muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/1564, Karar No: 2024/2101, Tarih: 16.04.2024

Öte yandan, 7068 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında, "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce 657 sayılı Kanun, 6413 sayılı Kanun ve 3201 sayılı Kanun ile 23/3/1979 tarihli ve 7/17339 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü hükümlerine göre resen veya yetkili disiplin kurullarınca verilmiş olan disiplin cezaları, bu Kanun hükümleri uyarınca verilmiş addolunur." şeklinde geçici hüküm yer almış; anılan Kanun'da Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 8/6 maddesinde yer alan düzenlemeyle aynı veya benzer nitelikte bir düzenlemeye yer verilmemiştir. 
Dava devam ederken, davacının fiiline uygulanacak disiplin cezasına ilişkin mevzuatta değişiklik olması nedeniyle uyuşmazlığın çözülebilmesi için, davacının işlediği fiile, hangi mevzuat hükmünün uygulanması gerektiğinin de belirlenmesi gerekmektedir.
Ceza hukuku kökenli bir ilke olan, ancak zaman içinde hukukun tüm dallarında geçerli bir ilke olarak benimsenen "lehe olan hükmün uygulanması ilkesi"; işlendiği zamanın hukuki normları uyarınca suç sayılan bir fiilin, sonradan yürürlüğe giren bir düzenleme ile suç olmaktan çıkarılmış bulunması veya sonradan yürürlüğe giren düzenlemenin, suçun işlendiği zaman mevcut olan düzenlemeye göre suçlunun lehine sonuçlar doğurması durumunda, failin lehine olan sonraki normun, daha önce işlenmiş olan fiillere uygulanmasını öngörmektedir.
 
İdare hukuku alanında, kural olarak, idari işlemlerin yargısal denetimi, tesis edildiği tarihte yürürlükte bulunan mevzuata göre yapılmaktadır. İdari işlem niteliğindeki disiplin cezasının da, tesis edildiği tarihte yürürlükte bulunan mevzuata göre yargısal denetiminin yapılması gerekmekte ise de, lehe olan normun uygulanması ilkesinin, disiplin cezaları yönünden de geçerli olduğunun kabulü gerekmektedir.
 
Dolayısıyla fiilin işlendiği tarih itibarıyla yürürlükte bulunan mevzuat ile daha sonra yürürlüğe giren mevzuat hükümleri farklı ise, disiplin cezası ile cezalandırılacak olan kişilerin lehine olan mevzuat hükmü dikkate alınmalıdır.
7068 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'ne göre verilen disiplin cezalarının, bu Kanun hükümlerine göre verilmiş addolunacağı, dava konusu işlemin dayanağı olan, anılan Tüzük'ün 8/6 maddesinde düzenlenen fiile veya benzer bir fiile, 7068 sayılı Kanun'da yer verilmediği, anılan Kanun'da suç olarak betimlenmeyen eylemin gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespitine ve işlemin tesis edildiği tarihteki mevzuat uyarınca yargısal denetiminin yapılmasına imkan bulunmadığı sonucuna varıldığından, hukuki dayanaktan yoksun hale gelen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığından, davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği oyuyla çoğunluk kararına katılmıyorum.

Nitekim, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 02/05/2019 günlü, E:2018/944, K:2019/2096 sayılı; 16/03/2020 günlü, E:2019/2706, K:2020/765 sayılı ve 28/01/2021 günlü, E:2020/3248, K:2021/145 sayılı kararları da bu yöndedir.
Danıştay — Esas No: 2022/1829, Karar No: 2024/1879, Tarih: 16.04.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE  
Esas  No : 2022/1829
Karar No : 2024/1879                                                                           
DAVACI	: ...
DAVALILAR	: 1- ...
VEKİLİ 	: Hukuk Müşaviri...
DAVALI	: 2- ... Bakanlığı	
VEKİLİ          : Hukuk Müşaviri ...
DAVALI İDARELER YANINDA 
MÜDAHİL	: ... Sendikası 
VEKİLİ	: Av. ...
 
DAVANIN KONUSU : ... ili, ... İlçe Müftülüğünde müezzin-kayyım olarak görev yapan davacı tarafından, 
1. 23/08/2015 tarih ve 29454 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Kamu Görevlilerinin Geneline ve Hizmet Kollarına Yönelik Mali ve Sosyal Haklara İlişkin 2016 ve 2017 yıllarını kapsayan 3. Dönem Toplu Sözleşme'nin Üçüncü Kısmının Onuncu Bölümündeki "Diyanet ve Vakıf Hizmet Koluna İlişkin Toplu Sözleşme"nin 15/01/2016 tarihinden itibaren yürürlüğe giren 2. , 5. , 6. ve 7. maddelerinin,
2. 17/04/2006 tarih ve 2006/10344 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Devlet Memurlarına Ödenecek Zam ve Tazminatlara İlişkin Karar'a ekli (III.) sayılı Cetvelin, "B. Din Hizmetleri Tazminatı" başlıklı bölümünün (ç) bendinde Din Hizmetleri Sınıfına dahil diğer kadroların 1.-15. dereceleri için öngörülen din hizmetleri tazminatına 1 veya 2 puan fark uygulanmasına ilişkin düzenleme ile bu kadrolarda bulunanlara din hizmetleri tazminatında artış yapılmamasına ilişkin eksik düzenlemenin ve 2006/10344 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile yürürlüğe konulan Devlet Memurlarına Ödenecek Zam ve Tazminatlara İlişkin Karar'a ekli Cetvellerin 2016 yılında uygulanmasına dair işlemin,   İptaline karar verilmesi istenilmektedir.

DAVACININ İDDİALARI : Usul yönünden; Hazine ve Maliye Bakanlığının hasım mevkiine alınarak, dosyanın tekemmül ettirilmesi gerektiği, esas yönünden ise; 26/01/2015, 01/09/2015, 16/01/2017, 08/09/2017 ve 25/11/2017 tarihlerinde çeşitli mercilere yaptığı başvurularla, 2015 yılında imzalanan Toplu Sözleşme gereğince 17/04/2006 tarih ve 2006/10344 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Devlet Memurlarına Ödenecek Zam ve Tazminatlara İlişkin Karar'a ekli (III,) sayılı Cetvele göre, "din görevlisi kadrolarında bulunanların derece itibarıyla yararlanmakta oldukları din hizmetleri tazminat oranlarına, 15/01/2016 tarihinden itibaren (25), (15) ve (01) puan ilave edilmesi talep ettiğini; zira, Diyanet İşleri Başkanlığı Atama ve Yer Değiştirme Yönetmeliği'nin 44. maddesinde öğretmen, mühendis, musahhih ile müezzin - kayyım kadrolarının eşdeğer kadrolar olduğu belirtildiği halde, 23/08/2015 tarihinde yayımlanan ve 2016 ile 2017 yıllarını kapsayan 3. Dönem Toplu Sözleşme'nin 2. maddesiyle, din görevlisinden (20) puan daha az din hizmetleri tazminatı alan musahhih kadrolarında bulunan din görevlileri için (25) puan artış yapılarak, aynı derecedeki din görevlisinden (5) puan daha fazla tazminat alır duruma getirildiğini, musahhih kadrosuna yapılan (25) puan artışın hukuka aykırı olduğu ve iptalinin gerektiği; aynı şekilde din görevlisine de artış yapılarak musahhih kadrosu ile eşitlenmesi gerekirken, (25) veya (5) puan artış yapılmayarak eksik düzenleme nedeniyle iptaline karar verilmesi gerektiğini; Sözleşme'nin 5. maddesiyle, eğitim görevlilerine (15) puan artış yapıldığını, oysa aynı hiyerarşide bulunan il müftü yardımcısı ve ilçe müftüsü kadrolarında artış yapılmayarak menfaat ve hak ihlaline yol açıldığı, din görevlisine de aynı oranda artış yapılması gerekirken, eğitim görevlilerine yapılan (15) puan artışın da iptaline karar verilmesi gerektiğini; sözleşmenin 6. maddesiyle, murakıp kadrolarında bulunanlar için öngörülen din hizmetleri tazminat oranının (7) puan arttırıldığını, aynı hiyerarşideki il müftü yardımcısı ve ilçe müftüsü kadrosunda bulunanlar için artış yapılmadığı dikkate alındığında, murakıplar lehine meydana getirilen (1) puan fazla tazminat nedeniyle murakıp kadroları için öngörülen artışın iptaline karar verilmesi gerektiğini; yine, Sözleşme'nin 7. maddesiyle, vaiz kadrolarında bulunanlar için öngörülen din hizmetleri tazminat oranlarına (10) puan artış yapıldığını, aynı hiyerarşideki il müftü yardımcısı ve ilçe müftüsü kadrosunda bulunanlar için artış yapılmayarak, aralarındaki farkın (25) puana yükseldiği, bu durumun hak ve menfaat ihlaline yol açtığı ve bu eksik düzenleme nedeniyle de, vaiz kadrosu için yapılan 10 puan artışın iptal edilmesi gerektiğini; bu bağlamda, 2006/10344 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Devlet Memurlarına Ödenecek Zam ve Tazminatlara İlişkin Karar'a ekli (III) sayılı Cetveldeki Din Hizmetleri Sınıfına dahil diğer kadroların 1.-15

.-15. dereceleri için öngörülen din hizmetleri tazminatının, (1) veya (2) puan fark uygulanmasına ilişkin düzenleme ile bu kadrolarda bulunanlara din hizmetleri tazminatında artış yapılmamasına ilişkin eksik düzenlemenin Toplu Sözleşme Kanunu'nun 28., 31. ve 46. maddelerine, idare hukukunun genel ilkelerine, Eşdeğer Kadrolar Yönetmeliği'ne ve Anayasa'nın eşitlik ilkesine aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek, iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

DAVALI İDARELERİN SAVUNMALARI :
1- Davalı Cumhurbaşkanlığı (Başbakanlık) tarafından, savunma verilmemiştir. 
2- Davalı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından; 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanunu'nun 28. maddesinde, kamu görevlilerinin mali ve sosyal haklarını düzenleyen mevcut mevzuat dikkate alınarak, kamu görevlilerine uygulanacak katsayı ve göstergeler, aylık ve ücretler, her türlü zam ve tazminatlar, ek ödeme, toplu sözleşme ikramiyesi gibi yardımlar ve diğer sosyal hakları kapsadığı belirtilerek, toplu sözleşme hükümlerinin, sözleşmenin yapıldığı tarihi takip eden iki mali yıl için geçerli olduğu kuralının yer aldığı; aynı Kanun'un 29. ve 31. maddelerinde, imzalanan toplu sözleşme metninin Resmi Gazete'de yayımlanacağının belirtildiği ve 2016 ve 2017 yıllarına ilişkin kamu görevlilerinin mali ve sosyal haklarının toplu sözleşme görüşmeleri sonucunda imza altına alınan toplu sözleşme metni ile belirlendiği; Anayasa'nın 128. maddesinin ikinci fıkrasında, memurların ve diğer kamu görevlilerinin nitelikleri, atanmaları, görev ve yetkileri, hakları ve yükümlülükleri, aylık ve ödenekleri ve diğer özlük işlerinin kanunla düzenleneceği, ancak mali ve sosyal haklara ilişkin toplu sözleşme hükümlerinin saklı olduğu kuralına açıkça yer aldığından, mali ve sosyal haklara ilişkin toplu sözleşme ile yapılan düzenlemelerin hukuka ve mevzuata uygun olduğu; tarafların iradeleriyle gerçekleştirilen 3. Dönem Toplu Sözleşme'de, musahhih eğitim görevlisi, vaiz ve murakıp unvanlı kadrolara ilave tazminat verilmiş, davacının bulunduğu müezzin - kayyım kadrosuna ilave tazminat verilmemiş olmasının hukuka ve mevzuata aykırılık teşkil etmediği ileri sürülerek, davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.
3- Davalı İdareler Yanında (Müdahil) Türkiye Diyanet ve Vakıf Görevlileri Sendikası tarafından; 4688 sayılı Kanun uyarınca yapılan toplu sözleşmelerin 2 yıl geçerli olacağı, toplu sözleşme sürecinde ortaya çıkan uyuşmazlığın kendi içerisinde kurulan hakem kurulu tarafından kesin karara bağlandığı, usulüne uygun olarak imzalanmış toplu sözleşme hükmünün taraflar için kanun gibi bağlayıcı olduğu; din hizmeti tazminatının yargı yoluyla arttırılmasının yerindelik denetimi sonucu doğuracağı ileri sürülerek, haksız davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ  : ...
DÜŞÜNCESİ  :  Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 23/11/2020 tarih ve E:2020/651, K:2020/2496 sayılı kararında belirtilen gerekçelerle, anılan kararda bozulan kısımlar yönünden feragat nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir. 
DANIŞTAY SAVCISI    : ...

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ  : ...
DÜŞÜNCESİ  :  Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 23/11/2020 tarih ve E:2020/651, K:2020/2496 sayılı kararında belirtilen gerekçelerle, anılan kararda bozulan kısımlar yönünden feragat nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir. 
DANIŞTAY SAVCISI    : ...
DÜŞÜNCESİ     : Davacı tarafından, 23/08/2015 tarih ve 29454 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Kamu Görevlilerinin Geneline ve Hizmet Kollarına Yönelik Mali ve Sosyal Haklara İlişkin 2016 ve 2017 yıllarını kapsayan 3. Dönem Toplu Sözleşmenin Üçüncü Kısmının Onuncu Bölümündeki "Diyanet ve Vakıf Hizmet Koluna İlişkin Toplu Sözleşme"nin 15/01/2016 tarihinden itibaren yürürlüğe giren 2., 5., 6. ve 7. maddelerinin ve 17/04/2006 tarih ve 2006/10344 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Devlet Memurlarına Ödenecek Zam ve Tazminatlara İlişkin Karara ekli (III) sayılı Cetvelin "B. Din Hizmetleri Tazminatı" başlıklı bölümünün (ç) bendinde yer verilen Din Hizmetleri Sınıfına dahil diğer kadroların 1.-15. dereceleri için öngörülen din hizmetleri tazminatının, 1 veya 2 puan fark uygulanmasına ilişkin düzenleme ile bu kadrolarda bulunanlara din hizmetleri tazminatında artış yapılmamasına ilişkin eksik düzenlemenin iptali istenilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; Danıştay Onikinci Dairesinin 23/05/2019 tarih ve E:2018/8401, K:2019/3986 sayılı kararıyla; Kamu Görevlilerinin Geneline ve Hizmet Kollarına Yönelik Mali ve Sosyal Haklara İlişkin 2016 ve 2017 yıllarını kapsayan 3. Dönem Toplu Sözleşme"nin Üçüncü Kısmının Onuncu Bölümünün "Diyanet ve Vakıf Hizmet Koluna İlişkin Toplu Sözleşme ile 15/01/2016 tarihinden itibaren yürürlüğe giren 2., 5., 6. ve 7. maddeleri yönünden feragat nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, 2006/10344 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Devlet Memurlarına Ödenecek Zam ve Tazminatlara İlişkin Karara ekli (III) sayılı Cetvelde Din Hizmetleri Sınıfına dahil diğer kadrolarında bulunanlara din hizmetleri tazminatında artış yapılmamasına ilişkin eksik düzenlemenin ve bu kadroların 1-15 dereceleri için öngörülen din hizmetleri tazminatının 1 ve 2 puan fark uygulanmasına yönelik kısmının ise reddine karar verildiği, bu kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nca yapılan temyiz incelemesi sonucu verilen 23/11/2020 tarih ve E:2020/651, K:2020/2496 sayılı kararla, anılan Daire kararının  Kamu Görevlilerinin Geneline ve Hizmet Kollarına Yönelik Mali ve Sosyal Haklara İlişkin 2016 ve 2017 yıllarını kapsayan 3. Dönem Toplu Sözleşme"nin Üçüncü Kısmının Onuncu Bölümünün "Diyanet ve Vakıf Hizmet Koluna İlişkin Toplu Sözleşme ile 15/01/2016 tarihinden itibaren yürürlüğe giren 2., 5., 6. ve 7. maddeleri yönünden feragat nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, 2006/10344 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Devlet Memurlarına Ödenecek Zam ve Tazminatlara İlişkin Karara ekli (III) sayılı Cetvel göre B. Din Hizmetleri Bölümünün (ç) bendi Din Görevlisi kadrosunda bulunanların 1-4. dereceleri itibarıyla yararlanmakta oldukları Din Hizmeti tazminat oranlarına ilişkin kısmı yönünden davanın reddine dair kısmının onandığı, diğer kısımlarının feragat nedeniyle bozulduğu, bu kararın düzeltilmesi isteminin de anılan Kurulun 10/02/2022 tarih ve E:2021/3971, K:2022/402 sayılı kararıyla incelenmeksizin reddedildiği anlaşılmaktadır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin 1. fıkrasında; Danıştay dava  daireleri kararlarına karşı Danıştay'da temyiz yoluna başvurulabileceği, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 38. maddesinde; Danıştay idari dava dairelerinden ilk derece mahkemesi olarak verilen kararların Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca  temyizen inceleneceği, 2577 sayılı Yasanın 49. maddesinin 4. fıkrasında, Danıştayın ilk derece mahkemesi olarak baktığı davaların temyizen incelenmesinde, bu madde ile ısrar hariç 50. madde hükümlerinin kıyasen uygulanacağı, hükme bağlandığından; ilk derece mahkemesi sıfatıyla bakılan davalarda verilen kararların, temyiz incelemesi sonucunda ilgili dava daireleri kurulunca; usul veya esas bakımından yeniden bir araştırma, inceleme yapılmasını veya maddi ve hukuki olayın yeniden yorumlanmasını gerektirmeyecek sebeplerden biri nedeniyle bozulması durumunda, ilk kararı veren Danıştay dava dairesine “ısrar hakkı” tanınmamıştır. Dolayısıyla, kararı bozulan Danıştay dava dairesinin bu tür bozma kararlarına uyması yasa gereğidir.
Bu durumda 2577 sayılı Yasanın anılan  maddeleri uyarınca Danıştay dava dairelerinin ilk derece mahkemesi olarak verdiği kararların bozulması halinde ısrar olanağı bulunmadığından, İdari  Dava Daireleri Kurulu'nun bozma kararında yer alan gerekçelerle, Danıştay Onikinci Daire kararının bozulan kısmı hakkında feragat nedeniyle karar verilmesine yer olmadığı gerektiği düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince; Danıştay Onikinci Dairesinin 23/05/2019 tarih ve E:2018/8401, K:2019/3986 sayılı kararının davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 23/11/2020 tarih ve E:2020/651, K:2020/2496 sayılı kararıyla temyize konu kararın;  23/08/2015 tarih ve 29454 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan "Kamu Görevlilerinin Geneline ve Hizmet Kollarına Yönelik Mali ve Sosyal Haklara İlişkin 2016 ve 2017 yıllarını kapsayan 3. Dönem Toplu Sözleşme"nin Üçüncü Kısmının Onuncu Bölümündeki "Diyanet ve Vakıf Hizmet Koluna İlişkin Toplu Sözleşme" ile 15/01/2016 tarihinden itibaren yürürlüğe giren 2., 5., 6. ve 7. maddeleri yönünden feragat nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına; 2006/10344 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Devlet Memurlarına Ödenecek Zam ve Tazminatlara İlişkin Karara ekli (III.) sayılı Cetvele göre B. Din Hizmetleri Tazminatı Bölümünün (ç) bendinde Din Görevlisi kadrosunda bulunanların 1.-4. dereceleri itibarıyla yararlanmakta oldukları Din Hizmeti tazminatı oranlarına ilişkin kısmı yönünden davanın reddine ilişkin kısmının onanması; diğer kısımlarının ise, davadan feragat nedeniyle bozulması üzerine,  2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozma kararına uyularak, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra bozulan kısımlar hakkında işin gereği görüşüldü:
İLGİLİ MEVZUAT VE HUKUKİ DEĞERLENDİRME  :

İLGİLİ MEVZUAT VE HUKUKİ DEĞERLENDİRME  :	
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesi ile göndermede bulunulan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun yerine yürürlüğe giren, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Davadan feragat" başlıklı 307. maddesinde feragat, davacının talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesi olarak tanımlanmış; "Feragat ve kabulün şekli" başlıklı 309. maddesinde, feragat beyanının dilekçe ile veya yargılama sırasında sözlü olarak yapılacağı; "Feragat ve kabulün zamanı" başlıklı 310. maddesinde, feragat ve kabulün, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabileceği; "Feragat ve kabulün sonuçları" başlıklı 311. maddesinde ise, feragatin kesin hüküm gibi hukukî sonuç doğuracağı, "Feragat ve kabul hâlinde yargılama giderleri" başlıklı 312. maddede ise, feragat veya kabul beyanında bulunan tarafın, davada aleyhine hüküm verilmiş gibi yargılama giderlerini ödemeye mahkûm edileceği hükme bağlanmıştır.

Bakılan uyuşmazlıkta, Danıştay Onikinci Dairesinin 23/05/2019 tarih ve E:2018/8401, K:2019/3986 sayılı kararıyla; 23/08/2015 tarih ve 29454 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Kamu Görevlilerinin Geneline ve Hizmet Kollarına Yönelik Mali ve Sosyal Haklara İlişkin 2016 ve 2017 yıllarını kapsayan 3. Dönem Toplu Sözleşme"nin Üçüncü Kısmının Onuncu Bölümünün "Diyanet ve Vakıf Hizmet Koluna İlişkin Toplu Sözleşme" ile 15/01/2016 tarihinden itibaren yürürlüğe giren 2., 5., 6. ve 7. maddeleri yönünden feragat nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına; 2006/10344 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Devlet Memurlarına Ödenecek Zam ve Tazminatlara İlişkin Karara ekli (III) sayılı Cetvelde Din Hizmetleri Sınıfına dahil diğer kadrolarında bulunanlara din hizmetleri tazminatında artış yapılmamasına ilişkin eksik düzenlemenin ve bu kadroların 1-15 dereceleri için öngörülen din hizmetleri tazminatının 1 ve 2 puan fark uygulanmasına ilişkin kısmının ise reddine karar verildiği, bu kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 23/11/2020 tarih ve E:2020/651, K:2020/2496 sayılı kararıyla, temyize konu kararın, Kamu Görevlilerinin Geneline ve Hizmet Kollarına Yönelik Mali ve Sosyal Haklara İlişkin 2016 ve 2017 yıllarını kapsayan 3. Dönem Toplu Sözleşme"nin Üçüncü Kısmının Onuncu Bölümünün "Diyanet ve Vakıf Hizmet Koluna İlişkin Toplu Sözleşme"yle 15/01/2016 tarihinden itibaren yürürlüğe giren 2., 5., 6. ve 7. maddeleri yönünden feragat nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kısmı ile 2006/10344 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Devlet Memurlarına Ödenecek Zam ve Tazminatlara İlişkin Karara ekli (III) sayılı Cetvel göre B. Din Hizmetleri Bölümünün (ç) bendi Din Görevlisi kadrosunda bulunanların 1-4. dereceleri itibarıyla yararlanmakta oldukları Din Hizmeti tazminat oranlarına ilişkin kısmı yönünden davanın reddine ilişkin kısmının onanarak kesinleştiği; diğer kısımlarının ise, davadan feragat nedeniyle yeniden karar verilmek üzere bozulduğu, bu kararın düzeltilmesi isteminin ise, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 10/02/2022 tarih ve E:2021/3971, K:2022/402 sayılı kararıyla incelenmeksizin reddedildiği anlaşılmaktadır.

Davacı tarafından, temyiz aşamasından önce 22/05/2019 tarihinde dosya kaydına giren dilekçede, davanın 23/08/2015 tarih ve 29454 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Kamu Görevlilerinin Geneline ve Hizmet Kollarına Yönelik Mali ve Sosyal Haklara İlişkin 2016 ve 2017 yıllarını kapsayan 3. Dönem Toplu Sözleşmenin Üçüncü Kısmının Onuncu Bölümündeki "Diyanet ve Vakıf Hizmet Koluna İlişkin Toplu Sözleşme"nin, 15/01/2016 tarihinden itibaren yürürlüğe giren 2., 5., 6. ve 7. maddelerinin iptali talebinden ve 17/04/2006 tarih ve 2006/10344 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Devlet Memurlarına Ödenecek Zam ve Tazminatlara İlişkin Karar'a ekli (III.) sayılı Cetvelde Din Hizmetleri Sınıfına dahil diğer kadrolarda bulunanlara din hizmetleri tazminatında artış yapılmamasına ilişkin eksik düzenlemenin iptali isteminden feragat edilmiş; Danıştay Onikinci Dairesinin 23/05/2019 tarih ve E:2018/8401, K:2019/3986 sayılı kararının temyizine dair 05/12/2019 tarihli dilekçede ise, dava konusu zam ve tazminatların 2017 yılında da uygulanmasına devam edildiği belirtilerek, 17/04/2006 tarih ve 2006/10344 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Devlet Memurlarına Ödenecek Zam ve Tazminatlara İlişkin Karar'a ekli (III.) sayılı Cetvelde Din Hizmetleri Sınıfına dahil diğer kadrolarda bulunanlardan 1.-4. dereceler arasında görev yapanlara uygulanan Din Hizmetleri Tazminatı oranlarına ilişkin kısmı yönünden iptal talebinin devam ettiği ve temyize konu kararın bu kısmının bozulması istenmiş, ancak, aynı dilekçede dava konusu diğer talepleri yönünden davadan feragat edilmiştir. 
Bu durumda dava, dava konusu 2006/10344 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Devlet Memurlarına Ödenecek Zam ve Tazminatlara İlişkin Karar'a ekli (III.) sayılı Cetvel'in, B. Din Hizmetleri Tazminatı Bölümünün, Din Hizmetleri Sınıfına dahil diğer kadrolarda bulunanlara ilişkin (ç) bendinde, Din Görevlisi Kadrosunda bulunanların 4.-15. dereceleri itibarıyla yararlanmakta oldukları din hizmetleri tazminatı oranlarına 1 veya 2 puan fark uygulanmasına ilişkin düzenleme ile anılan Cetvele göre, Din Görevlisi kadrolarında bulunanların dereceleri itibarıyla yararlanmakta oldukları din hizmeti tazminatı oranlarına ilave artış yapılmamasına ilişkin eksik düzenlemenin iptali talebi ve 11/01/2016 tarih ve 2016/8370 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile 13/01/2016 tarih ve 29592 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 2006/10344 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile yürürlüğe konulan Devlet Memurlarına Ödenecek Zam ve Tazminatlara İlişkin Karar'a ekli Cetvellerin 2016 yılında uygulanmasının hukuka aykırı olduğu iddiasına ilişkin kısımları yönünden incelendiğinde;