muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/2894, Karar No: 2024/2978, Tarih: 21.05.2024

Burada "kamu düzeninden olan yetki meselesinin" sınırları belirlenirken; imza devri müessesesinin hukuki niteliği ile hangi yetkilerin imza devrine konu olabileceği ve son olarak da imza devri ile yetki devrinin süreç ve sonuç itibariyle farklılıklarının neler olduğunun da açıklığa kavuşturulması önem arz etmektedir. 
İmza devri de, yetki devri gibi idari teşkilat içinde yer alan makamların kamu hizmetinin etkin biçimde sağlanması ve bir an önce muhataplarına ulaşması adına bulunmuş bir müessese olup; imza devri, işlemi imza etme noktasında yetkili makamın kendisinin kullanması gereken bu yetkini aynı hiyerarşi içerisinde bir alt makamdaki kamu görevlisine devretmesidir. İmza devri, tıpkı yetki devri gibi istisnai niteliği haiz bir uygulama olup; imza yetkisinin devrinin en belirgin özelliği; bazı konularda idari işlemin, asıl yetkili kişinin iradesi ile aynı yönde fakat farklı bir görevli tarafından da imzalanabilmesidir. 
 Bir başka anlatımla; İmza devrinde, işlemi tesis etme noktasında irade açıklamaya yetkili makamın yetkisinde değişiklik olmamakta, sadece işlemi imzalama yetkisi bir başkasına geçmektedir. Burada, İmza devri ile bir kamu görevlisi, devredilen yetkiyi, mevzuatla kendisine bu yetkinin verildiği kişi veya makam adına kullanır. Kısacası, imza devrinde, kendisine devir yapılan kişi, devredenin  iradesiyle ve onunla eş değerde imza etme yetkisine haizdir. Bunun doğal sonucu olarak da; sorumluluk ve karar alma yetkisi devredende kalacaktır. Ayrıca,  imza yetkisini devreden üst gerekli gördüğü takdirde işlemi bizzat kendisi de imzalayabilecektir. 
Yetki devri ve İmza devri karşılaştırıldığında ise; yetki devrinde işlemin yetkiyi devralan makam tarafından tesis edilmesi, bir başka anlatımla işlem tesis etme ya da etmeme  iradesinin ve bu irade sonucu doğacak hukuki sorumluluğun, yetkinin devredildiği makamda olduğu kabul edilirken, imza devrinde , işlem tesisinde imza devrinin yapıldığı makam üzerinde karar alma güç ve iradesi bulunmayıp sadece işlemin imza edilmesi fonksiyonu söz konusu olduğundan imzalanan işlemin yine asıl iradeyi açıklayan ve imza devrinde bulunan üste ait olduğu kabul edilmektedir.	
Buraya kadar yapılan açıklamalar ışığında; mevzuatla açıkça  "valilik" makamına verilen  özel barınma hizmeti veren kurumlarda görev alan personelin çalışma izni onayının iptal edilerek görevine son verme yetkisinin imza devrine konu olmayacağı görülmektedir. 
 Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Merkezi idare" başlıklı 126. maddesinde; Türkiye'nin, merkezi idare kuruluşu bakımından, coğrafya durumuna, ekonomik şartlara ve kamu hizmetlerinin gereklerine göre, illere; iller de diğer kademeli bölümlere ayırıldığı;  illerin de idaresi yetki genişliği esasına dayandığı hüküm altına alınmıştır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Merkezi idare" başlıklı 126. maddesinde; Türkiye'nin, merkezi idare kuruluşu bakımından, coğrafya durumuna, ekonomik şartlara ve kamu hizmetlerinin gereklerine göre, illere; iller de diğer kademeli bölümlere ayırıldığı;  illerin de idaresi yetki genişliği esasına dayandığı hüküm altına alınmıştır.
	 5542 sayılı Kanun'un 9. maddesinde yer alan; "Vali, ilde Cumhurbaşkanının temsilcisi ve idari yürütme vasıtasıdır. Valiler, ilin genel idaresinden Cumhurbaşkanına karşı sorumludur. Cumhurbaşkanı yardımcıları ve bakanlar, görevlerine ait işleri için valilere re'sen emir ve talimat verirler." kuralından hareketle; il genel idaresinin, Cumhurbaşkanının atadığı valinin otorite ve sorumluluğu altında olduğu, ilin yetki genişliği esasına göre yönetilmesi nedeniyle, Valinin Devleti temsil ettiği ve onun adına kural olarak, her türlü idari işlem ve eylemleri yapabileceği,  Valinin, ilde Cumhurbaşkanının temsilcisi sıfatıyla, bunların idari ve siyasi yürütme vasıtası olduğu, bir başka anlatımla verdikleri emir ve kararların uygulanmasını sağladığı, valinin merkezi idare teşkilatının en büyük ve en yetkili ajanı olduğu, adli ve askeri örgütler dışında, ilde yer alan bütün Devlet ve kamu kurumları teşkilatının başı ve yetkilisi olduğu, bu bakımdan, ilin genel yönetiminden ve gidişinden Cumhurbaşkanına ve bakanlara karşı sorumlu olduğu, dolayısıyla valinin, söz konusu teşkilat ve personeli üzerinde bir iç düzenleme ve denetleme yetkisine ve hiyerarşi gücüne sahip olduğu anlaşılmaktadır.   
	Burada, valilik makamının görev ve yetki alanına giren iş ve işlemleri tesis etme yetkisine ilişkin hizmet alanının düzenlendiği Kanun'da, bu yetkinin usulune uygun bir şekilde devredilebileceğine ilişkin hüküm varsa bu hüküm çerçevesinde; hüküm  bulunmuyor ise; il idari teşkilatının genel Kanunu'nu niteliğinde olan 5442 sayılı İl İdaresi Kanunu'nun 9. maddesinin 1. fıkrasının (B) bendinde yer alan genel hüküm çerçevesinde, sadece hesabata ve teknik hususlara ilişkin konularda il idare şube başkanlarına imza devri müessesesiyle  yetkinin devri mümkün olacağının kabulü gerekmektedir.
	 Bir başka anlatımla; özel Kanun'da devire yönelik düzenlemenin bulunmadığı hallerde, genel Kanun niteliği haiz 5542 sayılı Kanun, devrin konu bakımından sınırını açıkça çizdiğinden, bu konular dışındaki yetkilerin devri mümkün olmayıp; aynı düzenleme, devredilecek makamı da açıkça belirlediğinden, -mefhum-i muhalefetinden- yetkinin hangi makamlara devredilemeyeceğini de belirlemektedir. 
	Öte yandan; hangi iş ve işlemlerin teknik ve hesabata ilişkin olduğu hususunun, mevcutta var olan bir imza devrinin hukuken geçerliliği yönünden ayrıca yapılacak hukuki inceleme neticesinde belirleneceği açıktır.

Öte yandan; hangi iş ve işlemlerin teknik ve hesabata ilişkin olduğu hususunun, mevcutta var olan bir imza devrinin hukuken geçerliliği yönünden ayrıca yapılacak hukuki inceleme neticesinde belirleneceği açıktır. 
	Kısacası; dava konusu işlem yönünden, açıkça işlem tesis etmeye yetkili kılanan "valilik" makamının bu yetkisini -5661 sayılı Yüksek Öğrenim Öğrenci Yurtları ve Aşevleri Hakkındaki Kanuna Ek Kanun'da açık hüküm bulunmaması nedeniyle- kaymakamlığa ve il milli eğitim müdürüne hiçbir şekilde devredemeyeceği; -5542 sayılı Kanun'un 9. maddesinde yer alan düzenleme nedeniyle- il idare şube başkanlıklarına imza devriyle devredilebilecek hususlar dikkate alındığında; söz konusu çalışma izni verme yetkisi teknik ve hesabata ilişkin hususlar kapsamında olmadığından, il milli eğitim müdürüne veya kaymakama da bu yetkinin devrinin mümkün olmayacağı sonucuna ulaşılmıştır.
	Bu durumda;  temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının davacı hakkındaki idari karara ilişkin kısmının yetki yönünden hukuka aykırı olduğu görüldüğünden Mahkeme kararının ilgili kısmının yukarıda yer alan gerekçe ile bozulması gerektiği görüşüyle çoğunluk kararının ilgili kısmına gerekçe yönünden katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2024/710, Karar No: 2024/2567, Tarih: 21.05.2024

"İçtihat Metni"
           T.C.
D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE
Esas  No : 2024/710
Karar No : 2024/2567                                                                   
TEMYİZ EDENLER (DAVALILAR): 1- ... Bakanlığı                                           
VEKİLLERİ	: Hukuk Müşaviri ...,    Hukuk Müşaviri Av. ...
 2- ... Valiliği	                                                 
VEKİLİ	: Av. ...
 
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
 
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin  ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ  :
Dava konusu istem: ... Devlet Hastanesinde nöroloji uzmanı olarak görev yapan davacının, 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun Ek 17. maddesi kapsamında 65 yaşından sonra çalışma talebiyle yaptığı başvurunun uygun görülmeyerek, 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu'nun 40. maddesine göre 02/01/2023 tarihinden itibaren yaş haddi nedeniyle emekliliğe sevk edilmesine ilişkin Sağlık Bakanlığı Yönetim Hizmetleri Genel Müdürlüğünün ... tarih ve E... sayılı  işleminin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararıyla; davacının yaş haddini tamamladıktan sonra görevine devam edebilmesi konusunda mevzuatın idareye geniş bir taktir yetkisi tanıdığı açık olup, bu bağlamda, davacının yapmış olduğu başvuru üzerine görev yapmakta olduğu hastane yönetimi tarafından bildirilen olumsuz görüş yazısında, en fazla şikayette bulunulan hekimlerden olduğu, beyaz kod kullanımı noktasında da benzer yönde tespitlerin olduğu ve hastane idaresi ile zaman zaman husumet yaşadığı yönündeki ifadenin yer aldığı, bu gerekçelerin davacının hizmetinden memnun olunmadığı hususunu vurguladığı, bu konuda var olan geniş takdir yetkisinin kullanımı konusunda yeterli, meşru ve makul olarak değerlendirilebileceği, bunun aksine, davalı idarenin mevzuatın tanıdığı takdir yetkisini kamu yararı ve hizmet gerekleri dışında kullandığı yönünde bir tespitte de bulunulamadığı anlaşıldığından, bu haliyle, davalı idarenin takdir yetkisine dayanarak tesis etmiş olduğu dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ....  Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; davacı hakkında görev yaptığı ... Devlet Hastanesi Başhekimi tarafından ... İl Sağlık Müdürlüğüne bildirilen görüş yazısında; davacı hakkında "ilgili hekim 2022 yılında en fazla hakkında şikayette bulunulan hekimdir. Hekim adına gelen şikayet başvurularının içerikleri incelendiğinde, daha çok hasta ya da hasta yakınına hakaret, iletişim bozukluğu, sözlü tartışma v.b. konulardır. Uzman doktor ... aynı zamanda 2022 yılında en çok beyaz kod veren hekim olup, hastanemizde verilen 47 beyaz kodun 12 tanesi bu hekime aittir. Ayrıca hastane idaresi ile zaman zaman husumet yaşanmış olup idarecilere hakaretten dolayı hakkında disiplin cezası da mevcuttur. Ayrıca idarenin yapmış olduğu işlemlere karşı idari yargıda açılmış ve aleyhinde sonuçlanmış dava da vardır. Tarafımızca göreve devam ettirilmemesi kanaati mevcuttur." şeklindeki gerekçeler ile idarece davacının göreve devam etmesinin uygun görülmediği anlaşılmakta ise de, İdare Mahkemesi ara kararlarına istinaden dava dosyasına sunulan bilgi ve belgelerden; davacı hakkındaki disiplin cezalarının bir tanesinin 2014, bir diğerinin ise 2020 yılına ait olduğu, davacının 65 yaşını doldurduktan sonraki yıllarda da dava konusu işlem tarihine kadar görev süresinin uzatılmasına olur verildiği dikkate alındığında, son bir yıl içerisinde davacının almış olduğu bir disiplin cezasının bulunmadığı, diğer taraftan hekimin şikayet edilmesinin vatandaşlara tanınan yasal bir hak olduğu, bu şikayetlerin mahiyetinin ciddi olması halinde bunun yaptırımının olması gerektiği, bu haliyle davacı hakkında devam eden bir disiplin soruşturmasının bulunmadığı, yine beyaz kod uygulamasının çok sayıda kullanılması hususun ise davacının kusurlu olduğu anlamına gelmeyeceği, her gün çok sayıda sağlık çalışanlarına söz ya da fiziksel şiddet olaylarının yaşanmakta olduğunun bir gerçek olduğu, yine bu hususa ilişkin olarak da davacı hakkında tesis edilen bir disiplin işleminin bulunmadığı, diğer taraftan davacının 2022 yılında çok sayıda hastaya poliklinik hizmeti verdiği, davacının hizmeti sunma konusunda yetersiz, başarısız olduğu, hizmeti aksattığı, çalışma barışını bozan davranışlarda bulunduğu yolunda bir tespitin bulunmadığı anlaşılmakta olup, buna göre 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'na 694 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 85. maddesi ile eklenen Ek 17. maddesi kapsamında 65 yaşından sonra çalışma talebiyle yaptığı ... (sehven ... yazılmıştır) tarihli başvurunun reddine ve yaş haddi nedeniyle emekli edilmesine ilişkin işlemde kamu yararına, hizmet gereklerine ve hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulüne, İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI    : Davalı Sağlık Bakanlığı tarafından; 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun Ek 17. maddesnde, Sağlık Bakanlığı ve bağlı kuruluşlarına ait sağlık kurum ve kuruluşlarında görev yapan tabip ve uzman tabipler ile 5258 sayılı Aile Hekimliği Kanunu hükümlerine göre istihdam edilen aile hekimlerinin, her yıl Bakanlıkça uygun görülmek şartıyla yetmiş iki yaşına kadar çalışabileceklerinin öngörüldüğü, bu hükme göre söz konusu unvanlarda yetmiş iki yaşına kadar çalışılabilmesi için mevzuatta aranılan şartların sağlanması ve buna ilaveten Bakanlıkça uygun görülmesi gerektiği, ... Devlet Hastanesinde Nöroloji Uzmanı olarak görev yapmakta iken emeklilik sonrası çalışma talebinde bulunan davacının müracaatının, ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde Bakanlıkça değerlendirilerek  sağlık hizmetlerinin etkin ve verimli bir şekilde yürütülmesini temin bakımından davacının emeklilik sonrası çalışmasının uygun görülmediği ve 02/01/2023 tarihinden itibaren yaş haddi sebebiyle emekliye sevkine karar verildiği, davacının talebinin reddine ilişkin tesis olunan dava konusu işlemde hukuka aykırı bir husus bulunmadığı belirtilerek, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.   
Davalı ... Valiliği tarafından; davacının sürekli hastalara hakaret ederek kötü muamelede bulunduğu ve hastalar ile iletişim problemi yaşayarak sürekli mahkemelik olması sebebiyle, mevzuatta belirlenen usul ve esaslara dayalı ve tamamen hukuka uygun olarak tesis edilen dava konusu işlemde yetki, şekil, sebep, konu ve maksat unsurları bakımından hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMAS  : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ:...
 DÜŞÜNCESİ	: Temyiz istemlerinin kabulü ile Bölge  İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, işin gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE  :
MADDİ OLAY : 
... Devlet Hastanesinde nöroloji uzmanı olarak görev yapan davacının, 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun Ek 17. maddesi kapsamında 65 yaşından sonra çalışma talebiyle yaptığı başvurunun uygun görülmeyerek, 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu'nun 40. maddesine göre 02/01/2023 tarihinden itibaren yaş haddi nedeniyle emekliliğe sevk edilmesine ilişkin Sağlık Bakanlığı Yönetim Hizmetleri Genel Müdürlüğünün ... tarih ve E... sayılı  işleminin iptali istemiyle temyizen incelenmekte olan dava açılmıştır. 
İLGİLİ MEVZUAT:
5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu'nun 40. maddesinin birinci fıkrasında; ''İştirakçilerin görevleri ile ilişiklerinin kesilmesini gerektiren yaş haddi 65 yaşını doldurdukları tarihtir.'' hükmü yer almıştır.

İLGİLİ MEVZUAT:
5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu'nun 40. maddesinin birinci fıkrasında; ''İştirakçilerin görevleri ile ilişiklerinin kesilmesini gerektiren yaş haddi 65 yaşını doldurdukları tarihtir.'' hükmü yer almıştır.
3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'na 694 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 85. maddesiyle eklenen Ek 17.maddesinde; ''Sağlık Bakanlığı ve bağlı kuruluşlarına ait sağlık kurum ve kuruluşlarında görev yapan tabip ve uzman tabipler ile 24/11/2004 tarihli ve 5258 sayılı Aile Hekimliği Kanunu hükümlerine göre istihdam edilen aile hekimleri, her yıl Bakanlıkça uygun görülmek şartıyla yetmişiki yaşına kadar çalışabilir.'' hükmüne yer verilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Yukarıda açık metinlerine yer verilen mevzuat hükümleri bir bütün halinde değerlendirildiğinde, tabip ve uzman tabipler ile 24/11/2004 tarihli ve 5258 sayılı Aile Hekimliği Kanunu hükümlerine göre istihdam edilen aile hekimlerinin her yıl  Bakanlıkça uygun görülmek şartıyla yetmişiki yaşına kadar çalışabileceğinin hükme bağlandığı, madde hükmüyle Bakanlığa takdir yetkisinin tanındığı, davacının 2022 yılında vatandaş tarafından  en çok şikayet edilen hekim olduğu, şikayet başvurularının içerikleri incelendiğinde, daha çok hasta ya da hasta yakınına hakaret, iletişim bozukluğu ve sözlü tartışma ve benzeri konular olduğunun belirtildiği, aynı zamanda 2022 yılında en fazla beyaz kod veren hekim olup, verilen 47 beyaz kodun 12 tanesinin davacıya ait olduğu, ayrıca hastane idaresi ile zaman zaman husumet yaşadığı, idarecilere hakaretten dolayı hakkında verilmiş disiplin cezasının da mevcut olduğu, anılan hususlar kapsamında  görev yaptığı ... Devlet Hastanesince davacının göreve devam ettirilmemesi kanaatinin mevcut olduğunu ortaya koyan evrakların da  dava dosyasına eklenmiş olduğu; davacı tarafından ise takdir yetkisinin hukuka uygun kullanılmadığı noktasında somut bir bilgi ve belgenin sunulmadığı göz önüne alındığında, davacı hakkında tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Bu itibarla, davanın reddi yönündeki  İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü, İdare Mahkemesi kararının kaldırılması ve dava konusu işlemin iptali yolundaki temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan davalı idarelerin temyiz istemlerinin kabulüne,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü, İdare Mahkemesi kararının kaldırılması ve dava konusu işlemin iptali yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesine gönderilmesine, kesin olarak, 21/05/2024 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/430, Karar No: 2024/2325, Tarih: 21.05.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
    D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas  No:2023/430
Karar No:2024/2325
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...  Doğalgaz Dağıtım Sanayi ve Ticaret A.Ş. 
VEKİLLERİ	: Av. ... Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Kurumu  
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
	Dava konusu istem: Dağıtım lisansı sahibi davacı şirkete, dağıtım şebekesinde çalışma koşullarının gerektirdiği mesleki eğitimi almış yeterli sayıda personel görevlendirmediğinden bahisle 4646 sayılı Doğal Gaz Piyasası Kanunu'nun 9. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca 957.406,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali ve söz konusu cezanın ödenilen kısmının ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istenilmiştir.
	İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; 13/12/2020 tarihinde Uşak şehrini besleyen tek doğal gaz hattı olan davacı dağıtım şirketine ait çelik borunun hasar görmesi nedeniyle gazsız kalan dağıtım şebekesinin gazlanarak abonelere doğal gaz temininin yeniden sağlanması çalışmaları sırasında 14-15 Aralık tarihlerinde üç farklı adreste doğal gaz kaynaklı patlama meydana geldiği, söz konusu olaylar ile alakalı olarak davalı idare ve dağıtım şirketlerinin yatırımlarını inceleme ve raporlama hususunda yetkilendirilmiş dava dışı ... firmasının yetkilileri tarafından 13-17 Aralık tarihleri arasında yerinde yapılan inceleme ve denetim neticesinde, davalı idare tarafından 24/12/2020 tarihli "İnceleme ve Seyahat Raporu" ve ... firması tarafından ... sayılı "Durum Tespit Raporu"nun düzenlendiği, anılan raporlar kapsamında davalı idarece soruşturma başlatıldığı ve yapılan soruşturma sonucunda davacı şirket hakkında 14/12/2020 tarihinde meydana gelen 1. patlama ile alakalı olarak dağıtım şebekesinde çalışma koşullarının gerektirdiği mesleki eğitimi almış yeterli sayıda personel görevlendirilmediğinden bahisle dava konusu Kurul kararının tesis edildiği;

14/12/2020 tarihinde ... Mahallesi, ... Sokak, No:... .../... adresinde meydana gelen patlamanın, kombide sıkışan doğal gazın ev sahibi ve usta tarafından giderilmeye çalışılmasından kaynaklandığı, doğal gaz kesintisinin akabinde gaz arzı sağlandıktan sonra meydana gelen bu ve diğer iki patlama ile alakalı olarak Uşak Cumhuriyet Başsavcılığı'nca yürütülen soruşturmalarda, söz konusu patlamalarda ikamet sahipleri dışında başka kurum veya kuruluşlara kusur atfedilemeyeceğine dair alınan bilirkişi raporu uyarınca meydana gelen patlamalarda davacı dağıtım şirketine yönelik kusur tespiti yapılamadığından bahisle kamu adına kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği, 14/12/2020 tarihinde meydana gelen 1. patlama ile davacı şirkete isnat edilen dağıtım şebekesinde çalışma koşullarının gerektirdiği mesleki eğitimi almış yeterli sayıda personel görevlendirilmemesi fiili arasında bir illiyet, neden sonuç bağı kurulamadığı, davalı idarece düzenlenen 24/12/2020 tarihli "İnceleme ve Seyahat Raporu" ve ... firmasınca düzenlenen ... sayılı "Durum Tespit Raporu"nda da 14/12/2020 tarihinde meydana gelen 1. patlamanın davacı şirketin çalışma koşullarının gerektirdiği mesleki eğitimi almış yeterli sayıda personel görevlendirmediğinden bahisle meydana geldiğine dair herhangi bir tespite yer verilmediği anlaşıldığından, dava konusu Kurul kararında hukuka uygunluk bulunmadığı, davaya konu işlem hukuka aykırı bulunduğundan, davacı şirketin dava konusu işlem nedeniyle davalı idareye ödediği 957.406,00-TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacı şirkete ödenmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
	Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline, 957.406,00-TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline, 957.406,00-TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
	Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Ankara Bölge İdare Mahkemesi 8. İdari Dava Dairesi'nce; davacı şirkete isnat edilen "dağıtım şebekesinde çalışma koşullarının gerektirdiği mesleki eğitimi almış yeterli sayıda personel görevlendirilmemesi" fiili nedeniyle uygulanan dava konusu idari yaptırım kararının, doğal gaz piyasası mevzuatı kapsamında ihlal teşkil edip etmediğine yönelik yapılan yargısal denetime esas alınan ilkelerin, sözü edilen patlamalara yönelik davacı şirketin "etkin bildirim yapmaması" fiilinden dolayı Uşak Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen 18/11/2021 tarih ve 2020/16555 soruşturma numaralı dosyasında ceza yargılaması yapılması gerekliliğini sağlayan yasal koşullar ve esas alınan ilkelerden farklı olduğu, ceza yaptırımları, ceza kanunlarında suç olarak öngörülen ihlâllerin yaptırımı olarak ceza yargılaması sonucunda verilebilen kararlar iken idari yaptırımların yasaların açıkça yetki verdiği ve yasaklamadığı durumlarda, araya yargı kararı girmeden idarenin bir işlemi ile idare hukukuna özgü usullerle verdiği kararlar olduğu, cezai yönden yaptırımı gerektirmeyen bir olayın kamu yararı gözetilerek idari işleme konu edilebilmesinin mümkün olduğu, ceza yargılamasında irdelenen ihlâle konu eylem ile idari yaptırım kararı sırasında irdelenen idari düzeni ihlâl edici eylem, birbiriyle örtüşen, aynı şekilde tanımlanan eylemler ve aynı nitelikte ihlâller olmadığından, ceza yargılaması sonucu verilen kararın idari yaptırıma ilişkin karar yönünden bağlayıcılığının bulunmadığı, dolayısıyla somut olayda, Uşak Cumhuriyet Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığı yolunda verilen karar dayanak alınmak suretiyle dava konusu işlemin iptaline ve 957.406,00-TL'nin ödeme tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine ilişkin İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmadığı;