muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/1014, Karar No: 2024/2639, Tarih: 06.06.2024

30/04/2021 tarih ve 31470 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 7318 sayılı Vergi Usul Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 10. maddesiyle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 20. maddesinin ikinci fıkrasına eklenen (g) bendinde, "Bu Kanuna göre lisansa tabi faaliyetler ile ilgili olarak, 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359 uncu maddesinin (a) ve (b) fıkraları kapsamında; muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme veya bu belgeleri kullanma, belgelerin asıl veya suretlerini tamamen veya kısmen sahte olarak düzenleme veya bu belgeleri kullanma suçları ile aynı maddenin (ç) fıkrasında yazılı suçların işlendiğinin anılan Kanunun 367 nci maddesi uyarınca Cumhuriyet başsavcılığına bildirilmesi ile birlikte durum, Kuruma da iletilir ve Kurum tarafından her türlü tesiste (rafineri hariç) lisansa tabi tüm faaliyetler kovuşturmaya yer olmadığına dair karar veya mahkeme kararı kesinleşinceye kadar geçici olarak durdurulur ve bu süre içinde söz konusu tesis için başka bir gerçek veya tüzel kişiye de lisans verilmez. Kesinleşmiş mahkeme kararına göre lisans sahiplerinin lisansı iptal edilir. Bu bent kapsamında kalan fiillere ilişkin olarak verilen idari para cezaları ödenmediği müddetçe lisansa konu tesis için lisans verilmez. Bu bent kapsamındaki suçlara ilişkin vergi incelemesi sonuçlanıncaya kadar söz konusu tesis için başka bir gerçek veya tüzel kişiye de lisans verilmez." kuralı yer almıştır.
	Anılan kanun değişikliğinin Anayasa'ya aykırı olduğu itirazıyla yapılan başvuru üzerine Anayasa Mahkemesi'nin 28/09/2023 tarih ve E:2023/35, K:2023/163 sayılı kararıyla, "... ve Kurum tarafından her türlü tesiste (rafineri hariç) lisansa tabi tüm faaliyetler kovuşturmaya yer olmadığına dair karar veya mahkeme kararı kesinleşinceye kadar geçici olarak durdurulur..." ve "... ve bu süre içinde söz konusu tesis için başka bir gerçek veya tüzel kişiye de lisans verilmez." bölümleri Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmiş, anılan karar dokuz ay sonra yürürlüğe girmek üzere 14/11/2023 tarih ve 32369 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin söz konusu kararı üzerine 28/12/2023 tarih ve 32413 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 7491 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 48. maddesiyle 5015 sayılı Kanun'un 20. maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ve Anayasa'ya aykırı bulunan ibare, "...ve Kurum tarafından her türlü tesiste (rafineri hariç) lisansa tabi tüm faaliyetler geçici olarak durdurulur ve bu süre içinde söz konusu tesis için başka bir gerçek veya tüzel kişiye de lisans verilmez." şeklinde değiştirilmiş ve birinci cümleden sonra gelmek üzere, "Kurum tarafından geçici durdurma işleminin kaldırılıp kaldırılmayacağı bu fıkrada yer verilen suçlarla sınırlı olmak üzere Cumhuriyet başsavcılığı veya mahkemelerden temin edilecek bilgilere göre altı ayda bir değerlendirilir. Ancak kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşmesi üzerine ya da mahkûmiyet dışında bir hüküm veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi halinde kesinleşmesi beklenmeksizin Kuruma yargı merciince bildirilmesiyle veya sair suretlerle Kurumca ıttıla edilmesi durumunda geçici durdurma işlemi Kurum tarafından kaldırılır." cümleleri eklenmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	213 sayılı Vergi Usul Kanunu ile 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nda 7318 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler dikkate alındığında, Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinin (a), (b) ve (ç) bentleri kapsamında yazılı suçların işlendiğinin vergi müfettişleri, vergi müfettiş yardımcıları ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından tespiti halinde, ilgili "rapor değerlendirme komisyonu" mütalaasıyla durumun Cumhuriyet başsavcılığına bildirileceği, ayrıca bu hususta Kuruma da bildirimde bulunulacağı ve Kurum tarafından her türlü tesiste (rafineri hariç) lisansa tabi tüm faaliyetlerin geçici olarak durdurulacağı anlaşılmaktadır.

7318 sayılı Kanun'un "Genel Gerekçesi"ne bakıldığında, "...Özellikle 28/3/2013 tarihli ve 6455 sayılı Kanun ile 5015 sayılı Kanunun 20 nci maddesine eklenen '5607 sayılı Kanunda belirtilen kaçakçılık fiillerinin işlendiği tespit edilen rafineri hariç her türlü tesiste lisansa tabi tüm faaliyetler kovuşturmaya yer olmadığına dair karar veya mahkeme kararı kesinleşinceye kadar Kurum tarafından geçici olarak durdurulur ve bu süre içinde söz konusu tesis için başka bir gerçek veya tüzel kişiye de lisans verilmez. Kesinleşmiş mahkeme kararına göre lisans sahiplerinin lisansı iptal edilir. Lisans sahibine verilen idari para cezası ödenmeden lisansa konu tesis için lisans verilmez.' hükmünün olumlu etkileri ile birlikte ulusal marker ve bayi denetim sistemlerinin katkıları ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu kapsamında yer alan kaçakçılık fiilleri ile mücadelede büyük oranda başarıya ulaşılmıştır... Bununla birlikte son dönemde akaryakıt kaçakçılığının yerini, halk arasında “fatura ticareti” olarak bilinen mali usulsüzlüklerin aldığına ilişkin ciddi emareler karşımıza çıkmaktadır. Bu tür usulsüzlüklerin ciddi boyutlarda vergi ziyaına neden olduğu gibi piyasada faaliyet gösteren taraflar arasındaki rekabete de zarar verdiği görülmektedir.
	Bu kapsamda yukarıda yer alan olumsuz durumların önüne geçilebilmesi için bir dizi değişikliğe ihtiyaç duyulmuş ve bu Kanun teklifi hazırlanmıştır..." ifadeleri yer almaktadır.
	Anayasa Mahkemesi'nin 5015 sayılı Kanun'un 20. maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer alan bölümün Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmesine dair yukarıda anılan kararında, "...5015 sayılı Kanun’da tedbir işleminin değişen şartlara göre soruşturma ve kovuşturma aşamasında gözden geçirilmesine imkân tanıyan bir düzenleme bulunmadığı gibi kişi hakkında yürütülen ceza yargılamasında kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın veya beraat kararının verildiği ancak henüz kesinleşmediği döneme dair bir istisnanın da yer almadığı anlaşılmaktadır. Dolayısıyla kişi hakkında yürütülen ceza yargılamasında idarenin tespitinden farklı bir değerlendirme yapıldığı durumlarda kuralın idarenin tedbir işlemini sebep unsuru yönünden yeniden gözden geçirmesine imkân tanımadığı sonucuna ulaşılmıştır.
	 Bu itibarla, tedbir işleminin değişen şartlara göre soruşturma ve kovuşturma aşamasında gözden geçirilerek kaldırılmasına veya bu süre zarfında faaliyetin geçici olarak durdurulmasında daha hafif tedbirin uygulanmasına imkân tanımayan kuralın kişilere aşırı bir külfet yüklediği ve kamu zararının önlenmesi biçimindeki amaç ile teşebbüs özgürlüğüne getirilen sınırlama arasındaki makul dengenin bozulduğu, kuralın orantısız, dolayısıyla ölçüsüz bir sınırlamaya neden olduğu anlaşılmaktadır..." gerekçesine yer verildiği görülmektedir.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı henüz yürürlüğe girmeden, 27/12/2023 tarihinde 7491 sayılı Kanun'un 48. maddesiyle  getirilen yeni düzenleme ile 5015 sayılı Kanun’da tedbir işleminin değişen şartlara göre soruşturma ve kovuşturma aşamasında gözden geçirilmesine imkân tanınmasına yönelik olarak; geçici durdurma işleminin kaldırılıp kaldırılmayacağının Cumhuriyet Başsavcılığı veya mahkemelerden temin edilecek bilgilere göre altı ayda bir değerlendirileceğine, ayrıca, mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi hâlinde ise, Kurum'a yargı merciince bildirilmesiyle veya sair suretlerle Kurumca haberdar olunması durumunda kesinleşme beklenmeksizin geçici durdurma işleminin Kurum tarafından kaldırılacağına dair değişiklik yapıldığı anlaşılmaktadır. 
	5015 sayılı Kanun'un 20/2-(g) maddesinin yürürlüğe girmesiyle birlikte, Kurum'a yapılan bildirimler üzerine çok sayıda akaryakıt istasyonunun faaliyetinin geçici olarak durdurulduğu, bu kapsamda kaçakçılık suçuna ilişkin yürütülen ceza soruşturma ve kovuşturması ile birlikte aynı tespitlere istinaden vergi kanunlarına aykırılık nedeniyle ilgililer hakkında vergi dairelerince de vergi tarh edildiği ve ceza kesildiği görülmektedir. Bu bağlamda, aynı tespite ilişkin olarak adli yargı süreci ile birlikte vergi yargılaması sürecinin ve bu yargılamalarda ortaya konulan deliller ile yargı mercilerince verilen kararların birbirine etkisinin değerlendirilmesi gerekmektedir.
	Bakılan uyuşmazlıklarda, taraflarca dosyaya sunulan bilgi ve belgelerden, adli yargı ve vergi yargısı süreçlerinin genel itibarıyla eşgüdümlü olarak ilerlemediği anlaşılmaktadır. Söz gelimi, savcılık soruşturması devam ettiği, henüz ceza davası süreci başlamadığı halde aynı fiil nedeniyle vergi dairesince tesis edilen işlemin iptali istemiyle açılan davada vergi mahkemesince esas hakkında karar verilmiş olabildiği gibi, vergi yargılaması devam ederken adli sürecin kovuşturmaya yer olmadığına dair karar, yahut ceza mahkemesince verilen beraat, mahkumiyet ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılması gibi kararlar ile sonuca bağlanabildiği, bu kararlardan bir kısmının kesinleştiği, bir kısmında ise kanun yolu aşamalarının devam ettiği görülmektedir.
	Mühürleme işlemlerinin dayanağı olan 5015 sayılı Kanun'un 20/2-(g) maddesine göre,  vergi incelemesi sonucunda tespit edilen hususlarla ilgili olarak savcılığa suç duyurusunda bulunulmasıyla birlikte Kurum'a yapılan bildirim üzerine Kurum tarafından geçici durdurma işlemi tesis edilecektir. Ancak, Anayasa Mahkemesi'nin yukarıda sözü edilen kararında da belirtildiği üzere, tedbir niteliğindeki mühürlemenin devam edip etmeyeceğinin soruşturma ve kovuşturma aşamasında değişen şartlara göre Kurum tarafından gözden geçirilmesi, mühürleme işleminin iptali istemiyle açılan davalarda da, idari yargı mercilerince, ortaya çıkan yeni hukuki durumların göz önünde bulundurulması gerekmektedir.

Bu bağlamda, mühürlemeye ilişkin kuralın Anayasa'ya aykırı olduğu itirazıyla yapılan başvurularda yer alan;  "itiraz konusu kural nedeniyle lisansa tabi faaliyetlerin durdurulmasına ilişkin kararın hukuka uygun olup olmadığı ile uyuşmazlığın esasına yönelik hususların idari yargı mercii tarafından incelenemediği, bu durumun etkili bir hak arama imkânını ortadan kaldırdığı" iddialarına ilişkin olarak Anayasa Mahkemesi'nce, "Kanun dışı faaliyetin önlenmesi bakımından idarece yapılacak tespit üzerine faaliyetin geçici olarak durdurulması etkili bir araçtır. Söz konusu tedbir işleminin bir mahkeme tarafından uygulanması gerektiğine dair anayasal güvence bulunmamakla birlikte tedbirin yargısal bir tespit olmadan uygulanacak olması hatalı değerlendirmelerin yapılması ihtimalini de beraberinde getirmektedir. Buna karşın tedbir işlemine karşı Anayasa’nın 125. maddesi uyarınca idari yargı yoluna başvurulması ve açık bir hukuka aykırılığın bulunduğu hâllerde yargı mercilerince yürütmenin durdurulmasına karar verilebilmesi mümkündür..." gerekçelerine yer verilerek, mühürleme işleminin iptali istemiyle açılan davalarda idari yargı mercilerince uyuşmazlığın esasına yönelik değerlendirme yapılarak bir karar verilmesinde herhangi bir engelin bulunmadığı açıkça ifade edilmiştir.
	 Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, vergi incelemesi neticesinde kaçakçılık fiilinin işlendiğine kanaat getirilmesi ve savcılığa suç duyurusunda bulunularak durumun Kurum'a bildirilmesinden sonra, savcılıkça kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi ya da açılan ceza davasında mahkumiyet dışında bir hüküm verilmesi halinde mühürleme işleminin dayanaksız kalacağı sonucuna varılmaktadır. Aksi bir düşüncenin kabulü, Anayasa'nın 138. maddesinde sözü edilen "yasama ve yargı organları ile idarenin" mahkeme kararlarına uymak zorunda olduğuna dair kuralın yargı mercileri tarafından dikkate alınmaması sonucunu doğuracaktır.
	Somut uyuşmazlığa gelindiğinde, davacı şirket yetkilileri hakkında sahte belge  kullanma fiilini işlediklerinden bahisle Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçlamasıyla açılan davada, ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile sanıkların üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmalarına yeter derecede kesin, inandırıcı ve her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-e maddesi uyarınca  "beraatlarine" karar verilmiştir. 
	Bu durumda, davacı nezdinde yapılan vergi incelemesine istinaden tesis edilen mühürleme işleminin dayanağı niteliğindeki vergi suçu raporunda yer alan tespitlerin aksinin adli yargı merciince verilen karar ile ortaya konulduğu anlaşıldığından, dava konusu mühürleme işleminin dayanaksız kaldığı sonucuna varılmıştır.
	Bu itibarla, davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;

Bu itibarla, davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Davacının temyiz isteminin kabulüne;
	2. Davanın reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun gerekçeli reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
3. Kullanılmayan ...-TL yürütmeyi durdurma harcının istemi hâlinde davacıya iadesine, 
	4. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesi'ne gönderilmesine, 06/06/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/6461, Karar No: 2024/3759, Tarih: 06.06.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 ALTINCI DAİRE  
Esas  No : 2020/6461
Karar No : 2024/3759                                                                    
TEMYİZ EDEN (DAVACILAR)	: 
1- ...     
2- ... vasisi ...
...
17- ...           
18- ...
VEKİLİ  : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Belediye Başkanlığı-...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.          
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: İstanbul ili, Şile ilçesi, ... Mahallesi, ... pafta, ... ada, ..., ..., ... ve ... sayılı parselleri kapsayan alanda, 3194 sayılı İmar Yasasının 18. maddesi ve 2981 sayılı Yasanın Ek-1 maddesi uyarınca, Şile Belediye Encümeni'nin ... tarihli, ... kararı ile kabul edilen parselasyonun iptali istenilmiştir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: İstanbul ili, Şile ilçesi, ... Mahallesi, ... pafta, ... ada, ..., ..., ... ve ... sayılı parselleri kapsayan alanda, 3194 sayılı İmar Yasasının 18. maddesi ve 2981 sayılı Yasanın Ek-1 maddesi uyarınca, Şile Belediye Encümeni'nin ... tarihli, ... kararı ile kabul edilen parselasyonun iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararda; dosyanın ve yerinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen raporun birlikte değerlendirilmesinden, İstanbul ili, Şile ilçesi, ... Mahallesi, ... pafta, ... ada, ..., ..., ... ve ... sayılı parsellere yönelik olarak yapılan dava konusu parselasyon sonucunda oluşturulan ... ada, ... sayılı parselin, 1.433,45 m2 büyüklüğünde, arsa niteliğinde; ... ada, ... sayılı parselin 11.458,64 m2 büyüklüğünde, orman niteliğinde; ... ada, ... sayılı parselin, 9.155,81 m2 büyüklüğünde, orman niteliğinde; ... ada, ... sayılı parselin, 138.070,42 m2 büyüklüğünde, arsa niteliğinde olduğu, parseller üzerinde herhangi bir yapının bulunmadığı, 04/04/2012 onaylı 1/5000 ölçekli Şile İlçesi Merkez Nazım İmar Planında; ... ada, ... sayılı parselin, kısmen "orman alanları ile ihtilaflı alanlar", kısmen "günübirlik alanlar" kısmen de "kentiçi 1. derece ulaşım aksları" lejantlarında; ... ada, ... sayılı parselin, kısmen "orman alanları" kısmen "kentiçi 1. derece ulaşım aksları" lejantlarında; ... ada, ... sayılı parselin, "orman alanları" lejantında; ... ada, ... sayılı parselin, kısmen "orman alanları" kısmen "TT-2 rumuzlu turizm tesis alanı" lejantında kaldığı, 14/06/1991 onaylı 1/1000 ölçekli Şile Revizyon Uygulama İmar Planı'na dayalı olarak yapılan ve 03/03/1999 tarihinde tapuda tescil işlemlerinin gerçekleştirilen parselasyonda yasal sınırlar içinde kalan %30,8403 oranında düzenleme ortaklık payı (DOP) kesintisi yapıldığı, kamu ortaklık payı (KOP) kesintisinin ise yapılmadığı, DOP kesintisinin mevzuatta belirlenen amaca uygun olarak kullanıldığı, parselasyon sonucunda; davacıların 25845.00 m2 alanlı, tarla nitelikli, 35 ada, 4 sayılı parseldeki 1036/25845 hissesine karşılık olarak, uygulama sonrası ... ada, ..., ..., ... ve ... sayılı parsellerden oluşturulan 138.070.42 m2 alanlı, arsa nitelikli ve imar planında "kamu alanı-kamu eğitim ve dinlenme tesisleri alanı" fonksiyonunda kalan  ... ada, ... sayılı parselde hisseli tahsis sağlandığı; davacıların 710/138070 hissesinin ise 1433.45 m2 alanlı, arsa  nitelikli, imar planında "trafo alanı" fonksiyonlu, ... ada, ... sayılı parselde 6/1433 oranında hisselendirildiği, parselasyonda davacılara eski kullandıkları yerler üzerine isabet eden imar parselinden tahsis yapıldığı, dava konusu yerin yapılaşmamış olması sebebi ile fiili duruma uygun olduğu, parselasyonda imar planlarına, plan notlarına ve arazi kullanım kararlarına, dağıtım ve parselasyon tekniklerine uyarlık bulunduğu sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve istinaf dilekçelerinde ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI    : Temyize konu kararın usul ve hukuka aykırı olduğu iddiasıyla bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.  
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI      : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HAKİMİ	...'IN DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY : 
Dava, İstanbul ili, Şile ilçesi, ... Mahallesi, ... pafta, ... ada, ..., ..., ... ve ... sayılı parselleri kapsayan alanda, 3194 sayılı İmar Yasasının 18. maddesi ve 2981 sayılı Yasanın Ek-1 maddesi uyarınca, Şile Belediye Encümeni'nin ... tarihli, ... kararı ile kabul edilen parselasyonun iptali istemiyle açılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT:
3194 sayılı İmar Yasasının işlem tarihinde yürürlükte olan hâliyle "Arazi ve arsa düzenlemesi" başlıklı 18.maddesinin 1.fıkrasında; "İmar hududu içinde bulunan binalı veya binasız arsa ve arazileri malikleri veya diğer hak sahiplerinin muvafakati aranmaksızın birbirleri ile yol fazlaları ile kamu kurumlarına veya belediyelere ait bulunan yerlerle birleştirmeye bunları yeniden imar planına uygun ada veya parsellere ayırmaya, müstakil, hisseli veya kat mülkiyeti esaslarına göre hak sahiplerine dağıtmaya ve re'sen tescil işlemlerini yaptırmaya Belediyeler yetkilidir. Sözü edilen yerler belediye ve mücavir alan dışında ise yukarıda belirtilen yetkiler Valilikçe kullanılır." hükmüne yer verilmiştir.
2981 sayılı Yasanın Ek 1. maddesinde ise; “İmar planı olan yerlerde, 09/05/1985 tarih ve 3194 sayılı İmar Kanununun 18 inci maddesi gereğince arsa ve arazi düzenlemelerinde, binalı veya binasız arsa ve arazilere bu Kanundan önce özel parselasyona dayalı veya hisse karşılığı satın alınan yerler dikkate alınarak müstakil, hisseli parselleri veya üzerinde yapılacak binaların daire miktarları gözönünde bulundurularak kat mülkiyeti esasına göre arsa paylarını sahipleri adlarına resen tecsil ettirmeye valilik veya belediyeler yetkilidir.” hükmü düzenlenmiştir.
 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Parselasyon işleminin amacı, imar planı uyarınca yapılaşmaya uygun düzgün imar parselleri oluşturmaktır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Parselasyon işleminin amacı, imar planı uyarınca yapılaşmaya uygun düzgün imar parselleri oluşturmaktır. 
Dosyanın incelenmesinden; davacı tarafından, dava konusu parselasyonun 1995 yılında orman tahdit çalışmalarına başlanılan, 1997 yılında orman kadastrosu geçirilen ve Kadastro Mahkemesinde davası devam eden alanlara ilişkin olarak yapıldığı iddiaları ile dava açıldığı, İdare Mahkemesi kararına esas alınan bilirkişi raporunda; 1/1000 ölçekli uygulama imar planında "günübirlik tesis alanı", "kamu eğitim dinlenme tesisleri alanı", "yol alanı" ve "çalılık" olarak belirlenen ... pafta, ... ada, ..., ..., ... ve ... sayılı parsellere yönelik olarak parselasyon yapıldığının ve 04/04/2012 onaylı 1/5000 ölçekli Şile İlçesi Merkez Nazım İmar Planında uyuşmazlık konusu alandaki parsellerin kısmen veya tamamen orman alanında kaldığının belirtildiği görülmektedir.
Dosya kapsamında bulunan 1/1000 ölçekli uygulama imar planında uyuşmazlık konusu parsellerin işaretlenmediği görülmekte olup 1/5000 ölçekli nazım imar planı paftası ile parselasyon paftasına da rastlanmadığından dava konusu parselasyonun dayanağı imar planına uygunluğunun incelenebilmesi için anılan eksikliklerin giderilmesi gerekmektedir.
Dosyada alınan bilirkişi raporuna göre; dayanağı imar planı kararları göz önünde bulundurulduğunda parselasyon sahasının yapılaşmaya elverişli düzgün imar parselleri oluşturma amacına uygun olacak şekilde belirlendiğinden söz etmek olanaklı değildir. Nitekim dava konusu parselasyon sonucunda davacıya imar planında "kamu eğitim dinlenme tesisleri alanı" ve "trafo alanı" kullanımlarında kalan ve parselasyonda kamu ortaklık payından (KOP) karşılanması gereken parsellerden tahsis sağlanmış olmasında da mevzuata uyarlık bulunmamaktadır. Zira, parselasyonda kamu ortaklık payı (KOP) kesintisi yapılmadığı ve davacıya yapılan tahsislerin KOP kapsamında olmadığı bilirkişi raporunda belirtilmektedir. Ancak bu belirtmeye rağmen bilirkişi raporunda tahsislerin hukuka uygun olduğu değerlendirilmekte ise de parselasyon sonucunda yapılan tahsislerin KOP'a ilişkin uygulama esaslarına uygunluk yönünden değerlendirilmesinin olanaklı olmadığı ve KOP'a konu alanların imar parseli tahsisinde de kullanılamayacağı açıktır.
Uyuşmazlıkta, bu haliyle bilirkişi raporunda yer alan tespitlerin uygunluğunun değerlendirilebilmesi olanaklı olmayıp, parselasyonun dayanağı imar planı kararları ile yapılış amacı, parselasyon sonucunda oluşturulan tahsis parsellerinin mevzuata uygunluğu, orman kadastrosuna ilişkin olarak açılan davaların parselasyonda gözetilip gözetilmediği bakımlarından ayrıntılı değerlendirme yapılması gerektiğinden öncelikle dosyadaki mevcut eksikliklerin giderilmesi ve ardından alanında uzman bilirkişilerden oluşturulacak yeni bir heyetten alınacak rapor sonucuna göre uyuşmazlık hakkında yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.