muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/568, Karar No: 2024/2658, Tarih: 06.05.2024

TEMYİZ	EDENLERİN	İDDİALARI			: 
	Davalı idare tarafından, gecikme faizinin hesaplanması amacıyla ihbarnamede geçici verginin yer aldığı, yapılan tarhiyat ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davacı tarafından, gerekçeye yer verilmeksizin istinaf başvurularının reddedildiği, dolayısıyla adil yargılanma haklarının ihlal edildiği, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "İncelemede Uyulacak Esaslar" başlıklı 140. maddesi ve Vergi İncelemelerinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 23. maddesinde belirtilen sürelere riayet etmeyen vergi inceleme elemanınca raporun varsayım üzerine tanzim ettiği, alım-satım ilişkisi içerisinde bulundukları firmalar arasındaki ticaretin gerçeğe dayandığı, ödemelerin banka kanalıyla gerçekleştirildiği, tüm faturaların yasal defterlere kaydedildiği ve beyanlara yansıtıldığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN	SAVUNMALARI	: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'IN	DÜŞÜNCESİ		: Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 23. maddesinin (a) bendine 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanun'un 6. maddesiyle "Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır." hükmü eklenmiş olup yapılan bu düzenleme ile Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi hukuka uygunluk denetimi ile sınırlandırılarak yeniden vaka incelemesi yapamayacağı kurala bağlanmıştır.
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkün olup dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri yukarıda sözü edilen yasal düzenleme uyarınca hukuki denetimle sınırlı olarak incelenen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 06/05/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/261, Karar No: 2024/2659, Tarih: 06.05.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/261
Karar No : 2024/2659
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF	: ...  Yapı Malzemeleri Taahhüt Hafriyat Nakliyat Mühendislik İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU			: ...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, komisyon karşılığı kısmen sahte fatura düzenlediği ve gerçek faaliyetinden elde ettiği kazancının bir kısmını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda saptamalar içeren vergi tekniği raporu done alınarak tanzim edilen vergi inceleme raporu uyarınca 2017 yılı için re'sen salınan kurumlar vergisi ve aynı yılın tüm dönemleri için re'sen salınan geçici vergi ile Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ait geçici vergi üzerinden üç kat, kurumlar vergisi ile Ocak-Mart, Nisan-Haziran dönemlerine ait  geçici vergi üzerinden ise tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat  vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına tanzim edilen vergi tekniği raporundaki saptamalardan düzenlediği faturaların sahte olduğu sonucuna ulaşılamayacağı, öte yandan, davacının Kocaeli İlinde hırdavat malzemesi ve el aletleri toptan ticareti faaliyetiyle iştigal ettiği, Mahkemelerince Kocaeli Ticaret Odasına hitaben verilen ara kararında, Kocaeli İlinde "inşaat malzemeleri satış ve malzeme dâhil inşaat yapım ve onarım işleri", "perakende hırdavat ticareti", "hırdavat malzemelerinin toptan satışı" faaliyetlerinin brüt ve net sektör kârlılık oranlarının sorulduğu, anılan kurumca gönderilen cevabi yazıda, brüt karlılık oranlarının sırasıyla %10,  %10 ve %5, net karlılık oranlarının ise sırasıyla %5, %5 ve %2.5 olduğunun belirtildiği, vergi inceleme raporunda davacının Kocaeli ilinde faaliyet gösterdiği göz ardı edilerek Antalya Ticaret Odası verilerinden yararlanarak karlılık oranına ulaşıldığı ve davacı lehine hareket etmek amacıyla en düşük oran olarak brüt %7 karlılığın dikkate alındığı, ancak davacının faaliyet gideri tespit edilemediğinden brüt %7 olan karlılık oranının net %7 karlılık oranına çevrildiğinin anlaşıldığı olayda, faaliyet giderlerinin sahte belgeli satış olduğu iddia edilen kısım haricinde kalan gerçek satışına oranlanması mümkün olmasına karşın soyut bir yorumla brüt karlılık oranının net karlılık oranına dönüştürülmesi ve Kocaeli ilinde söz konusu faaliyet alanlarında net karlılık oranlarının %2.5 ila %5 arasında değiştiği hususları dikkate alınmadan, eksik incelemeye dayalı olarak yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergiler kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI			:  Davacının sahte fatura düzenlediği hususunun somut bir şekilde saptandığı, ödemelerin banka vasıtasıyla yapıldığını gösteren belgeler, ticari ilişkide bulunduğu mükelleflerle gerçek faaliyet içerisinde olduğunu göstermeyeceğinden salınan cezalı vergide hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'IN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 06/05/2024 tarihinde  oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
 
(X)- KARŞI OY :
	  Kocaeli İlinde faaliyet gösteren davacı hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunda, düzenlediği faturaların bir kısmının komisyon karşılığı düzenlenen sahte belgeler olduğu, bu faaliyetinden komisyon geliri elde ettiğinin belirtildiği, diğer satışlarının sahte olup olmadığı somut olarak ortaya konulamadığından gerçek kabul edildiği, ancak sahte belgeler sebebiyle beyanları gerçeği yansıtmadığından gerçek olduğu kabul edilen faaliyetine yönelik olarak Antalya Ticaret Odası verileri kullanılarak net %7 oranında karlılık hesaplamasıyla davacının faaliyet karının tespit edildiği, komisyon kazancı ve faaliyet karı üzerinden yapılan hesaplamayla dava konusu tarhiyatın yapıldığı ve vergi ziyaı cezasının kesildiği anlaşılmaktadır.

Davacının gerçek faaliyetinden kaynaklı kazancını eksik beyan ettiğinden bahisle yapılan tarhiyata ilişkin olarak dava dosyasında yer alan Kocaeli Ticaret Odasından edinilen karlılık oranları dikkate alınarak hesaplama yapılması gerekirken, söz konusu hesaplama yapılmaksızın dava konusu cezalı tarhiyatı kaldıran Vergi Mahkemesi kararına yöneltilen istinaf başvurusunun reddine yöneltilen temyiz isteminin anılan kısım yönünden bozulması gerektiği oyuyla Karara bu yönden katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2023/1970, Karar No: 2024/972, Tarih: 06.05.2024

"İçtihat Metni"
                     T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU 
Esas     No : 2023/1970
Karar	No : 2024/972                                                                       
TEMYİZ EDENLER	: I- (DAVACI): ... 
	  II-(DAVALILAR): 
	  1-...  	
	  2-...  Bakanlığı	
	  VEKİLİ: I. Hukuk Müşaviri Yrd. V. ... 
	  3- ...  Genel Müdürlüğü
	  VEKİLİ: Av. ... 
İSTEMİN KONUSU	: Danıştay İkinci Dairesinin 22/12/2022 tarih ve E:2021/1060, K:2022/6847 sayılı kararının, davacı tarafından aleyhine olan kısmı ile vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden, davalı idareler tarafından aleyhlerine olan kısımlar  yönünden temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ       	:
Dava konusu istem: 3. sınıf emniyet müdürü olarak görev yapan davacı tarafından, 25-29/06/2015 tarihleri arasında yapılan rütbe terfi sözlü sınavı sonucunda başarısız sayılmasına ilişkin işlemin, 10/05/2015 tarih ve 29351 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Emniyet Hizmetleri Sınıfı Personeli Rütbe Terfileri ve Değerlendirme Kurullarının Çalışma Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmelik'in 28. maddesinin 3. fıkrası ile 29. maddesinin 1. fıkrasının iptaline karar verilmesi istenilmiştir.
	Daire kararının özeti: Danıştay İkinci Dairesinin 22/12/2022 tarih ve E:2021/1060, K:2022/6847 sayılı kararıyla; 
	Dava konusu Yönetmelik'in 28. maddesinin 3. fıkrası yönünden,
Danıştay Beşinci Dairesinin 20/06/2018 tarih ve E:2016/24760, K:2018/15074 sayılı kararıyla fıkranın iptal edildiği ve kararın Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 25/11/2020 tarih ve E:2019/179, K:2020/2522 sayılı kararıyla onandığı ve iptal kararının kesinleştiği görüldüğünden, anılan düzenleme yönünden bu davada yeniden bir karar verilmesine gerek görülmediği,
	29. maddesinin 1. fıkrası yönünden,
	Düzenlemenin, 05/05/2016 tarih ve 29703 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 11/04/2016 tarih ve 2016/8770 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla yürürlüğe giren Emniyet Hizmetleri Sınıfı Personeli Rütbe Terfileri ve Değerlendirme Kurullarının Çalışma Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 2. maddesiyle yürürlükten kaldırıldığı görüldüğünden, bu isteme yönelik olarak davanın konusuz kaldığı,
	Bu itibarla, davacının iptalini talep ettiği düzenleme yürürlükte olmadığından, düzenlemenin iptaline ilişkin istem hakkında karar verilmesine yer bulunmadığı,
	Davacının başarısız sayılmasına ilişkin işlem yönünden,
Davacının rütbe terfi sözlü sınavı sonucunda başarısız sayılmasına ilişkin işlemin dayanağı olan Yönetmelik hükümlerinin Danıştay Beşinci Dairesinin 20/06/2018 tarih ve E:2016/24760, K:2018/15074 sayılı kararıyla iptal edilmiş olması, kararın Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 25/11/2020 tarih ve E:2019/179, K:2020/2522 sayılı kararıyla onanarak kesinleşmesi karşısında, söz konusu hukuka aykırı düzenlemelere dayanılarak tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı,
	Yargılama giderleri yönünden,

Yargılama giderleri yönünden,
	Davaya konu düzenleyici işlem hakkında davanın konusuz kaldığına karar verilmiş ise de bu hususun, düzenleyici işlemde dava tarihinden sonra değişiklik yapan idarenin doğrudan haksız çıkan taraf olduğu ve yargılama giderlerinden sorumlu olacağı sonucunu doğurmayacağı; davaya konu Yönetmelik'in 29. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesinde yer alan "Başarılı sayılmak için sözlü sınavda en az elli puan almış olmak kaydıyla" ibaresine yönelik olarak açılan başka bir davada Danıştay Beşinci Dairesince verilen 16/11/2020 tarih ve E:2016/23196, K:2020/5173 sayılı "davanın reddi" yolundaki kararın, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 15/06/2022 tarih ve E:2021/2270, K:2022/2177 sayılı kararıyla onandığı, sonuç olarak, başka bir davada verilen ve kesinleşen yargı kararıyla hukuka uygun olduğu kabul edilen Yönetmelik hükmü yönünden davalı idarenin, davada haksız çıkan taraf olarak kabul edilemeyeceği ve bu sebeple yargılama giderlerinin yarısının davacı üzerinde bırakılması gerektiği sonucuna ulaşıldığı gerekçeleriyle,
Kısmen iptale, kısmen karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderlerinin yarı yarıya paylaştırılmasına, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 9.500,00-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idarelere verilmesine karar verilmiştir.
 
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI	: Davacı tarafından, objektif nitelikteki yazılı sınavda baraj bulunmazken subjektif nitelikteki sözlü sınavda puan barajı getirilmesinin hukuka ve liyakat ilkesine uygun olmadığı; Yönetmelik'in 28. maddesinin 3. fıkrası yönünden esas itibarıyla dava neticesinde haklı olduğu ortaya konulmasına ve lehine karar verilmesine rağmen hüküm fıkrasında yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden haksızlık yapıldığı; sözlü sınavda alınan sonucun yazılı sınav sonucunu etkisiz hale getirdiği; bu nedenle Yönetmelik'in 29. maddesinin 1. fıkrasının da iptal edilmesi gerektiği; idarenin de söz konusu hükmü açıklanan sebeplerle yürürlükten kaldırdığı; ancak bu hüküm yönünden de yargılama giderleri açısından hukuka uygun karar verilmediği; hükmün yürürlükten kaldırılması sebebiyle idarenin kısmen haklı olduğuna karar verilmesinin haksızlık olduğu, haklılık ve haksızlık değerlendirmesi yapılması gerektiği, hak arama hürriyetinin de kısıtlandığı; dava konusu Yönetmelik hükümlerinin doğuracakları sonuçlar itibarıyla bir arada ele alınmaları gerektiği; bu şekilde bakıldığında sonuç olarak sözlü sınavların iptal edildiği ve haklı olduğunun ortaya çıktığı; buna rağmen idarenin de haklı olduğuna karar verilmesinin hukuksuz olduğu; idarenin kendisinin Yönetmelik hükümlerini ve davanın seyrini değiştirdiği; Daire kararının esas bakımından aleyhine olan kısmı ile aleyhine hükmedilen yargılama giderleri ve avukatlık ücreti yönlerinden hukuka aykırı olduğu belirtilerek bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

Davalı idareler tarafından, iptali istenen idari işlemlerin ve dayanağı Yönetmelik hükümlerinin Anayasa ve kanunlara uygun olduğu, bahse konu Yönetmelik'te, dayanağı 3201 sayılı Emniyet Teşkilat Kanunu'nun amir hükümleri uyarınca rütbe terfiinde yazılı ve sözlü sınavlarda başarılı olunması şartının arandığı, sözlü sınavında başarı barajının aday lehine düşük tutulduğu, elli puan alma şartı konulmasının kamu yararı ve hizmet gereği olduğu, sözlü sınavın, adaylara önceden bastırılan sorular arasından soru kartı çektirilmek suretiyle icra edildiği, bu yönüyle farklı komisyonlar tarafından farklı değerlendirme yapıldığı iddiasının hukuki dayanaktan yoksun olduğu, adayların değerlendirme kriterlerinin Yönetmelik'te açıkça ortaya konulduğu, dolayısıyla, dava konusu Yönetmelik hükümleri ile bu hükümlere dayanılarak tesis edilen idari işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek, Daire kararının aleyhlerine olan kısımlarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI :  Davacı tarafından, davalı idarelerin temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
Davalı idareler tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden davalı idarelerin yürütmenin durdurulması istemleri hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
	"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
	Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
2.	Yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen karar verilmesine yer olmadığına, kısmen iptale yönelik Danıştay İkinci Dairesinin temyize konu 22/12/2022 tarih ve E:2021/1060, K:2022/6847 sayılı kararının ONANMASINA, 
3. Adli yardım kararından dolayı ertelenmiş olan temyiz aşamasına ilişkin yargılama giderinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 339. maddesinin 1. fıkrası uyarınca davacıdan tahsili için Dairesince müzekkere yazılmasına,
4. 06/05/2024 tarihinde davacının istemi yönünden oyçokluğu, davalı idarelerin istemleri yönünden oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
 
KARŞI OY

3. Adli yardım kararından dolayı ertelenmiş olan temyiz aşamasına ilişkin yargılama giderinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 339. maddesinin 1. fıkrası uyarınca davacıdan tahsili için Dairesince müzekkere yazılmasına,
4. 06/05/2024 tarihinde davacının istemi yönünden oyçokluğu, davalı idarelerin istemleri yönünden oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
 
KARŞI OY 
X- Dava, 3. sınıf emniyet müdürü olarak görev yapan davacı tarafından, 25-29/06/2015 tarihleri arasında yapılan rütbe terfi sözlü sınavı sonucunda başarısız sayılmasına ilişkin işlemin, 10/05/2015 tarih ve 29351 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Emniyet Hizmetleri Sınıfı Personeli Rütbe Terfileri ve Değerlendirme Kurullarının Çalışma Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmelik'in 28. maddesinin 3. fıkrası ile 29. maddesinin 1. fıkrasının iptaline karar verilmesi istemiyle açılmıştır.
Danıştay  İkinci  Dairesinin  22/12/2022 tarih ve E:2021/1060, K:2022/6847  sayılı kararıyla;
Dava konusu düzenlemeler yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davacının rütbe terfi sözlü sınavı sonucunda başarısız sayılmasına ilişkin işlemin iptaline, başka bir davada verilen ve kesinleşen yargı kararıyla hukuka uygun olduğu kabul edilen Yönetmelik hükmü yönünden davalı idare davada haksız çıkan taraf olarak kabul edilemeyeceğinden, yargılama giderlerinin yarısının davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir. 	
Temyize konu Daire kararının yargılama giderleri ile vekalet ücretine ilişkin kısmı yönünden davacının temyiz istemi incelendiğinde; 
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararlarda bulunacak hususlar" başlıklı 24. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendinde, kararlarda, yargılama giderleri ve hangi tarafa yükletildiğinin belirtileceği hüküm altına alınmış; aynı Kanun'un 31. maddesinin yargılama giderleri konusunda yollamada bulunduğu 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun yerine yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 323. maddesinde; vekâlet ücretine yargılama giderleri arasında yer verilmiş ve 326. maddesinde; Kanun'da yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği, davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkemenin, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştıracağı belirtildikten sonra, 331. maddesinde; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği düzenlemesine yer verilmiş; böylece, kural olarak, yargılama giderlerinin davada haksız çıkan tarafa yükletilmesi esası benimsenmiştir.
Hukukumuzda, iptal davası açıldıktan sonra, yargılama faaliyeti devam ederken, idarece işlemin, yürürlükten kaldırılması, hukuk aleminde geçerliliğinin kalmaması ve artık işin esasının incelenmesinde yarar görülmeyen hallerde davanın konusuz kaldığından söz edilmektedir.

Hukukumuzda, iptal davası açıldıktan sonra, yargılama faaliyeti devam ederken, idarece işlemin, yürürlükten kaldırılması, hukuk aleminde geçerliliğinin kalmaması ve artık işin esasının incelenmesinde yarar görülmeyen hallerde davanın konusuz kaldığından söz edilmektedir.
Bu noktada, 6100 sayılı Kanun'un yukarıda metnine yer verilen 331. maddesine bakıldığında, davanın konusuz kalması halinde, hakime, davanın açıldığı zamandaki haklılık durumunu değerlendirerek yargılama giderlerine hükmetme konusunda takdir hakkı tanındığı görülmektedir.
Temyizen bakılan uyuşmazlıkta Dairece, dava konusu Yönetmelik'in 29. maddesinin 1. fıkrasının, 05/05/2016 tarih ve 29703 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 11/04/2016 tarih ve 2016/8770 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla yürürlüğe giren Emniyet Hizmetleri Sınıfı Personeli Rütbe Terfileri ve Değerlendirme Kurullarının Çalışma Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 2. maddesiyle yürürlükten kaldırıldığı; dolayısıyla bu düzenleme yönünden davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmekle birlikte, bu hususun, düzenleyici işlemde, dava tarihinden sonra değişiklik yapan idarenin doğrudan haksız çıkan taraf olduğu ve yargılama giderlerinden sorumlu olacağı sonucunu doğurmayacağı; zira, söz konusu düzenlemedeki "Başarılı sayılmak için sözlü sınavda en az elli puan almış olmak kaydıyla" ibaresine yönelik olarak açılan başka bir davada Danıştay Beşinci Dairesince verilen 16/11/2020 tarih ve E:2016/23196, K:2020/5173 sayılı "davanın reddi" yolundaki kararın, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 15/06/2022 tarih ve E:2021/2270, K:2022/2177 sayılı kararıyla onandığı, sonuç olarak, başka bir davada verilen ve kesinleşen yargı kararıyla hukuka uygun olduğu kabul edilen Yönetmelik hükmü yönünden davalı idarenin, davada haksız çıkan taraf olarak kabul edilemeyeceği ve bu sebeple yargılama giderlerinin yarısının davacı üzerinde bırakılması gerektiği sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle, bu kısım yönünden yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakıldığı ve davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedildiği anlaşılmaktadır.
İdarenin düzenlemeyi yürürlükten kaldırması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilen davalarda, "başka bir davada" aynı düzenleme yönünden esasa girilerek verilen ve kesinleşen bir ret kararı bulunduğundan ve bu nedenle artık idarenin haksız çıkan taraf olarak kabul edilemeyeceğinden bahisle davacının yargılama giderlerinden sorumlu tutulup tutulamayacağı hususunda değerlendirilmesi gereken temel nokta, ret kararlarının kesin hüküm niteliğidir.