muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/7832, Karar No: 2024/1054, Tarih: 01.03.2024

(4) Kurum devir işlemleri, kurum açma izni ile işyeri açma ve çalışma ruhsatını veren makam tarafından sonuçlandırılmadıkça kurum devredilmiş sayılmaz.
(5) Bu Yönetmelik kapsamında, devir ve kurucu değişikliği amacıyla başvuru yapan kurumların talepleri;
a) Müracaat tarihinden önce yapılan inceleme, soruşturma veya denetimleri sonucunda kuruma, Kanun kapsamında idari para cezası verilmesi halinde idari para cezasının ödenmesi,
b) Kurucunun veya kurucunun tüzel kişilik olması halinde ise yönetim organlarının üyeleri ile kurucu temsilcisinin ve personelin, Kanunun 1 inci maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen şartları sağlaması, sonrasında değerlendirmeye alınır." hükümleri yer almaktadır. 
Dava konusu 20/10/2021 tarihli Yükseköğrenim Özel Barınma Hizmetleri  Yönergesi’nin "Amaç" başlıklı 1. maddesinde, bu Yönergenin amacının, yükseköğrenim öğrencilerine barınma hizmeti veren kurumların ruhsatlandırılmasına, kurum binalarına, bölümlerine, denetimine ve barınma hizmetine ilişkin standartları ve esasları belirlemek olduğu, "Kapsam" başlıklı 2. maddesinde; Yönerge'nin, 02/07/2020 tarihli ve 31173 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Yükseköğrenim Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliği uyarınca açılan ve işletilen kurumları kapsadığı, "Dayanak" başlıklı 3. maddesinde; Bu Yönerge'nin, Yükseköğrenim Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliğine dayanılarak hazırlandığı ifade edilmiştir. 
Yine Yönerge'nin  "Kurumların ilk açılış iş ve işlemleri” başlıklı 5. maddesinin 11. fıkrasında; “İl müdürü tarafından uygun görülen başvuruya ait dosya, özel barınma hizmetleri sektörünün gelişimine katkı sunmak, kurumlar arasında eşit rekabet ortamını sağlamak ve bir il ya da ilçede özel barınma hizmeti veren kurumların öğrencilerin barınma talebini karşılama oranını belirlemek üzere gerekli incelemelerin yapılması için Kredi ve Yurtlar Genel Müdürlüğüne gönderilir.”; aynı maddenin 12. fıkrasında; “Takip ve koordinasyonu sağlamak amacıyla Kredi ve Yurtlar Genel Müdürlüğünün bağlı olduğu Bakan Yardımcısının izni üzerine il müdürü tarafından başvuru sahibine kurum açma izni ile işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilir.”; “Kurumların devri” başlıklı 6. maddesinin 8. fıkrasında; “İl müdürü tarafından uygun görülen başvuruya ait dosya, özel barınma hizmetleri sektörünün gelişimine katkı sunmak, kurumlar arasında eşit rekabet ortamını sağlamak ve bir il ya da ilçede özel barınma hizmeti veren kurumların öğrencilerin barınma talebini karşılama oranını belirlemek üzere gerekli incelemelerin yapılması için Kredi ve Yurtlar Genel Müdürlüğüne gönderilir.”; aynı maddenin 9. fıkrasında; “Takip ve koordinasyonu sağlamak amacıyla Kredi ve Yurtlar Genel Müdürlüğünün bağlı olduğu Bakan Yardımcısının izni üzerine il müdürü tarafından başvuru sahibine kurum açma izni ile işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilir.” düzenlemeleri yer almaktadır. 
 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
 	Anayasa'nın 124. maddesinde, kamu tüzel kişilerinin, kendi görev alanlarını ilgilendiren Kanunların ve Cumhurbaşkanlığı Kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, Yönetmelikler çıkarabileceği düzenlenmiştir. Bu düzenleme, idarenin özerk ve türev düzenleme yetkisinin anayasal dayanağını oluşturmaktadır.
Anayasa'da düzenleyici işlem olarak sadece yönetmelikler belirtilmiş ise de idarenin düzenleme yetkisi bununla sınırlı olmayıp, idareler, değişik adlar altında da (genelge, tamim, sirküler vb.) düzenleyici işlemler yapmaktadırlar.	
Doktrinde yer alan görüş; Türk hukukunda yürütme ve idarenin özerk düzenleme yetkisinin bulunmadığı, bunun türevsel ve bağımlı olduğu, ancak kanundan veya kanunlar bütününden güç alabileceği, hiçbir halde asli (ilkel) ve koşulsuz sayılamayacağı yolundadır.(Lütfi Duran, İdare Alanının Düzenlenmesinde Teşrii ve Tanzimi Tasarrufların Sınırları, İÜHFM, cilt XXX, sayı 3-4, s.466 vd.; Turan Güneş, Türk Pozitif Hukukunda Yürütme Organının Düzenleyici İşlemleri, s.80-86; Sıddık Sami Onar, İdare Hukukunun Umumi Esasları, s.377-378; Tahsin Bekir Balta, İdare Hukukuna  Giriş I, s.79-82; Şeref Gözübüyük, Yönetim Hukuku, s.178-179;Turgut Tan, Ekonomik Kamu Hukuku, s.42)
İdarenin düzenleme yetkisinin aslında ikincil nitelikte olduğu hususunda bugün için bir duraksama bulunmamaktadır. Anayasa'ya göre, idarenin, düzenleme yetkisini kanunlar çerçevesinde ve kanunlara uygun olarak kullanması gereklidir. Kanunun öngördüğü düzenleme yetkisinin yine kanunda belirtildiği gibi kullanılması, kanun hükmü, bir konunun yönetmelikle düzenlenmesini öngörüyorsa, düzenlemenin yönetmelikle yapılması zorunludur.

İdarenin düzenleme yetkisinin aslında ikincil nitelikte olduğu hususunda bugün için bir duraksama bulunmamaktadır. Anayasa'ya göre, idarenin, düzenleme yetkisini kanunlar çerçevesinde ve kanunlara uygun olarak kullanması gereklidir. Kanunun öngördüğü düzenleme yetkisinin yine kanunda belirtildiği gibi kullanılması, kanun hükmü, bir konunun yönetmelikle düzenlenmesini öngörüyorsa, düzenlemenin yönetmelikle yapılması zorunludur.
Yine, Lütfi Duran tarafından, yürütme organ ve makamlarının düzenleyici işlemleri yapmaya girişirken Anayasada veya kanunlarda bir dayanak ya da tutamak aramak ve bulmak zorunda oldukları, yasama organının Anayasada öngörülmüş olsun olmasın, bir konuyu kanunla düzenleyebilmesi gibi herhangi bir konuyu serbestçe ve dilediği gibi düzenleyebilme anlamında özerk düzenleme yetkilerinin bulunmadığı, bir düzenlemenin üst kurallara "uygun olarak" yapılmasının "aykırı olmayarak" gerçekleştirilmesine oranla daha sıkı bağımlılığı gerektirdiği, yürütme görevi "kanunlar çerçevesinde" yerine getirilirken yapılan düzenlemenin üst kurallarla bağdaşmasının yeterli sayılacağı, yani söz konusu yetkinin daha serbestçe kullanılabileceği, bu itibarla "kanunlara uygun olarak kullanılabilecek" olan yürütme yetkisinin özerk düzenleme gücünü içermediği, bu itibarla TBMM Anayasa çerçevesi içerisinde her konuyu dilediği gibi Kanunla düzenleyebildiği halde yürütmenin düzenleyici veya birel işlemlerinde kanunlara aykırı hukuki durumlar ihdas edemeyeceği, zira Anayasanın 113 ve 123. maddeleri uyarınca idarenin görevlerinin Kanunla belirlenmesi gerektiği, bu itibarla olağan dönemde hiçbir konunun yürütme ve idarece özerk biçimde düzenlenemeyeceği, ancak Kanundan kalkarak, onu açıklayıp tamamlayıcı düzenlemeler yapılabileceği ifade edilmiştir. (Lütfi Duran, Düzenleme Yetkisi Özerk Sayılabilir mi? İHİD, sayı:1-3, s. 33-42)
Ayrıca, normlar hiyerarşisi olarak bilinen temel hukuk ilkesine göre, normlar arasında altlık ve üstlük ilişkisi söz konusu olmakta ve her norm geçerliliğini bir üst hukuk normundan almaktadır. Başka bir anlatımla normlar hiyerarşisi, her türlü normun hiyerarşik olarak bir sıra dahilinde sıralanması ve birbirine bağlı olması anlamına gelmekte olup; bunun doğal sonucu olarak, hiyerarşik sıralamada daha altta yer alan normun, kendisinden üstte bulunan norma aykırı hükümler içeremeyeceği, bir başka deyişle alt norm niteliğindeki düzenleyici işlemlerin, bir hakkın kullanımını üst normda öngörülmeyen bir şekilde daraltamayacağı veya kısıtlayamayacağı; dolayısıyla, düzenleyici bir işlemin kendinden önce gelen kanun ve yönetmelik hükümlerine aykırı düzenlemeler getiremeyeceği kabul edilmektedir.

Tebliğ, genelge ve yönerge gibi düzenleyici işlemler ise; bir yönetmeliğin veya Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin uygulanmasını göstermek amacıyla ve onlara aykırı hükümler içermemek şartıyla yönetmeliklerde veya Cumhurbaşkanlığı Kararnamelerinde gösterilen usul ve yöntemleri "açıklayıcı" hükümler taşıyan, yeni bir yöntem ve usul getirmeyen; dayanağı olan mevzuatta yer alan hükümler dışında yeni bir düzenleme içermeyen genel düzenleyici işlemlerdir. 
Uyuşmazlıkta, davalı idarenin 652 sayılı KHK ile 5661 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yükseköğrenim barınma hizmetleri kapsamında sahip olduğu düzenleme yetkisinin ve bu yetkinin hukuka uygun olarak kullanılıp kullanılmadığının irdelenmesi gerekmektedir.
5661 sayılı Kanun'un yukarıda metnine yer verilen Ek 1. maddesinde; öğrenim Öğrenim düzeyine göre barınma bu hizmetinin verilebileceği kurumlar ve bu hizmeti sunacak gerçek ve tüzel kişilerin nitelikleri ilgili Bakanlık tarafından yönetmelik ile belirleneceği hükmüne yer verilmiştir.
 652 sayılı Özel Barınma Hizmeti Veren Kurumlar ve Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 13 üncü maddesinde ise; öğrencilere özel barınma hizmeti veren kurumlara iş yeri açma ve çalışma ruhsatı ...yükseköğrenim düzeyinde Gençlik ve Spor Bakanlığınca verileceği, Bakanlıkların bu yetkilerini valiliklere devredebileceği, bu fıkranın uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirleneceği ifade edilmiştir. 
 Nitekim; davalı Gençlik ve Spor Bakanlığı tarafından hazırlanarak yürürlüğe konulan  Mülga Yükseköğrenim Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliği'nin 12 ve 13. maddelerinde  Yönetmelik kapsamındaki kurumların açılış izinlerine ilişkin usul ve esasların düzenlendiği, buna göre; kurum açmak üzere yapılan müracaat ile kurumun türü ve kapasitesinin Yönetmelikte belirtilen esaslara uygun olup olmadığı ve kurum açılacak bina ile bölümlerinin, kurumun türüne göre Bakanlıkça belirlenen standartları karşılayıp karşılamadığı hususlarının, komisyonca düzenlenen inceleme raporu ile tespit edilmesinin akabinde şartları sağladığı tespit edilen başvuru sahiplerine, başvuru tarihinden itibaren en geç 45 iş günü içerisinde il müdürünün onayıyla kurum açma izni ve işyeri açma ve çalışma ruhsatı düzenleneceği; 16.maddesinde ise; kurumların devrine ilişkin usul ve esasların düzenlendiği, buna göre; kurumun kuruculuk koşullarını taşıyan başka bir gerçek veya tüzel kişiliğe devredilebilmesi için Bakanlıkça belirlenen belgelerle birlikte il müdürlüğüne müracaat edileceği, il müdürlüğünce birinci fıkrada belirtilen belgelerin uygun görülmesi halinde, kurumun devir işlemleri inceleme raporu düzenlenmeden kurum açma izni ile işyeri açma ve çalışma ruhsatı veren makamın izni ile 15 iş günü içinde yapılacağı görülmektedir.

Dava konusu Yönerge uyarınca il müdürü tarafından uygun görülen başvuru dosyaları gerekli incelemelerin yapılması için Kredi yurtlar Genel Müdürlüğü'ne gönderileceği ve Kredi Yurtlar Genel Müdürlüğü'nün bağlı bulunduğu bakan yardımcısının izni üzerine il müdürü tarafından başvuru sahiplerine kurum açma izni ile iş yeri açma ve çalışma ruhsatı verileceği  anlaşılmaktadır. 
Bu itibarla;  5661 sayılı Kanun'da açıkça Yönetmelik ile düzenleme yapılması gerektiği belirtilmesine rağmen davalı Bakanlıkça kurumlara kurum açma izni ile iş yeri açma ve çalışma ruhsatı verilmesine ilişkin Yönetmelikte yer alan düzenlemeleri aşar şekilde dava konusu Yönerge'de düzenleme yapılarak; ilgililerin başvuru dosyalarının Kredi Yurtlar Genel Müdürlüğü'ne gönderilmesi akabinde Bakan yardımcısının izni üzerine il müdürü tarafından başvurunun onaylanması şeklinde bir uygulamanın öngörüldüğü anlaşıldığından, dava konusu Yönerge'nin dava konusu düzenlemelerinin üst hukuk normuna aykırı olduğu sonucuna varılmaktadır. 
 
KARAR SONUCU:
             20/10/2021 tarihli  Yükseköğrenim Özel Barınma Hizmetleri Yönergesi’nin;
	1. "Kurumların ilk açılış iş ve işlemleri” başlıklı 5. maddesinin 11. ve 12. fıkraları; “Kurumların devri” başlıklı 6. maddesinin 8. ve 9. fıkralarının İPTALİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...TL yargılama giderinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ...TL vekâlet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,
4. Posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra istemi halinde taraflara  iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 
01/03/2024 tarihinde oybirliğiyle  karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/6810, Karar No: 2024/1071, Tarih: 01.03.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2021/6810
Karar  No : 2024/1071  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Müdürlüğü	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Diyarbakır İli, ... İlçesi, S... sayılı II-a grup işletme ruhsatlı maden ocağını işleten davacı tarafından, 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 7. maddesi uyarınca gerekli olan izinlerin verilmemesi nedeniyle aynı Kanunun 24. maddesinin 11. fıkrası ve 13. maddenin 2. fıkrası uyarınca 77.632,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti:  ...İdare Mahkemesince verilen... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda;  işletme ruhsatı verilmesinden hemen sonra davacının 02.01.2016 tarihli dilekçe ile davalı idarenin ise 26.12.2016 tarihli dilekçe ile ilgili idarelere mera tahsis amacı değişikliği talebinde bulunmuş olmaları ve yasal mevzuat gereği bu değişiklik taleplerinin üç aylık süre içerisinde gerçekleştirilmesi yönündeki yükümlülüğüne rağmen, ilgili idarelerce mahalde yapılacak toplulaştırma çalışmaları gerekçe gösterilmek suretiyle bu taleplerin, yaklaşık olarak iki yıl sonra ancak 02.12.2018 tarihli Mera Komisyonu kararı ile yerine getirilebildiği, gereğinin yapılması için 07.12.2018 tarihli yazı ile ilgili Bakanlığa değişiklik talebinin gönderildiği, durumun da 13.12.2018 tarihli yazı ile davacıya bildirildiği, davacının bu yazının hemen akabinde ÇED ve GSM iş yeri ruhsat başvurularında bulunarak durumu üç yıllık sürenin sona ermesinden önce 16.01.2019 tarihli dilekçe ile davalı idareye bildirdiği ve 3213 sayılı Kanunu'nun cezai hükümlerinin tarafına uygulanmaması talebinde bulunduğu görülmekle, ruhsat sahibi olan davacı tarafından, 3213 sayılı Kanunun 7. maddesi uyarınca işletme ruhsatının verildiği tarihten itibaren üç yıllık süre içerisinde alınmak zorunda olan izinlerin alınmamış olmasının, davacının kusurlu davranışından kaynaklanmayıp, izin vermekle yükümlü ve/veya sorumlu olan idarelerin kendi iç işleyişinden kaynaklı gecikmelerden ötürü alınamadığı, davacının mevzuatta sayılan üç aylık süre içerisinde mera tahsis amacı değişikliği talebinde bulunmuş olmasına rağmen, tahsis amacının ancak üç yıllık sürenin dolmasından kısa bir süre önce değiştirilebildiği, davacının şahsi kusurundan kaynaklı olmayan sebepler nedeniyle yaşanılan gecikmelerin sonucunun ruhsat sahibine yüklenmesi ve idari para cezası verilmesinin ise hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşmadığı hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davaya konu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI         : Davalı idare tarafından,  davacı uhdesinde bulunan S:... sayılı II. Grup işletme ruhsatının 18/01/2016 tarihinde yürürlüğe girdiği, 7 nci madde izinlerinin mevzuatta belirlenen üç yıllık sürede idareyer tevdi edilmemiş olduğunun tespit edildiği, izinlerin tevdi edilememesi nedeniyle ruhsat yürürlülük tarihinden itibaren idari para cezası uygulanacağının mevzuatta açıkça yer aldığı, anılan hüküm ile hiçbir istisnaya da yer verilmediği, ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     :  Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama  kararının taraflara  tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın  İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 01/03/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/5699, Karar No: 2024/1095, Tarih: 01.03.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2020/5699
Karar  No : 2024/1095  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	:...Müdürlüğü	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	 : ...Televizyon Prodüksiyon Anonim Şirketi
VEKİLİ	 : Av....
İSTEMİN KONUSU:  ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: İstanbul İli, ... İlçesi, ... Mahallesinde bulunan ... ve ... nolu bölmenin 331,50 m2'lik kısmının "Tv verici istasyonu ve yer altı ENH " olarak kullanılması amacıyla 23/02/2018 tarihli Makam oluru ile davacı adına 25 yıl süreyle izin edilmesi üzerine TV vericisi direğin ilk yapıldığı 1993 tarihinden 2018 yılı dahil olmak üzere 25 yıllık alınması gereken (arazi izin bedeli, ağaçlandırma bedeli, orköy bedeli ve erozyon bedeline ilişkin kalemlerden oluşan) izin bedellerinin (KDV hariç) bir ay içinde ödenmesini talep eden İstanbul Orman Bölge Müdürlüğü Kanlıca Orman İşletme Müdürlüğünün ... tarih ve E:... sayılı  işleminin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti:... İdare Mahkemesince verilen ...tarih ve E:...,  K:... sayılı kararda; Borçlar Kanununun 78. maddesinde zamanaşımına uğramış bir borcun ifasından kaynaklanan zenginleşmelerin geri istenemeyeceği belirtilmiş olup, davalı idare tarafından, bir kısmı zamanaşımına uğradığı kabul edilen bir alacağın, davacı tarafından tesis edilmesi istenilen bir işlemin ön şartı (davacı tarafından ödenmek zorunda bırakılarak) yapılarak tahsil edildikten sonra, Borçlar Kanununun 78. maddesi kapsamında değerlendirilerek idare bütçesine irat kaydedilip geri kalan miktarın ise 10 yıllık zamanaşımına uğradığından tahsilinden vazgeçildiği anlaşılmasına karşın, zamanaşımı nedeniyle vazgeçilen arazi orman bedellerinin nasıl hesaplandığı belli olmadığı gibi; davacı şirketin söz konusu alandaki izinsiz kullanımı sebebiyle TV vericisi direğin ilk yapıldığı 1993 tarihinden 2018 yılı dahil olmak üzere 25 yıllık orman izin bedelleri talep edilmesine karşın, tahakkuk işleminde 1993 yılının hangi ayından 2018 yılının hangi ayına kadar hesaplama yapıldığının belli olmaması, 25 yıl için talep edilen orman izin bedellerinin hangi yıl için hangi esaslara göre hangi oranlarda ve hangi matrahlar üzerinden hesaplandığının açık ve net olarak gösterilmemesi ve bu haliyle yargısal denetime açık bulunmaması sebebiyle dava konusu işlemin "belirlilik ilkesine" uygun tesis edilmediği sonucuna varıldığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI        : Davalı idare tarafından, kanun ve mevzuat çerçevesinde yapılan iki ayrı idari işlem bulunduğu, bunların birbirinden ayrı değerlendirilmesi gerektiği bu nedenle tesis edilen işlemde belirlilik ilkesine aykırılıktan bahsedilemeyeceği, davacıya ...tarih ... sayılı olur ile izin verildiği ve olurda arazi izin bedelinin TV verici anten istasyonun yapıldığı tarih olan 1993 tarihinden itibaren hesaplanarak, bedellerin, KDV si ile birlikte tahsil edilmesi kaydı ile kesin izin verilmesi uygun görüldüğü, davacının da bu şartla izin verildiğini bildiğinden, izin verilen tarih itibari ile bedellerin hesaplanarak izin verilen güne kadar geçen süre olan 25 yıl ile çarpımı sonucu bedellerin son hali ve KDV miktarı hesaplandığı, davacının kanunsuz ve usulsüz olarak orman işgal ve faydalanma suçlarını işlediği, kötü niyetli şekilde izinsiz tesisler yaptığı ve bu tesislerin idarece zamanında tespit edilmemiş olmasının iyiniyet kurallarına aykırı olduğu, işlemde hukuka ve mevzuata aykırı yön bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     :  Davacı tarafından, Bölge İdare Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2.  ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama  kararının taraflara  tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın  İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 01/03/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.