muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/1919, Karar No: 2024/912, Tarih: 22.02.2024

Davacının görev yaptığı dönemde sadece şirketin operasyon kısmında çalıştığı, mali işlere hiçbir zaman karışmadığı, kanuni temsilcilik sıfatının yönetim iradesine dayanmadığı, şirketin esas yönetiminin iradesiyle ve iş ilişkisinin devamlılığı için şart olması nedeniyle şirkette yönetim kurulu üyeliği yaptığı iddiasına ilişkin olarak; davacının amme borçlusu şirketin kanuni temsilcisi olduğu hususunda herhangi bir ihtilaf bulunmadığı, mali işlere hiçbir zaman karışmadığı iddiasının sorumluluğu ortadan kaldırmayacağı, herhangi bir kişinin bir şirkette yönetim kurulu üyesi sıfatıyla ve fakat kendi iradesi dışında çalışıyor olmasının düşünülemeyeceği, davacının söz konusu şirkette 04/03/1996-26/05/2004 tarihleri arasında kanuni temsilci olarak görev yaptığı göz önünde alındığında, davacının iddialarının “böyle bir borcun olmadığı" itirazı kapsamında ele alınmasının mümkün olmadığı,
Davacının “ibra edilmiş olmak" veya “ibra kararlarının kesinleşmiş olması” iddialarına ilişkin olarak, ibra'nın Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre görülmekte olan bir davada ileri sürülebilecek bir itiraz olduğu, dava konusu ödeme emrinin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun Geçici 11'inci maddesinin atfıyla 4389 sayılı Bankalar Kanunu'nun 15/3. maddesi ile  6183 sayılı Kanun'un Mükerrer 35'inci maddesine göre düzenlendiği, dolayısıyla, ibranın, “böyle bir borcun olmadığı itirazı” kapsamında ele alınamayacağı, 
Davacının borcun zamanaşımına uğradığı  itirazına ilişkin olarak; 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 102'nci maddesindeki 5 yıllık sürenin,  5411 sayılı Kanun'un 141. maddesinde yer alan  “Bu Kanundan kaynaklanan Fon alacaklarına ilişkin dava ve takiplerde zamanaşımı süresi yirmi yıldır.” kuralı ve aynı Kanun'un Geçici 16'ncı maddesinde yer alan “Bu Kanun ile Fon alacağının tahsili bakımından yarar görülerek zamanaşımı ve diğer konularda Fon lehine getirilen hükümler makable samildir.” kuralı ile ilk kredinin 24/03/1997 tarihinde kullanıldığı dikkate alındığında, dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği tarih itibarıyla  söz konusu zamanaşımı  itirazının 6183 sayılı Kanun'un 58'inci maddesi kapsamında ele alınmasının mümkün olmadığı; bu durumda, davacının, dava konusu işlemlerle takip edilen ve tahsili güvence altına alınmak istenilen Fon alacağının, kamu zararına neden olan kredilerin geri ödenmesi gereken süre zarfında yani şirket borcunun ödenmesi gerektiği tarihlerde şirketin kanuni temsilcisi olduğu, öte yandan, davacının yönetim kurulu üyesi olmadan önce söz konusu şirketin mevcut alacak ve borçlarını bildiği ve bu borçları göze alarak yönetim kurulu üyesi olduğu, bu itibarla, dava konusu ödeme emrine konu borçla ilgili olarak davacının kanunî temsilci olarak görev yaptığı döneme ilişkin sorumluluğunun bulunduğu açık olduğundan dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
	Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun  bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun  bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI          : Davacı  tarafından, 3 ay yönetim kurulu üyeliği yaptığı, sonrasında kendi isteği ile görevinden istifa ettiği, görev yaptığı dönemde sadece operasyon     kısmında çalıştığı, mali işlere hiçbir şekilde karışmadığı, şirketin organsız kalmaması ve üst yönetimin zorlamasıyla görevi kabul etmek zorunda kaldığı, şirketin genel kurulu tarafından ibra edildiği, görev yaptığı dönemle ilgili hiçbir kusurunun olmadığı, görevde bulunmadığı dönemlerde muaccel olan borçların kendisinden talep edilmesinin hukuka aykırı olduğu, Anayasa Mahkemesi'nin zamanaşımına ilişkin iptal kararı sonrasında 5 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiği  ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Davalı idare tarafından, kanuni temsilcilikten kaynaklanan sorumluluğun kusursuz sorumluluk olduğu, bakılan dava ile mali sorumluluk davasının farklı nitelikte davalar olduğu, ibranın şirketin iç ilişkisine ilişkin bir müessese olduğu ve iyi niyetli üçüncü kişilere karşı sorumluluğu ortadan kaldırmadığı, Anayasa Mahkemesi'nin 20 yıllık zamanaşımı süresini değil, zamanaşımının geriye yürürlüğünü sağlayan 5411 sayılı Kanun'un geçici 16. maddesinde yer alan "zamanaşımı ve" kelimelerini iptal ettiği, dolayısıyla hâlen takip edilen Fon alacaklarında zamanaşımı süresinin 20 yıl olduğu, Fon'un takip edeceği kanuni temsilcileri 5411 sayılı Kanun'un geçici 26. maddesine göre belirlediği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
	İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
	Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Davacının temyiz isteminin reddine,
	2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddi yolundaki ...  İdare Mahkemesi'nin ...  tarih ve E:... , K:...  sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından anılan Mahkeme kararının ONANMASINA, 
	3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
	4. Dosyanın anılan Mahkeme'ye gönderilmesine,
	5. 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca, bu kararın tebliğ tarihini izleyen 15 (on beş) gün içerisinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 22/02/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2019/2822, Karar No: 2024/908, Tarih: 22.02.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
    D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas  No:2019/2822
Karar No:2024/908
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	:  ...  İletişim Hizmetleri A.Ş.	  
VEKİLİ	: Av.  ... 
 
KARŞI TARAF (DAVALI)	:  ... Kurumu 
VEKİLLERİ	: Av.  ... , Av.  ... 
İSTEMİN KONUSU	:  ...  Bölge İdare Mahkemesi  ...  İdari Dava Dairesi'nin ...  tarih ve E: ... , K: ... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ  :
	Dava konusu istem: Elektronik Haberleşme Sektöründe Tüketici Hakları Yönetmeliği'nin 15. maddesinin altıncı fıkrasına aykırı şekilde 11/09/2013 ile 10/05/2014 tarihleri arasında açılan 16.102 adet hatta ilişkin abonelik sözleşmesinin muhafaza edilmediğinden bahisle Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu İdari Yaptırımlar Yönetmeliği'nin 12. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, anılan Yönetmeliğin "Tekerrür" başlıklı 43. maddesi ile "Yaptırım ölçütleri" başlıklı 44. maddesi çerçevesinde, 2013 yılı net satışlarının %0,006 (yüzbinde altı)'sı oranında idari para cezası verilmesine dair ...  tarih ve  ...  sayılı Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurulu (Kurul) kararının 5. maddesinin, bu karara istinaden düzenlenen 560.356,67-TL tutarlı idari para cezası karar tutanağı ile tahakkuk fişinin ve anılan kararın geri alınması istemiyle yapılan 17/12/2015 tarihli başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.
	İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...  İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E: ... , K: ...  sayılı kararda;  ...  tarih ve ...  sayılı Kurul kararında, bayiler tarafından işletmecilere gönderilecek abonelik sözleşmelerinin işletmecilere ulaşması için gerekli olan makul sürenin 60 gün olduğu ve bu süre zarfında abonelik sözleşmeleri ulaşmayan hatların iptal edilmesi gerektiğinin öngörüldüğü, elektronik haberleşme hizmetinin sunumuna yönelik olarak yetkilendirme çerçevesinde elektronik haberleşme hizmeti sunan ve elektronik haberleşme şebekesi sağlayan ve alt yapısını işleten davacı şirketin, açmış olduğu her bir hatta ilişkin olarak muhatap abone ile abonelik sözleşmesi yapmasının ve bu sözleşmeyi muhafaza etmesinin zorunlu olduğu, davacı şirketin bu yükümlülüğünü bayiler aracılığıyla da yerine getirmesinin zorunluluk taşıdığı,   ... tarih ve  ...  sayılı Kurul kararının, bayiler aracılığıyla açılan hatlara ilişkin olarak davacı işletmeye herhangi bir muafiyet sağlamadığı, abonelik sözleşmesi bulunmayan hatlardan bir kısmının anılan karar gereğince iptal edilmiş olmasının, davacı işletmecinin Elektronik Haberleşme Sektöründe Tüketici Hakları Yönetmeliği gereğince hattın açılmasından önce muhatap abone ile abonelik sözleşmesinin yapılması ve bu sözleşmenin muhafaza edilmesi yükümlülüğünü ortadan kaldırmadığı anlaşıldığından, dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
	Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemler hukuka uygun bulunarak davanın reddine  karar verilmiştir.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemler hukuka uygun bulunarak davanın reddine  karar verilmiştir.
	Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:  ...  Bölge İdare Mahkemesi ...  İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka  uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI          : Davacı  tarafından, dava konusu Kurul kararının  suç ve cezaların kanuniliği, hukuki güvenlik ve idari işlemlerin geriye yürümezliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiği, abonelik sözleşmelerinin muhafazasının sektörün genel bir sorunu olmasına rağmen davalı idarenin herhangi bir yönlendirmesi dahi olmaksızın anılan sorunun önüne geçebilmek amacıyla azami çaba sarf edildiği, Yönetmeliğin tekerrüre ilişkin hükmünün haksız ve hatalı bir biçimde uygulandığı, idari para cezasının takdirinde mevzuat uyarınca gözetilmesi gereken hususların tamamen göz ardı edildiği, fahiş ve orantısız bir idari para cezası uygulandığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI       : Davalı idare tarafından, abonelik sözleşmelerinin muhafaza edilmesi yükümlülüğünün Elektronik Haberleşme Sektöründe Tüketici Hakları Yönetmeliği ile getirildiği, işletmecilerin yükümlülüklerini yerine getirip getirmediği, ihlâl oranı gibi hususlara  riayet edilerek ceza miktarının belirlendiği, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ  ... 'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
	Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
	Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle; 
	1. Davacının temyiz isteminin reddine,
	2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki  ...  Bölge İdare Mahkemesi  ...  İdari Dava Dairesi'nin  ... tarih ve E: ... , K: ...  sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, anılan Bölge İdare Mahkemesi kararının ONANMASINA, 
	3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
	4. Posta giderleri avansından artan tutarın davacıya iadesine,

3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
	4. Posta giderleri avansından artan tutarın davacıya iadesine, 
	5. 2577 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de  ...  Bölge İdare Mahkemesi  ...  İdari Dava Dairesi'ne gönderilmesini teminen dosyanın  ... İdare Mahkemesi'ne gönderilmesine, 22/02/2024 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi. 
 
(X) KARŞI OY :  
	Dosyanın incelenmesinden, davacı şirketçe 11/09/2013 ile 10/05/2014 tarihleri arasında açılan 16.102 adet hatta ilişkin abonelik sözleşmesinin muhafaza edilmediğinden bahisle, ...  tarih ve  ...  ve  ... arih ve  ...  sayılı Kurul kararları ile söz konusu işletmeciye aynı ihlâl fiili ile ilgili olarak idarî yaptırım uygulandığı hususu da gözetilerek, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu İdari Yaptırımlar Yönetmeliği'nin “Tekerrür” başlıklı 43. maddesi çerçevesinde davacı şirkete 2013 yılı net satış tutarının %0,006 (yüzbinde altı)'sı oranında idari para cezası verilmesine karar verilmesi üzerine bakılan dava açılmıştır.
	5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Genel kanun niteliği” başlıklı 3. maddesinde, bu Kanun'un, idarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerinin, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması hâlinde; diğer genel hükümlerinin ise, idarî para cezası veya mülkiyetin kamuya geçirilmesi yaptırımını gerektiren bütün fiiller hakkında uygulanacağı kurala bağlanmış olup, 5809 sayılı Kanun’da aksine bir hüküm yer almadığından, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu tarafından idarî para cezaları alanında yapılacak düzenlemelerde ve verilen idarî para cezalarında, belirtilen Kanun’un genel hükümlerinde yer alan düzenlemelerin dikkate alınması gerektiği açıktır.
	Kabahatler Kanunu'nun "Zaman bakımından uygulama" başlıklı 5. maddesinin 1. fıkrasında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun zaman bakımından uygulamaya ilişkin hükümlerinin kabahatler bakımından da uygulanacağı belirtilmiş, bu madde ile atıf yapılan 5237 sayılı Kanun'un "Zaman bakımından uygulama" başlıklı 7. maddesinin 1. fıkrasında ise, "İşlendiği zaman yürürlükte bulunan kanuna göre suç sayılmayan bir fiilden dolayı kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. İşlendikten sonra yürürlüğe giren kanuna göre suç sayılmayan bir fiilden dolayı da kimse cezalandırılamaz ve hakkında güvenlik tedbiri uygulanamaz." kuralına yer verilmiştir.
Görüldüğü üzere, Türk Ceza Kanunu'nda "suçun, işlendiği zamanın kanununa tâbi olacağı" prensibi benimsenmiştir. Bu prensibe göre, işlendiği tarihte yürürlükte bulunan kanuna göre suç sayılmayan bir fiilin, sonradan yürürlüğe giren bir kanunla suç sayılmış olması hâlinde fail cezalandırılmaz. Söz konusu prensip kabahatler bakımından da aynen geçerlidir.

Görüldüğü üzere, Türk Ceza Kanunu'nda "suçun, işlendiği zamanın kanununa tâbi olacağı" prensibi benimsenmiştir. Bu prensibe göre, işlendiği tarihte yürürlükte bulunan kanuna göre suç sayılmayan bir fiilin, sonradan yürürlüğe giren bir kanunla suç sayılmış olması hâlinde fail cezalandırılmaz. Söz konusu prensip kabahatler bakımından da aynen geçerlidir.
	05/09/2004 tarih ve 25574 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan mülga Telekomünikasyon Kurumu Tarafından İşletmecilere Uygulanacak İdari Para Cezaları ile Diğer Müeyyide ve Tedbirler Hakkında Yönetmelik'in  30. maddesinde, " Aynı takvim yılı içinde aynı nitelikteki ihlâlin tekrarı hâlinde tekrar edilen ihlâl için bu Yönetmelikte öngörülen idari para cezası oranlarının üst sınırı ile bağlı kalınmaksızın işletmecisinin bir önceki takvim yılındaki cirosunun %3'ünü (yüzde üç) aşmamak kaydıyla idari para cezası uygulanabilir." kuralı yer almaktayken, 15/02/2014 tarih ve 28914 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu İdari Yaptırımlar Yönetmeliği'nin 43. maddesinin 1. fıkrasında, "İdari para cezası uygulanmış bir işletmeci tarafından, üç yıl içinde aynı yükümlülüğün ihlâl edilmesi durumunda söz konusu ihlâl için, 23'üncü, 24'üncü ve 25'inci maddeler saklı kalmak kaydıyla, uygulanacak idari para cezası işletmecinin bir önceki takvim yılındaki net satışlarının yüzde üçüne (%3) kadar arttırılabilir." kuralı getirilmiştir.
	Bu itibarla, mülga Yönetmelikte ihlâlin tekrarı nedeniyle yaptırımın ağırlaştırılması aynı takvim yılı içindeki ihlâller için uygulanmakta iken, 15/02/2014 tarihinde yürürlüğe giren Yönetmelikte, yaptırım uygulandıktan sonraki 3 yıl içinde aynı ihlâlin tekrarı durumunda yaptırımın ağırlaştırılması söz konudur. 
	Uyuşmazlıkta, davacı şirketin önceki fiili olan 2011, 2012 ve 2013 yıllarında abonelik sözleşmelerinin bir kısmının muhafaza edilmemesi nedeniyle 2012 ve 2013 yıllarında idari yaptırım uygulandığı, dava konusu işlem ile aynı mahiyetteki ihlâlinden bahisle tekerrürden idari yaptırım oranın artırıldığı görülmektedir.

Uyuşmazlıkta, davacı şirketin önceki fiili olan 2011, 2012 ve 2013 yıllarında abonelik sözleşmelerinin bir kısmının muhafaza edilmemesi nedeniyle 2012 ve 2013 yıllarında idari yaptırım uygulandığı, dava konusu işlem ile aynı mahiyetteki ihlâlinden bahisle tekerrürden idari yaptırım oranın artırıldığı görülmektedir. 
	Dava konusu işlem ile tekerrüre esas alınan fiillerin 2011, 2012 ve 2013 yıllarında işlendiği, dava konusu yaptırımın dayanağı Yönetmeliğin ise 15/02/2014 tarihinde yürürlüğe girdiği, mülga Yönetmelikte aynı takvim yılındaki ihlâlin ağırlaştırıcı sebep sayıldığı ve cezanın ağırlaştırılmasının ilk ihlâle yaptırım uygulanmış olması koşuluna bağlanmadığı, 15/02/2014 tarihinde yürürlüğe giren Yönetmelikte ise cezanın ağırlaştırılarak uygulanmasının ilk ihlâle yaptırım uygulanması koşuluna bağlandığı, tekerrüre esas alınan ilk ihlâl ile tekerrür ettiği belirtilen ikinci ihlâle yaptırım uygulama usulünün farklı olduğu dikkate alındığında, bu durumun davacı açısından öngörülebilir olmadığı, "cezaların kanunîliği" ve "suç ve cezaların geçmişe yürümezliği" ilkeleri açısından Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu İdari Yaptırımlar Yönetmeliği'nin  “Tekerrür” başlıklı 43. maddesi uyarınca, davacı şirkete 2013 yılı net satışlarının %0,006 (yüzbinde altı)’sı oranında idarî para cezası uygulanmasının, tekerrür uygulaması yönünden hukuka uygun olmadığı sonucuna varılmıştır.
Bu nedenlerle, temyiz isteminin kabul edilerek Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği oyu ile karara katılmıyorum.
 
(XX) KARŞI OY :  
15/02/2014 tarih ve 28914 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu İdari Yaptırımlar Yönetmeliği'nin ''Uyarı'' başlıklı 46. maddesinde, ''(1) Bu Yönetmelik kapsamında meydana gelen ihlâller için, bu Yönetmeliğin 44'üncü maddesinde yer alan hususlar dikkate alınmak ve 23'üncü, 24'üncü, 25'inci, 31'inci ve 33'üncü maddeler saklı kalmak kaydıyla idari yaptırım uygulanmadan önce, bu Yönetmeliğin aynı maddesi kapsamında olmak üzere işletmeci Kurul tarafından bir defaya mahsus uyarılabilir. (2) Uyarı yapılırken tekerrür süresi dikkate alınır. Tekerrüre esas sürenin dolması hâlinde aynı madde kapsamında tekrar uyarıda bulunulabilir.'' kuralı yer almaktadır.
Hukuk Devleti, insan haklarına saygılı ve bu hakları koruyan, adaletli bir hukuk düzeni kuran ve bunu sürdürmekle kendini yükümlü sayan, bütün işlem ve eylemleri yargı denetimine bağlı olan Devlettir, şeklinde tanımlanmakta olup, bu ilkenin gereği olarak yürütme organı hukuka bağlı olmalıdır. Bu bağlılık yapılan idari işlemlerin Anayasa, kanun ve bunlara aykırı olmayacak şekilde çıkarılmış tüzük, yönetmelik ve diğer düzenlemelere uygun olarak tesis edilmesini zorunlu kılar.

Hukuk Devleti, insan haklarına saygılı ve bu hakları koruyan, adaletli bir hukuk düzeni kuran ve bunu sürdürmekle kendini yükümlü sayan, bütün işlem ve eylemleri yargı denetimine bağlı olan Devlettir, şeklinde tanımlanmakta olup, bu ilkenin gereği olarak yürütme organı hukuka bağlı olmalıdır. Bu bağlılık yapılan idari işlemlerin Anayasa, kanun ve bunlara aykırı olmayacak şekilde çıkarılmış tüzük, yönetmelik ve diğer düzenlemelere uygun olarak tesis edilmesini zorunlu kılar.
Davalı idarenin de, dava konusu işlemi tesis ederken yürürlükte bulunan yönetmelik hükmünü uygulaması gerekmektedir. Yukarıda yer verilen Yönetmelik hükmü uyarınca da, idari yaptırım uygulanmadan önce ya "uyarı" yapmalı ya da "uyarı" yapılmayacağını takdir ettiği durumlarda, bu yaptırımın verilmemesinin gerekçesini Kurul kararında açıklaması gerekmektedir.
Dava konusu 09/07/2015 tarihli Kurul kararının tesisinden önce "uyarı" yapılmadığı gibi, neden "uyarı" yapılmadığının da açıklanmadığı anlaşıldığından, dava konusu işlemlerde hukuka uygunluk, davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine dair Bölge İdare Mahkemesi kararında hukukî isabet bulunmamaktadır.
Bu nedenlerle, temyiz isteminin kabul edilerek Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği oyu ile karara katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2019/2364, Karar No: 2024/909, Tarih: 22.02.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
    D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas  No:2019/2364
Karar No:2024/909
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... İletişim Hizmetleri A.Ş.  
VEKİLİ	: Av. ...
 
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ...Teknolojileri ve İletişim Kurumu	
VEKİLLERİ	: Av. ..., Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ  :
	Dava konusu istem: "Fatura Takip Servisine" tüketicilerin talebi ve onayı olmadan abonelik gerçekleştirildiği ve abone mağduriyetine sebebiyet verildiğinden bahisle Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu İdari Yaptırımlar Yönetmeliği'nin 12. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2013 yılı net satışlarının %0,01'i oranında idari para cezası verilmesine ve onayı dışında abonelik yapıldığı belirlenenlere iade yapılmasına ilişkin... tarih ve ... sayılı Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurulu (Kurul) kararının, bu karara istinaden düzenlenen 933.927,78-TL tutarlı idari para cezası karar tutanağının, ... tarih ve... sayılı tahakkuk fişinin ve Kurul kararına karşı yapılan itirazın zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.
	İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; Turkcell şebekesine ait telefon hatlarına "Fatura takip servisine aboneliğiniz başladı. Aboneliğiniz vergiler dahil ayda 1,49-TL'ye her ay yenilenecektir. Servisi iptal etmek için "IPTAL FATURA TAKİP" yazıp 2222'ye gönderebilirsiniz" şeklinde bildirim gönderilmesi üzerine yapılan 718 adet tüketici şikâyeti  göz önünde bulundurularak inceleme başlatıldığı, bu kapsamda davacı şirketin, "fatura takip servisine" tüketicilerin talebi ve onayı olmadan bayilik kanalı ile abonelik gerçekleştirdiği, dolayısıyla tüketicinin rızası dahilinde bir ücretlendirme yapılmadığı ve abonelerin mağduriyetine sebebiyet verildiği, davalı idarenin tüketici hak ve menfaatlerinin gözetilmesi görevi kapsamında 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 60. maddesinin birinci fıkrasında yer verilen gerekli tedbirleri almakla yükümlü olduğu, tüketicilerin davacının haksız gelir etmesine karşı korunmasının gerektiği, belirtilen fiiller sebebiyle yönetmelikle belirlenen oranda idari para cezası uygulanmasıyla birlikte, söz konusu ihlâller kapsamında haksız yere fazladan tahsil edilen bu ücretlerin abonelere iade edilmesine karar verilmesinin tüketici hak ve menfaatlerinin gözetilmesi amacıyla alınmış bir karar olduğu anlaşıldığından, idari para cezası ile onayı dışında fatura takip sistemine abone yapılan müşterilere iade hususunda karar alınmasına yönelik tesis edilen dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
	Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemler hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.