muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/1978, Karar No: 2024/3507, Tarih: 28.05.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2024/1978
Karar No : 2024/3507
TEMYİZ EDENLER 	:1-(DAVACI) ... İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi	  
	 VEKİLİ : Av. ...
	 2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü
	 VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporunu done alan takdir komisyonu kararı uyarınca 2017 ila 2020 yılları için re’sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi, 2017 yılının Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık, 2018 ila 2020 yıllarının tüm, 2021 yılının Ocak-Mart, Nisan- Haziran, Temmuz-Eylül dönemleri için re’sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi, 2017 yılının Ağustos, Kasım, Aralık, 2018 ila 2020 yıllarının Ocak ila Aralık, 2021 yılının Ocak ila Mayıs, Temmuz ve Ağustos dönemleri için re’sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporundaki saptamalar düzenlediği faturaların gerçek bir emtia teslimi ve hizmet ifasına dayanmadığını gösterdiğinden yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık görülmediği ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı ve yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ve katma değer vergisi yönünden dava reddedilmiş, geçici vergi kaldırılmış,  geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ise bir kata indirilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENLERİN	İDDİALARI			:  
	Davacı tarafından, vergi incelemesi için teslim edilen defter belgelerin, teslim alındığına dair tutanak düzenlenmediği, inceleme süresince bilgi edinmekten ve haklarından mahrum edildikleri, kuruluş tarihinden itibaren kanunlara riayet edilerek  faaliyet gösterildiği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davalı idare tarafından, hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. 
TARAFLARIN	SAVUNMALARII	: Taraflarca savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'NİN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

Davalı idare tarafından, hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. 
TARAFLARIN	SAVUNMALARII	: Taraflarca savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'NİN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 23. maddesinin (a) bendine 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanun'un 6. maddesiyle "Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır." hükmü eklenmiş olup yapılan bu düzenleme ile Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi hukuka uygunluk denetimi ile sınırlandırılarak yeniden vaka incelemesi yapılmayacağı kurala bağlanmıştır.
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkün olup dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri yukarıda sözü edilen yasal düzenleme uyarınca hukuki denetimle sınırlı olarak incelenen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3.	Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 28/05/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/8805, Karar No: 2024/3501, Tarih: 28.05.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/8805
Karar No : 2024/3501
TEMYİZ EDENLER: 
1-(DAVACI) ...
VEKİLİ: Av. ...
	  2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
	  VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, kayıtlarına intikal ettirdiği sahte faturalarla maliyetlerini artırarak kurum kazancını azalttığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporlarına dayanılarak 2018 yılı için re'sen salınan gelir vergisi ile aynı yılın tüm dönemleri için re'sen salınan geçici vergi ve söz konusu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri  uyarınca artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı, ... Metal İnşaat Kimyevi Madde ve Plastik Sanayi Ticaret Limited Şirketi, ... İnşaat Reklam Bilişim ve Lojistik Hizmetleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi, ... Elektrik Plastik Akaryakıt Hafriyat Makina Madencilik Sanayi Ticaret Limited Şirketi, ... Metal İnşaat Plastik ve Elektrik Sanayi Ticaret Limited Şirketi, ... Metal Yapı Malzemeleri Kimya ve Petrol Ürünleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi, ... Dizayn Tasarım Kırtasiye Ürünleri Reklamcılık ve Tekstil Ticaret Limited Şirketi, ... İnşaat Metal Hırdavat Kimya Elektrik Sanayi Ticaret Limited Şirketi, ... İnşaat Metal Hırdavat ve Kimya Sanayi Ticaret Limited Şirketi, ... Bilişim Reklam Organizasyon ve Danışmanlık Hizmetleri Ticaret Limited Şirketi, Tasfiye Halinde ... İnşaat Tekstil Peyzaj ve Otomotiv Sanayi Ticaret Limited Şirketi, ... Nakliye İnşaat Elektrik Plastik Tekstil Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ve ... Metal İnşaat Kimya Sanayi Ticaret Limited Şirketi hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporlarındaki saptamaların, düzenledikleri faturaların gerçek bir mal teslimi ve hizmet ifasına dayanmadığını gösterdiği, 2018 yılı içerisinde gerçekleştirilen satışlara ilişkin maliyetlerin sektör ortalamasının üzerinde bulunması nedeniyle, değinilen mükelleflerden alınan sahte fatura tutarının toplam maliyetlerinden çıkartılması suretiyle ortaya çıkan maliyet oranı ve davacının faaliyet gösterdiği sektör analiz araştırması doğrultusunda belirlenen karlılık oranının, makul ölçülerde olduğu anlaşıldığından yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı ve yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği, 2018 yılına ait gelir vergisi ile aynı yılın Temmuz-Eylül ile Kasım-Aralık dönemlerine ait geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının, 2018 yılına ait olup ve aynı yıl içinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının esas alınması suretiyle artırılamayacağı, aynı yılın Ocak-Mart, Nisan- Haziran dönemlerine ait geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının, 2017 yılının Ocak- Mart dönemine ait olup aynı yıl içinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınarak artırılmasında hukuka aykırılık görülmemekle birlikte 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinde, 7338 sayılı Kanun'un 38

. maddesinde, 7338 sayılı Kanun'un 38. maddesiyle yapılan değişiklikle, tekerrür hükümleri uyarınca artırılan tutarın, tekerrüre esas alınan cezadan fazla olamayacağı yolunda getirilen lehe düzenleme dikkate alındığında, vergi ziyaı cezasının 762,70-TL kadar artırılabileceği gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi yönünden dava reddedilmiş, gelir vergisi ve Temmuz-Eylül ile Kasım-Aralık dönemlerine ait geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı ve geçici vergi kaldırılmış, geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası bir kata indirilmiş, Ocak-Mart ve Nisan- Haziran dönemlerine ait geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı  ise azaltılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENLERİN	İDDİALARI:     
Davacı tarafından, faturaları kayıtlara alınan firmalar hakkında vergi tekniği raporlarındaki tespitlerden hareketle karar verildiği, ilgili raporlardaki olumlu saptamalar dikkate alınmadan salt varsayıma dayalı düzenledikleri faturaların sahte olduğu iddiası hakkaniyete aykırı düştüğü gibi anılan mükelleflere ait raporları şahsına tebliğ edilmediğinden savunma hakkının kısıtlandığı,  alınan fatura karşılığı ödemelerin çek, senet ve banka yoluyla gerçekleştirildiği dolayısıyla yapılan tarhiyatın hukuka aykırı düştüğü ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davalı idare tarafından, hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. 
TARAFLARIN	SAVUNMALARI    : Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'NİN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 23. maddesinin (a) bendine 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanun'un 6. maddesiyle "Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır." hükmü eklenmiş olup yapılan bu düzenleme ile Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi hukuka uygunluk denetimi ile sınırlandırılarak yeniden vaka incelemesi yapamayacağı kurala bağlanmıştır.
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkün olup dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri yukarıda sözü edilen yasal düzenleme uyarınca hukuki denetimle sınırlı olarak incelenen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3.	Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 28/05/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/3243, Karar No: 2024/3492, Tarih: 28.05.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2024/3243
Karar No : 2024/3492
TEMYİZ EDENLER :
1-(DAVACI) ... İletişim Kitap Kırtasiye Ticaret Limited Şirketi
 VEKİLİ: Av. ...
 
 2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü
 VEKİLİ: Av.  ...
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusunu, Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma kararı uyarınca yeniden inceleyen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem:  Davacı şirket adına, yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2014 yılının Ocak ila Mayıs ve Temmuz ila Eylül dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile aynı yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Yasal defter ve belgelerin istenilmesine dair yazının, şirket adresinde tebliğe çıkarılmaksızın farklı bir adres olan kanuni temsilcinin ikametgah adresinde tebliğ edilmesinin usule uygun düşmediği dolayısıyla olayda re'sen tarh nedeninin gerçekleşmediği sonucuna ulaşıldığından yapılan tarhiyat ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezalar kaldırılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Yasal defter ve belgelerin istenilmesine dair yazının, şirket adresinde tebliğe çıkarılmaksızın farklı bir adres olan kanuni temsilcinin ikametgah adresinde tebliğ edilmesinin usule uygun düşmediği dolayısıyla olayda re'sen tarh nedeninin gerçekleşmediği sonucuna ulaşıldığından yapılan tarhiyat ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezalar kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında 18/12/2017 tarihinde başlanılan vergi incelemesinin 28/06/2018 tarihinde tamamlandığı, dava konusu vergi ve  cezaları içeren ihbarnamelerin ise 11/07/2018 tarihinde düzenlendiği, böylece davacı hakkındaki vergi inceleme raporunun vergi dairesi kayıtlarına en geç 11/07/2018 tarihinde intikal ettiği, vergi arttırımının ise söz konusu raporun vergi dairesi kayıtlarına intikal ettiği tarihten sonra 15/08/2018 tarihinde yapıldığı göz önüne alındığında, 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un katma değer vergisi artırımına ilişkin hükümlerinden faydalanmış olmasının dava konusu tarhiyat açısından hüküm doğurmayacağı, 25/07/2019 tarih ve 30842 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun E:2013/3, K:2019/1 sayılı kararı uyarınca Dairelerince verilen ara kararıyla davacıdan 2014 yılına ait tüm yasal defter ve belgeler ile alış faturalarının asıllarının, asılları bulunamadığı takdirde faturayı düzenleyen firmalardan temin edilecek suretlerinin ibrazının yanı sıra, fatura tarihi ve numarasının, faturaları düzenleyen kişi/firmanın adı ve unvanının, vergi dairesi ve numarası ile fatura tutarı ve faturada yazılı katma değer vergisi tutarının yazıldığı aylık dökümlü listeler halinde  ibrazının istenilmesine karşın dava konusu tarhiyatın dayanağı vergi inceleme raporunda da varlığı belirtildiği üzere 30/12/2023 tarih ve 46695, 46697 nolar ile noterce tasdikli 2014 takvim yılına ilişkin yevmiye defteri ve envanter defterinin ibraz edilmediği görüldüğünden dava konusu dönemlerde indirim konusu yapılan katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık görülmediği, cezayı gerektiren tek bir fiil ile vergi ziyaı ve usulsüzlük suçunun birlikte işlenmesi halinde, vergi ziyaı cezası ile mükerrer 355. maddeye istinaden kesilen özel usulsüzlük cezası karşılaştırılarak bu cezalardan sadece miktar itibarıyla daha ağır olan ceza kesilebileceğinden ve olayda davacı adına kesilen vergi ziyaı cezası miktar itibariyle daha ağır olduğundan kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden dava reddedilmiş, özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır. 
TEMYİZ	EDENLERİN	İDDİALARI	:

TEMYİZ	EDENLERİN	İDDİALARI	:  
Davacı tarafından, bozma kararı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılmadığı, muavin defteri ve alış faturalarının ibraz edilmesine rağmen re'sen araştırma ilkesine uygun hareket edilmediği, tasfiye halinde olup mevcut bir adresinin bulunduğu, vergi mükellefiyetinin terkininin  faaliyetini sona erdirdiğini göstermeyeceği, buna rağmen  mükellefiyetinin sona erdiğinden bahisle defter belge isteme yazısına ait tebligatın kanuni temsilcinin adresinde tebliğinin usulsüz olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davalı idare tarafından, mücbir sebep olmaksızın defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmeyen davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN	SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'IN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 28/05/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/1717, Karar No: 2024/3503, Tarih: 28.05.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2024/1717
Karar No : 2024/3503
TEMYİZ EDENLER	: 1-(DAVACI) ... Yazılım Hizmetleri ve Ticaret Anonim Şirketi
		VEKİLİ: Av. ...
	 2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
	  VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporunu done alan takdir komisyonu kararı uyarınca 2016 yılı için re’sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi, aynı yılın Ocak-Mart, Nisan- Haziran ve Kasım-Aralık dönemleri için re’sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi ile Ocak, Şubat, Haziran ve Aralık dönemleri için re’sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunda yer alan saptamalardan, gerçek bir emtia teslimine dayanmayan fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği sonucuna varıldığından yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı ve yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ve katma değer vergisi yönünden dava reddedilmiş, geçici vergi kaldırılmış, geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ise bir kata indirilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENLERİN	İDDİALARI:     
Davacı tarafından, faaliyette bulundukları iş kolu vergi müfettişi tarafından anlaşılmadığından raporda gerçek dışı tespitlere yer verildiği, ifadesi alınan çalışanların  beyanlarına itibar edildiği, ticari işlere bakan personelin ise beyanlarına başvurulmadığı, inceleme yapılırken yetki aşımında bulunulduğu, alış ve satış faturalarının tamamı için fatura düzenlendiği, ödemelerin ise banka kanalıyla yapıldığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. 
	 Davalı idare tarafından, hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.  
TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'NİN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA

Davalı idare tarafından, hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.  
TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'NİN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 23. maddesinin (a) bendine 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanun'un 6. maddesiyle "Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır." hükmü eklenmiş olup yapılan bu düzenleme ile Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi hukuka uygunluk denetimi ile sınırlandırılarak yeniden vaka incelemesi yapılmayacağı kurala bağlanmıştır.
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkün olup dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri yukarıda sözü edilen yasal düzenleme uyarınca hukuki denetimle sınırlı olarak incelenen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3.	Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca  nispi harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 28/05/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.