muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/8628, Karar No: 2024/3107, Tarih: 28.05.2024

Yargılama hukuku kurallarına göre, kanun yoluna başvuranın, aleyhine kanun yoluna başvurduğu kararın bozulmasını istemesinde korunması gereken hukuki menfaatinin bulunması zorunludur. 
Olayda, Bölge İdare Mahkemesince, bozma kararına uyularak bir kat vergi ziyaı cezası yönünden davanın reddine karar verildiğinden, bu kararı temyiz etme hakkı davacıya ait olup, karşı taraf konumunda olan davalının bu kararla hukukî menfaatinin zedelendiğinden söz edilemez. Öte yandan, Danıştay Dördüncü Dairesinin 12/04/2023 tarih ve E:2021/1492, K:2023/2154 sayılı kararıyla, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılan kısmı yönünden Bölge İdare Mahkemesi kararının onandığı görüldüğünden, kesinleşen bu kısım hakkında da davalının temyiz iddialarının incelenmesine olanak bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine, davalının temyiz isteminin incelenmeksizin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz isteminde bulunan davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca hesaplanacak nispi harcın alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 28/05/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/2031, Karar No: 2024/3117, Tarih: 28.05.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2024/2031
Karar No : 2024/3117
 TEMYİZ EDENLER: 1-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
VEKİLİ	: Av. ...
 2-(DAVACI)...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: Serbest muhasebeci mali müşavir olan davacı adına, ... Çelik İnşaat Otomotiv Lojistik Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketinin sahte fatura düzenleme fiiline iştirak ettiğinden bahisle 2016/Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül ve Ekim-Aralık dönemleri için tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle açılan davayı bir kat vergi ziyaı cezası yönünden reddeden, cezanın tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan kısmı yönünden kabul eden ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik tarafların istinaf başvurularını; Danıştay Dördüncü Dairesince verilen bozma kararına uymak suretiyle davacı yönünden reddeden, davalı yönünden gerekçeli reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:  
DAVACININ İDDİALARI: Sahte fatura düzenleme fiiline iştirak edildiğine ilişkin somut bir tespit bulunmadığı, fiile iştirak edilmediğinin ... Cumhuriyet Başsavcılığı kararıyla sabit olduğu iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
DAVALININ İDDİALARI: 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinde yer alan "... cezanın kesinleştiği tarihi takip eden yılın başından başlamak üzere..." ibaresine göre takip eden yılın başından itibaren fiilin işlenmesi değil, cezanın kesilmesi gerektiğinden, ilk cezanın kesinleştiği tarihi takip eden yılın başından itibaren beş yıllık süre içinde kesilen dava konusu vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'IN DÜŞÜNCESİ: Davalının temyiz isteminin reddine, davacının temyiz istemi yönünden temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
 Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Temyize konu kararın davalının istinaf başvurusunun gerekçeli reddine ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, davalının temyiz dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Kararın davacının istinaf başvurusunun reddine ilişkin kısmına yönelik davacı temyiz istemine gelince:

Temyize konu kararın davalının istinaf başvurusunun gerekçeli reddine ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, davalının temyiz dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Kararın davacının istinaf başvurusunun reddine ilişkin kısmına yönelik davacı temyiz istemine gelince:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin altıncı fıkrasında, temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödenmemiş olması hâlinde, kararı veren merci tarafından verilecek yedi günlük süre içerisinde tamamlanması, aksi takdirde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirileceği, verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, ilgili mercinin kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar vereceği belirtilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden, davacı tarafından, temyiz başvurusunda bulunulurken yatırılması gerekli temyiz başvuru harcı ve posta giderinin yatırılmaması üzerine başvuru harcı ve posta giderinin yedi gün içinde yatırılması, aksi takdirde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususunun davacıya bildirildiği, ancak başvuru harcı ve posta giderinin yatırılmadığı anlaşılmaktadır.
Bu durumda, 2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca davacının temyiz istemi yönünden kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi gerekmektedir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davalının temyiz isteminin reddine, davacının temyiz istemi yönünden kararın temyiz edilmemiş sayılmasına,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararının, davalının istinaf başvurusunun reddine ilişkin kısmının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 28/05/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/2029, Karar No: 2024/3116, Tarih: 28.05.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2024/2029
 Karar No : 2024/3116
 
TEMYİZ EDENLER:1-(DAVACI) ...
VEKİLİ	: Av. ...
2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: Serbest muhasebeci mali müşavir olan davacı adına, ... Çelik İnş. Oto. Loj. San. ve Tic. A.Ş.'nin sahte fatura düzenleme fiiline iştirak ettiğinden bahisle 2016 yılı için tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle açılan davayı bir kat vergi ziyaı cezası yönünden reddeden, cezanın tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan kısmı yönünden kabul eden... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik tarafların istinaf başvurularını; Danıştay Dördüncü Dairesince verilen bozma kararına uymak suretiyle reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:  
DAVACININ İDDİALARI: Sahte fatura düzenleme fiiline iştirak edildiğine ilişkin somut bir tespit bulunmadığı, fiile iştirak edilmediğinin ceza mahkemesi kararıyla sabit olduğu iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
DAVALININ İDDİALARI: Dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile daha önceki açıklamalarına göre davanın tamamen reddi gerektiği iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Davalının temyiz isteminin reddine, davacının temyiz istemi yönünden temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
 Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Temyize konu kararın davalının istinaf başvurusunun reddine ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, davalının temyiz dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Davacının temyiz başvurusuna gelince:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin altıncı fıkrasında, temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödenmemiş olması hâlinde, kararı veren merci tarafından verilecek yedi günlük süre içerisinde tamamlanması, aksi takdirde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirileceği, verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, ilgili mercinin kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar vereceği belirtilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin altıncı fıkrasında, temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödenmemiş olması hâlinde, kararı veren merci tarafından verilecek yedi günlük süre içerisinde tamamlanması, aksi takdirde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirileceği, verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, ilgili mercinin kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar vereceği belirtilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden, davacı tarafından, temyiz başvurusunda bulunulurken yatırılması gerekli temyiz başvuru harcı ve posta giderinin yatırılmaması üzerine başvuru harcı ve posta giderinin yedi gün içinde yatırılması, aksi takdirde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususunun davacıya bildirildiği, ancak başvuru harcı ve posta giderinin yatırılmadığı anlaşılmaktadır.
Bu durumda, 2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca davacının temyiz istemi yönünden kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi gerekmektedir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;						1. Davalının temyiz isteminin reddine, davacının temyiz istemi yönünden kararın temyiz edilmemiş sayılmasına,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... K:...sayılı kararının, davalının istinaf başvurusunun reddine ilişkin kısmının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın .... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 28/05/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/3108, Karar No: 2024/3479, Tarih: 28.05.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/3108
Karar No : 2024/3479 
DAVACI : ...
VEKİLİ : Av. ...
DAVALILAR	: 1- ... Bakanlığı/ANKARA 
	  (... Başkanlığı)
                          2- ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLLERİ : Av. ...
                        Av. ...
DAVANIN	KONUSU:	27/08/2015 tarih ve 29458 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 456 sayılı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nin 7.maddesinin ikinci fıkrasının "Gerçek kişilerde ise ilgilinin ölümü veya gaipliğine karar verildiğinin idare tarafından tespit edildiği durumlarda ölüm/karar tarihi itibarıyla ilgilinin elektronik tebligat adresi re'sen kapatılır" şeklindeki ikinci cümlesi ve davacının e-tebligat adresinin kapatılması isteminin reddine dair ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmektedir. 
DAVACININ İDDİALARI :	213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 107/A maddesi ile Bakanlığa tanınan düzenleyici işlem yapma yetkisi kullanılarak, Bakanlığa tanınan yetkiler arasında tanımlı olmadığı halde böyle bir yetki varmış gibi hareket edilerek Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin devredilmez yetkilerinden olan yasa yapma yetkisinin Bakanlık tarafından tebliğ yapmak kastı ile kullanılmış olması Anayasanın 7. maddesi ile kural altına alınan yasama yetkisinin ihlali sonucunu doğurduğu, bu nedenle 456 sayılı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nin 7. maddesinde gerçek kişiler için e-tebligat sisteminden çıkış için düzenleyici işlem yetkisi ile getirilen kuralın, Anayasaya aykırılığı nedeniyle iptali gerektiği, mükellefiyetin sona erdiği durumlarda, mükellefin talebi ile e-tebligatın da kapatılması gerektiği, 456 sayılı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'n 4. maddesi ile 7. madde birlikte değerlendirildiğinde, e-tebligatın yükümlülüğün aktif mükellefiyete bağlı olduğu, onunla birlikte doğduğu ve onunla birlikte sona erdiği, mükelleflere vergi idaresi tarafından tebliğ yoluyla ömür boyu e-tebligat sisteminde kalma yükümlülüğü getirilemeyeceği, düzenleyici işlemle davacının eski ve kapatılmış bir mesleki faaliyeti dolayısıyla adına tescilli, ancak kapatılmış olması gereken e-tebligat adresi üzerinden mesleki faaliyete bağlı vergi mükellefiyeti ile ilişkisi bulunmayan engelli araç alımı sonucuna bağlı tebligatlarında yapılmak istenmesi Anayasaya aykırı olduğu belirtilerek dava konusu işlemlerin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

DAVALI	...	BAKANLIĞI'NIN	SAVUNMASI	: 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun  107/A maddesine istinaden elektronik ortamda yapılacak tebliğle ilgili teknik altyapı kurmaya ve tebliğe elverişli elektronik adres kullanma zorunluluğu getirmeye Bakanlığın yetkili olduğu ve Bakanlığın bu yetki kullanılıp gerekli altyapıyı oluşturarak gerçek kişilerde sadece ilgilinin ölümü veya gaipliğine karar verildiğinin idare tarafından tespit edildiği durumlarda ölüm/karar tarihi itibarıyla ilgilinin elektronik tebligat adresinin re'sen kapatılacağını belirlediği, Bakanlık tarafından yetki kullanılarak yapılan gerçek kişilerin elektronik tebligat sisteminden sadece ölüm ya da gaiplik kararı ile çıkacağına ilişkin düzenleme ile mükelleflere kendilerine yapılan e-tebligatlardan daha kolay haberdar olma imkanı tanındığı, bu hususla ilgili Anayasa Mahkemesinin 26/11/2019 tarih ve 30960 sayılı Resmi Gazete de yayımlanan 19/09/2019 tarih ve E:2018/144 sayılı kararının olduğu, elektronik tebligat sistemine dâhil olan gerçek kişi mükelleflerin, söz konusu sisteme dâhil olduklarının, ölüm ya da gaiplik ile e-tebligat sistemlerinin kapatılacağı zamana kadar vergi dairesi tarafından kendilerine elektronik ortamda tebligat yapılacağının ve tebliğ edilen evraka kendilerine tanımlanmış güvenli e-tebligat adresinden ulaşabileceklerinin farkında olduğu, mükellefiyet durumunun bitmesi ile elektronik tebligat adresinin kapatılması arasında bağlayıcı bir ilginin olmadığı hususları dikkate alındığında, dava konusu edilen tebliğ hükmünde hukuka aykırı bir husus bulunmadığı, bu itibarla, davacının iddialarının kanuni dayanaktan yoksun olduğu ve talebinin reddi gerektiği belirtilerek davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.

...	VERGİ	DAİRESİ	MÜDÜRLÜĞÜ'NÜN	SAVUNMASI	 : 19/10/2019 tarihli ve 30923 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 511 Sıra No.lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği ile 456 Sıra No’lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinin "6. Elektronik Tebligatın Gönderilmesi ve Muhatabına İletilmesi" başlıklı bölümüne eklenen paragraf ile "Kendisine elektronik ortamda tebligat yapılacak muhatap tarafından elektronik tebligat sistemine başvuru sırasında veya daha sonra bildirilen mobil telefon numarasına ve/veya eposta adresine, kendisine gönderilen tebligata ilişkin bilgilendirme mesajı gönderilebilir. Bilgilendirme mesajının herhangi bir nedenle muhataba ulaşmamış olması tebligat süresini ve geçerliliğini etkilemez." düzenlenmesine yer verildiği, buna göre elektronik ortamda tebliğ yapıldığına dair gönderilen kısa mesaj ve/veya e-postanın sadece bilgilendirme amacı taşıdığı, bu bilgilendirmeden haberdar olunmamasının e-tebligatın geçerliliğini etkilemediği, her hal ve takdirde elektronik ortamda tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayıldığı, davacının, ... plakalı araçtaki muafiyeti sonlandırılarak 2016-2021 yılları arasındaki dönemler için yapılan motorlu taşıtlar vergisi tarhiyatları için düzenlenen vergi/ceza ihbarnamelerinin 16/11/2021 tarihinde e-tebligat yoluyla mükellefe tebliğ edilmesi işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek davanın reddi gerektiği savunulmaktadır. 
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ	: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 93 ila 109. maddelerinde tebliğ esasları, tebliğin muhatapları, posta ve ilan yoluyla tebliğler, memur eliyle tebliğ, elektronik ortamda tebliğ ve tebliğ yerine geçen işlemler düzenlenmiş, tebligatın nerede, nasıl ve kimlere yapılacağı belirlenmiştir.
	Anılan Kanun'un "Bilinen adresler" başlıklı 101. maddesinin 01/01/2018 tarihinde yürürlüğe giren 7061 sayılı Kanun'un 16. maddesiyle değişik hâlinin üçüncü fıkrası şu şekildedir:
	"İşyeri adresinde tebliğ yapılacak olanların bu adresinde bulunamaması, işin bırakılması veya işin bırakılmış addolunması hallerinde tebliğ, gerçek kişilerde kendisinin, tüzel kişilerde bunların başkan, müdür veya kanuni temsilcilerinden birinin, tüzel kişiliği olmayan teşekküllerde ise bunları idare edenler veya varsa temsilcilerinden herhangi birinin adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde yapılır."
	Vergi Usul Kanunu'na 6009 sayılı Kanun'un 7. maddesiyle eklenen ve 01/08/2010 tarihinde yürürlüğe giren "Elektronik ortamda tebliğ" başlıklı 107/A maddesinin 6637 sayılı Kanun ile değiştirilen hali ise şu şekildedir:
	"Bu Kanun hükümlerine göre tebliğ yapılacak kimselere, 93. maddede sayılan usullerle bağlı kalınmaksızın, tebliğe elverişli elektronik bir adres vasıtasıyla elektronik ortamda tebliğ yapılabilir.
	(Ek fıkra: 7/4/2015-6637/5 md.) Elektronik ortamda tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır.

"Bu Kanun hükümlerine göre tebliğ yapılacak kimselere, 93. maddede sayılan usullerle bağlı kalınmaksızın, tebliğe elverişli elektronik bir adres vasıtasıyla elektronik ortamda tebliğ yapılabilir.
	(Ek fıkra: 7/4/2015-6637/5 md.) Elektronik ortamda tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır.
	Maliye Bakanlığı, elektronik ortamda yapılacak tebliğle ilgili her türlü teknik altyapıyı kurmaya veya kurulmuş olanları kullanmaya, tebliğe elverişli elektronik adres kullanma zorunluluğu getirmeye ve kendisine elektronik ortamda tebliğ yapılacakları ve elektronik tebliğe ilişkin diğer usul ve esasları belirlemeye yetkilidir." 	
  	Anayasa'nın 124. maddesinde, kamu tüzel kişilerinin, kendi görev alanlarını ilgilendiren Kanunların ve Cumhurbaşkanlığı Kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, Yönetmelikler çıkarabileceği düzenlenmiştir. Bu düzenleme, idarenin özerk ve türev düzenleme yetkisinin anayasal dayanağını oluşturmaktadır. Anayasa'da düzenleyici işlem olarak sadece yönetmelikler belirtilmiş ise de idarenin düzenleme yetkisi bununla sınırlı olmayıp, tebliğler de; yasa, tüzük, yönetmelik ve benzeri hukuk kaynaklarının uygulanmasına ilişkin ayrıntıları ve uygulama şeklini gösteren düzenleyici işlemlerdir. 
	456 sayılı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nin 7.maddesinde "Gerçek kişilerde ise ilgilinin ölümü veya gaipliğine karar verildiğinin idare tarafından tespit edildiği durumlarda ölüm/karar tarihi itibarıyla ilgilinin elektronik tebligat adresi re’sen kapatılır şeklindedir.
	213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 107/A maddesi ile Maliye Bakanlığa tanınan düzenleyici işlem yapma yetkisi vermiştir. Bu düzenleme verme yetkisi Bakanlığa yeni bir yükümlülük getirmek için değil elektronik tebligatın nasıl, ne şekilde yapılacağı, altyapısına ilişkin düzenleme yetkisi vermektedir.
	Gerçek kişilerde elektronik tebligat sistemininden çıkış şartının ölüm şartına bağlanması asli olarak yasama organına ait olduğu, devri mümkün olmayan yasama yetkisinin bakanlık eliyle kullanılması Anayasa da güvence altına alınan temel hakların yanında Parlamentonun devredilmesi mümkün olmayan yasa yapma yetkisi sınırının aşılması sonucunu doğurmaktadır.	
	Buna göre,  dava konusu işlemin ve bu işleme dayanak alınan  456 sayılı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nin "Gerçek kişilerde ise ilgilinin ölümü veya gaipliğine karar verildiğinin idare tarafından tespit edildiği durumlarda ölüm/karar tarihi itibarıyla ilgilinin elektronik tebligat adresi re’sen kapatılır." şeklindeki 7. maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi ile dava konusu işlemin iptali gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY	SAVCISI: ...

Buna göre,  dava konusu işlemin ve bu işleme dayanak alınan  456 sayılı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nin "Gerçek kişilerde ise ilgilinin ölümü veya gaipliğine karar verildiğinin idare tarafından tespit edildiği durumlarda ölüm/karar tarihi itibarıyla ilgilinin elektronik tebligat adresi re’sen kapatılır." şeklindeki 7. maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi ile dava konusu işlemin iptali gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY	SAVCISI: ...
DÜŞÜNCESİ	: Dava; davacının e-tebligat adresinin kapatılması isteminin reddine dair Giresun Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün ... tarih ve ... sayılı işlemi ve bu işlemin dayanağı olduğu belirtilen 27/08/2015 tarih ve 29458 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 456 sayılı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nin "Gerçek kişilerde ise ilgilinin ölümü veya gaipliğine karar verildiğinin idare tarafından tespit edildiği durumlarda ölüm/karar tarihi itibarıyla ilgilinin elektronik tebligat adresi re’sen kapatılır." şeklindeki 7. maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesinin iptali ve e-tebligat adresinin kapatılmasına karar verilmesi istemiyle açılmıştır.
         213 sayılı Vergi Usul Kanununun 107/A maddesinde “Bu Kanun hükümlerine göre tebliğ yapılacak kimselere, 93'ncü maddede sayılan usullerle bağlı kalınmaksızın, tebliğe elverişli elektronik bir adres vasıtasıyla elektronik ortamda tebliğ  yapılabilir. Elektronik ortamda tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır. Maliye Bakanlığı, elektronik ortamda yapılacak tebliğle ilgili her türlü teknik altyapıyı  kurmaya veya kurulmuş olanları kullanmaya, tebliğe elverişli elektronik adres kullanma zorunluluğu getirmeye ve kendisine elektronik ortamda tebliğ yapılacakları ve elektronik tebliğe  ilişkin diğer usul ve esasları belirlemeye yetkilidir.” hükmü yer almaktadır.
      Bu hükmün uygulanması ile ilgili usul ve esaslar 456 Sıra No.lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde belirlenmiştir. Anılan  Tebliğin '' 7. Elektronik Tebligat Sisteminden Çıkış” başlıklı 7 nci maddesinde “Zorunlu veya ihtiyari olarak elektronik tebligat sistemine dahil olanların aşağıdaki durumlar dışında sistemden çıkmaları mümkün değildir.
Tüzel kişilerde ticaret sicil kaydanın silindiği (nevi değişikliği ve birleşme halleri dahil) tarih itibarıyla, elektronik tebligat adresi kapatılır. Gerçek kişilerde ise ilgilinin ölümü veya gaipliğine karar verildiğinin idare tarafından tespit edildiği durumlarda ölüm/karar tarihi itibarıyla ilgilisinin elektronik tebligat adresi re'sen kapatılır. Mirasçıların bağlı olunan vergi dairesine başvurması halinde de müteveffanın elektronik tebligat adresi kullanıma kapatılır.” açıklaması yer almaktadır.
 Belirtilen madde ile Bakanlıkça gerçek kişilerde sadece ilgilinin ölümü veya gaipliğine karar verildiğinin idare tarafından tespit edildiği durumlarda ölüm/karar tarihi itibarıyla ilgilinin elektronik tebligat adresinin re'sen  kapatılacağı  belirlenmiştir.