muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/4468, Karar No: 2024/740, Tarih: 20.02.2024

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 21/01/2017 tarih ve 6771 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 104. maddesinde, Cumhurbaşkanının görev ve yetkileri sayılmış, anılan maddenin onyedinci fıkrasında; Cumhurbaşkanının yürütme yetkisine ilişkin konularda kararname çıkarabileceği, Anayasanın ikinci kısmının birinci ve ikinci bölümünde yer alan temel haklar, kişi hakları ve ödevleriyle, dördüncü bölümde yer alan siyasi haklar ve ödevlerin Cumhurbaşkanlığı kararnamesiyle düzenlenemeyeceği, münhasıran Anayasa'da kanunla  düzenlenmesi öngörülen konularda ve kanunda açıkça düzenlenen konularda kararname çıkarılamayacağı, Cumhurbaşkanlığı kararnamesi ile kanunlarda farklı hükümler bulunması halinde, kanun hükümlerinin uygulanacağı, Türkiye Büyük Millet Meclisinin aynı konuda kanun çıkarması durumunda Cumhurbaşkanlığı kararnamesinin hükümsüz hale geleceği belirtilmiştir.
 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
09/07/2018 tarih ve 30473 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 703 sayılı Anayasada Yapılan Değişikliklere Uyum Sağlanması Amacıyla Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 70. maddesiyle, 5345 sayılı Kanun'un birçok maddesi gibi mahallin en büyük memuruna yapılan atıfların vergi daire başkanına ya da başkanlığına, başkanlık bulunmayan yerlerde vergi dairesi müdürü ya da müdürlüğüne yapılmış sayılacağı yolundaki 33. maddesi de yürürlükten kaldırılmış olmakla birlikte ilga edilen bu Kanun maddesi  hükümleri, yukarıda yer verilen 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin "Atıflar" başlıklı 798. maddesine (c) fıkrası olarak eklenerek mülga düzenleme söz konusu  Kararname ile aynen korunmuştur.
6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 13. maddesinde yer alan ''alacaklı amme idaresinin mahalli en büyük memuru'' ifadesinin soyut ve muğlaklığı karşısında ihtiyati haciz kararı alacak olan makamın; Anayasanın 104. maddesindeki ifadeyle,  "kanunda açıkça düzenlenmiş" olduğundan söz edilemez.
Bu nedenle, "alacaklı amme idaresinin mahalli en büyük memuru'' kavramına açıklık getiren, 5345 sayılı Kanun'un, "mahallin en büyük memuruna yapılan atıfların vergi daire başkanına ya da başkanlığına, başkanlık bulunmayan yerlerde vergi dairesi müdürü ya da müdürlüğüne yapılmış sayılacağı" yolundaki mülga 33. maddesinin aynen korunduğu 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin "Atıflar" başlıklı 798. maddesinin (c) fıkrası ile   kanunda açıkça düzenlenmiş bir konu hakkında farklı bir düzenleme getirildiği sonucuna ulaşılmaz.
Öte yandan, 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin ilgili düzenlemesinin, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 4. maddesinin, bu Kanunu uygulamakla yükümlü bulunanların kanunla veya diğer mevzuatla belirlenebileceği hükmü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği de açıktır.

Öte yandan, 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin ilgili düzenlemesinin, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 4. maddesinin, bu Kanunu uygulamakla yükümlü bulunanların kanunla veya diğer mevzuatla belirlenebileceği hükmü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği de açıktır.
 Bu durumda, ihtiyati haciz kararı alacak olan makamla ilgili açık biçimde düzenlenme içermemesi nedeniyle 6183 sayılı Kanunun 13. maddesi uyuşmazlıkta uygulanacak kural olarak kabul edilemeyeceğinden  ihtiyati haciz kararı alacak olan yetkili makamın 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin "Atıflar" başlıklı 798. maddesinin (c) fıkrası düzenlemesi uyarınca belirlenmesi gerekmektedir.
Buna göre, dava konusu ihtiyati haciz kararının 10/07/2019 tarihli olur ile vergi dairesi başkanlığı tarafından alındığının görüldüğü olayda yetki bakımından hukuka aykırılıktan söz edilemeyeceğinden ulaştığı aksi yöndeki yargı uyarınca istinaf istemini yazılı gerekçeyle sonuçlandıran Vergi Dava Dairesi kararının işin esası incelenmek suretiyle yeniden karar verilmek üzere bozulması gerekmiştir.
 
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin kabulüne,
 2.Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının BOZULMASINA, 20/02/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/6618, Karar No: 2024/710, Tarih: 20.02.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/6618
Karar No : 2024/710
TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…	  
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI): … Tanıtım Matbaacılık ve Yayıncılık Hizmetleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi	  
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla  belgelendirdiğinden bahisle sözü edilen faturalara dayalı indirimlerin reddi suretiyle önceki yıldan devreden indirilebilecek katma değer vergisinin azaltıldığı da gözetilerek yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2018 yılının Ocak ila Haziran, Ekim ve Aralık dönemleri re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi, 2019 yılının Ocak dönemi için re'sen salınan katma değer vergisi ve tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi ve mükerrer 355. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı … İnşaat Hırdavat Medikal Otomotiv Nakliye Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, …. Hırdavat İnşaat Metal Otomotiv Sanayi Ticaret Limited Şirketi, … Yapı Market ve İnşaat Malzemeleri Ticaret Limited Şirketi, ... Kırtasiye İthalat İhracat Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ile … Demir Çelik Endüstriyel Ürünler ve Kimyevi Maddeler Sanayi Ticaret Anonim Şirketi hakkındaki saptamaların düzenledikleri faturaların sahte olduğunu gösterdiği, öte yandan, dava konusu tarhiyatın önceki yıldan devreden indirilebilecek katma değer vergisi bakımından bağlı olduğu 2017 yılının Ocak ila Mart ve Mayıs ila Aralık dönemleri için yapılan katma değer vergisi tarhiyatının, Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla azaltıldığı, tekerrür uygulanan 2019 yılında kesilen ceza, 2018 yılında işlenmiş fiil dolayısıyla devreden katma değer vergisinden kaynaklandığından 2018 yılına ait olup kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınamayacağı ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu tarhiyat azaltılmış, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet kısmı ile değinilen özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı adına salınan vergi ve kesilen cezaların hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kısmen kabulü, kısmen reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının; vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun görülmüştür.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının; vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun görülmüştür.  
Dava konusu tarhiyatın önceki yıldan devreden indirilecek katma değer vergisi yönünden bağlı olduğu 2017 yılının Ocak ila Mart ve Mayıs ila Aralık dönemleri için yapılan katma değer vergisi tarhiyatının azaltılmasına ilişkin ... Vergi Mahkemesinin  … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvuruları  üzerine … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, … Otomasyon ve Dış Ticaret Anonim Şirketi ile … Grup İnşaat Hırdavat Tekstil ve Gıda Sanayi Ticaret Limited Şirketi hakkındaki saptamalar, düzenledikleri faturaların gerçeği yansıtmadığını gösterdiği gibi dava konusu tarhiyatın önceki yıldan devreden indirilecek katma değer vergisi yönünden bağlı olduğu 2016 yılının Mart ila Aralık dönemleri için yapılan katma değer vergisi tarhiyatının azaltılmasına ilişkin … Vergi Mahkemesinin  … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvuruları neticesinde … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, …, … ile … Kağıt Matbaa İnşaat ve Tekstil Sanayi Ticaret Limited Şirketi hakkındaki saptamalar, düzenlediği faturaların gerçeği yansıtmadığını gösterdiğinden tarhiyatın bu firmalardan temin edilen faturalardan kaynaklanan kısmında hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle Vergi Mahkemesi kararının değinilen hüküm fıkrasına yöneltilen davalı idare istinaf başvurusu kabul edilerek değinilen hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra davanın bu bakımdan reddedildiği, taraflarca diğer hüküm fıkralarına yöneltilen istinaf başvurularının ise reddedildiği dikkate alındığında, davalı idare istinaf başvurusu, tarhiyatın değinilen mükelleflerden alınan faturalardan kaynaklanan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrası yönünden kabul edilerek sözü edilen hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra dava bu bakımdan da reddedildiği, davalı idarenin temyiz başvurusu üzerine değinilen kararın aleyhe olan hüküm fıkrası Danıştay Üçüncü Dairesinin 20/02/2024 tarih ve E:2023/7672, K:2024/709 sayılı kararıyla onandığından oluşan hukuki durum değerlendirilerek yeniden karar verilmek üzere Vergi Dava Dairesi kararının, tarhiyatın, önceki yıldan devreden katma değer vergisinden kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının bozulması gerekmiştir.
Öte yandan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası hakkında herhangi bir değerlendirme yapılmadığı ve hüküm kurulmadığı görülmüş olup yeniden verilecek kararda bu hususun da gözetileceği tabiidir.

Öte yandan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası hakkında herhangi bir değerlendirme yapılmadığı ve hüküm kurulmadığı görülmüş olup yeniden verilecek kararda bu hususun da gözetileceği tabiidir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin kısmen reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının, vergi ziyaı cezasının, tekerrüre isabet eden kısmı ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. Temyiz isteminin kısmen kabulüne,
4. Kararın; tarhiyatın, önceki yıldan devreden indirilebilecek katma değer vergisinden kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının yeniden karar verilmek,  213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesinin 1. Bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası hakkında ise hüküm kurulmak üzere BOZULMASINA, 20/02/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
 
(X)-KARŞI OY :
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun ''Kararda Bulunacak Hususlar'' başlıklı 24. maddesinin (e) bendinde, kararın dayandığı hukuki sebepler ile gerekçesi ve hükmün kararda belirtileceği; ''Temyiz İncelenmesi Üzerine Verilecek Kararlar'' başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendinde ise, usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması durumu, kararın bozulması nedeni olarak gösterilmiştir.
  Bakılmakta olan davada, davacı şirket adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla  belgelendirdiğinden bahisle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmı hakkında bir inceleme yapılarak Vergi Dava Dairesi tarafından hüküm kurulmamıştır. Hukuka uygunluk denetimi yapılmayan ceza hakkında davacı tarafından temyiz başvurusunda bulunulmamıştır. Karar bu haliyle davacı yönünden kesinleşmiştir. Bu bakımdan, dava konusu edildiği halde hakkında hüküm kurulmayan bu kısım, hukuka uygunluk karinesinden yararlanacaktır. Hukuk aleminde varlığını koruyan özel usulsüzlük cezası hakkında sadece davalı idarenin temyiz başvurusunda bulunmuş olması karşısında  bu aşamada değerlendirme olanağı yoktur. 
  Açıklanan nedenle, Daire kararının buna ilişkin kısmına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2023/4548, Karar No: 2024/705, Tarih: 20.02.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/4548
Karar No : 2024/705
TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…  
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI): … İnşaat Proje Turizm Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLLERİ: Av. …-Av. …
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirketin indirimli orana tabi konut teslimleri nedeniyle yüklenip indirim yoluyla telafi edemediği 2016 ve 2018 yılının Ocak ila Aralık dönemlerine ait katma değer vergisi alacağının artırımlı teminat mektubu karşılığında nakden iadesinin geç yapılmasından dolayı tarafına faiz ödemesi yapılması talebinin reddine yönelik … tarih ve … sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Katma Değer Vergisi Genel Uygulama Tebliği'nin "5.6. Artırımlı Teminat Uygulaması" başlıklı kısmında, nakden iadesi talep edilen tutarın %120’si oranında banka teminat mektubu verilmesi halinde iade işleminin beş (5) iş günü içinde gerçekleştirileceğinin düzenlendiği, davacı şirket tarafından teminat mektuplarının verildiği hususu tartışmasız olduğundan 2016 yılı için 26/06/2017 tarihinde verilen teminat mektubundan dolayı 03/07/2019 tarihinden itibaren, 2018 yılı için 14/03/2019 tarihinde verilen teminat mektubundan dolayı ise 21/03/2019 tarihinden itibaren ödemelerin kısım kısım olarak davacıya yapıldığı da dikkate alınarak ödenmeyen tutarlara ilişkin nakden ve mahsuben ödeme tarihlerine kadar geçen süre için faiz ödenmesi gerektiğinden  faiz talebinin reddine dair işlemde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: 2016 yılına ait katma değer vergisi iadesine ilişkin olarak, iade talebinin 1.229.891,77-TL'sinin nakden, 123.714,16-TL'sinin mahsuben olmak üzere toplam 1.353.605,93-TL'sinin artırımlı teminat uygulaması kapsamında teminat alınmak suretiyle yerine getirildiği, 300.006,48-TL mahsuben iade talebinin yerine getirilmediği, davacı hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi inceleme raporunda,  satışını gerçekleştirdiği 74 adet rezidansın tamamının yapı ruhsatında kullanım amacı "..." olarak belirtildiğinden genel orandan katma değer vergisine tabi olup iade hakkının bulunmadığı ve haksız yapılan bu iadenin davacıdan geri alınması gerektiği sonucuna varıldığı, 2018 yılına ait katma değer vergisi iadesine ilişkin olarak ise, davacının talebi üzerine görüşü sorulan Gelir Kanunları KDV-ÖTV Grup Müdürlüğü'nün … tarih ve … sayılı yazısında,  "..." olarak kayıtlı bulunan taşınmazların konut olarak teslime konu edilmesi mümkün bulunmadığından bu teslimlerde net alana bakılmaksızın %18 genel oranda katma değer vergisi hesaplanması gerektiğinin tespit edildiği, bu saptamalar dikkate alınarak bloke esası çalıştırılmak suretiyle 952.755,09-TL tutarındaki kısmın nakden iade edildiği, diğer eksikliklerle ilgili olarak davacıya bilgi verildiği, işlemin dava konusu edilmesi üzerine ... Vergi Mahkemesi'nin E:… sayılı dosyasında yürütmenin durdurulması isteminin reddi üzerine yapılan itiraz ile ilgili olarak … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesi'nin … tarih ve Y.D. İtiraz No:… sayılı kararı ile yürütmenin durdurulmasına karar verildiği, bu karar sonrası iade kontrol raporundaki eksikliklere ilişkin belgelerin ibraz edilmemiş olması hususu da göz önünde bulundurularak 250.000,00-TL bloke bırakılmak kaydıyla 5.797.244,91-TL tutarındaki nakden iade işleminin ilk dilekçenin verildiği tarih olan 20/03/2019 tarihi baz alınarak gerçekleştirildiği, davacının ilgili dönem mahsuben iade talepleri için ise Katma Değer Vergisi İadesi Tasdik Raporu ibraz edilmediğinden işlem tesis edilmediği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Davalı idarenin temyiz dilekçesinin esasını, rezidans konutların %1 değil, %18 oranında katma değer vergisine tabi olması nedeniyle iade işlemlerinin durdurulduğu hususu oluşturduğu, bu durumun yargı kararı ile ortadan kalktığı,  artırımlı teminat uygulamasının tüm şartlarının yerine getirildiği, bu konuda bir ihtilaf da bulunmadığı, davalı idarece nakden iade işlemlerinin yapılmaması üzerine alacaklı olduğu halde tahakkuk eden cari dönem vergilerini ayrıca ödememek adına bakiye iade alacaklarının tahakkuk eden cari dönem vergilerine mahsubu talebinde bulunmak zorunda bırakıldığı, sonrasında %120 oranındaki teminata rağmen mahsuben iade taleplerinin de yerine getirilmediği ve incelemeye sevk edildikleri, yasal mevzuat gereği, bilgi ve belgeler ile %120 oranındaki teminat mektuplarının idareye verildiği tarihten itibaren YMM raporu ya da vergi inceleme raporu aranmaksızın beş iş günü içerisinde iade alacaklarının ödenmesi gerektiği halde yıllar geçtiği halde bir kısmının ödenmediği, bir kısmının ise mahkemenin yürütmeyi durdurma kararına göre yasal sürelerden çok sonra ödendiği
 belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
Dava konusu işlemin bağlı bulunduğu, davacının indirimli orana tabi konut teslimleri nedeniyle yüklenip indirim yoluyla telafi edemediği katma değer vergisi alacağının iadesi talebinin reddine yönelik işlemi iptal eden ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusunu reddeden … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı, Danıştay Üçüncü Dairesinin 20/02/2024 tarih ve E:2023/3658, K:2024/704 sayılı kararıyla bozulduğundan ve bozma kararı uyarınca verilecek kararın sonucu dava konusu işlemi etkileyeceğinden, temyize konu kararın sözü edilen bozma kararı üzerine verilecek kararda yer alan esaslar doğrultusunda yeniden bir karar verilmek üzere  bozulması gerekmiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin kabulüne,
 2.Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının BOZULMASINA, 20/02/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/5570, Karar No: 2024/707, Tarih: 20.02.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/5570
Karar No : 2024/707
TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…	  
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI): … İnşaat Proje Turizm Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması  istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirketin indirimli orana tabi konut teslimleri nedeniyle yüklenip indirim yoluyla telafi edemediği katma değer vergisi alacağının nakden iadesine yönelik bloke edilen ve hesaplanan gecikme zamlarının yeniden değerlendirilmesi suretiyle eksik ödenen tutarların yasal faiziyle birlikte ödenmesi talebiyle yaptığı başvurunun zımnen reddine dair işlemin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi inceleme raporunda bahsi geçen hususların ... Vergi Mahkemesinin E:… sayılı dosyasındaki hususlarla aynı konuda olduğu, söz konusu rapora dayanılarak davacı adına Nisan 2017 dönemi için haksız iade aldığından bahisle yapılan katma değer vergisi tarhiyatının ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla kaldırıldığı, davalı idarece Mahkeme kararları uyarınca Nisan 2017 ve Ocak 2019 dönemleri için davacıya eksiksiz olarak nakden iade edilmesi gerekirken inceleme raporunun yeni bir hukuki durum yaratması ve eksik belgelerin bulunduğundan bahisle 250.000,00-TL'nin bloke edilmesinin hukuka aykırı olduğu, gecikme zammına ilişkin olarak davalı idare tarafından her ne kadar 15.219,24 TL gecikme zammının daha önceden mahsup talebinin bulunmadığı borçlar için işletilerek tahsil edildiği iddia edilmiş ise de hangi dönemler için ne kadar borç bulunduğu konusunda açık bir tespit olmadığı ve buna ilişkin bilgi ve belgelerin sunulmadığı görüldüğünden tahsil edilen gecikme zammında hukuka uyarlık bulunmadığı dolayısıyla hukuka aykırı olarak davacıya iadesi yapılmayan iade alacağının tecil faiziyle birlikte davacıya iadesi gerektiği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.