muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/3231, Karar No: 2024/391, Tarih: 28.02.2024

3) Yönetmeliğin 9. maddesinin incelenmesi :
Dava konusu Yönetmeliğin "Sağlık tesisinin işletilmesi" başlıklı 9. maddesinde, 
"(1) Birlikte kullanımdaki sağlık tesisi, Bakanlık tarafından bu Yönetmelik hükümleri saklı kalmak kaydıyla, Bakanlığın tabi olduğu mevzuat uyarınca işletilir.
(2) Sağlık tesisindeki her türlü sağlık ve destek hizmeti, üniversite personelinin sağlık hizmeti sunumu da dâhil olmak üzere Başhekimin sorumluluğundadır. Başhekim, eğitim ve sağlık hizmetlerinin aksamadan ve verimli şekilde yürütülmesi için ilgili mevzuat çerçevesinde her türlü tedbiri almaya yetkilidir ve bu konuda Dekan ile işbirliği içinde çalışır.
(3) Birlikte kullanılan sağlık tesisleri ve ilgili birimlerde görevli öğretim elemanları ve eğitim görevlileri ile başasistanlar eğitim ve araştırma faaliyetlerinin yanında, ilgili mevzuatında öngörülen nöbetler dâhil, sağlık hizmetlerinin aksatılmadan sürekli bir şekilde yürütülmesine yönelik çalışmaları yerine getirmekle yükümlüdürler." kuralı düzenlenmiştir. 
a) 1. fıkra : 
3359 sayılı Kanun'un ek 9. maddesinin 3. fıkrasında, birlikte kullanıma geçilen sağlık tesislerinin, Bakanlığın tabi olduğu mevzuat uyarınca işletileceği düzenlenmiştir.
Bu haliyle, dava konusu düzenlemenin, dayanak Kanun'un tekrarı mahiyetinde olduğu anlaşıldığından, anılan düzenlemede üst hukuk normlarına ve hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Nitekim, dava konusu Yönetmelikle yürürlükten kaldırılan 16/06/2017 tarih ve 30098 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sağlık Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşlarına Ait Kurum ve Kuruluşlar ile Devlet Üniversitelerinin İlgili Birimlerinin Birlikte Kullanımı ile İşbirliği Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin, 08/05/2018 tarih ve 30415 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yönetmelik ile değişik 9. maddesinin 1. fıkrasında da aynı düzenleme yer almış olup, bu düzenlemenin iptali istemiyle açılan davada, Danıştay Onuncu ve Sekizinci Dairelerince oluşturulan Müşterek Kurulun 02/11/2022 tarihli ve E:2019/7247, K:2022/4911 sayılı kararıyla anılan fıkra yönünden davanın reddine karar verilmiş ve kararın bu kısmı, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir. 
b) 2. fıkra :
 3359 sayılı Kanun'un ek 9. maddesinin 5. fıkrasında, birlikte kullanımdaki sağlık tesislerinde tıpta uzmanlık ve lisans eğitimlerinin, Sağlık Bakanlığı uzmanlık öğrencilerinin eğitimi de dahil olmak üzere ilgili mevzuata göre ilgili fakülte dekanının yetki ve sorumluluğunda yürütüleceği; anılan sağlık tesislerinin üniversitenin görüşü alınarak Bakanlıkça atanan başhekim tarafından Bakanlığın tabi olduğu mevzuat uyarınca yönetilip işletileceği ve başhekimin üniversite yönünden sağlık uygulama ve araştırma merkezi müdürü sayılacağı hükme bağlanmıştır.

Kanun hükmünden de anlaşılacağı üzere, sağlık tesislerinin birlikte kullanımı, "sağlık hizmeti" ile "eğitim ve araştırma hizmeti" olmak üzere iki temel unsur üzerine kurulmuş; tıpta uzmanlık ve lisans eğitimlerinin yetki ve sorumluluğu ilgili fakülte dekanına, sağlık tesislerinin işletme ve yönetimi, dolayısıyla sağlık hizmeti sunumunun yetki ve sorumluluğu ise Bakanlıkça atanan Başhekime verilmiştir. 
Buna göre, birlikte kullanılan sağlık tesisindeki bütün sağlık hizmetlerinin (üniversite personelinin sundukları dahil) Başhekim sorumluluğunda olduğuna, Başhekimin eğitim ve sağlık hizmetlerinin aksamadan verimli bir şekilde yürütülmesi için bütün eğitim hizmetlerinden (Sağlık Bakanlığı uzmanlık öğrencilerinin eğitimi dahil) sorumlu bulunan Dekan ile işbirliği içerisinde çalışarak mevzuat çerçevesinde her türlü tedbiri almaya yetkili bulunduğuna yönelik düzenlemede, dayanak Kanun hükmüne ve hizmet gereklerine aykırı bir yön görülmemektedir. 
Bu nedenle, anılan düzenlemede üst hukuk normlarına ve hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Nitekim, dava konusu düzenleme ile aynı yöndeki (mülga) 16/06/2017 tarihli ve 30098 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sağlık Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşlarına Ait Kurum ve Kuruluşlar ile Devlet Üniversitelerinin İlgili Birimlerinin Birlikte Kullanımı ile İşbirliği Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin, 08/05/2018 tarihli ve 30415 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yönetmelik ile değişik 9. maddesinin 2. fıkrasının iptali istemiyle açılan davada da Müşterek Kurulun 02/11/2022 tarih ve E:2019/7247, K:2022/4911 sayılı kararıyla anılan fıkra yönünden davanın reddine karar verilmiş, kararın bu kısmı temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir. 
c) 3. fıkra :
Dava konusu fıkranın, 3359 sayılı Kanun'un ek 9. maddesinin 7. fıkrasının, birlikte kullanımdaki sağlık tesisleri ve ilgili birimlerde görevli öğretim elemanları dahil tüm personelin, ihtiyaç duyulan tıbbi ve bilimsel danışmanlık, nöbet, konsültasyon ve diğer sağlık hizmetlerini yerine getirmekle ve bu kapsamda kendilerine yapılan davete icabet etmekle yükümlü oldukları yönündeki amir hükmüne uygun şekilde düzenlendiği anlaşıldığından, düzenlemede üst hukuk normlarına ve hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Nitekim, dava konusu düzenleme ile benzer yöndeki (mülga) 16/06/2017 tarihli ve 30098 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sağlık Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşlarına Ait Kurum ve Kuruluşlar ile Devlet Üniversitelerinin İlgili Birimlerinin Birlikte Kullanımı ile İşbirliği Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin, 08/05/2018 tarihli ve 30415 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yönetmelik ile değişik 9. maddesinin 3. fıkrasının iptali istemiyle açılan davada da Müşterek Kurulun 02/11/2022 tarih ve E:2019/7247, K:2022/4911 sayılı kararıyla anılan düzenleme yönünden davanın reddine karar verilmiş, kararın bu kısmı temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir. 
4) Yönetmeliğin 10. maddesinin 1. fıkrasının incelenmesi :

4) Yönetmeliğin 10. maddesinin 1. fıkrasının incelenmesi :
	Dava konusu Yönetmeliğin "Eğitim sorumlusu ve idari sorumlunun görev ve yetkileri" başlıklı 10. maddesinin 1. fıkrasında, "Eğitim sorumlusu, müfredata uygun olarak ilgili mevzuat çerçevesinde tıpta ve diş hekimliğinde lisans ve uzmanlık eğitimlerinin planlanması, yürütülmesi ve denetiminden dekana karşı sorumludur. Birden fazla Üniversite ile birlikte kullanımdaki sağlık tesislerinin bütün klinik/laboratuvarlarında ilgili çekirdek eğitim müfredatına uygun tek bir program uygulanır.
" kuralı düzenlenmiştir. 
	3359 sayılı Kanun'un ek 9. maddesinin 5. fıkrasında, birlikte kullanımdaki sağlık tesislerinde tıpta uzmanlık ve lisans eğitimlerinin, Sağlık Bakanlığı uzmanlık öğrencilerinin eğitimi de dâhil olmak üzere, ilgili mevzuata göre tıp fakültesi dekanının yetki ve sorumluluğunda yürütüleceği; dekanın, hastane yöneticisinin (Başhekimin) görüşünü de alarak bir eğitim sorumlusu görevlendireceği açıkça düzenlenmiştir.	
Öncelikle, birlikte kullanımdaki tesislerde tıpta ve diş hekimliğinde lisans ve uzmanlık eğitimlerinin planlanması, yürütülmesi ve denetiminden sorumlu olan eğitim sorumlusunun dekana karşı sorumlu olması; dayanak Kanun maddesinin, tıpta uzmanlık ve lisans eğitimlerinin, Sağlık Bakanlığı uzmanlık öğrencilerinin eğitimi de dâhil olmak üzere, tıp fakültesi dekanının yetki ve sorumluluğunda olduğu yönündeki açık hükmünün bir gereğidir.
Ayrıca, 3359 sayılı Kanun'un ek 9. maddesi kapsamında birlikte kullanılacak sağlık tesisinde, sağlık hizmeti sunumu ile eğitim, araştırma ve uygulama hizmetlerinin bir arada yürütüldüğü ve bir sağlık tesisi üzerinden birden fazla üniversite ile birlikte kullanıma geçilebildiği dikkate alındığında, birden fazla üniversite ile birlikte kullanımdaki sağlık tesisindeki tüm klinik ve laboratuvarlarda ilgili çekirdek eğitim müfredatına uygun tek bir program uygulanmasının, söz konusu sağlık tesisindeki eğitim hizmetlerini olumsuz yönde etkileyecek nitelikte olmadığı, anılan düzenlemenin, eğitimde yeknesaklığın sağlanması suretiyle sunulacak tüm hizmetlerin etkili ve verimli şekilde yürütülmesi ve mevcut kaynakların müşterek ve verimli bir şekilde kullanılması amacına yönelik olduğu anlaşılmaktadır. 
Bu itibarla, dava konusu düzenlemede, hukuka, birlikte kullanım sisteminin amacına ve hizmet gereklerine aykırılık bulunmamaktadır. 
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. 04/03/2020 tarih ve 31058 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sağlık Bakanlığına Ait Kurum ve Kuruluşlar ile Devlet Üniversitelerinin İlgili Birimlerinin Birlikte Kullanımı ile İşbirliği Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin 7. maddesinin 11. fıkrasının 1. cümlesinin  İPTALİNE,
2. Yönetmeliğin diğer maddeleri yönünden DAVANIN REDDİNE,
3. Dava kısmen iptal, kısmen ret şeklinde sonuçlandığından aşağıda gösterilen toplam … TL yargılama giderinin … TL'sinin davacı üzerinde bırakılmasına, … TL'sinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,

2. Yönetmeliğin diğer maddeleri yönünden DAVANIN REDDİNE,
3. Dava kısmen iptal, kısmen ret şeklinde sonuçlandığından aşağıda gösterilen toplam … TL yargılama giderinin … TL'sinin davacı üzerinde bırakılmasına, … TL'sinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine, 
4. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen … TL duruşmasız vekâlet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya, … TL duruşmalı vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
5. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
6. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 28/02/2024 tarihinde, dava konusu Yönetmeliğin 7. maddesinin 10. fıkrasının 4. ve 5. cümleleri yönünden oy çokluğuyla, diğer düzenlemeleri yönünden oy birliğiyle karar verildi.
(X) - KARŞI OY :
Dava konusu Yönetmeliğin "Protokolün imzalanması, feshi ve diğer uygulama esasları" başlıklı 7. maddesinin 10. fıkrasında, "Sözleşme süresi en fazla üç yıldır. Süre sonunda tekrar sözleşme imzalanabilir. Sözleşme bitiminden bir ay önce tarafların aksine yazılı bildirimi yoksa sözleşme kendiliğinden birer yıllık sürelerle uzar. Ancak sözleşme şartlarına aykırı davranılması halinde veya performans hedeflerindeki gerçekleşmeler dikkate alınarak süresinden önce de sözleşmeler feshedilebilir. Sözleşmesi sona erdirilen veya yenilenmeyen üniversite personelinin hastanedeki görevi sona erer ve bu personel üniversitedeki diğer görevlerini yürütmeye devam eder." kuralına yer verilmiştir. 
Öğretim elemanlarının salt sağlık hizmeti sunumuyla yükümlü olmadıkları, eğitim ve araştırma faaliyetlerinde de bulundukları açık olmakla birlikte, dava konusu fıkranın 4. ve 5. cümlelerinin belirsiz nitelikte olduğu, ayrıca idareye, sözleşme şartlarından hangisine aykırılık halinde veya performans hedeflerindeki hangi gerçekleşmeler söz konusu olduğunda sözleşmenin süresinden önce feshedilebileceğine yönelik olarak keyfiliğe neden olabilecek şekilde geniş bir takdir yetkisinin tanındığı, bu durumun bilimsel özerkliğe de aykırı olduğu anlaşılmaktadır.
Kamusal sağlık hizmetinin yürütülmesi ve devamlılığı açısından söz konusu düzenlemelerin belirsiz olduğu, çalışma ve sözleşme hürriyetine yönelik sınırları belirsiz bir müdahale içerdiği, üniversite öğretim elemanlarının özlük haklarına kanun yerine idari işlem ile sınırlama getirdiği, bu haliyle anılan düzenlemenin Anayasa'ya, kamu yararı ve hizmet gereklerine aykırı olduğu sonucuna varılmaktadır.
Açıklanan nedenlerle, Yönetmeliğin 7. maddesinin 10. fıkrasının 4. ve 5. cümlelerinin iptaline karar verilmesi gerektiği oyu ile aksi yönde oluşan çoğunluk kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2020/3609, Karar No: 2024/388, Tarih: 28.02.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2020/3609
Karar	No : 2024/388                                                                                
DAVACI : ... Üniversitesi Rektörlüğü
VEKİLİ: Av. ...
DAVALI : ... Bakanlığı / ANKARA
VEKİLİ: Hukuk Müşaviri ...
DAVANIN_KONUSU : 04/03/2020 tarih ve 31058 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sağlık Bakanlığına Ait Kurum ve Kuruluşlar ile Devlet Üniversitelerinin İlgili Birimlerinin Birlikte Kullanımı ile İşbirliği Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinin, 7. maddesinin 2. fıkrasının, 8. maddesinin 5. fıkrasının son iki cümlesinin, 10. maddesinin 1. fıkrasının ve 2. fıkrasının son cümlesinin, 11. maddesinin 4. fıkrasının iptali istenilmektedir. 
DAVACININ İDDİALARI  : Davacı tarafından,
4. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi yönünden, maddede eğitim sorumlusu görevlendirmesinin başhekim tarafından yapılacağının düzenlendiği, oysa ki bu düzenlemenin dayanağı olan 3359 sayılı Kanun’un ek 9. maddesinin 5. fıkrasında eğitim sorumlusunun hangi görev için kimin tarafından ne şekilde görevlendirileceğinin düzenlendiği, buna göre, birlikte kullanımdaki sağlık tesislerinde herhangi bir ayrıma tabi tutulmaksızın eğitim başlığı altında yapılacak tüm faaliyetlerin fakülte dekanının yetki ve sorumluluğunda olduğu, dekanın öğretim üyelerinden ya da eğitim görevlilerinden birini başhekimin görüşünü de alarak eğitim sorumlusu olarak görevlendireceği hükmüne yer verildiği, ayrıca Yönetmeliğin 4. maddesinin 1. fıkrasının (ı) bendinde “kurum eğitim sorumlusu”nun tanımlandığı, bu düzenlemeye göre eğitim sorumlusunun başhekim tarafından her bir kliniğin/laboratuvarın eğitiminin yürütülmesinde görevlendirildiği, kurum eğitim sorumlusunun ise dekan tarafından sadece eğitimin yürütülmesinde görevlendirildiği, Kanunda klinik/laboratuvar v.s. şeklinde herhangi bir ayrıma gidilmediği, uzmanlık ve lisans eğitimlerinin hatta Sağlık Bakanlığı uzmanlık öğrencilerinin eğitimi de dahil eğitimin tamamının tek bir başlık altında fakülte dekanının yetki ve sorumluluğuna verildiği, dava konusu Yönetmelik hükmünün Kanun'da olmayan, Kanun'a tamamen aykırı, yeni ve farklı bir düzenleme içerdiği, bu aykırı düzenleme ile eğitim konusunda yetkinin, klinik/laboratuvar adı altında ikiye bölünerek dekanın yekisinden çıkarılmaya, başhekimin yetkisine verilmeye çalışıldığı, klinikte/laboratuvarda yapılan eğitimlerin tamamının Kanun'la dekana verilen genel eğitim yetkisi kapsamında olduğu, düzenlemenin aynı zamanda üniversitelere verilen yükseköğretim görevini başhekime devretmesi sebebiyle Anayasa’nın 130. maddesine de aykırı olduğu, başhekimin görevinin 3359 sayılı Kanun’un ek 9. maddesinin 5. fıkrasında açıkça tanımlandığı, başhekimin eğitimle ilgili işleri yürütmekle görevli olmadığı, sağlık tesisinin idari anlamda işletilmesinden yani yönetiminden sorumlu olduğu, nitekim Yönetmeliğin “idari sorumlu” tanımının da buna uygun olduğu;

7. maddenin 2. fıkrası yönünden, iptali istenilen fıkrada, sağlık tesisinin insan gücü ve diğer tüm kaynakları hakkında oluşturulan komisyonun hastanenin bulunduğu ilin il sağlık müdürünün başkanlığında toplanacağının, başhekim ve dekanın da komisyon üyesi olarak komisyonda yer alacağının belirtildiği, oluşturulan bu komisyonun “il protokol listesine” açıkça aykırı olduğu, bu listede 17. sırada bulunan fakülte dekanlarının altında 37. sırada bulunan il sağlık müdürlerinin protokol sıralamasına aykırı olarak dekanın üyesi olduğu bir komisyona başkanlık etmesinin mümkün olmadığı, bu nedenle dava konusu fıkranın iptalinin gerektiği;
8. maddenin 5. fıkrasının son iki cümlesi yönünden, Yönetmelikte yer alan eğitim sorumlusu tanımı üzerine Yönetmeliğin çeşitli maddelerinde eğitim işiyle ilgili yapılmış olan diğer bazı düzenlemelerin de iptalini istemeleri gereğinin doğduğu, önceki düzenlemede dava  konusu son iki cümlenin yer almadığı, bu düzenlemenin sebebinin, 4. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi ile Yönetmeliğe girmiş olan “eğitim sorumlusu” tanımı olduğu, eğitim sorumlusu düzenlemesi ile başhekime lisans ve uzmanlık eğitiminin yürütülmesi hususunda bir kişiyi görevlendirme yetkisi tanındığı, bu yetkinin bir sonucu olarak da 8. maddenin 5. fıkrasında başhekime, lisans ve lisansüstü eğitim planı ve klinik derslere ilişkin ek bir görev tanımı yapıldığı, eğitim işleri konusunda herhangi bir yetki ve sorumluluğu bulunmayan başhekim yönünden dava konusu cümleler ile yapılan düzenlemenin iptalinin gerektiği;
10. maddenin 1. fıkrası ve 2. fıkrasının son cümlesi yönünden, 10. maddenin 1. fıkrasında, eğitim sorumlusu tanımının iptalini istemiş olmalarının bağlantılı bu düzenlemelerin de iptalini gerektirdiği, 10. maddenin 1. fıkrasında eğitim işinin yürütülmesinde başhekim tarafından görevlendirilen kişinin dekana karşı sorumluluğu düzenlenmek suretiyle esasında işi organize etmesi gereken dekanın işin dışında bırakılmasının amaçlandığı, 2. fıkranın son cümlesinde ise, eğitim sorumlusuna idari sorumluluk görevi verilebileceğinin düzenlendiği, eğitim işi ile idari işleyişin birbirinden farklı olduğu, farklı kişilerce yürütülmesi gerektiği, Kanun'daki düzenlemenin de bu yönde olduğu;

11. maddenin 4. fıkrası yönünden, Sağlık Bakanlığının birlikte kullanım ve işbirliğine dair çıkarmış olduğu, 18/02/2011, 03/05/2014 ve 16/06/2016 tarihli Yönetmeliklerinde üniversitelerin bilimsel araştırma projelerinin finansmanı için birlikte kullanımdaki sağlık tesisinin döner sermaye gelirlerinden pay ayrılacağı hususunda birbirine paralel hükümler yer almışken 16/06/2017 tarihli Yönetmelikte üniversitelerin bilimsel araştırma proje payı ile ilgili düzenlemeye yer verilmediği, dava konusu Yönetmelik ile yürürlükten kaldırılan 16/06/2017 tarihli Yönetmeliğin 11. maddesinin 4. fıkrasına açtıkları davanın derdest olduğu, dava konusu 04/03/2020 tarihli Yönetmelik hükmünde de bilimsel araştırma projeleri payına yer verilmediği, oysa 2547 sayılı Kanun’un 58. maddesinin (b) bendinde döner sermaye gelirlerinin bir kısmının  bilimsel araştırma projelerinin finansmanı için kullanılacağının düzenlendiği, önceki düzenlemelerin bu Kanuna uygun olduğu, dava konusu düzenlemenin ise bu üst hukuk normuna aykırı olduğu, Yönetmeliğin Yükseköğretim Kurulu Başkanlığının uygun görüşü alınmadan düzenlendiği, Yönetmelik hazırlanırken Yükseköğretim Kurulu Başkanlığına Yönetmelik taslağının gönderildiği, taslağa bilimsel araştırma payına ilişkin düzenleme bulunmaması sebebiyle uygun görüş verilmediği, Sağlık Bakanlığının dava konusu düzenlemeyi tek yanlı tasarrufu ile yayımladığı, birlikte kullanımdaki sağlık tesisinin, sundukları sağlık hizmeti bakımından 5510 sayılı Kanun’un 72. maddesinin uygulanmasında sağlık uygulama ve araştırma merkezi statüsünde olduğu, buna rağmen üniversite bütçesine kurumsal olarak herhangi bir pay ayrılmadığı, bunun adil olmadığı, hukuka ve eşitlik ilkesine aykırı olduğu, üniversitenin unvanı kullanılarak döner sermaye gelirinde artış sağlandığı ve birlikte kullanılan sağlık tesisinde üniversite akademisyenleri tarafından da hizmet verildiği halde, üniversiteye bilimsel araştırma projelerinin finansmanı için pay ayrılmamasının hakkaniyete de aykırı olacağı, dava konusu düzenleme ile kazanılmış hakların bertaraf edildiği, halen devam etmekte olan bilimsel araştırma projelerinin ve yapılması yıllık olarak planlanan bilimsel araştırmaların finansmanının meçhul bir hâl aldığı, üniversiteleri bilimsel araştırma yapamayacak hale getiren düzenlemenin, üniversitelerin ulusal ve uluslararası düzeyde başarı sıralamasında geriye gitmesi sonucunu doğuracağı, bunun  milli menfaate de aykırı olduğu iddia edilerek anılan düzenlemelerin iptali istenilmektedir.
DAVALININ SAVUNMASI	: Davalı idare tarafından,

4. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi, 8. maddenin 5. fıkrasının son iki cümlesi ve 10. maddenin 1. fıkrası ile 2. fıkrasının son cümlesi yönünden, dava konusu Yönetmeliğin dayanağı olan 3359 sayılı Kanun’un ek 9. maddesinin 5. fıkrasında, birlikte kullanımdaki sağlık tesislerinde tıpta uzmanlık ve lisans eğitimlerinin, Sağlık Bakanlığı uzmanlık öğrencilerinin eğitimi de dahil olmak üzere, ilgili mevzuata göre tıp fakültesi dekanının yetki ve sorumluluğunda yürütüleceği, dekanın, hastane yöneticisinin görüşünü alarak varsa profesör, yoksa doçent unvanını haiz öğretim üyelerinden birini, doçent de yoksa yardımcı doçent veya eğitim görevlilerinden birini eğitim sorumlusu olarak görevlendireceği, başhekimin aynı zamanda üniversite yönünden sağlık uygulama ve araştırma merkezi müdürü sayılacağı, birlikte kullanıma geçilen sağlık tesislerinin, Bakanlığın tabi olduğu mevzuat uyarınca işletileceği ve tesisin, üniversitenin görüşü alınarak Bakanlıkça atanan başhekim tarafından yönetileceği yönünde düzenlemenin yer aldığı, 3359 sayılı Kanun'un ek 9. maddesinde birlikte kullanılan sağlık tesisinde eğitimin tamamından sorumlu yani dekanın o kurumdaki temsilcisi olarak yapılacak görevlendirmenin düzenlenmiş olduğu,  “birim/program” bazında düzenleme getirilmediği, birim bazında eğitim sorumluluğu hususundaki düzenlemenin aynı Kanun'un ek 1. maddesinde yer aldığı ve maddede “eğitim ve araştırma hastanelerinde eğitim görevlilerinden biri hastane yöneticisi tarafından bir yıllık süre için ilgili birimin eğitim sorumlusu olarak görevlendirilir, idarî sorumlusu ise aynı süreyle ilgili daldaki uzmanlar arasından seçilir. Birimin eğitim sorumlusuna idarî sorumluluk görevi de verilebilir.” hükmüne yer verildiği, anılan Kanun hükümlerine uygun olarak dava konusu Yönetmeliğin “Tanımlar” başlıklı 4. maddesinde, “Eğitim sorumlusu: Tıpta ve Diş Hekimliğinde ilgili programdaki lisans ve uzmanlık eğitiminin yürütülmesinden sorumlu olan her bir klinik/laboratuvar için dekanın görüşü alınarak Başhekim tarafından bir yıllık süreyle görevlendirilen öğretim üyesini veya eğitim görevlisini”, “Kurum Eğitim Sorumlusu: Tıpta ve Diş Hekimliğinde lisans ve uzmanlık eğitiminin yürütülmesinden sorumlu, başhekimin görüşü alınarak dekan tarafından görevlendirilen öğretim üyesini”,  “İdari sorumlu: İlgili klinik/laboratuvarda sunulan sağlık hizmetinin yirmi dört saat esasına göre kesintisiz olarak yürütülmesinden sorumlu, başhekim tarafından görevlendirilen en az uzman hekim unvanlı hekimi” ifade eder şekilde tanımlama yapıldığı, Yönetmeliğin “Eğitim hizmetleri” başlıklı 8. maddesinin 1. fıkrasında, “Tıp ve diş hekimliğinde lisans ve uzmanlık eğitimleri, birlikte kullanımdaki sağlık tesislerinde ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde dekanın yetki ve sorumluluğunda yürütülür. Dekan ve başhekim eğitim, araştırma ve sağlık hizmetlerini aksatmayacak şekilde işbirliği içinde çalışarak gerekli tedbirlerin alınmasından ve planlamaların yapılmasından sorumludur.” hükmüne, aynı maddenin 5