muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/3240, Karar No: 2024/2219, Tarih: 07.05.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 ONİKİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2022/3240
Karar	No : 2024/2219                                                                                
DAVACI	: ...
DAVALILAR	: 1- ...
	  2- ... Bakanlığı
VEKİLLERİ          : Hukuk Müşaviri ...         Hukuk Müşaviri ...
DAVANIN KONUSU                      : 25/04/2022  tarih  ve  5530 sayılı Cumhurbaşkanı Kararıyla 
26/04/2022 tarih ve 31821 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe konulan “İyonlaştırıcı Radyasyon ve Radyonüklit Kullanılarak Sunulan Sağlık Hizmetleri Hakkında Yönetmelik”in;
 1- "Tanımlar ve kısaltmalar" başlıklı 4. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendindeki  “Denetimli alan” tanımında yer alan; “yıllık doz sınırlarının 6 mSv'den fazla radyasyon dozuna maruz kalabilecekleri” ibaresi ile (d) bendindeki “Gözetimli alan” tanımında yer alan; “yıllık doz sınırlarının 1 mSv'i aşılma olasılığı olan, 6 mSv'i aşılması beklenmeyen, kişisel doz ölçümünü gerektirmeyen” ibaresinin,
2- "Bina durumu ve fiziki şartlar" başlıklı 5. maddesinin dördüncü fıkrasının (i) bendi ile altıncı fıkrasının (i) bendinin,
3- “İyonlaştırıcı radyasyon kaynakları ile çalışanların çalışma esasları” başlıklı 7. maddesinin birinci fıkrasında yer alan; “sadece” ibaresi  ve üçüncü fıkrasında yer alan; “vardiya ve nöbet şeklinde” ibaresi ile dördüncü fıkrasının,
4- “Sağlık izni” başlıklı 8. maddesinin birinci fıkrasında yer alan; “Sadece iyonlaştırıcı radyasyon kaynakları ve radyonüklitlerin kullanıldığı denetimli alanlarda”, “İyonlaştırıcı radyasyon kaynağı ile” ve ”bu çalışanların bir takvim yılı içerisinde denetimli alanlarda fiilen çalıştığı süreler dikkate alınarak bu Yönetmeliğin eki EK-2'de yer alan “Sağlık İzni Tablosu”nda belirtilen çalışma süresine göre belirlenir.” ibarelerinin, ikinci fıkrasında yer alan; “iyonlaştırıcı radyasyon kaynağı ile”, “denetimli alanlarda” ve “bu çalışanların bir takvim yılı içerisinde denetimli alanlarda fiilen çalıştığı süreler dikkate alınarak bu Yönetmeliğin eki EK-2'de yer alan “Sağlık İzni Tablosu”nda belirtilen çalışma süresine göre belirlenir.” ibarelerinin, üçüncü fıkrasında yer alan; “Denetimli alanlarda iyonlaştırıcı radyasyon kaynağı cihazı kullanan” ibaresinin ve beşinci fıkrasının,
5- “Uyum sağlanması" başlıklı Geçici 1. maddesinde geçen “beş yıl” ibaresinin,
6- Anılan Yönetmeliğin eki "Ek-2 Sağlık İzni Tablosu"nun,
iptali istenilmektedir.

DAVACININ İDDİALARI    : Dava açma ehliyeti yönünden, 06/09/1988 yılında Ankara Numune Hastanesinde röntgen teknisyeni olarak göreve başladığı, 29/05/2015 yılında Ankara Ulus Devlet Hastanesi'nde görevine devam ettiği, daha sonra kurumunun kapatılması üzerine Ankara Pursaklar Devlet Hastanesinde 14/11/2018 yılından itibaren röntgen teknisyeni olarak görevine devam ettiği, Sağlık Bakanlığı tarafından 26 Nisan 2022 tarih ve 31821 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan “İyonlaştırıcı Radyasyon ve Radyonüklit Kullanılarak Sunulan Sağlık Hizmetleri Hakkında Yönetmelik”in radyoloji uzmanlarının hak ve yetkilerine Anayasa başta olmak üzere, 3153 sayılı Kanun ile 657 sayılı Kanun'a aykırı sınırlamalar getirdiği, 3153 sayılı “Radiyoloji, Radiyom ve Elektrikle Tedavi ve Diğer Fizyoterapi Müesseseleri Hakkında Kanun”un Ek 1. maddesi uyarınca; sağlık izninden yararlanılabilmesi için iki alternatif koşulun bulunduğu, bunlardan birincisinin iyonlaştırıcı radyasyonla teşhis, tedavi veya araştırmanın yapıldığı yerlerde çalışmak, ikincisinin ise, iyonlaştırıcı radyasyonla teşhis, tedavi veya araştırmanın yapıldığı iş veya işlemlerde çalışmak olduğu, 3153 sayılı Kanun’da sadece iyonlaştırıcı radyasyonla teşhis, tedavi veya araştırma iş veya işlemlerinde çalışanların değil, bu yerlerde çalışanların da bu işleri yapanlarla aynı kapsamda değerlendirildiği, zira bu yerlerde çalışanların da tıpkı bu işleri yapanlarla aynı mekanı paylaştıklarından iyonlaştırıcı radyasyondan kaynaklanan tüm olumsuz etkilere maruz kaldıkları, iyonlaştırıcı radyasyonla teşhis, tedavi veya araştırma yapılan yerlerde çalışanların, bu işleri yapanlarla aynı mekanı paylaşmalarından dolayı iyonlaştırıcı radyasyondan kaynaklanan tüm olumsuz etkilere maruz kaldıkları ve 3153 sayılı Kanun’un Ek 1. maddesi uyarınca sağlık izni verilmesi için iyonlaştırıcı radyasyonla teşhis, tedavi veya araştırmanın yapıldığı yerlerde çalışmanın yeterli şart olarak düzenlendiği halde, 3153 sayılı Kanun’da öngörülen hükmün kapsamının “idarenin kanuniliği” ilkesine aykırı olarak dava konusu Yönetmelik'le daraltılmasının dava konusu işlemin iptalini gerektirdiği, Anayasa'nın 128. maddesi kapsamında kamu görevlisi olduğu hususunda tereddüt bulunmayan radyoloji uzmanlarının özlük haklarının Kanun'da öngörülmeyen bir biçimde sınırlandırıldığı, dava konusu düzenleyici işlemi tesis eden idarenin, radyoloji uzmanı hekimlerini Kanun'da öngörülmemiş bir ayrıma, “radyasyon görevlisi olan” ve “radyasyon görevlisi olmayan” personel ayrımına tabi tutarak Anayasa'nın 128

. maddesi kapsamında kamu görevlisi olduğu hususunda tereddüt bulunmayan radyoloji uzmanlarının özlük haklarının Kanun'da öngörülmeyen bir biçimde sınırlandırıldığı, dava konusu düzenleyici işlemi tesis eden idarenin, radyoloji uzmanı hekimlerini Kanun'da öngörülmemiş bir ayrıma, “radyasyon görevlisi olan” ve “radyasyon görevlisi olmayan” personel ayrımına tabi tutarak Anayasa'nın 128. maddesine aykırı bir biçimde özlük haklarından mahrum bıraktığından, düzenlemenin iptali gerektiği, radyasyona maruz kalan personel için farklı çalışma koşulları belirlenmesindeki temel amacın, bu kişilerin maruz kaldığı radyasyon etkisinin minimum düzeye düşürülmesi suretiyle sağlıklarının korunması olduğu, getirilen düzenlemelere göre, iyonlaştırıcı teşhis, tedavi veya araştırmanın yapıldığı yerler ile bu iş ve işlemlerde çalışan personele; diğer çalışanlara göre daha az çalışma süresi, çalışma süresi içinde doz limitlerinin aşılması halinde izin hakkı, her yıl yıllık izinlerine ilaveten bir aylık sağlık izni hakkı verildiği, iyonlaştırıcı radyasyonla çalışan personel açısından zarar doğuran unsurun sadece maruz kaldıkları radyasyonun doz oranının yüksek olması değil, maruz kalınan  çalışma  süresinin kısa ya da  uzun olup olmadığı ile de yakından ilgili olduğu, bu şekilde çalışan personele diğerlerinden daha kısa çalışma süresinin öngörülmesinin  nedeninin  de  radyasyona  maruz  kaldıkları  sürelerin kısaltılarak sağlıklarının zarar görmesinin önlenmesi olduğu, nitekim iyonlaştırıcı radyasyonun sağlığı olumsuz etkilemeyen bir limit değeri bulunmadığı, pek çoğu son yıllarda olmak üzere düşük doz radyasyonun insan sağlığı üzerindeki olumsuz etkilerini saptayan çok sayıda bilimsel araştırma yapıldığı, belirlenen doz limitlerinin altında radyasyona maruz kalan sağlık personelinin çalışma süresi arttıkça sağlığının olumsuz etkilenmesi riskinin de arttığı, Radyasyon Görevlileri İçin Uluslararası Radyolojik Korunma Komisyonu'nun 60 numaralı raporunda ve Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı'nın Temel Güvenlik Standartları ismi altında yayımladığı BSS-115 no

.lu yayınında, radyasyondan korunma ile ilgili önerilen üç temel ilkenin; 'Uygulamaların Kabul Gerekçelendirmesi', 'Radyasyon Korunmasının Optimizasyonu' ve son olarak 'Doz Sınırlaması' olduğu, bu ilkelerin radyasyonun zararlı etkilerinden korunmak için en üst seviyede radyasyonun kullanıldığı tüm tıbbi ve endüstriyel alanlar ile yapay radyasyon kaynaklarının kullanıldığı diğer bütün alanlarda, radyasyon görevlilerine ve toplum üyesi kişilere bütünüyle uygulanması gerektiği, radyasyona maruz kalınan süre arttıkça sağlığa zarar verme olasılığının da arttığı, bu nedenle çalışma süreleriyle ilgili değişikliklerin, çalışanların sağlıklarının korunması bakımından doğrudan etkili olduğu, radyoloji departmanında çalışma süresi arttıkça tiroid modül görülme sıklığının da arttığı, radyasyondan korunma sisteminde doz sınırlarına uyulmasının radyasyonun zararlı etkilerinden korunmanın tek ve yeterli gerekliliği olmadığı, aksine radyasyondan korunma bakımından alınabilecek diğer önlemlerle dozların alınabilecek en alt düzeyde tutulmasının çok daha önemli olduğu, radyasyonun herhangi bir sağlık sorununa neden olmayan bir düzeyinin bulunmadığı, bu nedenle de radyoloji çalışanlarının ve ailelerinin sağlıklarının korunabilmesi bakımından, doz sınırlamasının yanı sıra çalışma sürelerinin azaltılmasının da büyük önem taşıdığı, Radyasyon Güvenliği Yönetmeliği'ne göre de “yıllık doz sınırları”nın Yönetmeliğin 10. maddesine göre “sağlığa zarar vermeyecek şekilde” uluslararası standartlara uygun olarak belirlenmesi gerektiği, ayrıca iyonizan radyasyon alanında ölçü olarak kabul edilen doz faktörünün yanında zaman faktörünün de ölçümlerin bir diğer ayağını oluşturduğu, bu durumda çalışma süreleriyle ilgili değişikliklerin çalışanların sağlıklarının korunması bakımından öneminin artmakta olduğu, bu nedenle, çalışma şartlarının (süresinin) belirlenmesinde sadece doz faktörünün esas alınmasının hatalı olduğu, 657 sayılı Kanun'un 103. maddesinin son fıkrasında  iyonizan radyasyon kaynakları ile çalışan sağlık personelinin, yıllık 30 gün sağlık izni (şua izni) kullanmak zorunda olduğu, iyonlaştırıcı radyasyonun etkileri konusunda Avrupa Sosyal Haklar Komitesince alınan kararlarda, güvenli ve sağlıklı çalışma koşulları hakkının etkin biçimde kullanılmasını sağlamak üzere alınması gereken önlemlere ilişkin taahhütlere yer verildiği, iyonizan radyasyonla çalışanların çalışma sürelerinin arttırılmasının, uluslararası mevzuatla güvence altına  alınan  sağlık  ve  yaşam hakkının ihlali anlamını taşıdığı, dava konusu Yönetmelik bir bütün olarak incelendiğinde iyonlaştırıcı radyasyon kaynakları ile çalışan sağlık personelinin daha fazla çalıştırılmasını ve bunun karşılığında sağlık izninden daha az hatta hiç yararlandırılmamasını içeren düzenlemenin yanı sıra getirilen çeşitli tanımlamalarla da iyonlaştırıcı radyasyon kaynakları ile çalışanların  iş  sağlığı  ve  güvenliği  haklarının  açıkça  ihlal  edildiği,  6331  sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun  2

. maddesinde  kamu  ve  özel sektöre ait bütün işlere ve iş yerlerine ve tüm çalışanlara faaliyet konularına bakılmaksızın bu Kanun'un uygulanacağının belirtildiği, dava konusu Yönetmeliğin "Tanımlar ve kısaltmalar" başlıklı 4. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde; denetimli alan, (d) bendinde; gözetimli alan tanımlamasının yapıldığı, Nükleer Düzenleme Kurumu tarafından çıkarılan Radyasyon Güvenliği Yönetmeliği'nin 15. maddesinde radyasyon alanlarının sınıflandırılmasının yapıldığı, Yönetmeliğin 15. maddesinin (a) bendinde denetimli alanların, (b) bendinde gözetimli alanların tanımlandığı, bu tanımlamalarda  sadece doz limitleri bakımından ayırıcı özelliklerinin belirtildiği, Radyasyon Güvenliği Yönetmeliğindeki tanımlamalar ile dava konusu Yönetmelikteki tanımlamalar arasında farklılıklar ve uyumsuzluklar bulunduğu, dava konusu Yönetmeliğin 4. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendindeki denetimli alan tanımı içerisine iyonlaştırıcı radyasyon kaynağı cihazının bulunduğu ve doğrudan radyasyona maruz kalınan alanın tanımlandığı, radyasyon cihazının bir parçası olan kumanda makinası ve o kumanda makinasının bağlantılı olduğu alanın tanıma dahil edilmediği, cihaz ile cihazın kumanda edildiği alet aynı mekanda bulunmasına rağmen her iki mekan ayrılarak cihazın bulunduğu alana denetimli alan, kumandanın bulunduğu alana gözetimli alan tanımı getirildiği ve oldukça riskli bir durum yaratıldığı, röntgen ünitesi içerisine girildiğinde içeride makinanın bulunduğu yer ile makinanın kumandasının bağlı olduğu bölümün aynı oda içerisinde olduğu, sadece kapısı olan bir bölme ile camekanla ayrıldığının görüleceği, hatta çoğu yerde bölmelerde kapı bile olmadığı, kumanda bölümünün bu şekilde ayrı tanımlamalar içerisine alınmasının çalışan sağlığı bakımından oldukça riskli olduğu, uygulamada film çektiren kişinin, filmi çeken teknisyenin komutlarını duyabilmesi için camekanlı bölümün yetmediği, genellikle kapının aralıklı bırakıldığı, bu durumda gözetimli alan içerisine alınan kumanda bölümünün esasında denetimli alanın maruz kaldığı radyasyon riskine maruz kaldığı, kaldı ki, Radyasyon Güvenliği Yönetmeliğinde daha çok maruz kalınan radyasyon dozuna göre bir tanımlama yapılarak daha doğru bir niteleme yapıldığı, dava konusu Yönetmelikteki denetimli alan tanımının, bilimsel gerçekliklerden uzak ve Radyasyon Güvenliği Yönetmeliği ile de uyumsuz olduğundan hukuka aykırı olduğu, dava konusu Yönetmeliğin 4. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendindeki gözetimli alan tanımının da hukuka aykırı olduğu, cihaz odası ile bağlantılı ve iyonlaştırıcı radyasyon kaynağı ile görsel takibi sağlayan alanın, yani kumanda bölümünün denetimli alan kapsamından çıkartılıp gözetimli alan kapsamına alınmasının Radyasyon Güvenliği Yönetmeliği ile uyumsuz olup açıkça hukuka aykırı olduğu ileri sürülmüştür.

Dava konusu Yönetmeliğin 5. maddesinin birinci fıkrasının (i) bendi ile altıncı fıkrasının (i) bendi aynı düzenlemeyi içermekte olup iyonlaştırıcı radyasyon kaynağı cihazın bulunduğu denetimli alanlardan zırhlama yoluyla ayrılmış alanların, denetimli alan kapsamında yer almayacağının düzenlendiği, denetimli ve gözetimli alanlarla ilgili yapılan açıklamalara paralel olarak aynı düzenlemenin bu şekilde yer almasının açıkça hukuka aykırı olduğu, dava konusu Yönetmeliğin 7. maddesinin üçüncü fıkrasının açıkça hukuka aykırı olduğu, 6331 sayılı Kanun'a göre  çıkarılmış  bulunan  yönetmeliklerde  radyasyon kaynakları ile çalışanların tehlikeli ve çok tehlikeli işler yaptığının kabul edilerek, bu çalışanların günlük 7,5 saatten az çalışması gerektiği, bu kişilere başka iş verilemeyeceği ve fazla çalışmanın yasaklandığının belirtildiği, ayrıca Radyoloji Tüzüğü'nde bu çalışanların gece uykularını bozacak şekilde çalıştırılamayacaklarının da düzenlendiği, dava konusu düzenlemede radyasyon kaynakları ile çalışanlara vardiya veya nöbet şeklinde düzenleme getirildiği, Yataklı Tedavi Kurumları İşletme Yönetmeliği'ne göre yataklı tedavi kurumlarında nöbetin 16 veya 24 saatlik çalışma biçiminde yürütüldüğü, pratikte günlük 7 saat olacak şekilde nöbet uygulaması olmadığı, bu düzenleme ile radyasyon kaynakları ile çalışanlara “gönüllülük” adı altında fazla çalışmanın önünün açıldığı, radyasyon kaynakları ile çalışanların daha fazla gelir elde etmek amacı ile fazla çalıştırılmaları ve bunu kendi isteklerine bağlamalarının uygulamada mümkün olduğu, hayat şartlarının insanları bu şekilde çalışmaya zorladığı, oysa radyasyon kaynakları ile çalışanların sağlık hakkı, yaşam hakkı ile bağlantılı olduğu için öncelikli hak olduğu, bu kişilerin kesinlikle fazla çalıştırılmaması ve gece çalıştırılmaktan uzak tutulmaları gerektiği, uygulamada sorunun vardiyalı çalıştırma ile çözülmüş gibi gözükmekle birlikte, bu düzenleme ile nöbetin getirilmesinin fazla çalıştırmanın tamamen önünü açacağı, dava konusu Yönetmeliğin 7. maddesinin dördüncü fıkrasında hamilelik şüphesi olan, hamile veya emziren iyonlaştırıcı radyasyon kaynağı çalışanının, çalışma koşulları, fetüsün veya emzirilen çocuğun radyasyondan korunmasını sağlayacak şekilde düzenleme yapılacağı belirtilerek eksik düzenleme yapıldığı, Radyasyon Güvenliği Yönetmeliği’nin 12. maddesinde özellikle toplum için belirlenen doz sınırlarına uyulacak şekilde çalıştırmanın yapılacağının düzenlendiği, ayrıca emzirme dönemindeki kadın çalışanların radyoaktif kontaminasyon riski taşıyan işlerde çalıştırılamayacağının düzenlendiği, hamile veya emziren çalışanın iş sağlığı ve güvenliği hakkını tam olarak karşılamayan eksik düzenleme nedeni ile 7. maddenin dördüncü fıkrasının da iptali gerektiği iddia edilmiştir.

657 sayılı Kanun’un. 103. maddesinde sağlık izninin kullanılmasında tek kriterin radyoaktif ışınlarla çalışmak olduğu, Anayasa'nın 13. maddesinde bir hakkın kısıtlanmasında kanunilik şartının öngörüldüğü, herhangi bir kanuni düzenleme yapılmadan yönetmelikle bir hakkı kısıtlamanın Anayasa'ya açıkça aykırı olduğu, davalı idarenin amaç bakımından da hukuka aykırı davrandığı, söz konusu düzenlemede kamu yararı ve hizmet gereklerinin  kesinlikle  söz  konusu  olmadığı,  bu  nedenlerle  dava konusu Yönetmeliğin 8. maddesinin birinci, ikinci ve beşinci fıkralarının iptali gerektiği, ayrıca 8. maddenin üçüncü fıkrasında sadece denetimli alanlarda çalışanların doz aşımı halinde hemen sağlık iznine çıkarılacağına dair düzenlemenin eksik olduğu, denetimli ve gözetimli alan kriterine bağlı olmaksızın doz aşımı halinde sağlık izninin hemen kullandırılması gerektiği, bu yönü ile 8. maddenin üçüncü fıkrasının da sebep ve amaç yönünden hukuka aykırı olduğu, Yönetmeliğin 8. maddesinin birinci ve ikinci fıkrasında belirtilen Yönetmeliğe ekli 2 sayılı "Sağlık İzin Tablosu"nun yukarıda belirtilen gerekçelerle kanunilik ilkesini taşımadığından iptali gerektiği, söz konusu Yönetmeliğin Geçici 1. maddesinde halen faal halde bulunan radyoloji merkezleri, nükleer tıp merkezleri ile ağız,  diş  ve  çene  radyolojisi  merkezlerinin radyasyon alanlarının 5 yıl içerisinde Yönetmeliğe uyumlu hale getirilmesinin istendiği, radyasyon gibi kanser yaptığı kesin olan bir somut durum halinde 5 yıllık geçiş süresi öngörülmesinin kamu yararı ve hizmet gerekleri bakımından açıkça hukuka aykırı olduğu, bu düzenleme ile çalışanların daha fazla radyasyon riskine maruz bırakılabilecekleri, bu nedenle bu düzenlemenin de iptal edilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVALI İDARELERİN SAVUNMALARI : 3153 sayılı Kanun'a eklenen Ek 1. maddesi ile, iyonlaştırıcı radyasyonla teşhis, tedavi veya araştırmanın yapıldığı yerler ile bu iş veya işlemlerde çalışan personelin haftalık çalışma süresinin 35 saat olarak yeniden düzenlendiği,  Nizamname ile iyonlaştırıcı radyasyonla çalışan personel için öngörülen 25 saatlik haftalık çalışma süresinin, 3153 sayılı Kanun'a eklenen Ek 1. madde ile 35 saate çıkartılarak üst sınır belirlenerek, idareye, iyonlaştırıcı radyasyonla teşhis, tedavi veya araştırmanın yapıldığı yerler ile bu iş veya işlemlerde çalışan personelin, belirtilen doz sınırlarının üzerinde radyasyona maruz kalma olasılığı gözetilerek öngörülen azami çalışma süresinden daha kısa çalışma sürelerinin belirlenmesi ve doz limitlerinin aşılmaması için alınması gereken tedbirler ile aşıldığı takdirde izinle geçirilecek süreler ve alınacak diğer tedbirlerin Yönetmelikle belirlenmesi konusunda yetki verildiği, sonrasında 06/05/1939 tarihli Radyoloji, Radyom ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkındaki Nizamname'nin, kullanılan mevzuat dilinin anlaşılırlığı, koruyucu tedbirler, genel esaslar, teşhis için kullanılan teçhizatın kullanım esaslarının geçerliliği, çalışma esaslarındaki uygulama birliği eksiklikleri dikkate alınarak 25/06/2021 tarihli ve 31522 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 24/06/2021 tarihli ve 4144 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı doğrultusunda yürürlükten kaldırıldığı, sağlık hizmet sunumu kapsamında tetkik, teşhis ve tedavi amaçlı uygulanan radyoloji hizmetlerinin planlanması, sınıflandırılması ile bu hizmetlerin sunulduğu sağlık kurum ve kuruluşların faaliyetlerine, standartlarına ve denetlenmesine ilişkin usül ve esasları düzenlemek amacıyla hazırlanan “Radyoloji Hizmetleri Yönetmeliği”nin 26/04/2022 tarih ve 31821 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe konulduğu, Yönetmeliğin 21. maddesi ile de 05/07/2012 tarih  ve  28344  sayılı  Resmi   Gazete'de   yayımlanan   Sağlık  Hizmetlerinde   İyonlaştırıcı Radyasyon Kaynakları ile Çalışan Personelin Radyasyon Doz Limitleri ve Çalışma Esasları Hakkında Yönetmelik'in yürürlükten kaldırıldığı, ayrıca, sağlık hizmeti sunumu kapsamında iyonlaştırıcı radyasyon ve radyonüklit kullanılarak tetkik, teşhis ve tedavi amaçlı uygulanan radyoloji hizmetleri, nükleer tıp hizmetleri ile ağız, diş ve çene radyolojisi hizmetlerinin sunulduğu binaların vasıflarını, iyonlaştırıcı radyasyon kaynağı maruziyetine karşı hastalar ve çalışan güvenliğine ilişkin usül ve esasları ve iyonlaştırıcı radyasyon ve radyoaktif maddeyle çalışan personele verilecek sağlık iznini belirlemek amacıyla da 3153 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile 657 sayılı Kanun'un 2. ve 103. maddelerine dayanılarak hazırlanan “İyonlaştırıcı Radyasyon ve Radyonüklid Kullanılarak Sunulan Sağlık Hizmetleri Hakkında Yönetmelik” 26/04/2022 tarih ve 31821 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe konulduğu savunulmaktadır.

1- a) Yönetmeliğin “Tanımlar ve kısaltmalar” başlıklı 4. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendindeki; “Denetimli alan” tanımında yer alan, “yıllık doz sınırlarının 6 mSv'den fazla radyasyon dozuna maruz kalabilecekleri” ibaresi bakımından; 07/09/1985 tarihli ve 18861 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren Radyasyon Güvenliği Tüzüğü'nün 2. maddesinin (1) numaralı bendinde; “Denetimli alanlar, radyasyon güvenliği bakımından giriş ve çıkışların özel denetime ve içerisindeki çalışmaların özel kurallara bağlı olduğu alanlardır." şeklinde tanımlandığı, 24/03/2000 tarih ve 23999 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Radyasyon Güvenliği Yönetmeliğinin; “Radyasyon alanlarının sınıflandırılması” başlıklı 15. maddesinde; “a) Denetimli Alanlar: Radyasyon görevlilerinin giriş ve çıkışlarının özel denetime, çalışmalarının radyasyondan korunma bakımından özel kurallara bağlı olduğu ve görevi gereği radyasyon ile çalışan kişilerin ardışık beş yılın ortalama yıllık doz sınırlarının 3/10'undan fazla radyasyon dozuna maruz kalabilecekleri alanlardır.” şeklindeki düzenlemeden sonra, devamında denetimli alanların girişlerinde ve bu alanlarda bulunması gerekli radyasyon uyarı levhalarının neler olduğuna yer verildiği, anılan Yönetmeliğin “Yıllık doz sınırları” başlıklı 10. maddesinde, radyasyon görevlileri için doz sınırlarının belirlendiği, mülga Türkiye Atom Enerjisi Kurumu tarafından hazırlanan Radyasyon Alanlarının Sınıflandırılmasına İlişkin Kılavuz'un “Radyasyon Alanları” başlıklı bölümünde “2.1. Denetimli Alanlar ve Özellikleri” alt başlığında “Denetimli alanlar, giriş ve çıkışların özel denetime, çalışmaların radyasyondan korunma bakımından özel kurallara bağlı olduğu ve radyasyonla çalışanların maruz kalabilecekleri radyasyon dozlarının, yıllık doz sınırlarının 3/10'unu aşma olasılığı olan alanlar olduğu, bu tanıma göre denetimli alanların, bu alanlarda çalışan kişilerin, potansiyel ışınlanmalar da göz önüne alındığında, yıllık olarak 6 mSv'in üzerinde etkin doz alma olasılığı bulunan alanlardır.” ifadesinin yer aldığı, İyonlaştırıcı Radyasyon ve Radyonüklid Kullanılarak Sunulan Sağlık Hizmetleri Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde, “Denetimli alan: Radyasyon kaynağı ile çalışanların giriş ve çıkışlarının özel denetme, çalışmalarının radyasyondan  korunma  bakımından özel kurallara bağlı olduğu ve görevi gereği radyasyon ile çalışan kişilerin yıllık doz sınırlarının 6 mSv'den fazla radyasyon dozuna maruz kalabilecekleri, iyonlaştırıcı radyasyon kaynağı cihazın bulunduğu ve doğrudan radyasyona maruz kalınan alanı, ifade eder