muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/1244, Karar No: 2024/476, Tarih: 15.05.2024

21/10/1970 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun 20/06/1970 tarih ve E:1969/1, K:1970/27 sayılı kararında "Kesin hükümle uyuşmazlık, halledilmiş ve ortadan kalkmış olacağından kesin hükme bağlanmış bir uyuşmazlığın yeniden dava konusu yapılması mümkün değildir. İçtihatları Birleştirme Kararları kesin hüküm halini almış bulunan kararlara konu teşkil eden olaylara tesir icra edemeyip bu kararlara ancak verildikleri tarihten sonra karara bağlanacak davalarda uyulması zorunludur." gerekçesine yer verilmek suretiyle İçtihatları Birleştirme Kurulu kararlarının zaman bakımından uygulanabilirliği açıklanmıştır. Bu kararda, Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulu kararlarının, uyuşmazlık konusu olmaktan çıkmış ve kesin bir yargıya ulaşmak suretiyle çözüme kavuşturulmuş uyuşmazlıklara etki etmeyeceği, Kurulun kararlarının geçmişe değil, geleceğe etkili olacağı belirtilmiştir. Kurul kararında yer alan ifadelerden İçtihatları Birleştirme Kurulu kararlarının verildikleri sırada derdest olan davalarda uygulanmasını gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır.
Dava konusu edilen idari işlemin tesis edildiği tarihte 15/03/2022 tarihli İçtihatları Birleştirme Kurulu kararı henüz yürürlüğe girmemiştir. Ancak bakılan davanın henüz kesin hükümle sonuçlanmadığı gözetildiğinde anılan İçtihatları Birleştirme Kurulu kararının bu aşamada uygulama alanı bulabileceğinde İçtihatları Birleştirme Kurulunun 20/06/1970 tarihli kararı uyarınca kuşku bulunmamaktadır. Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun 15/03/2022 tarihli kararı, davacı lehine bozma kararına uyulmasından doğan usuli kazanılmış hakkın istisnasını oluşturduğundan gerçekleşen hukuki durum uyarınca davacı lehine usuli kazanılmış hakkın varlığından söz edilmesi mümkün değildir. Bu bağlamda davacı adına tesis edilen işlemde, bu işleme karşı başvurulacak yargı merciine başvuru süresi gösterilmemiş ise de Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun anılan kararına göre dava konusu işleme karşı otuz günlük dava açma süresi içinde davanın açılması gerekmektedir.
Olayda, 23/12/2015 tarihinde tebliğ edilen dava konusu işleme karşı otuz gün içinde dava açılması gerekirken, bu süre geçirildikten sonra 18/02/2016 tarihinde açılan davanın süresinde açılmadığı görüldüğünden davanın esasının incelenmesine olanak bulunmamaktadır.
 Bu durumda, davanın reddi yolunda verilen ısrar kararının neticesi itibarıyla hukuka uygun olduğu sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	…. Vergi Mahkemesinin .. tarih ve E:.., K:… sayılı ısrar kararına yönelik temyiz isteminin REDDİNE,
2- Davacıdan hüküm altına alınan tutar üzerinden daha önce yatırılan 168,30 TL temyiz karar harcı mahsup edilmek suretiyle 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun ilgili hükümleri ve Kanun'a ek (3) sayılı tarife uyarınca maktu harç alınmasına,

Bu durumda, davanın reddi yolunda verilen ısrar kararının neticesi itibarıyla hukuka uygun olduğu sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	…. Vergi Mahkemesinin .. tarih ve E:.., K:… sayılı ısrar kararına yönelik temyiz isteminin REDDİNE,
2- Davacıdan hüküm altına alınan tutar üzerinden daha önce yatırılan 168,30 TL temyiz karar harcı mahsup edilmek suretiyle 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun ilgili hükümleri ve Kanun'a ek (3) sayılı tarife uyarınca maktu harç alınmasına, 
2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin (1) numaralı fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/05/2024 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
X - KARŞI OY:
Dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte bulunmayan Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun 15/03/2022 tarih ve E:2021/2, K:2022/1 sayılı kararının, işbu  davada süre aşımının bulunup bulunmadığı konusunda yapılacak değerlendirmeye esas alınması geçmişe yürümezlik ilkesine, dolayısıyla hukuki güvenlik ve belirlilik ilkesine aykırı düşecektir. Bu nedenle, dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte bulunan hukuk kuralları dikkate alınmak suretiyle davanın süresi içinde açılıp açılmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.
2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Anayasanın bağlayıcılığı ve üstünlüğü" başlıklı 11. maddesinde, Anayasa hükümlerinin, yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını ve diğer kuruluş ve kişileri bağlayan temel hukuk kuralları olduğu; "Hak arama hürriyeti" başlıklı 36. maddesinde, herkesin, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı ve davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğu düzenlemiştir. Anayasa'nın "Temel hak ve hürriyetlerin korunması" başlıklı 40. maddesinin 4709 sayılı Kanun'un 16. maddesiyle eklenen ikinci fıkrasında ise, "Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır." kuralına yer verilmiştir.
Anılan fıkranın gerekçesinde, değişikliğin, bireylerin yargı ya da idari makamlar önünde sonuna kadar haklarını arayabilmelerine kolaylık ve imkan sağlanması amacıyla ve son derece dağınık mevzuat karşısında kanun yolu, merci ve sürelerin belirtilmesinin hak arama ve hak ve hürriyetlerin korunması açısından zorunluluk haline gelmesi nedeniyle yapıldığına değinilmiştir.
Yukarıda anılan anayasal düzenlemeler ve değinilen gerekçenin değerlendirilmesinden, Devletin, kurumları vasıtasıyla tesis edilen her türlü işlemlerinde, bu işlemlere karşı başvurulacak yargı yeri veya idari makamlar ile başvuru süresinin gösterilmesinin anayasal zorunluluk haline getirildiği anlaşılmakta, Anayasa'nın bağlayıcılığı karşısında, bu zorunluluğa yasama, yürütme ve yargı organlarının, idare makamlarının ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarının uymakla yükümlü oldukları sonucuna ulaşılmaktadır.

Bu bağlamda Devletin bir kurumu olan vergi idaresinin de tesis ettiği idari işlemlerde, işleme karşı başvurulacak kanun yolunu, idari merci ve başvuru süresini göstermesi gerekmekte olup bu gereklilik ilgili makamların takdirinde olmayıp en üst hukuki norm olan Anayasa'nın bağlayıcılığının zorunlu bir sonucudur.  
Diğer yönden, uygulama yasalarında bu zorunluluğu öngören bir düzenleme bulunmayan durumlarda, Anayasa'nın 40. maddesinin ikinci fıkrasının, doğrudan uygulanabilirliği sorunu yönünden de değerlendirme yapılması gereklidir. Anayasa kuralları, kural olarak doğrudan uygulanacak hükümlerden olmayıp yasalarda gerekli düzenlemeler yapılarak yaşama geçirilirler. Ancak öğretide ve Anayasa Mahkemesinin kimi kararlarında, yürürlüğe konulması gereken yasal düzenlemede yer verilmesi gereken konuların Anayasa metninde açıkça kurala bağlandığı durumlarda, bir özel yasa ya da yürürlükteki yasalarda uygun değişiklik yapılması gerekmeksizin Anayasa hükümlerinin doğrudan uygulanacağı kabul edilmektedir. Nitekim Anayasa Mahkemesi, 28/12/2004 tarih ve E:2004/84, K:2004/124 sayılı kararında Anayasa'nın 40. maddesinin ikinci fıkrasının doğrudan uygulanır nitelik taşıdığını kabul etmiştir.
Tüm bu hususların değerlendirilmesinden, Devletin işlemlerinde, bireylerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorunda olduğunu öngören Anayasanın 40. maddesinin ikinci fıkrasının, ayrı bir yasal düzenlemenin varlığını gerektirmeyen, doğrudan uygulanabilir nitelik taşımasından dolayı yasama, yürütme ve yargı organlarının, idare makamlarının ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarının işlemlerinde, bu işlemlere karşı başvurulacak idari veya yargı mercileri ve kanun yolları ile sürelerini belirtmesinin zorunlu olduğu sonucuna ulaşılmaktadır. Aksi bir durumun varlığı Anayasa'nın temel hak ve hürriyetlerin korunmasını düzenleyen 40. maddesine açıkça aykırılık teşkil edecektir.
Diğer taraftan, derhal uygulanma ilkesi, hukuk kurallarının yürürlüğe girdiği zaman ile yürürlükten kalktığı zaman arasında gerçekleşen olaylara uygulanmasına yönelik bir ilkedir. Kanunların zaman bakımından uygulanmasında genel kural, her düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarihten sonraki olaylara uygulanmasıdır. Hukuk kurallarının geçmişe yürümezliği ilkesi, hukuki güvenlik ilkesinin bir gereğidir. Hukuk devletinde hukuk güvenliğinin ve istikrarın korunabilmesi için kural olarak kanunlar yürürlüğe girdikleri tarihten sonraki olaylara uygulanırlar. Temel ilke, kanunların geçmişe yürütülmemesi, işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte olan kanun hükmünün uygulanmasıdır. 
Kanunların zaman bakımından uygulanmasına yönelik bu ilkeler, uygulama birliğini sağlamayı amaçlayan İçtihatları Birleştirme Kurulu kararları için de evleviyetle geçerlidir.

Kanunların zaman bakımından uygulanmasına yönelik bu ilkeler, uygulama birliğini sağlamayı amaçlayan İçtihatları Birleştirme Kurulu kararları için de evleviyetle geçerlidir.
Bu kapsamda, idari işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte bulunmayan Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun 15/03/2022 tarih ve E:2021/2, K:2022/1 sayılı kararının, işbu  davada süre aşımının bulunup bulunmadığının incelenmesine esas alınması, geçmişe yürümezlik ilkesine dolayısıyla hukuki güvenlik ve belirlilik ilkesine aykırı düşeceğinden, davacı adına tesis edilen işlemde, bu işleme karşı başvurulacak yargı merciine başvuru süresinin gösterilmemiş olunması durumunda, dava konusu işlemin tesis edildiği tarihteki hukuk kuralları dikkate alınarak değerlendirilmesi gerekmektedir.
Bu itibarla Anayasa'nın 40. maddesindeki düzenlemeye aykırı olarak dava konusu işlemde, bu işleme karşı başvurulacak yargı mercii veya idari makam ile başvuru süresinin gösterilmemiş olması nedeniyle bu işlemlere ilişkin yazılı bildirim dava açma süresini başlatmayacağından ve davanın süresi içinde açıldığına yönelik bozma kararına uyularak bu konuda davacı lehine usuli kazanılmış oluştuğundan davanın süresinde açıldığı sonucuna varılmıştır.
Bu nedenle, ısrar kararının diğer yönlerden hukuka uygunluğu incelenerek karar verilmesi gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2022/1450, Karar No: 2024/455, Tarih: 15.05.2024

"İçtihat Metni"
     T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2022/1450
Karar	No : 2024/455
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: … Vergi Dairesi Başkanlığı - … - (E-Tebligat)
		VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI)	: …
VEKİLİ	: Av. …
İSTEMİN	KONUSU	:	... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:.., K:… sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca, gerçek bir emtia teslimi ve hizmet ifasına dayanmaksızın düzenlendiği tespit edilen faturaları 2009 yılı kayıtlarına intikal ettirdiğinden bahisle bu faturalar içeriği katma değer vergisi indirimleri kabul edilmeyerek ve 2008 yılının Aralık döneminden devreden katma değer vergisinin bulunmadığı kabul edilerek yeniden düzenlenen beyan tablosu dikkate alınmak suretiyle 2009 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergileri, vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezaları ile aynı yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin (1) numaralı fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.
… Vergi Mahkemesinin .. tarih ve E:.., K:… sayılı kararı: 
Davacıya fatura düzenleyen ... ve ...hakkındaki tespitlerden anılan mükelleflerin gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmaksızın fatura düzenlediği sonucuna varılmıştır. Bu nedenle dava konusu cezalı tarhiyatların anılan mükelleflerin düzenlediği faturalardan kaynaklanan kısmında hukuka aykırılık bulunmamaktadır. 
Davacıya fatura düzenleyen Kocasinan Vergi Dairesi mükellefi ...hakkında tanzim edilen ...tarih ve ...sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda şu tespitlere yer verilmiştir: 
i. 21/05/2009 tarihinde sanayi tipi iplik alım satımı faaliyetinde bulunmak üzere mükellefiyet tesis ettirmiş olup 25/01/2010 tarihinde işi bırakmıştır. 
ii. 11/06/2009 tarihinde yapılan yoklamada, iş yerinde muhtelif iplikler olduğu, iplik miktarının 300 kutu olduğu, ipliklerin Tauna İplikten ve Tur İplikten alındığı, irsaliye ya da faturasının bulunmadığı tespit edilmiştir. 
iii. 16/02/2010 tarihinde yapılan yoklamada, sigortalı çalışanın beyanına göre mükellefin tespit anında iş yerinde bulunmadığı ve iş yerine nadiren uğradığı, demirbaş ve emtiasının mevcut olduğu ancak iş yerinde vergi levhası, fatura ve irsaliyenin bulunmadığı tespit edilmiştir. 
iv. 2009 yılında toplam 414.150,00 TL katma değer vergisi matrahı beyan etmiştir. Mükelleften mal veya hizmet aldığını beyan eden firmaların Ba formlarındaki toplam tutar ise 5.649.062,00 TL'dir.
v. 2010 yılında toplam 81.500,00 TL katma değer vergisi matrahı beyan etmiştir. Mükelleften mal veya hizmet aldığını beyan eden firmaların Ba formlarındaki toplam tutar ise 1.402.776,00 TL'dir. 2010 yılının Şubat dönemi için 185.269,00 TL, Mart dönemi için 81.878 TL tutarında mal ve hizmet satışı olduğuna dair diğer firmalarca bildirimde bulunulmuştur.

v. 2010 yılında toplam 81.500,00 TL katma değer vergisi matrahı beyan etmiştir. Mükelleften mal veya hizmet aldığını beyan eden firmaların Ba formlarındaki toplam tutar ise 1.402.776,00 TL'dir. 2010 yılının Şubat dönemi için 185.269,00 TL, Mart dönemi için 81.878 TL tutarında mal ve hizmet satışı olduğuna dair diğer firmalarca bildirimde bulunulmuştur. 
Yapılan yoklamalarda emtiası ve çalışanlarının olduğu tespit edilen ...hakkındaki özellikle dava konusu yıla ilişkin tespitler anılan mükellefin düzenlediği faturaların sahte olduğunu ispatlamaya yeterli bulunmamakta olup düzenlenen faturaların yapılan işin niteliği ve büyüklüğüyle orantılı olup olmadığı araştırılıp gerçek durum somut olarak ortaya konulmamıştır. Bu nedenle dava konusu cezalı tarhiyatların anılan mükellefin düzenlediği faturalardan kaynaklanan kısmında hukuka uygunluk görülmemiştir. 
Alışların sahte faturalarla belgelendirilmesi nedeniyle Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin (1) numaralı fıkrası uyarınca özel usulsüzlük cezası kesilmesi maddenin öngörülüş amacına uygun düşmediğinden, dava konusu özel usulsüzlük cezasında hukuki isabet görülmemiştir.  
Mahkeme bu gerekçeyle cezalı tarhiyatların ... ve ...'in düzenlediği faturalardan kaynaklanan kısmı yönünden davayı reddetmiş; cezalı tarhiyatların ...'in düzenlediği faturalardan kaynaklanan kısmı ile özel usulsüzlük cezasını kaldırmıştır. 
Tarafların temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 11/12/2019 tarih ve E:2016/5462, K:2019/8626 sayılı kararı:
Temyiz istemine konu kararın, cezalı tarhiyatların ... ve ...'in düzenlediği faturalardan kaynaklanan kısmı yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrası ile özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle hukuka uygun bulunmuştur.
Davacının 2009 yılının Eylül ila Aralık dönemlerinde katma değer vergisi dahil 78.296,54 TL tutarında on yedi adet fatura aldığı ...'in vergisel yükümlülüklerinin bir çoğunu yerine getirmemesi, katma değer vergisi matrahları ile Ba-Bs formları arasında uyumsuzluk bulunması, yoklamalardaki tespitler dikkate alındığında beyan edilen tutarda iş hacmine ulaşmasının ticari ve teknik icaplara uymaması karşısında, adı geçen mükellef tarafından davacıya düzenlenen faturaların sahte olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bu nedenle, mahkeme kararının cezalı tarhiyatların ...'in düzenlediği faturalardan kaynaklanan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasında hukuka uygunluk görülmemiştir.
Daire bu gerekçeyle kararın, cezalı tarhiyatların ... ve ...'in düzenlediği faturalardan kaynaklanan kısmı yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrası ile özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasını onamış; cezalı tarhiyatların ...'in düzenlediği faturalardan kaynaklanan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasını bozmuştur. Daire, tarafların karar düzeltme istemini ise reddetmiştir. 
 ... Vergi Mahkemesinin .. tarih ve E:., K:… sayılı ısrar kararı:

Daire bu gerekçeyle kararın, cezalı tarhiyatların ... ve ...'in düzenlediği faturalardan kaynaklanan kısmı yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrası ile özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasını onamış; cezalı tarhiyatların ...'in düzenlediği faturalardan kaynaklanan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasını bozmuştur. Daire, tarafların karar düzeltme istemini ise reddetmiştir. 
 ... Vergi Mahkemesinin .. tarih ve E:., K:… sayılı ısrar kararı: 
Mahkeme, ilk kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçeyle bozulan hüküm fıkrası yönünden ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Gerçek bir emtia teslimi ve hizmet ifasına dayanmaksızın düzenlenen faturalar içeriği katma değer vergisinin indirim konusu yapılmasının mümkün olmadığı, davacı hakkında yeterli inceleme ve araştırma yapıldığı belirtilerek ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.  
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyizen incelenen ısrar kararının, Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME : 
Danıştay Dördüncü Dairesinin yukarıda yer verilen kararının dayandığı aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ısrar kararının bozulması gerekmektedir. 
Öte yandan, mahkemece, dava konusu cezalı tarhiyatların 2008 yılının Aralık döneminden devreden katma değer vergisinin bulunmadığının kabul edilmesinden kaynaklanan kısmı hakkında hüküm kurulmadığı görülmüş olup yeniden verilecek kararda dava konusu cezalı tarhiyatların sözü edilen kısmı hakkında da hüküm kurulması gerekmektedir. 
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davalının temyiz isteminin KABULÜNE,
2-	... Vergi Mahkemesinin .. tarih ve E:.., K:… sayılı ısrar kararının BOZULMASINA,
3-	Yeniden verilecek kararda karşılanacağından, yargılama giderleri hakkında hüküm kurulmasına gerek bulunmadığına, 
2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/05/2024 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
X - KARŞI OY:
Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında ısrar kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından, istemin reddi gerektiği oyu ile karara katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2022/1451, Karar No: 2024/456, Tarih: 15.05.2024

"İçtihat Metni"
      T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2022/1451
Karar	No : 2024/456
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: … Vergi Dairesi Başkanlığı - … - (E-Tebligat)
		VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI)	: …
VEKİLİ	: Av. …
İSTEMİN	KONUSU	:	.. Vergi Mahkemesinin .. tarih ve E:.., K:.. sayılı kararının ısrara ilişkin hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca, gerçek bir emtia teslimi ve hizmet ifasına dayanmaksızın düzenlendiği tespit edilen faturaları kayıtlarına intikal ettirdiğinden bahisle bu faturalar içeriği katma değer vergisi indirimleri kabul edilmeyerek yeniden düzenlenen beyan tablosu dikkate alınmak suretiyle 2010 yılının Ocak ila Temmuz dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergileri, vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezaları ile aynı yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin (1) numaralı fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.
... Vergi Mahkemesinin . tarih ve E:., K:… sayılı kararı: 
Davacıya fatura düzenleyen ..., ... ve ... hakkındaki tespitlerden anılan mükelleflerin gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmaksızın fatura düzenlediği sonucuna varılmıştır. Bu nedenle dava konusu cezalı tarhiyatların anılan mükelleflerin düzenlediği faturalardan kaynaklanan kısmında hukuka aykırılık bulunmamaktadır. 
Davacıya fatura düzenleyen ... hakkındaki tespitler, anılan mükellefin gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmaksızın fatura düzenlediğini ispatlar mahiyette bulunmadığından, dava konusu cezalı tarhiyatların anılan mükellefin düzenlediği faturalardan kaynaklanan kısmında hukuka uygunluk görülmemiştir. 
Davacıya fatura düzenleyen Kocasinan Vergi Dairesi mükellefi ...hakkında tanzim edilen ...tarih ve ...sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda şu tespitlere yer verilmiştir: 
i. 21/05/2009 tarihinde sanayi tipi iplik alım satımı faaliyetinde bulunmak üzere mükellefiyet tesis ettirmiş olup 25/01/2010 tarihinde işi bırakmıştır. 
ii. 11/06/2009 tarihinde yapılan yoklamada, iş yerinde muhtelif iplikler olduğu, iplik miktarının 300 kutu olduğu, ipliklerin Tauna İplikten ve Tur İplikten alındığı, irsaliye ya da faturasının bulunmadığı tespit edilmiştir. 
iii. 16/02/2010 tarihinde yapılan yoklamada, sigortalı çalışanın beyanına göre mükellefin tespit anında iş yerinde bulunmadığı ve iş yerine nadiren uğradığı, demirbaş ve emtiasının mevcut olduğu ancak iş yerinde vergi levhası, fatura ve irsaliyenin bulunmadığı tespit edilmiştir. 
iv. 2009 yılında toplam 414.150,00 TL katma değer vergisi matrahı beyan etmiştir. Mükelleften mal veya hizmet aldığını beyan eden firmaların Ba formlarındaki toplam tutar ise 5.649.062,00 TL'dir.