muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/780, Karar No: 2024/84, Tarih: 14.02.2024

Olayda, yıllara sari olarak çok sayıda gayrimenkul satışı bulunan davacının bu kapsamda elde ettiği gelirinin ticari kazanç hükümleri doğrultusunda vergilendirilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Matrahın hesaplanma yöntemi açısından, işin esası incelenerek bir karar verilmesi gerektiğinden temyize konu kararda hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.
… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararı:
Vergi Dava Dairesi, aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ilk kararında ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Hukuka aykırı olduğu iddia edilerek ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Israr kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçesi yukarıda açıklanan ısrar kararı, aynı hukuksal nedenler ve gerekçe ile Kurulumuzca da uygun bulunmuş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1- Davalının temyiz isteminin REDDİNE,
2- … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının ONANMASINA,
3- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 14/02/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
 
X - KARŞI OY: Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/990, Karar No: 2024/85, Tarih: 14.02.2024

"İçtihat Metni"
                       T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas	No : 2023/990
Karar	No : 2024/85
TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü) 
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI): …
İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ: 
Dava konusu istem: Davacı adına, gayrimenkul satışlarından elde ettiği ticari kazancını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle takdir komisyonu kararı uyarınca 2013 yılının Mart, Nisan ve Haziran dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergileri ile vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.
... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:
 Davacının 2010, 2013 ve 2014 yıllarında toplam 9 adet gayrimenkul satışı gerçekleştirdiğinin tespiti üzerine 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 37. maddesine istinaden hakkında ticari yönden mükellefiyet tesis ettirilmiştir. Takdir komisyonunca belirlenen matrahlar üzerinden hesaplanan cezalı tarhiyatın kaldırılması istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
Olayda, davacı hakkında 193 sayılı Kanun'un 37. maddesinin ikinci fıkrasının (4) numaralı bendi gereğince takdir komisyonu kararına göre tarhiyat yapılmış ise de davalı idare tarafından dava konusu vergi tarhiyatına delil teşkil edecek bir vergi incelemesinin yapılmadığı ve tutanak düzenlenmediği görülmektedir.
Davalı idarece yalnızca 03/12/2015 tarih ve 39243 sayılı "Tarama ve Kontrol Bölümü" yazısı vergilendirmeye esas alınmıştır. Anılan yazının incelenmesinden, davacının ''...18.06.2010-20.08.2010 tarihleri arası ve 28.03.2013-08.05.2014 tarihleri arasında satış adedinin çokluğu nedeniyle ticari kazanç dolayısıyla...'' vergilendirildiği ve yine tarhiyata esas teşkil eden gayrimenkul satışlarının bir kısmının da bedelsiz edinilen gayrimenkuller hakkında olduğu anlaşılmaktadır.
Bu durumda, davacının vergilendirmeye esas gayrimenkulleri ticari kazanç kapsamında alıp sattığı hususunda 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 37. maddesinin ikinci fıkrasının (4) numaralı bendi bakımından inceleme ve değerlendirme yapılmaksızın ve bedelsiz alınan taşınmazların da ticari kazanç kapsamında değerlendirilmesi ile 193 sayılı Kanun'un 37. maddesine göre vergilendirme yapılması mümkün olmadığından, davacının elde ettiği ticari kazancını beyan dışı bıraktığından bahisle yapılan dava konusu cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarında hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Mahkeme bu gerekçeyle cezalı tarhiyatları kaldırmıştır.
Davalının istinaf istemini inceleyen … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:

Mahkeme bu gerekçeyle cezalı tarhiyatları kaldırmıştır.
Davalının istinaf istemini inceleyen … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:
Aynı hukuki nedenlerden dolayı davacı  adına, takdir komisyonu kararı uyarınca re'sen tarh edilen 2013 yılına ait gelir vergisi ve aynı yılın Ocak-Mart ve Nisan-Haziran dönemlerine ait geçici vergiler ile vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılmasına dair karara yöneltilen istinaf isteminin reddedildiği belirtilerek istinaf istemine konu edilen kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle istinaf istemi reddedilmiştir.
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 12/04/2022 tarih ve E:2018/2391, K:2022/2465 sayılı kararı:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 74. maddesinde, yetkili makamlar tarafından istenilen matrah ve servet takdirlerini yapmanın takdir komisyonlarının görevi olduğu, Kanun'un 75. maddesinde de, takdir komisyonlarının inceleme yetkisini haiz oldukları belirtilmiştir.
193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 37. maddesinin birinci fıkrasında her türlü ticari ve sınai faaliyetlerden doğan kazançların gelir vergisi yönünden ticari kazanç olduğu hükmüne yer verildikten sonra, ikinci fıkrasında, Gelir Vergisi Kanunu'nun uygulanması açısından ticari kazanç sayılacak faaliyetler yedi bent halinde belirtilmiştir. Bu kapsamda anılan fıkranın (4) numaralı bendinde, gayrimenkullerin alım, satım ve inşa işleriyle devamlı olarak uğraşanların bu işlerinden elde ettikleri kazancın ticari kazanç sayılacağı ifade edilmiştir. Buna göre işlem sayısındaki çokluk ve istikrar, yapılan faaliyetin ticari mahiyette sayılması için yeterli olmaktadır.
Gayrimenkul alım satım faaliyetinin ticari faaliyet olarak değerlendirilebilmesi için gayrimenkul alım satım işlerinin devamlılık unsuru taşıyıp taşımadığının ortaya konulması gerekmektedir. Bir faaliyetin devamlılık niteliği taşıyıp taşımadığı ise işlemin aynı vergilendirme döneminde tekrarlanması ya da önceki vergilendirme döneminde de yapılmış olmasına göre belirlenebilir. Maddi ve şekli anlamda bir ticari organizasyonun belirgin olmadığı durumlarda kazanç doğuran işlemin çokluğu, devamlılık unusurunu belirleyen en nesnel ölçüdür. Devamlılık unsurunun gerçekleşmesi halinde, bu işlemlerin kazanç sağlamak amacıyla yapılmadığını ispat yükü ise vergi mükelleflerine aittir.
Davacının 2010 ilâ 2014 yıllarında yaptığı taşınmaz satışlarının incelenmesi neticesinde, devamlı surette ve ticari amaçla faaliyette bulunduğundan bahisle, 2013 yılı içinde gerçekleştirdiği 4 adet satışa ilişkin gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı gerekçesiyle takdire sevk edilmiştir.
Takdir komisyonunca, belirlenen matrah üzerinden dava konusu tarhiyatın yapıldığı anlaşılmaktadır.

Davacının 2010 ilâ 2014 yıllarında yaptığı taşınmaz satışlarının incelenmesi neticesinde, devamlı surette ve ticari amaçla faaliyette bulunduğundan bahisle, 2013 yılı içinde gerçekleştirdiği 4 adet satışa ilişkin gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı gerekçesiyle takdire sevk edilmiştir.
Takdir komisyonunca, belirlenen matrah üzerinden dava konusu tarhiyatın yapıldığı anlaşılmaktadır.
Olayda, yıllara sari olarak çok sayıda gayrimenkul satışı bulunan davacının bu kapsamda elde ettiği gelirinin ticari kazanç hükümleri doğrultusunda vergilendirilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır. Satış tutarlarının, katma değer vergisi matrahı olarak kabul edilmesi suretiyle yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığından,  temyize konu kararda hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.
… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararı:
Aynı hukuki nedenlerden dolayı davacı  adına, takdir komisyonu kararı uyarınca re'sen tarh edilen 2013 yılına ait gelir vergisi ve aynı yılın Ocak-Mart ve Nisan-Haziran dönemlerine ait geçici vergiler ile vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılmasına dair karara yöneltilen istinaf isteminin reddine yönelik karar bozulmuştur. Ancak anılan kararda ısrar edildiği görülmüştür. 
Vergi Dava Dairesi, bu hukuksal nedenler ve gerekçeyle ilk kararında ısrar etmiştir. 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Hukuka aykırı olduğu iddia edilerek ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Israr kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçesi yukarıda açıklanan ısrar kararı, aynı hukuksal nedenler ve gerekçe ile Kurulumuzca da uygun bulunmuş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1- Davalının temyiz isteminin REDDİNE,
2- … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının ONANMASINA,
3- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
14/02/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi. 
X - KARŞI OY: Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/1613, Karar No: 2024/96, Tarih: 14.02.2024

"İçtihat Metni"
                       T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas	No : 2023/1613
Karar	No : 2024/96
TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Bakanlığı … Başkanlığı- …
KARŞI TARAF (DAVACI): … Sigorta Aracılık Hizmetleri Limited Şirketi
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ: 
Dava konusu istem: Sigorta acenteliği faaliyetinde bulunan davacı tarafından, 2007 yılının Ocak ilâ Aralık dönemleri için ödenen banka ve sigorta muameleleri vergisinin iadesi istemiyle yapılan şikâyet başvurusunun zımnen reddine dair işlemin iptali ile ödenen verginin kanuni veya ticari faizden yüksek olanı üzerinden hesaplanacak faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır.
Mükellefiyette hata bulunmadığı gerekçesiyle verilen davanın reddine dair kararın bozulması üzerine bozma kararına uyan ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:
Yürüttüğü faaliyeti dolayısıyla davacının banka ve sigorta muameleleri vergisinin mükellefi olmadığı olayda, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 118. maddesinin birinci fıkrasının (2) numaralı bendinde tanımlanan ve vergilendirme hatası olarak kabul edilen "mükellefiyette hata"nın varlığının kabulü zorunlu olduğundan düzeltme şikayet başvurusunun reddine dair işlemde hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Davacıdan hukuka aykırı olarak tahsil edilen banka ve sigorta muameleleri vergisinin, 6183 sayılı Kanun'a göre hesaplanan tecil faizi ile iadesi gerekmektedir.
Vergi Mahkemesi, bu gerekçeyle dava konusu işlemin iptaline, 2007 yılının Ocak ilâ Aralık dönemleri için ödenen banka ve sigorta muameleleri vergisinin, tahsili tarihinden itibaren tecil faizi oranında hesaplanacak faiz ile birlikte iadesine karar vermiştir.
 Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Yedinci Dairesinin 22/09/2022 tarih ve E:2020/3260, K:2022/3456 sayılı kararı:
	Mahkeme kararının, dava konusu işlemin iptaline ilişkin hüküm fıkrası yönünden yapılan inceleme:
	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesinin (4) numaralı fıkrası uyarınca yapılan inceleme sonucunda, temyiz istemine konu yapılan kararın, dava konusu işlemin iptaline ilişkin hüküm fıkrasının Danıştay Yedinci Dairesinin 07/03/2019 tarih ve E:2014/1521, K:2019/1180 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, anılan hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, davalı idarenin temyiz dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
	Mahkeme kararının, fazladan ödenen vergilerin tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle iadesine ilişkin hüküm fıkrası yönünden inceleme:

Mahkeme kararının, fazladan ödenen vergilerin tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle iadesine ilişkin hüküm fıkrası yönünden inceleme:
	Vergi Mahkemesince, 213 sayılı Kanun'un 112. maddesinin (4) numaralı fıkrasında fazla veya yersiz olarak tahsil edilen vergilerin, fazla veya yersiz tahsilatın mükelleften kaynaklanmaması halinde verginin tahsili tarihinden düzeltme fişinin mükellefe tebliğ edildiği tarihe kadar geçen süre için aynı dönemde 6183 sayılı Kanun'a göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanan faizi ile birlikte iade edileceği belirtilmiştir.
	Uyuşmazlık konusu faiz talebi anılan hükmün yürürlüğe girdiği 31/05/2012 tarihinden önce 2007 yılının Ocak ilâ Aralık dönemleri için beyan edilip ödenen vergiye ilişkin olduğundan, verginin kanuniliği ilkesi uyarınca, olayda anılan maddenin uygulanması mümkün bulunmamaktadır.
	İdareyi, eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü tutan Anayasa'nın 125. maddesinin son fıkrası, iadesi gereken bir miktar paranın, idarenin tasarrufunda kalan sürede ilgilisi tarafından tasarruf edilememesinden doğan zararın giderilmesini de kapsadığından, mükellefiyette hata nedeniyle ödenen ve fazladan ödendiği anlaşılan vergi tutarının iadesi için idareye yapılan başvuru tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun hükümlerine göre faiz ödenmesi gerektiğinden, mahkeme kararının tahsil tarihinden itibaren tecil faiziyle iadesine ilişkin hüküm fıkrasında yasal isabet bulunmamıştır.
Karar sonucu:
Daire bu gerekçeyle kararın davaya konu işlemin iptali ile fazladan ödenen tutarların idareye başvuru tarihinden itibaren yasal faiziyle iadesine ilişkin hüküm fıkrasını onamış, kararın yasal faizi aşan hüküm fıkrası ile vergilerin tahsil tarihi ile idareye başvuru tarihi arasında geçen süreye ilişkin olarak faize hükmedilmesine ilişkin hüküm fıkrasını ise bozmuştur. Daire, davalının karar düzeltme istemini reddetmiştir.
... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararı:
 Mahkeme kararının dava konusu işlemin iptaline ve fazladan ödenen vergilerin idareye başvuru tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte iadesine ilişkin hüküm fıkrası Danıştay Yedinci Dairesince onanıp kesinleşmiş bulunduğundan, uyuşmazlık bu aşamada, mahkeme kararı ile iadesine hükmedilen vergiler için hesaplanacak faizin verginin tahsil tarihinden iade başvurusu tarihine kadar idarenin uhdesinde kaldığı süre için kurulan hüküm fıkrasına ilişkindir.
Davacıdan fazladan tahsil edilen tutarın, vergilerin tahsil tarihinden iade başvurusu tarihine kadar geçen dönem bakımından da yasal faiziyle birlikte davacıya iadesine karar verilmesi gerekmektedir.
Vergi mahkemesi, 09/07/2020 tarihli kararının bozma kararına konu olan faizin başlangıç tarihine ilişkin hüküm fıkrası yönünden ısrar etmiştir. 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI:  Davacının faiz isteminin yasal bir dayanağının bulunmadığı belirtilerek ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

Davacıdan fazladan tahsil edilen tutarın, vergilerin tahsil tarihinden iade başvurusu tarihine kadar geçen dönem bakımından da yasal faiziyle birlikte davacıya iadesine karar verilmesi gerekmektedir.
Vergi mahkemesi, 09/07/2020 tarihli kararının bozma kararına konu olan faizin başlangıç tarihine ilişkin hüküm fıkrası yönünden ısrar etmiştir. 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI:  Davacının faiz isteminin yasal bir dayanağının bulunmadığı belirtilerek ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, ısrar kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından, istemin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçesi yukarıda açıklanan ısrar kararı, aynı hukuksal nedenler ve gerekçe ile Kurulumuzca da uygun bulunmuş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1- Davalının temyiz isteminin REDDİNE,
2- ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının ONANMASINA,
2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/02/2024 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.  
X - KARŞI OY: Davalı idarenin temyiz isteminin kabulü ile faizin başlangıç tarihine ilişkin ısrar kararının Danıştay Yedinci Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2022/183, Karar No: 2024/88, Tarih: 14.02.2024

"İçtihat Metni"
                       T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas	No : 2022/183
Karar	No : 2024/88
TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI): …
VEKİLİ: Av. …
 
İSTEMİN KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Gerçek emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde edildiğinden bahisle düzenlenen vergi tekniği raporuna istinaden aralarında davacının da bulunduğu kişiler adına adi ortaklık şeklinde tesis edilen vergi mükellefiyetinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:
Uyuşmazlıkta, adi ortaklık şeklindeki organizasyon içinde sahte fatura düzenleme faaliyetinde bulunduğunun … hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu ile tespit edildiğinden bahisle aralarında davacının da bulunduğu kişiler adına mükellefiyet tesis edildiği anlaşılmaktadır.
Vergi mükellefiyeti tesis edilmesi, … hakkında düzenlenen vergi tekniği raporuna dayandırıldığından, mükellefiyetin hukuka uygun olup olmadığının tespiti için anılan raporun incelenmesi gerekmektedir.
Güneşli Vergi Dairesi mükellefi … hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda aşağıdaki tespitlere yer verilmiştir:
i. Mükellef 02/01/2009 tarihinde işe başlamış olup 31/12/2009 tarihinde işi terk etmiştir.
ii. Mükellefin 2009 yılı katma değer vergisi matrahı 2.348.692,33 TL, gelir vergisi matrahı ise 7.038,81 TL'dir.
	iii. 2009 yılı gelir vergisi beyannamesinde gayri safi hasılat tutarı 2.356.086,08 TL olarak beyan edilmiştir.
	iv. 2010 yılına ilişkin gelir vergisi beyannamesi verilmemiştir.
	v. 2009 yılının Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergi matrahları sırasıyla 601,26 TL, 1.159,08 TL, 7.038,81 TL'dir.
	vi. 2009 yılının Temmuz-Eylül dönemi ile 2010 yılında geçici vergi beyannamesi verilmemiştir.
	vii. 2009 yılı muhtasar beyannameleri verilmiş olup beyan edilen işçi sayısı aylar itibarıyla 14 ila 18 arasında değişmektedir. 2009 yılının Haziran döneminde işçi çalıştırıldığına yönelik beyanı bulunmamaktadır.
	viii. MERNİS adresine gönderilen defter ve belge isteme yazısı tebliğ edilememiş, muhtara bırakılmıştır. Defter ve belgeler ibraz edilmemiştir.
	ix. 2009 yılı katma değer vergisi beyanlarında 662,62 TL ödenecek vergi çıkmıştır.
	x. 2009 yılında mükellefe mal sattığını Bs bildirim formları ile beyan eden mükelleflerin bildirim tutarı 390.406,00 TL olup bu mükellefler hakkında sahte fatura düzenlemekten dolayı vergi tekniği raporları bulunmaktadır.
	xi. 2010 yılında katma değer vergisi beyannamesi verilmemiştir.
	xii. Mükellefin işi terk tarihi 31/12/2009 olmasına rağmen 2010 yılında mükelleften mal veya hizmet aldığını Ba bildirim formları ile beyan eden mükelleflerin bildirim tutarı 230.901,00 TL'dir.

x. 2009 yılında mükellefe mal sattığını Bs bildirim formları ile beyan eden mükelleflerin bildirim tutarı 390.406,00 TL olup bu mükellefler hakkında sahte fatura düzenlemekten dolayı vergi tekniği raporları bulunmaktadır.
	xi. 2010 yılında katma değer vergisi beyannamesi verilmemiştir.
	xii. Mükellefin işi terk tarihi 31/12/2009 olmasına rağmen 2010 yılında mükelleften mal veya hizmet aldığını Ba bildirim formları ile beyan eden mükelleflerin bildirim tutarı 230.901,00 TL'dir.
	xiii. 2010 yılında mükellefe mal teslimi veya hizmet ifasında bulunulduğuna dair Bs bildirimi bulunmamaktadır.
	xiv. Mükellefin işi terk tarihi olan 31/12/2009 tarihi itibarıyla elinde kalan faturaların tespiti amacıyla tanzim edilen tutanakta en son kullanılan faturanın seri ve sıra numarasının … ve düzenleme tarihihin 31/12/2009 olduğu tespit edilmiştir.
	xv. 2009 yılı muhtasar beyannamelerinde 14 ila 18 arası işçi çalıştırdığını beyan etmesine rağmen rapor tarihi itibarıyla tahakkuk eden gelir (stopaj) vergilerini ve sosyal güvenlik paylarını ödemediği tespit edilmiştir.
	xvi. Mükellefin 2009 yılı Bs formunda yer alan (Ba formuyla mükelleften mal veya hizmet satın aldığını beyan eden firmalar arasında bulunan ) firma tarafından mükellef adına düzenlenen çeklerin, muhasebecisi olan ve daha önceden de çeki düzenleyen firmanın muhasebeciliği yapan, haklarında sahte fatura düzenlemekten dolayı vergi tekniği raporları bulunan kişiler tarafından tahsil edildiği tespit edilmiştir.
	xvii. Çekleri tahsil eden iki kişiden birinin adresinde bulunamaması nedeniyle bilgisine başvurulamamış olup diğeri ise ifadesinde, iş yerinde fason dikim yapıldığı, faturaların iş yerinde düzenlendiğini beyan etmiştir.
	xviii. Mükellefin çalışanı olarak görünen şahısların bir kısmı ifadesinde, mükellefi ismen tanıdıklarını, firmanın patronu olarak gözüktüğünü, fason dikim yapıldığını, mükellefin iş yerine belli aralıklarla geldiğini, hasılattan pay aldığını belirtmiştir. Bir kısmı ise mükellefi tanımadıklarını ...'ın patron olduğunu beyan etmiştir.
	xix. Konu hakkında … ifadesinde, iş yerinin daha önceden Ay Tekstil adına kardeşinin üzerinde olduğunu, ...'e devredildiğini, patronun kendisi olmadığını, çalışan olduğunu, işçileri koordine ettiğinden ve işçilerle kendisi muhatap olduğundan yönetici olarak tanındığını belirtmiştir.
	xx. İş yerini kiraya verenler ifadelerinde, iş yerinin ...'a kiraya verildiğini, Ay Tekstil ünvanı altında işletildiğini beyan etmiştir.
	xxi. 05/01/2009 tarihinde yapılan açılış yoklamasında, mükellefin fason konfeksiyon işine başladığı, iş yerinin takriben 600 metrekare büyüklüğünde olduğu, yoklama esnasında 15 ücretlinin çalıştığı, iş yerinde 1 adet büro masası, 3 adet koltuk, 17 adet dikiş makinası olduğu, ambar, depo ve şubesinin olmadığı tespit edilmiştir.
	xxii. 02/02/2010 tarihinde yapılan yoklamada ise mükellefin adresinde bulunmadığı, 31/12/2009 tarihi itibarıyla işini terk ettiği tespit edilmiştir.