muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/7075, Karar No: 2024/2092, Tarih: 03.04.2024

Ortaokul ve imam hatip ortaokulu öğrencilerine yönelik hizmet veren kurumlarda en az bir rehber öğretmen/ psikolojik danışman görevlendirilmesi yönündeki düzenlemenin iptali istenilmekteyse de; Ortaokul döneminin, çocukların çocukluk çağından çıkıp erken ergenlik dönemine geçiş yaptıkları bir çağ olduğu, bu dönemin gerek bedensel gerek ruhsal, duygusal ve davranışsal olarak değişikliklerin ön planda olduğu bir dönem olarak tanımlandığı,  bazı öğrencilerin ailelerinin yanında olmaları gereken dönemde koşullar gereği çeşitli nedenlerle öğrenci yurtlarında kaldığı, bu öğrencilerin üstün yararı doğrultusunda dava konusu düzenlemenin yapıldığı sonuç ve kanaatine varılmıştır. 
							Bu durumda, ortaokul döneminin özelliği nedeniyle bu öğrencilerin barındığı yerlerde rehber öğretmen/ psikolojik danışman bulundurulması kamu yararına uygun olup,  Milli Eğitim Bakanlığı'nın belirli standartları sağlama ve öğrencilerin psikolojik ve fiziksel yönden gelişiminin sağlıklı olması için tüm düzenlemeleri yapma yetkisi de dikkate alındığında  ilgili yönetmelik hükümlerinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır. 
          Açıklanan  nedenlerle, davanın reddi  gerektiği, düşünülmektedir.
 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince duruşma için taraflara önceden bildirilen 03/04/2024 tarihinde, davacı vekili Av. ...'in ve davalı idare vekili Av. ...'nın geldiği, Danıştay Savcısının hazır olduğu görülmekle, açık duruşmaya başlandı. Taraflara usulüne uygun olarak söz verilerek dinlendikten ve Danıştay Savcısının düşüncesi alındıktan sonra taraflara son kez söz verilip, duruşma tamamlandı. Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ SÜREÇ :
	Dava; 	11/09/2020 gün ve 31241 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ortaokul ve  Ortaöğretim Kurumları Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliği'nin 29. maddesinin (1) fıkrasında yer alan "ortaokul ve imam-hatip ortaokulu öğrencilerine yönelik hizmet veren kurumlarda en az bir" ibaresi ile aynı fıkrada yer alan "ortaöğretim kurumları öğrencilerine yönelik hizmet veren kurumlarda" ifadesinden sonra gelen "ise" ibaresinin iptali istemiyle açılmıştır.
İNCELEME VE GEREKÇE:
	ESAS YÖNÜNDEN:
	İlgili Mevzuat:
	 Anayasa'nın 124. maddesinde, Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzelkişilerinin, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler çıkarabileceği hükmüne yer verilmiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE:
	ESAS YÖNÜNDEN:
	İlgili Mevzuat:
	 Anayasa'nın 124. maddesinde, Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzelkişilerinin, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler çıkarabileceği hükmüne yer verilmiştir.
	5661 Sayılı Yüksek Öğrenim Öğrenci Yurtları ve Aşevleri Hakkındaki Kanuna Ek Kanunun 1. maddesinin birinci fıkrasında, "Gerçek ve tüzelkişiler tarafından yemekli ve yemeksiz öğrenci yurtları ve buna benzer kurumlar açılması ve işletilmesi ortaokul ve ortaöğretim düzeyinde Milli Eğitim Bakanlığı'nın, yükseköğretim düzeyinde Gençlik ve Spor Bakanlığı'nın  iznine bağlıdır. İlgili Bakanlıklar bu gibi yurt ve kurumları tesbit edeceği esaslara göre denetler."; üçüncü fıkrasında, (Ek fıkra: 15/8/2017-KHK-694/19 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7078/19 md.) Yurt ve benzeri kurumlar, ortaokul, ortaöğrenim ve yükseköğrenim öğrencilerine barınma hizmeti vermek amacıyla açılır ve bu Kanun ile 25/8/2011 tarihli ve 652 sayılı Millî Eğitim Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 13 üncü maddesine göre işyeri açma ve çalışma ruhsatı alırlar. Öğrenim düzeyine göre barınma hizmeti verilecek öğrenciler ile bu hizmetin verilebileceği kurumlar ve bu hizmeti sunacak gerçek ve tüzel kişilerin nitelikleri yönetmelikle belirlenir." ibaresi bulunmaktadır.
652 sayılı Özel Barınma Hizmeti Veren Kurumlar ve Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 13. maddesinde; "(Değişik: 2/7/2018-KHK-703/22 md.)(2) 10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanununun 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen izin veya ruhsatlara ilişkin hükümler, öğrencilere özel barınma hizmeti veren kurumlar hakkında uygulanmaz. Öğrencilere özel barınma hizmeti veren kurumlara iş yeri açma ve çalışma ruhsatı ortaokul ve ortaöğrenim düzeyinde Millî Eğitim Bakanlığınca, yükseköğrenim düzeyinde Gençlik ve Spor Bakanlığınca verilir. Bakanlıklar bu yetkilerini valiliklere devredebilir. Bu fıkranın uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir." hükmü bulunmaktadır.

24/3/1950 tarihli ve 5661 sayılı Yüksek Öğrenim Öğrenci Yurtları ve Aşevleri Hakkındaki Kanuna Ek Kanun, 25/8/2011 tarihli ve 652 sayılı Özel Barınma Hizmeti Veren Kurumlar ve Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye dayanılarak hazırlanan ve dava konusu edilen 11/09/2020 tarih ve 31241 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ortaokul ve Ortaöğretim Kurumları Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliği'nin "Personel" başlıklı 29. maddesinin 1. fıkrasında; "Ortaokul, imam-hatip ortaokulu ve ortaöğretim kurumları öğrencilerine yönelik hizmet veren kurumlarda elli (elli dâhil) öğrenciye kadar bir, yüz (yüz dâhil) öğrenciye kadar iki, yüzden fazla öğrenci için en az üç belletici görevlendirilir. Belleticiler, öğretmen olma şartlarını taşıyanlar öncelikli olmak üzere yükseköğretim mezunu olanlar arasından görevlendirilir. Belletici olma şartlarını haiz olan müdür yardımcıları ve yönetim memurları da istemeleri hâlinde belletici olarak görevlendirilebilir. Ayrıca, ortaokul ve imam-hatip ortaokulu öğrencilerine yönelik hizmet veren kurumlarda en az bir, ortaöğretim kurumları öğrencilerine yönelik hizmet veren kurumlarda ise isteğe bağlı olarak rehber öğretmen/psikolojik danışman görevlendirilir. Rehber öğretmen/psikolojik danışman olarak atanacaklarda Bakanlıkça belirlenen şartlar aranır." düzenlemesi yapılmıştır.
	Dava Konusu Yönetmeliğin İncelenmesi:
							 Ortaokul, imam-hatip ortaokulu ve ortaöğretim kurumlarında öğrenim gören öğrencilere öğrenim dönemlerinde barınma hizmetleri sunmak amacıyla gerçek ve tüzel kişiler tarafından öğrenci yurdu ve öğrenci pansiyonu açılmasına, işletilmesine ve bunların denetimine ilişkin usul ve esasları düzenlemek	amacıyla yürürlüğe giren Ortaokul ve Ortaöğretim Kurumları Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliği'nin dava konusu madde hükmüne göre; ortaokul ve imam-hatip ortaokulu öğrencilerine yönelik hizmet veren kurumlarda en az bir, ortaöğretim kurumları öğrencilerine yönelik hizmet veren kurumlarda ise isteğe bağlı olarak rehber öğretmen/psikolojik danışman görevlendirileceği, rehber öğretmen/psikolojik danışman olarak atanacaklarda Bakanlıkça belirlenen şartların aranacağı anlaşılmaktadır.
 Anayasamızın 124. maddesi uyarınca Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzelkişilerinin, kendi görev alanlarını ilgilendiren Kanunların ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelik çıkarabilecekleri hükme bağlanmıştır. Anayasamızın ilgili hükmü ve normlar hiyerarşisi bağlamında, bir yasa hükmüne dayalı olarak hazırlanan yönetmelikler ile yasa hükümlerine açıklık getirilmesi ve yasa hükümlerinin  uygulamaya geçirilmesi  amaçlanmakta olup kanun koyucu tarafından idareye tanınan düzenleme yetkisinin başta kamu yararı olmak üzere hizmet gerekleri, hukuk devleti, hukuk güvenliği ve kazanılmış haklara riayet ilkelerine uygun olarak kullanılması gerekmektedir.

İdarelerin işlem tesis ederken kendilerine Anayasa ve yasalarla çizilen çerçeve içinde takdir hakkına sahip oldukları açıktır. Ancak bu takdir hakkı, serbestçe kullanılanabilecek  bir keyfiyeti ifade etmeyip, kamu yararı ve hizmet gerekleri açısından hukuka uygun olarak temellendirilmiş olgularla desteklenmelidir. 
Kamu yararı kavramı, tüm devlet organlarının işlem ve eylemlerinin genel nitelikteki amacını ve aynı zamanda nedenini oluşturmakta, çeşitli hak ve özgürlükler açısından bir sınırlama nedeni niteliği de taşımakta olup bu kavram genel bir ifadeyle bireysel, özel çıkarlardan ayrı ve bunlara üstün olan toplumsal yararı ifade etmektedir.
  Ortaokul çağındaki çocukların yaş grubu dikkate alındığında; bu yaş grubundaki çocukların fiziksel, bilişsel, duygusal ve sosyal gelişiminin başladığı bir dönem içinde oldukları  ve bu süreçte rehberlik hizmetlerine yoğunlukla ihtiyaç duyulacağı noktasında tartışma bulunmamakla birlikte; özellikle özel barınma kurumlarında kalan ve bu dönemi ailelerinden uzakta geçiren çocukların psikolojik gelişimleri yönünden rehberlik hizmetinin önem ve gerekliliğinin daha fazla olduğu kabul edilmelidir.
Her ne kadar davacı tarafından; bu çocukların gündüz vaktinin büyük kısmını okulda geçirdiği ve okullarda verilen rehberlik hizmetinden faydalandığı iddia edilmekte ise de; ortaokul çağında olup ailesinden uzakta yaşayan ve okul dışında kalan zamanlarını anılan özel barınma kurumlarında geçiren bu yaş grubundaki çocukların okul sonrasındaki zaman diliminde de rehberlik hizmetine ihtiyaç duyacağı açıktır.
	Diğer yandan; davacı tarafından 25/11/2016 tarihli ve 29899 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Milli Eğitim Bakanlığına Bağlı Resmi Okullarda Yatılılık, Bursluluk, Sosyal Yardımlar ve Okul Pansiyonları Yönetmeliği'nin  39. maddesinin 7. fıkrasında "Bakanlıkla ilgili kurum veya kuruluşlar arasında yapılacak protokol esaslarına göre, pansiyonlarda danışman veya rehber de görevlendirilebilir." hükmünün yer aldığı, anılan madde hükmünün Millî Eğitim Bakanlığına bağlı örgün ve resmi ortaokullar, imam-hatip ortaokullarındaki pansiyonlarda rehber öğretmen görevlendirmesinin zorunlu olarak düzenlemediği ve bu durumun eşitlik ilkesine aykırılık olduğu iddia edilmektedir.
 
	Anayasa Mahkemesi kararlarında da belirtildiği üzere; Anayasa'da yer alan eşitlik ilkesi eylemli değil, hukuksal eşitliği ifade ettiğinden aynı hukuki durumda olanların aynı, farklı hukuki durumda olanların farklı kurallara bağlı tutulması eşitlik ilkesini ihlal etmeyecek olup; Mahkemelerce yapılan yargılamalarda eşitlik ilkesinin "kamu yararı" çerçevesinde dikkate alınması gerekmektedir.

Anayasa Mahkemesi kararlarında da belirtildiği üzere; Anayasa'da yer alan eşitlik ilkesi eylemli değil, hukuksal eşitliği ifade ettiğinden aynı hukuki durumda olanların aynı, farklı hukuki durumda olanların farklı kurallara bağlı tutulması eşitlik ilkesini ihlal etmeyecek olup; Mahkemelerce yapılan yargılamalarda eşitlik ilkesinin "kamu yararı" çerçevesinde dikkate alınması gerekmektedir.
	Dava konusu Yönetmeliğin yürürlük tarihinden önceki bir tarihte yürürlüğe giren "Milli Eğitim Bakanlığına Bağlı Resmi Okullarda Yatılılık, Bursluluk, Sosyal Yardımlar ve Okul Pansiyonları Yönetmeliği"nde rehber görevlendirilmesinin isteğe bağlı bırakıldığı görülmekle birlikte;  yaklaşık dört yıl sonra yürürlüğe giren dava konusu Yönetmelik kapsamında davalı idarece takdir yetkisinin kamu yararı ve hizmet gerekleri dikkate alınmak suretiyle kullanıldığı ve bu bağlamda ortaokul öğrencilerine özel barınma hizmeti veren  kurumlarda rehber öğretmen görevlendirilmesinin zorunlu hale getirildiği anlaşıldığından dava konusu düzenlemenin eşitlik ilkesine aykırılık teşkil etmediği sonucuna varılmıştır.
	Ayrıca; özel barınma kurumlarında kalan öğrencilerin rehberlik hizmetinden faydalanması konusunda esas alınması gereken hususun anılan hizmetin bu yaş grubundaki çocukların duygusal ve psikolojik gelişimine sağlayacağı katkı olduğu ve bu noktada kurumda kalan öğrenci sayısının az veya çok olmasının önem arz etmediği açık olup; davacının dava konusu düzenlemenin kayıtlı öğrenci sayısını dikkate almaksızın rehber öğretmen görevlendirmesini zorunlu hale getirdiğine ilişkin  iddiasına da itibar edilmemiştir.
Yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri ve açıklamalar ışığında;  "ortaokul ve imam-hatip ortaokul" öğrencilerine yönelik hizmet veren barınma kurumlarında en az bir rehber öğretmen/psikolojik danışman görevlendirilmesinin zorunlu hale getirilmesine ilişkin Yönetmeliğin 29. maddesinin (1) fıkrasında yer alan "ortaokul ve imam-hatip ortaokulu öğrencilerine yönelik hizmet veren kurumlarda en az bir" ibaresi ile  aynı fıkrada yer alan "ortaöğretim kurumları öğrencilerine yönelik hizmet veren kurumlarda" ifadesinden sonra gelen "ise" ibaresinde hukuka, kamu yararı ve hizmet gerekleri ile eşitlik ilkesine aykırılık görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.	11/09/2020 gün ve 31241 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ortaokul ve  Ortaöğretim Kurumları Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliği'nin 29. maddesinin (1) fıkrasında yer alan "ortaokul ve imam-hatip ortaokulu öğrencilerine yönelik hizmet veren kurumlarda en az bir" ibaresi ile aynı fıkrada yer alan "ortaöğretim kurumları öğrencilerine yönelik hizmet veren kurumlarda" ifadesinden sonra gelen "ise" ibaresi yönünden DAVANIN REDDİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam … TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,

2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam … TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için öngörülen …  TL  vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra istemi halinde davacıya iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 
03/04/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/731, Karar No: 2024/2354, Tarih: 03.04.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 DÖRDÜNCÜ DAİRE  
Esas     No : 2024/731
Karar	No : 2024/2354                                                              
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: … Tekstil Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi	  
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI)	: … Valiliği 
VEKİLİ	: Av. …
İSTEMİN KONUSU	: … Bölge İdare Mahkemesi …. İdare Dava Dairesinin   … tarih ve E:…, K:…, Temyiz No:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Bursa İli, … İlçesi'nde tekstil sektöründe faaliyet gösteren davacı şirket tarafından, Bursa İli Mahalli Çevre Kurulunun … tarih ve … sayılı kararının, … tarih ve … sayılı Bursa İli Mahalli Çevre Kurulu kararında belirtilen filtre sistemlerinin kurulması için verilen sürenin 01/01/2019 tarihine kadar uzatılmasına ilişkin kısmının  iptali  istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; … tarih ve … sayılı Mahalli Çevre Kurulu kararıyla tekstil sektöründe faaliyet gösteren ve özellikle polyester kumaş (ya da polyester içerikli diğer kumaş türlerini) kullanarak ön fikse ve/veya fikse yapan RAM makinelerinden kaynaklı koku emisyonlarının engellenmesi için bu makinelere ait bacalara elektrostatik ve/veya benzeri koku giderici, alıcı bir filtre sistemi kurulması için bu işletmelere 01/01/2018 tarihine kadar süre verilmesine karar verildiği, sonrasında Mahalli Çevre Kurulunun dava konusu ... tarih ve … sayılı kararıyla, Uludağ Üniversitesince kurulacak sistemin maliyetleri düşürebilmesi ve toplam maliyetle ilgili fizibilite çalışmasını yaparak bahse konu filtre sistemlerinin kurulması için 01/01/2019 tarihine kadar süre verilmesine karar verildiği, diğer taraftan, 2018 Aralık ayında Bursa Ticaret ve Sanayi Odası, Uludağ Üniversitesi, Bursa Valiliği, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Çevre İl Müdürlüğü ortaklığında ''Bursa Tekstil Sektörüne Yönelik Koku Giderici Filtre Sistemlerinin Yatırım, İşletme ve Yerli Üretilebilirlik Açısından Değerlendirmesi'' konulu fizibilite raporunun düzenlendiği ve anılan raporda; ihtiyaç, teknik sistem (maliyet vs.) ve ekonomik analiz yapıldığı görülmektedir.
Bu durumda, ildeki çevre kirliliğine neden olabilecek gerekli önlemleri almakla görevli Mahalli Çevre Kurulunca, Bursa İli'nde hava kirliliğinin limit değerlerinin aşılması üzerine insan ve hayvan sağlığı ile doğanın korunması amacıyla 01/01/2019 tarihine kadar tekstil sektöründe faaliyet gösteren ve özellikle polyester kumaş (ya da polyester içerikli diğer kumaş türlerini) kullanarak ön fikse ve/veya fikse yapan RAM makinelerinden kaynaklı koku emisyonlarının engellenmesi için bu makinelere ait bacalara elektrostatik ve/veya benzeri koku giderici, alıcı bir filtre sistemi kurulmasının zorunlu hale getirilmesine ilişkin tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle, dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Belirtilen gerekçelerle, dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; İstinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine, temyiz yolu kapalı olarak karar verilmesi üzerine, söz konusu kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi sonrasında, … Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:.., Temyiz No:.. sayılı kararı ile; konu itibarıyla 46. madde kapsamında sayılmaması nedeniyle temyize açık olmayan İdare Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:.. sayılı kararı kesin olup, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 6. fıkrası uyarınca hiçbir kanun yoluna başvurulamayacağı, bu durumda davacının temyiz başvurusunun incelenmesi mümkün olmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle, davacının temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI  : Davacı tarafından, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesi uyarınca düzenleyici işlemlere karşı temyiz yoluna başvurulabileceği düzenlenmiş olup, il mahalli çevre kurulu kararının da bu nitelikte bir düzenleyici işlem olması nedeniyle temyize tabi olduğu belirtilerek, temyiz isteminin reddine dair İdare Dava Dairesi kararının kaldırılmak suretiyle bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Davalı idare tarafından, 06/06/2008 tarih ve 26898 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren "Hava Kalitesi Değerlendirme ve Yönetimi Yönetmeliği" ile bu Yönetmeliğin uygulanmasına yönelik yayımlanan "2013/37 sayılı Genelge" kapsamında Bursa İlinin, yüksek kirlilik potansiyeli bulunan iller arasında yer alması nedeniyle dava konusu işlemin tesis edildiği, bu nedenle dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin incelenmeksizin reddi yolunda verilen …. İdare Dava Dairesi kararı kaldırılarak, … Bölge İdare Mahkemesi …. İdare Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dava konusu il mahalli çevre kurulu kararının, düzenleyici işlem olduğu sonucuna varıldığından, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyize tabi davalardan olduğu anlaşılmış olup, 2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca davacının temyiz isteminin incelenmeksizin reddi yolunda verilen … Bölge İdare Mahkemesi …. İdare Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:…, Temyiz No:… sayılı kararı kaldırılarak, işin gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:

İNCELEME VE GEREKÇE	:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2.Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA, 
3.Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de İdare Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın İdare Mahkemesine gönderilmesine, 03/04/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/91, Karar No: 2024/1863, Tarih: 03.04.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y 
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2024/91
Karar No : 2024/1863
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: …Vergi Dairesi Müdürlüğü/…
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI)	: … 
VEKİLİ	: Av. …
İSTEMİN	KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare  Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem:  Davacı adına, tasfiye edilerek tüzel kişiliği sona eren … Alüminyum Hırdavat Metal Plastik İnşaat Kimya Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketi'nin alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle sözü edilen faturalara dayalı indirimlerin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca kanuni temsilci sıfatıyla 2019 yılının Mayıs ila Eylül ve Kasım dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:  Davacının kanuni temsilcisi olduğu şirketin faturalarını kayıtlarına aldığı … Alüminyum Metal SanayiTicaret Limited Şirketi, … Alüminyum Profil Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ile …Döküm Metal Geri Dönüşüm Sanayi Anonim Şirketi  hakkındaki saptamalar, düzenledikleri faturaların gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığını kanıtlayıcı mahiyette olduğu, … Metal Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkındaki tespitler ise düzenlediği faturaların gerçeği yansıtmadığını ortaya koymadığı, kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle tarhiyat azaltılmış, özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI: Davacının alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği somut bir şekilde ortaya konulduğundan dava konusu tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ…'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
Temyiz istemine konu Vergi Dava Dairesi kararının; özel usulsüzlük cezasına ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.