muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/5904, Karar No: 2024/2887, Tarih: 13.05.2024

4.3. Davalı İdarenin Savunması:
 İmar Kanununun 33.maddesinin imar planına göre kapanması gereken yol ve çıkmaz sokak üzerinde bulunan alanlar da dahil olmak üzere umumi ve kamu hizmet alanlarına ayrılmış alanlarda yapılacak muvakkat yapılarla ilgili olduğu, 13.maddesinin ise, imar planlarında kamu hizmetine ayrılan alanların öncelikle kamuya geçişi esas olmakla birlikte, belirtilen yöntemlerle bu zamana kadar yol, meydan, ibadet yerleri, park ve çocuk bahçeleri hariç olmak üzere kamu mülkiyetine geçişi sağlanamayan okul alanı, sağlık tesisi alanı gibi üzerine özel tesis yapılabilecek kamu hizmet alanlarında mülkiyet sahibi özel şahısların müracaatı halinde, kamu hizmetini görmekle yükümlü idarenin uygun görüşü ve izniyle idarenin özel tesis projesini onaylaması halinde yine idarenin denetiminde yapılacak ve ileride idaresince kamulaştırılacak kalıcı yapılara ilişkin olduğu, dava konusu Yönetmeliğin 6.maddesinde muvakkat yapılara ilişkin hüküm bulunmadığı, söz konusu hükümle parselasyon yapılmış, idarece yatırım programı bulunmayan alanlara ilişkin düzenleme yapıldığı, Yönetmeliğin 6.maddesinin 4.fıkrasında, 3194 sayılı Kanunun 13.maddesinde belirtilen kamu hizmet alanlarında mülkiyet sahibi vatandaşların talebi üzerine yapılabilecek kalıcı ve mevzuata uygun ruhsatlı özel tesislerin nasıl yapılacağı ve hangi sürelerde özel kullanıma tabi olup ne zaman kamulaştırılacağı hususlarının düzenlendiği, dava konusu ibarenin ilgili idarece kamulaştırıl(a)mayan idarenin yatırım programında bulunmayan alanlarda yapılabilecek tesisler için geçerli düzenleme getirilmesinin belirsizlik ve keyfilik yaratmadığı, aksine hizmeti vermekle yükümlü idarenin plan ve bütçesine göre kamulaştırma planı yapmasına olanak sağlayarak kamulaştırmasız el atma davalarının önüne geçilmek istendiği  savunulmuştur.
4.4. Dairemizin Değerlendirmesi:
3194 sayılı Kanunun 04/07/2019 tarihli değişiklikle getirilen "İmar planlarında umumi hizmetlere ve kamu hizmetlerine ayrılan yerler" başlıklı 13. maddesinde; "Özel hukuk kişilerinin mülkiyetinde olup uygulama imar planında düzenleme ortaklık payına konu kullanımlarda yer alan taşınmazlar;
a) Bu kullanımlardan umumi hizmetlere ayrılan alanlar öncelikle 18 inci maddeye göre arazi ve arsa düzenlemesi yapılarak,
b) 4/11/1983 tarihli ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu kapsamında sırasıyla, ilgisine göre Hazine veya ilgili idarelerin mülkiyetindeki taşınmazlar ile trampa yapılmak veya satın alınmak suretiyle, ilgili kamu kurum ve kuruluşunca kamulaştırılarak kamu mülkiyetine geçirilir.
Düzenleme ortaklık payına konu kullanımlardan yol, meydan, ibadet yerleri, park ve çocuk bahçeleri hariç olmak üzere yapı yapılabilecek diğer alanlarda; alanların kamuya geçişi sağlanıncaya kadar maliklerinin talebi hâlinde ilgili kamu kuruluşunun uygun görüşü alınarak plandaki kullanım amacına uygun özel tesis yapılabilir.

Düzenleme ortaklık payına konu kullanımlardan yol, meydan, ibadet yerleri, park ve çocuk bahçeleri hariç olmak üzere yapı yapılabilecek diğer alanlarda; alanların kamuya geçişi sağlanıncaya kadar maliklerinin talebi hâlinde ilgili kamu kuruluşunun uygun görüşü alınarak plandaki kullanım amacına uygun özel tesis yapılabilir.
İlgili mevzuat uyarınca hiçbir şekilde yapı yapılamayacak alanlarda muvakkat da olsa yapı yapılmasına izin verilmez. Mevcut yapılar kamulaştırılıncaya kadar korunabilir. Bu alanlarda beş yıllık imar programı süresi içinde, birinci fıkranın (a) ve (b) bentlerine göre işlem tesis edilerek parsel, kamu mülkiyetine geçirilmek zorundadır. Bu süre en fazla bir yıl uzatılabilir.
Parsel maliklerinin hisselerini idareye hibe etmeleri veya bedelsiz devretmeleri durumunda, idare devir işlemlerini bedel almaksızın gerçekleştirmekle yükümlüdür. Bu işlemler için parsel maliklerinden hiçbir vergi, resim, harç, döner sermaye ücreti ve herhangi bir ad altında bedel alınmaz.
Kamu kullanımına ait sosyal, kültürel ve teknik altyapı alanlarının, Hazine veya kamu mülkiyetindeki alanlarla trampa yapılması hâlinde, şahıs veya özel hukuk kişilerinden hiçbir vergi, resim, harç, ücret, döner sermaye ücreti ve herhangi bir ad altında bedel alınmaz.
Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça hazırlanan yönetmelikle belirlenir.
" hükmü yer almaktadır.
Anılan 13. madde ile düzenleme ortaklık payına konu olan ve yol, meydan, ibadet yeri, park ve çocuk bahçesi alanları dışında kalan kamusal alanların, parselasyon yapılmaması veya idarenin olanakları nedeniyle kamulaştırılmaması sonucu kamunun eline geçmemesi durumunda, sağlık, eğitim gibi kamusal hizmetlerin özel tesisler aracılığıyla yürütülmesi amaçlanmış olup Kanun'un 33. maddesindeki muvakkat yapıdan farklı olarak imar planındaki amacı doğrultusunda tesis yapılmasına izin verilebileceği hükme bağlanmıştır. Maddede söz konusu alanların kamuya geçişi sağlanıncaya kadar, maliklerin talebi ve ilgili kurumun uygun görüşü ile plandaki fonksiyonuna uygun özel tesis yapılarak kullanılabileceği öngörülmüştür. Son fıkrada ise uygulamaya ilişkin olarak Yönetmelikle düzenleme yapma yetkisi verilmiştir. 
Bu durumda Yönetmelik kuralıyla, ilgilinin ve idarenin iradesi ile özel tesis yapılmasına müsaade edilen ve kullanılmakta olan taşınmaz üzerindeki özel tesisin kullanım hakkının, idarenin onayıyla sürdürülmesinin 5'er yıllık periyotlar halinde uzatılmasına ilişkin getirilen düzenlemenin üst kurallara aykırı olmadığı, düzenlemenin Kanun'la idareye tanınan yetki çerçevesinde ve Kanun'la belirlenen sınıra bağlı olarak, açıklayıcı ve üst normların uygulanmasına yönelik olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Bu durumda Yönetmelik kuralında hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
5. Yönetmeliğin "İfraz ve tevhit işleri" başlıklı 7. Maddesinin 2. Fıkrasının (b) bendindeki "Düzenleme alanının büyük bir kısmı yapılaşmış olsa dahi..." İbaresinin İncelenmesi:
5.1.Yönetmelik Maddesi:

Bu durumda Yönetmelik kuralında hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
5. Yönetmeliğin "İfraz ve tevhit işleri" başlıklı 7. Maddesinin 2. Fıkrasının (b) bendindeki "Düzenleme alanının büyük bir kısmı yapılaşmış olsa dahi..." İbaresinin İncelenmesi:
5.1.Yönetmelik Maddesi:
Arazi ve Arsa Düzenlemeleri Hakkında Yönetmeliğin 7. maddesinin 2. fıkrasında ifraz ve tevhit işlemlerinin yapılabilmesi için aranan şartların istisnalarına yer verilmiştir. Fıkrada,
"İstisnalar şunlardır:
a) Çok sayıda, imar ada ve parseli ile sosyal donatı alanlarının oluşturulması gibi parselasyon nitelikli imar uygulamaları hariç olmak üzere; kamu mülkiyetindeki alanlar ile Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununda belirtilen merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri yetkisi içindeki kamu yatırımları. 
b) Düzenleme alanının büyük bir kısmı yapılaşmış olsa dahi, öncelikle parselasyon planının yapılması esas olmakla birlikte, zemindeki fiili durumdan dolayı İmar Kanununun 18 inci maddesinin uygulanmasının teknik olarak mümkün olmadığı durumlar.
 c) Koruma amaçlı imar planı bulunup da, içerisinde bulunan yapılar, parsel cepheleri, minimum parsel büyüklükleri, çekme mesafeleri, tescilli yapılar ve benzeri teknik nedenlerle parselasyon planının tatbikinin mümkün olmadığı durumlar.
 ç) Büyük bir kısmı uygulama imar planına uygun şekilde oluşan imar adalarının geri kalan kısımları. " düzenlemesi yer almaktadır.
5.2. Davacının İddiaları:
 İmar Kanununun 15.maddesine 7181 sayılı Kanun ile eklenen 4.fıkrada, parselasyon işleminin tescil edilmiş olma şartı aranmadan ifraz ve tevhit işlemlerinin yapılabileceği alanlar, sayma suretiyle belirlenmişken Yönetmelik hükmüyle 15.maddeye aykırı olarak «düzenleme alanının büyük bir kısmı yapılaşmış olsa dahi» koşulu getirilerek normlar hiyerarşisine aykırı düzenleme yapıldığı iddia edilmektedir.
5.3. Davalı İdarenin Savunması:
3194 sayılı Kanunun 15.maddesi ile Yönetmeliğin 7. maddesinin 2.fıkrası birlikte incelendiğinde, bölgenin yapılaşmış olması nedeniyle teknik olarak parselasyon planının yapılamadığı alanlarda ifraz ve tevhit işleminin yapılabileceğinin açıklandığı, düzenleme ortaklık payının hakkaniyet gereği eşit olarak alınması esas olmakla birlikte yapılaşmadan dolayı herkesten düzenleme ortaklık payı kesilmesinin mümkün olmadığı durumlarda mülkiyet problemlerini çözmek, yapıların kamulaştırılarak yıkılmasından kaynaklanacak kamu zararının önüne geçmek için birtakım istisnalar getirildiği, hükümlerin çelişmediği hatta aksine birbirini tamamladığı savunulmuştur.
5.4. Dairemizin Değerlendirmesi:
3194 sayılı Kanunun 15.maddesinde, "İmar planı bulunan alanlarda, uygulama imar planına uygun olarak öncelikle parselasyon planının yapılması esastır.
 İmar planı bulunan alanlarda, ifraz ve tevhit işlemleri, parselasyon planı tescil edilmiş alanlarda yapılabilir.
 Parselasyon planı tescil edilmiş yerlerde yapılacak ifraz veya tevhidin imar planlarına ve imar mevzuatına uygun olması şarttır.

5.4. Dairemizin Değerlendirmesi:
3194 sayılı Kanunun 15.maddesinde, "İmar planı bulunan alanlarda, uygulama imar planına uygun olarak öncelikle parselasyon planının yapılması esastır.
 İmar planı bulunan alanlarda, ifraz ve tevhit işlemleri, parselasyon planı tescil edilmiş alanlarda yapılabilir.
 Parselasyon planı tescil edilmiş yerlerde yapılacak ifraz veya tevhidin imar planlarına ve imar mevzuatına uygun olması şarttır.
10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununda belirtilen merkezî yönetim kapsamındaki kamu idarelerinin yetkisi içindeki kamu yatırımlarında veya kamu mülkiyetine ait alanlarda, parselasyon planının tatbiki mümkün olmayan meskûn alanlar ile koruma amaçlı imar planı bulunan alanlarda ve büyük bir kısmı uygulama imar planına uygun şekilde oluşan imar adalarının geri kalan kısımlarında bu maddenin birinci ve ikinci fıkralarında yer alan hükümlerde belirtilen şartlar aranmaz.
..." hükmüne yer verilmiştir.
Anılan kural incelendiğinde; imar planı bulunan bir alanda, bu plana uygun olarak öncelikle parselasyon planı yapılmasının esas olduğu ve ifraz ve tevhit işlemlerinin parselasyon planı tescil edilmiş alanlarda yapılabileceğinin düzenlendiği, bu kuralın sayma yoluyla belirlenen bazı istisnai hallerde ise aranmayacağının hükme bağlandığı görülmektedir.
 Kanun ile getirilen bu istisnai haller Arazi ve Arsa Düzenlemeleri Hakkında Yönetmelik'in 7. maddesinde düzenlenmiş olup, Kanun'un; "10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununda belirtilen merkezî yönetim kapsamındaki kamu idarelerinin yetkisi içindeki kamu yatırımlarında veya kamu mülkiyetine ait alanlarda" ifadesine karşılık Yönetmeliğin; "Çok sayıda, imar ada ve parseli ile sosyal donatı alanlarının oluşturulması gibi parselasyon nitelikli imar uygulamaları hariç olmak üzere; kamu mülkiyetindeki alanlar ile Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununda belirtilen merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri yetkisi içindeki kamu yatırımları." ifadesine; Kanun'un, "parselasyon planının tatbiki mümkün olmayan meskûn alanlar" ifadesine karşılık Yönetmeliğin, "Düzenleme alanının büyük bir kısmı yapılaşmış olsa dahi, öncelikle parselasyon planının yapılması esas olmakla birlikte, zemindeki fiili durumdan dolayı İmar Kanununun 18 inci maddesinin uygulanmasının teknik olarak mümkün olmadığı durumlar. " ifadesine; Kanun'un, "koruma amaçlı imar planı bulunan alanlarda" ifadesine karşılık Yönetmeliğin, "Koruma amaçlı imar planı bulunup da, içerisinde bulunan yapılar, parsel cepheleri, minimum parsel büyüklükleri, çekme mesafeleri, tescilli yapılar ve benzeri teknik nedenlerle parselasyon planının tatbikinin mümkün olmadığı durumlar." ifadesine ve Kanun'un "büyük bir kısmı uygulama imar planına uygun şekilde oluşan imar adalarının geri kalan kısımlarında" ifadesine karşılık Yönetmeliğin "Büyük bir kısmı uygulama imar planına uygun şekilde oluşan imar adalarının geri kalan kısımları." ifadesine yer verdiği görülmektedir.

3194 sayılı Kanun'un 15. maddesi ile Arazi ve Arsa Düzenlemeleri Hakkında  Yönetmeliğin 7. maddesinin 2. fıkrası birlikte incelendiğinde; Yönetmeliğin 7. maddesinin 2. fıkrasında yer alan ve dava konusu "Düzenleme alanının büyük bir kısmı yapılaşmış olsa dahi" ibaresini içeren (b) bendinin, Kanun'da yer "parselasyon planının tatbiki mümkün olmayan meskûn alanlar" ifadesini açıklamak üzere düzenlendiği anlaşılmaktadır.
Bu noktada Yönetmelik kuralının, Kanun ile aynı doğrultuda bir hüküm öngördüğü,  benzer şekilde anılan Kanun hükmünün 1. ve 2. fıkralarında belirtilen; öncelikle parselasyon planının yapılmasının esas olduğu yönündeki esas kurala uygun olarak, düzenleme alanının büyük bir kısmı yapılaşmış olsa dahi, öncelikle parselasyon planının yapılmasının esas olduğunu vurguladığı sonucuna ulaşılmaktadır.
Öte yandan, 03/07/2017 tarih ve 30113 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği'nin "Tanımlar" başlıklı 4. maddesinde yer alan (uuuu) bendinde Yerleşik (meskûn) alan: Varsa üst ölçek plan kararlarına uygun olarak, imar planı ile belirlenmiş ve iskân edilmiş alan olarak tanımlanmış olup "Düzenleme alanının büyük bir kısmı yapılaşmış olsa dahi" ibaresinin meskun alan ibaresini genişleten bir anlam içermediği değerlendirilmiştir.
Bu durumda, Yönetmeliğin "İfraz ve tevhit işleri" başlıklı 7. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendindeki "Düzenleme alanının büyük bir kısmı yapılaşmış olsa dahi..." ibaresinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
 6. Yönetmeliğin 11. Maddesinin 2. ve 3.Fıkralarındaki "kişi ya da" İbarelerinin  İncelenmesi:
6.1.Yönetmelik Maddesi:
Arazi ve Arsa Düzenlemeleri Hakkında Yönetmeliğin 11.maddesinin 2.fıkrasında, "Taşınmaz sahipleri, taşınmaz sahiplerinin yetkilendirdiği kişi ya da firma yetkilisi veya uygulamayı yapan idarenin başvurusuyla, arazi ve arsa düzenlemesine alınacak parsellerin tapu bilgi ve belgeleri; onaylı olarak veya Tapu ve Kadastro Verilerinin Paylaşımı Hakkında Yönetmelik hükümlerince tapu müdürlüklerinden veya tapu verilerini almaya yetkili idare tarafından alınır. ", 3.fıkrasında ise "Taşınmaz sahipleri, taşınmaz sahiplerinin yetkilendirdiği kişi ya da firma yetkilisi veya uygulamayı yapan idare; arazi ve arsa düzenlemesine alınacak parsellerin mülkiyet bilgilerini almak için, ilgili kadastro müdürlüğüne yazılı olarak başvurur. Düzenleme sınırı krokisi ve koordinatları veya arazi ve arsa düzenlemesi yapılacak parsellerin listesi imza altına alınarak başvuru ekinde sunulur. " kuralı yer almaktadır.
6.2. Davacının İddiaları:
 "Kişi" ifadesinin belirsizlik içerdiği, Yönetmeliğin 8.maddesinin 1.fıkrasının (d) bendinin (1) numaralı alt bendi ile 22.maddesinin 1.fıkrasının (e) bendinin (1) numaralı alt bendinde "uygulamayı yapan harita mühendisi" ifadesi açık, anlaşılır, yorum ve çelişkiye yer vermeyecek şekilde düzenlenmiş iken bu hükümde açıkça düzenleme yapılmamasının hukuka aykırı olduğu iddia edilmektedir.
6.3. Davalı İdarenin Savunması:

6.2. Davacının İddiaları:
 "Kişi" ifadesinin belirsizlik içerdiği, Yönetmeliğin 8.maddesinin 1.fıkrasının (d) bendinin (1) numaralı alt bendi ile 22.maddesinin 1.fıkrasının (e) bendinin (1) numaralı alt bendinde "uygulamayı yapan harita mühendisi" ifadesi açık, anlaşılır, yorum ve çelişkiye yer vermeyecek şekilde düzenlenmiş iken bu hükümde açıkça düzenleme yapılmamasının hukuka aykırı olduğu iddia edilmektedir.
6.3. Davalı İdarenin Savunması:
İptali istenen ibarelerde geçen taşınmaz sahiplerinin yetkilendirdiği kişi ifadesinin, taşınmaz sahiplerinin yetkilendirdiği vekalet almaya haiz herhangi bir kişiyi ya da firma yetkilisi ibaresi ile vatandaşın mülkiyeti üzerinde imar uygulamasını yapması için yetkilendirdiği uygulamayı yapacak firmanın yetkilisini ifade ettiği, bu işlerin uzmanlık alanı itibarıyla harita mühendisleri tarafından yapılması zorunlu olduğundan ve dosyada imzası bulunan harita mühendisinin kendisi tarafından yetkilendirildiğinin belgelenmesi bakımından Yönetmeliğin 8. ve 22. maddeleri ile çelişmediği savunulmaktadır. 
6.4. Dairemizin Değerlendirmesi:
Tapu ve Kadastro Verilerinin Paylaşımı Hakkında Yönetmeliğin 4.maddesinin 1.fıkrasının (ç) ve (d) bendine göre, kişiler, T.C. Başbakanlık İdareyi Geliştirme Başkanlığınca hazırlanan Elektronik Kamu Bilgi Yönetim Sisteminde (KAYSİS) yer alan kamu kurum ve kuruluşları dışında kalan gerçek ve tüzel kişiler; Tapu ve Kadastro Paylaşım Sistemi (TAKPAS) Genel Müdürlükçe üretilen veya arşivlenen verilerin kurumlar ve kişilerle paylaşılmasına imkân sağlayan sistem olarak tanımlanmıştır.

Tapu ve Kadastro Verilerinin Paylaşımı Hakkında Yönetmeliğin 4.maddesinin 1.fıkrasının (ç) ve (d) bendine göre, kişiler, T.C. Başbakanlık İdareyi Geliştirme Başkanlığınca hazırlanan Elektronik Kamu Bilgi Yönetim Sisteminde (KAYSİS) yer alan kamu kurum ve kuruluşları dışında kalan gerçek ve tüzel kişiler; Tapu ve Kadastro Paylaşım Sistemi (TAKPAS) Genel Müdürlükçe üretilen veya arşivlenen verilerin kurumlar ve kişilerle paylaşılmasına imkân sağlayan sistem olarak tanımlanmıştır.
Aynı Yönetmeliğin 5.maddesine göre, TAKPAS’taki verilerin taşınmazın gerçek ve tüzel kişiyle ilişkilendirilmesi ve üzerindeki hakların gösterilmesine ilişkin bilgileri içerdiği, bu verilerin elektronik tapu siciline geçilinceye kadar bilgilendirme amaçlı olarak kullanılabileceği, Tapu ve Kadastro Bilgi Sistemi(TAKBİS) üzerindeki kayıtların, her bir birim için, sicillerin elektronik ortamda tutulmaya başlandığı tarihte aktif olan ve bu tarihten sonra oluşan bilgileri içerdiği, TAKBİS öncesi pasif kayıtlara yönelik taleplerin, 30/4/2011 tarihli ve 27920 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tapu Müdürlüklerince Yetki Alanı Dışında Kayıtlı Bulunan Taşınmazlarla İlgili Tapu İşlemlerinin Yapılmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümleri saklı kalmak kaydıyla kişi ve kurumlar tarafından taşınmazın kaydına ulaşılmasını sağlayacak tanımlayıcı bilgileri belirtilerek tapu sicilinin tutulduğu ve dayanak belgelerin arşivlendiği ilgili birimlere yapılacağı; 6.maddesinde, TAKPAS’ın işletilmesinde, paylaşılmasında ve kullanılmasında T.C. Anayasası, uluslararası sözleşmeler ve diğer mevzuatta yer alan; devlet sırrına, kişisel verilerin korunmasına, özel hayatın ve soruşturmanın gizliliğine, mahkemelerce verilen gizlilik kararlarına, gizli tanıklığa, 27/12/2007 tarihli ve 5726 sayılı Tanık Koruma Kanunu ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamında alınan tedbir kararlarına ilişkin hükümlerin esas alınacağı, düzenlenmiştir.

Aynı Yönetmeliğin 7.maddesinde, 4.maddesinin 1.fıkrasının (e) bendinde tanımlanan protokol, tapu ve kadastro verilerini talep eden kurumlar, kendi işleriyle sınırlı olmak üzere kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları ve taşınmaza ilişkin konularda faaliyet gösteren gerçek ve tüzel kişiler ile imzalanan protokol ve (f) bendinde tanımlanan sözleşmenin, protokol imzalananlar dışında kalan gerçek ve tüzel kişilerin, elektronik kabul beyanıyla kabul ettikleri metin ya da Genel Müdürlükle imzaladıkları sözleşme, 6083 sayılı Kanun, 4721 sayılı Kanun, 11/1/2011 tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu, Tapu Sicili Tüzüğü ve bu Yönetmelik hükümleri çerçevesinde imzalanacağı, TAKPAS’tan yararlanmak isteyen kurumlar ve kişilerin, talep edilen bilgilerin kullanım amacını ve varsa yasal dayanağını bildirilererek Genel Müdürlüğe başvuruda bulunacağı, Genel Müdürlüğün TAKPAS’ta bulunan verileri, bu Yönetmelikte belirlenen usul ve esaslar uyarınca Genel Müdürlük ile kurumlar ve kişiler arasında yapılacak ve Genel Müdürlükçe belirlenecek tip protokol veya sözleşme çerçevesinde paylaşıma açabileceği, ancak kurumların ve kişilerin aldıkları verilerin gizliliğini korumakla yükümlü oldukları, alınan verilerin kullanım amacı veya sözleşmede/protokolde tanımlanmış hizmetlerin yerine getirilmesi dışında başka amaçla kullanılamayacağı, protokol yapılan kişi ve kurumlarla veri paylaşımının salt elektronik ortam üzerinden gerçekleştirileceği, bu kapsamdaki kişi ve kurumların elektronik ortam dışındaki veri taleplerinin karşılanmayacağı, TAKBİS öncesi pasif kayıtlara ilişkin bilgilerin ve belge örneklerinin ilgili kamu kurumlarının yazılı talebi üzerine verileceği düzenlenmiştir.
Kişi kavramı hukuk düzeni tarafından kendisine hak ve borç sahibi olabilme yetkisi tanınan varlık olarak tanımlanmakta olup Türk Medeni Kanununda gerçek kişi ve tüzel kişi olarak ikiye ayrılmaktadır.
Gerçek kişi, insanları, tüzel kişi ise belli bir amacı gerçekleştirmek üzere bir araya gelmiş kişi topluluklarını ifade etmektedir. Kişiler haklarını kendileri kullanabilecekleri gibi bazı haklarını hukuken yasal temsilciler aracılığıyla da kullanabilirler.

Kişi kavramı hukuk düzeni tarafından kendisine hak ve borç sahibi olabilme yetkisi tanınan varlık olarak tanımlanmakta olup Türk Medeni Kanununda gerçek kişi ve tüzel kişi olarak ikiye ayrılmaktadır.
Gerçek kişi, insanları, tüzel kişi ise belli bir amacı gerçekleştirmek üzere bir araya gelmiş kişi topluluklarını ifade etmektedir. Kişiler haklarını kendileri kullanabilecekleri gibi bazı haklarını hukuken yasal temsilciler aracılığıyla da kullanabilirler. 
 Arazi ve Arsa Düzenlemeleri Hakkında Yönetmeliğin "Tapu kayıtlarının ve parsel sınırlarının elde edilmesi" başlıklı 11. maddesinde, "(1) Düzenleme sahasına ilişkin gerekli tapu ve kadastro bilgi ve belgeleri, 7/3/2015 tarihli ve 29288 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tapu ve Kadastro Verilerinin Paylaşımı Hakkında Yönetmelik hükümlerince uygulamayı yapan idarece alınır. (2) Taşınmaz sahipleri, taşınmaz sahiplerinin yetkilendirdiği kişi ya da firma yetkilisi veya uygulamayı yapan idarenin başvurusuyla, arazi ve arsa düzenlemesine alınacak parsellerin tapu bilgi ve belgeleri; onaylı olarak veya Tapu ve Kadastro Verilerinin Paylaşımı Hakkında Yönetmelik hükümlerince tapu müdürlüklerinden veya tapu verilerini almaya yetkili idare tarafından alınır. (3) Taşınmaz sahipleri, taşınmaz sahiplerinin yetkilendirdiği kişi ya da firma yetkilisi veya uygulamayı yapan idare; arazi ve arsa düzenlemesine alınacak parsellerin mülkiyet bilgilerini almak için, ilgili kadastro müdürlüğüne yazılı olarak başvurur. Düzenleme sınırı krokisi ve koordinatları veya arazi ve arsa düzenlemesi yapılacak parsellerin listesi imza altına alınarak başvuru ekinde sunulur. (4) Kadastro müdürlüğünce arazi ve arsa düzenlemesi yapılacak alana kısmen ya da tamamen giren parseller ve komşu parsellerin, uygulamaya esas onaylı mülkiyet haritaları, koordinatları ve yüzölçümleri hazırlanacak mülkiyet raporu ile birlikte başvuru sahibine teslim edilir. (5) Mülkiyet raporunda; a) Uygulamaya alınacak parsellerin listesi, koordinatları, mülkiyet haritası, yüzölçümleri, b) Hazırlanacak parselasyon planının hangi koordinat sisteminde hazırlanması gerektiği, c) Uygulama öncesinde parselasyon planı, ifraz, tevhit, terk gibi imar uygulamalarının yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise terk miktarları ve düzenleme ortaklık payı oranı, ç) Gerekiyorsa dönüşüm parametreleri ve benzeri bilgi ve belgeler ile uygulamada dikkat edilmesi gereken diğer hususlar, belirtilir. (6) Parsellerin mülkiyet sınırlarında veya yüzölçümlerinde hataların bulunması halinde, bu hatalar ve uygulamada kullanılacak mülkiyet sınırları ile yüzölçümleri kadastro müdürlüğünce hazırlanacak raporda ayrıntılı olarak belirtilir. (7) Uygulama işlemleri, kadastro müdürlüğünce imza altına alınan rapor, mülkiyet sınırları ve koordinatları ile parsel yüzölçümlerine göre yapılır. " kuralı yer almaktadır.