muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/10559, Karar No: 2024/8072, Tarih: 22.05.2024

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı Terör ve Örgütlü Suçlar Soruşturma Bürosunun 2017/164168 sayılı soruşturması kapsamında İstanbul ilinde/haricinde kurulu ankesör/büfe hatlarına ait HTS verileri (usulüne uygun olarak alınmış mahkeme kararlarıyla birlikte) Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumundan (BTK) temin edilerek Emniyet Genel Müdürlüğü Terörle Mücadele Dairesi Başkanlığına gönderilerek HTS havuzu oluşturulduğu; Dairemizce yapılan ara kararı ile davacı hakkında ankesörlü/sabit hat telefon görüşme kaydı bulunduğuna ilişkin tespit olup olmadığının sorulması ve var ise tespitlere ilişkin belge ve raporların bir örneğinin istenilmesi üzerine söz konusu HTS havuzunda yapılan çalışma neticesinde davacı hakkındaki ankesör/büfe sorgu raporunun Emniyet Genel Müdürlüğünün yazısı ekinde Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.
CMK'nın 135. maddesinin 6. fıkrasının ilk halinde "(6) Bu madde hükümleri ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir” denmek suretiyle aynı maddenin (1).fıkrasında sayılan iletişimin tespiti, dinleme ve kayda alma tedbirlerine sadece 6. fıkranın devamında sayılan katalog suçlar yönünden başvurulabileceği düzenlemesine yer verilmiştir. 5353 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrasında ise "(6) Bu madde kapsamında dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümler ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir:.." hükmüne yer verilmek suretiyle dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi tedbirlerine sadece bu fıkranın devamında sayılan katalog suçlarda başvurulabilmesi öngörülmüşken, iletişimin tespitinin ise, bu fıkra kapsamından çıkartılmak suretiyle suç soruşturması kapsamında tüm suçlar yönünden başvurulabilecek bir tedbir olarak kabul edildiği anlaşılmıştır.

Nitekim, Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 13/11/2019 tarih ve E:2018/5526, K:2019/6842 sayılı kararında iletişimin tespitinin, suç soruşturması kapsamında tüm suçlar yönünden başvurulabilecek bir koruma tedbiri olduğu; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/09/2021 tarih ve E:2020/9.MD-67, K:2021/372 sayılı kararında ise "FETÖ/PDY Silahlı Terör Örgütünün iletişim yöntemi olarak ankesörlü/sabit hatlardan periyodik veya ardışık aramalar yaptıkları yönündeki tespitlerden sonra, soruşturma makamlarınca başlangıç soruşturması kapsamında ve CMK'nın 160/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak yapılan araştırmalar sonucunda; FETÖ/PDY Silahlı Terör Örgütü mensuplarının "sohbet" olarak adlandırdıkları örgütsel toplantılara devam etmek için kamuya açık market, büfe vb. yerlerde kurulu bulunan ücret karşılığı kullanılan sabit hat veya ankesörlü hatları özel yöntemlerle kullandıklarının tespit edilmesi üzerine CMK'nın 135/6. maddesi gereğince sabit hat ve ankesörlü hatlara yönelik iletişimin tespiti kararları alınarak uygulamaya konulması, bu cümleden olarak şüpheli kişilerin hatlarıyla kamuya açık, birbirinden bağımsız büfe, market vb. yerlerde kurulu bulunan sabit veya ankesörlü hatların HTS kayıtlarının incelenmesi, üçüncü kişilere ait verilerin ayıklanması ile yapılan analizler sonucunda şüphelilere ulaşılmasında hukuka aykırı yöntemlerin kullanıldığı ileri sürülemeyeceği gibi ihlal edildiği iddia edilen hakka nazaran kamu güvenliğinin korunması ve suçla mücadele için sağlanan yararın üstünlüğünden de kuşku duyulmaması gerekecektir"  değerlendirmelerine yer verildiği görülmüştür. 
Ayrıca, Anayasa Mahkemesi de 28/11/2019 tarihli ve Başvuru No.2017/29347 sayılı kararında FETÖ/PDY imamlarının mahrem hizmetler sınıfındaki kişilerle -özellikle askerlerle- olan iletişimlerini ankesörlü veya kontörlü telefonlar üzerinden arama veya çağrı bırakma şeklinde sürdürmeleri ve bu kapsamda başvurucunun aranmış olmasını kuvvetli suç belirtisi olarak kabul etmiştir. 
Netice itibarıyla, iletişimin tespitinin, Yargıtay kararlarında da belirtildiği gibi suç soruşturması kapsamında tüm suçlar yönünden başvurulabilecek bir koruma tedbiri olduğu ve davacı hakkındaki ankesör/büfe sorgu raporunun hazırlanmasına esas alınan iletişimin tespiti verilerinin hukuka uygun olarak elde edildiği anlaşılmıştır.  
iii. Ankesörlü/Sabit Hat telefon görüşmesi kaydının davacı yönünden değerlendirilmesi

iii. Ankesörlü/Sabit Hat telefon görüşmesi kaydının davacı yönünden değerlendirilmesi
	Dairemizin 06/07/2023 tarihli ara kararına cevaben dava dosyasına sunulan Emniyet Genel Müdürlüğü TEM Daire Başkanlığının 06/10/2023 tarihli "Ankesör/Büfe Sorgu Raporu"un incelenmesinden; davacının kendi adına kayıtlı ve kendi kullanımında olan ... no'lu GSM hattının Amasya ilindeki ... numaralı ankesörlü telefondan 13/06/2012 tarihinde (1) kez, ... numaralı ankesörlü telefondan 07/07/2012 tarihinde (2) kez, ... numaralı ankesörlü telefondan 23/05/2013 tarihinde (3) kez, ... numaralı ankesörlü telefondan 17/06/2013 tarihinde (2) kez, ... numaralı ankesörlü telefondan 06/07/2013, 18/01/2014 ve 04/02/2014 tarihlerinde toplam (4) kez, ... numaralı ankesör telefondan 13/07/2013, 26/07/2013  tarihlerinde toplam (2) kez, ... numaralı ankesörlü telefondan 30/07/2013 tarihinde (1) kez, ... numaralı ankesörlü telefondan 19/01/2014 tarihinde (1) kez, ... numaralı ankesörlü telefondan 08/02/2014 tarihinde (1) kez,  ... numaralı ankesörlü telefondan 31/01/2014, 01/02/2014, 02/02/2014, 22/02/2014, 07/03/2014, 11/04/2014, 17/05/2014 tarihlerinde toplam (8) kez; Ankara ilindeki ... numaralı ankesörlü telefondan 31/03/2013 tarihinde (1) kez, ...  numaralı ankesörlü telefondan 18/05/2013 tarihinde (1) kez, ... numaralı ankesörlü telefondan 16/02/2014 tarihinde toplam (2) kez, ... numaralı ankesörlü telefondan 09/03/2014 ve 16/03/2014 tarihlerinde toplam (10) kez, ... numaralı ankesörlü telefondan 09/03/2014 tarihinde toplam (3) kez, ... numaralı ankesörlü telefondan 06/04/2014 tarihinde (1) kez, ... numaralı ankesörlü telefondan 06/04/2014 tarihinde toplam (2) kez; Kastamonu ilindeki ... numaralı ankesörlü telefondan 14/02/2014 tarihinde toplam (2) kez, ... numaralı ankesörlü telefondan 15/02/2014 tarihinde (1) kez; Samsun ilindeki ... numaralı ankesörlü telefondan 22/06/2012, 26/10/2012 ve 06/06/2013 tarihlerinde toplam (4) kez, ... numaralı ankesörlü telefondan 17/01/2013 ve 06/06/2013 tarihlerinde toplam (2) kez, ... numaralı ankesörlü telefondan 09/11/2013 tarihinde (1) kez; Trabzon ilindeki ... numaralı ankesörlü telefondan 28/01/2013  tarihinde (1) kez, ...  numaralı ankesörlü telefondan 29/01/2013  tarihinde (1) kez, ... numaralı ankesörlü telefondan 20/07/2013  tarihinde (1) kez, ... numaralı ankesörlü telefondan 29/03/2014  tarihinde toplam (2) kez, olmak üzere, toplamda (62) kez arandığı, bu aramalarda hakkında terör örgütüne üye olma suçundan soruşturma yürütülen B.A., N.K., S.Y., E.K., M.G., İ.K., M.B., M.G., T.Ç., İ.B., M.B.E., S.E.A., M.K., Z.K., H.T., H.A., A.S.İ., H.E.Ç. isimli şahıslarla ardışık aramasının bulunduğu; ayrıca davacının kullandığı değerlendirilen 505...29 numaralı GSM hattının Periyodik Aranma ve Şifreli Kaydetme Yöntemi (telefon numarasının sondan ikinci ve dördüncü rakamlarının yerlerinin değiştirilerek kaydedilmesi) ile aranma kaydına rastlanıldığı tespit edilmiştir.

Davacı tarafından, söz konusu aramaların örgüt iletişim modeline uygun olmadığı, bu kadar çok arama kaydının olmasının sebebi kendisinin artık örgüt toplantılarına gitmemesi olduğu, örgüt mensuplarının kendisini ısrarla araması nedeniyle telefonun numara engelleme özelliğini açtığı, bu özelliği açtıktan sonraki aramaların kendisine ulaşmadığı, aramaların neredeyse taciz boyutuna vardığı ve birçoğunun sıfır saniye olduğu, numaraları engellemiş olmasına rağmen aramaya devam ettikleri, görüşme saniyelerinin uzun olmasının nedeninin kendisini arayan kişinin ikna etmeye çalışması olduğu beyan edilmiştir.
Netice itibarıyla yukarıda yer verilen iletişime dair kayıtların incelenmesinden davacının örgütün örgütsel amaçlı haberleşme metotlarından olan “ankesörlü/sabit hatlardan aranma” gizli iletişim sistemine dahil olduğu sonucuna varılmıştır.
 
6) Dava Konusu Kararların Temel Hak ve Özgürlükler Bağlamında Değerlendirilmesi
	Davacı, dava konusu kararlar ile bazı temel hak ve özgürlüklerinin ihlal edildiğini ileri sürmekle birlikte bu ihlal iddialarının özü davacının meslekten çıkarılmasına dayanmaktadır. 
	Bu kapsamda, davacı hakkında tesis edilen meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin karar ile bu karara karşı yapılan yeniden inceleme talebinin reddine ilişkin kararın, AİHS'in 8. ve Anayasa’nın 20. maddesinde yer alan "özel hayata saygı hakkı" çerçevesinde değerlendirilmesi gerekmektedir.
	Zira, AİHM tarafından dinamik bir şekilde yorumlanan ve sosyal hayattaki yansımaları kapsamında genişletilebilen "özel hayat" kavramı, eksiksiz bir tanım getirmenin mümkün olmadığı bir kavram olarak görülmekte, bu bağlamda bireylerin kişiliklerini geliştirmelerine ve mesleki yaşamlarına etki eden her durum özel hayata saygı hakkına dâhil edilmektedir. Nitekim AİHM, bireylerin genellikle iş ya da mesleki faaliyetleri sırasında dış dünya ile ilişkiler kurduklarını ve geliştirdiklerini belirterek ve bireyin iş hayatı ile özel hayatını birbirinden ayırmanın güçlüğünün altını çizerek, mesleki faaliyetlerin de özel hayata saygı hakkı kapsamında olduğunu belirtmiştir (Niemietz/Almanya, B. No: 13710/88, 16/12/1992, § 29). AİHM’e göre özel hayat, bir bireyin başka bireylerle, mesleki ve iş ilişkileri de dâhil olmak üzere, ilişki kurma ve geliştirme hakkını kapsamaktadır.  C./Belçika, B. No: 21794/93, 07/08/1996, § 25).
	Dava konusu edilen kararlar, davacının meslek yaşamının sona ermesi sonucunu doğurmaktadır. Bu nedenle söz konusu kararlar özel hayata saygı hakkı üzerindeki sonuçları itibarıyla AİHS'in 8. ve Anayasa’nın 20. maddeleri ile güvence altına alınan özel hayata saygı hakkına yönelik bir müdahale oluşturmaktadır.

Dava konusu edilen kararlar, davacının meslek yaşamının sona ermesi sonucunu doğurmaktadır. Bu nedenle söz konusu kararlar özel hayata saygı hakkı üzerindeki sonuçları itibarıyla AİHS'in 8. ve Anayasa’nın 20. maddeleri ile güvence altına alınan özel hayata saygı hakkına yönelik bir müdahale oluşturmaktadır.
	AİHS'in 8. maddesinin ikinci fıkrasına göre özel hayata saygı hakkının kullanılmasına bir kamu makamının müdahalesi ancak "kanunla öngörülmüş olma", aynı maddede sayılan "meşru amaçlardan birini gerçekleştirmeye yönelik olma" ve "demokratik bir toplumda gerekli olma" ölçütlerini karşılama şartıyla mümkündür. Anayasa'nın 20. maddesinin 13. maddesi ile birlikte değerlendirilmesi sonucunda ise özel hayata saygı hakkına müdahale edilebilmesi için müdahalenin "şekli anlamda belirli ve öngörülebilir bir kanuni dayanağının bulunması", "anayasal meşru bir amaca ulaşmaya yönelik olması" ve "demokratik toplum düzeninin gerekleri ile ölçülülük ilkesine uygun olması" gerekmektedir. 
	Dolayısıyla dava konusu kararlarla ortaya çıkan özel hayata saygı hakkına yönelik müdahalenin ihlal oluşturup oluşturmadığı hususunun, AİHS ve Anayasa bağlamında, kanunilik, meşru amaç ve demokratik bir toplumda gerekli olma ile ölçülülük ilkeleri doğrultusunda irdelenmesi gerekmektedir. 
	Dava konusu kararlar, davalı idare tarafından, 375 sayılı KHK’nın geçici 35. maddesinin (A) fıkrası uyarınca tesis edilmiştir. Anılan madde hükmü, 7145 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 375 sayılı KHK'ye eklenmiş ve 31/07/2018 tarih ve 30495 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Sonuç olarak, dava konusu kararların tesis edildiği tarih itibarıyla, karara dayanak olan düzenlemenin mevzuatta öngörülen usuller dâhilinde kanunlaşmış ve yürürlükte olduğu görülmektedir. Bu durumda, özel hayata saygı hakkına müdahale niteliği taşıyan dava konusu kararlar, öngörülebilir ve belirli bir kanun hükmü uyarınca tesis edilmiş olduğundan, müdahale kanunilik şartını taşımaktadır.
Zira dava konusu kararlara gerekçe olarak gösterilen irtibat ve iltisak kavramları yönünden  Anayasa Mahkemesi tarafından  14/11/2019 tarih ve E:2018/89, K:2019/84 sayılı kararında yapılan değerlendirmede, terör örgütleriyle irtibatlı ve iltisaklı olma durumu farklı şekillerde ortaya çıkabileceğinden bunların kanun koyucu tarafından önceden belirlenmesi ve kanunda tek tek sayılması zorunluluğundan söz edilemeyeceği ifade edilmiştir. Anayasa Mahkemesine göre irtibat ve iltisak kavramları genel kavram niteliğinde olmakla birlikte, bu kavramların belirsiz ve öngörülemez nitelikte olduğunu söylemek mümkün olmadığından, hukuki nitelikleri ve objektif anlamları yargı içtihatlarıyla belirlenebilecektir.

AİHS'in 8. maddesinin ikinci fıkrasında özel hayata saygı hakkının kullanılmasına ulusal güvenlik ve kamu güvenliğinin sağlanması amacıyla müdahale edilebileceği öngörülmüştür. Anayasa'nın 20. maddesinin birinci fıkrasında ise özel bir sınırlama nedeni öngörülmemiştir. Bununla birlikte Anayasa Mahkemesinin kararlarına göre özel sınırlama nedeni öngörülmemiş olan hakların dahi hakkın doğasından kaynaklanan bazı sınırları bulunmaktadır. Ayrıca Anayasa'nın diğer maddelerinde yer alan kurallara dayanılarak da bu hakların sınırlanması mümkün olabilmektedir. Anayasa'nın 5. maddesinde Türk Milletinin bağımsızlığını ve bütünlüğünü, ülkenin bölünmezliğini, Cumhuriyeti ve demokrasiyi korumak, kişilerin ve toplumun refah, huzur ve mutluluğunu sağlamak Devletin temel amaç ve görevleri arasında sayılmıştır (AYM, E.2014/87, K.2015/112, 08/12/2015, § 7; Sevim Akat Eşki, B. No: 2013/2187, 19/12/2013, § 33). Dava konusu kararlar, FETÖ terör örgütünün darbe teşebbüsü üzerine ilan edilen olağanüstü halin sona ermesinden sonra olağan dönemde de örgütle mücadelenin hukuk devleti ilkesine uygun ve etkin bir şekilde devam ettirilmesi, FETÖ terör örgütünün ve bu örgütle iltisak veya irtibatı bulunanların yargıdaki varlığının ortadan kaldırılması ve bu bağlamda millî güvenliğin, kamu düzeninin ve başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması amacıyla tesis edilmiştir. Bu nedenle, FETÖ ile iltisak ve irtibatı olan ve dava konusu kararların tesis edildiği tarih itibarıyla kamu gücünün güçlü bir tezahürü niteliğinde yargı yetkisi kullanan davacının meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına karar verilmesi suretiyle özel hayata saygı hakkına yapılan müdahale meşru bir amaca dayanmaktadır.
	Dava konusu kararlar ile davacının özel hayata saygı hakkına yapılan müdahale, zorlayıcı bir toplumsal gereksinim olarak ortaya çıkmıştır. Nitekim 15 Temmuz 2016 gecesi yaşanan darbe teşebbüsü nedeniyle “ulusun varlığını tehdit eden genel bir tehlike”nin bulunduğu açıktır (Alparslan Altan/Türkiye, B. No: 12778/17, 16/04/2019, §§ 71-75). Bu tehlike, ulusun ve Devlet teşkilatının varlığı için tehdit teşkil eden, kamu düzenini etkileyen, olağandışı bir kriz niteliğindedir. Bununla birlikte darbe teşebbüsünün faili olan FETÖ'nün, yukarıda belirtildiği üzere atipik ve kendine özgü niteliği göz önüne alındığında, olağanüstü hal sona erdikten sonra olağan dönemde de devam eden bu tehlikeye karşı alınan ve davacının yargı yetkisini kullanmasına son veren dava konusu yaptırımın da yaşanan özellikli durumun ortaya çıkardığı zorunluluktan ve bu durumun faili olan örgütün Devleti ele geçirmeyi amaç edinen niteliğinden kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle söz konusu terör örgütü ile iltisak ve irtibatı bulunan davacının yargı yetkisini kullanmasına son veren yaptırımın demokratik bir toplumda gereklilik arz ettiği açıktır.

Bu durumda, demokratik kurumlara ve demokratik toplum düzeninin bizatihi kendisine karşı yapılan darbe teşebbüsü sonrasında, bahse konu teşebbüsün faili olan FETÖ ile iltisak ve irtibatı olduğu gerekçesiyle hakkında tesis edilen dava konusu kararlar ile yargı mensubu olarak görev yapması nedeniyle üstün kamu gücü ayrıcalığına sahip olan davacının, meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına karar verilmesi suretiyle özel hayatına saygı hakkına yapılan müdahalenin, AİHS ve Anayasa anlamında durumun gerektirdiği ölçüde bir yaptırım olduğu anlaşılmıştır.
7) Sonuç olarak
	Dava dosyasında bulunan bilgi ve belgeler ile yukarıda yer verilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacının, FETÖ ile iltisak ve irtibatının olduğu ve bu nedenle demokratik anayasal düzene sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği anlaşıldığından dava konusu kararlarda hukuka aykırılık görülmemiştir.
	Dava konusu kararlarda hukuka aykırılık görülmediğinden, davacının bu kararlar nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesi, özlük haklarının iadesi isteminin de reddi gerekmektedir. 
D) KARAR SONUCU          	 Açıklanan nedenlerle;
	1. Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun ... tarih ve ... sayılı kararı ile bu karara karşı yapılan yeniden inceleme talebinin reddine ilişkin yine aynı Kurulun ... tarih ve ... sayılı  kararının iptaline karar verilmesi istemi yönünden DAVANIN REDDİNE,
2.  Davacının bu kararlar nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine ve özlük haklarının iadesine karar verilmesi istemi yönünden DAVANIN REDDİNE,
3. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
4. Posta gideri avansından varsa artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
5.  Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için  belirlenen ... TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
6. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere,  22/05/2024 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
 
(X) KARŞI OY :

4. Posta gideri avansından varsa artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
5.  Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için  belirlenen ... TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
6. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere,  22/05/2024 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
 
(X) KARŞI OY :
Dava; yargı mensubu olarak görev yapmakta olan davacının, 31/07/2018 tarih ve 30495 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7145 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen Geçici 35. maddenin (A) fıkrası uyarınca FETÖ ile iltisak ve irtibatının olduğu gerekçesiyle meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin Hakimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulu'nun ... tarih ve ... sayılı kararı ile bu karara karşı yapılan yeniden inceleme talebinin reddine ilişkin yine aynı Kurulun ... tarih ve ... sayılı kararının iptaline, bu kararlar nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine, özlük haklarının iadesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

Davacı hakkında verilen İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının ... tarih ve Sor. No:..., K:... sayılı kovuşturmaya yer olmadığı kararında: " ...2017 yılına kadar İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü bünyesinde komiser yardımcısı olarak görev yaptığından mahrem hizmetlerdeki örgüt üyeleri tarafından tutulan kayıtlara ilişkin dosyada mevcut veri inceleme raporunda, 2015 yılı genel bilgilerinde şüpheli hakkında DERECE 1 ve DERECE 2 "CD (geçmişte örgüt sohbetlerine katılıp güncel irtibat  kurulamayan ve geri kazanılması 4 derece yakın olan kişi"  olarak kodlandığı,  Yukarıdaki bylock yazışma içeriklerinde, önceki tarihlerde mahrem imamlar ile irtibatı olmasına rağmen kamu görevine başladıktan sonra irtibatlarını koparan kişilere yönelik örgüt mahrem hizmetler yapılanmasında kurulan ve bu kişileri örgüte geri kazandırmaya çalışan ümit grubu ile ilgili bilgiler dikkate alındığında şüpheli hakkındaki veri inceleme raporu ve yazışma içeriklerinin uyumlu olduğunun görüldüğü, Şüphelinin Amasya ilinde mahrem imam olarak faaliyet gösteren S. G. ile telefon HTS irtibatı tespit edildiği ancak bunların 2010 yılı öncesine ilişkin olduğu, yine mahrem imam olarak faaliyet gösteren H.S. ile tespit edilen HTS görüşme kayıtlarının da 2012 yılı öncesine ait olduğu, 2014 yılı sonrasına ait kayıtların bir çoğunun -0- saniye olarak göründüğü, Yapılan Ataç/ankesör sorgulamalarında şüphelinin 2013 yılı ve öncesinde sabit hatlardan görüşme bilgisi içeren kayıtları olmasına rağmen 2013 yılı 11. ayından sonra görüşmelerin çoğunun -0- saniye olarak göründüğü gibi ardışık arandığı tespit edilen kişilerin bir çoğunun meslek/bulunulan şehir/örgütle irtibat olarak değerlendirildiğinde aramaların çoğunun mahrem hizmetlerdeki ardışık arama kriterleriyle örtüşmediği, yalnıza 2011 yılında TSK personeli 1 kişi ile, 2012 yılında aynı okulda öğrenim gören komiser yardımcısı 1 kişi ile, 2013 yılında da TSk personeli ile 1 kez ardışık arama kaydı bulunduğu ancak arama kayıtlarının düzenli olmadığı, Örgütlü suçlar bilgi bankasında yapılan sorgulamalarda şüpheliyle ilgili herhangi bir tanık beyanı yada teşhis bulunmadığı, Şüphelinin Hakimler ve Savcılar Kurulu'na yazılı olarak sunduğu savunmasında özetle, 2008 yıllarında S.G. ile tanıştığını ev Amasya'da öğrencilerin kaldığı eve giderek kendisine ders çalıştırdığını, daha sonra polis kolejini kazanınca 2006 yılında Ankaraya gittiğini, bazı haftasonları bu kişi ile görüşmelerinin olduğu, 2013 başında yapının düşüncelerinden rahatsız olunca irtibatını kestiğini, tekrar görüşmek için kendisini sürekli aradığını ama kabul etmediğini, bir süre sabit numara olan telefon aramalarına cevap vermediğini, 2013 yılı 11

.G. ile tanıştığını ev Amasya'da öğrencilerin kaldığı eve giderek kendisine ders çalıştırdığını, daha sonra polis kolejini kazanınca 2006 yılında Ankaraya gittiğini, bazı haftasonları bu kişi ile görüşmelerinin olduğu, 2013 başında yapının düşüncelerinden rahatsız olunca irtibatını kestiğini, tekrar görüşmek için kendisini sürekli aradığını ama kabul etmediğini, bir süre sabit numara olan telefon aramalarına cevap vermediğini, 2013 yılı 11. ayında telefonundaki arama-reddetme özelliğini aktif ederek rehberinde kayıtlı olmayan tüm numaralardan gelen aramaları otomatik reddettiğini, HTS kayıtların görünen bu tarihten sonraki aramalara ilişkin -0- saniyelik görüşmelerin kendisi tarafından reddedilen aramalar olduğunu ve kendisinin bu aramalardan haberinin bile olmadığı, bu tarihten sonra bir daha hiç bir örgüt  üyesi ile görüşmediğini, bu nedenle kendisine yönelik tekrar görüşme sağlanması için ısrarla arama kayıtlarının olduğunu beyan ettiği,  Şüphelinin yazılı savunmasında 2013 yılı öncesinde örgüt üyeleri ile irtibatı olmasına rağmen bu tarihten sonra telefon görüşmelerini dahi kestiğine ilişkin verilen bilgiler ile Bylock yazışma içeriklerinde ve veri inceleme raporunda hakkında tutulan kayıtlardaki bilgiler birlikte değerlendirildiğinde şüphelinin 2013 yılı öncesinde lise döneminden başlayarak polis akademisinde öğrenci olarak bulunduğu 2013 yılına kadar S.G. isimli mahrem imam ve bazı örgüt üyeleri ile irtibatı bulunmasına rağmen, 2013 yılı sonu itibariyle örgüt üyeleri ile irtibatını kesmesi nedeniyle hakkında ümit grubundaki örgüt  üyelerince geri kazanılması için faaliyet yürütülmeye çalışıldığı ancak geri kazanılması zor olarak kayıt tutulduğu anlaşılmış, bu nedenle şüphelinin savunmasında bahsettiği şekilde 2013 yılı 11. ayından sonra hiç bir örgüt üyesi ile yüz yüze yada telefon ile görüşmediğine ilişkin savunmasının aksini ispatlar nitelikte, örgütle irtibat ve iltisak boyutunu aşan, örgüt hiyerarşisi içerisinde faaliyet yürütüğünü gösterir, hakkında kamu davası açmaya yeter, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı bir delil elde edilemediği anlaşılmakla,...''  tespit ve değerlendirmelerine yer verilmiştir.