muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2019/1640, Karar No: 2024/774, Tarih: 15.02.2024

Bölge Kurulu'nun … tarih ve … sayılı kararıyla da, DSİ Hazar Gölü Su Seviyesi Grafiği'nden santralin devreye girdiği 1996 yılından itibaren su seviyesinin 1.236,00 metreye kadar düştüğü, Sivrice Koruma Amaçlı İmar Planı'nın hâlihazır harita yapım tarihi olan 1994 yılında kıyı kenar çizgisinin 1.245,00 metre, su kotunun 1.241,00 metre olduğu belirtilerek, su seviyesindeki aşırı düşüşün 2. derece doğal sit alanı olan Hazar Gölü kıyısını tahrip ettiği ve ekolojik dengesinin bozulmasına yol açtığı, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu kapsamında kültür ve tabiat varlığı olan bu alanın korunması, suyun belli bir kotta tutulmasıyla mümkün bulunduğundan, Kurul'un … tarih ve … sayılı kararı ile uygun görülen Sivrice Koruma Amaçlı İmar Planı ışığında minimum su kotunun 1.241,00 metre olması gerektiğinin saptanması nedeniyle minimum su kotuna ulaşılmasına kadar tesisin faaliyetlerinin durduruluğu görülmektedir. 
	Diyarbakır Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun … tarih ve … sayılı kararı ile Elazığ Valiliği'nin … tarih ve … sayılı işleminin iptali istemiyle açılan dava, ... İdare Mahkemesi'nin kararıyla reddedilmiş, bu karar Danıştay Ondördüncü Dairesi'nin 17/12/2015 tarih ve E:2014/7739, K:2015/10360 sayılı kararıyla onanmıştır.
Taraflar arasında imzalanan İmtiyaz Sözleşmesi incelendiğinde ise İmtiyaz Sözleşmesi'nin 13. maddesinde, şirketin sözleşme süresi boyunca fizibilite raporunda belirtilen su akımı ile belirtilen miktardaki enerjiyi üretmeyi garanti edeceği, fizibilite raporunda belirtilen enerji üretim miktarlarının, su akımlarının azalmasından dolayı düşmesi hâlinde, şirketin herhangi bir talebinin olmayacağı; 6. maddesinde, fizibilite raporu coğrafi, topoğrafik, jeolojik, hidrojeolojik, hidrolojik, sismik, meteorolojik bilgilerle diğer veri ve bilgilere dayalı olacağı, davacı şirketin bu veri ve bilgilerle ilgili tüm sorumluluğu üstlendiği, fizibilite raporunun hazırlanmasında bunların esas alınacağını kabul ettiği; 31. maddesinde ise bu sözleşmenin imzalandığı tarihten sonra mevzuatta meydana gelebilecek değişikliklerin tarafları etkileyen hükümlerinin Sözleşmeye ve tarifeye aynen yansıtılacağının kurala bağlandığı görülmektedir. 
İmtiyaz Sözleşmesi uyarınca suyun azalması dolayısıyla sonradan meydana gelen değişiklikler nedeniyle davalı idarenin davacı şirkete karşı bir sorumluluğu bulunmamakta olup davalı idarece, davacı şirkete gelir elde etme garantisi verilmediği açıktır.

İmtiyaz Sözleşmesi uyarınca suyun azalması dolayısıyla sonradan meydana gelen değişiklikler nedeniyle davalı idarenin davacı şirkete karşı bir sorumluluğu bulunmamakta olup davalı idarece, davacı şirkete gelir elde etme garantisi verilmediği açıktır.
 İmtiyaz Sözleşmesi'nin 16. maddesinde, 1 Ocak - 31 Aralık işletme döneminde üretilen ve emre amade kılınan enerji miktarı için davacı şirkete yapılacak ödemelerin fizibilite raporunda gösterilen üretim miktarlarından az olmamak üzere, üretilen veya emre amade kılınan enerji üzerinden hesaplanacağı kurala bağlanarak üretilecek enerjide üst sınırın getirilmediği, davacının üretmiş olduğu enerjinin tamamının satın alınmasının öngörüldüğü anlaşılmaktadır. Bu durumda, taraflar arasındaki hukuki ilişkide, suyun azalması nedeniyle üretimin gerçekleştirilememesi durumunda, sorumluluğun davacı şirkete yüklenmesine karşın; hukuken mümkün olan hâllerde, suyun fazla olduğu dönemde, Fizibilite Raporu'nda öngörülen miktarın üstünde üretilen enerjinin satın alınmasının öngörüldüğü dikkate alındığında hakkaniyetin gözetildiği de görülmektedir. 
Öte yandan, İmtiyaz Sözleşmesi'nin 6. maddesinde açıkça ilk yıl santral ve yan tesislerin rehabilitasyonu yapılması ancak bu süre içinde enerji üretimine devam edilmesi; ancak su havzaları rehabilitasyon çalışmalarının ilk üç yıl içinde tamamlanarak üretimin Fizibilite Raporu'nda öngörülen enerji miktarına çıkarılması öngörülmüştür. Buna göre de davacı şirketin, enerji üretiminin ilk yılı olan 1997 yılı için 15 kWh, 1998 yılı için 25 kWh, 1999 yılı için 40 kWh; sonraki yıllar içinse yıllık 60 kWh enerji üretimi yapması öngörülmüştür. 
Davacı şirketin İmtiyaz Sözleşmesi'nin 6. maddesi uyarınca Fizibilite Raporunda öngörülen yatırımları yaptıktan sonra üretimi arttırması gerekmekte iken, 1997 yılı için 15 kWh yerine 66,993 kWh, 1998 yılı için 25 kWh yerine 38,237 kWh, 1999 yılı için 40 kWh yerine 51,139 kWh üretim yaparak rehabilitasyon ve yatırım dönemi olan ilk üç yıl içinde yapılma süresi içerisinde 80 kWh üretim yapması beklenirken toplamda 156,369 kWh üretim yaptığı, bu üretimin neredeyse öngörülen miktarın iki katı olduğu, ayrıca en fazla üretimin, öngörülen üretimin dört katından fazla olacak şekilde, en az üretim yapılması gereken birinci yılda yapıldığı görülmektedir.
 Bu durumda, İmtiyaz Sözleşmesi'nde göl hacmini artıracak derivasyon yapılarının üç yılda tamamlanması sonrasında 60 milyon kWh enerji üretilmesi kurala bağlanmışken,  diğer bir deyişle, 60 milyon kWh üretim, göle ilave su getirilmesi şartıyla belirlenen üretim miktarı iken, davacı şirket tarafından, rehabilitasyon ve yatırım dönemi olan ilk üç yıl içerisinde, henüz taahhüt edilen su yapıları yapılmadan, İmtiyaz Sözleşmesi'nin 6. maddesine aykırı olarak öngörülen üretim miktarının çok üzerinde bir üretim sonucu göl seviyesinde düşme olduğu anlaşılmaktadır.

Sonuç olarak, yukarıda aktarılan daha önce kesinleşen yargı kararlarında yapılan tespitler de dikkate alındığında, davacının talep ettiği; tarife yoluyla geri alınması gereken ancak alınamayan öz sermaye tutarından, geri ödenmemiş kredi borç tutarından, geri ödenmemiş kredi borcu faiz tutarından, santrallerin üretiminin durdurulduğu tarihten itibaren bugüne kadarki fiili işletme giderinden, santrallerin mühürlendiği tarihten bu yana elektrik üretilememesinden dolayı yoksun kalınan kârdan davalı idare sorumlu tutulamayacağından bu hususlara ilişkin talepte hukuka uygunluk bulunmamaktadır.  
4- Sözleşmenin 10. maddesinin (b) bendi uyarınca şirket kusuru dışındaki nedenlerle ortaya çıkan maliyet artışının tarifeye eksik yansıtıldığı tutardaki alacak için şimdilik 10.000,00-ABD Dolarının ödenmesi istemi açısından yapılan değerlendirme:
Dairemizin 16/03/2021 tarih ve E:2019/1640 sayılı ara kararı ile davacı şirketten; talep ettiği tazminatın hangi yöntemle hesaplandığına ilişkin açıklama yapılarak konuya ilişkin tüm bilgi ve belgelerin gönderilmesinin istenilmesine karar verilmiş, davacı şirketin 21/06/2021 tarihinde kayıtlara alınan cevabında, Sözleşme'nin 10. maddesinin (b) bendi uyarınca şirket kusuru dışındaki nedenlerle ortaya çıkan maliyet artışının tarifeye eksik yansıtıldığı tutardaki alacak hakkında yapılan açıklamada; yukarıda değinilen Davalı Bakanlık, DSİ ve mülga EİE GEnel Müdürlüğü'nün oluşturduğu komisyon tarafından hazırlanan ve 07/05/2007 tarihinde sunulan raporda, … Asliye Hukuk Mahkemesi'nin … D.İş sayılı dosyasında alınan 10/04/2009 tarihli bilirkişi raporunda ve Aralık/2010 tarihli KTÜ Mühendislik Fakültesi İnşaat Mühendisliği Bölümü'nden alınan değerlendirme raporunda tespit edilen imalat tutarları dikkate alındığında maliyet artışı meydana geldiğinin ortaya konulduğu ifade edilmiştir. 
İmtiyaz Sözleşmesi'nin 10. maddesinin (b) bendinde "Şirket kusuru dışındaki nedenlerle ortaya çıkan maliyet artışları, mevcut sigorta tazminatıve/veya Şirketçe temin edilecek köprü kredilerden karşılanacaktır. Bu krediler kullanıldıkları ölçüde, her türlü faiz ve masrafları ile birlikte toplam yatırım tutarına ve tarifeye yansıtılacaktır." kuralı yer almaktadır. 
	Sözleşmenin 10. maddesinin (b) bendi uyarınca köprü kredi kullanıp kullanılmadığı, bunların faiz ve masraflarının ne olduklarının incelenmesinden önce, İmtiyaz Sözleşmesi'nin 5. maddesi	uyarınca bir değerlendirme yapılması gerekmektedir. Şirket kusuru dışındaki nedenlerle ortaya çıktığı iddia edilen maliyet artışlarının yatırım tutarına eklenerek tahsil edilebilmesi için İmtiyaz Sözleşmesi'nin 5. maddesi gereğince Bakanlık onayının alınması gerekmektedir.
	Bu durumda, davacının kusuru dışındaki nedenlerle ortaya çıktığını iddia ettiği maliyet artışlarının Bakanlık onayı alınmadan yatırım tutarına eklenmesi mümkün olmadığından davacının bu talebinde hukuka uygunluk bulunmamaktadır.

Bu durumda, davacının kusuru dışındaki nedenlerle ortaya çıktığını iddia ettiği maliyet artışlarının Bakanlık onayı alınmadan yatırım tutarına eklenmesi mümkün olmadığından davacının bu talebinde hukuka uygunluk bulunmamaktadır. 
	5- Eskalasyon uygulamasından kaynaklı (1996-2005 yılları arasındaki fiili üretim için) 10.000,00-ABD Doları istemi açısından yapılan inceleme:
İmtiyaz Sözleşmesi'nin 17. maddesinin (b) bendinde tarifenin Sözleşme'ye Ek-2'de yer alan esaslar dahilinde revize edileceği kurala bağlanmıştır. Ek-2'de ise elektrik tarifesinin her yılın Ocak ayı başında, sözleşmenin yürürlüğe girme tarihinden sonra işletme giderleri her yıl bir yıl önceki yıl için ABD tüketici fiyat endekslerinde meydana gelen artış oranında eskale edilerek satış fiyatının belirleneceğinin kurala bağlandığı görülmektedir. 
Dairemizin 16/03/2021 tarih ve E:2019/1640 sayılı ara kararına davacı şirketin 21/06/2021 tarihinde kayıtlara alınan cevabında, 19930 TÜRMOB kaşe numaralı serbest muhasebeci mali müşavir tarafından kaşelenip imzalanmış bir hesaplama tablosunun sunulduğu, bu tabloya göre enerji satış fiyatı olarak belirlenen 4,8 c/kWH bedelin Ocak 1997'den itibaren her ay için eskale edilerek belirlenen satış fiyatının üretim miktarı ile çarpılarak hesaplama yapıldığı görülmektedir. 
Davacının yapmış olduğu bu hesaplamanın kabulü mümkün değildir. Zira, İmtiyaz Sözleşmesi'nde işletme giderlerinin revize edilmesi gerektiği kurala bağlanmıştır.  
	Sözleşme'ye Ek-2'de işletme giderinden bahsedilmesine karşın, Fon Akış tablosu incelendiğinde, işletme gideri olarak ayrı bir belirlemenin yapılmadığı, ancak proje gideri tutarlarının belirlendiği görülmektedir. 
	Fon Akış tablosunda yer alan proje giderleri tutarları, İmtiyaz Sözleşmesi'nin imza tarihi 08/08/1996 olduğu dikkate alınarak Ağustos/1996'dan, giderin ait olduğu yıl Ocak ayına eskale edilmiş tutarlar, Amerika Birlik Devletleri Çalışma İstatistikleri Bürosu'nun internet sitesinde yer alan hesaplama modülü kullanılarak hesaplandığında:
	1997 yılı için 758.582,33-ABD doları, 1998 yılı için 770.502,23-ABD doları, 1999 yılı için 783.375,72-ABD Doları, 2000 yılı için 804.831,53-ABD Doları, 2001 yılı için	1.699.794,66-ABD doları, 2002 yılı için 1.719.209,79-ABD Doları, 2003 yılı için	1.763.864,59-ABD Doları, 2004 yılı için 1.797.841,07-ABD Doları, 2005 yılı için ise	1.851.232,68-ABD Doları olacak şekilde eskale edilmiş toplam proje gideri toplamının 11.949.234,60-ABD Doları olduğu; aynı dönem için davacı şirketin elde etmesi öngörülen toplam kârın Fon Akış tablosuna göre 10.215.000-ABD Doları olduğu, bu nedenle davacı şirketin en az 22.164.234,60-ABD Doları gelir elde etmesi gerektiği, davacının aynı dönem için ise toplam 26.969.557,00-ABD Doları gelir elde ettiği, tüm proje gideri için yapılan hesaplamanın ise işletme giderleri için evleviyetle geçerli olduğu görüldüğünden eskalasyon uygulamasından kaynaklı bir zararının olmadığı görülmüştür.

Bu itibarla davacının eskalasyon uygulamasından kaynaklı zarar isteminin reddedilmesi gerekmektedir. 
	6- … tarih ve … sayılı, 112.000,00-ABD Doları bedelli teminat mektubunun iadesi açısından yapılan inceleme:
	İmtiyaz Sözleşmesi'nin 25. maddesinde davacı şirketin Sözleşme'nin imzalanmasından önce Bakanlığa toplam yatırım tutarının %1'i oranında banka kesin teminat mektubu vereceği, anılan teminatın Sözleşme süresinin sonunda, Şirketin yükümlülüklerini tamamen yerine getirdiğinin Bakanlıkça kabulüne dair belge ile birlikte davacı şirkete iade edileceği kurala bağlanmıştır. 
	Bakılan davada davacı şirketin sözleşmenin sona erdiğinin tespitine dair istem işbu kararda yukarıda yer verilen gerekçe ile reddedildiğinden, İmtiyaz Sözleşmesi'nin 25. maddesi uyarınca, bakılan davada teminat mektubunun iadesi isteminde de hukuka uygunluk bulunmamaktadır. 	
KARAR SONUCU:
	Açıklanan nedenlerle;
	1.  DAVANIN REDDİNE,
	2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam …-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, 
	4. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca  …-TL  vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
	5. İstemleri hâlinde maktu harcın mahsubu sonucu kalan …-TL harcın davacıya iadesine, 
	6. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
	7. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'na temyiz yolu açık olmak üzere, 15/02/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/47, Karar No: 2024/633, Tarih: 15.02.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2021/47
Karar  No : 2024/633  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: … Genel Müdürlüğü	  
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI)	      : … Çimento Sanayi ve Ticaret A.Ş.
VEKİLİ	: Av. … 
İSTEMİN KONUSU	: … Bölge İdare Mahkemesi …  İdari Dava Dairesinin  … gün ve E:… , K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem:  Çanakkale İli, Ezine İlçesi sınırları dahilinde S:… numaralı I-B grubu maden işletme ruhsatını uhdesinde bulunduran davacı şirket tarafından, 2019 yılı ruhsat bedelinin süresi içinde ödenmediğinden bahisle, 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 13'üncü maddesi uyarınca 31.054,00-TL idari para cezası ile tecziyesine ilişkin Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: … İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:… , K:… sayılı kararda; davacı şirket tarafından, Çanakkale ili, Ezine ilçesi sınırları dahilinde bulunan S:… numaralı I-B grubu maden işletme ruhsatına ilişkin 2019 yılı ruhsat bedelinin ödenmediği ve bu hususta taraflar arasında herhangi bir çekişmenin bulunmadığı görülmekle birlikte, dava konusu işlemin, 3213 sayılı Kanun'un 13'üncü maddesinin birinci fıkrasının mülga halinde hüküm altına alınmış olan idari para cezası esas alınarak tesis edilmiş olduğu, ancak anılan fıkranın 28/02/2019 tarih ve 30700 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7164 sayılı Kanun'un 13'üncü maddesi ile değiştirildiği ve söz konusu fıkranın yeni halinde ruhsat bedelinin ödenmemesi eylemine karşılık olarak öngörülmüş olan idari para cezası uygulamasından vazgeçildiği, dolayısıyla ruhsat bedelinin süresinde ödenmediğinden bahisle davacı şirketin idari para cezası ile tezciyesine ilişkin dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte, idari para cezası öngören mevzuat hükmünün yürürlükte olmadığının görüldüğü, bu nedenle tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılarak dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI   :  Davalı idare tarafından,  davacı tarafından 2019 yılı ruhsat bedelinin süresi içinde ödenmediğinin sabit olduğu, mevzuata değişikliğinin daha ağır bir yaptırım olan "ruhsat iptali" yolunda olduğu, davacının ruhsatının iptali yerine lehine daha hafif bir yaptırım olan idari para cezası uygulanması yoluna gidildiği, Maden Kanununda düzenlenen "terk hükümleri" uyarınca ruhsatı usulüne uygun bir şekilde terk edene kadar davacının Yasadan kaynaklanan yükümlülüklerinin devam ettiği, fiilin işlendiği tarihte geçerli olan mevzuat hükmü uyarınca tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı  ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI   : Davacı tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	Çanakkale ili, Ezine ilçesi sınırları dahilinde ve davacı şirket uhdesinde bulunan S:… numaralı I-B grubu maden işletme ruhsatının 28/08/2009 tarihinde davacı şirket adına düzenlenmiştir.
	 Anılan ruhsata ilişkin 2019 yılı ruhsat bedelinin yasal ödeme süresi içerisinde yatırılmadığından bahisle, Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı işlemi ile davacı şirketin 31.054,00-TL idari para cezası ile tecziyesine karar verilmiştir.	Bunun üzerine bakılan dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	3213 sayılı Maden Kanunu'nun "Tanımlar" başlıklı 3. maddesinde;  ruhsat bedelinin  taban bedelinin, maden grubu ve alan büyüklüklerine göre belirlenen katsayılarla çarpılarak ekli (1) ve (2) sayılı tablolarda gösterildiği şekilde hesaplanarak her yıl ocak ayının sonuna kadar arama ruhsatlarında tamamı genel bütçeye gelir kaydedilmek üzere ilgili muhasebe birimi hesabına, işletme ruhsatlarında ise %70’i genel bütçeye gelir kaydedilmek üzere ilgili muhasebe birimi hesabına, %30’u çevre ile uyum planı çalışmalarını temin etmek üzere maden gruplarına göre teminat olarak ruhsatı veren idarenin muhasebe birimi hesabına yatırılması gereken tutarı ifade ettiği kurala bağlanmıştır.

3213 sayılı Maden Kanunu'nun "Ruhsat bedeli, cezalar ve diğer yaptırımlar" başlıklı 13. maddesinin 1. fıkrasında 14/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7164 sayılı Kanunun 13. maddesi ile değişik halinde; "Ruhsat bedellerinin tamamının her yıl ocak ayının sonuna kadar yatırılması zorunludur. I. Grup (a) bendi maden ruhsatları hariç diğer grup madenlerin ruhsat bedelleri Genel Müdürlüğün belirlediği bankada açılacak hesaba yatırılır. Yatırılan işletme ruhsat bedellinin %50'si genel bütçeye gelir kaydedilmek üzere ilgili muhasebe birimince Hazine hesabına on beş iş günü içinde aktarılır. I. Grup (a) bendi madenlerin ruhsat bedelleri ise, büyükşehir belediyesi olan illerde yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığı hesabına, diğer illerde ise il özel idaresi hesabına yatırılır. Ruhsat bedelinin her yıl ocak ayının sonuna kadar tamamının yatırılmaması hâlinde yatırılmayan kısmının iki katı ruhsat bedeli olarak her yıl haziran ayının son gününe kadar yatırılması zorunludur, aksi halde ruhsat iptal edilir. Ruhsat bedellerinin yatırılması ile ilgili ruhsat sahibine ayrıca herhangi bir tebligat ve bildirim yapılmaz. İptal edilen ruhsatlar için ocak ayının sonuna kadar ödenmesi gereken ruhsat bedelinin ödenmeyen kısmı 6183 sayılı Kanun hükümlerine göre takip ve tahsil edilmek üzere ilgili tahsil dairesine bildirilir. Kaynak tuzlaları, lületaşı ve oltutaşı için düzenlenen ruhsatlardan ruhsat bedeli alınmaz. Faaliyet sonrası sahanın çevre ile uyumlu hâle getirilerek 7 nci madde kapsamındaki mülkiyet izni sahiplerinden sahanın kabul edilerek teslim alındığına dair belgelerin Genel Müdürlüğe ibraz edilmesi şartı ile 6183 sayılı Kanunun 22/A maddesi kapsamında vadesi geçmiş borcunun ve bu Kanun kapsamında ruhsata ilişkin geçmiş borcunun bulunmaması hâlinde çevre ile uyum bedeli iade edilir." düzenlemesi bulunmaktadır. 
Anılan maddenin 7164 sayılı Kanun ile değişiklik yapılmadan önceki halinde,  dava konusu fiilin gerçekleştiği halinde,  yürürlükteki ruhsatlar için her yıl ocak ayının sonuna kadar ruhsat bedelinin tamamının yatırılmasının zorunlu olduğu, ruhsat bedelinin yatırılmaması veya eksik yatırılması hâlinde 20.000-TL idari para cezası verileceği ve ruhsat bedelinin üç ay içinde tamamlanmasının isteneceği, bu süre içinde ruhsat bedelinin yatırılmaması durumunda ruhsatın iptal edileceği, ayrıca verilen sürede yatırılmayan ruhsat bedelinin %70’ine tekabül eden tutarın  6183 sayılı Kanun hükümlerine göre takip ve tahsil edilmek üzere ilgili tahsil dairesine bildirileceği ve  bu Kanun gereğince uygulanan idari para cezaları her yıl 213 sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca belirlenen yeniden değerleme oranı nispetinde artırılacağı düzenlemelerine yer verilmiştir. 
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	3213 sayılı Kanunun 13. maddesinin 14/02/2019 tarihli değişiklikten önceki halinde yürürlükteki ruhsatlar için her yıl ocak ayının sonuna kadar ruhsat bedelinin tamamının yatırılmasının zorunlu olduğu, ruhsat bedelinin yatırılmaması veya eksik yatırılması halinde 20.000,00 TL idari para cezası verilip, ruhsat bedelinin 3 ay içinde tamamlanmasının isteneceği, bu süre içerisinde ruhsat bedelinin yatırılmaması halinde ruhsatın iptal edileceği düzenlenmişti. Söz konusu değişiklik ile birlikte ruhsat bedellerinin tamamının her yıl ocak ayı sonuna kadar yatırılması hususu korunmuş ancak ocak ayı sonuna kadar tamamının yatırılmaması halinde yatırılmayan kısmın iki katı ruhsat bedeli olarak her yıl haziran ayının son gününe kadar yatırılması zorunlu tutulmuş olup aksi halde ruhsatın iptal edileceğine yer verilmiştir. 
	Anayasa'nın "Suç ve Cezalara İlişkin Esaslar" başlıklı 38. maddesinin 1. fıkrasında;
	"Kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz; kimseye suçu işlediği zaman kanunda o suç için konulmuş olan cezadan daha ağır bir ceza verilemez." hükmü de dikkate alınarak, olayda, fiilin işlendiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümlerinin dikkate alınması gerekmektedir.
						Yukarıda yer verilen mevzuat hükmü uyarınca ruhsat bedelinin ocak ayının sonuna kadar yatırılması zorunlu olması sebebiyle fiilin 2019 yılı ocak ayında gerçekleştiği anlaşılmaktadır. 2019 yılı Ocak ayında yürürlükte olan mevzuat düzenlemesinin dikkate alındığında bir başka ifade ile davalı idare tarafından düzenlemenin 7164 sayılı Kanun ile değişiklik yapılmadan önceki hali dikkate alınarak işlem tesis edilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Bu itibarla,  dava konusu işlemin iptali  yönündeki … İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin temyize konu Bölge Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan temyiz isteminin kabulüne,
2.  … Bölge İdare Mahkemesi …  İdari Dava Dairesinin  … gün ve E:… , K:… sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın yukarıda belirtilen Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 
4. Kesin olarak 15/02/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.