muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2019/10244, Karar No: 2024/811, Tarih: 22.02.2024

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama  kararının taraflara  tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın  İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 22/02/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2018/5744, Karar No: 2024/809, Tarih: 22.02.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2018/5744
Karar  No : 2024/809  
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Tur. Tes. İşlet. Yatır. İnş. ve Tic. A.Ş.
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Genel Müdürlüğü
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Balıkesir İli, Ayvalık İlçesi, Ayvalık Orman İşletme Şefliği sınırları içerisinde bulunan Pınareli Turistik Tesisinin 1995, 1998 ve 2002 yıllarında izinsiz hisse devri gerçekleştirildiğinden bahisle cari yıl proje maliyet bedelinin %3'ü oranında olmak üzere 305.291,40 TL cezanın ödenmesinin istenilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Ayvalık Orman İşletme Müdürlüğü işleminin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararda;  19.01.2015 günlü inceleme raporunun, dosyadaki diğer bilgi ve belgelerle birlikte incelenmesinden, davacı şirketin, 4916 sayılı Kanunun Geçici 2'nci maddesinin yürürlüğe girdiği 19.07.2013 tarihten önce 1995, 1998 ve 2002 yıllarında hisse devrirlerine ilişkin bildirimleri yapmadığı, ayrıca, davacı şirket tarafından, anılan Kanun hükmü uyarınca hesaplanan cari yıl proje maliyet bedelinin %3'ü oranında hesaplanacak miktarı ödeyeceğine ilişkin olarak 29.04.2015 günlü taahhütnamenin verildiği (iradesinin, izninin devamı yönünde olduğu) görüldüğünden 2016 yılı proje maliyet bedeli üzerinden usulüne uygun biçimde hesaplandığı anlaşılan bedelin ödenmesinin istenilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI         : Davacı tarafından, şirketin hali hazırdaki yönetim kurulunu oluşturan ..., ... ve ... ile şirketin diğer ortağı ... Ltd. Şti.'nin şirkete 2008 yılından sonra hissedar oldukları, ilgili Bakanlıkların herhangi birinin yazılı izni alınmadan adına tahsis yapılan şirketin hisselerinin %50 ve daha fazlasının üçüncü kişilere devredilmesi, aynı oranda hisselerin üçüncü kişilere ait olan başka bir şirket ile birleşmesinin, cezayı gerektiren bir eylem olarak düzenlenmediği, 4916 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinde açıklanmayan ve ceza gerektirdiği belirtilen eylemlerin, genelge ile düzenlenebilmesinin de mümkün olmadığı, cezanın, izinsiz işlemlerin yapıldığı yıllara ilişkin proje maliyetleri üzerinden hesaplanmasının yasal bir mecburiyet olduğu, cezanın zamanaşımına uğradığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama  kararının taraflara  tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın  İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 22/02/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi. 
 
 
 
KARŞI OY :
	Dava, davacı şirketin işletmekte olduğu, Balıkesir İli, Ayvalık İlçesi, Ayvalık Orman İşletme Şefliği sınırları içerisinde bulunan Pınareli Turistik Tesisinin, 1995, 1998 ve 2002 yıllarında izinsiz hisse devri gerçekleştirildiğinden bahisle cari yıl proje maliyet bedelinin %3'ü oranında olmak üzere 305.291,40 TL cezanın ödenmesinin istenilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Ayvalık Orman İşletme Müdürlüğü işleminin iptali istemiyle açılmıştır.

KARŞI OY :
	Dava, davacı şirketin işletmekte olduğu, Balıkesir İli, Ayvalık İlçesi, Ayvalık Orman İşletme Şefliği sınırları içerisinde bulunan Pınareli Turistik Tesisinin, 1995, 1998 ve 2002 yıllarında izinsiz hisse devri gerçekleştirildiğinden bahisle cari yıl proje maliyet bedelinin %3'ü oranında olmak üzere 305.291,40 TL cezanın ödenmesinin istenilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Ayvalık Orman İşletme Müdürlüğü işleminin iptali istemiyle açılmıştır.
	2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu'nun "Taşınmaz malların turizm amaçlı kullanımı" başlıklı 8. maddesinin (A.) fıkrasında; "Kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgeleri ve turizm merkezlerinde bulunan, Bakanlık tarafından turizm amaçlı değerlendirilmesinde yarar görülen ve ilgili Bakanlığa bildirilen taşınmazlardan; (...) Hazine mülkiyetinde yeterli alanın bulunmadığı durumlarda, 6831 sayılı Orman Kanununa göre orman sayılan yerlerden; a) Sağlık turizmine yönelik fizik tedavi tesisi veya rehabilitasyon merkezi tesislerini kapsayan konaklamalı tesisler yapılabilmesi için iklimsel ve çevresel zorunluluk bulunan, b) Termal turizmine yönelik jeotermal kaynakları bulunan, c) Kış turizmi kapsamında uygun yapı ve tesislerin yapılabileceği yeterli pist uzunluğunu ve gerekli rakımı sağlayan, d) Eko-turizm kapsamında yer alan yayla turizmi, kırsal turizm ve benzeri turizm türlerine yönelik tesislerin yer alabileceği çevresel ve sosyal anlamda imkan sağlayan, e) Golf turizmine yönelik olarak uygun iklim yapısı ve topografik özellikler dikkate alınarak uluslararası standartlara uygun tesisler gerçekleştirilmesine imkan sağlayan, f) Kıyıların coğrafi ve fiziksel yapısı nedeniyle kumsallardan, doğal manzaradan, çevresel zenginlikten, biyolojik çeşitlilikten yararlanma bakımından alt yapı ve üst yapı tesisi konusunda kolaylık sağlayan, g) Kruvaziyer ve yat gibi deniz turizmine yönelik olarak kıyıdan başka bir yerde gerçekleştirilmesi mümkün olmayan, h) Uluslararası yarışmaların yapılabileceği turizm amaçlı spor tesisleri yapılabilmesi için uygun iklim yapısı veya coğrafi özellikler sağlayan, yerler de Tarım ve Orman Bakanlığınca, bu fıkrada belirtilen usulle Bakanlığa tahsis edilir." hükmüne yer verilmiştir.

19/7/2003 tarih ve 25173 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 4916 sayılı Kanunun Geçici 2'nci maddesinde, "'Kanunları uyarınca turizm yatırımı yapılmak amacıyla adlarına kamu arazisi tahsis edilen ve bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce, ilgili bakanlıkların iznine tabi işlemleri izinsiz olarak gerçekleştiren veya sözleşmelerine aykırı davranan yatırımcılar ve işletmeciler hakkında açılan davalardan; cari yıl proje maliyet bedelinin %3'ü ile dava masraflarını defaten ödemeleri, sözleşmeden doğan mali yükümlülüklerini yerine getirmeleri ve ilgili bakanlıklar ile yeniden sözleşme yapmaları kaydıyla vazgeçilir, bu şartların yerine getirilmesi kaydıyla, dava açılması gerekenler için ise dava açılmaz ve tahsisleri devam eder. Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Çevre ve Orman Bakanlığı ile Kültür ve Turizm Bakanlığının görüşü alınmak kaydıyla Maliye Bakanlığınca belirlenir." hükümlerine yer verilmiştir.
 
	4916 sayılı Kanunun Geçici 2'nci maddesinin gerekçesinde; "Turizm sektörünün ve yatırımlarının ülkemiz ekonomisi açısından önemi, yarattığı istihdam ve katma değer, ülkemizin tanıtılmasına olan katkısı, yabancı sermayenin ülkemize gelmesini sağlaması gibi hususlar ile söz konusu aykırı davranışların esasa değil de şekle ilişkin olduğu dikkate alınarak, maddede belirtilen koşulların bu yatırımcılar ve işletmeciler tarafından yerine getirilmesi kaydıyla, haklarında açılan davalardan vazgeçilmesi ve dava açılmayanlar hakkında ise, dava açılmaması ve tahsislerinin devamı amaçlanmaktadır...." açıklamalarına yer verilmiştir.
	Dava konusu olayın, Balıkesir İli, Ayvalık İlçesi, Altınkum Mevkiindeki ormanlık sahada otel yapımı maksadıyla 23.11.1990 tarihli Olurla 49 yıl süreyle verilen ve 03.05.1994 tarihli Olurla davacı şirkete devredilen kesin iznin iptaline ilişkin olmadığı, orman izni şartlarına aykırı olarak izinsiz hisse devri yapılmış olduğunun tespit edildiğinden bahisle iznin iptalini gerektiren bu durum için 4916 sayılı Yasayla getirilen düzenleme uyarınca tesisin cari yıl proje maliyet bedelinin %3'ü oranında bir bedelin yatırılmasının istenilmesinden kaynaklandığı anlaşılmakta olup, geçici 2. madde uyarınca bu miktarın yatırılmaması halinde dava yoluyla uyuşmazlığın çözümleneceği açık olduğundan, bu işlem dava yolu öncesi hatırlatma ve bilgilendirme amaçlı bir işlem olup kesin ve yürütülmesi zorunlu bir işlem değildir. 
	Bu sebeple, davanın incelenmeksizin reddi gerektiği düşüncesiyle çoğunluk kararının gerekçesine katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2021/2970, Karar No: 2024/816, Tarih: 22.02.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2021/2970
Karar  No : 2024/816  
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Hayvancılık Tarım ve Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	:... Genel Müdürlüğü
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket hakkında 77.633,00 TL idari para cezasına verilmesine ilişkin Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğünün ... tarih ve E... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararda; dava konusu işlemin 46.579,00-TL'lik kısmı yönünden; davalı idarenin ... tarih ve E... sayılı işlemi ile dava açıldıktan sonra re'sen iptal edildiği anlaşıldığından idari para cezasının 46.579,00-TL kısmı hakkında karar verilmesine yer bulunmadığı, dava konusu işlemin  31.054,00 TL'lik kısmı yönünden; ilgili mevzuat gereği en az haftada bir yönetmeliğin Ek-4 sayılı formuna göre tutulması gereken nezaretçi defterinin 20.03.2017 tarihinden sonra hiç tutulmadığı, bu tarihten önce ise usulüne uygun tutulmadığı anlaşıldığından dava konusu idari para cezasının 31.054,00 TL'lik kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılarak, dava konusu işlemin 46.579,00-TL'lik kısmı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 31.054,00 TL'lik kısım yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI         : Davacı  tarafından, davanın konusuz kaldığından bahisle KVYO kararı verilmesi nedeniyle aleyhlerine vekalet ücreti, masraf ve dava harcına hükmedilmesi gerektiğini, para cezasının reddedilen kısmına ilişkin ise DSİ'ye verilen yazılarda ve teslim kayıtlarına göre defterlerin tutulduğunun sabit olduğu, iş bittikten sonra buna ilişkin denetim yapılamayacağı, artık olmayan ve kabulleri yapılan işle ilgili usuli bir ceza kesilemeyeceği, idarenin gerekli uyarıları yazımı halinde bu eksikliğin giderilebileceği, ancak idarenin kendi görevini yerine getirmediği  ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     :  Savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İLGİLİ MEVZUAT

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     :  Savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İLGİLİ MEVZUAT
Maden Kanunu'nun 10. maddesinin 6. fıkrasının işlem tarihindeki halinde "Daimi nezaretçi, atandığı ruhsat sahasındaki faaliyetleri düzenli bir şekilde denetleyerek tespit ve önerilerini daimi nezaretçi defterine haftada en az bir kez kaydetmek zorundadır. Bu süre içerisinde işletmede yeni bir durumun ve/veya işletme güvenliği açısından riskli bir durumun ortaya çıkması hâlinde bu hususu aynı gün deftere kaydetmesi zorunludur. Aksi takdirde daimi nezaretçiye 1.000 TL idari para cezası uygulanır. İkinci kez bu yükümlülüklerin yerine getirilmemesi durumunda daimi nezaretçiye 5.000 TL idari para cezası uygulanarak bu Kanun gereğince yapacakları beyanlar bir yıl süreyle geçersiz sayılır. Daimi nezaretçi defterini, daimi nezaretçi ile ruhsat sahibi veya vekili imzalar. Defterin ibraz edilmemesi, ruhsat sahibi ya da vekili tarafından imzalanmaması veya düzenli tutulmaması hâlinde, ruhsat sahibine 31.054 TL idari para cezası verilir. Bu fıkranın ihlalinin ruhsat sahibi veya vekili tarafından aynı yıl içerisinde tekrarı hâlinde idari para cezası iki kat olarak uygulanır." düzenlemesi, aynı Kanun'un Ek 7. maddesinin son fıkrasında ise "Maden ruhsat sahiplerinin, ruhsat sahalarının bir kısmında veya tamamında üçüncü kişilerle yapmış oldukları rödövans sözleşmelerinde, bu alanlarda yapılacak madencilik faaliyetlerinden doğacak İş Kanunu, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili idari, mali ve hukuki sorumluluklar rödövansçıya aittir." düzenlemesi yer almaktadır.
Maden Yönetmeliği'nin 125. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili alınan tedbirlerin uygunluğunu denetlemek daimi nezaretçinin görev, yetki ve sorumlulukları arasında sayılmış olup, aynı maddede daimi nezaretçiye işletme güvenliğini sağlamaya yönelik görev, yetki ve sorumluluklar da verilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Yukarıda yer verilen mevzuatın incelenmesinden, daimi nezaretçinin iş sağlığı ve güvenliği ile işletme güvenliği açısından alınan tedbirlerin uygunluğunu denetleme ve aykırılık görülen hususları daimi nezaretçi defterine kaydetme görev, yetki ve sorumluluğu bulunmakta olup, daimi nezaretçi defterinin usulüne uygun şekilde tutulmaması (diğer hususların yanında) iş sağlığı ve güvenliği ile işletme güvenliği açısından sonuç doğurabilecek nitelik arz etmektedir.
 Ayrıca, Maden Kanunu'na göre rödövans sözleşmesine dayanılarak yürütülen madencilik faaliyetlerinden doğacak iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili sorumlulukların rödövansçıya ait olduğu anlaşılmaktadır.

Ayrıca, Maden Kanunu'na göre rödövans sözleşmesine dayanılarak yürütülen madencilik faaliyetlerinden doğacak iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili sorumlulukların rödövansçıya ait olduğu anlaşılmaktadır.
Uyuşmazlıkta, daimi nezaretçi defterinin noter onayı öncesinde tutulmaya başlandığının tespit edilmesi üzerine rödövansçı olan davacı şirkete idari para cezası verildiği görülmektedir.
Bu durumda, davacı tarafından, daimi nezaretçi defterinin ibraz edilmemesi ve düzenli tutulmaması halinde idari para cezasının ruhsat sahibine verilmesi gerektiği ileri sürülmüş ise de, daimi nezaretçi defterinin usulüne uygun şekilde tutulması iş sağlığı ve güvenliğini de ilgilendirmekte olup, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili hususlarda Maden Kanunu'na göre rödövansçının da sorumluluğu bulunduğundan, rödövans sözleşmesine konu alana ilişkin daimi nezaretçi defterinin usulüne uygun olarak tutulmaması nedeniyle rödövansçı olan davacı şirkete verilen idari para cezasında bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
	Bu durumda, temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, Konya Bölge İdare Mahkemesince verilen kararın yukarıda belirtilen gerekçe eklenmek suretiyle onanması gerekmektedir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının  GEREKÇE EKLENEREK ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama  kararının taraflara  tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın Afyonkarahisar İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 22/02/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/4728, Karar No: 2024/820, Tarih: 22.02.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2021/4728
Karar  No : 2024/820
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Genel Müdürlüğü	  
VEKİLİ	: Av. ...
 
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...	  
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi  ... İdari Dava Dairesinin  ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Nezaretçi defterinin uygun tutulmadığının tespit edilmesi nedeniyle 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 10. maddesinin  6. fıkrası uyarınca 31.054,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve E... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararda; davalı idare teknik elemanlarınca 20-23/10/2017 tarihleri arasında yapılan tetkikte 13/12/2017 tarihli heyet raporunda daimi nezaretçi defterinin noter onayından önce tutulduğu tespitine yer verildiği, dava dosyasına sunulan belgelerin incelenmesinden noter onayından önce tutulduğu belirtilen defterin teknik nezaretçi defteri olduğu ve 13/10/2014 tarihinde teknik nezaretçi defteri noter onayı yaptırılarak kullanılmaya başlandığı ancak sehven teknik nezaretçi tarafından Ekim ayı yerine Eylül ayı olarak tarih atıldığı ve sonradan düzeltilen defterin 001 ve 002 nolu sayfalarında yazan hükümden de sahada halen faaliyete başlamadığının anlaşıldığı, bu durumda, idari para cezası verilmesine konu fiilin 2014 yılı Ekim ayında gerçekleştiği, fiil tarihinde yürürlükte olan düzenlemede 3213 sayılı Kanun'un 10. maddesinde teknik nezaretçi defterinin düzenli tutulmaması fiilinin işlenmesi halinde ruhsat sahibine on yıl süreli işletme ruhsatları için belirlenen yıllık işletme ruhsat harcı tutarında idari para cezası uygulanacağının hüküm altına alındığı, 18 Şubat 2015 tarihinde anılan maddede yapılan değişiklikle daimi nezaretçi defterinin düzenli tutulmaması hâlinde ruhsat sahibine 20.000,00 TL idari para cezası verilmesi düzenlemesinin getirildiği, denetim tarihi olan 20-23/10/2017 tarihlerinde Kanun'da teknik nezaretçi defterinin uygun tutulmamasına yönelik düzenleme bulunmadığından davacı hakkında bu madde yönünden yaptırım uygulanmasında  hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılarak dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	Davalı idare mahallinde  tetkik heyetince yapılan denetim sırasında incelenen nezaretçi defterinin  noter onayından (Noter Onayı 13/10/2014 tarihlidir.) önce doldurulmaya başlanması fiilinin 2014 yılında gerçekleştiği dikkate alındığında, eylem tarihi itibariyle yürürlükte bulunan "...Defterin ibraz edilmemesi veya düzenli tutulmaması halinde, ruhsat sahibine on yıl süreli işletme ruhsatları için belirlenen yıllık işletme ruhsat harcı tutarında idari para cezası uygulanır." yaptırımının, gerek mahallinde tetkik tarihi (20.000 TL) gerek işlem tarihi itibariyle (31.054 TL) yürürlükte bulunan yaptırımlara nazaran davacının lehine olması karşısında, söz konusu fiili nedeniyle davacıya fiilin işlendiği 2014 yılı itibariyle yürürlükte bulunan hükmün, yine 2014 yılında cari olan "on yıl süreli işletme ruhsatları için belirlenen yıllık işletme ruhsat harcı tutarında" idari para cezası uygulanması gerekirken, işlem tarihi itibariyle yürürlükte bulunan hükmün uygulanmasında "kanunilik ilkesi" yönünden hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılarak, bu  gerekçeyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI      : Davalı idare tarafından,  20-23.10.2017 tarihleri arasında teknik elemanlarınca yapılan incelemede ibraz edilen nezaretçi defterinin noter onayından önce doldurulmaya başlanıldığının tespit edildiği, 3213 sayılı Maden Kanununun 10. maddesinin 6. fıkrası uyarınca 31.054-TL para cezası uygulandığı, dava konusu işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI  :  Davacı tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmuştur. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
	Dava konusu işlemin tesis edildiği tarih itibarıyla yürürlükte bulunan haliyle, 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 10. maddesinin 6. fıkrasında; "Daimi nezaretçinin, atandığı ruhsat sahasındaki faaliyetleri düzenli bir şekilde denetleyerek tespit ve önerilerini daimi nezaretçi defterine kaydetmesi zorunludur. Aksi taktirde daimi nezaretçi uyarılır. İkinci kez aynı ruhsat ile ilgili olarak bu yükümlülüklerin yerine getirilmemesi durumunda daimi nezaretçi hakkında beşinci fıkra hükümleri uygulanır. Daimi nezaretçi defterini, daimi nezaretçi ile ruhsat sahibi veya vekili imzalar. Defterin ibraz edilmemesi veya düzenli tutulmaması hâlinde, ruhsat sahibine 20.000 TL idari para cezası verilir." hükmü yer almaktadır.