muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/1278, Karar No: 2024/2188, Tarih: 28.05.2024

3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun 1. maddesinde, Kanunun amacının, sağlık hizmetleri ile ilgili temel esasları belirlemek olduğu; 2. maddesinde, Milli Savunma Bakanlığı hariç bütün kamu kurum ve kuruluşları ile özel hukuk tüzelkişileri ve gerçek kişileri kapsadığı; 3. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde, sağlık kurum ve kuruluşlarının yurt sathında eşit, kaliteli ve verimli hizmet sunacak şekilde Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca, diğer ilgili bakanlıkların da görüşü alınarak plânlanacağı, koordine edileceği, mali yönden destekleneceği ve geliştirileceği; (i) bendinde, sağlık hizmetlerinin yurt çapında istenilen seviyeye ulaştırılması amacıyla, bakanlıklar seviyesinden en uçtaki hizmet birimine kadar kamu ve özel sağlık kuruluşları ile kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları arasında koordinasyon ve işbirliği yapılacağı, sağlık kurum ve kuruluşları coğrafik ve fonksiyonel hizmet alanları, verecekleri hizmetler, yönetim, hizmet ilişki ve bağlantıları gibi konularda tespit edilen esaslara uymak ve verilen görevleri yapmakla yükümlü oldukları ve çağdaş tıbbi bilgi ve teknolojinin ülkeye getirilmesi ve teşvikinin sağlanacağı; (k) bendinde, koruyucu, teşhis, tedavi ve rehabilite edici hizmetlerde kullanılan ilaç, aşı, serum ve benzeri biyolojik maddelerin üretiminin ve kalitesinin teşvik ve temini esas olup, her türlü müstahzar, terkip, madde, malzeme, farmakope mamülleri, kozmetikler ve bunların üretiminde kullanılan ham ve yardımcı maddelerin ithal, ihraç, üretim,dağıtım ve tüketiminin, amaç dışı kullanılmak suretiyle fizik ve psişik bağımlılık yapan veya yapma ihtimali bulunan madde, ilaç, aşı, serum ve benzeri biyolojik maddeler ile diğer terkiplerin kontroluna, murakabesine ve bunların yurt içinde ve yurt dışında ücret karşılığı kalite kontrollerini yaptırmaya, özel mevzuata göre ruhsatlandırma, izin ve fiyat verme işlerini yürütmeye Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığının yetkili olduğu hükme bağlanmıştır. 
10/07/2018 tarih ve 30474 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde, teşhis, tedavi ve rehabilite edici sağlık hizmetlerinin yürütülmesi görevi Sağlık Bakanlığına verilmiş olup, 362. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde, sağlık kuruluşlarında her türlü koruyucu, teşhis, tedavi ve rehabilite edici sağlık hizmetlerinin yürütülmesini sağlamak, faaliyetleri izlemek ve değerlendirmek, iyi uygulama örneklerini yaygınlaştırmak, Sağlık Bakanlığı Kamu Hastaneleri Genel Müdürlüğünün görevleri arasında sayılmıştır.

Aynı Kararname'nin "Tıbbî ürün ve hizmetlerin üretiminin teşvik edilmesi" 381. maddesinde ise "(1) Bakanlık, ileri teknoloji gerektirenler başta olmak üzere, ülkenin sağlık sektöründeki tıbbî cihaz, ürün, hizmet ve ilaç sanayisinin geliştirilmesine ve desteklenmesine yönelik politikalarının belirlenmesi amacıyla çalışmalar yapar. Bu amaçla girişimcileri yönlendirir, yerli sanayiye malî ve diğer teşvikleri uygulayabilir, yerli sanayinin teknolojik altyapı ve yeteneklerini araştırır, bunların geliştirilmesine yönelik önlemleri alır, gerektiğinde yurtdışından yerli sanayiye teknoloji transferi yapılmasını sağlar.
(2) Bakanlık ve bağlı kuruluşları, sağlık hizmeti sunumunda ihtiyaç duyulan tıbbî cihaz, ilaç ve diğer ürün ve hizmetlerin alımında mümkün olduğunca yurtiçi sanayi imkanlarından faydalanır, bu amaçla yurtiçi firmalara araştırma, geliştirme, prototip ve seri üretim faaliyetlerini yaptırır. İhtiyaç halinde yerli ve yabancı gerçek ve tüzel kişilerle alım garantili sözleşmeler yapılabilir ve yedi yıla kadar gelecek yıllara yaygın yüklenmeye girişilebilir.
(3) Sağlık hizmeti sunumunda ihtiyaç duyulan tıbbî cihaz, ilaç ve diğer ürün ve hizmetlerin yurtdışından alınması ya da bu yönde yurtdışı kaynaklı yatırım yapılması durumunda, karşılığında satıcı firmadan yerli sanayi katılımı, Ar-Ge, teknolojik işbirliği ve off-set yükümlülüğü istenmesine ilişkin hususlar Bakanlıkça düzenlenir." hükmüne yer verilmiştir. 
Öte yandan, kan, kan bileşenleri ve ürünleri ile ilgili usûl ve esasları düzenlemek amacıyla çıkarılan 5624 sayılı Kan ve Kan Ürünleri Hakkında Kanun'un 2. maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendinde, plazma ürünleri, insan plazmasının işlenmesi suretiyle elde edilen tedavi maksatlı bütün ürünler; (i) bendinde ise plazma ürünleri üretim tesisi, taze donmuş plazmadan, tedavi amacıyla ihtiyaç duyulan proteinlerin ayrıştırılarak kullanılabilir hale getirildiği millî ve milletlerarası standartlara uygun olarak üretim yapan tesis olarak tanımlanmıştır. 
Anılan Kanun'un 3. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde, bu Kanun kapsamındaki hizmetlerin planlanması, yürütülmesi ve denetlenmesi hususlarında, Sağlık Bakanlığının münhasıran yetkili ve sorumlu olduğu; (d) bendinde de, yurt içinde toplanan plazmanın ürün üretimi amacıyla yurt içinde ve yurt dışında değerlendirilmesinin ancak Sağlık Bakanlığının izni ile mümkün olduğu ve ürün üretimi amacıyla yurt dışından plazma getirilmesinin de Bakanlığın iznine tâbi olduğu hükme bağlanmıştır. 
Hukuki Değerlendirme:
Dava dosyasının ve Dairemizin 09/07/2020 tarihli ara kararına verilen cevapların ve eklerinin incelenmesinden;

Hukuki Değerlendirme:
Dava dosyasının ve Dairemizin 09/07/2020 tarihli ara kararına verilen cevapların ve eklerinin incelenmesinden;
Onuncu Kalkınma Planına uygun olarak Türkiye'de plazma ürünlerinin üretimi için yatırım yapılarak tesis kurulması, fraksinasyon ve/veya rekombinant DNA teknolojisinin ülkeye transferinin sağlanması, yeterli kalitede plazma toplanması, toplanan ve bağışlanan plazmaların değerlendirilerek ürün elde edilmesi, ülkenin plazma ürünleri alanında kendi kendine yeterliliğinin sağlanması konusunda 20/08/2015 tarihinde Sosyal Güvenlik Kurumu, Sağlık Bakanlığı ve Türk Kızılayı arasında Plazma Ürünleri Elde Edilmesi Projesi Protokolü imzalandığı, anılan Protokol'ün 19/05/2017 tarihinde yürürlükten kaldırılıp yeniden imzalanarak revize edildiği, anılan Protokol ile yasal mevzuat ve güncel bilimsel çalışmalar çerçevesinde Sosyal Güvenlik Kurumu, Sağlık Bakanlığı ve Türk Kızılayının konuya ilişkin yetki ve sorumluluklarının belirlenmesinin amaçlandığı;
Söz konusu Protokol kapsamında yerli plazmanın işlenerek ürünlere dönüştürülmesi, üretime ilişkin teknolojinin ülkemize kazandırılması ve sürekliliğinin sağlanması suretiyle ülke ihtiyacının elde edilmesi hedefinin yerine getirilmesi maksadıyla 15/09/2017 tarihinde Sosyal Güvenlik Kurumu ve ... İlaç Sanayi A.Ş. Arasında Plazma Ürünleri Elde Edilmesi Projesi Sözleşmesinin imzalandığı, Sözleşme'de bu Proje sürecinin "Doğrudan ürün ithalatı ve temin" başlıklı birinci safha, "Toll fraksiyonasyon ile ürün ithalatı ve temin" başlıklı ikinci safha ve "Ülkemizde ürün imalatı ve teslim" başlıklı üçüncü safha olmak üzere üç safha olarak belirlendiği, on iki yıl alım garantili olan Sözleşme uyarınca ilk iki yıl şirketin, plazma ürünleri ithal ederek temin edeceği, sonraki iki yıl Kızılaydan bağışlardan edinilmiş ve plazmaferezle elde edilen plazmaları yurt dışında işleyip bitmiş ürünü teslim edeceği, devam eden yıllarda ise tamamen yerli üretime geçeceği, böylece bu süreçlerde Sosyal Güvenlik Kurumu ve ... A.Ş. Şirketinin yetki ve sorumlulukları ile karşılıklı hak ve yükümlülüklerinin belirlendiği;

Ardından 01/11/2017 tarihinde anılan Sözleşme kapsamında ödemesi taahhüt edilen plazma ürünlerinin ihtiyaç planlarının oluşturulması, teminlerinin gerçekleştirilmesi, tüketimi ve ödemelere ilişkin yetki ve sorumlulukları ile karşılıklı hak ve yükümlülüklerinin belirlenmesi amacıyla Sağlık Bakanlığı ile Sosyal Güvenlik Kurumu Arasında Plazma Ürünlerinin Temin ve Kullanımına İlişkin Protokol'ün imzalandığı, bu Protokol hükümlerinin sağlık hizmeti bedelleri Sosyal Güvenlik Kurumunca karşılanan kişileri, bu kişilerin tedavilerinde kullanılması gerekli görülen plazma ürünlerinin temin edileceği Sağlık Bakanlığına bağlı yataklı sağlık tesislerini ve Sağlık Bakanlığı ile ortak kullanım protokolü imzalayan tıp fakülteleri bulunan devlet üniversitelerini (SHS), plazma ürünlerinin ihtiyaç planlarının oluşturulması, teminlerinin gerçekleştirilmesi, tüketimi ve ödemelere ilişkin iş ve işlemleri kapsadığı görülmektedir. 
 Sağlık Bakanlığı ile Sosyal Güvenlik Kurumu Arasında Plazma Ürünlerinin Temin ve Kullanımına İlişkin Protokol'ün "6.1. Bakanlığın yükümlülükleri" başlığı altında 6.1.1. maddesinde, Sağlık Bakanlığının anılan Protokol süresince Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından geri ödemesi taahhüt edilen ürünlerin Sözleşme'de belirtilen yıllık plan ve miktarlarda farmasötik formlar da dikkate alınmak suretiyle SHS'lerde kullanımını ve/veya reçete muhteviyatı ürünlerin SHS bünyesindeki eczanelerden karşılanmasını kabul ve taahhüt edeceği kurala bağlanmış; aynı Protokol'ün 6.1.2. maddesinde "Bakanlık, SHS'lerde yatarak tedavilerde kullanılacak ürünlerin Sözleşme'de SGK tarafından geri ödemesi taahhüt edilen yıllık plan ve miktarlarını karşılamak üzere ihtiyaç planlarını oluşturur. İhtiyaç planları üçer ve/veya altışar aylık dönemler halinde yapılarak SGK'ya bildirilir" kuralına; 6.1.5 maddesinde "Bakanlık, ayakta tedavilerde SHS bünyesindeki eczanelerden karşılanacak ürünler için Sözleşmede SGK tarafından geri ödemesi taahhüt edilen yıllık plan ve miktarları karşılamak üzere ihtiyaç planlarını oluşturur. İhtiyaç planları üçer ve/veya altışar aylık dönemler halinde yapılarak SGK'ya bildirilir" kuralına yer verilmiştir. 
Bu çerçevede dava konusu işlemlere bakıldığında, Sağlık Bakanlığı ve Sosyal Güvenlik Kurumu arasında imzalanan “Plazma Ürünlerinin Temin ve Kullanımına İlişkin Protokol” gereği Sağlık Bakanlığına bağlı sağlık hizmeti sunucularının ihtiyacı olan ürünlerin hazırlık bildirimlerine ilişkin yapılacak iş ve işlemlerin İl Sağlık Müdürlüklerine bildirildiği, bu haliyle dava konusu işlemlerin anılan Protokol kapsamında Sağlık Bakanlığının yükümlülüklerinin yerine getirilmesi ve Protokol'ün uygulanması amacıyla tesis edildiği görülmektedir.

Bu durumda, davacılar tarafından Sağlık Bakanlığı ve Sosyal Güvenlik Kurumu arasında imzalanan “Plazma Ürünlerinin Temin ve Kullanımına İlişkin Protokol"ün dava konusu edilmemiş olması, Protokol hakkında verilmiş herhangi bir iptal kararı bulunmaması ve halen yürürlükte bulunması karşısında yukarıda aktarılan görev ve yetkiler kapsamında davalı idarece dava konusu işlemlerin anılan Protokol'e dayanılarak plazma ürünlerinin temin ve kullanımına ilişkin sürecin sağlıklı bir şekilde yürütülmesi amacıyla tesis edildiği görüldüğünden anılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU	:
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN REDDİNE, 
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...TL yargılama giderinin davacılar üzerinde bırakılmasına, 
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için belirlenen ... TL vekâlet ücretinin davacılardan alınarak davalı idareye verilmesine, 
4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra istemi halinde davacılara iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'na temyiz yolu açık olmak üzere, 28/05/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/4231, Karar No: 2024/2733, Tarih: 28.05.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2022/4231
Karar	No : 2024/2733   
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Bakanlığı adına
	  ... Gümrük Müdürlüğü - (E-Tebligat)	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Merkezi ... Şubesi 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU                : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ...
tarih  ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava Konusu İstem: Davacı şirket adına 2019 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 18 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi eki faturalarda yer alan birim fiyatların, ihracatçı firma tarafından sehven yüksek düzenlendiğinden bahisle fazladan ödenen ilave gümrük, katma değer vergileri ve ek mali yükümlülüğün 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi uyarınca geri verilmesi istemiyle yapılan başvuruların reddine ilişkin kararlara vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; 4458 sayılı Gümrük Kanunu uyarınca eşyanın gümrük kıymetinin eşyanın satış bedeli olduğu, ithal edilen eşyanın kıymetinin tespiti için öncelikle satış bedeli yönteminin dikkate alınmasının gerektiği, uyuşmazlık konusu eşyalara ait faturalarda yer alan birim fiyatların sehven yüksek düzenlendiğinden gerçeği yansıtmadığı yolunda ihracatçı tarafından ihracat beyannameleri ile faturaların olması gereken kıymet üzerinden revize edildiği, düzeltilmiş faturaların ilgili firmanın bulunduğu ülkenin yerel ticaret odası ve Anvers Başkonsolosluğu tarafından tasdik edildiği, buna istinaden fazla ödenen gümrük vergilerinin iadesi istemiyle başvurularda bulunulduğu, gümrük idaresinin beyannamelere konu satış bedellerinin yani fatura kıymetlerinin doğruluğunun tespiti amacıyla her türlü bilgi ve belgeyi inceleme hak ve yetkisine sahip olduğu ve maddi gerçekliğin ortaya konulmasına yönelik hukuki sorumluluğunun bulunduğu da göz önüne alındığında, bu yönde herhangi bir tespit yapılmadan, sadece davacı beyanının bağlayıcı olduğundan hareketle vergilerin iadesi istemlerinin reddine ilişkin kararlara vaki itirazın reddine dair işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.       
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı beyanının bağlayıcı olduğu, tahakkuk ettirilen vergilerin beyanname ekinde sunulan belgeler ile uyumlu bulunduğu, sonradan sunulan faturada yer alan tutarların gümrük kıymeti olarak esas alınamayacağı, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı beyanının bağlayıcı olduğu, tahakkuk ettirilen vergilerin beyanname ekinde sunulan belgeler ile uyumlu bulunduğu, sonradan sunulan faturada yer alan tutarların gümrük kıymeti olarak esas alınamayacağı, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.  
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI  : Savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
  	 Davacı şirket adına 2019 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 18 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi eki faturalarda yer alan birim fiyatların, ihracatçı firma tarafından sehven yüksek düzenlendiğinden bahisle fazladan ödenen ilave gümrük, katma değer vergileri ve ek mali yükümlülüğün 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi uyarınca geri verilmesi istemiyle yapılan başvuruların reddine ilişkin kararlara vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 24.maddesinin 1. fıkrasında, ithal eşyasının gümrük kıymetinin eşyanın satış bedeli olduğu ve satış bedelinin de Türkiye'ye ihraç amacıyla yapılan satışta 27 ve 28. maddelere göre gerekli düzeltmelerin de yapıldığı, fiilen ödenen veya ödenecek fiyat olduğu belirtilmiş; 24. maddenin 3. fıkrasının (a) bendinde ise, fiilen ödenen veya ödenecek fiyatın, ithal eşyası için alıcının, satıcı veya satıcı yararına yaptığı veya yapması gereken ödemelerin toplamı olarak tanımlanmış, ödemelerin para transferi şeklinde olabileceği gibi akreditif veya ciro edilebilir bir kıymetli evrak kullanılarak ya da doğrudan veya dolaylı da yapılabileceği kurala bağlanmıştır.
		Aynı Kanun'un 211. maddesinde ise; kanunen ödenmemeleri gerektiği halde ödenmiş olduğu belirlenen gümrük vergilerinin geri verileceği, kanunen tahakkuk ettirilmemeleri gerektiği halde tahakkuk ettirilen gümrük vergilerinin kaldırılacağı hükmüne yer verilmiştir.	Öte yandan; yürürlükten kaldırılan 1615 sayılı Gümrük Kanunu'nun 87. maddesi ile ilgili olarak, Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun 02/07/1966 tarih ve E:1965/13, K:1966/6 sayılı kararında, aykırı içtihatlar, tahsil olunan gümrük vergilerinin anılan madde uyarınca geri verilebilmesinin, yanlışlıkla veya fuzulen tahsil olunduklarının açıkça anlaşılması koşuluyla olanaklı bulunduğu yolunda birleştirilmiştir. Bu itibarla; 4458 sayılı Kanun'un benzer hükümler taşıyan 211. maddesinin uygulanmasında da, kanunen ödenmemeleri gerektiği halde ödenmiş, kanunen tahakkuk ettirilmemeleri gerektiği halde tahakkuk ettirilmiş vergilerin, iade istemine konu olabilmesi için, yanlışlıkla alındığının veya fuzulen tahsil olunduğunun açık olması gerekir.	
	  HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Yukarıda yer alan yasal düzenlemeler ve Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun anılan kararı birlikte incelendiğinde, ithal edilen eşyanın gümrük kıymeti, eşyanın satış bedeli olduğundan, gümrük vergilerinin hesaplanmasında satış bedelinin esas alınmasının gerektiği, tahsil edilen vergilerin geri verilmesinin istenmesinin ise fuzulen tahsil olduğu açıkça anlaşılan vergiler için mümkün olduğu sonucuna ulaşılmaktadır. 
	Olayda, davacının beyanı üzerine tahsil edilen iade istemine konu gümrük vergilerinin beyannameler ve eki faturalar ile uyumlu olduğu anlaşılmış olup, uyuşmazlığın çözümü davacı tarafından sonradan sunulan faturalar içeriği tutarların gerçeği yansıtıp yansıtmadığı hususunun belirlenmesini gerektirmektedir. Bu belirleme ise, inceleme ve araştırma gerektirdiğinden, ortada, açıkça yanlışlıkla alınan veya fuzulen tahakkuk eden veya tahsil olunan bir vergiden bahsedilemeyeceğinden, fazladan ödendiği ileri sürülen vergilere ilişkin iade koşullarının olayda oluşmadığı anlaşılmıştır.
	Bu bakımdan, davacının iade isteminin, 4458 sayılı Kanun'un 211. maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceği sonucuna ulaşıldığından, dava konusu işlemin iptaline ilişkin temyize konu kararda hukuki isabet görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
             Açıklanan nedenlerle; 
1.Temyiz isteminin kabulüne,
2.... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin (j) bendi parantez içi hükmü uyarınca alınması gereken harç dahil olmak üzere, yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, 28/05/2024 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.
(X) KARŞI OY :
Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanmış bulunan bölge idare mahkemesi kararı, aynı gerekçe ve nedenlerle uygun görülmüş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar sözü geçen kararın bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddi ve kararın onanması gerektiği oyu ile, Daire kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2024/221, Karar No: 2024/2743, Tarih: 28.05.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2024/221
Karar	No : 2024/2743            
 
TEMYİZ EDENLER	: 1- (DAVACI) ... Sanayi ve Dış Ticaret   Limited Şirketi	  
	 VEKİLİ	: Av. ...
	  2- (DAVALI) ... Bakanlığı adına
	                      ... Gümrük Müdürlüğü- (E-Tebligat)  
	 VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih  ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava Konusu İstem: Davacı adına 2020 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 34 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi ile tercihli tarife kapsamında ithal edilen eşyaya ilişkin menşe ispat belgesinin Türkiye Cumhuriyeti ile İran İslam Cumhuriyeti arasında Tercihli Ticaret Anlaşması Çerçevesindeki Ticarette Eşyanın Tercihli Menşeinin Tespiti Hakkında Yönetmelik ekinde yer alan örneğe uygun olmadığından bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük ve katma değer vergileri ile 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca bu vergiler üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...  sayılı kararıyla; Türkiye Cumhuriyeti ile İran İslam Cumhuriyeti arasındaki Tercihli Ticaret Anlaşması ile belirtilen Anlaşma uyarınca düzenlenen Yönetmelik hükümlerine göre, menşe ispat belgesi ibrazının zorunlu olduğu, ayrıca menşe şahadetnamesinin menşe ispat belgesi yerine kullanılmasının mümkün olmadığı, davacının menşe ispat belgesi yerine menşe şahadetnamesi sunduğu sabit olduğundan tercihli tarifeden yararlanamayacağı,  anılan belgedeki bilgilerin yanıltıcı ya da gerçeğe aykırı olduğu idarece ileri sürülmediği gibi, yanıltıcı bir vasfının ve idareden gizlenen bir hususun da bulunmadığı, idareye ibraz edilen menşe şahadetnamesiyle ithalat işlemlerinin tamamlandığı, olayda Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde belirtilen şartların oluşmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin hukuka uyarlık bulunmayan para cezasına ilişkin kısmın iptaline, ek tahakkuk yönünden ise, davanın reddine karar verilmiştir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.