muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/7881, Karar No: 2024/2305, Tarih: 30.04.2024

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi  gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
 Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Bölge İdare Mahkemesi kararının, kayıt ve beyan dışı bırakılan fatura tutarları üzerinden yapılan cezalı tarhiyatın, tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen bir katı aşan vergi ziyaı cezasının kaldırılmasına ilişkin kısmı ile vergi ziyaı cezasına uygulanan  tekerrürün  3,09-TL tutarını aşan kısmı usul ve hukuka uygun olup, davalı idarece dilekçede ileri sürülen iddialar, kararın bu kısımlarının bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının, davalı idare tarafından, davacıya vekalet ücreti ödenmesine karar verilmesine ilişkin kısmına yönelik davalı temyiz istemine gelince;
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı ifade edilmiştir.
Maddenin gerekçesinde ise madde ile temyiz incelemesinde sadece maddi hatalarda değil, aynı zamanda yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıklarda da düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı, uygulamada, vekâlet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozma kararları verildiği, bunun mahkeme tarafından tekrar karara bağlandığı ve yine bu kararlara karşı yeniden kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle hem zaman hem emek kaybına neden olunduğunun görüldüğü, bu suretle esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden, davacının yargılamanın hiç bir aşamasında avukat tarafından temsil edilmediği, buna karşın Vergi Mahkemesince "5.500,00-TL vekalet ücretinin davalı tarafından davacıya ödenmesine" hükmedildiği anlaşılmıştır.
Bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden, hüküm fıkrasından "5.500,00-TL vekalet ücretinin davalı tarafından davacıya ödenmesine" ibaresi çıkarılmak suretiyle, kararın vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
Davalının temyiz isteminin  reddine,

Bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden, hüküm fıkrasından "5.500,00-TL vekalet ücretinin davalı tarafından davacıya ödenmesine" ibaresi çıkarılmak suretiyle, kararın vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
Davalının temyiz isteminin  reddine, 
... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, vekalet ücreti dışındaki kısımlarının ONANMASINA, vekalet ücetine ilişkin hüküm fıkrasının yukarıda belirtildiği şekilde düzeltilerek  ONANMASINA,
  3.  2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 30/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/7880, Karar No: 2024/2304, Tarih: 30.04.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2023/7880
 Karar No : 2024/2304
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
 VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Plastik ve Kalıp İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti.                                                                                                       
İSTEMİN KONUSU  : ... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura kullanmak suretiyle komisyon geliri elde ettiği,  alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği, bir kısım faturalarını  kayıt ve beyan dışı bıraktığı ve 2014 yılından devreden katma değer vergisi bulunmadığından, beyanlarının düzeltilmesi gerektiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen  2014 /Ağustos-Aralık dönemine ait katma değer vergisi  ve tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle üç kat kesilen vergi ziyaı cezası ile düzeltilen beyanlardan kaynaklanan 2015/Ocak, Mayıs-Ağustos dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi  ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle bir kat kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması  istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dava konusu tarhiyatların dayanağı olan... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda, davacı şirketin 2014 yılı işlemlerine ilişkin hem alım yaptığı şirketler hem de satış yaptığı şirketler hakkında inceleme ve değerlendirmeler yapılmış olup buna göre: davacının hayali ihracat organizasyonu içerisinde üretim ayağını oluşturduğu tespitleri göz önüne alındığında, gerek davacı şirkete ...tarafından düzenlenen irsaliyeli faturaların, gerek davacı şirket tarafından ...'nın düzenlediği anılan faturalara dayanılarak düzenlenen ve içeriği askılık, dübel, çamaşır ipi, sabunluk, düğme, mobilya aksesuarı vb. olan faturaların gerçek mal teslimine dayanmayan sahte belgeler olduğu,  davacıya sahte fatura düzenlediği belirtilen ... Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün ... vergi kimlik numaralı mükellefi ... Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda yer verilen tespitlerin de düzenlediği faturaların sahte ve muhteviyatı itibarıyla gerçek olmayan faturalar olduğunu gösterdiği, öte yandan; davacı şirketin vergi dairesine beyan ettiği defter ve belgeler arasında bulunmasına rağmen bir kısım faturaların yasal defterlere kaydının yapılmadığı, anılan faturalardaki katma değer vergilerinin beyannamelerine yansıtılmadığı, davacı şirketin buna ilişkin herhangi bir itirazda da bulunmadığı görüldüğünden, belirtilen faturalardaki katma değer vergisi dikkate alınarak davacı adına tarhiyat yapılmasında da hukuka aykırılık görülmediği, bu durumda, davacının kayıtlarına intikal ettirdiği ve sahte faturalara dayandırılan katma değer vergisi indirimlerinin reddi ile davacı şirketin düzenlediği sahte faturaların tutarları üzerinden %2 oranı uygulanmak suretiyle elde ettiği tespit edilen komisyon geliri ve kayıt ve beyan dışı bırakılan fatura tutarları üzerinden tarh edilen vergi ziyalı katma değer vergisinde hukuka aykırılık görülmediği, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas ceza 12/02/2013 tarihinde tebliğ edilerek ihtilafsız kesinleşen   ceza  olduğundan, vergi ziyaı cezalarına tekerrür hükümleri uygulanmasında da hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi Kararının; vergi ziyaı cezasına tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan kısımlar dışındaki  kısımlarına istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürülen sebeplerin kararın bu kısmının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte olmadığı, Vergi Mahkemesi  kararının vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılan kısımlarına yönelik istinaf başvurusu yönünden ise Vergi Mahkemesince, tekerrüre esas olarak "12/02/2013 tarihinde tebliğ edilerek ihtilafsız kesinleşen vergi ziyaı cezası dayanak alınarak, dava konusu tarhiyat üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasına tekerrür hükümleri uygulanmasında hukuka aykırılık görülmediği gerekçesi yerinde ise de  tekerrür hükümlerinin uygulanmasının nedeni olarak gösterilen, 2012/Ekim dönemi kanuni süresinden sonra verilen düzeltme beyannamesine istinaden kesilen vergi ziyaı cezası miktarının 3,09-TL olduğu dikkate alındığında,  kesilen vergi ziyaı cezasına uygulanan tekerrür cezasının  3,09-TL tutarındaki kısmında hukuka aykırılık, cezanın fazlaya ilişkin kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, kısmen reddine, Vergi Mahkemesi kararının vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılan kısmının  3,09-TL 'yi aşan kısmına yönelik istinaf başvurusunun kabülüne, kararın belirtilen kısmı kaldırılarak , davanın bu kısmının kabulüne ve  kararın verildiği tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 5.500,00-TL avukatlık ücretinin davalı idare tarafından davacıya ödenmesine, karar verilmiştir.
 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI:   Davacı adına düzenlenen ihbarnamelerin 12/09/2019 ve 18/09/2019 tarihli oldukları söz konusu tarihte 213 sayılı Kanunun 339. maddesinde yapılan değişiliğin yürürlükte olmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: 
Davacı şirket adına, sahte fatura kullanmak suretiyle komisyon geliri elde ettiği,  alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği, bir kısım faturalarını  kayıt ve beyan dışı bıraktığı ve 2014 yılından devreden katma değer vergisi bulunmadığından, beyanlarının düzeltilmesi gerektiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen  2014 /Ağustos-Aralık dönemine ait katma değer vergisi  ve tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle üç kat kesilen vergi ziyaı cezası ile düzeltilen beyanlardan kaynaklanan 2015/Ocak, Mayıs-Ağustos dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi  ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle bir kat kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması  istemine ilişkindir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
 Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Bölge İdare Mahkemesi kararının,  vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılan kısmının  3,09-TL tutarını aşan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, davalı idarece dilekçede ileri sürülen iddialar, kararın bu kısımlarının bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının, davalı idare tarafından, davacıya vekalet ücreti ödenmesine karar verilmesine ilişkin kısmına yönelik davalı temyiz istemine gelince;
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı ifade edilmiştir.
Maddenin gerekçesinde ise madde ile temyiz incelemesinde sadece maddi hatalarda değil, aynı zamanda yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıklarda da düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı, uygulamada, vekâlet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozma kararları verildiği, bunun mahkeme tarafından tekrar karara bağlandığı ve yine bu kararlara karşı yeniden kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle hem zaman hem emek kaybına neden olunduğunun görüldüğü, bu suretle esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden, davacının yargılamanın hiç bir aşamasında avukat tarafından temsil edilmediği, buna karşın Vergi Dava Dairesince "5.500,00-TL vekalet ücretinin davalı tarafından davacıya ödenmesine" hükmedildiği anlaşılmıştır.
Bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden, hüküm fıkrasından  "5.500,00-TL vekalet ücretinin davalı tarafından davacıya ödenmesine" ibaresi çıkarılmak suretiyle, kararın vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
Davalının temyiz isteminin reddine,
... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...  sayılı kararının, vekalet ücreti dışındaki kısımlarının ONANMASINA, vekalet ücetine ilişkin hüküm fıkrasının  yukarıda belirtildiği şekilde düzeltilerek  ONANMASINA,

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
Davalının temyiz isteminin reddine,
... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...  sayılı kararının, vekalet ücreti dışındaki kısımlarının ONANMASINA, vekalet ücetine ilişkin hüküm fıkrasının  yukarıda belirtildiği şekilde düzeltilerek  ONANMASINA,
3.  2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının                           taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 30/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/4933, Karar No: 2024/2306, Tarih: 30.04.2024

"İçtihat Metni"
             T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2023/4933
Karar  No : 2024/2306  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Plastik ve Kalıp İnş. San. Tic. Ltd. Şti.
 
İSTEMİN KONUSU  : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura kullanmak suretiyle komisyon geliri elde ettiği,  alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği ve bir kısım faturalarını  kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen  2015 yılına ilişkin  kurumlar vergisi ve 2015/ Nisan-Haziran ve Temmuz-Eylül dönemlerine ilişkin geçici vergiler ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle üç kat kesilen vergi ziyaı cezasının ve  213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353/6. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dava konusu kayıt ve beyan dışı bırakılan hasılattan kaynaklı re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi  yönünden; davacı şirketin vergi dairesine beyan ettiği belgeler arasında bulunmasına rağmen bir kısım faturaların yasal defterlere kaydının yapılmadığı, anılan faturalardaki katma değer vergilerinin beyannamelerine yansıtılmadığı, davacı şirketin buna ilişkin herhangi bir itirazının da bulunmadığı görüldüğünden,  kayıt ve beyan dışı bırakılan hasılat üzerinden vergi ziyaı cezalı tarhiyat yapılması yerinde olmakla birlikte, anılan fiil 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinde sayılan fiiler arasında bulunmadığı ve kesilecek vergi ziyaı cezasının bir kat olarak uygulanması gerektiğinden, davacı adına yapılan tarhiyatın kayıt ve beyan dışı bırakılan faturalara ilişkin kısmı üzerinden re'sen tarh edilen kurumlar vergisi ile bu vergi üzerinden bir  kat kesilen vergi ziyaı cezasında yasal isabetsizlik, anılan vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının fazlaya ilişkin kısımlarında ise hukuka uyarlık  bulunmadığı, davacı hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporundaki tespitlerin  değerlendirilmesi sonucu,  davacının hayali ihracat organizasyonu içerisinde üretim ayağını oluşturduğu tespitleri de göz önüne alındığında, gerek davacı şirkete ... tarafından düzenlenen irsaliyeli alış faturalarının, gerek davacı şirket tarafından...'nın düzenlediği anılan alış faturalarına dayanılarak düzenlenen ve içeriği askılık, jant temizleyici, 35 mm silikon lastik, plastik düğme, sıvı sabunluk, plastik leğen, ayakkabılık saksı, plastik saklama kabı, dübel, çamaşır ipi, mobilya aksesuarı vb. olan satış faturalarının gerçek mal teslimine dayanmayan sahte belgeler olduğu, yine davacı şirket tarafından içeriği yukarıda belirtilen plastik ürünlerden oluşan ve ... Hayvancılık Akar. İnş. San. Tic. Ltd. Şti

...'nın düzenlediği anılan alış faturalarına dayanılarak düzenlenen ve içeriği askılık, jant temizleyici, 35 mm silikon lastik, plastik düğme, sıvı sabunluk, plastik leğen, ayakkabılık saksı, plastik saklama kabı, dübel, çamaşır ipi, mobilya aksesuarı vb. olan satış faturalarının gerçek mal teslimine dayanmayan sahte belgeler olduğu, yine davacı şirket tarafından içeriği yukarıda belirtilen plastik ürünlerden oluşan ve ... Hayvancılık Akar. İnş. San. Tic. Ltd. Şti.'ye düzenlenen satış faturaları da gerçek bir mal teslimine dayanmadığından, anılan şirket tarafından davacı şirkete düzenlenen iade faturaların da gerçek bir mal teslimine dayanmayan sahte belgeler olduğu  sonucuna varıldığı,  söz konusu raporda; davacının,  2015 yılı gelir tablosu yeniden oluşturulurken,  faaliyet gösterdiği sektör olan kauçuk ve plastik ürünlerin imalatı faaliyetinin ortalama karlılık oranının dikkate alınmadığı anlaşıldığından, Merkez Bankası bünyesinde firma mali tabloları ile kimlik bilgilerinden oluşturulan veri tabanından yararlanılarak hazırlanan ve anılan kurumun internet sayfasında yer alan 2015 yılına ilişkin toplulaştırılmış mali tablo bilgilerini kapsayan "Sektör Bilançoları" adlı yayın incelendiğinde, davacı şirketin faaliyet konusu olan kauçuk ve plastik ürünlerin imalatı (sektördeki firmaların aritmetik ortalaması dikkate alındığında) Brüt Kar/Net Satışlar oranının %18,1 olarak belirtildiğinin görüldüğü ve anılan yayının  reel sektörde faaliyet gösteren firmaların karlılık oranının belirlenmesi noktasında  referans kaynak niteliği taşıdığı sonucuna ulaşıldığı, bu durumda; davacının inceleme elemanı tarafından yeniden oluşturulan ve Mahkemelerince de kabul edilen gelir tablosuna göre tespit edilen  7.833.564,35 TL net satış tutarına %18,1 karlılık oranı uygulandığında brüt satış karının 1.417.875.15 TL, satışların maliyetinin  6.415

.833.564,35 TL net satış tutarına %18,1 karlılık oranı uygulandığında brüt satış karının 1.417.875.15 TL, satışların maliyetinin  6.415.689,20 TL olduğu görüldüğünden,  dava konusu sahte faturadan kaynaklı yapılan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile 2015/Nisan-Haziran ve Temmuz-Eylül dönemlerine ilişkin geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının bir  kata isabet eden kısmı yönünden; yukarıda belirtilen satışların maliyeti dikkate alındığında oluşacak matrah üzerinden üç kat vergi ziyaı cezalı olarak tarh edilen kurumlar vergisi ile yine aynı oran dikkate alındığında oluşacak matraha dayanılarak hesaplanacak geçici vergiler üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezalarında hukuka aykırılık, fazlaya ilişkin kısmında hukuka uyarlık görülmediği,  mahsup süresi geçen geçici verginin terkin edilmesi gerektiğinden tarh edilen geçici vergi aslında yasal isabet görülmediği, yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi nedeniyle yol açılan vergi kaybından dolayı bir kat ceza kesilmesi gerektiğinden,  2015/Nisan-Haziran ve Temmuz-Eylül dönemleri geçici vergiler üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezalarının, vergi tutarının bir katını aşan kısmı yönünden hukuka uyarlık görülmediği, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas ceza 12/02/2013 tarihinde tebliğ edilerek ihtilafsız kesinleşen  ceza  olduğundan, vergi ziyaı cezalarına tekerrür hükümleri uygulanmasında hukuka aykırılık görülmediği,  davacı şirketin herhangi bir beyan ve itirazının bulunmaması ve şirket nezdinde yapılan tespitlere istinaden tek düzen hesap planına ilişkin usul ve esaslara uymadığı açık olan davacı şirket adına, 213 sayılı Kanun'un 353/6. maddesi uyarınca özel usulsüzlük cezası kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, davanın kayıt ve beyan dışı bırakılan faturalara ilişkin kısmı üzerinden re'sen tarh edilen kurumlar vergisi  üzerinden kesilen cezanın  bir  katı aşan kısmı ile davacı adına sahte faturadan kaynaklı üç kat vergi ziyaı cezalı olarak yapılan kurumlar vergisi tarhiyatının, %18,1 karlılık oranı dikkate alınarak belirlenen matrah üzerinden tarh edilen kurumlar vergisi ile anılan vergi üzerinden tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ve 2015/Nisan-Haziran ve Temmuz-Eylül dönemlerine ilişkin yine aynı oran dikkate alındığında oluşacak matraha üzerinden hesaplanacak geçici vergiler üzerinden tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezaları yönünden reddedilen kısmı aşan vergi ve cezalar ile 2015/Nisan-Haziran ve Temmuz-Eylül dönemlerine ilişkin geçici vergi ziyaı cezalarının bir katı aşan kısmı  ve  geçici vergi aslının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı adına düzenlenen raporlar uyarınca yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın  bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurularının reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 30/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.