muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/3358, Karar No: 2024/955, Tarih: 28.02.2024

Açıklanan nedenlerle, Yönetmeliğin 4. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği oyu ile aksi yönde oluşan çoğunluk kararına katılmıyorum. 
KARŞI OY : (XXX)- Anayasanın 123. maddesinde yer alan; idarenin, kuruluş ve görevleriyle bir bütün olduğu, kanunla düzenlenmesi gerektiği yönündeki Anayasanın amir hükmünden hareketle, idari teşkilat içerisindeki yapılar birbirinden ayrı olarak yapılandırılmışsa da, kuruluş ve görevleri bakımından birbirinden tamamen bağımsız olduğu düşünülemez. İdari teşkilatı oluşturan yapılar gerek kuruluşları gerek görevleri yönüyle bütünlük arzetmektedir. Görevlerini yerine getirirken ve yetkilerini kullanırken, eşgüdüm içerisinde hareket etmek zorundadırlar. İdarenin, bu eşgüdüm içerisinde, kamu yararını sağlayabilmesi, kamu hizmetlerinin sürekli ve düzenli olarak yerine getirilmesi ile mümkündür. Kamu hizmetinin sürekli ve düzenli olma ilkesini ihlal eden idari işlemler ise hukuka aykırıdır. Sonuçta, kamu hizmetinin yürütülmesinde, idarenin kanundan aldığı yetkiyi, kanuna uygun olarak kullanması gerekmektedir. 
Öte yandan, idare hukukunun temel ilkeleri uyarınca; normlar hiyerarşisinde kanunlardan sonra gelen düzenleyici işlemler, bir kanun hükmüne dayalı olarak hazırlanır. İdare tarafından, düzenleyici işlemler tesis edilirken, üst hukuk normlarına açıklık getirilmesi ve bu normlarca çizilen çerçeve içerisinde teknik detayların belirlenmesi, uygulamadaki belirsizliklerin giderilmesi amaçlanmalıdır.   
3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun ek 9. maddesi gereği, uygulamada birliğin ve öngörülebilirliğin sağlanması amacıyla birlikte kullanım ve işbirliğine ilişkin usul ve esasların yönetmelikle düzenlenmesi zorunludur. Genel anlamda sağlık hizmetlerinin, özel olarak birlikte kullanım ve işbirliği kapsamındaki hizmetlerin gereği gibi yürütülmesi için gerekli olan düzenleyici işlemlerin tesis edilmesi, kamu hizmetinin sürekli ve düzenli olması ilkesinin sonucudur. Diğer bir ifade ile, hazırlanacak Yönetmelikle, birlikte kullanım ve işbirliğine ilişkin usul ve esasların belirlemesi, birlikte kullanım ve işbirliğinin sağlanması ve yürütülmesi açısından önemli bir yere sahiptir. Aksi durumda, hukuk devletinin temel ilkelerinden olan belirlilik ve idari istikrar ilkesi, birlikte kullanım ve işbirliğinin yürütülmesi bakımından sağlanamayacaktır.
Mevzuat Hazırlama Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin ''Taslak hazırlamada uyulacak ilkeler'' başlığını taşıyan 4. maddesinde, taslaklar hazırlanırken uyulacak ilkeler belirtilmiş olup, maddenin 1. fıkrasının (a) bendinde; taslakların üst hukuk normlarına aykırı olamayacağı kurala bağlanmıştır.

Mevzuat Hazırlama Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin ''Taslak hazırlamada uyulacak ilkeler'' başlığını taşıyan 4. maddesinde, taslaklar hazırlanırken uyulacak ilkeler belirtilmiş olup, maddenin 1. fıkrasının (a) bendinde; taslakların üst hukuk normlarına aykırı olamayacağı kurala bağlanmıştır.	
İdarenin yetkilerini kullanırken ve görevlerini yerine getirirken egemen olan ilkeler ve mevzuat hazırlamaya ilişkin usul ve esaslar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun ek 9. maddesi gereği, birlikte kullanım ve işbirliğine ilişkin usul ve esaslar ile ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde döner sermaye gelirlerinden personele yapılacak ek ödemelere ilişkin diğer hususları belirlemek, Sağlık Bakanlığının görev ve yetkileri arasındadır. Sağlık Bakanlığının, bu görev ve yetkisini kullanırken, Hazine  ve Maliye Bakanlığının ve Yükseköğretim Kurulunun uygun görüşünü alması şekil unsuru olarak zorunludur.
 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun ek 9. maddesi ile Sağlık Bakanlığına verilen yönetmelik hazırlama ve Maliye Bakanlığı ile Yükseköğretim Kuruluna verilen uygun görüş verme yetkisinin, ''kanuni idare ilkesi" uyarınca usulüne uygun kullanılıp kullanılmadığının yargısal olarak denetlenmesi hukuk devleti ilkesinin gereğidir. Kanunlarda, idari işlem tesis edilmeden önce, bir başka makamın uygun görüşünün alınmasının kurala bağlamış olması durumunda, uygun görüş alınması zorunlu olmakla birlikte, bu makamın, normlar hiyerarşisine aykırı olan görüşünün kabul edilerek, düzenleyici işlem ihdasının mümkün olmaması, bunun tıkanıklığa yol açacak olması ve  bu tıkanıklığı çözecek idari bir mekanizmanın bulunmaması nedeniyle, bu hususun yargısal denetim sırasında, re'sen araştırma ilkesi uyarınca değerlendirileceği tabidir. 
Bu bakımdan, uyuşmazlığın çözümlenebilmesi için davaya konu Yönetmeliğin ihdas  edilmesinde, Sağlık Bakanlığı, Hazine ve Maliye Bakanlığı ve Yükseköğretim Kuruluna tanınan görev ve yetkilerin, üst hukuk normlarına ve kamu hizmetinin gereklerine uygun olarak kullanılıp kullanılmadığının ortaya konulması gerekmektedir.

Bu bakımdan, uyuşmazlığın çözümlenebilmesi için davaya konu Yönetmeliğin ihdas  edilmesinde, Sağlık Bakanlığı, Hazine ve Maliye Bakanlığı ve Yükseköğretim Kuruluna tanınan görev ve yetkilerin, üst hukuk normlarına ve kamu hizmetinin gereklerine uygun olarak kullanılıp kullanılmadığının ortaya konulması gerekmektedir.
 3359 sayılı Kanun'un ek 9. maddesi gereği birlikte kullanıma geçilen sağlık tesisleri, Sağlık Bakanlığının mevzuatı uyarınca işletilecektir. Birlikte kullanılacak sağlık tesislerinin döner sermaye bütçesinden, bilimsel araştırma projelerinin finansmanı için pay ayrılabileceği konusunda, 3359 sayılı Kanun'da ve 209 sayılı Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Kurumları ile Esenlendirme (Rehabilitasyon) Tesislerine Verilecek Döner Sermaye Hakkında Kanun'da düzenleme yapılmamıştır. 2547 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca işletilen üniversite döner sermaye işletmelerinin gelirleri üzerinden ayrılabilecek bir pay niteliğinde olan üniversite bilimsel araştırma projeleri finansman payının, Sağlık Bakanlığı mevzuatı uyarınca işletilen döner sermaye işletmelerinin gelirleri üzerinden ayrılmasının yasal dayanağı bulunmadığından, birlikte kullanımdaki sağlık tesisinin döner sermaye gelirlerinden bilimsel araştırma projelerinin finansman payı ayrılamayacaktır. 
Bu bağlamda, davaya konu Yönetmeliğin yukarıda aktarılan hazırlık aşamasında, Yükseköğretim Kurulundan uygun görüş almak için yürütülen süreç bir bütün olarak değerlendirildiğinde, Yükseköğretim Kurulunun 13/02/2020 tarih ve 35102 sayılı işlem ile Yönetmeliğin 11. maddesinin 4. fıkrasına "üniversitenin bilimsel araştırma projelerinin finansmanı için öngörülen kesintiler ve" ifadesinin eklenmesi durumunda uygun görüş verildiğini belirterek, Yönetmeliğe uygun görüş vermemesi, sebep unsuru yönünden dayanak kanuna ve üst hukuk normlarına aykırılık teşkil etmektedir. 
Açıklanan nedenlerle, üst hukuk normlarına aykırı bulunan Yükseköğretim Kurulu görüşünün dikkate alınmaması suretiyle düzenlenen Yönetmeliğin 11. maddesinin 4. fıkrasının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından bu fıkra yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği oyu ile aksi yönde oluşan çoğunluk kararına katılmıyoruz. 
KARŞI OY : (XXXX)- Dava konusu Yönetmeliğin "Protokolün imzalanması, feshi ve diğer uygulama esasları" başlıklı 7. maddesinin 10. fıkrasında, "Sözleşme süresi en fazla üç yıldır. Süre sonunda tekrar sözleşme imzalanabilir. Sözleşme bitiminden bir ay önce tarafların aksine yazılı bildirimi yoksa sözleşme kendiliğinden birer yıllık sürelerle uzar. Ancak sözleşme şartlarına aykırı davranılması halinde veya performans hedeflerindeki gerçekleşmeler dikkate alınarak süresinden önce de sözleşmeler feshedilebilir. Sözleşmesi sona erdirilen veya yenilenmeyen üniversite personelinin hastanedeki görevi sona erer ve bu personel üniversitedeki diğer görevlerini yürütmeye devam eder." kuralına yer verilmiştir.

Öğretim elemanlarının salt sağlık hizmeti sunumuyla yükümlü olmadıkları, eğitim ve araştırma faaliyetlerinde de bulundukları açık olmakla birlikte, dava konusu fıkranın 4. ve 5. cümlelerinin belirsiz nitelikte olduğu, ayrıca idareye, sözleşme şartlarından hangisine aykırılık halinde veya performans hedeflerindeki hangi gerçekleşmeler söz konusu olduğunda sözleşmenin süresinden önce feshedilebileceğine yönelik olarak keyfiliğe neden olabilecek şekilde geniş bir takdir yetkisinin tanındığı, bu durumun bilimsel özerkliğe de aykırı olduğu anlaşılmaktadır.
Kamusal sağlık hizmetinin yürütülmesi ve devamlılığı açısından söz konusu düzenlemelerin belirsiz olduğu, çalışma ve sözleşme hürriyetine yönelik sınırları belirsiz bir müdahale içerdiği, üniversite öğretim elemanlarının özlük haklarına kanun yerine idari işlem ile sınırlama getirdiği, bu haliyle anılan düzenlemenin Anayasa'ya, kamu yararı ve hizmet gereklerine aykırı olduğu sonucuna varılmaktadır.
Açıklanan nedenlerle, Yönetmeliğin 7. maddesinin 10. fıkrasının 4. ve 5. cümlelerinin iptaline karar verilmesi gerektiği oyu ile aksi yönde oluşan çoğunluk kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2024/52, Karar No: 2024/967, Tarih: 28.02.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas	No : 2024/52
Karar	No : 2024/967
DAVACI: …
DAVALI: … Başkanlığı
 
DAVANIN ÖZETİ: Davacı tarafından, Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı'nın … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmektedir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ: 2577 sayılı Kanunun 3. maddesine uygun bulunmayan dava dilekçesinin reddi gerektiği  düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dava dosyası incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ SÜREÇ:
Dava; davacı tarafından, Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı'nın … tarih ve … sayılı kararının iptali istemiyle açılmıştır.
İNCELEME VE GEREKÇE:
USUL YÖNÜNDEN:
 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 'İdari davaların açılması' başlıklı 3. maddesinde; "İdari davalar, Danıştay, idare mahkemesi ve vergi mahkemesi başkanlıklarına hitaben yazılmış imzalı dilekçelerle açılır. Dilekçelerde; a) Tarafların ve varsa vekillerinin veya temsilcilerinin ad ve soyadları veya unvanları ve adresleri ile gerçek kişilere ait Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, b) Davanın konu ve sebepleri ile dayandığı deliller, c) Davaya konu olan idari işlemin yazılı bildirim tarihi, d) Vergi, resim, harç, benzeri mali yükümler ve bunların zam ve cezalarına ilişkin davalarla tam yargı davalarında uyuşmazlık konusu miktar, e) Vergi davalarında davanın ilgili bulunduğu verginin veya vergi cezasının nevi ve yılı, tebliğ edilen ihbarnamenin tarihi ve numarası ve varsa mükellef hesap numarası, gösterilir. Dava konusu kararın ve belgelerin asılları veya örnekleri dava dilekçesine eklenir. Dilekçeler ile bunlara ekli evrakın örnekleri karşı taraf sayısından bir fazla olur." hükmüne yer verilmiş; 'Dilekçeler üzerine ilk inceleme' başlıklı 14. maddesinin 3. fıkrasının (g) bendinde, dilekçelerin, 3 ve 5 inci maddelere uygun olup olmadıkları yönünden de inceleneceği, 15. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinde ise, 14. maddenin 3. fıkrasının (g) bendinde yazılı hallerde otuz gün içinde 3. ve 5. maddelere uygun şekilde yeniden düzenlenmek veya noksanlıkları tamamlanmak üzere dilekçelerin reddine karar verileceği hususları hüküm altına alınmıştır.
Dava dosyasının incelenmesinden; davacının Tekirdağ 2 No.lu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nde tutuklu olduğu, gönderilen dava dilekçesinin ise fotokopi olduğu, ıslak imzalı dilekçenin gönderilmediği anlaşılmakla birlikte, yukarıda yer verilen mevzuat hükmü uyarınca fotokopi  nüshasının dava açma iradesini ortaya koyan bir dilekçe olarak kabulünün mümkün olamayacağı sonucuna ulaşılmaktadır.
Diğer taraftan davacı tarafından dava dilekçesinin ekinde Av. …'a verilen vekaletname sunularak, anılan avukatın vekil olarak sisteme eklenmesi talebine yer verilmiş ise de, Av. … tarafından, davanın takibinin yapılacağına ilişkin herhangi bir irade ortaya konulmadığı anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan davacı tarafından dava dilekçesinin ekinde Av. …'a verilen vekaletname sunularak, anılan avukatın vekil olarak sisteme eklenmesi talebine yer verilmiş ise de, Av. … tarafından, davanın takibinin yapılacağına ilişkin herhangi bir irade ortaya konulmadığı anlaşılmaktadır.
Bu durumda; davacı tarafından ıslak imza ile imzalanan dava dilekçesinin kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü aracılığıyla gönderilmesi ya da dava vekille takip edilmek isteniyorsa yetkilendirilen avukat tarafından düzenlenen dava dilekçesinin sunulması gerektiğinden, bu haliyle dava dilekçesinin 2577 sayılı Kanun'un 3. maddesine uygun bulunmadığı sonucuna ulaşılmaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
  1. 2577 sayılı Kanunun 3. maddesine uygun bulunmayan DAVA DİLEKÇESİNİN aynı Kanunun 15. maddesinin 1/d bendi uyarınca bu kararın tebliğ tarihinden itibaren 30 gün içerisinde usulüne uygun biçimde düzenlenecek dilekçe ile yeniden dava açılabilmek üzere REDDİNE,
2. Yeniden açılacak dava için ayrıca harç alınmayacağının ve aynı yanlışlıkların yapılması halinde davanın reddine karar verileceğinin davacıya bildirilmesine, 
3. Davanın yenilenmemesi durumunda 2577 sayılı Kanun'un 31. maddesinin göndermede bulunduğu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu uyarınca davacının adli yardım istemi kabul edildiğinden, aşağıda dökümü yapılan …-TL yargılama giderinin davacıdan tahsili için ilgili Vergi Dairesi'ne müzekkere yazılmasına, 28/02/2024 tarihinde oyçokluğu ile  karar verildi. 
KARŞI OY : (X-) Dava, davacı tarafından, Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı'nın … tarih ve … sayılı kararının iptali istemiyle açılmıştır.
Dava dosyasının incelenmesinden; davacının Tekirdağ 2 No.lu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nde tutuklu olduğu, gönderilen dava dilekçesinin ise fotokopi olduğu, ıslak imzalı dilekçenin gönderilmediği anlaşılmakla birlikte, davacı tarafından dava dilekçesinin ekinde Av. …'a verilen vekaletname sunulduğu ve anılan avukatın vekil olarak sisteme eklenmesi talebine yer verildiği anlaşılmaktadır.
Bu kapsamda, verilen vekaletname kapsamında davayı takip edip etmeyeceği hususunun da açıklığa kavuşturulmasını teminen işbu kararın Av. …'a tebliğ edilmesi gerektiği gerekçesiyle çoğunluğun tebligatın davacıya yapılmasına yönelik kararına katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2020/6820, Karar No: 2024/953, Tarih: 28.02.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas	No : 2020/6820
Karar	No : 2024/953
DAVACI: … Derneği	  
VEKİLİ: Av. …
DAVALILAR: 
1- … Bakanlığı
VEKİLİ: Av. …
 
2- … Bakanlığı
VEKİLİ: Av. …
 
3- … Bakanlığı
VEKİLİ: Av. Av. …
 
4- … Bakanlığı
VEKİLİ: Hukuk Müşaviri …
DAVANIN KONUSU:
1- 11/09/2018 tarih ve 30532 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Kamu Taşınmazları Üzerinde Eğitim ve Yurt Faaliyetleri için Üst Hakkı Tesis Edilmesine İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin iptali ile,
2- Davaya konu Yönetmeliğin dayanağı olan 4706 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun ek 4. maddesinin 2. fıkrasının ve geçici 21. maddesinin, Anayasaya aykırılığı iddiasıyla somut norm denetimi yoluyla iptali için Anayasa Mahkemesi'ne başvurulmasına karar verilmesi istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI:
 Davaya konu Yönetmeliğin dayanağı olan 4706 sayılı Kanun'un ek 4. maddesinde yer alan "müştereken belirlenen şartlar’’ ifadesi gereği belirlenmesi gereken şartların, belirlilik, açıklık ve öngörülebilirlik ilkelerine uygun olarak düzenlenmediği, düzenleyici işlem hazırlama tekniğine aykırı olarak muğlak ifadelere yer verildiği, eğitim faaliyetlerinin tanımı yapılırken, Yönetmeliğin amaç hükmünün sınırı aşılarak, Diyanet İşleri Başkanlığına bağlı açılabilecek eğitim kurumlarından bahsedildiği, eğitimin, Milli Eğitim Bakanlığı bünyesinde yürütülmesi gerekirken, Diyanet İşleri Başkanlığı'nın da uygun görüşünü içeren plan ve projelerin hazırlanmasının, yetki paylaşımına neden olduğu, Anayasaya, laiklik ilkesine ve sosyal devlet ilkesine aykırı olduğu, ‘’son bir yıl fiilen ve kesintisiz olarak eğitim faaliyetini sunuyor olması,’’ şartı aranmasının, dernekler bakımından başvuru ve katılımcı sayısını azaltacağı, dava konusu düzenlemelerin dernek okulları ile özel okullar arasında haksız rekabete yol açacağı, dayanak kanun maddesinin, Anayasanın başlangıç hükümlerine, laiklik ve eşitlik ilkesine, sosyal hukuk devletine aykırı olduğu, eğitimin devlet eliyle sağlanması gerekirken, tarikatlara bırakılmasına yol açacağı, kamu yararı amacı taşımadığı öne sürülmektedir.
DAVALI İDARELERİN SAVUNMALARI:

DAVALI İDARELERİN SAVUNMALARI: 
DAVALI … BAKANLIĞI'NIN SAVUNMASI: Usul yönünden, davanın süresinde açılmadığı, süre aşımı nedeniyle reddi gerektiği; esas yönünden, uygulamaya ilişkin hususların amaç maddesinde tek tek ve ayrıntılı olarak düzenlenmesinin mümkün olmadığı, Diyanet İşleri Başakanlığı ile yetki paylaşımının söz konusu olmadığı, din eğitimi veren kurumları tanımlayabilmek için Diyanet İşleri Başkanlığı'na yer verildiği, görev alanının sınırlarının çizildiği, eğitim faaliyetlerinde devamlılık ve ciddiyetin sağlanması, imtiyazın kötüye kullanılmasının önüne geçilmesi amacının bulunduğu, dayanak kanun ile güdülen amacın maksimum düzeyde gerçekleşmesi amacı taşındığı, kamu yararına çalışan dernek ve vergi muafiyeti tanınan vakıfların, diğer kurumlardan farklı olarak toplumsal ihtiyaçlara yönelik olarak belirli faaliyetlerde bulunma yükümlülüklerinin bulunduğu, nihai amaç kamu yararı olduğundan, dava konusu düzenlemeler ile tanınan hakların haksız rekabete yol açmayacağı, dava konusu düzenlemelerin, Anayasanın başlangıç hükümlerine, 2, 5, 10, 11 maddelerine ne açıdan aykırı olduğunun açıklanmadığı, eğitim hizmetinin dernek ve vakıflara devrinin söz konusu olmadığı, Anayasaya aykırılığın bulunmadığı, kamu yararına çalışan dernek ve vergi muafiyeti tanınan vakıf olabilmenin şartlarının kanunda objektif olarak belirlendiği, yandaş dernek oluşturma çabasının bulunmadığı, eğitim faaliyetlerinin devlet tarafından verilmeye devam edildiği, istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DAVALI … BAKANLIĞI'NIN SAVUNMASI:  Davaya konu Yönetmeliğin, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından yürütüldüğü, Milli Eğitim Bakanlığının hasım mevkiinden çıkarılması, istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DAVALI … BAKANLIĞI'NIN SAVUNMASI: Usul yönünden, davanın süresinde açılmadığı, süre aşımı nedeniyle reddi gerektiği; esas yönünden, yasa koyucunun çizdiği sınırlar içerisinde idarenin kural koyma yetkisinin bulunduğu, davaya konu düzenlemelerin haksız rekabet oluşturduğu iddia edilmişse de, davacının kamu yararına çalışan dernek olduğu, vakıfları ilgilendiren düzenlemede dava açma ehliyetinin bulunmadığı, devletin üzerine aldığı görevleri doğrudan kendisi yürütebileceği gibi kendi gözetim ve denetiminde kamu yararına çalışan dernek ve vergi muafiyeti tanınan vakıflar aracılığı ile de yürütebilmesinin mümkün olduğu, bütün vakıfların kapsama alınmasının denetimi zayıflatacağı, davaya konu Yönetmelikte, hem Milli Eğitim Bakanlığı'nın hem de Diyanet İşleri Başkanlığı'nın belirli ve etkili görev ve fonksiyonlarının bulunduğu, Diyanet İşleri Başkanlığı'nın da hasım konumuna alınması gerektiği, Yönetmeliğin kendi Bakanlıkları ile ilgili olan kısmının yurt hizmetlerine ilişkin olduğu, yurt hizmetlerinin de doğrudan Bakanlık tarafından yerine getirildiği gibi gerçek ve tüzel kişiler tarafından da yerine getirilebileceği, Anayasaya aykırılık iddiasının hukuki ve maddi dayanaktan yoksun olduğu, istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DAVALI … BAKANLIĞI'NIN SAVUNMASI: Usul yönünden, davanın ehliyet yönünden ve süre aşımı nedeniyle reddi gerektiği; esas yönünden, 4706 sayılı Kanun ve davaya konu Yönetmeliğin, vergi muafiyeti tanınan vakıflar ile kamu yararına çalışan dernekleri kapsadığı, Hazine ve Maliye Bakanlığı, Milli Eğitim Bakanlığı ve Gençlik ve Spor Bakanlığı tarafından müştereken belirlenen şartların sağlanması durumunda, kamu taşınmazları üzerinde eğitim ve yurt faaliyetleri için üst hakkı tesis edilebileceği, iddiaların subjektif olduğu, istemin reddi gerektiği savunulmaktadır. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ: Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI: …
DÜŞÜNCESİ: 11.09.2018 tarih ve 30532 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Kamu Taşınmazları Üzerinde Eğitim ve Yurt Faaliyetleri için Üst Hakkı Tesis Edilmesine İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik ile  dayanağı olan 4706 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun ek 4. maddesinin 2. fıkrasının ve geçici 21. maddesinin, Anayasaya aykırılığı iddiasıyla somut norm denetimi yoluyla iptali için Anayasa Mahkemesi'ne başvurulmasına karar verilmesi istemiyle açılmıştır.
Anayasaya aykırılık iddiası ciddi bulunmamaıştır.
4706 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi Ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun
'un ek  4. Maddesinin 2. Fıkrasında '' Cumhurbaşkanınca vergi muafiyeti tanınan vakıflar ile kamu yararına çalışan derneklerden öğrencilere yönelik eğitim ve yurt temini faaliyeti bulunanlardan Gençlik ve Spor Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Milli Eğitim Bakanlığı tarafından müştereken belirlenen şartları sağlayanlar lehine, kuruluş amaçlarına uygun olarak kullanılmak üzere mülkiyeti Hazineye veya kamu kurum ve kuruluşlarına ait taşınmazlar üzerinde kırk dokuz yıl süre ile bedelsiz irtifak hakkı tesis edilebilir. Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerler üzerinde ise bunlar adına bedelsiz kullanma izni verilebilir. Bunlardan ayrıca hasılat payı alınmaz. Bu şekilde irtifak hakkı tesis edilen veya kullanma izni verilen taşınmazlardan söz konusu vakıflar ve dernekler tarafından elde edilen gelirin tamamı, münhasıran öğrencilere yönelik eğitim kurumlarının veya yurtların yapım, bakım, onarım, işletim ve benzeri giderlerinin karşılanmasında kullanılır. İrtifak hakkı tesis edilen taşınmazların tapu kütüğüne, amacı dışında kullanılmayacağına ilişkin şerh konulur.'' hükmü,