayan düzenlemeye yer verilmiştir.
İhale sözleşmesinin, Kanun'un 20. maddesinin (a) ve (b) bentleri arasındaki ayrım dikkate alınarak feshedilmiş olması ihalelerden yasaklama işleminin de hukuka uygun biçimde tesis edilebilmesi bakımından önem arz etmektedir. Zira Kanun'un 22. maddesinde, sözleşmenin feshedilmesi halinde yükleniciler hakkında 26. madde hükümlerine göre işlem yapılacağı kurala bağlanmış olup anılan düzenleme uyarınca sözleşmenin feshedilmesi halinde ihaleyi gerçekleştiren idarelerin talebi üzerine yetkili makamlarca yüklenici ve/veya ortaklarının ihalelere katılmaktan yasaklamasına yönelik olarak işlem tesis edilmektedir. Bu nedenle yasaklama işleminin tesis edilmesinde ve bu işlemin hukuka uygunluğunun yargısal denetiminde, sözleşmenin hukuka uygun bir biçimde feshedilip edilmediği önem arz etmektedir.
 "İhale dokümanı ve sözleşme hükümlerine uygun olarak taahhüdünü yerine getirmemek" ve "işi süresinde bitirmeme" fiilleri anılan Kanun'un 20. maddesinin (a) bendinde ve Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 47. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde, süreli ihtar sonrasında sözleşmenin feshedilebileceği haller arasında sayılmıştır.

"İhale dokümanı ve sözleşme hükümlerine uygun olarak taahhüdünü yerine getirmemek" ve "işi süresinde bitirmeme" fiilleri anılan Kanun'un 20. maddesinin (a) bendinde ve Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 47. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde, süreli ihtar sonrasında sözleşmenin feshedilebileceği haller arasında sayılmıştır.
 Belirtilen düzenlemeler, anılan Kanun'un 20. maddesinin Borçlar Kanunu'na atıf yapılan gerekçesi ile birlikte irdelendiğinde; 20/a maddesi kapsamında sözleşmenin feshinin yüklenicinin üstlenmiş olduğu işi (taahhüdü) ihale dokümanı ve sözleşme hükümlerine uygun olarak yerine getirmemesi veya süresinde tamamlamaması üzerine en az on gün süreli ve nedenleri açıkça belirtilen ihtara rağmen aynı durumun devam etmesi halinde söz konusu olacağı ve madde hükmünün idarenin sözleşmeyi süreli ihtar sonrasında feshedebilmesine yönelik genel/çerçeve bir kural niteliğinde olduğu, yüklenicinin sözleşmenin uygulanması sırasında yasak fiil ve davranışlarda bulunmak suretiyle ihale dokümanı ve sözleşme hükümlerine uygun olarak taahhüdünü yerine getirmediğinin tespit edilmesi halinde ise sözleşmenin süre verilmeksizin feshedilebileceği sonucuna ulaşılmaktadır. Başka bir anlatımla, Kanun'da, sözleşmenin uygulanması sırasında yüklenici tarafından işlenen ve ihtar yoluyla ortadan kaldırılamayacak veya giderilemeyecek nitelikte olan yasak fiil ve davranışların tespiti halinde sözleşmenin derhal feshedilebilmesine imkan tanınmışken, taahhüdün sözleşmeye uygun olarak tamamlanması veya eksiklerin giderilmesinin mümkün olduğu hallerde ise işin tamamlanabilmesi amacıyla yükleniciye verilecek ilave süre sonrasında aynı durumun devam etmesi halinde sözleşmenin feshedileceği öngörülmüştür.
Buradan, tarafların sözleşmeyi hukuken ve fiilen sürdürmesine olanak bulunan, bununla birlikte belli bir mühlet tanınarak, karşı tarafa yükümlülüklerin hatırlatılmasından fayda umulan durumlarda, Kanun'un 20/a maddesi uyarınca ihtar yapılmasının gerekli olduğu, aksi durumlarda ise 20/b maddesi uyarınca doğrudan sözleşmenin feshinin mümkün olduğu anlaşılmaktadır. 
 Fesih, borçlar hukukunda sözleşmenin ve dolayısıyla borç ilişkisinin sona ermesini sağlayan bir kurum olup, bozucu yenilik doğurucu bir hak olarak tek taraflı irade beyanının karşı tarafa ulaşmasıyla hukuk aleminde değişikliğe yol açar. Öyle ki, feshedildiği taraflarca beyan edilmiş olan sözleşme, beyanın karşı tarafa ulaşmasıyla geri döndürülemez şekilde ortadan kalkar. (EREN, Fikret, Borçlar Hukuku Genel Hükümler; Legem Yayınevi, 2023, Ankara, s.1424)

Fesih, borçlar hukukunda sözleşmenin ve dolayısıyla borç ilişkisinin sona ermesini sağlayan bir kurum olup, bozucu yenilik doğurucu bir hak olarak tek taraflı irade beyanının karşı tarafa ulaşmasıyla hukuk aleminde değişikliğe yol açar. Öyle ki, feshedildiği taraflarca beyan edilmiş olan sözleşme, beyanın karşı tarafa ulaşmasıyla geri döndürülemez şekilde ortadan kalkar. (EREN, Fikret, Borçlar Hukuku Genel Hükümler; Legem Yayınevi, 2023, Ankara, s.1424)  
 Söz konusu feshin haklı olup olmadığından bağımsız olarak, daha önce akdedilmiş olan sözleşme bu şekilde ortadan kalkar. Haksız bir feshin, feshedeni tazmin sorumluluğu altında bırakacağı ve bunun ayrı bir uyuşmazlığa konu olabileceği ise açıktır. Bu şekilde sona eren bir sözleşmenin yeniden canlandırılması mümkün olmayıp, yüklenici ile yeni bir sözleşme akdedilebilmesinin yegane yolu, kamu ihale mevzuatı kapsamında ve usulüne uygun olarak tertip edilecek yeni bir ihaledir. 
Dosyanın incelenmesinden, 14/04/2022 tarihinde gerçekleştirilen ihalenin akabinde, 09/05/2022 tarihinde davacı şirket ile ihaleyi tertip eden idare arasında 2 (iki) yıl süreli bir hizmet alımı sözleşmesinin akdedildiği, ancak davacı şirketin 01/02/2023 tarihinde noter aracılığıyla gönderdiği yazı ile, 2022 yılının Eylül ve Ekim aylarına ait hakedişlerinin zamanınında ödenmediği, bu şekilde idarenin temerrüde düştüğünden bahisle sözleşmenin feshedildiği anlaşılmaktadır.
Bu durumda, taraflar arasında 09/05/2022 tarihinde akdedilen sözleşmenin 01/02/2023 tarihli fesih iradesinin idareye ulaştığı anda sona ereceği, idarenin yahut yüklenicinin tek taraflı olarak sözleşmeyi fesih iradesini karşı tarafa ilettiği durumlarda, diğer tarafın tekrar sözleşmenin feshine yönelik bir işlem yapmasının mümkün olmadığı, dolayısıyla, sona ermiş ve hukuk aleminden silinmiş bir sözleşmenin icrası hukuken mümkün olmadığından, sözleşmede belirtilen yükümlülüklere uygun davranmaya davet niteliğindeki bir ihtarın da batıl ve anlamsız kalacağının açık olduğu, öte yandan, sözleşmenin feshine yönelik irade beyanı ve çalışanların iş sahasından çekilmesi sebebiyle davacının işi gerçekleştirme iradesinin de bulunmadığı dikkate alındığında, 4375 sayılı Kanun'un 20/a maddesinde belirtilen en az 10 (on) gün süreli ihtar yapılmasını gerektiren şartların oluşmadığı anlaşıldığından, davalı idarenin 10 (on) gün süreli ihtar yapmaksızın doğrudan tesis ettiği dava konusu yasaklama işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Bu itibarla, dava konusu işlemin iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Davalıların temyiz istemlerinin kabulüne;

Bu itibarla, dava konusu işlemin iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Davalıların temyiz istemlerinin kabulüne;
	2. Dava konusu işlemin yukarıda özetlenen gerekçeyle iptaline ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...  sayılı kararının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 02/05/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/7870, Karar No: 2024/2539, Tarih: 02.05.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/7870
Karar No : 2024/2539
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: … Vergi Dairesi Müdürlüğü
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI)	: … Sanayi Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ	: Av. …
İSTEMİN	KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporunu done alan takdir komisyonu kararı uyarınca 2016 ve 2017 yılları için re'sen üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile aynı yılların tüm dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: Davacı hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunda yer alan saptamalardan, gerçek bir emtia teslimine dayanmayan fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği sonucuna varıldığından yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı ve  ve yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği, öte yandan, davacı tarafından daha önce beyan edilerek tahakkuk ettirilmiş bulunan geçici vergi ve kurumlar vergisinin, sahte fatura düzenleme faaliyeti nedeniyle hesaplanan vergiden düşülmesi mükerrer vergilendirmeyi önleyeceği gibi hakkaniyete de uygun düşeceği, dava konusu olayda ise bu husus göz ardı edilerek yapılan tarhiyatın, beyan üzerine tahakkuk ettirilen vergilere ilişkin kısmının mükerrer olduğu gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ve geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası azaltılmış, geçici vergi kaldırılmış, geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası bir kata indirilmiştir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI       :  Dava konusu cezalı verginin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	…NİN	DÜŞÜNCESİ			: Temyiz isteminin üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ve geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının daha önceden beyan üzerine tahakkuk ettirilen vergiden kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrası yönünden kabulü ile değinilen hüküm fıkrasının bozulması, kalan kısım yönünden ise istemin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	…NİN	DÜŞÜNCESİ			: Temyiz isteminin üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ve geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının daha önceden beyan üzerine tahakkuk ettirilen vergiden kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrası yönünden kabulü ile değinilen hüküm fıkrasının bozulması, kalan kısım yönünden ise istemin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
	Davacı şirketin 2016 ve 2017 yıllarına ilişkin işlemlerinin incelenmesi sonucu tanzim edilen vergi tekniği raporunda, komisyon karşılığında sahte  fatura düzenlediği ve bu yolla elde ettiği kazancını beyan dışı bıraktığının  tespit edilmesi üzerine Danıştay’ın yerleşik hale gelen kararları uyarınca %2 oranından hareketle hesaplanan komisyon gelirinin dönem matrahına ilave edilmesi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre adına dava konusu tarhiyatın yapıldığı anlaşılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinin (B) fıkrasında; vergilendirmede, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, gerçek mahiyetin, yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia edene ait olduğu düzenlenmiş, 30. maddesinde; resen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları  tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlanmış, maddenin vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitinin mümkün olmadığı halleri düzenleyen bentleri arasında sayılan defter kayıtları ve bunlarla ilgili vesikaların, vergi matrahının doğru ve kesin olarak tespitine imkan vermeyecek derecede noksan, usulsüz ve karışık olması dolayısıyla ihticaca salih bulunmaması ve de tutulması zorunlu olan defterlerin ve verilen beyannamelerin gerçek durumu yansıtmadığına dair delil bulunması halleri re'sen tarh sebebi olarak öngörülmüş, aynı Kanunun 134. maddesinde ise, vergi incelemesinden maksadın ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunun araştırılması, saptanması ve sağlanması olduğu kurala bağlanmıştır. 
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının; geçici vergi ile geçici verginin bir katı tutarını aşan vergi ziyaı cezasına ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının; geçici vergi ile geçici verginin bir katı tutarını aşan vergi ziyaı cezasına ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.
	Mükellefler adına tarh edilecek vergilerin kesinleşmesi halinde daha önce beyan edilerek tahakkuk eden vergilerin; terkin edilmesi, ödenmiş olması halinde ise tarh edilerek ödenmesi gereken vergiden mahsup edilmesi gerektiğinin tabii olduğu dikkate alındığında, davacı tarafından tarhiyat öncesinde beyan edilip tahakkuk eden verginin, tarh matrahı üzerinden hesaplanan dava konusu vergiden mahsup edilmemiş olmasının mükerrer vergilendirmeye yol açtığından söz edilemeyeceğinden, Vergi Dava Dairesi kararının, üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ve geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının, beyan üzerine tahakkuk ettirilen vergilere isabet eden kısmına yönelik hüküm fıkrasında hukuka uygunluk görülmediğinden kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.
KARAR SONUCU :
           Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin kısmen reddine,
2.  Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; geçici vergi  ile geçici verginin bir katı tutarını aşan vergi ziyaı cezasına ilişkin hüküm fıkralarının  ONANMASINA,
3. Temyiz isteminin kısmen kabulüne,
4.  Kararın; üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının, daha önce beyan üzerine tahakkuk ettirilen vergilere isabet eden kısmına ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA, 02/05/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/590, Karar No: 2024/2511, Tarih: 02.05.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2022/590
Karar No : 2024/2511
TEMYİZ EDENLER	:1-(DAVALI) … Vergi Dairesi Başkanlığı
		VEKİLİ: Av. …
	  2-(DAVACI) …  Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
	  VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN	KONUSU:… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin  … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2014 yılının  Nisan, Mayıs ve  Haziran dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin mükellefiyet kaydının re'sen terkin edilmesi öncesi yapılan yoklamaların yanlış adreste gerçekleştirildiği,  yasal defter ve belgelerinin ibrazı için davacı şirketin bilinen iş yeri adresine tebliğe çıkarılmadan doğrudan şirket yetkilisinin ikametgah adresinde oğluna yapılan tebligatın usule uygun olmadığı dolayısıyla ibraz yükümlülüğünün yerine getirilmediğinden bahsedilemeyeceği gerekçesiyle  dava konusu vergi  ve cezalar kaldırılmıştır. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İncelemeye ibraz edilmeyen ancak dava dilekçesinde ibraz edilebileceği belirtilen 2014 yılına ilişkin yasal defter ve belgelerin Mahkemelerince verilen ara kararıyla dosyaya ibrazı sağlanarak davalı idareye incelettirilmesi sonucunda hazırlanan görüş ve öneri raporunda, davacının,  ... Nakliye Petrol İnşaat Malzemeleri Hafriyat ve Ormancılık Sanayi Limited Şirketinden alarak kayıtlarına intikal ettirdiği faturaların sahte olduğu belirtilerek bu mükellef tarafından düzenlenen faturalardan kaynaklanan katma değer vergisi indirimlerinin reddinin önerildiği, söz konusu mükellef hakkındaki saptamalar, düzenlediği faturaların gerçek bir emtia teslimi ve hizmet ifasına dayanmadığını gösterdiğinden tarhiyatın, bu mükelleften alınan faturalardan kaynaklanan kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı, eleştiri konusu yapılmayan mükelleflerden alınan faturalardan kaynaklanan kısmında ise hukuka uygunluk görülmediği, defter ve belgeler ibraz edilmediğinden  kesilen  özel usulsüzlük cezasının ise hukuka uygun olduğu gerekçesiyle tarhiyat azaltılmış, özel usulsüzlük cezası yönünden ise dava reddedilmiştir.
TEMYİZ	EDENLERİN	İDDİALARI:  
	 Davalı idare tarafından,  defter ve belge isteme yazısının tebliği hukuka uygun olduğu, defter ve belgelerin ara kararı ile ibrazının istenilmesinin dayanağının bulunmadığı  ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının  bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ	EDENLERİN	İDDİALARI:  
	 Davalı idare tarafından,  defter ve belge isteme yazısının tebliği hukuka uygun olduğu, defter ve belgelerin ara kararı ile ibrazının istenilmesinin dayanağının bulunmadığı  ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının  bozulması istenilmektedir.
	Davacı tarafında, adı geçen şirketten alımların gerçek olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının  bozulması istenilmektedir. 
TARAFLARIN	SAVUNMALARI	:  Taraflarca savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ…'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	Davacı şirket adına yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle  katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle dava konusu tarhiyatın yapıldığı ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi uyarınca özel usulsüzlük cezasının kesildiği anlaşılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:	
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 253. maddesinde, bu Kanun'a göre defter tutmak mecburiyetinde olanların, tuttukları defterlerle üçüncü kısımda yazılı vesikaları ilgili bulundukları yılı izleyen takvim yılından başlayarak beş yıl süre ile muhafaza etmek; 256. maddesinde ise, mükelleflerin muhafaza etmek zorunda oldukları her türlü defter, belge ve kayıtları muhafaza süresi içinde yetkili makam ve memurların talebi üzerine ibraz ve inceleme için arz etmek zorunda oldukları hükmüne yer verilmiştir.
Sözü edilen Kanun'un "Ceza Hükümleri" başlıklı Dördüncü Kitabı'nın Birinci  Kısmında genel esaslar; "Vergi Cezaları" başlıklı İkinci Kısmının Birinci Bölümünde vergi ziyaı cezası, İkinci Bölümünde usulsüzlük, Üçüncü Bölümünde ise kaçakçılık suçları ve cezalarına değinilmiş, suç ve cezalara ilişkin genel esaslara dair hükümlerinden 331. maddesinde, vergi kanunları hükümlerine aykırı hareket edenlerin, bu kitapta yazılı vergi cezaları (vergi ziyaı cezası ve usulsüzlük cezaları) ve diğer cezalar ile cezalandırılacakları, 336. maddesinde, cezayı istilzam eden tek bir fiil ile vergi ziyaı ve usulsüzlük birlikte işlenmiş olursa bunlara ait cezalardan sadece miktar itibariyle en ağırının kesileceği, 353. maddesinde, bu maddede yazılı usulsüzlükler sonucunda vergi ziyaı da meydana geldiği takdirde bu ziyaın gerektirdiği vergi cezalarının ayrıca kesileceği ve bu cezalar hakkında 336. madde hükmünün uygulanmayacağı, mükerrer 355. maddesinin 1. fıkrasının 21/03/2018 tarih ve 7103 sayılı Kanun'un 13. maddesiyle değişiklikten önceki halinde, bu Kanun'un 86, 148, 149, 150, 256 ve 257. maddelerinde yer alan zorunluluklar ile mükerrer 257. madde uyarınca getirilen zorunluluklara uymayanlara maddede üç bent halinde sayılan  özel usulsüzlük cezalarının kesileceği kural altına alınmıştır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: