muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/692, Karar No: 2024/790, Tarih: 16.04.2024

Uyuşmazlığın çözümlenebilmesi için, Anayasa Mahkemesinin 29/04/2021 tarih ve E:2020/80 K:2021/34 sayılı kararında belirtilen iptal gerekçelerinin 5193 sayılı Kanun ve dava konusu Yönetmelik yönünden değerlendirilmesi gerektiği,
Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal gerekçesinde, 5193 sayılı Kanun'un Ek 1. maddesinin ikinci fıkrasına yönelik olarak; bir kamu tüzel kişiliğinin kanunla kurulma şartından kastedilenin salt  bu tüzel kişinin adının belirtilerek kurulmasından ibaret olmadığı, bunun yanında  tüzel kişiliğin örgütlenmesi kapsamında organlarına, organlarının ne şekilde oluşturulacağına, bu organlar vasıtasıyla yerine getirilecek görevlerin, hak ve fiil ehliyetlerinin sınırlarına ilişkin hususların da kanunla belirlenmesi gerektiğine vurgu yapıldığı, itiraz konusu kuralda yasal çerçeve belirlenmeden belirtilen hususlarda düzenleme yapma yetkisinin yönetmeliğe bırakılmasının Anayasa'nın yasama yetkisinin devredilmezliği kuralını düzenleyen 7. maddesine ve kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarının "kanunla" kurulma zorunluluğunu düzenleyen 135. maddesine aykırı olduğu sonucuna ulaşıldığı,
	5193 sayılı Kanun'un Ek 1. maddesinin 2. fıkrasında; odalar ile Birliğin teşkili, bunların yurt içindeki ve yurt dışındaki faaliyetleri, organları, organların görevleri, toplantıları, karar alış usulleri, gelirleri, giderleri, seçimi, seçilme yeterlilikleri, seçimlerin yapılış usulü, fesih, tasfiye ve iptale ilişkin hususlar, mesleki sicil, hizmet bedellerinin ve aidatların tespiti, disiplin cezaları ile infaz ediliş usulleri, odalar ve Birlik ile ilgili diğer iş ve işlemlere ilişkin yönetmelik hazırlanacağının kurala bağlandığı; Geçici 4. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesinde de aynı hükme yer verilerek Birlik Merkez Yönetim Kurulunun, seçimden itibaren bir ay içinde toplanarak yönetmeliği hazırlayacağının ifade edildiği, öte yandan aynı Yönetmeliğin "Dayanak" başlıklı 2. maddesinde ise; "Bu Yönetmelik, 22/6/2004 tarihli ve 5193 sayılı Optisyenlik Hakkında Kanunun geçici 4 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır." hükmünün yer aldığı,

Buna göre, 5193 sayılı Kanun'un Ek 1. maddesinin 2. fıkrası ile aynı mahiyette düzenlemeler içeren Geçici 4. maddenin üçüncü fıkrasının birinci cümlesinin dava konusu Yönetmeliğin hukuki dayanağını oluşturduğu, zira anılan cümlenin kanun ile düzenlenmesi gereken Birlik ve Odaların organları, organların görevleri, toplantıları, karar alış usulleri, gelirleri, giderleri, seçimi vs. konularda açıkça yönetmelikle düzenleme yetkisi verdiği, bu hususun da Anayasa Mahkemesi kararında belirtildiği üzere Anayasanın 7. ve 135. maddelerine aykırı olduğu anlaşıldığından; "Amaç ve kapsam" başlıklı 1. maddesinde, "22/6/2004 tarihli ve 5193 sayılı Optisyenlik Hakkında Kanunun ek 1 inci maddesine göre kurulan optisyen-gözlükçüler odaları ile Türk Optisyen-Gözlükçüler Birliğinin yurt içindeki ve yurt dışındaki faaliyetleri, organları, görevleri, toplantıları, karar alışları, gelirleri, giderleri, organları için seçim, seçilme yeterliliği, seçimlerin yapılışı, meslekî sicil, hizmet bedellerinin ve aidatın tespiti, disiplin cezaları ve infaz edilişleri ile odalar ve Birlik ile ilgili diğer iş ve işlemler hakkındaki usûl ve esasları düzenlemek" amacıyla yayımlandığı belirtilen dava konusu Yönetmeliğin hukuki dayanağının mezkur Anayasa Mahkemesi kararının Resmi Gazete'de yayımlanmasıyla birlikte ortadan kalktığı,
Bu durumda, hukuki dayanağı ortadan kalkan Türk Optisyen Gözlükçüler Birliği Yönetmeliği'nin davaya konu edilen maddesinde hukuka uyarlık bulunmadığı,
Bireysel işlem yönünden;
 Davacı tarafından, Birlik Yönetimi tarafından belirlenen 2019 yılı oda giriş aidatının fahiş bir şekilde belirlendiği belirtilerek oda aidatlarının emsal oda rayiç aidat değerlerine ve hakkaniyete uygun olarak düşürülmesi istemiyle yaptığı 18/10/2019 tarihli başvurusuna cevaben giriş aidatının Türk Optisyen Gözlükçüler Birliği Yönetmeliği'nin 51/a ve Türk Eczacıları Birliği Kanunu'nun 55/a maddesine göre belirlendiği, yıllık aidatın ise Türk Optisyen Gözlükçüler Birliği Yönetmeliği'nin 51/b ve Türk Eczacıları Birliği Kanunu'nun 55/b maddesine göre belirlendiğinin belirtildiği, kanuni dayanağı ortadan kalkan Türk Optisyen Gözlükçüler Birliği Yönetmeliği'nin 51. maddesinin 1. fıkrasının (a) ve (b) bentlerinin iptaline karar verilmesi karşısında, dava konusu işlemde de hukuka uygunluk görülmediği,
Öte yandan, 5193 sayılı Optisyenlik Hakkında Kanun'un Geçici 4. maddesinin 3. fıkrasının üçüncü cümlesinde yer alan "25/1/1956 tarihli ve 6643 sayılı Türk Eczacıları Birliği Kanununun mali ve idari hükümleri ile disipline ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır." düzenlemesindeki "…disipline ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.” ibaresinin Anayasa Mahkemesince iptaline karar verildiği, Türk Eczacıları Birliği Kanunu'nun mali ve idari hükümlerinin kıyasen uygulanabileceğine ilişkin düzenleme yürürlükte olduğundan, idarece aidata ilişkin bireysel işlem tesisinde Türk Eczacıları Birliği Kanunu'nun aidata ilişkin düzenlemesi kıyasen uygulanabileceğinin anlaşıldığı,

Bu itibarla, 24/05/2019 tarih ve 30783 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Türk Optisyen-Gözlükçüler Birliği Yönetmeliği'nin 51. maddesinin 1. fıkrasının (a) ve (b) bentleri ile 18/10/2019 tarihli dilekçeyle yapılan başvurunun reddine ilişkin davalı idarenin 21/10/2019 tarih ve bila sayılı işleminin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI 				: Davalı idare  tarafından, Anayasa Mahkemesi kararıyla, 5193 sayılı Kanun'un Ek 1.maddesinin birinci fıkrasının iptali talebi reddedildiğinden, anılan Kanun'da yer alan Birliğin kuruluşuna ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesi denetiminden geçerek tartışmasız hale geldiği, aynı kararda iptaline karar verilen disipline ilişkin hükümlere gelindiğinde ise Anayasa Mahkemesince iki farklı meslek grubunun disiplin hükümlerinin kıyasen uygulanmasının Anayasa'ya aykırı olacağı ifade edilerek iptaline karar verildiği, kararın 31. paragrafında ise iptal nedeniyle doğacak hukuksal boşluğun kamu yararını ihlal edecek nitelikte görülmesi nedeniyle, iptal hükmünün dokuz ay sonra yürürlüğe girmesine karar verildiği, fakat Yasama organının bu süre içinde bir yasal düzenleme yapmadığı, Anayasa Mahkemesince iptal edilen 5193 sayılı Kanun'un Ek 1. maddesinin ikinci fıkrası ile geçici 4. maddesinin üçüncü fıkrasının aynı mahiyetteki birinci cümlesi yönünden ise Anayasa'nın 135. maddesi mucibince kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarının kanunla kurulması ile kastedilenin; "...bu tüzel kişinin adının belirtilerek kurulacağının öngörülmesinden ibaret olmadığı, ...bu tüzel kişinin örgütlenmesi kapsamında organlarına, organlarının ne şekilde oluşturulancağına, bu organlar vasıtasıyla yerine getirilecek olan görevlerinin, dolayısıyla hak ve fiil ehliyetinin sınırlarına ilişkin hususlarda da genel çerçevenin kanunla belirlenmesi gerektiği, " olduğunun Anayasa Mahkemesi kararının 17. vd. paragraflarında açıklandığı, Anayasa Mahkemesinin, Anayasa'nın 135. maddesinde kanunla düzenlenmesi öngörülen hususların, yani meslek kuruluşlarının organlarının, organlarının görevlerinin, karar alış usullerinin, gelir giderlerinin, seçim ve seçim usullerinin düzenlenmesinin kanun yerine yönetmeliğe havale edilmesinin Anayasa'ya aykırı olduğuna karar verdiği, ancak bu iptal kararı ile yasal bir boşluk doğmadığı, şayet yasal bir boşluk oluşsaydı tıpkı iptaline karar verilen "disipline ilişkin hükümler" kısmının, hukuksal boşluğa neden olacağı değerlendirmesiyle dokuz ay sonra yürürlüğe gireceğine karar verildiği gibi, iptal nedeniyle doğacak hukuksal boşluğun kamu yararını ihlal edecek nitelikte olacağından bahisle daha sonra yürürlüğe girmesine karar verilmesi gerektiği, bu şekilde yürürlüğe gireceği tarihi erteleme yönünde bir karar verilmediğinden iptal edilen Ek 1.maddenin ikinci fıkrası ile, geçici 4. maddenin üçüncü fıkra birinci cümlesinin Kanun'dan çıkarıldığı, bu kapsamda da Türk Optisyen Gözlükçüler Birliğinin ve odaların kuruluşu, organları, organların seçimi, görevleri ve benzeri konularda hukuki bir boşluk doğmadığı, bu nedenle dava konusu Yönetmeliğin yasal dayanağının bulunmaya devam ettiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI       : Davacı tarafından, Danıştay  Sekizinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
	"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.Davalı idarenin temyiz isteminin reddine,
2.Dava konusu işlemlerin yukarıda özetlenen gerekçeyle iptaline ilişkin Danıştay Sekizinci Dairesinin temyize konu 26/10/2022 tarih ve E:2020/2604, K:2022/5998 sayılı kararının ONANMASINA, 
3. Kullanılmayan... TL yürütmeyi durdurma harcının istemi hâlinde davalı idareye iadesine,
4. Kesin olarak, 16/04/2024 tarihinde oybirliği  ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/870, Karar No: 2024/794, Tarih: 16.04.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2023/870
Karar	No : 2024/794                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Odası	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Bakanlığı
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU               : Danıştay Altıncı Dairesinin 26/12/2022 tarih ve E:2019/13825, K:2022/12014 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ          :
Dava konusu istem: 02/03/2019 tarih ve 30702 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Şantiye Şefleri Hakkında Yönetmelik'in 6. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi ve 3. fıkrasının iptali istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Altıncı Dairesinin 26/12/2022 tarih ve E:2019/13825, K:2022/12014 sayılı kararıyla;
3194 sayılı Kanun'un 44. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi, Şantiye Şefleri Hakkında Yönetmelik'in 4. maddesindeki "şantiye şefi" tanımı ve 6. maddesinin 2. fıkrasına yer verilerek,
Yukarıda yer verilen mevzuatta tanımlanan ve görevleri belirlenen şantiye şeflerine ilişkin olarak Şantiye Şefleri Hakkında Yönetmelik'in çıkarıldığı ve şantiye şefinin, konusuna ve niteliğine göre yapım işlerini yapı müteahhidi adına yöneterek uygulayan, mühendis, mimar veya bunlara ilişkin teknik öğretmen veya tekniker diplomasına sahip teknik personel olarak tanımlandığı, mimar, inşaat mühendisi, makine mühendisi veya elektrik mühendisi, yükseköğrenim kurumunca elektrik mühendisliğine eşdeğerliği bulunduğu kabul edilen elektrik-elektronik mühendisi şantiye şefi yapabilecek mühendisler olarak belirlenmişken çevre mühendislerinin bu kapsamda yer almadığı,
Davacı tarafından, çevre mühendislerinin şantiye şefi olabileceği, Yönetmelik ile çevre mühendislerinin şantiye şefi olmasının önüne geçildiğinin ileri sürüldüğü,
Davalı idarece, şantiye şefinin hangi mühendislik dallarından olabileceği konusunda mevzuat hükümleri ile düzenleme yapabileceğinin savunulduğu,
Çevre mühendislerinin; çevre kirliliğinin önlenmesi kapsamında, çevre yönetim sistemleri ve planları, çevresel etki değerlendirmesi (ÇED), içme ve kullanma suyu, evsel ve endüstriyel atık sular ile yağmur suları, katı atıklar, zararlı ve tehlikeli atıklar, evsel ve endüstriyel atıklar, hava kirliliği, gürültü, toprak ve yeraltı su kaynaklarının kirliliği konularında etüd, fizibilite, proje, araştırma, geliştirme ve planlama, danışmanlık ve eğitim, kontrollük, deneme işletmesi, muayene ve kabul, uygulama ve işletme yönetimi, keşif- şartname- ihale dosyası hazırlama ve düzenleme, hak ediş ve kesin hesap, numune alma, deney, ölçüm, analiz ve modelleme hizmetlerini yürüttükleri,
Çevre mühendislerinin eğitim alanları, binanın yapım aşamasından önceki çevresel etkileri değerlendirmeye ve yapılaşma alanlarındaki çevresel kirliliğe ilişkin olduğundan, yapının yapımı ile ilgili alanlarda görev almalarının ve şantiye şefi olarak belirlenmelerinin uygun olmadığı sonucuna ulaşıldığı,

Çevre mühendislerinin eğitim alanları, binanın yapım aşamasından önceki çevresel etkileri değerlendirmeye ve yapılaşma alanlarındaki çevresel kirliliğe ilişkin olduğundan, yapının yapımı ile ilgili alanlarda görev almalarının ve şantiye şefi olarak belirlenmelerinin uygun olmadığı sonucuna ulaşıldığı,
Bu itibarla, Yönetmelik'in dava konusu 6. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendinde ve  3. fıkrasında şantiye şefi olabilecekler arasında çevre mühendislerinin sayılmamasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. 
 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı  tarafından, Dairece bir inşaatın hizmet edeceği alana göre diğer mühendislik branşlarını da ilgilendireceği hususunun dikkat alınmadığı, proje amacına uygun branştaki mühendisin, diğer mühendislerden kurulmuş ekibe liderlik etmesi gerektiği, bir inşaatın sadece bir binadan veya betonarme/çelik yapıdan oluşmadığı, inşaatın hizmet amacında uzman olmayan mühendisin sadece betonarmesinden dolayı tüm sorumluluğu almasının beklenemeyeceği, inşaatın ağırlıklı işlevine göre farklı branşların işin başında yönlendirici konumda olması gerektiği, bu bağlamda çevre mühendisliği hizmet konuları içerisinde kalan inşaatlar için de şantiye şefi olarak çevre mühendislerinin görev alması gerektiği, tüm şantiyeler için çevre sağlığı ve çevrenin korunmasının önemli ve gerekli olduğu, çevre mühendislerinin, temel çalışma alanlarından biri olan bu alanda dışarıda bırakılmasının hukuka aykırı olduğu, düzenleme ile güdülen amacın hukuki bir açıklaması olmadığı gibi düzenleyici işlemlerde yer alması gereken kamu yararı kriterinin gözetilmediği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Davalı idare tarafından, Danıştay Altıncı Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
	"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.Davacının temyiz isteminin reddine,

"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.Davacının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Danıştay Altıncı Dairesinin temyize konu 26/12/2022 tarih ve E:2019/13825, K:2022/12014 sayılı kararının ONANMASINA, 
3.Kesin olarak, 16/04/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/691, Karar No: 2024/792, Tarih: 16.04.2024

"İçtihat Metni"
                      T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2023/691
Karar	No : 2024/792                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Birliği	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: Danıştay Sekizinci Dairesinin 29/11/2022 tarih ve E:2020/3277, K:2022/6916 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem: 10/03/2020 tarih ve 31064 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Türk Optisyen Gözlükçüler Birliği Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin;
a) 6. maddesiyle aynı Yönetmeliğin 51. maddesinin (b) bendinin sonuna eklenen "Eczacılığı ve gözlükçülüğü birlikte yapmalarından dolayı 5 inci maddenin ikinci fıkrasında odaya kaydı öngörülenlerden eczacılar odasına kayıtlı bulunanlar, giriş aidatı ödemeksizin yıllık aidatın dörtte birini öderler." cümlesinin, 
b) 8. maddesiyle aynı Yönetmeliğin 55. maddesine eklenen "Odaya kaydolmayı gerektiren mesleki faaliyetlerini herhangi bir sebepten dolayı bırakmış olanların talepleri halinde, yıllık aidat ödeme mecburiyeti ile seçme ve seçilme hakkı olmaksızın üyelik kayıtları devam eder." şeklindeki 12. fıkrasının,
c) 12. maddesiyle aynı Yönetmeliğin 86. maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendine eklenen "ve gerekli görülmesi halinde ödenecek Yardımlaşma Sandığı aidatının miktarını" ibaresinin, 
d) 15. maddesiyle aynı Yönetmeliğin Geçici 3. maddesinin 3. fıkrasına eklenen "Merkez Yönetim Kurulu; %25 oranının, 175'e kadar üyesi olan odalar için %50 olarak ve 175'ten 300'e kadar üyesi olan odalar için %35 olarak uygulanmasına karar verebilir." cümlesinin,
e) 16. maddesiyle aynı Yönetmeliğe eklenen Geçici 7. maddesinin iptali istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Sekizinci Dairesinin 29/11/2022 tarih ve E:2020/3277, K:2022/6916 sayılı kararıyla;
5193 sayılı Optisyenlik Hakkında Kanun'a 05/12/2017 tarih ve 30261 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7061 sayılı Bazı Vergi Kanunları ile Diğer Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 80. maddesiyle eklenen Ek 1. maddesi, aynı Kanun'a 20/12/2017 tarih ve 30276 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7063 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 7. maddesi ile eklenen Geçici 4. maddesi, 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulü Hakkında Kanun'un 43. maddesinin 4. fıkrası, anılan Kanun'un "Mahkeme kararları" başlıklı 66. maddesinin 1. ve 3. fıkrasına yer verilerek;
Davalı idarenin davanın ehliyet yönünden reddedilmesi gerektiğine ilişkin iddiası yerinde görülmemiş,

Davalı idarenin davanın ehliyet yönünden reddedilmesi gerektiğine ilişkin iddiası yerinde görülmemiş,
24/05/2019 tarih ve 30783 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Türk Optisyen-Gözlükçüler Birliği Yönetmeliği’nin bazı maddelerinin iptali talebiyle Türk Optisyen Gözlükçüler Birliğine karşı Dairelerinin 2020/2771 esasına kayıtlı olarak açılan bir başka davada uygulanacak kural olması nedeniyle, 5193 sayılı Optisyenlik Hakkında Kanun'un Ek 1. maddesi ile Geçici 4. maddesinin 3. fıkrasının üçüncü cümlesinde yer alan "…disipline ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.” ibaresinin Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 2., 7., 38., 123. ve 135. maddelerine aykırı olduğu kanısına varılarak iptali için itiraz yoluyla Anayasa Mahkemesine başvurulduğu,
22/06/2021 tarih ve 31519 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 29/04/2021 tarih ve E:2020/80 K:20212/34 sayılı kararı ile; 
a- 5193 sayılı Kanun'un Ek 1. maddesinin birinci fıkrası yönünden, Kanun’un kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları olarak Odalar ile Birliğin kurulmasını öngören itiraz konusu Ek 1. maddesinin birinci fıkrasının bakılmakta olan davada uygulanma imkânı bulunmadığından bu fıkraya ilişkin başvurunun Mahkemenin yetkisizliği nedeniyle reddine, 
b- Geçici 4. maddesinin üçüncü fıkrasının üçüncü cümlesi, 25/01/1956 tarih ve 6643 sayılı Türk Eczacıları Birliği Kanunu’nun mali ve idari hükümleri ile disipline ilişkin hükümlerinin kıyasen uygulanacağını düzenlediği, dolayısıyla söz konusu cümlenin itiraz konusu “…disipline ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.” ibaresinde yer alan “…kıyasen uygulanır.” ibaresi, disipline ilişkin hükümlerin yanı sıra bakılmakta olan dava konusu olmayan mali ve idari hükümler bakımından da geçerli ortak kural niteliğinde olduğundan itiraz konusu “…disipline ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.” ibaresinin esasına ilişkin incelemenin “…disipline ilişkin hükümleri…” ibaresi ile sınırlı olarak yapılmasına,

c- 5193 sayılı Kanun'un Ek 1. maddesinin ikinci fıkrasının “Odalar ile Birliğin teşkili, bunların yurt içindeki ve yurt dışındaki faaliyetleri, organları, organların görevleri, toplantıları, karar alış usulleri, gelirleri, giderleri, seçimi, seçilme yeterlilikleri, seçimlerin yapılış usulü, fesih, tasfiye ve iptale ilişkin hususlar, mesleki sicil, hizmet bedellerinin ve aidatların tespiti, disiplin cezaları ile infaz ediliş usulleri, odalar ve Birlik ile ilgili diğer iş ve işlemlere ilişkin yönetmelik hazırlanır,…” kısmı yönünden; Anayasa’nın 135. maddesinin birinci fıkrasına göre tüzel kişiliğin kanunla kurulabilmesinin, bunu öngören kanuni düzenleme yapılmasını gerekli kıldığı ancak bir kamu tüzel kişisinin kanunla kurulması ile kastedilenin bu tüzel kişinin adının belirtilerek kurulacağının öngörülmesinden ibaret olmadığı, tüzel kişiliğin örgütlenmesi kapsamında organlarına, organlarının ne şekilde oluşturulacağına, bu organlar vasıtasıyla yerine getirilecek görevlerin, hak ve fiil ehliyetlerinin sınırlarına ilişkin hususların kanunla belirlenmesi gerektiği, kanun incelendiğinde konuya ilişkin yasal çerçeve ve temel kurallar belirlenmeksizin itiraz konusu kuralda belirtilen hususlarda düzenleme yapma yetkisinin yönetmeliğe bırakıldığının görüldüğü, Kanun’un geçici 4. maddesinde itiraz konusu kuralda belirtilen bazı hususlara ilişkin kanuni düzenlemelere yer verilmiş ise de bunların Odalar ile Birliğin ilk kuruluş anında geçerli esasları belirleyen geçici nitelikte hükümler olduğunun anlaşıldığı, itiraz konusu kuralın Anayasa'nın 7. ve 135. maddelerine aykırılığı sebebiyle iptaline,