muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/2869, Karar No: 2024/2918, Tarih: 21.05.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2024/2869
   Karar	No : 2024/2918
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Mal Müdürlüğü-...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... İnşaat Malzemeleri Plastik Medikal San. ve Tic. Ltd. Şti.
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN ÖZETİ	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	: 
Davacı şirket adına, defter ve belgelerini yapılan tebligata karşın incelemeye ibraz yükümlülüğünü yerine getirmediğinden bahisle 2019/Ağustos dönemine ilişkin olarak tarh edilen  bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine ilişkin olarak sehven üç kat olarak kesilmesi gereken vergi ziyaı cezasının bir kat kesildiğinden bahisle eksik ceza tutarı ve oranında kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle açılan davayı kabul eden ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik davalı idare istinaf başvurusunu reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereğince ilk inceleme ile görevli Tetkik Hâkimi ...'ın açıklamaları dinlendikten ve temyiz dilekçesi ile ekleri incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	 İLGİLİ MEVZUAT: 
 	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (6545 sayılı Kanunla değişik) 45. maddesinin 1. fıkrasında, idare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabileceği; 5. fıkrasında, bölge idare mahkemesinin, ilk inceleme üzerine verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusunu haklı bulduğu, davaya görevsiz veya yetkisiz mahkeme yahut reddedilmiş veya yasaklanmış hâkim tarafından bakılmış olması hâllerinde, istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar vererek dosyayı ilgili mahkemeye göndereceği ve bölge idare mahkemesinin bu fıkra uyarınca verdiği kararların kesin olduğu; 6. fıkrasında ise, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu düzenlenmiştir. 
	Aynı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği belirtilmiştir.

Aynı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği belirtilmiştir. 
	2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun'un 6. maddesinde, vergi mahkemelerinin  genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim ve harçlar ile benzeri mali yükümler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davaları; anılan konularda 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un uygulanmasına ilişkin davaları ve diğer kanunlarla verilen işleri çözümleyeceği; 7. maddenin 2. fıkrasında ise, 6. maddenin (a) ve (b) bentlerinde belirtilen uyuşmazlıklardan kaynaklanan toplam değeri yirmibeşbin Türk Lirasını aşmayan davaların vergi mahkemesi hâkimlerinden biri tarafından tek hakimle karara bağlanacağı belirtilmiştir.     
	İstinaf başvurusunun idari yargılama hukukunda yeni bir kanun yolu olarak getirildiği 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un gerekçesinde ise, tahdidi olarak sayılan konular dışındaki davaların Bölge İdare Mahkemelerinde istinaf incelemesi neticesinde kesinleşeceği, böylece Danıştayın temyizen karara bağladığı iş yükünün azaltılarak içtihat mahkemesi rolünün güçlendirilmesinin amaçlandığı belirtilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Anılan mevzuat hükümleri ve 6545 sayılı Kanun'un gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen konuları ihtiva etmeyen davalar hakkında vergi mahkemelerince verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine bölge idare mahkemelerince verilen kararların kesin olduğu; dolayısıyla, bu kararların temyiz istemine konu edilemeyeceği sonucuna ulaşılmaktadır. 
	Dosyanın incelenmesinden, Vergi Mahkemesinin tek hâkimle verilen kararının Bölge İdare Mahkemesinde istinaf edildiği, istinaf isteminin reddedildiği, kararın iki dereceli yargılama aşamasından geçmek suretiyle kesinleştiği görülmüştür. 
	Bu durumda, Vergi Mahkemesince tek hakimle verilen temyiz edilmeyecek nitelikteki mahkeme kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine dair kararın bozulması istemiyle yapılan temyiz isteminin incelenmesine olanak bulunmamaktadır.
	Ayrıca, her ne kadar istinaf kararında, kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren otuz gün içinde temyiz yoluna başvurabileceği belirtilmişse de anılan kanun yolunun yargı yerince genişletilmesi ya da daraltılmasının mümkün olmadığı açıktır.
KARAR SONUCU:
     Açıklanan nedenlerle;
1.  Davalının temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48'inci maddesinin 7'nci fıkrası uyarınca, 21/05/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/2872, Karar No: 2024/2919, Tarih: 21.05.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2024/2872
   Karar	No : 2024/2919
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Otomotiv San. ve Tic. Ltd. Şti.
VEKİLİ	: Av.  ...
 
İSTEMİN ÖZETİ	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı  kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	: 
 Davacı şirket adına, sahte fatura kullandığından bahisle 2020/Nisan dönemi için re’sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması  istemiyle açılan davayı kabul eden ... Vergi Mahkemesinin ...  tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik davalı idare istinaf başvurusunu reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereğince ilk inceleme ile görevli Tetkik Hâkimi ...'ın açıklamaları dinlendikten ve temyiz dilekçesi ile ekleri incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	 İLGİLİ MEVZUAT: 
 	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (6545 sayılı Kanunla değişik) 45. maddesinin 1. fıkrasında, idare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabileceği; 5. fıkrasında, bölge idare mahkemesinin, ilk inceleme üzerine verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusunu haklı bulduğu, davaya görevsiz veya yetkisiz mahkeme yahut reddedilmiş veya yasaklanmış hâkim tarafından bakılmış olması hâllerinde, istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar vererek dosyayı ilgili mahkemeye göndereceği ve bölge idare mahkemesinin bu fıkra uyarınca verdiği kararların kesin olduğu; 6. fıkrasında ise, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu düzenlenmiştir. 
	Aynı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği belirtilmiştir.

Aynı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği belirtilmiştir. 
	2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun'un 6. maddesinde, vergi mahkemelerinin  genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim ve harçlar ile benzeri mali yükümler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davaları; anılan konularda 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un uygulanmasına ilişkin davaları ve diğer kanunlarla verilen işleri çözümleyeceği; 7. maddenin 2. fıkrasında ise, 6. maddenin (a) ve (b) bentlerinde belirtilen uyuşmazlıklardan kaynaklanan toplam değeri yirmibeşbin Türk Lirasını aşmayan davaların vergi mahkemesi hâkimlerinden biri tarafından tek hakimle karara bağlanacağı belirtilmiştir.     
	İstinaf başvurusunun idari yargılama hukukunda yeni bir kanun yolu olarak getirildiği 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un gerekçesinde ise, tahdidi olarak sayılan konular dışındaki davaların Bölge İdare Mahkemelerinde istinaf incelemesi neticesinde kesinleşeceği, böylece Danıştayın temyizen karara bağladığı iş yükünün azaltılarak içtihat mahkemesi rolünün güçlendirilmesinin amaçlandığı belirtilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Anılan mevzuat hükümleri ve 6545 sayılı Kanun'un gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen konuları ihtiva etmeyen davalar hakkında vergi mahkemelerince verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine bölge idare mahkemelerince verilen kararların kesin olduğu; dolayısıyla, bu kararların temyiz istemine konu edilemeyeceği sonucuna ulaşılmaktadır. 
	Dosyanın incelenmesinden, Vergi Mahkemesinin tek hâkimle verilen kararının Bölge İdare Mahkemesinde istinaf edildiği, istinaf isteminin reddedildiği, kararın iki dereceli yargılama aşamasından geçmek suretiyle kesinleştiği görülmüştür. 
	Bu durumda, Vergi Mahkemesince tek hakimle verilen temyiz edilmeyecek nitelikteki mahkeme kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine dair kararın bozulması istemiyle yapılan temyiz isteminin incelenmesine olanak bulunmamaktadır.
	Ayrıca, her ne kadar istinaf kararında, kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren otuz gün içinde temyiz yoluna başvurabileceği belirtilmişse de anılan kanun yolunun yargı yerince genişletilmesi ya da daraltılmasının mümkün olmadığı açıktır.
KARAR SONUCU:
     Açıklanan nedenlerle;
1.  Davalının  temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48'inci maddesinin 7'nci fıkrası uyarınca, 21/05/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/2868, Karar No: 2024/2917, Tarih: 21.05.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2024/2868
   Karar	No : 2024/2917
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Mal Müdürlüğü-...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)            : ...  Plastik Medikal San. ve Tic. Ltd. Şti.
VEKİLİ                                          : Av. ...
 
İSTEMİN ÖZETİ	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı  kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	: 
Davacı şirket adına, defter ve belgelerini yapılan tebligata karşın incelemeye ibraz yükümlülüğünü yerine getirmediğinden bahisle 2019/Ağustos dönemine ilişkin olarak tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davayı kabul eden ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik davalı idare istinaf başvurusunu reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereğince ilk inceleme ile görevli Tetkik Hâkimi ...'ın açıklamaları dinlendikten ve temyiz dilekçesi ile ekleri incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	 İLGİLİ MEVZUAT: 
 	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (6545 sayılı Kanunla değişik) 45. maddesinin 1. fıkrasında, idare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabileceği; 5. fıkrasında, bölge idare mahkemesinin, ilk inceleme üzerine verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusunu haklı bulduğu, davaya görevsiz veya yetkisiz mahkeme yahut reddedilmiş veya yasaklanmış hâkim tarafından bakılmış olması hâllerinde, istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar vererek dosyayı ilgili mahkemeye göndereceği ve bölge idare mahkemesinin bu fıkra uyarınca verdiği kararların kesin olduğu; 6. fıkrasında ise, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu düzenlenmiştir. 
	Aynı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği belirtilmiştir.

Aynı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği belirtilmiştir. 
	2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun'un 6. maddesinde, vergi mahkemelerinin  genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim ve harçlar ile benzeri mali yükümler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davaları; anılan konularda 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un uygulanmasına ilişkin davaları ve diğer kanunlarla verilen işleri çözümleyeceği; 7. maddenin 2. fıkrasında ise, 6. maddenin (a) ve (b) bentlerinde belirtilen uyuşmazlıklardan kaynaklanan toplam değeri yirmibeşbin Türk Lirasını aşmayan davaların vergi mahkemesi hâkimlerinden biri tarafından tek hakimle karara bağlanacağı belirtilmiştir.     
	İstinaf başvurusunun idari yargılama hukukunda yeni bir kanun yolu olarak getirildiği 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un gerekçesinde ise, tahdidi olarak sayılan konular dışındaki davaların Bölge İdare Mahkemelerinde istinaf incelemesi neticesinde kesinleşeceği, böylece Danıştayın temyizen karara bağladığı iş yükünün azaltılarak içtihat mahkemesi rolünün güçlendirilmesinin amaçlandığı belirtilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Anılan mevzuat hükümleri ve 6545 sayılı Kanun'un gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen konuları ihtiva etmeyen davalar hakkında vergi mahkemelerince verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine bölge idare mahkemelerince verilen kararların kesin olduğu; dolayısıyla, bu kararların temyiz istemine konu edilemeyeceği sonucuna ulaşılmaktadır. 
	Dosyanın incelenmesinden, Vergi Mahkemesinin tek hâkimle verilen kararının Bölge İdare Mahkemesinde istinaf edildiği, istinaf isteminin reddedildiği, kararın iki dereceli yargılama aşamasından geçmek suretiyle kesinleştiği görülmüştür. 
	Bu durumda, Vergi Mahkemesince tek hakimle verilen temyiz edilmeyecek nitelikteki mahkeme kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine dair kararın bozulması istemiyle yapılan temyiz isteminin incelenmesine olanak bulunmamaktadır.
	Ayrıca, her ne kadar istinaf kararında, kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren otuz gün içinde temyiz yoluna başvurabileceği belirtilmişse de anılan kanun yolunun yargı yerince genişletilmesi ya da daraltılmasının mümkün olmadığı açıktır.
KARAR SONUCU:
     Açıklanan nedenlerle;
1.  Davalının temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48'inci maddesinin 7'nci fıkrası uyarınca, 21/05/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/2642, Karar No: 2024/3009, Tarih: 21.05.2024

"İçtihat Metni"
     T.C.
D A N I Ş T A Y
 SEKİZİNCİ DAİRE  
Esas	No : 2024/2642
Karar	No : 2024/3009  
YETKİLİ YARGI YERİNİN BELİRLENMESİ
Davacı ... vekili Av. ... tarafından, davacının çalışma izni verilmesi istemiyle yaptığı başvurunun  Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun 4. maddesi uyarınca  reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açtığı davada Kayseri 2. İdare Mahkemesi'nin 04/10/2023 tarih ve E:2023/578, K:2023/1409 sayılı kararıyla iptal edilmesi üzerine çalışma izninin iptal edilmesi nedeniyle çalışamadığı üç yılda uğradığı zararlara karşılık olarak 100,00 TL maddi 30.000,00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle Kayseri Valiliği'ne karşı açılan davada Kayseri 2. İdare Mahkemesinin 28/03/2024 gün ve E:2024/314, K:2024/634 sayılı yetki ret kararı ile  Ankara 10. İdare Mahkemesinin 30/04/2024 gün ve E:2024/832, K:2024/804 sayılı kararı üzerine ortaya çıkan yetki uyuşmazlığında, 2577 sayılı Kanunun 43. maddesi uyarınca dava dosyası incelenerek işin gereği görüşüldü:
	2577 sayılı Kanun'un 36. maddesinde; "İdari sözleşmelerden doğanlar dışında kalan tam yargı davalarında yetkili mahkeme, sırasıyla: a) Zararı doğuran idari uyuşmazlığı çözümlemeye yetkili, b) Zarar, bayındırlık ve ulaştırma gibi bir hizmetten veya idarenin herhangi bir eyleminden doğmuş ise, hizmetin görüldüğü veya eylemin yapıldığı yer, c) Diğer hallerde davacının ikametgahının bulunduğu yer idari mahkemesidir."  hükmüne yer verilmiştir.
	Somut olayda;  davacı hakkında Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından soruşturma yürütüldüğü gerekçesi ile davacının çalışma izninin Melikgazi Kaymakamlığı'nın 12/06/2020 tarih ve ... sayılı oluru iptal edildiği, FETÖ/PDY Terör Örgütü Üyeliği suçu nedeniyle yürütülen adli soruşturma neticesinde 15/09/2021 tarih ve ... soruşturma, 2021/... sayılı kararıyla davacı hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, davacının çalışma izninin verilmesi talebiyle 10/08/2022 tarihinde Melikgazi İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'ne başvuru yapıldığı, davacının çalışma izni verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davada Kayseri 2. İdare Mahkemesi'nin 04/10/2023 tarih ve E:2023/578, K:2023/1409 sayılı kararıyla dava konusu işlemin iptaline karar verildiği, anılan karar yönünden davalı idarelerce yapılan istinaf başvurusunun ise Ankara Bölge İdare Mahkemesi 4. İdari Dava Dairesi'nin 10/01/2024 tarih ve E:2023/3661, K:2024/18 sayılı kararıyla kesin olarak reddedildiği, bakılan davanın ise anılan iptal kararı sonrasında davacının çalışma izinin iptaline ilişkin işlem nedeniyle uğradığı ileri sürülen maddi ve manevi zararın tazminine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Bu itibarla;  uyuşmazlığın davacının idarenin işlemi nedeniyle uğradığı zararın tazmininden kaynaklı olduğu ve işbu uyuşmazlığın görüm ve çözümünün yukarıda yer verilen 2577 sayılı Kanun'un 36/1-(a) maddesi uyarınca zararı doğuran idari uyuşmazlığı çözmeye yetkili mahkeme olan Kayseri İdare Mahkemesi'nin yetkili olduğu sonucuna varılmıştır.
	Her ne kadar Kayseri 2. İdare Mahkemesi'nin 28/03/2024 tarih ve E:2024/314, K:2024/634 sayılı davanın yetki yönünden reddine ilişkin kararında,  Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Genel Müdürlüğü'nün 21/07/2016 tarih ve 7783529 sayılı Genelgesi'nin 3. maddesinin iptali  istemiyle açılan davada; Dairemizin 14/06/2023 tarih ve E:2017/4405, 2023/3101 sayılı kararıyla; dava konusu düzenlemede yer alan; "...bu personele başka bir özel öğretim kurumunda çalışma izin onayı düzenlenmeyecek ve MEBBİS üzerinde gerekli bilgiler işlenecektir." ibaresinin iptaline karar verildiği ve  Milli Eğitim Bakanlığınca tesis edilen 01/09/2023 tarihli işlem uyarınca kişilerin MEBBİS'te yer alan şerh kayıtlarının kaldırıldığı ve davacının maddi ve manevi tazminat istemine imkan sağlayan işlemin Milli Eğitim Bakanlığınca tesis edildiği gerekçesiyle davanın görüm ve çözümünde  Milli Eğitim Bakanlığı'nın bulunduğu yer idare mahkemesi olan Ankara İdare Mahkemesinin yetkili olduğu sonucuna varılmış ise de; somut olayda davacının çalışma izni iptaline ilişkin işlemin  Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Genel Müdürlüğü'nün 21/07/2016 tarih ve 7783529 sayılı Genelgesi'nin 3. maddesi kapsamında değil 5580 sayılı Kanunun 4. maddesinde yer alan şartları taşımadığı gerekçesiyle tesis edildiği anlaşılmaktadır.
Açıklanan nedenlerle; dava konusu uyuşmazlığın görüm ve çözümünde Kayseri 2. İdare Mahkemesinin yetkili olduğunun belirlenmesine, dava dosyasının Kayseri 2. İdare Mahkemesine gönderilmesine, kararın birer örneğinin Ankara 10. İdare Mahkemesi'ne ve taraflara bildirilmesine, 21/05/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/2645, Karar No: 2024/3008, Tarih: 21.05.2024

Danıştay 8. Daire Başkanlığı         2024/2645 E.  ,  2024/3008 K.


"İçtihat Metni"
     T.C.
D A N I Ş T A Y
 SEKİZİNCİ DAİRE  
Esas	No : 2024/2645
Karar	No : 2024/3008  
YETKİLİ YARGI YERİNİN BELİRLENMESİ
Davacı ... vekili Av. ... tarafından, Tekirdağ Namık Kemal Üniversitesi'nde yardımcı doçent unvanı ile görev yapmakta iken 672 sayılı KHK ile kamu görevinden ve OHAL İşlemleri Komisyonu'nca göreve iade edilen davacının   kamu görevinden çıkarılmasından dolayı yoksun kaldığı kurum geliştirme ödeneği, ek ders ücreti, öğrenci danışmanlık ücreti, banka promosyonları, merkezi sınav görev ücreti, döner sermaye ödemesi, mesai dışı muayene ve ameliyatlarından kaynaklı ödemeler ve akademik teşvik ödemeleri için ödenmesi gereken toplam tutar olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 30.000,00-TL'nin ödenmesine karar verilmesi istemiyle Tekirdağ Namık Kemal Üniversitesi'ne karşı açılan dava sonucunda;  Edirne İdare Mahkemesinin 22/12/2023 gün ve E:2022/2836, K:2023/3543 sayılı yetki ret kararı ile  Ankara 12. İdare Mahkemesinin 30/01/2024 gün ve E:2024/37, K:2024/86 sayılı kararı üzerine ortaya çıkan yetki uyuşmazlığında, 2577 sayılı Kanunun 43. maddesi uyarınca dava dosyası incelenerek işin gereği görüşüldü:
	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 'Kamu görevlileri ile ilgili davalarda yetki' başlıklı 33. maddesinin 2. fıkrasında; "Kamu görevlilerinin görevlerine son verilmesi, emekli edilmeleri veya görevden uzaklaştırılmaları ile ilgili davalarda yetkili mahkeme, kamu görevlisinin son görev yaptığı yer idare mahkemesidir."  hükmü yer almaktadır.
Bu madde ile göreve son verme işleminde, kamu görevlisinin görevine son verildiği sırada bulunduğu yerin coğrafi alan itibariyle yetki alanında yer aldığı İdare Mahkemesine davanın açılması amaçlanmıştır.
Bu durumda; davacının Tekirdağ Namık Kemal Üniversitesinde görev yapmakta iken kamu görevinden ihraç edildiği ve uyuşmazlığın da bu işlemden doğan parasal hakların iadesi isteminden kaynaklandığı anlaşıldığından, yukarıda aktarılan yetki kuralı uyarınca davanın görüm ve çözümünde, davacının uyuşmazlığa konu olayda son görev yaptığı yerin idari yargı yetkisi yönünden bağlı bulunduğu Tekirdağ İdare Mahkemesi'nin yetkili olduğu sonucuna varılmaktadır.
Açıklanan nedenlerle; dava konusu uyuşmazlığın görüm ve çözümünde Tekirdağ İdare Mahkemesinin yetkili olduğunun belirlenmesine, dava dosyasının Tekirdağ İdare Mahkemesine gönderilmesine, kararın birer örneğinin  Edirne İdare Mahkemesi'ne, Ankara 12. İdare Mahkemesi'ne ve taraflara bildirilmesine, 21/05/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.