muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/3060, Karar No: 2024/2853, Tarih: 30.05.2024

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Uyuşmazlığa konu beyannameler muhteviyatı eşyaların İthalatta Gözetim Uygulanmasına İlişkin Tebliğler kapsamında ülke ayrımı yapılmaksızın gözetim uygulamasına tabi olduğu, davacının gözetim belgesi ibraz etmediği gibi ithalat işlemlerini  beyanı doğrultusunda tahakkuk eden vergileri ödenmek suretiyle gerçekleştirdiği, eşyanın gümrük kıymetinin yükümlünün kendi beyanı ile artırılması sonucunda ödenen vergilerin geri verilemeyeceği, dava dilekçesinde söz konusu tutarın yasal faiziyle birlikte iadesi istenildiği halde Mahkemece tecil faiziyle birlikte iadeye hükmedilmesinin "taleple bağlılık" ilkesi ile bağdaşmadığı, davacı tarafından uyuşmazlık konusu beyannamelerde gözetim tebliğinde belirtilen eşik değeri aşar şekilde yurt dışı gider beyanında bulunulduğu, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.      
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle; 
1.Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA, 
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 30/05/2024 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.
(X) KARŞI OY :
İdare Hukukunun yerleşik içtihatlarından olan "taleple bağlılık" ilkesi uyarınca, İdari Yargı mercilerinde açılan davalarda Mahkemelerin, davacının istemi ile bağlı olduğu, istemi genişletecek veya daraltacak biçimde karar veremeyeceği açıktır.

(X) KARŞI OY :
İdare Hukukunun yerleşik içtihatlarından olan "taleple bağlılık" ilkesi uyarınca, İdari Yargı mercilerinde açılan davalarda Mahkemelerin, davacının istemi ile bağlı olduğu, istemi genişletecek veya daraltacak biçimde karar veremeyeceği açıktır.
İncelenen dosyada, dava dilekçesinde haksız olarak tahsil edildiği ileri sürülen vergilerin yasal faiziyle birlikte iade edilmesinin istenildiği görülmüştür. Dilekçede talep edilen yasal faizin kanuni dayanağı gösterilmemekle birlikte bu talepten, kanuni faize ilişkin özel düzenleme içeren 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'un 1. maddesinde düzenlenen "kanuni faiz"in anlaşılması gerekmektedir. 
Dava dilekçesinde yasal faiz talebinde bulunulması durumunda yargı yerince taleple bağlı kalınmayarak 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 216. maddesinde belirtilen tecil faizine hükmedilmesi hukuka aykırılık teşkil edecektir.
Açıklanan hukuksal nedenler ve gerekçeyle, dava dilekçesinde, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'na tabi olan ve 07/11/2019 tarihinden sonra tahsil edilip yargı kararı uyarınca iadesi gereken bir verginin herhangi bir yasal dayanak gösterilmeksizin yasal/kanuni faiziyle birlikte iadesine karar verilmesinin istenmesi durumunda, yasal/kanuni faiz talebinden, 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'un "Kanuni faiz" başlıklı 1. maddesinde düzenlenen faiz anlaşılması gerektiğinden, 07/11/2019 tarihinden sonra tescil edilen uyuşmazlık konusu serbest dolaşıma giriş beyannameleri yönünden 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 216. maddesi uyarınca tecil faizine hükmedilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı, bu itibarla, temyize konu kararın tecil faizine hükmedilmesine ilişkin hüküm fıkrasının düzeltilmesi gerektiği oyu ile, kararın belirtilen kısmına katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2022/2553, Karar No: 2024/2857, Tarih: 30.05.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2022/2553
Karar	No : 2024/2857                                                            
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Bakanlığı adına
	   … Gümrük Müdürlüğü 
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi 
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli …-…, …-…, …-…, …-… tarih ve sayılı 4 adet serbest dolaşıma giriş beyannameleri kapsamında Birleşik Devletler'den ithal edilen "iç ceviz" ve "iç badem" cinsi eşya için İthalatta Gözetim Uygulanmasına İlişkin Tebliğ hükümleri uyarınca gözetim kıymetine yükseltilmek ve yurt dışı gidere eklenmek suretiyle fazladan ödendiğini ileri sürülen gümrük ve katma değer vergilerinin eşyalara ait faturalarda gösterilen kıymete göre hesaplanan tutardan fazlasının 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi uyarınca iadesi talebinin reddine dair karara vaki itirazın  reddine ilişkin işlemin iptali ile fazla ödenen tutarın tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır.
                İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; gözetime tabi olduğu konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmayan eşyanın, gözetim kıymet farkı nedeniyle yüksek beyan edilen birim kıymetinin 4458 sayılı Gümrük Kanunu hükümlerine göre belirlenmiş gerçek satış bedeli olmadığı, dolayısıyla ortada kanunen ödenmesi gereken herhangi bir vergi bulunmadığından, gözetim değerine göre belirlenen kıymetin esas alınması suretiyle tahakkuk ettirilerek fazladan ödenen 230.087,00-TL gümrük ve 103.877,00 TL katma değer vergisinin iadesi isteminin reddinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, fazladan ödenen vergilerin tahsil tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Olayda, her ne kadar davacı şirket tarafından eksik hesaplama ile geri vermeye konu tutarın hatalı olduğu iddia edilerek istinaf yoluna başvurulmuş ise de, davacı şirketin geri verme talebinde belirttiği tutarlar üzerinden tesis edilen idari işleme vaki itirazın reddine dair işlemin iptali ve işlemde yer alan tutarlar üzerinden geri verme talebiyle açılan davada, Mahkemece uyuşmazlığın esası incelenerek dava dilekçesindeki tutarların tamamı yönünden davanın kabulüne karar verildiği, öte yandan, geri verme başvurusunda yer almayan, dolayısıyla idari başvuru yolu tüketilmeksizin ve dava dilekçesinde de talep edilmeyen, başka anlatımla görülmekte olan davanın konusuna dahil olmayan ve sonradan da dahil edilmesi mümkün olmayan davacı şirket talebinin, istinaf aşamasında ve istinafa konu mahkeme kararının hukuki denetimi sürecinde incelenmesine hukuken olanak bulunmadığından, istinaf istemine konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve istinaf başvurularında ileri sürülen sebepler ile dosyada mevcut bilgi-belgeler kapsamında, ortada, kararın kaldırılmasını gerektiren nitelikte bir neden bulunmadığı gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Eşyaya isabet eden vergilerin bilerek ve isteyerek fazla olarak beyan edildiği, dolayısıyla ortada bir hata bulunmadığı, vergilerin iadesi için gerekli yasal şartların oluşmadığı, öte yandan idareye başvuru tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiği, bu nedenle dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle; 
1.Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA, 
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 30/05/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/394, Karar No: 2024/2871, Tarih: 30.05.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2022/394
Karar	No : 2024/2871                                                            
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Otomotiv Temizlik Ürünleri Gıda İnşaat Taahhüt 
		Turizm İthalat İhracat Ticaret Limited Şirketi	  
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Bakanlığı adına
		 … Gümrük Müdürlüğü 
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih  ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli 102090 sayılı Transit Refakat Belgesi muhteviyatı "kullanılmış giysi" cinsi eşyayı taşıyan araçta yapılan muayene ve denetleme sonucunda beyan harici eşyalar bulunduğunun tespit edildiğinden bahisle, 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 235. maddesinin 5. fıkrası uyarınca karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli 102090 sayılı Transit Refakat Belgesi muhteviyatı "kullanılmış giysi" cinsi eşyayı taşıyan araçta yapılan muayene ve denetleme sonucunda beyan harici eşyalar bulunduğunun tespit edildiğinden bahisle, 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 235. maddesinin 5. fıkrası uyarınca karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır. 
              İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin  … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nda, kendi adına ve hesabına gümrük beyanını yapan veya hesabına gümrük beyanı yapılan kişi veya bu kişilere ait bir gümrük rejimi ile ilgili hakların ve yükümlülüklerin devredildiği kişinin rejim hak sahibi olarak tanımlandığı, asıl sorumlu deyiminin transit rejiminde rejim hak sahibini ifade ettiği, asıl sorumlunun eşyayı öngörülen süre içerisinde ve gümrük idareleri tarafından eşyanın ayniyetinin tespiti amacıyla alınan önlemlere uymak suretiyle, varış gümrük idaresine sağlam ve noksansız olarak sunmak ve transit rejimine ilişkin hükümlere uymakla yükümlü olduğu, asıl sorumlunun bu yükümlülükleri saklı kalmak üzere, transit rejimine göre taşındığını bilerek eşyayı kabul eden taşıyıcı veya alıcının da, eşyayı öngörülen süre içerisinde ve gümrük idareleri tarafından eşyanın ayniyetinin tespiti amacıyla alınan tedbirlere uymak suretiyle, varış gümrük idaresine sağlam ve noksansız olarak sunmakla yükümlü olduğu, bu bağlamda transit rejime göre sevk edilen eşyanın beyan edilen eşya ile ayniyetine ilişkin olarak, eşyayı kabul eden taşıyıcının da rejim hak sahibi kapsamında sorumluluğunun bulunduğu, Türkiye Gümrük Bölgesine getirilerek transit rejimine konu edilen serbest dolaşımda olmayan eşyanın giriş gümrük idaresinde yapılan kontrolü neticesinde beyan edilenden açıkça farklı olduğunun tahlil, teknik inceleme ve araştırmaya gerek olmaksızın kolayca anlaşılabilir olması halinde 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 5. fıkrası uyarınca idari para cezası kararının alınabileceği, olayda da; fiziki muayene sonucunda tespiti yapılan eşyaların, Transit Refakat Belgesi ile beyan edilen "kullanılmış giysi" cinsi eşyalardan farklı cinste ve beyan harici eşya olduğunun herhangi bir tahlil veya teknik bir incelemeye tabi tutulmaksızın tespit edildiğinin görüldüğü, söz konusu eşyalara ilişkin Türk Lirası cinsinden ortalama CIF kıymetlerine göre yapılan hesaplama sonucu alınan para cezası kararına vaki itirazın reddine dair dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. 
                Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI :  Dava konusu uyuşmazlıkta, özet beyanı ile gümrük idaresine sunulan transit rejimi beyanının birbiriyle uyumlu olduğu, eşyaların yurt dışından geldiği şekilde Suriye'ye gönderilmek üzere gümrüğe beyan edildiği, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 5. fıkrası (a) ve (b) bentleri kapsamında herhangi bir ihlalin bulunmadığı ileri sürülmektedir.  
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle; 
1. Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA, 
3. Hüküm altına alınan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve … TL'den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, Dairece karara bağlanan harcın mahsubundan sonra, kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 30/05/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/1797, Karar No: 2024/2881, Tarih: 30.05.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2022/1797
Karar	No : 2024/2881                                                            
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: … Bakanlığı adına  … Gümrük Müdürlüğü 
VEKİLİ:  Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI):  … Tekstil Turizm İnşaat Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ :  Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına 2017 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 63 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi kapsamında ithal edilen eşyalar için yapılan ödemelerin ihracatçının yurt içi banka hesabına transfer edildiği ve bu ödemenin “peşin ödeme” sayılamayacağından bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen kaynak kullanımını destekleme fonu payı ve buna ait katma değer vergisi ile 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın 9 adet beyannemeye ait ödemelerin yurt dışı para transferi olduğu anlaşıldığından anılan beyannameler yönünden kabulü ile diğer beyannameler yönünden reddine ilişkin işlemin, redde dair kısmının iptali istemiyle dava açılmıştır.
               İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dosyanın incelenmesinden, ihtilaf konusu beyannameler muhteviyatı eşya bedelinin beyannamelerin tescil tarihinden önce ihracatçı firmanın yurt içinde bulunan banka hesabına ödendiği hususunda taraflar arasında bir ihtilaf bulunmadığı, uyuşmazlığın, ihracatçının yurt içinde bulunan hesaplarına yapılan bu ödemelerin peşin ödeme olarak kabul edilip edilemeyeceğine ilişkin olduğu, mevzuat hükümlerinin değerlendirilmesinden, ödeme şekillerine ilişkin  Merkez Bankası Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü Dış Ticaret Müdürlüğünce yayımlanan mülga 23/06/2004 tarih ve 2004/YB-50 sayılı Genelgede yer alan tanımlar dikkate alındığında, gümrük beyannamesi ve eklerinin gümrük idaresine onay için ibraz edildiği tarihe kadar yapılan ödemenin peşin ödeme sayılacağı, bu tanımda, ödemenin, ihracatçının yurt dışı veya yurt içi hesaplarına yapılması hususunda bir ayrıma yer verilmediği, bu husustaki ayrımın 2014/22 sayılı Genelge ile getirildiği, anılan Genelgenin yasal bir dayanağının bulunmadığı, öte yandan, eşya bedelinin kabul kredili, vadeli akreditif veya mal mukabili ödeme şekillerine göre ödendiği yönünde davalı idarece yapılmış herhangi bir tespit ve araştırmanın da bulunmadığı dikkate alındığında, ihracatçı firmanın yurt içinde bulunan hesaplarına beyannamelerin tescil tarihinden önce yapıldığı anlaşılan ödemelerin peşin ödeme olarak kabul edilmesi gerektiğinden tesis edilen işlemin dava konusu edilen kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle işlemin anılan kısmının iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI  :  Davacının eşya bedelinin gönderici firmanın yurtdışı hesabına beyannamenin tescilinden önce gönderildiğini kanıtlayamadığı, bu nedenle ödemenin peşin ödeme sayılamayacağı ileri sürülmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle; 
1.Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA, 
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 30/05/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/3259, Karar No: 2024/2848, Tarih: 30.05.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2022/3259
Karar	No : 2024/2848                                                            
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Bakanlığı adına … Gümrük Müdürlüğü 
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Gıda  Nakliyat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi 
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli …-…, …-…, ...-…., …-…, …-…, …-… tarih ve sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı eşyanın kıymetinin gözetim kıymetine yükseltilmesi suretiyle fazladan ödendiği iddia olunan gümrük vergilerinin 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesine istinaden geri verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin karara vaki itirazın reddine dair işlemin iptali ile fazladan ödenen tutarın tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır.
              İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; İthalatta Gözetim Uygulanmasına İlişkin Tebliğlerde belirlenen eşik kıymetin, gümrük mevzuatı çerçevesinde esas alınacak birim kıymet olmayıp, gözetim belgesi ibrazı zorunluluğunun olup olmadığının tespitinde esas alınacak değer olduğu, eşyanın fatura bedelinin gerçeği yansıtmadığı yönünde davalı idarece yapılmış herhangi bir yurt dışı kıymet araştırmasına rastlanılmadığından, gözetim kıymete ulaşabilmek için yurt dışı gider olarak beyan edilen tutar üzerinden fazladan ödenen gümrük vergilerinin iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair karara vaki itirazın reddi yolundaki dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline; gözetim uygulaması nedeniyle fazladan ödenen tutarın tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesine karar verilmiştir. 
              Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Uyuşmazlığa konu beyannameler muhteviyatı eşyaların İthalatta Gözetim Uygulanmasına İlişkin Tebliğler kapsamında ülke ayrımı yapılmaksızın gözetim uygulamasına tabi olduğu, davacının gözetim belgesi ibraz etmediği gibi ithalat işlemlerini  beyanı doğrultusunda tahakkuk eden vergileri ödenmek suretiyle gerçekleştirdiği, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesinde 7333 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca, eşyanın gümrük kıymetinin yükümlünün kendi beyanı ile artırılması sonucunda ödenen vergiler geri verilemeyeceğinden, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.