muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/1925, Karar No: 2024/1932, Tarih: 30.04.2024

5. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
	6. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'na temyiz yolu açık olmak üzere, 30/04/2024 tarihinde karar verildi. 
 (X) KARŞI OY :
Değişiklik Yapılmasına Dair Usul ve Esaslar'ın 3. maddesi ile Usul ve Esaslar'ın 6. maddesine eklenen 7. fıkranın ve 4. maddesi ile Usul ve Esaslar'ın 7. maddesine eklenen 10. fıkranın incelenmesi:
	"Usul ve Esaslar"ın 6. maddesine eklenen 7. fıkrada, "İşletmeci tarafından raporlanan yerli malı belgeli ürünler ve/veya bu ürünlerin üretim tesisleri, ürünün geliştirme sürecindeki her türlü bilgi ve belge ile yerli malı belgesi temin sürecindeki ilgili kurumlara sunulan bilgi ve belgeler Kurum ve/veya Kurumun uygun gördüğü kuruluş tarafından incelenebilir. İncelenmesi istenen ürüne ilişkin ürünün üreticisinden talep edilecek her türlü bilgi ve belgenin sağlanması ile üretim tesislerinin incelemeye açılmasından İşletmeci sorumludur." kuralı yer almıştır.
Usul ve Esaslar'ın 7. maddesine eklenen 10. fıkra ise, "Ar-Ge merkezleri tarafından yürütülen Ar-Ge projeleri; amaç, kapsam ve çıktıları bakımından elektronik haberleşme ve bilgi teknolojileri sektörü veya elektronik haberleşme çözümlerinin geliştirildiği diğer dikey endüstrilerde yerli malı belgeli ve/veya milli haberleşme ürün ekosisteminin geliştirilmesine yönelik ülkemizin hedef ve stratejilerine uygun olmalıdır. Ar-Ge merkezlerince başlatılacak projelerde bu hususun dikkate alınmasından İşletmeci sorumludur." kuralı yer almaktadır.

Dava konusu düzenlemelerde, işletmeci tarafından raporlanan yerli malı belgeli ürünler ve/veya bu ürünlerin üretim tesisleri, ürünün geliştirme sürecindeki her türlü bilgi ve belge ile yerli malı belgesi temin sürecindeki ilgili kurumlara sunulan bilgi ve belgeler Kurum ve/veya Kurumun uygun gördüğü kuruluş tarafından incelenebileceği, incelenmesi istenen ürüne ilişkin ürünün üreticisinden talep edilecek her türlü bilgi ve belgenin sağlanması ile üretim tesislerinin incelemeye açılmasından işletmecinin sorumlu olduğu, Ar-Ge projelerinin amaç, kapsam ve çıktıları bakımından elektronik haberleşme ve bilgi teknolojileri sektörü veya elektronik haberleşme çözümlerinin geliştirildiği diğer dikey endüstrilerde yerli malı belgeli ve/veya milli haberleşme ürün ekosisteminin geliştirilmesine yönelik ülkemizin hedef ve stratejilerin uygun olması gerektiği, Ar-Ge merkezlerince başlatılacak projelerde bu hususun dikkate alınmasından da işletmecinin sorumlu olduğu kuralına yer verilmiş ise de, işletmeci tarafından raporlanan yerli malı belgeli ürünler ve/veya bu ürünlerinden incelenmesi istenen ürüne ilişkin ürünün üreticisinden talep edilecek her türlü bilgi ve belgenin sağlanması ile üretim tesislerinin incelemeye açılmasının işletmeciye yüklenmesinin, ayrıca Ar-Ge projelerinin amaç, kapsam ve çıktıları bakımından elektronik haberleşme ve bilgi teknolojileri sektörü veya elektronik haberleşme çözümlerinin geliştirildiği diğer dikey endüstrilerde yerli malı belgeli ve/veya milli haberleşme ürün ekosisteminin geliştirilmesine yönelik ülkemizin hedef ve stratejilerine uygun olup olmadığının denetlenmesinin işletmecilere yüklenmesinin ne 5809 sayılı Kanun'da ne de İmtiyaz Sözleşmesi ve IMT Yetki Belgesi'nde herhangi bir dayanağının bulunmadığı, dolayısıyla dayanağı olmayan dava konusu düzenlemeler de hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Değişiklik Yapılmasına Dair Usul ve Esaslar'ın 4. maddesi ile Usul ve Esaslar'ın 7. maddesine eklenen 12. fıkranın incelenmesi:
	Anılan düzenlemede, "Ar-Ge merkezlerince yürütülen Ar-Ge projelerinin tamamlanma süresi 36 (otuz altı) ayı geçemez. Raporlandığı dönem itibariyle, bu süreyi aşan projeler değerlendirmeye alınmaz. Ancak, Kurum tarafından, söz konusu süreyi aşan projenin beklenen somut hedef ve faydalarının, yerli malı belgeli ve/veya milli haberleşme ürün ekosistemine olan muhtemel katkıları göz önünde bulundurularak değerlendirmeye alınabilir." kuralına yer verilmiştir.
	Dava konusu düzenlemede, Ar-Ge merkezlerince yürütülen Ar-Ge projelerinin tamamlanma süresinin 36 (otuz altı) ayı geçemeyeceği kuralına yer verilmekle birlikte, Ar-Ge projelerinin tamamlanması sırasında ortaya çıkabilecek mücbir sebep hallerine yönelik olarak herhangi bir düzenlemeye yer verilmediği,  hukuken belirli ve öngörülebilir şekilde idari ya da teknik birtakım zorunlu sebeplere ilişkin herhangi bir kıstas getirilmeksizin düzenleme yapıldığı, bu durumun ise hukuk devleti ve hukuki belirlilik ilkesine aykırı olduğu açıktır.

Bu itibarla, dava konusu Değişiklik Yapılmasına Dair Usul ve Esaslar'ın 3. maddesi ile Usul ve Esaslar'ın 6. maddesine eklenen 7. fıkra ve 4. maddesi ile Usul ve Esaslar'ın 7. maddesine eklenen 10. ve 12. fıkralar ile ... tarih ve ... Sayılı başvurunun cevap verilmemek suretiyle reddine ilişkin işlemin söz konusu kurallara ilişkin kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna ulaşıldığından, dava konusu bu düzenleme ve işlemin iptali gerektiği görüşüyle kararın bu kısmına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2024/2424, Karar No: 2024/2497, Tarih: 30.04.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE    
Esas  No : 2024/2424
Karar No : 2024/2497
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... 
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	:... İnşaat ve Lojistik Hizmetleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi
 
İSTEMİN KONUSU:... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ...   Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca ilk inceleme ile görevli Tetkik Hâkimi ...'ün açıklamaları dinlenilerek işin gereği görüşülüp düşünüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
İLGİLİ MEVZUAT:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği hüküm altına alınmış, aynı fıkranın (b) bendinde, konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan davalar hakkında bölge idare mahkemesinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararlar, temyiz edilebilecek olan kararlar arasında sayılmış,  4577 sayılı Kanun'un 9. maddesiyle değişik Ek-1. maddesinde, bu kanunda öngörülen parasal sınırların; her takvim yılı başından itibaren geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı kurala bağlanmış, 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren merci tarafından temyiz isteminin reddine karar verileceği, 7. fıkrasında ise 6. fıkrada sözü edilen kararların dosyanın gönderildiği Danıştay'ın ilgili dairesince ve kurulunca, kesin olarak verileceği hükme bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
İstinaf başvurusunun idari yargılama hukukunda yeni bir kanun yolu olarak getirildiği  6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un gerekçesinde, tahdidi olarak sayılan konular dışındaki davaların bölge idare mahkemelerinde istinaf incelemesi neticesinde kesinleşeceği, böylece Danıştay’ın, temyizen karara bağladığı iş yükünün azaltılarak içtihat mahkemesi rolünün güçlendirilmesinin amaçlandığı belirtilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
İstinaf başvurusunun idari yargılama hukukunda yeni bir kanun yolu olarak getirildiği  6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un gerekçesinde, tahdidi olarak sayılan konular dışındaki davaların bölge idare mahkemelerinde istinaf incelemesi neticesinde kesinleşeceği, böylece Danıştay’ın, temyizen karara bağladığı iş yükünün azaltılarak içtihat mahkemesi rolünün güçlendirilmesinin amaçlandığı belirtilmiştir. 
Anılan mevzuat hükümleri ve 6545 sayılı Kanun'un gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde sayılan konusu 100.000 TL' yi aşmayan davalar ve  konusu para olmayan davalar hakkında vergi mahkemelerince verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine bölge idare mahkemelerince verilen kararların kesinleşeceği dolayısıyla bu kararların temyiz istemine konu yapılamayacağı sonucuna ulaşılmaktadır. 
Bu nedenle, konusu para olmayan vergiye ilişkin idari işlem niteliğindeki mükellefiyetin re'sen terkin edilmesine dair işleme karşı açılan davayı sonuçlandıran ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının bozulması istemiyle yapılan temyiz başvurusunun incelenme olanağı bulunmamaktadır. 
KARAR SONUCU:
 Açıklanan nedenlerle;
1. Vergi Dava Dairesi kararına yöneltilen TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 30/04/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/1889, Karar No: 2024/1908, Tarih: 30.04.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
   D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas   No : 2022/1889
Karar  No : 2024/1908 
DAVACI	: ... İletişim Hizmetleri A.Ş. 
VEKİLİ	: Av. ...
 
DAVALI	: ... Kurumu  
VEKİLLERİ	: Av. ..., Av. ..., Av. ...
DAVANIN KONUSU : Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurulu'nun 16/11/2021 tarih ve 2021/DK-YED/361 sayılı kararıyla onaylanan İşletmecilerin Şebekelerinde Kullanılacak Donanım ve Yazılım Yatırımlarının	İncelenmesi ve Denetlenmesine İlişkin Usul ve Esaslarda Değişiklik Yapılmasına Dair Usul ve	Esaslar'ın (Değişiklik Yapılmasına Dair Usul ve	Esaslar) 3. maddesi ile İşletmecilerin Şebekelerinde Kullanılacak Donanım ve Yazılım Yatırımlarının İncelenmesi ve Denetlenmesine İlişkin Usul ve	Esaslar’ın (Usul ve Esaslar) 6. maddesine eklenen 7. fıkrasının ikinci cümlesinin, 4. maddesi ile Usul ve Esaslar’ın 7. maddesine eklenen 10. ve 12. fıkraların, 5. maddesi ile Usul ve Esaslar'ın 10. maddesine eklenen 9. fıkranın, 01/03/2022 tarihli başvurunun cevap verilmemek suretiyle reddine ilişkin işlemin iptali istenilmektedir.

DAVACININ İDDİALARI : Dava konusu düzenlemenin davalı idarenin yetkilerini aşar nitelikte, uygulanması imkânsız, işletmecilere ilave yükümlülükler getiren, çelişkili ve belirsiz durumlara neden olacak nitelikte olduğu, tarafların hak ve sorumluluklarını düzenleyen Sayısı Sınırlandırılmış Kullanım Hakkı Yetki Belgesinin eki niteliğindeki Hak ve Yükümlülükler Belgesi'nde yer alan yükümlülüklerini aşar nitelikte yükümlülükler getirdiği, öngörülebilir ve belirli olmadığı, üçüncü kişilerin fiillerinden işletmecilerin sorumlu olması sonucunu doğuracak hükümler içerdiği, sonuçları itibarıyla kamu yararına uygun olmadığı, bu nedenle sebep, konu ve maksat unsurları bakımından hukuka aykırı olduğu; Değişiklik Yapılmasına Dair Usul ve	Esaslar'ın 3. maddesi ile Usul ve Esaslar'ın 6. maddesine eklenen 7. fıkrasının ikinci cümlesi yönünden, davalı idarenin tek yanlı işlemi ile işletmecilere Hak ve Yükümlülükler Belgesi'nde yer almayan yeni ve ilave yükümlülükler getirdiği, bu haliyle bahse konu yetkilendirmeyle çeliştiği, söz konusu düzenleme ile davalı idarenin işletmecilere, yapılacak olası bir inceleme sürecinde yerli malı ürün temin ettiği üreticilerin bilgi ve belgeleri sağlama ve üretim tesislerini incelemeye açmalarını sağlama yükümlülüğü getirdiği, başka bir anlatımda işletmecileri üreticilerin eylemlerinden sorumlu tutulmasını öngördüğü, nitekim, Usul ve Esaslar'ın amaç başlıklı 1. maddesinde de belirtildiği üzere söz konusu düzenlemenin amacının işletmecilere yükümlülükler getirilmesi değil, IMT yetkilendirmesi ile getirilen mevcut yükümlülüklerin incelenmesi ve denetlenmesine ilişkin usul ve esasların belirlenmesi olduğu, bu kapsamda, söz konusu düzenleme ile işletmecilerin yükümlüklerinin arttırılması veya genişletmesinin mümkün olmadığı, dava konusu düzenlemenin sebep unsuru yönünden hukuka aykırı olduğu, dava konusu düzenleme ile getirilen bahse konu yükümlülüğün, Hak ve Yükümlülükler Belgesinde getirilen yükümlülükleri aşmasının dışında, şirket ile herhangi bir bağı olmayan/müvekkil şirketin kontrol veya yönetiminde bulunmayan bir üreticinin talep edilen bilgileri süresinde veya hiç sunmaması ya da ticari sır vb

. gerekçelerle tesislerini incelemeye açmak istememesi durumlarında, bunun cezai sorumluluğunun şirketleri gibi işletmecilere yüklemesi nedeniyle de hukuka aykırı olduğu, gerçekleşmesi mümkün olmayan veya muhataplarının yetkileri aşan mahiyetteki konular içeren idari işlemlerin sakat olacağı, bir an için üreticilerle yapılacak olan sözleşmelere bu yönde hüküm konulması yükümlülüğü getirilebileceği kabul edilse bile, bu şekildeki bir düzenlemenin geçmişe dönük uygulanmasının da mümkün olmadığı, davalı idarece eğer bir yaptırım öngörülecek ise, bunun bilgi ve belgeyi vermekten imtina eden veya tesis denetimini kabul etmeyen üreticiler bakımından getirebileceği, düzenlemenin sebep ve konu unsuru bakımından hukuka aykırı olduğu gibi, sektörün gerçekleri ve ticari hayatın olağan akışına da uygun olmadığı; Değişiklik Yapılmasına Dair Usul ve Esaslar'ın 4. maddesi ile Usul ve Esaslar'ın 7. maddesine eklenen 10. ve 12. fıkralar ve 5. maddesi ile Usul ve Esasların 10. maddesine eklenen 9. fıkra yönünden, hukuki güvenlik ve belirlilik ilkelerine aykırılık teşkil etmekle birlikte, uygulamada imkansızlıklara neden olacağı, işletmecilere belirsiz, ucu açık ve objektif olmayan ifadeler içeren yükümlülükler getirildiği; Usul ve Esaslar'ın 7. maddesinin 10

. maddesi ile Usul ve Esaslar'ın 7. maddesine eklenen 10. ve 12. fıkralar ve 5. maddesi ile Usul ve Esasların 10. maddesine eklenen 9. fıkra yönünden, hukuki güvenlik ve belirlilik ilkelerine aykırılık teşkil etmekle birlikte, uygulamada imkansızlıklara neden olacağı, işletmecilere belirsiz, ucu açık ve objektif olmayan ifadeler içeren yükümlülükler getirildiği; Usul ve Esaslar'ın 7. maddesinin 10. fıkrası ile Ar-Ge merkezleri tarafından yürütülen projelerin, yerli malı belgeli ve/veya milli haberleşme ürün ekosisteminin geliştirilmesine yönelik ülkemizin hedef ve stratejilerine uygun olmasından sorumlu tutulduğu, ancak düzenlemede bahsi geçen "hedef ve stratejilerin" ne olduğu somut olarak düzenlenmediği, bu kapsamda kendi şirketleri gibi işletmecilere, Ar-Ge projelerinin ülkemizin hedef ve stratejileriyle uyumlu olup olmadığına ilişkin subjektif bir değerlendirme yapma yükümlülüğünün getirildiği, fakat bu değerlendirmenin hangi kapsamda ve hangi dayanakla yapılacağı belirsiz bırakıldığı, bilhassa mevcut durumda veya ilerleyen dönemlerde, farklı idari otoriteler tarafından farklı hedef ve stratejiler de öne sürülebileceği; başka bir ifade ile "strateji ve hedeflerin" de değişkenlik gösterebileceği ve ayrıca işletmecilere getirilen yükümlülüğün fiili imkânsızlık içerebileceği elektronik haberleşme sektöründe Ar-Ge harcamalarının azalmasına sebep olacağı, söz konusu düzenleme, bahsi geçen hedef ve stratejilerin uygulanmasına ilişkin olarak tedarikçilerle/Ar-Ge merkezleriyle yapılan sözleşmelerde de düzenleme/değişiklik yapılması zorunluluğunu ortaya çıkaracağı, bu hedef ve stratejilerin somut  düzenlemelere dayanmaması ve belirsizlikler içermesi nedeniyle işletmeci taleplerinin ilgili Ar-Ge merkezleri/tedarikçiler tarafından kabul edilmemesi, dolayısıyla bahsi geçen düzenlemeye işletmecilerden tamamen bağımsız olan tarafların uymaması sebebiyle müvekkil şirket gibi işletmecilere idari yaptırım uygulanması riskinin ortaya çıkacağı, sonuç olarak bu madde ile getirilen yükümlülüğün belirsiz olması, işletmeciler tarafından uyulması zorunlu kuralların somut olarak belirlenmemiş olması ve işletmecileri üçüncü kişiler üzerinde hukuken sahip olmadığı hak ve yetkiler nedeniyle sorumluluk altına alınması nedeniyle işlemin sebep ve konu unsuru bakımından hukuka aykırı olduğu; Usul ve Esaslar'ın 7. maddesine eklenen 12

. maddesine eklenen 12. fıkrası kapsamında "beklenen somut hedef ve faydaların", "yerli malı belgeli ve/veya milli haberleşme ürün ekosistemine olan muhtemel katkıların" ne olduğu, nasıl ve kim tarafından belirleneceği, işletmeciler ya da davalı idare tarafından ne şekilde ve neye göre değerlendirileceği hususunda mevzuatta hiçbir belirleme bulunmadığı, bu durumda da, hangi projelerin raporlamaya konu edileceği hususunda müvekkil şirket ve tüm işletmeciler bakımından belirsizlik olacağı ve bunun da işletmecilerin hak kaybına uğramasına sebep olabileceği, Ar-Ge projelerinin her ne kadar belli süreler içerisinde bitirilmesi hedeflense de öngörülemeyen sebeplerle ötelenmesi ihtimalinin de dikkate alınarak, belirlenen süreyi aşan bir projenin haksız bir şekilde değerlendirmeye alınmaması halinde, projeye yapılan yatırımların ziyan edilmiş olacağı, bunun da yerli ekosistemi oluşturmaya yönelik hedeflerle bağdaşmayacağı ve ülkemiz ekonomisine katkısının son derece olumsuz olacağının göz önünde bulundurulmasının gerektiği; Usul ve Esaslar'ın 10. maddesine eklenen 9

. maddesine eklenen 9. fıkrada, davalı idare işletmecilere kritik şebeke unsurlarına ilişkin yapılacak yatırımlar ve satın alımlar öncesinde bilgi verme yükümlülüğü getirmişse de, "kritik şebeke unsurlarının" ne olduğunu düzenleyen herhangi bir mevzuat hükmü bulunmadığı gibi, Usul ve Esaslarda da bu kapsamda bir düzenleme yer almadığı, bu durum karşısında mevcut hukuki durum itibarıyla işletmecilere öngörülebilirlik ve belirlilik ilkesiyle bağdaşmayan, yerine getirilmesi mümkün olmayan bir yükümlülük getirildiği, bahsi geçen şebeke unsurlarının davalı idare tarafından ileride belirlenmesi halinde dahi, bu unsurlara ilişkin olası bir satın almadan önce işletmecilerce davalı idare tarafından yapılacak bildirim sonrasında, ne kadar sürede, ne şekilde ve hangi içerikte bir bildirim yapılacağı düzenlemede yer almadığı, davalı idarece işletmecilere yapılacak bildirimin çerçevesinin net olarak çizilmediği, bu durumda, bilhassa aciliyeti olan satın alımlarda, işletmecilere yapılacak bildirimin zamanlamasının ve içeriğinin çerçevesinin kesin olarak çizilmemesi sebebiyle işletmecilerin maddi kayba uğraması yahut bildirim kapsamındaki iş ve işlemlerin yapılmasında fiili imkansızlık oluşması riskinin bulunduğu, esasen her yatırım ve her satın alım öncesinde davalı idareye bildirim yapılarak yönerge beklenmesinin sektörün dinamizmiyle örtüşmeyeceği, yatırımları aksatacağı ve bu kapsamda, tüketicilere dünya standartlarında hizmet sunmaya çalışan müvekkil şirket için kritik olan şebeke sürdürülebilirliği ile hizmet sürekliliği ve kalitesinin de riske atılması sonucunu doğuracağı, öte yandan tedarikçiler ile yapılacak sözleşmeler bakımından da bu şekilde belirsiz bir riskin sözleşmelerde yer almasına tedarikçi firmalar tarafından itiraz edilebileceğinin öngörüldüğü; davalı idareye yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin dava konusu işlemi yönünden, bu davaya konu edilen Usul ve Esasların ilgili hükümleri açık bir biçimde Hak ve Yükümlülükler Belgesi'ni aşar nitelikte, belirsiz, çelişkili, eksik ve hukuka aykırılık teşkil eden düzenlemeler içermediği ve düzenleme ile gözetilen amaca hizmet edilmediği, davalı idareye yapılan başvurunun Kurul tarafından incelenip karara bağlanması gerektiği, Kurul tarafından değerlendirilmeden, Kurul kararı alınmadan reddedilmesinin mümkün olmadığı, bu halde dava konusu zımni red işleminin yetki unsuru yönünden hukuka aykırı olduğu ileri sürülmüştür.

DAVALININ SAVUNMASI : Dava konusu kuralların Kurum ile işletmecilere ilave yükümlülükler getirilmediği, sadece hedeflenen kamu yararına ulaşılabilmesi amacıyla mevcut yükümlülüklerin detaylandırıldığı, getirilen düzenlemelerin belirli ve açık olduğu, ayrıca işletmecileri zora sokmamak adına belirli maddelerin yürürlük tarihinin ileriye yönelik olarak belirlendiği, yükümlülüklerin yerine getirilmesinde herhangi bir imkansızlığın söz konusu olmadığı, halihazırda mevcut olan yükümlülüklere ilişkin yürütülen denetimler neticesinde  tespit  edilen eksiklik ve aksaklıkların giderilmesi için detaylandırmaların yapıldığı, yerli ve milli ürün ekosisteminin geliştirilmesine ve sektörde yürütülen Ar-Ge faaliyetlerinin yerli/milli üretime katkı sağlamasına yönelik ilgili hususların düzenlenmesi ile amaçlananın kamu yararı olduğu, 3G İmtiyaz Sözleşmesi kapsamında davacıya ait olmayan Ar-Ge merkezlerinin incelemesinin davacı nezaretinde gerçekleştiği, Usul ve	Esaslar'ın 3. maddesi ile Usul ve Esaslar'ın 6. maddesine eklenen 7. fıkrasının ikinci cümlesi yönünden, işletmecilere IMT Hak ve Yükümlülükler Belgesi’nde yer almayan ilave yükümlülükler getirilmesi gibi bir durum söz konusu olmadığı, dava konusu kuralın yerli malı ürün kullanma yükümlülüğünün işletmeci tarafından yerine getirilip getirilmediğinin incelenmesi ve denetlenmesi için gerekli olduğu, İmtiyaz Sözleşmesinin tarafı olanın da İmtiyaz Sözleşmesi ve IMT Yetki Belgesi ile yükümlülük altına girenin de davacı işletmeci olduğu, Usul ve Esasların 7. maddesine eklenen onuncu fıkrası yönünden, işletmeciler ile Ar-Ge merkezlerinin işbirliği içerisinde çalışması gerektiği, işletmecilerin yatırımlarının %40’ı gibi yüksek orandaki payını Ar-Ge merkezi bulunan tedarikçilerden karşılanmasını şart koşan bahse konu yükümlülüğün Ar-Ge merkezi bulunan tedarikçiler bakımından önemli bir hak sağladığı, davacı şirkete Ar-Ge merkezlerini denetleme veya inceleme şeklinde bir yükümlülük getirilmediği, davacı şirketin yapması gerekenin Ar-Ge merkezlerine yönelik yapılan düzenlemelere, Ar-Ge merkezi bulunan tedarikçi firmaların uyması gerektiğine ilişkin hususlara satın alma anlaşmalarında yer vermek olduğu, bahse konu kuralın 26/10/2022’de yürürlüğe gireceği düzenlenerek işletmecilere ve tedarikçi firmalara gerekli hazırlıkları yapabilmelerini teminen belirli bir süre de verildiği, dava konusu kuralda geçen “hedef ve stratejilerin” ne olduğunun somut olarak belirlenmediğini ileri sürülmüş ise de, sadece “ülkenin hedef ve stratejilerine uygunluk” kriterine yer verilmediği, “yerli malı belgeli ve/veya milli haberleşme ürün ekosisteminin geliştirilmesine yönelik ülkemizin hedef ve stratejilerine uygunluk”tan bahsedildiği, yani Ar-Ge projeleri, yerli malı belgeli ürün ve/veya milli haberleşme ürünü ekosisteminin gelişimine katkı sağlayacak nitelikte olması gerektiği, Usul ve Esasların 6