muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/611, Karar No: 2024/1058, Tarih: 15.05.2024

Dosyada bulunan bilirkişi raporunda; Ankara kentinin tarihi gelişme süreci içerisinde dava konusu taşınmazın da bulunduğu Eskişehir yolu koridorunun, kent merkezindeki kamu kurumları için "desantralizasyon" ekseni olarak belirlendiği, Eskişehir yolu boyunca, İnönü Bulvarı ve Dumlupınar Bulvarı üzerinde çok sayıda Bakanlık ve Kamu Kurumunun, merkezden taşınarak yer seçtiği, bu plan stratejisinin büyük ölçüde hayata geçtiği, konut kullanımlarının Balgat, Öveçler, Çetin Emeç Mahallelerinde, Eskişehir yolunun iç bölgelerinde geliştirilmesinin ve MİA özellikli bölgelerle bütünleştirilmesinin gerektiği, çevre parsellerde kamu kurumu hizmet alanı ve kentsel servis alanı kullanımlarıyla dava konusu taşınmaz yönünden konut kullanımının getirilmiş olmasının doğru bir yaklaşım olmadığı, bu plan değişikliğinin bütüncül planlama anlayışı ile de bağdaşmadığı ifade edilmiştir. 
Ancak, dava konusu plan değişikliğinin Özelleştirme Kanunu kapsamında, özelleştirme alanı ilan edilen uyuşmazlık konusu parsel ile ilgili olduğu, bu itibarla taşınmazın kamu hizmet alanı fonksiyonundan çıkarıltılmasında yasal zorunluluk bulunduğu, planlama sürecinde; Eskişehir yolu koridorunun kamu kurumları için "desantralizasyon" ekseni olarak belirlenerek çok sayıda Bakanlık ve Kamu Kurumunun merkezden taşınarak yer seçmiş olmasının ve plan stratejisi olarak Mustafa Kemal Mahallesinde, Eskişehir yolu paralelindeki Sabancı Bulvarı arasında kalan kentsel çalışma alanlarının özel bir planlama çalışması kapsamında ele alınarak merkezi iş alanı olarak gelişmesinin sağlanmasının hedeflenmesi ile Balgat, Öveçler, Çetin Emeç çevresinde konut işlevleri ile iç içe geçen karışık kullanımlarla da destekli gelişimi algılanarak, bu bölgeler içinde merkezi iş alanı işlevlerinin, stratejik alt merkez işlevlerini bütünleştirecek planlama çalışmalarının sağlanmasının öngörülmesinin, aynı planda yer alan merkezi planlama bölgesi içerisinde konut fonksiyonu öngörüldüğü gibi; 1+1, 2+1 stüdyo tipi konut alanlarının diğer fonksiyonlarla birlikte yer almasının özendirilmesinin stratejik olarak benimsenmesi stratejisine uygun olarak Eskişehir yolu koridorunda yer alan Kamu Kurumlarının, ticaret alanı, alışveriş merkezi, kentsel servis alanı ve ofis kullanımı, iş alanı gibi fonksiyonların yanı sıra ... merkezi iş alanında yer alan dava konusu taşınmazın 1+1 2+1 stüdyo tipi konut alanı olarak belirlenmesinin, 1/25.000 ölçekli nazım imar planı plan stratejisi ve kararlarına uygun olduğu, her ne kadar bilirkişi raporunda dava konusu parselin konut alanı olarak belirlenmesinin üst ölçekli plan stratejileri ile çeliştiği belirtilmiş ise, yukarıdaki açıklamalar dikkate alındığında bilirkişilerin bu yaklaşımına itibar edilemeyeceği sonucuna varılmıştır.

1/25.000 ölçekli nazım imar planında; merkezi iş alanlarından konut fonksiyonun da öngörülebileceğinin belirlendiği, 1/25.000 ölçekli nazım imar planında merkezin canlılığını, sürekliliğini ve güvenliğini sağlayacak konut ünitelerinin yapılabileceği öngörüldüğünden, uyuşmazlık konusu plan açıklama raporunda, bu konudaki açıklamaya yer verilmemesi hususu, dava konusu plan değişikliklerini sakatlayan nitelikte görülmediğinden, uyuşmazlık konusu parselde belirlenen "konut alan" kullanımının üst ölçekli plan stratejisine ve planlama esaslarına uygun olmadığı yönündeki çoğunluk kararına katılmamakla birlikte, öngörülen "konut alanı" kullanımının, alandaki "sosyal ve teknik altyapı dengesi"ne etkilerinin imar mevzuatı çerçevesinde değerlendirilmesi gerekmektedir.
Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliği'nin 26. maddesinde, imar planında verilmiş olan inşaat emsalinin, kat adedinin, ifraz şartlarının değiştirilmesi gibi nüfus yoğunluğunun artırılmasına dair imar planı değişikliklerinde, artan nüfusun ihtiyacı olan sosyal ve teknik altyapı alanlarının standartlara uygun olarak plan değişikliğine konu alana hizmet vermek üzere ayrılması gerektiği kurala bağlanmış ise de, özelleştirme kapsam ve programına alınmış olan taşınmaz açısından parsel bazında plan değişikliği yapıldığından, ihtiyaç duyulan sosyal ve teknik altyapı alanlarının her birinin ayrı ayrı parsel özelinde karşılanabilmesi mümkün olmayıp, ilave nüfusa hizmet edecek donatı ihtiyacının etrafta yer alan alanlardan karşılanacağı açıktır.
Bununla birlikte, imar mevzuatına uygun olarak onaylanması gereken özelleştirme planları açısından, ilave nüfusun ihtiyacı olan sosyal donatı alanlarının mümkün olduğunca parsel özelinde ayrılması ve alanda bulunan diğer donatı alanlarına önemli ölçüde katkı sağlayacak nitelikte belirlenmesinin, kamu yararı gereği olduğu ortadadır.
Belirtilen çerçevede somut uyuşmazlığın değerlendirilmesinden; parselin büyük kısmının "konut+ticaret alanı" kullanımına ayrıldığı, sosyal teknik alt yapı ihtiyacı olarak ayrılan kalan kısmının ise, ihtiyaç duyulacak sosyal/teknik altyapı ihtiyacına yeterli katkı sağlayacak nitelikte ve büyüklükte olmadığı, nitekim, parselde belirlenen "park" alanı kullanımının da, Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliği ekinde belirlenen standardın altında kaldığı görüldüğünden, dava konusu işlemde, bu yönden imar mevzuatına uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Diğer yandan; özelleştirme kapsamında bulunan parsel ile sınırlı onaylanan plan değişikliklerinin, yapılaşma koşulları (emsal) yönünden de, çevre-imar bütünlüğüne uygun olması yasal zorunluluk olup, bu nedenle, dava konusu parsel yönünden getirilen "konut alanı" fonksiyonu için öngörülen emsalin (2.00) de, çevre-imar bütünlüğüne uygun olup olmadığının denetlenmesi gerekmektedir.

Diğer yandan; özelleştirme kapsamında bulunan parsel ile sınırlı onaylanan plan değişikliklerinin, yapılaşma koşulları (emsal) yönünden de, çevre-imar bütünlüğüne uygun olması yasal zorunluluk olup, bu nedenle, dava konusu parsel yönünden getirilen "konut alanı" fonksiyonu için öngörülen emsalin (2.00) de, çevre-imar bütünlüğüne uygun olup olmadığının denetlenmesi gerekmektedir.
Dosya kapsamında, bilirkişilerce her ne kadar, emsal değeri olarak çevredeki yapılaşmaların E:1.00, E:1.30 ve E:1.50 arasında olduğundan, taşınmazda belirlenen emsal oranının uygun olmadığı belirtilmiş ve dava konusu parselin etrafında yer alan kamu hizmet alanı, kentsel servis alanı vb. gibi farklı fonksiyonlara sahip taşınmazların emsal oranı yönünden kıyaslama yapılmış ise de; bu yaklaşımın isabetli olmadığı, zira emsal oranına ilişkin olarak öncelikle 1/25.000 ölçekli nazım imar planı stratejilerinin dikkate alınması gerektiği, anılan planda, merkezi iş alanlarının "Merkez Planlama Bölgesi" başlığı altında değerlendirildiği, bu bölgede yapılacak müdahale biçimleri ve bu planın ürettiği plan kararlarının stratejik bir şema ile de gösterilip, plan açıklama raporuna bu şemanın eklendiği, anılan şema incelendiğinde, merkezi iş alanı işlevi taşıyan bölgelerin de kendi içinde ayrı ayrı ele alındığı ve merkezi iş alanlarının; Ulus, Kızılay-Tunalı, İskitler-Kazıkiçi ve ... olmak üzere 4 ana parça olarak tanımlandığı, her bir merkezi iş alanı odağının gelişimi ve sorunlarının birbiri ile bütünleşen bir biçimde “Merkezler Ana Planı” kapsamında ele alınması ve bu bölgeler için iş geliştirme programları ile alan yönetimleri oluşturulmasının özendirilmesine strateji olarak yer verildiği görüldüğünden, taşınmazda belirlenen emsal oranının, taşınmazın da bulunduğu "... Merkezi İş Alanı" bölgesinde yer alan ve 1/25.000 plan stratejisinde özendirilmesi öngörülen 1+1, 2+1 konut alanları ile mukayese edilmek suretiyle değerlendirilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
Bu minvalde, dava konusu işleme ilişkin plan açıklama raporuna bakıldığında ise, yukarıda yer verilen şekilde detaylı bir analiz ve sentez çalışması yapılmadığı gibi taşınmazda belirlenen emsal (2.00) oranının teknik ve hukuki gerekçeleri rapor kapsamından anlaşılmadığından, belirtilen nedenle, "konut alanı" açısından taşınmazda öngörülen emsal oranı yönünden de imar mevzuatına uyarlık görülmemiştir.
Açıklanan nedenlerle; çoğunluk kararına, gerekçe yönünden katılmıyorum.
GEREKÇEDE KARŞI OY 
XX- Dava, Ankara ili, Çankaya ilçesi, ... Mahallesi ... ada, ... parsel sayılı taşınmaza ilişkin Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından hazırlanan ve  09/03/2021 tarih ve 3598 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile onaylanan 1/5000 ölçekli nazım ve 1/1000 ölçekli uygulama imar planı değişikliklerinin iptali istemiyle açılmıştır.
Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliği uyarınca, imar planı değişikliklerinde, devamlılığı olan bir yolun belli bir kesimde şerit sayısı azaltılamayacağı gibi bu yolların daraltılamayacağı kurala bağlanmıştır.

Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliği uyarınca, imar planı değişikliklerinde, devamlılığı olan bir yolun belli bir kesimde şerit sayısı azaltılamayacağı gibi bu yolların daraltılamayacağı kurala bağlanmıştır.
Bu açıdan dava konusu işlem ve dosyada yer alan plan paftaları incelendiğinde; plan değişikliği onama sınırının parsel sınırı olarak belirlendiği ve plan değişikliklerinin bu kapsamda yapıldığı görülmekte ise de, Mevlana Bulvarı (Konya Yolu) ile Dumlupınar Bulvarının (Eskişehir Yolu) kesiştiği İnönü Bulvarının bitişinden başlayarak Dumlupınar Bulvarına paralel şekilde ve Dumlupınar Bulvarı boyunca devam edip dava konusu taşınmaza kadar uzanan servis yolu niteliğindeki "yolun", uyuşmazlığa konu edilen değişiklikler nedeniyle, devamlılığının kesintiye uğradığı anlaşılmıştır. 
Bu itibarla, dava konusu edilen plan değişikliği onama sınırının, devamlılığı olan anılan yolun gözetilmesi suretiyle belirlenmesi gerekirken, bu hususa riayet edilmeden onaylanan imar planı değişikliklerinde, imar mevzuatına ve kamu yararına uyarlık görülmediğinden, temyize konu Daire kararının bozulması ve imar planlarının yukarıda belirtilen gerekçeyle iptaline karar verilmesi gerektiği oyuyla, bozma kararına gerekçe yönünden katılmıyorum.
 
KARŞI OY 
XXX- Temyiz edilen dosyanın incelenmesinden, Danıştay Altıncı Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun olduğu, temyiz dilekçesinde yer alan hususların kararın bozulmasını gerektiren bir husus içermediği anlaşıldığından, temyize konu kararın onanması gerektiği oyuyla, karara katılmıyoruz
Danıştay — Esas No: 2022/1387, Karar No: 2024/453, Tarih: 15.05.2024

"İçtihat Metni"
                       T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas	No : 2022/1387
Karar	No : 2024/453
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: … Vergi Dairesi Başkanlığı …
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI)	: … İnşaat Ticaret Limited Şirketi 
İSTEMİN KONUSU:…. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:.. sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	: 
Dava konusu istem: İkamet amaçlı binaların inşaatı faaliyetinde bulunan davacı adına, gayrimenkul satışlarına ilişkin eksik matrah beyan ettiğinden bahisle takdir komisyonu kararları uyarınca re'sen tarh edilen 2009 yılına ait kurumlar vergisi ve 2009 yılının Ocak-Mart, Ekim-Aralık dönemlerine ait geçici vergiler ile vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır. 
	Danıştay Dördüncü Dairesinin, takdire sevk işlemi 213 sayılı Kanun'un 114. maddesi uyarınca işlemeye devam eden tarh zamanaşımı süresini durduracağından, takdir komisyonu kararlarının vergi dairesine tevdiinden itibaren de zamanaşımı süresi işlemeye devam edeceğinden, kalan zamanaşımı süresi içerisinde ihbarnamelerin davacıya tebliğ edilip edilmediği araştırılarak ve zamanaşımı yoksa işin esası incelenerek karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle verdiği bozma kararına uyarak gerekli araştırmayı yaptıktan sonra uyuşmazlığın esasını inceleyen ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:.. sayılı kararı:
	Davacı hakkında, 2009 yılında satın aldığı daireleri düşük bedellerle kaydederek elde ettiği kazancı eksik beyan ettiğinden bahisle … Vergi Dairesi Müdürlüğünün 29/04/2015 tarihli yazısı üzerine inceleme başlatılmıştır. Davacı, ilgili dönem matrahının takdiri için 26/12/2014 tarihinde takdir komisyonuna sevk edilmiştir. … tarih ve …. sayılı takdir komisyonu kararlarının 05/08/2015 tarihinde vergi dairesine tevdi edilmesi üzerine takdir komisyonu tarafından belirlenen matrahlar esas alınarak yapılan cezalı tarhiyatlar, tarh zamanaşımı dolmadan 07/08/2015 tarihinde davacıya tebliğ edilmiştir.
	Olayda, dava konusu tarhiyata dayanak alınan takdir komisyonu kararları ile … tarih ve … sayılı … Vergi Dairesi Müdürlüğü yazısı incelendiğinde, ilgili dönem matrahının tespitinde tapu harcı matrahının esas alındığı anlaşılmıştır. Dönem matrahının belirlenmesinde satışlara ilişkin tapu harcı matrahlarının esas alınması yerinde olmakla birlikte, dava konusu verginin hesaplanmasında davacının satış tutarlarının %80'ini maliyet kabul edilerek kârlılık oranı %20 olarak esas alınmıştır.

Olayda, dava konusu tarhiyata dayanak alınan takdir komisyonu kararları ile … tarih ve … sayılı … Vergi Dairesi Müdürlüğü yazısı incelendiğinde, ilgili dönem matrahının tespitinde tapu harcı matrahının esas alındığı anlaşılmıştır. Dönem matrahının belirlenmesinde satışlara ilişkin tapu harcı matrahlarının esas alınması yerinde olmakla birlikte, dava konusu verginin hesaplanmasında davacının satış tutarlarının %80'ini maliyet kabul edilerek kârlılık oranı %20 olarak esas alınmıştır.
	Bu durumda, davacının 2009 yılına ilişkin kârlılık oranının faaliyet konusuna uygun olarak araştırılmadığı, davacıyla aynı işi yapan mükelleflerin 2009 yılındaki ortalama kârlılık oranının ilgili esnaf odası ve diğer kuruluşlardan sorulmadığı, benzer işi yapan firmalar nezdinde emsal araştırması yapılmadığı, bu hususa ilişkin olarak takdir komisyonu kararında matbu ifadelere yer verildiği dikkate alındığında, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyeti esas olduğundan ve verginin gerçeğe en yakın şekilde belirlenmesi gerekeceğinden davacının kârlılık oranının tespitine ilişkin yeterli inceleme ve araştırmanın yapılmadığı anlaşılmıştır. 
	Bu nedenle, varsayımdan hareketle davacı adına yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka uygunluk görülmemiştir.
	Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle vergi ve cezaları kaldırmıştır.
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 12/01/2022 tarih ve E:2021/4007, K:2022/88 sayılı kararı: 
	Davacının 2009 yılında bitirdiği ve satışını gerçekleştirdiği dairelere ilişkin fatura düzenlemeyerek kazancını eksik beyan ettiğinin tespit edildiğinden bahisle … Vergi Dairesi Müdürlüğünün … tarih ve … ile … sayılı yazıları üzerine davacı hakkında inceleme başlatılmıştır. Anılan yazı ve eki tutanakta satılan gayrimenkullere ilişkin satış tarihi ile satış bedellerine yer verildiği, ilgili dönem matrahının takdiri için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 30. maddesinin ikinci fıkrasının (4) numaralı bendine istinaden takdir komisyonuna sevk edildiği, bu faaliyet nedeniyle elde edilen kazancın tespitinde ise Ankara tüketici fiyatı indeksi, ekonomik büyüme hızı, piyasa koşulları ve emsali mükellef beyanları dikkate alınarak takdir komisyonu tarafından satış tutarının %80'inin maliyet olarak kabul edilmesi neticesinde belirlenen matrah üzerinden dava konusu vergi ziyaı cezalı tarhiyatların yapıldığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda yer verilen bilgiler ile mevzuat hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, davacının kendi beyanıyla mesleki olarak ticari organizasyon dahilinde gayrimenkul inşaatı ve alım-satımında bulunduğu, 2009 yılında bitirdiği ve satışını gerçekleştirdiği dairelere ilişkin fatura düzenlemeyerek kazancını eksik beyan ettiğinin tespit edildiği, bu faaliyet nedeniyle elde edilen kazancın tespitinde ise Ankara tüketici fiyatı indeksi, ekonomik büyüme hızı, piyasa koşulları ve emsali mükellef beyanları dikkate alınarak takdir komisyonunca belirlenen matrah üzerinden Danıştay içtihatları uyarınca %20 kârlılık-%80 maliyet esas alınarak tarhiyat yapılmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır. 
Bu nedenle, aksi yöndeki Vergi Mahkemesi kararında hukuka uygunluk bulunmamaktadır. 
Öte yandan, Mahkemece yeniden verilecek kararda geçici vergi asılları bakımından bir değerlendirme yapılacağı tabiidir.  
	Daire bu gerekçeyle temyize konu kararı bozmuştur. 
	… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararı:
	Vergi Mahkemesi, ilk kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçeyle ısrar etmiştir. 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Israr kararının hukuka aykırı olduğu belirtilerek bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, ısrar kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından, istemin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ  ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME : 
Vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-Davalının temyiz isteminin REDDİNE,
2-… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının ONANMASINA,
2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin (1) numaralı fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/05/2024 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
X - KARŞI OY:
Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2022/1696, Karar No: 2024/477, Tarih: 15.05.2024

"İçtihat Metni"
                       T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas	No : 2022/1696
Karar	No : 2024/477
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: … Vergi Dairesi Başkanlığı …
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Reklamcılık Dekorasyon Hizmetleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi	  
VEKİLİ	: Av. …
İSTEMİNKONUSU:… Bölge İdare Mahkemesi …. Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	: 
Dava konusu istem: Davacı adına, gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan bir kısım faturayı kayıtlarına intikal ettirerek indirim konusu yaptığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2011 yılının Ocak ilâ Aralık dönemlerine ilişkin katma değer vergileri, vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezaları ile anılan yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin (1) numaralı fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.  
…. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:
Davacıya fatura düzenleyen … Reklam Prodüksiyon Tanıtım Filimcilik Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda şu tespitlere yer verilmiştir:
i. Defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesi nedeniyle inceleme tarh ve Gelir İdaresi Başkanlığı Yönetim Bilgi Sistemi (GİBİNTRANET) üzerinden yapılmıştır.
ii. 2009 ilâ 2013 yılı kurumlar vergisi beyannameleri verilmemiştir.
iii. … Mahallesi, … Caddesi, No:…, …/İSTANBUL adresinde reklam, organizasyon ve dijital baskı araç giydirme ve bina giydirme işleri ile mobilya perakende alım satımı işi ile iştigal etmekte iken 04/03/2013 tarihinde en son bildirilen iş yeri adresinde bulunamaması sebebiyle mükellefiyeti re'sen terk ettirilmiştir.
iv. … Mahallesi, … Pasajı, No:…, …/İSTANBUL adresinde 24/07/2008 tarihinde yapılan yoklamada, şirket ve ortaklarının belirtilen pasajda tanınmadığı ve burada herhangi bir faaliyet göstermediği tespit edilmiştir.
v. Şirketin taşındığının bildirilmesi üzerine … Mahallesi, … Sokak, No:…, …/İSTANBUL adresinde 04/05/2009 tarihinde yapılan yoklamada şirketin belirtilen adresi terk ettiği, iş yerinin boş ve kapalı olduğu tespit edilmiştir.
vi. 03/11/2009 tarihli yoklamada şirketin taşındığı adreste bodrum katın atölyeli depo olduğu, demirbaş olarak 2,5 m baskı makinesi, 3,2 m baskı, 1,5 m baskı makinesi, 6 adet bilgisayar, çalışma masalarının bulunduğu ve grafik çizim, reklam, fuar standı, vitrin tasarım işi yapıldığı tespit edilmiştir.
vii. 14/09/2010 tarihinde … Mahallesi, … Caddesi, … Apartmanı, No:…, …/İSTANBUL adresinde yapılan yoklamada, ödevlinin ilgili adreste faaliyetine devam ettiği, iş yerinde üretim aracı olarak bir adet folyo kesim makinesi, dört çalışan bulunduğu tespit edilmiştir.

vii. 14/09/2010 tarihinde … Mahallesi, … Caddesi, … Apartmanı, No:…, …/İSTANBUL adresinde yapılan yoklamada, ödevlinin ilgili adreste faaliyetine devam ettiği, iş yerinde üretim aracı olarak bir adet folyo kesim makinesi, dört çalışan bulunduğu tespit edilmiştir.
 viii.10/01/2011 tarihli yoklamada, faaliyetine devam ettiği, iki adet dijital baskı makinesi, bir adet iç mekan baskı makinesi bulunduğu, şirketin dijital baskı ve branda baskı ve bina giydirme işiyle uğraştığı, altı işçi çalıştırdığı belirlenmiştir.
ix. 05/06/2012 tarihinde … Mahallesi, … Caddesi, … Apartmanı, No:…, …/İSTANBUL adresinde yapılan yoklamada, şirketin yaklaşık bir buçuk yıl önce adresten ayrıldığı tespit edilmiştir.
x. 05/09/2012 tarihinde yapılan yoklamada, şirketin … Mahallesi, … Caddesi, … Apartmanı, No:…, …/İSTANBUL adresinden … Mahallesi, … Caddesi, … Sokak, …, No:…, …./İSTANBUL adresine taşındığı, 06/08/2012 tarihinden itibaren reklam, organizasyon, dijital baskı araç giydirme faaliyetiyle uğraştığı, iş yerinde altı işçi çalıştırdığı tespit edilmiştir.
xi. 04/03/2013 tarihli yoklama tutanağında, şirketin iş yeri merkezi olarak gözüken … Mahallesi, … Caddesi, … Sokak, …, No:.., …/İSTANBUL adresinde müteaddit defalar yapılan yoklamalarda ödevli kurumun yerinde bulunamadığı saptanmıştır.
xii. Şirketin 2009 ve 2010 yıllarında ortağı olan … gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan fatura düzenlemekten dolayı hakkında vergi tekniği raporu bulunan … Mühendislik İnşaat Metal Ürünleri Dekarasyon Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ile … Tantıtım Reklamcılık Organizasyon Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin de ortağıdır.
xiii. Şirket 2009 yılında dört kişiden mal ve hizmet aldığını bildirmiştir. Bu kişilerden üçü hakkında 2009 yılı ve sonrasında gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan fatura düzenlemekten dolayı vergi tekniği raporu düzenlenmiştir.
xiv. Raporda 2010 ve daha sonraki yıllara ait Ba-Bs analizine yer verilmemiştir.
xv. 2009 ilâ 2013 yıllarına ilişkin verilen katma değer vergisi beyannamelerine göre ödenmesi gereken katma değer vergisi tutarı 256.832,906 TL olmasına karşılık anılan dönemler için toplam 30.195,80 TL katma değer vergisi ödenmiştir.
xvi. 2009 ilâ 2013 yılları muhtasar beyannamelerinde çoğunlukla çalışan işçi bulunmadığı saptanmıştır.
xvii. 2009-2013 yılları arasında vergi dairelerine toplam 614.920,80 TL borcu bulunmaktadır. Ödenmesi gereken vergilerin çok küçük bir kısmı ödenmiştir.
Davacıya düzenlenen faturaların ait olduğu takvim yılı dönemlerinde … Reklam Prodüksiyon Tanıtım Filimcilik Ticaret Limited Şirketinin gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan faturalar düzenlediği yönünde herhangi bir somut tespit bulunmamaktadır. Aksine 03/11/2009 ve 05/09/2012 tarihleri arasında adreslerinde ulaşılabilen şirketin faaliyetlerine devam ettiği açıktır.