muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/3240, Karar No: 2024/2219, Tarih: 07.05.2024

. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde, “Denetimli alan: Radyasyon kaynağı ile çalışanların giriş ve çıkışlarının özel denetme, çalışmalarının radyasyondan  korunma  bakımından özel kurallara bağlı olduğu ve görevi gereği radyasyon ile çalışan kişilerin yıllık doz sınırlarının 6 mSv'den fazla radyasyon dozuna maruz kalabilecekleri, iyonlaştırıcı radyasyon kaynağı cihazın bulunduğu ve doğrudan radyasyona maruz kalınan alanı, ifade eder." şeklinde tanıma yer verildiği, belirtilen düzenlemelere göre, Radyasyon Güvenliği Yönetmeliği ile radyasyon görevlileri için etkin dozun ardışık beş yılın ortalamasının 20 mSv'i, herhangi bir yılda ise 50 mSv'i geçemeyeceği açıkça belirtilmiş olup, bahse konu Yönetmelik'te “Denetimli alan” tanımında belirtilen ardışık beş yılın ortalama yıllık doz sınırlarının 3/10'undan fazla radyasyon dozuna maruz kalabilecekleri alan olarak tanımlandığı da göz önünde bulundurulduğunda yapılan hesaplama neticesinde (20 mSv x3/10 = 6 mSv) 6 mSv değerine ulaşıldığı, buna göre, İyonlaştırıcı Radyasyon ve Radyonüklid Kullanılarak Sunulan Sağlık Hizmetleri Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendindeki "Denetimli alan" tanımının  Radyasyon Güvenliği Yönetmeliği'nde yer alan denetimli alan tanımında belirtilen “3/10” ibaresi ile uyumlu olup, herhangi bir hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı,

b) Yönetmeliğin “Tanımlar ve kısaltmalar” başlıklı 4. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendindeki; “Gözetimli alan” tanımında yer alan, “yıllık doz sınırlarının mSv'i aşılma olasılığı  olan,  6 mSv'i  aşılması  beklenmeyen,  kişisel  doz   ölçümünü   gerektirmeyen” ibaresi bakımından; davacı tarafından, dava konusu edilen ibarenin Radyasyon Güvenliği Yönetmeliği ile uyumsuz ve çelişkili olduğunun iddia edildiği, ancak, 24/03/2000 tarihinde 23999 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Radyasyon Güvenliği Yönetmeliği'nin “Radyasyon alanlarının sınıflandırılması” başlıklı 15. maddesinde, İyonlaştırıcı Radyasyon ve Radyonüklid Kullanılarak Sunulan Sağlık Hizmetleri Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer verilen “gözetimli alan” tanımına yer verildiği ve mülga Radyasyon Alanlarının Sınıflandırılmasına İlişkin Kılavuz'un “Radyasyon Alanları” başlıklı bölümünde “2.1. Denetimli Alanlar ve Özellikleri” alt başlığında “Denetimli alanlar, giriş ve çıkışların özel denetime, çalışmaların radyasyondan korunma bakımından özel kurallara bağlı olduğu ve radyasyonla çalışanların maruz kalabilecekleri radyasyon dozlarının, yıllık doz sınırlarının 3/10'unu aşma olasılığı olan alanlardır. Bu tanıma göre denetimli alanlar, bu alanlarda çalışan kişilerin, potansiyel ışınlanmalar da göz önüne alındığında, yıllık olarak 6 mSv'in üzerinde etkin doz alma olasılığı bulunan alanlardır.” ifadesine yer verildiği, Radyasyon Güvenliği Yönetmeliği'nde gözetimli alan tanımında belirtilen “yıllık doz sınırlarının 1/20'sinin aşılma olasılığı olup, 3/10'unun aşılması beklenmeyen” ibaresi ile İyonlaştırıcı Radyasyon ve Radyonüklid Kullanılarak Sunulan Sağlık Hizmetleri Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinde belirtilen “gözetimli alan” tanımında yer alan “yıllık doz sınırlarının 1 mSvi aşılma olasılığı olan, 6 mSv'i aşılması beklenmeyen” ibarelerinin aynı anlama geldiği, iptali istenilen düzenlemeler ile kumanda ünitesinin önceden denetimli alanda iken yeni düzenleme ile gözetimli alanda kabul edildiği iddiasının gerçeği yansıtmadığı, anılan Yönetmeliğin “Çalışma koşulları” başlıklı 20. maddesinde, “Görevleri gereği  radyasyona  maruz kalan kişilerin çalışma koşullarının çalışma koşulu A ve çalışma koşulu B şeklinde sınıflandırıldığı, Radyasyon Güvenliği Yönetmeliği'nin "Radyasyon alanlarının sınıflandırılması" başlıklı 15

. maddesinde, “Görevleri gereği  radyasyona  maruz kalan kişilerin çalışma koşullarının çalışma koşulu A ve çalışma koşulu B şeklinde sınıflandırıldığı, Radyasyon Güvenliği Yönetmeliği'nin "Radyasyon alanlarının sınıflandırılması" başlıklı 15. maddesinin birinci fıkrasında denetimli alanlar tanımlandıktan sonra, anılan fıkranın (b) bendinde, “Gözetimli Alanlar” tanımına yer verilmiş olup, buna göre gözetimli alanların, belli sınırlar arasında olan yıllık doz sınırlarının bulunduğu, kişisel doz ölçümü gerektirmeyen alanlar olduğunun belirtildiği, denetimli alanlara girme izni olan veya buralarda çalışan kişilerin, potansiyel ışınlanmalar da göz önüne alındığında, bir yılda alabilecekleri etkin dozun 6 mSv'in üzerinde veya yıllık eşdeğer dozlarının el, ayak veya cilt için 150 mSv'in, göz merceği için ise, 15 mSv'in üzerinde olabileceğinin değerlendirilmesi halinde bu kişilerin çalışma koşulunun A olarak belirlenmesi gerektiği, potansiyel ışınlanma durumları dahil olmak üzere yılda 6 mSv'in üzerinde etkin doz almayacağı; ancak, halk için verilen yıllık 1 mSv'in üzerinde doz alma olasılığı olan personelin ise, çalışma koşulunun B olarak belirlenmesi gerektiği, radyasyon alanlarının ve çalışanların sınıflandırılmasına ilişkin örneklere Kılavuz'un eki Ek-2'de yer verildiği, bu durumda, radyasyon kaynakları ile çalışan personelin durumunda yeni Yönetmelik ile herhangi bir değişiklik yapılmadığı, dava konusu edilen ibare yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği,

2- Yönetmeliğin “Bina durumu ve fiziki şartlar” başlıklı 5. maddesinin dördüncü fıkrasının (i) bendi ile altıncı fıkrasının (i) bendi bakımından; Yönetmeliğin “Bina durumu ve fiziki şartlar” başlıklı 5. maddesinde; radyasyon uygulamalarının yapılacağı alanların bina durumu ve taşıması gerekli fiziki şartların düzenlendiği ve radyasyondan korunmaya ilişkin radyasyon uygulamalarının yürütüleceği alanların, ilgili mevzuata uygun olarak yapı kullanım izni alınmış binalarda açılacağı, mesleğini serbest olarak icra etme yetkisine sahip nükleer tıp uzmanları tarafından açılacak nükleer tıp merkezleri ve radyoloji uzmanları tarafından açılacak radyoloji merkezlerinin, okul, kreş, mesken ve benzeri yerlere bitişik olamayacağı; radyasyondan korunmaya ilişkin radyasyon uygulamalarının yürütüleceği alanların mekansal tasarımı, teknik hususlar ve uygunluk ölçütlerinin Nükleer Düzenleme Kurumu mevzuatı kapsamında düzenleneceği belirtildikten sonra dördüncü fıkrasında; radyoloji merkezlerinin; beşinci fıkrasında; nükleer tıp merkezlerinin ve altıncı fıkrasında; ağız, diş ve çene radyoloji merkezlerinin radyasyon alanlarında sağlamak zorunda oldukları kriterlerin düzenlendiği, radyasyon alanlarının, denetimli alan ve gözetimli alan olarak ikiye ayrılmasında esas olarak radyasyon kaynaklarının özellikleri ile kaynağın ve kullanıldıkları alanın zırhlama özelliklerinin göz önüne alındığı, uygulamaya ve radyasyon kaynağının türüne göre değişmekle birlikte, genellikte radyasyon kaynaklarının bulunduğu yerlerin denetimli alanlar, bu yerlere bitişik alanların da gözetimli alanlar olarak sınıflandırılabildiği, radyasyon dozu alma olasılığı açısından, denetimli alanlarda çalışmanın gözetimli alanlarda çalışmaktan daha riskli olduğu, aynı şekilde, gözetimli alanlarda çalışanların radyasyon dozu alma olasılığının, radyasyon alanı olmayan alanlarda çalışanlardan daha yüksek olduğu, bu alanlarda çalışan kişilerin alabileceği radyasyon dozunun azaltılması için kuralların oluşturulduğu, Radyasyon Alanlarının  Sınıflandırılmasına  İlişkin  Kılavuz'un  eklerinde   örneklere  yer verildiği, anılan Kılavuz'un “2.1. Denetimli Alanlar ve Özellikleri” başlıklı bölümünde de, denetimli alanlarla ilgili kurallara yer verilerek, denetimli alanların, fiziksel sınırlarının kesin olarak belirlenmiş ve ayrılmış olması gerektiğinin belirtildiği, bu durumda, iyonlaştırıcı radyasyon kaynağı cihazın bulunduğu denetimli alanlardan zırhlama yoluyla ayrılmış alanların, denetimli alan kapsamında yer almayacağının düzenlendiği dava konusu bentlerin, hukuka ve mevzuata uygun olup, iptal istemlerinin reddi gerektiği,
	3- “İyonlaştırıcı radyasyon kaynakları ile çalışanların çalışma esasları” başlıklı 7. maddesinin birinci fıkrasında yer alan “sadece” ibaresi ile üçüncü fıkrasında yer alan “vardiya veya nöbet şeklinde” ibaresi ile dördüncü fıkrası bakımından:

3- “İyonlaştırıcı radyasyon kaynakları ile çalışanların çalışma esasları” başlıklı 7. maddesinin birinci fıkrasında yer alan “sadece” ibaresi ile üçüncü fıkrasında yer alan “vardiya veya nöbet şeklinde” ibaresi ile dördüncü fıkrası bakımından:
	a) “sadece” ibaresi bakımından; davacı tarafından, “sadece” ibaresinin Kanun'da yer almadığı, bu ibare ile Kanun hükmünün kapsamının daraltıldığının iddia edildiği, 3153 sayılı Kanun'a eklenen Ek 1. maddesi ile aynı yönde olmak üzere “iyonlaştırıcı radyasyonla teşhis, tedavi veya araştırmanın yapıldığı yerler ile bu iş veya işlemlerde çalışan personel”in haftalık çalışma süresinin 35 saat olduğunun düzenlendiği, Yönetmeliğin dava konusu edilen “sadece” ibaresinin  Yönetmelik  düzenlemesinde  yer  verilmesine gelince; Bakanlığa bağlı sağlık kurum ve kuruluşlarında radyoloji hizmetlerinin yürütüldüğü birimlerde yaklaşık 25.000 personelin (radyoloji uzman hekimi, tıbbi görüntüleme teknikeri/teknisyeni) görev yaptığı, ancak bu hizmetlerin sunumunda kullanılan tüm cihazların iyonlaştırıcı radyasyon kaynağı içermediği, Yönetmelikl'e bu ayrıma ilişkin düzenlemelere yer verildiği, iptali talep edilen “sadece” ibaresinin de iyonlaştırıcı radyasyon kaynağı içeren cihazlarla iyonlaştırıcı radyasyon kaynağı içermeyen cihazlar arasındaki farkı ortaya koymak amacıyla getirilmiş olduğu, dava konusu bu ibarenin Kanun hükmünü daralttığı yolundaki davacı iddialarına itibar edilmesine hukuken imkan bulunmadığı,

b) Yönetmeliğin “İyonlaştırıcı radyasyon kaynakları ile çalışanların çalışma esasları” başlıklı 7. maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan “vardiya veya nöbet şeklinde” ibaresi bakımından; 3153 sayılı Kanun'un Ek 1. maddesi ile iyonlaştırıcı radyasyonla teşhis, tedavi veya araştırmanın yapıldığı yerler ile bu iş veya işlemlerde çalışan personelin haftalık çalışma süresinin 35 saat olarak düzenlendiği ve Kanun hükmüne dayanılarak çıkarılan Yönetmelik'te azami çalışma süresi gösterilmeksizin doz miktarlarına bağlı çalışma esasının belirlendiği dikkate alındığında, bu birimlerdeki çalışma şeklinin, idarelerce, kanuni 35 saat haftalık çalışma süresinin aşılmamak ve doz aşımı limitleri tedbirleri gözetilmek kaydıyla, hizmetin etkinlik ve sürekliliğinin sağlanması bakımından nöbet ya da vardiya veyahut da mesai kaydırma şeklinde belirlenebilmesinin mümkün hale geldiği, radyasyon kaynakları ile yapılan teşhis, tedavi ve araştırmaya yönelik sağlık hizmeti sunumu 7/24 devamlılık göstermekte olup, bu işlemlerde görevli personele gece nöbeti ya da vardiya usulü ile çalışma yöntemi uygulanmaması halinde hastaların durumunun tespit ve tedaviye başlanmasında gecikmeye sebebiyet verileceğinin açık olduğu, 3153 sayılı Kanun'un Ek 1. maddesinde getirilen yeni çalışma süresi ve modeli ve bunun uygulanmasını gösteren eski ve  yeni  yönetmeliklerle  doz limitlerinin aşılmaması için alınacak tedbirler ile diğer koruyucu tedbirlere ayrıca yer verildiğinden iyonlaştırıcı radyasyon kaynağı ile iştigal eden personel bakımından da herhangi mağduriyete sebebiyet verilmediği, mülga Nizamname'nin birçok hükmünün, kanuni düzenlemelere uygunluğunun kalmaması, teknolojik gelişmeler ile teşhis, tedavi veya kalibrasyonda kullanılan ve radyasyon yayan cihazların radyasyon limitlerinin zaman içinde değişmesi gibi faktörler nazara alınarak Nizamname'nin yürürlükten kaldırılmasının uygun görüldüğü, böylece Kanun'un verdiği yetkiye dayanılarak gerekli düzenlemelere Yönetmelik'te yer verildiği, yürürlükten kaldırılan Sağlık Hizmetlerinde İyonlaştırıcı Radyasyon Kaynakları İle Çalışan Personelin Radyasyon Doz Limitleri ve Çalışma Esasları Hakkında Yönetmeliğin 8. maddesinin ikinci fıkrasında da düzenlenmiş olan, radyasyon kaynakları ile çalışacakların çalışma şeklinin, haftalık 35 saatlik çalışma süresini aşmamak kaydıyla, hizmetin etkinlik ve sürekliliğinin sağlanması bakımından vardiya veya nöbet şeklinde düzenlenebileceğine ilişkin düzenlemeye, İyonlaştırıcı Radyasyon ve Radyonüklid Kullanılarak Sunulan Sağlık Hizmetleri Hakkında Yönetmeliğin 7. maddesinin üçüncü fıkrasında da aynen yer verildiği, bu durumda, dava konusu “vardiya veya nöbet şeklinde” ibaresinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığı,

c) Yönetmeliğin “İyonlaştırıcı radyasyon kaynakları ile çalışanların çalışma esasları” başlıklı 7. maddesinin dördüncü fıkrası bakımından: Yönetmeliğin 7. maddesinin dördüncü fıkrasında, “Hamilelik şüphesi olan, hamile veya emziren iyonlaştırıcı radyasyon kaynağı çalışanının çalışma koşulları, fetüsün veya emzirilen çocuğun radyasyondan korunmasını sağlayacak şekilde düzenlenir.” düzenlemesi ile hamile olan, hamilelik şüphesi olan ya da emziren kadın çalışanların korunmasına yönelik düzenlemeye yer verildiği, Radyasyon Güvenliği Yönetmeliği'nin “Hamile radyasyon görevlileri için doz sınırları” başlıklı 12. maddesi ve Radyoloji Hizmetleri Yönetmeliği'nin 13. maddesinin beşinci fıkrasındaki düzenlemelerin,  dava konusu düzenleme ile aynı doğrultuda olduğundan, dava konusu düzenlemede eksiklik ya da hukuka aykırılık bulunmadığı,

4- a) Yönetmeliğin “Sağlık izni” başlıklı 8. maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Sadece iyonlaştırıcı radyasyon kaynakları ve radyonüklitlerin kullanıldığı denetimli alanlarda”, “İyonlaştırıcı radyasyon kaynağı ile” ve “bu çalışanların bir takvim yılı içerisinde denetimli alanlarda fiilen çalıştığı süreler dikkate alınarak bu Yönetmeliğin eki Ek-2'de yer alan “Sağlık İzni Tablosu"nda belirtilen çalışma süresine göre belirlenir” ibareleri bakımından; ilgili mevzuat gereğince radyasyon görevlisi olarak kabul edilen personelin şua izni olarak da tabir edilen sağlık izninden ve fiili hizmet süresi zammından birlikte yararlanması mümkün olmakla birlikte, bazı sağlık tesislerinde unvanı radyoloji uzmanı ya da tıbbi görüntüleme teknisyenlerinin yıl boyunca iyonlaştırıcı radyasyon kaynağı içermeyen cihazlarla çalışmalarına ya da yılın bazı aylarına tekabül eden sürelere bakılmaksızın sağlık iznini tam olarak kullandıklarının tespit edildiği, bu durumu ayırmak, radyasyonun olumsuz etkilerine maruz kalan personelin sağlığını korunmak amacıyla İyonlaştırıcı Radyasyon ve Radyonüklid Kullanılarak Sunulan Sağlık Hizmetleri Hakkında Yönetmeliğin 8. maddesi ile sağlık izninin kullanımına ilişkin usul esasların yeniden düzenlendiği, yeni Yönetmelik'te radyasyon görevlisi değil, 3153 sayılı Kanun'un Ek 1. maddesi lafzına uygun olarak “İyonlaştırıcı radyasyon kaynağı çalışanı” tanımının getirildiği, yeni Yönetmelik'le, 3153 sayılı Kanun'un Ek 1. ve 657 sayılı Kanun'un 103. maddesine uygun olarak iyonlaştırıcı radyasyon kaynakları ve radyoaktif madde ile çalışan ve böylece zararlı radyasyona maruz kalan personele yıllık izinlerine ilaveten sağlık izni verileceğinin daha açık biçimde düzenlendiği, önceki yönetmelikle çelişen ya da yeni getirilen bir durum bulunmamakla birlikte özellikle ERCP, anjiografi cihazları ile çalışan personelin de kapsama alınmasının amaçlandığı, dolayısıyla, iyonlaştırıcı radyasyon kaynağı olarak kabul edilemeyen manyetik rezonans, ultrason ve doppler cihazları ile yapılan çalışma sürelerinin karşılığında radyasyona maruziyet olmadığından, bu süreler için sağlık izni verilmesine imkan bulunmadığı, bu itibarla, Yönetmeliğin 8. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan “Sadece iyonlaştırıcı radyasyon kaynakları ve radyonüklitlerin kullanıldığı denetimli alanlarda” ibaresi ile, radyasyon kaynağı ile fiilen çalışması olan ile olmayan arasında radyasyona maruz kalma açısından bir ayrım yapılması zorunluluğunun ortaya konulması gerektiğinden, söz konusu ibarede üst hukuk normlarına ya da hukuka aykırılık bulunmadığı, anılan fıkranın ikinci cümlesine bakıldığında; “..iyonlaştırıcı radyasyon kaynağı ile çalışanlara verilecek sağlık izni süresi, bu çalışanların bir takvim yılı içerisinde denetimli alanlarda fiilen çalıştığı süreler dikkate alınarak bu Yönetmeliğin eki EK-2'de yer alan “Sağlık İzni Tablosu”nda belirtilen çalışma süresine göre belirlenir

..iyonlaştırıcı radyasyon kaynağı ile çalışanlara verilecek sağlık izni süresi, bu çalışanların bir takvim yılı içerisinde denetimli alanlarda fiilen çalıştığı süreler dikkate alınarak bu Yönetmeliğin eki EK-2'de yer alan “Sağlık İzni Tablosu”nda belirtilen çalışma süresine göre belirlenir.” cümlesinde yer alan “iyonlaştırıcı radyasyon kaynağı ile” ibaresi, iyonlaştırıcı radyasyon kaynağı olmayan cihazlarla çalışanların radyasyona maruziyetleri olmadığı için bu haktan yararlanmalarına imkan bulunmadığını vurgulamak adına 3153 sayılı Kanun'un Ek 1. maddesine uygun olarak kaleme alındığından, bu ibarenin iptali isteminin de reddi gerektiği, dava konusu düzenleme ile sağlık izninin, iyonlaştırıcı radyasyon kaynakları ile denetimli alanlarda fiilen çalışılan süreler dikkate alınarak "Sağlık İzni Tablosu"nda belirtilen çalışma süresine göre belirlendiği, Radyasyon Güvenliği Tüzüğünde, radyasyon görevlisi, denetimli alan tanımlarına yer verildiği, İyonlaştırıcı Radyasyon ve Radyonüklid Kullanılarak Sunulan Sağlık Hizmetleri Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin birinci fıkrasında da denetimli alan ve gözetimli alanın tanımlarının yapıldığı, dolayısıyla, iyonlaştırıcı radyasyon kaynağı ile çalışanlara verilecek sağlık izni süresinin, bu çalışanların “iyonlaştırıcı radyasyon kaynaklarının bulunduğu ve doğrudan radyasyona maruz kalınan” denetimli alanlarda fiilen çalıştığı süreler dikkate alınarak belirlenmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığı, radyasyon kaynakları ile kullanmak suretiyle sağlık hizmeti sunan sağlık personelinin, kullanılan yöntemlerden kaynaklı olarak ve bu yöntemlerin sağlığı bozucu etkileri nedeniyle, öteki sağlık personelinden farklı çalışma koşullarına tabi kılındığı, radyasyona maruz kalan personel için farklı çalışma koşulları belirlenmesindeki temel amacın, bu kişilerin maruz kaldığı radyasyon etkisinin minimum düzeye düşürülerek sağlıklarının korunması olduğu, Yönetmeliğin 8. maddesi düzenlemesi ile 3153 sayılı Kanun'un Ek 1. maddesi hükmüne uygun olarak sadece iyonlaştırıcı radyasyon kaynakları ve radyonüklitlerin kullanıldığı denetimli alanlarda çalışanlara sağlık izni verilebileceği; sağlık izninin, bu çalışanların bir takvim yılı içerisinde denetimli alanlarda fiilen çalıştığı süreler dikkate alınarak bu Yönetmeliğin eki EK-2'de yer alan Sağlık İzni Tablosunda belirtilen çalışma süresine göre belirleneceğinin düzenlendiği, radyoloji hizmet sunumuna takvim yılı içerisinde iyonlaştırıcı radyasyon kaynakları içeren ve içermeyen birimlerde rotasyon yaparak çalışma yapılabilir olması nedeniyle Yönetmeliğin 8. maddesi ile iyonlaştırıcı radyasyon kaynakları ile çalışılmayan sürelerin, süre hesabının dışında bırakılması suretiyle iş gücü kaybının da önüne geçilmesinin amaçlandığı, hizmetin sürekliliği ve kamu yararı gözetilerek yapılan düzenlemede hukuka aykırılık bulunmadığı,

b) İkinci fıkrasında yer alan “iyonlaştırıcı radyasyon kaynağı ile”, “denetimli alanlarda” ve “bu çalışanların bir takvim yılı içerisinde denetimli alanlarda fiilen çalıştığı süreler dikkate alınarak bu Yönetmeliğin eki EK-2'de yer alan “Sağlık İzni Tablosu”nda belirtilen çalışma süresine göre belirlenir.” ibareleri bakımından; Yönetmeliğin 8. maddesinin ikinci fıkrası ile mobil röntgen veya skopi gibi hareketli cihazları kullanan iyonlaştırıcı radyasyon kaynağı ile çalışanlara verilecek sağlık izni süresinin de, bu çalışanların bir takvim yılı içerisinde denetimli alanlarda fiilen çalıştığı süreler dikkate alınarak bu Yönetmeliğin eki EK-2'de yer alan Sağlık İzni Tablosu'nda belirtilen çalışma süresine göre belirleneceği düzenlenmiş olup, (a) bölümünde yapılan açıklamaların burada da aynen geçerli olduğunu belirterek, bu fıkrada yer alan ibarelerin iptali isteminin de reddi gerektiği,
	c) Yönetmeliğin 8. maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan “Denetimli alanlarda iyonlaştırıcı radyasyon kaynağı cihazı kullanan” ibaresi bakımından; söz konusu üçüncü fıkrada, “Denetimli alanlarda iyonlaştırıcı radyasyon kaynağı cihazı kullanan çalışanların etkin doz aşımı halinde sağlık kurum ve kuruluşu tarafından sağlık izni hemen kullandırılır.” düzenlemesine yer verilmiş olup, anılan fıkra ile etkin doz aşımı halinde sağlık izninin beklenilmeksizin kullandırılmasının idarenin yükümlülüklerinden sayıldığı, davacı tarafça, denetimli-gözetimli alan kriterine bağlı olmaksızın doz aşımı halinde sağlık izninin hemen kullanılması gerektiği, bu nedenle bu düzenlemenin eksik olduğu iddia edilmekte ise de; 8. maddenin birinci fıkrasında yer alan ibareler hakkında yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde iyonlaştırıcı radyasyon kaynakları ile bu cihazların bulunduğu denetimli alanlarda çalışanların etkin doz aşımı halinde sağlık izni kullanımının mümkün olabildiği ve doz aşımı halinin de ancak iyonlaştırıcı radyasyon kaynakları ile yapılan çalışma neticesinde oluşması mümkün olabildiğinden ve iyonlaştırıcı radyasyon kaynağı içermeyen cihazlarla yapılan çalışmada radyasyona maruziyet olmadığına göre doz aşımından bahsetmeye de imkan bulunmayacağından, “iyonlaştırıcı radyasyon kaynağı çalışanı” olarak kabul edilmeyen bu çalışmalar için idarece hemen verilmesi gerekli bir sağlık izninin olduğundan da bahsetmeye imkan bulunmadığı, dava konusu ibarenin, üst hukuk normlarına aykırı bir yönü bulunmadığından iptali isteminin reddi gerektiği,