muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/295, Karar No: 2024/527, Tarih: 13.02.2024

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, Ostim Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün ...  tarih ve ...  sayılı yazısına istinaden kanuni temsilcisi olduğu ... Grup Temiz. Kırt. Gıda İnş. ve Tic. Ltd. Şti.'nin vergi borçlarının tahsili amacıyla Nevşehir İli, Ürgüp İlçesi, ...  Mahallesi ... parsel sayılı taşınmazı üzerine uygulanan haciz işlemlerinin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ...  tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; haczin ...  tarih ve ... , ..., ...  sayılı ödeme emirlerine dayanılarak uygulanan kısmı bakımından; ödeme emirlerinin davacının mernis adresine tebliğe çıkarıldığı, adrese iki kez gidilmesine rağmen davacının adreste bulunmaması üzerine 10/07/2020 tarihinde tebligat pusulasının kapıya yapıştırıldığı, ödeme emirlerinin tebliğine ilişkin tebliğ alındısının üzerinde yazılan tarihte davacının cezaevinde hükümlü olarak bulunduğu, 213 sayılı Kanun'da hükümlülere yapılacak tebligatlarla ilgili herhangi bir düzenlemeye yer verilmediği, ancak 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 51. maddesinde, mali tebliğlerin kendi kanunlarında sarahat bulunmayan hallerde, anılan Kanunu'nun umumi hükümlerine tevkifan yapılacağı, 19. maddesinde de, mevkuf ve mahkumlara ait tebliğlerin yapılmasını, bunların bulunduğu müessese müdür veya memurun temin edeceğinin kurala bağlandığı, buna göre, hükümlü olan davacıya tebligat yapılmasını, davacının bulunduğu ceza evi müdürünün, müdür yoksa ceza evini idare eden memurun temin etmesi gerektiği, bu durumda ödeme emirlerinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmek suretiyle kesinleştirilmediğinden, anılan ödeme emirlerine istinaden uygulanan haciz işleminin bu kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı, haczin ...  tarih ve ... , ... sayılı ödeme emirlerine dayanılarak uygulanan kısmı bakımından; ödeme emirlerinin, davacının mernis adresinde 08/05/2021 tarihinde bizzat davacıya tebliğ edildiği, ödeme emirlerinin içeriği borçların vade tarihlerinin 2010 ve 2011 yılına ilişkin olduğu görüldüğünden, Mahkemelerince "Dava konusu haczin içeriği borçlar için tahsil zamanaşımını kesen sebeplerin bulunup bulunmadığı sorularak, varsa buna ilişkin bilgi ve belgelerin okunaklı örneklerinin gönderilmesinin istenilmesine" dair ara karar yapıldığı, davalı idarece tahsil zaman aşımını kesecek herhangi bir bilgi belge sunulamadığından 31/12/2015 ve 31/12/2016 tarihi itibariyle tahsil zaman aşımına uğrayan söz konusu amme alacağının tahsili için uygulanan haciz işleminin bu kısmında da hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu haciz işleminin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi Kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi Kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının, haczin ...  tarih ve ...  sayılı ödeme emrine dayanılarak uygulanan kısmı bakımından iptal talebi bulunmadığı, diğer yandan yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmiştir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin haczin dayanağı ... tarih ve ... , ...  sayılı ödeme emirleri yönünden reddi, ...  tarih ve ... ,... , ...  sayılı ödeme emirlerine dayanılarak uygulanan kısmı yönünden kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: 
Davacı adına, Ostim Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün ...  tarih ve ...  sayılı yazısına istinaden kanuni temsilcisi olduğu ...  Grup Temiz. Kırt. Gıda İnş. ve Tic. Ltd. Şti.'nin vergi borçlarının tahsili amacıyla Nevşehir İli, Ürgüp İlçesi, ...  Mahallesi ...  parsel sayılı taşınmazı üzerine uygulanan haciz işlemlerinin kaldırılması istenilmiştir.
İLGİLİ MEVZUAT: 
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nda tutuklulara yapılacak tebligatlarla ilgili olarak herhangi bir düzenlenmeye yer verilmemiş, ancak 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 51. maddesinde; mali tebliğlerin, kendi kanunlarında sarahat bulunmayan hallerde, bu Kanunun umumi hükümlerine tevkifan yapılacağı, 19. maddesinde de; mevkuf ve mahkümlara ait tebliğlerin yapılmasını, bunların bulunduğu müessese müdür veya memurunun temin edeceği kurala bağlanmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT: 
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nda tutuklulara yapılacak tebligatlarla ilgili olarak herhangi bir düzenlenmeye yer verilmemiş, ancak 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 51. maddesinde; mali tebliğlerin, kendi kanunlarında sarahat bulunmayan hallerde, bu Kanunun umumi hükümlerine tevkifan yapılacağı, 19. maddesinde de; mevkuf ve mahkümlara ait tebliğlerin yapılmasını, bunların bulunduğu müessese müdür veya memurunun temin edeceği kurala bağlanmıştır.
 213 sayılı Kanun'un 102. maddesinde; tebliğ olunacak evrakı içeren zarfın posta idaresince muhatabına verileceği ve bu durumun muhatap ile posta memuru tarafından tebliğ alındısına tarih ve imza konulmak suretiyle tespit olunacağı, bu Kanunun 101 inci maddesinin birinci fıkrasının (3) numaralı bendinde sayılan adrese tebliğe çıkılan hallerde, tebliğ yapılacak kişinin adresinde bulunamaması durumunda (Bulunamama durumu o adresten geçici ayrılmaları da kapsar.) durum, posta memuru tarafından tebliğ alındısı üzerine şerh ve imza edilerek, tebliğ evrakının gönderildiği idareye iade edileceği, bunun üzerine tebliği çıkaran merci tarafından tayin olunacak münasip bir süre sonra yeniden tebliğ çıkarılacağı, ikinci defa çıkarılan tebliğ evrakı da aynı sebeplerle tebliğ edilemezse, tebliğ evrakının gönderildiği idareden alınabileceği şerhini içeren bir pusulanın kapıya yapıştırılacağı, bu durumun, posta memuru tarafından tebliğ alındısı üzerine şerh ve imza edilerek, tebliğ evrakının, gönderildiği idareye iade edileceği, tebliğ evrakının pusulanın yapıştırıldığı tarihten itibaren on beş gün içerisinde muhatabı tarafından alınması hâlinde alındığı günde, bu süre içerisinde alınmaması hâlinde ise on beşinci günde tebliğ yapılmış sayılacağı hükmüne yer verilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge İdare Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Bölge İdare Mahkemesi kararının, haczin ...  tarih ve ..., ... sayılı ödeme emirlerine dayanılarak uygulanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının dayandığı sebepler ve gerekçesi Dairemizce de uygun görülmüş olup davalı tarafından ileri sürülen iddialar temyize konu kararın bu hususa ilişkin kısmının bozulmasını gerektirir nitelikte bulunmamıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının, haczin ...  tarih ve ..., ..., ...  sayılı ödeme emirlerine dayanılarak uygulanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasına yönelik temyiz iddialarının incelenmesine gelince;

Bölge İdare Mahkemesi kararının, haczin ...  tarih ve ..., ..., ...  sayılı ödeme emirlerine dayanılarak uygulanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasına yönelik temyiz iddialarının incelenmesine gelince;
Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi(UYAP) ile dosyanın incelenmesinden; haczin dayanağı ...  tarih ve ... , ... , ... sayılı ödeme emirlerinin 20/06/2020 tarihinde davacının mernis adresine tebliğe çıkarıldığı, adresin kapalı olduğu şerhini içeren tebliğ alındısının muhtar ve dağıtıcı imzalı çıkış merciine iade edildiği, mernis adresine gönderilen ikinci tebligat şerhli tebliğ alındısının 10/07/2020 tarihinde kapıya yapıştırılmak suretiyle tebliğ edildiği, davacının sosyal güvenlik kurumu hizmet dökümü tetkikinde 28/01/2020 ila 03/07/2021 tarihleri arasında ... işletmesi çalışanı olarak bildirildiği, öte yandan davacı vekili tarafından fotokopi sureti davacı adına tanzim edilmiş 28/12/2016 tarihli mahkumlar için düzenlenen müddetname sunulduğu, anılan belgede cezaevine giriş tarihinin 03/01/2016, koşullu salıverme tarihinin 07/09/2020 olduğunun görülmesi üzerine Mahkemenin 17/11/2022 tarihli ara kararı ile  T.C. Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkif Evleri Genel Müdürlüğü'nden "...'in son 5 yıl içerisinde tutuklu ya da hükümlü olarak herhangi bir ceza infaz kurumunda bulunup bulunmadığı, bulunmuş ise hangi tarihler arasında bulunduğu, ayrıca hürriyeti bağlayıcı ceza süresinin ne kadar olduğunun, cezanın bir yıldan fazla olması durumunda kişiye vasi atanıp-atanmadığının sorulmasına" karar verildiği, ...  tarih ve ... sayılı Ceza ve Tevkif Evleri Genel Müdürlüğü cevabi yazısında, hakkında bilgi istenen kişi ile ilgili açık kayıt bulunmadığı ve birden fazla kapalı kayıt bulunduğundan, adı geçen hakkında ayrıntılı kimlik bilgilerinin bildirilmesi halinde talebin değerlendirileceği ve kararın gereğine tevessül etmediğinin belirtildiği, akabinde dosyasına harici bir bilgi belge eklenmediği görüldüğünden anılan ödeme emirlerine dair tebliğin usulüne uygun olup olmadığı hususunun gerekli inceleme ve araştırma sonucu yapılan değerlendirmeyle ortaya konulması gerektiğinden davanın bu kısım yönünden kabulüne dair Vergi Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddeden Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
Davalının temyiz isteminin kısmen kabulüne, kısmen reddine,
... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının haczin; ...  tarih ve ..., ... sayılı ödeme emirlerine dayanılarak uygulanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,  ...  tarih ve ... , ..., ... sayılı ödeme emirlerine dayanılarak uygulanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA,
Bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ...  Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesine, 13/02/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/4556, Karar No: 2024/527, Tarih: 13.02.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/4556
Karar No : 2024/527
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…  
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … İletişim İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi
İSTEMİN	KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davalı idarece yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle sözü edilen faturalara konu indirimlerinin reddi suretiyle  yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2016 yılının Şubat ve Mart dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ve tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
             İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı ... Tekstil Aksesuarları Dış Ticaret Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, ... Sanayi Ticaret Limited Şirketi, ...,  ... ile ... hakkındaki saptamaların, düzenledikleri faturaların sahte olduğunu gösterdiği, ... Tekstil Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ile ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkındaki tespitlerin tanzim ettiği faturaların gerçeği yansıtmadığını kanıtlayıcı mahiyette olmadığı, 2016 yılına ilişkin olup 2019 yılı içinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle dava konusu tarhiyat azaltılmış, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı ise kaldırılmıştır.
              Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının; tarhiyatın, ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ile ... Tekstil Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi tarafından düzenlenen faturalardan kaynaklanan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusu, değinilen hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir
2013 yılının Ekim-Aralık dönemine ait olup 2014 yılı içinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınabileceği gerekçesiyle Vergi Mahkemesi kararının, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusu kabul edilerek değinilen hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra dava bu yönden de reddedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI  : Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI :  Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	…'NİN	DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kısmen reddi, kısmen kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI  : Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI :  Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	…'NİN	DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kısmen reddi, kısmen kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 23. maddesinin (a) bendine 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanun'un 6. maddesiyle "Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır." hükmü eklenmiş olup yapılan bu düzenleme ile Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi hukuka uygunluk denetimi ile sınırlandırılarak yeniden vakıa incelenmesi yapılamayacağı kurala bağlanmıştır.
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkün olup dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri yukarıda sözü edilen yasal düzenleme uyarınca hukuki denetimle sınırlı olarak incelenen kararın, tarhiyatın, ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nden alınan faturalardan kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı ... Tekstil Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi adına komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediğinden bahisle 2016 yılı için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi yönünden davanın reddine ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı, Danıştay Dördüncü Dairesinin 16/12/2022 tarih ve E:2022/4324, K:2022/7955 sayılı kararıyla onandığından, Vergi Mahkemesince dava konusu tarhiyatın sözü edilen şirketten alınan faturalardan kaynaklanan kısmının yazılı gerekçeyle kaldırılmasına dair hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusunun reddinde hukuka uygunluk bulunmamıştır.
KARAR SONUCU :
           Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin kısmen reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; dava konusu tarhiyatın, ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nden alınan faturalardan kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. Temyiz isteminin kısmen kabulüne,
4. Kararın; dava konusu tarhiyatın, ... Tekstil Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nden alınan faturalardan kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA,13/02/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
 
(X)-KARŞI OY :

2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; dava konusu tarhiyatın, ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nden alınan faturalardan kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. Temyiz isteminin kısmen kabulüne,
4. Kararın; dava konusu tarhiyatın, ... Tekstil Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nden alınan faturalardan kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA,13/02/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
 
(X)-KARŞI OY :
Bakılmakta olan dava, sahte fatura kullanma fiili sebebiyle yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatın ve kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemiyle açılmış; verilen karara yönelik davacı ve davalı idarenin istinaf başvurularının reddi üzerine taraflar bu kez temyiz yoluna başvurmuştur. Temyiz başvurusu, çoğunluk görüşüyle, kararın “hukuki denetimle sınırlı” olarak incelenmesi sonucunda bozulmasını gerektirecek bir neden bulunmadığı gerekçesine dayanılarak reddedilmiş ve kararın onanmasına karar verilmiştir. 
Temyiz mercilerinin esas rolü; ülke genelinde, hukukun uygulanmasında içtihat birliğinin sağlanmasıdır. Bu bakımdan Danıştay’ın temyiz mercii olarak görevi, kural olarak, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır. Başka bir anlatımla, temyiz denetiminde, olaya uygulanacak hukuk kuralının; doğru belirlenip belirlenmediğine, doğru yorumlanıp yorumlanmadığına ve aynı zamanda doğru olarak uygulanıp uygulanmadığına bakılır, uyuşmazlığın maddi yönüyle ilgilenilmez. 2575 sayılı Danıştay Kanunu’nun 23. maddesinin (a) fıkrasına, 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanunun 6. maddesiyle eklenen cümle bu durumu kurala bağlanmıştır. 
 Anayasa Mahkemesi’nin birçok kararında vurgulandığı gibi, “kişilerin adil bir şekilde yargılanmalarını sağlamayı ve denetlemeyi amaçlayan” gerekçeli karar hakkı adil yargılanma hakkının unsurlarından biridir. Gerekçeli karar hakkı; sadece “tarafların muhakeme sırasında ileri sürdükleri iddialarının kurallara uygun biçimde incelenip incelenmediğini bilmeleri” için değil, aynı zamanda, “demokratik bir toplumda kendi adlarına verilen yargı kararlarının sebeplerini toplumun öğrenmesinin sağlanması” için de gereklidir (Sencer Başat ve diğerleri [GK], B. No: 2013/7800, 18/6/2014, §§ 31, 34). Kanun yolu incelemesi sonucunda verilen kararda gerekçelerinin ayrıntılı olmaması bu hakkın ihlal edildiği şeklinde yorumlanmamaktadır. Kanun yolu incelemesi yapan merciinin yargılamayı yapan mahkemeyle aynı sonuca ulaşması ve bunu aynı gerekçeyi kullanarak veya atıfla kararına yansıtması, kararın gerekçelendirilmiş olması bakımından yeterlidir (Yasemin Ekşi, B. No: 2013/5486,  01/12/2013 § 57); ancak burada Danıştay Kanunu’nun 23. maddesine atıfla "hukuki denetimle sınırlı inceleme" sonucunda karar verildiği belirtildiğinden uyuşmazlığın hukuki yönünün incelenmesinin açıklığa kavuşturulması önem taşımaktadır.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 341. maddesinde yer alan "Vergi ziyaı, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade eder." kuralıyla vergi ziyaı tanımlanmış; ayrıca, maddede, vergi mükellef veya sorumlusunun vergi ziyaına neden olabilecek kimi yasaya aykırı halleri sayılmıştır. Kanun’un Vergi Ziyaı Cezası başlıklı 344. maddenin ikinci fıkrasında ise, vergi ziyaına 359. maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde bu cezanın üç kat olarak uygulanacağı kurala bağlanmıştır. 359. maddede de, defter, kayıt ve belgeleri tahrif edenler veya gizleyenler veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleyenler veya bu belgeleri kullananlar kaçakçılık fiilerini işlemiş olacakları belirtilmiş; ayrıca, sahte belge, “gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belge”; muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge ise, “gerçek bir muamele veya duruma dayanmakla birlikte bu muamele veya durumu mahiyet veya miktar itibariyle gerçeğe aykırı şekilde yansıtan belge” olarak tanımlanmıştır. Bu halde, 359. maddede sayılan sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme ve kullanma eylemleri ile vergi ziyaı ortaya çıkmışsa, vergi ziyaı cezası üç kat olarak kesilecektir. Vergi Usul Kanunu’nun 30. maddesinin 2. fıkrasının (4) numaralı bendine göre de, defter kayıtları ve bunlarla ilgili vesikaların vergi matrahının doğru ve kesin olarak tespitine imkân vermeyecek derecede noksan, usulsüz ve karışık olması dolayısıyla ihticaca salih bulunmaması re’sen tarh sebebidir. Sözü edilen kurallara göre, sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenlemesi veya kullanılması re’sen takdiri gerektiren sebep olup bu hallerin varlığında, re’sen verginin tarh edileceği ve tarh edilen bu vergiye bağlı olarak da vergi ziyaı cezası kesileceği hususu belirli ve öngörülebilir niteliktedir.

Sahte belgenin ne olduğunu (olayda sahte fatura) tanımlayan 359. madde, bakılmakta olan davada uygulanacak yasa kuralıdır. Diğer deyişle olayda, 359’uncu maddenin yorumu ve maddi olaya uygulanması söz konusudur. Vergi usuldeki sahte fatura, gerçekte şeklen mevzuatın öngördüğüne uygundur. Ancak, bu tür fatura ile yapılan işlem, hukuk normunda nitelenen sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcıdır. Normun nitelemesi ise hukukidir. Tıpkı, ceza hukukunda gerçekleşen maddi bir olayın suç olarak nitelendirilmesi gibi. Sahte fatura olayında da, mahkemelerin yaptıkları saptamaya göre gerçek olan işlemlerin suç, yani sahte fatura düzenleme ve/veya kullanma eylemleri oluşturup oluşturmadığının nitelendirilmesi söz konusudur. Bu ise, hukuki bir nitelemedir. Esasen, hukuk kuralı (norm) ölçü alınarak yapılacak her türlü niteleme, hukukidir. Temyiz mercii, 359. maddenin içeriğine göre, idareyi belgenin sahte olduğu sonucuna ulaştıran tespitlerin mahkeme hükmündeki hukuki nitelendirilmesinin denetimini yapabilecektir. 
Nitekim Danıştay’ın diğer vergi daireleri ve vergi dava daireleri kurulu, sahte fatura veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı fatura düzenleme ve kullanmadan kaynaklanan bu tür uyuşmazlıklarda verilen kararların temyiz incelemesini, uyuşmazlığın maddi/hukuki ayrımına girmeksizin yapmaktadır. Temyizde, mahkemece, bu tür belge düzenleme ve kullanma fiillerinin işlendiğine dair vergi incelemesine yetkili olanlarca düzenlenen raporda yer alan tespitlerin incelenip değerlendirilerek, davada uygulanacak hukuk kuralına göre, yaptığı hukuki nitelendirmenin hukuka uygun olup olmadığı incelemesi yapılarak sonucuna varılmaktadır. Danıştay Kanunu’nun 23. maddesine 6723 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 23/07/2016 tarihinden sonra da bunu sürdürmektedir.
Açıklanan nedenle, temyize konu kararın uyuşmazlık konusu dönemde davacıya fatura düzenleyenler hakkındaki vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin uygulanacak kural kapsamında hukuki nitelendirmesinin hukuka uygun olup olmadığının denetiminde, sözkonusu bu tespitler incelenerek karar verilmesi gerektiği görüşüyle karara katılmıyorum.