muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/496, Karar No: 2024/1037, Tarih: 29.02.2024

1) Genel Olarak Devlet Teşkilatı, Hazine ve Maliye Bakanlığı teşkilatı ile bağlı, ilgili ve ilişkili kuruluşlarının teşkilatlarına dair mevzuat ve ilgili diğer temel mevzuat, 26/09/2011 tarih ve 660 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ve ilgili mevzuatı, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu, 6245 sayılı Harcırah Kanunu, vergi mevzuatı,
	2) Türkiye Muhasebe Standartları,
	3) Türkiye Denetim Standartları,
	4) Denetim. (...)
	(3) Yazılı sınavda başarılı sayılmak için sınav konularının her birinden ayrı ayrı en az elli puan alınması ve yazılı sınav ortalamasının en az yetmiş puan olması zorunludur. Sınav Komisyonunca, yazılı sınavın tek oturum şeklinde yapılması hâlinde, bu sınavdan en az yetmiş puan alanlar başarılı sayılır. Yazılı sınavda başarısız olanlar sözlü sınava giremezler. Yazılı sınavda başarılı olan uzman yardımcılarına, sözlü sınavın yeri ve tarihi yazılı olarak bildirilir. Ayrıca yazılı sınav sonucu, uygun yerlere asılmak suretiyle duyurulur."; 31. maddesinde, "Verilen ilave süre içinde tezlerini sunmayan veya ikinci defa hazırladıkları tezleri de kabul edilmeyenler, 29'uncu maddeye göre verilen ikinci sınav hakkında da başarı gösteremeyen veya sınav hakkını kullanmayanlar ile süresi içinde yabancı dil yeterliliği şartını yerine getirmeyenler uzman yardımcısı unvanını kaybederler ve Kurum'da durumlarına uygun memur unvanlı kadrolara atanırlar." kurallarına yer verilmiştir. 
	Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumu Personeli Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Yönetmeliği’nin 7. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde, “(1) Görevde yükselme suretiyle atanacaklarda genel şartların yanında aşağıdaki özel şartlar aranır: (...) c) Hukuk Müşaviri kadrosuna atanabilmek için; 1) Hukuk Fakültesi mezunu olmak, 2) Avukatlık ruhsatnamesine sahip olmak, 3) En az sekiz yıllık hizmeti bulunmak, 4) Son başvuru tarih itibarıyla; destek hizmetleri grubunda sayılan kadrolar dışında en az bir yıl görev yapmış olmak; 9. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde, “(1) Unvan değişikliği suretiyle atanacakların, yapılacak unvan değişikliği sınavında başarılı olmalarının yanı sıra aşağıdaki şartlar aranır: a) Avukat kadrosuna atanabilmek için; 1) Hukuk Fakültesi mezunu olmak, 2) Avukatlık ruhsatnamesine sahip olmak" kurallarına yer verilmiştir.
	Bağımsız Denetçiler İçin Sürekli Eğitim Tebliği'nin 1. maddesinde, "Bu Tebliğin amacı; bağımsız denetçilerin etik kurallara uygun ve yüksek kalitede bağımsız denetim hizmeti sunabilmeleri amacıyla meslekî bilgi ve becerilerinin ihtiyaç duyulan seviyede tutulmasına ve geliştirilmesine yönelik usul ve esasları düzenlemektir."; 5. maddesinde, "(1) Denetçiler, 3 yıllık dönem içerisinde; en az 60 kredisi temel meslekî konulardan olmak üzere, 120 kredi karşılığı eğitimi tamamlamak zorundadır.
	(2) 3 yıllık dönemde “Etik Kurallar” konusundan en az 5 kredi karşılığı eğitimin tamamlanması gerekir.

(2) 3 yıllık dönemde “Etik Kurallar” konusundan en az 5 kredi karşılığı eğitimin tamamlanması gerekir.
	(3) Denetçiler, temel meslekî konulardan her yıl en az 20 kredi karşılığı eğitimi tamamlamak zorundadır.
	(4) 3 yıllık dönem içerisinde 120 kredinin en çok 60 kredisi destekleyici konulardan elde edilen kredilerle sağlanabilir.
	(5) 120 kredinin sağlanıp sağlanmadığına ilişkin değerlendirme her yıl, eğitime tâbi olunan önceki 2 yıl da dahil edilerek yapılır.
	(6) Faaliyet izninin askıya alınması hâlinde de sürekli eğitim yükümlülüğü devam eder."; 8. maddesinde, "(1) Eğitim yöntemleri; yüz yüze eğitim, uzaktan eğitim, işbaşı eğitimi, akademik çalışmalar ve diğer eğitim faaliyetlerinden oluşur.
	(2) Yüz yüze eğitim veya uzaktan eğitim Kurum tarafından doğrudan yürütülebileceği gibi üniversiteler, eğitim kuruluşları, meslek odaları ve sivil toplum kuruluşları tarafından da yürütülebilir. Ancak bu kurum ve kuruluşlar tarafından temel meslekî konularda yürütülen eğitimlerden, eğitim kredisi elde edilebilmesi için, eğitim programının eğitim gerçekleştirilmeden önce Kurum tarafından onaylanmış olması ve gerekli görüldüğünde uygulamanın gözetimi şarttır.
	(3) İşbaşı eğitiminde, mevzuatı uyarınca denetim öngörülen alanlarda en az denetçi unvanı ile katılım sağlanan bağımsız denetim faaliyetleri dikkate alınır.
	(4) Eğitim yöntemleri arasında sayılmamış olmakla birlikte meslekî gelişime doğrudan katkı sağladığı ileri sürülen faaliyetler, yapılacak başvuru sonucunda Başkanlık tarafından değerlendirilerek eğitim faaliyeti olarak kabul edilebilir." kurallarına yer verilmiştir. 
	17/05/2006 tarihli Avrupa Parlamentosu ve Konseyi'nin 2006/43/EC sayılı Direktifi'nin 8. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında, "1. Yeterlilik sınavının kapsamında yer alan teorik bilgi sınavı, öncelikle aşağıda belirtilen konuları kapsayacaktır: Genel muhasebe teorisi ve ilkeleri, Yıllık ve konsolide hesapların hazırlanmasına ilişkin mevzuatta yer alan koşullar ve standartlar, Uluslararası muhasebe standartları, Finansal analiz, Maliyet ve yönetim muhasebesi, Risk yönetimi ve iç kontrol, Denetim becerileri ve mesleki beceriler, Kanunî denetim ve kanunî denetçilere ilişkin kanunî koşullar ve mesleki standartlar, Uluslararası denetim standartları, Mesleki etik kuralları ve bağımsızlık

2. Sınav aynı zamanda, denetime ilişkin oldukları ölçüde, aşağıda belirtilen konuları da içerecektir: Şirket hukuku ve şirket yönetimi, İflas kanunu ve benzeri prosedürler, Vergi hukuku, Medeni hukuk ve ticaret kanunu, Sosyal Güvenlik Hukuku ve İş Kanunu, Bilgi teknolojisi ve bilgisayar sistemleri, Ticari, finansal ve genel ekonomi, Matematik ve istatistik, Kurumların finansal yönetimine ilişkin temel ilkeler"; 9. maddesinde, "1. Madde 7 ve Madde 8'de yer alan hükümlerden farklı olarak bir Üye Devlet, Madde 8'de bahsedilen konuların biri ya da birkaçı ile ilgili üniversite seviyesinde ya da buna eşdeğerde bir sınavda başarılı olan, ya da ilgili konu ya da konularda üniversite diploması ya da buna eşdeğerde bir dereceye sahip bulunan bir adayı, ilgili sınav ya da diploma kapsamında yer alan konularla ilgili teorik bilgi sınavına girmekten muaf tutabilir.
	2. Madde 7'de yer alan hükümlerden farklı olarak bir Üye Devlet, Madde 8'de sayılan konuların birinden ya da birkaçından üniversite diploması ya da buna eşdeğerde bir dereceye sahip olan bir adayı, Üye Devlet tarafından resmen tanınan bir sınav ya da bir diploma ile söz konusu alanlarda pratik eğitime sahip olduğunu kanıtlaması durumunda, sahip olduğu teorik bilgiler üzerindeki pratik becerilere ilişkin sınavdan muaf tutabilir." kurallarına yer verilmiştir. 
 
HUKUKÎ DEĞERLENDİRME:
Sözlük anlamı ile "düzenli hâle koymak, düzen vermek, tanzim ve tertip etmek" olarak tanımlanan "düzenleme", kamu hukukunda kural koyma ile eş anlamlıdır. Kural ise, sürekli, soyut, nesnel, genel (kişilik dışı) durumları belirleyen ve gösteren bir içeriğe sahiptir.
	İdare, Anayasa ve kanunlardan aldığı yetki ile kural koyma (düzenleme yapma) yetkisine sahiptir. "Kural işlemler" (ya da diğer adıyla genel düzenleyici işlemler), üst hukuk kurallarına uygun olarak hukuk düzenine yeni kural getiren ya da mevcut bir kuralı değiştiren veya kaldıran tek yanlı idarî işlemlerdir. Düzenleme yetkisini kullanarak yönetmelik, tebliğ, genelge gibi genel düzenleyici işlemler tesis eden idarenin bir işleminin düzenleyici nitelik taşıdığının kabul edilebilmesi için, söz konusu işlemin sürekli, soyut, nesnel, genel durumları belirleyen ve gösteren hükümler içermesi, başka bir anlatımla, belirtilen nitelikte kurallara yer vermiş olması gerekmekte olup, bu genel düzenlemelerin üst hukuk kurallarına aykırı hükümler içermemesi zorunludur.

İdarenin, düzenleme yapma yetkisini kullanırken uyması gereken bir ilke de, Anayasa'nın 10. maddesinde düzenlenen eşitlik ilkesidir. Eşitlik ilkesi, aynı hukukî durumda olanların aynı işleme tâbi tutulması, farklı hukukî durumda olanların ise farklı işleme tâbi tutulmasını zorunlu kılmaktadır. Nitekim, Anayasa Mahkemesi kararlarında "Anayasa'nın 10. maddesi düzenlemesi, aynı hukuksal durumda olan kişilerin aynı kurala bağlı tutulacağını öngörmektedir. Anayasa Mahkemesi'nin birçok kararında vurgulandığı gibi, yasa önünde eşitlik, herkesin her yönden aynı kurallara bağlı olacağı anlamına gelmez. Yasaların uygulanmasında dil, ırk, renk, cinsiyet, siyasal düşünce, felsefi inanç, din ve mezhep ayrılığı gözetilmesi ve bu nedenlerle eşitsizliğe yol açılması Anayasa katında geçerli görülemez. Bu mutlak yasak, birbiriyle aynı durumda olanlara ayrı kuralların uygulanmasını ve ayrıcalıklı kişi ve toplulukların yaratılmasını engellemektedir. Kimi yurttaşların haklı bir nedene dayanarak değişik kurallara bağlı tutulmaları eşitlik ilkesine aykırılık oluşturmaz. Durum ve konumlarındaki özellikler, kimi kişiler ya da topluluklar için değişik kuralları ve değişik uygulamaları gerekli kılabilir. Özelliklere, ayrılıklara dayandığı için haklı olan nedenler, ayrı düzenlemeyi aykırı değil geçerli kılar. Aynı durumda olanlar için ayrı düzenleme aykırılık oluşturur. Anayasa'nın amaçladığı eşitlik, eylemli değil, hukuksal eşitliktir. Aynı hukuksal durumlar aynı, ayrı hukuksal durumlar ayrı kurallara bağlı tutulursa Anayasa'nın öngördüğü eşitlik, çiğnenmiş olmaz. Başka bir anlatımla, kişisel nitelikleri ve durumları özdeş olanlar arasında, yasalara konulan kurallarla değişik uygulamalar yapılamaz. Durumlardaki değişikliğin doğurduğu zorunluluklar, kamu yararı ya da başka haklı nedenlere dayanılarak yasalarla farklı uygulamalar getirilmesi durumunda, Anayasa'nın eşitlik ilkesinin çiğnendiği sonucu çıkarılamaz.

Anayasa'nın 10. maddesi ile konulan eşitlik ilkesi her konuda uygulama alanı gören bir kuraldır. Aynı yönde ve aynı temel anlayışa göre yorumlansa bile uygulandığı alana göre eşitlik ilkesi değişik görünümler ortaya koymaktadır." (AYM, E:1991/18, K:1992/20, 31/03/1992)  ifadelerine yer vererek Anayasa'nın 10. maddesinde düzenlenen eşitlik ilkesinin, aynı hukukî durumda olanlara aynı işlemlerin uygulanması, farklı hukukî durumda olanların ise farklı işlemlere tâbi tutulması olduğu; ayrıca, "Anayasa’nın Başlangıç kısmında kuvvetler ayrılığının devlet organları arasında medeni bir iş bölümü ve iş birliği olduğu belirtilmektedir. Buna göre eşler arasında eşitlik ilkesinin hayata geçirilmesi yönünden de devlet organları ve idare makamlarının iş birliği içinde bulunmaları anayasal bir zorunluluktur. Bu iş birliği bağlamında yasal düzenlemelerin ve idari uygulamaların büyük önem taşıdığı açıktır." (AYM, E:2022/155, K:2023/38, 22/02/2023, § 41) ifadeleriyle, devletin organlarının ve idarî makamların eşitlik ilkesine uygun davranmasının Anayasa'nın gereği olduğu ve idarî uygulamaların bu açıdan denetlenmesi gerektiği ifade edilmektedir.
	1) Bağımsız Denetim Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 2. maddesiyle, Yönetmeliğin 14. maddesine eklenen 5. fıkranın incelenmesinden;
	660 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameyle, bağımsız denetçi olacakların 3568 sayılı Kanun uyarınca meslek mensubu olması zorunludur. Ancak anılan Kararname, Kurum'un ikincil düzenlemeleriyle, bağımsız denetçi olabilmek için başka şartların da öngörülebilmesine izin vermiştir. Bu kapsamda, Bağımsız Denetim Yönetmeliği'nin 14. maddesiyle, bağımsız denetçi olabilmek için bazı şartlar öngörülmüştür. Bu şartlardan biri de Kurum tarafından yapılan sınavdan başarılı olmaktır.
	660 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameyle kurulan Kurum, bağımsız denetim faaliyetinin düzenlenmesi ve denetlenmesi amacıyla kurulmuş, bu konuda Kurum'a geniş yetkiler tanınmıştır. Kanun koyucu, bu yetkiyi tanırken, uluslararası mevzuatı ve bu mevzuatta meydana gelen değişiklikleri dikkate alma görevini Kurum'a vermiştir. Bu kapsamda Kurum tarafından, uluslararası denetim standartlarına uygun şekilde ulusal denetim standartları çıkarılmakta ve yürürlüğe konulmaktadır. Kurum'un, bağımsız denetim alanında düzenleme yaparken uluslararası mevzuatı da dikkate alması gerekmektedir.
	Bağımsız denetim alanında sadece muhasebe bilgisi ve bu alandaki tecrübe yeterli olmadığından Kurum, 3568 sayılı Kanun uyarınca meslek mensubu olanların belirli bir meslekî tecrübeye sahip olmalarını yeterli görmemiş ve Avrupa Birliği Direktifi'ne uygun bir şekilde bağımsız denetçi olabilmek için yapılan sınavda başarılı olma şartı öngörmüştür. Bu sınavla, bağımsız denetçi olacakların, bağımsız denetim alanındaki teorik bilgisinin ölçülmesi amaçlanmaktadır. Meslek mensubunun tecrübesi ne olursa olsun yapılan sınavda başarılı olmadığı sürece bağımsız denetçi olarak yetkilendirilmesi mümkün değildir.

Dava konusu düzenlemeyle, Kurum'da, Kurul Başkanı veya Kurul Üyesi olarak bir yıl görev yapanlar ile Kurum'un Başkan Yardımcılığı, Daire Başkanlığı, I. Hukuk Müşavirliği kadrolarında en az iki yıl; meslek personeli, hukuk müşaviri, başkanlık müşaviri ve avukat kadrolarında ise en az dört yıl süreyle görev yapanların bağımsız denetçi olarak yetkilendirilmelerinde sınavda başarılı olma şartının aranmayacağı düzenlendiğinden, bu kapsamda Kurum personeli olan meslek mensuplarının Kurum personeli olmayan meslek mensuplarından farklı işleme tâbi tutulmasının eşitlik ilkesine aykırı olup olmadığının incelenmesi gerekmektedir.
	 Hem meslek mensubu hem de meslek personeli olan uzman yardımcıları ve uzmanların, bağımsız denetime ilişkin sınava benzer konularda yapılan giriş sınavından başarılı olarak Kurum kadrolarına atandıkları, daha sonra yetkilendirme sınavı, yeterlilik sınavı gibi sınavlara girdikleri, uzman yardımcılığı sonunda bağımsız denetimle ilgili tez hazırladıkları, uluslararası mevzuatta da bağımsız denetçilik sınavına eşdeğer bir sınavdan başarılı olanların sınavdan muaf tutulabileceğinin düzenlendiği göz önüne alındığında, Yönetmeliğin 14. maddesine eklenen 5. fıkrasında yer alan dava konusu düzenlemenin "meslek personeli"ne ilişkin kısmı yönünden hukuka uygun olduğu sonucuna varılmıştır. 
	Öte yandan, bağımsız denetçilik sınavına benzer bir sınavda başarılı olarak atanmayan ve söz konusu fıkrada sayılan diğer kişilerin sırf belirli bir süreyle Kurum personeli olarak çalışmaları nedeniyle sınav şartından muaf tutulmaları eşitlik ilkesine ve hukuka aykırıdır. Bununla birlikte, meslek personeli kadrosunda en az dört yıl görev yaptıktan sonra Kurum'un diğer kadrolarında görev yapmakta olanların da düzenlemeden yararlanacakları açıktır.
	2) Bağımsız Denetim Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 6. maddesiyle, Yönetmeliğin 28. maddesine eklenen 3. fıkranın 1. cümlesinin incelenmesinden;
	660 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameyle, Kurum'a bağımsız denetçilerin yetkilendirilmesinden sonra, bağımsız denetim faaliyetinin işleyişiyle ilgili de geniş takdir yetkisi tanınmıştır. Kurum tarafından çıkarılan Bağımsız Denetim Yönetmeliği uyarınca, bağımsız denetim faaliyetinde bulunan bağımsız denetçiler arasında ayrım yapılarak, bağımsız denetimin sorumluluğunu üstlenme ve bağımsız denetim raporunu imzalama konusunda sorumlu denetçiler yetkili kılınmıştır. Sorumlu denetçi olabilmek için ise Kurum tarafından bazı şartlar getirilmiştir.

Bağımsız denetim faaliyetinin amacı, işletmeye ilişkin karar alacak işletme dışındaki kişilerin, işletmeye yönelik verileri işletmeden bağımsız kişilerin denetimi altında, güvenilir bir şekilde temin edebilmesini sağlamaktır. Bağımsız denetim faaliyetinin işletme dışındaki kişiler için olan önemini göz önüne alan davalı idare, Bağımsız Denetim Yönetmeliği'nin 28. maddesiyle, denetim sürecinin sonunda düzenlenen bağımsız denetim raporunu imzalamak ve bu açıdan gerçekleştirilen bağımsız denetimi son kez gözden geçirmek konusunda, daha önce belirli bir süre fiilen bağımsız denetim faaliyeti içerisinde bulunmuş, bu konuda tecrübeye sahip bağımsız denetçileri yetkilendirmiştir. Ayrıca, denetim faaliyetinde yeni olan bağımsız denetçilerin, bağımsız denetim faaliyetinde herhangi bir olumsuzluğa yol açmadan, tecrübeli sorumlu denetçiler yanında yetişmesini sağlamayı amaçlamıştır.
	İncelenen düzenleme ile Kurum'da, Kurul Başkanı veya Kurul Üyesi olarak bir yıl görev yapanlar ile Kurum'un Başkan Yardımcılığı, Daire Başkanlığı, I. Hukuk Müşavirliği kadrolarında en az iki yıl; meslek personeli, hukuk müşaviri, başkanlık müşaviri ve avukat kadrolarında ise en az sekiz yıl süreyle görev yapanların sorumlu denetçi olarak yetkilendirilmelerinde tecrübe şartının aranmayacağının düzenlendiği anlaşıldığından, bu kapsamda kurum personeli olan meslek mensuplarının kurum personeli olmayan meslek mensuplarından farklı işleme tâbi tutulmasının eşitlik ilkesine aykırı olup olmadığının incelenmesi gerekmektedir.
	Hem meslek mensubu hem de meslek personeli olan uzman yardımcıları ve uzmanlarının mesailerini, bağımsız denetim faaliyetinde bulunan bağımsız denetçilerin  raporlarını incelemek ve bu konuda denetim raporları hazırlamakla geçirdikleri, sekiz yılın sonunda sorumlu denetçi olarak yetkilendirilmeleri için aranan tecrübe şartını bu yolla sağladıkları göz önüne alındığında, dava konusu Yönetmeliğin 28. maddesine eklenen 3. fıkranın 1. cümlesinde yer alan dava konusu düzenlemenin "meslek personeli"ne yönelik kısmı yönünden hukuka uygun olduğu sonucuna varılmıştır.
	Öte yandan, söz konusu düzenlemede sayılan meslek personeli haricindeki diğer kişilerden mesailerini  bağımsız denetim faaliyetini fiilen denetlenmesinde harcamayanların sırf belirli bir süreyle Kurum personeli olarak çalışmaları nedeniyle sınav şartından muaf tutulmaları eşitlik ilkesine ve hukuka aykırıdır. Bununla birlikte, meslek personeli kadrosunda en az sekiz yıl görev yaptıktan sonra Kurum'un diğer kadrolarında görev yapmakta olanların da düzenlemeden yararlanacakları açıktır.
	3) Bağımsız Denetim Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 6. maddesiyle, Yönetmeliğin 28. maddesine eklenen 3. fıkranın 2. cümlesinin incelenmesinden;

3) Bağımsız Denetim Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 6. maddesiyle, Yönetmeliğin 28. maddesine eklenen 3. fıkranın 2. cümlesinin incelenmesinden;
	660 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameyle, bağımsız denetçilerin sürekli eğitim yükümlülüklerine ilişkin Kurum'a ikincil düzenleme yapma yetkisi verilmiştir. Bu yetki uyarınca Kurum, Bağımsız Denetim Yönetmeliği'nin 25. maddesiyle, bağımsız denetçilerin sürekli eğitim yükümlülüklerini yerine getirmeleri gerektiğini, sürekli eğitim yükümlülüğünü yerine getirmeyen bağımsız denetçilerin bağımsız denetim faaliyetinde bulunamayacaklarını, sürekli eğitim yükümlülüğünün, bağımsız denetçinin sicile tescil edildiği tarihi izleyen ikinci takvim yılının başından itibaren başlayacağını, sürekli eğitim yükümlülüğünün başlamasından itibaren, bağımsız denetçilerin her yıl, yıllık ve üçer yıllık dönemler için davalı idare tarafından öngörülen sürekli eğitim yükümlülüğüne ilişkin şartları karşılamaları gerektiğini kurala bağlamış; ayrıca Kurum, Bağımsız Denetçiler İçin Sürekli Eğitim Tebliği ile, bağımsız denetim faaliyetinde bulunanların üç yıl içerisinde sürekli eğitim yükümlülüğünü yerine getirebilmek için 120 kredi toplamaları gerektiğini, bu kredileri Tebliğ'de düzenlenen yüz yüze eğitim, uzaktan eğitim, işbaşı eğitimi, akademik çalışmalar ve diğer eğitim faaliyetleri kapsamında toplayabileceklerini düzenlemiştir.
	Kanun koyucu, bağımsız denetim alanının dinamik bir yapıda oluşunu, mevzuatta sürekli değişiklikler olmasını ve alanın gelişen ve değişen yapısını dikkate alarak sürekli eğitim konusunda idareye yetki vermiştir. İdare de bu kapsamda bağımsız denetçilerin teorik bilgilerinin tazelenmesi ve alanla ilgili gelişmeleri takip etmelerinin sağlanması için bağımsız denetçi olarak yetkilendirilmelerinden bir süre sonra, idare tarafından düzenlenen eğitimlere katılarak,  işbaşında eğitimlerde bulunarak veya akademik çalışmalarla, belirli sayıda kredi toplamalarını zorunlu tutmuştur. 
	İncelenen düzenleme ile; Kurum'da, Kurul Başkanı veya Kurul Üyesi olarak bir yıl görev yapanlar ile Kurum'un Başkan Yardımcılığı, Daire Başkanlığı, I. Hukuk Müşavirliği kadrolarında en az iki yıl; meslek personeli, hukuk müşaviri, başkanlık müşaviri ve avukat kadrolarında ise en az sekiz yıl süreyle görev yapanların sürekli eğitim yükümlülüğünden muaf tutulduğu anlaşıldığından, bu kapsamda kurum personeli olan meslek mensuplarının kurum personeli olmayan meslek mensuplarından farklı işleme tâbi tutulmasının eşitlik ilkesine aykırı olup olmadığının incelenmesi gerekmektedir.

Meslek personeli dâhil Kurum personelinin, bağımsız denetçi olarak yetkilendirildikten sonra, sürekli eğitim kapsamında kendilerini geliştirmeleri gerektiği, Kurum personeli olmanın bağımsız denetim alandaki gelişmeleri ve değişimleri takip etme ihtiyacını ortadan kaldırmadığı, sürekli eğitim yükümlülüğü yönünden meslek mensupları arasında Kurum personeli olup olmamasına göre ayrım yapılmasını meşrû kılacak herhangi bir sebebin bulunmadığı ve düzenlemenin eşitlik ilkesine ve hukuka aykırı olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
	Bu itibarla, dava konusu Yönetmeliğin 2. maddesiyle Bağımsız Denetim Yönetmeliği'nin 14. maddesine eklenen 5. fıkranın ve 6. maddesiyle anılan Yönetmeliğin 28. maddesine eklenen 3. fıkrasının 1. cümlesinin "meslek personeli'ne ilişkin kısımları yönünden hukuka uygun olduğu; dava konusu Yönetmeliğin 2. maddesiyle Bağımsız Denetim Yönetmeliği'nin 14. maddesine eklenen 5. fıkranın ve 6. maddesiyle anılan Yönetmeliğin 28. maddesine eklenen 3. fıkrasının 1. cümlesinin meslek personeli hariç kişilere ilişkin kısımları ile 6. maddesiyle anılan Yönetmeliğin 28. maddesine eklenen 3. fıkrasının 2. cümlesinde eşitlik ilkesine ve dolayısıyla hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Dava konusu 17/12/2022 tarih ve 32046 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Bağımsız Denetim Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 2. maddesiyle anılan Yönetmeliğin 14. maddesine eklenen 5. fıkranın "Kurul Başkanı veya Kurul Üyesi olarak bir yıl görev yapanlar ile Kurumun Başkan Yardımcılığı, Daire Başkanlığı, I. Hukuk Müşavirliği kadrolarında en az iki yıl;" ile "hukuk müşaviri, başkanlık müşaviri ve avukat" kısımlarının; 6. maddesiyle anılan Yönetmeliğin 28. maddesine eklenen 3. fıkranın 1. cümlesinin "Kurul Başkanı veya Kurul Üyesi olarak bir yıl görev yapanlar ile Kurumun Başkan Yardımcılığı, Daire Başkanlığı, I. Hukuk Müşavirliği kadrolarında en az iki yıl;" ile "hukuk müşaviri, başkanlık müşaviri ve avukat" kısımlarının ve 6. maddesiyle anılan Yönetmeliğin 28. maddesine eklenen 3. fıkranın 2. cümlesinin İPTALİNE,
2. 17/12/2022 tarih ve 32046 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Bağımsız Denetim Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 2. maddesiyle eklenen 5. fıkranın ve 6. maddesiyle anılan Yönetmeliğin 28. maddesine eklenen 3. fıkrasının 1. cümlesinin "meslek personeli'ne ilişkin kısımları yönünden davanın REDDİNE,
3. Dava kısmen ret, kısmen iptal ile sonuçlandığından, ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam …-TL yargılama giderinin yarısı olan …-TL'nin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine, kalan …-TL'nin davacı üzerinde bırakılmasına,
4. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca …-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine, …-TL vekâlet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,