muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/220, Karar No: 2024/2139, Tarih: 14.05.2024

MADDÎ OLAY VE HUKUKÎ SÜREÇ:
	28/11/2020 tarih ve 31318 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 26/11/2020 tarih ve 9732 sayılı Kurul kararı ile Perakende Satış Tarifesinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ uyarınca 2021-2025 yıllarında geçerli olacak Net Kar Marjı Oranı (NKMO) %2,38 olarak belirlenmiştir.
	Bunun üzerine bakılan dava açılmıştır.
İNCELEME VE GEREKÇE:
	USUL YÖNÜNDEN:
Davalı idarenin usule ilişkin itirazları geçerli görülmemiştir.
ESAS YÖNÜNDEN:
İLGİLİ MEVZUAT:
	4628 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 4. maddesinin 1. fıkrasında, "Kurum, tüzel kişilerin yetkili oldukları faaliyetleri ve bu faaliyetlerden kaynaklanan hak ve yükümlülüklerini tanımlayan Kurul onaylı lisansların verilmesinden, işletme hakkı devri kapsamındaki mevcut sözleşmelerin bu Kanun hükümlerine göre düzenlenmesinden, piyasa performansının izlenmesinden, performans standartlarının ve dağıtım ve müşteri hizmetleri yönetmeliklerinin oluşturulmasından, tadilinden ve uygulattırılmasından, denetlenmesinden, bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur." kuralına yer verilmiştir.

6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun "Amaç" başlıklı 1. maddesinde, "Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösteren, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin yapılmasının sağlanmasıdır."; 17. maddesinde, "Bu Kanun kapsamında düzenlenen ve bir sonraki dönem uygulanması önerilen tarifeler, ilgili tüzel kişi tarafından Kurulca belirlenen usul ve esaslara göre, tarife konusu faaliyete ilişkin tüm maliyet ve hizmet bedellerini içerecek şekilde hazırlanır ve onaylanmak üzere Kuruma sunulur. Kurul, mevzuat çerçevesinde uygun bulmadığı tarife tekliflerinin revize edilmesini ister veya gerekmesi hâlinde resen revize ederek onaylar. İlgili tüzel kişiler Kurul tarafından onaylanan tarifeleri uygulamakla yükümlüdür. (...) İlgili faaliyete ilişkin tüm maliyet ve hizmet bedellerini içeren Kurul onaylı tarifelerin hüküm ve şartları, bu tarifelere tabi olan tüm gerçek ve tüzel kişileri bağlar. Bir gerçek veya tüzel kişinin tabi olduğu tarifede öngörülen ödemelerden herhangi birini yapmaması hâlinde, söz konusu hizmetin durdurulabilmesini de içeren usul ve esaslar Kurum tarafından çıkarılan yönetmelikle düzenlenir. (...) Kurulca düzenlemeye tabi tarife türleri şunlardır: (...) d) Perakende satış tarifeleri: Serbest tüketici niteliğini haiz olmayan tüketiciler için, eşit taraflar arasında ayrım gözetmeksizin uygulanacak fiyatları, hükümleri ve şartları içerir. Serbest tüketici niteliğini haiz olmayan tüketicilere uygulanacak perakende satış tarifeleri, görevli tedarik şirketi tarafından önerilir ve Kurul tarafından incelenerek onaylanır. Tedarik lisansı sahibi şirketin lisansında, elektrik enerjisi tüketim miktarlarına göre değişen tipte tarifelerin veya fiyat aralıklarının uygulanmasına ilişkin yükümlülükler yer alabilir ve buna ilişkin hususlar Kurul tarafından düzenlenir. Perakende satış tarifeleri, aktif enerji maliyeti, faturalama ve müşteri hizmetleri maliyeti, perakende satış hizmet maliyeti gibi perakende satış faaliyetinin yürütülmesi kapsamındaki tüm maliyet ve hizmetleri karşılayacak bedellerden oluşur. (...)" kuralları yer almıştır.

19/06/2020 tarih ve 31160 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği'nin "Perakende satış tarifesi” başlıklı 10. maddesinde, "Perakende satış tarifesi, görevli tedarik şirketleri tarafından serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik enerjisi ve/veya kapasite satışı için eşit taraflar arasında ayrını gözetmeksizin uygulanacakperakende satışfiyatı ile tarifenin uygulanmasına ilişkin hüküm ve şartlardan oluşur. Perakende satış fiyatı; ilgili görevli tedarik şirketi için belirlenen verimlilik hedefine ulaşılması ölçüsünde ve faaliyetin sürdürülebilmesi için makul bir getiri elde edilmesine izin verilecek şekilde; enerji tedarik maliyeti, faturalama ve tüketici hizmetleri maliyeti, perakende satış hizmeti maliyeti gibi perakende satış faaliyetinin yürütülmesi kapsamındaki tüm maliyet ve hizmetler dikkate alınarak belirlenir. Perakende satış tarifesi, konu ile ilgili olarak Kurum tarafından çıkarılan tebliğ kapsamında  düzenlenir. Perakende satış fiyatı; tüketicilerin bağlantı durumu, tüketim miktarı ve kullanım amacı gibi esaslar dikkate alınarak farklı seviyelerde belirlenebilir. Perakende satış tarifesinin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar görevli tedarik şirketlerinin önerileri de değerlendirilerek Kurul tarafından belirlenir. Söz konusu usul ve esaslar tüm görevli tedarik şirketleri için ortak belirlenebileceği gibi her bir görevli tedarik şirketi için ayrı ayrı da belirlenebilir." kuralları yer almıştır.
	17/11/2020 tarih ve 31307 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Perakende Satış Tarifesinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ'in "Tanımlar" başlıklı 4. maddesinde, "Bu Tebliğde geçen; (...) y) Net kâr marjı oranı (NKMO): Perakende satış fiyatının belirlenmesinde kullanılan net kâr marjı oranını, ifade eder"; "Perakende satış fiyatının kapsamı ve unsurları" başlıklı 5. maddesinin 2. fırkasında, "Perakende satış fiyatı, öngörülen enerji tedarik maliyeti ve öngörülen satış miktarı unsurlarından hareketle hesaplanır. Enerji tedarik maliyeti; enerji maliyeti, net kâr marjı ve perakende satış gelir tavanını da içeren diğer giderler kalemlerinden oluşur."; "Net kâr marjı oranı" başlıklı 21. maddesinde, "Tarife uygulama dönemine ilişkin NKMO, görevli tedarik şirketinin faaliyetini sürdürebilmesi kapsamında yurt içi ve/veya yurt dışında faaliyet gösteren elektrik tedarik şirketlerinin net kâr marjları, finansal sürdürülebilirlik, elektrik tedarik ve satışı kapsamında geçen süre ve yıllık satış devir hızı gibi unsurlar dikkate alınarak belirlenir. NKMO’nun hesaplanmasında kullanılan değişkenlere ilişkin varsayımlar Kurul tarafından belirlenir." kurallarına yer verilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Aktarılan mevzuat hükümlerinden, net kar marjı oranının (NKMO) perakende satış fiyatının belirlenmesinde kullanılan unsurlardan biri olduğu ve görevli tedarik şirketlerinin faaliyetini sürdürebilmesi amacıyla uygulandığı, anılan oranın yurt içi ve/veya yurt dışında faaliyet gösteren elektrik tedarik şirketlerinin net kâr marjları, finansal sürdürülebilirlik, elektrik tedarik ve satışı kapsamında geçen süre ve yıllık satış devir hızı gibi unsurlar dikkate alınarak belirlenmesinin öngörüldüğü anlaşılmaktadır.
Dosyanın incelenmesinden, tarifesi düzenlemeye tabi dağıtım ve görevli tedarik şirketlerinin tarifelerinin dönemler itibarıyla davalı idare tarafından onaylandığı ve uygulandığı,   üçüncü dönem olarak kabul edilen 2016-2020 yılları uygulama döneminin sona erecek olması nedeniyle 25/07/2019 tarih ve 8750 sayılı Kurul kararı ile 2021-2025 yıllarını kapsayan dönemin dördüncü uygulama dönemi olarak kabul edildiği, yeni tarife dönemine ilişkin olarak yapılan hazırlık çalışmaları neticesinde Perakende Satış Tarifesinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ'in (Tebliğ) 01/01/2021 tarihinde yürürlüğe girmek üzere 17/11/2020 tarih ve 31307 sayılı Resmi Gazete'de yayımlandığı, söz konusu Tebliğ'de bir önceki uygulama dönemi olan üçüncü uygulama döneminden farklı olarak görevli tedarik şirketlerinin enerji alışlarında uygulanmak üzere Brüt Kar Marjı Tavanı (BKMT) yerine NKMO uygulanması yönünde düzenleme yapıldığı, uygulanacak oranın ise Kurul tarafından belirlenmesinin öngörüldüğü, bu kapsamda konuyla ilgili olarak yapılan çalışmalar neticesinde dava konusu Kurul kararı ile Tebliğ'de yer alan ve 2021-2025 yılları arasında geçerli olacak NKMO'nun %2,38 olarak belirlenmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.
Davacı tarafından esas itibarıyla görevli tedarik şirketleri için daha önceki üç uygulama döneminde de brüt olarak uygulanan kar marjı oranının herhangi bir gerekçe olmaksızın net olarak uygulanmasına karar verildiği, oranın %2,38 şeklinde belirlenmesinin de gerekçesinin bulunmadığı iddia edilmektedir.
Görevli tedarik şirketlerine uygulanacak kar marjının net kar marjı olarak belirlenmesi Tebliğ'in ilgili hükümleri gereği olup, dava konusu işlem ile yalnızca uygulanacak oran tespit edilmiştir. Tebliğ'in ilgili hükümleri ile NKMO uygulanmasının öngörülmesi üzerine davalı idare tarafından uygulanacak oranın tespiti için çalışmalara başlanmıştır.

Görevli tedarik şirketlerine uygulanacak kar marjının net kar marjı olarak belirlenmesi Tebliğ'in ilgili hükümleri gereği olup, dava konusu işlem ile yalnızca uygulanacak oran tespit edilmiştir. Tebliğ'in ilgili hükümleri ile NKMO uygulanmasının öngörülmesi üzerine davalı idare tarafından uygulanacak oranın tespiti için çalışmalara başlanmıştır. 
Yapılan çalışmalara ilişkin olarak dava konusu Kurul kararı tesis edilmeden önce hazırlanan 24/11/2020 tarih ve 50272 sayılı müzekkere ile eki İnceleme ve Değerlendirme Raporu'nun incelenmesinden;  brüt kar marjının şirketin satılan mal maliyeti dışında üstlendiği diğer maliyet ve risk oranınından oluştuğu, net kâr marjının ise şirketin sermaye maliyeti ve piyasa riski gibi, şirketin işletme ve finans maliyetleri dışında taşıdığı diğer olası maliyet ve kar oranını verdiği, kar oranının ise en nihayetinde şirketlerin söz konusu maliyet ve risklerde sağladığı iyileştirmeler doğrultusunda oluştuğu, Üçüncü Uygulama Döneminde uygulanan brüt kar marjı oranının %2,38 olduğu, bu oranını net kar marjı (%2,19) ile finansman maliyetine (%0,19) ilişkin iki farklı bileşenden oluştuğu, Üçüncü Uygulama Döneminde uygulanan kar marjının brüt olarak uygulanmasının temel sebebinin tahsilat riski ve sektör bazında şirketlerin karşılaştığı birtakım finansman kaynaklı maliyetlerin bulunması olduğu, söz konusu maliyetlerin giderilmesi amacıyla BKMT içerisinde finansman maliyeti olarak bir marj bulunmasına karşın Üçüncü Uygulama Dönemi içerisinde olası finansman maliyetlerinin büyük kısmının halihazırda dikkate alındığı, diğer operasyonel maliyetlerin ise şirket gelir gereksinimi çalışmalarında dikkate alındığı hususları göz önünde bulundurularak geçmiş uygulama dönemlerinden farklı olarak ilave bir finansman maliyeti oranı belirlemeye gerek duyulmaması nedeniyle NKMO uygulanmasına karar verildiği, NKMO'nun belirlenmesi amacıyla uluslararası uygulamalardan hareketle ulaşılan oranlar, yurtiçinde serbest ve görevli tedarik şirketlerinin muhasebe planlarından hareketle Net Kar/Net Satışlar, Faaliyet Karı/Satılan Ticari Mallar Maliyeti ile Net Kar/Satılan Ticari Mallar Maliyeti oranlarının incelendiği, ayrıca perakende satış şirket faaliyeti için bir reel makul getiri oranı hesaplandığı ve söz konusu oranın net çalışma sermayesi devir hızı ile oranlanması suretiyle çeşitli analizler yapıldığı, bu çalışmalar neticesinde altı farklı oranın uygulanabileceği kanaatine varılarak nihai kararın Kurul'un onayına sunulduğu, Kurul tarafından Ağırlıklı Ortalama Sermaye Maliyeti (WACC) oranının 2017 ve 2019 yıllarına ilişkin net işletme sermayesine bölünmesi yoluyla elde edilen ortalama %2,38'lik değerin NKMO olarak onaylanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, dava konusu işlem ile görevli tedarik şirketinin faaliyetini sürdürebilmesi için makul bir getiri elde etmesi amacı kapsamında yurt içi ve/veya yurt dışında faaliyet gösteren elektrik tedarik şirketlerinin net kâr marjları, finansal sürdürülebilirlik, elektrik tedarik ve satışı kapsamında geçen süre ve yıllık satış devir hızı gibi unsurlar dikkate alınarak inceleme ve analiz yapıldığı göz önüne alındığında, dava konusu Kurul kararı ile Tebliğ gereği uygulanması öngörülen NKMO'nun bilimsel veriler ve analizler sonucunda elde edilen verilere dayalı tespit edilmesi suretiyle tüketicilere kaliteli, sürekli ve düşük maliyetli elektriğin ulaştırılmasının amaçlandığı anlaşıldığından, dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
	Öte yandan 17/11/2020 tarih ve 31307 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Perakende Satış Tarifesinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ'in dava konusu Kurul kararının alınmasına dayanak teşkil eden NKMO'na ilişkin kısmınlarının iptali istemiyle açılan davada, Dairemiz'in 14/05/2024 tarih ve E:2021/101, K:2024/2138 sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN REDDİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam...-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
3. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen...-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
4. Posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'na temyiz yolu açık olmak üzere, 14/05/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/2782, Karar No: 2024/2143, Tarih: 14.05.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
   D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas   No : 2022/2782
Karar  No : 2024/2143 
DAVACI	:... Enerji Elektrik Üretim Sanayi ve Ticaret A.Ş.
VEKİLİ	: Av. ...
 
DAVALI	: ... Kurumu   
VEKİLİ	: Av. ...
DAVANIN KONUSU :
	... tarih ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının 3. maddesinin (a) bendi ile aynı maddenin (b) bendinde yer alan "ile (a) bendinde belirtilen oranı" ibaresinin iptali istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI  :
Hibrit tesislerde güneş ve rüzgar enerjisine dayalı yardımcı kaynak tesis kurulu gücünün ana kaynağın kurulu gücünün %15'i ile sınırlı olmasına karar verildiği, söz konusu sınırlamanın eşitlik ilkesine aykırı olduğu ve hiçbir teknik gerekçesinin bulunmadığı, hibrit tesislere ilişkin ülke genelinde ciddi oranda açık kapasite bulunmasına rağmen sınırlama getirilmesinin haklı sebebinin bulunmadığı, hibrit tesislere ilişkin lisans tadillerinin TEİAŞ'ın iletim hatları üzerinde ekstra bir yük oluşturmayacağı, hibrit tesis kurma kararı aldıkları aşamada kapasite sınırına ilişkin bir düzenlemenin mevcut olmadığı, bu durumun hukuki güvenlik ve haklı beklenti ilkelerine aykırı olduğu, tadil başvuru tarihinden sonra yapılan düzenlemenin mevcut başvurulara da uygulanmasının geriye yürümezlik ilkesini ihlâl ettiği, %15'lik sınırlamanın yüksek kapasitede elektrik üretim tesisi kurulmasını engellediği ve bu nedenle dava konusu işlemde kamu yararı bulunmadığı ileri sürülmüştür.
DAVALININ SAVUNMASI :
Öncelikle, usule ilişkin olarak, davanın süresinde açılmadığının tespiti hâlinde süre aşımı yönünden reddi gerektiği;

DAVALININ SAVUNMASI :
Öncelikle, usule ilişkin olarak, davanın süresinde açılmadığının tespiti hâlinde süre aşımı yönünden reddi gerektiği;
Esasa ilişkin olarak ise, dava konusu Kurul kararıyla, Elektrik Piyasası Lisans Yönetmeliği'nin (Yönetmelik) 18 ve 24. maddeleri kapsamında yardımcı kaynağı rüzgâr veya güneş enerjisine dayalı olacak şekilde kalan kapasitenin ve iptal edilen YEKA'lardan aktarılan yeni kapasitenin ne şekilde dağıtılacağına ilişkin daha önce alınmış kararlardaki temel değerlendirme prensipleri ile benzer doğrultuda olmak üzere yeni bir metodoloji oluşturmak amacıyla dava konusu Kurul kararının alındığı, dava konusu işlem ile bölgesel kapasitenin az sayıda şirkete tahsis edilerek diğer yatırımcıların birden çok kaynağa dayalı üretim tesisi kurmalarına engel olunmasının önlenmesi amacıyla yardımcı kaynak için tahsis edilecek kurulu gücün ana kaynağa dayalı ünitelerin toplam kurulu gücünün %15'ini aşmamasına karar verildiği, böylelikle TEİAŞ tarafından açıklanan bölgesel kapasitelerden çok sayıda yatırımcının faydalanmasına imkân tanındığı,  birden çok kaynaklı elektrik üretim tesisi kurulmak istenmesi halinde öncelikle TEİAŞ'ın açıkladığı bölgesel kapasitenin mevcut olması gerektiği, dava konusu işlem ile daha önce yardımcı kaynağa dayalı tesis kuramayacak kişilerin bu imkândan faydalanmasının sağlandığı, davacının bulunduğu beşinci bölgede de daha önce kapasite bulunmamaktayken dava konusu Kurul kararı ile 330 MW kapasite tahsisi yapıldığı,  halihazırda yardımcı kaynağı rüzgâr ve güneş dışındaki bir kaynağa dayalı olarak yapılacak başvurularda herhangi bir kapasite sınırının bulunmadığı, nitekim TEİAŞ tarafından açıklanacak bölgesel kapasite bulunması hâlinde dava konusu Kurul kararındaki orana tâbi olmadan da başvuru yapılabildiği, birden çok kaynaklı üretim tesisinin kurulumunun yaygınlaşması ve santral sahasındaki alanların atıl kalmasının engellenerek verimin artırılmasına yönelik lehe bir düzenleme yapıldığı, düzensiz bir kaynak olan güneş ve rüzgar enerjisinin iletim sistemine etkisinin de gözetilmesi suretiyle işlem tesis edildiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI ...'UN DÜŞÜNCESİ :  Dava; ...tarih ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının 3. maddesinin (a) bendi ile aynı maddenin (b) bendinde yer alan "ile (a) bendinde belirtilen oranı" ibaresinin iptali istemiyle açılmıştır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI ...'UN DÜŞÜNCESİ :  Dava; ...tarih ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının 3. maddesinin (a) bendi ile aynı maddenin (b) bendinde yer alan "ile (a) bendinde belirtilen oranı" ibaresinin iptali istemiyle açılmıştır.
	Dava dosyasının incelenmesinden; Niğde İli, Bor İlçesinde kurulu ve işletmede olan 5,475 MWm/5,335 MWe kurulu gücündeki yenilenebilir enerji kaynağına dayalı ve biyokütle kaynak tipindeki Bor BES için davacı şirkete, ... tarih ve... sayılı ürerim lisansının verildiği, davacı şirketin ... tarih ve ... sayılı ile...tarih ve ... sayılı yazılarıyla; Bor BES'in birden çok kaynaklı elektrik üretim tesisine dönüştürülmesinin planlandığını belirterek ürerim lisansının, mevcut biyokütle kapasitesine ilave olarak güneş enerjisine dayalı 5,32 MWm güç ilavesiyle Bor BES'in gücünün 10,7990  MWm/5,3350 MWe olarak tadil edilmesi isteminde bulunduğu; bu kapsamda söz konusu şirket başvurularının bağlantı görüşü oluşturulması için davalı idarece TEİAŞ'a iletildiği; TEİAŞ'ın ... tarih ve ... sayılı yazısıyla; 5,32 MWp gücündeki GES projesinin sistem bağlantısının Teşekkülleri tarafından değerlendirildiği, Bor BES bünyesinde ilave yardımcı kaynak olarak 0,8002 MWp gücünde GES projesinin kurulmasının davalı idarece ilgili mevzuat çerçevesinde uygun görülmesi kaydıyla Teşekkülleri tarafından uygun olarak değerlendirildiği, ayrıca, yardımcı kaynak olarak kurulacak söz konusu GES projesinin  Elektrik Şebeke Yönetmeliği Ek-18'de belirtilen koşulları sağlaması gerektiği yönünde görüş bildirilmesi  üzerine, davacı şirketin revize talebinin TEİAŞ'ın görüşü doğrultusunda  0,800 MWp olarak... tarih ve ... sayılı Kurul kararı ile  uygun bulunduğu ve lisans tadil işleminin sonuçlandırıldığı, ardından davacı şirket tarafından ... tarih ve ... sayılı başvuru ile, Bor BES'in yardımcı kaynağa dayalı ünitesinin toplam kurulu gücünün 5,3200 MWm olacak şekilde üretim lisansının tadil edilmemesinin hukuka aykırı olduğu öne sürülerek üretim lisansının tadil edilmesini istediği, bu başvurunun davalı idarenin... tarih ve ... sayılı işlemiyle reddi üzerine, ret işlemine karşı ... İdare Mahkemesinin E: ... sayılı esasında  kayıtlı dava ile söz konusu ret işleminin dayanağı olduğundan bahisle ...tarih ve ... sayılı Kurul kararının 3. maddesinin (a) bendi ile aynı maddenin (b) bendinde yer alan "ile (a) bendinde belirtilen oranı" ibaresinin iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Danıştay Onüçüncü Dairesinin 20/09/2022 tarihli ara kararı ile davalı idareden ve davacıdan; dava konusu  ... tarih ve ... sayılı Kurul kararının davacı şirket hakkında uygulanıp uygulanmadığının (bu karar kapsamında davacı şirket hakkında herhangi bir işlem tesis edilip edilmediğinin) sorularak bu hususa ilişkin bilgi ve belgelerin gönderilmesinin istenilmesine karar verilmiş, söz konusu ara kararına davacı şirketçe yanıt verilmemiş, davalı idarenin ... tarih ve ... sayılı yazısı ile verilen yanıtta ise, davacı şirketin  25/03/2021 tarihli üretim lisansının tadil edilmesi istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin işlemin (... İdare Mahkemesin E:... sayılı esasında dava konusu edilen işlem) dayanağının ... tarih ve ... sayılı Kurul kararı olmayıp, başvurunun incelendiği dönemde yürürlükte olan...tarih ve ... sayılı Kurul kararı olduğu ifade edilerek ... sayılı Kurul kararının ... sayılı Kurul kararı ile yürürlükten kaldırıldığı ifade edilmiş ise de, bakılan davanın açıldığı tarihte ilk kez ... sayılı Kurul kararı ile getirilen, yardımcı kaynağa dayalı üniteler için tahsis edilecek toplam gücün, başvurudaki talep gücünü geçmemek üzere, ana kaynağa dayalı ünitelerin toplam elektriksel kurulu gücünün %15'ini aşmamasına ilişkin düzenlemenin davaya konu ... sayılı Kurul kararlarında da geçerliğini koruduğu görüldüğünden, davacının bu Kurul kararının iptalini istemede ehliyetli olduğu sonucuna varılarak, işin esasının incelenmesine geçildi.