muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/1384, Karar No: 2024/3050, Tarih: 28.05.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2024/1384
   Karar	No : 2024/3050
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı- ...
VEKİLİ	: Av. ...
 
KARŞI TARAF (DAVACI)             : ... Otomobil Fabrikası A.Ş.
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU           : Davacı şirketin ... Vergi Mahkemesi'nin ..., ..., ..., ... ve ... esaslarında dava konusu yaptığı amme alacaklarının 7143 sayılı Yasanın 3. maddesi kapsamında yapılandırılması istemiyle yapılan başvuru üzerine düzenlenen ödeme tablosunun, yapılandırma işleminin 7143 sayılı Kanunun 3/1. maddesine göre düzenlenmesi gerekirken  3/2-b maddesine göre düzenlendiği iddiasıyla %50 oranında fazladan tahakkuk ettirilen vergi aslı ile fazladan tahakkuk ettirilen vergi aslına isabet eden Yİ-ÜFE ve gecikme faizine ilişkin kısmının kaldırılması istemiyle açılan davayı reddeden Vergi Mahkemesin kararına karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunu kabul edip Vergi Mahkemesi kararını kaldırılarak davayı; 7143 sayılı Kanunun 3. maddesinin kesinleşmemiş veya dava safhasında bulunan alacaklara ilişkin olduğu, 3. maddesinin 7. fıkrasında, bu maddeye göre ödenecek alacakların tespitinde esas alınacak olan en son kararın, tarhiyata/tahakkuka ilişkin verilen ve bu Kanunun yayımı tarihinden (bu tarih dâhil) önce taraflardan birine tebliğ edilmiş olan karar olduğunun hükme bağlandığı, Kanun gerekçesinde de Kanunun uygulamasında hangi kararın esas alınacağına yönelik temel ilkenin bu şekilde belirlendiği, ödenecek alacakların tespitinde esas alınacak kararın kanunun yayım tarihinden önce verilmiş ve taraflardan birisine tebliğ edilmiş olması şeklinde iki şart öngörüldüğü, yapılandırmaya ilişkin olarak önceki yıllarda yayımlanan kanunlarda "bu kanunun yayımlandığı tarihten önce verilmiş en son karar" ifadesi yer alırken 7143 sayılı Kanunda söz konusu kararın tebliğ edilmiş olması şartının da belirtildiği, Kanunun yayım tarihinde yapılan tebligatın ancak sonraki tarihlerde yapılacak başvuru için esas alınabileceği, olayda ise aynı gün mahkeme kararlarının tebliğinden önce yapılandırma başvurusu  yapılabilmesi mümkün olduğundan ve Kanunda getirilen tebliğ edilmiş olma şartı ile de bu hususa açıklık kazandırılmak istenildiği sonucuna varıldığından dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle kabul eden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Temyize konu karar kesin olarak verilmişse de dava konusu miktar itibari ile temyize tabi olduğu, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Temyize konu karar kesin olarak verilmişse de dava konusu miktar itibari ile temyize tabi olduğu, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin kesin olarak verdiği karara karşı davalı idare tarafından yapılan temyiz başvurusu üzerine Bölge İdare Mahkemesince kararın temyiz edilebilecek kararlar arasında yer almadığı gerekçesiyle verilen temyiz isteminin reddine ilişkin yedi günlük temyiz yolu açık olmak üzere verilen kararın temyiz edilmesi üzerine Danıştay 3. Dairesince  ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:..., Temyiz No:...  sayılı kararının, dava konusunun parasal değeri ... TL'yi aştığı dikkate alındığında, istinaf başvurusu üzerine verilen karara karşı temyiz yolu açık olduğundan bozulması üzerine dosyanın gönderildiği  ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesince uyuşmazlığa ilişkin istinaf başvurusunun çözüme kavuşturulması yetkisinin Bursa Bölge İdare Mahkemesi'nde olduğu görüldüğünden, istinaf başvurusunun yetki yönünden reddi ile dosya kendisine gönderilen yetkili ... Bölge İdare Mahkemesi ...  Vergi Dava Dairesi kararı ile davalı idare tarafından yapılan temyiz başvurusunun davacıya tebliği tamamlandığından davalı idare tarafından yapılan temyiz başvurusunun karara bağlanabilmesi için dosyanın esas kaydının kapatılarak Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.
İleri sürülen iddialar temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddine ve kararın onanmasına, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de yukarıda yer verilen açıklama nedeniyle ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 28/05/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/6443, Karar No: 2024/3055, Tarih: 28.05.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2023/6443
  Karar  No : 2024/3055  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... İnşaat Taahhüt Pazarlama ve Tic. A.Ş.
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU                              : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:  Davacı şirket adına düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
               İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dava konusu ödeme emrinin 8. satırındaki  2015/Ağustos dönemine ilişkin vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmı dışındaki kısımlarında hukuka aykırılık bulunmadığı; dava konusu ödeme emrinin 8. satırındaki  2015/Ağustos dönemine ilişkin vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmına gelince; 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 339. maddesinde; vergi ziyaına sebebiyet vermekten veya usulsüzlükten dolayı ceza kesilen ve cezası kesinleşenlere, cezanın kesinleştiği tarihi takip eden yılın başından başlamak üzere vergi ziyaında beş, usulsüzlükte iki yıl içinde tekrar ceza kesilmesi durumunda, vergi ziyaı cezasının yüzde elli, usulsüzlük cezasının yüzde yirmibeş oranında artırılmak suretiyle uygulanacağının kurala bağlandığı, dosyada yer alan belgelerden, tekerrür uygulamasına esas alınan vergi ziyaı cezasına ait ... sayılı ihbarnamenin 02/06/2015 tarihinde tebliğ edilerek aynı yıl içerisinde kesinleştiği ve bu ihbarname içeriği vergi ziyaı cezasının tekerrür cezasına esas alındığı, söz konusu cezanın yine 2015 yılına ilişkin kesilen cezanın tekerrür nedeniyle artırılmasının dayanağı olarak uygulanma imkanı bulunmadığından, vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmının, "borcum yoktur" iddiası kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu ödeme emrinin 8. satırındaki vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmının iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin mükellefiyet kaydının 31/01/2019 tarihinde re'sen terkin edildiği, mükellefiyeti idarece re'sen terkin edilen şirkete elektronik ortamda tebliğ yapılması mümkün olmadığından, ödeme emrinin dayanağı ihbarnamelerin, 456 sıra No.lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğin 10. bölümünde belirtildiği üzere, elektronik tebligat yöntemi dışında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na uygun diğer mali tebligat hükümleri uygulanmak suretiyle şirkete tebliğ edilmesi gerekirken, anılan şirkete 17/06/2019 tarihinde yapıldığı belirtilen elektronik tebligat geçerli olmadığından, ihbarnamelerin usulüne uygun şekilde tebliğ edilmemesi sebebiyle tahakkuk etmeyen alacakların tahsili için düzenlenen ödeme emrinin 8. satırındaki vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmının iptali yolundaki vergi mahkemesi kararında sonucu itibariyle hukuka aykırılık bulunmadığından davalı  istinaf isteminin belirtilen gerekçe ile reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: İlk savunma ve istinaf dilekçelerinde  belirtilen  nedenlerle kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
	TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: Davacı şirket adına düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istenilmektedir.
İLGİLİ MEVZUAT:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "Elektronik Ortamda Tebliğ" başlıklı 107/A maddesinde, bu Kanun hükümlerine göre tebliğ yapılacak kimselere, 93 üncü maddede sayılan usullerle bağlı kalınmaksızın, tebliğe elverişli elektronik bir adres vasıtasıyla elektronik ortamda tebliğ yapılabileceği, elektronik ortamda tebligatın, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılacağı, Maliye Bakanlığı'nın, elektronik ortamda yapılacak tebliğle ilgili her türlü teknik altyapıyı kurmaya veya kurulmuş olanları kullanmaya, tebliğe elverişli elektronik adres kullanma zorunluluğu getirmeye ve kendisine elektronik ortamda tebliğ yapılacakları ve elektronik tebliğe ilişkin diğer usul ve esasları belirlemeye yetkili olduğu hükme bağlanmıştır. 
 Vergi Usul Kanunu'nun 107/A maddesinin 3. fıkrası uyarınca verilen yetkiye dayanılarak 27/08/2015 tarihinde yayımlanan 456 Sıra No'lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nin "Elektronik Tebligat Sisteminden Çıkış" başlıklı 7. maddesi: "Zorunlu veya ihtiyari olarak elektronik tebligat sistemine dahil olanların aşağıdaki durumlar dışında sistemden çıkmaları mümkün değildir.
Tüzel kişilerde ticaret sicil kaydının silindiği (nevi değişikliği ve birleşme halleri dahil) tarih itibarıyla, elektronik tebligat adresi kapatılır. ..." şeklinde düzenlenmiştir.

Tüzel kişilerde ticaret sicil kaydının silindiği (nevi değişikliği ve birleşme halleri dahil) tarih itibarıyla, elektronik tebligat adresi kapatılır. ..." şeklinde düzenlenmiştir.
213 sayılı Vergi Usul Kanununun 339. maddesinde; vergi ziyaına sebebiyet vermekten veya usulsüzlükten dolayı ceza kesilen ve cezası kesinleşenlere, vergi ziyaı cezasında cezanın kesinleştiği tarihi izleyen günden itibaren beşinci yılın isabet ettiği takvim yılının sonuna kadar, usulsüzlükte cezanın kesinleştiği tarihi izleyen günden itibaren ikinci yılın isabet ettiği takvim yılının sonuna kadar tekrar ceza kesilmesi durumunda, vergi ziyaı cezası yüzde elli, usulsüzlük cezası yüzde yirmibeş oranında artırılmak suretiyle uygulanacağı, artırım tutarı kesinleşen cezadan (kesinleşen birden fazla ceza olması durumunda bunlardan tutar itibarıyla en yükseğinden) fazla olamayacağı ve birinci fıkrada yer alan beş ve iki yıllık sürelerin hesabında, artırıma esas alınan cezaların kesinleşme tarihi dikkate alınacağı kurala bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Elektronik tebligat, vergilendirme ile ilgili evrakın Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından e-imzalı olarak muhatabın elektronik tebligat adresine gönderilmesi işlemidir.
Vergi Usul Kanunu'nun 107/A maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğ evrakı muhatabın elektronik ortamdaki adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda tebliğ edilmiş sayılacaktır.
	Re'sen mükellefiyet terkin işleminin elektronik tebligat adresinin kapatılmasını gerektiren haller arasında sayılmadığından ve olayda ticaret sicil kaydının silinmesi (nevi değişikliği ve birleşme halleri dahil) gibi bir durum da olmadığı için davacı şirketin aktif olarak kullanımında olan  elektronik tebligat adresine dava konusu ödeme emrinin dayanağı ihbarnamenin 17/06/2019 tarihinde  tebliğ edilmesinin usule uygun olduğu ve cezaların kesinleştiği görülmüştür. 
Bu kapsamda dosyanın incelenmesinden; dava konusu ödeme emrinde yer alan, 2015/Ağustos dönemine ilişkin vergi ziyaı cezası borcunun tekerrür nedeniyle artırılan kısmına ilişkin olarak,  tekerrüre esas alınan cezanın 2014/Eylül dönemi için kesilen vergi ziyaı cezası olduğu, söz konusu vergi ziyaı cezasının 02/06/2015 tarihinde tebliğ edilerek aynı yıl kesinleştiğinin görüldüğü; bu durumda, anılan cezaya dayanılarak, en erken 01/01/2016 tarihinden itibaren işlenecek fillerden dolayı kesilecek vergi ziyaı cezaları bakımından tekerrür hükümlerinin uygulanması mümkün bulunduğundan, 2015/Ağustos dönemine ilişkin kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılmasında hukuka uyarlık bulunmadığından, dava konusu ödeme emrinde yer alan 2015/Ağustos dönemine ilişkin olarak kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmının "borcum yoktur" kapsamında değerlendirilerek iptali gerekirken yukarıda yazılı gerekçeyle verilen Bölge İdare Mahkemesi kararında sonucu itibarıyla isabetsizlik bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:.... sayılı kararının  yukarıda yazılı gerekçeyle ONANMASINA,
  3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 28/05/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/2528, Karar No: 2024/2766, Tarih: 28.05.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2023/2528
Karar	No : 2024/2766               
TEMYİZ EDENLER 	: 1- (DAVACI) ... Gümrükleme İthalat İhracat 
															Limited Şirketi
				 VEKİLİ	: Av. ...
		2- (DAVALI) ... Bakanlığı adına
	                      .. Gümrük Müdürlüğü- (E-Tebligat)  
					VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: .. Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:.., K:...  sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ... tarih ve ..., ..., ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı eşyaların kıymetinin, gözetim kıymetine yükseltilmesi suretiyle ihtirazi kayıtla beyanı üzerine tahakkuk ettirilen gümrük, ilave gümrük, özel tüketim ve katma değer vergilerinin gözetim kıymetine isabet eden kısmına vaki itirazın 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi çerçevesinde "geri verme ve kaldırma başvuru formu" kullanılarak ilgili gümrük idaresine başvurulması gerektiğinin belirtilmesi suretiyle reddine dair işlemin iptali ile fazladan ödenen tutarın tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemiyle dava açılmıştır. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesinin  ... tarih ve E:.., K:...sayılı kararıyla; davacı tarafından uyuşmazlık konusu eşyanın sorunsuz şekilde serbest dolaşıma girişinin sağlanabilmesi için ihtirazı kayıtla yapılan yurt dışı gider beyanı ile kıymetinin Gözetim Tebliğinde belirlenen kıymete ulaşmasının sağlandığı, bu durumda, kendi iradesiyle yapılan yurt dışı gider beyanı ile davalı idarenin eşyanın gerçek fiyatının tespiti amacıyla inceleme ve araştırma yapma, yasalarca kendisine verilen yetkiler çerçevesinde ticaret politikası önlemlerini uygulama imkanının ortadan kaldırıldığı anlaşıldığından, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 28/07/2021 tarihinde yürürlüğe giren 7333 sayılı Kanun ile değişik 211. maddesi uyarınca, ticaret politikası önlemlerine tabi eşyanın  kıymetinin, davacının kendi beyanı ile arttırılması sonucu tahakkuk ettirilerek ödenen vergilerin geri verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Ara karara istinaden sunulan belgelerin incelenmesinden, 5365 ve 5368 sayılı beyannamelerin 1. kalemlerinde yer alan eşyalarında  gözetim uygulaması bulunduğunun anlaşıldığı, bu itibarla anılan beyannamelerin  1. kaleminde yer alan ve gözetime tabi olan eşyalar yönünden davanın reddine dair hüküm fıkrasında hukuka aykırılık bulunmadığı;  öte yandan, olayda, iade istemine konu vergilerin davacının beyanına göre tahsil edildiği tartışmasız olmakla birlikte, eşyaya ilişkin fatura kıymeti ile yurt dışı gider altında beyan olunan kıymeti arasında fark olduğu, vergi tahakkuk ve tahsilinde fatura bedelinin gerçeği yansıtmadığı yönünde herhangi bir veri veya tespit bulunmadığı gibi beyannamelerin ihtirazi kayıtla verildiği hususları dikkate alındığında, beyan ile fatura arasındaki farkın serbest iradeyle beyan edildiğinin kabulünün hayatın olağan akışı ve ticari hayatın gerçekleriyle bağdaşmayacağı, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesinde yapılan 28/07/2021 tarihli değişikliğin münhasıran ticaret politikası önlemelerine tabi eşyaya ilişkin olduğu anlaşıldığından, davacıdan yurt dışı giderler sebebi ile tahsil edilen vergilerin iade edilmemesinin, hukuka aykırılık oluşturacağı, bu durumda dava konusu işlemin, hakkında herhangi bir ticaret politikası ve emsal referans uygulaması bulunmadığı belirlenen eşyalara ilişkin kısımlarında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle istinaf talebinin kısmen reddine, kısmen de kabulü ile  dava konusu işlemin 5365 sayılı beyannamenin 2. kalemine ve 5367 sayılı beyannameye isabet eden kısmının iptaline, anılan beyannameler nedeniyle fazladan ödenen tutarın tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesine karar verilmiştir. 
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Davacı tarafından, maddi olayın ve hukuki durumun yanlış nitelendirildiği, serbest iradeleriyle beyanda bulunduklarından bahsedilemeyeceği, eşyanın kıymetinin gerçek satış bedeli olduğu, dava konusu işlemle mülkiyet haklarına müdahale edildiği; davalı idarece, davacının kendi özgür iradesiyle beyan ettiği vergilerin iadesini isteyemeyeceği ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI : Davalı idarece istemin reddi gerektiği savunulmuş; davacı tarafından savunma verilmemiştir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI : Davalı idarece istemin reddi gerektiği savunulmuş; davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ : İhtirazi kayıtla verilen beyan, davacının kendi iradesi olmayan bir konuda beyana zorlandığı anlamına gelmekte, diğer bir ifadeyle, beyanın serbest irade ürünü olmadığını gösterdiğinden, olayda, Gümrük Kanunu'nun 242. maddesi uyarınca ihtirazi kayıt konularak itiraz prosedürünün işletilmesi suretiyle ödenen vergilerin iadesinin istenildiği, başka bir ifadeyle,  Gümrük Kanunu'nun 211. maddesinde yapılan değişikliğe ilişkin düzenlemelerin 242. maddeye teşmil edilemeyeceği anlaşıldığından, uyuşmazlığın olayda uygulanma imkanı bulunmayan Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi çerçevesinde değerlendirilmesi suretiyle verilen temyize konu kararın davanın kısmen reddine ilişkin hüküm fıkrasının bozulması; işlemin kısmen iptaline ilişkin hüküm fıkrasına yönelik temyiz isteminin ise reddi gerektiği düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
    MADDİ OLAY : 
	Davacı adına tescilli 24/08/2021 tarih ve 5365, 5367, 5368 sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı eşyaların kıymetinin, gözetim kıymetine yükseltilmesi suretiyle ihtirazi kayıtla beyanı üzerine tahakkuk ettirilen gümrük, ilave gümrük, özel tüketim ve katma değer vergilerinin gözetim kıymetine isabet eden kısmına vaki itirazın 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi çerçevesinde "geri verme ve kaldırma başvuru formu" kullanılarak ilgili gümrük idaresine başvurulması gerektiğinin belirtilmesi suretiyle reddine dair işlemin iptali ile fazladan ödenen tutarın tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemiyle dava açılmıştır. 
             İLGİLİ MEVZUAT:
4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesinin 1. fıkrasının 18/7/2021 tarih ve 7333 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik halinde, kanunen ödenmemesi gerektiği halde ödenen gümrük vergilerinin geri verileceği, tahakkuk ettirilmemeleri gerektiği halde tahakkuk ettirilen gümrük vergilerinin kaldırılacağı, ancak, söz konusu gümrük vergileri ilgili kişinin kasten yaptığı bir tahrifat veya ticaret politikası önlemlerine tabi eşyanın gümrük kıymetinin yükümlünün kendi beyanı ile artırılması sonucunda ödenmiş veya tahakkuk ettirilmiş olması halinde, geri verme veya kaldırma taleplerinin kabul edilmeyeceği, 242. maddesinin 1. fıkrasında, yükümlülerin, kendilerine tebliğ edilen gümrük vergileri, cezalar ve idari kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde bir üst makama, üst makam yoksa aynı makama verecekleri bir dilekçe ile itiraz edebilecekleri; 2. fıkrasında, idareye intikal eden itirazların otuz gün içinde karara bağlanarak ilgili kişiye tebliğ edileceği; 4. fıkrasında, itirazın reddi kararlarına karşı, işlemin yapıldığı yerdeki idari yargı mercilerine başvurulabileceği hükümlerine yer verilmiştir.