muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/2899, Karar No: 2024/1125, Tarih: 05.03.2024

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının dava konusu  ödeme emrinin haksız çıkma zammı dışında kalan kısmının hukuka ve usule uygun olduğu, kararın haksız çıkma zammına ilişkin kısmı yönünden ise; haksız çıkma zammının Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin Ek 1 Nolu Protokol kapsamında mülkiyet hakkına ölçüsüz bir müdahale niteliğinde olduğu gibi mahkemeye erişim hakkını engelleyici etkisi yönünden de aynı sözleşmenin 6.maddesi yönünden de sözleşme hükmüne aykırı olduğu sonucuna ulaşıldığından ödeme emrinin bu kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle  davacının istinaf talebinin kısmen reddine, kısmen kabulüne, Mahkeme kararının dava konusu ödeme emrinin haksız çıkma zammına ilişkin kısmının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, dava konusu  ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin haksız çıkma zammına ilişkin kısmının iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:  
DAVACININ İDDİALARI:İştirak fiilini işlemediği halde iştirakten dolayı vergi ziyaı cezasına maruz kaldığı, ödeme emrinde kendisine ait olmayan borçların yer aldığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
DAVALININ İDDİALARI: Davacı adına düzenlenen ödeme emri içeriği haksız çıkma zammı yönünden, davacının adına düzenlenen ödeme emirlerine karşı açmış olduğu dosyalarda verilen kararlar kesinleşmiş olduğundan haksız çıkma zammı tahakkuk ettirildiği, bu nedenle kararın kabule ilişkin kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Dava konusu ödeme emri içeriğinde vergi ziyaı cezası olmadığı da görüldüğünden temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: 
 Davacı adına muhtelif vergi ve yargı harcı ile haksız çıkma zammının tahsili amacıyla düzenlenen  ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istenilmektedir.
İLGİLİ MEVZUAT:
                      6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 55. maddesinde; amme alacağını vadesinde ödemeyenlere 15 gün içinde borçlarını ödemeleri veya mal bildiriminde bulunmaları lüzumunun bir ödeme emri ile tebliğ olunacağı, 58. maddesinin 1. fıkrasında; kendisine ödeme emri tebliğ olunan şahsın, böyle bir borcu olmadığı veya kısmen ödediği veya zamanaşımına uğradığı hakkında tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde dava açabileceği; 5. fıkrasında da itirazda tamamen veya kısmen haksız çıkan borçludan, hakkındaki itirazın reddolunduğu miktardaki amme alacağının % 10 zamla tahsil edileceği kurala bağlanmıştır.

Anılan Kanun'un 58. maddesinin 5. fıkrasının Anayasa'ya aykırı olduğu iddiasıyla itiraz yolu ile başvuru yapılmış, Anayasa Mahkemesinin  02/08/2022 tarih ve 31911 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan 21/04/2022 tarih ve E:2021/119, K:2022/48 sayılı kararı ile 6183 sayılı Kanun'un 1. maddesinin 5. fıkrasının  iptaline karar verilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde yer alan bozma sebeplerinden birinin varlığı halinde mümkündür.
Bölge idare mahkemesi kararının, dava konusu  ödeme emrinin haksız çıkma zammı dışında kalan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının dayandığı sebepler ve gerekçesi Dairemizce de uygun görülmüş olup, davacı tarafından ileri sürülen iddialar, kararın belirtilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Bölge idare mahkemesi kararının, dava konusu  ödeme emrinin haksız çıkma zammına ilişkin kısmı yönünden ise; haksız çıkma zammını düzenleyen 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 58. maddesinin 5. fıkrası, Anayasa Mahkemesinin 02/08/2022 tarih ve 31911 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan 21/04/2022 tarih ve E:2021/119, K:2022/48 sayılı kararı ile, Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptal edildiğinden Bölge İdare Mahkemesi kararının  bu kısmında sonucu itibarıyla isabetsizlik bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
								Açıklanan nedenlerle;
								1.  Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
								2.... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının haksız çıkma zammı dışında kalan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA, haksız çıkma zammına ilişkin kısmının ise yukarıda belirtilen gerekçeyle ONANMASINA,
	      	3. .2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen  ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 05/03/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/3895, Karar No: 2024/1110, Tarih: 05.03.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2022/3895
  Karar  No : 2024/1110  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı
                                                                  (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACILAR)               : 1-... İnşaat Taahhüt Mühendislik Limited Şirketi
                                                                  2-... Gayrimenkul İnşaat Anonim Şirketi
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU                              : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacılar tarafından, 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun kapsamında inşa edilen  İzmir İli, Çiğli İlçesi, ... Mahallesi, ... Ada, ... parselde kayıtlı bağımsız bölümlerin alım satımı esnasında ödenen  toplam 510.874,25-TL tapu harcının iadesi talebiyle yapılan başvurunun zımnen reddine dair işlemin iptali ile ödenen tutarın ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte iadesi  istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dosyanın incelenmesinden,davacılar tarafından, 6306 sayılı Kanun kapsamında inşa edilen  bağımsız bölümlerin alım satımı esnasında ödenen  tapu harçlarının ve döner sermaye ücretlerinin iadesi  talebiyle 14/03/2019 tarihinde Yamanlar Vergi Dairesi Müdürlüğüne  başvurulduğu, Vergi Dairesi  Müdürlüğünce 06/05/2019 tarihli yazı ile, iadesi talep edilen harçlardan bir kısmının uhdelerinde olduğu, bir kısmının ise Belkahve Vergi Dairesi Müdürlüğü hesabına aktarıldığı ve başvurunun belirtilen Vergi Dairesi  Müdürlüğüne yapılması gerektiğinin bildirildiği, bunun üzerine 14/05/2019 tarihinde aynı taleple  Belkahve Vergi Dairesi Müdürlüğüne  başvuru yapıldığı, başvuruya anılan Vergi Dairesi Müdürlüğünce  verilen  ... tarih ve ... sayılı cevabın, kesin olmayan cevap kapsamında zımnen  ret  olarak kabulü   ile söz konusu işlemin iptali ile ödenen tutarın yasal faiziyle birlikte  iadesi   talebiyle dava açıldığının anlaşıldığı, Mahkemelerince merciine tevdi kararı verildiği, söz konusu karara yönelik davacının istinaf başvurusu üzerine Bölge İdare Mahkemesi tarafından merciine tevdii  kararı  kaldırılarak işin esası hakkında karar verilmek üzere dosyanın Mahkemelerine iade edildiği, bunun üzerine Mahkemelerince verilen davanın kısmen kabulü, kısmen karar verilmesine yer olmadığına ve kısmen husumet yönünden reddine ilişkin ... tarih ve E:..., K:...sayılı  kararın  Bölge İdare Mahkemesince  2577 sayılı Kanun'un 5. maddesine uygun bulunmayan dilekçenin reddi gerektiği değerlendirilerek yeniden karar verilmek üzere iadesi üzerine Mahkemelerince dava dilekçesinin  tapu harcı ile döner sermaye ücretine ilişkin kısımlarının ayrılarak dava açılması gerektiğinden bahisle  reddi üzerine   yenilenen dilekçe ile görülmekte olan davanın açıldığının anlaşıldığı;davalı idarenin 03/09/2021 tarihli  savunmasında, 510.874,30-TL tapu harcının iadesinin gerçekleştirildiği, Mahkemelerinin ... tarih ve  E:... K:... sayılı kararına istinaden de yasal faizin ödendiğinin belirtildiği, davacılar vekilinin 01/10/2021 tarihli savunmaya cevap dilekçesinde de, işbu davaya konu tapu harcının bir kısmının Mahkemelerinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararından önce, bir kısmının ise karardan sonra olmak üzere tamamının yasal faizi ile birlikte davalı idare tarafından ödendiğinin belirtildiği,bu itibarla, davanın, tapu harcının iadesine yönelik talebin zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ile 510.874,25-TL tapu harcının iadesine ilişkin kısmı konusuz kaldığından  esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği; faiz istemine gelince, davacı tarafından Mahkemelerinin ...tarih ve E:..., K:..

..., K:... sayılı kararından önce, bir kısmının ise karardan sonra olmak üzere tamamının yasal faizi ile birlikte davalı idare tarafından ödendiğinin belirtildiği,bu itibarla, davanın, tapu harcının iadesine yönelik talebin zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ile 510.874,25-TL tapu harcının iadesine ilişkin kısmı konusuz kaldığından  esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği; faiz istemine gelince, davacı tarafından Mahkemelerinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararına istinaden yasal faiz ödemesi yapıldığı belirtilmiş ise de, yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere,  anılan kararın istinaf başvurusu üzerine kaldırılması ve yeniden bir karar verilmek üzere dava dosyasının Mahkemelerine  gönderilmesi nedeniyle bu konuda yeniden bir karar verilmesinin zorunlu hale geldiği,  dava konusu edilen ve aslı iade edilen tapu harcına ilişkin toplam 510.874,25-TL'nin tahsil edildiği tarihten iade edildiği tarihe kadar hesaplanacak tecil faizinin davacılara iadesi gerektiği (daha önce faize ilişkin yapılan ödemelerin, mükerrerliğe yol açmayacak şekilde davalı idarece dikkate alınarak) gerekçesiyle  davanın, tapu harcının aslına ilişkin kısmı yönünden karar verilmesine yer olmadığına, faize ilişkin istemin kabulü ile aslı iade edilen 510.874,25-TL'nin tahsil edildiği tarihten iade edildiği tarihe kadar hesaplanacak tecil faizinin davacılara ödenmesine  karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu, kaldırılmasını gerektiren başka bir neden de bulunmadığı  belirtilerek   davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI:Savunma ve istinaf dilekçesinde yer alan iddialarla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI:  Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
	TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
         Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulü, kısmen karar verilmesine yer olmadığına ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik davalının istinaf başvurusunun reddi yolundaki  ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının ONANMASINA,
  3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 05/03/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/3611, Karar No: 2024/1122, Tarih: 05.03.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2023/3611
  Karar  No : 2024/1122  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Madencilik Metalurji İnşaat San. ve Tic. A.Ş.
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU           : .... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 2019 ve 2020 yılları için 7326 sayılı Kanun'a göre yapılan  kurumlar vergisi matrah artırımına %20 değil %15 vergi oranı uygulanması gerektiğinden bahisle anılan dönemlere ilişkin olarak ihtirazi kayıtla verilen kurumlar vergisi beyannamesine istinaden fazladan ödenen 2.681.712,40 TL kurumlar vergisinin iptali ve anılan tutarın tecil faizi ile iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla;  2019 ve 2020 takvim yıllarına ilişkin kurumlar vergisi beyannamelerinin süresinde verildiği, beyannamelere istinaden  tahakkuk eden vergilerin süresinde ödendiği, davalı idare tarafından, 1 seri no'lu 7236 sayılı Genel Tebliği'nde yer verilen ve indirimli vergi oranından yararlanma şartlarından biri olarak öngörülen "Kanun'un 2 ve 3'üncü madde hükümlerinden yararlanılmış olması şartıyla ödenmiş olması" ifadesinin önüne "herhangi bir dönem için" ibaresi konulmak suretiyle sözkonusu şartın ihlal edildiğinden bahisle davacı şirketin indirimli vergi oranından yararlandırılmadığı, 7236 sayılı Kanunun artırım yapılmak istenen yıla ilişkin olarak, indirimli vergi oranından yararlanma şartını yıllık beyannameleri süresinde vermeye, bu vergi türlerinden tahakkuk eden vergileri süresinde ödemiş olmaya ve Kanun'un 2 ve 3.maddesinden yararlanılmamış olmasına"  bağladığı, indirimli vergi oranı uygulaması ile kanun koyucunun vergilerini süresinde ödeyen mükellefleri teşvik etmeyi ve ödüllendirmeyi amaçladığı, kanun koyucunun bu amacı ile 7236 sayılı Kanun'un indirimli vergi oranı uygulamasına ilişkin maddesinin son cümlesinde yer verilen "İstisna, indirim ve mahsuplar nedeniyle bu beyannameler üzerinden ödenmesi gereken verginin bulunmaması hâlinde de bu hüküm (indirimli vergi oranı) uygulanır." hükmü birlikte değerlendirildiğinde, Mahkemelerince bu vergi türlerinden tahakkuk eden vergilerden anlaşılması gerekenin gelir veya kurumlar vergisi olduğu sonucuna varıldığı, yapılan açıklamaların aksine, 1 seri no'lu 7236 sayılı Genel Tebliği'nde ise " bu vergi türlerine ilişkin olarak herhangi bir dönem için 7326 sayılı Kanun’un 2 nci ve 3 üncü maddeleri hükümlerinden yararlanmamış olmaları şartıyla" düzenlemesi içine eklenen " herhangi bir dönem için" ibaresi ile indirimli vergi oranı uygulamasının kapsamı daraltılarak, indirimli vergi oranı uygulaması için 7236 sayılı Kanun'da öngörülmeyen yeni bir ilave şart getirildiği, hiyerarşik normlar sistemi olan hukuk düzeninde alt düzeydeki normların, yürürlüklerini üst düzeydeki normlardan aldığı, normlar hiyerarşisinin en üstünde evrensel hukuk ilkeleri ile Anayasa bulunmakta ve daha sonra gelen kanunlar yürürlüğünü Anayasa'dan, tüzükler yürürlüğünü kanunlardan, yönetmelikler ise yürürlüğünü kanun ve tüzüklerden aldığı, bir normun, kendisinden daha üst konumda bulunan ve dayanağını oluşturan bir norma aykırı veya onun kapsamını aşan düzenlemeler içermesinin mümkün olmadığı, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 7. maddesinin 4. fıkrasında, "...Düzenleyici işlemin iptal edilmemiş olması bu düzenlemeye dayalı işlemin iptaline engel olmaz

. maddesinin 4. fıkrasında, "...Düzenleyici işlemin iptal edilmemiş olması bu düzenlemeye dayalı işlemin iptaline engel olmaz." kuralı ile, idari yargı mercilerine, bireysel işlemlerin yargısal denetiminde, bu işlemlerin dayanağı ikincil nitelikteki düzenleyici işlemleri ihmâl etme yetkisi tanındığı, 7236 sayılı Kanun'un özüne ve ruhuna aykırı olarak indirimli vergi oranı uygulamasının kapsamını daraltan ve söz konusu Kanunda olmamasına rağmen indirimli vergi oranı uygulaması için ilave bir takım şartlar getiren 1 seri no'lu 7236 sayılı Kanun Genel Tebliği'nin ilgili maddesinin somut olayda uygulama kabiliyetinin bulunmadığı, matrah artırımında bulunulan 2019 ve 2020 yıllarına ilişkin kurumlar vergisi beyannamesini süresinde veren, tahakkuk eden vergileri süresi içinde ödeyen ve 7236 sayılı Yasa'nın 2 ve 3'üncü maddelerinden yararlanmayan davacı şirketin, indirimli vergi oranı uygulamasından yararlanması için 7236 sayılı Kanun'da yer verilen tüm şartları taşıdığı sonucuna varıldığından  artırılan matrah üzerinden %20 vergi oranı uygulanarak fazladan vergi tahakkuk ettirilmesinde hukuka uyarlık görülmediğinden davacı şirket tarafından anılan kısma isabet eden fazladan ödenen tutarın  davacı şirkete iadesi gerektiği gerekçesiyle  davanın kabulüne,  2019 ve 2020 yılları kurumlar vergisi matrah artırımı oranlarının %15 yerine %20 olarak uygulanması sebebiyle  fazladan tahakkuk eden  2.681.712,40-TL matrah artırımına ilişkin kurumlar vergisinin iptaline, davacı şirket tarafından ödenen toplam 2.681.712,40-TL'nin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112/4. maddesi uyarınca tecil faizi oranında hesaplanacak faiziyle birlikte iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: 7326 sayılı Kanunun 5/1-ç maddesinin tahakkuk ettirilen verginin dayanağı olduğu, Kanuna göre %20 oranı üzerinden vergilendirme yapıldığı, yargıya intikal eden vergilendirme işlemlerinde idarece faiz ödenebilmesinin ancak kararın idareye tebliğinden itibaren infazın gecikmesi durumunda söz konusu olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
	TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
         Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulüne ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K... sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 05/03/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/4704, Karar No: 2024/1111, Tarih: 05.03.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2023/4704
  Karar  No : 2024/1111  
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	:... İletişim San. ve Tic. A.Ş.
VEKİLİ	: Av....
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı
		(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU           : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, kayıtdışı hasılat elde ettiği yolunda düzenlenen vergi tekniği raporu esas alınarak takdir komisyonu kararı uyarınca 2014 yılı için re’sen tarh edilen kurumlar vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:.... sayılı kararıyla;  davacının 2014 hesap döneminde Özel Matraha Tabi İşlem Matraha Dahil Olmayan Bedel olarak belirterek katma değer vergisi matrahına dahil etmediği tutarın Ba-Bs formlarının incelenmesi ile özel matraha tabi işlemler üzerinden incelendiği, davacı şirketten alım yapan tüm mükelleflerin ilgili döneme ilişkin beyannamelerinin ve alımlarının kalem kalem incelenerek özel matraha dahil işlem olup olmadığı yönündeki davalı idarenin tüm tespit ve değerlendirmelerinin mahkemelerinin ara kararı ile istendiği, davalı idarenin yazısında davacı şirket hakkında düzenlenen ...tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda yer verilen tespitler doğrultusunda mükellefin mal alışında bulunduğu mükelleflerin ... ve ... isimli şahıslar olduğu, mükellefin mal satışında bulunduğu firma olan ... Pet. San.ve Tic. Ltd. Şti. 2014/Ağustos,Eylül  katma değer vergisi beyannamelerinde Özel Matraha Tabi İşlem Matraha Dahil Olmayan Bedelin bulunduğunun belirtildiği, başkaca herhangi bir tespit ve değerlendirmede bulunulmadığı, bu durumda, davacı şirketin alışları ve satışları karşıt tespitlerle davacı şirketin mal satışında bulunduğu tüm mükellefler nezdinde ayrı ayrı incelenmeksizin değerlendirildiğinden, hiçbir somut tespit ve hukuken geçerli bir saptama olmadan, davacı şirketin Özel Matraha Tabi İşlem Matraha Dahil Olmayan Bedel kısmında belirttiği 1.324.228,78-TL tutarın  889.437,78-TL'sinin Özel Matraha Tabi İşlem Matraha Dahil Olmayan Bedel olarak tespitinin yapılamadığı gerekçesiyle eksik incelemeye ve varsayıma dayalı olarak davacı şirket adına yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatının kaldırılmasına karar verilmiştir.