muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/2561, Karar No: 2024/1688, Tarih: 02.04.2024

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARININ ÖZETİ		:
	Davacı tarafından; açıkta geçen sürede elde edilen gelirlerin mahsup edilemeyeceği, maddi tazminatın 10.000-TL'lik kısmına başvuru tarihinden, 102.350,16-TL'lik kısmına ıslah dilekçesinin davalı idareye tebliğinden itibaren faiz işletilmesinin hukuka aykırı olduğu, ihraç tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiği, manevi tazminata ilişkin faizin dava tarihinden değil ihraç tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiği, kararın fer'isi olan, İdare Mahkemesince vekalet ücretinin, manevi tazminatın kabul edilen 15.000,00-TL'si üzerinden nispi %12 olarak hesaplanarak 1.800,00-TL olarak takdir edildiği, Bölge İdare Mahkemesince bu miktar 30.000,00-TL'ye yükseltildiği halde vekalet ücretinin bu miktar üzerinden hükmedilmediği, hükümde eksiklik bulunduğu, Bölge İdare Mahkemesince manevi tazminatın reddedilen miktarı üzerinden vekalet ücretinde güncelleme yapılmadığı, dava kısmen kabul, kısmen retle sonuçlandığı için, İdare Mahkemesince yargılama giderlerinin, manevi tazminatın kabul edilen 15.000,00-TL miktarı üzerinden davacının %59,97, davalı idarenin % 40'03 kusur durumuna göre hesaplandığı, Bölge İdare Mahkemesince manevi tazminatın 30.000,00-TL şeklinde hükmedilmesi üzerine yargılama giderlerinde kusur durumunun ve buna bağlı olarak taraflara yüklenecek miktarı üzerinde hüküm kurulmadığı belirtilerek, kararın bu kısımlarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. 
	Davalı idare tarafından; manevi tazminata hükmedilmemesi gerektiği, 492 sayılı Kanun'a göre idarelerinin harçtan muaf olduğu, aleyhlerine yargı harcına hükmedilemeyeceği belirtilerek, kararın bu kısımlarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. 
 
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARININ ÖZETİ        : 
	Davacı tarafından; savunma verilmemiştir.
	Davalı idare tarafından; temyize konu kararın davacının temyiz yoluna başvurduğu kısımlarının usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek, davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur. 			     
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ	        :...
 DÜŞÜNCESİ	       : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, işin gereği görüşüldü.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME           :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, işin gereği görüşüldü.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME           :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen kararın, manevi tazminat isteminin Takdiren hakkaniyet gereği 30.000,00-TL'lik kısmının kabulüne, fazlaya ilişkin manevi tazminat isteminin reddine, 30.000,00-TL manevi tazminatın, davanın açıldığı 28/05/2018 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idarece davacıya ödenmesine ilişkin kısımları hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısımlarının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Temyize konu karar, davacının, Bölge İdare Mahkemesince kabul edilen manevi tazminat miktarı üzerinden vekâlet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmemesine ilişkin kısma yönelik temyiz istemi yönünden incelendiğinde;
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa, Danıştayın kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır. 
Anılan Kanun maddesinin gerekçesinde; temyiz incelemesinde sadece maddi hatalarda değil, aynı zamanda yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıkların da düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı, uygulamada, vekâlet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi, kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozma kararları verildiği, bunun mahkeme tarafından tekrar karara bağlandığı ve yine bu kararlara karşı yeniden kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle hem zaman hem de emek kaybına neden olunduğunun görüldüğü, bu suretle esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.
Öte yandan, 2577 sayılı Kanun'un 31. maddesinin yargılama giderleri konusunda yollamada bulunduğu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 323. maddesinde, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekalet ücreti yargılama giderleri arasında sayılmış; 326. maddesinde, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği hüküm altına alınmıştır.

Öte yandan, 2577 sayılı Kanun'un 31. maddesinin yargılama giderleri konusunda yollamada bulunduğu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 323. maddesinde, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekalet ücreti yargılama giderleri arasında sayılmış; 326. maddesinde, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği hüküm altına alınmıştır. 
1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun, "Avukatlık ücreti" başlıklı 164. Maddesinde ise avukatlık ücretinin, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade ettiği, 168. maddesinin son fıkrasında; avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarifenin esas alınacağı kurala bağlanmıştır.
2019 yılı Avukat Asgari Ücret Tarifesi'nin 10. maddesinde, "(1) Manevi tazminat davalarında avukatlık ücreti, hüküm altına alınan miktar üzerinden Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez. (3) Bu davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur. (4) Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından avukatlık ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir." hükmüne yer verilmiş; Tarife'nin "Yargı Yerleri ile İcra ve İflas Dairelerinde Yapılan ve Konusu Para Olan veya Para ile Değerlendirilebilen Hukuki Yardımlara Ödenecek Ücret" başlıklı Üçüncü Kısmında, "İlk 35.000,00-TL için %12" ödeneceği kurala bağlanmıştır. 
Dosyanın incelenmesinden; İdare Mahkemesince verilen kararda, manevi tazminatın kabul edilen 15.000-TL'si üzerinden %12'si olan 1.800,00-TL vekalet ücretine; dava kısmen kabul ve kısmen ret ile sonuçlandığından, kabul edilen manevi tazminat miktarı esas alınarak davacının %59,97, davalı idarenin %40,03 haklılık oranına göre yargılama giderine hükmedildiği, istinaf incelemesi sırasında İdare Mahkemesince takdir edilen 15.000,00-TL manevi tazminat miktarı 30.000,00-TL'ye artırılmakla birlikte nispi olarak hesaplanması gereken vekalet ücreti ve tarafların haklılık oranına göre hesaplanacak yargılama giderleriyle ilgili hüküm kurulmadığı anlaşılmaktadır.

Ancak, bu husus, 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan eksiklik ve yanlışlık kapsamında olduğundan, temyize konu kararın hüküm fıkrasına "dava kısmen kabul ve kısmen ret ile sonuçlandığından, aşağıda dökümü yapılan 213,60-TL yargılama giderinin tarafların haklılık oranlarına göre (%67,03 davacı, %32,97 davalı idare) belirlenen 143,17-TL'sinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine, geriye kalan 70,42-TL'sinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabul edilmiş olması nedeniyle kabul edilen kısım üzerinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenen 3.600,00-TL vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat isteminin kısmen reddedilmiş olması nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10. maddesinin ikinci fıkrası (manevi tazminatın kısmen reddi durumunda karşı taraf vekili yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücretin davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemeyeceği) uyarınca belirlenen 3.600,00-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine, kabul edilen toplam 142.350,16-TL tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 9.723,93-TL nisbi karar harcından peşin alınan 3.626,33-TL'nin mahsubu ile kalan 6.097,60-TL'nin davacıya tamamlattırılmasına, kabul edilen kısım üzerinden belirlenen 9.723,93-TL nispi karar harcının davalı idarece davacıya verilmesine" şeklinde düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Tarafların temyiz istemlerinin reddine,

KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
2. Davacının maddi tazminat isteminin kabulü ile 112.350,16-TL maddi tazminatın (10.000,00-TL'sinin idareye başvuru tarihi olan 02/04/2018 tarihinden itibaren; 102.350,16-TL'sinin ise ıslah dilekçesinin idareye tebliğ tarihi olan 15/02/2019 tarihinden itibaren) işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idarece davacıya ödenmesine, davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile, 15.000,00-TL manevi tazminatın idareye başvuru tarihi olan 02/04/2018 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idarece davacıya ödenmesine, davacının fazlaya ilişkin manevi tazminat isteminin reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı taraflarca yapılan istinaf başvurularının kısmen kabulü, kısmen reddi ile İdare Mahkemesi kararının 15.000,00-TL manevi tazminat hükmedilmesine ilişkin kısmının kaldırılması, manevi tazminat isteminin takdiren hakkaniyet gereği 30.000,00-TL'lik kısmının kabulü, fazlaya ilişkin manevi tazminat isteminin reddi, 30.000,00-TL manevi tazminatın, davanın açıldığı 28/05/2018 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idarece davacıya ödenmesi, tarafların diğer istinaf başvurularının reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ...  tarih ve E:... , K:...  sayılı kararının yukarıda belirtilen şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ...  İdare Mahkemesine gönderilmesine, kesin olarak 02/04/2024 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/4060, Karar No: 2024/1692, Tarih: 02.04.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
 D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE
Esas No : 2021/4060
Karar No : 2024/1692                                                              
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	:... Komutanlığı	  
VEKİLİ	: Av. ... 
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... 
VEKİLİ	: Av. ... 
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...  sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Bursa ili, Keles İlçe Jandarma Komutalığında uzman erbaş olarak görev yapan davacının, Uzman Erbaş Yönetmeliği'nin 13. maddesi uyarınca sözleşmesinin feshedilmesine ilişkin 10/01/2019 tarihli işlemin iptali ile işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...  sayılı kararıyla; davacının aynı fiil neticesinde disiplin cezası ile cezalandırılmasına rağmen D.A. isimli evli ve çocuklu kadın ile imam nikahlı olarak birlikte yaşamaya devam etmesi şeklindeki fiilinin, ilgilinin Anayasa ile güvence altına alınan özel hayatı ile ilgili olduğu, ilgililerin rızalarına dayalı olup herhangi bir zorlamanın bulunmadığı, davacının görevin gereklerine halel getirdiğinin somut olarak ortaya konulmadığı, askerlik mesleği değerlerini benimsemediğinin ispatı için yeterli olmadığı ve sözü edilen fiilin niteliği itibarıyla Türk Silahlı Kuvvetlerinin disiplin anlayışını temelden sarsacak ve itibarını zedeleyecek vahamette olmadığı, sözleşmenin feshi için sübutu gereken kendisinden istifade edilemediğinin somut verilerle ortaya konulamadığı anlaşıldığından; davacının evli ve çocuklu kadın ile imam nikahlı olarak birlikte yaşamaya devam etmesi nedeniyle Uzman Erbaş Yönetmeliği'nin 13. maddesi uyarınca sözleşmesinin feshedilmesine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının ödenmeleri gereken tarihlerden ödeme tarihine kadar işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:  ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; İdare Mahkemesi kararının parasal haklara ilişkin kısmının; davacının işlem sebebiyle yoksun kaldığı parasal haklarının dava tarihine kadar tahakkuk eden kısmının dava tarihi olan 17/04/2019 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte, dava tarihinden sonra tahakkuk eden kısımlarının ise ödenmesi gereken tarihlerden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödeneceği şeklinde açıklama eklenerek istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI     : Davacının sözleşme fesih işleminin Yönerge ve ilgili mevzuat kapsamında tesis edildiği, İdare Mahkemesince verilen iptal kararı uyarınca 23/08/2019 tarihinde davacının tekrar göreve başlatıldığı, kendi isteği ile tekrar sözleşmesini yenilemek istemediğinden sözleşmesinin yenilenmediği, bu durumda davanın konusuz kaldığı, öte yandan Harçlar Kanunu hükümleri uyarınca idarelerinin harçtan muaf olduğu, aleyhlerine yargı harcına hükmedilmesinin de hukuka aykırı olduğu belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     :  Temyize konu kararın usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek, istemin reddi gerektiği savunulmuştur. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ  	:  ...
 DÜŞÜNCESİ	   : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE               :	
	MADDİ OLAY : 
	Bursa ili, Keles İlçe Jandarma Komutalığında uzman erbaş olarak görev yapan davacının, evli bir kadınla imam nikahlı olarak yaşadığının tespit edilmesi üzerine disiplin cezası verilmesine ve görev yerinin değiştirilmesine rağmen aynı şekilde yaşamaya devam ettiği, bu sebeple askerlik mesleği değerlerini sergilemede ikazlara rağmen istenilen düzeye ulaşamayan davacıdan istifade edilemediğinden bahisle 10/01/2019 tarihli işlemle Uzman Erbaş Yönetmeliği'nin 13. maddesi uyarınca sözleşmesinin feshedilmesi üzerine temyizen incelenen dava açılmıştır. 
	İLGİLİ MEVZUAT:
	3269 sayılı Uzman Erbaş Kanunu’nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasında, “Görevde başarısız olma, intibak edememe ve kendilerinden istifade edilememe hâlleri ve bunlara yapılacak işlemler, çıkarılacak yönetmelikte düzenlenir.”, 19. maddesinde, “Personelde aranacak nitelikler, müracaat şekli ve zamanı, müracaatın kabul edilmesi, sözleşmenin yapılması ve feshedilmesi sebepleri, verilecek sicilin şekil ve usulleri görevde başarısız olma ve kendilerinden istifade edilememe halleri ve bunlara yapılacak işlem şekli, sözleşmenin uzatılmasında uygulanacak esaslar, uzman onbaşıların uzman çavuş olabilmeleri için gerekli şartlar, astsubay sınıfına geçirilecekler için uygulanacak esaslar, astlık üstlük münasebetleri ile bu hususlardaki işlem şekli ve ilgili diğer hususlar kanunun yürürlüğe girmesini takip eden 6 ay içerisinde Milli Savunma Bakanlığı ve İçişleri Bakanlığınca müştereken çıkarılacak bir yönetmelikte gösterilir.” hükmü öngörülmüştür.

Anılan Kanun’un 19. maddesi dayanak alınarak hazırlanan ve 20/09/2005 tarih ve 25942 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Uzman Erbaş Yönetmeliğinin  “Görevde başarısız olma, kendilerinden istifade edilmeme halleri ve sözleşmenin feshedilmesi sebepleri” başlıklı 13. maddesinin ikinci fıkrasında, “Görevde başarısız olanlar ile kendisinden istifade edilemeyeceği (atış, spor, eğitim, operasyon ve istihdam edildikleri kadro görev yerlerinde ve davranışlarında askerlik mesleği değerlerini sergilemede, ikazlara rağmen istenen düzeye ulaşamayan ve aşırı derecede borçlananlardan bu durumu rapor, tutanak ve her türlü belge ile kanıtlananlar, mazeretsiz olarak bir sözleşme yılı içerisinde yedi gün ve daha uzun süre ile göreve gelmeyenler) anlaşılan, atandıkları kadro görev yerleri ile ilgili olarak üç ay ve daha uzun süreli bir kurs veya eğitime gönderilenlerden kurs veya eğitimde başarısız olan uzman erbaşların, barışta sözleşme sürelerine bakılmaksızın Türk Silahlı Kuvvetleri ile ilişikleri kesilir. Bunlar yedekte er kaynağına alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. 
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

3269 sayılı Uzman Erbaş Kanunu’nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen “…kendilerinden istifade edilememe halleri ve bunlara yapılacak işlemler, çıkarılacak yönetmelikte düzenlenir.” ibaresi ile 19. maddesinde yer alan “…kendilerinden istifade edilememe  halleri  ve  bunlara   yapılacak   işlem   şekli…”   ve   “…yönetmelikte   gösterilir.” ibaresinin itiraz yoluyla kaldırılması istemiyle açılan davada, Anayasa Mahkemesinin  10/06/2022 tarih ve 31862 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 01/06/2022 tarih ve E:2022/4, K:2022/64 sayılı kararıyla; “Anayasa’nın İkinci Kısmı’nın Dördüncü Bölümü’nde “IV. Kamu hizmetlerine girme hakkı” üst başlığı altında 70. maddede kamu hizmetlerine girme hakkına yer verilmiştir. “Hizmete girme” başlıklı maddenin birinci fıkrasında “Her Türk, kamu hizmetlerine girme hakkına sahiptir” denilmek suretiyle hakkın tanımı yapıldığı, ikinci fıkrasında ise “Hizmete alınmada, görevin gerektirdiği niteliklerden başka hiçbir ayırım gözetilemez” denilmek suretiyle hizmete alınmada sadece görevin gerektirdiği nitelikler itibarıyla ayrım yapılabileceği hüküm altına alınmıştır. Anayasa Mahkemesi anılan hakkın sadece kamu hizmetlerine girmeyi değil kamu hizmetlerinde bulunmayı/kalmayı da güvence altına aldığına karar verdiği (AYM, E.2021/104, K.2021/87, 11/11/2021, §§ 42-48), Kanun’un 12. maddesinin ikinci fıkrasında kendilerinden istifade edilemeyeceği anlaşılan uzman erbaşların barışta sözleşme sürelerine bakılmaksızın Türk Silâhlı Kuvvetleri ile ilişiklerinin kesilmesi öngörüldüğü, itiraz konusu kurallarla da kendilerinden istifade edilememe hâllerinin Yönetmelikte gösterilmesi hükme bağlandığından kuralların, uzman erbaşların kamu hizmetlerinde kalma hakkını sınırladığı; Anayasa’nın 13. maddesinde “Temel hak ve hürriyetler, özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir. Bu sınırlamalar, Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve lâik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz.” düzenlemesine yer verildiği, buna göre kamu hizmetlerinde kalma hakkına sınırlama getiren düzenlemelerin kanunla yapılması, anılan hakka sınırlama getirilebilmesinin ilk şartını oluşturduğu; Anayasa’nın 13. ve 70. maddeleri uyarınca kamu hizmetlerinde kalma hakkını sınırlamaya yönelik kanuni bir düzenlemenin şeklen var olmasının yeterli olmadığı, kuralların keyfîliğe izin vermeyecek şekilde belirli, ulaşılabilir ve öngörülebilir nitelikte olması gerektiği; esasen temel hakları sınırlayan kanunun bu niteliklere sahip olmasının, Anayasa’nın 2

. ve 70. maddeleri uyarınca kamu hizmetlerinde kalma hakkını sınırlamaya yönelik kanuni bir düzenlemenin şeklen var olmasının yeterli olmadığı, kuralların keyfîliğe izin vermeyecek şekilde belirli, ulaşılabilir ve öngörülebilir nitelikte olması gerektiği; esasen temel hakları sınırlayan kanunun bu niteliklere sahip olmasının, Anayasa’nın 2. maddesinde güvenceye bağlanan hukuk devleti ilkesinin de bir gereği olduğu, hukuk devletinde, kanuni düzenlemelerin, hem kişiler hem de idare yönünden herhangi bir duraksamaya ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde açık, net, anlaşılır, uygulanabilir ve nesnel olması, ayrıca kamu otoritelerinin keyfî uygulamalarına karşı koruyucu önlem içermesi gerektiği, kanunda bulunması gereken bu niteliklerin hukuki güvenliğin sağlanması bakımından da zorunlu olduğu, zira bu ilkenin hukuk normlarının öngörülebilir olmasını, bireylerin tüm eylem ve işlemlerinde devlete güven duyabilmesini, devletin de yasal düzenlemelerinde bu güven duygusunu zedeleyici yöntemlerden kaçınmasını gerekli kıldığı (AYM, E.2015/41, K.2017/98, 4/5/2017, §§ 153, 154), dolayısıyla Anayasa’nın 13. ve 70. maddelerinde sınırlama ölçütü olarak belirtilen kanuniliğin, Anayasa’nın 2. maddesinde güvenceye bağlanan hukuk devleti ilkesi ışığında yorumlanması gerektiği; itiraz konusu kurallarla ise uzman erbaşların kendilerinden istifade edilememe hâllerinin   ve   yapılacak   işlemlerin    çıkarılacak   yönetmelikte   düzenleneceğinin   hükme