muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/2915, Karar No: 2024/512, Tarih: 07.03.2024

Davalı idareler tarafından, Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliği Ek-1d kısmında yer alan Uygulama İmar Planı Lejantında ticaret alanı olarak tek bir gösterimin bulunduğu, ayrıntılı bir kullanım tarifinin yapılmadığı, ticaret alanına ilişkin ayrıntının Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği'nin "ticaret alanı" tanımında belirtildiği, ilgili Yönetmelik ile ticaret alanı tanımında yer alan tüm kullanımların bölgesel ihtiyaçlar doğrultusunda yapılmasına olanak sağlandığı, Yönetmelik'te yer alan kullanımlar dışında farklı herhangi bir kullanım getirilmediği ve plan yapma yetkisi olan diğer kurum ve kuruluşların da bu şekilde bir ayrışmaya gitmediği hususları dikkate alındığında söz konusu tanımın belirsizlik yaratmayacağının açık olduğu, kaldı ki "ticaret alanı" plan notu içerisinde farklı ticari kullanımların yer almasının bölgede doğabilecek ihtiyaçlar doğrultusunda süreç içerisinde avantaj sağlayacağı, dolayısıyla bu durumun bir belirsizlik olarak değerlendirilmemesi gerektiği, aksine ticaret alanlarında yapılacak kısıtlamanın süreç içerisinde bölgede oluşacak ihtiyaçların giderilmesine yönelik olumsuz bir durum yaratacağı, plan notundaki ticaret alanı tanımının dava konusu planların onaylandığı tarihte yürürlükte bulunan haliyle Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği'nin 19. maddesindeki tanıma uygun olduğu, bunun yanında, bölge özelinde inceleme yapıldığında söz konusu parselin merkezi bir konumda yer alması, ulaşılabilirliğinin yüksek olması, güçlü yol bağlantılarının bulunması nedeniyle gerek eğitim gerekse sağlık hizmetlerine ulaşım bakımından avantaj sağlayacağı, planlama sürecindeki analiz ve incelemeler sırasında alanın konumu ve genel özellikleri, tapu ve kadastro bilgileri, jeolojik durumu, ulaşım bağlantıları, çevresinde yer alan fonksiyonlar ve yapılaşma koşullarına ilişkin inceleme yapıldığı, hazırlanan imar planlarının çevre ile uyumlu, arazi kullanım dengelerini bozmayacak şekilde hazırlandığı, ilgili kurum ve kuruluşlardan görüşler alınarak planlara son halinin verildiği, Daire kararının iptale ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.  
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI :  
Davalı idareler tarafından, Danıştay Altıncı Dairesince verilen kararın redde ilişkin kısmının  usul ve hukuka uygun bulunduğu ve davacının temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI :  
Davalı idareler tarafından, Danıştay Altıncı Dairesince verilen kararın redde ilişkin kısmının  usul ve hukuka uygun bulunduğu ve davacının temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Davacının temyiz isteminin kısmen kabulüne kısmen reddine, temyize konu Daire kararının redde ilişkin kısmının dava konusu 1/5000 ölçekli nazım imar planına ait 6 sayılı plan notunun ticaret alanında özel sağlık tesisleri ve özel eğitim tesisleri bulunabileceğine ilişkin kısmı yönünden bozulmasına, anılan düzenlemenin iptaline, diğer kısmının onanmasına; davalı idarelerin temyiz isteminin reddine, temyize konu Daire kararının iptale ilişkin kısmının Kurulumuz kararında belirtildiği şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden davalı idarelerin yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 20/A maddesi uyarınca gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY:
Dava konusu taşınmazın bulunduğu alanda ilk olarak 1968 yılında yapılmış olan Bölge Kat Nizamı Planı ve bu doğrultudaki Kat Rejimi Planları ile Hazineye ait Ankara ili, Çankaya ilçesi, … Mahallesi, … ada, … parsel sayılı taşınmazın cepheli olduğu … Bulvarına 7 kat, Tunus Caddesine ise 5 kat yapılaşma koşulu tanımlanmıştır. 1977 tarihli 1/1000 ölçekli uygulama imar planında, taşınmazın kullanımı konut olarak tanımlanmış, yapılaşma koşulları olarak 8375 m2 inşaat alanına ve 21.50 metreye kadar yüksekliğe (yaklaşık 7 kat) izin verilmiştir. Yargı kararıyla iptaline karar verilen 2000 yılı 1/5000 ölçekli nazım imar planı değişikliği ile taşınmazın kullanımı katlı otopark olarak değiştirilmiştir. Sonrasında yine yargı kararıyla iptaline karar verilen 2005 yılı 1/5000 ölçekli nazım imar planı değişikliği ile taşınmazın kullanımı kentsel iş merkezi olarak tanımlanırken 2 kat ticaret, diğer katlar otopark şeklinde plan notu getirilerek emsal değeri E:1,60 olarak belirlenmiştir.

Yine Ankara ili, Çankaya ilçesi, … Mahallesi, … ada, …, … ve … parsel sayılı taşınmazlara ilişkin Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığının … tarih ve … sayılı Oluru ile onaylanan 1/5000 ölçekli nazım ve 1/1000 ölçekli uygulama imar planı değişiklikleriyle taşınmazın bir kısmı E:1,60, Yençok:12 kat yapılaşma koşullarında ticaret alanı, diğer kısmı Yençok:serbest yapılaşma koşuluyla ibadet alanı olarak planlanmıştır. Bu planların iptali istemiyle açılan davada, dava konusu işlemin iptali yolundaki ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine dair … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın, Danıştay Altıncı Dairesinin 28/01/2021 tarih ve E:2017/8372,K:2021/761 sayılı kararıyla onanmasına karar verilmiştir.
Yukarıda kronolojik olarak aktarılan imar planı değişikliklerinden sonra, 04/05/2018 tarihinde özelleştirme kapsamına alınan taşınmaza, … tarih ve … sayılı Cumhurbaşkanı Kararıyla onaylanan dava konusu imar planlarıyla E:2,00, Yençok:7 kat yapılaşma koşullu ticaret alanı kullanımı getirilmiştir. Anılan planların 21/02/2019-22/03/2019 tarihleri arasında askıya çıkarılması üzerine temyizen incelenen dava açılmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:	
	Dava konusu 1/1000 ölçekli uygulama imar planına ait 6 sayılı plan notunun ticaret alanında özel sağlık tesisleri ve özel eğitim tesisleri bulunabileceğine ilişkin kısmı yönünden:
2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda Danıştayın, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayacağı hükmüne yer verilmiştir.
	Dairece, 1/1000 ölçekli uygulama imar planına ait 6 sayılı plan notunun ticaret alanında özel sağlık tesisleri ve özel eğitim tesisleri bulunabileceğine ilişkin kısmının iptaline karar verilmiş ise de; uygulama imar planının bu düzenlemeyi içeren plan notunun 6 sayılı plan notu değil 4 sayılı plan notu olduğu anlaşıldığından temyize konu Daire kararının buna ilişkin kısmının düzeltilmesi gerekmektedir.
Dava konusu 1/5000 ölçekli nazım imar planına ait 6 sayılı plan notunun ticaret alanında özel sağlık tesisleri ve özel eğitim tesisleri bulunabileceğine ilişkin kısmı yönünden:
Dava konusu 1/5000 ölçekli nazım imar planına ait 6 sayılı plan notunda, “Ticaret alanında iş merkezleri, yönetim binaları, banka finans kurumları, ofis büro, çarşı, çok katlı mağazalar, otoparklar, alışveriş merkezleri, konaklama tesisleri, sinema, tiyatro, müze, kütüphane, sergi salonu gibi eğlenceye yönelik birimler, ilgili kamu kurumunun belirlediği standartları sağlamak ve uygun görüşü alınmak kaydıyla özel sağlık tesisleri ve özel eğitim tesisleri, kurslar, etüd merkezleri gibi ticaret ve hizmetlere ilişkin yapılar yapılabilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliği Ek-1/ç'de (nazım imar planı gösterimleri) sağlık alanı ve eğitim alanı gösterimlerine yer verildiğinden özel sağlık tesisleri ve özel eğitim tesisleri, ancak nazım imar planlarında sağlık alanı ve eğitim alanı olarak gösterilen alanlarda yer alabilecektir.
Bu durumda, her biri Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliği eki gösterimlerde ayrı lejantlarla gösterilen ve farklı fonksiyonlara tekabül eden, ulaşım başta olmak üzere sosyal ve teknik altyapıya getireceği yük birbirinden çok farklı olan bu kullanım kararlarının, 1/5000 ölçekli nazım imar planında konusuna göre sağlık alanı ya da eğitim alanında yer alması gerektiğinden dava konusu 1/5000 ölçekli nazım imar planına ait 6 sayılı plan notunun  ticaret alanında özel sağlık tesisleri ve özel eğitim tesisleri bulunabileceğine ilişkin kısmında hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
Daire kararının diğer kısımları yönünden;
	Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
	"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Temyizen incelenen Daire kararının diğer kısımları usul ve hukuka uygun olup, davacının temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bu kısımlarının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.Davacının temyiz isteminin kısmen kabulüne, kısmen reddine,
2.Danıştay Altıncı Dairesinin temyize konu 25/05/2023 tarih ve E:2019/13370, K:2023/5127 sayılı kararının davanın reddine ilişkin kısmının dava konusu 1/5000 ölçekli nazım imar planına ait 6 sayılı plan notunun ticaret alanında özel sağlık tesisleri ve özel eğitim tesisleri bulunabileceğine ilişkin kısmı yönünden BOZULMASINA, anılan düzenlemenin İPTALİNE, diğer kısmının ONANMASINA, 
3.Davalı idarelerin temyiz isteminin reddine,
4.Temyize konu Daire kararının iptale ilişkin kısmının yukarıda belirtildiği şekilde düzeltilerek ONANMASINA,
5.Dava kısmen iptal, kısmen ret ile sonuçlandığından davacı tarafından temyiz aşamasında yapılan … TL yargılama giderinin … TL'sinin davacı üzerinde bırakılmasına, … TL'sinin davalı idarelerden alınarak davacıya verilmesine,
6.Dairece vekalet ücretine hükmedildiğinden ve Kurulumuzca verilen işbu kararla haklılık durumu değişmediğinden yeniden vekalet ücretine hükmedilmemesine,
7.Davacı tarafından mükerrer olarak yatırılan … TL temyiz başvuru harcının tarafına iadesine,
8.Posta gideri avanslarından artan tutarların taraflara iadesine, 
9.Kesin olarak, 07/03/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY

6.Dairece vekalet ücretine hükmedildiğinden ve Kurulumuzca verilen işbu kararla haklılık durumu değişmediğinden yeniden vekalet ücretine hükmedilmemesine,
7.Davacı tarafından mükerrer olarak yatırılan … TL temyiz başvuru harcının tarafına iadesine,
8.Posta gideri avanslarından artan tutarların taraflara iadesine, 
9.Kesin olarak, 07/03/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY 
X- Anayasa'nın "Devletleştirme ve Özelleştirme" başlıklı 47. maddesinin 2. fıkrasında, "Devletin, kamu iktisadi teşebbüslerinin ve diğer kamu tüzelkişilerinin mülkiyetinde bulunan işletme ve varlıkların özelleştirilmesine ilişkin esas ve usuller kanunla gösterilir." hükmüne yer verilmiştir. 
18/05/2018 tarih ve 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7142 sayılı Kanun'un verdiği yetkiye dayanılarak Bakanlar Kurulunca 02/07/2018 tarihinde kararlaştırılan 703 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (KHK) 85. maddesi ile 4046 sayılı Kanun'un "Özelleştirme Yüksek Kurulu ve Görevleri" başlıklı 3. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Başbakanın başkanlığında, Başbakanın belirleyeceği dört bakandan oluşan Özelleştirme Yüksek Kurulu (Kurul) kurulmuştur. Kurul, üyelerin tamamının katılımı ile toplanır ve kararları oybirliği ile alır. Kurulun sekretarya hizmetleri Özelleştirme İdaresi Başkanlığınca yürütülür." hükmü yürürlükten kaldırılmakla birlikte 4046 sayılı Kanun'un Özelleştirme Yüksek Kurulunun görevlerinin sayıldığı 3. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenleme yürürlükte bulunmaktadır.
Her ne kadar, 703 sayılı KHK'nın "Kurulların Görevleri" başlıklı geçici 8. maddesinde, bu KHK ile yürürlükten kaldırılan kanun ve kanun hükmünde kararnamelerle bakanlıklar ve kamu kurum ve kuruluşları bünyesinde yapısı ve görevleri düzenlenmiş olan kurul ve benzeri birimlerin bu maddenin yürürlüğe girdiği 09/07/2018 tarihinde yayımlanan Cumhurbaşkanlığı Kararnamesine aktarılmayanlara ait ve politika belirlemeye ilişkin görev ve yetkiler haricindeki diğer görev ve yetkilerin Cumhurbaşkanlığına veya yetkilendirilecek kurum ya da makama devredilmiş sayılacağı belirtilmiş ise de; Özelleştirme Yüksek Kuruluna 4046 sayılı Kanunla verilmiş görev ve yetkilerin bizzat kimin tarafından kullanılacağı konusunda açık bir kurala yer verilmemiştir.
Nitekim, 703 sayılı KHK'nın geçici 8. maddesine dayanılarak hazırlanan 01/08/2018 tarih ve 2018/3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Genelgesiyle 703 sayılı KHK ile yürürlükten kaldırılan 4046 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 1. fıkrasında yapısı düzenlenen Özelleştirme Yüksek Kuruluna 4046 sayılı Kanunla verilmiş görev ve yetkileri kullanacak makamın bizzat "Cumhurbaşkanı" olduğu belirtilmiştir. Görüleceği üzere, 703 sayılı KHK veya yasal bir düzenleme ile yetkili makam tespit edilmediğinden Genelgeye ekli 1 sayılı listenin üçüncü sırasında Özelleştirme Yüksek Kuruluna ait görev ve yetkileri kullanacak makamı gösteren ayrık bir düzenlemeye daha gerek duyulmuştur.

Öte yandan, 4046 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 1. fıkrasında yapısı düzenlenen Özelleştirme Yüksek Kurulunun görev ve yetkisinin tevdi edildiği makamın Cumhurbaşkanı olduğu 01/08/2018 tarih ve 2018/3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Genelgesine ekli 1 sayılı listenin üçüncü sırasında tespit edilmiş ise de, Özelleştirme Yüksek Kuruluna ait görev ve yetkiler arasındaki özelleştirme kapsam ve programına alınan taşınmazlara ilişkin her tür ve ölçekte plan, imar planı ile değişiklik ve revizyonlarının onaylanması hususunda karar verecek makamın genelge hükümleri ile tespit edilmesi normlar hiyerarşisine açıkça aykırıdır.
Yetki kuralları, idari kararların Anayasa ve kanunların yetkili kıldığı organ, makam ve kamu görevlileri tarafından alınmasını ifade etmektedir. "Görev ve yetki"  kamu düzeninden olup varlıkların özelleştirme kapsam ve programına alınması hususunda karar verecek makamın da alt düzenleyici işlem niteliğindeki genelge ile değil, Anayasanın 47. maddesinin 2. fıkrasının açık hükmü gereğince ancak üst hukuk normu niteliğindeki kanun ile düzenlenmesi gerekmektedir.
Bu nedenle, Özelleştirme Yüksek Kuruluna ait görev ve yetkiler konusunda bizzat karar alacak makamın üst hukuk normlarında belirlenmediği, 01/08/2018 tarih ve 2018/3 sayılı Genelgeye ekli 1 sayılı listenin üçüncü sırasında tespit edilmiş yetkiye dayalı şekilde işlem tesis edildiği dikkate alınarak dava konusu işlemin yetki kuralları yönüyle hukuka aykırı olduğu sonucuna varılmıştır.
Öte yandan, 703 sayılı KHK'nın 85. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi ile 4046 sayılı Kanuna  eklenen geçici 29. madde, 09/07/2018 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Dolayısıyla 703 sayılı KHK'nın yürürlüğe girdiği 09/07/2018 tarihinde "görülmekte olan işler"in bu tarih itibarıyla devam eden özelleştirmeye ilişkin işlemler olduğu ve bu işlemlere yönelik yetkinin de "geçici" nitelikteki yasa hükmü ile eklendiği göz önüne alındığında, 703 sayılı KHK yürürlüğe girdikten sonra tesis edilen 10/01/2019 tarihli işlemin 09/07/2018 tarihi itibarıyla devam eden işler kapsamında olduğundan söz edilemez. Bu itibarla, 10/01/2019 tarih ve 592 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı, 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un geçici 29. maddesi kapsamındaki görülmekte olan işler niteliğinde bulunmadığından, bu maddeye dayanılarak işlem tesis edilmesi hukuken mümkün değildir.
Kaldı ki, geçici 29. maddeyle sadece bu KHK'nın yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Özelleştirme Yüksek Kurulunca "görümekte olan işlerin" Cumhurbaşkanı veya yetkilendireceği makam tarafından sonuçlandırılacağına ilişkin düzenlemeye gerek duyulmuş olması da, Özelleştirme Yüksek Kurulunun geçici 8. madde kapsamında olmadığını göstermektedir.

Kaldı ki, geçici 29. maddeyle sadece bu KHK'nın yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Özelleştirme Yüksek Kurulunca "görümekte olan işlerin" Cumhurbaşkanı veya yetkilendireceği makam tarafından sonuçlandırılacağına ilişkin düzenlemeye gerek duyulmuş olması da, Özelleştirme Yüksek Kurulunun geçici 8. madde kapsamında olmadığını göstermektedir.
Bu durumda, dava konusu 1/5000 ölçekli nazım ve 1/1000 ölçekli uygulama imar planlarının yetki unsuru yönünden hukuka aykırı olması nedeniyle iptaline karar verilmesi gerekirken nazım ve uygulama imar planları ile öngörülen kullanım ve yapılaşma kararları açısından davanın reddine karar verilmesinde hukuki isabet, 1/1000 ölçekli uygulama imar planına ait 6 sayılı plan notunun ticaret alanında özel sağlık tesisleri ve özel eğitim tesisleri bulunabileceğine ilişkin kısmının iptaline karar verilmesinde sonucu itibarıyla isabetsizlik görülmemiştir. 
Öte yandan, Dairece, 1/1000 ölçekli uygulama imar planına ait 6 sayılı plan notunun ticaret alanında özel sağlık tesisleri ve özel eğitim tesisleri bulunabileceğine ilişkin kısmının iptaline karar verilmiş ise de;  uygulama imar planının bu düzenlemeyi içeren plan notunun 6 sayılı plan notu değil 4 sayılı plan notu olduğu anlaşıldığından temyize konu Daire kararının buna ilişkin kısmının düzeltilmesi gerekmektedir.
Açıklanan nedenlerle, Daire kararının dava konusu nazım ve uygulama imar planları ile öngörülen kullanım ve yapılaşma kararları açısından davanın reddine ilişkin kısmının bozulması, Daire kararının iptale ilişkin kısmının yukarıda belirtilen gerekçeyle ve düzeltilerek onanması gerektiği oyuyla, karara katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2023/1443, Karar No: 2024/1223, Tarih: 07.03.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/1443
Karar No : 2024/1223
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…  
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin …     Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, … Pazarlama Limited Şirketinden alınamayan 2012 ila 2016 yıllarına ait muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … ile … takip numaralı ödeme emirleri ile ortak sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … ila …, …, … takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.
                  İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Asıl borçlu şirket tarafından, dava konusu ödeme emirleri içeriği kamu alacağının, 2018 yılında 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun kapsamında yapılandırılması üzerine şirketin vergi borçlarıyla ilgili olarak yeni bir hukuki durum ortaya çıktığından, yapılandırma sonrası ödenmeyen bu borçların öncelikle asıl borçlu şirketten tahsili amacıyla şirket adına ödeme emri düzenlenip usulüne uygun şekilde tebliğ edildikten sonra davacının sorumluluğuna gidilmesi gerekirken doğrudan kanuni temsilci ve ortak sıfatıyla takibinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle  ödeme emirleri iptal edilmiştir.
                  Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI  :  Yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI :  Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	…'İN	DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	Davacının kanuni temsilcilik görevinden ve ortaklıktan ayrıldığı 30/09/2016 tarihinden sonra dava konusu ödeme emirleri içeriği kamu alacağının … Pazarlama Limited Şirketi tarafından 2018 yılında 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun uyarınca yapılandırıldığı, taksitlerin süresinde ödenmemesi nedeniyle yapılandırmanın iptal edildiği, sözü edilen firmadan alınamayan kamu alacağının tahsili amacıyla adına dava konusu ödeme emirlerinin düzenlendiği anlaşılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:

İLGİLİ MEVZUAT:
	213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesinde, tüzel kişilerin mükellef veya vergi sorumlusu olmaları halinde bunlara  düşen ödevlerin kanuni temsilcileri tarafından yerine getirileceği, temsilcilerin bu  ödevleri yerine getirmemeleri yüzünden mükelleflerin veya vergi sorumlularının varlığından tamamen veya kısmen alınamayan vergi veya buna bağlı alacakların, kanuni ödevlerini yerine getirmeyenlerin varlıklarından alınacağı kurala bağlanmıştır.	
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Yapılandırma kanunları kapsamındaki yapılandırma sonucunda vergi borçlarıyla ilgili olarak ortaya yeni bir hukuki durum çıkmasına karşın, bu durumun; şirket tüzel kişiliği nezdinde yapılandırma öncesinde usulüne uygun biçimde tamamlanmış olan takibin yeniden başlatılmasını başka bir ifadeyle yapılandırmanın ihlalinden sonra asıl borçlu adına yeniden ödeme emri düzenlenerek mal varlığı araştırması yapılmasını gerektirdiğinden söz edilemez.
Ancak gerek yapılandırma ve gerek ihlali sırasında şirketle ilgisi bulunmayan davacının söz konusu borçlar nedeniyle sorumlu tutularak adına düzenlenen ödeme emirleriyle takibe alınmasında hukuka uyarlık bulunmadığından Vergi Mahkemesince yazılı gerekçeyle dava konusu ödeme emirlerinin iptaline ilişkin karara yöneltilen istinaf başvurusunun reddinde sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Vergi Dava Dairesi kararına yöneltilen TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 07/03/2024 tarihinde  oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
(X)-KARŞI OY :
Vergi, bir ödev olmasından öte, temel hak ve özgürlüklerin konusudur.  Anayasa Mahkemesi’nin bir kararında belirtildiği gibi, “vergi düzenlemeleri hemen hemen tüm hak ve özgürlükleri ilgilendirip etkileyen yasama işlemleridir” (AYM, 07/11/1989, E.1989/6, K.1989/42). “Devletin vergilendirme yetkisinin sınırı, aynı zamanda kişilerin hak ve özgürlüklerinin de sınırını oluşturduğundan, bu yetkinin keyfiliğe kaçacak biçimde kullanılmasının önlenmesi, hukuk devleti olmanın gerekleri arasında öncelikli bir yere sahip bulunmaktadır. Vergilendirme alanında olası keyfi uygulamalara karşı düşünülen ilk önlem, kuşkusuz yasallık ilkesidir.” (AYM, 17/11/2011, E.2010/11, K.2011/153).