muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/3129, Karar No: 2024/2431, Tarih: 29.04.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/3129
Karar No : 2024/2431         
DAVACI: … Giyim Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi	  
VEKİLİ: Av. …
DAVALILAR	: 
1- … Bakanlığı/ANKARA (… Başkanlığı)
VEKİLLERİ : Av. … Av. …
 
2- … Vergi Dairesi Başkanlığı/…
VEKİLİ : Av. …
DAVANIN KONUSU: Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği’nin (Sıra No: 530) 5. maddesinin 1. fıkrası, 6. maddesinin 1. fıkrası, 8. maddesinin 1. fıkrası, 9. maddesinin 5. fıkrası, 10. maddesinin 1. fıkrası ile 11. maddesindeki örneklerin iptali ile söz konusu düzenlemelere istinaden yapılan amortisman hesaplaması nedeniyle haksız yere kanunen kabul edilmeyen gider olarak dikkate alınan 5.256.635,67-TL tutar ile ticari kazancın tespitinde indirim konusu yapılmayan 6.387.206,50-TL amortisman tutarının gider olarak kabulü gerektiği ihtirazi kaydıyla verilen beyanname üzerine tahakkuk eden kurumlar vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.
DAVACININ İDDİALARI : 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun geçici 31. maddesi uyarınca yapılan yeniden değerleme sonucu 530 Sıra No'lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği ile açıklanan şekilde ayrılan amortisman miktarının, hesap dönemi için ayrılması öngörülen amortisman miktarını azalttığı ve vergi matrahının artmasına neden olduğu, 09/06/2021 tarihli kayıtlar dikkate alınarak işlem yapılması gerektiğine yönelik tebliğ düzenlemesi sebebiyle iktisadi kıymetin yeniden değerlenmiş maliyet bedeli üzerinden hesaplanacak yıllık amortisman tutarının tamamının gider olarak kayıtlara alınmasının engellendiği, bu durumda 2021 yılının Ocak-Mart döneminde kayıtlara alınan amortisman tutarına isabet eden yeniden değerleme artışı kadar tutarın gider yazılamadığı, düzenlemenin, kanun ile tanınmış olan hakkın kullanılmasını engellediği, bu nedenle tebliğin kanuna aykırı olması durumunda normlar hiyerarşine göre kanunun dikkate alınması gerektiği, ayrıca, Kanunda düzenlenmiş olan yeniden değerleme uygulamasının, amortisman miktarının azaltılmasına sebebiyet verecek şekilde kısıtlanmasının kanunilik ilkesine aykırılık teşkil ettiği, bu doğrultuda, Tebliğin ilgili maddeleri ile 2021 yılı için yapılan kurumlar vergisi tahakkukunun ihtirazi kayda konu kısmının hukuka aykırı olduğu ve iptal edilmeleri gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVALI … BAKANLIĞI'NIN SAVUNMASI : Yeniden değerleme uygulaması sonucu iktisadi kıymetle birlikte birikmiş amortisman miktarı da arttığından iktisadi kıymetin yeniden değerleme sonrası net aktif değerinin düştüğü ve üzerinden vergi hesaplanacak değer artışının azaldığı, 2021 yılının Ocak-Mart dönemine ait geçici vergi için ayrılan amortismanın yeniden değerlenmesi sonucu bulunan tutarın düzenleme sonrasında kapanmış bir dönemde gider yazılması halinde vergilendirmenin temel ilkesi olan tahakkuk ve dönemsellik ilkesine aykırılık teşkil edeceği, Kanun'da ve Tebliğ'de hangi mükelleflerin yeniden değerleme hükümlerinden yararlanacağı, hangi iktisadi kıymetlerin yeniden değerlemeye tabi olacağı, hangi tutarların dikkate alınacağı, hesaplamaların ve muhasebe kayıtlarının nasıl yapılacağının açık ve anlaşılır bir biçimde ortaya konulduğu, 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun geçici 31. maddesi hükümlerinin yanı sıra 530 Sıra No'lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği ile getirilen düzenlemenin, 2018 yılındaki ilk uygulamasının usul ve esaslarının belirlendiği 500 Sıra No’lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği ile paralellik arz ettiği, ayrıca yeniden değerleme uygulamasının zorunlu olmayıp isteğe bağlı ihtiyari bir uygulama olduğu, Kanunun ve buna istinaden yürürlüğe konulan Tebliğin ilgili düzenlemelerinin hukuka aykırı olmadığı savunulmaktadır.
DAVALI … VERGİ DAİRESİ BAŞKANLIĞI'NIN	 SAVUNMASI : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun geçici 31. maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentlerinin birlikte değerlendirilmesi gerektiği, buna göre 2021 yılının Ocak-Mart dönemine ait geçici vergi için eski değer üzerinden amortisman ayrılması gerektiği, zira sözü edilen dönem için ayrılan amortismanın da dahil olduğu 09/06/2021 tarihli resmi kayıtlarda yer alan birikmiş amortisman tutarının 2021 Mayıs Yİ-ÜFE endeksi dikkate alınarak değerlemeye tabi tutulduğu, başka bir anlatımla, söz konusu dönem için ayrılan amortismanın zaten değerlenmiş olduğu, bu kapsamda, Tebliğin 1. Örneğindeki, 213 sayılı Kanunun geçici 31. maddesinin yedinci fıkrası gereğince, yeniden değerlemede 09/06/2021 tarihi itibarıyla yasal defter kayıtlarında yer alan değerler dikkate alınabileceğinden, 2021 yılının birinci geçici vergi dönemi için ayrılan amortisman tutarının yeniden değerlemeye tabi tutulduğu, ikinci geçici vergi dönemine ilişkin amortisman tutarının ise yeniden değerleme öncesindeki değer üzerinden hesaplandığı ifadesinin de bu hesaplamaya işaret ettiği, bu uygulamanın da mükellef lehine olduğu,	Nisan-Haziran ve sonraki geçici vergi dönemlerinde yeni değer üzerinden ayrılan hesaplanan amortismandan Ocak-Mart dönemine ilişkin fiilen amortisman ayrılıp ayrılmadığına bakılmaksızın yeni değer üzerinden amortisman ile sonraki dönemlerde ayrılan amortismanlar düşülerek bulunan tutar ilgili geçici vergi döneminde gider  kaydedilebileceği dolayısıyla yapılan tahakkukun hukuka uygun olduğu savunulmaktadır.
DANIŞTAY	TETKİK HÂKİMİ: …

DANIŞTAY	TETKİK HÂKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ : Dava konusu düzenlemenin, ilgili Kanun maddelerinin Hazine ve Maliye Bakanlığı'na verdiği hak ve yetki kapsamında, yeniden değerleme uygulamasında izlenilmesi gereken yolu gösterdiği ve üst hukuk normlarına aykırılık taşımadığı anlaşılmış olup, dava konusu düzenlemede hukuka aykırılık bulunmadığından davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY	SAVCISI: …
DÜŞÜNCESİ	: Dava; Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği’nin (Sıra No: 530) 5. maddesinin 1. fıkrası, 6. maddesinin 1. fıkrası, 8. maddesinin 1. fıkrası, 9. maddesinin 5. bendi, 10. maddesinin 1. fıkrası ile düzenlenen 11. maddesindeki örneklerin iptali ve söz konusu düzenlemelere istinaden yapılmış olan amortisman hesaplaması nedeniyle haksız yere kanunen kabul edilmeyen gider olarak dikkate alınan 5.256.635,67-TL tutar ile ticari kazancın tespitinde indirim konusu yapılmayan 6.387.206,50-TL amortisman tutarının gider olarak kabulü ile 31/05/2022 tarih ve 2022/6 sayılı tahakkuk fişinin iptali istemiyle açılmıştır. 
213 sayılı Vergi Usul Kanununun 313. maddesinde, işletmede bir yıldan fazla kullanılan ve yıpranmaya, aşınmaya veya kıymetten düşmeye maruz bulunan gayrimenkullerle 269. madde gereğince gayrimenkul gibi değerlenen iktisadi kıymetlerin, alet, edevat, mefruşat, demirbaş ve sinema filmlerinin birinci kısımdaki esaslara göre tespit edilen değerinin, bu Kanun hükümlerine göre yok edilmesinin amortisman mevzunu teşkil edeceği, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 40. maddesinin 7. bendinde, Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre ayrılan amortismanlar safi kazancın tespit edilmesinde indirilebilecek giderler arasında sayılmış, 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 6. maddesinde kurumlar vergisinin, mükelleflerin bir hesap dönemi içinde elde ettikleri kurum kazancı üzerinden hesaplanacağı; safi kurum kazancının tespitinde, Gelir Vergisi Kanunu'nun ticari kazanç hakkındaki hükümlerinin uygulanacağı kurala bağlanmıştır.
213 sayılı Kanunun, 7144 sayılı Kanunun 5. maddesiyle eklenen ve 25/05/2018 tarih ve 30431 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan geçici 31. maddesinin birinci fıkrasında:
"Tam mükellefiyete tabi ve bilanço esasına göre defter tutan gelir ve kurumlar vergisi mükellefleri (finans ve bankacılık sektöründe faaliyet gösterenler, sigorta ve reasürans şirketleri, emeklilik şirketleri ve emeklilik yatırım fonları, münhasıran sürekli olarak işlenmiş altın, gümüş alım-satımı ve imali ile iştigal eden mükellefler ile bu Kanunun 215 inci maddesi uyarınca kendilerine kayıtlarını Türk para birimi dışında başka bir para birimiyle tutmalarına izin verilenler hariç) bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla aktiflerine kayıtlı bulunan taşınmazlarını (sat-kirala-geri al işlemine veya kira sertifikası ihracına konu edilen taşınmazlar hariç) 30/9/2018 tarihine kadar aşağıdaki şartlarla yeniden değerleyebilirler.

a) Yeniden değerlemede, taşınmazların ve bunlara ait amortismanların, bu Kanunda yer alan değerleme hükümlerine göre tespit edilen ve bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla yasal defter kayıtlarında yer alan değerleri dikkate alınır. Amortismana tabi taşınmazlar için amortismanın herhangi bir yılda yapılmamış olması durumunda yeniden değerlemeye esas alınacak tutar bu amortismanlar tam olarak ayrılmış varsayılarak belirlenir.
b) Taşınmazların (a) bendine göre tespit edilen değerleri ve bunlara ilişkin amortismanların yeniden değerleme oranı ile çarpılması suretiyle yeniden değerleme sonrası değerleri bulunur. Yapılacak değerlemede esas alınacak yeniden değerleme oranı olarak bu Kanunun mükerrer 298 inci maddesine göre enflasyon düzeltmesine tabi tutulan;
i) En son bilançoda yer alan taşınmazlar ve bunların amortismanları için, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten bir önceki aya ilişkin Yİ-ÜFE değerinin, söz konusu bilançonun ait olduğu tarihi takip eden aya ilişkin Yİ-ÜFE değerine bölünmesi ile bulunan oran,
ii) En son bilanço tarihinden sonra iktisap edilen taşınmazlar ve bunların amortismanları için, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten bir önceki aya ilişkin Yİ-ÜFE değerinin, taşınmazın iktisap edildiği ayı izleyen aya ilişkin Yİ-ÜFE değerine bölünmesi ile bulunan oran,
dikkate alınır. Bu bent uyarınca dikkate alınacak Yİ-ÜFE ibaresi; Türkiye İstatistik Kurumunun her ay için belirlediği 1/1/2005 tarihinden itibaren üretici fiyatları endeksi (ÜFE) değerlerini, 1/1/2014 tarihinden itibaren yurt içi üretici fiyat endeksi (Yİ-ÜFE) değerlerini ifade eder.
c) Yeniden değerleme neticesinde taşınmazların değerinde meydana gelecek değer artışı, yeniden değerlemeye tabi tutulan taşınmazların her birine isabet eden değer artışları ayrıntılı olarak gösterilecek şekilde, bilançonun pasifinde özel bir fon hesabında gösterilir. Değer artışı, taşınmazların yeniden değerleme sonrası ve yeniden değerleme öncesi net bilanço aktif değerleri arasındaki farktır. Net bilanço aktif değeri, taşınmazların bilançonun aktifinde yazılı değerlerinden, pasifte yazılı amortismanların tenzili suretiyle bulunan değeri ifade eder.
Taşınmazlarını bu madde kapsamında yeniden değerlemeye tabi tutan mükellefler bu kıymetlerini, yapılan yeniden değerleme sonrasında bulunan değerleri üzerinden amortismana tabi tutmaya devam ederler.
Pasifte özel bir fon hesabında gösterilen değer artışı tutarı üzerinden %5 oranında hesaplanan vergi, yeniden değerleme işleminin yapıldığı tarihi izleyen ayın 25 inci günü akşamına kadar bir beyanname ile gelir veya kurumlar vergisi yönünden bağlı olunan vergi dairesine beyan edilir ve aynı süre içerisinde ödenir. Bu fıkra kapsamında ödenen vergi; gelir ve kurumlar vergisinden mahsup edilmez, gelir ve kurumlar vergisi matrahının tespitinde gider olarak kabul edilmez. Beyanın zamanında yapılmaması ya da tahakkuk eden verginin süresinde ödenmemesi halinde bu madde hükümlerinden faydalanılamaz.

Pasifte özel bir fon hesabında gösterilen değer artışı tutarının, sermayeye ilave edilme dışında herhangi bir şekilde başka bir hesaba nakledilen veya işletmeden çekilen kısmı, bu işlemin yapıldığı dönem kazancı ile ilişkilendirilmeksizin bu dönemde gelir veya kurumlar vergisine tabi tutulur.
Yeniden değerlemeye tabi tutulan taşınmazların elden çıkarılması halinde, pasifte özel bir fon hesabında gösterilen değer artışları, kazancın tespitinde dikkate alınmaz.
Yeniden değerlemeye tabi tutulan taşınmazların elden çıkarılmasından önce bu Kanunun mükerrer 298 inci maddesi uyarınca enflasyon düzeltmesi yapılmasına ilişkin şartların oluşması halinde, bu madde gereğince oluşan değer artışı fonu özsermayeden düşülmek suretiyle mezkûr madde uyarınca enflasyon düzeltmesi yapılır.
(Ek yedinci fıkra:3/6/2021-7326/11 md.) Birinci fıkrada sayılan mükellefler bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla aktiflerine kayıtlı bulunan taşınmazlar ile amortismana tabi diğer iktisadi kıymetlerini (sat-kirala-geri al işlemine veya kira sertifikası ihracına konu edilen taşınmaz ve iktisadi kıymetler hariç) 31/12/2021 tarihine kadar yukarıda yer alan kapsam, şart ve hükümlere uymak koşuluyla yeniden değerleyebilirler. Şu kadar ki;
a) Birinci fıkranın (b) bendinin (i) ve (ii) alt bentlerinde belirtilen durumlarda yeniden değerleme oranının belirlenmesine ilişkin hesaplamada; maddenin yürürlüğe girdiği tarihten bir önceki aya ilişkin Yİ-ÜFE değeri yerine, bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihten bir önceki aya ilişkin Yİ-ÜFE değeri,
b) Bu madde kapsamında daha önce yeniden değerlemeye tabi tutulan taşınmazlar için bu fıkra uyarınca yapılacak değerlemede ise, bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihten bir önceki aya ilişkin Yİ-ÜFE değerinin, 2018 yılı Mayıs ayına ilişkin Yİ-ÜFE değerine bölünmesi ile bulunan oran, dikkate alınır. Bu fıkra kapsamında yapılan yeniden değerleme sonrası pasifte özel bir fon hesabında gösterilen değer artışı tutarı üzerinden %2 oranında hesaplanan vergi, yeniden değerleme işleminin yapıldığı tarihi izleyen ayın sonuna kadar bir beyanname ile gelir veya kurumlar vergisi yönünden bağlı olunan vergi dairesine beyan edilir ve ilk taksiti beyanname verme süresi içinde, izleyen taksitler beyanname verme süresini takip eden ikinci ve dördüncü ayda olmak üzere üç eşit taksitte ödenir. Önceki fıkralarda taşınmazlar için öngörülen hükümler bu fıkra uygulamasında amortismana tabi diğer iktisadi kıymetler için de geçerlidir." hükümleri ile maddenin son fıkrasında; "Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkilidir." hükmü yer almaktadır.
213 sayılı Kanunun geçici 31. maddesinin yukarıda belirtilen, 7326 sayılı Kanun ile değişik Ek yedinci fıkranın uygulamasına ilişkin usul ve esasların belirlendiği 530 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği 16/07/2021 tarih ve 31543 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmıştır.

213 sayılı Kanunun geçici 31. maddesinin yukarıda belirtilen, 7326 sayılı Kanun ile değişik Ek yedinci fıkranın uygulamasına ilişkin usul ve esasların belirlendiği 530 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği 16/07/2021 tarih ve 31543 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmıştır. 
Anılan Tebliğin, "Yeniden değerlemeye tabi tutulabilecek iktisadi kıymetler" başlıklı 5. maddesinin 1. fıkrasında; "213 sayılı Kanunun geçici 31 inci maddesinin yedinci fıkrasının yürürlüğe girdiği 9/6/2021 tarihi itibarıyla aktife kayıtlı bulunan iktisadi kıymetler bakımından söz konusu fıkra uygulamasından yararlanılabilir."
 "Yeniden değerlemeye esas değer" başlıklı 6. maddesinin 1. fıkrasında; "Yeniden değerleme, iktisadi kıymetlerin ve varsa bunlara ait amortismanların, 213 sayılı Kanunda yer alan değerleme hükümlerine göre tespit edilen ve mezkûr Kanunun geçici 31 inci maddesinin yedinci fıkrasının yürürlüğe girdiği 9/6/2021 tarihi itibarıyla yasal defter kayıtlarında yer alan değerleri üzerinden yapılır."
"Yeniden değerleme yapılabilecek süre" başlıklı 8. maddesinin 1. fıkrasında; "Yeniden değerleme, uygulamadan yararlanma hakkını haiz mükelleflerin 9/6/2021 tarihi itibarıyla yasal defter kayıtlarında yer alan iktisadi kıymetler ve varsa bunlara ait amortismanlar esas alınmak suretiyle 31/12/2021 tarihine kadar yapılabilecektir." 
"Yeniden değerleme oranı" başlıklı  9. maddesinin 5. bendinde; "Yeniden değerlemeye tabi tutulan iktisadi kıymetlere ait birikmiş amortismanlar da söz konusu iktisadi kıymetlere uygulanan katsayı ile yeniden değerlemeye tabi tutulacaktır. Ancak bu maddenin sekiz ve dokuzuncu fıkrası hükümleri saklıdır."
"Yeniden değerleme uygulaması" başlıklı 10. maddesinin 1.fıkrasında; "Kapsama giren iktisadi kıymetler ve varsa bunlara ait amortismanların, 213 sayılı Kanunda yer alan değerleme hükümlerine göre tespit edilen ve 9/6/2021 tarihi itibarıyla yasal defter kayıtlarında yer alan değerlerinin, yeniden değerleme oranı ile çarpılması suretiyle yapılan yeniden değerleme sonucunda, bilançonun aktifi, pasifinden daha yüksek bir değere ulaşmaktadır. Yeniden değerleme sonucunda ortaya çıkan değer artışını hesaplamada Kanun net değer artışı usulünü benimsemiştir. Net değer artışının hesaplanabilmesi için yeniden değerlemeye esas alınan ve 9/6/2021 tarihi itibarıyla yasal defter kayıtlarında yer alan değerlerin yeniden değerlemeden önceki ve yeniden değerlemeye tabi tutulduktan sonraki tutarları dikkate alınarak hesaplanan net bilanço aktif değerlerinin tespiti gerekmektedir.
Net bilanço aktif değeri, iktisadi kıymetlerin bilançonun aktifine kaydedildikleri değerden, bunlar için ayrılmış olup bilançonun pasifinde gösterilen birikmiş amortismanlarının indirilmesi suretiyle bulunan tutarı ifade etmektedir.

Net bilanço aktif değeri, iktisadi kıymetlerin bilançonun aktifine kaydedildikleri değerden, bunlar için ayrılmış olup bilançonun pasifinde gösterilen birikmiş amortismanlarının indirilmesi suretiyle bulunan tutarı ifade etmektedir.
Amortismanların yeniden değerlenmiş tutarlarının belirlenmesinde, amortismanın herhangi bir yılda yapılmamış olması durumunda amortismanlar tam olarak ayrılmış varsayılacaktır. Bu durumda değer artışı, iktisadi kıymetlerin yeniden değerlemeden önceki net bilanço aktif değerinin, yeniden değerleme oranı ile çarpımından sonra bulunacak net bilanço aktif değerinden indirilmesi suretiyle hesaplanacaktır." 
düzenlemelerine yer verilmiştir. 
Aynı Tebliğin 11. maddesinin sonunda da uygulamaya yönelik üç ayrı örnek verilmiştir. 
Davacı şirket vekili dava dilekçesinde özetle;  davacı şirketin özel hesap dönemine tâbi bir mükellef olduğu, 01.02.2021-31.01.2022 tarihlerini kapsayan özel hesap dönemi kurumlar vergisi beyannamesi ihtirazi kayıtla verdiği, Vergi Usul Kanunu’nun geçici 31. maddesi kapsamında yeniden değerlemeye tâbi tutmuş olduğu iktisadi kıymetlerin değerlenmiş tutarları üzerinden amortisman hesaplaması gerekirken, VUK Genel Tebliğ düzenlemesi nedeniyle bu hakkını kullanamadığı,  yeniden değerleme kapsamına giren iktisadi kıymetler ve varsa bunlara ait amortismanların Vergi Usul Kanunu'nda yer alan değerleme hükümlerine göre tespit edilen ve 09.06.2021 tarihi itibarıyla yasal defter kayıtlarında yer alan değerlerinin, yeniden değerleme oranı ile çarpılması suretiyle yapılacağını ve amortismanların yeniden değerlenmiş tutarlarının belirlenmesinde, amortismanın herhangi bir yılda yapılmamış olması durumunda amortismanların tam olarak ayrılmış varsayılacağının belirtildiği, yeniden değerleme sonrasında amortisman hesaplamasının yeni değer üzerinden yapılacağı ihtilaf konusu Tebliğ'de belirtilmekle birlikte, verilen örneklerde 2021 yılının birinci geçici vergi dönemine ilişkin olarak yeniden değerlenmiş tutar üzerinden amortisman ayrılmış gibi hesaplama yapılmakta ve sonraki dönemlerde ayrılacak amortismanlarda da bu tutarın dikkate alınmasına yönelik Tebliğ’deki metodolojinin, 2021 yılının birinci döneminde fiilen ayrılan amortisman ile yeniden değerlenmiş tutardan birinci döneme isabet eden amortisman tutarı arasındaki farkın 2021 yılında giderleştirilememesi sonucunu doğurduğu,  sonuç itibarıyla, VUK Genel Tebliği’nde yapılan açıklamalara göre iktisadi kıymetin yeniden  değerlenmiş maliyet bedeli üzerinden hesaplanacak yıllık amortisman tutarının tamamının gider olarak kayıtlara alınmayacağı ve 2021 yılının birinci geçici vergi döneminde kayıtlara alınan amortisman tutarına isabet eden yeniden değerleme artışı kadar bir tutarın gider gösterilememesi sonucunun ortaya çıktığı, Tebliğ ile yapılan bu düzenlemenin Vergi Usul Kanunu hükümlerine aykırı olduğu, bu nedenle anılan Tebliğin dava konusu edilen kısımları ile ihtirazi kayıtla verilen tahakkuk fişinin iptali gerektiği iddiaları ile dava açmıştır.

Anayasa Mahkemesinin birçok kararında da vurgulandığı üzere; Anayasanın 73'üncü maddesinin üçüncü fıkrasında benimsenen bu ilke uyarınca, idarenin takdir yetkisine dayalı uygulamalarının sınırlandırılması amacıyla vergi yasalarında; vergiyi doğuran olay, matrah, oran, tarh, tahakkuk, tahsil, yaptırım, zamanaşımı, muafiyet ve istisna gibi vergilendirmenin temel ögelerinin kanun ile belirlenmesi zorunludur. Ancak, vergilendirme ile ilgili bütün hususların kanunla kurala bağlanmasının olanaklı bulunmadığı usule ve tekniğe ilişkin konularda, vergi idaresinin etkin ve verimli bir şekilde işlemesini sağlamak amacıyla yasama organı tarafından, yürütme organına açıklayıcı ve tamamlayıcı nitelikte  düzenleyici işlem yapma yetkisi verilmesi mümkündür.
Anayasanın 124'üncü maddesinde, kamu tüzel kişilerinin, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve tüzüklerin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla düzenleme yetkisinin bulunduğu kurala bağlanmıştır. İdarenin düzenleme yetkisini kanunlar çerçevesinde ve kanunlara uygun olarak kullanması gereklidir. Bir alanın kanunla düzenlenmiş olması, idarenin düzenleme yetkisini kullanabilmesinin ön koşuludur. Kanunla düzenlenmiş bir hususta normlar hiyerarşisi içerisinde üst norma aykırı olmayan ve Kanun hükümlerinin uygulamasına açıklık getiren yönetmelik, tebliğ ve genelgeler, idarenin takdir yetkisinin objektifleştirilmesine hizmet eder. Dolayısıyla, yürütülen kamu hizmetinin ve tesis edilen işlemlerin nesnelleştirilmesiyle ilgililerine hukuki güvence sağlayan genel tebliğ hükümlerinin uygulanacağı tabiidir. Ancak, hiyerarşik sıralamada daha altta yer alan genel tebliğlerin, kendisinden üstte bulunan kanun ve yönetmelik hükümlerine aykırı hükümler içermeyeceği, başka bir deyişle alt norm niteliğindeki düzenleyici işlemlerin, bir hakkın kullanımını üst normlarda öngörülmeyen bir şekilde daraltamayacağı veya kısıtlayamayacağı açıktır.