muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/673, Karar No: 2024/100, Tarih: 06.03.2024

iii. İhraç edilen tekstil ürünlerinin bir kısmı için ise davacı adına ihraç kayıtlı faturalar düzenlenmiştir. Davacı adına ihraç kayıtlı fatura düzenleyen mükellefler, sattıkları mallara ilişkin olarak 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 11. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendi uyarınca davacıdan katma değer vergisi tahsil etmemişler ve bu malların bünyesine giren katma değer vergileriyle ilgili olarak iade/mahsup hakkı elde etmişlerdir. İletişim tespit tutanaklarıyla, davacı şirketin, faturasız olarak teslim edilen ürünlerle ilgili olarak bazı tekstil firmalarından kapasite ve stok durumlarına göre fatura kesmesini istediği tespit edilmiş olup telefon görüşmelerinin ardından bu firmaların davacı şirkete ihraç kayıtlı olarak fatura düzenledikleri görülmüştür. Bu durum ihraç kayıtlı faturaların gerçek bir mal teslimi nedeniyle düzenlenmediği yönünde şüphe uyandırdığından davacıya ihraç kayıtlı olarak fatura düzenleyen mükelleflerin tamamı sahte fatura düzenleme nedeniyle incelemeye sevk edilmiştir. Vergi incelemeleri henüz tamamlanmadığından davacının bu mükelleflerden yaptığı alışlara ilişkin eleştiri ve reddiyat yapılmamıştır. Söz konusu incelemeler tamamlandıktan sonra tenkidi gerektirir bir husus olduğu takdirde durum yeniden değerlendirilecektir. 
iv. Tekstil ürünleri ihracatına ilişkin yurt dışı satış faturalarının, malın gerçek alıcısı olan yurt dışında mukim yolcu/turist/tüccar yerine malın alış-satışı ile hiçbir ilgisi bulunmayan transit taşıma yapan firmalar adına düzenlenmesi nedeniyle sahte belge olarak kabul edilmesi gerekmektedir. Bu itibarla, davacının katma değer vergisi iade taleplerinin yerine getirilmesi mümkün değildir. 
Sözü edilen vergi tekniği raporuna dayanılarak davacı şirket hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı Vergi İnceleme Raporu'da şu tespitlere yer verilmiştir:
i. Tekstil ürünleri ihracatına ilişkin yurt dışı satış faturalarının, malın gerçek alıcısı olan yurt dışında mukim yolcu/turist/tüccar yerine malın alış-satışı ile hiçbir ilgisi bulunmayan transit taşıma yapan firmalar adına düzenlenmesi nedeniyle davacı adına 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin (1) numaralı fıkrası uyarınca özel usulsüzlük cezası kesilmesi gerekmektedir.  
ii. Davacı tarafından düzenlenen tekstil ürünleri ihracatına ilişkin yurt dışı satış faturaları sahte olduğundan davacının katma değer vergisi iade taleplerinin yerine getirilmesi mümkün değildir. 
iii. Davacının 2011 yılına ilişkin olarak verdiği katma değer vergisi beyannamelerinde "İade Edilmesi Gereken KDV" olarak gösterilen tutarların tamamının sahte olduğu tespit edilen yurt dışı satış faturalarından kaynaklandığı anlaşıldığından bu tutarların reddi ve bu tutarlar üzerinden gerçekleştirilen katma değer vergisi iade/mahsup tutarlarının geri alınması gerekmektedir. 
Anılan raporlar dikkate alınmak suretiyle dava konusu işlemler tesis edilmiştir.  
İLGİLİ MEVZUAT :

iii. Davacının 2011 yılına ilişkin olarak verdiği katma değer vergisi beyannamelerinde "İade Edilmesi Gereken KDV" olarak gösterilen tutarların tamamının sahte olduğu tespit edilen yurt dışı satış faturalarından kaynaklandığı anlaşıldığından bu tutarların reddi ve bu tutarlar üzerinden gerçekleştirilen katma değer vergisi iade/mahsup tutarlarının geri alınması gerekmektedir. 
Anılan raporlar dikkate alınmak suretiyle dava konusu işlemler tesis edilmiştir.  
İLGİLİ MEVZUAT :
3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun "Mal ve hizmet ihracatı" başlıklı 11. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a) bendinde ihracat teslimlerinin katma değer vergisinden istisna olduğu belirtilmiştir. 
Anılan maddenin (1) numaralı fıkrasının (c) bendinde ise, "İhraç edilmek şartıyla imalatçılar tarafından kendilerine teslim edilen mallara ait katma değer vergisi, ihracatçılar tarafından ödenmez. Mükelleflerce tahsil edilmeyen ancak ilgili dönem beyannamesinde beyan edilecek olan bu vergi, vergi dairesince tarh ve tahakkuk ettirilerek tecil olunur.
Söz konusu malların, ihracatçıya teslim tarihini takip eden aybaşından itibaren 3 ay içinde ihraç edilmesi halinde, tecil edilen vergi terkin olunur.
İhracatın yukarıdaki şartlara uygun gerçekleştirilmemesi halinde, tecil olunan vergi tahakkuk ettirildiği tarihten itibaren 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci maddesine göre belirlenen gecikme zammıyla birlikte tahsil olunur. Ancak, ihraç edilmek şartıyla teslim edilen malların Vergi Usul Kanununda belirtilen mücbir sebepler nedeniyle ihraç edilmemesi halinde, tecil edilen vergi tecil edildiği tarihten itibaren 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 48 inci maddesine göre ilgili dönemler için geçerli tecil faizi ile birlikte tahsil edilir.
Tecil veya terkin edilen bu vergiler hakkında ihracatçılar bakımından bu Kanunun 32 nci maddesi hükmü uygulanmaz.
İhracatçılara mal teslim eden imalatçılara iade edilecek katma değer vergisi, ihraç edilen mala ilişkin imalatçı satış bedeline göre hesaplanan vergiden imalatçı aleyhine matrahta meydana gelen değişikliğe ilişkin verginin düşülmesinden sonra kalan tutardan fazla olamaz. 
İhracatçılara mal teslim eden imalatçılara iade edilmesi gereken Katma Değer Vergisi, ihracat işlemlerinin tamamlanmasından sonra yapılır. İade veya tecil olunacak vergi miktarı, mükellefin ilgili dönem beyannamesinde yer alan bilgiler mukayese edilmek suretiyle hesaplanır.
İhracatın mücbir sebepler veya beklenmedik durumlar nedeniyle üç ay içinde gerçekleştirilememesi halinde, en geç üç aylık sürenin dolduğu tarihten itibaren onbeş gün içinde başvuran ihracatçılara, Maliye Bakanlığınca veya Bakanlığın uygun görmesi halinde vergi dairelerince üç aya kadar ek süre verilebilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

İhracatın mücbir sebepler veya beklenmedik durumlar nedeniyle üç ay içinde gerçekleştirilememesi halinde, en geç üç aylık sürenin dolduğu tarihten itibaren onbeş gün içinde başvuran ihracatçılara, Maliye Bakanlığınca veya Bakanlığın uygun görmesi halinde vergi dairelerince üç aya kadar ek süre verilebilir." düzenlemesine yer verilmiştir. 
Kanun'un "İstisna edilmiş işlemlerde indirim" başlıklı 32. maddesinin birinci fıkrasının uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan halinde, bu Kanun'un 11, 13, 14 ve 15. maddeleri ile 17. maddenin (4) numaralı fıkrasının (s) bendi uyarınca vergiden istisna edilmiş bulunan işlemlerle ilgili fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisinin, mükellefin vergiye tabi işlemleri üzerinden hesaplanacak katma değer vergisinden indirileceği, vergiye tabi işlemlerin mevcut olmaması veya hesaplanan verginin indirilecek vergiden az olması hallerinde indirilemeyen katma değer vergisinin, Maliye ve Gümrük Bakanlığınca tespit edilecek esaslara göre bu işlemleri yapanlara iade olunacağı belirtilmiştir. 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME : 
Dava konusu işlemlerin dayanağı vergi inceleme raporunda, davacı tarafından düzenlenen tekstil ürünleri ihracatına ilişkin yurt dışı satış faturalarının sahte olduğundan bahisle davacının katma değer vergisi iade taleplerinin yerine getirilmesinin mümkün olmadığı belirtilmiştir. Tekstil ürünlerinin davacı tarafından ihraç edildiği konusunda bir ihtilaf bulunmamakta olup yurt dışı satış faturalarının yurt dışında mukim yolcu/turist/tüccar adına düzenlenmeyip malı bu kişilere teslim edecek olan transit taşıma yapan firmalar adına düzenlenmesi tek başına bu faturaların sahte olduğunu göstermemektedir.  
Öte yandan, katma değer vergisinden istisna olan ihracat teslimleriyle ilgili alış faturalarında gösterilen katma değer vergileri ihracatçılar tarafından yüklenilmekte olup bu vergilerin ihracatçılar tarafından indirim yoluyla giderilememesi halinde Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 32. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ihracatçılara iade edilmesi gerekmektedir.

Öte yandan, katma değer vergisinden istisna olan ihracat teslimleriyle ilgili alış faturalarında gösterilen katma değer vergileri ihracatçılar tarafından yüklenilmekte olup bu vergilerin ihracatçılar tarafından indirim yoluyla giderilememesi halinde Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 32. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ihracatçılara iade edilmesi gerekmektedir. 
Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 11. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendinde ise ihraç kayıtlı mal teslimlerine yönelik olarak özel düzenlemeye yer verilmiştir. Bu düzenlemeye göre, imalatçılar tarafından ihraç kaydıyla yapılan satışlar üzerinden hesaplanan katma değer vergileri ihracatçılardan tahsil edilmemekle birlikte vergi dairesine beyan edilerek tarh ve tahakkuk ettirilerek tecil edilmektedir. Söz konusu malların Kanun'da öngörülen süre içinde ihraç edilmesi halinde ise tecil edilen vergi terkin edilmektedir. Bu itibarla, ihraç kayıtlı teslimler nedeniyle şartların oluşması durumunda ancak imalatçıların iade talebinde bulunması mümkündür. Anılan düzenlemede tecil veya terkin edilen bu vergiler hakkında ihracatçılar bakımından Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 32. maddesi hükmünün uygulanmayacağının da belirtilmesi karşısında ihraç kayıtlı teslimlerde ihracatçılar tarafından yüklenilmeyen katma değer vergileri nedeniyle ihracatçıların iade hakkının doğduğundan söz edilemeyecektir. 
Olayda, davacının iade talebi ihraç kayıtlı faturalardan kaynaklanmayıp  Tunus-Cezayir kökenli turist/yolcu/tüccara mal satan firmalarca davacı adına düzenlenen  yurt içi satış faturalarından kaynaklanmaktadır. Anılan firmalar hakkında sahte belge düzenledikleri yönünde herhangi bir rapor veya tespit bulunmamaktadır. Bunun yanı sıra, davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda bu alışlara ilişkin eleştiri ve reddiyat yapılmadığı ve davacının bu firmaların turist/yolcu/tüccara sattıkları malları ihraç etmek suretiyle satışlara aracılık etmesi ve adına düzenlenen alış faturalarında gösterilen katma değer vergisi tutarlarını yüklenmesi nedeniyle herhangi bir vergi kaybı yaşanmadığından bu faturalar hakkında sahte belge değerlendirmesi yapılmadığı belirtilmiştir. Dolayısıyla, ihracat teslimleriyle ilgili yurt içi alış faturalarında gösterilen ve indirim konusu yapılamayan katma değer vergilerinin davacıya iade edilmesi gerekmektedir. 
Bu hususlar dikkate alındığında dava konusu işlemlerde hukuka uygunluk bulunmadığından ısrar kararında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davalının, ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararına yönelik temyiz isteminin REDDİNE,
2- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 
06/03/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
X - KARŞI OY:

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davalının, ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararına yönelik temyiz isteminin REDDİNE,
2- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 
06/03/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
X - KARŞI OY:
Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2024/2688, Karar No: 2024/2306, Tarih: 06.03.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
BEŞİNCİ DAİRE
Esas  No : 2024/2688
Karar No : 2024/2306
Temyiz İsteminde Bulunan (Davacı): ...    
Vekili	           : Av. ... 
Karşı Taraf (Davalı)                       : ... Üniversitesi Rektörlüğü /       				 			... 
Vekili	       : Av. ... 
İstemin Özeti							: 672 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin eki listede ismine yer verilmek suretiyle kamu görevinden çıkarılan davacı tarafından, göreve iade talebiyle OHAL İşlemleri İnceleme Komisyonuna yaptığı başvurunun reddine ilişkin ...  tarih ve ...  sayılı işlemin iptaline karar verilmesi istemiyle açılan davanın reddi yolunda verilen ...  İdare Mahkemesinin ...  tarih ve E:... , K:...  sayılı kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin ...  Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ...  tarih ve E:... , K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
 
Temyiz İsteminde Bulunan Davacının İddialarının Özeti: Kamu görevinden çıkarılmasına dair somut olayda kendisi hakkında ceza hukuku anlamında bir suçlama bulunduğu için ceza hukukuna ilişkin tüm ilkelerin, insan haklarının ve adil yargılanma hakkının tüm gereklerinin uygulanması gerektiği, FETÖ/PDY'nin ilk olarak  26 Mayıs 2016 tarihli MGK kararında terör örgütü olarak kabul edildiği, bu tarihten önceki faaliyetlerden sorumlu tutulamayacağı, AİHM tarafından Yüksel Yalçınkaya/Türkiye kararında belirlenen ilkelerin mevcut davada uygulanması gerektiği, ByLock programının münhasıran FETÖ/PDY mensupları tarafından kullanıldığı iddiasının temelsiz olduğu, program verilerinin yasadışı delil olduğu ve hiçbir yargılamada kullanılamayacağı, Milli İstihbarat Teşkilatı tarafından elde edilen istihbari nitelikteki bilgilerin delil niteliği bulunmadığı, ByLock verilerine ilişkin tespitlerin tarafına bildirilmemesi nedeniyle çelişmeli yargılama ve silahların eşitliği ilkesinin ihlal edildiği, ByLock uygulamasını kullanmanın haberleşme, düşünce ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, aynı fiil nedeniyle iki ayrı ceza ile cezalandırılma yasağının (non bis in idem) ihlal edildiği, Anayasa'nın 15 ve 121. maddeleri uyarınca OHAL döneminde sadece OHAL'in gerektirdiği ölçüde ve OHAL'e neden olan konularla ve OHAL süresiyle sınırlı geçici tedbirlerin alınabileceği, kendisinin OHAL döneminde alınan tedbirler çerçevesinde kamu görevinden çıkarıldığı ve 19 Temmuz 2018 tarihinde OHAL uygulamasına son verildiğinden hakkında uygulanan kamu görevinden çıkarma işleminin Anayasal dayanağının kalmadığı, Anayasa ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde güvence altına alınan temel hak ve hürriyetlerinin ihlal edildiği belirtilerek Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği iddia edilmektedir. 
Davalı İdarenin Savunmasının Özeti: Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
Danıştay Tetkik Hakimi	      :  ...

Davalı İdarenin Savunmasının Özeti: Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
Danıştay Tetkik Hakimi	      :  ... 
Düşüncesi	       : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Dava Dairesi kararının gerekçe eklenmek suretiyle onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Beşinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra karar verilerek gereği görüşüldü:
Bölge idare mahkemesi idare dava daireleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin varlığı halinde mümkün olup, davacı tarafından ileri sürülen hususlar bunlardan hiçbirisine uymamaktadır. 
Bununla birlikte, davacı hakkında yürütülen ceza yargılaması neticesinde verilen... Ağır Ceza Mahkemesinin ...  tarih ve E:... , K:...  sayılı kararında yer alan;
''...adına kayıtlı ...  ve ...  numaralı hatlarda, bylock tespit edildiği   (...  numaralı hatta ilişkin olarak) user ID'nin ''162612'' kullanıcı adının ''... '', şifrenin '... '' olduğu,  ''... '' numaralı ID'nin ekli başka kullanıcılar tarafından ''... , ... '' şeklinde kaydedildiği, 27/08/2014-17/11/2014 tarihleri arasında Muratpaşa-Aksu/Antalya, Gediz/Kütahya, Kepez-Merkez/Çanakkale adreslerinde toplamda 907 defa bylock IP adresi ile bağlantı kurulduğu...'' tespiti, bakılmakta olan dava dosyasında yer alan diğer tespitler ile birlikte değerlendirildiğinde, davacının FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisak ve irtibatının bulunduğu sonucuna varılmıştır.
Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararı ve dayandığı gerekçe hukuk ve usule uygun olup, bozulmasını gerektirecek bir sebep bulunmadığından, temyiz isteminin reddi ile anılan kararın yukarıda belirtilen gerekçenin eklenmesi suretiyle ONANMASINA, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, adli yardım talebinin daha önce kabul edilmiş olması nedeniyle temyiz aşamasında tahsil edilmeyen yargılama giderinin tahsili için Mahkemesince müzekkere yazılmasına, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen İdare Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 06/03/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/2344, Karar No: 2024/1165, Tarih: 06.03.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2021/2344
Karar  No : 2024/1165  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Valiliği
VEKİLİ		       : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACILAR) : 1- ...  Ürünleri Gıda San. ve Tic. A.Ş.
		         2- ...
VEKİLİ	 : Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ...  Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin  ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket  adına kayıtlı ... plaka sayılı  aracın, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3-(A) maddesi uyarınca 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin ... tarih ve ...  sayılı işlem ile araç sürücüsü ...  adına düzenlenen aynı tarihli, ... sayılı  ve 6.141,00-TL tutarlı idari para cezasının iptali istenilmiştir.
              İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: ... İdare Mahkemesince verilen  ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararda; 2918 sayılı Kanun'un Ek 2. maddesinin 3. fıkrasının düzenlenme amacının izinsiz ticari amaçlı yolcu taşımacılığını engellemek olması, ancak; uyuşmazlıkta davacı şirket adına kayıtlı aracıyla kendi personelini taşımakta olduğunun sabit olması karşısında, Yasanın 3. maddesinde düzenlenen "personel servis aracı" tanımı kapsamında bulunmayan aracıyla davacı şirketin kendi personelini taşıması eyleminin 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3-a maddesi kapsamında bulunmadığı kanaatiyle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek,  2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI    : Hukuka aykırı olan temyiz istemine konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     :   Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ      : ...
DÜŞÜNCESİ                        : Temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
İLGİLİ MEVZUAT :
	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde, "1) İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda farklı bir kanun yolu öngörülmüş olsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir.

İLGİLİ MEVZUAT :
	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde, "1) İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda farklı bir kanun yolu öngörülmüş olsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir. 
	3) Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir.
	6) Bölge idare mahkemelerinin 46 ncı maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir."  hükmü yer almış; aynı Kanun'un "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar, (d) bendinde; belli bir ticari  faaliyetin  icrasını süresiz veya otuz  gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlemlere karşı açılan iptal davaları hakkında verilen kararların Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği; "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması hâlinde, kararı veren merciin, temyiz isteminin reddine karar vereceği; ilgili merciin bu kararına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği; 7. fıkrasında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, 6. fıkrada sözü edilen kararın, dosyanın gönderildiği Danıştay'ın ilgili dairesince kesin olarak verileceği kurala bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Dosyanın incelenmesinden, esas faaliyet konusu ticari yolcu taşımacılığı olmayan davacı şirket adına kayıtlı araç ile davacı şirket çalışanlarının ilgili belediyeden izin veya ruhsat almaksızın taşındığından bahisle dava konusu işlemlerin tesis edildiği görülmektedir.
Bu durumda, davacı şirketin maliki olduğu aracın 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin işlemin belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlem niteliğinde olmadığı; öte yandan davaya konu edilen idari para cezasının da temyiz parasal sınırının altında kaldığı sonucuna varılmakta olup temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU: 			
Açıklanan nedenlerle;
1-  TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, 
2- Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 06/03/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.