muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/3385, Karar No: 2024/262, Tarih: 14.02.2024

Öte yandan, "Nitelikli Doğal Koruma Alanları"nın özellikleri dikkate alındığında "zorunluluk halinde" ifadesinin muğlak bir ifade olduğu ve belirsizlik yarattığı görülmekle, bu ifadenin de açıklığa kavuşturulması gerektiğinden, hukuka uyarlık bulunmadığı,
	İlke Kararı'nın B Bölümünün 4. fıkrasının (j) bendi değerlendirildiğinde; 
	Korunan Alanların Tespit, Tescil ve Onayına İlişkin Usul ve Esaslara Yönetmeliğin değişik  8. maddesinin 2. fıkrasında yer verilen, nitelikli doğal koruma alanlarında, tıbbi ve aromatik bitki uygulamaları yapılmasına olanak sağlayan düzenlemenin, tıbbi ve aromatik bitki uygulamalarının, bu bitkilerin ekolojik çeşitlilik potansiyelini araştırmaktan, üretim tesisi kurarak bu bitkileri yetiştirmek, üretmek, kullanıma sunmak, satışını yapmak ve doğal kaynaklı her türlü farmasötik, kozmetik ve diğer endüstriyel hammadde ve ürünlerin geliştirilmesine kadar uzanan faaliyet alanlarını içeren, geniş bir kavram olduğu, belli bir kapasite ve büyüklüğe ulaşması durumunda, bu bölgelerin doğal yapısının bozulmasına yol açacağı ve maddede "tıbbi ve aromatik bitki uygulamalarının" neleri kapsadığı açıklanmadığından belirsizliğe neden olduğu gerekçesiyle iptaline karar verildiği,  İlke Kararı'nın dava konusu bendinde ise, süs bitkisi, tıbbi ve aromatik bitki, fidan üretimi yapılabileceği ve uygulamaların sadece "üretimle" sınırlandırılarak, karar gerekçesinde açıklanan belirsizliğin giderildiği, ayrıca, faaliyetin koruma amaçlı imar planı veya geçiş dönemi koruma esasları ve kullanma şartlarına uygun olması koşuluyla yapılabilmesine olanak tanındığı görüldüğünden, düzenlemede hukuka aykırılık bulunmadığı,
	B Bölümünün 4. fıkrasının (b), (g) ve (ı) bentlerine gelince;
	İlke Kararının B bölümünün 4. fıkrasının (b), (g) ve (ı) bendinde yer verilen düzenlemeler, 24/10/2020 tarih ve 31284 sayılı  Resmi Gazete'de yayımlanan 10/09/2020 tarihli, 111 sayılı "109 Sayılı Doğal Sit Alanları Koruma ve Kullanma Koşulları İlke Kararında Değişiklik Yapılmasına Dair İlke Kararı" ile yürürlükten kaldırılarak, yeni düzenlemeler yapıldığından, söz konusu bentlere ilişkin olarak karar verilmesine yer olmadığı,
	İlke Kararı'nın C Bölümünün 3., 4. ve 5. fıkralarının  incelenmesinden;
	İlke Kararının C Bölümünün 1. fıkrasında, sürdürülebilir koruma ve kontrollü kullanım alanı; barındırdığı siluet, jeolojik ve ekolojik değerlerin korunması ve geliştirilmesi amacıyla alanın potansiyeli ve kullanım özellikleri göz önünde bulundurularak, doğal ve kültürel bakımdan uyumlu düşük yoğunlukta faaliyetler, turizm ve yerleşimlere izin veren alanlar olarak tanımlandığı, 2. fıkrasında; bu alanların; ulusal, bölgesel ve yerel seviyelerde doğal kaynakların sürdürülebilir kullanımına ve kalkınmaya destek olan, insanlar ve doğa arasında dengeli ilişkilerin geliştirilmesine ve muhafaza edilmesine katkıda bulunan, ekonomik ve sosyal boyutları dikkate alarak doğal kaynakların sürdürülebilir koruma ve kontrollü kullanımına elverişli yerler olduğunun belirtildiği,

Dava konusu 3. fıkrasında ise, "Bu alanlar; Kesin korunacak hassas alanlar veya nitelikli doğal koruma alanlarını etkileyen, bu koruma bölgeleri ile bütünlük gösteren tampon bölgeler olup düşük yoğunluklu yerleşim yerleri olarak planlanabilir. Sit kararı öncesi alınan ruhsatlı yapılar mevcudiyetini korur."  4. fıkrasında; "Kentsel yerleşik alanlarda ve kentsel dönüşüm alanlarında yoğunluk, yapılacak koruma amaçlı imar planlarında belirlenebilir."  düzenlemesine ve 5. fıkrasında; "Bu alanlarda sanayi tesislerine izin verilmez, ancak mevcut ruhsatlı sanayi tesisleri, gerekli çevresel tedbiri almak koşulu ile kullanılabilir." düzenlemesine yer verildiği,
Korunan Alanların Tespit, Tescil ve Onayına İlişkin Usul ve Esaslara Dair Yönetmeliğin 16/03/2020 tarih ve 31070 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelik ile değişik 9. maddesinin 1. fıkrasında; sürdürülebilir koruma ve kontrollü kullanım alanlarının; barındırdığı siluet, jeolojik ve ekolojik değerlerin korunması ve geliştirilmesi amacıyla alanın potansiyeli ve kullanım özellikleri göz önünde bulundurularak, kesin korunacak hassas alan ve nitelikli doğal koruma alanlarında izin verilen faaliyetlere ek olarak doğal ve kültürel bakımdan uyumlu düşük yoğunlukta faaliyetler, entegre tesis, turizm ve yerleşimlere izin veren alanlar olarak tanımlandığı, bu değişikliğe karşı Dairelerinin E:2020/3979, E:2020/4236, E:2020/4409, E:2020/5181 ve E:2020/8231 sayılı dosyalarında açılan davalarda, "entegre tesis" ibaresinin iptaline, diğer kısımlar yönünden ise davanın reddine karar verildiği,
Yönetmelik'teki düzenlemeler uyarınca, sürdürülebilir koruma ve kontrollü kullanım alanlarının, kesin yapı yasağı olan koruma alanları olmadığı göz önüne alındığında, İlke Kararı'nın C Bölümünün 3. fıkrasındaki ruhsatlı yapıların mevcudiyetini korumasına ilişkin düzenleme ile 4. fıkrasındaki ruhsatlı sanayi tesislerinin gerekli çevresel tedbirleri alması koşulu ile kullanabileceğine ilişkin düzenlemenin, 2863 sayılı Kanun'un 17. maddesine uygun olarak, kazanılmış hakların korunması amacını taşıdığı ve düzenlemede hukuka aykırılık bulunmadığı,
Öte yandan; 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun “Sit alanlarında geçiş dönemi koruma esasları ve kullanma şartları ile koruma amaçlı imar planı" başlıklı 17. maddesinin (a) bendinde; bir alanın koruma bölge kurulunca sit olarak ilanının, bu alanda her ölçekteki plan uygulamasını durduracağının ve maddede belirtilen süre ve usuller çerçevesinde, ilgili idarelerce, geçiş dönemi koruma esasları ve kullanma şartları belirlenmesinin ve koruma amaçlı imar planlarının görüşülerek onaylanmasının zorunlu olduğunun kurala bağlandığı, İlke Kararı'nın dava konusu C Bölümünün 4. fıkrasında, bu  düzenlemeye uygun olarak olarak, kentsel yerleşik alanlarda ve kentsel dönüşüm alanlarında yapı yoğunluğunun, koruma amaçlı imar planlarında belirlenebileceği öngörüldüğünden, anılan düzenlemede belirsizlik bulunmadığı ve üst hukuk normuna uygun olduğu,

İlke Kararı'nın C Bölümünün 6. fıkrasının (b) ve (ç) bentleri değerlendirildiğinde;
	Korunan Alanların Tespit Tescil ve Onayına İlişkin Usul ve Esaslara  Dair Yönetmeliğin 9. maddesinin 1. fıkrasında, 16/03/2020 tarih ve 31070 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelik ile değişiklik yapıldığı, ayrıca, anılan maddeye eklenen 3. fıkrada; sürdürülebilir koruma ve kontrollü kullanım alanlarında bulunan madenlerin milli menfaatlere uygun olarak aranmasının, hangi şartlarda ve ölçülerde işletileceğinin, kapatılması ve alanın rehabilitasyonunun ilke kararları doğrultusunda alınacak olan Bölge Komisyonlarının kararları doğrultusunda yapılabileceğinin düzenlendiği, bu düzenlemeye karşı açılan davalarda Dairelerince, anılan düzenleme yönünden davanın reddine karar verildiği,
	İlke Kararı'nın dayanağı olan Yönetmelik hükümleri, bu hükümlerde yapılan değişiklikler, bu değişikliklere karşı açılan davalarda verilen yargı kararları birlikte değerlendirildiğinde; sürdürülebilir kontrollü kulanım alanlarında, madencilik faaliyeti yapılabileceği, faaliyetin kapsamı, koşulları ile rehabilitasyonuna ilişkin hususların İlke Kararıyla belirleneceği, İlke Kararının C Bölümünün 6. fıkrasının (b) bendindeki dava konusu düzenlemelerin belirtilen konulara ilişkin olduğu  gözetildiğinde, düzenlemede dayanağı Yönetmelik hükümlerine aykırılık bulunmadığı,
	Öte yandan; anılan Yönetmeliğin ilgili hükümlerine göre, sürdürülebilir kontrollü kullanım alanlarının,  kesin korunacak hassas alan ve nitelikli doğal koruma alanlarında izin verilen faaliyetlere ek olarak doğal ve kültürel bakımdan uyumlu, düşük yoğunlukta faaliyetler,  turizm ve yerleşimlerine izin verilen alanlar olduğu, bu alanların, ulusal, bölgesel ve yerel seviyelerde doğal kaynakların sürdürülebilir kullanımına ve kalkınmaya destek olacağı yolundaki özellikleri dikkate alındığında, İlke Kararı'nın iptali istenilen (ç) bendinde yapılabileceği belirtilen faaliyetlerin de  üst normu aşar nitelikte olmadığı,
	Ayrıca, söz konusu yapı, tesis ve faaliyetlerin koruma amaçlı imar planlarına ve geçiş dönemi koruma esasları ve kullanma şartlarına uygun olması koşuluyla yapılabileceği gözetildiğinde, düzenlemede koruma ilke ve esaslarına aykırılık bulunmadığı,
	İlke Kararı'nın C Bölümünün 6. fıkrasının (c) bendi değerlendirildiğinde;
	Dava konusu 109 sayılı İlke Kararı'nın dayanağı Yönetmeliğin 9. maddesinde; "Sürdürülebilir Koruma ve Kontrollü Kulanım Alanları"nın, barındırdığı siluet, jeolojik ve ekolojik değerlerin korunması ve geliştirilmesi amacıyla alanın potansiyeli ve kullanım özellikleri göz önünde bulundurularak, doğal ve kültürel bakımdan uyumlu düşük yoğunlukta faaliyetlere izin verilen alanlar olduğunun belirtildiği,

İlke Kararı'nın C Bölümünün 6. fıkrasının (c) bendi değerlendirildiğinde;
	Dava konusu 109 sayılı İlke Kararı'nın dayanağı Yönetmeliğin 9. maddesinde; "Sürdürülebilir Koruma ve Kontrollü Kulanım Alanları"nın, barındırdığı siluet, jeolojik ve ekolojik değerlerin korunması ve geliştirilmesi amacıyla alanın potansiyeli ve kullanım özellikleri göz önünde bulundurularak, doğal ve kültürel bakımdan uyumlu düşük yoğunlukta faaliyetlere izin verilen alanlar olduğunun belirtildiği,
	Düzenli depolama tesislerinin ise, 26/03/2010 tarih ve 27533 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Atıkların Düzenli Depolanmasına Dair Yönetmeliğin 4. maddesinde, atıkların oluştuğu tesis içinde geri kazanım, ön işlem veya bertarafa gönderilmek üzere geçici depolandığı birimler, atığın geri kazanım veya ön işleme tabi tutulmak amacıyla üç yıldan daha kısa süreli ara depolandığı tesisler ile atığın bertaraf işlemine tabi tutulmak üzere bir yılı geçmeyecek şekilde ara depolandığı tesisler hariç olmak üzere atıkların yeraltı veya yer üstünde belirli teknik standartlara göre bertaraf edildiği sahalar olarak tanımlandığı,
	Düzenli depolama tesislerinin tanımı ve özellikleri dikkate alındığında, "Sürdürülebilir Koruma ve Kontrollü Kulanım Alanları"nın barındırdığı ekolojik değerlerin korunması ve geliştirilmesi amacına uygun, alanın doğal yapısıyla uyumlu bir faaliyet olmadığı, bu tesislerin, doğal sit olması nedeniyle korunan alanlara dışarıdan atık girişine neden olabileceği,
	Buna göre, dayanak Yönetmelik'te, "Sürdürülebilir Koruma ve Kontrollü Kulanım Alanları"nda, düşük yoğunlukta faaliyetlere izin verilebileceğinin düzenlendiği de dikkate alındığında, bu alanlarda 1. sınıf hariç düzenli depolama tesisi yapılmasına imkan tanıyan, dava konusu 109 sayılı İlke Kararı'nın (C) bölümünün altıncı fıkrasının (c) bendinde geçen "1. sınıf hariç düzenli depolama tesisi" ibaresinde, üst hukuk normlarına, koruma ilke ve esaslarına uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle, 
	Dava konusu İlke Kararı'nın B Bölümünün 4. fıkrasının (ç), (e), (ğ) bentleri ile aynı fıkranın (d) bendinde geçen "A tipi hariç mesire yerleri" ibaresinin ve C Bölümünün 6. fıkrasının (c) bendinde geçen "1. sınıf hariç düzenli depolama tesisleri" ibaresinin iptaline, B Bölümünün 4. fıkrasının (b), (g) ve (ı) bentleri yönünden karar verilmesine yer olmadığına, dava konusu diğer düzenlemeler yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Dava konusu İlke Kararı'nın B Bölümünün 4. fıkrasının (ç), (e), (ğ) bentleri ile aynı fıkranın (d) bendinde geçen "A tipi hariç mesire yerleri" ibaresinin ve C Bölümünün 6. fıkrasının (c) bendinde geçen "1. sınıf hariç düzenli depolama tesisleri" ibaresinin iptaline, B Bölümünün 4. fıkrasının (b), (g) ve (ı) bentleri yönünden karar verilmesine yer olmadığına, dava konusu diğer düzenlemeler yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir. 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından, dava konusu İlke Kararı'nın A Bölümünün 2. fıkrasının  hukuki belirlilik ve güvenlik ile hukuk devleti ilkelerine, koruma ilke ve kurallarına aykırı olduğu, A bölümünün 4., B bölümünün 4. ve C bölümünün 6. fıkraları açısından,  dava konusu işlemden sonra getirilen bir yönetmelik hükmünün dava konusu düzenlemenin dayanağı olarak değerlendirilmeyeceği, hukukilik denetiminin buna göre yapılmasının olanaklı olmadığı, bununla birlikte dava konusu işlemle ile Yönetmeliği açıklayıcı hükümler getirilmesi gerekirken; Yönetmelik hükümlerini aşacak biçimde, korunması gereken alanlarda faaliyet yürütülmesine izin verildiği, esasen bu alanlarda hangi faaliyetlerin yürütülebileceğini belirleme yetkisinin koşulları, kapsamı, süresi gibi esasa ilişkin tüm unsurları belirleme yetkisi verilen Bölge Komisyonlarına devredildiği, yine bu bölümde düzenlenen bilimsel raporların, kim tarafından hangi kıstaslar göz önünde bulundurularak nasıl bir çalışma ile hazırlanacağı ve değerlendirileceği, buna bağlanacak sonuçların neler olduğunun açıkça belirlenmiş olması gerekirken belirlenmemesinin hukuki güvenirlik ve belirlilik ilkelerini ihlal ettiği, B bölümünün ikinci fıkrası yönünden, bu statünün verilmesinin amacının bu alanın korunması gerekliliği ile bu amaç doğrultusunda birtakım faaliyetlerin sınırlandırılması olduğu, dolayısıyla bir alan nitelikli doğal koruma alanı ilan edildikten sonra, artık bu alanda gerçekleştirilmesine izin verilmeyen faaliyetlerin engellenmesi gerektiği, kazanılmış hakların gözetilemeyeceği, B Bölümünün 4. fıkrası ile dayanak Yönetmelik hükmünü aşar nitelikte düzenleme yapıldığı, B Bölümünün 4. fıkrasının (a) bendi ile C bölümünün 6. fıkrasının (a) bendi yönünden, dava konusu ilke karardan sonra getirilen bir yönetmelik hükmünün dava konusu düzenlemenin dayanağı olarak değerlendirilmesi ve hukukilik denetiminin buna göre yapılmasının olanaklı olmadığı, davanın reddine ilişkin diğer kısımlarda da isabet bulunmadığı, dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kısma gelince, 24/10/2020 tarihli değişikliklerin esaslı bir değişiklik olmadığı ve iptal gerekçelerini ortadan kaldırmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Davacının temyiz isteminin kısmen kabulü ile İlke Kararı'nın B Bölümünün 4. fıkrasının (d) bendindeki "A tipi hariç mesire alanları" ibaresi dışındaki kısmı, C Bölümünün 6. fıkrasının (b) bendi ve (c)  bendindeki "1. sınıf hariç düzenli depolama tesisleri" ibaresi dışındaki kısmı yönünden Daire kararının bozulmasının, temyize konu diğer kısımları yönünden ise temyiz isteminin reddi ile temyize konu kararın onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçesi yukarıda açıklanan Danıştay Altıncı Dairesi  kararının, İlke Kararı'nın B Bölümünün 4. fıkrasının (d) bendindeki "A tipi hariç mesire alanları" ibaresi dışındaki kısmı ile C Bölümünün 6. fıkrasının (c) bendindeki "1. sınıf hariç düzenli depolama tesisleri" ibaresi dışındaki kısmı haricinde kalan temyize konu kısmı, aynı gerekçe ile Kurulumuzca da uygun bulunmuş olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın anılan kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. 
	İlke Kararı'nın B Bölümünün 4. fıkrasının (d) bendinin "A tipi hariç mesire alanları" ibaresi dışındaki kısmı yönünden;
	19/07/2012 tarih ve 28358 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Korunan Alanların Tespit, Tescil ve Onayına İlişkin Usul ve Esaslara Dair Yönetmeliğin "Nitelikli doğal koruma alanlarının ayırt edici özellikleri" başlıklı 8. maddesinin birinci fıkrasında bu alanlar, "Doğal yapısı değişmemiş veya az değişmiş, modern yaşam ve önemli ölçüde insan faaliyetleri tarafından etkilenmemiş, doğal süreçlerin hakim olduğu, koruma amaçlarına uygun olarak yörede yaşayanların alanın mevcut kaynaklarını kullanmasını sağlayarak doğal hayata dayalı geleneksel yaşam şekillerinin korunduğu kara, su, deniz alanlarıdır." şeklinde tanımlanmıştır.
	İptali istenilen 109 sayılı İlke Kararı'nın; 
	(B) bölümünün dördüncü fıkrasında, "Bu alanlarda; koşulları, kapsamı, süresi Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Komisyonları tarafından belirlenmek koşulu ve faaliyetin niteliğine göre geçiş dönemi koruma koşulları ve kullanım şartları veya koruma amaçlı imar planları ile aşağıdaki faaliyetlere izin verilebilir.
	...
	d.Günübirlik alanlar, A tipi hariç mesire alanları ile kıyı mevzuatına uygun olarak park ve rekreaktif alanlar yapılabilir. ..." düzenlemesine yer verilmiştir.

(B) bölümünün dördüncü fıkrasında, "Bu alanlarda; koşulları, kapsamı, süresi Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Komisyonları tarafından belirlenmek koşulu ve faaliyetin niteliğine göre geçiş dönemi koruma koşulları ve kullanım şartları veya koruma amaçlı imar planları ile aşağıdaki faaliyetlere izin verilebilir.
	...
	d.Günübirlik alanlar, A tipi hariç mesire alanları ile kıyı mevzuatına uygun olarak park ve rekreaktif alanlar yapılabilir. ..." düzenlemesine yer verilmiştir.
	Temyize konu Daire kararda "A tipi hariç mesire alanları" ibaresinin iptaline karar verilmiş, fıkranın diğer kısımları yönünden ise herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın, kararın hüküm kısmında davanın reddine karar verilmiştir.
	Düzenleme ile, nitelikli doğal koruma alanlarında yapılabilecek faaliyetler arasında, günübirlik alanlar ile kıyı mevzuatına uygun olarak park ve rekreaktif alanlar sayılmış olup, davacı tarafından, bu faaliyetlerin muğlak olarak ifade edildiği, içeriği ve kapsamının belirli olmadığı ileri sürülmüştür.
	Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği'nde, yeşil alanlar kapsamında düzenlenen "parklar", kentte yaşayanların yeşil bitki örtüsü ile dinlenme ihtiyaçları için ayrılan ve Yönetmeliğin 19. maddesindeki kullanımlara da yer verilebilen alanlar olarak tanımlanmıştır.
	"Günübirlik alan" kullanımı, imar planlarında, yeme-içme, dinlenme, eğlence ve spor imkanlarından birkaçını günübirlik olarak sağlayan, konaklama (geceleme) yapılmayan tesislerin yer aldığı alanlar olarak tanımlanmakta olup, 
Kıyı Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 4. maddesinde, "Günübirlik Turizm Tesisleri: Kamping ve konaklama ünitelerini içermeyen, duş, gölgelik, soyunma kabini, wc, kafe-bar, pastane, lokanta, çayhane, açık spor alanları, spor tesisleri, golf alanları, açık gösteri ve eğlence alanları, lunapark, fuar su oyunları parkı ve özellik taşıyan el sanatları ürünlerinin 20 m2' yi geçmeyen sergi ve satış ünitelerini içeren yapı ve tesislerdir." şeklinde, "Rekreaktif Alanlar: Halkın eğlence ve dinlenme gereksinimlerini karşılamaya dönük, açık olarak düzenlenen oturma ve yemek yerleri, yemek pişirme yerleri, çeşmeler, açık havuzlar, oyun ve açık spor alanları, açık gösteri alanları, yeşil bitki örtüsü ve kıyı yapısının elverdiği yerlerde denize iniş rampaları bulunan kamu ya da özel alanlardır." şeklinde tanımlanmış, aynı maddede, iki bölümden oluşan sahil şeridinin kullanım amacının, topoğrafya ve doğal eşiklere göre uygulama imar planı kararı ile belirleneceği, sahil şeridinde yapılacak yapıların kıyı kenar çizgisine en fazla 50 metre yaklaşabileceği, yapı yaklaşma mesafesi içerisinde kalan alanların uygulama imar planı ile gezinti alanları, dinlenme ve bu Yönetmelik'te tanımlanan rekreaktif alanlar ve yaya yolları olarak düzenlenebileceği hükme bağlanmıştır.

Anılan Yönetmeliğin 13. maddesinde, kıyıda onaylı uygulama imar planlarına göre ve çevre kirliliğinin önlenmesine ilişkin tüm önlemler alınmak koşulu ile "park" yapılabileceği, 14. maddesinde de, sahil şeritlerinin birinci bölümünü içeren uygulama imar planlarının, tümüyle açık alan olarak toplumun kullanımına tahsis edilecek şekilde düzenleneceği, bu alanlarda sadece yaya yolları, gezinti ve dinlenme alanları, seyir teras ve alanları ile bu Yönetmeliğin 4. maddesinde tanımlanan rekreaktif amaçlı kullanımlar ile bu Yönetmeliğin 13. maddesinde belirlenen yapı ve tesisler yer alabileceği, bu alan içinde toplumun yararlanmasına açık yapılar da dahil olmak üzere başka hiç bir yapı ve tesis yapılamayacağı, sahil şeridinin ikinci bölümünde yapılacak planların, bu Yönetmeliğin 13. ve 14. maddesinde sayılan yapı ve tesisler ile toplumun yararlanmasına açık olmak şartı ile konaklama hariç bu Yönetmelik'te tanımlanan günübirlik turizm yapı ve tesislerini kapsayacak şekilde düzenleneceği kuralına yer verilmiştir.
	Yukarıda yer verilen düzenlemelerin birlikte değerlendirilmesinden; dava konusu edilen bent ile, kesin yapı yasağı bulunmayan nitelikli doğal koruma alanlarında, ilgili mevzuat hükümlerinde kapsamı ve nitelikleri ortaya konulan, esasen yapılaşmaya konu olmayan veya konaklama içermeyen şekilde çok düşük oranda yapılaşmaya imkan tanıyan,  ağırlıklı olarak kamusal kullanıma özgü ve bu yönüyle doğal sit alanı niteliğindeki bu alanlara zarar verme olasılığı olmayan günübirlik alanlar ile kıyı mevzuatına uygun olarak park ve rekreaktif alanlar yapılabileceğinin kurala bağlandığı görülmektedir.
	Bu itibarla, park ve rekreatif alanların, kıyı mevzuatına uygun olarak yapılabileceğinin kurala bağlanmasının yanı sıra, bu alanlarda yapılması öngörülen tüm kullanımlara ilişkin koşulların, kapsamın, sürenin, faaliyetin niteliğine göre Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Komisyonları tarafından belirlenmek şartı ile nitelikli doğal koruma alanlarında günübirlik alanlar ile park ve rekreaktif alanlar yapılabilmesine imkan tanınmasında hukuka aykırılık olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Bu durumda, Daire kararının, fıkranın "A tipi hariç mesire alanları" ibaresi dışında kalan kısımları yönünden davanın reddine ilişkin kısmında belirtilen gerekçelerle sonucu itibarıyla isabetsizlik görülmemiştir.
 İlke Kararı'nın C Bölümünün 6. fıkrasının (c) bendindeki "1. sınıf hariç düzenli depolama tesisleri" ibaresi dışındaki kısmı incelendiğinde;
	Dava konusu edilen işlemin (C) bölümünün altıncı fıkrasında, "Bu alanlarda; koşulları, kapsamı, süresi Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Komisyonları tarafından belirlenmek şartı ile aşağıdaki faaliyetlere izin verilebilir.
	...
	c.	Koruma amaçlı imar planına uygun olması koşulu ile turizm tesisleri, yat limanı, tekne imal ve çekek yeri ve 1. sınıf hariç düzenli depolama tesisi yapılabilir.
	..." düzenlemesine yer verilmiştir.