muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/691, Karar No: 2024/3070, Tarih: 17.05.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y  ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2022/691
Karar No : 2024/3070
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	:....
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU:.... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, 2015 ila 2017 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emrinin dayanağını oluşturan vergi ve cezalara ilişkin ihbarnamelerin, davacının Mernis adresinde kapıya yapıştırılmak suretiyle tebliğ edilmesine karşın dava açılmayarak usulüne uygun kesinleşen söz konusu kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Ödeme emrinin dayanağını oluşturan vergi ve cezalara ilişkin ihbarnamelerin tebliğinin usule aykırı olduğu, tebligatın eski adresine yapıldığı, tebliğler arası münasip süreye uyulmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
	Dava konusu ödeme emrinin dayanağını oluşturan vergi ve cezalara ilişkin ... tarih ve ... ila ... takip numaralı ihbarnamelerin 04/07/2019; ... tarih ve ... ila ... takip numaralı ihbarnamelerin 04/10/2019; ... tarih ve ... ila ... takip numaralı ihbarnamelerin ise 24/09/2019 tarihinde davacının ikametgah adresine tebliğe çıkarıldığı, tebliğ zarfı üzerine adresin kapalı olduğu şerhi düşülerek tebliğin merciine iade edildiği, söz konusu ihbarnamelerin tekrar aynı adrese tebligata çıkarılmasına karşın muhatabının adreste bulunamaması üzerine 05/09/2019, 15/10/2019 ve 10/01/2019 tarihli tebligat pusulalarının kapıya yapıştırıldığı anlaşılmıştır. 
	İLGİLİ MEVZUAT:

İLGİLİ MEVZUAT:
	213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 14. maddesinde vergi muamelelerinde sürelerin vergi kanunları ile belli edileceği, kanunda açıkça yazılı olmayan hallerde 15 günden aşağı olmamak şartıyla bu süreyi, tebliği yapacak olan idare belirleyeceği ve ilgiliye tebliğ edeceği, 21. maddesinde, tebliğin, vergilendirmeyi ilgilendiren ve hüküm ifade eden hususların yetkili makamlar tarafından mükellefe veya ceza sorumlusuna yazı ile bildirilmesi şeklinde tanımlandığı, 101. maddesinin 3. fıkrasında, iş yeri adresinde tebliğ yapılacak olanların bu adresinde bulunamaması, işin bırakılması veya işin bırakılmış addolunması hallerinde tebliğin, gerçek kişilerde kendisinin, tüzel kişilerde bunların başkan, müdür veya kanuni temsilcilerinden birinin, tüzel kişiliği olmayan teşekküllerde ise bunları idare edenler veya varsa temsilcilerinden herhangi birinin adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde yapılacağı, 102. maddesinin 5. fıkrasında ise 101. maddenin 1. fıkrasının (3) numaralı bendinde sayılan adrese tebliğe çıkılan hallerde, tebliğ yapılacak kişinin adresinde bulunamaması veya adresten geçici olarak ayrılmış olması halinde, durumun posta memuru tarafından tebliğ alındısı üzerine şerh ve imza edilerek, tebliğ evrakının gönderildiği idareye iade edileceği, bunun üzerine tebliği çıkaran merci tarafından tayin olunacak münasip bir süre sonra yeniden tebliğ çıkarılacağı, ikinci defa çıkarılan tebliğ evrakının da aynı sebeplerle tebliğ edilememesi durumunda, tebliğ evrakının gönderildiği idareden alınabileceği şerhini içeren bir pusulanın kapıya yapıştırılacağı ve bu durumun, posta memuru tarafından tebliğ alındısı üzerine şerh ve imza edilmesinden sonra tebliğ evrakının gönderildiği idareye iade edileceği, tebliğ evrakının pusulanın yapıştırıldığı tarihten itibaren on beş gün içerisinde muhatabı tarafından alınması hâlinde tebliğ evrakının alındığı günde, bu süre içerisinde alınmaması hâlinde ise on beşinci günde tebliğ edilmiş sayılacağı düzenlemelerine yer verilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının; dava konusu ödeme emrinin ... tarih ve ... ila ... takip numaralı ihbarnamelerden kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının; dava konusu ödeme emrinin ... tarih ve ... ila ... takip numaralı ihbarnamelerden kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.
	Yukarıda kuralına yer verilen düzenlemelerde, 213 sayılı Kanun'un 102. maddesinin 5. fıkrasında münasip sürenin kaç gün olduğu hususunda herhangi bir belirleme yapılmakla birlikte anılan fıkranın 2. cümlesinde yer alan "tayin olunacak münasip süre" ibaresinin Anayasa'ya aykırılığı ileri sürülerek iptali istemiyle yapılan başvuru üzerine Anayasa Mahkemesi'nin 25/12/2020 tarih ve E:2019/106, K:2019/100 sayılı somut norm denetimi kararında, yargı mercilerince idare tarafından belirlenen sürenin kanunun amacına uygun olarak somut durumun şartlarına göre kişilerin işlemden haberdar olmalarına imkân tanıyacak nitelikte münasip bir süre olarak belirlenip belirlenmediğinin denetlenmesinin mümkün olduğu yönünde değerlendirmede bulunulduğu dikkate alındığında, tebliği çıkaracak olan idarece belirlenen münasip sürenin, olayın özelliklerine uygun olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.
	Bu durumda, ... tarih ve ... ila ...  ile ... tarih ve ... ila ... takip numaralı ihbarnamelerin tebliğe çıkarıldığı ancak tebliğ evrakının iade edilmesinden sonra  ikinci kez tebliğinin denendiği olayda, iki tebligat arasında geçen sürelerin 213 sayılı Kanun'un 14. maddesi de göz önünde bulundurulduğunda, uyuşmazlık konusu olayda münasip süre olduğundan söz edilemeyeceğinden Vergi Mahkemesince dava konusu ödeme emrinin bahsi geçen ihbarnamelerden kaynaklanan kısmı yönünden davanın yazılı gerekçeyle reddine ilişkin istinaf isteminin reddine dair hüküm fıkrasında hukuka uygunluk görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
           Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin kısmen reddine,
2.Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; dava konusu ödeme emrinin ... tarih ve ... ila ... takip numaralı ihbarnamelerden kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. Temyiz isteminin kısmen kabulüne,
4. Kararın; dava konusu ödeme emrinin diğer  ihbarnamelerden kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının  BOZULMASINA,
5. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca  ...-TL maktu  harç alınmasına, 17/05/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/5905, Karar No: 2024/3084, Tarih: 17.05.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y  ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/5905
Karar No : 2024/3084
TEMYİZ EDENLER: 1-(DAVACI) ... Metal Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi 
 
         2- (DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... 
                                                   VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: .... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ              :
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2017 yılına yönelik olarak ihtirazi kayıtla verilen katma değer vergisi düzeltme beyannameleri üzerine 2017 yılının Nisan ila Haziran ve Eylül ile 2018 yılının Ocak dönemleri için tahakkuk eden katma değer vergisi ve hesaplanan gecikme faizi ile kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 2017 yılının Nisan ila Haziran ve Eylül dönemleri için tahakkuk eden katma değer vergisi, hesaplanan gecikme faizi ve kesilen vergi ziyaı cezası, 09/11/2020 tarihli düzeltme fişleri ile idarece terkin edildiğinden davanın bu yönden  konusuz kaldığı, davacı 2017 yılı için 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'dan faydalandığından anılan yıl için vergi incelemesi ve tarhiyat yapılması mümkün olmamakla birlikte bahsi geçen Kanun'un 5. maddesinin 3. fıkrasının (e) bendi gereğince artırım talebinde bulunulmayan 2018 yılı için inceleme ve tarhiyat yapılmasına engel bir durumun bulunmadığı ancak somut olayda, davacının anılan dönem için incelenerek adına tarhiyat yapılması gerekirken, müeyyideli yazı ile sonraki döneme devreden katma değer vergisi kadar düzeltme yapılması gerektiği ve beyanların düzeltilmemesi halinde özel esaslara ilişkin hükümlerin re'sen uygulanacağının bildirilmesi üzerine, ihtirazi kayıtla verilen düzeltme beyannamesine istinaden yapılan tahakkuk, hesaplanan gecikme faizi ve kesilen vergi ziyaı cezasının hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle 2017 yılı için tahakkuk eden vergi, gecikme faizi ve ceza yönünden karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiş, 2018 yılının Ocak dönemine ilişkin vergi, gecikme faizi ve ceza ise kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:
Vergi Mahkemesi kararının;  2017 yılının Nisan ila Haziran ve Eylül dönemleri için tahakkuk eden vergi ve hesaplanan gecikme faizi ve kesilen vergi cezası yönünden karar verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusu, değinilen hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:
Vergi Mahkemesi kararının;  2017 yılının Nisan ila Haziran ve Eylül dönemleri için tahakkuk eden vergi ve hesaplanan gecikme faizi ve kesilen vergi cezası yönünden karar verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusu, değinilen hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.
Dava konusu uyuşmazlığın ihtirazi kayıtla verilen düzeltme beyannameleri üzerine  tahakkuk eden katma değer vergisi, hesaplanan gecikme faizi ile kesilen vergi ziyaı cezasından kaynaklandığı, dolayısıyla davacının beyanı doğrultusunda hareket edildiği, bu nedenle  bir vergi  incelemesi yapılmasına gerek olmadığı, davacının faturalarını kayıtlarına aldığı ... hakkındaki vergi tekniği raporunda yer alan saptamalar, tanzim ettiği faturaların gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığını gösterdiğinden tahakkuk eden vergi, hesaplanan gecikme faizi ve kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle Vergi Mahkemesi kararının, 2018 yılının Ocak dönemi için tahakkuk eden vergi, hesaplanan gecikme faizi ve kesilen vergi ziyaı cezasına ilişkin hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra dava bu yönden reddedilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI     :  
	Davacı tarafından, müeyyideli yazıya istinaden ihtirazi kayıtla düzeltme beyannamesi vermeye zorlanıldığı, haklarında herhangi bir vergi incelemesi yapılmadığı  ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davalı idare tarafından, dava konusu vergi, gecikme faizi ve vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.  
 
TARAFLARIN SAVUNMALARI     :  Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK HÂKİMİ...'İN DÜŞÜNCESİ  : Davacı temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
	Davacı adına, yasal süresinden sonra ihtirazi kayıtla verilen düzeltme beyannameleri üzerine 2017 yılının Nisan ila Haziran ve Eylül ile 2018 yılının Ocak dönemleri için tahakkuk eden katma değer vergisi, hesaplanan gecikme faizi ve kesilen vergi ziyaı cezasına karşı dava açılmıştır.
	 Davacı şirket tarafından, 2013 ila 2017 yılları için  7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun kapsamında katma değer vergisi yönünden artırımda bulunulmuştur.
	İLGİLİ MEVZUAT:

Davacı şirket tarafından, 2013 ila 2017 yılları için  7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun kapsamında katma değer vergisi yönünden artırımda bulunulmuştur.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	213 sayılı Vergi Usul Kanununun 19. maddesinde; vergi alacağının, vergi kanunlarının vergiyi bağladıkları olayın vukuu veya hukuki durumun tekemmülü ile doğacağı kurala bağlanmıştır. 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinin 1. fıkrasında, ticari, sınai, zirai faaliyet ve serbest meslek faaliyeti çerçevesinde yapılan teslim ve hizmetlerin katma değer vergisinin konusunu teşkil eden işlemlerden olduğu, 10. maddesinin a) işaretli bendinde ise mal teslimi ve hizmet ifası hallerinde, malın teslimi veya hizmetin yapılması hallerinde vergiyi doğuran olayın meydana geleceği hükümlerine yer verilmiştir.
	18/05/2018 tarihinde yayımlanan 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un 5. maddesinin 3. fıkrasında, mükelleflerin, bu fıkrada belirtilen şartlar dâhilinde katma değer vergisini artırarak bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödemeleri halinde, kendileri nezdinde söz konusu vergiyi ödemeyi kabul ettikleri yıllara ait vergilendirme dönemleri ile ilgili olarak katma değer vergisi incelemesi ve tarhiyatı yapılmayacağı hüküm altına alınmıştır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Temyiz istemine konu Vergi Dava Dairesi kararının,  2017 yılının Nisan ila Haziran ve Eylül dönemleri için  tahakkuk eden vergi, hesaplanan gecikme faizi ve kesilen vergi ziyaı cezasına hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.
		7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un matrah ve vergi artırımına ilişkin yukarıdaki düzenlemelerine göre matrah ve/veya vergi artırımı uygulamasında asıl olan, katma değer vergisi yönünden vergi artırımında bulunan mükelleflerin  artırdıkları vergiyi ödemeyi kabul ettikleri yıllara ait vergilendirme dönemleri ile ilgili olarak katma değer vergisi incelemesi yapılmamasıdır.
	Artırım talebinde bulunulan yılları izleyen dönemlerde yapılacak vergi incelemelerine ilişkin olarak sonraki dönemlere devreden katma değer vergisi yönünden inceleme yapılabilecek olması bu kuralın istisnası olarak getirilmiş olmakla birlikte bu tür incelemelerde artırım talebinde bulunulan dönemler için tarhiyat önerilemeyeceği hüküm altına alınarak mükelleflere ilave bir vergi yükü getirilmemesi amaçlanmıştır.

Artırım talebinde bulunulan yılları izleyen dönemlerde yapılacak vergi incelemelerine ilişkin olarak sonraki dönemlere devreden katma değer vergisi yönünden inceleme yapılabilecek olması bu kuralın istisnası olarak getirilmiş olmakla birlikte bu tür incelemelerde artırım talebinde bulunulan dönemler için tarhiyat önerilemeyeceği hüküm altına alınarak mükelleflere ilave bir vergi yükü getirilmemesi amaçlanmıştır.	
	Sonraki dönemlere devreden katma değer vergisi yönünden yapılan incelemelerde artırım talebinde bulunulan dönemler için tarhiyat önerilemeyeceği yolundaki bu kuralın, artırım talebinde bulunulan yıldan izleyen yıla devreden indirilecek  katma değer vergisi tutarının azaltılması ya da 0,00 TL (sıfır) olarak belirlenmesi nedeniyle ödenecek verginin çıktığı izleyen yıl ve yıllar için yapılacak tarhiyatları da kapsadığının kabulü gerekir.
	Nitekim, mükelleflerin kayıtlara intikal ettirdikleri faturalara dayalı indirimlerinin reddedilmesi sonucunda izleyen yıllara azalarak veya 0,00 TL (sıfır) olarak devreden indirilebilecek katma değer vergisi tutarı gözetilerek yeniden düzenlenen beyan tablosu uyarınca izleyen yıl veya yıllar için yapılan tarhiyatlarda vergiyi doğuran olay, söz konusu faturaların yasal defter ve kayıtlara alınmak suretiyle haksız indirime sebebiyet verildiği ilgili yılda gerçekleşmektedir. 
  	Davacının 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun kapsamında katma değer vergisi  artırımında bulunduğu 2017 takvim yılında indirilebilecek katma değer vergisi haksız yere indirim konusu yapılan tutarda azaltılarak 2018 takvim yılı beyanlarının azaltılan bu tutara göre yeniden düzenlenmesi sonucu devreden katma değer vergisi tutarı azaltılmak suretiyle izleyen yıl ve/veya yıllar için ilave bir vergi yüküyle karşı karşıya bırakılacak olmasının vergi artırımı düzenlemesinin öngörülüş amacına uygun düştüğünden söz edilemeyeceğinden,  bahsi geçen mükellefin kayıtlardan çıkartılması neticesinde davacı tarafından beyanlarının düzeltilmesi ile bir sonraki takvim yılına devreden katma değer vergisinin azaltılması nedeniyle Vergi Dava Dairesi kararının, 2018 yılının ise Ocak dönemi için tahakkuk eden katma değer vergisi ve hesaplanan gecikme faizi ile vergi ziyaı cezası yönünden davanın yazılı gerekçeyle reddine yönelik hüküm fıkrasının bozulması gerekmiştir. 
KARAR SONUCU :
           Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idare temyiz isteminin reddine, 
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; 2017 yılının Nisan ila Haziran ve Eylül dönemleri için tahakkuk eden vergi, hesaplanan gecikme faizi ve kesilen vergi ziyaı cezasına ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. Davacı temyiz isteminin kabulüne,
4. Kararın; 2018 yılının Ocak dönemi için tahakkuk eden vergi, hesaplanan gecikme faizi ve kesilen vergi ziyaı cezasına ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA, 17/05/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/3641, Karar No: 2024/3080, Tarih: 17.05.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/3641
Karar No : 2024/3080
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU:.... Vergi Mahkemesinin ... tarih  ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin  ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, taşınmaz satışından kaynaklanan değer artış kazancını beyan dışı bıraktığından bahisle tanzim edilen vergi inceleme raporu uyarınca 2012 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin kaldırılması ile söz konusu vergi ve cezanın tahsili amacıyla adına düzenlenen ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emri, davalı idare tarafından takipten kaldırıldığından davanın bu kısmının esasının incelenemeyeceği, davacının 2012 yılında satın aldığı ve yine aynı yıl içinde sattığı taşınmazlardan elde ettiği değer artışı kazancını beyan dışı bıraktığı ileri sürülmüş ise de gerek dava dilekçesinde gerek inceleme aşamasında davacı tarafından, söz konusu gayrimenkullerin daha önce babası adına kayıtlı olduğunu, bu taşınmazların alınan borca karşılık teminat olarak A.S isimli şahsa satılmış gibi gösterildiği, bu şahıstan alınan borçların ödenmesinden sonra teminat olarak verilen taşınmazların gerçekte bir bedel ödenmeyerek adına satış gösterilmek suretiyle tescil edildiği, aynı yıl içinde ... A.Ş ile yaplan anlaşma gereği taşınmazların bu firmaya ailenin borçlarının kapatılması amacıyla satıldığı, tahsil edilen satış bedelinin bir kısmı ile davacının akrabalarına olan borçlarına kapatıldığının beyan ve ifade edildiği halde inceleme esnasında bu ifadeler doğrultusunda taşınmazın daha önceki alım satım aşamalarına taraf olan kişiler nezdinde vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyetinin tespit edilmesi amacıyla herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmadığı ve olayın gerçek mahiyetinin somut olarak ortaya konulmadığı, nitekim söz konusu gayrimenkullerin 437.000 TL ye satın alındığı halde iki ay gibi kısa bir süre içinde herhangi bir nitelik değişikliği olmaksızın 1.975.020 TL bedelle satılmış olmasının ticari ve teknik icaplara aykırı olduğu, bu durumda inceleme elemanınca elde edilen bilgi ve belgelerle birlikte davacının inceleme elemanına vermiş olduğu ifade değerlendirildiğinde, vergi inceleme elemanınca ilgili kişilerin ifadelerine başvurulmak suretiyle gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın davacının elde etmiş olduğu değer artış kazancını beyan etmediği kabul edilerek yapılan dava konusu tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle ödeme emri yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, vergi ve ceza ise kaldırılmıştır.