muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/2806, Karar No: 2024/2874, Tarih: 04.06.2024

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI       :    
Davalı Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından; fiil ve fail belli olmadan 2 yıllık zamanaşımı süresinin başladığından söz edilemeyeceği, aksi halde eylemin cezasız kalacağı; ayrıca, Çüngüş Belediye Başkanlığı yönünden ceza verme zamanaşımının işe başladığı 01/02/2016 tarihinden, DİSKİ Genel Müdürlüğü yönünden ise naklen atandığı 27/03/2017 tarihinden başlayacağının kabulü gerektiği; işlemin 657 sayılı Kanun'un 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (g) alt bendi kapsamında tesis edildiği; dava konusu işlemde yetki ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
Davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından; davacının ibraz ettiği lise diplomasının sahte olduğunun tespit edildiği, ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararının iptal gerekçesi doğrultusunda son savunması alınmak suretiyle 657 sayılı Kanun'un 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (g) alt bendi kapsamında tesis edilen dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI  : 657 sayılı Kanun'un 98. maddesi kapsamında göreve son verme işlemi tesis edilmesi hususunda, usulde paralellik ilkesi uyarınca, DİSKİ Genel Müdürü yetkili olup, Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanlığı Encümeninin yetkisinin bulunmadığı; ayrıca, Çüngüş Belediye Başkanlığında 01/02/2016 tarihinde işe başladığı ve disiplin cezasının ise iki yıllık zamanaşımı süresi dolduktan sonra 01/03/2018 tarihinde tesis edildiği; DİSKİ Genel Müdürlüğünde naklen göreve başladığı 27/03/2017 tarihinin ise zamanaşımının başlangıç tarihi olarak dikkate alınamayacağı; esas yönünden, uzman erbaş olarak görev yapmakta iken kendi isteğiyle görevinden ayrıldığı ve 657 sayılı Kanun'un 92. maddesi kapsamında Çüngüş Belediye Başkanlığında memur olarak göreve başladığı; memuriyete başlaması için lise mezunu olma koşulu bulunmadığı, dolayısıyla lise diplomasına dayanılarak iş başvurusu yapmadığı, sahte diplomadan bilgisinin olmadığı ve söz konusu diplomanın meslek yaşamına hiç bir etkisinin bulunmadığı, bu diplomaya dayanılarak herhangi bir kadroya ataması yapılmadığı gibi derece ve kademesinin de yükseltilmediği; dava konusu işlemde usul ve esas yönünden mevzuata ve hukuka uygunluk bulunmadığı belirtilerek, temyiz istemlerinin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ  : ...
DÜŞÜNCESİ	   : Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden davalı idarelerin yürütmenin durdurulması istemleri hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin, işin gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY :

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ  : ...
DÜŞÜNCESİ	   : Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden davalı idarelerin yürütmenin durdurulması istemleri hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin, işin gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	Davacı, 13/06/2003 tarihinde Çüngüş Yatılı İlköğretim Bölge Okulundan mezun olmuş, ilköğretim mezunu olarak 04/07/2011 tarihinde Jandarma Genel Komutanlığına sözleşmeli uzman jandarma çavuş olarak atanmış ve 31/12/2015 tarihinde kendi isteğiyle sözleşmesini yenilemeyerek bu görevinden ayrılmıştır.
	657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 92. maddesi kapsamında, 01/02/2016 tarihinde açıktan atama suretiyle Diyarbakır ili, Çüngüş Belediye Başkanlığında genel idare hizmetleri sınıfında memur olarak göreve başlamış, daha sonra 27/03/2017 tarihinde DİSKİ Genel Müdürlüğüne naklen geçiş yapmıştır.
	Davacı, DİSKİ Genel Müdürlüğünde görevine devam etmekte iken, özlük dosyasında yer alan lise diplomasının teyidinin yapılması için ... tarih ve ... sayılı yazıyla, davacıya ait diplomanın Açık Öğretim Lisesi tarafından verilip verilmediği Milli Eğitim Bakanlığına sorulmuş, anılan Bakanlıkça gönderilen ... tarih ve ... sayılı cevabi yazıda, davacının Açık Öğretim Lisesine kayıtlı olmadığı bildirilmiş, bunun üzerine davacı hakkında ... tarih ve ... sayılı olurla soruşturma başlatılmıştır.
	Soruşturma sonucu düzenlenen 24/01/2018 tarihli raporda; davacının Çüngüş Belediye Başkanlığına memur olarak atanması sırasında, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 97. maddesinde belirtilen 6 aylık bekleme süresine uymadığından ve yine Çüngüş Belediye Başkanlığına memur olarak atanması sırasında ibraz ettiği lise diplomasının sahte olduğu tespit edildiğinden bahisle, davacının 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 98. maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri ile 125. maddesi uyarınca Devlet memurluğundan çıkarılmasının ve sahte evrak düzenlemek suçundan dolayı suç duyurusunda bulunulmasının teklif edilmesi üzerine, Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanlığı Encümeninin (Yüksek Displin Kurulu sıfatıyla) ... tarih ve ... sayılı kararıyla, soruşturma raporunda getirilen teklif doğrultusunda, davacının, 657 sayılı Kanun'un 98. maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri ile 125. maddesi uyarınca Devlet memurluğundan çıkarılmasına (ilk disiplin cezasına) karar verilmesi üzerine açılan davada, ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararıyla, "davacının son savunmasının alınmadığı ve davacıya isnat edilen eyleme karşılık gelen Devlet memurluğundan çıkarma cezasını gerektiren fiil ve halin 125. maddenin birinci fıkrasının (E) bendinin alt bentlerinde yer alan tanımlardan hangisine uyduğunun açıkça ortaya konulmadığı" gerekçesiyle 01/03/2018 tarihli işlemin iptaline karar verilmiştir.

Yargı kararı kapsamında, davacının son savunması alınmak ve isnat edilen eyleme karşılık gelen fiilin ve halin 125. maddenin birinci fıkrasının (E) bendinin (g) alt bendi kapsamında olduğu belirtilmek suretiyle ... tarih ve ... sayılı dava konusu işlemle Devlet memurluğundan çıkarma cezası (ikinci disiplin cezası) ile cezalandırılması üzerine, temyizen incelenmekte olan davanın açıldığı anlaşılmıştır.
Öte yandan, ... Asliye Ceza Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla “resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği” gerekçesiyle davacının beraatine hükmedilmiş ve bu karara karşı yapılan istinaf başvurusu da ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Ceza Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla esastan reddedilmiştir.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (g) alt bendinde, “Memurluk sıfatı ile bağdaşmayacak nitelik ve derecede yüz kızartıcı ve utanç verici hareketlerde bulunmak” fiili Devlet memurluğundan çıkarma cezasını gerektiren fiil ve haller arasında sayılmıştır.
 17/09/1982 tarih ve 8/5336 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla yürürlüğe konulan Disiplin Kurulları ve Disiplin Amirleri Hakkında Yönetmeliğin dava konusu işlem tarihinde yürürlükte olan 4. maddesinin ikinci fıkrasında; “Hakkında disiplin soruşturması yürütülen Devlet memurunun üyesi olduğu sendikanın temsilcisi de bu maddede belirtilen disiplin ve yüksek disiplin kurullarında yer alır. Her bir disiplin ve yüksek disiplin kurulunda görevlendirilen temsilci ilgili sendika tarafından önceden bildirilir. Bu şekilde üyesi çift sayıya ulaşan kurullarda oyların eşitliği halinde başkanın bulunduğu tarafın kararına itibar edilir...” hükmüne ve aynı maddenin (V-D) bendinde; "Mahalli idarelerin yüksek disiplin kurulu, İçişleri Bakanlığı Yüksek Disiplin Kuruludur. Ancak, büyük şehir belediye başkanlıklarında bu kurullar büyük şehir belediye encümeninden teşekkül eder." hükmüne yer verilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	DİSKİ Genel Müdürlüğünde memur olarak görev yapan davacının, lise diplomasının sahte olduğundan bahisle, hakkında yürütülen disiplin soruşturması neticesinde, Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanlığı Encümeninin (Yüksek Displin Kurulu sıfatıyla)  ... tarih ve ... sayılı kararıyla, soruşturma raporunda getirilen teklif doğrultusunda davacının 657 sayılı Kanun'un 98. maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri ile 125. maddesi uyarınca Devlet memurluğundan çıkarılmasına karar verilmesi üzerine açılan davada, ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararıyla, "davacının son savunmasının alınmadığı ve davacıya isnat edilen eyleme karşılık gelen Devlet memurluğundan çıkarma cezasını gerektiren fiil ve halin 125. maddenin birinci fıkrasının (E) bendinin alt bentlerinde yer alan tanımlardan hangisine uyduğunun açıkça ortaya konulmadığı" gerekçesiyle 01/03/2018 tarihli işlemin (ilk disiplin cezasının) iptaline karar verildiği; bu karar karşı yapılan istinaf başvurularının ise ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, "göreve son verme işleminde usulde paralellik ilkesi gereği DİSKİ Genel Müdürü yetkili olduğundan, Yüksek Disiplin Kurulunca tesisi edilen işlemde yetki yönünden hukuka uygunluk bulunmadığı" ve "657 sayılı Kanun'un 127. maddesi kapsamında ceza verme yetkisinin zamanaşımına uğradığı" gerekçeleriyle reddedildiği; bu karara karşı temyiz yoluna başvurulması üzerine, Danıştay Onikinci Dairesinin 04/06/2024 tarih ve E:2021/2798, K:2024/2873 sayılı kararıyla, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin söz konusu kararının bozulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bakılan uyuşmazlıkta, ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı iptal kararının gerekçesi doğrultusunda, davacının son savunması alınmak ve  isnat edilen eyleme karşılık gelen fiilin ve halin 125. maddenin birinci fıkrasının (E) bendinin (g) alt bendi kapsamında olduğu belirtilmek suretiyle ... tarih ve ... sayılı dava konusu işlemle Devlet memurluğundan çıkarma cezası (ikinci disiplin cezası) ile cezalandırılması üzerine işbu davanın açıldığı; İdare Mahkemesince sendika temsilcisinin Yüksek Disiplin Kuruluna çağrılmadığı gerekçesiyle 21/03/2019 tarihli dava konusu işlemin iptaline karar verildiği; temyize konu Bölge İdare Mahkemesi (... tarih ve E:..., K:...) kararıyla da, "dava konusu işlemin tesis edilmesine esas teşkil eden ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E...., K.... sayılı iptal kararının gerekçesinin hukuki varlığının, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı istinaf başvurularının gerekçeli olarak reddi kararıyla sona erdiğinden bahisle 21/03/2019 tarihli dava konusu işlemde sebep unsuru yönünden hukuka uygunluk bulunmadığı" gerekçesiyle istinaf başvurularının gerekçeli olarak reddine karar verilmiş ise de; Danıştay Onikinci Dairesinin 04/06/2024 tarih ve E:2021/2798, K:2024/2873 sayılı kararıyla, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının bozulmasına karar verildiğinden, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi (... tarih ve E:..., K:...) kararının hukuki dayanağının kalmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Bu durumda, "dava konusu Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanlığı Encümeninin (Yüksek Disiplin Kurulu sıfatıyla) ...tarih ve ... sayılı kararının tesis edilmesine esas teşkil eden ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E...., K... sayılı iptal kararının gerekçesinin hukuki varlığının sona erdiği" gerekçesiyle verilen temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU												:
            Açıklanan nedenlerle;
1. 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan davalı idarelerin temyiz istemlerinin kabulüne,
2. Dava konusu işlemin yukarıda özetlenen gerekçeyle iptali ile işlem nedeniyle yoksun kaldığı tüm mali ve sosyal haklarının davacıya ödenmesine ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurularının gerekçeli olarak reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...  sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Kullanılmayan ...TL yürütmeyi durdurma harcının davalı idarelere ayrı ayrı olmak üzere iadesine, 
4. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesine, kesin olarak, 04/06/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/699, Karar No: 2024/3717, Tarih: 04.06.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2024/699
Karar No : 2024/3717
TEMYİZ EDENLER 	: 1-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Başkanlığı
  VEKİLİ: Av. ...
	  2-(DAVACI) Tasfiye Halinde ... Boya İzolasyon  İnşaat Yapı Malzemeleri ve Dış Ticaret Limited Şirketi
	   VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU		: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, komisyon karşılığında sahte fatura düzenlediği yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporunu esas alan vergi inceleme raporu uyarınca 2018 yılının Şubat ila Haziran dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile Şubat dönemi için üç kat; Mart ila Haziran dönemleri için tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyatın matrahı yönünden bağlı olduğu kurumlar vergisi tarhiyatına karşı açılan davada Mahkemelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, tarhiyatın %2 komisyon oranı dikkate alınarak hesaplanan kısmında hukuka aykırılık, aşan kısmında ise hukuka uyarlık olmadığı gerekçesiyle cezalı verginin azaltıldığı, 2019 yılı içinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle, %2 komisyon oranı üzerinden hesaplanan matraha isabet eden üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden dava reddedilmiş, aşan kısmı ise kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENLERİN	İDDİALARI		: 
	Davalı idare tarafından, hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
	Davacı tarafından, tarhiyatın eksik incelemeye dayandığı, faaliyetlerine devam ettikleri, karşıt incelemelerde olumsuzluk bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. 
TARAFLARIN	SAVUNMALARI	: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ	: Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

TARAFLARIN	SAVUNMALARI	: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ	: Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 23. maddesinin (a) bendine 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanun'un 6. maddesiyle "Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır." hükmü eklenmiş olup yapılan bu düzenleme ile Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi hukuka uygunluk denetimi ile sınırlandırılarak yeniden vaka incelemesi yapamayacağı kurala bağlanmıştır.
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkün olup dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri yukarıda sözü edilen yasal düzenleme uyarınca hukuki denetimle sınırlı olarak incelenen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3.	Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 04/06/2024 tarihinde  oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
(X)-KARŞI OY :
Bakılmakta olan dava, davacı adına komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporunun done alındığı vergi inceleme raporuna dayanılarak ihtilaflı dönem için yapılan cezalı tarhiyata karşı açılmış; verilen karara yönelik istinaf başvurusunun reddi üzerine taraflar bu kez temyiz yoluna başvurmuştur. Temyiz başvuruları, çoğunluk görüşüyle, kararın “hukuki denetimle sınırlı” olarak incelenmesi sonucunda bozulmasını gerektirecek bir neden bulunmadığı belirtilerek reddedilmiş ve kararın onanmasına karar verilmiştir.

Temyiz mercilerinin esas rolü; ülke genelinde, hukukun uygulanmasında içtihat birliğinin sağlanmasıdır. Bu bakımdan Danıştay’ın temyiz mercii olarak görevi, kural olarak, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır. Başka bir anlatımla, temyiz denetiminde, olaya uygulanacak hukuk kuralının; doğru belirlenip belirlenmediğine, doğru yorumlanıp yorumlanmadığına ve aynı zamanda doğru olarak uygulanıp uygulanmadığına bakılır; uyuşmazlığın maddi yönüyle ilgilenilmez. 2575 sayılı Danıştay Kanunu’nun 23. maddesinin (a) fıkrasına, 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanunun 6. maddesiyle eklenen cümle bu durumu kurala bağlamıştır. 
 Anayasa Mahkemesi’nin birçok kararında vurgulandığı gibi, “kişilerin adil bir şekilde yargılanmalarını sağlamayı ve denetlemeyi amaçlayan” gerekçeli karar hakkı adil yargılanma hakkının unsurlarından biridir. Gerekçeli karar hakkı; sadece “tarafların muhakeme sırasında ileri sürdükleri iddialarının kurallara uygun biçimde incelenip incelenmediğini bilmeleri” için değil, aynı zamanda, “demokratik bir toplumda kendi adlarına verilen yargı kararlarının sebeplerini toplumun öğrenmesinin sağlanması” için de gereklidir (Sencer Başat ve diğerleri [GK], B. No: 2013/7800, 18/6/2014, §§ 31, 34). Kanun yolu incelemesi sonucunda verilen kararda gerekçelerinin ayrıntılı olmaması bu hakkın ihlal edildiği şeklinde yorumlanmamaktadır. Kanun yolu incelemesi yapan merciinin yargılamayı yapan mahkemeyle aynı sonuca ulaşması ve bunu aynı gerekçeyi kullanarak veya atıfla kararına yansıtması, kararın gerekçelendirilmiş olması bakımından yeterlidir (Yasemin Ekşi, B. No: 2013/5486,  01/12/2013 § 57). Ancak çoğunluk görüşünde, Danıştay Kanunu’nun 23. maddesine atıfla "hukuki denetimle sınırlı inceleme" sonucunda karar verildiği belirtilmekle yetinilmiştir. Hâlbuki, gerekçeli karar hakkı kapsamında, incelenen hukuki yönün açıklığa kavuşturulması, gerekçelendirilmesi gerekir.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 341. maddesinde yer alan "Vergi ziyaı, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade eder." kuralıyla vergi ziyaı tanımlanmış; ayrıca, maddede, vergi mükellef veya sorumlusunun vergi ziyaına neden olabilecek kimi yasaya aykırı halleri sayılmıştır. Kanun’un Vergi Ziyaı Cezası başlıklı 344. maddenin ikinci fıkrasında ise, vergi ziyaına 359. maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde bu cezanın üç kat olarak uygulanacağı kurala bağlanmıştır. 359. maddede de, defter, kayıt ve belgeleri tahrif edenler veya gizleyenler veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleyenler veya bu belgeleri kullananlar kaçakçılık fiillerini işlemiş olacakları belirtilmiş; ayrıca, sahte belge, “gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belge”; muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge ise, “gerçek bir muamele veya duruma dayanmakla birlikte bu muamele veya durumu mahiyet veya miktar itibariyle gerçeğe aykırı şekilde yansıtan belge” olarak tanımlanmıştır. Bu halde, 359. maddede sayılan sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme ve kullanma eylemleri ile vergi ziyaı ortaya çıkmışsa, vergi ziyaı cezası üç kat olarak kesilecektir. Vergi Usul Kanunu’nun 30. maddesinin 2. fıkrasının (4) numaralı bendine göre de, defter kayıtları ve bunlarla ilgili vesikaların vergi matrahının doğru ve kesin olarak tespitine imkân vermeyecek derecede noksan, usulsüz ve karışık olması dolayısıyla ihticaca salih bulunmaması re’sen tarh sebebidir. Sözü edilen kurallara göre, sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenlemesi veya kullanılması re’sen takdiri gerektiren sebep olup bu hallerin varlığında, re’sen verginin tarh edileceği ve tarh edilen bu vergiye bağlı olarak da vergi ziyaı cezası kesileceği hususu belirli, ulaşılabilir ve öngörülebilir niteliktedir.