muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/11524, Karar No: 2024/3571, Tarih: 30.05.2024

Davacı tarafından, Genelgede denetim yöntemleri, dere yatağına bırakılan suyun ölçümünde hangi yöntemin kullanılacağı, denetim öncesi hazırlık yazılarının gizliliğinin nasıl sağlanacağı, denetim anında ilgili HES şirketinin yetkilisinin bulunup bulunmayacağı, bulunacak ise denetim yapılacağının şirket yetkilisinin önceden bilmemesi için ne yapılacağı hususunun düzenlenmediği, nitekim; denetim günlerinin HES şirketlerine sızdırıldığı (denetimi programlama aşamasında çok fazla kişinin haberdar olduğu); denetimde uygulanan debi ölçme yönteminin belirsiz olduğu, akarsuyun debisinin AGİ ve muline yöntemi olmak üzere iki yöntemle ölçülebildiği, AGİ'nin ölçüm için sağlıklı bir yöntem olduğu, diğer mevzuata göre bunun kullanılmasının gerektiği, ancak Genelgede zorunlu tutulan bir yöntem bulunmadığından uygulamada akarsuya gidilip manuel olarak ölçülen muline sisteminin tercih edildiği, ancak bu durumda denetimin yapılacağı bilgisinin önceden sızdırılması ile şirketin denetim için gerekli hazırlıklarını yapmasına yol açtığı (haberi aldıklarında o sırada daha fazla su bırakıldığı), AGİ olduğunda mahalline gidilmesinin gerekmediği, online çalışan AGİ'ler sayesinde hizmet binasından da suyun debisinin ölçülebildiği; şirket yetkilisinin denetime çağrılma yöntemine itirazının olduğu, nitekim bu hususta da gizliliğin sağlanmasının gerektiği, gizlilik esasına dayalı olarak denetim yapıldıktan sonra şirket yetkilisinin denetim ekibine katılarak, yapılanların anlatılması, eğer itirazının var ise yeniden ölçüm yapılması gerektiği; aynı holdinge ait tesislerin aynı gün denetlenmesine itirazının olduğu, nitekim, birbirlerini denetimle ilgili haberdar ettiklerini, dolayısıyla Genelgede aynı gün denetimin yapılmasını engelleyen bir kuralın bulunmadığı; Genelgede denetim komisyonunu başkanının hangi kurumdan seçileceğinin belirtilmediği, DSİ'nin koordinasyonluğunda olduğunun belirtildiği,  uygulamada DSİ Bölge Müdürlüğünden başkanının seçildiği, oysaki ÇED raporundaki taahhütlere uyulup uyulmadığının denetiminin Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığına ait olduğu halde, Genelgede bu kuruma görev verilmediği, denetimle ilgili DSİ'nin yasal görevinin bulunmadığı, DSİ'nin (taraf olduğu için) HES tesislerine idari yaptırım uygulanmasının engellendiği, Genelgede komisyon üyesinin denetime katılmadığı hallerde izlenecek yolun belirtilmediği; Genelgenin 3. maddesinin Çevre Kanununa aykırı olduğu, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığının denetim yetkisinin devredilemeyeceği, ancak uygulamada Erzurum Çevre Şehircilik İl Müdürlüğünce dava konusu Genelgeye istinaden denetimin yapılmadığı; denetimlerin en çok iki ayda bir olmasının da hukuka aykırı olduğu, çünkü HES'lerin tam zamanlı çalıştığı, denetim olmayan günlerde suyun eksik bırakılmasının takipsiz kaldığı, düzenleyici işlemin adı Genelge olsa da, işlevi itibarıyla ülke genelinde uygulanan Yönetmelik statüsünde olduğu, dolayısıyla Resmi Gazetede yayımlanması gerektiği ileri sürülmüştür.

Davalı idare tarafından, davacının denetim günlerinin HES şirket yetkililerine sızdırıldığı iddiası ile ilgili olarak somut delilin bulunmadığı, birçok tesisle ilgili verilen para cezalarının bulunduğu; akım ölçümüyle ilgili hangi yöntemin uygun olduğuna da uzman kurumun karar vermesinin doğal olduğu, uzmanlığı nedeniyle koordinasyon görevinin de DSİ'ye verildiği; şirket yetkilisinin denetime çağrılma ve aynı holdinge bağlı tesislerin denetimi, komisyonun teşkili ve başkan seçimi bakımından, suyun yönetimi ve planlaması ile ilgili uzmanlığın DSİ'ye ait olması nedeniyle koordinasyon görevinin verildiği, bununla birlikte Genelgede heyet başkanlığı ile ilgili bir düzenlemenin bulunmadığı, yetki yönünden, söz konusu Genelgenin Tarım ve Orman Bakanlığı için bir düzenleme olduğu, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı veya diğer kurumların denetim yetkisine kısıtlama getirilmediği, ayrıca bir yetki devri gibi durumun söz konusu olmadığı, nitekim Çevre ve Şehircilik Bakanlığının 01/10/2015 tarihli talimatında personelin eşlik etmesi gerektiği ve çevre mevzuatına aykırılık olması durumunda idari yaptırım uygulanması gerektiğinin vurgulandığı, en fazla 2 aylık denetimin üst sınır olduğu, 2 aylık süre içerisinde istenilen gün ve saatte istenildiği kadar denetimin yapılabileceği, Genelge iç düzenleyici bir işlem niteliğinde olduğundan, Resmi Gazete'de yayımlanma zorunluluğunun bulunmadığı savunulmuştur.

Uyuşmazlıkta; davacının denetim günlerinin HES şirketlerine sızdırılması, şirket yetkilisinin denetime çağrılma yöntemi, aynı holdinge ait tesislerin aynı gün denetlenmesi hususlarındaki iddialarının soyut nitelikte olduğu, kaldı ki bu iddiaların gerçek olup olmadığı hususunun Genelgenin düzenlenme şekliyle ilgili değil, uygulamayla ilgili bir durum olduğu, komisyonun teşkili kapsamındaki itirazları bakımından suyun yönetimi ve planlaması ile ilgili uzmanlığın DSİ'ye ait olması nedeniyle koordinasyon görevinin verildiği, dolayısıyla komisyonun nasıl teşkil edileceği, başkanın kim olacağı hususunun idarenin iç işleyişi ile ilgili olduğu ve bu kadar ayrıntılı bir düzenlemenin Genelgede yer almasının beklenemeyeceği; denetimde uygulanan debi ölçme yönteminin belirsiz olduğu itirazı bakımından da suyun yönetimi ve planlamasında uzman kuruluş olan DSİ'nin mevcut şartlar için en uygun akım yöntemi tercih edeceği, nitekim Genelge'de akımın ölçülmesi ile ilgili yalnızca bir yöntemin belirlenmesinin uygulamada sıkıntılara yol açabileceği (örneğin denetim esnasında AGİ'nin arızalı olması gibi), yetki ile ilgili itiraz yönünden, söz konusu Genelgenin Tarım ve Orman Bakanlığı için bir düzenleme olduğu, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı veya diğer kurumların denetim yetkisine kısıtlama getirilmediği, ayrıca yetki devri gibi bir durumun söz konusu olmadığı, nitekim (dosyada bulunan) Çevre ve Şehircilik Bakanlığının 01/10/2015 tarihli 81 İl Valiliğine gönderdiği yazıda, 2013/15 sayılı Genelge kapsamındaki denetimlere Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüklerinin de katılımının sağlanması gerektiğinin ve çevre mevzuatına aykırılık olması durumunda idari yaptırım uygulanması gerektiğinin vurgulandığı, denetim sıklığına yönelik itiraz bakımından, en fazla 2 aylık periyotlarda yapılması öngörülen denetimin üst sınır olduğu, 2 aylık süre içerisinde istenilen gün ve saatte istenildiği kadar denetimin yapılmasına engel bir durumun olmadığı, ayrıca dava konusu Genelge, yukarıda yer verilen mevzuat kapsamındaki bir yönetmelik olmadığından, Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmesi gereken düzenleyici işlemler gibi, Resmi Gazete'de yayımlanma zorunluluğunun bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Diğer taraftan, Genelgenin eki İzleme ve Kontrol Raporu Formatına bakıldığında, gerek inşaat, gerekse işletme halindeki tesiste hangi konu başlıklarının ne kapsamda denetleneceğinin düzenlendiği görülmüş olup, bu haliyle çevrenin korunması amaçlanarak  herhangi bir belirsizliğin söz konusu olmadığı anlaşılmıştır.
Bu itibarla, dava konusu Genelgede hukuka aykırılık bulunmamıştır.
KARAR SONUCU	:
	Açıklanan nedenlerle;
	1. DAVANIN REDDİNE,
	2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen ve davacı tarafından yapılan toplam ...-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, 
           3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca   belirlenen ...TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,

Bu itibarla, dava konusu Genelgede hukuka aykırılık bulunmamıştır.
KARAR SONUCU	:
	Açıklanan nedenlerle;
	1. DAVANIN REDDİNE,
	2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen ve davacı tarafından yapılan toplam ...-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, 
           3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca   belirlenen ...TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
            4. Varsa posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya  iadesine,
               5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen otuz (30) gün içinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu nezdinde temyiz yolu açık olmak üzere, 30/05/2024 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
(X) KARŞI OY :
Dava; "HES İzleme ve Kontrol Komisyonu" konulu 28/10/2013 tarih ve 2013/15 sayılı Orman ve Su İşleri Bakanlığı Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü Genelgesinin iptali istemiyle açılmıştır.
Anayasa'nın 2. maddesinde Cumhuriyetin nitelikleri arasında sayılan hukuk devleti; eylem ve işlemleri hukuka uygun, insan haklarına saygılı, bu hak ve özgürlükleri koruyup güçlendiren, her alanda adaletli bir hukuk düzeni kurup bunu geliştirerek sürdüren, Anayasa’ya aykırı durum ve tutumlardan kaçınan, Anayasa ve hukuk kurallarıyla kendini bağlı sayan, yargı denetimine açık olan devlettir. Hukuk devletinin ön koşullarından birisi de "hukuki belirlilik ilkesi"dir. Hukuki belirlilik ilkesi, yalnızca yasal belirliliği değil, daha geniş anlamda hukuki belirliliği ifade etmektedir. Yasal düzenlemeye dayanarak erişilebilir, bilinebilir ve öngörülebilir niteliksel gereklilikleri karşılaması koşuluyla, mahkeme içtihatları ve yürütmenin düzenleyici işlemleri ile de hukuki belirlilik sağlanabilir. Hukuki belirlilik ilkesinde asıl olan, bir hukuk normunun uygulanmasıyla ortaya çıkacak sonuçların o hukuk düzeninde öngörülebilir olmasıdır. 
Davacı tarafından, denetim günlerinin HES şirketlerine sızdırıldığı (denetimi programlama aşamasında çok fazla kişinin haberdar olduğu); denetimde uygulanan debi ölçme yönteminin belirsiz olduğu, akarsuyun debisinin AGİ ve muline yöntemi olmak üzere iki yöntemle ölçülebildiği, AGİ'nin ölçüm için sağlıklı bir yöntem olduğu, ancak Genelgede zorunlu tutulan bir yöntem bulunmadığından uygulamada akarsuya gidilip manuel olarak ölçülen muline sisteminin tercih edildiği, ancak bu durumda denetimin yapılacağı bilgisinin önceden sızdırılması ile şirketin denetim için gerekli hazırlıkların yapılmasına yol açtığı ileri sürülmüş iken, davalı idare tarafından akım ölçümüyle ilgili hangi yöntemin uygun olduğuna da uzman kurumun karar vermesinin doğal olduğu, uzmanlığı nedeniyle koordinasyon görevinin de DSİ'ye verildiği, bu yönüyle Genelge'de hukuka aykırılık bulunmadığı savunulmuştur.

Uyuşmazlıkta; dava konusu Genelge'nin konusu özü itibarıyla HES denetimi olup, bu denetimin etkin ve verimli yapılabilmesi ile uygulamada birlikteliğin sağlanmasının yolunun da akım ölçüm yönteminin, hukuki belirlilik ilkesinin gereği olarak, dava konusu Genelge'de açıkça düzenlenmesine bağlı olduğu sonucuna varılmıştır. Aksi yorumun kabulü halinde, Genelge'nin bu yönüyle belirlilik ilkesine aykırı olabileceği gibi, uygulamada da farklı yöntemlerin kullanılması ile etkin ve verimli bir denetimden söz edilemeyeceği açıktır.
Bu itibarla, akım ölçüm yönteminin açıkça belirlenmediği dikkate alındığında, bu yönüyle eksik olarak düzenlenen dava konusu Genelgenin iptaline karar verilmesi gerektiği oyu ile çoğunluk kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2023/3232, Karar No: 2024/3616, Tarih: 30.05.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/3232
Karar No : 2024/3616
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:2023/2499 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, ... Depolama ve Lojistik Ticaret Limited Şirketi’nin komisyon karşılığı sahte fatura düzenleme fiiline iştirak ettiğinden bahisle söz konusu şirket hakkındaki vergi tekniği raporu esas alınarak 2017 yılına ait kurumlar vergisi, aynı yılın Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ait geçici vergi ile Haziran ila Eylül, Kasım dönemlerine ait katma değer vergisi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Depolama ve Lojistik Ticaret Limited Şirketi hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunda, davacının sahte fatura düzenleme fiile iştirak ettiğine dair somut tespit bulunmadığından kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu ceza kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI	: Sahte fatura düzenleme fiiline iştirak ettiği somut olarak saptanan davacı adına kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'İN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3.	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 30/05/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/10358, Karar No: 2024/3596, Tarih: 30.05.2024

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2023/10358 E.  ,  2024/3596 K.


"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas  No : 2023/10358
Karar No : 2024/3596
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: Tasfiye Halinde ... Akustik Montaj Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem: Davacı adına, 2009 yılının Ağustos ve Kasım dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma hükmüne uyulmak suretiyle vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmı kaldırılmıştır.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI	:  Davacı adına kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI            :  Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
 Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvurularının, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebileceği, temyiz istemine konu yapılan kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 09/03/2021 tarih ve E:2016/6735, K:2021/1538 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından  temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Mahkemesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
4. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen onbeş gün içinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 30/05/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/2175, Karar No: 2024/3609, Tarih: 30.05.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2022/2175
Karar No : 2024/3609
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Hırdavat Makina Teknik Limited Şirketi			
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, ihtirazi kayıtla verilen katma değer vergisi düzeltme beyannameleri üzerine 2017 yılının muhtelif dönemleri için tahakkuk eden katma değer vergisi ve hesaplanan gecikme faizi ile kesilen vergi ziyaı  cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İhtirazi kaydın konusunu oluşturan faturaların düzenleyicisi olan ... İnşaat Metal Hırdavat Kimyevi Madde Sanayi Ticaret Limited Şirketi hakkındaki vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin, düzenlediği faturaların gerçeği yansıtmadığını gösterdiği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI			: Alışların gerçek olduğu, uyuşmazlık konusu dönem için daha önce yapılan tarhiyata karşı açılan davalarda söz konusu tarhiyatın kaldırıldığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'İN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 23. maddesinin (a) bendine 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanun'un 6. maddesiyle "Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır." hükmü eklenmiş olup yapılan bu düzenleme ile Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi hukuka uygunluk denetimi ile sınırlandırılarak yeniden vaka incelemesi yapamayacağı kurala bağlanmıştır.
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkün olup dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri yukarıda sözü edilen yasal düzenleme uyarınca hukuki denetimle sınırlı olarak incelenen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkün olup dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri yukarıda sözü edilen yasal düzenleme uyarınca hukuki denetimle sınırlı olarak incelenen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca maktu karar harcından az olmamak üzere karar altına alınan vergi ziyaı cezası tutarı üzerinden nispi harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 30/05/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi. 
(X)-KARŞI OY :
	Bakılmakta olan dava, davacı tarafından ihtirazi kayıtla verilen düzeltme beyannamelerine istinaden ihtilaflı dönem için tahakkuk eden katma değer vergisi, hesaplanan gecikme faizi ile kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemiyle dava açılmış; yargılama sürecinin sonucunda gelinen aşamada verilen karara karşı davacı temyiz yoluna başvurmuştur. Temyiz başvurusu, çoğunluk görüşüyle, kararın "hukuki denetimle sınırlı" olarak incelenmesi sonucunda bozulmasını gerektirecek bir neden bulunmadığı belirtilerek reddedilmiş ve kararın onanmasına karar verilmiştir. 
Temyiz mercilerinin esas rolü; ülke genelinde, hukukun uygulanmasında içtihat birliğinin sağlanmasıdır. Bu bakımdan Danıştay’ın temyiz mercii olarak görevi, kural olarak, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır. Başka bir anlatımla, temyiz denetiminde, olaya uygulanacak hukuk kuralının; doğru belirlenip belirlenmediğine, doğru yorumlanıp yorumlanmadığına ve aynı zamanda doğru olarak uygulanıp uygulanmadığına bakılır; uyuşmazlığın maddi yönüyle ilgilenilmez. 2575 sayılı Danıştay Kanunu’nun 23. maddesinin (a) fıkrasına, 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanun'un 6. maddesiyle eklenen cümle bu durumu kurala bağlamıştır.

Anayasa Mahkemesi’nin birçok kararında vurgulandığı gibi, “kişilerin adil bir şekilde yargılanmalarını sağlamayı ve denetlemeyi amaçlayan” gerekçeli karar hakkı adil yargılanma hakkının unsurlarından biridir. Gerekçeli karar hakkı; sadece “tarafların muhakeme sırasında ileri sürdükleri iddialarının kurallara uygun biçimde incelenip incelenmediğini bilmeleri” için değil, aynı zamanda, “demokratik bir toplumda kendi adlarına verilen yargı kararlarının sebeplerini toplumun öğrenmesinin sağlanması” için de gereklidir (Sencer Başat ve diğerleri [GK], B. No: 2013/7800, 18/6/2014, §§ 31, 34). Kanun yolu incelemesi sonucunda verilen kararda gerekçelerinin ayrıntılı olmaması bu hakkın ihlal edildiği şeklinde yorumlanmamaktadır. Kanun yolu incelemesi yapan merciinin yargılamayı yapan mahkemeyle aynı sonuca ulaşması ve bunu aynı gerekçeyi kullanarak veya atıfla kararına yansıtması, kararın gerekçelendirilmiş olması bakımından yeterlidir (Yasemin Ekşi, B. No: 2013/5486,  01/12/2013 § 57). Ancak çoğunluk görüşünde, Danıştay Kanunu’nun 23. maddesine atıfla "hukuki denetimle sınırlı inceleme" sonucunda karar verildiği belirtilmekle yetinilmiştir. Hâlbuki, uyuşmazlığın incelenen hukuki yönünün açıklığa kavuşturulması, gerekçelendirilmesi gerekir.