muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/3246, Karar No: 2024/1155, Tarih: 23.05.2024

Dosyanın onaylanmayarak, eksikliklerin tamamlanması yahut hataların düzeltilmesi maksadıyla iadesi durumunda DSİ Genel Müdürlüğünce tespit edilen eksiklik ve hataların ilgili birimce giderilmesinin gerekeceği, yani askı işlemleri tamamlandıktan sonra da parselasyon planlarının değişmesinin söz konusu olduğu, aksi düşünceye göre DSİ Genel Müdürlüğünce askı işlemleri tamamlanan parselasyon planlarının onaylanmasının zorunluluğu olduğu gibi bir durumun ortaya çıkacağı, böyle bir durumun ise mevzuata uygun olmayacağı, bu nedenle de hukuken kabulünün mümkün olmadığı,
	Keza bozma kararı doğrultusunda verilecek olan iptal kararı uyarınca üçüncü askıdaki parselasyon planına göre tescil işlemlerin yapılması gerektiği düşünülecek olsa dahi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre üçüncü askıya konu parselasyon planı ve eklerinin uyumsuz olduğu yönünde bir değerlendirmenin bulunduğu da dikkate alındığında, böyle bir parselasyon planına göre tescil işlemlerinin yapılıp yapılamayacağı konusunun da ayrı bir hukuki tartışmaya sebep olacağı, bozma kararına uyulmasının uyuşmazlığı çözmekten ziyade yeni uyuşmazlıklar ortaya çıkaracağı, dolayısıyla bozma kararına uyulması durumunda uyuşmazlık çözümlenmeyeceği gibi, yeni uyuşmazlıkların doğmasına sebep olunacağı,
	Dördüncü olarak ise, toplulaştırmanın bir süreç dahilinde yürütülmekte olduğu, dava konusu toplulaştırmaya ilişkin sürecin de 2015 yılında başladığı ve 2019 yılına kadar devam ettiği, bu süre içerisinde mevzuatta bir çok değişiklik yapıldığı, 28/04/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 7139 sayılı Kanun'un 7. maddesiyle 6200 sayılı Kanuna eklenen Ek 9. madde kapsamında, arazi toplulaştırma ve tarla içi geliştirme hizmetlerinin yürütülmesinde DSİ'nin uygulayıcı kuruluş olarak yetkili kılındığı, bu şekilde gerçekleşen uzun süreç içerisinde sadece askı ilanlarının mevzuata uygun olarak yapılmadığı gerekçesiyle toplulaştırma sahasındaki tüm taşınmazları etkileyebilecek bir gerekçeyle dava konusu toplulaştırma işleminin iptal edilmesinin, ziraî istihsali artırmak, üretim maliyetlerini düşürmek, arazi dokusunu modern ziraat tekniklerini kullanabilecek şekilde yeniden düzenlemek, dağınık arazileri bir araya getirerek 5403 sayılı Kanun'a göre yeniden parçalanmayı engellemek amaçlarına hizmet etmeyeceği; belirsizliğin devam ederek yeni davaların ortaya çıkacağı, böyle bir durumda ise ne (onay ile kesinleşerek yürürlüğe giren ve aynı zamanda) davanın konusu olan arazi toplulaştırmasının hukuka uygunluğunun incelenmiş olacağı, ne de adalet tesisine yönelik bir yargılama yapılmış olacağı,

Dava konusu arazi toplulaştırması bilgilendirme askısının - parselasyon planının ve mülkiyet listesinin ilân edildiği tarihte yürürlükte olan Arazi Toplulaştırma Uygulama Yönetmeliği'nin 17/1. maddesinde, "(...) Yeni parselasyon planı ve yeni mülkiyet listeleri Bakanlığın onayı ile kesinleşir" hükmüne, Yönetmeliğin 18/1. maddesinde ise, "(...) kesinleşen parselasyon planı, araziye uygulanır. Uygulama sonucu meydana gelen yeni duruma ilişkin teknik dosya proje idaresince hazırlanarak kadastro müdürlüğüne gönderilir, kadastro müdürlüklerince gerekli kontroller yapıldıktan sonra tescil edilmek üzere tapu müdürlüğüne gönderilir" hükmüne yer verildiği,
Dava devam ederken yürürlüğe giren Arazi Toplulaştırması ve Tarla İçi Geliştirme Hizmetleri Uygulama Yönetmeliği'nin 17. ve 18. maddelerinde de, toplulaştırmaya ilişkin yeni parselasyon planlarının DSİ veya proje idaresince onaylanarak kesinleşeceği; kesinleşen planların kontrol için kadastro müdürlüğüne ve tapuya tescil için tapu müdürlüğüne gönderileceğinin belirtildiği,
Ayrıca 6200 sayılı Kanun'a eklenen Ek 9. maddenin 7. fıkrasında da, "(...) Arazi toplulaştırması sonuçlarına karşı tescil tarihinden itibaren (...) dava açılabilir" hükmüne yer verildiği,
	Uyuşmazlık konusu olayda, gerek davanın açıldığı tarihte, gerekse dava devam ederken 07-22 Mayıs 2018 tarihleri arasında ilan edilen arazi toplulaştırması bilgilendirme askısının, parselasyon planının ve mülkiyet listesinin onaylanmadığı, bu nedenle bilgilendirme askısının, parselasyon planının ve mülkiyet listesinin kesinleşmediği, kesinleşmeyen mülkiyet durumunun tapuya tescilinin de yapılmadığı, hatta kesinleşmeden ve tescilden önce idarenin bu "hazırlık işlemlerini" iptal ettiğinin görüldüğü; arazi toplulaştırması mevzuatı özelinde hukukî manâda nihayete ermiş bir arazi toplulaştırması bulunmadığı gibi, araya başkaca işlemler girmeksizin hukukî sonuç doğuran bir işlemin de mevcut olmadığı; davada, idarî davaya konu olacak kesin ve yürütülmesi gereken bir işlemin bulunmadığı anlaşıldığından, … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun kabulü ve kararın kaldırılarak davanın incelenmeksizin reddi yolundaki ilk kararda ısrar edilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI  : Davacılar tarafından, dava açıldıktan sonra, dava devam ederken, halef kurum olan davalı idare DSİ tarafından, selef kurum tarafından yapılan toplulaştırma iş ve işlemlerinden olan 07-22 Mayıs 2018 tarihli bilgilendirme askısı ve parselasyon planı ile mülkiyet listesinin aynılarının tekrardan 08 Nisan-08 Mayıs 2019 tarihleri arasında askıya çıkarıldığı, kısacası, selef kurumun çıkardığı 2. askıdaki parselasyon planına çiftçi itirazları üzerine çiftçi istekleri doğrultusunda oluşturulan ve son-kesin askı olan 3. askıdaki yerlerinin Teknik Talimat’ın 20. maddesi gereği kesinleştiği halde, selef kurum tarafından ağır yetki gaspı ile tekrar askı işlemi yapılması ve bu askının da halef kurum olan DSİ tarafından geçersiz sayılmasından sonra DSİ tarafından tekrar aynı parselasyon planları ve mülkiyet listesiyle askıya çıkılmasının Kanun ve yönetmelik hükümlerinin dolanılması anlamına geldiği, Niğde Kadastro Müdürlüğüne yazılan 14/06/2019 tarihli yazıdan anlaşılacağı üzere, toplulaştırmanın tamamlanması karşısında, kendileri tarafından dava açılmasında kendilerine izafe edilebilecek hiçbir kusur bulunmadığı,  usul kurallarının katı yorumlanmasının dolaylı bir şekilde mahkemeye erişim hakkının kısıtlanması anlamına geleceği,  davaya konu iptali istenilen bilgilendirme askısı,  parselasyon planı ve mülkiyet listeleri 15/12/2017 tarihli 3. askının, parselasyon planının, mülkiyet listesinin tamamlanmasından sonra “kamu yatırımlarının zorunlu kıldığı bir hal” mevcut olmadan çıkarıldığı, bu bakımdan tamamen keyfi sebeplere dayanılarak, sebepsiz icra edilen işlemlerin iptalinin talep edildiği,  taraflarına yönelik bir iptal kararı verilmesi halinde yeni bir uyuşmazlık durumunun ortaya çıkmayacağı, 3. askıdaki parselasyon planındaki yerlerine tapu kesileceği, başka hiç kimsenin etkilenmeyeceği, mevzuatta bilgilendirme askısı adı altında yeni bir parselasyon planıyla değişiklik yapılması suretiyle sahadaki mülkiyet durumunu değiştiren yeni bir askı yapılmasına ilişkin bir düzenleme de bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI  :  Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin kabulü ile … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi ısrar kararının Danıştay Onuncu Dairesinin 08/03/2023 tarih ve E:2020/6617, K:2023/974 sayılı kararı doğrultusunda bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Danıştay dava daireleri ile bölge idare mahkemelerinin temyize tabi kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
b) Hukuka aykırı karar verilmesi,

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Danıştay dava daireleri ile bölge idare mahkemelerinin temyize tabi kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2. İdare Mahkemesi kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulü, kararın kaldırılması, davanın incelenmeksizin reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi ...  İdari Dava Dairesinin temyize konu …tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının ONANMASINA,
3.Bu onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … İdare Mahkemesine gönderilmesine, 23/05/2024 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/831, Karar No: 2024/1148, Tarih: 23.05.2024

"İçtihat Metni"
                      T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2024/831
Karar	No : 2024/1148                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : …	  
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Bakanlığı 
VEKİLİ : Hukuk Müşaviri …
İSTEMİN KONUSU : Danıştay Onüçüncü Dairesinin 20/11/2023 tarih ve E:2018/1490, K:2023/4906 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: 30/01/2018 tarih ve 30317 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2018/32-45 sayılı Tebliğ’in 6. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinin 3 numaralı alt bendinde yer alan “başvuru tarihi itibarıyla son beş yıl içerisinde; (…) yetkisiz döviz alım satımı ile ilgili olarak idarî yaptırıma uğramamış olması” ifadesi ile anılan bendin 5 numaralı alt bendindeki “işin gerektirdiği dürüstlük ile itibara sahip bulunması” ifadesinin; 7. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin 2 numaralı alt bendinde yer alan “(…) ile yetkisiz döviz alım satımı ile ilgili olarak idarî yaptırıma uğramadıklarına dair yazılı beyan” ifadesinin, 9. maddesinin 2. fıkrasının (ç) ve (d) bentlerinin, 12. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendinin; 31. maddesinin 2. fıkrasının ve  Geçici 1. maddesinin 4., 5. ve 6. fıkralarının iptali istenilmiştir.
              Daire kararının özeti: Danıştay Onüçüncü Dairesinin 20/11/2023 tarih ve E:2018/1490, K:2023/4906 sayılı kararıyla; 
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi,  14. maddesinin 3. fıkrasının (c) bendi, aynı maddenin 6. fıkrası, 15. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi, 30/01/2018 tarih ve 30317 sayılı Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 Sayılı Karara İlişkin Tebliğin (Tebliğ No:2018-32/45) 6. maddesinin 1. fırkasının (d) bendinin 3 numaralı alt bendi ile 5 numaralı alt bendi, 7. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin 2 numaralı alt bendi, 9. maddesinin 2. fıkrasının (ç) ve (d) bentleri, 12. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi, 31. maddesinin 2. fıkrası, Geçici 1. maddesinin 4., 5., ve 6. fıkralarına yer verilerek;
Sözlük anlamı ile "düzenli hâle koymak, düzen vermek, tanzim ve tertip etmek" olarak tanımlanan "düzenleme"nin, kamu hukukunda kural koyma ile eş anlamlı olduğu, kuralın ise, sürekli, soyut, nesnel, genel (kişilik dışı) durumları belirleyen ve gösteren bir içeriğe sahip bulunduğu,

Sözlük anlamı ile "düzenli hâle koymak, düzen vermek, tanzim ve tertip etmek" olarak tanımlanan "düzenleme"nin, kamu hukukunda kural koyma ile eş anlamlı olduğu, kuralın ise, sürekli, soyut, nesnel, genel (kişilik dışı) durumları belirleyen ve gösteren bir içeriğe sahip bulunduğu,
İdarelerin, Anayasa ve kanunlardan aldığı yetki ile kural koyma (düzenleme yapma) yetkisine sahip olduğu, "Kural işlemler"in (ya da diğer adıyla genel düzenleyici işlemler), üst hukuk kurallarına uygun olarak hukuk düzenine yeni kural getiren ya da mevcut bir kuralı değiştiren veya kaldıran tek yanlı idarî işlemler olduğu, düzenleme yetkisini kullanarak yönetmelik, tebliğ, genelge gibi genel düzenleyici işlemleri yapan idarenin bir işleminin düzenleyici nitelik taşıdığının kabul edilebilmesi için, söz konusu işlemin sürekli, soyut, nesnel, genel durumları belirleyen ve gösteren hükümler içermesi, başka bir anlatımla, belirtilen nitelikte kurallar getirmiş olması gerektiği, bu genel düzenlemelerin üst hukuk kurallarına aykırı hükümler içermemesinin zorunlu olduğu,
Adsız düzenleyici işlemler ile kural koyma yetkisinin, idarenin kural koyma yetkisinin genel nitelikte olmasından kaynaklandığı ve bu nedenle idarenin sahip olduğu hukukî araçların Anayasa'da belirtilmiş işlemlerle sınırlı olmadığı, nitekim, …'nın, Anayasa'da belirtilmiş tek düzenleyici işlemin nizamnâme olduğu, 1924 Anayasası döneminde, tanzim salâhiyetini, "münhasıran icra uzvunun ve idarî makamların hukuk kaideleri vazetmek salâhiyetine tekâbül etmektedir" şeklinde tanımladığı ve idarenin düzenleme yetkisinin kaynağını yürütme fonksiyonunda gördüğü, zira yürütme fonksiyonunun, kanunları icra etme işlevi olarak, gerektiğinde boşlukları doldurma ve yeni kurallar koyma yetkilerini içinde barındırdığı, bu nedenle, …'ya göre idarenin kural koyma yetkisinin kaynağı, salt yürütme organı olmasından kaynaklı olarak sahip olduğu genel düzenleme yetkisi olduğu, ...'ın da, aynı sonuca yürütmenin kanunu uygulama fonksiyonu yerine icra fonksiyonu gerekçesiyle ulaştığı; idarenin düzenleme yetkisinin, 1961 Anayasası'nın tüzük ve yönetmelik hükümlerini düzenleyen maddelerine konu edilmekle birlikte, bu maddelerde yer alan yetkiden daha geniş olduğu, zira düzenleme yetkisinin, icra ve idare fonksiyonundan ve niteliğinden doğduğunu ifade ettiği, bu itibarla, icraî karar almaya yetkili tüm idarî makamların, düzenleyici işlem yapma yetkisine sahip olduklarının kabul edilmesi gerektiği (ŞANLI ATAY Yeliz, Türk İdare  Hukukunda Adsız Düzenleyici İşlemler, Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Hukuku Anabilim Dalı, Ankara, 2011, s.73-74),

1567 sayılı Kanun'un verdiği yetkiye dayanılarak çıkartılan Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 Sayılı Karar'da yer alan hususların uygulanmasına ilişkin olarak düzenlenen 2018-32/45 sayılı Tebliğ ile, mali sistemin unsurlarından biri olan yetkili müesseselerin kuruluş, faaliyet, şube açma, yükümlülük ve denetimlerine dair usûl ve esasların düzenlendiği, böylece yetkili müesseselerin kurumsal bir yapıya dönüştürülmesi, mali alt yapı ve güvenilirliklerinin artırılması, faaliyetlerini belli bir disiplin altında sürdürebilmeleri, denetlenebilir bir sistemin kurulmasının amaçlandığı,
30/01/2018 tarih ve 30317 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2018/32-45 sayılı Tebliğ’in 6. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinin 3 numaralı alt bendinde yer alan “başvuru tarihi itibarıyla son beş yıl içerisinde; (…) yetkisiz döviz alım satımı ile ilgili olarak idarî yaptırıma uğramamış olması” ifadesi ile 5 numaralı alt bendindeki "işin gerektirdiği dürüstlük ile itibara sahip bulunması" ifadesi ve 7. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin 2 numaralı alt bendinde yer alan "yetkisiz döviz alım satımı ile ilgili olarak idarî yaptırıma uğramadıklarına dair yazılı beyan" ifadesi yönünden;
Uyuşmazlık konusu düzenlemeden, davalı idarenin yetkili müessese olarak yetkilendirilecek kişiler bakımından bazı şartlar öngördüğü, bu şartlardan birinin de yetkilendirilen şirketin; her bir kurucu ortak ve tüzel kişi kurucu ortaklardan yüzde on veya daha fazla ortaklık payı bulunan kişiler ile şirketin genel müdürünün, yönetim kurulu üyelerinin, imza yetkisini haiz çalışanlarının ve iç kontrol görevlilerinin, yetkili müessese izin belgesi için yapılacak başvuru tarihi itibarıyla son beş yıl içerisinde yetkisiz döviz alım ve satımı ile ilgili olarak idarî yaptırıma uğramamış olmasının ve yetkili müesseselerde aranması gereken dürüstlük ile itibara sahip bulunmasının arandığı,
Uyuşmazlık konusu Tebliğ ile yetkili müesseselerin kurumsal bir yapıya dönüştürülmesi ve güvenilirliklerinin artırılması amacıyla kuruluş şartlarında, tüzel kişinin sevk ve idaresinde yetkili olan kişilerde bulunması gereken güven ve itibarın tesisi için beş yıl içerisinde yetkisiz döviz alım ve satımına yönelik herhangi bir fiilde bulunmamış olmasının ve bu konuda yazılı beyanda bulunulmasının aranması, beş yıllık mâkûl bir sürenin ve yetkisiz döviz alım satımı ile ilgili olan idarî yaptırımın yargı denetimine açık olduğu da göz önüne alındığıda söz konusu düzenlemede herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı,
Öte yandan, "işin gerektirdiği dürüstlük ile itibara sahip bulunması" ifadesi ile davalı idareye, yetkili müessese izin belgesi başvurusunda bulunacak tüzel kişilerin yetkililerinde, işin gerektirdiği dürüstlük ve itibara sahip olup olmadığının değerlendirilmesi hususunda takdir yetkisi verilmiş ise de, bu takdir yetkisinin mutlak ve sınırsız olmadığı, hukukun genel ilkelerine, kamu yararına ve hizmet gereklerine uygun olarak kullanılması gerektiğinin açık olduğu,

Öte yandan, "işin gerektirdiği dürüstlük ile itibara sahip bulunması" ifadesi ile davalı idareye, yetkili müessese izin belgesi başvurusunda bulunacak tüzel kişilerin yetkililerinde, işin gerektirdiği dürüstlük ve itibara sahip olup olmadığının değerlendirilmesi hususunda takdir yetkisi verilmiş ise de, bu takdir yetkisinin mutlak ve sınırsız olmadığı, hukukun genel ilkelerine, kamu yararına ve hizmet gereklerine uygun olarak kullanılması gerektiğinin açık olduğu,
2018/32-45 sayılı Tebliğ’in 9. maddesinin 2. fıkrasının (ç) ve (d) bendinin, 12. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi ile 31. maddesinin 2. fıkrası yönünden;
Dava açıldıktan sonra, 12/10/2021 tarih ve 31626 sayılı Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 Sayılı Karara İlişkin Tebliğ'de (Tebliğ No:2018-32/45) Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ'in (Tebliğ No: 2021-32/62) 7. maddesiyle, Tebliğin 9. maddesinin 2. fıkrasının (ç) bendinde yer alan “Kamu Sermayeli Bankalar veya Kamu Sermayeli Katılım Bankalarından birine yatırıldığını tevsik eden belge veya” ibaresi “kamu sermayeli bankalardan birine yatırıldığını tevsik eden belge veya kamu/özel sermayeli bankalardan alınacak" şeklinde; (d) bendi, "A ve B grubu yetkili müesseseler için başvuruda bulunulacak faaliyet bölgesine ilişkin Yönetmeliğin Ek-1’inde belirtilen başvuru ücretinin yatırıldığını tevsik eden belge" olarak; 11. maddesiyle, Tebliğin 12. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi, "Her bir yeni şube için başvuruda bulunulacak faaliyet bölgesine ilişkin Yönetmeliğin Ek-1’inde belirtilen ücretin yatırıldığını tevsik eden belge" olarak; 29. maddesiyle, Tebliğin 31. maddesinin 2. fıkrası, "Bu Tebliğ uyarınca tahsil edilecek ücretler, Bakanlık merkez muhasebe birimine, defterdarlık muhasebe müdürlüklerine ve mal müdürlüklerine yatırılır. Ücretlerin ödendiğine dair belge ile ibrazı gereken diğer belgeler başvuru sahibi tarafından Bakanlığa beyan edilir. İzin başvuruları reddedilen firmalara reddedilen izin başvurusu kapsamında ödedikleri ücretler talep üzerine ilgili muhasebe birimince iade edilir." şeklinde değiştirildiği,
Bu itibarla, bakılan davada, davacı tarafından dava konusu edilen Tebliğ düzenlemeleri dışında herhangi bir uygulama işleminin iptalinin istenilmediği, bu hâliyle davanın da konusunun kalmadığı anlaşıldığından, anılan düzenlemeler yönünden konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine gerek bulunmadığı,
2018/32-45 sayılı Tebliğ’in Geçici 1. maddesinin 4., 5. ve 6. fıkraları yönünden;
İptal davaları, idarenin hukuka uygun davranmasını sağlayan en önemli denetim araçlarından olmakla birlikte, her idarî işleme karşı herkes tarafından iptal davası açılmasının idarî işlemlerde istikrarsızlığa neden olmaması ve idarenin işleyişinin bu yüzden olumsuz etkilenmemesi için, dava konusu edilecek işlem ile dava açacak kişi arasında belli ölçüler içinde menfaat ilişkisi bulunmasını öngören kanun koyucunun, iptal davaları için menfaat ihlâlini subjektif ehliyet koşulu olarak aramakta olduğu,

İptal davalarındaki subjektif ehliyet koşulunun, doğrudan doğruya hukuk devletinin yapılandırılması ve sürdürülmesine ilişkin bir sorun olması dolayısıyla, idarî işlemlerin hukuka uygunluğunun iptal davası yoluyla denetlenmesini engellemeyecek bir biçimde anlaşılması gerektiği, 
İptal davasının içtihat ve doktrinde belirlenen hukukî nitelikleri göz önüne alındığında; idarî işlemlerin, ancak bu idari işlemle doğrudan meşru, kişisel ve güncel bir menfaat ilgisi kurulabilenler tarafından iptal davasına konu edilebileceğinin kabulünün zorunlu olduğu, aksi hâlde, her idarî işlemle dolaylı da olsa bir menfaat ilgisi kurulmak suretiyle dava açılmasını kabul etmenin, dava konusu edilecek işlem ile dava açacak kişi arasında belli ölçüler içinde menfaat ilişkisi bulunması şartının ihlâli sonucunu doğuracağı,	
Dava konusu düzenlemelerde, davalı idare tarafından faaliyet izni verilmiş ve 30/01/2018 tarihi itibarıyla faaliyette bulunan yetkili müesseselerin A grubu ve B grubu yetkili müessese izin belgesi başvurularında alınacak başvuru ücretinin düzenlendiği, dolayısıyla düzenlemenin faaliyet izni bulunan ve fiilen faaliyette olan müesseselere yönelik olduğu, dava dilekçesi ve dosya kapsamı incelendiğinde davacının dava tarihi itibarıyla alınmış bir yetkili müessese faaliyet izin belgesinin bulunmadığının anlaşıldığı,
Tebliğ'in anılan düzenlemelerinin, davacının kişisel menfaatini doğrudan etkilemesinin söz konusu olmadığı, bu hâliyle davanın ehliyet yönünden reddi gerektiği,
Bu itibarla, 2018/32-45 sayılı Tebliğ’in dava konusu 6. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinin 3 numaralı alt bendinde yer alan “başvuru tarihi itibarıyla son beş yıl içerisinde; (…) yetkisiz döviz alım satımı ile ilgili olarak idarî yaptırıma uğramamış olması” ifadesi ile 7. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin 2 numaralı alt bendinde yer alan “(…) ile yetkisiz döviz alım satımı ile ilgili olarak idarî yaptırıma uğramadıklarına dair yazılı beyan” ifadesi; Tebliğ'in 6. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinin 5 numaralı alt bendindeki “işin gerektirdiği dürüstlük ile itibara sahip bulunması” ifadesi yönünden davanın reddine, 2018/32-45 sayılı Tebliğ’in dava konusu 9. maddesinin 2. fıkrasının (ç) ve (d) bendi; 12. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi ile 31. maddesinin 2. fıkrası yönünden dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına,  2018/32-45 sayılı Tebliğ’in dava konusu Geçici 1. maddesinin 4., 5. ve 6. fıkraları yönünden 2577 sayılı Kanun'un 14. maddesinin 3. fıkrasının (c) bendi ile 15. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca davanın ehliyet yönünden reddine karar verilmiştir.