muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/4586, Karar No: 2024/553, Tarih: 13.02.2024

... İdare Mahkemesi Dairemizce verilen bozma kararına uyduğunu belirterek; 1- Kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve kötü niyet tazminatı yönünden yönünden; davacının işçi statüsünde olmayıp kamu görevlisi olarak görev yaptığının anlaşılması karşısında, iş hukukuna özgü olan ve parasal ve özlük hakları arasında bulunmayan kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve kötü niyet tazminatının kendisine ödenmesine olanak bulunmadığı; 2- Eksik ödenen maaş ücreti ve son yıllık izin parası yönünden; dava dosyasında bulunan bilgi ve belgeler ile bilirkişi raporundaki tespitler ışığında, davacının bir kısmını yıllık izinde geçirdiği 15.05.2013-04.07.2013 tarihleri arasında dönem için maaşlarını aldığı, bakiye bir alacağının bulunmadığı anlaşıldığından davacıya                                             eksik bir ödeme yapılmaması nedeniyle söz konusu istemlerin reddi gerektiği, 3- Sözleşme bitim tarihi olan 14.01.2017 tarihine kadarki dönem için maaş, izin ücreti, sosyal yardım ve ikramiyeler yönünden, Bursa Ticaret Borsası Yönetim Kurulunun 11.06.2013 tarih ve 6 sayılı kararı ile davacının hizmet sözleşmesinin feshedilmesine karar verilmiş ise de, dava dosyasında bulunan bilgi ve belgeler ile taraf iddiaları bir bütün halinde değerlendirildiğinde, idareyi tazminle yükümlü kılacak bir ağırlıkta idareye atfı ve izafesi kabil bir hizmet kusurunun varlığından söz etmeye olanak bulunmadığı, idarenin kusursuz sorumluluğunu gerektirecek herhangi bir durumun da uyuşmazlıkta mevcut olmadığı anlaşıldığından söz konusu istemlerin reddi gerektiği, 4- Sözleşme bitim tarihi olan 14.01.2017 tarihine kadarki ayrılma tazminatı yönünden; hizmet sözleşmesinin feshedilmiş olması karşısında, buna ilişkin işlemin hukuk aleminde geleceğe etki olarak hüküm ve sonuçlarını devam ettirdiği, dolayısıyla davacının 14.01.2017 tarihine kadar görev yapmış gibi kabul edilmesine imkan bulunmadığı, ayrıca 01.02.2002-14.01.2013 tarihleri arasındaki döneme ilişkin ayrılma tazminatlarının davacıya ödendiği, 14.01.2013 tarihinden 04.07.2013 tarihine kadar geçen sürenin ise bir yıldan az olması sebebiyle bu dönem için ayrılma tazminatı ödenemeyeceği anlaşıldığından davacının ayrılma tazminatı yönünden tazmini gerekir bir zararının mevcut olmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.
İdare Mahkemesince davanın reddine ilişkin 1. ve 2. başlıklar altında istenen kalemler açısından hukuka aykırılık bulunmamaktadır.  3. ve 4. başlıklarda istenen kalemler ise  davacı ile davalı idare arasında akdedilen hizmet sözleşmesinde yer alan düzenleme gereğince istenen kalemler olup uyuşmazlığın bu çerçevede incelenmesi gerekmektedir.

İdare Mahkemesince davanın reddine ilişkin 1. ve 2. başlıklar altında istenen kalemler açısından hukuka aykırılık bulunmamaktadır.  3. ve 4. başlıklarda istenen kalemler ise  davacı ile davalı idare arasında akdedilen hizmet sözleşmesinde yer alan düzenleme gereğince istenen kalemler olup uyuşmazlığın bu çerçevede incelenmesi gerekmektedir.
 15/01/2013 yürürlük tarihli olan ve davacı ile davalı idare arasında akdedilen hizmet sözleşmesinin "ayrılma tazminatı" başlıklı 10. maddesinin 2. fıkrasında, "... sözleşme bitim tarihi olan 14/01/2017'den önce kendisine borsa tarafından iş bıraktırıldığı takdirde sözleşme süresi içerisinde/sözleşmenin sona erme tarihine (14 Ocak 2017) kadar ödenmesi gereken yıllık izin ücretleri de dahil tüm maaş, sosyal yardım ve ikramiye tutarları eksiksiz ayrılma tazminatı ile birlikte kendisine bir defa da ve işten ayrıldığı tarihten itibaren 30 gün içerisinde ödenmek zorundadır." ifadelerine yer verilmiştir.
Gümrük ve Ticaret Bakanlığı müfettişleri tarafından Bursa Ticaret Odası nezdinde yaptığı denetim sonucunda düzenlenen 23/02/2015 tarihli raporda, davalı idare ile davacı arasında imzalanan sözleşmenin 10. maddesinde yer alan düzenlemenin Borsa'ya ek mali külfet getirici, dolayısıyla kamusal menfaatlere zarar verici nitelikte olması nedeniyle, bundan böyle hizmet sözleşmeleri yapılırken borsanın dolayısıyla kamunun zarara uğramasına sebebiyet verecek nitelikte maddeler konulmaması hususunda azami dikkatin gösterilmesi gerektiği belirtilmiştir.
	Teftiş sonucunda düzenlenen rapor ve sözleşme maddesinin nitelik ve kapsamı değerlendirildiğinde söz konusu istemlerin reddi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır. 
Açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddiyle Bursa 2. İdare Mahkemesince verilen ve hüküm fıkrası itibariyle hukuka uygun bulunan kararın yukarıda belirtilen gerekçeyle onanmasına temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, bu kararın tebliğ tarihini izleyen 15 (onbeş) gün içerisinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 13/02/2024 tarihinde oyçoklğu ile karar verildi.   
 
KARŞI OY :
	(X)- Dava, Bursa Ticaret Borsası bünyesinde sözleşmeli genel sekreter olarak görev yapan davacının, Yönetim Kurulunun 11.06.2013 tarih ve 6 sayılı kararı ile hizmet sözleşmesinin feshedilmesi nedeniyle kıdem tazminatına karşılık 200,00 TL, ihbar tazminatına karşılık  200,00 TL, kötü niyet tazminatına karşılık 2.000,00 TL, eksik ödenen maaş ücretine karşılık  2.000,00 TL, eksik ödenen son yıllık izin parasına karşılık 2.000,00 TL, sözleşme bitim tarihi olan 14.01.2017 tarihine kadarki dönem için ayrılma tazminatına karşılık 3.600,00 TL ve 14.01.2017 tarihine kadar çalışsaydı alacağı maaş, izin ücreti, sosyal yardım ve ikramiyelere karşılık 20.000,00 TL olmak üzere toplam  30.000,00 TL zararın fesih tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte tazminine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

İdare Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir. İdare Mahkemesince davanın reddine ilişkin 1. ve 2. Başlıklar altında istenen kalemler açısından hukuka aykırılık bulunmamaktadır. Ancak, her ne kadar İdare Mahkemesince, sözleşme bitim tarihi olan 14.01.2017 tarihine kadarki dönem için maaş, izin ücreti, sosyal yardım ve ikramiyeler yönünden, Bursa Ticaret Borsası Yönetim Kurulunun 11.06.2013 tarih ve 6 sayılı kararı ile davacının hizmet sözleşmesinin feshedilmesine karar verilmiş ise de, dava dosyasında bulunan bilgi ve belgeler ile taraf iddiaları bir bütün halinde değerlendirildiğinde, idareyi tazminle yükümlü kılacak bir ağırlıkta idareye atfı ve izafesi kabil bir hizmet kusurunun varlığından söz etmeye olanak bulunmadığı, idarenin kusursuz sorumluluğunu gerektirecek herhangi bir durumun da uyuşmazlıkta mevcut olmadığı anlaşıldığından istemlerin reddedilmesine karar verilmiş ise de, iş bu davanın idari işlemden kaynaklanan tam yargı davası niteliğinde olmadığı, sözleşmenin feshedilmesi sebebiyle istenen kalemlerden oluştuğu, dolayısıyla tam yargı davası niteliğinde olmadığı anlaşıldığından uyuşmazlığın bu çerçevede değerlendirilmesi gerekmektedir.
15/01/2013 yürürlük tarihli olan ve davacı ile davalı idare arasında akdedilen hizmet sözleşmesinin "ayrılma tazminatı" başlıklı 10. maddesinin 2. fıkrasında, "... sözleşme bitim tarihi olan 14/01/2017'den önce kendisine borsa tarafından iş bıraktırıldığı takdirde sözleşme süresi içerisinde/sözleşmenin sona erme tarihine (14 Ocak 2017) kadar ödenmesi gereken yıllık izin ücretleri de dahil tüm maaş, sosyal yardım ve ikramiye tutarları eksiksiz ayrılma tazminatı ile birlikte kendisine bir defada ve işten ayrıldığı tarihten itibaren 30 gün içerisinde ödenmek zorundadır." ifadelerine yer verilmiştir.
Görüldüğü üzere, hizmet sözleşmesinde, sözleşmenin haklı ya da haksız olarak feshedilmesi ile ilgili bir fark gözetilmeksizin sözleşmenin sona erme tarihine (14 Ocak 2017) kadar ödenmesi gereken yıllık izin ücretleri de dahil tüm maaş, sosyal yardım, ikramiye ve ayrılma tazminatının ödeneceğinin belirtildiği, Gümrük ve Ticaret Bakanlığı müfettişleri tarafından  raporda sözleşmenin bu maddesinin Borsa'ya ek mali külfet getirici, dolayısıyla kamusal menfaatlere zarar verici nitelikte olması nedeniyle, bundan böyle hizmet sözleşmeleri yapılırken borsanın dolayısıyla kamunun zarara uğramasına sebebiyet verecek nitelikte maddeler konulmaması hususunda azami dikkatin gösterilmesi gerektiği belirtilmiş ise de, sözleşmenin hukuka aykırı veya sahte olarak düzenlendiğine ilişkin bir somut bir verinin bulunmadığı da göz önüne alındığında maddede belirtilen kalemler olan maaş, izin ücreti, sosyal yardım, ikramiyeler ve ayrılma tazminatının sözleşme bitim tarihi olan 14.01.2017 tarihine kadarki dönem için ödenmesi gerekmektedir.

Bu durumda, davanın reddine dair Mahkeme kararının, sözleşme bitim tarihi olan 14.01.2017 tarihine kadarki dönem için maaş, izin ücreti, sosyal yardım, ikramiyeler ve ayrılma tazminatına ilişkin kısmının bozulması gerektiği görüşü ile aksi yöndeki çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/6693, Karar No: 2024/129, Tarih: 13.02.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE  
Esas   No : 2023/6693
Karar  No : 2024/129
YETKİLİ YARGI YERİNİN BELİRLENMESİ KARARI
Davacı ... vekili Av. ... tarafından, müvekkilinin Hatay ili, İskenderun ilçesi, 39. Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı 1. Komando Tb. 1. Komd. Bl. emrinde piyade uzman çavuş olarak görev yapmakta iken, 20/05/2020 tarihinde tuttuğu nöbet esnasında geçirdiği kaza sonucu çapraz bağlarının kopmasında davalı idarenin kusursuz sorumluluğu bulunduğu ileri sürülerek 1.000,00 TL maddi ve 320.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle Milli Savunma Bakanlığına karşı açılan davada, Hatay 2. İdare Mahkemesince verilen, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde Adana İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin 15/09/2022 tarih ve E:2022/1274, K:2022/1125 sayılı karar, Adana 3. İdare Mahkemesince verilen, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde Bursa İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin 30/10/2023 tarih ve E:2022/1689, K:2023/1926 sayılı karar ile Bursa 4. İdare Mahkemesinin uyuşmazlığın görüm ve çözümünde Adana İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin 19/12/2023 tarih ve E:2023/1807, K:2023/1689 sayılı kararı üzerine ortaya çıkan yetki uyuşmazlığına ilişkin dosya, 2577 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca incelenerek gereği görüşüldü:
30/06/2021 tarih ve 31527 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7329 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'na eklenen "Askerî hizmete ilişkin idari işlem ve eylemlerden doğan uyuşmazlıklara dair hükümler" başlıklı 20/C maddesinin 1. fıkrasında, "Bu madde; Millî Savunma Bakanlığı kadrolarında çalışan kamu görevlileri ile 25/6/2019 tarihli ve 7179 sayılı Askeralma Kanunu kapsamında askerlik hizmetini yerine getiren yedek subaylar ve yedek astsubaylar ile erbaş ve erleri ilgilendiren ve askerî hizmete ilişkin idari işlem ve eylemlerden doğan uyuşmazlıklar hakkında uygulanır." hükmüne yer verilmiş; 13/07/2022 tarih ve 31892 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7415 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile de anılan fıkraya, "Bu uyuşmazlıkların çözümünde ilgilinin görev yaptığı yerin idari yargı yetkisi yönünden bağlı olduğu bölge idare mahkemesinin bulunduğu yerdeki idare mahkemesi yetkilidir." hükmü eklenmiştir. 
Dava dosyasının incelenmesinden; davacı tarafından,Hatay ili, İskenderun ilçesi, 39. Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı 1. Komando Tb. 1. Komd. Bl. emrinde piyade uzman çavuş olarak görev yapmakta iken, 20/05/2020 tarihinde tuttuğu nöbet esnasında geçirdiği kaza sonucu çapraz bağlarının kopmasında davalı idarenin kusursuz sorumluluğu bulunduğu ileri sürülerek 1.000,00 TL maddi ve 320.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Bakılan davada, 2577 sayılı Kanun'un 20/C maddesinin 1. fıkrasına eklenen düzenleme ile Millî Savunma Bakanlığı kadrolarında çalışan kamu görevlileri ile 25/6/2019 tarihli ve 7179 sayılı Askeralma Kanunu kapsamında askerlik hizmetini yerine getiren yedek subaylar ve yedek astsubaylar ile erbaş ve erleri ilgilendiren ve askerî hizmete ilişkin idari işlem ve eylemlerden doğan uyuşmazlıkların çözümünde ilgilinin görev yaptığı yerin idari yargı yetkisi yönünden bağlı olduğu bölge idare mahkemesinin bulunduğu yerdeki idare mahkemesinin yetkili kılındığı anlaşılmış olup, bu durumda Hatay ili, İskenderun ilçesi, 39. Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı 1. Komando Tb. 1. Komd. Bl. emrinde piyade uzman çavuş olarak görev yapmakta iken, 20/05/2020 tarihinde tuttuğu nöbet esnasında geçirdiği kaza sonucu çapraz bağlarının kopmasında davalı idarenin kusursuz sorumluluğu bulunduğu ileri sürülerek 1.000,00 TL maddi ve 320.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan davanın görüm ve çözümünde, ilgilinin görev yaptığı Hatay ilinin idari yargı yetkisi yönünden bağlı olduğu Adana Bölge İdare Mahkemesi'nin bulunduğu yerdeki idare mahkemesi olan Adana İdare Mahkemesi'nin yetkili olduğu sonuç ve kanaatine varılmıştır.
	Açıklanan nedenlerle, davanın görüm ve çözümünde Adana İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna, dosyanın Adana 3. İdare Mahkemesine gönderilmesine, kararın Hatay 2. İdare Mahkemesine, Bursa 4. İdare Mahkemesine ve taraflara bildirilmesine, 13/02/2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/6553, Karar No: 2024/124, Tarih: 13.02.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE  
Esas   No : 2023/6553
Karar  No : 2024/124
YETKİLİ YARGI YERİNİN BELİRLENMESİ KARARI
Davacı ...  vekili Av. ...  tarafından, müvekkilinin eşi ...'in, Manisa ilinde konuşlanan 1. Piyade Eğitim Tugayı 8. Piyade Eğitim Alayı 1. Avcı Eğitim Tabur Komutanlığı emrinde uzman çavuş olarak görev yapmaktayken 15/02/2007 tarihinde icra edilen denetleme faaliyeti kapsamında yapılan koşu esnasında rahatsızlanmasının ardından 21/02/2007 tarihinde vefat etmesi nedeniyle şehit sayılması istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve ...  sayılı Kara Kuvvetleri Komutanlığı Personel Başkanlığı işleminin iptaline karar verilmesi istemiyle Milli Savunma Bakanlığına karşı açılan davada, Ankara 7. İdare Mahkemesince dava konusu işlemin iptali yolunda verilen 26/12/2022 tarih ve E:2022/1636, K:2022/2831 sayılı karara karşı davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun incelenmesi neticesinde Ankara Bölge İdare Mahkemesi 10. İdari Dava Dairesinin 04/04/2023 tarih ve E:2023/1900, K:2023/1953 sayılı kararı ile 2577 sayılı Kanun'un 20/C maddesi uyarınca ilgilinin görev yaptığı Manisa ilinin idari yargı yetkisi yönünden bağlı olduğu Bölge İdare Mahkemesinin bulunduğu yerdeki İdare Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle davalı idarenin istinaf başvurusunun kabulüne, İdare Mahkemesi kararının kaldırılması ve dosyanın Mahkemesine iadesine karar verilmesi sonrasında Ankara 7. İdare Mahkemesince verilen, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde İzmir İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin 28/04/2023 tarih ve E:2023/712, K:2023/848 sayılı karar ile İzmir 3. İdare Mahkemesinin uyuşmazlığın görüm ve çözümünde Ankara İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin 29/11/2023 tarih ve E:2023/919, K:2023/1905 sayılı kararı üzerine ortaya çıkan yetki uyuşmazlığına ilişkin dosya, 2577 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca incelenerek gereği görüşüldü:
30/06/2021 tarih ve 31527 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7329 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'na eklenen "Askerî hizmete ilişkin idari işlem ve eylemlerden doğan uyuşmazlıklara dair hükümler" başlıklı 20/C maddesinin 1. fıkrasında, "Bu madde; Millî Savunma Bakanlığı kadrolarında çalışan kamu görevlileri ile 25/6/2019 tarihli ve 7179 sayılı Askeralma Kanunu kapsamında askerlik hizmetini yerine getiren yedek subaylar ve yedek astsubaylar ile erbaş ve erleri ilgilendiren ve askerî hizmete ilişkin idari işlem ve eylemlerden doğan uyuşmazlıklar hakkında uygulanır." hükmüne yer verilmiş; 13/07/2022 tarih ve 31892 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7415 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile de anılan fıkraya, "Bu uyuşmazlıkların çözümünde ilgilinin görev yaptığı yerin idari yargı yetkisi yönünden bağlı olduğu bölge idare mahkemesinin bulunduğu yerdeki idare mahkemesi yetkilidir." hükmü eklenmiştir.

Bakılan davada ortaya çıkan yetki uyuşmazlığının çözüme kavuşturulabilmesi için 13/07/2022 tarih ve 31892 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7415 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 2577 sayılı Kanun'un 20/C maddesinin 1. fıkrasına eklenen özel yetki kuralının bu davada uygulanıp uygulanamayacağının ortaya konulması gerekmektedir.
Bilindiği üzere, usul hukuku alanında geçerli olan temel ilke, yargılamaya ilişkin kanun hükümlerinin derhal yürürlüğe girmesidir. Bu ilkenin benimsenmesinin nedeni ise usul hükümlerinin kamu düzeni ile yakından ilgili olmasıdır.
Usul kurallarının zaman bakımından uygulanmasında derhal uygulanırlık kuralı ile birlikte dikkate alınması gereken diğer bir husus da yeni usul kuralı yürürlüğe girdiğinde, ilgili usul işleminin tamamlanıp tamamlanmadığıdır. Çünkü bir usul işlemi tamamlandıktan sonra yeni kural yürürlüğe girerse tamamlanmış işlem geçerli olarak kalır. Buna karşılık bir usul işlemi henüz tamamlanmamış ise yeni kanun, kural olarak hemen yürürlüğe girecektir. 
Bakılan davada, Ankara 7. İdare Mahkemesince,13/07/2022 tarih ve 31892 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7415 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 2577 sayılı Kanun'un 20/C maddesinin 1. fıkrasına eklenen özel yetki kuralı yürürlüğe girmesinden sonra 26/12/2022 tarihinde uyuşmazlığın esası hakkında karar verildiği görülmüş olup karar tarihinde yürürlükte olan yetki kurallarına göre yetkisiz bir mahkeme tarafından esas hakkında karar verildiğinden usule ilişkin işlemlerin tamamlanmış olduğundan bahsedilemeyeceği, dolayısıyla, yürürlüğe giren özel yetki kuralının iş bu davada uygulanması gerektiği sonucuna varılmaktadır.

Buna göre,  2577 sayılı Kanun'un 20/C maddesinin 1. fıkrasına eklenen düzenleme ile Millî Savunma Bakanlığı kadrolarında çalışan kamu görevlileri ile 25/6/2019 tarihli ve 7179 sayılı Askeralma Kanunu kapsamında askerlik hizmetini yerine getiren yedek subaylar ve yedek astsubaylar ile erbaş ve erleri ilgilendiren ve askerî hizmete ilişkin idari işlem ve eylemlerden doğan uyuşmazlıkların çözümünde ilgilinin görev yaptığı yerin idari yargı yetkisi yönünden bağlı olduğu bölge idare mahkemesinin bulunduğu yerdeki idare mahkemesinin yetkili kılındığı anlaşılmış olup, bu durumda davacı tarafından eşi ...'in, Manisa ilinde konuşlanan 1. Piyade Eğitim Tugayı 8. Piyade Eğitim Alayı 1. Avcı Eğitim Tabur Komutanlığı emrinde uzman çavuş olarak görev yapmaktayken 15/02/2007 tarihinde icra edilen denetleme faaliyeti kapsamında yapılan koşu esnasında rahatsızlanmasının ardından 21/02/2007 tarihinde vefat etmesi nedeniyle şehit sayılması istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Kara Kuvvetleri Komutanlığı Personel Başkanlığı işleminin iptaline karar verilmesi istemiyle açılan iş bu davanın görüm ve çözümünde davacının eşinin olay tarihinde fiili olarak görev yaptığı ve olayın meydana geldiği Manisa ilinin idari yargı yetkisi yönünden bağlı olduğu İzmir Bölge İdare Mahkemesinin bulunduğu yerdeki İdare Mahkemesi olan İzmir İdare Mahkemesinin yetkili olduğu sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, davanın görüm ve çözümünde İzmir İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna, dosyanın İzmir 3. İdare Mahkemesine gönderilmesine, kararın Ankara 7. İdare Mahkemesine ve taraflara bildirilmesine, 13/02/2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/2490, Karar No: 2024/868, Tarih: 13.02.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2022/2490
Karar	No : 2024/868    
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	:	... Bakanlığı adına
	   ... Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Gümrükleme Gıda Petrol İnşaat Lojistik İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem:  Davacı adına 2019 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 14 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyanın kıymetinin gözetim kıymetine yükseltilmesi suretiyle fazladan ödenen gümrük ve katma değer vergilerinin, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi uyarınca geri verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin karara vaki itirazın reddine dair işlemin iptali ile fazladan ödenen tutarın tasarrufundan yoksun kalınan süre için hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı tarafından ithal edilen eşyaların beyan edilen kıymetinin, İthalatta Gözetim ve Korunma Uygulanmasına İlişkin Tebliğde öngörülen kıymetin altında olması sebebiyle, gözetim belgesi ibrazı zorunluluğunun getirildiği, Tebliğde belirtilen birim kıymet, eşyanın, Gümrük Kanunu hükümlerine göre belirlenmiş gerçek satış bedeli olmadığından, gözetim önlemlerinin yanlış uygulanması suretiyle fazladan ödenen vergilerin geri verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair karara vaki itirazın reddine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı; fazladan ödenen tutarın 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 216. maddesi uyarınca tecil faiziyle birlikte iadesinin icap ettiği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptali ile fazladan ödenen tutarın davalı idareye başvuru tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesine karar verilmiştir.   
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI     : Tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı  ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI     : Tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı  ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle; 
1.Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 13/02/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.