muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/5904, Karar No: 2024/2887, Tarih: 13.05.2024

Dolayısıyla, Tapu Kanununun 21. maddesine göre belediye adına tescil edilen kadastral yolun özel hukuk rejimine tabi olabilmesi için anılan kadastral yolun bulunduğu alanda yapılacak parselasyona ilişkin düzenleme sınırı içinde umumi hizmetlere ayrılan alanın bulunmaması gerekmektedir.
Yönetmeliğin 14.maddesinin 5.fıkrasında da bu husus düzenlenmiş "Ancak kapanan kadastro ve imar yollarının toplam alanının, düzenleme sahasındaki düzenleme ortaklık payına konu olan umumi ve kamu hizmet alanlarından fazla olması durumunda; artan miktar Tapu Kanununun 21 inci maddesi hükümlerine göre köy tüzel kişiliği, belediye veya Hazine adına tescil edilir. Büyükşehir belediyesi olan yerlerde; Büyükşehir Belediyesi Kanununda belirtilen belediyelerin görev dağılımına göre ilgili belediye adına tescil edilir"                   kuralına yer verilmiştir.
Aksine bir yaklaşım, kadastral karşılığı olmadan düzenleme alanında belediyenin taşınmaz edinmesi sonucunu doğurur ki bu durum mülk sahiplerinin aleyhine olduğu gibi 3194 sayılı Kanunun 18. maddesinin amacına da aykırıdır. 
Bu durumda, dava konusu Yönetmelik düzenlemesiyle Tapu Kanununun 21.maddesinde yer alan düzenleme kapsamında kapanan yolların tapuya kaydedilmesinin değil, 3194 sayılı Kanunun 18.maddesinin 3.fıkrasına eklenen hükümle aynı olacak şekilde parselasyon işlemiyle imar planında kapanan yolların, parselasyon sırasında veya yapılmadan önce idareler tarafından ihdas edilmesinin engellendiği, bu alanların düzenleme ortaklık payına ayrılan alandan düşülmesinin öngörüldüğü, dolayısıyla anılan Tapu Kanununa aykırılık bulunmadığı, parselasyon yapılmıyorsa bu alanların boşta kalmaması için Tapu Kanununun 21.maddesi uyarınca idare adına tescil edilebileceği, ancak sonradan parselasyon işlemi yapıldığında bu alanların miktarının yine kamu alanları miktarından düşülmesi gerektiği, Yönetmelik maddesinde hukuka aykırılık olmadığı kanaatine ulaşılmıştır.
10. Yönetmeliğin 14.Maddesinin 8.Fıkrasındaki "bağışlanması ya da", "bağışlanan ya da", "ya da bağışlanan" ve "bağış ve" İbarelerinin  İncelenmesi:
10.1. Yönetmelik Maddesi:
Arazi ve Arsa Düzenlemeleri Hakkında Yönetmeliğin 14.maddesinin 8.fıkrasında, "Düzenleme sahasındaki taşınmazlardan bir kısmının umumi ve kamu hizmet alanlarında kullanılmak üzere bağışlanması ya da belediye veya hazine arazilerinin tahsis edilmesi durumunda; bağışlanan ya da tahsis edilen miktar, toplam umumi ve kamu hizmet alanlarından düşülmek suretiyle düzenleme ortaklık payı hesaplanır. Parselasyon planı yapılmadan ifraz, tevhit ve terk yoluyla; düzenleme ortaklık payına konu alanlara terk edilen ya da bağışlanan alanlar hariç olmak üzere, bağış ve tahsis yapılan taşınmazdan, bağış ve tahsis miktarı düşüldükten sonra geri kalan alandan düzenleme ortaklık payı alınır." kuralı yer almaktadır.
10.2. Davacının İddiaları:

10.2. Davacının İddiaları:
Bağış kavramının ne olduğu, nasıl uygulanacağı, düzenleme öncesinde mi sonrasında mı bağış kesileceğinin belirsiz olduğu, bu durumun ise düzenleme ortaklık payının yanlış ve adaletsiz uygulanmasına, dolayısıyla idarenin keyfi uygulamalarına neden olabileceği, eksik düzenleme nedeniyle anılan ibarenin iptali gerektiği iddia edilmektedir.
10.3. Davalı İdarenin Savunması;
 Türk Dil Kurumunun Türkçe sözlüğünde bağış kelimesinin, "bağışlanan şey, yardım, hibe, teberru" olarak açıklanmakta olduğu, kelimeye başka anlamlar yüklemenin doğru olmadığı, bu hükmün vatandaşları bağış yapmaya zorlamadığı, yapılan bağışların uygulamada nasıl kullanılacağını gösterdiği, bu hükmün bulunmaması halinde bağışların ve tahsislerin uygulamada nasıl gösterileceğinin davacı tarafından açıklanmadığı savunulmaktadır.
10.4. Dairemizin Değerlendirmesi;
		7181 sayılı Kanun yürürlüğe girmeden önce 3194 sayılı Kanunda bir hüküm bulunmazken 3194 sayılı	İmar Kanununun 18.maddesi Uyarınca Yapılacak Arazi Ve Arsa Düzenlemesi İle İlgili Esaslar Hakkında Yönetmeliğin  "Düzenleme Ortaklık Payı Oranına Ait Esaslar" başlıklı 11. maddesinde; "Düzenleme ortaklık payı oranı: Bir düzenleme sahasında tesbit edilen düzenleme ortaklık payı miktarının, bu saha içindeki kadastro veya imar parsellerinin yüzölçümü miktarına oranıdır. Evvelce yapılan düzenlemeler dolayısıyla düzenleme ortaklık payı veya bu maksatla başka isimlerle bir pay alınmış olan arazi veya arsalar bu ortaklık payı hesabına katılmaz. Ancak, taşınmaz sahiplerinin talepleri üzerine, mülga 6785-1605 sayılı İmar Kanununun 39 uncu maddesine göre daha önce ifraz edilerek tescil edilen parsellerden düzenlemeye dahil edilenlerin, ilk parselin ifrazında alınan terk oranını % 35`e  tamamlayan fark kadar düzenleme ortaklık payı alınabilir." düzenlemesi yer almaktaydı. (Kanun'da da %35 olarak yer alan bu oran 03/12/2003 tarihli, 5006 sayılı Kanunla %40 olarak değiştirilmiştir.)
	 İmar hukukunda yasal bir dayanağı bulunmamakla birlikte uygulamada yeri olan  bedelsiz terk kavramı, yapı ruhsatı alınabilmesi amacıyla, 3194 sayılı Kanunun 18. maddesi kapsamında parselasyon işleminin yapılmaması ya da çeşitli sebeplerle yapılmasının mümkün olmaması durumlarında, 3194 sayılı İmar Kanununun 15. ve 16. maddeleri çerçevesinde, taşınmazın imar planında yapılaşabilecek kısmı için parsel oluşturularak imar planında kamu alanında kalan kısmının kamuya bırakılması işlemini ifade etmektedir.

İdareler tarafından, parselasyon işlemi yapılmamış bir alanda, taşınmazların umumi  alanlara isabet eden kısımlarının bedelsiz olarak kamuya terk edilmesi halinde ilgililerin taşınmazları üzerinde yapılaşmasına izin verilmekte, böylelikle imar parseli oluşturulmakta, malik tarafından kamu alanına terk edilen taşınmazın karşılığı ise bu imar parselindeki  değer artışı yoluyla elde edilmektedir. Diğer bir ifadeyle, yapılaşma amacıyla taşınmazın bir kısmının kamuya terk edilmesi suretiyle taşınmazdan yapılan bu kesintilerin 3194 sayılı Kanunun 18.maddesinde hükme bağlanan ''düzenleme ortaklık payı'' ile aynı amaca hizmet ettiği görülmektedir.
Bu kamuya bırakma; taşınmazın planda yol, park, ibadet alanı gibi kamusal alanlara isabet eden kısımlarının bedelsiz şekilde terk edilmesi şeklinde gerçekleşebileceği gibi  mevcut imar planında öngörülen sağlık alanı, belediye hizmet alanı, resmi tesis alanı gibi umumi hizmet alanlarının oluşumunda kullanılmak üzere "terk", "zayiat", "bağış" gibi adlar altında bedelsiz bırakılması ya da belediyenin hukuk devleti ilkesine aykırı şekilde kendi adına özel mülk oluşturmak üzere zorunlu kılması nedeniyle, kamu otoritesi karşısında zayıf durumda olan hak sahibinin sırf taşınmazında yapılaşma imkanına sahip olabilmek adına belediyeye bağış yapmak zorunda kalması gibi farklı şekillerde gerçekleşmesi mümkündür.
 Bu sebeple Danıştay içtihatlarında, yürürlükten kaldırılan 3194 sayılı	İmar Kanununun 18.maddesi Uyarınca Yapılacak Arazi Ve Arsa Düzenlemesi İle İlgili Esaslar Hakkında Yönetmelikte düzenlenen kurallar uyarınca, bir parselasyon işlemine dayanmayan, 3194 sayılı Kanunun 15. ve 16. maddeleri doğrultusunda yapılan imar uygulamaları sırasında, hak sahibinin taşınmazında yapılaşma imkanı elde edebilmek amacıyla "yol alanına terk", "park alanına terk", "belediyeye bağış" gibi çeşitli adlar altında bedelsiz şekilde kamuya terk ettiği alanların, düzenleme  ortaklık  payı  olarak değerlendirilmesi mümkün olmamakla birlikte, istek üzerine yapılmış olan bu terkin hangi usullerde yapıldığına bakılmaksızın düzenleme ortaklık payı hesabında dikkate alınmasını ve bu terk miktarını sonradan yapılacak parselasyonda belirlenen düzenleme ortaklık payı oranına tamamlayan fark kadar düzenleme ortaklık payı kesinti yapılmasını hakkaniyet ve eşitlik ilkesinin bir gereği olduğuna karar verilmekteydi.
	10/07/2019 tarih ve 30827 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7181 sayılı Kanunun 9. maddesinin 6. fıkrası ile 3194 sayılı İmar Kanununun 18. maddesine eklenen 8. fıkrada ise; ''Parselasyon planı yapılmadan ifraz ve tevhit edilerek tescil edilen parsellerden, imar planında umumi hizmet alanlarına rastladığı için terk edilen veya bağışlanan alanların toplam parsel alanına oranı, yeni yapılacak parselasyon planındaki düzenleme ortaklık payı oranına tamamlayan farkı kadar düzenleme ortaklık payı alınabilir.'' hükmüne yer verilerek bu husus Kanun hükmü haline getirilmiştir.

Anılan Kanun hükmü uyarınca Arazi ve Arsa Düzenlemeleri Hakkında Yönetmeliğin 14.maddesinin 6.fıkrasında, "Parselasyon planı yapılmadan ifraz, tevhit ve terk yoluyla; düzenleme ortaklık payına konu alanlara terk edilen ya da bağışlanan alan miktarının, uygulama sahasındaki düzenleme ortaklık payı oranına göre kesilecek alandan az olması durumunda, parselasyon planı sırasında düzenleme ortaklık payına tamamlayan fark kadar düzenleme ortaklık payı kesintisi yapılır.", 7.fıkrasında, "24/2/1984 tarihli ve 2981 sayılı İmar ve Gecekondu Mevzuatına Aykırı Yapılara Uygulanacak Bazı İşlemler ve 6785 Sayılı İmar Kanununun Bir Maddesinin Değiştirilmesi Hakkında Kanunun 10 uncu maddesinin (b) fıkrası gereği özel parselasyon planı yapılan veya hisseli satışlar sonucu fiilen oluşan yol, çocuk bahçesi, otopark, meydan ve benzeri hizmetlere ayrılan yerler için bedelsiz terkin edilen alanların, uygulama sahasındaki düzenleme ortaklık payından az olması durumunda, parselasyon planı sırasında düzenleme ortaklık payına tamamlayan fark kadar düzenleme ortaklık payı kesintisi yapılır.", kuralından sonra uyuşmazlığa konu 8.fıkrasında, "Düzenleme sahasındaki taşınmazlardan bir kısmının umumi ve kamu hizmet alanlarında kullanılmak üzere bağışlanması ya da belediye veya hazine arazilerinin tahsis edilmesi durumunda; bağışlanan ya da tahsis edilen miktar, toplam umumi ve kamu hizmet alanlarından düşülmek suretiyle düzenleme ortaklık payı hesaplanır. Parselasyon planı yapılmadan ifraz, tevhit ve terk yoluyla; düzenleme ortaklık payına konu alanlara terk edilen ya da bağışlanan alanlar hariç olmak üzere, bağış ve tahsis yapılan taşınmazdan, bağış ve tahsis miktarı düşüldükten sonra geri kalan alandan düzenleme ortaklık payı alınır." kuralına yer verilmiştir. 
Yönetmeliğin 14. maddesinin  8. fıkrasının ilk cümlesinde, düzenleme ortaklık payı hesaplanırken düzenleme sahası içinde taşınmazlardan bir kısmının umumi ve kamu hizmet alanına ayrılması için bağışlanması veya belediye ile hazine arazilerinin tahsis edilmesi durumunda bu miktarın toplam umumi ve kamu hizmet alanından düşülmesi gerektiği düzenlenmiş olup bu ifade Danıştay içtihatlarıyla belirlilik kazandığı ve yukarıda açıklandığı üzere hem önceki Yönetmelik ile öngörülen hem de 3194 sayılı Kanunda yapılan değişiklikle hükme bağlanan bir imar hukuku kuralıdır.
Anılan fıkranın ikinci cümlesine gelince;

Anılan fıkranın ikinci cümlesine gelince;
6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 285. maddesinde; bağışlama sözleşmesi bağışlayanın sağlararası sonuç doğurmak üzere malvarlığından bağışlanana ''karşılıksız olarak kazandırma'' yapmayı üstlendiği bir sözleşme olarak tanımlanmış,  bağışlamanın belli bir koşula veya mükellefiyete bağlı olarak da yapılabileceği hüküm altına alınmıştır. Bu itibarla, malik tarafından taşınmazın yapılaşma amacı dışında belli şarta bağlı olarak ve belli bir amaç doğrultusunda kullanılması için (örneğin; okul yapımı, hastane yapımı vb.) koşullu olarak bağışlanması durumunda taraflar arasında bir ''bağışlama sözleşmesinin'' varlığından söz edilmesi mümkündür.
 Burada malikin taşınmazında yapılaşma amacıyla taşınmazının bir kısmının 'kamuya terketmesi durumu söz konusu olmadığından, ikinci cümle ile parselasyon planı yapılmadan ifraz, tevhit ve terk yoluyla kamusal alana terk edilen alanlar hariç olmak üzere, yani 14.maddenin 6.fıkrasının dışında kalan, diğer bir değişle taşınmazının yapılaşabilmek için belli bir kısmı veya başka bir taşınmazını kamuya terk etmeyip yapılaşma dışında bir amaçla karşılıksız olarak kamuya bağışlayandan bu miktar düşüldükten sonra kalan miktar üzerinden düzenleme ortaklık payı alınacağı ifade edilmiştir.
Böylece dava konusu Yönetmelik hükmüyle taşınmazını yapılaşabilmek için ilgili idareye bağışlayanlar ile yapılaşma dışında bir amaçla veya şartsız olarak bağışlayanlar arasında bir ayrıma gidildiği görülmektedir. 
Bu durumda, Yönetmeliğin uyuşmazlığa konu 8. fıkrasında bağış ibaresinin kullanılmasının belirsizlik içermediği, bağışlayanların amacına göre bir ayrıma gidildiği, yapılaşma amacıyla bağış ile yapılaşma dışında bir amaçla yapılan veya şartsız olarak yapılan bağışın birbirinden ayrıldığı ve idarelerin düzenleme ortaklık payı keserken izleyecekleri usulün düzenlendiği, anılan kuralın taşınmaz maliklerini bağış yapmaya teşvik edecek veya zorlayacak nitelikte olmadığı, aksine anılan hükmün 3194 sayılı Kanunun 18. maddesinin 8. fıkrası ile getirilen kanuni temellere ve yıllardır süregelen Danıştay içtihatlarıyla uyumlu olduğu sonucuna varılmıştır.
11.  Yönetmeliğin 14.Maddesinin 9.Fıkrasının İncelenmesi:
11.1.Yönetmelik Maddesi:

11.  Yönetmeliğin 14.Maddesinin 9.Fıkrasının İncelenmesi:
11.1.Yönetmelik Maddesi:
Arazi ve Arsa Düzenlemeleri Hakkında Yönetmeliğin 14.maddesinin 9.fıkrasında, "İçme suyu havzasında kalması nedeniyle 28/10/2017 tarihli ve 30224 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İçme-Kullanma Suyu Havzalarının Korunmasına Dair Yönetmelik kapsamında yerleşime konu edilemeyen ve rekreasyon amaçlı imar planı bulunup, plan kararı ile özel tesis yapılmasına imkan verilen alanlarda; etrafını sınırlayan alanların yerleşim durumu, yapı yoğunluğu ve daha önce imar uygulaması görmesi gibi nedenlerden ötürü bu alanlarla birleştirilerek imar uygulaması yapılamaması halinde, rekreasyon alanı kullanımındaki imar parsellerine özel mülkiyetten tahsis yapılmak suretiyle parselasyon planları yapılabilir, imar mevzuatındaki yapılaşma koşullarını aşmamak kaydıyla özel tesis yapımına izin verilebilir." hükmü yer almaktadır.
11.2. Davacının İddiaları:
 İçme - Kullanma Suyu Havzalarının Korunmasına Dair Yönetmeliğin 7,8,9,10,11,12 ve 13. maddelerinde içme-kullanma suyunu kirletecek şekilde yapılaşmaya izin verilmeyeceği, teknik tesisler hariç sanayi tesislerinin kurulamayacağı, su ürünleri yetiştiriciliği tesislerine izin verilmeyeceği, atık ve artıkların boşaltılmasına, depolanmasına ve atık bertaraf tesislerine izin verilmeyeceği gibi daha çok izin verilmeyen tesis alanlarından bahsedildiği, dava konusu Yönetmelikte «ve rekreasyon amaçlı imar planı bulunup, plan kararı ile özel tesis yapılmasına imkan verilen alanlarda» şeklinde bir ifade yer alsa da «özel tesis yapımına izin verilebilir» ifadesinin muğlak olduğu, bu tesislerin İçme- Kullanma Suyu Havzalarının Korunmasına Dair Yönetmelikte sayılan ve yapılmasına izin verilen tesislerden olup olmadığı konusunun açık olmadığı, anılan fıkranın hukuka aykırı olduğu iddia edilmektedir.
11.3. Davalı İdarenin Savunması:
İmar mevzuatı gereği rekreasyon alanları düzenleme ortaklık payından karşılandığından, Yönetmelik'te sayılan nedenlerden ötürü bu alanların düzenleme ortaklık payı'tan karşılanmasının mümkün olmadığı ve imar planı kararıyla özel tesis yapılmasına imkan verilen alanlarda, özel mülkiyetten tahsis yapılmasına imkan verildiği, içme suyu havzalarının korunması gereken ve "İçme- Kullanma Suyu Havzalarının Korunmasına Dair Yönetmelik"e tabi alanlar olduğu, anılan Yönetmelik gereği imar planları yapılırken Orman ve Su İşleri Bakanlığının da bulunduğu ilgili kurumlardan görüş alınmasının gerektiği, dava konusu Yönetmelik hükmüyle özel tesis yapılmasının önünün açılmadığı, imar planı kararıyla özel tesis yapılması kararı getirilen alanlarda uygulamanın nasıl yapılacağının açıklandığı savunulmaktadır.
11.4. Dairemizin Değerlendirmesi;
İmar Kanununun 7181 sayılı Kanunun 9.maddesi ile değişik daha önce içeriği yazılmış olan 18.maddesinin 3.fıkrasında, rekreasyon alanı da dahil olmak üzere tüm umumi tesis alanları düzenleme ortaklık payından karşılanacak umumi hizmet alanları içinde sayılmıştır.

11.4. Dairemizin Değerlendirmesi;
İmar Kanununun 7181 sayılı Kanunun 9.maddesi ile değişik daha önce içeriği yazılmış olan 18.maddesinin 3.fıkrasında, rekreasyon alanı da dahil olmak üzere tüm umumi tesis alanları düzenleme ortaklık payından karşılanacak umumi hizmet alanları içinde sayılmıştır. 
  Arazi ve Arsa Düzenlemeleri Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin, 1. fıkrasının, (p) bendinde de Kanun maddesine paralel olarak, "Umumi ve kamu hizmet alanları: Yol, meydan, park, otopark, çocuk bahçesi/parkı ve yeşil alan, ibadet yeri, karakol ve Milli Eğitim Bakanlığına bağlı öğretime yönelik eğitim tesis alanları, kamuya ait kreş alanları, pazar yeri, semt spor alanı ve şehir içi toplu taşıma istasyonları ve durakları, Sağlık Bakanlığına bağlı sağlık tesis alanları, otoyol hariç erişme kontrolünün uygulandığı yol, su yolu, spor alanı, teknik altyapı alanı, kamuya ait trafo alanı, belediye hizmet alanı, sosyal ve kültürel tesis alanı, kent meydanı, kent parkı, özel tesis yapılmasına konu olmayan ağaçlandırılacak alan, rekreasyon alanı ve mesire alanları, resmî kurum alanı, idari tesis alanı, mezarlık alanı, bunun dışında kamusal ihtiyaçlara göre ortaya çıkacak imar planı kararıyla belirlenen diğer umumi ve kamu hizmet alanları ile taşkın kontrol tesisidir." düzenlemesine yer verilerek rekreasyon alanları umumi hizmet alanları içinde sayılmıştır.
Parselasyon işlemiyle imar planı, plan raporu ve ilgili  yönetmelik  hükümlerine göre  imar  adasının tüm biçim ve boyutu, yapı düzeni, inşaat yaklaşma sınırı ve bahçe mesafeleri, yapı yüksekliği ve derinliği, yerleşme yoğunluğu, taban  alanı ve  kat  alanı  katsayısı,  arazinin  kullanma  şekli,  mülk  sınırları,  mevcut yapıların durumu gözönüne alınmak suretiyle üzerinde yapı yapmaya elverişli imar parseli oluşturmak amaçlanmaktadır. Parselasyon işleminde, umumi hizmet alanları için düzenlemeye giren parsellerin alanları oranında düzenleme ortaklık payı kesildikten sonra kalan hissenin yapılaşılabilir imar parselinden verilmesi gerekmektedir.	
Bu durumda 7181 sayılı Kanun değişikliği sonrasında düzenleme ortaklık payından karşılanması gereken alanlar arasında sayılan ve kamu alanı olan rekreasyon alanlarında yapılaşmaya uygun imar parseli oluşturulamayacağı dikkate alındığında, Yönetmelik ile rekreasyon alanından taşınmaz maliklerine imar parseli tahsisi yapılmasının öngörülmesinde hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
Ayrıca 3194 sayılı Kanunun 13.maddesinin 1.fıkrasında, "Özel hukuk kişilerinin mülkiyetinde olup uygulama imar planında düzenleme ortaklık payına konu kullanımlarda yer alan taşınmazlar;
a) Bu kullanımlardan umumi hizmetlere ayrılan alanlar öncelikle 18 inci maddeye göre arazi ve arsa düzenlemesi yapılarak,

Ayrıca 3194 sayılı Kanunun 13.maddesinin 1.fıkrasında, "Özel hukuk kişilerinin mülkiyetinde olup uygulama imar planında düzenleme ortaklık payına konu kullanımlarda yer alan taşınmazlar;
a) Bu kullanımlardan umumi hizmetlere ayrılan alanlar öncelikle 18 inci maddeye göre arazi ve arsa düzenlemesi yapılarak,
b) 4/11/1983 tarihli ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu kapsamında sırasıyla, ilgisine göre Hazine veya ilgili idarelerin mülkiyetindeki taşınmazlar ile trampa yapılmak veya satın alınmak suretiyle, ilgili kamu kurum ve kuruluşunca kamulaştırılarak kamu mülkiyetine geçirilir" hükmü yer almakta olup anılan madde ile düzenleme ortaklık payına konu kullanımdaki taşınmazların öncelikle parselasyon işlemi yapılarak, yapılamıyorsa 2942 sayılı Kanun kapsamında trampa veya satın alma usulüyle kamulaştırılarak kamu mülkiyetine geçirilmesi gerektiğinden bu usulün bertaraf edilmesine yönelik olarak Yönetmelik ile farklı bir usul öngörülmesinde ve rekreasyon alanının kamu eline geçmesinin engellenmesinde hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
 Anayasa Mahkemesinin mülkiyet hakkına ilişkin kararlarında ortaya konulan ilkeler bakımından konu değerlendirildiğinde ise;
Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliğinin  5. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendinde, sosyal altyapı alanları, birey ve toplumun kültürel, sosyal ve rekreatif ihtiyaçlarının karşılanması ve sağlıklı bir çevre ile yaşam kalitelerinin artırılmasına yönelik kamu veya özel sektör tarafından yapılan eğitim, sağlık, dini, kültürel ve idari tesisler, açık ve kapalı spor tesisleri ile park, çocuk bahçesi, oyun alanı, meydan, rekreasyon alanı gibi açık ve yeşil alanlara verilen genel isim olarak tanımlanmıştır.
Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin "Tanımlar" başlığını taşıyan 4. maddesinde, "Yeşil alanlar: Toplumun yararlanması için ayrılan oyun bahçesi, çocuk bahçesi, dinlenme, gezinti, piknik, eğlence, rekreasyon ve rekreaktif alanları toplamını (Metropol ölçekteki fuar, botanik ve hayvan bahçeleri ile bölgesel parklar bu alanlar kapsamındadır.), 19 uncu maddede yer alan işlevleri ve yapılaşma koşullarını içeren yeşilalanlar;
1) Çocuk bahçeleri: Çocukların oyun ve dinlenme ihtiyaçlarını karşılayan, bitki örtüsü ile çocukların oyun için gerekli araç gereçleri, toplamda 6 m2’yi geçmeyen büfe ile süs havuzu, pergola ve genel tuvalet dışında başka tesis yapılamayan alanları,
2) Parklar: Kentte yaşayanların yeşil bitki örtüsü ile dinlenme ihtiyaçları için ayrılan, 19 uncu maddedeki kullanımlara da yer verilebilen alanları,