muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/208, Karar No: 2024/1031, Tarih: 09.05.2024

Anılan Kanun'da, kamulaştırma işlemleri açısından olağan ve acele kamulaştırma olmak üzere iki ayrı usul düzenlenmiştir.
Olağan kamulaştırma sürecinde; kamu yararının gerektirdiği hallerde gerçek ve özel hukuk tüzelkişilerinin mülkiyetinde bulunan taşınmaz mallar kamulaştırılırken, öncelikle yeterli ödenek ayrıldıktan sonra, Kanun'un 5. ve 6. maddelerinde belirlenen mercilerce kamu yararı kararı alınır. Kamulaştırmayı gerçekleştirecek idarece, sırasıyla, aynı Kanun'un 7. maddesinde ayrıntısı belirlendiği üzere taşınmaza ilişkin ölçekli plan yapılır, taşınmazın maliki belirlenir, vergi beyan ve değeri tespit edilir ve tapuya kamulaştırma şerhi verilmesinin ardından Kanun'un 8. maddesine göre idarenin satın alma usulünü, karşılıklı anlaşmaya dayalı olarak denemesi gerekir. Bu yolla anlaşmaya varılamaması halinde, Kanun'un 10. maddesine göre idarenin ilgili belgelerle birlikte taşınmazın bulunduğu yer asliye hukuk mahkemesinde kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın idare adına tescilini sağlamak amacıyla dava açması gerekir ve ancak mahkemece tescil kararı verildikten sonra idare, kamulaştırmaya konu taşınmaz üzerinde tasarruf edebilir hale gelir.
Olağan kamulaştırma usulünde, asliye hukuk mahkemesi, idare adına tescil hükmü kurmadığı sürece, idarenin taşınmaza el atma ve taşınmaz üzerinde tasarrufta bulunma yetkisi bulunmamaktadır.
Acele kamulaştırma usulü ise 2942 sayılı Kanun'un 27. maddesinde belirlenen  “3634 sayılı Milli Müdafaa Mükellefiyeti Kanununun uygulanmasında yurt savunması ihtiyacında” veya “aceleliğine Cumhurbaşkanınca karar alınacak hallerde” veya “özel kanunlarla öngörülen olağanüstü durumlarda” başvurulabilen, olağan kamulaştırma usulünden farklı olarak, idareye kamulaştırma işlemlerine ilişkin prosedürün sonuçlanmasını beklemeden, kıymet takdiri dışındaki işlemler sonradan tamamlanmak üzere, ilgili idarenin istemi ile mahkemece, yedi gün içinde o taşınmaz malın Kanun'da belirtilen usule göre bilirkişilerce tespit edilecek değerinin, idare tarafından mal sahibi adına bankaya yatırılması şartıyla, o taşınmaz mala el koyma imkanı tanıyan ayrı bir usul olarak öngörülmüştür.
Kanun'un 27. maddesinde, acele kamulaştırma işleminin dayandırılacağı üç sebep unsurundan, “aceleliğine Cumhurbaşkanınca karar verilen haller” bakımından, Kanun'da açık bir acelelik haline yer verilmediğinden, maddede öngörülen diğer iki koşuldan bağımsız şekilde, işlem tesisine dayanak olan acelelik halinin ve olağan kamulaştırma usulünden ayrılmasını gerektiren nedenlerin, kamu yararı ile özel mülkiyet hakkı arasındaki denge gözetilerek gerçekleşip gerçekleşmediğinin her somut olayda, projenin ve hizmetin niteliği, mahalli veya ulusal ihtiyacın ivedilikle karşılanması gerekliliği gibi hususlar da göz önünde bulundurularak yargı yerince değerlendirilmesi gerekmektedir.
Acele kamulaştırma istisnai bir yöntem olduğundan, olağan kamulaştırma gerekçeleri dışında aceleliğin varlığına dair şartlarının ortaya konulması gerekmektedir.

Acele kamulaştırma istisnai bir yöntem olduğundan, olağan kamulaştırma gerekçeleri dışında aceleliğin varlığına dair şartlarının ortaya konulması gerekmektedir.
Acelelik koşulunun kamu düzenine ilişkin olması gerektiği ve kamu yararının ise, olağan kamulaştırma usulü ile sağlanması amaçlanan kamu yararından farklı olarak, acele kamulaştırma yapılmasını gerektiren, aceleliği zorunlu kılan bir yarar olduğu açıktır.
Dolayısıyla, acele kamulaştırmaya ilişkin Cumhurbaşkanı Kararlarının da kamu yararı amacına ve hukuka uygun olup olmadığına yönelik hukuki denetiminin; diğer idari işlemler gibi yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden incelenerek yapılması gerektiği açıktır. 
	 Yukarıda yer verilen açıklamalar çerçevesinde, dava konusu acele kamulaştırmaya ilişkin Cumhurbaşkanı Kararı'nın "Kamu Yararı" ve "Acelelik Hali" ölçütleri yönünden ayrı ayrı incelenmesi gerekmektedir. 
	Mevzuat hükümlerinin birlikte incelenip değerlendirilmesinden; 5366 sayılı Kanun ile kültür ve tabiat varlıklarını koruma kurulunca sit alanı olarak tescil ve ilan edilmiş olan bölge ve bu bölgelere ait koruma alanları içinde yer alan yıpranmış ve özelliğini kaybetmeye yüz tutmuş alanların, bölgenin gelişimine uygun olarak yeniden inşa ve restore edilerek, bu bölgelerde konut, ticaret, kültür, turizm ve sosyal donatı alanları oluşturulması, tabiî afet risklerine karşı tedbirler alınması, tarihi ve kültürel taşınmaz varlıkların yenilenerek korunması ve yaşatılarak kullanılmasının amaçlandığı, yenileme alanı olarak ilan edilen alanlardaki uygulamanın bir program dahilinde etap etap projelendirilebileceği, hazırlanacak yenileme projelerinin kültür ve tabiat varlıklarını koruma kurulunca onaylanmasını müteakiben  kamulaştırma ve uygulama yapılacağı anlaşılmaktadır.
Uyuşmazlıkta, yenileme alanındaki uygulamaların  tamamlanması, mülkiyet sorunu olan taşınmazların çözüme kavuşturularak sağlıklı ve güvenli yaşam alanlarının oluşturulması için ihtiyaç duyulan projeye başlanılmasında kamu yararı bulunmaktaysa da,  dava konusu acele kamulaştırma kararının tesis edildiği tarihte alana ilişkin yenileme projesinin bulunmadığı  anlaşılmaktadır.
Bu durumda;  acele kamulaştırma kararının alındığı tarihte davaya konu taşınmazın bulunduğu alana ilişkin yenileme projesinin bulunmadığı, hazırlanacak yenileme projesinin kültür varlıklarını koruma kurulunca onaylanmasını müteakiben belediye tarafından  uygulanabileceği dikkate alındığında, yenileme alanı ilan edilen alana ilişkin proje onaylanmaksızın tesis edilen Cumhurbaşkanı Kararı'nın davaya konu parsele ilişkin kısmında hukuka uyarlık ve 2942 sayılı Kanun'un 27. maddesinde öngörülen acelelik halinin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Öte yandan, Niğde Belediye Başkanlığı tarafından dava konusu acele kamulaştırma kararının dayanağının 1996 yılında Nevşehir Kültür Varlıklarını Koruma Kurulunca onaylanan koruma imar planı olduğu, Kayseri Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 29/07/2021 tarih ve 5336 sayılı kararıyla, 1996 yılında yapılan ilk koruma planının revizyonunun yapıldığı, 1996 yılından gelen koruma planının, dava konusu acele kamulaştırma kararının esas dayanağını oluşturduğu ileri sürülmüşse de, imar planına dayalı olarak yapılacak kamulaştırma işlemlerinin konusunu, kamusal kullanımların oluşturduğu, diğer bir deyişle, imar planlarında, ticaret, konut, turizm alanı gibi kullanımlara isabet eden ve parsel maliklerince uygulamaya geçilebilecek alanların yasal olarak kamulaştırılabilmeleri mümkün olmadığından, herhangi bir projeye dayalı olarak onaylanmayan imar planlarında kamusal kullanıma isabet etmeyen taşınmazların doğrudan imar planlarına dayalı olarak kamulaştıralamayacağı açık olduğundan, Niğde Belediye Başkanlığının anılan iddiasına itibar edilmesi mümkün değildir. Nitekim aynı şekilde  Daire kararının, dava konusu işlemden sonra Kayseri Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 29/07/2021 tarih ve 5336 sayılı kararıyla uygun bulunan koruma amaçlı imar planının dava konusu acele kamulaştırmanın dayanağı olamayacağı yolundaki gerekçesinde de hukuki isabet görülmemiştir.
Bu durumda, dava konusu işlemin uyuşmazlığa konu taşınmaz yönünden iptali yolundaki Daire kararında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık bulunmamaktadır. 
KARAR SONUCU:
             Açıklanan nedenlerle;
1.Davalı idarelerin temyiz istemlerinin reddine,
2.Dava konusu işlemin uyuşmazlığa konu taşınmaz yönünden iptaline ilişkin Danıştay Altıncı Dairesinin temyize konu 01/11/2023 tarih ve E:2022/8481, K:2023/7754 sayılı kararının, yukarıda belirtilen gerekçeyle ONANMASINA, 
3.Kesin olarak, 09/05/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/8022, Karar No: 2024/2538, Tarih: 09.05.2024

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2023/8022 E.  ,  2024/2538 K.


"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2023/8022
  Karar  No : 2024/2538  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Demir Çelik San. ve Tic. Ltd. Şti.
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU           : Davacı adına, 2017 ila 2020 hesap dönemlerinin incelenmesi sonucu kısmen komisyon karşılığı sahte fatura düzenlendiği yolunda düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporu esas alınarak oluşturulan vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2018 yılı kurumlar vergisi ile elde edildiği kabul edilen komisyon geliri üzerinden tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile gerçek kabul edilen mal veya hizmet teslimi üzerinden tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle açılan davayı kısmen kabul eden, kısmen reddeden hizmet teslimi nedeniyle resen tarh edilen kurumlar vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...  sayılı kararına karşı taraflarca yapılan istinaf başvurularını reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı adına 2017 ila 2020 yılları hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucu düzenlenen raporda 2017 yılı alımlarının %93'ünü, 2018 yılı alımlarının %95'ini, 2019 yılı alımlarının %97'sini, 2020 yılı alımlarının ise %95'ini yaptığı mükellefler hakkında sahte belge düzenlediklerine ilişkin vergi tekniği raporları bulunduğu ya da haklarında devam eden sahte belge düzenleme incelemelerinin olduğu, ajanda kayıtlarındaki notlardan davacı şirketin ortalama %10 oranında komisyon geliri elde ettiği, maliyetler düşüldükten sonra kalan tutar üzerinden dönem beyanları düzenlendiği ayrıca tekerrür uygulamasının yasal ve yerinde olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmiştir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
	TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İleri sürülen iddialar temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddine ve kararın onanmasına, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 09/05/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/8025, Karar No: 2024/2546, Tarih: 09.05.2024

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2023/8025 E.  ,  2024/2546 K.


"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2023/8025
  Karar  No : 2024/2546  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Çelik San. ve Tic. Ltd. Şti.
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU           : Davacı adına, 2017 ila 2020 hesap dönemlerinin incelenmesi sonucu kısmen komisyon karşılığı sahte fatura düzenlendiği yolunda düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporu esas alınarak oluşturulan vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2020 yılı kurumlar vergisi ile elde edildiği kabul edilen komisyon geliri üzerinden tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ve gerçek kabul edilen mal veya hizmet teslimi üzerinden tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle açılan davayı kısmen kabul eden, kısmen reddeden ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı taraflarca yapılan istinaf başvurularını reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı adına 2017 ila 2020 yılları hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucu düzenlenen raporda 2017 yılı alımlarının %93'ünü, 2018 yılı alımlarının %95'ini, 2019 yılı alımlarının %97'sini, 2020 yılı alımlarının ise %95'ini yaptığı mükellefler hakkında sahte belge düzenlediklerine ilişkin vergi tekniği raporları bulunduğu ya da haklarında devam eden sahte belge düzenleme incelemelerinin olduğu, ajanda kayıtlarındaki notlardan davacı şirketin ortalama %10 oranında komisyon geliri elde ettiği, maliyetler düşüldükten sonra kalan tutar üzerinden dönem beyanları düzenlendiği ayrıca tekerrür uygulamasının yasal ve yerinde olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmiştir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
	TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İleri sürülen iddialar temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddine ve kararın onanmasına, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 09/05/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/8024, Karar No: 2024/2543, Tarih: 09.05.2024

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2023/8024 E.  ,  2024/2543 K.


"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2023/8024
  Karar  No : 2024/2543  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Çelik San. ve Tic. Ltd. Şti.
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU           : Davacı adına, 2017 ila 2020 hesap dönemlerinin incelenmesi sonucu kısmen komisyon karşılığı sahte fatura düzenlendiği yolunda düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporu esas alınarak oluşturulan vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2019/Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergiler ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ve 2019/Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemleri için tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemiyle açılan davayı kısmen kabul eden, kısmen reddeden ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı taraflarca yapılan istinaf başvurularını reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı adına 2017 ila 2020 yılları hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucu düzenlenen raporda 2017 yılı alımlarının %93'ünü, 2018 yılı alımlarının %95'ini, 2019 yılı alımlarının %97'sini, 2020 yılı alımlarının ise %95'ini yaptığı mükellefler hakkında sahte belge düzenlediklerine ilişkin vergi tekniği raporları bulunduğu ya da haklarında devam eden sahte belge düzenleme incelemelerinin olduğu, ajanda kayıtlarındaki notlardan davacı şirketin ortalama %10 oranında komisyon geliri elde ettiği, maliyetler düşüldükten sonra kalan tutar üzerinden dönem beyanları düzenlendiği ayrıca tekerrür uygulamasının yasal ve yerinde olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının  bozulması istenilmiştir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
	TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İleri sürülen iddialar temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddine ve kararın onanmasına, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 09/05/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/11514, Karar No: 2024/2866, Tarih: 09.05.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas	No : 2023/11514
Karar    No : 2024/2866
DAVACILAR	 :
1- … Vakfı
2- …
3- …
4- …
5- …
6- …
7- …
 8- …
 9- …
10- …
11- …
12- …
VEKİLLERİ  : Av. …
DAVALILAR : 1- … 
                        2- … Bakanlığı - ANKARA
VEKİLLERİ  : …, Hukuk Müşaviri 
DAVANIN KONUSU :05/11/2021 tarih ve 31650 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca  bazı alanların Marmara Denizi ve Adalar Özel Çevre Koruma Bölgesi olarak tespit ve ilan edilmesine ilişkin ekli kararın yürürlüğe konulması yolundaki 04/11/2021 tarih ve 4758 sayılı Cumhurbaşkanı Kararının iptali istenilmektedir.

DAVACILARIN İDDİALARI : Özel Çevre Koruma Bölgelerinin yönetilmesini öngören düzenlemelerde ve bu amaca yönelik görev ve yetkileri kullanacak kurum ve kuruluşların organizasyon yapısında zaman içinde birçok değişikliğin gerçekleştiği, 2872 sayılı Kanunda yer alan Özel Çevre Koruma Bölgesi kavramının varlığını sürdürmesine rağmen bu alanların hangi kıstaslara göre belirleneceği, bu alanlarda yetki kullanımı, koruma kullanmaya dair ilke ve esaslar ile alanın yönetimine dair mevzuatta yapılan değişikliklerin, özel çevre koruma bölgesi ilanını, önemli alanların çevre kirliliğine karşı korunmasına yönelik bir araç olmaktan çıkararak daha çok planlama ve imar uygulamasına dair yetkilerin devrine yarayan bir araç haline dönüştürdüğü, dava konusu işleme konu alanın hangi nitelikleri nedeniyle Özel Çevre Koruma Bölgesi ilan edildiğine dair somut, bilimsel ve nesnel gerekçelerin ortaya konulamadığı, Marmara Denizinde yaşanan müsilaj kirliliği nedeniyle 13/06/2021 tarih ve 31510 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 2021/10 sayılı Cumhurbaşkanlığı Genelgesi ile Çevre ve Şehircilik Bakanı başkanlığında oluşturulan Marmara Denizi Eylem Planı Koordinasyon Kurulunun 15/06/2021 tarih ve 2021/1 sayılı toplantı tutanağının 4 nolu kararında sadece Marmara Denizinin Özel Çevre Koruma Bölgesi ilan edilmesi kararının alındığı ancak Tabiat Varlıklarını Koruma Genel Müdürlüğü koordinasyonunda yapılan çalışmada Marmara Denizinin İstanbul İli, Adalar İlçesi ile birlikte 2021 yılı Temmuz ayı sonuna kadar Özel Çevre Koruma Bölgesi olarak ilan edilmesine yönelik tespitler yapılmasından söz edildiği, nihayet dava konusu Cumhurbaşkanı Kararıyla bu kara alanları daha da genişletilerek Balıkesir İli Marmara ve Edremit İlçelerini de kapsayan Özel Çevre Koruma Bölgesi sınırının belirlendiği, anılan Koordinasyon Kurulu bünyesinde oluşturulan Özel Çevre Koruma Bölgesi Alt Çalışma Grubu tarafından ilk toplantıda Marmara Denizinin Özel Çevre Koruma Bölgesi ilan edilmesinin kararlaştırıldığı, bu doğrultuda tespitler yapılmasının  ve iki aylık bir süre içinde Özel Çevre Koruma Bölgesi ilanına dair işlemlerin tamamlanmasının öngörüldüğü, bu kadar kısa süre içinde alanın ülke ve dünya ölçeğinde ekolojik öneme sahip alan olma niteliğini ortaya koyan herhangi bir bilimsel araştırma ve inceleme yapılmasının mümkün olmadığı, alanın Özel Çevre Koruma Bölgesi ilan edilmesine dair yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun bir sürecin izlenmediği, bölgede yaşanan çevre kirliliğinin sebeplerinin ortadan kaldırılmasına yönelik çeşitli araçların mevzuatta zaten mevcut olduğu, dava konusu işlemle ilan edilen Özel çevre Koruma Bölgesi sınırları içinde kalan üç ilçenin imar ve planlamasına yönelik hükümleri ile çevre kirliliğine yönelik tedbirler arasında doğrudan bir sebep-sonuç ilişkisi kurmanın mümkün olmadığı, 383 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameden kaynaklanan görev ve yetkilerin Tabiat Varlıklarını Koruma Genel Müdürlüğünce kullanılacağına ilişkin olarak Korunan Alanların Tespit, Tescil ve Onayına

yönelik çeşitli araçların mevzuatta zaten mevcut olduğu, dava konusu işlemle ilan edilen Özel çevre Koruma Bölgesi sınırları içinde kalan üç ilçenin imar ve planlamasına yönelik hükümleri ile çevre kirliliğine yönelik tedbirler arasında doğrudan bir sebep-sonuç ilişkisi kurmanın mümkün olmadığı, 383 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameden kaynaklanan görev ve yetkilerin Tabiat Varlıklarını Koruma Genel Müdürlüğünce kullanılacağına ilişkin olarak Korunan Alanların Tespit, Tescil ve Onayına İlişkin Usul ve Esaslara Dair Yönetmelikte yer alan düzenlemelerin, söz konusu görevleri Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğünün görevleri arasında sayan 1 Nolu Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 103

. maddesine aykırı olduğu, dava konusu işlem tesisi edilirken anılan Yönetmeliğin 14., 15. ve 18.maddelerinde  düzenlenen usul ve esaslara uyulmadığı, bu kapsamda ardışık dört mevsimi kapsayan ekoloji temelli bilimsel araştırma raporunun hazırlanmamış olduğu, Özel Çevre Koruma Bölgesi ilan edilen alanın sınırlarının ve kapsamının işlemle ulaşılmak istenilen amaca uygun olarak belirlenmediği, İstanbul İli, Adalar İlçesinde orman alanları, kentsel sit, doğal sit, ve arkeolojik sit alanlarının yer aldığı ve bu alanların yer yer birbiriyle çakıştığı, dava konusu işlemin tesisinden kısa bir süre önce Adaların bir kısmının koruma statülerinin yeniden belirlenmesine ilişkin kararlar alındığı, 383 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 19.maddesinin (f) fıkrasında önceki sit kararlarının saklı olduğu düzenlenmiş olmasına rağmen Adaların tamamının Özel Çevre Koruma Bölgesi sınırları içine alınmasının ve plan kararlarının durdurularak hiç bir uygulamaya izin verilmeyeceğinin düzenlenmiş olmasının dava konusu işlemin amaç unsuru yönünden sorgulanmasını gerektirdiği, Adalar İlçesinde, mevcut koruma statüleri itibarıyla tabi olduğu mevzuat gereği hazırlanacak koruma amaçlı imar planları çerçevesinde zaten sınırlı ve kontrollü yapılaşma izninin bulunduğu, Marmara Denizinde oluşan çevresel kirliliğe en az etkisi olan üç ilçenin imar uygulamalarının ve planlama çalışmalarının durdurulmasına yönelik kararların işlemi amaç bakımından sakatladığı, Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliğinin 4.maddesinde tanımlanan Bütünleşik Kıyı Alanları Planının davalı idarenin yetkisinde olan bir planlama aracı olduğu, anılan planlama yöntemiyle Özel Çevre Koruma Bölgesine benzer şekilde Marmara Denizinini çevreleyen kıyıların bütünlüklü olarak planlanmasının ve bu planlarda hedef, strateji ve eylem önerilerinin belirlenmesinin mümkün olduğu, kaldı ki davalı idare tarafından, Marmara Denizinin Çanakkale ve Balıkesir illerini kapsayan kısmına ilişkin bir Bütünleşik Kıyı Alanları Planını askıya çıkarmış olduğu, anılan planın Marmara Denizini çevreleyen kıyı alanlarına ilişkin olarak hazırlanması ve bu yolla koruma kullanma dengesinin sağlanması mümkünken bu alandaki üç ilçeyi kapsayan karasal alanlarda planlama yetkilerine etki eden dava konusu işlemin tesis edilmesinin idarenin işlem tesis ederken takdir yetkisini hukuka uygun olarak kullanmadığını gösterdiği  ileri sürülmektedir.

DAVALILARIN SAVUNMASI : Usule ilişkin olarak, davacıların, dava konusu işlemlerin iptalini istemekte kişisel, güncel ve meşru bir menfaatinin bulunmadığı, davanın ehliyet yönünden reddine karar verilmesi gerektiği ileri sürülmüştür.