muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/298, Karar No: 2024/334, Tarih: 21.02.2024

5403 sayılı Kanun'un; toprağın korunması, geliştirilmesi, tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi ve bölünmelerinin önlenmesi, tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazilerin çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesine uygun olarak planlı kullanımının sağlanması amacıyla yürürlüğe konulduğu; arazi ve toprak kaynaklarının kullanım planlarının hazırlanması, koruma ve geliştirme sürecinde toplumsal, ekonomik ve çevresel boyutlarının katılımcı yöntemlerle değerlendirilmesi, amaç dışı ve yanlış kullanımların önlenmesi, korumayı sağlayacak yöntemlerin oluşturulmasına ilişkin usul ve esasların belirlendiği; 5403 sayılı Kanun ile tarım arazilerinin koruma altına alındığı ve tarım arazilerinin tarımsal üretim amacı dışında kullanılamayacağı belirtilerek tarım arazilerinin ancak 13. maddede sayılan koşulların varlığı halinde tarım dışı kullanımına olanak sağlandığı, bu bağlamda; tarım arazilerinin tarımsal üretim amacı dışında kullanılamayacağı, ancak alternatif alan bulunmaması ve sayma suretiyle belirtilen şartların bulunması durumunda; arazinin, tarım dışı kullanımının sosyal veya ekonomik açıdan daha fazla kamusal yarar sağlayacağının yapılacak değerlendirme sonucunda belirlenerek Toprak Koruma Kurulunun uygun görüşü üzerine, Tarım ve Orman Bakanlığınca veya Valiliklerce tarım dışı kullanım izni verilmesi halinde mümkün olduğu, 
Dosyanın incelenmesinden; davalı idareler tarafından, IV. grup maden (linyit) işletme ruhsatlı sahalarda, ruhsatlara konu maden üretimine devam edilebilmesi için belirlenen taşınmazlar için kamu yararı kararı alındığı belirtilmiş ise de, Dairelerinin 05/07/2023 tarihli ara kararına verilen yanıtlardan uyuşmazlığa konu taşınmaza yönelik verilmiş tarım dışı kullanım izninin bulunmadığının anlaşıldığı,  
Bu durumda; tarım arazilerinin tarım dışı amaçla kullanılabilmesi, Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu’na göre tarım dışı amaçla kullanım izni alınmasına, yani bu arazilerin tarım dışı amaçla kullanılmasında kamu yararının bulunduğu hususunun tespitine bağlı olup, uyuşmazlığa konu taşınmaza yönelik verilmiş tarım dışı kullanım izninin bulunmadığı anlaşıldığından, tarım dışı amaçla kullanım izni alınmaksızın tesis edilen acele kamulaştırma kararının uyuşmazlık konusu parsele ilişkin kısmında hukuka uyarlık görülmediği, 
Öte yandan; bir taşınmaz üzerindeki mülkiyet hakkının kamulaştırma yolu ile kaldırılmasının, kamu yararının karşılanması zorunluluğunun özel mülkiyet hakkının korunmasından üstün tutulması şartına bağlı olduğundan, taşınmazın tarım arazisi niteliğinde bulunması halinde, tarım dışı kullanımı gerektiren bir amaç için yapılan kamulaştırmalarda, 5403 sayılı Kanun uyarınca alınması gereken tarım dışı kullanım izninin alınmamış olmasının, mülkiyet hakkının ancak kamu yararı amacıyla Anayasa'ya uygun olarak kanunla sınırlandırılabileceği yolundaki anayasal hükme de aykırı olacağı gerekçesiyle,

dava konusu işlemin uyuşmazlığa konu parsele ilişkin kısmının iptaline karar verilmiştir. 	
 
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI 				: Davalı idareler tarafından, dava konusu Cumhurbaşkanı Kararı ile acele kamulaştırılmasına karar verilen 375,2109 hektarlık alandan  tarım dışı kullanım izni verilen toplam 225,6739 hektarlık alan dışında kalan kısımlara ilişkin çalışmaların devam ettiği, tarım dışı kullanım izinlerinin aşama aşama verildiği, izinlerin tek seferde verilmesinin, telafisi güç ve imkânsız zararlara neden olabileceği gibi denetim ve kontrol mekanizmasının çalışamaz hale gelebileceği, Tarım ve Orman Bakanlığına ilişkin ilgili mevzuatta öngörülen tedbir ve kontrol yükümlülükleri gereği uygulamada gerekli izinlerin aşama aşama verildiği; tarım dışı kullanım izinlerinin sonradan tamamlanmasının acele kamulaştırma işlemini hukuka aykırı hale getirmeyeceği ileri sürülmektedir.
Davalı idareler yanında müdahil tarafından, Cumhurbaşkanı Kararı ile acele kamulaştırılmasına karar verilen 375,2109 hektarlık alanın tamamının tarım dışı kullanım uygunluğuna Denizli Valiliği İl Toprak Koruma Kurulunca  karar verildiği, Bakanlık tarafından ise tarım dışı kullanım izinlerinin aşama aşama verildiği; ekonomik kalkınmaya sağlayacağı fayda, istihdam yaratılması, devlet gelirlerinin artması, madencilik faaliyetlerinin devamının sağlanması gibi hususlar dikkate alındığında, acele kamulaştırma yoluna başvurulması için gerekli koşulların gerçekleştiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI       : Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 20/A maddesi uyarınca gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
	"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.Davalı idareler ile müdahilin temyiz istemlerinin reddine,
2.Dava konusu işlemin uyuşmazlığa konu taşınmaz yönünden yukarıda özetlenen gerekçeyle iptaline ilişkin Danıştay Altıncı Dairesinin temyize konu  11/10/2023 tarih ve E:2022/3204, K:2023/7359  sayılı kararının ONANMASINA, 
3.Kesin olarak, 21/02/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/201, Karar No: 2024/329, Tarih: 21.02.2024

"İçtihat Metni"
                      T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2024/201
Karar	No : 2024/329                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALILAR)	: 1-... 
		2-... Bakanlığı
		VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: Danıştay Altıncı Dairesinin 20/11/2023 tarih ve E:2023/1383, K:2023/8430 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem: Diyarbakır ili, Sur ilçesinde ilan edilen riskli alan sınırları içerisinde bulunan ve ekli listede yer alan taşınmazların, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 27. maddesi uyarınca acele kamulaştırılmasına ilişkin 25/03/2016 tarih ve 29664 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21/03/2016 tarih ve 2016/8659 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın, Sur ilçesi, ...  Mahallesi, ... ada ... parsel (eski ... ada ... parsel) sayılı taşınmaz yönünden iptali ile kamulaştırma işlemi sırasında taşınmazın kullanılamamasından doğduğu ileri sürülen fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000,00-TL  maddi zararın yasal faiziyle birlikte tazmini istenilmiştir.
Daire kararının  özeti: Danıştay Altıncı Dairesinin 20/11/2023 tarih ve E:2023/1383, K:2023/8430 sayılı kararıyla;
Davalı idarelerin usule ilişkin itirazı yerinde görülmemiş,
Anayasa'nın 35. maddesi; Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin Ek 1 Nolu Protokolü'nün "Mülkiyetin korunması" başlıklı 1. maddesi; 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 3.,  5.,  6. ve 27. maddeleri; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İdari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı" başlıklı 2., "İptal ve tam yargı davaları" başlıklı 12. maddeleri;	2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun "Tespit ve tescil" başlıklı 7., "Korunma alanı ile ilgili karar alma yetkisi" başlıklı 8. ve 9. maddelerine yer verilerek,
21/03/2016 tarih ve 2016/8659 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı yönünden;

21/03/2016 tarih ve 2016/8659 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı yönünden;
Dosyanın incelenmesinden, uyuşmazlığa konu taşınmazın da bulunduğu alanın 22/10/2012 tarih ve 3900 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun'un 2. maddesi uyarınca riskli alan olarak belirlendiği,  davalı idareler tarafından savunma dilekçesinde, terör olayları sonucunda Sur İçi bölgesinde 1295 adet binanın tamamen yıkıldığı, 1335 adet binanın ağır hasar gördüğü, 1269 adet binanın ise az hasar gördüğü, toplam 4500 civarında bağımsız birimin hasar gördüğünün tespit edildiği, bölgede bulunan 97 adet kamu binası ile 8818 adet yapının %10,29'unun ruhsatının bulunduğu, alanın büyük çoğunluğunun ruhsatsız  yapılardan oluştuğu hususlarının belirtildiği, dava konusu işlem ile uyuşmazlığa konu alanda gerçekleştirilecek dönüşüm uygulamaları ile riskli yapı stoğu içinde yaşayan nüfusun can ve mal güvenliğinin sağlanmasının, proje ile Sur İçi bölgesinin sağlıksız yapılaşmalardan arındırılarak tarihi ve kültürel dokunun yeniden gün yüzüne çıkarılmasının, riskli yapılardan kaynaklanacak afet risklerinin azaltılması ve nihayetinde ortadan kaldırılmasının, ülkemizin ve dünyanın kültürel zenginlikleri arasında yer alan Sur İçi bölgesinin bu nitelik ile bağdaşmayan, yapı ve kültür bütünlüğünü bozan veya kültürel varlıkları tahrip eden yapıların dokuya uyumlu hale getirilmesinin, mevcut kültür varlıklarının restorasyon, bakım, onarım, güçlendirme ve iyileştirme çalışmalarının yapılmasının, terör olayları sonucu zarar gören yapıların yıkım ve yenileme işlemlerinin gerçekleştirilmesinin, yapıların tarihi yapılara ve yöresel mimariye uygun olarak yenilenmesi suretiyle alanın özgün yapısının korunmasının amaçlandığı; yapıların birbirleriyle koordineli bir biçimde, altyapıları da ele alınmak suretiyle riskli yapıların can ve mal güvenliği açısından risk teşkil etmesi sebebiyle yeni yapıların bir an önce yapılabilmesi için acele kamulaştırma kararının alındığı; bölgenin sağlıklı yapılaşmasının taşınmaz kültür varlıklarının ihya ve restorasyon çalışmalarının ivedilikle aslına uygun olarak tamamlanmasının sağlanmasının hedeflendiği, dava konusu taşınmazın sivil mimarlık örneği  olarak korunması gerekli taşınmaz kültür varlıkları arasında yer aldığına dair  dosyada bilgi ve belge bulunmadığının anlaşıldığı, 
	2942 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkrası ile dava konusu işlemin tesis edildiği tarih itibarıyla yürürlükte olan şeklinde, Bakanlar Kurulunca kabul olunan, büyük enerji ve sulama projeleri ile iskan projelerinin gerçekleştirilmesi, yeni ormanların yetiştirilmesi, kıyıların korunması ve turizm amacıyla yapılacak kamulaştırmalarda, kamulaştırma yöntemi konusunda özel bir düzenleme getirildiği, buna göre, Bakanlar Kurulunca kabul olunan bu tür projelerin gerçekleştirilmesinin, acelelik kapsamında görüldüğü,

6306 sayılı Kanun ile çarpık kentleşmenin düzeltilmesi, riskli yapıların  deprem ve diğer doğal afetlere karşı dayanıklı hale getirilmesi suretiyle yaşanabilecek can ve mal kayıplarının azaltılmasının hedeflendiği, afet riski altındaki alanlar ile bu alanlar dışındaki riskli yapıların bulunduğu arsa ve arazilerde, fen ve sanat norm ve standartlarına uygun, sağlıklı ve güvenli yaşama çevrelerini teşkil etmek üzere iyileştirme, tasfiye ve yenilemelere dair usul ve esasları belirlemek olarak belirtilen genel amacıyla birlikte değerlendirildiğinde, "riskli alan" ilanının, iskan projesi niteliği taşıdığının açık olduğu,  
Buna göre, "riskli alan" olarak ilan edilen bölgede gerçekleştirilecek projelerde, acelelik halinin bulunduğu, 
Acele kamulaştırmaya yönelik Bakanlar Kurulu Kararı'nın dört ayrı sebebe dayalı bulunduğu; bu sebeplerden birincisinin, alanda riskli yapılar olduğu ve bu riskli yapı stoğu içinde yaşayan nüfusun can ve mal güvenliğinin sağlanması, riskli yapılardan kaynaklanacak afet risklerinin azaltılması ve nihayetinde ortadan kaldırılması, ikincisinin, ülkemizin ve dünyanın kültürel zenginlikleri arasında yer alan Sur İçi bölgesinin bu nitelik ile bağdaşmayan, yapı ve kültür bütünlüğünü bozan veya  kültürel varlıkları tahrip eden yapıların dokuya uyumlu hale getirilmesi, üçüncüsünün, alanda  mevcut kültür varlıklarının restorasyon, bakım, onarım, güçlendirme ve iyileştirme çalışmalarının yapılması, dördüncüsünün de terör olayları sonucu zarar gören yapıların yıkım ve yenileme işlemlerinin gerçekleştirilmesi olduğu; bu dört sebebin birlikte, birbirleriyle koordineli bir biçimde, altyapıları da ele alınmak suretiyle ve riskli alan olarak ilan edilen uyuşmazlığa konu bölgenin sağlıklı yapılaşmasının, taşınmaz kültür varlıklarının ihya ve restorasyon  çalışmalarının gecikmeksizin aslına uygun olarak tamamlanmasının hedeflendiği, dokusu bozulan ve kullanılamaz hale gelen bölgenin önemi ve özelliği dikkate alınarak bütünlüğünün sağlanması amacı doğrultusunda acele kamulaştırma kararının alındığı ve bu haliyle Kamulaştırma Kanunu'nda öngörülen acelelik halinin bulunduğu sonucuna varıldığından, "riskli alan" olarak ilan edilen bölgede kalan davaya konu taşınmazın acele kamulaştırılması yolundaki dava konusu Bakanlar Kurulu Kararı'nda hukuka aykırılık görülmediği, 
Öte yandan; dava konusu acele kamulaştırma kararının dayanağı olan, dava konusu taşınmazın da bulunduğu alanın 6306 sayılı Kanun kapsamında riskli alan olarak ilan edilmesine ilişkin 04/11/2012 tarih ve 28457 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 22/10/2012 tarih ve 2012/3900 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın iptali istemiyle açılan davada verilen davanın reddi yolundaki Danıştay Altıncı ve Ondördüncü Daireleri Müşterek Kurulunun 20/12/2018 tarih ve E:2018/521, K:2018/10450 sayılı kararının, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 19/06/2019 tarih ve E:2019/624, K:2019/3122 sayılı kararıyla onanarak kesinleştiği,

Dava konusu 21/03/2016 tarih ve 2016/8659 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın iptali istemiyle açılan davada verilen davanın reddi yolundaki Dairelerinin 14/12/2022 tarih ve E:2022/3376, K:2022/11365; 04/04/2023 tarih ve E:2022/4050, K:2023/3360;  04/04/2023 tarih ve E:2022/4537, K:2023/3362 sayılı kararların; Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 26/04/2023 tarih ve E:2023/848, K:2023/844; 05/10/2023 tarih ve E:2023/2102, K:2023/1815;  05/10/2023 tarih ve E:2023/2107, K:2023/1816 sayılı kararıyla onanarak kesinleştiği, 
Davacının maddi tazminat istemi yönünden;
Davacı tarafından uyuşmazlığa konu taşınmazın dava konusu acele kamulaştırma kararı nedeniyle kullanılamamasından dolayı kamulaştırma tarihi olan 21/03/2016 tarihi ile dava tarihi arasındaki süreye ilişkin kira bedeli elde edilemediğinden bahisle maddi zarara uğranıldığı ileri sürülmüş ise de; dava dilekçesinde uyuşmazlığa konu taşınmaz üzerinde bulunan yapının dava konusu acele kamulaştırma kararı alınmadan önce Sur olayları nedeniyle yıkıldığının beyan edildiği, tapunun beyanlar hanesinde 1984 yılından bu yana  korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olduğu yolunda beyanların bulunduğu, davacı tarafından acele kamulaştırma kararının 23/09/2022 tarihinde öğrenildiği, uyuşmazlığa konu taşınmaza davalı idareler tarafından acele el konulmasına dair mahkeme kararının bulunduğu yönünde davacı iddiasının da bulunmadığı, iş bu davada dava konusu acele kamulaştırma kararı yönünden davanın reddine karar verildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu acele kamulaştırma kararının alındığı 21/03/2016 tarihi ile anılan acele kamulaştırma kararının davacı tarafından öğrenilme tarihi olan 23/09/2022 tarihi arasında davacının uyuşmazlığa konu taşınmazı kullanmaya devam ettiği, dava konusu acele kamulaştırma kararının el koyma kararı alınmak suretiyle fiilen uygulamaya konulmadığı, Diyarbakır Koruma Bölge Kurulunun ... tarih ve ... sayılı kararı doğrultusunda bitişik tescilli taşınmazlar nedeniyle Diyarbakır Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunca yapılan incelemelerin ve değerlendirmelerin henüz sonuçlandırılmadığı, tescilli yapılardaki restorasyon süreci tamamlanmadan uyuşmazlığa konu taşınmaz üzerinde yeni yapı inşa edilemeyeceği, dolayısıyla doğrudan dava konusu işlemden kaynaklanan bir zararın oluşmadığı, bu nedenle uğranıldığı ileri sürülen zararla dava konusu acele kamulaştırma kararı arasında illiyet bağı bulunduğundan bahsetme imkanı da bulunmadığından, uğranıldığı ileri sürülen zarardan idarenin sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı ve bu kapsamda davacının  tazminat isteminin yerinde olmadığı sonucuna varıldığı,

Öte yandan; 2863 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tescil edilen korunması gerekli kültür ve tabiat varlıklarının korunma alanlarının tespiti ve bu alanlar içinde inşaat yapılıp yapılamayacağı konusunda karar alma yetkisi koruma kurullarına ait olduğundan, inşa edilecek yapının koruma amaçlı imar planına uygun olarak ve koruma kurulundan alınacak izin  doğrultusunda yapılmasının zorunlu olduğu, davacı tarafından hazırlanacak projenin koruma kurulunca uygun bulunması halinde inşaata başlanabileceği, uyuşmazlığa konu taşınmaz üzerinde yapı yapılması amacıyla yapı ruhsatı alınması için proje hazırlanması halinde projenin hangi sürede hazırlanacağı, bitişik parseldeki tescilli eser sürecine ilişkin restorasyon çalışmalarının ne kadar sürede tamamlanacağı, 2863 sayılı Kanun uyarınca projenin koruma kurulunca uygun bulunması zorunluluğu sebebiyle projenin incelenmesinin belirli bir süreci gerektirdiği, hazırlanan projenin koruma kurulunca uygun bulunup bulunmayacağı, uygun bulunması halinde  bu sürecin ne kadar zaman alacağı, izin verilecek yapı büyüklüğünün ne kadar olacağı, inşaatın ne kadar sürede tamamlanabileceği, inşaatın tamamlanması halinde yapı kullanma izninin ne kadar sürede alınabileceği hususlarındaki belirsizlikler dikkate alındığında, davacının malvarlığında gerçek, kanıtlanabilir bir azalma veya artma olanağından yoksun kalma niteliğinde somut bir zararın ortaya konulması gerektiğinden; somut ve kanıtlanabilir bir maddi zararın ortaya konulamadığı, davacının talep ettiği zararın muhtemel zarar niteliğinde olduğunun da açık olduğu gerekçesiyle,
davanın reddine karar verilmiştir. 	
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI 	: Davacı  tarafından,  davaya konu taşınmazın bitişiğindeki kardeşine ait aynı mahiyetteki taşınmaza ilişkin rölöve çizimlerinin Diyarbakır Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğüne iletildiği, konunun Koruma Bölge Kurulunun ilk toplantısında değerlendirileceği, ardından bilgi verileceği diğer bir deyişle davaya konu taşınmazın tescilleneceğinin belirtildiği; bu nedenle de davaya konu taşınmazın tescil kararının beklenmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, nitekim Diyarbakır Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 28/09/2023 tarihli kararı ile davaya konu taşınmazın korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tesciline karar verildiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI       : Davalı idareler tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.  
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü, Daire kararının bozularak, dava konusu işlemin uyuşmazlık konusu taşınmaz yönünden iptaline karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 20/A maddesi uyarınca gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü, Daire kararının bozularak, dava konusu işlemin uyuşmazlık konusu taşınmaz yönünden iptaline karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 20/A maddesi uyarınca gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
	"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.Davacının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Danıştay Altıncı Dairesinin temyize konu 20/11/2023 tarih ve E:2023/1383, K:2023/8430 sayılı kararının ONANMASINA, 
3.Kesin olarak,  21/02/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY 
X- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun "Acele kamulaştırma" başlıklı 27. maddesinde; 3634 sayılı Milli Müdafaa Mükellefiyeti Kanununun uygulanmasında yurt savunması ihtiyacına veya aceleliğine Bakanlar Kurulunca karar alınacak hallerde veya özel kanunlarla öngörülen olağanüstü durumlarda gerekli olan taşınmaz malların kamulaştırılmasında, kıymet takdiri dışındaki işlemler sonradan tamamlanmak üzere ilgili idarenin istemi ile mahkemece yedi gün içinde o taşınmaz malın 10. madde esasları dairesinde ve 15. madde uyarınca seçilecek bilirkişilerce tespit edilecek değerinin, idare tarafından mal sahibi adına 10. maddeye göre yapılacak davetiye ve ilanda belirtilen bankaya yatırılarak o taşınmaz mala el konulabileceği hükme bağlanmıştır. 
6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun'un 9. maddesinin son fıkrasında, 2863 sayılı Kanun ve 5366 sayılı Kanun kapsamındaki alanlarda uygulamada bulunulması halinde alanın sit statüsü de gözetilerek Kültür ve Turizm Bakanlığının görüşünün alınacağı belirtilmiştir.