muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/1397, Karar No: 2024/2096, Tarih: 03.04.2024

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idareler tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde, "1) İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir...
6) Bölge idare mahkemelerinin 46 ncı maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir."  hükmüne yer verilmiştir.
Aynı Kanun'un "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde, "Belli bir meslekten, kamu görevinden veya öğrencilik statüsünden çıkarılma sonucunu doğuran işlemlere karşı açılan iptal davaları"; (d) bendinde ise, "Belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlemlere karşı açılan iptal davaları" hakkında verilen kararların Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği kurala bağlanmıştır. 
Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinin değerlendirilmesinden; İdare Mahkemelerinin tek hakim sınırı dışında kalan bütün kararlarına karşı mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine istinaf başvurusunda bulunulabileceği, bölge idare mahkemesince istinaf incelemesi üzerine verilen kararlara karşı ise sadece 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde yer alan konular ile sınırlı olarak Danıştay'a temyiz başvurusunda bulunulabileceği, bölge idare mahkemelerince istinaf incelemesi üzerine verilen ve 46. madde kapsamı dışında olan kararların ise kesin nitelikte olduğu görülmektedir.
Uyuşmazlığın, davacının sürücü olamayacağına ilişkin ... İl Sağlık Müdürlüğünün... tarih ve ... sayılı raporuna yapılan itirazın reddine yönelik ... İlçe Sağlık Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı "sürücü olamaz" raporunun iptali isteminden kaynaklandığı, 2577 sayılı Kanunun temyiz kanun yoluna başvurulabilecek davaların tahdidi olarak sayıldığı, uyuşmazlığın ilgili kanunun 46. maddesinde yer alan uyuşmazlıklar arasında bulunmadığı ve aynı maddenin 1. fıkrasının (c) ve (d) bentleri kapsamında da değerlendirilemeyeceği anlaşılmaktadır.
Bu durumda, temyiz istemine esas teşkil eden kararın, Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesi uyarınca temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır. 
KARAR SONUCU:
  Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:..., Temyiz No... sayılı kararının ONANMASINA,

Bu durumda, temyiz istemine esas teşkil eden kararın, Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesi uyarınca temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır. 
KARAR SONUCU:
  Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:..., Temyiz No... sayılı kararının ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama  kararının taraflara  tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ... İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 03/04/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/6758, Karar No: 2024/2078, Tarih: 03.04.2024

Danıştay 8. Daire Başkanlığı         2023/6758 E.  ,  2024/2078 K.


"İçtihat Metni"
           T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2023/6758
Karar  No : 2024/2078
 
Temyiz İsteminde Bulunan (Davacı)   : ...
Vekili: Av. ...
 
Karşı Taraf (Davalı)  : ... Üniversitesi 
Vekili  : Av. ...
 
İstemin Özeti:	... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K... sayılı Dairemizin bozma kararına uyularak verilen kararının hukuka aykırı olduğu öne sürülerek, 2577 sayılı Kanunun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
Savunmanın Özeti : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
Danıştay Tetkik Hakimi : ...
Düşüncesi : İstemin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren Danıştay Sekizinci Dairesince 2577 sayılı Yasanın 17. maddesi uyarınca davacının duruşma istemi kabul edilmeyerek işin gereği görüşüldü:
Bölge İdare mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenip bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde yer alan nedenlerin bulunmasına bağlıdır.
... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen karar ve dayandığı gerekçe usul ve kanuna uygun olup, bozulmasını gerektiren bir neden bulunmadığından, temyiz isteminin reddi ile anılan kararın ONANMASINA ve temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak 03/04/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/10564, Karar No: 2024/1888, Tarih: 03.04.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/10564
Karar No : 2024/1888
TEMYİZ EDENLER   : 1-(DAVALI)…  Başkanlığı/…
2-(DAVACI)  …
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU: Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma kararına kısmen uyulmaksızın ilk kararda ısrar edilerek verilen ve Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca temyiz istemi ısrar hükmü yönünden reddedilen …. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem: Davacı tarafından, iş akdinin ikale sözleşmesiyle sona erdirilmesi üzerine çalıştığı şirket tarafından kendisine kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve iş güvencesi tazminatı adı altında yapılan ek ödemelerin istisna kapsamında olduğu iddiasıyla sözü edilen ödemeler üzerinden işverence tevkif edilerek ödenen gelir (stopaj) vergisinin iadesi talebiyle yapılan düzeltme ve şikayet başvurusunun zımnen reddine dair işlemin iptali ile gelir (stopaj) vergisi kesintisinin iadesine karar verilmesi istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Çalışma ilişkisini sona erdiren işveren tarafından davacıya yasal bir zorunluluk olmaksızın yapılan ödemenin ücret niteliğinde olmaması ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 25. maddesi uyarınca gelir vergisinden müstesna tutulması karşısında davacıya ödenen iş güvencesi tazminatı üzerinden tevkifat yapılmasının hukuka aykırı olduğu, ihbar sürelerine uyulmadan iş verenin iş akdini feshetmesi halinde, 4857 sayılı İş Kanunu'nda belirtilen sürelerle ilgili olarak tazminat adı altında işçiye yaptığı ve anılan Yasanın 17 ve devamı maddelerinde belirtildiği şekliyle peşin olarak yapılan bir ücret ödemesi olan ihbar tazminatı üzerinden yapılan tevkifatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin, iş güvencesi tazminatı bedelinden kaynaklanan gelir vergisi kesintisine ilişkin kısmı iptal edilmiş, ihbar tazminatına isabet eden gelir vergisi kesintisi yönünden ise dava reddedilmiştir.
TEMYİZ	EDENLERİN İDDİALARI	:
 	Davalı idare tarafından, olayda vergilendirme ve hesap hatası bulunmadığı, hukuki yorumu gerektiren bir ihtilaf söz konusu olduğundan ancak tevkifatın yapıldığı tarihten itibaren otuz gün içinde açılacak davada ileri sürülebilecek iddialara yer verildiği, ihtilafa konu ek ödemenin, bir işverene tabi olması, belli bir iş yerine bağlı olması ve hizmetin karşılığı yapılan bir ödeme olması nedeniyle ücretin tüm unsurlarını taşıdığı, iddiaları doğrultusunda verilmiş yargı kararlarının bulunduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davacı tarafından, ikale sözleşmesi uyarınca işçiye verilen tazminatların hangi ad altında olursa olsun çalışmama karşılığında verilmesi nedeniyle bu ödemelerin gelir vergisinden müstesna sayılması gerektiği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMASI      :

Davacı tarafından, ikale sözleşmesi uyarınca işçiye verilen tazminatların hangi ad altında olursa olsun çalışmama karşılığında verilmesi nedeniyle bu ödemelerin gelir vergisinden müstesna sayılması gerektiği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMASI      : 
     Davacı tarafından, yapılan ödemelerin ücret kapsamında olmadığı ve iadesi gerektiği ileri sürülerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
           Davalı idare tarafından, vergilendirme ve hesap hatası bulunmadığı, yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu ileri sürülerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK	HÂKİMİ	…'ÜN	DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 24/05/2023 tarih ve E:2023/2, K:2023/569 sayılı kararıyla Dairemize gönderilen dosya ile ilgili Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
 Davacı tarafından temyiz istemine konu edilen Vergi Mahkemesi kararı aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun görülmüştür. 
Vergi Mahkemesi kararının, iş güvencesi tazminatı yönünden davanın kabulüne ilişkin hüküm fıkrasına davalı idare tarafından yöneltilen temyiz istemi Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 24/05/2023 tarih ve E:2023/2, K:2023/569 sayılı kararıyla reddedilerek değinilen hüküm fıkrası kesinleştiğinden, kesinleşen bu kısmın temyiz istemine konu edilemeyeceği açıktır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacı temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Mahkemesi kararının ONANMASINA,
3. Kararın; iş güvencesi tazminatına ilişkin hüküm fıkrasına yönelik davalı idare TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
4. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen onbeş gün içinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere 03/04/2024 tarihinde  oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/3614, Karar No: 2024/1902, Tarih: 03.04.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/3614
Karar No : 2024/1902
TEMYİZ EDENLER :1-(DAVACI) …
	 VEKİLİ: Av. …
	 2-(DAVALI) … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…
	 VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: …. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi …. Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına 2010 ila 2012 yıllarına ait muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve …, .. tarih ve … ile … tarih ve … takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: Davacının, ödeme emirleri içeriğindeki vergi borçlarını 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun kapsamında yapılandırılması için 31/08/2018 tarihinde başvuruda bulunduğu, dava konusu ödeme emirlerinin ise yapılandırma tarihinden önce tanzim edilerek 04/07/2019 tarihinde tebliğ edildiği, yapılandırılma ile birlikte vergi borçları nitelik değiştirip yeni bir borç haline geldiğinden yeniden ödeme emri düzenlenerek tebliğ edilmesi gerektiği gerekçesiyle ödeme emirleri iptal edilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu … takip numaralı ödeme emrinin …, … ve … sıra numarasında yer alan amme alacakları ile … ve … takip numaralı ödeme emirleri içeriği 2010 ve 2012 yıllarına ait vergi ve cezalara ait ihbarnamelerin bilinen adrese tebliğ edilemediğinden bahisle ilanen tebliğ edildiği; ancak, ilanen tebliğ öncesinde davacının bilinen adresinde bulunamama durumunun 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesinde öngörülen biçimde saptanmadığı dolayısıyla ilanen tebliğ için gerekli yasal koşulların oluştuğundan söz edilemeyeceğinden değinilen vergi ve cezaların sırasıyla … ve … tarihlerinde zaman aşımına uğradığı,… takip numaralı ödeme emrinin diğer kısmının içeriğinde yer alan 2011 yılına ait  vergi ve cezalara ait ihbarnamelerin ise usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen süresinde dava açılmayarak kesinleşen amme alacaklarının takibinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra … takip numaralı ödeme emrinin …, … ve … sıra numarasında yer alan amme alacakları ile … ve … takip numaralı ödeme emirleri iptal edilmiş, … takip numaralı ödeme emrinin diğer kısmı yönünden ise dava reddedilmiştir. 
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI :  
	Davacı tarafından, … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin tebliğ alındısındaki imza şahsına ait olmadığından bilirkişi marifetiyle tespit edilmesi gerektiği, tebliğin usulsüz olduğu ve  tarh zaman aşımı süresinin son gününde gerçekleştiren bu işlemin salt zaman aşımını durdurmak maksadını taşıdığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI :  
	Davacı tarafından, … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin tebliğ alındısındaki imza şahsına ait olmadığından bilirkişi marifetiyle tespit edilmesi gerektiği, tebliğin usulsüz olduğu ve  tarh zaman aşımı süresinin son gününde gerçekleştiren bu işlemin salt zaman aşımını durdurmak maksadını taşıdığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. 
Davalı idare tarafından, dava konusu ödeme emirlerinin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. 
TARAFLARIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	…'NİN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz istemlerinin kısmen kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
	Davacı adına, sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullandığından bahisle  2010 yılının Mayıs ila Eylül dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ve kesilen özel usulsüzlük cezasının tahsili amacıyla 10/08/2026 tarih ve 74; 2012 yılına ait gelir vergisi, geçici vergi ve katma değer vergisi beyannamesini süresinde vermediğinden bahisle 2012 yılının Mayıs dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı  katma değer vergisi ile 2012 yılı ve aynı yılın Temmuz ila Eylül dönemleri için kesilen özel usulsüzlük cezalarının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve …; 2011 yılına ait hesap ve işlemlerinin sahte belge kullanımı yönünden sınırlı olarak incelenmesinin istenilmesi üzerine defter belge isteme yazısının 31/10/2016 tarihinde ikametgah adresinde usulüne uygun olarak aynı evde birlikte yaşadığı annesi …'e tebliğ edilmesine rağmen yasal süresi içerisinde defter ve belgeler ibraz edilmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimleri reddedilerek 2011 yılının Ocak ila Aralık dönemleri ile devreden katma değer vergisinin değişmesinden kaynaklı 2012 yılının Ocak dönemi için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ve kesilen özel usulsüzlük cezasının tahsili amacıyla ise … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin düzenlendiği anlaşılmıştır. 
İLGİLİ MEVZUAT:

İLGİLİ MEVZUAT:
	213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 93 ilâ 109. maddelerinde; tebliğ esasları, tebliğin muhatapları, posta ve ilan yoluyla tebliğler ile memur eliyle tebliğ ve tebliğ yerine geçen işlemler düzenlenmiş, tebligatın nerede, nasıl ve kimlere yapılacağı belirlenmiş olup "Tebliğ esasları" başlıklı 93. maddesinde, tahakkuk fişinden gayri vergilendirme ile ilgili olup hüküm  ifade eden bilumum vesikalar ve yazıların, adresleri bilinen gerçek ve tüzel  kişilere posta vasıtasiyle ilmühaberli taahhütlü olarak tebliğ edileceği, şu kadar ki ilgilinin kabul etmesi şartiyle tebliğin daire veya komisyonda yapılmasının mümkün olduğu, “Tebliğ yapılacak kimseler” başlıklı 94. maddenin birinci fıkrasında, tebliğin, mükelleflere, bunların kanuni temsilcilerine, umumi vekillerine veya vergi cezası kesilenlere yapılacağı; ikinci fıkrasında, tüzel kişilere yapılacak tebliğin, bunların başkan, müdür veya kanuni temsilcilerine; tüzel kişiliği olmayan teşekküllerde idare edenlere veya temsilcilerine yapılacağı, tüzel kişilerin müteaddit müdür veya temsilcisi varsa tebliğin bunlardan birine yapılmasının yeterli olacağı, 2365 sayılı Kanun'un 18. maddesiyle eklenen 3. fıkrasında ise kendisine tebligat yapılacak kimsenin bulunmaması halinde tebliğin, ikametgah adresinde bulunanlardan veya iş yerlerindeki memur ya da müstahdemlerden birine yapılacağı düzenlemesine yer verilmiş; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 93 ilâ 109. maddelerinde; tebliğ esasları, tebliğin muhatapları, posta ve ilan yoluyla tebliğler ile memur eliyle tebliğ ve tebliğ yerine geçen işlemler düzenlenmiş, tebligatın nerede, nasıl ve kimlere yapılacağı belirlenmiş olup, "Tebliğ esasları" başlıklı 93. maddesinde, tahakkuk fişinden gayri vergilendirme ile ilgili olup hüküm  ifade eden bilumum vesikalar ve yazıların, adresleri bilinen gerçek ve tüzel  kişilere posta vasıtasiyle ilmühaberli taahhütlü olarak tebliğ edileceği, şu kadar ki ilgilinin kabul etmesi şartiyle tebliğin daire veya komisyonda yapılmasının mümkün olduğu, “Tebliğ yapılacak kimseler” başlıklı 94. maddenin birinci fıkrasında, tebliğin, mükelleflere, bunların kanuni temsilcilerine, umumi vekillerine veya vergi cezası kesilenlere yapılacağı; ikinci fıkrasında, tüzel kişilere yapılacak tebliğin, bunların başkan, müdür veya kanuni temsilcilerine; tüzel kişiliği olmayan teşekküllerde idare edenlere veya temsilcilerine yapılacağı, tüzel kişilerin müteaddit müdür veya temsilcisi varsa tebliğin bunlardan birine yapılmasının yeterli olacağı, 2365 sayılı Kanun'un 18. maddesiyle eklenen 3. fıkrasında ise kendisine tebligat yapılacak kimsenin bulunmaması halinde tebliğin, ikametgah adresinde bulunanlardan veya iş yerlerindeki memur ya da müstahdemlerden birine yapılacağı düzenlemesine yer verilmiştir.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 253. maddesinde, bu Kanun'a göre defter tutmak mecburiyetinde olanların, tuttukları defterlerle üçüncü kısımda yazılı vesikaları ilgili bulundukları yılı izleyen takvim yılından başlayarak beş yıl süre ile muhafaza etmek; 256. maddesinde ise, mükelleflerin muhafaza etmek zorunda oldukları her türlü defter, belge ve kayıtları muhafaza süresi içinde yetkili makam ve memurların talebi üzerine ibraz ve inceleme için arz etmek zorunda oldukları kurala bağlanmıştır.
Sözü edilen Kanun'un "Ceza Hükümleri" başlıklı Dördüncü Kitabı'nın Birinci  Kısmında genel esaslar; "Vergi Cezaları" başlıklı İkinci Kısmının Birinci Bölümünde vergi ziyaı cezası, İkinci Bölümünde usulsüzlük, Üçüncü Bölümünde ise kaçakçılık suçları ve cezalarına değinilmiş, suç ve cezalara ilişkin genel esaslara dair hükümlerinden 331. maddesinde, vergi kanunları hükümlerine aykırı hareket edenlerin, bu kitapta yazılı vergi cezaları (vergi ziyaı cezası ve usulsüzlük cezaları) ve diğer cezalar ile cezalandırılacakları, 336. maddesinde, cezayı istilzam eden tek bir fiil ile vergi ziyaı ve usulsüzlük birlikte işlenmiş olursa bunlara ait cezalardan sadece miktar itibariyle en ağırının kesileceği, 353. maddesinde, bu maddede yazılı usulsüzlükler sonucunda vergi ziyaı da meydana geldiği takdirde bu ziyaın gerektirdiği vergi cezalarının ayrıca kesileceği ve bu cezalar hakkında 336. madde hükmünün uygulanmayacağı, mükerrer 355. maddesinin 1. fıkrasının 21/03/2018 tarih ve 7103 sayılı Kanun'un 13. maddesiyle değişiklikten önceki halinde, bu Kanun'un 86, 148, 149, 150, 256 ve 257. maddelerinde yer alan zorunluluklar ile mükerrer 257. madde uyarınca getirilen zorunluluklara uymayanlara maddede üç bent halinde sayılan  özel usulsüzlük cezalarının kesileceği kural altına alınmıştır.
	6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 58. maddesinde, kendisine ödeme emri tebliğ olunanların böyle bir borcu olmadığı veya kısmen ödediği veya zamanaşımına uğradığı hakkında itirazda bulunabileceği belirtilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Temyiz istemlerine konu yapılan Vergi Dava Dairesi kararının; dava konusu 166 takip numaralı ödeme emrinin 4, 38, 39 ve 40 sıra numarasında yer alan amme alacakları dışında kalan kısmı ile 74 ve 220 takip numaralı ödeme emirlerine ilişkin hüküm fıkraları aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun görülmüştür.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Temyiz istemlerine konu yapılan Vergi Dava Dairesi kararının; dava konusu 166 takip numaralı ödeme emrinin 4, 38, 39 ve 40 sıra numarasında yer alan amme alacakları dışında kalan kısmı ile 74 ve 220 takip numaralı ödeme emirlerine ilişkin hüküm fıkraları aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun görülmüştür.
	Davacı adına düzenlenen … tarih ve … takip ödeme emrinin …, … ve … sıra numarasında yer alan amme alacaklarının, davacıdan 2011 hesap dönemine ilişkin defter ve belgelerin usulüne uygun olarak istenilmesine rağmen yasal süresi içerisinde ibraz edilmemesi nedeniyle düzenlenen vergi inceleme raporunda, katma değer vergisi indirimlerinin reddedilmesi suretiyle sonraki döneme devreden katma değer vergisinin  değişmesi nedeniyle 2012 yılının Ocak dönemi için re'sen salınan  üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinden kaynaklandığı ve söz konusu tarhiyatı içeren … tarih ve … sayılı ihbarnamenin 23/12/2016 tarihinde bilinen adresinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen süresi içinde dava açılmayarak kesinleştiği ve ödeme yapılmadığı anlaşıldığından takibinde hukuka aykırılık bulunmadığından Vergi Dava Dairesi kararının  değinilen kamu alacağının iptaline ilişkin hüküm fıkrasının bozulması gerekmiştir. 
	213 sayılı Kanun'un 256. maddesinde yasal defter ve belgelerin ibraz yükümlülüğünün süresinde yerine getirilmemesi nedeniyle özel usulsüzlük cezası kesilen olayda yukarıda yer verilen yasal düzenlemeler karşısında, Kanun'un 336. maddesinde yer alan "usulsüzlük" ibaresinin "özel usulsüzlük cezasını" da kapsayıp kapsamadığının ortaya konulması önem arz etmektedir.
Kanun'un 331. maddesinde usulsüzlükten başka özel usulsüzlük cezası ifadesine ayrıca yer verilmediği görülmektedir. Anılan hükümlerin Kanun'un sistematiğindeki yeri ve diğer maddelerle bağlantısı göz önüne alındığında, Dördüncü Kitabın İkinci Kısmında yer alan "İkinci Bölüm"ün başlığının usulsüzlük cezası olması ve bu başlığın altında hem usulsüzlük cezası ve hem de özel usulsüzlük cezasının düzenlenmesi nedeniyle ayrıca belirtilmediği hallerde  "usulsüzlük" deyiminden hem usulsüzlük cezasının hem de özel usulsüzlük cezasının anlaşılması gerekmektedir.
Kanun'un 353. maddesinde bu maddede yazılı usulsüzlük fiillerinin aynı zamanda vergi ziyaına da sebebiyet vermesi halinde vergi ziyaı cezası da kesileceği ve bu halde Kanun'un 336. maddesinde yer alan usulsüzlük cezası ile vergi ziyaı cezasının kıyaslanmasına ve hangisinin kesileceğinin belirlenmesine yönelik kuralın uygulanmayacağı açıklanmıştır. Kanun koyucu bu belirlemeyi yaparken 336. maddede belirtilen usulsüzlük ifadesinin aynı zamanda özel usulsüzlükleri de kapsadığını kabul etmiş, anılan maddede yer verilen hükmün uygulanmayacağına ilişkin kuralı açıkça 353. maddede sayılan usulsüzlük fiilleri ile sınırlandırmış, usulsüzlük fiillerinin yer aldığı diğer maddelerde (352, 355 ve mükerrer 355. maddesinde) bu yönde bir istisna hükmüne yer verilmemiştir.