muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/885, Karar No: 2024/2197, Tarih: 28.05.2024

Mevzuatla verilen görevlerin yerine getirilmesi amacıyla düzenleyici işlemler yapabilme yetkisi, Anayasa'nın 124. maddesi gereği  idareye tanınan anayasal bir yetkidir.  Düzenleyici işlem yapma yetkisi olan idarenin, toplumsal ihtiyaçlar, teknolojik gelişmeler gibi farklı nedenlerle var olan düzenlemelerde değişikliğe gidilebileceği ve bu değişikliklerin kişilerin beklentilerini etkileyebileceği de kuşkusuzdur. Bununla birlikte idarenin düzenleme yapma ya da bu düzenlemeleri değiştirme yetkisi sınırsız değildir. Bu yetki hukukun genel ilkeleri ile anayasal ve yasal ilkelerle sınırlandırılmış durumdadır. 
Zira hukuk kuralları değişirken bir yandan toplumun ihtiyaçlarının karşılanması amaçlanırken, diğer yandan değişiklik tarihine kadar var olan mevcut hukuki durum sebebiyle ilgilisi lehine doğmuş olan hakların ve/veya mevcut hukuki durum sebebiyle oluşan beklentilerin  göz önünde bulundurulması ve  korunması gerekir. Bu durum hukuk devleti ilkesi ve bu ilkenin uzantısı olan idari faaliyetlerin belirliliği, hukuk güvenliği ilkelerinin bir gereğidir. Hukuk devletinin ön koşullarından biri olan hukuk güvenliği ile kişilerin hukuki güvenliğinin sağlanması amaçlanmaktadır. Hukuk güvenliği ilkesi, hukuk normlarının öngörülebilir olmasını, bireylerin tüm eylem ve işlemlerinde devlete güven duyabilmesini, devletin de yasal düzenlemelerinde bu güven duygusunu zedeleyici yöntemlerden kaçınmasını gerekli kılar. (Anayasa Mahkemesinin 17/03/2011 tarih ve E:2010/106, K:2011/55 sayılı kararı)
Kazanılmış hak, objektif bir hukuk kuralının kişilere uygulanmasıyla objektif ve genel hukuki durumun kişisel bir işlemle özel hukuki duruma dönüşmesidir.
Haklı beklenti ise, makul bir şekilde ortaya konmuş icra edilebilir bir iddianın doğurduğu, ulusal mevzuatta belirli bir kanun hükmüne veya başarılı olma şansının yüksek olduğunu gösteren yerleşik ve istikrarlı bir yargı içtihadına dayanan, yeterli somutluğa sahip nitelikteki bir beklenti olarak tanımlanmıştır. (Anayasa Mahkemesinin 01/07/2015 tarih ve E:2015/39, K:2015/62 sayılı kararı)
Yukarıda ayrıntılı olarak izah edildiği üzere, mülga Genetik Hastalıklar Tanı Merkezleri Yönetmeliğine göre, klinik genetik, tıbbi genetik, tıbbi biyoloji ve genetik dallarında uzman veya bilim doktoru ünvanını almış bir tabibin  genetik tanı merkezi sorumlusu olabilmesinin yanı sıra bu konularda uzmanlık veya bilim doktoru ünvanı olmayan, ancak bu Yönetmeliğin yayımlandığı tarihte yurtiçi ve yurtdışında bu konularda çalışmaların yapıldığı bir merkezde beş yıl veya daha fazla bir süre çalışan ve yaptıkları çalışmaları ve yayınlarını belgeleyen ve belgeleri Komisyonca onaylanmış kişiler de genetik tanı merkezi sorumlusu olarak görevlendirilebilecek iken, Genetik Hastalıklar Değerlendirme Merkezleri Yönetmeliğinin 15. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde, tıbbi genetik uzmanı veya geçici 1. maddenin ikinci fıkrasında tanımlanan bir kişinin merkez sorumlusu olarak görevlendirileceği hüküm altına alınmıştır.

Anılan Yönetmeliğin, gelişen teknoloji ile birlikte genetik alanındaki bilimsel ve tıbbi gelişmeler doğrultusunda tıbbi genetik alanında uzmanlık yetkisini haiz hekimlerin yetiştirildiği ve bu kapsamda yetişmiş uzman sayısının yeterli düzeye ulaştığı göz önünde bulundurularak, hizmet standartlarını yükseltmek amacıyla öngörüldüğü anlaşılmaktadır. 
Kamu yararı ve hizmet gerekleri güdülerek getirildiği anlaşılan ve önceki Yönetmeliği yürürlükten kaldıran dava konusu 30. maddede hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Bununla birlikte, dava konusu düzenleme yapılırken, önceki düzenleme döneminde genetik tanı merkezlerinde sorumlu olarak yetki verilen ve bu görevde çalışmakta olanlar ile merkez sorumlusu olma özelliğine sahip bir hekim olarak çalışmakta (merkezlerde genetik alanında testlerin yapılması ve sonuçların kayıt altına alınarak rapor edilmesi, genetik danışmanlık, test süreci, sonuçlar, sonuçların yorumlanması ve ileri tetkik gerekliliği konusunda hizmet vermekte) olanların kazanılmış haklarının korunması gerekirken, dava konusu edilen geçici maddede ya da Yönetmeliğin herhangi bir maddesinde önceki düzenleme doğrultusunda alınmış olan izin/faaliyet belgelerinin geçerli olduğuna ya da bu şekilde genetik tanı merkezi sorumlusu olanların çalışmaya devam edebileceğine ilişkin bir kurala yer verilmediği anlaşılmaktadır. 
Bunun dışında, genetik tanı merkezlerinde genetik alanında testlerin yapılması ve sonuçların kayıt altına alınarak rapor edilmesi, genetik danışmanlık, test süreci, sonuçlar, sonuçların yorumlanması ve ileri tetkik gerekliliği konusunda hizmet verme gibi iş ve işlemleri yapmak ümidiyle önceki Yönetmelik döneminde ve bu Yönetmelikle belirlenen alanlarda doktora programına başlayanlar ile aynı ümitle dava konusu düzenleme öncesi doktorasını tamamlayanların bu alanda çalışabileceklerine yönelik haklı beklentilerinin varlığının da hukuk devleti ilkesi doğrultusunda kabulü ve dava konusu düzenleme ile bu haklı beklentinin korunmasına yönelik düzenleme yapılması gerektiği sonucuna da varılmıştır. 
Bu bakımdan, dava konusu geçici 1. maddenin ikinci fıkrası bu yönleri ile eksik düzenleme niteliğindedir.
Bu durumda, anılan düzenlemede önceki düzenlemeler sebebiyle ortaya çıkmış olan kazanılmış haklar ve haklı beklentilere ilişkin herhangi bir geçiş hükmüne yer verilmemesinde eksik düzenleme yapılmış olması nedeniyle hukuka uyarlık bulunmamaktadır. 
Öte yandan, iş bu iptal kararı ile tespit edilen eksikliğin, davacı durumunda olanların, doğrudan merkez sorumlusu olması sonucunu doğurmayacağı, bununla birlikte, halihazırda anılan merkezlerde genetik alanında testlerin yapılması ve sonuçların kayıt altına alınarak rapor edilmesi, genetik danışmanlık, test süreci, sonuçlar, sonuçların yorumlanması ve ileri tetkik gerekliliği konusunda hizmet verme gibi iş ve işlemleri yapmakta olanlara ise, bu çalışmalarına devam edebilmelerine imkan tanıyacağı da muhakkaktır. 
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Dava konusu Yönetmeliğin 30. maddesi yönünden DAVANIN REDDİNE, 
2. Dava konusu Yönetmeliğin geçici 1. maddesinin ikinci fıkrasının eksik düzenleme nedeniyle İPTALİNE,  
3. Sonuç itibarıyla dava kısmen iptal, kısmen ret ile sonuçlandığından, ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...TL yargılama giderinin yarısına karşılık gelen ... TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, diğer yarısına karşılık gelen ... TL yargılama giderinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine, yine aşağıda gösterilen ve müdahil tarafından yapılan toplam ... TL yargılama giderinin yarısına karşılık gelen ... TL'nin davacıdan alınarak anılan müdahile verilmesine, diğer yarısına karşılık gelen... TL'nin ise anılan müdahil üzerinde bırakılmasına,
4. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için belirlenen ... TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine, ...TL vekâlet ücretinin ise davalı idareden alınarak davacıya verilmesine, 
5. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya ve davalı yanında müdahile iadesine,
6. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz gün) içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 28/05/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/1755, Karar No: 2024/2199, Tarih: 28.05.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2020/1755
Karar	No : 2024/2199                                                                                
DAVACI	: ...	  
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI	: ... Bakanlığı
VEKİLİ	: Huk. Müş. Av. ...
DAVANIN_KONUSU	:	10/01/2020 tarih ve 31004 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Genetik Hastalıklar Değerlendirme Merkezleri Yönetmeliği'nin;
a) 5. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "Komisyon, Genel Müdür veya ilgili Genel Müdür Yardımcısı/Daire Başkanı başkanlığında, en az biri öğretim üyesi olmak üzere beş tıbbi genetik uzman ve bir çocuk genetik uzmanı olmak üzere toplam yedi üyeden oluşur." cümlesinin,
b) 15. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan "tıbbi genetik uzmanı veya geçici 1 nci maddenin ikinci fıkrasında tanımlanan bir kişi" ibaresinin,
c) Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrasının iptali istenilmektedir.

a) 5. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "Komisyon, Genel Müdür veya ilgili Genel Müdür Yardımcısı/Daire Başkanı başkanlığında, en az biri öğretim üyesi olmak üzere beş tıbbi genetik uzman ve bir çocuk genetik uzmanı olmak üzere toplam yedi üyeden oluşur." cümlesinin,
b) 15. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan "tıbbi genetik uzmanı veya geçici 1 nci maddenin ikinci fıkrasında tanımlanan bir kişi" ibaresinin,
c) Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrasının iptali istenilmektedir.
DAVACININ_İDDİALARI 	: Davacı tarafından, dava konusu Yönetmeliğin 5. maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi yönünden, yürürlükten kaldırılan Genetik Hastalıklar Tanı Merkezleri Yönetmeliği'ne göre genetik tanı merkezlerinin açılması, denetlenmesi ve kapatılmasıyla ilgili olarak bilimsel tavsiye kararları almak üzere oluşturulan bilim komisyonunda, perinatoloji uzmanına yer verilmiş iken, dava konusu Yönetmelikte perinatoloji uzmanı çıkarılarak, yerine bir tıbbi genetik uzmanının daha dahil edildiği, böylelikle komisyonda tıbbi genetik uzmanı ile çocuk genetik uzmanı arasında beş kat gibi bir orantısız durum oluştuğu, bunun komisyonun ifa edeceği fonksiyonun ruhuna aykırı olduğu, getirilen düzenlemenin, hekimler arasında birinin diğerine üstün kılınması, bir başka ifadeyle eşitlik ilkesinin ihlali, ayrımcılık yapılması anlamına geldiği; 15. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan "tıbbi genetik uzmanı veya geçici 1 nci maddenin ikinci fıkrasında tanımlanan bir kişi" ibaresi yönünden, mülga Yönetmelik çerçevesinde çocuk genetik uzmanlarına genetik tanı merkezlerinde genetik tanı merkezi sorumlusu olma hak ve yetkisi verildiği, çocuk genetik uzmanlarının tanı merkezi sorumlusu olma hakkını elinden alan bu düzenlemenin kazanılmış hak ilkesine aykırı olduğu, dava konusu Yönetmeliğin taslak çalışmalarında merkez sorumlusu olacaklar arasında çocuk genetik uzmanlarına yer verildiği, ancak çocuk genetik uzmanlarına geçici maddede dahi yer verilmediği, Yönetmelikte merkezin standartlarını belirleme ile ilgili görüş bildirmeye yetkili olan komisyona çocuk genetik uzmanının konulmasının da merkez sorumlusu olarak çocuk genetik uzmanının da sayılması gerektiği anlamına geldiği; geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası yönünden, çocuk genetik uzmanlarının geçici maddede sayılmıyor oluşunun evrensel hukuk ilkesi olan kazanılmış hak ilkesinin ihlali olduğu, düzenleme ile sadece doktora yapmış hekimin korunduğu, düzenlemenin kendi içerisinde hukuka aykırı olduğu, çocuk genetik uzmanlarının merkez sorumlusu olma hakkının elinden alındığı; dava konusu Yönetmeliğin, dayanağı olan 3359 sayılı Kanun’a da aykırı olduğu, dava konusu düzenlemelerin iptali gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVALININ_SAVUNMASI	:  Davalı idare tarafından,  usul yönünden, menfaat ihlali gerçekleşmediğinden davanın ehliyet yönünden reddine karar verilmesi gerektiği; esas yönünden, Anayasa'nın 56. maddesi ile Devlete verilen sağlık hizmetlerini yürütme görevinin 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu ve 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile Sağlık Bakanlığına verildiği; Yönetmeliğin 5. maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi yönünden, ilgili mevzuatı kapsamında Bakanlıkça oluşturulan bilim komisyonlarının tavsiye niteliğinde görüşler sunduğu, komisyonda belirlenecek üyelerin belirlenmesinde komisyon üye sayısından ziyade verilecek hizmetin bütünü göz önünde bulundurularak üye sayısı ve branşının belirlendiği, komisyon üyelerinin birinin diğerinden üstün kılınmasının söz konusu olmadığı, yürürlükten kaldırılan Yönetmelikte de komisyonda bir çocuk genetik uzmanının yer aldığı, bu nedenle yeni düzenlemenin aleyhe bir husus içerdiğinden bahsedilmesinin mümkün olmadığı, bununla birlikte anılan Yönetmeliğin 5. maddesinin üçüncü fıkrasına göre ihtiyaç duyulması halinde alanında uzman kişi/tabiplerin toplantılara davet edilerek yürütülen çalışmalara katkı sağlamasına imkân tanındığı, yurt içinden veya yurt dışından uzmanların bahse konu merkezlerin hizmetlerinin geliştirilmesi ve kalitesinin arttırılması amacına yönelik genetik hastalıklar değerlendirme işlemleri ile ilgili görüş ve önerilerine de önem verildiği; 15

. maddesinin üçüncü fıkrasına göre ihtiyaç duyulması halinde alanında uzman kişi/tabiplerin toplantılara davet edilerek yürütülen çalışmalara katkı sağlamasına imkân tanındığı, yurt içinden veya yurt dışından uzmanların bahse konu merkezlerin hizmetlerinin geliştirilmesi ve kalitesinin arttırılması amacına yönelik genetik hastalıklar değerlendirme işlemleri ile ilgili görüş ve önerilerine de önem verildiği; 15. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan "tıbbi genetik uzmanı veya geçici 1 nci maddenin ikinci fıkrasında tanımlanan bir kişi" ibaresi yönünden, genetik alanında uzmanlık yetkisine sahip hekimlerin yetiştirilmesi için 30/01/2003 tarihli YÖK kararı ile Tıbbi Genetik Anabilim Dalı kurulduğu, üniversitelerin tıp fakültelerinde tıpta uzmanlık eğitimi verilmeye başlandığı, eğitim süresinin 4 yıl olarak belirlendiği, çocuk genetik uzmanlığının ise 18/07/2009 tarihli “Tıpta ve Diş Hekimliğinde Uzmanlık Eğitimi Yönetmeliği”nde çocuk sağlığı ve hastalıkları anadalına bağlı yan dal olarak belirlendiği, eğitim süresinin 3 yıl olduğu, çocuk genetik yan dal uzmanlığının, kalıtsal hastalıklar, genetik sendromlar ve doğumsal anomaliler gibi genetik nedenlere bağlı ya da genetik yatkınlık sonucu ortaya çıkan hastalıklara gebelik döneminden başlayarak tanı koyduğu, bu hastaların ve gerektiğinde ailelerinin tedavi ve izlem şemalarını planladığı, uyguladığı, risk değerlendirmesi yaparak tüm bu bilgileri genetik danışmanlık seansları ile ailelere ilettiği, çocuk hastalığı uzmanlığını tamamlamış bir yan dal olduğu, diğer yan dallar gibi klinik tanı ve tedavi hizmeti vermesi gereken bir uzmanlık alanı olduğu, eğitim süreçlerinin çok büyük bir kısmının klinik uygulama ile gerçekleştiği, tıbbi genetik uzmanlık dalının ise tamamen anabilim dalı olduğu, 4 yıllık eğitimin tamamında poliklinik-laboratuvar eğitiminin iç içe ve eş zamanlı olarak verildiği, tıbbi genetik uzmanlığı ile çocuk genetik yan dal uzmanlığının yetkinlik seviyelerinin eşit olarak planlanmadığı ve laboratuvar eğitim sürelerinin de eşit olmadığı; geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası yönünden, 1219 sayılı Kanun'a dayanılarak 18/07/2009 tarihinde yayımlanan Tıpta ve Diş Hekimliğinde Uzmanlık Eğitimi Yönetmeliğinin 5. maddesinde bu Yönetmelik hükümlerine göre uzmanlık belgesi almayanların hiçbir yerde ve şekilde uzmanlık unvan ve yetkisini kullanamayacağının düzenlendiği, 2003 yılı itibarıyla Tıbbi Genetik Anabilim Dalının uzmanlık eğitimi vermeye başlaması ile birlikte bu alanda yetişmiş insan gücü sayısının yeterli olduğunun değerlendirildiği, anılan Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren sadece tıbbi genetik uzmanlığı olan hekimlere merkez sorumlusu olma hakkı verildiği, Yönetmeliğin geçici 1

. maddesinde bu Yönetmelik hükümlerine göre uzmanlık belgesi almayanların hiçbir yerde ve şekilde uzmanlık unvan ve yetkisini kullanamayacağının düzenlendiği, 2003 yılı itibarıyla Tıbbi Genetik Anabilim Dalının uzmanlık eğitimi vermeye başlaması ile birlikte bu alanda yetişmiş insan gücü sayısının yeterli olduğunun değerlendirildiği, anılan Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren sadece tıbbi genetik uzmanlığı olan hekimlere merkez sorumlusu olma hakkı verildiği, Yönetmeliğin geçici 1. maddesi düzenlenirken de bahse konu Yönetmelik dikkate alınarak 18/07/2009 tarihinden sonra doktora yapmış olan hekimlerin hiçbir şekilde uzman yetkisini kullanamayacağı zikredildikten sonra 18/07/2009 öncesi doktora yapmış ve bir genetik hastalıklar tanı merkezinde en az iki yıl aktif olarak çalışarak genetik tetkikler yapmış ve raporlamış olduğunu belgeleyen hekimlerin kazanılmış haklarının saklı tutulduğu, dava konusu düzenlemelerin üst hukuk normlarına ve hizmet gereklerine uygun olduğu, davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Dava  konusu  Yönetmeliğin 5. maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi yönünden davanın reddine, 15. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan "tıbbi genetik uzmanı veya geçici 1 nci maddenin ikinci fıkrasında tanımlanan bir kişi" ibaresi ile geçici 1. maddesinin ikinci fıkrasına ilişkin iptal istemi yönünden ise dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI	:...
DÜŞÜNCESİ	:Dava;10/01/2020 tarih ve 31004 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Genetik Hastalıklar Değerlendirme Merkezleri Yönetmeliği'nin; 5. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "Komisyon, Genel Müdür veya ilgili Genel Müdür Yardımcısı/Daire Başkanı başkanlığında, en az biri öğretim üyesi olmak üzere beş tıbbi genetik uzman ve bir çocuk genetik uzmanı olmak üzere toplam yedi üyeden oluşur." cümlesinin, 15. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan "tıbbi genetik uzmanı veya geçici 1 nci maddenin ikinci fıkrasında tanımlanan bir kişi" ibaresinin, Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrasının iptali  istemiyle açılmıştır.
Davaya  konu olan Yönetmeliğin 15. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi,  08/01/2021 tarih ve 31358 sayılı Resmî Gazete yayımlanan Genetik Hastalıklar Değerlendirme Merkezleri Yönetmeliğinde değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 2. maddesiyle değiştirildiğinden anılan maddeye yönelik olarak  karar verilmesine yer olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Davaya  konu olan Yönetmeliğin 15. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi,  08/01/2021 tarih ve 31358 sayılı Resmî Gazete yayımlanan Genetik Hastalıklar Değerlendirme Merkezleri Yönetmeliğinde değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 2. maddesiyle değiştirildiğinden anılan maddeye yönelik olarak  karar verilmesine yer olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. 
3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun, 3. maddesinin 1. fıkrası  a) bendinde; Sağlık kurum ve kuruluşları yurt sathında eşit, kaliteli ve verimli hizmet sunacak şekilde Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca, diğer ilgili bakanlıkların da görüşü alınarak planlanacağı, koordine edileceği, mali yönden destekleneceği ve geliştirileceği, c) bendinde; bütün sağlık kurum ve kuruluşları ile sağlık personelinin ülke sathında dengeli dağılımı ve yaygınlaştırılmasının esas olduğu, Sağlık kurum ve kuruluşlarının kurulması ve işletilmesi bu esas içerisinde Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca düzenleneceği, bu düzenleme ilgili Bakanlığın görüşü alınarak yapılacağı, gerek görüldüğünde özel sağlık kuruluşlarının her türlü ücret tarifeleri sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca onaylanacağı, kamu kurum ve kuruluşlarına ait sağlık kuruluşları veya sağlık işletmelerinde verilen her türlü hizmetin fiyatları Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca tespit ve ilan edileceğine yönelik sağlık hizmetinin temel esasları düzenlenmiş, "Yönetmelikler" başlıklı 9. maddesinin c) bendinde; bütün kamu ve özel sağlık kuruluşlarının tesis, hizmet, personel, kıstaslarını belirlemeye, sağlık kurum ve kuruluşlarını sınıflandırmaya ve sınıflarının değiştirilmesine, sağlık kuruluşlarının amaca uygun olarak teşkilatlanmalarına, sağlık hizmet zinciri oluşturulmasına, hizmet içi eğitim usul ve esasları ile sağlık kurum ve kuruluşlarının koordineli çalışma ve hizmet standartlarının tespiti ve denetimi ile bu Kanunla ilgili diğer hususların Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca, çıkarılacak yönetmelikle tespit edileceği, hükmü yer almış, Ek 11. maddesinde de; Sağlık hizmeti sunumu ile ilgili tüm iş ve işlemlerin Sağlık Bakanlığınca denetleneceği belirtilmiş ve uygulanacak idari  yaptırımlar  düzenlenmiştir.

1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 352. maddesinin 1/b) bendinde; herkesin bedenî, zihnî ve sosyal bakımdan tam bir iyilik hâli içinde hayatını sürdürmesini sağlamak amacıyla, Teşhis, tedavi ve rehabilite edici sağlık hizmetlerinin yürütmek, görevi de  Sağlık Bakanlığının görev ve yetkileri arasında sayılmış, 355. maddesinin 1. fıkrasının a) bendinde; her türlü koruyucu, teşhis, tedavi ve rehabilite edici sağlık hizmetlerini planlamak, teknik düzenleme yapmak, standartları belirlemek ve bu hizmetler ile sunucularını sınıflandırmak, bununla ilgili iş ve işlemleri yaptırmak, c) bendinde; kamu ve özel hukuk tüzel kişileri ile gerçek kişilere ait sağlık kurum ve kuruluşlarına izin vermek ve ruhsatlandırmak, bu izin ve ruhsatları gerektiğinde süreli veya süresiz iptal etmek, görevi Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünün görev ve yetkileri arasında yer almış, 508. maddesinde de;  Bakanlığın görev, yetki ve sorumluluk alanına giren konularda idari düzenlemeler yapabileceği hükme bağlanmıştır.  
Davalı idareye Yasayla tanınan yetkiye istinaden uyuşmazlığa konu alanda düzenleme yapma yetkisi tanınmış  olup, anılan Yasa hükümleri dayanak alınmak suretiyle dava konusu olan  10/01/2020 tarih ve 31004 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, Genetik Hastalıklar Değerlendirme Merkezleri Yönetmeliği  yürürlüğe girmiştir. 
Dava konusu Yönetmelik, genetik hastalıkların tanısının belirlenmesi ve genetik danışmanlık verilmesi amacıyla, genetik hastalıklar değerlendirme merkezlerinin ruhsatlandırılması, açılması, çalışması ve denetlenmesi ile ilgili usul ve esasları düzenlemek amacıyla yayımlanmıştır. 
Yönetmeliğin, "Komisyonun teşkili" başlıklı; 5. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "Komisyon, Genel Müdür veya ilgili Genel Müdür Yardımcısı/Daire Başkanı başkanlığında, en az biri öğretim üyesi olmak üzere beş tıbbi genetik uzman ve bir çocuk genetik uzmanı olmak üzere toplam yedi üyeden oluşur." cümlesinin incelenmesinden,
Anılan maddenin "(1). fıkrasında, Merkezin hizmetlerinin geliştirilmesi ve kalitesinin artırılması amacıyla ve genetik hastalıklar değerlendirme işlemleri ile ilgili bilimsel görüş vermek üzere, Bakanlıkça, Komisyon oluşturulur.
2. fıkrasında; Komisyon, Genel Müdür veya ilgili Genel Müdür Yardımcısı/Daire Başkanı başkanlığında, en az biri öğretim üyesi olmak üzere beş tıbbi genetik uzmanı ve bir çocuk genetik uzmanı olmak üzere toplam yedi üyeden oluşur. Komisyon üyeleri Genel Müdürün teklifi ile Bakan tarafından görevlendirilir.
3. fıkrasında; Başkan tarafından gerek görülmesi halinde yurt içinden veya yurt dışından uzmanlar toplantıya davet edilebilir veya görüşleri alınabilir. Toplantıya davet edilen uzmanlar Komisyon çalışmaları ile ilgili oylamaya katılamaz." kuralı getirilmiştir.