muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/1519, Karar No: 2024/2799, Tarih: 30.05.2024

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	12/01/2009 tarih ve 27108 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2009/1 sayılı İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesine İlişkin Tebliğ uyarınca, Çin Halk Cumhuriyeti, Endonezya ve Hindistan menşeli  55.08, 55.09, 55.10, 55.11 gümrük tarife pozisyonlarında(5509.52, 5509.61, 5509.91, 5510.20  gümrük tarife alt pozisyonları hariç) yer alan "sentetik ve suni devamsız liflerden iplikler(kesik elyaf iplikleri)" ithalatına yönelik olarak 0,23 ile 0,80 ABD doları/kg arasında değişen oranlarda dampinge karşı önlem uygulanmış, bu eşyaya yönelik olarak başlatılan nihai gözden geçirme soruşturmasının tamamlanması neticesinde alınan kararın yürürlüğe konulmasına ilişkin 22/05/2020 tarih ve 31134 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2020/8 sayılı İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesine İlişkin Tebliğ ile mezkur ürünlerin ithalatında yürürlükte bulunan önlemin uygulanmasına devam edilmiş, 08/04/2014 tarih ve 28966 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan  2014/ 2 sayılı İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesine İlişkin Tebliğ  ile  Malezya, Pakistan, Tayland ve Vietnam menşeli aynı ticari tanımlı eşyanın ithalatına dampinge karşı önlem yürürlüğe konulmuş, yürütülen önlemlerin etkisiz kılınması soruşturması sonucunda  01/07/2016 tarihli ve 29759 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2016/22 sayılı İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesine İlişkin Tebliğ ile Çin Halk Cumhuriyeti menşeli eşya ithalatında uygulanan önlem, Tayvan menşeli olan ithalatlara; 16/10/2018 tarihli ve 30567 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2018/38 sayılı İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesine İlişkin Tebliğ hükümleri kapsamında ise Bangladeş menşeli/çıkışlı olan ithalatlara teşmil edilmiştir. Olayda ise,  Çin Halk Cumhuriyeti menşeli anılan eşyanın ithalatına yönelik olarak  uygulanan dampinge karşı önlemin Kamboçya menşeli ithalat yoluyla etkisiz kılınıp kılınmadığı hususunun ithalatta haksız rekabetin önlenmesi hakkında düzenlenen mevzuat hükümleri çerçevesinde incelenmek üzere soruşturma başlatıldığı anlaşılmaktadır.

Dosyanın ve soruşturma raporunun birlikte incelenmesinden,  soruşturma konusu eşyanın  Kamboçya'dan ithalatının, 2017 yılında 301 ton ve 1.3 milyon ABD Doları; 2018 yılında  969 ton ve 4.1 milyon ABD Doları; 2019 yılında 2.046 ton ve 8.3 milyon ABD Doları seviyesinde gerçekleştiği, soruşturma döneminde,  genel ithalat miktarı düşerken  Kamboçya'dan ithalatın hızlı bir biçimde artış gösterdiği,  bunun yanı sıra, Kamboçya'dan yapılan ithalatın büyük bir bölümünün  55.08 gümrük tarife istatistik pozisyonunda yer alan eşyaya ilişkin olduğu, ithalatın miktar bazında incelendiğinde, 2017 yılında 300 ton seviyesinde iken, 2018 yılında bu oran %223 artarak 969 ton seviyesine;  2019 yılında ise %109 artarak 2 bin ton seviyesine yükseldiği; öte yandan Kamboçya menşeli söz konusu eşyanın ithalat birim fiyatlarının  genel ithalat birim fiyatlarının;  2018 yılından itibaren de, Çin Halk Cumhuriyeti  menşeli eşyanın birim fiyatlarının altında kaldığı, Kamboçya'nın söz konusu eşyada  çok düşük seviyede ihracatı bulunmasına rağmen,  ihracatın büyük kısmının Türkiye'ye yapıldığı,  soruşturma döneminde  Türkiye'nin payının %27 den %76'ya çıktığı saptanmıştır.
Trademap veri sisteminden temin edilen  verilere göre, Kamboçya'nın 55.08 gümrük tarife istatistik pozisyonunda yer alan eşyada, 2019 yılı için Türkiye'ye ihracat miktarı 937 ton iken,  Bakanlık verilerine göre, aynı yıl Türkiye'nin Kamboçya'dan ithalatının miktar bazında 2 bin ton seviyesinde olduğu tespit edilmiştir. 
Yapılan soruşturma kapsamında, Kamboçya'da mukim ithalatçılara ve yabancı üretici/ihracatçılara soru formları gönderilmiş, Kamboçya'da mukim davacı "... Co. Ltd." ile  "..." ticari isimli firma soru formlarına cevap vermiş,  ancak, verilen cevaplara ilişkin olarak  eksiklik bildiriminde bulunulmuş, ... firması gönderilen eksiklik  bildirimi yazısına geri dönüş yapmadığından,  "iş birliğinde bulunmadı" olarak kabul edilmiş; davacı firma tarafından ise  iş birliğinde bulunulduğu, önlemlerin etkisiz kılındığına yönelik belirlemeler için  söz konusu verilerden yararlanıldığı anlaşılmıştır.

Davacı hakkındaki incelemede, iplik üretimi yapılmadığı, hallaçlama, taraklama, cer ve iplik büküm işlemi gibi üretim süreçlerinin bulunmadığı, 45 adet boyama ve 164 adet sarma makinesine sahip olduğu ancak, iplik üretiminde kullanılan makinelere sahip olunmadığı, iplik alımı yapılan Kamboçya'da mukim  "... Co. Ltd." isimli firmanın iplik üreticisi konumunda bulunmayıp, ithalat-ihracat işlemleri ile uğraşan bir dış ticaret taşımacılık firması olduğu, satın alındığı ileri sürülen ipliklerin ithal  edildiği, davacı tarafından yanlış ve yanıltıcı bilgi verildiği,  satın alınan ipliklerin boyanması suretiyle  gerçekleştirilen işlemlerin yeterli katma değeri sağlamadığı, anılan firmanın Türkiye'ye satışlarının soruşturma döneminde ciddi oranda artış gösterdiği, diğer ülkelere ihracatının 2018 yılında başladığı ve gelinen aşamada ihmal edilebilecek kadar az olduğu, Türkiye'ye satış fiyatlarının  Çin Halk Cumhuriyeti menşeli ithalat fiyatlarının altında kaldığı, bu hususların dampinge karşı önlemin iyileştirici etkisini azalttığı tespitleri yapılmıştır.
Bu durumda, Kamboçya'dan soruşturma konusu eşya ithalatında ciddi artışın bulunması,   Kamboçya'dan yapılan ithalatın büyük kısmını teşkil eden 55.08 gümrük tarife istatistik pozisyonunda yer alan  eşyanın birim fiyatlarının dampinge karşı önlem uygulanan Çin Halk Cumhuriyeti ithalat birim fiyatlarının ve genel ithalat birim fiyatlarının altında kalması, soruşturma konusu dönemde, Kamboçya'nın önleme tabi Çin Halk Cumhuriyeti'nden  önemli miktarda 55.08 tarife pozisyonlu eşya ithal edilmesi ve Kamboçya'nın anılan eşyaya ilişkin ciddi miktarda ihracatı bulunmamasına karşın, eşyanın büyük kısmını Türkiye'ye ihraç etmesi, ihracatçı firmaların bir çoğu tarafından iplik üretimi yapılmayıp, sadece boyama işleminin gerçekleştirilmesi ve bu işlemin yeterli katma değeri sağlamaması göz önünde bulundurulduğunda, yürürlükteki dampinge karşı önlemlerin etkisiz kılındığı anlaşıldığından, haksız rekabetin önlenmesi amacıyla soruşturma konusu eşyanın Kamboçya menşeli ithalatına Çin Halk Cumhuriyeti menşeli eşya için öngörülen önlem ile aynı oranda dampinge karşı önlem uygulamasına ilişkin  2021/12 sayılı  İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesine İlişkin Tebliğ ile getirilen önlemlerin davacı yönünden hukuka aykırılık taşımadığı sonucuna ulaşılmıştır.
 Davacı tarafından ihracatçı firmalar nezdinde yerinde doğrulama soruşturması gerçekleştirilemediği ileri sürülmüş ise de; idarenin sunduğu belgelere göre Covıd 19 virüsünden kaynaklanan pandemi koşulları sebebiyle yerinde doğrulama soruşturmasının yapılamadığı anlaşılmış olup, ithalatta haksız rekabetin önlenmesine ilişkin mevzuat çerçevesinde böyle bir zorunluluk bulunmadığı da açıktır.
Öte yandan,  idareye yanlış ve yanıltıcı bilgi verdiği soruşturma raporu ile saptanan davacıya  muafiyet tanınmamasında da hukuka aykırılık görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle; 
1. DAVANIN REDDİNE,

Öte yandan,  idareye yanlış ve yanıltıcı bilgi verdiği soruşturma raporu ile saptanan davacıya  muafiyet tanınmamasında da hukuka aykırılık görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle; 
1. DAVANIN REDDİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı  yargılama için belirlenen ...-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra istemi halinde davacıya iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen   30(otuz) gün içerisinde Danıştay Vergi  Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere,  30/05/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/1070, Karar No: 2024/2804, Tarih: 30.05.2024

"İçtihat Metni"
        T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas	No : 2022/1070
Karar	No : 2024/2804
DAVACILAR	: 1- ... Auto Otomotiv ve Dış Ticaret Limited Şirketi 
                                          2- ... Motorlu Araçlar Limited Şirketi 
                                          3- ... Motors Otomotiv Turizm İnşaat  İthalat İhracat ve Ticaret Limited Şirketi 
                                            4- ... Otomotiv Dış Ticaret Limited Şirketi 
                                            5- ... Otomotiv ve Dış Ticaret Anonim Şirketi  
                                            6- ... Auto Otomotiv ve Dış Ticaret Limited Şirketi 
                                            7- ... Motorlu Araçlar İthalat İhracat Dış ticaret Limited  Şirketi 
                                            8- ... Otomotiv İthalat İhracat Ticaret Limited Şirketi  
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI	: ... Bakanlığı   
VEKİLİ	: Av. ...
DAVANIN KONUSU                 : Ticaret Bakanlığı Gümrükler Genel Müdürlüğünün 28/02/2022 tarih ve 2022/3 sayılı "Distribütörler Haricindeki İthalatçılar Tarafından Gerçekleştirilen Araç İthalatında Gümrük Kıymetinin Tespiti İşlemleri" konulu Genelgesi'nin iptali istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI: Dava konusu düzenleyici işlem ile ayrıcalık tanınan distribütörlerin rekabette tekel durumuna getirildiği, eşitlik ve tarafsızlık ilkelerinin ihlal edildiği, ilk satıcı tarafından düzenlenen faturanın ticari sır niteliğinde olduğu ve ihracatçılardan bu belgenin talep ve temin edilemeyeceği, ana bayii faturasının beyannameye eklenmesinin istenilmesinin kendileri açısından ithalat engeli oluşturduğu, distribütör fiyatlarının doğrudan referans fiyat olarak kabul edilemeyeceği, ihracat ülkesi ile ticaret yapılan ülkenin aynı olması zorunluluğunun A.TR belgesi ile Avrupadan gelen araçlarda uygulanamayacağı, üst düzenlemelerde öngörülmeyen bir belgenin beyannameye eklenmesine ilişkin zorunluluğun Genelge ile getirilemeyeceği, açıkça hukuka aykırı olan düzenlemenin firmaların ticari faaliyetlerini durma noktasına getireceği ileri sürülmektedir.
DAVALININ SAVUNMASI: Distribütörler haricinde paralel ithalat yapan şirketlerin tamamına yakınının çok düşük sermayeye sahip olduğu, ithalata yetecek mali güçlerinin bulunmadığı, geriye yönelik tespit halinde kamu alacaklarının tahsilatının imkansız hale geldiği, ithal edilen bir kısım araçların çifte fatura kullanımı, devam faturalarının ibraz edilmemesi, aksesuarların beyan edilmemesi suretiyle kıymetinin düşük beyan edildiğinin tespit edildiği, düzenlemeden önce başlanmış ithalat işlemlerinde mağduriyetlerin oluşmasını önleyici tedbirlerin alındığı, işlemin hukuka uygun olduğu, davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Distribütörler haricinde paralel ithalat yapan şirketlere yönelik yapılan incelemelerde, çok sayıda lüks araç ithalatında araç kıymetlerinin düşük beyan edildiği yönündeki tespitler doğrultusunda, eşya kıymetinin doğru şekilde tespiti ve vergi kaybının önlenmesi amacıyla, eşya kıymetinin doğru şekilde tespitine yönelik olarak idareyi yönlendirici mahiyetteki işlemde hukuka aykırılık bulunmadığından, davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI ...'IN DÜŞÜNCESİ:  Dava, Ticaret Bakanlığı Gümrükler Genel Müdürlüğünün 28/02/2022 tarih ve 2022/3 sayılı "Distribütörler Haricindeki İthalatçılar Tarafından Gerçekleştirilen Araç İthalatında Gümrük Kıymetinin Tespiti İşlemleri" konulu Genelgesi'nin iptali istemiyle açılmıştır.
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 73. maddesinin 3. fıkrasında vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı hükme bağlanmıştır.
Anayasanın 124. maddesinde, kamu tüzel kişilerinin, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve tüzüklerin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, düzenleme yetkisinin bulunduğu kurala bağlanmıştır. İdarenin düzenleme yetkisini kanunlar çerçevesinde ve kanunlara uygun olarak kullanması gereklidir. Bir alanın kanunla düzenlenmiş olması, idarenin düzenleme yetkisini kullanabilmesinin ön koşuludur. Kanunla düzenlenmiş bir hususta normlar hiyerarşisi içerisinde üst norma aykırı olmayan ve uygulanmasına açıklık getiren yönetmelik, tebliğ ve genelgeler, idarenin takdir yetkisinin objektifleştirilmesine hizmet eder. Dolayısıyla, yürütülen kamu hizmetinin ve tesis edilen işlemlerin nesnelleştirilmesiyle ilgililerine hukuki güvence ve uygulama birliği sağlayan genelgelerin uygulanacağı tabiidir. Ancak, hiyerarşik sıralamada daha altta yer alan genelgelerin, kendisinden üstte bulunan  kanun ve yönetmelik hükümlerine aykırı hükümler içermeyeceği, başka bir deyişle alt norm niteliğindeki düzenleyici işlemlerin, bir hakkın kullanımını üst normda öngörülmeyen bir şekilde daraltamayacağı veya kısıtlayamayacağı açıktır.
4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 11. maddesinde, gümrük işlemleriyle doğrudan veya dolaylı olarak ilgili bulunan kişilerin, Gümrük Müsteşarlığının veya gümrük idareleri ve diğer yetkili kurumların talebi üzerine gümrük işlemleri ile sınırlı olmak kaydıyla belirlenen süreler içinde gerekli bütün belge ve bilgileri vermek ve her türlü yardımı sağlamakla yükümlü olduğu, kendilerinden bu konularda bilgi istenilen kişilerin, özel kanunlarında  yazılı gizlilik hükümlerini ileri sürerek bilgi vermekten kaçınamayacağı; 65. maddesinin 1. bendinin (a) alt bendinde, gümrük idarelerinin beyanların doğruluğunu  araştırmak üzere beyanname ile ilgili ve beyannameye ekli belgeleri kontrol edebileceği ve beyannamenin içerdiği bilgilerin doğruluğunu araştırmak amacı ile beyan sahibinden diğer belgeleri de vermesini isteyebileceği belirtilmiştir.

Dünya Ticaret Örgütü Kıymet Anlaşmasının 17. maddesinde de, mezkur anlaşmada yer alan hiçbir hükmün, gümrük idaresinin gümrük kıymetinin belirlenmesi ile ilgili olarak ibraz edilen tutanak, belge veya beyannamenin gerçeklik veya doğruluğunu araştırma hakkını sınırlamayacağı veya bu hakkı tartışma konusu haline getirecek şekilde yorumlanamayacağını hususu yer almıştır. 
Dava konusu edilen Ticaret Bakanlığı Gümrükler Genel Müdürlüğünün  28/02/2022 tarih ve 2022/3 sayılı "Distribütörler Haricindeki İthalatçılar Tarafından Gerçekleştirilen Araç İthalatında Gümrük Kıymetinin Tespiti İşlemleri" konulu Genelgesi'nde:
'' İlgi: 15.11.2021 tarihli ve 2021/31 sayılı Genelge. 
İlgi’de kayıtlı Genelgenin 3 ve 4. maddeleri aşağıdaki gibi değiştirilmiş, 8. maddesi yürürlükten kaldırılmıştır. 
3. İthale konu aracın çıkış/ihracat ülkesi ile ticaret yapılan ülke aynı olacaktır.
Bununla birlikte, araca ait, ihraç ülkesi gümrük idaresi tarafından düzenlenen ihracat beyannamesinin ve aracın satışında üretici firma tarafından yetki belgesi almış yurt dışı bayii tarafından düzenlenen satış faturasının onaylı örneği beyannameye eklenecektir.
Aracın satışında üretici firma tarafından yetki belgesi almış yurt dışı bayii tarafından düzenlenen satış faturasının onaylı örneğinin ibraz edilmesi halinde, makul şüphe durumları hariç olmak üzere distribütör üzerinden ayrıca kıymet konusunda bilgi istenilmeyecektir.
4. Mezkur yurt dışı bayii satış faturasının ibraz edilememesi halinde ilgili markanın Türkiye distribütöründen aracın şasi numarası esas alınarak, taşıdığı donanım ve aksesuarlar ile kıymeti konusunda bilgi istenilecektir. İthale konu aracın gümrük kıymetinin tespitinde, distribütörden temin edilen kıymet bilgisi, gümrük kıymeti ile ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde veri olarak dikkate alınacaktır." düzenlemesine yer verilmiştir.
Davacı dava dilekçesinde, dava konusu düzenleyici işlem ile distribütörlere ayrıcalık tanındığı, rekabette ayrıcalıklı ve tekel durumuna getirildiği, eşitlik ve tarafsızlık ilkelerinin ihlal edildiği, ilk satıcı tarafından düzenlenen faturanın ticari sır niteliğinden olduğu ve ihracatçılardan bu belgenin talep ve temin edilemeyeceği, ana bayii faturasının beyannameye eklenmesinin ithalat engeli oluşturduğu, distribütör fiyatlarının doğrudan referans fiyat olarak kabul edilemeyeceği, ihracat ülkesi ile ticaret yapılan ülkenin aynı olması zorunluluğunun ATR ile Avrupadan gelen araçlarda uygulanamayacağı, üst düzenlemelerde öngörülmeyen bir belgenin Genelge ile beyannameye eklenmesine ilişkin bir zorunluluğun getirilemeyeceği, düzenlemenin açıkça hukuka aykırı olduğu ve firmaların ticari faaliyetlerini durma noktasına getireceği ileri sürmektedir.

Davalı idare ise, distribütörler harici araç ithalatlarında ithalatçıların tamamına yakınının çok düşük sermayeye sahip firmalar olduğu, ithalata yetecek mali güçlerinin bulunmadığı, geriye yönelik tespit halinde kamu alacaklarının tahsilatının imkansız hale geldiği, ithal edilen bir kısım araçların çifte fatura kullanımı, devam faturalarının ibraz edilmemesi, aksesuarların beyan edilmemesi gibi nedenlerle kıymetinin düşük beyan edildiğinin tespit edildiği, düzenlemeden önce başlanmış ithalat işlemlerinde mağduriyetlerin oluşmasını önleyici tedbirlerin alındığını belirtmektedir.
Yukarıda yer verilen mevcut düzenlemeler ile gümrük idaresine beyan edilen kıymetin gerçeklik ve doğruluğunu teyit etmek üzere araştırma yapma yetkisi kapsamında yükümlüsünden ilave bilgi ve belge talep etme ve ithalatçıdan belgeler veya başka kanıtlar da dahil olmak üzere daha fazla açıklama sunmasını isteme yetkisi tanındığı, böylece ithalatçıya da açıklama yapabilme yönünde makul bir fırsat verildiği açıktır. Davalı idare tarafından gerçek ithalat tutarının gizlenmesi gibi hazine kaybına sebep olan birtakım uygulamaların tespiti üzerine, satışa sunmak üzere ithal edilen taşıtlarla ilgili olarak ihracatçı ile arasında distribütörlük ilişkisi kurulmasından dolayı satış işlemleri belirli resmi koşullara bağlanmış bulunan distribütörler dışında, aynı taşıtların ithalini gerçekleştiren ya da Türkiye'de distribütörlüğü bulunmayan lüks taşıtların ithalatını gerçekleştiren ticari işletmeler tarafından gümrük vergisine esas alınacak teslim bedelinin noksan beyan edilmesinin önüne geçilmesi ve bu kapsamda uygulama birliği sağlanması amacıyla dava konusu düzenlemenin yapıldığı anlaşılmıştır. 
Dava dilekçesinde, genelge ile, araca ait, ihraç ülkesi gümrük idaresi tarafından düzenlenen ihracat beyannamesinin ve aracın satışında üretici firma tarafından yetki belgesi almış yurt dışı bayii tarafından düzenlenen satış faturasının onaylı örneğinin beyannameye eklenmesi hususunun  ticari sır kapsamında olup temininin mümkün olmadığı ileri sürülmüş ise de; ithalatçı firma taşıtın distribütörü olmasa dahi, gerçekleştirdiği ithalat nedeniyle yurt dışında bulunan ihracatçı tarafından teslimler karşılığı kendisine fatura düzenlenmesi, uluslararası alışveriş de olsa ticari ve hukuki gereklilik arzettiğinden, Genelgede ifade bulan üretici firma tarafından yetki belgesi almış yurt dışı bayii tarafından düzenlenen satış faturasının onaylı örneğinin temini olanaksız olsa dahi idarece yapılacak kıymet araştırması kapsamında taşıtın ithalat bedeli karşılığı ihracatçı tarafından düzenlenen ihracat faturası ve ithale konu araca ait, ihraç ülkesi gümrük idaresi tarafından düzenlenen ihracat beyannamesi ile ithalat bedelinin tevsikini sağlayabileceğinden, bunun ticari bir sır olarak kabulü mümkün bulunmadığı gibi davalı idarenin, distribütörlerin korunması ya da tekelleşmeleri amacıyla dava konusu düzenlemelerin yapıldığı yolundaki davacı iddiası da yerinde görülmemiştir.

Dolayısıyla, dava konusu Genelgenin 4458 sayılı Kanun'un 11. maddesinde kurala bağlanan bilgi ve belge ibrazı yükümlülüğü ile 65. maddesinde kurala bağlanan; gümrük idarelerinin beyanların doğruluğunun araştırılması amacıyla ilgililerden gümrük işlemlerine ilişkin olmak kaydıyla beyanname eki belgeler yanında başka belgeler de isteyebileceğine dair düzenlemelere uygun olduğu, hukuki aykırılığın bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
 Bu nedenle, Genelgenin üst norm kurallarına aykırı olduğundan ve Kanun'la verilen yetkinin aşılarak bir hakkın kullanımına sınırlama getirdiğinden de söz edilemeyeceğinden düzenlemelerde yasaya aykırılık görülmemiştir. 
Açıklanan  nedenlerle, davanın reddi gerektiği  düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren Danıştay Yedinci Dairesince, Danıştay Savcısının düşüncesinin alınmasından ve Tetkik Hakiminin açıklamalarının dinlenilmesinden sonra işin gereği görüşüldü:
MADDİ OLAY:
Ticaret Bakanlığı Gümrükler Genel Müdürlüğünün 28/02/2022 tarih ve 2022/3 sayılı "Distribütörler Haricindeki İthalatçılar Tarafından Gerçekleştirilen Araç İthalatında Gümrük Kıymetinin Tespiti İşlemleri" konulu Genelgesi'nin iptali istenilmektedir.
İNCELEME VE GEREKÇE:
  İLGİLİ MEVZUAT:
Anayasa'nın 2. maddesinde, Türkiye Cumhuriyeti, bir hukuk devleti olarak nitelendirilmiş olup, hukuk devleti; eylem ve işlemleri hukuka uygun, insan haklarına dayanan, bu hak ve özgürlükleri koruyup güçlendiren her alanda adaletli bir hukuk düzeni kurup bunu geliştirerek sürdüren, Anayasa'ya aykırı durum ve tutumlardan kaçınan, hukuku tüm devlet organlarına egemen kılan, Anayasa ve hukukun üstün kurallarıyla kendini bağlı sayıp yargı denetimine açık olan devlet olarak tanımlanmıştır. Anayasa'nın 2. maddesinde herkes, dil, ırk, renk, cinsiyet, siyasi düşünce, felsefi inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım gözetilmeksizin kanun önünde eşit olduğu düzenlenmiştir. Temel hak ve özgürlüklerin sınırlandırılmasına ilişkin genel ilkeleri düzenleyen Anayasa'nın 13. maddesi de, hak ve özgürlüklerin ancak kanunla sınırlanabileceğini temel bir ilke olarak benimsemiş olup, Anayasa'nın 35. maddesinin 2. fıkrasında, mülkiyet hakkının ancak kamu yararı amacıyla kanunla sınırlanabileceği belirtilmek suretiyle mülkiyet hakkına yönelik müdahalelerin kanunda öngörülmesi gerektiği ifade edilmiştir. Anayasa'nın ''Vergi ödevi'' başlıklı 73. maddesinin 1. fıkrasında, herkesin, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlü oldukları; 3. fıkrasında ise vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı hükmü yer almaktadır. Anayasa'nın 124. maddesinde ise, kamu tüzel kişilerinin, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve tüzüklerin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, düzenleme yetkisinin bulunduğu kurala bağlanmıştır.