muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/5306, Karar No: 2024/3543, Tarih: 05.06.2024

Aynı Kanunun "Alt birliklerin kuruluşu" başlıklı 16. maddesinde, " Alt birlikler, tohumculuk sektörünün geliştirilmesi ile sektörde faaliyet gösteren gerçek veya tüzel kişiler arasında meslekî dayanışma sağlayarak meslekî faaliyetleri kolaylaştırmak, tohumculuk faaliyetinde bulunanların ekonomik ve sosyal haklarının korunmasını sağlamak ve mevzuatla verilen görevleri yerine getirmek amacıyla bitki ıslahçıları, tohum sanayicileri ve üreticileri, fide üreticileri, fidan üreticileri, tohum yetiştiricileri, tohum dağıtıcıları, süs bitkileri üreticileri ve tohumculukla ilgili diğer konularla iştigal eden en az yedi gerçek veya tüzel kişi tarafından faaliyet konularına göre kurulan, tüzel kişiliğe sahip kamu kurumu niteliğinde meslek kuruluşlarıdır..." hükmü, "üyelik" başlıklı 17. maddesinde, "Tohumculukla ilgili faaliyette bulunan gerçek veya tüzel kişiler, faaliyet konuları ile ilgili alt birliğe üye olmak zorundadır. Üyelik ile ilgili usul ve esaslar alt birliğin tüzüğünde belirlenir.
" hükmüne, "Orman bitki türlerine ilişkin hükümler başlıklı" 40. maddesinde ise " Bu Kanun hükümleri çerçevesinde orman bitki türlerine ilişkin olarak genetik kaynakların kaydı, tohumlukların üretilmesi, sertifikasyonu, ticareti ve piyasa denetimi iş ve işlemleri bir protokol çerçevesinde Çevre ve Orman Bakanlığına devredilir." düzenlemesine yer verilmiştir.
5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu'nun "Kayıt ve Bitki Pasaportu" başlıklı 17. maddesinde, " Bakanlıkça belirlenen zararlı organizma taşıyıcısı olabilecek bitki, bitkisel ürün ve diğer maddeleri üreten, ithal eden, depolayan ve ticaretini yapanlar, kayıt ile ilgili Bakanlıkça belirlenen esaslara uymak ve kayıtlarını yaptırmak zorundadır. Bakanlıkça belirlenen bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelerin dolaşımında bitki pasaportu bulundurulması zorunludur. Bitki pasaportu ile ilgili her türlü düzenlemeyi yapmaya Bakanlık yetkilidir. Bu maddenin uygulanması ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelik ile belirlenir.
" hükmü ile ,
"Resmi kontroller, itiraz hakkı ve resmi sertifikalar" başlıklı 31. maddesinde, " Resmî kontroller, uygun sıklıkta, tarafsız, şeffaf ve meslekî gizlilik ilkelerine uygun olarak risk esasına göre, ön bildirim gereken hâller dışında, önceden haber verilmeksizin gerçekleştirilir. Bu kontroller, izleme, gözetim, doğrulama, tetkik, denetim, numune alma ve analiz gibi uygulamaları da kapsar. Kontroller, Bakanlıkça kontrol yetkisi verilen personel tarafından gerçekleştirilir. Üretim, işleme ve dağıtım aşamalarında hangi meslek mensuplarının hangi resmî kontrollerden sorumlu olduğu Ek-2’de belirtilmiştir."  Yönetmeliğin  Ek-27' de ise Bitki ve bitkisel üretimden sorumlu meslek mensupları olarak, Ziraat mühendisi, orman mühendisi, tütün teknoloji mühendisine yer verilmiştir.

5531 sayılı Orman Mühendisliği, Orman Endüstri Mühendisliği ve Ağaç İşleri Endüstri Mühendisliği Hakkında Kanunu'nun "Mesleğin konusu" başlıklı 4. maddesinde, "Mesleğin konuları uzmanlık alanlarına göre gösterilmiştir,
  "Hak, yetki ve sorumluluklar" başlıklı 5. maddesinde, " Meslek mensupları, 4 üncü maddede belirtilen faaliyet konularıyla sınırlı olmak kaydıyla; araştırma-geliştirme çalışmaları yapmaya, çevresel muhasebe yapmaya, keşif yapmaya, zarar ziyan belirlemeye, maliyet hesaplamaya, fizibilite raporu hazırlamaya, tasarım faaliyetleri yapmaya, plân ve projeler hazırlamaya ve uygulamaya, standardizasyon çalışmaları yapmaya, sertifikalandırmaya, kalite kontrolü yapmaya, stok kontrolü yapmaya, denetim yapmaya, muayene yapmaya, hakemlik yapmaya, eksperlik yapmaya, teknik müşavirlik yapmaya, danışmanlık yapmaya, yeminli danışmanlık ve bilirkişilik yapmaya, raporlar hazırlamaya, ormancılık ve orman ürünleri konularında serbest müşavirlik büroları ile serbest yeminli müşavirlik büroları açmaya, laboratuvarlar açmaya, özel müesseseler ile işletmeler kurmaya, bunları yönetmeye ve bunların sorumlu müdürlüğünü yapmaya, ormancılık karantina ve rehberlik hizmetlerini yürütmeye, her türlü odun ve odun dışı orman ürünleri ile orman endüstrisi dahil her türlü ormancılık çalışmaları için gerekli olan fidan, bitki, alet ve edevatın ihracat ve ithalat işlemleriyle ilgili hizmetleri tek başlarına, ortak faaliyet alanları içinde ise mevzuatta yetkilendirilmiş diğer meslek mensuplarıyla beraber yapmaya ve yürütmeye yetkilidir. Bu fıkrada belirtilen hak ve yetkiler, Odaya kayıtlı meslek mensuplarınca kullanılır. 4 üncü maddede belirtilen alanlarda faaliyet gösteren gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişilerinin mühendis istihdamında uymak zorunda oldukları esaslar Bakanlığın uygun görüşü alınarak Oda tarafından hazırlanacak yönetmelikle belirlenir." hükmü  düzenlenmiştir. 
30/04/2015 Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe Süs Bitkileri ve Çoğaltım Materyallerinin Üretimi ve Pazarlanmasına Dair Yönetmeliği
'nin "Tanımlar" başlıklı 4. maddesinde "Süs bitkisi: Doku kültürü de dahil olmak üzere farklı yöntemler kullanılarak estetik, fonksiyonel ve ekonomik amaçlarla üretilen/çoğaltılan/büyütülen bitkiyi..." kuralına yer verilmiştir. 
12/01/2011 Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe Bitki Pasaportu Sistemi ve Operatörlerin Kayıt Altına Alınması Hakkında Yönetmeliği
'nin "Tanımlar" başlıklı 4. maddesinde " b) Bitki: Canlı bitkiler ile bunların derin dondurulmamış meyve ve sebzeleri, yumrular, soğansılar, soğanlar ve rizomlar, kesme çiçekler, yapraklı dallar, budama artığı yapraklar, yapraklar, bitki doku kültürleri, canlı polen, göz, kalem ve çelik gibi canlılığını koruyan belirli parçaları ile dikim amaçlı olan botanik tohumlarını,

'nin "Tanımlar" başlıklı 4. maddesinde " b) Bitki: Canlı bitkiler ile bunların derin dondurulmamış meyve ve sebzeleri, yumrular, soğansılar, soğanlar ve rizomlar, kesme çiçekler, yapraklı dallar, budama artığı yapraklar, yapraklar, bitki doku kültürleri, canlı polen, göz, kalem ve çelik gibi canlılığını koruyan belirli parçaları ile dikim amaçlı olan botanik tohumlarını,
c) Bitki pasaportu: Bitki sağlığı ile ilgili bu Yönetmelikte belirlenen bitki sağlığı standartlarının ve özel şartların karşılandığını gösteren, çeşitli bitki ve bitkisel ürünler için standart hale getirilmiş, Bakanlıkça belirlenen usullere uygun olarak hazırlanan ve Bakanlık veya Bakanlıkça yetkilendirilenler tarafından düzenlenen resmi etiketi veya belirli ürünler için Bakanlıkça kabul edilen etiket dışındaki işareti,.." hükmüne yer verilmiştir. 
23/10/2019 Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe Ağaçlandırma Yönetmeliği
'nin "Tanımlar" başlıklı 4. maddesinde,
 " a) Ağaç: Ormanlarda tabii olarak yetişen veya emekle yetiştirilen, en az 5 metre boy yapabilen, yaşı ve çapı ne olursa olsun kökü, gövdesi ve tepesi olan yerli veya egzotik orijinli odunsu bitkileri,
b) Ağaççık: Ormanlarda tabii olarak yetişen veya emekle yetiştirilen, boyu 5 metreyi bulmayan, yaşı ve çapı ne olursa olsun yerli veya egzotik orijinli odunsu bitkileri,
Fidanlık: Ağaç,ağaççık ve orman florasına ait tohum ve fidanların üretildiği fidanlıkları,
 Flora:Ağaç ve ağaççıklarla birlikte orman alt tabakasında yetişen, toprak muhafaza fonksiyonunu icra eden, ormanların müşir bitkisi özelliğini taşıyan, gerektiğinde süs bitkileri olarak da kullanılabilen, orman ekosisteminin canlı unsuru, odunsu ve otsu orman bitkilerini.." kuralına yer verilmiştir. 	Dava Konusu Yönetmelik maddelerinin İncelenmesi:
 
Dava dilekçesinin içeriğinden hukuka aykırılık iddialarının,Yönetmelikle düzenlenmek istenen faaliyet alanlarının örtüşmediği, dayanak maddelerin hiçbirinde “bitki pasaportu”na ilişkin düzenleme bulunmadığı, bitki pasaportunun 5996 sayılı Kanunun 17. maddesinde yer aldığı, birliklerinin Türkiye’de süs bitkisi üreticilerini temsil eden tek kamu kurumu niteliğinde meslek örgütü olduğu, süs bitkisi üretici belgesiyle yetkilendirilen üreticilerin SÜSBİR’e üye olmasının zorunlu olduğu, süs bitkileri üreticilerinin orman mühendislerinden, ziraat mühendislerinden ve peyzaj mimarlarından teknik destek, denetleme ve bilgilendirme konusunda destek alabilmesi olanağı bulunduğu, böylece üreticilerin tek bir meslek grubu ile çalışma zorunluluğu kalmadığı, üreticilerinin dava konusu Yönetmelik Ek-5’te yer alan orman, ağaç, ağaççık ve florası tohumluklarının üretimini ve yetiştiriciliğini gerçekleştirerek peyzaj, botanik, çiçekçilik, seracılık, fidan yetiştiriciliği gibi birçok alanda faaliyet gösterdiği, söz konusu ekte yer alan bitkilerin süs bitkisi olarak kullanıldığı, bu bitkilerin orman bitkisi olarak nitelendirilmesinin uygun olmadığı hususuna yönelik olduğu anlaşıldığından incelemenin buna hasren yapılması gerekmektedir.

Yönetmeliğin dava konusu edilerek iptali istenilen maddelerinde, yukarıda yer verilen amaç ve kapsam maddelerinde düzenlenmiş bulunan söz konusu orman ağaç, ağaççık ve florasına ait tohumlukları standartlara uygun olarak üreten, satışını yapan, gerçek veya tüzel kişilerin yetkilendirilmesine, denetlenmesine ve orman bitki pasaportuna  ilişkin usul ve esaslar yer almaktadır.
 Anayasanın 124. maddesi ve normlar hiyerarşisi bağlamında, bir yasa hükmüne dayalı           olarak hazırlanan yönetmelikler ile yasa hükümlerine açıklık getirilmesi ve yasa hükümlerinin uygulamaya geçirilmesi  amaçlanmaktadır.
	Normlar hiyerarşisi kuramına göre; hukuk düzeni, farklı kademede yer alan Anayasa, kanun, tüzük, yönetmelik ve diğer düzenleyici işlemlerden oluşan birçok normu içermekte ve her norm geçerliliğini bir üst basamakta yer alan normdan almaktadır. Bu nitelikleri gereği, dayandıkları üst hukuk normlarına aykırı hüküm ihtiva etmeleri mümkün değildir. Diğer  yandan,  normlar  hiyerarşisindeki düzenleme soyuttan somuta doğru kademeli bir sistem içermektedir. 
	Yasa koyucu düzenleyeceği konularda genel prensipleri belirler ve bunun uygulanmasını yürütmeye, bir başka ifadeyle idarelere bırakır. İdare Hukukunun temel ilkeleri uyarınca; idare tarafından, düzenleyici işlemler tesis edilirken, üst hukuk normlarına açıklık getirilmesi ve bu normlarca çizilen çerçeve içerisinde teknik detayların belirlenmesi, uygulamadaki belirsizliklerin giderilmesi amaçlanmalıdır.
6831 Sayılı Orman Kanunu'nun 67. maddesinde, Devlete ait fidanlıklarla diğer fidanlıklarda kullanılacak veya orman yetiştirmek maksadiyle ekilecek orman ağacı tohumlarının, orman idaresinin kontrolu altında toplanmış, muayene edilmiş ve menşe şahadetnamesi (Sertifika) verilmiş tohumlardan olması şart olarak belirlendiği; 5553 sayılı Tohumculuk Kanunu'nun 40. maddesinde ise  orman bitki türlerine ilişkin olarak genetik kaynakların kaydı, tohumlukların üretilmesi, sertifikasyonu, ticareti ve piyasa denetimi iş ve işlemleri bir protokol çerçevesinde Çevre ve Orman Bakanlığına devredildiği ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu'nun "Kayıt ve Bitki Pasaportu" başlıklı 17. maddesinde ile de Bitki pasaportu ile ilgili her türlü düzenlemeyi yapmaya Bakanlığın yetkilendirildiği; yukarıda aktarılan mevzuata göre orman ağaç, ağaççık ve florasına ait tohumlukları standartlara uygun olarak üretilmesi, satılması, gerçek veya tüzel kişilerin yetkilendirilmesi, denetlendirilmesi  gerektiği ve bu hususta davalı idarenin yetkili olduğu ve ve orman bitki pasaportuna ilişkin usul ve esasların yönetmelik ile belirleneceği hüküm altına alınmıştır.

Davacı tarafından dava konusu Yönetmelik ekinde yer alan listedeki 184 adet bitki taksonu incelendiğinde bunlardan birçoğunun yabancı yurtlu bitkiler olduğu, "orman bitkisi" olarak adlandırılmalarının mümkün olmadığı iddia edilse de ağaç yada ağaççıkların egzotik yani yabancı orjinli olmasının, orman bitkisi olma özelliğini ortadan kaldırmayacağı, bunların bir çoğunun ülkemizde de çeşitli amaçlarla yetiştirildiği görülmektedir.
Diğer yandan; bazı bitki türlerinin yetiştiği ortamın toprak yapısı hakkında gösterge olma özelliği taşıdığı, dolayısıyla gerektiğinde süs bitkileri olarak da kullanılabilen müşir bitkisi özelliğini taşıyan orman ekosisteminin odunsu ve otsu bitkilerinin, süs bitkisi olarak kullanılması; bu bitkilerin  orman bitkisi olma vasfını ortadan kaldırmayacağı anlaşılmaktadır.
Bu durumda orman bitkilerine yönelik düzenleme yapıldığı anlaşılan bahse konu Yönetmeliğin  hükümlerinde üst hukuk normlarına aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
									Öte yandan, davacı tarafından dava konusu Yönetmelik doğrultusunda yetkilendirilerek belgelendirilen gerçek veya tüzel kişilerin faaliyet alanı ile ilgili 5553 sayılı Tohumculuk Kanunu gereği alt birliğe üye olmak zorunda olduğu iddia edilmekle birlikte,  5553 sayılı Tohumculuk Kanunu'nun Orman bitki türlerine ilişkin hükümler başlıklı 40. maddesinde bulunan, orman bitki türlerine ilişkin olarak genetik kaynakların kaydı, tohumlukların üretilmesi, sertifikasyonu, ticareti ve piyasa denetimi iş ve işlemleri bir protokol çerçevesinde Çevre ve Orman Bakanlığına devredildiğine dair düzenleme nedeniyle orman bitki türlerine ilişkin  alt birliğe üye olma zorunluluğu bulunmamaktadır.
 Davalı idarenin ormanlık alanların korunması ve genişletilmesi açısından tedbirler alabileceği, bu hususta düzenlemeler yapabileceği açık olup; Devlete ait fidanlıklarla diğer fidanlıklarda kullanılacak veya orman yetiştirmek maksadiyle ekilecek orman ağacı tohumlarının,     orman idaresinin kontrolünün belirlenmesine ilişkin dava konusu düzenlemede üst hukuk normlarına ve kamu yararına aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN REDDİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ... TL  yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ... TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra istemi halinde davacıya iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 
05/06/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/2406, Karar No: 2024/3539, Tarih: 05.06.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas	No : 2021/2406
Karar	No : 2024/3539
DAVACI	: ... Derneği	  
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALILAR	: 
1- ...
2- ... Bakanlığı 
VEKİLİ	: Hukuk Müşaviri ...
 
3- ... Genel Müdürlüğü
VEKİLİ	: Av. ...
DAVANIN KONUSU 	      :
   30/01/2021 tarih ve 31380 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 3461 sayılı Cumhurbaşkanı kararıyla; karar ekinde yer alan alanların "yayla alanı" olarak ilan edilmelerine ilişkin aynı listede tarih ve sayıları yazılı Bakanlar Kurulu kararlarında yer alan hükümlerin yürürlükten kaldırılmasına dair verilen kararın iptali istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI            :
Dava konusu kararın 6831 sayılı Kanuna göre alındığı belirtilmekle birlikte kararda gerekçe bulunmadığı, dava konusu yayla alanlarının daha önce 2013 yılında Bakanlar Kurulu kararı uyarınca yayla alanı olarak ilan edilen ve 7-8 yıldır bu vasıfla kullanılan yerler olduğu, yaylaların vasfında, fiziki ve ekolojik yapısında herhangi bir değişiklik olmaması karşısında dava konusu kararın alınmasının hukuki ve bilimsel bir yanı bulunmadığı, söz konusu alanların orman içinde bütünlük oluşturduğu ve mera işlevi dışında orman içi boşluk görevi de ifa ettiği, bu alanların yayla statüsünün kaldırılmasının yöre halkının hukuki hak ve faydalanma imkanlarını yok edeceği, hayvancılığa zarar vereceği, dava konusu kararın, bahsi geçen alanların yayla vasfını kaybettiği için değil, orman dışına çıkartılarak imara açılması için alındığı ileri sürülmektedir.
DAVALI İDARELERİN SAVUNMALARI :

DAVALI İDARELERİN SAVUNMALARI : 
Cumhurbaşkanlığı ve Tarım ve Orman Bakanlığının Savunması: Dava konusu kararda yer alan yayla alanlarının Orman Kanunu’nun 17. maddesinin 1. fıkrası ile Devlet Ormanlarındaki Yayla Alanlarının Tespiti ve İdaresi Hakkında Yönetmelik kapsamında ilan edilmiş olan yayla alanları olduğu, anılan mevzuat gereği, Devlet ormanlarında 31/12/2011 tarihinden önce toplu yerleşimin bulunduğu yaylak ve otlak olarak kullanılan alanlar içindeki yerler ile yılın belirli dönemlerinde geleneksel yaylacılık maksadıyla yerleşim yeri olarak kullanılan alanların kullanım bütünlüğü de dikkate alınarak tespit edildiği ve yayla alanı olarak ilan edildiği, ilan edilen yayla alanlarında bulunan her türlü bina ve tesislerin tespiti yapılarak vaziyet planlarının yaptırıldığı ve Orman Genel Müdürlüğü sabit kıymetlerine alındığı, akabinde bu bina ve tesislerin kullanıcıları tespit edilerek kullanıcılarına kiraya verildiği, dava konusu 15 adet yayla alanında sabit kıymetlere alınan bina ve tesisler hakkında kiralama talebi olmadığı, Devlet Ormanlarındaki Yayla Alanlarının Tespiti ve İdaresi Hakkında Yönetmelik’in 19. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bahsi geçen bina ve tesislerin yıkılması ve kiralanan bina ve tesis olmaması sebebiyle bu yayla alanlarının iptal edilmesi zaruriyeti doğduğu, dava konusu işlemin sadece bina ve tesislerin kullanıcılarına kiraya verilebilmesine imkan sağlayan düzenlemeyi ortadan kaldırdığı, bununla beraber bu alanlardaki devlet ormanı vasfı ile yayla olma özelliğinin ortadan kalkmadığı, işlemin hukuka uygun olduğu savunulmaktadır.
Orman Genel Müdürlüğünün Savunması: Dava konusu yayla alanlarındaki bina ve tesisler hakkında kiralama talebi olmadığı, dava konusu kararın söz konusu alanlardaki devlet ormanı vasfı ile yayla olma özelliğini ortadan kaldırmadığı, işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ       : ...
DÜŞÜNCESİ	: 6831 sayılı Kanun'a göre yayla alanı olarak ilan edilen yerlerin, yaylak olarak kullanılması ya da yılın belirli zamanlarında yaylacılık maksadıyla yerleşim yeri olarak kullanılan yerlerden olması gerektiğinden, yayla alanı ilan edilen yerlerin bu vasıflarının iptal edilebilmesi de ancak anılan şartların kaybı halinde mümkün olup,  yayla alanı ilanının iptali için gerekli şartların oluşup oluşmadığının tespiti için keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI               : ...
DÜŞÜNCESİ  :	Dava, 30/01/2021 tarih ve 31380 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca karar ekinde yer alan alanların "yayla alanı" olarak ilan edilmelerine ilişkin aynı listede tarih ve sayıları yazılı Bakanlar Kurulu Kararlarında yer alan hükümlerin yürürlükten kaldırılmasına ilişkin 3461 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararı'nın iptali istemiyle açılmıştır.

6831 sayılı Orman Kanunu'nun 17. maddesinin 1. fıkrasında "Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; otlatma planı yapılan alanlarda yıllık otlatma süresi dâhilinde hayvanların planlı otlatılmasını sağlayan, gecelemesini emniyet altına alan ve dağılmalarını engelleyen geçici çevirmeler şeklinde düzenlemeler dışında, her çeşit bina, ağıl ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması, tarla açılması, işlenmesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır. Ancak, Devlet ormanlarında 31/12/2011 tarihinden önce toplu yerleşimin bulunduğu; yaylak ve otlak olarak kullanılan alanlar içindeki yerler ile yılın belirli dönemlerinde geleneksel yaylacılık maksadıyla yerleşim yeri olarak kullanılan alanlar kullanım bütünlüğü de dikkate alınarak Orman Genel Müdürlüğünce tespit edilir. Tespit edilen bu alanlardan uygun görülenler Cumhurbaşkanı kararı ile yayla alanı olarak ilan edilir. İlan edilen yayla alanlarında 31/12/2011 tarihinden evvel yapılmış, hakkında müsadere kararı bulunanlar da dâhil her türlü bina ve tesisler mevcut haliyle vaziyet planında gösterilerek Orman Genel Müdürlüğü sabit kıymetlerine alınır. Yayla alanlarında bulunan bina ve tesisler orman idaresi tarafından işletilir, işlettirilebilir veya kiraya verilebilir. Elde edilen gelirler Orman Genel Müdürlüğü döner sermayesine gelir kaydedilir. Giderler ise Orman Genel Müdürlüğü döner sermayesinden karşılanır. Bu alanlardaki bina ve tesislerin kullanıcıları orman idaresince tespit edilir, ilgili kaymakamlık ve muhtarlıklar vasıtasıyla bir ay süreyle ilan edilir. Bu süre içinde yapılan itirazlar bir ay içinde orman idaresinde mevcut bilgi ve belgelere göre, bunun mümkün olmaması hâlinde başvuru sahiplerinin elindeki bilgi ve belgelere göre sonuçlandırılarak ilgililere bildirilir. Kullanıcısı tespit edilen bina ve tesisler vaziyet planına göre kullanıcısına, tespit tarihinden itibaren bir yıl içinde talebi hâlinde rayiç bedel üzerinden 8/9/1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu hükümlerine göre kiraya verilebilir. Kullanıcıları tarafından kiralanmayan bina ve tesisler ise yıkılır. Kiralanan bina ve tesislere ilişkin, ilgili kurumlarca orman idaresine bildirilen eksikliklerin tamamlanması yönünde kiracıya tebligat yapılarak en geç bir yıl içinde eksikliğin giderilmesi istenir. Eksikliklerin giderilmemesi hâlinde yapılan kiralama işlemi iptal edilir. İlgili mevzuattan doğacak her türlü zarar ve hukuki sorumluluk kiracıya aittir. Yayla alanı olarak ilan edilen yerlerde orman idaresince nüfus yoğunluğu, yöresel ihtiyaç ve sosyal problemler dikkate alınarak gerekli her tür ve ölçekte planlar Orman Genel Müdürlüğünce yapılır veya yaptırılır. Yapılan bu planlar Orman ve Su İşleri Bakanlığınca onaylanır. Yayla alanlarında mevcut bina ve tesislerin kiralayan tarafından iki yıl içinde planlara uygun hale getirilmesi istenir. Uyumlu hale getirenlerin kira sözleşmeleri yenilenir

. Yayla alanı olarak ilan edilen yerlerde orman idaresince nüfus yoğunluğu, yöresel ihtiyaç ve sosyal problemler dikkate alınarak gerekli her tür ve ölçekte planlar Orman Genel Müdürlüğünce yapılır veya yaptırılır. Yapılan bu planlar Orman ve Su İşleri Bakanlığınca onaylanır. Yayla alanlarında mevcut bina ve tesislerin kiralayan tarafından iki yıl içinde planlara uygun hale getirilmesi istenir. Uyumlu hale getirenlerin kira sözleşmeleri yenilenir. Aksi halde kira sözleşmesi iptal edilir. Yayla alanlarına ilişkin iş ve işlemler yönetmelikle belirlenir." hükmü bulunmaktadır.