muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/4770, Karar No: 2024/2383, Tarih: 04.06.2024

Davalı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumunun, çıkaracağı yönetmeliklerle, tıbbi cihaz alanında hizmet verecek kişi, kurum ve kuruluşları yetkilendirme, tıbbi cihaz satış merkezleri ile bu yerlerdeki faaliyetleri düzenleme, tıbbi cihazların satış, reklam ve tanıtımlarının usul ve esaslarını belirleme ve denetleme konusunda görevli ve yetkili olduğunda tartışma bulunmamaktadır.
	Tıbbi Cihaz Satış, Reklam ve Tanıtım Yönetmeliğinin yukarıda aktarılan 2. maddesinin ikinci fıkrasında, Optisyenlik Müesseseleri Hakkında Yönetmelik kapsamına giren optisyenlik müesseselerinin bu Yönetmeliğin kapsamı dışında tutulduğu, dava konusu değişiklikle, bu yerlerde satışı yapılan tıbbi cihazların uzaktan iletişim vasıtasıyla ticareti, reklamı, bilgilendirme, klinik destek ve tanıtım faaliyetleri  ile Kurumca belirlenen kayıt ve bilgi yönetim sistemlerine yönelik kayıt işlemlerinin söz konusu Yönetmelik kapsamına dahil edildiği anlaşılmaktadır.
 	Dava konusu Yönetmeliğin 4. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde, cihaz, Tıbbi Cihaz Yönetmeliği ile İn Vitro Tanı Amaçlı Tıbbi Cihaz Yönetmeliği kapsamında yer alan cihazlar olarak tanımlanmış; atıf yapılan Tıbbi Cihaz Yönetmeliğinin 3. maddesinin birinci fıkrasının (eee) bendinde, tıbbi cihaz için "1) Amaçlanan asli fonksiyonunu, insan vücudu içerisinde veya üzerinde farmakolojik, immünolojik veya metabolik etkiler ile sağlamayan fakat fonksiyonunu yerine getirirken bu etkiler tarafından desteklenebilen ve spesifik olarak;
	i) Hastalığın; tanısı, önlenmesi, izlenmesi, tahmini, prognozu, tedavisi veya hafifletilmesi,
	ii) Yaralanma veya sakatlığın; tanısı, izlenmesi, tedavisi, hafifletilmesi veya kompanse edilmesi,
	iii) Anatominin ya da bir fizyolojik yahut patolojik sürecin veya durumun; araştırılması, ikame edilmesi veya modifikasyonu,
	iv) Organ, kan ve doku bağışları dâhil olmak üzere, insan vücudundan elde edilen örneklerin in vitro tetkiki vasıtasıyla bilgi sağlanması,
tıbbi amaçlarından biri veya daha fazlası için, imalatçı tarafından insan üzerinde tek başına veya birlikte kullanılmak üzere tasarlanan alet, aparat, teçhizat, yazılım, implant, reaktif, materyal veya diğer malzemeleri,
	2) Gebeliğin önlenmesine veya desteklenmesine yönelik cihazları,
	3) 1 inci maddenin ikinci fıkrasında atıfta bulunulan cihazların ve bu bendin (1) numaralı alt bendinde atıfta bulunulan cihazların temizliği, dezenfeksiyonu veya sterilizasyonu için özel olarak tasarlanan ürünleri" şeklinde tanımlamaya yer verilmiştir.
 	Bu tanımdan yola çıkılarak, optisyenlik müesseselerinde satışı yapılan ürünlere bakıldığında, 5193 sayılı Optisyenlik Hakkında Kanun'un 6. maddesinde, koruyucu gözlükler, güneş gözlükleri ve göz hastalıkları uzmanı tabipler tarafından verilen reçetelerde yazılı numaralı gözlük camları, her türlü lensler, optik görme gereçleri ve gözlük çerçeveleri şeklinde sayılan ürünlerin büyük bir çoğunluğunun tıbbi cihaz niteliğinde olduğu görülmüştür.

Bu tanımdan yola çıkılarak, optisyenlik müesseselerinde satışı yapılan ürünlere bakıldığında, 5193 sayılı Optisyenlik Hakkında Kanun'un 6. maddesinde, koruyucu gözlükler, güneş gözlükleri ve göz hastalıkları uzmanı tabipler tarafından verilen reçetelerde yazılı numaralı gözlük camları, her türlü lensler, optik görme gereçleri ve gözlük çerçeveleri şeklinde sayılan ürünlerin büyük bir çoğunluğunun tıbbi cihaz niteliğinde olduğu görülmüştür.
	5193 sayılı Optisyenlik Hakkında Kanun; optisyenlik mesleğini icra etme yetkisini haiz kişiler ile optisyenlik müessesesinin sahip ve işletenleri ile bunların faaliyetlerini kapsamakta olup, bu Kanun'un amacı, fertlerin ve toplumun sağlığını korumak üzere, optisyen unvanının kullanılması, optisyenlik mesleğinin icra edilmesi ve optisyenlik müessesesinin açılması ve işletilmesiyle ilgili usul ve esasları düzenlemektir. Dolayısıyla optisyenlik müesseselerinde satışı yapılan tıbbi cihazların uzaktan iletişim vasıtasıyla ticareti, reklamı gibi faaliyetlerinin 5193 sayılı Kanun kapsamında olmaması nedeniyle bu faaliyetlerin dava konusu Yönetmelik kapsamına alınması, söz konusu alanın disipline edilmesi bakımından zaruridir.
	Bu durumda dava konusu değişikliğin, tıbbi cihazların, gereksiz ve yersiz kullanımın önlenmesi, kamu sağlığı ve güvenliğinin sağlanması, bilinçsiz kullanılmasının doğurabileceği sorunlar engellenmesi amacıyla tesis edildiği anlaşıldığından, 5193 sayılı Kanun kapsamında olmayan ve optisyenlik müessesinde satışı yapılan tıbbi cihazların uzaktan iletişim aracı vasıtasıyla ticaretinin ve reklamının anılan Yönetmelik kapsamına alınmasına ilişkin dava konusu düzenlemede üst hukuk normlarına ve hukuka aykırılık görülmemiştir.
	2) 8. maddesi ile değiştirilen esas Yönetmeliğin 15. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki "veya optisyenlik müesseselerinde" ibaresinin incelenmesinden:
	Dava konusu düzenleme ile, yalnızca işitme cihazı merkezlerinde, ısmarlama protez ve ortez merkezlerinde veya optisyenlik müesseselerinde ya da diş protez laboratuvarlarında satışı, uyarlaması veya uygulaması yapılan cihazlar ile münhasıran sağlık meslek mensupları tarafından, kullanılması veya uygulanması öngörülen ya da tıbbi cihaz satış merkezlerinde uygulama gerektiren cihazların, tüketiciye hitaben reklamı yapılamayacağı düzenlenmiştir.
	Davacı tarafından,  5193 sayılı Kanun'un 11. maddesine göre, optisyenlerin gerçeğe uymayan reklam yapmalarının yasaklandığı, fakat reklam yapmalarının yasaklanmadığı, nitekim Optisyenlik Müesseseleri Hakkında Yönetmelik ile bu konuda düzenleme yapıldığı, bu durumda reklama ilişkin dava konusu düzenlemenin bahsedilen mevzuata aykırı olduğu ileri sürülmüştür.

Davacı tarafından,  5193 sayılı Kanun'un 11. maddesine göre, optisyenlerin gerçeğe uymayan reklam yapmalarının yasaklandığı, fakat reklam yapmalarının yasaklanmadığı, nitekim Optisyenlik Müesseseleri Hakkında Yönetmelik ile bu konuda düzenleme yapıldığı, bu durumda reklama ilişkin dava konusu düzenlemenin bahsedilen mevzuata aykırı olduğu ileri sürülmüştür.
	Davalı idare tarafından ise,  reklamın; ticaret, iş, zanaat veya bir meslekle bağlantılı olarak, bir mal veya hizmetin satışını ya da kiralanmasını sağlamak, hedef kitleyi oluşturanları bilgilendirmek veya ikna etmek amacıyla reklam verenler tarafından herhangi bir mecrada yazılı, görsel, işitsel ve benzeri yollarla gerçekleştirilen pazarlama iletişimi niteliğindeki duyurular şeklinde tanımlandığı, reklam faaliyetlerinin de doğası gereği satışın bir ayağını oluşturduğu, 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun’un 11. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca da reçeteye tabi ilaçlar ve tedaviler hakkında ticarî iletişim yapılmasının yasaklandığı, mezkûr ürünlerin reçete edilen sağlık amaçlı ürünler olması, kişiye özel üretiliyor olması veya uyarlama gerektirmesi ve uzaktan iletişim vasıtası aracılığı ile satışının hasta sağlığı açısından barındırdığı riskler nedeniyle yasak olması hasebiyle reklamlarının da serbest bir şekilde yapılmasının hastalar için suistimal edici ve sağlık açısından olumsuz sonuçlar doğurmasının muhtemel olduğu, bu ürün gruplarının reklamının serbestçe yapılmasının sağlık risklerine ilave olarak kamu maliyesi üzerine de yük getirici etkilerinin olduğu savunulmuştur.
	Ülkemizin de taraf olarak imzaladığı ve 3915 sayılı Kanunla onaylanarak iç hukukumuzda geçerlik kazanan "Avrupa Sınırötesi Televizyon Sözleşmesi"nin "Belirli Ürünlerin Reklâmları" başlıklı 15. maddesinde; reçete ile satışına izin verilen ilaç veya tedavilerin reklâmlarının yapılamayacağı, diğer ilaç ve tedavilerin reklâmlarının ise dürüst, gerçeği yansıtan ve doğrulanması mümkün unsurlardan oluşacak ve kişinin zarardan korunma gereklerine uygun olacak biçimde yapılabileceği hükmüne yer verilmiştir.
	6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun'un "Belirli ürünlerin ticari iletişimi " başlıklı 11. maddesinde ise, reçeteye tabi ilaçlar ve tedaviler hakkında ticarî iletişim yapılamayacağı hükmü yer almaktadır.

6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun'un "Belirli ürünlerin ticari iletişimi " başlıklı 11. maddesinde ise, reçeteye tabi ilaçlar ve tedaviler hakkında ticarî iletişim yapılamayacağı hükmü yer almaktadır.
	Optisyenlik müesseselerinde satışı yapılan ürünlerden (numaralı gözlük camları, her türlü lensler vb.) tıbbi cihaz niteliği taşıyanların sağlık amaçlı ürünler olması sebebiyle serbest şekilde reklamlarının yapılmasının hastalar açısından olumsuz sonuçlara neden olabileceği karşısında,  sağlık alanında sağlık hizmetinin kamusal niteliğinin ve toplum yaşamına olan doğrudan etkisinin yok sayılıp ticari bir meta haline dönüştürülmesinin ve rekabet arzusuyla hastalarda hizmete talep yaratıcı, talebi artırıcı veya hastaları ikna edici, yanıltıcı, aldatıcı, insan sağlığını tehlikeye düşürecek, haksız rekabet ortamı yaratacak eylemlerin engellenmesi amacıyla reklam yasağı getirilmesinde davalı idarenin yetkisinin de bulunduğu görülmekle optisyenlik müesseselerinde satışı, uyarlaması veya uygulaması yapılan cihazların tüketiciye hitaben reklamı yapılamayacağına ilişkin dava konusu düzenlemede hukuka aykırı bir  yön bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
	Öte yandan, Kurumun izni ile yapılan ve sağlık meslek mensuplarına cihazın piyasaya arz edildiğini duyuran gazete/dergi ilanları ile satış merkezlerinin resmî internet sitelerinde yapmış oldukları cihaz bilgilendirmelerinin, reklam kapsamında değerlendirilmediği, bu nedenle hastaların bilgilendirme amaçlı sağlık verilerine ulaşmaları önünde hukuken bir engel bulunmamaktadır.
	Ayrıca, davacı tarafından, 5193 sayılı Kanun'un 11. maddesine göre, optisyenlerin gerçeğe uymayan reklam yapmalarının yasaklandığı, fakat reklam yapmalarının yasaklanmadığı ileri sürülmüş ise de, dava konusu düzenlemede optisyenlik müsessesine yönelik bir reklam yasağı getirilmediği, optisyenlik müesseselerinde satışı, uyarlaması veya uygulaması yapılan cihazların tüketiciye hitaben reklamının yasaklandığı, zira, 5193 sayılı Kanun ile getirilen yasaklamanın optisyenlik müessesesinde satılan tıbbi cihazlara yönelik olmadığı, anılan hükümde optisyenlerin gerçeğe aykırı reklam yapmalarının yasaklandığı görüldüğünden davacının bu iddiasına itibar edilmemiştir.
	3) 9. maddesi ile değiştirilen esas Yönetmeliğin 26. maddesinin beşinci fıkrasının (a) bendindeki "optisyenlik müesseselerinde" ibaresinin incelenmesinden:
	Dava konusu düzenleme ile, optisyenlik müessesinde satışı, uyarlaması veya uygulaması yapılan cihazların tüketiciye hitaben internet ortamında satışı yasaklanmıştır.

3) 9. maddesi ile değiştirilen esas Yönetmeliğin 26. maddesinin beşinci fıkrasının (a) bendindeki "optisyenlik müesseselerinde" ibaresinin incelenmesinden:
	Dava konusu düzenleme ile, optisyenlik müessesinde satışı, uyarlaması veya uygulaması yapılan cihazların tüketiciye hitaben internet ortamında satışı yasaklanmıştır.
	Davacı tarafından, optisyenlik müesseselerinde satılan lenslerin kapalı ambalajda hazır ürün olduğu, tasarımına göre kapalı, güvenlikli kutu veya şişeli ambalaj paketlerinde temin edilerek hiçbir uyarlama ve uygulama yapmadan son kullanıcıya ulaştırıldığı, ürünlerin üzerinde her ürüne ait özel kare kod ve ürün takip sistemi ayrıntılarına ait bilgilerin bulunduğu, bu sistemi kullanmayan optisyenlik müesseseleri tarafından ürünlerin satışının yapılamadığı, optisyenlerin ürün üretmediği, optisyenlik müesseseleri tarafından 20 yıla yakın bir süredir internet üzerinden satış yapıldığı, 5193 sayılı Kanun'da internet üzerinde satış yapılmasına herhangi bir engel bulunmadığı, internet üzerinden yapılan lens satışının reçete ile yapıldığı, internet ortamında satışların engellenmesinin bilimsel bir şekilde ortaya konulması gerektiği ileri sürülmüştür.

5193 sayılı Optisyenlik Hakkında Kanun'un "Optisyenlik mesleğini haiz kişiler" başlıklı 4. maddesinde, numaralı (mihraklı) gözlük camı ve gözlük çerçevesi satmak, gözlük montajı ve her türlü reçeteli lens satışı yapmak üzere optisyenlik mesleğini icra edebilmek için, optisyenlik alanında en az ön lisans seviyesinde meslekî eğitim ve öğretim veren yüksek okul mezunu olmak gerektiği; "Optisyenlik uygulamaları" başlıklı 6. maddesinde, optisyenlerin, yalnız koruyucu gözlükleri, güneş gözlüklerini ve göz hastalıkları uzmanı tabipler tarafından verilen reçetelerde yazılı numaralı gözlük camlarını, her türlü lensleri, optik görme gereçlerini ve gözlük çerçevelerini satabilecekleri, optisyenlerin reçetesiz olarak numaralı gözlük camı satmaları, vermeleri veya tavsiye etmeleri, otorefroktometre ve keratometre gibi bilgisayarlı aletler ile olanlar da dahil olmak üzere her nevi göz ve görme muayene ve testleri yapmaları veya müesseselerinde bu işlere yarayan her türlü aletleri ve cihazları bulundurmalarının yasak olduğu, optisyenlerin, gözlük veya gözlük camlarının muayene ve kontrolü veya tamiri konusunda ve reçetelerde yazılı camları çerçevelere takmak ve kişinin gözüne en uygun şekilde uygulamak için gerekli olan aletleri kullanabilecekleri, optisyenlik müessesesinde her türlü kontakt lens uygulanmasının ise yasak  olduğu; 8. maddesinin 1. fıkrasında, optisyenlik müessesesi açmış olanların, müesseselerinde optisyen unvanına sahip bir mesul müdür bulundurmak zorunda oldukları; 9. maddesinin 1. fıkrasında, optisyenin, mesleğini icra ettiği müessesede bizzat bulunmasının esas olduğu; 12. maddesinde ise, optisyenlerin müesseselerinde mahallin en yüksek sağlık idaresince yaprak adedi tasdikli bir defter tutmaya ve bu deftere sıra numarasıyla ve tarih sırasıyla reçeteleri ve sahiplerinin isimlerini kayda mecbur oldukları hükümlerine yer verilmiştir.

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinden, optisyenlerin yapabilecekleri ve yapamayacakları işlemlerin belirlendiği, internet aracılığla lens satışının yasak olduğu yönünde açık bir hüküm bulunmadığı görülmekle birlikte, anılan Kanun'un 8. maddesine göre, optisyenlik müessesesi açmış olanların, müesseselerinde optisyen unvanına sahip bir mesul müdür bulundurmak zorunda olmaları, yine aynı Kanun'un 9. maddesine göre, optisyenin, mesleğini icra ettiği müessesede bizzat bulunmak zorunda olması hususları birlikte dikkate alındığında, fertlerin ve toplumun sağlığını korumak üzere, numaralı  gözlük camı ve gözlük çerçevesi satışının, gözlük montajının ve her türlü reçeteli lens satışının ancak optisyenlik mesleğini icra etme yetkisine sahip kişilerin fiili bir kontrolü ve denetimi altında yapılmasının amaçlandığı, ayrıca optisyenlik müessesesi açıp işletmek isteyenlerin optisyenlik müessesesi ruhsatı almak zorunda olmalarının ve Optisyenlik Müesseseleri Hakkında Yönetmelik ile anılan optisyenlik müessesesinin fiziki şartlarının belirlenmesinin de optisyenlik faaliyetinin ancak optisyenlik müesseselerinde yapılabileceği anlaşılmakta olup,  tıbbi cihaz olan kontakt lenslerin internet ortamında satışını yasaklayan dava konusu düzenlemede üst hukuk normlarına, hizmet gereklerine ve hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
	4) 9. maddesi ile değiştirilen esas Yönetmeliğin 26. maddesinin beşinci fıkrasının (b) bendindeki "ya da tıbbi cihaz satış merkezlerinde uygulama gerektiren" ibaresinin incelenmesinden:
İptal davaları, idarenin hukuka uygun davranmasını sağlayan en önemli denetim araçlarından olmakla birlikte her idari işleme karşı herkes tarafından iptal davası açılmasının idari işlemlerde istikrarsızlığa neden olmaması ve idarenin işleyişinin bu yüzden olumsuz etkilenmemesi için dava konusu edilecek işlem ile dava açacak kişi arasında belli ölçüler içinde menfaat ilişkisi bulunmasını öngören yasa koyucu, iptal davaları için menfaat ihlalini, subjektif ehliyet koşulu olarak aramaktadır.
İptal davasının içtihat ve doktrinde belirlenen hukuki nitelikleri göz önüne alındığında, idari işlemlerin; ancak bu idari işlemle meşru, kişisel ve güncel bir menfaat ilgisi kurulabilenler tarafından iptal davasına konu edilebileceği kabul edilmektedir.
	Tıbbi Cihaz Satış, Reklam ve Tanıtım Yönetmeliğinin 2. maddesinin 2. fıkrasında, Optisyenlik Müesseseleri Hakkında Yönetmelik kapsamına giren optisyenlik müesseselerinin bu Yönetmeliğin kapsamı dışında olduğu belirtilmiştir. Aynı Yönetmeliğin 4. maddesinin 1. fıkrasının (m) bendinde satış merkezinin, cihazların satışının yapıldığı yer olarak tanımlandığı görülmektedir.
	Dava konusu düzenleme ile, tıbbi cihaz satış merkezlerinde uygulama gerektiren cihazların, tüketiciye hitaben internet ortamında satışı yasaklanmıştır.

Dava konusu düzenleme ile, tıbbi cihaz satış merkezlerinde uygulama gerektiren cihazların, tüketiciye hitaben internet ortamında satışı yasaklanmıştır.
	Davacılar optisyenlik müessesi sahibi ve mesul müdürü olup; optisyenlik müessesi, bu Yönetmelik kapsamında bir tıbbi cihaz satış merkezi niteliğinde değildir. Bu nedenle dava konusu düzenlemenin tıbbi cihaz satış merkezlerinde uygulama gerektiren cihazların internet ortamında satışının yasaklanmasına yönelik olduğu, bu nedenle davacıların kişisel menfaatini doğrudan etkilemesinin söz konusu olmadığı ve hükmün iptalini istemekte halihazırda kişisel ve güncel bir menfaatlerinin bulunmadığı, bu haliyle bu kısım yönünden davanın ehliyet yönünden reddi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Dava konusu Yönetmeliğin 9. maddesi ile değiştirilen Tıbbi Cihaz Satış, Reklam ve Tanıtım Yönetmeliğinin 26. maddesinin beşinci fıkrasının (b) bendindeki "ya da tıbbi cihaz satış merkezlerinde uygulama gerektiren" ibaresi yönünden EHLİYET YÖNÜNDEN DAVANIN REDDİNE oy birliğiyle,
2. Dava konusu Yönetmeliğin 9. maddesi ile değiştirilen Tıbbi Cihaz Satış, Reklam ve Tanıtım Yönetmeliğinin 26. maddesinin beşinci fıkrasının (a) bendindeki "optisyenlik müesseselerinde" ibaresi yönünden oy çokluğuyla, dava konusu diğer kısımları yönünden oy birliğiyle DAVANIN REDDİNE,
3. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...TL yargılama giderinin davacılar üzerinde bırakılmasına,
4. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için belirlenen ...  TL  vekâlet ücretinin davacılardan alınarak davalı idareye verilmesine,
5. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
6. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 04/06/2024 tarihinde karar verildi.
 
KARŞI OY (X) :
	Dava konusu Yönetmeliğin 9. maddesi ile değiştirilen esas Yönetmeliğin 26. maddesinin beşinci fıkrasının (a) bendindeki "optisyenlik müesseselerinde" ibaresinin incelenmesinden:
	Dava konusu düzenleme ile, optisyenlik müessesinde satışı, uyarlaması veya uygulaması yapılan cihazların tüketiciye hitaben internet ortamında satışı yasaklanmıştır.

KARŞI OY (X) :
	Dava konusu Yönetmeliğin 9. maddesi ile değiştirilen esas Yönetmeliğin 26. maddesinin beşinci fıkrasının (a) bendindeki "optisyenlik müesseselerinde" ibaresinin incelenmesinden:
	Dava konusu düzenleme ile, optisyenlik müessesinde satışı, uyarlaması veya uygulaması yapılan cihazların tüketiciye hitaben internet ortamında satışı yasaklanmıştır.
5193 sayılı Optisyenlik Hakkında Kanun'un 1. maddesinde, "Bu Kanunun amacı; fertlerin ve toplumun sağlığını korumak üzere, optisyen unvanının kullanılması, optisyenlik mesleğinin icra edilmesi ve optisyenlik müessesesinin açılması ve işletilmesiyle ilgili usul ve esasları düzenlemektir." hükmüne; "Optisyenlik mesleğini haiz kişiler" başlıklı 4. maddesinde, "Numaralı (mihraklı) gözlük camı ve gözlük çerçevesi satmak, gözlük montajı ve her türlü reçeteli lens satışı yapmak üzere optisyenlik mesleğini icra edebilmek için, optisyenlik alanında en az ön lisans seviyesinde meslekî eğitim ve öğretim veren yüksek okul mezunu olmak gerekir" hükmüne; "Optisyenlik uygulamaları" başlıklı 6. maddesinde, "Optisyenler, yalnız koruyucu gözlükleri, güneş gözlüklerini ve göz hastalıkları uzmanı tabipler tarafından verilen reçetelerde yazılı numaralı gözlük camlarını, her türlü lensleri, optik görme gereçlerini ve gözlük çerçevelerini satabilirler.
Optisyenlerin reçetesiz olarak numaralı gözlük camı satmaları, vermeleri veya tavsiye etmeleri, otorefroktometre ve keratometre gibi bilgisayarlı aletler ile olanlar da dahil olmak üzere her nevi göz ve görme muayene ve testleri yapmaları veya müesseselerinde bu işlere yarayan her türlü aletleri ve cihazları bulundurmaları yasaktır.
Optisyenler, gözlük veya gözlük camlarının muayene ve kontrolü veya tamiri konusunda ve reçetelerde yazılı camları çerçevelere takmak ve kişinin gözüne en uygun şekilde uygulamak için gerekli olan aletleri kullanabilirler.
Optisyenler, optisyenlik yaptıkları sürece müesseselerinde başka bir iş yapamaz ve müesseselerini muayenehane gibi kullandıramazlar.
Optisyenlik müessesesinde her türlü kontakt lens uygulanması yasaktır." hükmüne, "kayıt başlıklı" 12. maddesinde de, "Optisyenler müesseselerinde mahallin en yüksek sağlık idaresince yaprak adedi tasdikli bir defter tutmaya ve bu deftere sıra numarasıyla ve tarih sırasıyla reçeteleri ve sahiplerinin isimlerini kayda mecburdurlar." hükmüne yer verilmiştir.  
5193 sayılı Optisyenlik Hakkında Kanun'un 6. maddesine bakıldığında optisyenlerin yapabilecekleri ve yapamayacakları işlemler belirtilmiş olup; Kanun'da internet ortamında kontakt lens satışını engelleyen bir kural yer almamaktadır. Dolayısıyla Kanun'da müesseselere reçetelere göre internet ortamında kontakt lens satışını düzenleyen bir hüküm bulunmadığı, Yönetmeliğin dava konusu 26. maddesinin 5. fıkrası ile bu tür satışların internet ortamında yapılmasının yasaklandığı anlaşılmaktadır.

5193 sayılı Optisyenlik Hakkında Kanun'un 6. maddesine bakıldığında optisyenlerin yapabilecekleri ve yapamayacakları işlemler belirtilmiş olup; Kanun'da internet ortamında kontakt lens satışını engelleyen bir kural yer almamaktadır. Dolayısıyla Kanun'da müesseselere reçetelere göre internet ortamında kontakt lens satışını düzenleyen bir hüküm bulunmadığı, Yönetmeliğin dava konusu 26. maddesinin 5. fıkrası ile bu tür satışların internet ortamında yapılmasının yasaklandığı anlaşılmaktadır.
Bu durumda, tıbbi cihaz olan kontakt lenslerin internet ortamında satışını yasaklayan dava konusu düzenlemenin, Kanun'da öngörülmeyen ve bahse konu Kanun'u aşar nitelikte olduğu, ayrıca çalışma özgürlüğünü sınırlayıcı düzenleme içerdiği anlaşılmakta olup, bu haliyle dava konusu düzenlemede hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, dava konusu düzenlemenin iptaline karar verilmesi gerektiği oyuyla aksi yöndeki  Daire kararının bu kısmına katılmıyorum.