muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/6308, Karar No: 2024/2299, Tarih: 24.04.2024

Bu bağlamda, Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü hükmü uyarınca işin esasına yönelik olarak yapılan değerlendirmede, davalı idarece davacıya isnat edilen dolandırıcılık fiilinin, aynı zamanda ceza hukuku kapsamında bir suç olması ve Türk Ceza Kanunu'nda açıkça tanımlanmış bulunması nedeniyle yapılacak ceza yargılaması sonucunda suçun işlendiğinin sabit görülüp, kişinin cezalandırılması halinde dolandırıcılık suçunun işlendiğinden bahsetmek mümkün olacaktır.
Bu çerçevede,  davacının disiplin cezasıyla cezalandırılmasına neden olan  dolandırıcılık suçu isnadıyla açılan davada, ... Asliye Ceza Mahkemesinin .... günlü, E:..., K:.... sayılı kararı ile  dolandırıcılık suçunu işlediği sabit görülerek 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 250 gün adli para cezası ile cezalandırıldığı, verilen hapis cezasının ertelendiği  anlaşıldığından, tesis edilen meslekten çıkarma cezasında hukuka aykırılık,  dava konusu işlemin iptali yolunda verilen temyize konu Mahkeme kararında ise hukuki  isabet  görülmemiştir.
Nitekim, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 07/03/2024 günlü, E:2023/2041, K:2024/506 sayılı kararı da bu yöndedir.
KARAR SONUCU: 
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVALI İDARENİN TEMYİZ İSTEMİNİN KABULÜNE,
2. .... İdare Mahkemesince verilen.... günlü, E:...., K:.... sayılı kararın, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun temyize konu kararın verildiği tarih itibarıyla yürürlükte olan haliyle 49. maddesinin 1/b fıkrası uyarınca BOZULMASINA,
3. Aynı maddenin 3622 sayılı Yasa ile değişik 3. fıkrası uyarınca, yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın adı geçen İdare Mahkemesine gönderilmesine,
4. 2577 sayılı Yasa'nın (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde Danıştayda karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/04/2024 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
(X) KARŞI OY :
Dava;  polis memuru olarak görev yapan davacının, dolandırıcılık suçunu işlediğinden bahisle Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü'nün 8/6 maddesi uyarınca meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin disiplin kurulu kararının  iptali istemiyle açılmıştır.
Mülga Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 2. maddesinde, "E) Meslekten çıkarma, memurun, Emniyet Teşkilatı hizmetlerinde bir daha çalıştırılmamak üzere meslekten çıkarılmasıdır." tanımına yer verilmiş olup; aynı Tüzük'ün "Meslekten çıkarma" başlıklı  8. maddesinin 6. bendinde ise, "Hırsızlık, gasp, dolandırıcılık, irtikap, rüşvet, zimmet, ihtilas, ırza geçme, ırza tasaddi, sahtecilik, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, kalpazanlık, kasden adam öldürme veya bu suçları işlemeye teşebbüs etmek, emniyeti, suiistimal, yalan yere tanıklık, yalan yere yemin, suç tasnii, iftira'' suçu meslekten çıkarma  cezasını gerektiren fiiller arasında sayılmıştır.

Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün dayanak maddesi olan 3201 sayılı Emniyet Teşkilat Kanunu'nun 83. maddesinin iptali istemiyle açılan dava sonucunda; Anayasa Mahkemesinin 13/01/2016 günlü, E:2015/85, K:2016/3 sayılı kararı ile; Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü uyarınca verilen dava konusu disiplin cezasının yasal dayanağı olan, 3201 sayılı Emniyet Teşkilat Kanunu'nun 83. maddesinin birinci cümlesinin, "yaptırım konusu eylemleri yasal düzeyde belirlememesi ve bireylerin hangi somut olguya hangi hukuksal yaptırımın veya sonucun bağlandığını belirli bir açıklık ve kesinlikte öngörebilmelerine yasal çerçevede imkan tanımaması nedeniyle, Anayasa'nın 38. ve 128. maddelerine aykırı olduğu" gerekçesiyle iptaline karar verilmiş ve anılan madde, 08/03/2018 günlü, 30354 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7068 sayılı "Genel Kolluk Disiplin Hükümleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin Kabul Edilmesine Dair Kanun"un 37. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır. 
Öte yandan, 7068 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında, "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce 657 sayılı Kanun, 6413 sayılı Kanun ve 3201 sayılı Kanun ile 23/3/1979 tarihli ve 7/17339 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü hükümlerine göre resen veya yetkili disiplin kurullarınca verilmiş olan disiplin cezaları, bu Kanun hükümleri uyarınca verilmiş addolunur." şeklinde geçici hüküm yer almış; anılan Kanun'da Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 8/6 maddesinde yer alan düzenlemeyle aynı veya benzer nitelikte bir düzenlemeye yer verilmemiştir. 
Dava devam ederken, davacının fiiline uygulanacak disiplin cezasına ilişkin mevzuatta değişiklik olması nedeniyle uyuşmazlığın çözülebilmesi için, davacının işlediği fiile, hangi mevzuat hükmünün uygulanması gerektiğinin de belirlenmesi gerekmektedir.
Ceza hukuku kökenli bir ilke olan, ancak zaman içinde hukukun tüm dallarında geçerli bir ilke olarak benimsenen "lehe olan hükmün uygulanması ilkesi"; işlendiği zamanın hukuki normları uyarınca suç sayılan bir fiilin, sonradan yürürlüğe giren bir düzenleme ile suç olmaktan çıkarılmış bulunması veya sonradan yürürlüğe giren düzenlemenin, suçun işlendiği zaman mevcut olan düzenlemeye göre suçlunun lehine sonuçlar doğurması durumunda, failin lehine olan sonraki normun, daha önce işlenmiş olan fiillere uygulanmasını öngörmektedir.
İdare hukuku alanında, kural olarak, idari işlemlerin yargısal denetimi, tesis edildiği tarihte yürürlükte bulunan mevzuata göre yapılmaktadır. İdari işlem niteliğindeki disiplin cezasının da, tesis edildiği tarihte yürürlükte bulunan mevzuata göre yargısal denetiminin yapılması gerekmekte ise de, lehe olan normun uygulanması ilkesinin, disiplin cezaları yönünden de geçerli olduğunun kabulü gerekmektedir.

İdare hukuku alanında, kural olarak, idari işlemlerin yargısal denetimi, tesis edildiği tarihte yürürlükte bulunan mevzuata göre yapılmaktadır. İdari işlem niteliğindeki disiplin cezasının da, tesis edildiği tarihte yürürlükte bulunan mevzuata göre yargısal denetiminin yapılması gerekmekte ise de, lehe olan normun uygulanması ilkesinin, disiplin cezaları yönünden de geçerli olduğunun kabulü gerekmektedir.
Dolayısıyla fiilin işlendiği tarih itibarıyla yürürlükte bulunan mevzuat ile daha sonra yürürlüğe giren mevzuat hükümleri farklı ise, disiplin cezası ile cezalandırılacak olan kişilerin lehine olan mevzuat hükmü dikkate alınmalıdır.
7068 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'ne göre verilen disiplin cezalarının, bu Kanun hükümlerine göre verilmiş addolunacağı, dava konusu işlemin dayanağı olan, anılan Tüzük'ün 8/6 maddesinde düzenlenen fiile veya benzer bir fiile, 7068 sayılı Kanun'da yer verilmediği, anılan Kanun'da suç olarak betimlenmeyen eylemin gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespitine ve işlemin tesis edildiği tarihteki mevzuat uyarınca yargısal denetiminin yapılmasına imkan bulunmadığı sonucuna varıldığından, hukuki dayanaktan yoksun hale gelen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığından, dava konusu işlemin iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği oyuyla çoğunluk kararına katılmıyorum.
Nitekim, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 02/05/2019 günlü, E:2018/944, K:2019/2096 sayılı; 16/03/2020 günlü, E:2019/2706, K:2020/765 sayılı ve 28/01/2021 günlü, E:2020/3248, K:2021/145 sayılı kararları da bu yöndedir.
Danıştay — Esas No: 2019/3622, Karar No: 2024/1755, Tarih: 24.04.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
    D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas  No:2019/3622
Karar No:2024/1755
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Elektrik Perakende Satış A.Ş.	
VEKİLLERİ	: Av. ..., Av. ...
 
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Kurumu
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ  :
	Dava konusu istem: Tedarik lisansı sahibi davacı şirketin, ikili anlaşma imzalamamalarına rağmen serbest tüketici tüketim limitini geçen mevcut tüketicilerinin bir kısmını portföyüne serbest tüketici olarak kaydettiği ve söz konusu tüketicilere Kurul tarafından belirlenen perakende satış tarifelerinden farklı bir tarife uyguladığının tespit edildiğinden bahisle 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 16. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca söz konusu fiillerin her biri yönünden ayrı ayrı ihtar edilmesine ve davacı şirkete, anılan tüketicileri portföyüne almak suretiyle söz konusu tüketicilerin farklı bir tedarikçi tercih etmelerini engellediğinin tespit edildiğinden bahisle 6446 sayılı Kanun'un 16. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca 519.650,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; 01/01/2013 tarihinden itibaren dağıtım bölgesinde perakende satış şirketi olarak faaliyet gösteren davacı şirket tarafından serbest tüketici tüketim limitini geçen tüketicilere gönderilen yazıda, "elektriği, serbest tüketici olarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (Kurum) tarafından belirlenen tarifelerden farklı bir fiyata satın alma imkânına sahip oldukları, konuyla ilgili bilgilere internet sitesinde yer alan serbest tüketici formundan ulaşabilecekleri, 01/06/2014 tarihinden itibaren satışa kendilerine avantaj sağlayan 'Enerjisa Standart Tarifesi' üzerinden devam edileceği ve kendilerine uygulanacak tarifenin mevcut tarifeden daha düşük olduğu, perakende satış sözleşmesi kapsamında tahsil edilen güvence bedelinin başka bir işleme gerek kalmaksızın teminat olarak muhafaza edileceği, yeni uygulamaya geçilmesi arzu edilmiyor ise tüketicinin 30 gün içerisinde şirketlerine başvuruda bulunarak sözleşmeyi iptal edebileceği" ifadelerine yer verildiği, önceleri ayda ortalama 500-600 yeni serbest tüketici kaydı yapılmaktayken, 2014 yılı Haziran ayında 10.132 yeni serbest tüketici kaydı yapıldığı, Ağustos ayında ise serbest tüketici portföyüne dahil edilen tüketicilerin, düzenlenen tarifelere ilişkin portföye yeniden dâhil edilmeye çalışıldığı, zira Temmuz ayında 17.302 olan serbest tüketici sayısının, Ağustos ayında portföye 3.591 yeni serbest tüketici kaydı yapılmasına karşın 13.917'ye düştüğü, davacı tarafından geçiş talepleri herhangi bir hukuki sonuç doğurmadan geri alınan müşteri sayısı 87.258 olarak belirtilmesine karşın bu müşterilerden 8.904'ü Enerjisa Alım-Satım Bildirim Formu imzalamaya hazır olduğunu beyan ettiğinden talepleri herhangi bir hukuki sonuç doğurmadan geri alınan tüketici sayısının aslında 79.164 olduğu, 8.094 müşteri arasından 1.124 tanesinin Mayıs-Haziran 2014 dönemi içerisinde sözleşme ve formları imzaladığı ve şirkete teslim ettiği, sözleşme imzalamayı kabul ettiğini şifahen beyan eden ancak sözleşme imzalamamış olan 6.970 müşterinin ise Ağustos 2014 ayı itibarıyla portföyden çıkarıldığı, bu hâliyle, sözleşme imzalamamış olan 6.970 tüketicinin iki ay portföyde tutulduğu, ikili anlaşma imzalamamalarına rağmen serbest tüketici tüketim limitini geçen mevcut tüketicilerin bir kısmının portföye serbest tüketici olarak kaydedilmesi ve söz konusu tüketicilere Kurul tarafından belirlenen perakende satış tarifelerinden farklı bir tarife uygulanması fiillerinin soruşturma açılmadan sona erdirildiği;

Bu durumda, davacı şirket tarafından, serbest tüketici limitini geçen mevcut tüketicilerin bir kısmının şirketlerince yapılan bildirime itiraz etmedikleri gerekçesiyle ikili anlaşma imzalamamalarına rağmen portföylerine serbest tüketici olarak kaydedildiği, söz konusu tüketicilere Kurul tarafından belirlenen perakende satış tarifelerinden farklı bir tarife uygulandığı ve tüketicilerin farklı bir tedarikçi tercih etmelerinin engellendiği hususlarının sabit olduğu, davacı şirketin serbest tüketici limitini geçen mevcut tüketicileri yalnızca bilgilendirme ile kendi portföylerine serbest tüketici olarak kaydetmesinin rekabeti bozucu bir etki doğurabileceği;
Bu itibarla, davacı şirketin soruşturma açılmadan önce sona erdirilen fiiller yönünden, tespit edilen aykırılığın tekrar edilmemesi yönünde ayrı ayrı ihtar edilmesine ve davacı şirkete tüketicilerin farklı bir tedarikçi tercih etmelerinin engellenmesi suretiyle rekabetin kısıtlanmasına ilişkin geçmişe dönük olarak düzeltilme imkânı olmayan fiili yönünden idari para cezası verilmesine ilişkin dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Öte yandan, davacı şirket tarafından 6098 sayılı sayılı Borçlar Kanunu'nun 6. maddesi uyarınca zımnî kabul durumu olduğu ileri sürülmüş ise de, Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nde ikili anlaşmanın "gerçek ve tüzel kişiler arasında özel hukuk hükümlerine tâbi olarak elektrik enerjisi ve/veya kapasitenin alınıp satılmasına dair yapılan ve Kurul onayına tâbi olmayan (kararda sehven 'olan' şeklinde yazılmış) anlaşma" olarak tanımlandığı, oysa uyuşmazlık konusu olayda tüketicilerden bir kısmının sözleşme imzalandığı hususunda bir bilgisinin olmadığı anlaşıldığından; yine, davacı şirket tarafından, dava konusu Kurul kararına konu fiillerin düzeltme imkânı olan fiiller olduğu iddia edilmiş ise de, idari para cezasına konu fiil yönünden, düzeltmenin, düzeltme tarihi itibarıyla sonuç doğurmaya başladığı ve düzeltme tarihinden önceki dönem için rekabeti kısıtlayıcı ihlal ve mağduriyetin ortadan kaldırılmasını temin etmediği anlaşıldığından, davacının bu iddialarına itibar edilmediği belirtilmiştir.
	Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.
	Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 6. maddesi uyarınca hâlihazırda sözleşme ilişkisi olan tüketicilere yapılan önerisinin reddedilmemesi suretiyle sözleşme ilişkisi kurulduğunun kabulünün gerektiği, ilk derece mahkemesi kararında yer verilen mevzuattaki "ikili anlaşma" tanımının sehven "Kurul onayına tâbi olan anlaşma" olarak ifade edildiği ve bu hususun esasa ilişkin değerlendirmeyi etkileyecek nitelikte olduğu, Rekabet Kurumu'ndan gönderilen rapora istinaden ayrıca bir araştırma yapılmaksızın idari yaptırım uygulanamayacağı, aykırılığın giderildiğinin dava konusu Kurul kararında da ifade edildiği ve düzeltme imkânı olmaması gibi durumdan söz edilemeyeceği, ikili anlaşma neticesinde temin edilen elektriğin standart tarifeye göre daha ucuz olduğu, emsal Kurul kararlarında ceza verilen fiillerin davacı şirkete isnat edilmediği, maktu idarî para cezası öngörülen 6446 sayılı Kanun'un 16. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinin Anayasa'ya aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ : Davacı tarafından, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 6. maddesinde yer alan "Öneren, kanun veya işin özelliği ya da durumun gereği açık bir kabulü beklemek zorunda değilse, öneri uygun bir sürede reddedilmediği takdirde, sözleşme kurulmuş sayılır." düzenlemesi uyarınca, serbest tüketici elektrik tüketim limitini geçen tüketicilere gönderilen yazıda, 30 gün içerisinde reddedilmediği takdirde ikili anlaşma imzalandığının kabul edileceği belirtildiğinden bahisle, açık bir irade beyanı olmaksızın sözleşme ilişkisi kurulduğu iddia edilmekte ise de, kural olarak, susmanın bir irade beyanı olmadığı, öneriye karşı bir cevap vermeyen karşı tarafın öneriyi kabul etmiş sayılamayacağı, hattâ öneren, önerisinin reddedildiğini bildirmezse karşı tarafın önerisini kabul etmiş sayacağını önerisinde belirtmiş olsa dahi sonucun değişmeyeceği (M. Kemal Oğuzman, Turgut Öz, Borçlar Hukuku Genel Hükümler, C.I, 12. Baskı, İstanbul, Vedat Kitapçılık, 2014, s.67) anlaşıldığından davacının bu iddiasına itibar edilemeyeceği;

Yine, davacı tarafından, hâlihazırda aralarında perakende satış sözleşmesi bulunduğundan bahisle açık bir kabule ihtiyaç bulunmaksızın aralarında "ikili anlaşma" yapılabileceği iddia edilmekte ise de, "hâlihazırda aralarında perakende satış sözleşmesi bulunmasının", davacıya isnat edilen üçüncü fiilin, "piyasada rekabeti kısıtlayıcı veya engelleyici etki doğuran davranış" olarak nitelendirilmesinin sebeplerinden biri olduğu, lisanslı olarak faaliyet yürüttüğü bölgede bulunan ve serbest tüketici olarak elektriği serbest piyasa koşullarında tedarik edebilme imkânı olan tüketiciler ile aralarındaki sözleşme ilişkisinden yararlanmak suretiyle avantaj sağlanıldığı anlaşıldığından davacının bu iddiasına da itibar edilemeyeceği;
	Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
	Davacının Anayasa'ya aykırılık iddiası ciddi görülmemiştir.
	Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
	Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle; 
	1. Davacının temyiz isteminin reddine,
	2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, anılan Bölge İdare Mahkemesi kararının ONANMASINA, 
	3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
	4. Posta giderleri avansından artan tutarın davacıya iadesine, 
	5. 2577 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'ne gönderilmesini teminen dosyanın ... İdare Mahkemesi'ne gönderilmesine, 24/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/8935, Karar No: 2024/2336, Tarih: 24.04.2024

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2023/8935 E.  ,  2024/2336 K.


"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/8935
Karar No : 2024/2336
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...  Medya Anonim Şirketi
                                                       (Eski Ünvanı:...  Medya Hizmetleri Anonim Şirketi)
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)            :...Vergi Dairesi Başkanlığı/...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU		: ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.      
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına 2020 yılının Ocak dönemi için tahakkuk eden kurum (stopaj) vergisinin fazlaya isabet eden  kısmının  kaldırılması ve ödenen tutarın tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle dava reddedilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI			:   Hukuka aykırı olduğu   ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Yapılan tahakkukta hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'IN DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge İdare Mahkemesi kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, istinaf merciince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvurularının, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebileceği,  temyiz istemine konu edilen kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 03/11/2022 tarih ve E:2022/3793, K:2022/6155 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından  temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
 
KARAR SONUCU:
              Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca...-TL maktu  harç alınmasına  alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 24/04/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.