muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/1154, Karar No: 2024/2432, Tarih: 29.05.2024

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI          :  Davalı idare tarafından,  davacının "dağıtıcısı dışında akaryakıt ikmali" fiilini işlediğinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açık olduğu, dava konusu idarî para cezasının hukuka uygun olduğu  ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI      : Davacı tarafından, Mahkeme tarafından verilen kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçeli onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
	MADDİ OLAY : 
	"... Mahallesi, ... Sokağı No:... ... Karayolu Üzeri, ... Köyü Mevkii .../..." adresinde ... sayılı bayilik lisansı kapsamında faaliyet gösteren davacıya ait akaryakıt istasyonunda 02/02/2017 ve 08/03/2017 tarihlerinde yapılan denetimde, bayisi olduğu dağıtıcı haricinde akaryakıt ikmal edildiğinin tespit edildiğinden bahisle dava konusu işlem tesis edilmiştir.
	Bunun üzerine bakılan dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun "Bayiler" başlıklı 8. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendinde, bayilerin lisanslarının devamı süresince, bayisi olduğu dağıtıcı haricinde diğer dağıtıcı ve onların bayilerinden akaryakıt ikmali yapılmaması ile yükümlü olduğu kuralına yer verilmiştir. 
	5015 sayılı Kanun'un "idari para cezaları" başlıklı 19. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendinin (3) numaralı alt bendinde, 5, 6, 7, 8 ve 17. maddelerin ihlali halinde, sorumlulara sekiz yüz elli bin Türk Lirası idari para cezası verileceği; aynı maddenin 2. fıkrasının (d) bendinde, bayiler için (c) bendinde yer alan cezanın beşte birinin uygulanacağı; 19. maddesinin 7. fıkrasında ise, yukarıda belirtilenlerin dışında kalan ancak bu Kanunun getirdiği yükümlülüklere uymayanlara Kurumca bin beş yüz Türk Lirasından yetmiş bin Türk Lirasına kadar idari para cezası verileceği kurala bağlanmıştır.
	Petrol Piyasası Lisans Yönetmeliğinin "Bayilik Lisansı Sahiplerinin Yükümlülükleri" başlıklı 38. maddesinde, "Bayilik lisansı sahipleri; (...) (d) Bayisi oldukları dağıtıcı haricinde akaryakıt temini yapılmaması, (...) ile yükümlüdür." kuralı yer almaktadır.

Petrol Piyasası Lisans Yönetmeliğinin "Bayilik Lisansı Sahiplerinin Yükümlülükleri" başlıklı 38. maddesinde, "Bayilik lisansı sahipleri; (...) (d) Bayisi oldukları dağıtıcı haricinde akaryakıt temini yapılmaması, (...) ile yükümlüdür." kuralı yer almaktadır.		
	Dairemizce; 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendinin "Aşağıdaki hallerde sorumlulara sekiz yüz elli bin Türk Lirası idari para cezası verilir" bölümünün, bendin (3) numaralı alt bendindeki "8. maddenin ihlâli" yönünden Anayasa'ya aykırı olduğu kanaatiyle Anayasa Mahkemesi'ne başvurulmuş ve Anayasa Mahkemesi'nin 03/05/2016 tarih ve 29701 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 07/04/2016 tarih ve E:2015/109, K:2016/28 sayılı kararıyla, 5015 sayılı Kanun'un 8. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi yönünden Anayasa'nın 2. maddesine aykırı bulunarak iptaline ve iptal hükmünün de kararın Resmî Gazete'de yayımlanmasından başlayarak dokuz ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Somut olayda, Anayasa Mahkemesi'nin 03/05/2016 tarih ve 29701 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 07/04/2016 tarih ve E:2015/109, K:2016/28 sayılı kararıyla; 5015 sayılı Kanun'un 6455 sayılı Kanun'un 44. maddesiyle değiştirilen 19. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendinin "Aşağıdaki hallerde sorumlulara sekiz yüz elli bin Türk Lirası idari para cezası verilir" bölümünün 8. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmesine ve iptal hükmünün de kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasından başlayarak dokuz ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir.
	Anayasa Mahkemesi tarafından verilen 07/04/2016 tarihli iptal kararının yürürlüğü 03/05/2016 tarihinden itibaren dokuz ay ertelenmesine rağmen bu süre içerisinde, iptal edilen kısma ilişkin yeni bir yasal düzenleme yürürlüğe girmemiştir.
	5015 sayılı Kanun'un Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilen hükmü bayilerin, bayisi olduğu dağıtıcı dışında başka bir dağıtıcıdan ve onların bayilerinden akaryakıt ikmali yapılmamasına yönelik yükümlülüğe ilişkin olmayıp, bu yükümlülüğe aykırılık nedeniyle verilecek idari para cezasının maktu olarak düzenlenmesinin adalet ve hakkaniyet ilkeleriyle bağdaşmayacağından, bu fiili işleyenler hakkında uygulanacak ceza maddesine ve miktarına yönelik bir iptal kararı olduğu, söz konusu yükümlülüğe aykırı davranan bayiler hakkında Kurumca ilgili mevzuat hükümleri dikkate alınarak işlem tesis edilebileceği açıktır.

Dağıtıcısı dışında akaryakıt ikmal etmeme yükümlülüğüne ilişkin olarak bu yükümlülüğün hukuka aykırı olduğundan bahisle verilmiş bir iptal kararı bulunmadığından, belirtilen yükümlülüğe riayet etmeyen bayilere, bu ihlal nedeniyle verilecek cezayı özel olarak  ayrıca düzenleyen kanun maddesinin iptali nedeniyle oluşan hukuki durum dikkate alındığında, Kanun'un 19. maddesinde özel olarak sayılmayan ihlaller nedeniyle uygulanacak cezaları düzenleyen aynı maddenin yedinci fıkrası uyarınca idarî para cezası verilmesinin önünde bir engel bulunmadığı sonucuna varılmaktadır.
	Bu itibarla, anılan Kurul kararında hukuka uygunluk, dava konusu işlemin iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge İdare Mahkemesi kararında ise sonucu itibarıyla hukuki isabetsizlik bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Davalının temyiz isteminin reddine,
	2. Dava konusu işlemin iptaline ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, anılan kararın yukarıda belirtilen GEREKÇEYLE ONANMASINA,
	3. Davalı harçtan muaf olduğundan temyiz aşamasında yatırılan toplam ...-TL harcın istemi halinde davalıya iadesine,
	4. Temyiz posta giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
5. Posta giderleri avansından artan tutarın davalıya iadesine,
	6. 2577 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'ne gönderilmesini teminen dosyanın ... İdare Mahkemesi'ne gönderilmesine, 29/05/2024 tarihinde kesin olarak esasta aybirliğiyle, gerekçede oyçokluğuyla karar verildi. 
 
(X) GEREKÇEDE KARŞI OY: 
	Temyize dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde belirilen nedenlerin hiçbirisine uymadığından, istemin reddi ile temyiz edilen Bölge İdare Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmesi gerektiği oyuyla karara katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2024/824, Karar No: 2024/3169, Tarih: 29.05.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2024/824
   Karar	No : 2024/3169
 
TEMYİZ EDENLER	:
1-(DAVACI)  ... Madeni Yağ İmalatı Toptan ve Perakende Satış İnş. Tur. Ltd. Şti.
VEKİLİ                                          : Av. ...
                                                      2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
VEKİLİ                                           : Av. ...
İSTEMİN KONUSU	:  Davacı şirket adına, tecil-terkin kapsamında yurt dışından ithal edilen ve yurt içinden satın alınan baz yağı ve katkı maddelerinin, üretimi taahhüt edilen ürünlerin imalinde kullanmayıp, doğrudan ya da basit bir karışımla sattığı, bu durumun perdelenmesi amacıyla da sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenlediği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2012/Temmuz-Eylül dönemine ilişkin geçici vergi ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle açılan davayı kabul eden Vergi Mahkemesi kararına yönelik davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunu; Danıştay Dördüncü Dairesince verilen bozma kararına uyarak yeniden incelemek suretiyle kısmen reddeden, kısmen kabul ederek Mahkeme kararının geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasına ilişkin kısmını kaldırıp, bu kısım yönünden davayı reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, dilekçede ileri sürülen iddialarla temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:  
DAVACININ İDDİALARI: Gerekçeli karar haklarının ihlal edildiği, vergi inceleme süresinin aşıldığı, usulsüz ve eksik inceleme yapıldığı,  verginin zamanaşımına uğradığı, vergi ziyaı meydana gelmediği, cezalı tarhiyatın hukuka aykırı olduğu iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
DAVALININ İDDİALARI: Davacı adına re'sen tarh edilen geçici vergi ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezasına mevzuta  aykırılık buunmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
 TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
 TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İleri sürülen iddialar temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz istemlerinin reddine ve kararın onanmasına, temyiz isteminde bulunan davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca hesaplanacak nispi harcın alınmasına, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 29/05/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/746, Karar No: 2024/3182, Tarih: 29.05.2024

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2024/746 E.  ,  2024/3182 K.


"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2024/746
   Karar	No : 2024/3182
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	          : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü-...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
İSTEMİN KONUSU	: Davacı adına vergi borçlarının tahsili amacıyla düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istemine istemiyle açılan davayı kısmen kabul eden, kısmen reddeden Vergi Mahkemesi kararına karşı davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunu; Danıştay Dokuzuncu Dairesince verilen bozma kararına uyarak yeniden incelemek suretiyle ödeme emri içeriğinde yer alan katma değer vergisine ilişkin ihbarnameler usulüne uygun olarak tebliğ edilip kesinleştirilmediğinden dava konusu ödeme emrinin anılan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Kaçak sigara bulundurduğu tespit edilen davacının buna ilişkin katma değer vergisinden sorumlu olduğu, davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ:  Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İleri sürülen iddialar temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddine ve kararın onanmasına,  2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 29/05/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/3040, Karar No: 2024/2231, Tarih: 29.05.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2021/3040
Karar	No : 2024/2231                                                                                
DAVACI	: ... Sosyal Hizm. 
	  ve İnş. San. Tic. Ltd. Şti. 
VEKİLİ	: Av....
DAVALI	: ... Bakanlığı
 
VEKİLİ	: Hukuk Müş. ...
DAVANIN KONUSU	:  Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı (Mülga Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı) Engelli ve Yaşlı Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nün 23/03/2021 tarih ve 2021/2 sayılı, "Özel Bakım Merkezlerinde Kalite Yönetimi ve Hizmet Standartları ile Erişilebilirlik Belgesi Hk." konulu Genelgesinin; "Genelge yayımlandıktan sonra halen faaliyetine devam eden ve TS EN ISO 9001:2015 KYS Belgesine sahip olan merkezlere 31/12/2021 tarihine kadar teşvik ödemesi yapılır. Teşvik ödemesinin 31/12/2021 tarihinden sonra devam ettirilebilmesi için, bu merkezler tarafından 31/12/2021 tarihine kadar TS EN ISO 9001:2015 KYS Belgesine ek olarak erişilebilirlik mevzuatına uygunluğu komisyonca belirlenerek Valilik tarafından verilen Erişilebilirlik Belgesinin de alınması gerekir. 31/12/2021 tarihinden sonra TS EN ISO 9001:2015 KYS Belgesi ve Erişilebilirlik  Belgesi bulunmayan merkezlere teşvik ödemesi yapılmaz." kısmının iptaline karar verilmesi istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI 	:

DAVACININ İDDİALARI 	:
	04/11/2016 tarih ve 29878 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Engelli Bireylere Yönelik Özel Bakım Merkezleri Yönetmeliği’nin 66. maddesinde, teşvik ödemesinin yapılabilmesi anılan Yönetmeliğin 39. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen standartların sağlanması şartına bağlandığı, dava konusu Genelge ile yürürlükten kaldırılmış olan 07/06/2017 tarih ve 2017/06 sayılı Genelgede halen faaliyetine devam eden merkezlere teşvik ödemesinin devam ettirilebilmesi için bu merkezler tarafından Genelgenin yayımı tarihinden itibaren altı ay içerisinde TS EN ISO 9001:2015 kalite yönetim sistemi (KYS) belgesinin alınması şartının getirildiği, dava konusu Genelge ile de TS EN ISO 9001:2015 KYS belgesine ek olarak erişilebilirlik mevzuatına uygunluğu ilgili komisyonca belirlenerek Valiliklerce verilecek Erişilebilirlik Belgesinin de alınmasının şart koşulduğu, bu durumun düzenli idare ilkesine aykırı olduğu, dava konusu Genelge ile dokuz aylık son derece kısıtlı bir süre içerisinde TS EN ISO 9001:2015 KYS belgesine ek olarak erişilebilirlik belgesine sahip olma koşulunu sağlamalarının istenilmesinin özel bakım merkezlerinin kazanılmış haklarının ihlali niteliğinde olduğu, kamuda aynı hizmeti veren bakım merkezlerine erişilebilirlik belgesi koşulu aranmazken özel sektörde faaliyet gösteren özel bakım merkezleri açısından erişilebilirlik belgesinin aranmasının eşitlik ilkesine aykırı olduğu, özel bakım merkezlerinin kısıtlı kaynakları ile erişilebilirlik belgesi almak üzere düzenleme ve değişiklikler yapmak istemesi halinde dahi 31/12/2021 tarihine kadar verilen sürenin hem kısa olduğu hem de erişilebilirlik şartlarının sağlanabilmesi için yapılacak yoğun tadilat ve inşaat işlerinin halihazırda hizmet sunulan engellilere koronavirüs bulaşma riskini artıracağı ileri sürülmektedir.
DAVALININ SAVUNMASI	:

DAVALININ SAVUNMASI	: 
Dava konusu Genelgenin, 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile tanınan görev ve yetkiler uyarınca yayımlandığı, 5378 sayılı Engelliler Hakkında Kanun'da umuma açık hizmet veren her türlü yapının bu Kanunun yürürlüğe girdiği 07/07/2005 tarihinden itibaren sekiz yıl içinde engellilerin erişebilirliğine uygun duruma getirileceği kuralına yer verildiği, söz konusu sürenin 07/07/2013 tarihinde dolduğu, 20/07/2013 tarih ve 28713 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Erişilebilirlik İzleme ve Denetleme Yönetmeliği ile umuma açık hizmet veren her türlü yapılar ve açık alanlar ile toplu taşıma araçlarında erişilebilirliğin sağlanıp sağlanmadığının kurulan komisyonlar eliyle denetleneceğinin düzenlendiği, özel bakım merkezlerinin de Engelli Bireylere Yönelik Özel Bakım Merkezleri Yönetmeliği çerçevesinde umuma açık olarak engelli bireylere hizmet verdiği dikkate alındığında bu merkezlerin hizmet binalarının erişilebilirlik standartlarına uygun olarak faaliyet göstermesi gerektiği, 04/11/2016 tarih ve 29878 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Engelli Bireylere Yönelik Özel Bakım Merkezleri Yönetmeliği'nin 7. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendi uyarınca halihazırda hizmet vermekte olan ve yeni açılacak özel bakım merkezlerinin tümünün hizmet binalarının erişilebilirlik standartlarına uygun olması gerektiği, dava konusu Genelge ile özel bakım merkezlerine yapılacak teşvik ödemesi için erişilebilirlik belgesi alınması şartı getirilerek engellilerin hizmet aldığı bakım merkezlerinde toplumsal hayata katılımlarının sağlanmasının ve bakım merkezinin engelli bireylere verdiği hizmetin kalitesinin artırılmasının amaçlandığı,  erişilebilirlik belgesine sahip olan merkezlerde engellilerin merkez içerisinde bağımsız hareket etme imkânına sahip olduğu, aynı zamanda bir afet anında tahliyelerinin de kolaylaşacağı, 2013 yılı itibarıyla sağlanması gereken erişilebilirlik standartlarına ilişkin belgenin alınması için 2021 yılı sonuna kadar süre verilmesi karşısında dava konusu Genelgede öngörülen sürenin kısa olduğu yönündeki iddianın gerçek dışı olduğu, dava konusu Genelgede özel bakım merkezlerinin hak ediş ücretlerine ilişkin bir düzenleme ve değişikliğin bulunmadığı, sadece teşvik ödemesine ilişkin düzenleme yapılmış olması nedeniyle kazanılmış hak ihlalinin söz konusu olmadığı savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	:.Dava konusu Genelgenin 27/07/2022 tarih ve 2022/04 sayılı Genelge ile yürürlükten kaldırılmış olması nedeniyle konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığı yönünde karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI	: ...

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	:.Dava konusu Genelgenin 27/07/2022 tarih ve 2022/04 sayılı Genelge ile yürürlükten kaldırılmış olması nedeniyle konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığı yönünde karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Dava, Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Engelli ve Yaşlı Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nün 23/03/2021 tarih ve 2021/2 sayılı, "Özel Bakım Merkezlerinde Kalite Yönetimi ve Hizmet Standartları ile Erişilebilirlik Belgesi"  konulu Genelgesinin; "Genelge yayımlandıktan sonra halen faaliyetine devam eden ve TS EN ISO 9001:2015 KYS Belgesine sahip olan merkezlere 31/12/2021 tarihine kadar teşvik ödemesi yapılır. Teşvik ödemesinin 31/12/2021 tarihinden sonra devam ettirilebilmesi için, bu merkezler tarafından 31/12/2021 tarihine kadar TS EN ISO 9001:2015 KYS Belgesine ek olarak erişilebilirlik mevzuatına uygunluğu komisyonca belirlenerek Valilik tarafından verilen Erişilebilirlik Belgesinin de alınması gerekir. 31/12/2021 tarihinden sonra TS EN ISO 9001:2015 KYS Belgesi ve Erişilebilirlik  Belgesi bulunmayan merkezlere teşvik ödemesi yapılmaz"  kısmının iptali istemiyle açılmıştır.

Davacı tarafından; 04/11/2016 tarih ve 29878 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Engelli Bireylere Yönelik Özel Bakım Merkezleri Yönetmeliği’nin 66. maddesinde, teşvik ödemesinin yapılabilmesi, Yönetmeliğin 39. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen standartların sağlanması şartına bağlamışsa da, anılan maddede standartların/şartların nelerden ibaret olduğunun somut olarak belirlenmediği, sadece “merkezlerin kalite yönetim ve hizmet standartlarının Bakanlık tarafından belirleneceği” düzenlenmesi ile yetinildiği,  Yönetmeliğin 66. maddesi ile 39. maddesi arasında teşvik uygulamasına konu standartların somutlaştırılması çerçevesinde ciddi bir çelişki oluşturulduğu, standartların belirlenmesinin davalı idarenin takdirine bırakıldığı, takdir yetkisi kapsamında da 07/06/2017 tarih ve 2017/06 sayılı Genelge ile halen faaliyetine devam eden merkezlere teşvik ödemesinin devam ettirilebilmesi için, bu merkezler tarafından bu Genelgenin yayımı tarihinden itibaren 6 ay içerisinde TS EN ISO 9001:2015 kalite yönetim sistemi (KYS) belgesinin alınmasının tek şart olarak düzenlendiği, bu belgeyi almak için ciddi yatırımların yapıldığı, bu durumun hukuki öngörülebilirlik ve hukuki belirliliği zedelediği, kalite yönetim ve hizmet standartları bakımından erişilebilirlik belgesinin istenilmesine  karşı olunmamakla birlikte, idari işlemin temelindeki istikrarlılık, belirlilik ve öngörülebilirlik, gerekçelilik ilkelerine uyulmadan, tek yönlü tasarrufla   dava konusu 2021/2 sayılı Genelge ile ve 9 aylık son derece kısıtlı bir süre içiDava,  Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Engelli ve Yaşlı Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nün 23/03/2021 tarih ve 2021/2 sayılı, "Özel Bakım Merkezlerinde Kalite Yönetimi ve Hizmet Standartları ile Erişilebilirlik Belgesi"  konulu Genelgesinin; "Genelge yayımlandıktan sonra halen faaliyetine devam eden ve TS EN ISO 9001:2015 KYS Belgesine sahip olan merkezlere 31/12/2021 tarihine kadar teşvik ödemesi yapılır. Teşvik ödemesinin 31/12/2021 tarihinden sonra devam ettirilebilmesi için, bu merkezler tarafından 31/12/2021 tarihine kadar TS EN ISO 9001:2015 KYS Belgesine ek olarak erişilebilirlik mevzuatına uygunluğu komisyonca belirlenerek Valilik tarafından verilen Erişilebilirlik Belgesinin de alınması gerekir. 31/12/2021 tarihinden sonra TS EN ISO 9001:2015 KYS Belgesi ve Erişilebilirlik  Belgesi bulunmayan merkezlere teşvik ödemesi yapılmaz"  kısmının iptali istemiyle açılmıştır.
(1) sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin "Engelli ve Yaşlı Hizmetleri Genel Müdürlüğü" başlıklı 71. maddesinde;
"a) Bakanlığın engellilere ve yaşlılara yönelik koruyucu, önleyici, eğitici, geliştirici, rehberlik ve rehabilite edici sosyal hizmet faaliyetlerini yürütmek ve koordine etmek,
g) Yaşlıların ve bakıma muhtaç engellilerin, yaşamlarını evlerinden ve sosyal çevrelerinden ayrılmadan sürdürebilecekleri sosyal desteklerin verilmesi için gerekli mekanizmaları kurmak, var olanları standartize etmek, uygulamaları takip etmek ve denetlemek,