muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/540, Karar No: 2024/1968, Tarih: 02.05.2024

C. Hukukî Değerlendirme
	Zorunlu pay alım teklifi, anonim şirket kontrolünün sermaye piyasası hukuku anlamında el değiştirmesi ve her hâlde sermaye piyasası mevzuatında kontrol değişikliği olarak öngörülen başkaca özellikli durumların gerçekleşmesi hâlinde, kontrolü ele geçiren yeni kişi veya kişilerin kontrolünün dışında kalan azınlık pay sahiplerine, onların paylarını satın almak üzere belli bir fiyattan teklifte bulunma zorunluluğunu ifade etmektedir.
	Zorunlu pay alım teklifi müessesesiyle, azınlıkta kalan pay sahiplerine ortaklığın değişen yönetim kontrolü sonrasındaki durumunu değerlendirerek ortaklıkta kalma veya çıkma imkânı verilmektedir. Böylece, ortaklıkta kalan pay sahipleri de paylarını kontrolü ele geçiren kişiye devreden pay sahipleri ile benzer koşul ve fiyatla paylarını devredebilme imkânına sahip olmaktadır.
	Pay alım teklifinde bulunma zorunluluğu temelde, azınlık pay sahiplerinin korunması ile kontrol priminin paylaşılması ve bu kapsamda pay sahipleri arasında eşitliğin sağlanmasını amaçlamaktadır. Ortaklıkta hâkimiyete sahip kişi ya da kişi grubunun değişmesi durumunda, azınlık pay sahiplerinin bu değişiklikten zarar görmemeleri için pay alım teklifinde bulunulması, azınlıktaki pay sahiplerine paylarının alınması ile ortaklıktan çıkma, yani kontrolü el değiştiren ortaklıkta kalıp kalmama tercihinde bulunma imkânı sunmaktadır. Pay alım teklifi zorunluluğunun bir başka gerekçesi olan kontrol priminin paylaşılması da esasen yine azınlık pay sahiplerini koruma amacına matuftur. Ortaklığın devrini sağlayan işleme konu hisseler için ortaklığın gerçek veya piyasa değerine nazaran ödenen yüksek fiyattan (kontrol priminden) sadece kontrol sahibinin değil, azınlık pay sahiplerinin yararlanması için, kontrolü devralan kişi veya kişilerin pay alım teklifinde bulunma zorunluluğuna tâbi olması ve teklif fiyatının kontrol primini kapsayacak şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Kontrol priminin bu şekilde paylaşılması gerekliliği, pay sahiplerinin eşitliği ilkesinin bir sonucudur.
	Zorunlu pay alım teklifinde bulunma zorunluluğunun amacı dikkate alındığında, bu yükümlülükten faydalanabilecek olan kişilerin, devralan yönetimden önce pay sahibi olmaları gerekmektedir. Bununla birlikte, 25/02/2020 tarih ve 31050 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7222 sayılı Kanun'un 27. maddesiyle, 6362 sayılı Kanun'un 26. maddesine eklenen “söz konusu payların veya oy haklarının iktisabının kamuya açıklandığı tarihte pay sahibi olan” ibaresi ile bu durum açıklığa kavuşturulmuştur. Ancak, Kanun ile yapılan bu düzenleme öncesinde Kurul, istikrarlı bir şekilde, zorunlu pay alım teklifi yükümlülüğünden yararlanacakların kapsamını belirlerken “pay alım teklifinin yapıldığı” anda pay sahibi olmayı esas almaktaydı. Bu durumda, devrin kamuya açıklanmasından sonra, yeni yönetimin farkında olan kişilerin de zorunlu pay alım yükümlülüğünden faydalanmasına yol açmaktaydı.

Dosyanın incelenmesinden, ...’in sermayesini oluşturan payların %77,67’nin ... tarafından devralındığı, 16/05/2018 tarihinde kamuya duyurulduğu, ... tarafından, zorunlu pay alım teklifi yükümlülüğünden muaf tutulmak için Kurul’a başvuruda bulunulduğu, bu başvuru uyarınca Kurul’un ... tarih ve ... sayılı kararıyla yükümlülükten muafiyetine karar verildiği ancak bu Kurul kararına karşı birçok dava açıldığı ve açılan davalar sonucunda Kurul kararının iptal edildiği, iptal kararının uygulanması amacıyla Kurul tarafından dava konusu kararın verildiği anlaşılmaktadır.
	İdarî yargı merciilerinin iptal kararları, bir idarî işlemin hukuka uygun olup olmadığını denetleyen idarî yargı yerinin, işlemin geçerliğini etkileyen bir sakatlık tespit etmesi hâlinde, işlemin geriye yürür biçimde tesis edildiği tarih itibarıyla hukuk düzeninden kalkmasını sağlayan yargı kararlarıdır. 
	Anayasa'nın 138. maddesinde belirtilen yargı kararlarının uygulanması zorunluluğunu, kararların hiç uygulanmaması hâline özgü olarak değerlendirmekten ziyade, kararların tam olarak yerine getirilmesini sağlamaya yönelik olarak değerlendirmek gerekir. Zira bir hukuk devletinde yargı kararlarının uygulanmamasından söz edilmesi mümkün olmadığı gibi, yargı kararlarının uygulanmasının zorunlu olduğunun belirtilmesine de gerek bulunmamaktadır. Bu nedenle, Anayasa hükmünde yer alan kararların "değiştirilemeyeceği" ifadesi, kararın şeklen değil içeriğine uygun olarak yerine getirilmesini, "geciktirilemeyeceği" yolundaki ifade ise, uygulamanın belirli bir süre içinde yapılması gerektiğini belirtme amacını taşımaktadır.
	Her türlü işlem ve eylemi yargı denetimine tâbi olan idarenin yargı kararlarına uyması ve bu kararların gereklerine göre işlem ya da eylemde bulunmak zorunda olması aynı zamanda Anayasa'nın 2. maddesinde kabul edilmiş olan "hukuk devleti" ilkesinin de bir gereği olup, idarenin yargı kararlarını aynen ve gecikmeksizin uygulamasının anayasal bir zorunluluk olduğu kuşkusuzdur. 
	Aktarılan mevzuat uyarınca, idareler iptal kararının amaç ve kapsamına göre yeni bir işlem yapmak ve iptal edilen işlemden ... sonuçları ortadan kaldırmak ve önceki hukukî durumun geçerliliğini sağlamakla görevlidir. Bu nedenle, idarelerin, idarî yargı yerlerince verilen kararların uygulanıp uygulanmaması konusunda "takdir yetkisi"ne sahip olmadığı, bu kararların doğruluğunu tartışma ve buna göre uygulama yetkisinin bulunmadığı, idarelerin bu alandaki yetkilerinin "bağlı yetki" niteliğinde olduğu açıktır.

Öğretide ve yargı içtihatlarında, idari yargı yerlerince verilen kararların infaz zorunluluğunun infazın imkân dâhilinde olması hâlinde söz konusu olacağı, kararın gereklerine göre işlem tesis edilmesi veya eylemde bulunulmasını imkânsız kılan bir engelin bulunması hâlinde idarenin işlem tesis etmemesinin veya eylemde bulunmamasının infaz etmeme olarak nitelendirilemeyeceği kabul edilmektedir. (Turgut Candan, Açıklamalı İdari Yargılama Usulü Kanunu, 8. Baskı, Ankara, Yetkin Yayınları, 2020, s. 815) Elbette, kararının infazını engelleyecek nitelikte imkânsızlık hâlinin bulunup bulunmadığı idari yargı yerlerinin denetimindedir.
	Kurul tarafından ...’e tanınan muafiyetin iptaline karar verilmesi ardından yapılması gereken, muafiyetin kabul edildiği tarih olan 16/08/2018 tarihindeki hukukî durumun tesis edilmesidir. Bu tarihte, ...’in muafiyet talebi kabul edilmeseydi, anılan tarihten sonra fiili olarak zorunlu pay alım yükümlülüğü sürecinin işletileceği açıktır. Bu noktada, zorunlu pay alım yükümlülüğünden faydalanabileceklerin belirlenmesi önem arz etmektedir. 
	Yukarıda da belirtildiği üzere, 6362 sayılı Kanun’un 26. maddesinde 25/02/2020 tarihinde yapılan değişiklik öncesinde, Kurul tarafından, zorunlu pay alım teklifi yükümlülüğünden yararlanacakların kapsamı belirlenirken “pay alım teklifinin yapıldığı” anda pay sahibi olunması esas alınmaktaydı. Bu nedenle, devrin kamuya duyurulmasından sonra zorunlu pay alım yükümlülüğünden faydalanılacağı beklentisinin korunması gerektiğinden zorunlu pay alım teklifi yükümlülüğünden yararlanabilecekler belirlenirken, “pay alım teklifinin yapıldığı” an dikkate alınmalıdır. 
	Bu aşamada, dava konusu Kurul kararı uyarınca, fiili olarak pay alım teklifinin yapıldığı tarih olan 10/02/2022 tarihinde, elinde payı olan herkesin zorunlu pay alım yükümlülüğünden faydalanabileceği düşünülebilir. Bu noktada haklı beklenti kavramının açıklanması gerekmektedir.
	Anayasa ve idare hukukunda haklı beklentinin korunması ilkesi, yürütme ve idarenin, kendilerinin neden oldukları beklentileri karşılamalarını gerektiren bir ilkedir. Haklı beklenti, idarenin ister bir taahhüt, isterse uzun süren bir uygulaması (long-stand practice) güvenerek olsun, bireylerin bir çıkarları ya da lehlerine olan bir sonuca ulaşabileceklerini ya da edinebileceklerini ümit etmelerini ifade etmektedir. Haklı beklenti, ancak yetkili İdare tarafından yaratılmışsa karşılanabilir. Mahkemeler, adalet ve hakkaniyetin aksine, ilgilinin layık olmadığı ve korunması yersiz olacak çıkarları haklı beklenti uğruna korumazlar (Yücel Oğurlu, İdare Hukukunda Kazanılmış Haklara Saygı ve Haklı Beklentiler Sorunu, 1. Baskı, Ankara, Seçkin Yayınları, 2003, s. 220, 254)

20/02/2020 tarihindeki mevzuat değişikliğine kadar Kurul’un zorunlu pay alım teklifinden faydalanabilecekler konusundaki istikrarlı uygulaması “fiili olarak pay alım teklifinin yapıldığı” tarihte pay sahibi olanların faydalanabilmesidir. Bu nedenle, 15/05/2018 tarihinden 16/08/2018 tarihine kadar pay satın alan kişilerinde, zorunlu pay alım teklifi yükümlülüğünden faydalanabilecekleri yönünde haklı beklentileri bulunmaktadır. Ancak, 18/08/2018 tarihindeki muafiyet kararı göz önüne alındığında, bu tarihten sonra pay alanların, zorunlu pay alım teklifinin uygulanacağından bahisle pay aldıkları kabul edilemez. Kurul kararının iptal edileceği ve iptal kararı sonrasında fiili olarak pay alım teklifinin yapılacağı tarihteki pay sahiplerinin çağrı yükümlülüğünden faydalanabileceği beklentisi, Kurul’un aldığı kararlar ve yapmış olduğu uygulamalarla yaratılmış bir beklenti değildir. Muafiyet tanınmasına yönelik idarî işlemin iptali hâlinde, iptal kararının nasıl uygulanacağı konusunda mevzuatta herhangi bir düzenleme bulunmadığı gibi, Kurul tarafından haklı beklenti oluşturabilecek bir uygulama ortaya koyulmuş değildir. Öte yandan, zorunlu pay alım teklifi yükümlülüğünden faydalanabileceklere ilişkin mevzuat değişikliğinin 25/02/2020 tarihinde yapıldığı, muafiyete yönelik işlemin ise 08/07/2021 tarihinde iptal edildiği dikkate alındığında, mevzuatta değişikliğin nasıl uygulanacağının da belli olmadığı dönemde ... payı alanların haklı bir beklentisinin bulunmadığı sonucuna varılmaktadır. 
	16/08/2018 tarihi itibarıyla pay sahibi olan kişilerin, fiili olarak zorunlu pay alım teklifinde bulunulduğu 10/02/2022 tarihinde, 16/08/2018 tarihindeki pay sayısınca yükümlülükten faydalanabileceği tartışmasızdır. 16/08/2018 tarihinde pay sahibi olan kişilerden, 10/02/2022 tarihinde ... payına sahip olmayanlar yönünden iptal kararının etkisi tartışılmalıdır.
	6362 sayılı Kanun'un 26. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, halka açık ortaklıklarda, yönetim kontrolünü sağlayan payların veya oy haklarının iktisap edilmesi hâlinde, "diğer ortakların paylarını" satın almak üzere teklif yapılması zorunludur. Kanun'un söz konusu maddesinde, zorunlu pay alım teklifine konu menkul kıymetin "pay" olduğu açıkça belirtilmektedir. Bu itibarla; zorunlu pay alım teklifinin, "payları" konu aldığı, başka bir anlatımla, yönetim kontrolünün elde edilmesi hâlinde, alım teklifinin yöneleceği menkul kıymetin "pay", teklifin muhatabının ise "pay sahipleri" olarak düzenlendiği anlaşıldığından, zorunlu pay alım teklifinden yararlanabilmek için pay alım teklifi tarihi itibarıyla pay sahipliği sıfatının taşınması gerektiği tabiidir.

10/02/2022 tarihinde pay sahibi olmayan bir kişinin ...’e satabileceği bir “pay”a sahip olmadığı göz önüne alındığında, bu kişiler bakımından iptal kararının uygulanması imkânsızdır. Bununla birlikte, 16/08/2018 tarihinde sahip olduğu pay miktarıyla sınırlı olmak kaydıyla, daha sonraki süreçte payların bir kısmını veya tamamını satıp tekrar farklı miktarlarda pay satın alan kişiler yönünden iptal kararının uygulanmasında herhangi bir engel bulunmamaktadır.
	Bu açıklamalar çerçevesinde, uyuşmazlık konusu Kurul kararının dava konusu kısmı incelendiğinde, 16/08/2018 tarihinde pay sahibi olanların haklı beklentisinin korunması amacıyla, zorunlu pay alım teklifi yükümlülüğünden yararlanabilecekler için 15/05/2018 tarihi değil, 16/08/2018 tarihinin belirlenmesi hukuka uygunsa da, pay alım tarihi itibarıyla malvarlığında bulundurmanın aranmasının, 16/08/2018 tarihinde pay sahibi olan bir kişinin zaman içinde payları satması, daha sonra pay satın alması ve 10/02/2022 tarihinde 18/08/2018 tarihindeki pay miktarını aşmayacak şekilde, zorunlu pay alımı teklif yükümlülüğü kapsamında ...’e satabileceği paylar olduğu ve davacının paylarını vekiline devrettiği ve vekilinden tekrar alabileceği de dikkate alındığında, iptal kararının uygulanmasının davacı bakımından imkânsız olmadığı anlaşıldığından, karar bu yönüyle hukuka aykırıdır.
	Belirtilen gerekçelerle, uyuşmazlık konusu Kurul kararının dava konusu kısmının iptaline karar verilmesi gerekirken, davanın reddine yönelik İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine dair temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
	Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
	Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle; 
	1. Davacının temyiz isteminin reddine,
	2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, anılan Bölge İdare Mahkemesi kararının ONANMASINA, 
	3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
	4. Posta giderleri avansından artan tutarın davacıya iadesine,

3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
	4. Posta giderleri avansından artan tutarın davacıya iadesine, 
	5. 2577 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'ne gönderilmesini teminen dosyanın ... İdare Mahkemesi'ne gönderilmesine, 02/05/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/3659, Karar No: 2024/1936, Tarih: 02.05.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
    D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas  No:2022/3659
Karar No:2024/1936
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... 
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Valiliği
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ...  İdare  Mahkemesi'nin...  tarih  ve E:... K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ: 
Dava konusu istem: ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi'nde bulunan ... ada, ... parsel numaralı taşınmaz üzerindeki kamu konutu niteliğindeki ...  Lojmanları, ... Blok, ... numaralı bağımsız bölümün, 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 45. maddesi uyarınca açık teklif usûlü ile satışının yapılacağına dair ihale ilânında öncelikli alım hakkının bulunmadığının belirtildiğinden bahisle davacı tarafından öncelikli alım hakkı verilmesi istemiyle 22/10/2021 tarihli dilekçeyle yapılan başvurunun reddine dair ... tarih ve E... sayılı...Valiliği Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğü ... Milli Emlak Dairesi Başkanlığı işlemi ile ... tarihinde gerçekleştirilen satış ihalesinin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; mevzuat hükümlerin değerlendirilmesinden, ihalenin yapıldığı tarihte kat mülkiyeti veya kat irtifakı kurulan konutta görev, sıra ve hizmet tahsisli olarak oturma şartının arandığı; öte yandan, emeklilik, istifa, başka bir yere nakil ve her ne sebeple olursa olsun memuriyet sıfatı kalkanların ilişiklerinin kesildiği tarihten itibaren 2 (iki) ay içinde konutlardan çıkmak zorunda olduğunun anlaşıldığı;
Uyuşmazlık konusu olayda, davacı ... Vergi Dairesi Başkanlığı'nda müdür yardımcısı olarak görev yapmaktayken atamasının 02/07/2021 (sehven 19/08/2021 olarak yazılmıştır.)  tarihinde ... Vergi Dairesi Başkanlığı'na yapıldığı, atama işlemi sonrasında davacı kamu konutunda oturmaya devam etmiş ise de, 2946 sayılı Kamu Konutları Kanunu'nun 7. maddesi uyarınca, atama tarihinden itibaren 2 (iki) ay içinde kamu konutunun boşaltılmasının zorunlu olduğu, atama tarihinden sona söz konusu kamu konutunda oturmaya devam edilmesinin ise, 4706 sayılı Kanun'un 4. maddesinin sekizinci fıkrasında belirtilen görev, sıra ve hizmet tahsisli olarak oturma şartı sağlanamayacağı; bu kapsamda, 4706 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 385 sıra nolu Milli Emlak Genel Tebliği'nin 8. maddesi uyarınca davacının ön alım hakkına sahip olmadığı;
Öte yandan, 08/11/2021 tarihli ihalede açıklık ve rekabetin sağlandığının, kamu kaynaklarının etkin ve verimli kullanıldığının, ihalenin usûle uygun olarak gerçekleştirildiğinin görüldüğü belirtilmiştir.
Bu itibarla, uyuşmazlık konusu ihale kapsamında davacının öncelikli alım hakkına sahip olmadığı anlaşıldığından, 22/10/2021 tarihli dilekçeyle yapılan başvurunun reddine ilişkin  03/11/2021 tarihli işlemde ve 08/11/2021 tarihinde gerçekleştirilen satış ihalesinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bu itibarla, uyuşmazlık konusu ihale kapsamında davacının öncelikli alım hakkına sahip olmadığı anlaşıldığından, 22/10/2021 tarihli dilekçeyle yapılan başvurunun reddine ilişkin  03/11/2021 tarihli işlemde ve 08/11/2021 tarihinde gerçekleştirilen satış ihalesinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından, ... Vergi Dairesi Başkanlığı'nda görev yapmakta iken 02/07/2021 tarihli işlemle ... Vergi Dairesi Başkanlığı'na atamasının yapıldığı, 19/08/2021 tarihinde eski görev yerinden ilişiğini keserek yeni görev yerinde çalışmaya başladığı, ancak çocuklarının eğitim ve sağlık durumları ile yeni görev yerinde kiralık daire bulma konusunda yaşadığı sıkıntılar nedeniyle uyuşmazlık konusu adına tahsisli bağımsız bölümü kullanmaya devam ettiği, bu süreçte idarece tahliye işlemlerine başlanılmadığı, dolayısıyla uyuşmazlık konusu kamu konutunun satış ihalesinde öncelikli alım hakkını haiz olması gerektiği, bu kapsamda 03/11/2021 tarihli İl Müdürlüğü işleminin ve 08/11/2021 tarihinde gerçekleştirilen satış ihalesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmüştür.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usûl ve hukuka uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKÎ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihaî kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usûl ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddi yolundaki .... İdare Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından anılan Mahkeme kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Posta giderleri avansından artan tutarın davacıya iadesine,
5. Dosyanın anılan Mahkeme'ye gönderilmesine,
6. 2577 sayılı Kanun'un 20/A maddesinin ikinci fıkrasının (i) bendi uyarınca kesin olarak (karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere), 02/05/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/3845, Karar No: 2024/1960, Tarih: 02.05.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
    D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas  No:2023/3845
Karar No:2024/1960
TEMYİZ EDEN (DAVACILAR)	: 1. ...
	  2. ... Malzemeleri Sanayi
	  Ticaret Ltd. Şti.	  
VEKİLİ	: Av. ...
 
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Bakanlığı  
VEKİLLERİ	: Hukuk Müşaviri Av. ...
	  Hukuk Müşaviri ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ  :
	Dava konusu istem: ... İl Sağlık Müdürlüğü'nce ... tarihinde açık ihale usulü ile gerçekleştirilen ... ihale kayıt numaralı "329 Kalem Biyomedikal Sarf Malzeme Alımı" ihalesi üzerinde bırakılan davacı şirketin ve bu şirketin sermayesinin yarısından fazlasına sahip diğer davacının "Mücbir sebepler dışında, ihale dokümanı ve sözleşme hükümlerine uygun olarak taahhüdünü yerine getirmemek." fiilinin işlendiğinden bahisle 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 25. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve  aynı Kanun'un 26. maddesi uyarınca 1 (bir) yıl süreyle bütün kamu kurum ve kuruluşlarının ihalelerine katılmaktan yasaklanmalarına ilişkin 02/06/2022 tarih ve 31854 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan işlemin iptali istenilmiştir.
	İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; uyuşmazlığa konu ihale üzerinde bırakılan davacı şirketle 28/01/2022 tarihinde sözleşme imzalandığı, sözleşme kapsamında verilen siparişe istinaden teslim edilen "biyolojik indikatör ve okuyucu inkübatör" malzemesinin Balıkesir Devlet Hastanesi Mal Muayene Kabul Komisyonu tarafından yapılan kontrolde Teknik Şartname'de aranan şartları sağlamadığı tespit edilerek 23/02/2022 tarihli tutanağın düzenlendiği, bunun üzerine davacı şirketin Balıkesir İl Sağlık Müdürlüğü'nce düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ihtarname ile söz konusu hususla ilgili gerekli işlemlerin yapılması için ihtar edildiği, bu ihtar ve akabinde düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ikinci ihtarnamenin tebliğine rağmen davacı tarafından Teknik Şartname'ye uygun malzeme teslim edilmemesi üzerine davacı şirketin mücbir sebepler dışında, ihale dokümanı ve sözleşme hükümlerine uygun olarak taahhüdünü yerine getirmediğinden bahisle davacıların 1 yıl süreyle tüm kamu kurum ve kuruluşlarının ihalelerine katılmaktan yasaklanmalarına karar verildiği;
	Bu durumda, davacı şirketin uyuşmazlığa konu ihaleye ait ihale dokümanı ve sözleşme
hükümlerine uygun olarak taahhüdünü yerine getirmediği hususunda ihtilaf bulunmadığı açık olup yerine getirmeme fiili de mücbir bir sebebe dayanmadığından dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.