muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/309, Karar No: 2024/419, Tarih: 26.04.2024

Gelir Vergisi Kanunu’nun 94. maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendinin (b-i) alt bendinde, Kanun'un 75. maddesinin sadece ikinci fıkrasının (1), (2) ve (3) numaralı bendinde yazılı kâr paylarından stopaj yapılacağı ifade edilmiş, 75. maddesinin ikinci fıkrasının (2) numaralı bendinde iştirak hisselerinden doğan kazançlar menkul sermaye iradı sayılmıştır. Ancak vergi kanunlarında iştirak hissesinin tanımı yapılmamıştır. Yalnız, anılan 75. maddenin ikinci fıkrasının (2) numaralı bendinin parantez içi bölümünde, limited şirket ortaklarının, iş ortaklıkları ortaklarının ve komanditerlerin kâr payları ile kooperatiflerin dağıttıkları kazançların iştirak hisselerinden doğan kazanç olduğu, kooperatiflerin ortakları ile yaptıkları muamelelerden doğan kârların ortaklara, kooperatifle yaptıkları muameleler nisbetinde tevziinin kazanç dağıtımı sayılmayacağı belirtilmekle yetinilmiş, dernek veya vakıflara ait iktisadi işletmelerden elde edilen kârın dernek veya vakıf hesabına aktarılmasının iştirak kazancı kabul edildiğine ilişkin açık bir düzenlemeye yer verilmemiştir.
Bu durumda, derneklere ait iktisadi işletmelerin elde ettikleri kazançları, bağlı bulundukları derneklere aktarmaları yönünde genel bir düzenleyici işlemin varlığı da mevcutken, iktisadi işletmenin elde ettiği kârı, hukuken bağlı ve ait olduğu dernek veya vakıf tüzel kişiliği hesabına aktarması işlemi nitelik itibarıyla bir kâr dağıtımı işlemi kabul edilemeyeceğinden ve söz konusu kazancın aktarımı, stopaja konu olacak kâr payları arasında da sayılmadığından, davacı tarafından bağlı bulunduğu derneğe aktarılan kazacın dernek açısından iştirak kazancı kabul edilmesi suretiyle tahakkuk ettirilen verginin kaldırılması gerekmektedir. Bu itibarla, temyize konu kararda hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.
… Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararı: 
Vergi Dava Dairesi, aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ilk kararında ısrar etmiştir. 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Kurumlar Vergisi Kanunu'nun uygulanmasında cemaatlerin vakıf sayıldığı, Gelir Vergisi Kanunu’nun 75. maddenin ikinci fıkrasının (2) numaralı bendinin parantez içi bölümünün ilk cümlesi ile ilgili olarak hazırlanan yasa tasarısında yer alan "... dernek ve vakıfların iktisadi işletmelerinden elde ettikleri kâr payları bu gruba dahildir"  ibaresinin metinden çıkarıldığı, yorum ve kıyas yolu ile vakfa bağlı iktisadi işletmenin vakfa aktardığı tutardan tevkifat yapması gerektiğinin kabul edilmesinin hukuken mümkün olmadığı iddia edilmiştir.

Dernek ve vakıfların gerçek veya tüzel kişi ortağının bulunmadığı, dolayısıyla dernek veya vakfa ait iktisadi işletmede oluşan kârın gerçek kişilere aktarılması hiçbir şekilde mümkün olmadığından gelir vergisi kesintisi yapılmasını gerektiren bir kâr dağıtımından söz edilemeyeceği, iştirak ilişkisinin var olabilmesi için birden fazla ticari işletmenin veya tacirin bulunmasının şart olduğu, dernek ve vakfa ait iktisadi işletmelerin ait oldukları dernek ve vakıftan ayrı bir kişiliğinin bulunmadığı, bu nedenle dernek ve vakfa ait iktisadi işletmelerin elde ettiği kârın dernek veya vakfa ait olduğu, dernek ve vakıf ile bunlara ait iktisadi işletme arasında iştirak ilişkisi bulunmadığı, bu hususlar dikkate alındığında dernek ve vakfa ait iktisadi işletmelerin elde ettiği kârı ait oldukları dernek ve vakfa aktarmasının kâr dağıtımı olarak değerlendirilemeyeceği, mülga 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nda düzenlenen iştirak kazancı istisnasına ilişkin olarak yayımlanan 49 No.lu Kurumlar Vergisi Genel Tebliğinde, iştirak hisselerinin, menkul değerler portföyüne dahil tam mükellef kurumlara ait hisse senetleri ile ortaklık paylarını ifade ettiğinin belirtildiği ve sınırlı şekilde sayılan iştirak hisseleri arasında vakfa bağlı iktisadi işletmelerin sayılmadığı belirtilmiştir.
Sayılan nedenlerle dernek veya vakfa ait iktisadi işletmede oluşan kârın dernek veya vakfa aktarılması işlemi Gelir Vergisi Kanunu’nun 75. maddenin ikinci fıkrasının (2) numaralı bendinde düzenlenen kâr payı dağıtımı işlemi olmadığından aktarılan tutarın gelir vergisi tevkifatına tabi tutulamayacağı, bu yönde verilmiş yargı kararları ile mali idarenin özelgelerinin bulunduğu belirtilerek ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.  
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Davacı iktisadi işletmenin ait olduğu cemaate aktardığı kazanç, Gelir Vergisi Kanunu'nun 75. maddenin ikinci fıkrasının (2) numaralı bendinde düzenlenen iştirak hisselerinden doğan kazançlar kapsamında bulunmadığından, aktarılan kazancın anılan Kanun'un 94. maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendinin (b-i) alt bendi geregince gelir vergisi tevkifatına tabi tutulması hukuken mümkün değildir. Bu itibarla, aksi yöndeki gerekçeyle davanın reddi yolunda verilen temyize konu ısrar kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
MADDİ OLAY: 
Davacı adına, bağlı bulunduğu … Enstitüsü dini cemaatine aktardığı kazanç üzerinden tevkifat yapılmaması gerektiği ihtirazi kaydıyla verilen 2017 yılının Aralık dönemine ilişkin muhtasar beyannameye istinaden tahakkuk eden gelir (stopaj) vergisinin 538.098,72 TL'lik kısmının kaldırılması ve tahsil edilen tutarın iadesine karar verilmesi istemiyle dava açılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT:

İNCELEME VE GEREKÇE :
MADDİ OLAY: 
Davacı adına, bağlı bulunduğu … Enstitüsü dini cemaatine aktardığı kazanç üzerinden tevkifat yapılmaması gerektiği ihtirazi kaydıyla verilen 2017 yılının Aralık dönemine ilişkin muhtasar beyannameye istinaden tahakkuk eden gelir (stopaj) vergisinin 538.098,72 TL'lik kısmının kaldırılması ve tahsil edilen tutarın iadesine karar verilmesi istemiyle dava açılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT:
5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinde dernek veya vakıflara ait iktisadi işletmelerin kazançlarının kurumlar vergisine tabi olduğu belirtilmiş; 2. maddesinin (5) numaralı fıkrasında, dernek veya vakıflara ait veya bağlı olup faaliyetleri devamlı bulunan ve bu maddenin birinci ve ikinci fıkraları dışında kalan ticarî, sınaî ve ziraî işletmeler ile benzer nitelikteki yabancı işletmelerin, dernek veya vakıfların iktisadî işletmeleri olduğu, bu Kanun'un uygulanmasında sendikaların dernek, cemaatlerin ise vakıf sayıldığı düzenlenmiştir.
Anılan Kanun'un 14. maddesinin (2) numaralı fıkrasında "Her mükellef vergiye tâbi kazancının tamamı için bir beyanname verir. Ancak, tüzel kişiliği bulunmayan iktisadî kamu kuruluşları ile dernek ve vakıflara ait iktisadî işletmelerden her biri için, bunların bağlı olduğu kamu tüzel kişileri ile dernek ve vakıflar tarafından ayrı beyanname verilir." kuralına; 16. maddesinin (4) numaralı fıkrasında ise "Kurumlar vergisi, bu Kanuna göre mükellef olanların tüzel kişiliği adına; iktisadî kamu kuruluşları ile derneklere ve vakıflara ait iktisadî işletmelerden tüzel kişiliği haiz olmayanlar için bağlı oldukları kamu tüzel kişileri ya da dernek veya vakıf adına; fonlarda fonun kurucusu adına; iş ortaklıklarında ise verginin ödenmesinden müteselsilen sorumlu olmak üzere yönetici ortak veya ortaklardan herhangi birisi adına tarh olunur." kuralına yer verilmiştir.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94. maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendinin 4842 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle değişik (b-i) alt bendinde, tam mükellef kurumlar tarafından; tam mükellef gerçek kişilere, gelir ve kurumlar vergisi mükellefi olmayanlara ve bu vergilerden muaf olanlara dağıtılan, 75. maddenin ikinci fıkrasının (1), (2) ve (3) numaralı bentlerinde yazılı kâr paylarından (kârın sermayeye eklenmesi kâr dağıtımı sayılmaz.) vergi tevkifatının yapılacağı düzenlemesine yer verilmiştir. Aynı Kanun'un 75. maddesinin birinci fıkrasında, sahibinin ticari, zirai veya mesleki faaliyeti dışında nakdi sermaye veya para ile temsil edilen değerlerden müteşekkil sermaye dolayısıyla elde ettiği kâr payı, faiz, kira ve benzeri iratlar menkul sermaye iradı olarak tanımlanmış; ikinci fıkrasının (2) numaralı bendinde, iştirak hisselerinden doğan kazançların (Limited şirket ortaklarının, iş ortaklıkları ortaklarının ve komanditerlerin kâr payları ile kooperatiflerin dağıttıkları kazançlar bu zümreye dahildir. Kooperatiflerin ortakları ile yaptıkları muamelelerden doğan kârların ortaklara, kooperatifle yaptıkları muameleler nisbetinde tevzii, kazanç dağıtımı sayılmaz.) kaynağı ne olursa olsun menkul sermaye iradı sayıldığı belirtilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 2. maddesinin (5) numaralı fıkrasına göre Kurumlar Vergisi Kanunu'nun uygulanmasında cemaatler vakıf sayılmaktadır. Kanun'un 1. maddesine göre ise dernek veya vakıfların elde ettikleri kazançlar kurumlar vergisine tabi olmasa da bunlara ait iktisadi işletmelerin kazançları kurumlar vergisine tabi olup anılan Kanun'un 2. maddesinin (5) numaralı fıkrasında tanımı yapılan dernek veya vakıflara ait iktisadi işletmeler kurumlar vergisi mükellefidirler.
Gelir Vergisi Kanunu’nun 94. maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendinin (b-i) alt bendine göre, tam mükellef kurumlar tarafından, gelir ve kurumlar vergisi mükellefi olmayanlara dağıtılan 75. maddenin ikinci fıkrasının (2) numaralı bendinde yazılı kâr paylarından vergi tevkifatı yapılması gerekmektedir. Olayda, davacı iktisadi işletmenin tam mükellef kurum; davacı iktisadi işletmenin ait olduğu ve Kurumlar Vergisi Kanunu'nun uygulanmasında vakıf sayılmakta olan cemaatin ise gelir ve kurumlar vergisi mükellefi olmadığı ihtilafsızdır. Uyuşmazlık, davacı iktisadi işletmenin ait olduğu cemaate aktardığı kazancın, anılan Kanun'un 75. maddenin ikinci fıkrasının (2) numaralı bendinde yazılı kâr payları (iştirak hisselerinden doğan kazançlar) kapsamında bulunup bulunmadığına ilişkindir.

Gelir Vergisi Kanunu’nun 75. maddesinin ikinci fıkrasının (2) numaralı bendinde iştirak hisselerinden doğan kazançlar menkul sermaye iradı sayılmıştır. Vergi kanunlarında iştirak hissesinin tanımı yapılmamakla birlikte anılan 75. maddenin ikinci fıkrasının (2) numaralı bendinin parantez içi bölümünde, limited şirket ortaklarının, iş ortaklıkları ortaklarının ve komanditerlerin kâr payları ile kooperatiflerin dağıttıkları kazançların iştirak hisselerinden doğan kazanç olduğu, kooperatiflerin ortakları ile yaptıkları muamelelerden doğan kârların ortaklara, kooperatifle yaptıkları muameleler nisbetinde tevziinin kazanç dağıtımı sayılmayacağı belirtilmekle yetinilmiş, dernek ve vakıflara ait iktisadi işletmelerin elde ettikleri kârı ait oldukları dernek veya vakfa aktarmasının dernek veya vakıf yönünden iştirak kazancı kabul edildiğine ilişkin açık bir düzenlemeye yer verilmemiştir. İktisadi işletmenin elde ettiği kârı dernek veya vakfa aktarmasındaki amaç, dernek ya da vakfın kuruluş amacının gerçekleştirilmesini sağlayacak mali imkanların devamlılığını sağlamaktır. 
Dernek ve vakıflara ait iktisadi işletmeler, kurumlar vergisi mükellefi olarak ayrı bir vergi sujesi kabul edilmekle birlikte ait oldukları vakıf veya dernek tarafından yönetilirler ve sermayelerinin tamamı ilgili dernek veya vakıf tarafından tahsis edilir. Diğer taraftan, Kurumlar Vergisi Kanunu'nda yer alan düzenlemelere göre, tüzel kişiliği haiz olmayan dernek ve vakıflara ait iktisadi işletmeler için, bunların bağlı olduğu dernek ve vakıflar tarafından beyanname verilir; kurumlar vergisi, tüzel kişiliği haiz olmayan dernek ve vakıflara ait iktisadi işletmeler için bağlı oldukları dernek veya vakıf adına tarh olunur.
Bu hususlarla birlikte aynı tüzel kişilik içerisinde iştirak ilişkisinin varlığından söz edilemeyeceği dikkate alındığında, olayda, … Enstitüsü dini cemaatinin, kendisine ait olan ve ayrı bir tüzel kişiliği haiz olmayan davacı iktisadi işletmenin sermayesine iştirak ettiğinden, başka bir ifadeyle anılan cemaat ile cemaate ait olan davacı iktisadi işletme arasındaki ilişkinin iştirak ilişkisi olduğundan söz edilemez.
Bu durumda, davacı iktisadi işletmenin ait olduğu cemaate aktardığı kazanç, Gelir Vergisi Kanunu'nun 75. maddenin ikinci fıkrasının (2) numaralı bendinde düzenlenen iştirak hisselerinden doğan kazançlar kapsamında bulunmadığından, aktarılan kazancın anılan Kanun'un 94. maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendinin (b-i) alt bendi geregince gelir vergisi tevkifatına tabi tutulması hukuken mümkün değildir. Bu itibarla, aksi yöndeki gerekçeyle davanın reddi yolunda verilen temyize konu ısrar kararının bozulması gerekmiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-Davacının temyiz isteminin KABULÜNE,
2-… Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının BOZULMASINA,
3-Yeniden verilecek kararda karşılanacağından, yargılama giderleri hakkında hüküm kurulmasına gerek bulunmadığına,

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-Davacının temyiz isteminin KABULÜNE,
2-… Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının BOZULMASINA,
3-Yeniden verilecek kararda karşılanacağından, yargılama giderleri hakkında hüküm kurulmasına gerek bulunmadığına, 
26/04/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
X - KARŞI OY:
Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında ısrar kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından, istemin reddi gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2022/1243, Karar No: 2024/414, Tarih: 26.04.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas    No : 2022/1243
Karar   No : 2024/414
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: … Vergi Dairesi Başkanlığı - …
	  (…Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI)	: … İletişim Teknolojileri
	  Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ	: Av. …
İSTEMİN	KONUSU	:… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, gerçek emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan faturayı kayıtlarına intikal ettirerek indirim konusu yaptığından bahisle düzenlenen vergi tekniği raporu ile bu raporu dayanak alan takdir komisyonu kararına istinaden 2009 yılının Eylül dönemi için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile verginin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.
… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:
Davacıya fatura düzenleyen Maltepe Vergi Dairesi mükellefi … Elektrik Mühendislik İletişim Nakliye İnşaat Tekstil Sanayi Ticaret ve Pazarlama Taahhüt Limited Şirketi hakkında tanzim edilen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda şu tespitlere yer verilmiştir:
i. Mükellef 06/01/1999 tarihinde mükellefiyet tesis ettirmiştir.
ii. 2009, 2010 ve 2011 yıllarına ait defterlerini tasdik ettirmiş ve anılan yıllara ilişkin kurumlar vergisi, geçici vergi, katma değer vergisi ve muhtasar beyannamelerini vermiştir. Muhtasar beyannamelerine göre bazı dönemlerde işçi çalıştırmıştır.
iii. 02/01/2012 tarihinde yapılan yoklamada iş yerinin altı aydır kapalı olduğu, mükellefin söz konusu adresten ayrıldığı ve yeni adresinin bilinmediği tespit edilmiştir.
iv. 19/02/2013, 25/02/2013, 28/02/2013, 01/03/2013 ve 11/03/2013 tarihlerinde yapılan yoklamalarda mükellefin ve mükellef şirketin ortakları ile müdürlerinin adreslerinde bulunamadığı ve bırakılan yazılara icabet etmedikleri tespit edilmiştir.
v. Mükellef şirketin müdürü ve %99 hisseli ortağı Selçuk Varol'un ortağı olduğu sekiz ayrı şirket ve yöneticisi olduğu dört ayrı şirket bulunmaktadır. Bu şirketlerden dört tanesi hakkında sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenledikleri yönünde rapor tanzim edilmiştir.
Ayrıca, anılan şirketin ortakları olan …, … ve … hakkında Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan dolayı … Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, şüphelilerin 2009 ilâ 2012 yıllarında gerçek emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan belge düzenlediklerine dair somut bir belge bulunmaması nedeniyle 27/02/2015 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığında karar verildiği ve davacının bu şirketten 2009 yılının Eylül döneminde temin ettiği bir adet fatura içeriği bakım hizmetine ilişkin ödemenin çek düzenlenmek suretiyle banka aracılığı ile yapıldığı görülmektedir.

Bu durumda, davacının kayıtlarına intikal ettirdiği faturanın 2009 yılının Eylül dönemine ilişkin olduğu, davacıya fatura düzenleyen mükellefin adresinde bulunamadığına ilişkin tespitlerin ise 2012 yılı ve sonrasına ilişkin olduğu, bu mükellefin 2009 yılına ilişkin vergisel ödevlerini yerine getirmediğine yönelik herhangi bir tespit yapılmadığı, ödemenin banka aracılığı ile yapıldığı ve Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının yukarıda bahsedilen kararı dikkate alındığında, adı geçen mükellefin davacıya düzenlediği faturanın gerçek emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı ortaya konulamadığından, dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle dava konusu vergi ve cezayı kaldırmıştır.
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 02/03/2021 tarih ve E:2016/10128, K:2021/1342 sayılı kararı:
Davacıya fatura düzenleyen … Elektrik Mühendislik İletişim Nakliye İnşaat Tekstil Sanayi Ticaret ve Pazarlama Taahhüt Limited Şirketi hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunda Vergi Mahkemesi kararında belirtilen tespitlere ek olarak şu tespitlere yer verilmiştir:
i. Mükellef 06/01/1999 tarihinde bina projelerine yönelik mühendislik ve danışmanlık faaliyetinde bulunmak üzere mükellefiyet tesis ettirmiş ve 02/01/2012 tarihinde mükellefiyet kaydı re'sen terkin edilmiştir.
ii. Defter ve belge isteme yazısı şirket müdürünün adresinde bulunamaması nedeniyle tebliğ edilememiş, ancak müdür vekili defter ve belgeleri incelemeye ibraz etmiştir.
iii. Şirket ortakları 23/02/2012 tarihi itibarıyla değişmiş olup yeni ortaklar … ve …'dur. … hakkında sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenlediği yönünde rapor tanzim edilmiştir.
iv. Mükellefin 2009 ilâ 2012 yıllarında mal alımında bulunduğu firmaların büyük kısmı sahte belge düzenleme nedeniyle özel esaslara alınmıştır. Mükellefe fatura düzenleyen firmaların büyük kısmı kendisinin ortağı olan şahıslardan oluşmaktadır.
v. Mükellef 2009 ilâ 2012 yıllarında toplam 18.300.776,19 TL tutarında katma değer vergisi matrahı beyan etmiş ve 17.142.095,00 TL tutarında fatura düzenlemiştir. Bu tutarın 13.003.170,00 TL'ye isabet eden kısmı sahte belge düzenlediği tespit edilen veya özel esaslara alınmış mükelleflerden oluşmaktadır.
vi. Mükellefin toplam 134.756,49 TL ödenmemiş vergi borcu bulunmaktadır.

v. Mükellef 2009 ilâ 2012 yıllarında toplam 18.300.776,19 TL tutarında katma değer vergisi matrahı beyan etmiş ve 17.142.095,00 TL tutarında fatura düzenlemiştir. Bu tutarın 13.003.170,00 TL'ye isabet eden kısmı sahte belge düzenlediği tespit edilen veya özel esaslara alınmış mükelleflerden oluşmaktadır.
vi. Mükellefin toplam 134.756,49 TL ödenmemiş vergi borcu bulunmaktadır.
vii. Şirketin eski müdürü olan ve yeni müdür …'a vekaleten hareket eden … vermiş olduğu ifadede, incelenen dönemde şirket müdürünün kendisi olduğunu, diğer ortak olan babası …'un alzheimer hastalığı ilerleyince babasına vasi olarak tayin edildiğini ve ortaklığı ondan devraldığını, daha sonra 29/03/2011 tarihinde … Bilgisayar adlı yeni bir firma kurduğunu ve 30/03/2012 tarihinde de firmayı devrettiğini, devir tarihine kadar faaliyetlerinin devam ettiğini, kriz döneminde banka hacizleri ile kredibiliteleri zarar gördüğünden önceden satın aldıkları ürünleri alamaz hale geldiklerini, ithalatçı gibi çalışamayıp iç piyasadan temin ettikleri sıfırlama ürünler, muadil toner ve kartuş gibi yazıcı sarf ürünleri ile ups ve benzeri bilgisayar çevre birimlerinin alış satışına yöneldiklerini, 2010 yılından sonra çekleri tükendiğinden ürün satışından ziyade servis hizmetlerine devam ettiklerini beyan etmiştir.
Bu durumda, anılan mükellefin iş yerinde emtia veya iş hacmini gerçekleştirecek düzeyde aktif herhangi bir ticari varlığa rastlanmadığı, Ba-Bs analizinde tutarsızlık bulunduğu, beyan ettiği katma değer vergisi matrahı ile kendisinden alış bildiren mükelleflerin beyan ettikleri tutarın uyumlu olmadığı, faaliyet konusunu yürüttüğüne dair bir belirti bulunmadığı, beyan ettiği cirolara ulaşmasının ticari ve teknik icaplarla bağdaşmadığı, sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenlediği tespit edilen mükelleflere kendisinin de aynı nitelikte fatura düzenlediği, davacının da bu mükellef antetli faturalara konu alımların mezkur şirketten yapıldığını ispata yönelik herhangi bir bilgi veya belge sunamadığı dikkate alındığında, adı geçen mükellefin davacıya düzenlediği faturanın gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı sonucuna varıldığından, aksi yöndeki Vergi Mahkemesi kararında hukuki isabet görülmemiştir.
Daire bu gerekçeyle kararı bozmuş; davacının karar düzeltme istemini ise reddetmiştir.
… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararı:
Davacıya fatura düzenleyen şirketin %99 hisseli ortağı …'un şirkete 23/02/2012 tarihinde ortak olduğu, anılan şahsın ortağı ve yöneticisi olduğu diğer şirketlere giriş tarihlerinin de 2010 ilâ 2012 yıllarına rastladığı, davacının kayıtlarına intikal ettirdiği faturanın ise 2009 yılının Eylül dönemine ilişkin olduğu görülmektedir.
Vergi Mahkemesi ilk kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçeye ek olarak bu gerekçeyle ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek aksi yöndeki ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

Vergi Mahkemesi ilk kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçeye ek olarak bu gerekçeyle ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek aksi yöndeki ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, ısrar kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından, istemin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1- Davalının temyiz isteminin REDDİNE,
2-… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının ONANMASINA,
2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin (1) numaralı fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/04/2024 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
X - KARŞI OY :
Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.