muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/2909, Karar No: 2024/1495, Tarih: 04.03.2024

Bu durumda, davacı Oda tarafından her ne kadar taşınmaz için yapı ruhsatı verilmesi üzerine, bu işleme karşı yasal süresi içinde açılan iş bu davada ruhsat ile birlikte dayanağı imar planları da davaya konu edilmiş ise de; uygulama işlemi üzerine, dayanağı düzenleyici işlemin dava konusu edilebilmesi için, öncelikle davacının uygulama işleminin iptalini istemekte menfaatinin, diğer bir ifade ile dava açma ehliyetinin bulunması gerektiği açıktır.
Bu itibarla, dava konusu yapı ruhsatına karşı dava açma ehliyeti bulunmayan davacı bakımından, söz konusu uygulama işleminin imar planına karşı dava açma süresini canlandırması mümkün olmadığından, 1/1000 ölçekli uygulama imar planı ile 1/5000 ölçekli nazım imar planına askı süresi içinde itiraz etmeyen davacı Oda tarafından, 2577 sayılı Kanunun 7. maddesi uyarınca imar planının son ilan tarihini izleyen günden itibaren 60 gün içinde dava açılması gerekmekte iken, bu tarihten sonra 22.03.2016 tarihinde açılan iş bu davada imar planları yönünden süre aşımı bulunduğu sonucuna varılmaktadır.
Bu durumda, davanın yapı ruhsatına ilişkin kısmının ehliyet yönünden, imar planlarına ilişkin kısmının ise süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekmekte iken, işin esası incelenerek davanın reddi yolunda verilen İdare Mahkemesi kararında sonucu itibarıyla  isabetsizlik görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.  Davacının temyiz isteminin reddine,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Mahkeme kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 50. maddesi uyarınca, bu onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de anılan Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece Mahkemesine gönderilmesine,  04/03/2024 tarihinde, kesin olarak, oyçokluğuyla karar verildi. 
KARŞI OY (X) : T.C. Anayasasının 2. maddesinde, Türkiye Cumhuriyetinin Hukuk Devleti olduğu belirtilmektedir. Hukuk Devletinin öğesi olan idarece tesis edilen işlemlerin hukuka uygunluğu ve sonuçta idarenin hukuka bağlılığının yargısal denetimi iptal davaları yoluyla sağlanır.
2577 sayılı Yasanın 2. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; iptal davaları, idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptallleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafından açılan davalar olarak tanımlanmıştır.		
İdari işlemlerin hukuka uygunluğunun yargı yoluyla denetimini amaçlayan iptal davasının görüşülebilmesi için ön koşullardan olan "dava açma ehliyeti" iptal davasına konu kararın niteliğine göre idari yargı yerince değerlendirilmektedir. Bu değerlendirme yapılırken davacı ile dava konusu işlem arasında kişisel, güncel ve meşru bir menfaat ilişkisinin bulunup bulunmadığı hususu gözönüne alınmaktadır.

İdari işlemlerin hukuka uygunluğunun yargı yoluyla denetimini amaçlayan iptal davasının görüşülebilmesi için ön koşullardan olan "dava açma ehliyeti" iptal davasına konu kararın niteliğine göre idari yargı yerince değerlendirilmektedir. Bu değerlendirme yapılırken davacı ile dava konusu işlem arasında kişisel, güncel ve meşru bir menfaat ilişkisinin bulunup bulunmadığı hususu gözönüne alınmaktadır.
Dosyanın incelenmesinden, davacı oda tarafından, uyuşmazlık konusu taşınmaz için verilen yapı ruhsatının öğrenilmesi üzerine, süresinde anılan yapı ruhsatı ile birlikte dayanağı 1/5000 ölçekli nazım ve 1/1000 ölçekli uygulama imar planı değişikliğinin de iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmıştır.
İfa ettikleri meslek ve sanat açısından şehirleşme ve dolayısıyla imar faaliyetleriyle çok yakından ilgileri bulunan mimarların oluşturduğu oda ve şubelerde görevli bulunanlar,  belde sakini sıfatıyla ayrı ayrı dava açabileceklerine göre, bu kişiler tarafından kurulan ve yürütülen şubeler de doğrudan imar planına ve bu plan uyarınca düzenlenen yapı ruhsatına dava açabilecektir.
Bu durumda, davacı odanın, şehircilik ilkeleri, planlama esasları ve kamu yararına aykırı olduğunu ileri sürerek düzenleyici işlem niteliğinde bulunan imar planına karşı dava açması ve bu planlar uyarınca düzenlenen uygulama işlemi olan  yapı ruhsatının da hukuka aykırı olduğunu ileri sürmesi nedeniyle dava konusu işlemlerle meşru ve güncel bir menfaat ilişkisinin bulunduğu sonucuna ulaşılmıştır. 
Açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin kabul edilerek işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken davanın reddi yolunda verilen mahkeme kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine dair kararın değişik gerekçe ile onanmasına ilişkin Dairemiz kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2024/617, Karar No: 2024/1092, Tarih: 04.03.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
    D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas  No:2024/617
Karar No:2024/1092
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	:	... Köyü Muhtarlığı adına
	   Muhtar ...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Elektrik İletim A.Ş. (...) Genel Müdürlüğü 
VEKİLİ	: Av. ...
MÜDAHİL (DAVALI YANINDA)	: ... Elektrik Dağıtım A.Ş.
VEKİLİ	: Av. ... 
İSTEMİN KONUSU	: ... İdare Mahkemesi'nce davanın reddi yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:...sayılı karara yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesi'nin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin incelenmeksizin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Tetkik Hâkiminin  raporu ve sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:	
İNCELEME VE GEREKÇE:
	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 19. maddesiyle değiştirilen "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin birinci fıkrasında, idare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dâhi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabileceği; altıncı fıkrasında, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiştir.
2577 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'un 20. maddesiyle değiştirilen "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, "Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare  mahkemelerinin aşağıda sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dâhi Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebilir:
a) Düzenleyici işlemlere karşı açılan iptal davaları.
b) Konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idarî işlemler hakkında açılan davalar.
c) Belli bir meslekten, kamu görevinden veya öğrencilik statüsünden çıkarılma sonucunu doğuran işlemlere karşı açılan iptal davaları.
d) Belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlemlere karşı açılan iptal davaları.
e) Müşterek kararnameyle yapılan atama, naklen atama ve görevden alma işlemleri ile daire başkanı ve daha üst düzey kamu görevlilerinin atama, naklen atama ve görevden alma işlemleri hakkında açılan iptal davaları.
f) İmar planları, parselasyon işlemlerinden kaynaklanan davalar.
g) Tabiat Varlıklarını Koruma Merkez Komisyonu ve Kültür Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu'nca itiraz üzerine verilen kararlar ile 18/11/1983 tarih ve 2960 sayılı Boğaziçi Kanunu'nun uygulanmasından doğan davalar.
h) Maden, taşocakları, orman, jeotermal kaynaklar ve doğal mineralli sular ile ilgili mevzuatın uygulanmasına ilişkin işlemlere karşı açılan davalar.

f) İmar planları, parselasyon işlemlerinden kaynaklanan davalar.
g) Tabiat Varlıklarını Koruma Merkez Komisyonu ve Kültür Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu'nca itiraz üzerine verilen kararlar ile 18/11/1983 tarih ve 2960 sayılı Boğaziçi Kanunu'nun uygulanmasından doğan davalar.
h) Maden, taşocakları, orman, jeotermal kaynaklar ve doğal mineralli sular ile ilgili mevzuatın uygulanmasına ilişkin işlemlere karşı açılan davalar.
ı) Ülke çapında uygulanan öğrenim ya da bir meslek veya sanatın icrası veyahut kamu hizmetine giriş amacıyla yapılan sınavlar hakkında açılan davalar.
i) Liman, kruvaziyer limanı, yat limanı, marina, iskele, rıhtım, akaryakıt ve sıvılaştırılmış petrol gazı boru hattı gibi kıyı tesislerine işletme izni verilmesine ilişkin mevzuatın uygulanmasından doğan davalar.
j) 08/06/1994 tarih ve 3996 sayılı Bazı Yatırım ve Hizmetlerin Yap-İşlet-Devret Modeli Çerçevesinde Yaptırılması Hakkında Kanun'un uygulanmasından ve 16/07/1997 tarih ve 4283 sayılı Yap-İşlet Modeli ile Elektrik Enerjisi Üretim Tesislerinin Kurulması ve İşletilmesi ile Enerji Satışının Düzenlenmesi Hakkında Kanun'un uygulanmasından doğan davalar.
k) 06/06/1985 tarih ve 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu'nun uygulanmasından doğan davalar.
l) 03/07/2005 tarih ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nun uygulanmasından doğan davalar.
m) Düzenleyici ve denetleyici kurullar tarafından görevli oldukları piyasa veya sektörle ilgili olarak alınan kararlara karşı açılan davalar." kuralına yer verilmiştir.
2577 sayılı Kanun'un "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin altıncı fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması hâlinde, kararı veren merciin, temyiz isteminin reddine karar vereceği; ilgili merciin bu kararına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği; yedinci fıkrasında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, altıncı fıkrada sözü edilen kararın, dosyanın gönderildiği Danıştay'ın ilgili dairesince kesin olarak verileceği kurala bağlanmıştır. 
	Aktarılan düzenlemelere göre, ilk derece mahkemelerince verilen kararlara karşı kural olarak istinaf kanun yoluna başvurulabileceği, ancak 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde tahdidî olarak sayılan uyuşmazlıklarla ilgili kararlara karşı istinaf kanun yolundan sonra temyiz kanun yoluna başvurulabileceği açıktır. Başka bir anlatımla, mahkeme kararlarına karşı istinaf yoluna başvurulması esas, temyiz yoluna başvurulması ise istisnaîdir.

Aktarılan düzenlemelere göre, ilk derece mahkemelerince verilen kararlara karşı kural olarak istinaf kanun yoluna başvurulabileceği, ancak 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde tahdidî olarak sayılan uyuşmazlıklarla ilgili kararlara karşı istinaf kanun yolundan sonra temyiz kanun yoluna başvurulabileceği açıktır. Başka bir anlatımla, mahkeme kararlarına karşı istinaf yoluna başvurulması esas, temyiz yoluna başvurulması ise istisnaîdir.
Dosyanın incelenmesinden, davalı idare tarafından Afyonkarahisar ili, Merkez ilçesi, ... Köyü sınırları içerisinde 154,5 kV trafo merkezi ve besleme branşman elektrik iletim hattı yapılmasının planlandığı, köy sınırları içerisinde projenin uygulanmasına yönelik olarak çalışmalara başlanması üzerine Muhtar ... tarafından davalı idareye yapılan 27/04/2021 tarihli başvuru ile köylerinde yapılması planlanan trafo merkezi ve enerji iletim hattının durdurulmasının talep edildiği, başvurunun davalı idarenin ... tarih ve ... sayılı işlemi ile reddedildiği, bunun üzerine anılan işlemin iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı, ... İdare Mahkemesi'nin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile davanın reddine karar verildiği; davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla, 2577 sayılı Kanun'un değişik 46. maddesi uyarınca otuz gün içinde Danıştay'a temyiz yolu açık olmak üzere davacının istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, bunun üzerine davacı tarafından temyiz başvurusunda bulunulduğu anlaşılmaktadır.
Bölge idare mahkemelerinin hangi davalar hakkında verdikleri kararların temyiz edilebileceği 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde tahdidî olarak sayılmış olup, Afyonkarahisar ili, Merkez ilçesi, ... Köyü sınırları içerisinde yapılması planlanan trafo merkezi ve enerji iletim hattının durdurulması talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemden kaynaklanan karara yönelik temyiz isteminin bu kapsamda değerlendirilemeyeceği; söz konusu istemin yüz bin Türk Lirasını aşan idarî işlemlere ilişkin olmadığı gibi, düzenleyici ve denetleyici Kurul tarafından alınan kararlardan da olmadığı dikkate alındığında, Bölge İdare Mahkemesi'nce istinaf başvurusu üzerine verilen kararın kesin olduğu sonucuna varılmıştır.
Bu itibarla, istinaf incelemesi üzerine kesinleşen kararlara karşı temyiz kanun yoluna başvurulması hukuken mümkün olmadığından, yukarıda anılan Bölge İdare Mahkemesi kararına yönelik temyiz isteminin incelenemeyeceği açıktır.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
	2. Bölge İdare Mahkemesi'nce, kesin olarak verilmesi gereken karara karşı temyiz yolunun açık olduğu belirtilerek, davacının yanlış yönlendirilmesi nedeniyle temyiz başvuru ve karar harçları toplamı olan ...-TL harcının istemi hâlinde davacıya iadesine; posta giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,

KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
	2. Bölge İdare Mahkemesi'nce, kesin olarak verilmesi gereken karara karşı temyiz yolunun açık olduğu belirtilerek, davacının yanlış yönlendirilmesi nedeniyle temyiz başvuru ve karar harçları toplamı olan ...-TL harcının istemi hâlinde davacıya iadesine; posta giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,  
	3. Dairemiz kararının bir örneği Mahkeme'ce ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'ne gönderilmek üzere dosyanın ... İdare Mahkemesi'ne gönderilmesine,
	4. 2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin yedinci fıkrası uyarınca kesin olarak 04/03/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/4109, Karar No: 2024/1124, Tarih: 04.03.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/4109
Karar No : 2024/1124
TEMYİZ EDENLER 	:1-(DAVALI) … Vergi Dairesi Müdürlüğü/… 
	 VEKİLİ: Av. … 
	 2-(DAVACI) … 
	 VEKİLİ: Av. … 
İSTEMİN	KONUSU	: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi …  Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle değinilen faturalara konu indirimlerin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2013 yılının Mayıs, Temmuz ila Aralık dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi, tekerrür hükümleri gereğince artırılarak Mayıs dönemi için bir kat, diğer dönemleri için ise bir ve üç kat kesilen vergi ziyaı cezası ile 2013 yılının Kasım dönemi için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı … Tekstil Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, … Tekstil İnşaat Metal Turizm Nakliye İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi, … , … , … Tekstil İnşaat Metal Otomotiv Temizlik Ürünleri İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi, … , … , … ile … Konfeksiyon Anonim Şirketi hakkındaki tespitlerin düzenledikleri faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığını gösterdiği, … Tekstil Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, … , … Tekstil Ürünleri Sanayi Dış Ticaret Limited Şirketi, … Tekstil Kumaş Limited Şirketi, … , … Tekstil Limited Şirketi, … , … hakkındaki saptamalardan düzenledikleri faturaların gerçeği yansıtmadığı sonucuna varılamayacağı, … Tekstil Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketi, … , … , … , … , … , … , … , … Tekstil Limited Şirketi, … ile … Tekstil İnşaat Optik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında inceleme yapılmadığı, … Tekstil Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketi, … Kumaşçılık Limited Şirketi, … Tekstil Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen vergi tekniği raporlarının dosyaya sunulmadığı,  2013 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezanın tekerrüre esas alınamayacağı, kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu tarhiyat azaltılmış, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı ile özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:
Vergi Mahkemesi kararının, dava konusu tarhiyatın … Tekstil Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, … Tekstil İnşaat Metal Turizm Nakliye İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi, …, …, … Tekstil İnşaat Metal Otomotiv Temizlik Ürünleri İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi, … , … , … ile … Konfeksiyon Anonim Şirketinden alınan faturalardan kaynaklanan kısmı yönünden davanın reddi ile … Kimya Tekstil İthalat İhracat ve Sanayi Limited Şirketi, … , , … Tekstil Ürünleri Sanayi Dış Ticaret Limited Şirketi, … Tekstil Kumaşçılık ve Aksesuar Sanayi ve Ticaret  Limited Şirketi, … , … Tekstil Elektronik İnşaat Nakliyat İthalat İhracat Sanayi Ticaret  Limited Şirketi, … , … , … Tekstil Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketi, … , … , … , … , … , … , … , … Tekstil Limited Şirketi, … , … Tekstil İnşaat Optik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ve … Tekstil Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketinden alınan faturalardan kaynaklanan kısmı ile vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden bölümü ve özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkralarına yöneltilen istinaf başvurular, değinilen hüküm fıkralarının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.
Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı  … Kumaşçılık ve İnşaat Sanayi ve Ticaret  Limited Şirketi ile … Tekstil Metal Hırdavat Otomotiv Sanayi ve Ticaret  Limited Şirketi hakkındaki tespitlerin tanzim ettiği faturaların gerçeği yansıtmadığını gösterdiği gerekçesiyle Vergi Mahkemesi kararının, dava konusu tarhiyatın bu firmadan alınan faturalardan kaynaklanan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına davalı idare tarafından yöneltilen istinaf başvurusu kabul edilerek değinilen hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra dava bu yönden de reddedilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI :  
Davalı idare tarafından, davacının alımlarının bir kısmının sahte faturalarla belgelendirildiğini ortaya koyan vergi inceleme raporu uyarınca yapılan tarhiyatta ve  kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
Davacı tarafından, sahte fatura düzenlediği iddia edilen firma hakkında yeterli inceleme gerçekleştirilmediği, genel ve soyut tespitlerle yetinildiği, komisyon karşılığı fatura düzenleyen firma hakkında yapılan tarhiyat bulunup bulunmadığı hususunun araştırılmadığı  ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.  
TARAFLARIN SAVUNMALARI	:  Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	…'NIN	DÜŞÜNCESİ		:Temyiz istemlerinin kısmen kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	  MADDİ OLAY :

TARAFLARIN SAVUNMALARI	:  Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	…'NIN	DÜŞÜNCESİ		:Temyiz istemlerinin kısmen kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	  MADDİ OLAY : 
	Davacı şirket adına, bir kısım alımlarını sahte fatura ile belgelendirdiğinden bahisle  sözü edilen faturalara konu indirimlerin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca dava konusu verginin salındığı, tekerrür nedeniyle artırılarak bir kat  ve üç kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince özel usulsüzlük cezası kesildiği anlaşılmıştır.

Davacının faturalarını kayıtlarına intikal ettirdiği firmalardan, … Tekstil Kumaşçılık ve Aksesuar Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporunda; mükellefin "… Mah. … Cad. … Sk. No:… Bahçelievler/İstanbul" adresinde fason tekstil işi ile iştigal etmek üzere 19/09/2012 tarihinde mükellefiyet tesis ettirildiği, defter belge isteme yazısının tebliğ edilemediği, 27/09/2012 tarihinde yapılan yoklamada; işyerinin yaklaşık 350 m² olduğu, işyerinin aylık kira bedelinin net 1.200 TL olduğu, 20 çalışanının olduğu, faaliyet konusunun fason tekstil faaliyeti olduğu, demirbaş olarak 53 adet dikiş makinası, 2 adet ofis masası, 1 adet bilgisayar, 1 adet faks, 1 adet kompresör, 1 adet klima, 12 adet bant masası, 1 çalışma masasının olduğunun tespit edildiği, şirket yetkilileri ...hakkında sahte belge düzenleme nedeniyle vergi tekniği bulunduğu, ayrıca ortaklığı bulunduğu başka bir şirket hakkında adreste bulunmama nedeniyle re'sen terkin olduğu, diğer şirket yetkilisi ...'ın üç ayrı şirkette daha ortaklığı bulunduğu, bu şirketler hakkında sahte belge düzenleme yönünden olumsuz tespitlerin bulunduğu, şirketin 10/02/2014 tarihinde ... isimli şahsa devredildiği, devir tarihinden sonra fatura düzenlendiğine dair bilgi bulunmadığı için ... isimli şahıs hakkında bir işlem yapılmadığı, mükellef tarafından 2012 yılın Ekim ila Aralık ile 2013 yılı katma değer vergisi beyannamesi, 2012 ve 2013 kurumlar vergisi beyannameleri ile muhtasar beyannamelerinin verildiği, 2012  katma değer vergisi matrahının 1.185.242 TL, 2013  katma değer vergisi matrahının 8.275.446,22 TL olduğu, vergi borcunun ise 137.771,63 TL olduğu ve hiç ödeme yapılmadığı, mükellefin 2012-2013 hesap dönemlerine ilişkin tek düzen hesap planı ayrıntılı bilanço bilgilerinde makine ve teçhizat için 2012 yılında olmadığı, 2013 yılında 6.500 TL tutarında ekipmanın olduğu, sermayesinin 10.000 TL olduğu, bu sermayesini vergi dairesi tarafından yoklamada tespit edilen makine ekipmanın karşılamaya yetmeyeceği, sermayesinin 7.500 TL kısmının ödenmemiş sermaye olarak kayıtlarda yer aldığı, mükellefin belge alışlarına ilişkin tespitlerde 2012 takvim yılı BA-BS analizinden mükellefin 17 belge karşılığından  katma değer vergisi hariç 1.165.265 TL tutarında mal ve hizmet aldığını bildirmesine rağmen, diğer kurum ve kişiler mal ve hizmet satımında bulunduğuna ilişkin herhangi bir bildirimde bulunmadığı, bu alışların neredeyse tamamının sahte belge düzenleyen veya düzenlenmesi kuvvetli kişi ve kurum bilgilerinin kullanıldığı, 2012 yılında mükellef kurumun 1.185.242 TL satış yaptığı firmaların/şahısların genellikle sahte belge düzenleme, hayali ihracat yapma yönünde olumsuz tespitlerin bulunduğu, 2013 yılında mükellefin 74 belge karşılığında 6.601