muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/1400, Karar No: 2024/3152, Tarih: 16.05.2024

Ayrıca, yine temyize konu Mahkeme kararda antropoloji  açısından, yerel halkın inancı ve projenin buna etkisi konusunda titiz bir çalışma yürütülmediği ve yerel halk tarafından kutsal sayılan alana sağlıklı, güvenli ve kesintisiz bir şekilde ulaşımının sağlanması yönünde bir çalışma yapılmadığının anlaşıldığı denilmişse de, bu hususta karara dayanak alınan bilirkişi heyeti raporu ve ek rapordaki tespitler incelendiğinde; bilirkişi heyeti raporunun 24. sayfasında ''Davalı idare savunmasında söz konusu ziyaret yeri ile ilgili olarak; ''Proje alanı yakınında bulunan ve bölgede yaşayan insanlar tarafından İmran Dede /Didar Ana adıyla bilinen kaynak/deresi'' ifadesini kullanmaktadır. Buradan davalı tarafın “kaynak/dereyi” ziyaret yeri olarak anladığı anlaşılmaktadır. Buna paralel bir şekilde davalı devamında “Söz konusu projenin üretim aşamalarında yapılacak faaliyetlerin yeraltı ve yer üstü su kaynaklarının miktar ve kalitesini olumsuz yönde etkilemeyeceği yatırımcı firmanın beyan ve taahhüdüdür.” şeklinde bir açıklama yapmaktadır. Bu ifadelerden davalının yerel halkın inancı ve projenin buna etkisi konusunda titiz bir çalışma yürütmediği anlaşılmaktadır.'' denildiği, yine ek raporun 18 sayfasında,  inanç yerinin varlığına ve konum olarak ruhsat alanının dışında kaldığı ifadesine yönelik bir itiraz bulunmadığı, itiraz dilekçesindeki diğer konulardan, maden işletmesinin inanç yerini etkileyip etkilemeyeceği ve inanç merkezine giden ulaşım yolu ile ilgili yapılacak işlemlerin “antropolog” bilirkişisinin uzmanlık alanının dışında kaldığı, bu nedenle teknik uzmanlık gerektiren bu konularda bir görüş belirtilmediği, yönünde tespit ve değerlendirmelerine yer verildiği, ayrıca Nihai ÇED Raporunun 96 ve devamı sayfalarında,  projenin tüm aşamalarında kullanılacak nakliye yollarına zarar verilmeyeceği, mevcut köy-orman yollarına zarar verilmeyeceği, olası hasar-bozulma durumunda, yolların bakım-onarımının yapılacağı, nakliye yol güzergahı üzerinde bulunan yerleşim yeri halkını mağdur etmemek için, altyapı, can ve mal güvenliğinin sağlanacağı, cevherin taşınması sırasında yollara zarar verilmeyeceği, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve ilgili tüm kanun ve yönetmeliklere uyulacağının taahhüt edildiğinin belirtildiği görülmektedir.

Yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde, dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile bilirkişi raporlarındaki tespitler, Nihai ÇED Raporundaki ilgili bölümler birlikte değerlendirildiğinde; çevre mühendisliği yönünden, Nihai ÇED Raporundaki inşaat ve işletme aşamalarındaki bitkisel toprak ve pasa atıkları konusunda belirtilen bertarafın yöntemlerinin ve belirtilen önlemlerinin yeterli olduğu, mermer ocağı, mermer işleme ve kırma eleme işletmesinin bu tür katı atıklarla ilgili olarak yönetmelik hükümleri doğrultusunda bertarafın sağlanacağına dair bir taahhüt bulunmaması hususunun davaya konu karara dayanak Nihai ÇED Raporunu kusurlandırmayacağı; antropoloji yönünden ise; her ne kadar karara dayanak alınan bilirkişi raporunda davalı idarenin beyanları kapsamında yapılan bir değerlendirme ile davalının yerel halkın inancı ve projenin buna etkisi konusunda titiz bir çalışma yürütmediği yönünde bir kanaate ulaşılmışsa da, gerek ek rapordaki maden işletmesinin inanç yerini etkileyip etkilemeyeceği ve inanç merkezine giden ulaşım yolu ile ilgili yapılacak işlemlerin “antropolog” bilirkişisinin uzmanlık alanının dışında kaldığı, bu nedenle teknik uzmanlık gerektiren bu konularda bir görüş belirtilmediği yönündeki tespitler, gerek inanç merkezinin proje faaliyet alanının dışında kalması ve gerekse de konunun, söz konusu inanç merkezine ulaşımın temini yönünden değerlendirilmesini gerektirmesi ve Nihai ÇED Raporunda, proje alanının çevresindeki ulaşım yolları konusunda alınacağı taahhüt edilen önlemlerin yeterli olduğu hususu da dikkate alındığında, yerel halkın inancı ve projenin buna etkisi konusunda titiz bir çalışma yürütülmediğinin ve yerel halk tarafından kutsal sayılan alana sağlıklı, güvenli ve kesintisiz bir şekilde ulaşımının sağlanması yönünde bir çalışma yapılmadığının kabulünün mümkün olmadığı, bu hususun da davaya konu karara dayanak Nihai ÇED Raporunu kusurlandırmayacağı sonucuna ulaşılmıştır.
Bu durumda; yukarıda belirtilen gerekçelerle, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, dava konusu işlemin iptali yolunda verilen temyize konu İdare Mahkemesi kararında hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1. 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan davalı idarenin ve davalı yanında müdahilin temyiz istemlerinin kabulüne,
           2. Dava konusu işlemin yukarıda özetlenen gerekçeyle iptaline ilişkin  temyize konu ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,  2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 20/A maddesinin ikinci fıkrasının (i) bendi uyarınca DAVANIN REDDİNE, 
 3.Aşağıda ayrıntısı gösterilen ...-TL yargılama giderinin davacılar üzerinde bırakılmasına,
4. Davalı tarafından yapılan ...TL yargılama giderinin davacılardan alınarak,  davalıya verilmesine, davalı yanında müdahil tarafından yapılan...-TL yargılama giderinin davacılardan alınarak, davalı yanında müdahile verilmesine,

3.Aşağıda ayrıntısı gösterilen ...-TL yargılama giderinin davacılar üzerinde bırakılmasına,
4. Davalı tarafından yapılan ...TL yargılama giderinin davacılardan alınarak,  davalıya verilmesine, davalı yanında müdahil tarafından yapılan...-TL yargılama giderinin davacılardan alınarak, davalı yanında müdahile verilmesine,
5.Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için belirlenen ...-TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı idareye verilmesine,
6. Keşif ve bilirkişi avansı ile posta gideri avansından varsa artan tutarın, kararın kesinleşmesinden sonra istemleri halinde taraflara iadesine, 
7.Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
8.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 20/A-2-(i) maddesi uyarınca, kesin olarak, 16/05/2024 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
 
(X) KARŞI OY :
Temyize konu İdare Mahkemesi kararında; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 2. fıkrasında sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, Mahkeme kararının onanması gerektiği oyu ile aksi yöndeki çoğunluk kararına katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2024/3662, Karar No: 2024/3030, Tarih: 16.05.2024

"İçtihat Metni"
    T.C.
D A N I Ş T A Y
ALTINCI DAİRE
Esas  No : 2024/3662
Karar No : 2024/3030
DAVACI                                         : …
VEKİLİ                                           : Av. …
DAVALI                                          : … Genel Müdürlüğü
DAVANIN KONUSU                  : Dava dilekçesinin sonuç bölümünde; Edirne İli, Keşan İlçesi, … Köyü, … Mevkii, …  ada, … ve … parsel sayılı taşınmazların Saros Körfezi FSRU ve Kara Boru Hattı Projesi kapsamında yapılacak olan sabit tesisler, ulaşım yolları, enerji nakil hatları, katodik koruma hatları ve anot yataklarının yapımı amacıyla, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 27. maddesi uyarınca Boru Hatları ile Petrol Taşıma Anonim Şirketi Genel Müdürlüğü tarafından acele kamulaştırılması için alınan 04/08/2018 tarihli, 30499 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 02/08/2018 tarih ve 15 sayılı Cumhurbaşkanlığı kararının iptalinin istenildiği  belirtilmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakimi Büşra Çelebi ŞAHİN'İN açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 14. maddesi gereğince incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
İLGİLİ MEVZUAT ve HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
2575 sayılı Danıştay Kanununun "İlk derece mahkemesi olarak Danıştay'da görülecek davalar" başlıklı 24. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay'ın ilk derece mahkemesi olarak; Cumhurbaşkanı kararlarına ... karşı açılacak iptal ve tam yargı davalarını karara bağlayacağı hüküm altına alınmıştır.
 2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanunun 5. maddesinin 1. fıkrasında, idare mahkemelerinin, vergi mahkemelerinin görevine giren davalarla ilk derecede Danıştayda çözümlenecek olanlar dışındaki iptal ve tam yargı davaları ile idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davalara bakacağı hükme bağlanmıştır.
 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "İdari davaların açılması" başlıklı 3. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendinde, dava dilekçelerinde davanın konusu ve sebepleri ile dayandığı delillerin, (c) bendinde, davaya konu idari işlemin yazılı bildirim tarihinin gösterileceği; 14. maddesinin üçüncü fıkrasında, dilekçelerin sırayla a) görev ve yetki, b) idari merci tecavüzü, c) ehliyet, d) idari davaya konu olacak kesin ve yürütülmesi gereken bir işlem olup olmadığı, e) süre aşımı, f) husumet, g) 3. ve 5. maddelere uygun olup olmadıkları yönlerinden inceleneceği belirtilmiş; 15. maddenin 1. fıkrasının (d) bendinde, dilekçelerde 14. maddenin 3/(g) bendine aykırılık görülmesi halinde otuz gün içinde 3. ve 5. maddelere uygun şekilde düzenlemek veya noksanları tamamlamak üzere dilekçenin reddine karar verileceği, 5. fıkrasında ise, 1. fıkrasının (d) bendine göre dilekçenin reddedilmesi üzerine yeniden verilen dilekçelerde aynı yanlışlıklar yapıldığı takdirde davanın reddedileceği, hükme bağlanmıştır.

Aynı Kanunun 5. maddesinin 1. fıkrasında ise, her idari işlem aleyhine ayrı ayrı dava açılacağı, ancak aralarında maddi veya hukuki yönden bağlılık ya da sebep sonuç ilişkisi bulunan birden fazla işleme karşı bir dilekçe ile de dava açılabileceği, 2. fıkrasında da, birden fazla şahsın müşterek dilekçe ile dava açabilmesi için davacıların hak veya menfaatlerinde iştirak bulunması ve davaya yol açan maddi olay veya hukuki sebeplerin aynı olması gerektiği hükmüne yer verilmiştir.
Aynı Kanunun "İvedi yargılama usulü" başlıklı 20/A  maddesinde, "1. İvedi yargılama usulü aşağıda sayılan işlemlerden doğan uyuşmazlıklar hakkında uygulanır: ...  b) Acele kamulaştırma işlemleri. ..." hükmü yer almaktadır.
Aynı Kanunun 34. maddesinin 1. fıkrasında ise; imar, kamulaştırma, yıkım, işgal, tahsis, ruhsat ve iskan gibi taşınmaz mallarla ilgili mevzuatın uygulanmasında veya bunlara bağlı her türlü haklara veya kamu mallarına ilişkin idari davalarda yetkili mahkemenin taşınmaz malların bulunduğu yer idare mahkemesi olduğu hüküm altına alınmış bulunmaktadır.
Yukarıda belirtilen mevzuat hükümlerinden, acele kamulaştırma kararına ilişkin uyuşmazlıkların ilk derece mahkemesi olarak Danıştay Altıncı Dairesinde; kamu yararı/kamulaştırma kararı vb. kararların iptali istemiyle ise ilk derece yargı yeri olan İdare Mahkemesinde dava açılması gerektiğinden, söz konusu işlemlere karşı aynı dilekçeyle dava açılmasına olanak bulunmadığı anlaşılmaktadır.
İdari yargılama usulünde geçerli olan re'sen araştırma ve yazılılık ilkeleri gereği dava dilekçelerinin, 2577 sayılı Kanun'da belirtilen şekil kurallarına uygun bir biçimde ve yargılamanın gerektirdiği bilgileri içerecek nitelikte düzenlenmesi gerekmektedir. Bunu sağlamak için, dava dilekçelerinde; dava konusu edilen işlemlerin ve dava sebeplerinin, idari işlemin içerdiği iddia edilen hukuka aykırılığın dayandığı hukuk kurallarının açık ve net bir biçimde somut olarak belirtilmesi şarttır. 
Dava dilekçesinin incelenmesinden; dava dilekçesinin konu kısmında Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun … tarih ve … sayılı "lüzum kararına" istinaden alınan BOTAŞ Genel Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı işleminin iptalinin istenildiği, dilekçe içeriğinde acele kamulaştırma kararına dair açıklamalarda bulunulduğu, dilekçenin sonuç kısmında ise; acele kamulaştırma kararının alınmasına ilişkin 04/08/2018 tarihli, 30499 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 02/08/2018 tarih ve 15 sayılı Cumhurbaşkanlığı kararının iptalinin talep edildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda; dava dilekçesinden, BOTAŞ Genel Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı işlemi mi yoksa acele kamulaştırma kararının alınmasına ilişkin Cumhurbaşkanlığı kararının mı ya da her iki işlemin birlikte mi dava konusu edildiğinin anlaşılamadığı, dava dilekçesinin "Konu" ve "Sonuç" bölümlerinin birbiriyle örtüşmediği anlaşıldığından, dava dosyasının incelenebilmesi için istemler arasındaki çelişkinin giderilmesi ve hangi işlemin iptalinin istenildiğinin açık ve net bir şekilde ifade edilmesi, iptali istenen işlemin, dava dilekçesinin hem konu, hem açıklamalar, hem de sonuç kısmında açık, anlaşılır ve tereddüte yer bırakmayacak bir biçimde belirtilmesi, tarih, sayısının ve öğrenme tarihinin açık bir biçimde yazılması ve buna ilişkin belgelerin bir nüshasının dava dilekçesine eklenmesi suretiyle davanın açılması gerektiği, öte yandan, her iki işlemin ayrı yargı yerlerinde dava konusu edilecek işlemler olması hasebiyle ayrı yargı yerlerince değerlendirilerek sonuçlandırılması gereken söz konusu işlemlere karşı aynı dilekçeyle dava açılmasına da olanak bulunmadığı görüldüğünden, dava dilekçesinin bu haliyle 2577 sayılı Kanunun 3. ve 5. maddelerine uygun olmadığı sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. 2577 sayılı Kanunun 3. ve 5. maddesi hükümlerine uygun olmayan dava dilekçesinin aynı Kanun'un 15. maddesinin 1/d bendi gereğince, bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren otuz (30) gün içinde her işleme karşı görevli ve yetkili yargı merciinde usulüne uygun hazırlanacak dilekçelerle yeniden dava açılmakta serbest olunmak üzere reddine,
2. Yeniden verilen dilekçede aynı yanlışlıklar yapıldığı takdirde davanın reddedileceği hususunun davacıya duyurulmasına,
3. Yeniden dava açılmaması halinde, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına
4. Dava dilekçesi örneği ve eklerinin davacıya gönderilmesine,
	5- Artan posta ücreti avansı ile kullanılmayan yürütmenin durdurulması harcının ise istemleri halinde davacıya iade edilmesine, 16/05/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/681, Karar No: 2024/1089, Tarih: 16.05.2024

"İçtihat Metni"
	T.C.
	D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas	No : 2024/681
Karar	No : 2024/1089
TEMYİZ EDEN  (DAVALI)	: … Bakanlığı
VEKİLİ	: Hukuk Müşaviri …
KARŞI TARAF (DAVACI)	                 : … Taşıt Sürücü Kursu Sahibi 
İSTEMİN KONUSU     : Danıştay Sekizinci Dairesinin 26/01/2024 tarih ve E:2023/4900, K:2024/213 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem: 2023 Yılı Milli Eğitim Bakanlığı Motorlu Taşıt Sürücü Kursiyerleri e- Sınavı Başvuru ve Uygulama Kılavuzu'nun 7. maddesinin  (d) fıkrasında yer alan; “Geçici koruma statüsünde bulunan yabancı uyruklu kursiyerler yalnızca kimlik belgelerinde belirtilen ikamet ilinde sınava girebilirler.” cümlesinin iptali istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Sekizinci Dairesinin 26/04/2024 tarih ve E:2023/4900, K:2024/213 sayılı kararıyla; 
Anayasa'nın 124. maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 42. ve 123. maddeleri, Milli Eğitim Bakanlığı Özel Motorlu Taşıt Sürücüleri Kursu Yönetmeliği'nin 10., 11. ve 28. maddelerine atıfta bulunularak,
Dava konusu edilen Kılavuz'un dayanağı olan 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun "Sürücü kursları" başlıklı 123. maddesinde, sürücü kurslarının sürücü belgesi cinslerine göre sınıflandırılması, hangi sınıf kursun kimler tarafından açılabileceği, öğretim ve eğitim konuları ile metodu, kurs süreleri, kurslar için eğitim ve öğretimde kullanılacak bina, araç, gereç ve teçhizatın nitelik ve niceliği, teminat miktarları, sertifika sınavlarının esas ve  usulleri, sertifika   aranmayacak  sürücü  belgesi  sınıfları  ve  bunların  sınavlarının  İçişleri Bakanlığının uygun görüşü üzerine yönetmelikle belirleneceği hüküm altına alındığı,
 2918 sayılı Kanun'da açıkça Yönetmelik ile düzenleme yapılması gerektiği belirtilmesine rağmen, davalı Bakanlıkça sertifika sınavlarının usul ve esaslarına ilişkin Yönetmelikte yer alan kuralları aşar şekilde dava konusu 2023 Yılı Milli Eğitim Bakanlığı Motorlu Taşıt Sürücü Kursiyerleri e-Sınavı Başvuru ve Uygulama Kılavuzu'nda düzenleme yapıldığı anlaşıldığından, dava konusu Kılavuz hükmünün üst hukuk normuna aykırı olduğu sonucuna varıldığı gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir. 
 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davalı idare  tarafından, dava konusu düzenlemenin hukuka ve dayanak mevzuat hükümlerine uygun olduğu, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : Davacı tarafından, Danıştay Sekizinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : Davacı tarafından, Danıştay Sekizinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 20/B maddesi uyarınca gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
	"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  Davalı idarenin temyiz isteminin reddine,
2. Dava konusu düzenlemenin yukarıda özetlenen gerekçeyle iptaline ilişkin Danıştay Sekizinci Dairesinin temyize konu 26/01/2024 tarih ve E:2023/4900, K:2024/213 sayılı kararının ONANMASINA, 
3.  Kesin olarak, 16/05/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
 
KARŞI OY 
X- Dava, 2023 Yılı Milli Eğitim Bakanlığı Motorlu Taşıt Sürücü Kursiyerleri e- Sınavı Başvuru ve Uygulama Kılavuzu'nun 7. maddesinin  (d) fıkrasında yer alan; “Geçici koruma statüsünde bulunan yabancı uyruklu kursiyerler yalnızca kimlik belgelerinde belirtilen ikamet ilinde sınava girebilirler.” cümlesinin iptali istemiyle açılmıştır.
Dava konusu düzenleme ile, geçici koruma statüsünde bulunan yabancı uyruklu kursiyerlerin yalnızca geçici kimlik belgelerinde belirtilen ikamet ilinde sınava girebilecekleri kurala bağlanmıştır.
10/07/2018 tarih ve 30474 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe konulan Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin "Düzenleme görev ve yetkisi" başlıklı 508. maddesinde; "Bakanlık görev, yetki ve sorumluluk alanına giren konularda idari düzenlemeler yapabilir." hükmüne yer verilmiştir.
Temyize konu kararda; geçici koruma statüsünde bulunan yabancı uyruklu kursiyerlerin e-Sınava girecekleri yerlere ilişkin kuralların yönetmelik ile düzenlenmesi gerektiği gerekçesi ile dava konusu düzenlemenin iptaline karar verilmiş ise de, yukarıda yer verilen mevzuat hükmü dikkate alındığında, davalı idarenin anılan konuyu kılavuz ile düzenleme yetkisi bulunduğu açıktır.
Bu durumda, davalı idarenin temyiz isteminin kabulü ile işin esası hakkında karar verilmek üzere temyize konu kararın bozulması gerektiği oyuyla, karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2024/392, Karar No: 2024/1108, Tarih: 16.05.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
 D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2024/392
Karar    No : 2024/1108       
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: … Kurumu 
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI)	: … 
VEKİLİ	: Av. …
İSTEMİN KONUSU	: Danıştay Onüçüncü Dairesinin 30/10/2023 tarih ve E:2021/4450, K:2023/4385 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem:  Bayilik lisansı sahibi olan davacıya, akaryakıt istasyonunda satışa sunulan akaryakıt fiyatlarını gösteren ilan panosu bulunmadığından 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 4. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarına aykırı davrandığı, ayrıca dağıtıcı firmaya ait marka ve logonun olmadığı saptandığından, 5015 sayılı Kanun'un 7. maddesinin dördüncü fıkrasının da ihlâl edildiğinden bahisle anılan Kanun'un 19. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinin (4) numaralı alt bendi ile aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca toplam 160.260,00 TL idarî para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.
Daire kararının  özeti:  Danıştay Onüçüncü Dairesinin 30/10/2023 tarih ve E:2021/4450, K: 2023/4385 sayılı kararıyla; 
Dairelerince verilen 28/12/2018 tarih ve E:2012/93, K:2018/4618 sayılı kısmen davanın reddine, kısmen dava konusu işlemin iptaline ilişkin kararın,  tarafların temyizi üzerine, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 07/06/2021 tarih ve E:2019/1322, K:2021/1183 sayılı kararıyla iptale ilişkin kısmının onanması, davanın reddine ilişkin kısmının bozulması üzerine, bozma kararına uyularak;
"İdarî para cezasına konu fiillerin, niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiiller kapsamında yer alıp almadığının değerlendirilmesi;
	Uyuşmazlıkta, davacı şirkete idarî para cezası, davacıya ait akaryakıt istasyonunda "akaryakıt fiyatlarını gösteren ilan panosu bulunmadığından" ve "bağlı bulunduğu dağıtıcıya ait marka ve logo bulunmadığından" bahisle, 5015 sayılı Kanun'un  4. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında yer alan; "lisansın, sahibine lisansta yer alan faaliyetin yapılması ile bu konularda taahhütlere girişilmesi haklarını verdiği, lisans ile tanınan hakların, bu Kanun'un, ilgili diğer mevzuatın ve lisansta yer alan kayıtlı hususların yerine getirilmesi koşuluyla kullandırılacağı",  7. maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan; "... bayi, sözleşme yaptığı yeni dağıtıcının ürünlerini pazarladığı anlaşılacak şekilde faaliyetine devam eder..." yükümlülüklerinin ihlal edilmesi nedeniyle uygulanmıştır.