muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/2458, Karar No: 2024/915, Tarih: 14.02.2024

4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanunun 12. maddesinin 2. fıkrasında "İlgili idarelerin bu Kanunda belirtilen hususlara ilişkin görevleri ile çalışma usul ve esasları; yapı denetim kuruluşlarının sınıflandırılması, kuruluşlar arasında adaletli iş dağılımını temin etmek üzere bir ilde faaliyet gösterebilecek olan yapı denetim kuruluşu ve laboratuvar kuruluşu sayısının belirlenmesi ile kuruluş safhasında sahip olunması gereken asgarî nitelikler; yapı denetim izin belgesinin geçici olarak geri alınmasına ilişkin şartlar, yapı denetim kuruluşları ve laboratuvarların görevleri ile çalışma usul ve esasları; denetçi belgesi verilmesine ilişkin usul ve esaslar ile yapı denetim ve laboratuvar kuruluşlarında görev alacak personelde aranacak nitelik, tecrübe ve bunların istihdam şartları ile görev ve sorumlulukları; diğer yapı sorumlularının nitelikleri, görevleri ile çalışma usul ve esasları; Merkez ve İl Yapı Denetim Komisyonunun görevleri ile çalışma usul ve esasları; yapı denetimi hizmet sözleşmesine ve feshine ilişkin esaslar; hizmet bedelinin ödenmesi, beton deneyine ilişkin laboratuvarca verilen hizmetlerin azami bedeli ve bu bedelin kimin tarafından karşılanacağı, bu Kanun uyarınca denetlenerek inşa edilen yapılara bina kimlik sertifikası verilmesi ve düzenlenecek meslek içi eğitimlere ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça hazırlanan yönetmeliklerle düzenlenir." hükmü yer almaktadır.
4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanun uyarınca çıkarılan ve 11.12.2020 günlü, 31331 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yapı Malzemeleri ve Zemin Laboratuvarları Uygulama Yönetmeliği'nin 1. maddesinde "Bu Yönetmeliğin amacı, 29/6/2001 tarihli 4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanun gereğince kamu veya özel kuruluşların bünyesinde kurulmuş laboratuvarlara Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı tarafından izin belgesi verilmesi için sağlaması gereken genel şartlar, laboratuvarlarda görev alacak denetçi mühendisler ve diğer görevlilerde aranacak nitelikler, laboratuvarların denetim hizmetinin yürütülmesi, laboratuvarlardan alınacak teminatın türü, tutarı, iadesi ile irat kaydedilmesine, idari yaptırımlara ilişkin usul ve esasları belirlemektir." hükmüne yer verilmiş, "Laboratuvar bölümleri ve asgari özellikleri" başlıklı 5. maddesinin 1. fıkrasına, 14/03/2023 tarih ve 32132 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Yapı Malzemeleri ve Zemin Laboratuvarları Uygulama Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 4. maddesiyle "Laboratuvarlar, yapı malzemesi laboratuvarı ve zemin laboratuvarı olmak üzere iki şekilde belgelendirilir. Yapı malzemesi laboratuvarları zemin deneyleri konusunda, zemin laboratuvarları ise yapı malzemesi konusunda kapsam genişletemez." hükmü eklenmiştir.

Aynı Yönetmeliğin 6. maddesinin 2. fıkrası "Merkez Yapı Denetim Komisyonunca Kanunun uygulandığı her il için o ilde faaliyet gösterebilecek laboratuvar kuruluşu sayısı hesap edilir. Bu sayı her il için en az iki olmak üzere toplam denetlenen inşaat alanının 360.000 m2’ye bölünmesi ile elde edilen sonucun %10’u kadardır. Küsuratlar bir üst sayıya tamamlanır. Laboratuvarın sözleşmesinin feshedilmesi veya belgesinin iptali nedeniyle ildeki laboratuvar sayısının eksilmesi halinde belirlenen sayıya tamamlamak üzere yedekte bekleyen kuruluşlar laboratuvar izin belgesi almak için sırasıyla davet edilir. Yedekte bekleyen kuruluş yoksa yeni kuruluşa izin belgesi verilir." hükmüne amir iken dava konusu edilen 6. maddenin 2. fıkrasının 2. cümlesi "Bu sayı, her ilde en az üç yapı malzemesi ve en az iki zemin laboratuvarı olmak koşulu ile yapı malzemesi ve zemin laboratuvarı için ayrı ayrı, güncel konumda ve taşıyıcı sistem bölümü tamamlanmamış denetlenen inşaat alanının 360.000 m²’ye bölünmesi ile elde edilen sonucun %25’i kadardır.” şeklinde değiştirilmiştir.
Aynı Yönetmeliğin "Laboratuvar sözleşme feshi ve belge iptali" başlıklı 12. maddesinin 3. fıkrası "Laboratuvarın talebi ve/veya İl Yapı Denetim Komisyonu (Değişik ibare:RG-14/3/2023-32132) tarafından tespit edilen nedenler ile faaliyeti durdurularak askıya alınan laboratuvarın, faaliyetini durdurduğu tarihten itibaren (Değişik ibare: RG-14/3/2023-32132) altı ay içerisinde faaliyete geçmemesi halinde sözleşmesi Merkez Yapı Denetim Komisyonunun teklifi üzerine Bakanlıkça fesih edilir. (Ek cümle: RG-14/3/2023-32132) Laboratuvar izin belgesi, laboratuvarın kapsamında yer alan bir veya birkaç deney için kullandığı cihazın arızalanması halleri hariç olmak üzere, laboratuvarın talebi ile bir yıl içerisinde bir defa askıya alınır." hükmünü amirdir.
Yapı Sahipleri İle Yapı Denetim Hizmet Sözleşmesi İmzalayacak Yapı Denetim Kuruluşlarının Elektronik Ortamda Belirlenmesine İlişkin Usul ve Esaslara Dair Tebliğin 3. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendinde "Yapı inşaat alanı: Işıklıklar hariç, bodrum kat, asma kat ve çatı arasında yer alan mekanlar ve ortak alanlar dahil yapının inşa edilen tüm katlarının alanını ifade eder" şeklinde tanımlanmış, aynı Tebliğin 4. maddesinde, "toplam inşaat alanı"nın 3. maddenin 1. fıkrasının (f) bendine göre belirleneceği hükme bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanun kapsamında faaliyet gösterecek laboratuvarların çalışma usul ve esasları, 4708 sayılı Kanun uyarınca çıkarılan ve 05.02.2008 günlü, 26778 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Yapı Denetimi Uygulama Yönetmeliği kapsamında düzenlenmişken 4708 sayılı Kanunun 8. ve 12. maddeleri ile 10/7/2018 tarihli ve 30474 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 97. maddesinin birinci fıkrasına dayanılarak hazırlanan ve 11.12.2020 günlü, 31331 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe konulan Yapı Malzemeleri ve Zemin Laboratuvarları Uygulama Yönetmeliği ile yeniden düzenlenmiş ve aynı günlü yönetmelik değişikliği ile Yapı Denetimi Uygulama Yönetmeliğindeki  laboratuvarların çalışma usul ve esasları ile ilgili hükümler yürürlükten kaldırılmıştır.
11.12.2020 günlü, 31331 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe konulan Yapı Malzemeleri ve Zemin Laboratuvarları Uygulama Yönetmeliğinde, 4708 sayılı Kanun gereğince faaliyet gösterecek olan laboratuvarların; yapı malzemesi laboratuvarı, zemin laboratuvarı şeklinde ayrı ayrı veya yapı malzemeleri ve zemin laboratuvarı olarak birlikte hizmet vermek üzere açılmasına izin verilirken,14.03.2023 tarihli Yapı Malzemeleri ve Zemin Laboratuvarları Uygulama Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik ile getirilen düzenleme ile; laboratuvarların, yapı malzemesi laboratuvarı ve zemin laboratuvarı olmak üzere iki şekilde belgelendirileceği, yapı malzemesi laboratuvarlarının zemin deneyleri konusunda, zemin laboratuvarlarının ise yapı malzemesi konusunda kapsam genişletemeyeceği, aynı Yönetmeliğin 6. maddesinin 2. fıkrasında, Kanunun uygulandığı her il için o ilde faaliyet gösterebilecek laboratuvar kuruluş sayısının Merkez Yapı Denetim Komisyonunca hesap edileceği, bu sayının nasıl hesaplanacağına ilişkin 6. maddenin 2. fıkrasının 2. cümlesindeki "Bu sayı her il için en az iki olmak üzere toplam denetlenen inşaat alanının 360.000 m2'ye bölünmesi ile elde edilen sonucun %10'u kadardır" yolundaki düzenlemenin “Bu sayı, her ilde en az üç yapı malzemesi ve en az iki zemin laboratuvarı olmak koşulu ile yapı malzemesi ve zemin laboratuvarı için ayrı ayrı, güncel konumda ve taşıyıcı sistem bölümü tamamlanmamış denetlenen inşaat alanının 360.000 m²’ye bölünmesi ile elde edilen sonucun %25’i kadardır.” şeklinde değiştirilerek, faaliyet gösterebilecek laboratuvar sayısının yapı malzemesi laboratuvarı ve zemin laboratuvarı olarak ayrı ayrı düzenlenerek artırıldığı görülmektedir.
Dava konusu düzenleme ile, laboratuvar sayısının hesaplanmasında esas alınan, denetlenen inşaat alanının belirlenmesindeki kıstasta da değişikliğe gidilmiş, ilgili Yönetmelik hükmündeki değişiklik öncesinde "toplam denetlenen inşaat alanı" kıstası yerine "güncel konumda ve taşıyıcı sistem bölümü tamamlanmamış denetlenen inşaat alanı" kıstası getirilmiş, ayrıca değişiklik öncesinde %10 olan oran %25’e çıkarılmıştır.

Dava konusu düzenleme ile, laboratuvar sayısının hesaplanmasında esas alınan, denetlenen inşaat alanının belirlenmesindeki kıstasta da değişikliğe gidilmiş, ilgili Yönetmelik hükmündeki değişiklik öncesinde "toplam denetlenen inşaat alanı" kıstası yerine "güncel konumda ve taşıyıcı sistem bölümü tamamlanmamış denetlenen inşaat alanı" kıstası getirilmiş, ayrıca değişiklik öncesinde %10 olan oran %25’e çıkarılmıştır.
 İmar mevzuatında, taşıyıcı sistem, yapıların, temel, betonarme, ahşap, çelik karkas, duvar, döşeme ve çatı gibi yük taşıyan ve aktaran bölümleri ve istinat yapıları olarak tanımlanmış, yapı inşaat alanı ise; ışıklar hariç, bodrum kat, asma kat ve çatı arasında yer alan mekanlar ve ortak alanlar dahil yapının inşa edilen tüm katlarının alanı olarak ifade edilmiştir. Bu çerçevede değerlendirildiğinde; "güncel konumda ve taşıyıcı sistem bölümü tamamlanmamış denetlenen inşaat alanı" hesabının "toplam denetlenen inşaat alanı" hesabına göre güncel ve çok daha dar bir alanı kapsayacağı açıktır. Nitekim bu durum, taraflarca dosyaya sunulan belgelerden de anlaşılmaktadır. Örneğin, Afyonkarahisar ilinde aktif denetlenen inşaat alanı 5.699.120,00 m2 iken, güncel konumda ve taşıyıcı sistem bölümü tamamlanmamış denetlenen inşaat alanı 1.631.423,85 m2 olarak belirlenmiştir. 
Yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri ve davalı idarenin açıklamalarının bir bütün halinde değerlendirilmesi sonucu; 4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanun kapsamında kurulacak laboratuvarların, ilgili Yönetmeliğin 6. maddesinin 2. fıkrasında kriterlerinin belirlendiği bir kota sistemi kapsamında hizmet verdiği, laboratuvarlardaki uzmanlığı ve kaliteyi artırmak amacı ile ilgili Yönetmelikte değişikliğe gidilerek laboratuvarların "yapı malzemesi laboratuvarı" ve "zemin laboratuvarı" olarak sınıflandırıldığı, bu değişiklikle, mesleki yeterlilik, uygulama biçimi, uygulama zamanı ve  kullanılan cihazlar bakımından birbirinden oldukça farklı olan bu laboratuvarların, alanlarında uzmanlaşmaları sağlanarak kalitenin artırılmasının hedeflendiği, bu sınıflandırma doğrultusunda laboratuvar kuruluşu sayısının da yapı malzemeleri ve zemin laboratuvarı olmak üzere ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiğinden (aynı yapı için her iki laboratuvar kuruluşunun da ayrı ayrı görevlendirilmesi gerektiğinden) Yönetmelik değişikliği ile benimsenen sınıflandırmaya uygun olarak laboratuvarların alanlarına göre kuruluş sayısı hesabının bu şekilde değiştirilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, 4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanun ve ilgili Yönetmeliğin amaç ve kapsamına uygun olduğu, temel alınan bu miktar üzerinden hesaplamada getirilen yüzdelik oran değişikliğinde de davacının iddiası aksine önceki hesaplamalara göre aleyhe bir durumun oluşmadığı  sonucuna ulaşılmıştır.

Diğer taraftan, ilgili Yönetmeliğin 12. maddesinin 3. fıkrasında, laboratuvarın faaliyetinin 6 ay süreyle durdurulması halleri sayılmış olup, faaliyetin durdurulmasına karar verilen süre içerisinde kuruluşun sözleşmesinin feshi veya belgesinin iptali söz konusu olmadığından, Yönetmelik hükümlerine göre faaliyet bölgesinde yeni bir laboratuvara izin belgesi verilmesine olanak bulunmaması nedeniyle özellikle iş yoğunluğu az olan, dolayısıyla laboratuvar sayısı düşük olan illerde hizmetin aksamasına yol açılabileceği düşünüldüğünde, yönetmelik değişikliği ile laboratuvar sayılarının artırılarak ortaya çıkabilecek bu aksaklıkların engellenmesinin de  amaçlandığı görüldüğünden, dava konusu Yönetmelik kuralında bu yönüyle de hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
  Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN REDDİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam …-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için öngörülen …-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 14/02/2024 tarihinde oybirliğiyle  karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/1648, Karar No: 2024/46, Tarih: 14.02.2024

"İçtihat Metni"
                       T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2022/1648
Karar	No : 2024/46
TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVACI) … Tarım Ürünleri Pazarlama
                                                        Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
	          …
 
2- (DAVALI) … Bakanlığı adına - … 
							… Gümrük Müdürlüğü
 VEKİLİ 	 : Av. …
İSTEMİN	KONUSU	:	… Bölge İdare Mahkemesi …  Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… ve K:… sayılı ısrar kararının aleyhe olan hüküm fıkralarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
	Dava konusu istem: Davacı şirket adına tescilli 36 adet muhtelif tarih ve sayılı beyanname ile dahilde işleme rejimi kapsamında geçici olarak ithal edilen eşya hakkında yapılan araştırma neticesinde, ihracat bedellerine ilişkin gümrük idaresine beyan edilen kıymetlerin gerçeği yansıtmadığının tespit edildiğinden bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesi uyarınca eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarında karara bağlanan para cezasına vaki itirazın zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
…  Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararı:
 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 4. maddesinin dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte bulunan halinde, gümrük idareleriyle muhatap olan kişilerin bu Kanun ve bu Kanun'a dayanılarak çıkarılan tüzük, kararname ve yönetmelik hükümlerine uymak; gümrük idarelerinin gerek bu Kanun'da gerek diğer kanun, tüzük ve kararnamelerde yazılı hükümlere göre yapacağı gözetim ve kontrollere tabi olmak; bu idarelerin kendi adına veya başka idareler nam veya hesabına tahsil edeceği her tür vergi, resim, harç ve ücretleri ödemek veya bunları teminata bağlamak; kanun, tüzük, kararname ve yönetmelik hükümlerinin uymayı zorunlu kıldığı her tür işlemleri yerine getirmekle sorumlu oldukları düzenlemesi yer almaktadır. Aynı Kanun'un 238. maddesinin 6455 sayılı Kanun'la değişik 11/04/2013 tarihinde yürürlüğe giren halinde, 241. maddenin (3) numaralı fıkrasının (h), (l) ve (m) bentleri, (4) numaralı fıkrasının (g) ve (h) bentleri ile (5) numaralı fıkrasının (b) bendinde belirtilen durumlar hariç, dâhilde işleme rejimi, gümrük kontrolü altında işleme rejimi ile geçici ithalat rejimine ilişkin hükümlerin ihlali halinde eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarında para cezası verileceği kurala bağlanmıştır.

Dava dosyasının ve Mahkemelerinin E:2016/1494 sayılı dosyasının birlikte incelenmesinden, davacı şirket adına düzenlenen dahilde işleme izin belgeleri kapsamında işlem gören 36 adet muhtelif tarih ve sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri kapsamında ithal edilen eşyanın işlem gördükten sonra yurt dışına gönderildiği anlaşılmaktadır. Ancak ihracat beyannameleri ile ilgili olarak yapılan araştırmalar neticesinde, ihracatın gerçekleştiği gümrük idareleri ile yapılan yazışmalar ve ihracat bedellerine ilişkin gümrük idaresine beyan edilen ve sunulan faturalarda yer alan tutarların, bankaya ibraz edilen faturalardan daha yüksek kıymetleri içerdiği, dolayısıyla gümrük idaresine ibraz edilen kıymetlerin gerçeği yansıtmadığı tespit edilmiştir. Gümrük beyannameleri ve eki belgelerin sahte olduğu veya üzerinde tahrifat yapıldığı ya da gerçeği yansıtmadığından bahisle, … tarih ve … ve … sayılı Raporlara istinaden gümrüklenmiş değerin iki katı tutarında para cezası kararı alınmıştır.
Olayda davacı şirketin bankalara ibraz ettiği belgelerin ticari anlamda "fatura" olarak kabul edilemeyeceği vergi inceleme raporu ile ortaya konulmuştur. Ayrıca düzenlenen bu belgelerde belirtilen emtia miktarları ile ihracata ilişkin gümrük idaresine sunulan faturalardaki, verilen gümrük beyannamelerindeki ve gerçekleştirilen ihracatlardaki emtia miktarlarının uyumlu olduğu anlaşılmıştır.
Bununla birlikte, davacı şirketin dahilde işleme izin belgeleri kapsamında taahhüt ettiği ihracatların gerçekleşmediği ve rejim koşullarının ihlal edildiğine yönelik idarece yapılmış bir tespitin bulunmadığı, ayrıca ihracat yapılan ülkelerdeki gümrük idareleri ile yapılan yazışmalar sonucunda da herhangi bir tespitin yapılamadığı görülmektedir.
 Arnavutluk Gümrük İdaresiyle yapılan yazışmalar sonucunda kıymet farklılığı bulunmakla birlikte ithal edilen ürünün miktar itibarıyla eksik ihraç edildiğine ilişkin bir bilgi ve belgenin sunulamadığı, eşyaların usulüne uygun bir şekilde yurt dışı edilerek teminatın iade edildiği, uyuşmazlık konusu olayda idarenin rejim şartlarının ihlal edildiğine yönelik bir tespiti bulunmadığı da dosya kapsamından anlaşılmaktadır.
Son olarak davacı şirket adına düzenlenen muhtelif tarih ve sayılı 15 adet Dahilde İşleme İzin Belgesi taahhüt hesabının gerçekleşme değeri üzerinden kapatılmasına ilişkin işlemlere karşı açılan davaların davacı lehine sonuçlanarak iptal edilmesi karşısında, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesi uyarınca eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarında karara bağlanan para cezasına vaki itirazın zımnen reddine ilişkin işlemde hukuka uygunluk görülmemiştir.
Mahkeme bu gerekçeyle dava konusu ceza kararını iptal etmiştir.
Davalının istinaf istemini inceleyen … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararı:

Mahkeme bu gerekçeyle dava konusu ceza kararını iptal etmiştir.
Davalının istinaf istemini inceleyen … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararı:
 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 108. maddesinin (1) numaralı fıkrasında, serbest dolaşımda olmayan eşyanın, işlem görmüş ürünlerin üretiminde kullanılmasından sonra Türkiye Gümrük Bölgesinden yeniden ihraç edilmesi amacıyla, gümrük vergileri ve ticaret politikası önlemlerine tabi tutulmaksızın ve vergileri teminata bağlanmak suretiyle, dahilde işleme rejimi kapsamında geçici olarak ithal edilebileceği; eşyanın işlem görmüş ürünler şeklinde ihracı halinde, teminatın iade olunacağı; eşyanın bu şekilde dahilde işleme rejiminden yararlanmasına şartlı muafiyet sistemi denildiği hükmüne yer verilmiştir.
2005/8391 sayılı Dahilde İşleme Rejimi Kararı'nın işlem tarihinde yürürlükte olan halinin "Dahilde İşleme Rejiminde Sağlanan Hakların Kötüye Kullanımı" başlıklı 23. maddesinin birinci fıkrası şu şekildedir:
"Müsteşarlık veya diğer kamu kurum ve kuruluşlarının denetim birimleri ile Gümrük Müsteşarlığınca yapılan inceleme ve soruşturma sonucunda, gümrük beyannamesi ve eki belgelerin sahte olduğunun veya üzerinde tahrifat yapıldığının ya da gerçek dışı olduğunun veya gerçeği yansıtmadığının tespiti halinde;
a) Bu gümrük beyannamesi dahilde işleme izin belgesi/dahilde işleme izni ihracat taahhüdünün kapatılmasında kullanılamaz.
 b) İhracat taahhüdünün kapatılmasında kullanılmış olması veya kullanılmak üzere ibraz edilmesi halinde, bu beyanname kapsamı ihracata tekabül eden ithalata ilişkin vergi, bu Kararın 22 nci maddesi hükümleri çerçevesinde tahsil edilir ve ilgililer hakkında kanuni işlem yapılır.
c) Bu gümrük beyannamesinde kayıtlı belge/izin sahibi firma ve/veya aracı ihracatçıya ait dahilde işleme izin belgelerine/dahilde işleme izinlerine (bu firmaların bir başka firmanın belgesinde yan sanayici olması da dahil) 1 (bir) yıl süreyle indirimli teminat uygulanmaz. Bu durumdaki aracı ihracatçı, beyanname konusu işlem görmüş ürünün elde edilmesinde kullanılan eşyanın ithalatı esnasında alınmayan vergiden, belge/izin sahibi firma ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.
..."

c) Bu gümrük beyannamesinde kayıtlı belge/izin sahibi firma ve/veya aracı ihracatçıya ait dahilde işleme izin belgelerine/dahilde işleme izinlerine (bu firmaların bir başka firmanın belgesinde yan sanayici olması da dahil) 1 (bir) yıl süreyle indirimli teminat uygulanmaz. Bu durumdaki aracı ihracatçı, beyanname konusu işlem görmüş ürünün elde edilmesinde kullanılan eşyanın ithalatı esnasında alınmayan vergiden, belge/izin sahibi firma ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.
..."
2005/8391 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı eki Dahilde İşleme Rejimi Kararı'na dayanılarak dahilde işleme tedbirlerinin uygulama usul ve esaslarını belirlemek üzere hazırlanan 2006/12 sayılı Dahilde İşleme Rejimi Tebliği'nin "Dahilde İşleme Rejiminde Sağlanan Hakların Kötüye Kullanımı" başlıklı 46. maddesinin (1) numaralı fıkrasında, diğer kamu kurum ve kuruluşlarının denetim birimleri ile Bakanlık ve Gümrük ve Ticaret Bakanlığınca yapılan inceleme, denetim ve soruşturma sonucunda, gümrük beyannamesi ve eki belgelerin sahte olduğunun veya üzerinde tahrifat yapıldığının ya da gerçeği yansıtmadığının tespiti halinde, bu gümrük beyannamesinin dahilde işleme izin belgesi/dahilde işleme izni ihracat taahhüdünün kapatılmasında kullanılamayacağı; gümrük beyannamesinin ihracat taahhüdünün kapatılmasında kullanılmış olması veya kullanılmak üzere ibraz edilmesi halinde bu beyanname kapsamı ihracata tekabül eden ithalata ilişkin verginin, Tebliğ'in 45. maddesi hükümleri çerçevesinde tahsil edilerek ilgililer hakkında kanuni işlem yapılacağı kurala bağlanmıştır.
Dahilde işleme rejiminin ihracatçıların uluslararası rekabet koşullarında rekabet gücünü artırmak, dünya piyasa fiyatlarında hammadde temin etmek, ihraç pazarını geliştirmek ve ihraç ürünlerini çeşitlendirmek amacıyla uygulandığı ve işlem görmüş ürünlerin üretiminde gerekli olan ve serbest dolaşımda bulunmayan hammadde, yardımcı madde ile ambalaj ve işletme malzemelerinin Türkiye gümrük bölgesinde (serbest bölgeler hariç) yerleşik firmalar tarafından ithaline, ticaret politikası önlemlerine tabi tutulmaksızın ve bu ithalattan doğan vergi kadar teminat alınarak izin verildiği dikkate alındığında, dahilde işleme rejim şartlarının ihlal edilmediğinden söz edilebilmesi için ihracatın rejimin öngördüğü şekilde usulüne uygun olarak gerçekleştirilmiş olması gerektiği kuşkusuzdur.