muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2019/1640, Karar No: 2024/774, Tarih: 15.02.2024

... Kurulun … tarih ve … sayılı kararı uyarınca, santrallerin 2006 yılından bu yana enerji üretemediğinin açık olduğu; bu nedenle, sözleşme süresinin, ticari işletme tarihinden itibaren yirmi altı yıl olduğu ve söz konusu sürenin 2022 yılında sona ereceği dikkate alındığında, sözleşmenin fiilen uygulanabilirliğinin kalıp kalmadığının dava konusu uyuşmazlığın esasını oluşturduğu; dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, Elazığ Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünün 30/12/2005 tarih ve 4285 sayılı işlemi ile, daha önce öngörülen üretim hacmi gerçekleştirildiği için yıl sonuna kadar durdurulan santral faaliyetinin Kurul kararı uyarınca tekrar başlatılmamasına karar verildiği, santrallerin minumum işletme kotuna sözleşmenin geriye kalan süresi içerisinde ulaşamayacağından dolayı tekrar işletmeye açılmasının mümkün olmadığı, zira enerji üretimi için zorunlu bir unsur olan doğal su akımının kullanılamaması nedeniyle enerji üretilemediği, dolayısıyla sözleşmenin fiilen uygulanabilirliğinin kalmadığı; bu itibarla, yukarıda belirtilen hususlar değerlendirilerek davalı idarece yeniden bir işlem tesis edilmesi gerektiği anlaşıldığından, dava konusu zımni ret işleminde hukuka uygunluk bulunmadığı" gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verildiği,  anılan kararın temyiz edilmesi üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 17/09/2020 tarih ve E: 2019/2441, K:20201508 sayılı kararıyla; "... Diyarbakır Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun … tarih ve … sayılı kararının iptali istemiyle açılan dava reddedildiği gibi, söz konusu Kurul kararının mücbir sebep olarak belirlenen hâllerden olmadığı da yargı kararıyla ortaya konulduğu; davacının, İmtiyaz Sözleşmesi ve Su Kullanım Anlaşmasında yer alan hükümlere uygun olarak ilk dört yılda rehabilitasyon çalışmalarına bağlı olarak elektrik üretimini düşük tutması gerekirken üretimi öngörülen seviyenin üzerine çıkardığı, DSİ Genel Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı yazısından da, davacının Sözleşmedeki yükümlülüklerini yerine getirmediği, yapılan imalatların teknik standartlara uygun olmadığının anlaşıldığı; diğer taraftan; İmtiyaz Sözleşmesinin "Sözleşme süresinin sonunda tesislerin devri" başlıklı 28

. maddesinde, sözleşme süresinin sonunda, üzerindeki haklarla birlikte Sözleşme konusu tesisler ile taşınır ve taşınmaz malların, bakımlı, çalışır ve kullanılabilir durumda teslim edileceğinin  hüküm altına alındığı; konunun bu kısmına ilişkin olarak; EÜAŞ Genel Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı yazısıyla tesiste eksik olan yapıların bildirildiği, DSİ Genel Müdürlüğünün 05/12/2012 tarihli yazısıyla, Hazar I-II HES'in bakım ve onarım işlerinin yapılmamasından kaynaklı sorunlar olduğu, İmtiyaz Sözleşmesi gereği şirketin bakım onarım işlerini yapması gerektiği, EÜAŞ Genel Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı yazısı ile de, 09/05/2014 tarihinde yapılan denetimde tesislerde iki yıldır hiçbir bakım yapılmadığının tespit edildiğinin bildirildiği; davalı idarenin … tarih ve … sayılı, … tarih ve … sayılı, … tarih ve … sayılı yazıları ile Sözleşmenin ilgili maddeleri gereği tesislerin bakım ve onarımının yapılması gerektiğinin davacıya bildirildiği; ancak, davacı tarafından söz konusu bakım ve onarımların yapıldığına, tesislerin Sözleşmenin 28. maddesi kapsamında çalışır durumda idareye teslim edilebileceğine ilişkin olarak davalı idareye bir bildirim yapılmadığının anlaşıldığı; temyize konu kararda, Sözleşmenin fiilen uygulanabilirliğinin kalmadığı, davalı idarece bir işlem tesis edilmesi gerektiği belirtilerek; davacının, Sözleşmenin sonlandırılarak santrallerin EÜAŞ'a devredilmesi yolundaki başvurusunun zımnen reddedilmesine ilişkin işlemin iptaline karar verilmiş ise de, yukarıda aktarılan, Sözleşmenin imzalanmasından bugüne kadar olan süreçte, idarenin, santrallerde üretimin durduğu 01/01/2006 tarihinden itibaren santrallerin tekrar işletilmesine yönelik ilgili kurumlar nezdinde girişimlerde bulunmak da dahil olmak üzere, Sözleşme kapsamında üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiği, davacıya tesisleri, 28. madde kapsamında, devre uygun hale getirmesi gerektiği yolunda uyarılarda bulunduğu konusunda da tereddüt olmadığı dikkate alındığında, idarenin iptal kararının gereklerini yerine getirdiği sonucuna varıldığından dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği" gerekçesiyle Daire kararının bozulmasına kesin olarak karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı tarafından, İmtiyaz Sözleşmesi'nin 21. maddesi uyarınca, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü ile davacı şirket arasında imzalanan "Hazar I-II Hidroelektrik Santrallerinin Su Kullanımına İlişkin İşletme Esasları Hakkında Anlaşma" hükümleri uyarınca Hazar Gölü'nün minimum işletme kotunun 1.234,50 metre olarak belirlenmesine karşın, Diyarbakır Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun … tarih ve … sayılı kararı ile bu kotun 1.241,00 metre olarak belirlenmesi ardından, Elazığ Valiliği işlemi ile santraldeki üretimlerinin durdurulduğu, emre amade tutulan enerji bedeline ilişkin fatura tutarlarının ödenmediğinden bahisle, 2006 yılı Eylül ayında üretilmeyen enerji bedeli olarak hesaplanan 852.035,52-TL'nin, Enerji Satış Anlaşması'nın 3.3.2. maddesinde öngörülen gecikme zammı oranı ile birlikte tazminen ödenmesi istemiyle açılan davanın, Danıştay Onüçüncü Dairesi'nin 11/03/2008 tarih ve E:2007/1662, K:2008/3138 sayılı kararıyla, Bölge Kurulu'nun … tarih ve … sayılı kararının, imtiyaz sözleşmesindeki mücbir sebep olarak belirlenen hâllerden olmadığının, enerji üretimi ile ilgili olarak TEAŞ'ın bir talimatının da bulunmadığının anlaşılması karşısında, davacı şirketin, emre amade olup da TEAŞ tarafından alınmayan enerji bedeli karşılığı tutarın ödenmesi isteminin, sözleşme hükümleri uyarınca hukuksal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle reddedildiği, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 26/04/2012 tarih ve E:2008/1543, K:2012/627 sayılı kararıyla da anılan kararın onanarak kesinleştiği görülmektedir.
Öte yandan, ... İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla da, Diyarbakır Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun … tarih ve … sayılı kararı ile Elazığ Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'nün … tarih ve … sayılı işleminin iptali istemiyle açılan davanın reddedildiği, bu karara karşı yapılan temyiz başvurusu sonucunda, Danıştay Ondördüncü Dairesi'nin 17/12/2015 tarih ve E:2014/7739, K:2015/10360 sayılı kararıyla anılan kararın onandığı anlaşılmaktadır.
Davacı tarafından 2012 yılında yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davada ise, Dairece verilen iptal kararının  Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 17/09/2020 tarih ve E: 2019/2441, K:20201508 sayılı kararıyla kesin olarak bozulduğu görülmektedir.
Yukarıda özetlenen yargı süreçlerinde verilen kararlar ile Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 17/09/2020 tarih ve E: 2019/2441, K:20201508 sayılı kararının gerekçesi dikkate alındığında, uyuşmazlıkta davalı idarenin kusurundan söz edilemeyeceği açık olduğundan, söz konusu bu davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunun kabulü gerekmektedir.
Açıklanan  nedenlerle, davanın reddi gerektiği, düşünülmektedir. 	
 
TÜRK MİLLETİ ADINA

Yukarıda özetlenen yargı süreçlerinde verilen kararlar ile Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 17/09/2020 tarih ve E: 2019/2441, K:20201508 sayılı kararının gerekçesi dikkate alındığında, uyuşmazlıkta davalı idarenin kusurundan söz edilemeyeceği açık olduğundan, söz konusu bu davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunun kabulü gerekmektedir.
Açıklanan  nedenlerle, davanın reddi gerektiği, düşünülmektedir. 	
 
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, duruşma için taraflara önceden bildirilen 16/03/2021 tarihnde davacı vekilleri Av. … ve Av. … ile davalı vekili Av. …'nın geldikleri, Danıştay Savcısı'nın hazır olduğu görülmekle, açık duruşmaya başlandı. Taraflara usûlüne uygun olarak söz verilerek dinlendikten ve Danıştay Savcısı'nın düşüncesi alındıktan sonra taraflara son kez söz verilip duruşma tamamlandı. 16/03/2021 tarihinde verilen ara kararı gereğinin yerine getirildiği görülerek Tetkik Hâkimi'nin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ :
Davacı şirket, Hazar I ve Hazar II HES'lerini 3096 sayılı Türkiye Elektrik Kurumu Dışındaki Kuruluşların Elektrik Üretimi, İletimi, Dağıtımı ve Ticareti İle Görevlendirilmesi Hakkında Kanun ve ilgili yönetmelik hükümleri çerçevesinde Yap-İşlet-Devret modeli ile rehabilite ederek ve su kaynaklarını artırarak işletmek üzere, 17/11/1994 tarihinde davalı idareye başvuruda bulunmuştur.
Hazar I ve Hazar II HES'lerinin 4 yıllık rehabilitasyonu dahil 26 yıllık işletme süresi için elektrik üretimi ile ticareti görevi verilmesi, HES'lerin işletme haklarının şirkete devredilmesi ve şirket ile üretilen enerjiyi satın alacak TEAŞ arasında 26 yıl süreli enerji satış anlaşması yapılması konusunda 17/11/1995 tarih ve 95/7748 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın alınmasından sonra, 06/08/1998 tarihinde Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü ile Su Kullanımına İlişkin İşletme Esasları Hakkında Anlaşma (SKA), 08/08/1996 tarihinde, Hazar I ve Hazar II HES'lerin Rehabilitasyonu ve İşletilmesi İçin Görev Verilmesine İlişkin İmtiyaz Sözleşmesi imzalanmış, şirket tarafından 08/12/1996 tarihinde tesisler devralınarak üretime başlanmıştır.
Davacı şirket tarafından hazırlanan ve davalı idareye verilen Fizibilite Raporunda, mevcut santrallerin üretiminin 4 yıllık bir rehabilitasyon ve inşaat süresinin sonunda 15 milyon kWh/yıl'dan, 60 milyon kWh/yıl'a çıkarma, mevcut türbin ve jeneratör gruplarının rehabilitasyonu yanında, gölet yapımı, gölet ve dere çevirmeleri yapımı ile terfi hattı ve terfi merkezi yapılması işleri taahhüt edilmiştir. 
	SKA'da minimum kot, "DSİ'nin sulama suyu için alacağı suyun karşılanması, Hazar Gölü ve çevresinin I., II. ve III. derece	doğal sit alanı olarak belirlendiğinin göz önünde bulundurulması ve çevresel sorunlar yaratılmaması kaydıyla 1234,50 m. dir." hükmü ile şartlı olarak 1234,50 m olarak belirlenmiştir.

SKA'da minimum kot, "DSİ'nin sulama suyu için alacağı suyun karşılanması, Hazar Gölü ve çevresinin I., II. ve III. derece	doğal sit alanı olarak belirlendiğinin göz önünde bulundurulması ve çevresel sorunlar yaratılmaması kaydıyla 1234,50 m. dir." hükmü ile şartlı olarak 1234,50 m olarak belirlenmiştir.
	İmtiyaz Sözleşmesi'nin 6. maddesi uyarınca davacı şirketin ticari işletme tarihinden itibaren bir yıl içinde santral ve yan tesislerin rehabilitasyonunu yapması, bu süre içinde enerji üretiminin devam etmesi, aynı zamanda Fizibilite Raporu uyarınca  hazırlanan ve Bakanlık onayı alınan su havzaları rehabilitasyon çalışmalarını tamamlayarak üretimin Fizibilite Raporu'nda öngörülen enerji miktarına çıkarılması öngörülmüştür. Buna göre davacı şirket, enerji üretiminin ilk yılı olan 1997 yılı için 15 kWh, 1998 yılı için 25 kWh, 1999 yılı için 40 kWh; sonraki yıllar içinse yıllık 60 kWh enerji üretimi yapması gerekmektedir. 
	Davacı şirket tarafından Sözleşme'ye konu tesis işletilmeye başlanması sonrasında, Diyarbakır Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun … tarih ve … sayılı kararıyla, Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu (TÜBİTAK) tarafından hazırlanmış olan rapor uyarınca, Hazar HES ve devamında Keban Barajı'ndan dolayı Hazar Gölü su seviyesinde 20 yılda 10 metre gibi çok ciddi bir düşüş olduğu, 1975'ten sonra belli bir artış olmasına karşın, Hazar HES'lerin imtiyaz sözleşmesiyle devir tarihi olan 1996'dan itibaren yine ciddi bir düşüş meydana geldiği, su miktarındaki bu azalmanın öncelikle durdurulması ve yükseltilmesi gerektiği, bu çerçevede yapılmış olan tespitler ışığında Hazar Gölü'nün korunması için ilgili kurum ve kuruluşların duyarlı davranması gerektiğine karar verilmiştir.

Yine aynı Kurul'un … tarih ve … sayılı kararıyla da, DSİ Hazar Gölü Su Seviyesi Grafiği'nden santralin devreye girdiği 1996 yılından itibaren su seviyesinin 1.236,00 metreye kadar düştüğü, Sivrice Koruma Amaçlı İmar Planı'nın hâlihazır harita yapım tarihi olan 1994 yılında kıyı kenar çizgisinin 1.245,00 metre, su kotunun 1.241,00 metre olduğu belirtilerek, su seviyesindeki aşırı düşüşün 2. derece doğal sit alanı olan Hazar Gölü kıyısını tahrip ettiği ve ekolojik dengesinin bozulmasına yol açtığı, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu kapsamında kültür ve tabiat varlığı olan bu alanın korunması, suyun belli bir kotta tutulmasıyla mümkün bulunduğundan, Kurul'un 05/12/1998 tarih ve 2178 sayılı kararı ile uygun görülen Sivrice Koruma Amaçlı İmar Planı ışığında, minimum su kotunun 1.241,00 metre olması gerektiğinin saptandığı, Elazığ Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'nün … tarih ve … sayılı işlemi ile de, 2863 sayılı Kanun'un 61. maddesi uyarınca Kurul'un … tarih ve … sayılı kararına uyulması zorunlu olduğu gerekçesiyle, öngörülen üretim hacmi gerçekleştiği için yıl sonuna kadar durdurulan HES faaliyetinin tekrar başlatılmaması, aksi takdirde 2863 sayılı Kanun'un 65. maddesi uyarınca ilgililer hakkında işlem yapılacağı davacı şirkete bildirilmiştir.
	Bunun üzerine, davacı şirket tarafından, Diyarbakır Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun … tarih ve … sayılı kararı ile Elazığ Valiliği'nin … tarih ve … sayılı işleminin iptali istemiyle açılan dava, ... İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla reddedilmiş, bu karar Danıştay Ondördüncü Dairesi'nin 17/12/2015 tarih ve E:2014/7739, K:2015/10360 sayılı kararıyla onanmıştır.	
İNCELEME VE GEREKÇE:
	ESAS YÖNÜNDEN:
	İLGİLİ MEVZUAT :
	3096 sayılı Türkiye Elektrik Kurumu Dışındaki Kuruluşların Elektrik Üretimi, İletimi, Dağıtımı ve Ticareti İle Görevlendirilmesi Hakkında Kanun'un 8. maddesinde, belli bir süreyi kapsayan sözleşmelerin, süre uzatımı talep edilmediği takdirde, sürenin bitimi ile son bulacağı, bu takdirde tüm tesisler ile tüm taşınır ve taşınmaz malların her türlü borç ve taahhütlerden ari olarak Devlete bedelsiz olarak geçeceği, sözleşmelerin görevli şirketin acze düşmesi veya sözleşme şartlarını ihlâl etmesi hâlinde süresinden önce fesh edilebileceği, sözleşmelerin sona ermesine ilişkin hükümler ile sona ermesinin sonuçlarının, sözleşmede düzenleneceği kurala bağlanmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME
	İmtiyaz sözleşmesinin konusu, bir kamu hizmetinin gerçek veya tüzel kişilere kamu idaresi tarafından kamu yararı çerçevesi içinde gördürülmesidir. İmtiyaz sözleşmesi ile Devlet aslen sahibi bulunduğu bir kamu hizmetini belli bir süre ile bir şahsa veya kuruluşa devretmektedir. Ancak bu devir keyfiyeti, kamu idaresi ile kâr ve zararı kendisine ait olmak üzere hizmetin yürütülmesini yüklenen imtiyaz sahibi arasında sağlanan mutabakat sonucunda imzalanan bir sözleşme ile gerçekleşmekle beraber, hizmetin kamu hizmeti olma niteliğini değiştirmemektedir. 
	İmtiyaz sahibi, sözleşme kapsamında yerine getirmeyi taahhüt ettiği hizmeti, sözleşme hüküm ve şartları ile kamu hizmetinin genel ilkeleri gereğince yerine getirmek; gerekli araç ve gereçleri temin ederek tesisi kurmak, gerekli bakım, onarım ve yatırımları yapmak, kamu hizmetini düzgün, kaliteli, herhangi bir aksaklık ve eksiklik olmaksızın yürütmekle yükümlüdür.
	İmtiyaz sahibi, kamu hizmetini düzenli ve sürekli yapmakla mükelleftir. İdarenin kusuru, maddî ve mali güçlükler öne sürerek bu borcundan kural olarak kurtulamaz. Ancak, ortaya çıkan güçlükler karşısında kamu hizmetinin yürütülemez bir hâl aldığı durumlarda sözleşmenin feshini talep edebilecek, bu kapsamda mahkemelerden tespit talebinde bulunabilecektir.
	Nitekim, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 15/06/2006 tarih ve E:2005/3172, K:2006/743 sayılı kararında, "İmtiyaz sözleşmesinin taraflarının, sözleşme kapsamında üstlendikleri taahhüt ve yükümlülüklerini yerine getirip getirmedikleri ve mevcut durumu ile imtiyaz sözleşmesinin yürütülebilir olup olmadığı bir durum tespiti olup, yapılacak tespitin hukukî sonucunun ise kusurlu tarafın belirlenmesiyle beraber sözleşmenin feshi olduğunda kuşku yoktur." gerekçesine yer verilerek imtiyaz sözleşmesinin yürütülmesi esnasında sözleşmenin feshine yönelik  tespitin yapılabileceği kabul edilmiştir. 
	1- Davacı şirketin, taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi, tespit talepleri ile hâlen yürürlükte bulunan Sözleşme'nin ifasının imkânsızlığı nedeniyle feshi istemi açısından yapılan inceleme:	
	Davacı tarafından, taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi, Diyarbakır Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu kararının santrallerin üretime devam etmesini fiilen imkânsız hâle getirdiğinin tespiti, ifanın imkânsız hâle geldiği 30/12/2005 tarihi itibarı ile Sözleşmenin feshedilmesi gerektiğinin tespiti, bu mümkün görünmez ise tesisin mühürlü kaldığı 270+15. gün olan 14/10/2006 tarihi itibarıyla Sözleşmenin feshedilmesi gerektiğinin tespiti, hâlen yürürlükte bulunan sözleşmenin ifa imkânsızlığı nedeniyle hükmen feshi talep edilmektedir.
	Davacının anılan taleplerinin, ortak noktasının  Diyarbakır Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun … tarih ve … sayılı kararı ile bu karar üzerine tesis edilen Elazığ Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'nün … tarih ve … sayılı işleminin İmtiyaz Sözleşmesi'ne olan hukuki etkisi olduğu görülmektedir.

Davacının anılan taleplerinin, ortak noktasının  Diyarbakır Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun … tarih ve … sayılı kararı ile bu karar üzerine tesis edilen Elazığ Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'nün … tarih ve … sayılı işleminin İmtiyaz Sözleşmesi'ne olan hukuki etkisi olduğu görülmektedir.
	Davacı tarafından, "su kodunu belirleme yetkisinin 6200 sayılı DSİ Umum Müdürlüğü Kanunu'nun 2/d maddesi uyarınca DSİ'ye ait olduğu, 06/08/1998'de DSİ ile imzalanan su kullanım sözleşmesinin 6. maddesinde su kodunun 1234,5 m. olarak belirlendiği ve şirket tarafından da bu sınıra riayet edildiği, 1996 yılında Enerji Bakanlığı ile 26 yıllık imtiyaz sözleşmesi imzaladıkları, idarenin, söz konusu karar ile bu imtiyaz sözleşmesinin uygulanabilirliğini ortadan kaldırdığı, Kurul kararının gerekçesinde 2863 sayılı Yasa gereğince kültür ve tabiat varlığının korunmasına ihtiyaç duyulduğunun belirtildiği ancak dayanak gösterilen raporların hiçbirinde Hazar I ve II Hidroelektrik santrallerinin ekolojik dengenin bozulmasına sebep olduğuna ilişkin somut bir tespit bulunmadığı, asıl problemin Hazar Gölü çevresindeki kaçak yapılaşmadan kaynaklandığı, su kodunun belirlenmesinde teknik olarak hangi ölçütün alındığının belirtilmediği, Kurul kararında belirlenen 1241 m. su kodunda zaten şu anda mevcut yapılaşma olduğu, dolayısıyla bu kodun uygulanmasının fiilen mümkün olmadığı" iddiaları ile Diyarbakır Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun … tarih ve … sayılı kararı ile Elazığ Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'nün … tarih ve … sayılı işleminin iptali istemiyle açılan dava, ... İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla reddedilmiş ve bu karar Danıştay Ondördüncü Dairesi'nin 17/12/2015 tarih ve E:2014/7739, K:2015/10360 sayılı kararıyla onanmıştır.
	Bu durumda, Bölge Kurulu ve Elazığ Valiliği işlemlerinin hukuka uygunluğunun yargı denetiminden geçerek kesinleştiği görülmektedir. 
Daha sonra davacı şirket tarafından, emre amade tutulan enerji bedeline ilişkin fatura tutarlarının ödenmediğinden bahisle, 2006 yılı Eylül ayında üretilmeyen enerji bedeli olarak hesaplanan 852.035,52-TL'nin, Enerji Satış Anlaşması'nın 3.3.2. maddesinde öngörülen gecikme zammı oranı ile birlikte tazminen ödenmesi istemiyle Bakanlığa ve TETAŞ'a karşı açılan dava, Dairemizin 11/03/2008 tarih ve E:2007/1662, K:2008/3138 sayılı kararıyla, "Bölge Kurulu'nun … tarih ve … sayılı kararının, imtiyaz sözleşmesindeki mücbir sebep olarak belirlenen hâllerden olmadığının, enerji üretimi ile ilgili olarak TEAŞ'ın bir talimatının da bulunmadığının anlaşılması karşısında, davacı şirketin, emre amade olup da TEAŞ tarafından alınmayan enerji bedeli karşılığı tutarın ödenmesi isteminin, sözleşme hükümleri uyarınca hukuksal bir dayanağı bulunmadığı" gerekçesiyle reddedilmiş, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 26/04/2012 tarih ve E:2008/1543, K:2012/627 sayılı kararıyla da anılan karar onanarak kesinleşmiştir.

Bu durumda, Bölge Kurulu kararının, davacı şirket ile davalı idare arasındaki İmtiyaz Sözleşmesi uyarınca mücbir sebep teşkil etmediği hususu da yargı kararı ile tespit edilerek kesinleşmiştir. 
Davacı şirketçe, 12/10/2012 tarihinde, Bölge Kurulu'nun … tarih ve … sayılı kararının kaldırılarak üretime devam edilmesinin sağlanması veya geçen süre zarfındaki fiili işletme giderlerinin ödenmesi, eğer santraller üretim yapılmadan bekletilmeye devam edecek ise her yıl oluşacak olan fiili işletme giderlerinin karşılanması ya da söz konusu iki önerinin kabul edilmemesi hâlinde, tarafların geçmişe yönelik hukukî hakları saklı kalmak kaydıyla, tesislerin ilk sahibi olan EÜAŞ tarafından devralınmasına ilişkin davalı idareye yaptığı başvurunun cevap verilmeyerek reddedilmesi üzerine, anılan başvurunun sözleşmenin sonlandırılarak santrallerin EÜAŞ'a devredilmesine yönelik kısmının iptali istemiyle açılan davada, Dairemizin 03/07/2019 tarih ve E:2013/165, K:2019/2337 sayılı kararıyla;  "... Kurulun … tarih ve … sayılı kararı uyarınca, santrallerin 2006 yılından bu yana enerji üretemediğinin açık olduğu; bu nedenle, sözleşme süresinin, ticari işletme tarihinden itibaren yirmi altı yıl olduğu ve söz konusu sürenin 2022 yılında sona ereceği dikkate alındığında, sözleşmenin fiilen uygulanabilirliğinin kalıp kalmadığının dava konusu uyuşmazlığın esasını oluşturduğu; dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, Elazığ Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı işlemi ile, daha önce öngörülen üretim hacmi gerçekleştirildiği için yıl sonuna kadar durdurulan santral faaliyetinin Kurul kararı uyarınca tekrar başlatılmamasına karar verildiği, santrallerin minumum işletme kotuna sözleşmenin geriye kalan süresi içerisinde ulaşamayacağından dolayı tekrar işletmeye açılmasının mümkün olmadığı, zira enerji üretimi için zorunlu bir unsur olan doğal su akımının kullanılamaması nedeniyle enerji üretilemediği, dolayısıyla sözleşmenin fiilen uygulanabilirliğinin kalmadığı; bu itibarla, yukarıda belirtilen hususlar değerlendirilerek davalı idarece yeniden bir işlem tesis edilmesi gerektiği anlaşıldığından, dava konusu zımni ret işleminde hukuka uygunluk bulunmadığı" gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.