muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/51, Karar No: 2024/2831, Tarih: 30.05.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2023/51
Karar	No : 2024/2831  
 
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...  Gümrükleme İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret  Limited Şirketi
VEKİLİ	: Av....
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ...  Bakanlığı adına ...  Müdürlüğü 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	:...  Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ...  - ... , ...  -..., ... - ..., ... - ...  ve ... - ... tarih ve sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı "kabuklu ceviz" ve "ceviz içi" ticari isimli eşyanın kıymetinin, gözetim kıymetine yükseltilmesi suretiyle yurt dışı gider olarak beyan edilerek ödenen gümrük ve katma değer vergilerinin, eşyanın fatura kıymetinden fazlasına ilişkin kısmının 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi uyarınca iadesi isteminin reddine dair karara vaki itirazın reddi yolundaki işlemin iptali ile fazladan ödenen tutarın yasal faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemiyle dava açılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, ... tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesine isabet eden faiz isteminin yasal faiz  tutarını aşan kısmına hasren yapılan inceleme sonucunda; söz konusu beyannamenin  07/11/2019 tarihinden önce tescil edildiği ve tecil faiziyle iadeye ilişkin mevzuat değişikliğinin bu tarihten itibaren yürürlüğe girdiği anlaşıldığından, bu beyannameye ilişkin olarak fazladan ödenen vergilerin 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'da öngörülen yasal faiz oranında hesaplanacak faiziyle birlikte iadesinin icap ettiği gerekçesiyle faiz isteminin yasal faizi aşan kısmı yönünden davanın reddine, istinaf ve temyiz aşamalarında yaptıkları yargılama giderlerinin üzerlerinde bırakılmasına  karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI         : Kanun değişikliğinin külfetinin kendilerine yüklenemeyeceği, fuzulen tahsil edilen vergilerin tecil faiziyle birlikte iade edilmesi ve yargılama giderli ile vekalet ücretinin karşı tarafa bırakılması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.
Bu durumda, kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, bölge idare mahkemelerince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.
Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 17/05/2022 tarih ve E:2021/3435, K:2022/2191 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Temyiz isteminin, kararın, yargılama giderlerine ilişkin bölümüne gelince; 
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, temyiz incelemesi sonunda Danıştayın, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.
Dosyanın incelenmesinden, her ne kadar temyize konu kararla, ...  tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesine ilişkin fazladan ödenen vergilerin yasal faiz oranını aşan kısmı bakımından davanın reddine hükmedilmiş ise de, dava dilekçesinde davacının faiz isteminin yasal faize ilişkin olduğu, yargılama sonucunda da fazladan ödenen vergilerin yasal faiziyle iadesine karar verildiği hususu gözetildiğinde, istinaf ve temyiz aşamasında yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması hukuka uygun düşmemiş olup, davalı idareye yüklenmesi icap etmektedir.
Bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç bulunmayan düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden, kararın yargılama giderleri yönünden düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle; 
1. Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararından, "6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 323. maddesine göre aşağıda dökümü gösterilen 758,00 TL yargılama giderinin 38,00 TL'sinin davacı üzerinde bırakılmasına" ibaresinin "aşağıda dökümü gösterilen 758,00 TL yargılama giderinin davalı idare üzerinde bırakılmasına" olarak, "492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 3 sayılı Tarifesi uyarınca hesaplanarak karara bağlanan nispi harç ile istinaf ve temyiz aşamalarında idareden alınmayan harcın davacıdan tahsiline" dair ibarelerinin ise karardan çıkarılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine 30/05/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/537, Karar No: 2024/2479, Tarih: 30.05.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
    D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas  No:2021/537
Karar No:2024/2479
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...  İthalat ve İhracat A.Ş.
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Kurumu (E-Tebligat)
VEKİLİ	: Av....
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
	Dava konusu istem: Dağıtıcı lisansı ile faaliyet gösteren davacı şirkete, bayisine ait akaryakıt istasyonunda 04/10/2016 tarihinde yapılan denetimde, otomasyon sistemine bağlı olmayan tank bulunduğunun tespit edildiğinden bahisle, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu’nun 19. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinin (3) numaralı alt bendi uyarınca 1.026.994,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.
	İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E:..., K:...  sayılı kararda; otomasyon sistemi verilerine göre, davacı şirketin lisanslı bayisinin tank sayısının iki, toplam kapasitesinin 34.500 ton, pompa ve tabanca sayısının dört olduğu, ancak vaziyet planına göre 1 no’lu tankın 20 ton benzin, 2 no’lu tankın 15 ton kurşunsuz benzin, 3 no’lu tankın 35 ton motorin ve 4 no’lu tankın 30 ton motorin kapasiteli olduğu, dolayısıyla vaziyet planına göre lisans sahibine ait akaryakıt istasyonunda toplam akaryakıt depolama kapasitesinin 100 ton olduğu;
	Diğer taraftan, davacı şirketin lisanslı bayisinin akaryakıt istasyonunda 04/10/2016 tarihinde yapılan denetim neticesinde düzenlenen tutanakta, “İstasyonda beş adet tank kapağının bulunduğu, vaziyet planı incelendiğinde dört adet tankın gösterildiği, ancak otomasyon sistemine iki tankın yansıdığı, istasyon vaziyet planına göre dört no'lu tank içerisinde tahmini yarı seviyede motorin ürünü bulunduğu ve bu tankın otomasyon sistemine yansımadığı” tespitlerine yer verildiği, söz konusu tutanağın davacı şirketin bayisinin yetkilisi tarafından da imzalandığı;
	Bu durumda, davacı şirketin lisanslı bayisine ait istasyondaki akaryakıt alım satım hareketlerini otomasyon sistemi aracılığıyla etkin biçimde izlemediği, otomasyon sisteminin doğru ve sağlıklı çalışmasını sağlayacak gerekli tedbirleri almadığı ve söz konusu istasyonda otomasyon sistemine bağlı olmayan tank bulunmasına rağmen bayinin bayilik faaliyetine devam ettiği, dağıtıcı lisansı sahipleri bayilerinin otomasyon sisteminin doğru ve sağlıklı işletilmesinden sorumlu olduğu halde davacı şirketin bu yükümlülüklerini yerine getirmediğinin sabit olduğu anlaşıldığından, dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Öte yandan, 28/02/2019 tarih ve 30700 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 14/02/2019 tarih ve 7164 sayılı Maden Kanunu ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 32. maddesiyle değişik 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinde idari para cezalarına getirilen asgari ceza oranları yükseltildiğinden bu hususun davacının lehine olmadığı, ayrıca mevzuata aykırı davranılması halinde Kurul tarafından belirlenen niteliği itibarıyla düzeltme imkanı olan fiiller için aykırılığın giderilmesi, aksi halde hakkında geçici durdurma yapılabileceğinin ihtar edileceğine ilişkin düzenleme lehe olmakla birlikte 14/03/2019 tarih ve 8487-3 sayılı Kurul kararında davacının fiilinin düzeltme imkanı olan fiiller arasında sayılmadığı, kaldı ki 7164 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle 5015 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 6. madde uyarınca bu maddenin yürürlüğe girmesinden önce Kurulca verilmiş olan idari para cezaları yönünden ihtar yapılmasının da mümkün olmadığı belirtilmiştir.
	Belirtilen gerekçelerle, dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. 
	Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Ankara Bölge İdare Mahkemesi 8. İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI	: Davacı tarafından, dava konusu idari para cezasının soruşturma zaman aşımına uğradığı, söz konusu cezanın suç ve cezaların şahsiliği ilkesine aykırı olduğu ve cezanın ölçüsüz olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçeli onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek gereği görüşüldü:
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Bölge İdare Mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
	Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
	Öte yandan, niteliği itibarıyla düzeltme imkanı bulunan fiilleri kanun değişikliğinden önce işleyen ve haklarında idari para cezası uygulanan kişiler yönünden 5015 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
	Öte yandan, niteliği itibarıyla düzeltme imkanı bulunan fiilleri kanun değişikliğinden önce işleyen ve haklarında idari para cezası uygulanan kişiler yönünden 5015 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekmektedir.
	7164 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile 5015 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 6. maddenin birinci fıkrasında, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce Kurulca idarî para cezası verilmemiş olan ve niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiilleri işleyenler için nasıl bir usûl izleneceği öngörülmüş; ikinci fıkrasında ise maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce Kurul tarafından karara bağlanmış idarî para cezalarının tahsiline ilişkin kurallara yer verilmiştir.
	Söz konusu Geçici maddede, niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiilleri kanun değişikliğinden önce işleyen ve haklarında idarî para cezası uygulanan kişiler yönünden ne gibi bir işlem yapılacağı açıklanmamış olmakla birlikte, yeni düzenlemede yer alan ihtar müessesesi lehe kanun niteliğinde olduğundan, yargı aşamasındaki idarî para cezaları ile ilgili olarak yargı yerleri tarafından lehe kanun hükümlerinin belirtilen kişiler hakkında da uygulanması gerektiği açıktır.
	Ancak, otomasyon sistemine bağlı olmayan tank bulundurulması fiili gerek 14/03/2019 tarih ve 8487-3 sayılı gerekse 20/05/2021 tarih ve 10222-22 sayılı Kurul kararlarıyla belirlenen niteliği itibarıyla düzeltme imkânı olan fiiller arasında sayılmamıştır. 
	Bu itibarla, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararı ile usul ve hukuka uygun bulunan İdare Mahkemesi kararında yer verilen 7164 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle 5015 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 6. madde uyarınca ihtarın yalnızca maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce Kurulca idari para cezası verilmemiş fiiller bakımından uygulanabileceği yönündeki gerekçesinde hukuki isabet bulunmamakla birlikte, davacının fiilinin "niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiiller" arasında sayılmadığı ve söz konusu fiil sübuta erdiğinden dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında sonucu itibarıyla hukuki isabetsizlik bulunmamaktadır.   
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Davacının temyiz isteminin reddine,
	2. Davanın reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu .. Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, anılan kararın yukarıda belirtilen GEREKÇEYLE ONANMASINA,
	3. Temyiz posta giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,

1. Davacının temyiz isteminin reddine,
	2. Davanın reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu .. Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, anılan kararın yukarıda belirtilen GEREKÇEYLE ONANMASINA,
	3. Temyiz posta giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Posta giderleri avansından artan tutarın davacıya iadesine,
	5. 2577 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'ne gönderilmesini teminen dosyanın .... İdare Mahkemesi'ne gönderilmesine, 30/05/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/4652, Karar No: 2024/2803, Tarih: 30.05.2024

"İçtihat Metni"
        T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas	No : 2021/4652
Karar	No : 2024/2803
DAVACILAR				 : 1- ... Auto Otomotiv ve Dış Ticaret Limited Şirketi 
	  2- ... Motorlu Araçlar Limited Şirketi 
                                                       3- ... Motors Otomotiv Turizm İnşaat İthalat                      İhracat ve Ticaret Limited Şirketi 
                                                        4- ... Otomotiv Dış Ticaret Limited Şirketi 
                                                        5- ... Otomotiv ve Dış Ticaret Anonim Şirketi
                                                        6- ... Auto Otomotiv ve Dış Ticaret Limited                        Şirketi 
                                                        7- ... Motorlu Araçlar İthalat İhracat Dış Ticaret            Limited Şirketi 
                                                        8- ... Otomotiv İthalat İhracat Ticaret Limited                          Şirketi 
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI	: ... Bakanlığı  
VEKİLİ	: Av. ...
DAVANIN KONUSU	: Ticaret Bakanlığı Gümrükler Genel Müdürlüğünün 15/11/2021 tarih ve 2021/31 sayılı "Distribütörler Haricindeki İthalatçılar Tarafından Gerçekleştirilen Araç İthalatında Gümrük Kıymetinin Tespiti İşlemleri" konulu Genelge'sinin iptali  istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI: Distribütörlerin rakibi durumunda olan araç ithalatçılarından istenen belgelerden, ilk üretici faturasının onaylı örneği, ihraç ülkesi gümrük idaresince düzenlenen beyanname ve data kartlarının ithalat aşamasında elinde kamu gücü bulunmayan ithalatçılar tarafından elde edilmesinin mümkün olmadığı, bu durumun kendileri bakımından ithalat engeli oluşturduğu, söz konusu belgelerin ticari sır kapsamında üçüncü kişilere verilmesinin yasak olduğu; Gümrük Yönetmeliği'nde beyannameye eklenecek belgelerin sayıldığı, bunların dışında Genelge ile belge istenmesinin yasal dayanağının bulunmadığı; Genelge'nin yürürlüğe girmesiyle birlikte, distribütörler ile distribütör haricindeki ithalatçılar arasında eşitsizlik meydana geldiği, distribütörlerin rekabette avantajlı ve tekel durumuna getirildiği; eşyanın kıymetinin, Gümrük Kanunu'nun 23 ilâ 31. maddelerine istinaden, aksi somut delillerle ispatlanmadıkça “satış bedeli” olduğu, distribütörden alınan fiyatın veri olarak kabul edilmesinin mevzuat hükümleri ile uluslararası anlaşmalara aykırılık teşkil ettiği; kıymeti düşük beyan eden paravan veya sermayesi düşük şirketlerden amme alacağının tahsilinde güçlük yaşandığı ileri sürülerek uygulamaya konulan düzenlemenin hakkaniyete ve cezaların şahsiliği ilkesine aykırılık oluşturduğu; Genelge'nin yürürlüğe girmesinden sonra binlerce aracın ithalatının yapılamadığı, gümrükte bekletilmek zorunda bırakıldığı, düzenlemede kamu yararının gözetilmediği, amaç ile araç arasında orantısızlık bulunduğu; vergilerin yasallığı ilkesine aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

DAVALININ SAVUNMASI: Distribütörler dışında paralel ithalat yapan şirketlerin tamamına yakınının çok düşük sermayeye sahip olduğu, yeterli mali güçleri bulunmayan şirketler tarafından yapılan milyonlarca Euro değerindeki ithalatların, distribütörlerin ithalatlarından fazla olduğu; distribütör haricindeki paralel ithalatçıların çoğunlukla Yeşilköy Gümrük Müdürlüğünden lüks araç ithalatı yaptıkları, araçların donanım ve aksesuarlarının tamamının ithalat işlemleri sırasında gümrük idaresince tespitinin güç olduğu, bazı araçların kendi değeri kadar ilave donanım taşıdıklarının görüldüğü; yapılan incelemelerde, paralel ithalatçılar tarafından kıymetin düşük beyan edildiği, sonradan kontrol kapsamında geriye dönük olarak alınan ek tahakkuk ve para cezası kararlarının ise tahsilinde güçlük çekildiği, şirketlerin kapandığı veya ödeme gücü bulunmadığı, bunun önüne geçilmesi için kıymet, donanım ve aksesuarların gümrük işlemleri yapılırken tespitinin önem arz ettiği; yurt dışı araştırması ve sonradan denetimlerin etkinliğinin düşük olduğu, paralel ithalatçılar tarafından oluşturulan kayıt dışı ithalattan kaynaklanan Hazine zararının ve distribütörler aleyhine oluşan haksız rekabetin önlenmesi amacıyla dava konusu Genelge'nin ihdas edildiği, davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ : Genelge'nin 4. maddesinde yer alan "ve aracın ilk satışında üreticisi tarafından düzenlenen faturanın" ibaresi, Dairemizin 30/05/2024 tarih ve E:2022/2443, K:2024/2800 sayılı kararıyla iptal edildiğinden, işbu davada aynı ibarenin iptali istemi hakkında ayrıca bir karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi; kalan kısımlarına yönelik ise davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI ...'ÜN DÜŞÜNCESİ : Dava, Ticaret Bakanlığı Gümrükler Genel Müdürlüğünün 15/11/2021 tarih ve 2021/31 sayılı "Distribütörler Haricindeki İthalatçılar Tarafından Gerçekleştirilen Araç İthalatında Gümrük Kıymetinin Tespiti İşlemleri" konulu Genelgesi'nin iptali istemine ilişkin bulunmaktadır.
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 73. maddesinin 3. fıkrasında vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı hükme bağlanmak suretiyle verginin kanuniliği ilkesi benimsenmiştir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 73. maddesinin 3. fıkrasında vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı hükme bağlanmak suretiyle verginin kanuniliği ilkesi benimsenmiştir.
Anayasa Mahkemesi'nin birçok kararında da vurgulandığı üzere; Anayasanın 73. maddesinin 3. fıkrasında benimsenen bu ilke uyarınca, idarenin takdir yetkisine dayalı uygulamalarının sınırlandırılması amacıyla, vergi yasalarında, vergiyi doğuran olay; matrah; oran; tarh; tahakkuk; tahsil; yaptırım; zamanaşımı; muafiyet ve istisna gibi vergilendirmenin temel ögelerinin kanun ile belirlenmesi zorunludur. Ancak, vergilendirme ile ilgili bütün hususların kanunla kurala bağlanmasının olanaklı bulunmadığı usule ve tekniğe ilişkin konularda,vergi idaresinin etkin ve verimli bir şekilde işlemesini sağlamak amacıyla yasama organı tarafından, yürütme organına açıklayıcı ve tamamlayıcı nitelikte  düzenleyici işlem yapma yetkisi verilmesi mümkündür.
Anayasa'nın 124. maddesinde, kamu tüzel kişilerinin, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve tüzüklerin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, düzenleme yetkisinin bulunduğu kurala bağlanmıştır. İdarenin düzenleme yetkisini kanunlar çerçevesinde ve kanunlara uygun olarak kullanması gereklidir. Bir alanın kanunla düzenlenmiş olması, idarenin düzenleme yetkisini kullanabilmesinin ön koşuludur. Kanunla düzenlenmiş bir hususta normlar hiyerarşisi içerisinde üst norma aykırı olmayan ve uygulanmasına açıklık getiren yönetmelik, tebliğ ve genelgeler, idarenin takdir yetkisinin objektifleştirilmesine hizmet eder. Dolayısıyla, yürütülen kamu hizmetinin ve tesis edilen işlemlerin nesnelleştirilmesiyle ilgililerine hukuki güvence ve uygulama birliği sağlayan genelgelerin uygulanacağı tabiidir. Ancak, hiyerarşik sıralamada daha altta yer alan genelgelerin, kendisinden üstte bulunan  kanun ve yönetmelik hükümlerine aykırı hükümler içermeyeceği, başka bir deyişle alt norm niteliğindeki düzenleyici işlemlerin, bir hakkın kullanımını üst normda öngörülmeyen bir şekilde daraltamayacağı veya kısıtlayamayacağı açıktır.
4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 11. maddesinde, gümrük işlemleriyle doğrudan veya dolaylı olarak ilgili bulunan kişilerin, Gümrük Müsteşarlığının veya gümrük idareleri ve diğer yetkili kurumların talebi üzerine gümrük işlemleri ile sınırlı olmak kaydıyla belirlenen süreler içinde gerekli bütün belge ve bilgileri vermek ve her türlü yardımı sağlamakla yükümlü olduğu, kendilerinden bu konularda bilgi istenilen kişilerin, özel kanunlarında  yazılı gizlilik hükümlerini ileri sürerek bilgi vermekten kaçınamayacağı; 65. maddesinin 1. bendinin (a) alt bendinde, gümrük idarelerinin beyanların doğruluğunu  araştırmak üzere beyanname ile ilgili ve beyannameye ekli belgeleri kontrol edebileceği ve beyannamenin içerdiği bilgilerin doğruluğunu araştırmak amacı ile beyan sahibinden diğer belgeleri de vermesini isteyebileceği kurala bağlanmıştır.