muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/1528, Karar No: 2024/458, Tarih: 15.05.2024

"İçtihat Metni"
        T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2022/1528
Karar	No : 2024/458
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: … Belediye Başkanlığı - … - (E-Tebligat)
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI)	: …	  
VEKİLİ	: Av. …
İSTEMİN	KONUSU	:	… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin .. tarih ve E:.., K:… sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
	Dava konusu istem: Davacı adına, hissedarı olduğu Antalya ili Konyaaltı ilçesi ... Mahallesi …, …, … sayılı parsellere ilişkin olarak vergi ziyaı cezalı olarak tarh edilen 1999 ila 2019 yıllarına ilişkin arsa vergileri, 1999 yılına ilişkin deprem vergisi, 2003 yılına ilişkin ek arsa vergisi ile 1998 yılının Şubat dönemi için kesilen usulsüzlük cezasının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.
	… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:.., K:… sayılı kararı:
	Uyuşmazlıkta, davacının hissedarı olduğu taşınmazların bulunduğu alanda 15/12/1998 tarihinde yapılan imar uygulama planı ve parselasyon işlemleri idare mahkemesince iptal edilmiş ve iptal kararı 2002 yılında kesinleşmiştir. Bilahare adli yargı merciince verilen kadastral parsellerin ihyasına ilişkin kararlar da 2006 ve 2007 yıllarında kesinleşmiştir. İmar uygulama planı ve parselasyon işlemleri iptal edilen parseller için yapılan tarhiyatlar, ... Vergi Mahkemesinin .. tarih ve E:.., K:… sayılı kararı ile kaldırılmıştır. Bölgeye ait parselasyon işleminin iptal edilmesi nedeniyle davalı idarece, taşınmazların bulunduğu bölgede geri dönüşüm imar uygulaması yapılmak suretiyle 30/10/2018 tarihinde taşınmazların kadastral parsel olarak tescili yapılmıştır. Yeniden ihya ve tescili yapılan 1136, 1140, 3064 sayılı kadastral parsellerde davacıya ait hisseler yönünden dava konusu vergiler tarh edilmiş ve cezalar kesilmiştir.
	1999, 2000, 2001 yıllarına ilişkin arsa vergileri ile 1999 yılına ilişkin deprem vergisi, doğduğu takvim yılını takip eden yılın başından itibaren beş yıllık zamanaşımı süresi içinde tarh ve tebliğ edilmediğinden tarh zamanaşımına uğramıştır. Yine bu yıllara ilişkin vergiler üzerinden kesilen vergi ziyaı cezaları ile 1998 yılının Şubat dönemi için kesilen usulsüzlük cezası da ceza kesme zamanaşımına uğramıştır.
	Tahakkuk eden 2002 ila 2013 yıllarına ilişkin arsa vergileri ile 2003 yılına ilişkin ek arsa vergisi, vadesinin rastladığı takvim yılını takip eden takvim yılı başından itibaren beş yıl içinde tahsil edilmediğinden ve bu süre içinde tahsil zamanaşımını kesen bir halin mevcudiyeti de ortaya konulamadığından, zamanaşımına uğrayan vergilerin tarh edilmesi ve bu vergiler üzerinden ceza kesilmesinde hukuka uygunluk görülmemiştir.

Tahakkuk eden 2002 ila 2013 yıllarına ilişkin arsa vergileri ile 2003 yılına ilişkin ek arsa vergisi, vadesinin rastladığı takvim yılını takip eden takvim yılı başından itibaren beş yıl içinde tahsil edilmediğinden ve bu süre içinde tahsil zamanaşımını kesen bir halin mevcudiyeti de ortaya konulamadığından, zamanaşımına uğrayan vergilerin tarh edilmesi ve bu vergiler üzerinden ceza kesilmesinde hukuka uygunluk görülmemiştir. 
	2019 yılına ilişkin arsa vergisinin ödeme zamanının henüz gelmemesine rağmen ayrıca bir vergilendirme işlemi tesis edilmesi ve ihbarname düzenlenmesine gerek bulunmadığı davacı tarafından ileri sürülmekte ise de vergilendirilen taşınmazlar geri dönüşüm imar uygulaması sonucu yeniden ihya ve tescil edildiğinden, taşınmazların yüz ölçümü başta olmak üzere değişen koşullara göre vergilendirilmesi ve mükelleflere duyurulması gerekmekte olup bu yıla ilişkin emlak vergisinin geçmiş yıllar ile birlikte tarh edilmesinin, tarhiyatı tek başına hukuka aykırı kılmayacağı ve anılan yıla ilişkin arsa vergisinde yasal isabetsizlik bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
	Davacı tarafından, vergilendirmede mükerrerlik bulunduğu, hem imar parseli üzerinden hem de kadastral parsel üzerinden vergilendirme yapıldığı, imar parseli ile kadastral parselin tarh tutarının farklı olduğu, dava konusu edilen vergilerin ödendiği ileri sürülmüştür. Geri dönüşüm işlemi neticesinde ortadan kalkan parsellere ilişkin yapılan tarhiyatların Mahkeme kararıyla kaldırılmış olması ve davacı tarafça yapılan ödemelerin dava konusu vergilere ait ödemeler olmadığının Belediyece beyan edilmiş olması karşısında davacının iddialarına itibar edilmemiştir.
	Davacı tarafından ileri sürülen bir diğer iddia ise hissedarı bulunduğu taşınmazların kısıtlanmış olduğudur.
	Emlak Vergisi Kanunu'nun "Ödeme süresi" başlıklı 30. maddesinin üçüncü fıkrasında, kanunlar veya diğer kamu düzeni koyan mevzuatla tasarrufu kısıtlanan bina, arsa ve arazinin vergisinin, kısıtlamanın devam ettiği sürece 1/10 oranında tahsil olunacağı hükmü yer almaktadır. 
	Anılan maddenin altıncı fıkrasının verdiği yetki uyarınca çıkarılan Tasarrufu Kısıtlanan Bina, Arsa ve Arazi Hakkında Yönetmelik'in 2. maddesinde, imar planlarında, resmi yapılara, tesislere ve okul, cami, yol, meydan, otopark, yeşil saha, çocuk bahçesi, pazar yeri, hal, mezbaha ve benzeri umumi hizmetlere ayrılmış olması sebebiyle üzerinde inşaat yapılmasına izin verilmeyen arsalar ile esaslı değişiklik ve ilaveler yapılmasına izin verilmeyen binaların tasarrufunun kısıtlanmış sayılacağı belirtilmiştir.

Davalı idarece, geri dönüşüm uygulaması neticesinde ortadan kalkan imar parsellerinin vergilendirilmesi ile ilgili açılan davalarda Mahkemece kısıtlılık halinin bulunmadığına hükmedildiğinden bahisle ihya ve tescil edilen kadastral parseller ile ilgili yapılan tarhiyatta kısıtlılık hali uygulanmadığı belirtilmekte ise de bölgeye ilişkin mer`i imar planı örneğinde vergilendirilen 1136, 1140, 3064 sayılı parsellerin bir kısmının yol için ayrıldığı görüldüğünden, taşınmazın tasarrufunun kısıtlanmış sayılacağı ve kısıtlamanın devam ettiği sürece emlak vergisinin 1/10 oranında tahsil edilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
	Diğer taraftan, Emlak Vergisi Kanunu'nda 09/04/2002 tarihinden itibaren beyanname verme zorunluluğu kaldırılarak emlak vergisi bildirimi verilmesi gereken hallerde mükellefin bildirim vermemesi durumunda verginin idarece tarh edileceği kuralı benimsenmiştir.
	Değişiklikten önce beyanname verilmemesi halinde vergi ziyaı cezası kesileceği açıkça belirtilmekte iken değişiklik sonrası düzenlemede vergi ziyaı cezası kesileceğine dair bir ibareye yer verilmemiştir. 
	Bu nedenle davacı adına 2002 ila 2019 yılları için arsa vergisine bağlı olarak kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka uygunluk bulunmamaktadır. 
	Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle dava konusu 2014 ila 2019 yıllarına ilişkin arsa vergilerinin 1/10'una karşılık gelen kısmı yönünden davayı reddetmiş; diğer yönlerden vergi ve cezaları kaldırmıştır. 
	Tarafların istinaf istemlerini inceleyen … Bölge İdare Mahkemesi …. Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:.., K:… sayılı kararı:
	Vergi Dava Dairesi, Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf istemlerini reddetmiştir.
	Tarafların temyiz istemlerini inceleyen Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 21/03/2022 tarih ve E:2020/5900, K:2022/949 sayılı kararı:
	Davalının temyiz istemi yönünden yapılan inceleme:
	Vergi Dava Dairesi kararının, Vergi Mahkemesi kararının, 1998 yılının Şubat dönemine ilişkin usulsüzlük cezası, 1999 yılına ilişkin deprem vergisi, 2003 yılına ilişkin ek arsa vergisi, 1999 ila 2013 yıllarına ilişkin arsa vergileri ile tüm vergi ziyaı cezalarının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına davalı tarafından yöneltilen istinaf isteminin reddine dair hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup davalı idarece ileri sürülen temyiz nedenleri kararın belirtilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
	Diğer taraftan, uyuşmazlıkta, dava konusu ihbarnamelerde tarhiyat nedeni olarak 83/6122 sayılı Bakanlar Kurulu kararı eki Arsa Sayılacak Parsellenmemiş Arazi Hakkında Karar gösterilmiştir. 
	Davalı idarece arsa olarak fark vergi tarh edilmiş, vergisi ihtilaflı olan taşınmazın ise planlama süreci sonucu en son adli yargı merciince verilen kadastral sicilin ihyası kararları üzerine geri dönüşüm işlemleri tesis edilerek kök parsellere dönüşünün yapıldığı anlaşılmıştır.

Diğer taraftan, uyuşmazlıkta, dava konusu ihbarnamelerde tarhiyat nedeni olarak 83/6122 sayılı Bakanlar Kurulu kararı eki Arsa Sayılacak Parsellenmemiş Arazi Hakkında Karar gösterilmiştir. 
	Davalı idarece arsa olarak fark vergi tarh edilmiş, vergisi ihtilaflı olan taşınmazın ise planlama süreci sonucu en son adli yargı merciince verilen kadastral sicilin ihyası kararları üzerine geri dönüşüm işlemleri tesis edilerek kök parsellere dönüşünün yapıldığı anlaşılmıştır.
	Bu durumda, anılan taşınmazlar üzerinden kısıtlı olarak vergi alınması mümkün bulunmadığından, Vergi Dava Dairesi kararının, Vergi Mahkemesi kararının, 2014 ila 2019 yıllarına ilişkin arsa vergilerinin 9/10'una karşılık gelen kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına davalı tarafından yöneltilen istinaf isteminin reddine dair hüküm fıkrasında hukuka uygunluk görülmemiştir.
	Davacının temyiz istemi yönünden yapılan inceleme:
	Vergi Dava Dairesi kararının, Vergi Mahkemesi kararının, 2014 ila 2019 yıllarına ilişkin arsa vergilerinin 1/10'una karşılık gelen kısmı yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf isteminin reddine dair hüküm fıkrasına davacı tarafından yöneltilen temyiz isteminin, yukarıda belirtilen davalının temyiz isteminin kısmen kabulüne dair hukuksal nedenler ve gerekçeyle reddi gerekmektedir.
	Karar sonucu:
	Daire bu gerekçeyle davalının temyiz istemini kısmen kabul ederek Vergi Dava Dairesi kararının, Vergi Mahkemesi kararının, 2014 ila 2019 yıllarına ilişkin arsa vergilerinin 9/10'una karşılık gelen kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına davalı tarafından yöneltilen istinaf isteminin reddine dair hüküm fıkrasını bozmuş; davalının diğer temyiz istemleri ile davacının temyiz istemini reddetmiştir.
	… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin .. tarih ve E:.., K:… sayılı ısrar kararı:
	Vergi Dava Dairesi, aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle bozulan hüküm fıkrası yönünden ilk kararında ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Tasarrufu Kısıtlanan Bina, Arsa ve Arazi Hakkında Yönetmelik uyarınca bir taşınmazın tasarrufunun kısıtlanmış sayılması için taşınmazın öncelikle imar planı içerisinde  yer alması gerektiği, davacının hissedarı olduğu taşınmazlar yönünden kök parsellere dönüldüğü, henüz ortada hukuken geçerli bir imar planının olmadığı, dolayısıyla tasarrufu kısıtlanmış bir taşınmazdan söz edilemeyeceği belirtilerek aksi yöndeki gerekçeyle verilen ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.  
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Davacının hissedarı olduğu taşınmazların tasarrufunun fiilen kısıtlı olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyizen incelenen ısrar kararının, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Davacının hissedarı olduğu taşınmazların tasarrufunun fiilen kısıtlı olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyizen incelenen ısrar kararının, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Danıştay Dokuzuncu Dairesinin yukarıda yer verilen kararının dayandığı aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ısrar kararının bozulması gerekmektedir. 
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davalının temyiz isteminin KABULÜNE,
2-	… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin .... tarih ve E:.., K:… sayılı ısrar kararının BOZULMASINA,
3-	Yeniden verilecek kararda karşılanacağından, yargılama giderleri hakkında hüküm kurulmasına gerek bulunmadığına, 
15/05/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/2252, Karar No: 2024/1952, Tarih: 15.05.2024

Danıştay 10. Daire Başkanlığı         2024/2252 E.  ,  2024/1952 K.


"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas	No : 2024/2252
Karar	No : 2024/1952
YETKİLİ YARGI YERİNİN BELİRLENMESİ KARARI
 Afganistan vatandaşı olan davacı ... vekili Av. ... tarafından, müvekkilinin sınır dışı edilmesine ilişkin İstanbul Valiliği İl Göç İdaresi Müdürlüğünün 21/06/2023 tarih ve ... sayılı kararının iptali istemiyle İstanbul Valiliği İl Göç İdaresi Müdürlüğüne karşı açılan davada; İstanbul 1. İdare Mahkemesince verilen, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde Erzurum İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin 06/03/2024 tarih ve E:2024/496, K:2024/1360 sayılı karar ile Erzurum 1. İdare Mahkemesinin uyuşmazlığın görüm ve çözümünde İstanbul İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin 29/03/2024 tarih ve E:2024/497, K:2024/556 sayılı kararı üzerine ortaya çıkan yetki uyuşmazlığına ilişkin dosya, 2577 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 32. maddesinin 1. fıkrasında, göreve ilişkin hükümler saklı kalmak şartıyla bu Kanun'da veya özel kanunlarda yetkili idare mahkemesinin gösterilmemiş olması hâlinde, yetkili idare mahkemesinin, dava konusu idari işlemi veya idari sözleşmeyi yapan idari merciin bulunduğu yerdeki idare mahkemesi olduğu kurala bağlanmıştır.
Dava dosyasının incelenmesinden; davacının İstanbul Valiliği İl Göç İdaresi Müdürlüğünün 21/06/2023 tarih ve ... sayılı kararı ile sınır dışı edildiği ve dava dilekçesinde de açıkça bu işlemin iptalinin istenildiği dikkate alındığında, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde, 2577 sayılı Kanun'un 32. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, dava konusu idari işlemi tesis eden idari mercinin bulunduğu yer olan İstanbul ilinin yetki yönünden bağlı olduğu İstanbul İdare Mahkemesinin yetkili olduğu sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, davanın görüm ve çözümünde İstanbul İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna, dosyanın İstanbul 1. İdare Mahkemesine gönderilmesine, kararın Erzurum 1. İdare Mahkemesine ve taraflara bildirilmesine, 15/05/2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/2165, Karar No: 2024/1951, Tarih: 15.05.2024

Danıştay 10. Daire Başkanlığı         2024/2165 E.  ,  2024/1951 K.


"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas	No : 2024/2165
Karar	No : 2024/1951
YETKİLİ YARGI YERİNİN BELİRLENMESİ KARARI
Davacı ... vekili Av.... tarafından, müvekkilinin sınır dışı edilmesine ilişkin işlemin iptali istemiyle Aydın Valiliğine karşı açılan davada; Aydın 1. İdare Mahkemesince verilen, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde Antalya İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin 29/02/2024 tarih ve E:2024/151, K:2024/176 sayılı karar ile Antalya 1. İdare Mahkemesince verilen, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde Aydın İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin 03/04/2024 tarih ve E:2024/340, K:2024/471 sayılı karar üzerine ortaya çıkan yetki uyuşmazlığına ilişkin dosya, 2577 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 32. maddesinin 1. fıkrasında, göreve ilişkin hükümler saklı kalmak şartıyla bu Kanun'da veya özel kanunlarda yetkili idare mahkemesinin gösterilmemiş olması hâlinde, yetkili idare mahkemesinin, dava konusu idari işlemi veya idari sözleşmeyi yapan idari merciin bulunduğu yerdeki idare mahkemesi olduğu kurala bağlanmıştır.
Dava dosyasının incelenmesinden; davacının Aydın Valiliği İl Göç İdaresi Müdürlüğünün 08/02/2024 tarih ve ... sayılı işlemi ile sınır dışı edildiği, bunun üzerine tarih ve sayı belirtilmeksizin Aydın Valiliği işleminin iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı dikkate alındığında, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde, 2577 sayılı Kanun'un 32. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, dava konusu idari işlemi tesis eden idari mercinin bulunduğu yer olan Aydın ilinin yetki yönünden bağlı olduğu Aydın İdare Mahkemesinin yetkili olduğu sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, davanın görüm ve çözümünde Aydın İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna, dosyanın Aydın 1. İdare Mahkemesine gönderilmesine, kararın Antalya 1. İdare Mahkemesine ve taraflara bildirilmesine, 15/05/2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/2163, Karar No: 2024/1950, Tarih: 15.05.2024

Danıştay 10. Daire Başkanlığı         2024/2163 E.  ,  2024/1950 K.


"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas	No : 2024/2163
Karar	No : 2024/1950
YETKİLİ YARGI YERİNİN BELİRLENMESİ KARARI
Davacı ...vekili Av. ... tarafından, müvekkili hakkındaki pasaport tahdidinin kaldırılması amacıyla 22/12/2023 tarihinde İstanbul Valiliği İl Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Müdürlüğüne yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle İçişleri Bakanlığına karşı açılan davada; Ankara 9. İdare Mahkemesince verilen, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde İstanbul İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin 06/03/2024 tarih ve E:2024/189, K:2024/364 sayılı karar ile İstanbul 8. İdare Mahkemesince verilen, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde Ankara İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin 27/03/2024 tarih ve E:2024/547, K:2024/712 sayılı karar üzerine ortaya çıkan yetki uyuşmazlığına ilişkin dosya, 2577 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 32. maddesinin 1. fıkrasında, göreve ilişkin hükümler saklı kalmak şartıyla bu Kanun'da veya özel kanunlarda yetkili idare mahkemesinin gösterilmemiş olması hâlinde, yetkili idare mahkemesinin, dava konusu idari işlemi veya idari sözleşmeyi yapan idari merciin bulunduğu yerdeki idare mahkemesi olduğu kurala bağlanmıştır.
Dava dosyasının incelenmesinden; davacı tarafından 22/12/2023 tarihli dilekçe ile hakkındaki pasaport tahdidinin kaldırılması amacıyla Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğüne gönderilmek üzere İstanbul Valiliği İl Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Müdürlüğüne başvurulduğu, İl Müdürlüğünün 25/12/2023 tarihli yazı ile başvurunun Genel Müdürlüğe gönderildiği, asıl başvurunun Genel Müdürlüğe yapıldığı dikkate alındığında, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde, 2577 sayılı Kanun'un 32. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, dava konusu idari işlemi tesis eden idari mercinin bulunduğu yer olan Ankara ilinin yetki yönünden bağlı olduğu Ankara İdare Mahkemesinin yetkili olduğu sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, davanın görüm ve çözümünde Ankara İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna, dosyanın Ankara 9. İdare Mahkemesine gönderilmesine, kararın İstanbul 8. İdare Mahkemesine ve taraflara bildirilmesine, 15/05/2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/1841, Karar No: 2024/1949, Tarih: 15.05.2024

Danıştay 10. Daire Başkanlığı         2024/1841 E.  ,  2024/1949 K.


"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas	No : 2024/1841
Karar	No : 2024/1949
YETKİLİ YARGI YERİNİN BELİRLENMESİ KARARI
Davacı... vekili Av. ... tarafından, müvekkili hakkındaki pasaport tahdidi işleminin kaldırılması istemiyle Denizli Valiliği İl Nüfus ve Vatandaşlık Müdürlüğüne yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle İçişleri Bakanlığı ve Denizli Valiliğine karşı açılan davada; Ankara 24. İdare Mahkemesince verilen, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde Denizli İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin 31/10/2023 tarih ve E:2023/1775, K:2023/1535 sayılı karar ile Denizli 2. İdare Mahkemesinin uyuşmazlığın görüm ve çözümünde Ankara İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin 19/03/2024 tarih ve E:2023/313, K:2024/175 sayılı kararı üzerine ortaya çıkan yetki uyuşmazlığına ilişkin dosya, 2577 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 32. maddesinin 1. fıkrasında, göreve ilişkin hükümler saklı kalmak şartıyla bu Kanun'da veya özel kanunlarda yetkili idare mahkemesinin gösterilmemiş olması hâlinde, yetkili idare mahkemesinin, dava konusu idari işlemi veya idari sözleşmeyi yapan idari merciin bulunduğu yerdeki idare mahkemesi olduğu kurala bağlanmıştır.
Dava dosyasının incelenmesinden; davacı tarafından Denizli Valiliği İl Nüfus ve Vatandaşlık  Müdürlüğüne başvurulduğu, bu başvuruya cevap verilmemesi üzerine bakılan davanın açıldığı dikkate alındığında, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde, 2577 sayılı Kanun'un 32. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, dava konusu idari işlemi tesis eden idari mercinin bulunduğu yer olan Denizli ilinin yetki yönünden bağlı olduğu Denizli İdare Mahkemesinin yetkili olduğu sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, davanın görüm ve çözümünde Denizli İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna, dosyanın Denizli 2. İdare Mahkemesine gönderilmesine, kararın Ankara 24. İdare Mahkemesine ve taraflara bildirilmesine, 15/05/2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/1623, Karar No: 2024/471, Tarih: 15.05.2024

"İçtihat Metni"
                       T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2022/1623
Karar	No : 2024/471
TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü) 
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI): …
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, ... Sistem Güvenlik Malzemeleri Bilgisayar Donanımları ve İnşaat Elektrik İşleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin düzenlediği faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı ve davacının da sahte fatura düzenleme eylemine iştirak ettiğinden bahisle tekerrür hükmü uygulanmak suretiyle  2018 yılının Kasım dönemi için kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.
... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:
Ara kararına cevaben sunulan belgelerden, ... Sistem Güvenlik Malzemeleri Bilgisayar Donanımları ve İnşaat Elektrik İşleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkındaki cezalı tarhiyatlar kesinleşmeden, davacı adına iştirak nedeniyle kesilen vergi ziyaı cezasına ilişkin ihbarnamenin düzenlendiği anlaşılmıştır.
Bir kişi hakkında iştirak nedeniyle vergi ziyaı cezası kesilebilmesi için, öncelikle sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme ya da kullanma fiilinin, belgeleri kullanan veya düzenleyenler nezdinde kesinleşmiş olması, iştirak edenin de bu fiile ilişkin davranışlarının vergi incelemeleri kapsamında tespit edilmiş olması gerekmektedir.
Bu durumda, ... Sistem Güvenlik Malzemeleri Bilgisayar Donanımları ve İnşaat Elektrik İşleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin düzenlediği tüm faturaların sahte belge niteliğinde olduğu yönünde tespit ve değerlendirmelerin yer aldığı vergi tekniği raporuna dayalı olarak anılan şirket hakkında yapılan cezalı tarhiyatlar kesinleşmeden, davacı hakkında düzenlenen iştirak raporuna dayanılarak kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Mahkeme bu gerekçeyle vergi ziyaı cezasını kaldırmıştır.
Davalının istinaf istemini inceleyen … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:
Mahkeme kararının vergi ziyaı cezasına ilişkin hüküm fıkrası yönünden yapılan inceleme: 
Danıştayın yerleşik içtihadlarında da belirtildiği üzere 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 344. maddesinin ikinci fıkrasında zikredilen iştirakçilere, iştirak nedeniyle vergi ziyaı cezası kesilebilmesi için asıl mükellef hakkında tarhiyat yapılması yeterli olup söz konusu tarhiyatın kesinleşmesi gerekmemektedir. Zira anılan Kanun maddesinin açık lafzı karşısında bu konuda yorum veya kıyas yoluyla farklı bir değerlendirme yapmak mümkün bulunmamaktadır.