muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/697, Karar No: 2024/407, Tarih: 26.04.2024

ii. 2009 hesap dönemine ilişkin olarak kurumlar vergisi yönünden matrah artırımı ve katma değer vergisi yönünden vergi artırımında bulunması nedeniyle anılan dönem inceleme kapsamına alınmamıştır.
iii. Mükellefiyet kaydının terkin edilmiş olması nedeniyle şirket müdürünün bilinen adresine gönderilen defter ve belge isteme yazısı anılan şahsın adresinde bulunamaması nedeniyle tebliğ edilememiştir.
iv. 2010 yılında beyan ettiği toplam katma değer vergisi matrahı 12.692.163,75 TL olan mükellef Bs formu ile 12.625.460,00 TL tutarında mal sattığını, diğer mükellefler ise aynı yılda Ba formu ile mükelleften 12.455.721,00 TL tutarında mal aldıklarını bildirmiştir. 2011 yılında beyan ettiği toplam katma değer vergisi matrahı 24.173.644,68 TL olan mükellef Bs formu ile 23.897.124,00 TL tutarında mal sattığını, diğer mükellefler ise aynı yılda Ba formu ile mükelleften 25.137.099,00 TL tutarında mal aldıklarını bildirmiştir. Mükellef tarafından 2012 yılının Ocak, Şubat ve Mart dönemlerinde verilen katma değer vergisi beyannameleri matrahsız olup aynı yılın Nisan, Mayıs ve Haziran dönemlerinde ise beyanname verilmemiştir. 2010 yılının Ocak-Mart ilâ 2012 yılının Ocak-Mart dönemlerine ilişkin olarak verilen muhtasar beyannamelerine göre üç ile yedi arası değişen sayıda çalışanı bulunmaktadır.
v. 06/06/2008 tarihinde yapılan işe başlama yoklamasında, işyerinin 80 m² olduğu, matbaacılık ve temizlik maddeleri alım satımı ile iştigal edildiği, iş yerinde büro makineleri ve tahmini elli fıçı matbaa temizlik maddesinin bulunduğu tespit edilmiştir.
vi. 17/06/2010 tarihinde yapılan yoklamada, tespit anında beş işçinin çalıştığı, iş yerinde büro mobilyaları ve emtia olarak altı adet 200 kg'lik dolu tiner bidonu ile muhtelif miktarda boş bidon stokunun bulunduğu tespit edilmiştir.
vii. 15/12/2010 tarihinde yapılan yoklamada, adresin kapalı olduğu, camdan bakıldığında iş yerinde üç-beş bidonun bulunduğu ve ticari faaliyete ilişkin herhangi bir emare olmadığı, çevre sakinlerinin şirket sahibinin Metris Cezaevinde olduğunu söyledikleri tespit edilmiştir.
viii. 23/12/2010 tarihinde yapılan yoklamada, iş yerine defalarca gidilmesine rağmen devamlı kapalı olduğu tespit edilmiştir.
ix. 26/04/2011 tarihinde yapılan yoklamada, beş işçi çalıştırıldığı, iş yerinde dokuz adet iki tonluk plastik depo, bir adet üç tonluk karıştırıcı makine, bir adet santrifüj, iki adet büro malzemesi takımı, bir adet koltuk ve emtia olarak 300.000,00 TL tutarında kimyevi madde bulunduğu tespit edilmiştir.
x. 07/07/2011 tarihli ortaklar kurulu kararı ile şirket merkezi aynı ilçede başka bir adrese taşınmıştır. Bu adreste 12/08/2011 tarihinde yapılan yoklamada, mükellefin faal olduğu görülmüş ve son yoklamada yapılan tespitlere benzer tespitler yapılmıştır.
xi. 11/02/2012 tarihinde yapılan yoklamada, iş yerine defalarca gidilmesine rağmen kapalı olduğu tespit edilmiştir.
xii. İfadesine başvurulan bir firma çalışanı iş yerinde sadece kendisinin çalıştığını ve pek faaliyetin olmadığını beyan etmiştir.

xi. 11/02/2012 tarihinde yapılan yoklamada, iş yerine defalarca gidilmesine rağmen kapalı olduğu tespit edilmiştir.
xii. İfadesine başvurulan bir firma çalışanı iş yerinde sadece kendisinin çalıştığını ve pek faaliyetin olmadığını beyan etmiştir.
Bu durumda, anılan mükellefin davacıya fatura düzenlediği yılda faal olduğu ve beyan ettiği matrahlar ile Ba-Bs analizinde tespit edilen tutarların uyumlu olduğu dikkate alındığında, bu mükellefin düzenlediği tüm faturaların sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge olduğunun somut delillerle ortaya konulamadığı anlaşıldığından, eksik incelemeye dayalı dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle dava konusu vergi ve cezaları kaldırmıştır.
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 02/11/2021 tarih ve E:2017/1936, K:2021/5997 sayılı kararı:
Davacıya fatura düzenleyen … Matbaa Malzemeleri Tekstil Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketi hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunda Vergi Mahkemesi kararında belirtilen tespitlere ek olarak şu tespitlere yer verilmiştir:
i. 26/04/2011 tarihinde yapılan yoklamada, iş yerinin 150 m² (dubleks) olduğu, bu adreste 01/06/2008 tarihinden itibaren kimyevi madde imalatı ve toptan satışı faaliyetinde bulunulduğu, aylık iş kapasitesinin 600.000,00 TL civarında olduğu tespit edilmiştir.
ii. Mükellefin 07/07/2011 tarihli ortaklar kurulu kararı ile merkezini taşıdığı adreste 12/08/2011 tarihinde yapılan yoklamada, mükellefin adreste faal olarak çalıştığı, iş yerinin yaklaşık 250 m² olduğu, faaliyet konusunun matbaa malzemeleri imalatı ve alım satımı olduğu, dört işçi çalıştırıldığı, iş yerinde demirbaş olmak üzere dört adet tank, bir adet karıştırıcı, on tane bir litrelik fıçı, iki adet ofis takımı ve iki adet bilgisayar bulunduğu, taşıma işlerini kendi araçlarıyla yaptıkları tespit edilmiştir.
iii. 27/04/2012 tarihinde yapılan yoklamada, mükellefin adreste bulunmadığı, adrese başka bir firmanın taşındığı ve hazırlık çalışmalarının devam ettiği, iş yeri sahibinin oğlu ile yapılan görüşmede Yıldırım Kimya firmasının bu adreste faal olarak çalışmadığının, ara sıra söz konusu adrese uğradıklarının, beş aydır kira bedelini ödemediklerinin ve kaçıp gittiklerinin beyan edildiği tespit edilmiştir.
iv. 22/05/2012 tarihinde yapılan yoklamada, adreste 10/05/2012 tarihinden itibaren başka bir firmanın faaliyet gösterdiği, … firmasının faaliyet göstermediği ve adresten 2011 yılının Aralık ayında ayrıldığı tespit edilmiştir.
v. … Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma çerçevesinde mükellef hakkında İkitelli Vergi Dairesi Müdürlüğünce tutanak tanzim edilmiştir. 23/08/2010 tarihli ihbar dilekçesi ile mükellef şirketin müdürünün de aralarında bulunduğu şahısların naylon fatura ticareti ve petrol kaçakçılığı yaptıkları ihbar edilmiştir. Bu nedenle mükellef şirketin müdürü hakkında vergi suçu raporu düzenlenmiştir.
vi. Mükellefin belge basım bilgilerine ulaşılamamıştır.

v. … Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma çerçevesinde mükellef hakkında İkitelli Vergi Dairesi Müdürlüğünce tutanak tanzim edilmiştir. 23/08/2010 tarihli ihbar dilekçesi ile mükellef şirketin müdürünün de aralarında bulunduğu şahısların naylon fatura ticareti ve petrol kaçakçılığı yaptıkları ihbar edilmiştir. Bu nedenle mükellef şirketin müdürü hakkında vergi suçu raporu düzenlenmiştir.
vi. Mükellefin belge basım bilgilerine ulaşılamamıştır.
vii. Mükellefin 2010 ve 2011 yıllarındaki alışlarının sırasıyla %75,01 ve %90,88'lik kısımları, hakkında sahte belge düzenleme fiili nedeniyle rapor tanzim edilen veya olumsuz tespit bulunan mükelleflerden yapılmıştır.
viii. Mükellefin vadesi geçmiş ve ödenmesi gereken toplam 1.546.154,60 TL tutarında vergi borcu bulunmasına rağmen, sadece 1.712,11 TL tutarında vergi aslı borcunu ödediği tespit edilmiştir.
ix. Mükellefin motorlu araç ve gayrimenkul kaydına rastlanmamıştır.
Bu durumda, anılan mükellefin çok yüksek tutarlı katma değer vergisi matrahları beyan etmesine rağmen bu hasılatları yapabilecek fiziki kapasiteye, emtiaya ve ticari organizasyona sahip olmadığı, kurumlar vergisi beyannamelerinin eki olan bilançolarda herhangi bir duran varlık bilgisine rastlanmadığı, mal ve hizmet alımı yaptığını bildirdiği mükelleflerin çoğu hakkında sahte belge düzenledikleri yönünde tanzim edilmiş raporlar veya olumsuz tespitler bulunduğu, ifadesine başvurulan bir firma çalışanının mükellefin herhangi bir ticari faaliyetinin olmadığını beyan ettiği, elde ettiği yüksek tutarlı cirolara rağmen tahakkuk eden vergileri ödemediği ve bildirimde bulunmaksızın gayri faal duruma düştüğü dikkate alındığında, adı geçen mükellefin uyuşmazlık konusu dönemlerde davacıya düzenlediği faturaların gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı sonucuna varıldığından, bu faturalar nedeniyle yapılan dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık, aksi yöndeki Vergi Mahkemesi kararında hukuki isabet görülmemiştir.
Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.
… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:…sayılı ısrar kararı:
Davacının … firmasından alımda bulunduğu yılda yapılan yoklamaların birinde anılan firmanın faal olduğu, söz konusu yoklamalarda emtiaya rastlandığı, işçi çalıştırıldığı, ilgili yılda yapılan diğer yoklamalarda adres kapalı olsa da sonraki yıllarda yapılan yoklamalarda firmanın faal olduğu, faaliyetine ilişkin emtia ve makinelerin olduğu ve işçilerinin bulunduğu görülmektedir.
İş yeri sahibinin oğlunun vermiş olduğu ifade 2012 yılına ilişkin olup davacının alımda bulunduğu yılla ilişkisi kurulamamaktadır.

İş yeri sahibinin oğlunun vermiş olduğu ifade 2012 yılına ilişkin olup davacının alımda bulunduğu yılla ilişkisi kurulamamaktadır.
Anılan firmanın müdürünün naylon fatura ticareti ve petrol kaçakçılığı yaptığı ihbar edilse de bu ihbarın yalnızca firma hakkında yapılacak bir inceleme veya soruşturmaya gerekçe olabileceği, firmanın müdürü hakkında ihbar dilekçesi olması nedeniyle firmanın sahte belge düzenleyicisi olduğunun varsayılamayacağı, ihbar dilekçesindeki hususlar ile ilgili yapılacak inceleme veyahut soruşturma neticesinde firma hakkında bir kanıya varılabileceği açıktır.
İfadesine başvurulan bir çalışan 2010 yılının sonu ya da 2011 yılının başı gibi firmada çalışmaya başladığını beyan etmiştir. Davacı ise genellikle bu dönemlerden daha önceki dönemlerde alımda bulunmuştur. Bahsi geçen çalışan, ifadesinde her ne kadar boş olan varillerden başka emtia bulunmadığını beyan etse de 2011 yılı içinde ve bu çalışanın firmada çalıştığı dönemde yapılan yoklamalarda söz konusu beyanın aksine emtia ve makine tespit edilmiştir. Ayrıca firma ortağının yakını olmaları nedeniyle konu hakkında nesnel olamayacaklarından bahisle inceleme sırasında diğer çalışanların ifadelerine başvurulmaması varsayıma dayanmakta ve eksik incelemeye sebep olmaktadır. Oysa yapılacak bir incelemede mükellef lehine ve aleyhine tüm hususların tespit edilmesi gerekmektedir.
Anılan firmanın aldığı faturaların gerçek emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı yönünde olumsuz tespitler bulunması, bu firmanın satışlarının da aynı yönde olduğu ve bu doğrultuda belge düzenlediği anlamına gelmez. Zira aldığı faturalar hakkında olumsuz tespit bulunan firmanın yalnızca sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge kullanıcısı olma ihtimali de bulunmaktadır.
Diğer tespitlerin ise davacının alım yaptığı yılda firmanın faaliyetinin tamamıyla sahte belge düzenlemek olduğu ve gerçek bir faaliyetinin bulunmadığını kanıtlamaya yeterli olmadığı sonucuna varılmıştır.
Vergi Mahkemesi ilk kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçeye ek olarak bu gerekçeyle ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporuyla düzenlediği faturaların gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı tespit edilen mükelleften temin ettiği faturalarda belirtilen mal alışlarına ilişkin olarak gerçek alış yaptığı mükelleflerden belge almadığı anlaşılan davacı adına yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek aksi yöndeki ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyizen incelenen ısrar kararının, Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyizen incelenen ısrar kararının, Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Danıştay Dördüncü Dairesinin yukarıda yer verilen kararının dayandığı aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ısrar kararının bozulması gerekmektedir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-Davalının temyiz isteminin KABULÜNE,
2-… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının BOZULMASINA,
3-Yeniden verilecek kararda karşılanacağından, yargılama giderleri hakkında hüküm kurulmasına gerek bulunmadığına,
2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/04/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/1471, Karar No: 2024/418, Tarih: 26.04.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas    No : 2023/1471
Karar   No : 2024/418
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: … Vergi Dairesi Başkanlığı - …
		(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI)	: … Lisesi
İSTEMİN	KONUSU	:… Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin  … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, bağlı bulunduğu … Enstitüsü dini cemaatine aktardığı kazanç üzerinden tevkifat yapılmaması gerektiği ihtirazi kaydıyla verilen 2020 yılının Ekim dönemine ilişkin muhtasar beyannameye istinaden tahakkuk eden gelir (stopaj) vergisinin 825.000,00 TL'lik kısmının kaldırılması ve tahsil edilen tutarın iadesine karar verilmesi istemiyle dava açılmıştır.
… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı: 
5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinde, dernek ve vakıflara ait iktisadi işletmelerin kazançlarının kurumlar vergisine tabi olduğu belirtilmiş, dernek ve vakıflara ait iktisadi işletmeler, Kanun'un 5. maddesinde "Dernek ve vakıflara ait veya bağlı olup 4'üncü maddede yazılı şartları haiz bulunan işletmeler ile aynı mahiyetteki yabancı işletmeler dernek ve vakıfların iktisadi işletmeleridir." şeklinde tanımlanmıştır. Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrasında, iktisadi kamu müesseseleri tanımlandıktan sonra ikinci fıkrasında, bunların kazanç gayesi gütmemelerinin, faaliyetin kanunla tevdi edilmiş görevler arasında bulunmasının, tüzel kişiliklerinin olmamasının, müstakil muhasebeleri ve kendilerine tahsis edilmiş sermayelerinin veya iş yerlerinin bulunmamasının mükellefiyetlerine tesir etmeyeceği belirtilmiştir.
Davacı … Lisesi, anılan kanun maddelerine göre faaliyet gösteren ve  … Enstitüsü dini cemaatine (Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 2. maddesine göre vakıf sayılmaktadır) ait veya bağlı bir iktisadi işletmedir. Bu işletmenin müstakil bir sermayesi, muhasebesi ya da kendisine tahsis edilmiş bir iş yerinin bulunmaması bu durumu değiştirmemektedir. Bu işletmenin kazancının kurumlar vergisine tabi olduğu, … Enstitüsü dini cemaatinin ise kurumlar vergisi mükellefi olmadığı hususları ihtilafsızdır. İhtilaf konusu olan husus, iktisadi işletmeden vakfa aktarılan vergilendirilmiş kazancın tevkifata tabi tutulup tutulmayacağıdır.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94. maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendinin 09/04/2003 tarih ve 4842 sayılı Kanun ile değiştirilmeden önceki (b-i) alt bendinde, kurumlar vergisinden istisna kazançlara isabet eden kısım düşüldükten sonra, 75. maddenin ikinci fıkrasının (1), (2) ve (3) numaralı bentlerinde yazılı kâr paylarından vergi tevkifatı yapılacağı belirtilmiş, bendin parantez içi hükmünde, kurumlar ile gelir ve kurumlar vergisi mükellefi olmayanlara ve muaf olanlara ödenenler tevkifat kapsamına dahil edilmiştir. Kanun'un 75. maddesinin birinci fıkrasında menkul sermaye iradı tanımlanmış olup ikinci fıkrasının (1) numaralı bendinde her nevi hisse senetlerinin kâr paylarının, (2) numaralı bendinde ise iştirak hisselerinden doğan kazançların kaynağı ne olursa olsun menkul sermaye iradı olarak sayılacağı belirtilmiştir. 
İştirak hissesi kazancı, bir şirketin başka bir şirketin sermayesine iştirak etmesi nedeniyle elde edilen bir kazançtır. Bu bakımdan iştirak hissesi kazancından söz edilebilmesi için ortada iki ayrı işletme bulunması, bir işletmenin diğer işletmenin sermayesine katkı vermesi ve verdiği bu katkı payı karşılığında kazanç elde etmiş olması gerekmektedir.
Olayda ise vakfa ait iktisadi işletme söz konusu olup ortada iki ayrı işletmenin varlığından ve birinin diğerinin sermayesine iştirak ettiğinden söz edilmesine olanak yoktur. Zira iktisadi işletmenin kendisi bizatihi vakfa ait olup vakfın vergi mükellefi olamamasından dolayı mükellefiyetin iktisadi işletme adına tesisi söz konusudur. Bu bakımdan, olayda iki ayrı iktisadi işletmenin bulunmaması, bir işletmenin diğer işletmenin sermayesine iştirak etmesi gibi bir durumdan söz edilememesi, iktisadi işletmenin bizatihi vakfa ait olması, vakfın başka bir iktisadi işletmeye iştirakinden dolayı değil, kendi iktisadi işletmesinden kazanç elde etmesi karşısında ihtirazı kaydın kabul edilmemesi suretiyle tahakkuk eden dava konusu vergide hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. 
Mahkeme bu gerekçeyle tahakkuk eden gelir (stopaj) vergisinin 825.000,00 TL'lik kısmının kaldırılmasına ve bu tutarın davacıya iadesine karar vermiştir. 
Davalının istinaf istemini inceleyen … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:
Vergi Dava Dairesi, istinaf istemine konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve dilekçede ileri sürülen iddiaların kararın kaldırılmasını gerektiren nitelikte bulunmadığı gerekçesiyle istinaf istemini reddetmiştir. 
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Üçüncü Dairesinin 21/03/2023 tarih ve E:2022/1846, K:2023/901 sayılı kararı:
5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (ç) bendinde, dernek veya vakıflara ait iktisadi işletmeler kurumlar vergisi mükellefleri arasında sayılmış olup vakıf tüzel kişiliği ise mükellefiyet dışında bırakılmıştır.

Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Üçüncü Dairesinin 21/03/2023 tarih ve E:2022/1846, K:2023/901 sayılı kararı:
5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (ç) bendinde, dernek veya vakıflara ait iktisadi işletmeler kurumlar vergisi mükellefleri arasında sayılmış olup vakıf tüzel kişiliği ise mükellefiyet dışında bırakılmıştır. 
193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94. maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendinin (b-i) alt bendinde, gelir ve kurumlar vergisi mükellefi olmayanlara ve bu vergilerden muaf olanlara dağıtılan 75. maddenin ikinci fıkrasının (1), (2) ve (3) numaralı bentlerinde yazılı kâr paylarından vergi tevkifatı yapılacağı hükme bağlanmıştır. Kanun'un 75. maddesinin birinci fıkrasında menkul sermaye iradı tanımlanmış olup ikinci fıkrasının (1) numaralı bendinde her nevi hisse senetlerinin kâr paylarının, (2) numaralı bendinde ise iştirak hisselerinden doğan kazançların kaynağı ne olursa olsun menkul sermaye iradı olarak sayılacağı belirtilmiştir. 
İhtilafın çözümlenebilmesi için iştirak kazancının ne anlama geldiğinin bilinmesi ve bu kazancın dağıtımı halinde (tüzel kişilikleri bazında kurumlar vergisinden muaf olsa da bağlı iktisadi işletmeleri kurumlar vergisi mükellefi olan vakıf ve dernekler açısından) dağıtılan kâr paylarının stopaja tabi tutulup tutulmayacağının değerlendirilmesi gerekmektedir. 	
Gelir Vergisi Kanunu'nun 75. maddesi, sahibinin ticari, zirai veya mesleki faaliyeti dışında nakdi sermaye veya para ile temsil edilen değerlerden müteşekkil sermaye dolayısıyla elde ettiği kâr payı, faiz, kira ve benzeri iratları menkul sermaye iradı olarak tanımladıktan sonra kaynağı ne olursa olsun ikinci fıkranın bentlerinde yazılı iratların menkul sermaye iradı sayılmasını öngörmüş ve (2) numaralı bentte iştirak hisselerinden doğan kazançları bu kapsama almıştır.
Vergi kanunlarında iştirak hissesinin tanımı yapılmamakla birlikte anılan maddenin parantez içi hükmünde, limited şirket ortaklarının, iş ortaklıkları ortaklarının, komanditerlerin kâr paylarının, kooperatiflerin dağıttıkları kazançların iştirak hissesinden doğan kazanç olduğu belirtilmiştir.
Vakıflar, kurumlar vergisinden muaf olsalar da iktisadi işletme oluşturdukları takdirde, rekabet eşitliği gereği iktisadi işletmelerinin kazancı vergiye tabidir. Bir vakfın, sermayesinin tamamının ya da bir kısmının kendisi tarafından sağlanarak iktisadi işletme oluşturması arasında fark bulunmamaktadır. İktisadi işletmenin kurumlar vergisi ödendikten sonra kalan kârının işletme bünyesinde ve işletmenin faaliyetlerine özgü bırakılmayıp da kendisini kuranlara veya oluşturan vakfa aktarılması halinde iktisadi işletme tarafından vakfa yapılan aktarım iştirakten doğan kazançtır.

Vakfın kurulduğu veya oluşumuna katıldığı iktisadi işletmenin kurumlar vergisi düşüldükten sonra vakfa aktardığı tutar, vakıf yönünden sermayesini sağlayan kuruma sağlanan iştirak kazancıdır. İşletme kendi kazancının vergisini, vakıf ise işletmenin kendisine sağladığı kazancın vergisini kaynağında tevkif yoluyla ödediğinden mükerrer vergilendirme söz konusu olmayacaktır. 
Tüm bu anlatımlardan da anlaşılacağı üzere, vakıflara ait iktisadi işletmelerin, ilgili  vakfın genel anlamda “iştiraki” durumunda olduğunun kabulü gerektiğinden, iktisadi işletme kârından, bağlı olunulan vakfa veya derneğe yapılan aktarım vakıf yönünden Gelir Vergisi Kanunu'nun 75. maddesinin birinci fıkrasının (2) numaralı bendinde belirtilen iştirak kazancı, kârı sağlayan (aktaran) yönünden ise kâr dağıtımı sayılmalıdır.
Bir kazancın iştirak kazancı sayılabilmesi için bir başka kurumun hisselerine sahip olunması zorunlu olmayıp bağlı veya ait kuruluşun tamamına sahip olunması halinde de bir iştirak kazancı elde edilmesi söz konusudur. Kendisi vergiye tabi olmayan bir vakfın, sermayesini temin ederek vergiye tabi bir kuruluş oluşturması halinde kendisine aktarılan gelir iştirak kazancıdır. Menkul sermaye iradını elde edenin kurum olması ya da gelir veya kurumlar vergisinden muaf olması da Gelir Vergisi Kanunu'nun 94. maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendinin (b-i) alt bendine göre yapılacak tevkifatı etkilememektedir.
Bu durumda, davacı iktisadi işletmenin bağlı bulunduğu vakfa (cemaate) aktardığı kâr payı, alan yönünden iştirak kazancı olduğundan ve Gelir Vergisi Kanunu'na göre tevkifata tabi tutulması gerektiğinden, temyize konu kararın bozulması gerekmektedir. 
Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.
… Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin  …tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararı: 
Vergi Dava Dairesi, aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ilk kararında ısrar etmiştir. 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.  
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
MADDİ OLAY: 
Davacı adına, bağlı bulunduğu …Enstitüsü dini cemaatine aktardığı kazanç üzerinden tevkifat yapılmaması gerektiği ihtirazi kaydıyla verilen 2020 yılının Ekim dönemine ilişkin muhtasar beyannameye istinaden tahakkuk eden gelir (stopaj) vergisinin 825.000,00 TL'lik kısmının kaldırılması ve tahsil edilen tutarın iadesine karar verilmesi istemiyle dava açılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT: