muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/4746, Karar No: 2024/1491, Tarih: 24.04.2024

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI	:	Davacı tarafından, Mahkemece yapılan hesaplamanın hatalı olduğu, nispi karar harcının tamamlatılmasına karar verilmesinin de kanuna aykırı olduğu; davalı idare tarafından, yargılamanın önceki aşamasında hükmedilen miktarın tenkis edilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN_SAVUNMALARI	: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	:	İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
İLGİLİ MEVZUAT:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesiyle "bilirkişi" konusunda atıfta bulunulan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 450. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış ve aynı Kanun'un 447. maddesinin 2. fıkrası ile mevzuatta 1086 sayılı Kanun'a yapılan atıfların, 6100 sayılı Kanun'un bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılacağı hüküm altına alınmıştır.
	6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 266. maddesinde, hakimin, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar vereceği öngörülmüş; "Bilirkişi raporunun verilmesi" başlıklı 280. maddesinde, bilirkişinin, raporunu, varsa kendisine incelenmek üzere teslim edilen şeylerle birlikte bir dizi pusulasına bağlı olarak mahkemeye vereceği, raporun verildiği tarihin rapora yazılacağı ve duruşma gününden önce birer örneğinin taraflara tebliğ edileceği; "Bilirkişi raporuna itiraz" başlıklı 281. maddesinin 1. fıkrasında ise, tarafların, bilirkişi raporunun, kendilerine tebliği tarihinden itibaren iki hafta içinde, raporda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını, belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri düzenlenmiştir. 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
	İdarenin hatalı tıbbi uygulamaları sonucu ağır engelli konuma gelen ve başkasının desteği olmaksızın günlük yaşam aktivitelerini yerine getiremeyecek olanların bakımının üstlenilmesi nedeniyle açılan davalarda, muhtemel yaşam süresi dikkate alınarak yapılan hesaplamalara dayalı olarak belirlenen toplu tazminat miktarlarının idarelerce ilgililere ödenmesine karar verilen durumlarda, bakıma muhtaç kişinin hesaplanan muhtemel yaşam süresinden daha erken bir tarihte vefatı halinde, idare aleyhine bir sebepsiz zenginleşme ortaya çıkabilmekte ve ödenen tazminatlar geri istenebilmektedir.
 Bu türden bir soruna yer verilmemesi açısından, bakıcı giderine ilişkin maddi tazminat hesabının aşağıda belirtilen ilkelere göre yapılması gerekmektedir. Buna göre;
  1- Bakımı üstlenilen ağır engelli hastanın hayatta olduğunun belgelendirildiği sürece bakıcı giderlerinin ödenmesine karar verilmesi,

Bu türden bir soruna yer verilmemesi açısından, bakıcı giderine ilişkin maddi tazminat hesabının aşağıda belirtilen ilkelere göre yapılması gerekmektedir. Buna göre;
  1- Bakımı üstlenilen ağır engelli hastanın hayatta olduğunun belgelendirildiği sürece bakıcı giderlerinin ödenmesine karar verilmesi, 
2- Ödemenin her takvim yılı başında yıllık peşin olarak yapılması, 
3- Bakımı üstlenilen ağır engelli hastanın bakıcı giderine ilişkin maddi tazminat tutarının, aylık brüt asgari ücret üzerinden hesaplanması, 
4- Anılan kriterler dikkate alınarak, olay tarihi ile mahkemece verilecek karar tarihi arasında geçen süre için bakıcı gideri tazminat tutarının bir bütün olarak hesaplanması, bu tutarının yasal faiziyle birlikte tazminat olarak ödenmesine karar verilmesi ve bu kısım açısından nispi vekalet ücretine hükmedilmesi, 
5- Mahkemece verilecek karar tarihinden sonraki dönemler için yapılacak bakıcı gideri tazminatına ilişkin ödemelerin, davalı idarece resen ağır engelli kişinin yaşadığı tespit edilmek ve ilgili yıldaki brüt asgari ücret üzerinden hesaplanmak suretiyle her takvim yılının başında peşin olarak yapılmasına karar verilmesi ve bu kısım açısından maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmektedir. 
Temyize konu kararda ise,	karar tarihinden sonraki dönemler için geçerli olan kuralın, olay tarihi ile karar tarihi arasındaki döneme uygulanması suretiyle takvim yılı başında geçerli olan asgari ücret üzerinden yıllık olarak hesaplanan miktara hükmedilmiş, bu doğrultuda yasal faizin başlangıç tarihi de kademeli olarak belirlenmiş ve olay tarihinden başvuru tarihine kadar olan kısım için başvuru tarihinden, kalan kısım için her takvim yılının başından itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiştir. Dolayısıyla işlemiş dönemdeki bazı yıllarda 6 aylık süre için geçerli olan asgari ücret tutarları da dikkate alınmamıştır.
Bu nedenle, temyize konu Mahkeme kararında yukarıda belirtilen ilkelerin uygulanması gerektiği gerekçesiyle verilen bozma kararına uyularak hüküm kurulduğu ifade edilmiş ise de; bozma kararının gereklerinin yerine getirilmemiş olduğu görüldüğünden, söz konusu ilkelere uygun bir şekilde bakıcı giderine ilişkin maddi zararın yeniden belirlenmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
Öte yandan, konusu belli bir miktarı içeren davalarda, yargılama gideri içinde yer alan kalemlerden nispi karar harcı dışındaki harç, keşif ve bilirkişi ücreti ile posta giderinin, haklılık oranına göre davanın taraflarına yükletilmesi; hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden hesaplanacak nispi karar harcının ise, hükmedilen miktar yönünden haksız çıkmış olan davalı idareye yükletilmesi gerekmektedir. Bu nedenle, işbu bozma kararına uyulması halinde, bakiye nispi karar harcının davalı idarece ödenmesi, davacıya tamamlattırılmaması yönünde karar verilmesi gerektiği açıktır.
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1.	Tarafların temyiz istemlerinin KABULÜNE,

KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1.	Tarafların temyiz istemlerinin KABULÜNE,
2. Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı temyize konu kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
4. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (on beş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/04/2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/8652, Karar No: 2024/2202, Tarih: 24.04.2024

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2023/8652 E.  ,  2024/2202 K.


"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/8652
Karar No : 2024/2202
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	:...Turistik Servisleri Anonim Şirketi
VEKİLLERİ	: Av. ...-Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı/...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU			: ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ... tarih  ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına  2020 yılının Eylül dönemi için tahakkuk eden kurum (stopaj) vergisinin fazlaya isabet eden  kısmının  kaldırılması istemine ilişkindir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle dava reddedilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI			: Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'IN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge İdare Mahkemesi kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, istinaf merciince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvurularının, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebileceği,  temyiz istemine konu edilen kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 23/11/2022 tarih ve E:2022/4071, K:2022/6683 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından  temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
 
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca...-TL maktu  harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 24/04/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/4493, Karar No: 2024/2036, Tarih: 24.04.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2023/4493
  Karar  No : 2024/2036  
TEMYİZ EDENLER :1-(DAVACI) … San. ve Tic. Ltd. Şti.
	                   2-(DAVALI) … Vergi Dairesi Başkanlığı-…
			(… Vergi Dairesi Müdürlüğü) 
VEKİLİ	: Av. …
İSTEMİN KONUSU	: … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:…, Temyiz No:… sayılı kararının davacı tarafından kaldırılması, … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ise taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:  Davacı adına, sahte belge düzenlemek suretiyle elde ettiği komisyon gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016 yılının tüm dönemleri için  re'sen tarh edilen geçici vergi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle üç kat kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı şirket tarafından geçici vergi asıllarının kaldırılması istenmekte ise de; davacıya tebliğ edilen dava konusu ihbarnamelerde geçici vergi asıllarının aslının aranmayacağının açıkça belirtildiği görüldüğünden davanın geçici vergi asıllarına ilişkin kısmı yönünden Mahkemelerince karar verilmesine yer bulunmadığı; 2016 yılı üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davada Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla ile dava konusu vergi ve cezada hukuka aykırılık görülmeyerek davanın reddine karar verildiğinden geçici vergiler üzerinden vergi ziyaı cezası kesilmesinde yasal isabetsizlik bulunmamaktaysa da, süregelen Danıştay içtihatlarına göre, geçici verginin yıllık vergiye mahsuben alınan peşin bir vergi olması nedeniyle bir kat vergi ziyaı cezası uygulanmasının hakkaniyete uygun olduğunun kabulü gerektiğinden geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının, bir kata ilişkin kısımlarında hukuka aykırılık, fazlaya ilişkin kısımlarında ise hukuka uygunluk görülmediği, dava konusu olayda, tekerrür hükümlerinin uygulanması şartları oluşmuş olduğundan, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne, kısmen karar verilmesine yer olmadığına, geçici vergi üzerinden tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle bir kat kesilen vergi ziyaı cezasının fazlaya ilişkin kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin…tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davalı idarenin istinaf başvurusuna ilişkin dilekçesinde öne sürülen hususlar, mahkeme kararının davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği; davacının istinaf başvurusuna gelince; Vergi Mahkemesi kararı, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. madde hükmüne istinaden muhatabın kapısına yapıştırılmak suretiyle  29/07/2020 tarihinde, yine davalı idarenin istinaf başvurusuna ilişkin dilekçesinin de davacı şirkete 7201 sayılı Kanunun 35. maddesi uyarınca aynı adreste 29/08/2020 tarihinde tebliğ edilmesine karşın, yasa hükmünde öngörülen otuz günlük süre geçirildikten sonra 16/12/2020 tarihinde istinaf başvurusunda bulunulduğu görüldüğünden ve  davacı şirketin tebliğ tarihi olarak belirttiği 19/10/2020 tarihi esas alındığında otuz günlük istinaf başvurusu süresinin son gününün 18/11/2020 tarihi olduğu halde davacı şirket tarafından 16/12/2020 tarihinde istinaf başvurusunda bulunulduğu anlaşıldığından istinaf başvurusunun süresinde olmadığı gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun 2577 sayılı Kanunun 48/7. maddesi uyarınca temyiz yolu kapalı olmak üzere süre aşımı yönünden reddine; davalı idarenin istinaf başvurusunun ise işbu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren otuz (30) gün içinde Danıştay nezdinde temyiz yolu açık olmak üzere reddine karar verilmiştir.
… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:…, Temyiz No:… sayılı kararıyla da; davacı tarafından istinaf başvurusunun süre aşımı yönünden reddine ilişkin kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmiş ise de,  Dairelerince verilen kararın 2577 sayılı Kanunun 48. maddesinin 7.fıkrası gereğince kesin hüküm niteliğinde olup, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle 2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin 6. fıkrası hükmü uyarınca davacının temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:  
DAVACININ İDDİALARI: Mahkeme kararının örneğinin 19/10/2020 tarihinde bizzat mahkeme kaleminden eldem alındığı, bu tarihte tebliğ edildiğinin kabulünün gerektiği, inceleme elemanı tarafından yeterli inceleme yapılmadığı, satışlarına ilişkin nakliye ve kantar fişleri bulunduğu ve ödemelerin banka aracılığı ile veya çek ile yapıldığı halde bunların dikkate alınmadığı, incelemede lehine olan hususların dikkate alınmadığı, varsayıma dayalı olarak yapılan tarhiyatın hukuka aykırı olduğu iddiasıyla temyiz isteminin reddi kararının kaldırılması ve kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI: Sahte fatura düzenleme nedeniyle elde edilen ve kayıtdışı bırakılan komisyon gelirinin beyanlarına eklenmesi suretiyle buluna fark matrah üzerinden tarh edilen geçici vergi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
	2577 sayılı Kanunun 45. maddesinin 2. fıkrasında istinafın temyizin şekil ve usullerine tabi olduğu hükmü uyarınca, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 48. maddesinin 7. fıkrasında öngörülen temyiz isteminin süre aşımı yönünden reddi kararının Danıştayın ilgili dairesi ve kurulunca, kesin olarak verileceği düzenlemesinin istinaf başvuruları bakımından uygulanmasının temyize tabi olmayıp istinaf aşamasında kesinleşen kararlara ilişkin olduğu, başka bir ifadeyle Danıştay incelemesinden geçerek kesinleşecek, temyize tabi dosyalarda Bölge İdare Mahkemeleri tarafından verilecek istinaf başvurusunun süre aşımı yönünden reddi kararlarının temyize tabi olduğu açık olduğundan ve anılan düzenlemeleri "istinafın kanuni süre geçtikten sonra yapılması hâli” yönünden iptal eden Anayasa Mahkemesinin 20/07/2022 tarih ve E:2022/48, K:2022/93 sayılı kararının da istinaf aşamasında kesinleşecek ve verilecek "süre aşımı yönünden ret" kararlarına ilişkin olduğu değerlendirildiğinden, işbu davanın da temyize tabi olduğu anlaşıldığından … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E: …, K: …, Temyiz No: … sayılı kararının kaldırılmasına oyçokluğu ile karar verildikten sonra, tarafların … tarih ve E:…, K:… sayılı karara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine geçilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
         Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Tarafların temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz isteminde bulunan davacıdan …-TL maktu harç alınmasına,
4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 24/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.

2. … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz isteminde bulunan davacıdan …-TL maktu harç alınmasına,
4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 24/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
 (X)KARŞI OY : Açılan davanın kısmen kabulü, kısmen reddi, kısmen karar verilmesine yer olmadığı yolundaki Vergi Mahkemesi kararına karşı taraflarca istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Vergi Dava  Dairesince, davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine, davacının istinaf başvurusunun ise süre aşımı yönünden reddine kesin olarak karar verilmiş, süre ret kararının davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine de Vergi Dava  Dairesince temyiz isteminin reddine hükmedilmiştir.
İstinaf kanun yolu düzenlemesiyle üç aşamalı yargılama sistemi getirilmiş olup hak arama merciileri çoğaltılmıştır. Ancak bazı davalarda temyiz merciinin iş yükünün azaltılması ve davaların makul sürede sonuçlandırılması, aynı zamanda temyiz merciinin içtihadi konulara yoğunlaşması yönünden istinaf aşamasında bazı ihtilafların kesinleşmesi yolu benimsenmiştir. 
Bu sistematik çerçeve ve yasa koyucunun amaçladığı gerekçe normatif olarak yürürlükte iken spesifik bazı alternatif durumlar dikkate alınarak Anayasa Mahkemesi tarafından bireysel başvuruda çözüme kavuşturulacak bir hususun yargı yoluyla norm bazında değerlendirmeye alınması pratik bir çözüm olmadığı gibi yeni sorunları da beraberinde getireceği aşikardır. 
Olayda, Vergi Dava Dairesince davacının itiraz başvurusuna yönelik verilen süre ret kararı istinafta kesinleşmiş olduğundan ve mevcut düzenlemelere göre temyize tabi karar niteliğinde olmadığının anlaşılması karşısında, temyiz isteminin incelenmeksizin reddi gerekirken Dairemizce Anayasa Mahkemesi kararı da nazara alınarak işin esası incelenerek verilen karara katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2023/4492, Karar No: 2024/2023, Tarih: 24.04.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2023/4492
  Karar  No : 2024/2023  
TEMYİZ EDENLER  :1-(DAVACI)... San. ve Tic. Ltd. Şti.
                                  2-(DAVALI) … Vergi Dairesi Başkanlığı-…
	(… Vergi Dairesi Müdürlüğü) 
VEKİLİ	: Av. …
İSTEMİN KONUSU           : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:…, Temyiz No:… sayılı kararının davacı tarafından kaldırılması, … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ise taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, sahte belge düzenlemek suretiyle elde ettiği komisyon gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016 yılı için re'sen tarh edilen kurumlar vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle üç kat kesilen vergi ziyaı cezasının ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:..., K:… sayılı kararıyla;  davacı şirketin sahte fatura düzenleme suretiyle komisyon geliri elde ettiği hususu sabit olduğundan ve dava konusu olayda, tekerrür hükümlerinin uygulanması şartları oluşmuş olduğundan, dava konusu katma değer vergisinde ve tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı; davacıya atfedilen eylem, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1 maddesinde tanımlanan eylemler arasında yer almadığından ve maddenin getiriliş amacına uygun düşmediğinden davacı şirket adına kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne, dava konusu özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.