muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2019/5404, Karar No: 2024/2454, Tarih: 02.05.2024

Bu bağlamda, Devlet de, yerel yönetimler de birer kamu tüzel kişisidir. Bu açıdan aralarında bir  fark yoktur. Bilindiği gibi, kamu tüzel kişileri, kişi topluluğu şeklinde kamu tüzel kişileri ve mal topluluğu şeklinde kamu tüzel kişileri olmak üzere ikiye ayrılır. Devlet de, yerel yönetimler de kişi topluluğu şeklinde kamu tüzel kişileridir. İdare hukukunda kişi topluluğu şeklinde olan kamu tüzel kişilerine "kamu idaresi" ismi verilir. Devlet de, yerel yönetimler de birer kamu idaresidir. Dolayısıyla kamu idarelerinin ortak özelliklerini gösterirler. Yani bunlar belirli bir yerde yaşayan insan topluluğundan oluşurlar; demokrasilerde bunların karar ve yönetim organları seçimle iş başına gelir. 
2- Anayasa'nın 127. maddesinin ikinci fıkrasında sözü edilen "yerinden yönetim ilkesi", aslında özerklik kurumunun anayasal bir temele oturtulması anlamındadır. Öğretide de tartışıldığı gibi, bu ilke; yerel yönetimlerin tüzel kişiliğe sahip olmaları, görevli organlarını seçme hakkının verilmesi ve bu organlara karar verme yetkisinin tanınması gibi üç ana ögeden oluşmaktadır. Anayasa'nın 127. maddesinin beşinci fıkrasının öngördüğü "idari vesayet", merkezi yönetimin yerel yönetimler üzerinde yapabileceği ve kanun ile düzenlenmesi gereken bir denetim yetkisidir. Ancak bu yetki, sınırsız ve takdire bağlı olmayıp, "...mahalli hizmetlerin idarenin bütünlüğü ilkesine uygun şekilde yürütülmesi, kamu görevlerinde birliğin sağlanması, toplum yararının korunması ve mahalli ihtiyaçların gereği gibi karşılanması..." amaçlarına yöneliktir. Ayrıca, idarî vesayet yetkisi, merkezden yönetimin elinde sadece salt ve biçimsel bir denetim ve otorite aracı olarak düşünülemez. İdari vesayet, merkezi yönetimin, yerel yönetimlerin icrai kararlarını onama, geri çevirme ve kimi ayrık durumlarda da değiştirerek onama yetkisidir. Bu yetki yerel yönetimlerin ve organlarının yetkisini ortadan kaldıracak, yönetim şekline müdahale edecek biçimde kullanılamaz. 
Anayasa, idarî vesayetin hangi amaçlarla kullanılacağını kurala bağlamakla yetinmemiş, ilke ve yöntemlerinin de kanun ile belli edilmesi şartını aramıştır. İdari vesayet, genel bir yetki değil, istisnai bir yetkidir. Merkezi idarenin bir yerel yönetim üzerinde vesayet yetkisine sahip olabilmesi için bu yetkinin kendisine kanunda ayrıca ve açıkça verilmesi gerekir. Anayasa'da merkezi idarenin yerel yönetimler üzerinde vesayet yetkisine sahip olduğunu belirten genel bir hükmün olması da durumu değiştirmez. 
 Bu bağlamda, vesayet makamının yerel yönetimlere "emir ve talimat verme" yetkisi yoktur. Bilindiği gibi, emir ve talimat verme yetkisi, hiyerarşi yetkisi niteliğinde bir yetkidir. Merkezi idareye yerel yönetimler üzerinde emir ve talimat yetkisi tanındığında, yerel yönetimin karar alma özgürlüğü tamamıyla ortadan kalkar.

Bu bağlamda, vesayet makamının yerel yönetimlere "emir ve talimat verme" yetkisi yoktur. Bilindiği gibi, emir ve talimat verme yetkisi, hiyerarşi yetkisi niteliğinde bir yetkidir. Merkezi idareye yerel yönetimler üzerinde emir ve talimat yetkisi tanındığında, yerel yönetimin karar alma özgürlüğü tamamıyla ortadan kalkar. 
3- Hukuk devletinde idare, kuruluş ve faaliyetlerinde hukuk kurallarına tabidir ve idarenin faaliyet araçlarından biri olan hukuki işlemlerinin geçerliliği bu hukuk kurallarına uyulması şartına bağlıdır. Esasında hukuki bir tasarruf olan idari işlemin belirli bazı ögelerden oluştuğu kabul edilir ve bu ögeler bakımından idare, hukuk kurallarına uymakla yükümlüdür. Bu ögelerden biri de yetkidir.
Hukukilik incelemesinde ilk incelenecek öge olan yetki, idari işlemi yapan idari makamın o işlemi yapma yeteneğinin bulunup bulunmadığına, yani o işlemi yapmaya ehil olup olmadığına veya o işlemi yapmaya hukuken görevlendirilip görevlendirilmediğine ilişkindir. Bir idari işlemin yetki yönünden hukuka uygun olabilmesi için öncelikle idarenin böyle bir işlem yapma konusunda hukuksal bir dayanağının olması gerekmektedir.
Bu bağlamda, "İdare Hukuku"nda "yetki", idareye Anayasa ve kanunlarla tanınmış olan karar alma gücünü ifade etmektedir. Bu yönüyle idari işlemin en temel ögesini oluşturan "yetki", kanunla hangi makama verilmiş ise ancak onun tarafından kullanılabilir. İdare Hukukunda "yetkisizlik kural, yetkili olma istisna"dır. Bu istisna ise, yetkinin, yalnızca kanunla gösterilen hallerde ve yine kanunla gösterilen idari merciler tarafından kullanılmasıdır. Bu nedenle "yetki" kanunun açık izni olmadan da devredilemez.
6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 24. maddesinde; Gümrük ve Ticaret Bakanlığı tarafından il merkezindeki ticaret ve sanayi odaları ile ticaret odalarında faaliyet gösterecek şekilde ticaret sicili müdürlüklerinin kurulacağı, ticaret sicilinin, Bakanlığın gözetim ve denetiminde ticaret sicili müdürlükleri ve şubeleri tarafından tutulacağı, 25. maddesinde; ticaret sicilinin, ticaret sicili müdürü tarafından yönetileceği, Bakanlığın ticaret sicili müdürlüklerinin faaliyetlerini her zaman denetlemeye ve gerekli önlemleri almaya yetkili olduğu, ticaret sicili müdürlüklerinin, Bakanlıkça alınan önlemlere ve verilen talimatlara uymakla yükümlü oldukları kurala bağlandıktan sonra, 32. maddesinde; sicil müdürünün tescil için aranan kanuni şartların var olup olmadığını incelemekle yükümlü olduğu, çözümü bir mahkeme kararına bağlı bulunan veya sicil müdürü tarafından kesin olarak tescilinde duraksanan hususların, ilgililerin istemi üzerine geçici olarak tescil olunacağı, mahkemeye başvurulduğu takdirde kesinleşmiş olan hükmün sonucuna göre işlem yapılacağı öngörülmüştür.

Aynı Kanun'un "İtiraz" başlıklı 34. maddesinde de, "(1) İlgililer, tescil, değişiklik veya silinme istemleri ile ilgili olarak, sicil müdürlüğünce verilecek kararlara karşı, tebliğlerinden itibaren sekiz gün içinde, sicilin bulunduğu yerde ticari davalara bakmakla görevli asliye ticaret mahkemesine dilekçe ile itiraz edebilirler.
(2) Bu itiraz mahkemece dosya üzerinden incelenerek karara bağlanır. Ancak, sicil müdürünün  kararı,  üçüncü  kişilerin  sicilde  kayıtlı  bulunan  hususlara  ilişkin menfaatlerine aykırı olduğu takdirde, itiraz edenle üçüncü kişi de dinlenir. Bunlar mahkemeye gelmezlerse dosya üzerinden karar verilir." düzenlemesi yer almıştır.
Görüldüğü üzere 6102 sayılı Kanun'da Ticaret Bakanlığına belediyelerin organlarının görev ve yetkilerinin kapsamını belirleme görevi verilmediği gibi, ticaret siciline tescilde ortaya çıkacak uyuşmazlıkların idari yoldan giderileceğine ilişkin bir görev ve yetki de verilmemiştir. Aksine bu konuda ortaya çıkacak uyuşmazlıkların asliye ticaret mahkemelerince giderileceği açık bir şekilde kurala bağlanmıştır.
Nitekim, Belko Ankara Kömür Asfalt Enerji İnşaat Sanayi ve Tic. Ltd. Şti.'deki belediye temsilcisinin, Ankara Ticaret Sicili Müdürlüğünce dava konusu Genelge'ye dayanılarak tescil edilmemesi üzerine açılan davada, uyuşmazlık Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesince giderilmiştir.
Öte yandan, 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 441. maddesinde, Ticaret Bakanlığının görev ve yetkileri bentler halinde sayılmış, bu arada (n) bendinde; kooperatifler ve ticaret sicili memurlukları ile esnaf ve sanatkâr sicil kayıtlarıyla ilgili hizmetleri yürütmek ve bunları denetlemek de görev ve yetkileri arasında belirtilmiştir. 446. maddesinde de İç Ticaret Genel Müdürlüğünün görev ve yetkileri sayılmış ve (b) bendinde, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu ve ilgili diğer mevzuat gereğince Bakanlıkça yapılması gereken işlemleri yürütmek hükmüne yer verilmiştir. 
Aynı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 97. maddesinde, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığının görev ve yetkileri düzenlenmiş, (o) bendinde, mahalli idareleri ve bunların merkezi idare ile olan alaka ve münasebetlerini düzenlemenin de Bakanlığın görev ve yetkisinde olduğu öngörülmüş, 100. maddesinde de, "(1) Yerel Yönetimler Genel Müdürlüğünün görev ve yetkileri şunlardır:
a) Mahalli idarelerin iş ve işlemlerine dair mevzuatla verilen görev ve hizmetleri yapmak, takip etmek, sonuçlandırmak ve geliştirmek,
b) Mahalli idare yatırım ve hizmetlerinin kalkınma planları ile yıllık programlara uygun şekilde yapılmasını gözetmek,
c) Mahalli idarelerin geliştirilmesi amacıyla araştırmalar yapmak, istatistiki bilgileri toplamak, değerlendirmek ve yayımlamak,
ç) Mahalli idareler personelinin hizmet içi eğitimini planlamak ve uygulanmasını takip etmek,
d) Mahalli idarelerin teşkilat, araç ve kadro standartlarını tespit etmek,
e) (Mülga: RG-15/7/2018-30479 - CK-4/799 md.)
f) Bakan tarafından verilen diğer görevleri yapmak.

c) Mahalli idarelerin geliştirilmesi amacıyla araştırmalar yapmak, istatistiki bilgileri toplamak, değerlendirmek ve yayımlamak,
ç) Mahalli idareler personelinin hizmet içi eğitimini planlamak ve uygulanmasını takip etmek,
d) Mahalli idarelerin teşkilat, araç ve kadro standartlarını tespit etmek,
e) (Mülga: RG-15/7/2018-30479 - CK-4/799 md.)
f) Bakan tarafından verilen diğer görevleri yapmak.
(2) (Mülga: RG-15/7/2018-30479 - CK-4/799 md.)" hükmü yer almıştır. 
1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin değinilen kurallarının birlikte incelenip değerlendirilmesinden; ne Ticaret Bakanlığına ne de Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığına belediye organlarının görev ve yetkilerinin kapsamını belirleme görevi verilmiştir. Kaldı ki, Anayasa'nın 127. maddesindeki açık hüküm karşısında da kanun dışındaki bir düzenlemeyle yerel yönetimlerin görev ve yetkilerinin belirlenmesine zaten hukuken olanak bulunmamaktadır. 
Bu durumda, dava konusu Genelge ile, 5216 ve 5393 sayılı kanunların açık hükmüne karşın, belediyelerin organlarının görev ve yetkileri tartışılarak, hangi organın hangi görevi yapacağı konusunda düzenleme yapılmakta ve adeta bu organların, Kanunla verilen görevlerini yapmaları engellenmektedir. Bu durum, yerel yönetimlerin özerkliğine idarî vesayet yetkisinin kullanılması dışında bir müdahale olanağı tanımayan Anayasa'nın 127. maddesine açıkça aykırılık taşımaktadır. 
Açıklanan nedenlerle, dava konusu Genelge yetki yönünden  hukuka aykırıdır. 
Uyuşmazlığın esasının incelenmesine gelince; 
5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 3. maddesinde, belediyenin organları; belediye meclisi, belediye encümeni ve belediye başkanı olarak düzenlenmiş olup; her bir organın görev ve yetkileri bu Kanunda sayma yoluyla belirtilmiştir. Yukarıda da belirtildiği gibi, kamu yönetiminde, yetkilerin kanundan kaynaklanması ve hangi idare tarafından kullanılacağının kanunla belirlenmesi gerektiğine ilişkin ilke uyarınca yetki kamu düzeniyle ilgilidir ve yetkisiz makamca tesis edilen işlem hukuka ağır aykırılık taşıyacaktır. Bu itibarla görev ve yetkileri 5393 sayılı Kanun ile belirlenen belediye organlarının birbiri yerine işlem tesis etmesi hukuken olanaklı değildir.
5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 70. maddesi ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediye Kanunu'nun 26. maddesinde belediyelerin, kendi görev ve hizmet alanlarında, ilgili mevzuatta (Türk Ticaret Kanunu) öngörülen usullere göre sermaye şirketi kurabileceği hükme bağlanmış olmasına karşın, maddede bu şirketlerde belediyenin temsiline ilişkin konulara yer verilmemiştir.
 Bu nedenle söz konusu şirketlere ilişkin ilgili mevzuat hükümleri ile belediyenin organlarının bu şirketlere dair yetkilerinin kapsamının belirlenmesi gerekmektedir.

Bu nedenle söz konusu şirketlere ilişkin ilgili mevzuat hükümleri ile belediyenin organlarının bu şirketlere dair yetkilerinin kapsamının belirlenmesi gerekmektedir.
6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun Anonim Şirketleri düzenleyen bölümünün, "Kamu tüzel kişilerinin yönetim kurulunda temsili" başlıklı 334. maddesinde, "(2) Birinci fıkrada yazılı şirketlerde pay sahibi olan kamu tüzel kişilerinin yönetim kurulundaki temsilcileri, ancak bunlar tarafından görevden alınabilir." hükmü; Limited Şirketleri düzenleyen 623. maddesinde, "Şirketin müdürlerinden biri bir tüzel kişi olduğu takdirde, bu tüzel kişi bu görevi tüzel kişi adına yerine getirecek bir gerçek kişiyi belirler" hükmü yer almakta olup; bu hükümler uyarınca belediye tüzel kişisi, Yönetim Kurulundaki gerçek kişi temsilcisini kendisi atayıp, kendisi görevden alacaktır. Yine Türk Ticaret Kanunu'nun "genel kurula katılma" başlıklı 425. maddesi uyarınca, genel kurula pay sahibinin kendisi katılabileceği gibi, pay sahibi olan veya olmayan bir kişiyi de temsilci olarak genel kurula yollayabilecektir.
5393 sayılı Belediye Kanunu'nun "Meclisin görev ve yetkileri" başlıklı 18. maddesinde, "Belediye meclisinin görev ve yetkileri şunlardır:
a) Stratejik plân ile yatırım ve çalışma programlarını, belediye faaliyetlerinin ve personelinin performans ölçütlerini görüşmek ve kabul etmek.
b) Bütçe ve kesinhesabı kabul etmek, bütçede kurumsal kodlama yapılan birimler ile
fonksiyonel sınıflandırmanın birinci düzeyleri arasında aktarma yapmak.
c) Belediyenin imar plânlarını görüşmek ve onaylamak, büyükşehir ve il belediyelerinde il çevre düzeni plânını kabul etmek. (Ek cümle: 1/7/2006-5538/29 md.) Belediye sınırları il sınırı olan Büyükşehir Belediyelerinde il çevre düzeni planı ilgili Büyükşehir Belediyeleri tarafından yapılır veya yaptırılır ve doğrudan Belediye Meclisi tarafından onaylanır.
d) Borçlanmaya karar vermek.
e) Taşınmaz mal alımına, satımına, takasına, tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine veya tahsisli bir taşınmazın kamu hizmetinde ihtiyaç duyulmaması hâlinde tahsisin kaldırılmasına; üç yıldan fazla kiralanmasına ve süresi otuz yılı geçmemek kaydıyla bunlar üzerinde sınırlı aynî hak tesisine karar vermek.
f) Kanunlarda vergi, resim, harç ve katılma payı konusu yapılmayan ve ilgililerin isteğine bağlı hizmetler için uygulanacak ücret tarifesini belirlemek.
g) Şartlı bağışları kabul etmek.
h) Vergi, resim ve harçlar dışında kalan ve miktarı beşbin YTL'den fazla dava konusu olan belediye uyuşmazlıklarını sulh ile tasfiyeye, kabul ve feragate karar vermek.
i) Bütçe içi işletme ile 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununa tâbi ortaklıklar kurulmasına veya bu ortaklıklardan ayrılmaya, sermaye artışına ve gayrimenkul yatırım ortaklığı kurulmasına karar vermek.
j) Belediye adına imtiyaz verilmesine ve belediye yatırımlarının yap-işlet veya yap-işlet-devret modeli ile yapılmasına; belediyeye ait şirket, işletme ve iştiraklerin özelleştirilmesine karar vermek.

i) Bütçe içi işletme ile 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununa tâbi ortaklıklar kurulmasına veya bu ortaklıklardan ayrılmaya, sermaye artışına ve gayrimenkul yatırım ortaklığı kurulmasına karar vermek.
j) Belediye adına imtiyaz verilmesine ve belediye yatırımlarının yap-işlet veya yap-işlet-devret modeli ile yapılmasına; belediyeye ait şirket, işletme ve iştiraklerin özelleştirilmesine karar vermek.
k) Meclis başkanlık divanını ve encümen üyeleri ile ihtisas komisyonları üyelerini seçmek.
l) Norm kadro çerçevesinde belediyenin ve bağlı kuruluşlarının kadrolarının ihdas, iptal ve değiştirilmesine karar vermek.
m) Belediye tarafından çıkarılacak yönetmelikleri kabul etmek.
n) Meydan, cadde, sokak, park, tesis ve benzerlerine ad vermek; mahalle kurulması, kaldırılması, birleştirilmesi, adlarıyla sınırlarının tespiti ve değiştirilmesine karar vermek; beldeyi tanıtıcı amblem, flama ve benzerlerini kabul etmek.
o) Diğer mahallî idarelerle birlik kurulmasına, kurulmuş birliklere katılmaya veya ayrılmaya karar vermek.
p) Yurt içindeki ve Çevre ve Şehircilik Bakanlığının izniyle yurt dışındaki belediyeler ve mahallî idare birlikleriyle karşılıklı iş birliği yapılmasına; kardeş kent ilişkileri kurulmasına; ekonomik ve sosyal ilişkileri geliştirmek amacıyla kültür, sanat ve spor gibi alanlarda faaliyet ve projeler gerçekleştirilmesine; bu çerçevede arsa, bina ve benzeri tesisleri yapma, yaptırma, kiralama veya tahsis etmeye karar vermek.
r) Fahri hemşehrilik payesi ve beratı vermek.
s) Belediye başkanıyla encümen arasındaki anlaşmazlıkları karara bağlamak.
t) Mücavir alanlara belediye hizmetlerinin götürülmesine karar vermek.

r) Fahri hemşehrilik payesi ve beratı vermek.
s) Belediye başkanıyla encümen arasındaki anlaşmazlıkları karara bağlamak.
t) Mücavir alanlara belediye hizmetlerinin götürülmesine karar vermek.
u) İmar plânlarına uygun şekilde hazırlanmış belediye imar programlarını görüşerek kabul etmek." hükmüne yer verilerek, belediye meclisinin görev ve yetkileri sayma suretiyle belirtilmiş ise de, Kanunun düzenlemelerine bir bütün olarak bakıldığında kanun koyucunun 18. maddedeki düzenlemeyle yetinmediği, ayrıca hangi konularda belediye meclisinin veya belediye encümeninin karar alma yetkisi olduğunun diğer maddelerde de, yeri geldikçe kurala bağlandığı görülmektedir. Örneğin Kanun'un 6. maddesinde belediye sınırlarının, belediye meclisinin kararı ve kaymakamın görüşü üzerine valinin onayı ile kesinleşeceği (idari vesayet yetkisine bir örnek),10. maddesinde bir beldenin adının, belediye meclisi üye tam sayısının en az dörtte üç çoğunluğunun kararı ve valinin görüşü üzerine İçişleri Bakanlığının onayı ile değiştirileceği (yine idari vesayet yetkisine bir örnek), 14. maddesinde, belediyenin yurt içi ve yurt dışı müsabakalarda üstün başarı gösteren veya derece alan öğrencilere, sporculara, teknik yöneticilere ve antrenörlere belediye meclisi kararıyla ödül verebileceği, 41. maddesinde stratejik plânın, varsa üniversiteler ve meslek odaları ile konuyla ilgili sivil toplum örgütlerinin görüşleri alınarak hazırlanacağı ve belediye meclisi tarafından kabul edildikten sonra yürürlüğe gireceği, 49. maddesinde belediyenin ve bağlı kuruluşlarının norm kadrolarının (belli ilkeler çerçevesinde) belediye meclisi kararıyla belirleneceği, 62. maddesinde bütçenin meclis tarafından kabul edileceği, 64. maddesinde kesin hesabın meclis tarafından karara bağlanacağı, 75. maddede belirtilen tüm hususlarda meclis kararının gerekeceği öngörülmüştür.
Dolayısıyla, Belediye Meclisinin görev ve yetkilerini düzenleyen 18. madde dışında da kanun koyucu tarafından, belediye meclisinin kararını/onayını gerektiren tüm durumlar açık bir şekilde düzenlenmiştir. 
Aynı Kanun'un 37. maddesinde, "Belediye başkanı, belediye idaresinin başı ve belediye tüzel kişiliğinin temsilcisidir. Belediye başkanı, ilgili kanunda gösterilen esas ve usûllere göre seçilir" hükmüne yer verilmiştir. Öte yandan, "Belediye başkanının görev ve yetkileri" başlıklı 38. maddesinde, "Belediye başkanının görev ve yetkileri şunlardır:
(a) Belediye teşkilâtının en üst amiri olarak belediye teşkilâtını sevk ve idare etmek, belediyenin hak ve menfaatlerini korumak.
b) Belediyeyi stratejik plâna uygun olarak yönetmek, belediye idaresinin kurumsal stratejilerini oluşturmak, bu stratejilere uygun olarak bütçeyi, belediye faaliyetlerinin ve personelinin performans ölçütlerini hazırlamak ve uygulamak, izlemek ve değerlendirmek, bunlarla ilgili raporları meclise sunmak.
c) Belediyeyi Devlet dairelerinde ve törenlerde, davacı veya davalı olarak da yargı yerlerinde temsil etmek veya vekil tayin etmek.

b) Belediyeyi stratejik plâna uygun olarak yönetmek, belediye idaresinin kurumsal stratejilerini oluşturmak, bu stratejilere uygun olarak bütçeyi, belediye faaliyetlerinin ve personelinin performans ölçütlerini hazırlamak ve uygulamak, izlemek ve değerlendirmek, bunlarla ilgili raporları meclise sunmak.
c) Belediyeyi Devlet dairelerinde ve törenlerde, davacı veya davalı olarak da yargı yerlerinde temsil etmek veya vekil tayin etmek.
d) Meclise ve encümene başkanlık etmek.
e) Belediyenin taşınır ve taşınmaz mallarını idare etmek.
f) Belediyenin gelir ve alacaklarını takip ve tahsil etmek.
g) Yetkili organların kararını almak şartıyla sözleşme yapmak.
h) Meclis ve encümen kararlarını uygulamak.
i) Bütçeyi uygulamak, bütçede meclis ve encümenin yetkisi dışındaki aktarmalara onay vermek.
j) Belediye personelini atamak.
k) Belediye ve bağlı kuruluşları ile işletmelerini denetlemek.
l) Şartsız bağışları kabul etmek.
m) Belde halkının huzur, esenlik, sağlık ve mutluluğu için gereken önlemleri almak.
n) Bütçede yoksul ve muhtaçlar için ayrılan ödeneği kullanmak, engellilere yönelik hizmetleri yürütmek ve engelliler merkezini oluşturmak.
o) Temsil ve ağırlama giderleri için ayrılan ödeneği kullanmak..." hükmüne yer verildikten sonra, (p) bendinde; "Kanunlarla belediyeye verilen ve belediye meclisi veya belediye encümeni kararını gerektirmeyen görevleri yapmak ve yetkileri kullanmak" denilmek suretiyle, Kanunda belediye meclisince veya belediye encümenince karar alınacağı belirtilmeyen her konunun belediye başkanının görev ve yetkisinde olduğu özellikle vurgulanmıştır.
5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 17. maddesinde; "Büyükşehir belediye başkanı, büyükşehir belediye idaresinin başı ve tüzel kişiliğinin temsilcisidir. Büyükşehir belediye başkanı, ilgili kanunda gösterilen esas ve usullere göre büyükşehir belediyesi sınırları içindeki seçmenler tarafından doğrudan seçilir" hükmü, 18. maddesinde; "Büyükşehir belediye başkanının görev ve yetkileri şunlardır:
a) Belediye teşkilatının en üst amiri olarak belediye teşkilâtını sevk ve idare etmek, beldenin ve belediyenin hak ve menfaatlerini korumak.
b) Belediyeyi stratejik plâna uygun olarak yönetmek, belediye idaresinin kurumsal stratejilerini oluşturmak, bu stratejilere uygun olarak bütçeyi hazırlamak ve uygulamak, belediye faaliyetlerinin ve personelinin performans ölçütlerini belirlemek, izlemek ve değerlendirmek, bunlarla ilgili raporları meclise sunmak.
c) Büyükşehir belediye meclisi ve encümenine başkanlık etmek, bu organların kararlarını uygulamak.
d) Bu Kanunla büyükşehir belediyesine verilen görev ve hizmetlerin etkin ve verimli bir şekilde uygulanabilmesi için gerekli önlemleri almak.
e) Büyükşehir belediyesinin ve bağlı kuruluşları ile işletmelerinin etkin ve verimli yönetilmesini sağlamak, büyükşehir belediyesi ve bağlı kuruluşları ile işletmelerinin bütçe tasarılarını, bütçe üzerindeki değişiklik önerilerini ve bütçe kesin hesap cetvellerini hazırlamak.