muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/1758, Karar No: 2024/1070, Tarih: 19.02.2024

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Gözetim belgesi ibraz edilmemesi nedeniyle davacı adına tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY	:
  Davacı adına tescilli... - ..., ... - ..., ... - ... ve ... - ... tarih ve sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı eşya için gözetim belgesi ibraz zorunluluğu bulunduğu halde anılan belgenin ibraz edilmediğinden bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi uyarınca karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT  :
	İthalatta uygulanacak gözetim ve korunma önlemleri, Türk Mevzuatında, 29/01/1995 tarih ve 22186 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 26/01/1995 tarih ve 4067 sayılı Kanun'la onaylanması uygun bulunan ve 25/02/1995 tarih ve 22213 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 03/02/1995 tarih ve 1995/6525 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla onaylanan Dünya Ticaret Örgütü Kuruluş Anlaşmasının ekinde yer alan ve bu anlaşmanın ayrılmaz parçasını teşkil eden Korunma Tedbirleri Anlaşması ile yerini almıştır. 
	4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 28/03/2013 tarih ve 6455 sayılı Kanun'la değişik 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan, eşyanın ithali, lisansa, şarta, izne, kısıntıya veya belli kuruluşların vereceği uygunluk veya yeterlilik belgesine tabi olduğu halde uygunluk ve yeterlilik belgesine tabi değilmiş veya belge alınmış gibi beyan edildiğinin tespit edilmesi halinde, eşyanın gümrük vergilerinin yanı sıra, eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı idari para cezası verileceğine ilişkin hüküm, 24/10/2019 tarih ve 7190 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle, eşyanın ithali, belli kuruluşların vereceği ve gümrük idaresine ibrazı veya beyanı zorunlu olan lisans, izin, uygunluk belgesi veya bu belgeler yerine geçen bilgiye bağlı olmasına rağmen, eşya belge veya bilgiye tabi değilmiş ya da belge veya bilgi alınmış gibi beyanda bulunulduğunun tespit edilmesi hâlinde, varsa eşyanın fark gümrük vergilerinin alınmasının yanı sıra, gümrüklenmiş değerinin iki katı idari para cezası verileceği şeklinde değiştirilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Gözetim uygulamasında, Dış Ticaret Müsteşarlığınca, yerli üreticilerin talebi üzerine veya re'sen, belli bir malın ithalatının, o malın yerli üreticileri ve ülke ekonomisi üzerinde olumsuz sonuçlar yaratıp yaratmadığının tespit edilmesi amacıyla incelemeye başlanılarak, inceleme sonucunda gözetim uygulaması öngörülebilmektedir. Gözetim uygulaması başlatılması durumunda, herhangi bir korunma tedbirinden söz edilemez. Yani bu aşamada, o malın  ithalatında herhangi bir kısıtlama, vergi oranında artış, eşik kıymet belirlenmesi veya ek mali yükümlülük uygulaması söz konusu olmamaktadır.
 Uyuşmazlıkta, her ne kadar gözetim belgesi ibraz edilmediğinden bahisle para cezası kararı alınmış ise de; Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin yukarıda hükmüne yer verilen iki farklı şekline göre de para cezası kararı alınabilmesi için, eşyanın ithalinin, lisansa, şarta, izne, kısıntıya veya belli kuruluşların vereceği uygunluk veya yeterlilik belgesine tabi olmasına rağmen bunlar olmadan gerçekleştirilmiş olması ya da belge varmış gibi beyan edilmiş olması gerekmektedir. Dolayısıyla para cezası kararının dayanağını, anılan maddede aranılan belgelerin sunulmaması ya da sunulmuş gibi beyan edilmesi oluşturduğundan, öncelikle, gözetim belgesinin anılan maddede sayılan belgelerden olup olmadığının açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.
İlgili belgelerin tanımı herhangi bir mevzuatta açıklanmasa da, gözetim belgesi, bir malın ithalatında, yerli üreticilerin zarar görmesine sebebiyet verebilecek miktarda artış olup olmadığının belirlenebilmesi için o malın ithal seyrinin izlenmesi amacıyla Dış Ticaret Müsteşarlığınca düzenlenen bir belgedir. Gözetim belgesinin ibrazı zorunluluğu ise, o malın, belli bir değerin altında kıymetle ithal edilmek istenmesi durumuna münhasır olmaktadır. Bu bağlamda, ithali serbest olan eşyanın ithalat seyrinin izlenmesi ve koruma tedbirlerinin uygulanmasına gerek olup olmadığının belirlenmesi amacıyla getirilen ancak 4458 sayılı Kanun'un 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin her iki halinde de sayılanlar dışında kalan gözetim belgesinin ibraz edilmemesi, anılan madde uyarınca ceza kesilmesini gerektiren neden olarak kabul edilemez.  
Bu durumda, gözetim belgesinin, eşyanın ithali, lisansa, şarta, izne, kısıntıya veya belli kuruluşların vereceği uygunluk veya yeterlilik belgesi kapsamında sayılan belgelerden olmadığı anlaşıldığından, anılan belgenin ibraz edilmediğinden bahisle alınan para cezası kararına vaki itirazın reddine dair işlemde hukuka uyarlık, temyize konu vergi dava dairesi kararında ise sonucu itibarıyla isabetsizlik bulunmamaktadır.	
Öte yandan, netice itibariyle gözetim belgesinin ibraz edilmemesi nedeniyle 235. madde kapsamında ceza kararı alınamayacağı sonucuna ulaşılması karşısında, olayda anılan maddenin 1. fıkrasının (c) bendinin hangi hali uyarınca işlem tesis edildiğinin bir önemi kalmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;

Öte yandan, netice itibariyle gözetim belgesinin ibraz edilmemesi nedeniyle 235. madde kapsamında ceza kararı alınamayacağı sonucuna ulaşılması karşısında, olayda anılan maddenin 1. fıkrasının (c) bendinin hangi hali uyarınca işlem tesis edildiğinin bir önemi kalmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle; 
1.... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 19/02/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/1990, Karar No: 2024/1073, Tarih: 19.02.2024

"İçtihat Metni"
        T.C.
D A N I Ş T A Y
  YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2022/1990
Karar   No : 2024/1073      
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Bakanlığı adına ... Müdürlüğü 
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Kuruyemiş Gıda İnşaat Mobilya Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ... - ..., ... - ..., ... - ... ve ... - ... tarih ve  sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı eşya için gözetim belgesi ibraz zorunluluğu bulunduğu halde anılan belgenin ibraz edilmediğinden bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca alınan eşyanın gümrüklenmiş değerinin kamuya geçirilmesine ilişkin karara vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi uyarınca para cezası verilebilmesi için, eşyanın ithalinin, lisansa, şarta, izne, kısıntıya veya belli kuruluşların vereceği uygunluk veya yeterlilik belgesine tabi olmasına rağmen bunlara tabi değilmiş veya belge varmış gibi beyan edilmiş olması halinde para cezası kararının alınabileceği, olayda ise, cezayı gerektiren kabahat fiillerinin davacı bakımından gerçekleşmediği ve anılan fiillerin gerçekleştiğine ilişkin idarece herhangi bir tespit yapılmaksızın aynı maddenin 4. fıkrası uyarınca alınan eşyanın gümrüklenmiş değerinin kamuya geçirilmesi kararına vaki itirazın reddine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Gözetim belgesi ibraz edilmemesi nedeniyle davacı adına tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY:

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY:
 Davacı adına tescilli ... - ..., ... - ..., ... - ... ve ... - ... tarih ve sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı eşya için gözetim belgesi ibraz zorunluluğu bulunduğu halde anılan belgenin ibraz edilmediğinden bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca alınan eşyanın gümrüklenmiş değerinin kamuya geçirilmesine ilişkin karara vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT  :
	İthalatta uygulanacak gözetim ve korunma önlemleri, Türk Mevzuatında, 29/01/1995 tarih ve 22186 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 26/01/1995 tarih ve 4067 sayılı Kanun'la onaylanması uygun bulunan ve 25/02/1995 tarih ve 22213 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 03/02/1995 tarih ve 1995/6525 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla onaylanan Dünya Ticaret Örgütü Kuruluş Anlaşmasının ekinde yer alan ve bu Anlaşmanın ayrılmaz parçasını teşkil eden Korunma Tedbirleri Anlaşması ile yerini almıştır. 
	4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 28/03/2013 tarih ve 6455 sayılı Kanun'la değişik 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan, eşyanın ithali, lisansa, şarta, izne, kısıntıya veya belli kuruluşların vereceği uygunluk veya yeterlilik belgesine tabi olduğu halde uygunluk ve yeterlilik belgesine tabi değilmiş veya belge alınmış gibi beyan edildiğinin tespit edilmesi halinde, eşyanın gümrük vergilerinin yanı sıra, eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı idari para cezası verileceğine ilişkin hüküm, 24/10/2019 tarih ve 7190 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle, eşyanın ithali, belli kuruluşların vereceği ve gümrük idaresine ibrazı veya beyanı zorunlu olan lisans, izin, uygunluk belgesi veya bu belgeler yerine geçen bilgiye bağlı olmasına rağmen, eşya belge veya bilgiye tabi değilmiş ya da belge veya bilgi alınmış gibi beyanda bulunulduğunun tespit edilmesi hâlinde, varsa eşyanın fark gümrük vergilerinin alınmasının yanı sıra, gümrüklenmiş değerinin iki katı idari para cezası verileceği şeklinde değiştirilmiştir.

Yine, 4458 sayılı Kanun'un 28/03/2013 tarih ve 6455 sayılı Kanun'la değişik 235. maddesinin 4. fıkrasında yer alan, 1. fıkranın (a) ve (c) bentlerinde belirtilen eşyaya el konularak mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verileceği ve eşyanın 177 ilâ 180. madde hükümlerine göre tasfiyeye tabi tutulacağına ilişkin hüküm, anılan fıkraya 24/10/2019 tarih ve 7190 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle eklenen (c) bendinde, cezai hükümler saklı kalmak üzere, teslimden sonra kontrol sonucunda uygunsuzluğu tespit edilen ancak bulunamayan eşyanın gümrüklenmiş değerinin kamuya geçirilmesine karar verileceği şeklinde düzenlenmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Gözetim uygulamasında, Ticaret Bakanlığınca, yerli üreticilerin talebi üzerine veya re'sen, belli bir malın ithalatının, o malın yerli üreticileri ve ülke ekonomisi üzerinde olumsuz sonuçlar yaratıp yaratmadığının tespit edilmesi amacıyla incelemeye başlanılarak, inceleme sonucunda gözetim uygulaması öngörülebilmektedir. Gözetim uygulaması başlatılması durumunda, herhangi bir korunma tedbirinden söz edilemez. Yani bu aşamada, o malın ithalatında herhangi bir kısıtlama, vergi oranında artış, eşik kıymet belirlenmesi veya ek mali yükümlülük uygulaması söz konusu olmamaktadır.
 Uyuşmazlıkta, her ne kadar gözetim belgesi ibraz edilmediğinden bahisle eşyanın mülkiyetinin/ gümrüklenmiş değerinin kamuya geçirilmesine ilişkin karar alınmış ise de; Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 4. fıkrası/ 4. fıkrasının (c) bendine göre eşyanın aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinin yukarıda hükmüne yer verilen iki farklı şeklinin herhangi birisinin kapsamında kalması haline bağlı olarak işlem tesis edilebilmesi için, ithalinin, lisansa, şarta, izne, kısıntıya veya belli kuruluşların vereceği uygunluk veya yeterlilik belgesine tabi olmasına rağmen bunlar olmadan gerçekleştirilmiş olması ya da belge varmış gibi beyan edilmiş olması gerekmektedir. Dolayısıyla dava konusu işlemin dayanağını, ithale konu eşyanın anılan maddede aranılan belgelere tabi değilmiş ya da sunulmuş gibi beyan edilmesi oluşturduğundan, öncelikle, gözetim belgesinin sözü edilen maddede sayılan belgelerden olup olmadığının açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.

İlgili belgelerin tanımı herhangi bir mevzuatta yapılmamışsa da, gözetim belgesi, bir malın ithalatında, yerli üreticilerin zarar görmesine sebebiyet verebilecek miktarda artış olup olmadığının belirlenebilmesi için o malın ithal seyrinin izlenmesi amacıyla Ticaret Bakanlığınca düzenlenen bir belgedir. Gözetim belgesinin ibrazı zorunluluğu ise, o malın, belli bir değerin altında kıymetle ithal edilmek istenilmesi durumuna münhasır olmaktadır. Bu bağlamda, ithali serbest olan eşyanın ithalat seyrinin izlenmesi ve koruma tedbirlerinin uygulanmasına gerek olup olmadığının belirlenmesi amacıyla getirilen, ancak, 4458 sayılı Kanun'un 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin her iki halinde de sayılanlar dışında kalan gözetim belgesinin ibraz edilmemesi, anılan maddenin 4. fıkrası/ 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca eşyanın mülkiyetinin/ gümrüklenmiş değerinin kamuya geçirilmesini gerektiren neden olarak kabul edilemez.  
Bu durumda, gözetim belgesinin, eşyanın ithali, lisansa, şarta, izne, kısıntıya veya belli kuruluşların vereceği uygunluk veya yeterlilik belgesi kapsamında sayılan belgelerden olmadığı anlaşıldığından, anılan belgenin ibraz edilmediğinden bahisle alınan eşyanın mülkiyetinin/ gümrüklenmiş değerinin kamuya geçirilmesine ilişkin karara vaki itirazın reddine dair işlemde hukuka uyarlık, temyize konu vergi dava dairesi kararında ise sonucu itibarıyla isabetsizlik bulunmamaktadır.	
Öte yandan, netice itibariyle gözetim belgesinin ibraz edilmemesi nedeniyle 235. madde kapsamında ceza kararı alınamayacağı sonucuna ulaşılması karşısında, olayda anılan maddenin hangi fıkrası/ bendi uyarınca işlem tesis edildiğinin bir önemi kalmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle; 
1.... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 19/02/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/1518, Karar No: 2024/1057, Tarih: 19.02.2024

"İçtihat Metni"
        T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE 
Esas No : 2021/1518
Karar No : 2024/1057      
 
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Petrolcülük Anonim Şirketi  (Eski Unvanı: ... Petrolcülük Anonim Şirketi) 
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih  ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhlerine olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Akaryakıt ticareti yapan davacı şirket adına, düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, akaryakıt alışlarının bir kısmının sahte faturalarla belgelendirildiğinin tespit edildiğinden bahisle,  4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi  Kanunu'nun 4. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 2018 yılının Kasım dönemine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile bir kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezasına ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dosyanın incelenmesinden,... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda; davacının 2016 takvim yılında mal alımı yaptığı mükellefler hakkında sahte fatura düzenledikleri yönünde raporların bulunduğu, mükelleflerden ... Petrol Ürünleri Madeni Yağ Taşımacılık Pazarlama Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi hakkındaki vergi tekniği raporunda, adı geçenin faaliyetini sürdürdüğü, yapılan yoklamalarda yerinde olduğu, beyannamelerini verdiği, ortalama 14 işçi çalıştırdığı, tahakkuk eden vergilere ilişkin olarak 558.126,47 TL tutarında ödeme yaptığı, ..., ... ve ...'de büyük depolara sahip olduğu, dolayısıyla bu tespitlerin bahsi geçen mükellefin düzenlediği faturaların sahteliğini ortaya koyacak yeterlilikte görülmediği, gerçek bir ticari faaliyet yürüttüğü sonucuna varıldığı, nitekim anılan mükellef tarafından, komisyon geliri elde edildiğinden bahisle 2016 yılı için yapılan vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatına karşı açılan davada ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile düzenlenen faturaların sahte olduğunu ortaya koyacak nitelikte somut tespitin yapılmadığı gerekçesiyle vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatının iptaline karar verildiği anlaşıldığından, dava konusu cezalı tarhiyatın bu şirketten olan alımlara isabet eden kısmında hukuka uyarlık görülmediği, mükelleflerden ... Enerji Dağıtım Anonim Şirketi hakkındaki vergi tekniği raporuna gelince, şubesinin, deposunun (dolayısıyla stoğunun) ve kayıtlı aracının bulunmadığı, hizmetin bayi araçları ile verildiği, akaryakıtın günlük olarak dağıtıcı bayilerden alınarak bayilere aktarıldığının beyan edildiği, 2016 yılında 160.286.278,00 TL tutarında mal ve 266.864,75 TL tutarında hizmet alımında; 2017 yılında 452.617.577,48 TL tutarında mal ve 159.853.513,00 TL tutarında hizmet alımında bulunduğu şirketler hakkındaki raporlarda, düzenlenen faturaların gerçek bir mal ve hizmet teslimine dayanmadığı, bu firmaların sahte belge düzenlemek amacıyla organizasyon kurduğu ve bu durumun geç ortaya çıkması için araya dağıtıcı firmalar koydukları, organizasyonda bayilerin belgesiz olarak temin ettikleri akaryakıt için gereken fatura ihtiyacının ... Enerji Dağıtım Anonim Şirketi tarafından karşılanarak muhasebe kayıtları üzerinde envanter dengesinin sağlandığı, adı geçen şirketin 01/01/2016 tarihinden itibaren düzenlediği faturaların tamamının sahte olduğu tespitlerine yer verildiği, bu suretle davacıya düzenlenen faturaların komisyon karşılığında düzenlendiğinin anlaşıldığı, öte yandan bu şirket tarafından komisyon geliri elde edildiğinden bahisle 2016 yılı için yapılan vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ve geçici vergi tarhiyatına karşı açılan davanın ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E... K:..

... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E... K:... sayılı kararı ile idarece yapılan saptamaların anılan mükellef tarafından düzenlenen faturaların sahte olduğunu ortaya koyduğu gerekçesiyle reddine karar verildiği, bu nedenle dava konusu vergi ve cezanın anılan mükelleften kaynaklanan kısmında hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin ... Petrol Ürünleri Madeni Yağ Taşımacılık Pazarlama Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketinden olan alımlara isabet eden kısmının iptaline; ... Enerji Dağıtım Anonim Şirketinden olan alımlara isabet eden kısmı yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI  : Özel tüketim vergisi bakımından sorumluluğun vergiyi doğuran olayın gerçekleştiği ilk aşamadaki malı belgesiz alan kişi bakımından söz konusu olabileceği, kendilerinin sorumlu tutulamayacağı, belgesiz mal bulundurdukları hususunun kaydi ve fiili envanter kaydıyla ortaya konulamadığı, taraflarınca ibraz edilen faturaların sahte olduğu varsayımıyla hareket edildiği, haklarında herhangi bir olumsuz tespitte bulunulmadığı halde tedarikçi firmalar hakkındaki olumsuz saptamalardan hareketle tesis edilen işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.  
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Dosyanın incelenmesinden, davacı hakkında tanzim edilen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda, davacının defter ve belgeleri üzerinde yapılan incelemede kaydi envanter farkı bulunmadığı tespit edilmiş olmakla birlikte, davacının alış yaptığı şirketlerden ... Enerji Dağıtım Anonim Şirketi hakkında tanzim edilen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda, adı geçen şirketin 01/01/2016 tarihinden 31/12/2017 tarihine kadar faaliyetinin sahte fatura ticareti olduğu ve düzenlediği faturaların sahte belge olarak dikkate alınması gerektiğinin ortaya konulduğu, bu itibarla sahte faturalar kapsamı alışların, belgesiz olarak temin edilen akaryakıta ilişkin olduğunun tespit edildiği anlaşılmaktadır.
 Öte yandan, bahsi geçen şirket tarafından komisyon geliri elde edildiğinden bahisle 2016 yılı için yapılan vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ve geçici vergi tarhiyatına karşı açılan davanın ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararı ile idarece yapılan saptamaların anılan mükellef tarafından düzenlenen faturaların sahte olduğunu ortaya koyduğu gerekçesiyle reddine karar verildiği, bu karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla kurumlar geçici vergisinin bir katını aşan vergi ziyaı cezası dışındaki hükümler yönünden reddine karar verildiği ve anılan kararın Danıştay Üçüncü Dairesinin 08/06/2023 tarih ve E:2021/260, K:2023/2454 sayılı kararıyla onanarak kesinleştiği görülmektedir.