muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/5466, Karar No: 2024/1289, Tarih: 11.03.2024

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI: Dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI: Dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY	 TETKİK	 HÂKİMİ	 ...'NİN	  DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 11/03/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/4853, Karar No: 2024/1291, Tarih: 11.03.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/4853
Karar No : 2024/1291
TEMYİZ EDENLER             :1-(DAVALI)... Vergi Dairesi Müdürlüğü
                                             VEKİLİ: Av. ... 
                                             2-(DAVACI)  ... Akaryakıt Lojistik Tarım Madencilik
                                              Kuyumculuk Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
                                             VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU	: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
 
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem: Davacı şirketin, casus yazılım kullanmak suretiyle hasılatının bir kısmını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporuna dayanılarak düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca adına 2017 yılının Mayıs ila Aralık,  aynı yılın Mayıs, 2018 yılının Ocak  ila Temmuz  dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir ve üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması  istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Körfez Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma neticesinde, davacı şirketin de aralarında yer aldığı akaryakıt istasyonlarında, otomasyon sistemine casus yazılım yüklenerek akaryakıt pompalarından görüntülenen satışlara ilişkin verilerin mali hafızaya kaydedilmeden yurtdışında bulunan bir veri tabanına aktarıldığının saptandığı olayda, hasılatının bir kısmını kayıt ve beyan dışı bıraktığı tespit edilen davacı tarafından aksi bir kanıt da sunulamadığından yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, 2017 yılına ait olup 2018 yılı içinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle bir ve üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezasının tekerrürden kaynaklanan kısmı ise kaldırılmıştır. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI  : 
	Davalı idare tarafından, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri gereğince artırılmasının hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI  : 
	Davalı idare tarafından, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri gereğince artırılmasının hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
	Davacı tarafından, 2017 yılına ait kurumlar vergisi matrah artırımı iddialarının dikkate alınmadığı, dava konusu tarhiyatın dayanağı vergi tekniği raporunda somut tespitlere yer verilmediği, taraflarınca herhangi bir verinin silinmediği, Körfez Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturmada hazırlanan bilirkişi raporu dikkate alınmak suretiyle yapılan tarhiyatın hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMASI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 11/03/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/4573, Karar No: 2024/1287, Tarih: 11.03.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/4573
Karar No : 2024/1287
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Metal Metal Sanayi ve Ticaret  Anonim Şirketi
VEKİLLERİ	: Av....- Av. ...
İSTEMİN	KONUSU	:... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare  Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 2018 yılında serbest bölgede istihdam edilen personel ücretleri üzerinden hesaplanan ve ödenen gelir (stopaj) vergisinin iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair  ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ve ödenen tutarın faiziyle birlikte iadesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İstanbul AHL Serbest Bölgesinde ürettiği mamullerin bir kısmını doğrudan yurt dışına ihraç ettiği, bir kısmının satışını ise farklı bir serbest bölgede faaliyet gösteren ... Otomotiv Ürünleri Limited Şirketi isimli firmaya gerçekleştirdiği, ...tarafından davacıdan satın alınan ürünlerin üretilen mamullerin bünyesinde kullanıldığı ve firma tarafından üretilen bu mamul ürünlerin yurt dışına ihraç edildiği, davalı idarece davacı tarafından ...'e yapılan satışların ham madde satışı olarak değerlendirilerek ilgili ham madde satışlarının istisna kapsamında olmadığı belirtilerek davacının talebi reddedilmiş ise de davacı tarafından satışı gerçekleştirilen ürünlerin üretimi gerçekleştirilen mamul ürünler olduğu, ... tarafından davacıdan satın alınan ürünlerin adı geçen firma tarafından üretilen mamullerin bünyesinde kullanılmış olması nedeniyle yapılan satışların tek başına ham madde satışı olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, bunun yanında davacı hakkında düzenlenen yeminli mali müşavir raporunda davacının doğrudan yurt dışına yapmış olduğu ihraç tutarları ile ... firması hakkında düzenlenen yeminli mali müşavir raporunda davacının ... yapmış olduğu satışların yurt dışına ihraç tutarları hesaplandığında davacı şirketin, bölgede ürettiği ürünlerin toplam FOB bedelinin en az %85'ini yurt dışına ihraç ettiği konusunda ihtilaf bulunmayan olayda, davacı tarafından yapılan satışların ihracat kapsamında olduğu anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin 4. fıkrası uyarınca haksız ve yersiz tahsil edilen verginin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'a göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanacak tecil faizi faiziyle birlikte iadesi gerektiği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilerek 2.818.763,89-TL'nin başvuru tarihinden itibaren işleyecek tecil faiziyle birlikte davacıya iadesine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI: Dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI: Dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY	 TETKİK	 HÂKİMİ	 ...'NİN	  DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 11/03/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/4041, Karar No: 2024/1292, Tarih: 11.03.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/4041
Karar No : 2024/1292
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	:...  Vergi Dairesi Müdürlüğü  	  
VEKİLİ	: Av. ... 
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Madencilik Harfiyat İnşaat Tekstil Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
 
İSTEMİN	KONUSU	:... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...  sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2013 yılının Kasım ve Aralık dönemleri için re’sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının, 2013 yılı hesap ve işlemlerinin  sahte fatura kullanma yönünden incelenmesi kapsamında 23/03/2018 tarihinde tebliğ edilen yazı ile yasal defter ve belgeleri istenmekle birlikte 7143 sayılı Kanun hükümlerinden yararlanarak 2013 yılı için katma değer vergisi yönünden vergi artırımında bulunması üzerine yürütülen incelemenin kapatıldığı, vergi artırımı hükümlerinin ihlali üzerine söz konusu incelemeye yeniden başlanarak 24/06/2019 tarihli defter ve belge isteme yazısı gönderilmesine karşın ibraz için verilmesi gereken asgari süre dolmadan düzenlenen 27/06/2019 tarihli rapor  uyarınca defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmediğinden bahisle yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI			:  Usule uygun tebliğ edilen defter belge isteme yazısının tebliğine rağmen yasal defter ve belgelerini ibraz etmeyen davacı adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir. 
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 11/03/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/3786, Karar No: 2024/1296, Tarih: 11.03.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/3786
Karar No : 2024/1296
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...  İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi	  
VEKİLİ	: Av. ... 
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU	:... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...  sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davalı idare tarafından yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ...  Bölge İdare  Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Yıllara yaygın inşaat ve taahhüt işleriyle uğraşan davacının alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği, ödemelerinin bazılarını banka ve benzeri finans kuruluşlarınca düzenlenen belgelerle tevsik etmediği ve ayrıca muhasebe standartları ve tek düzen hesap planına uymadığı yolunda saptamalar içeren vergi inceleme raporu uyarınca elde ettiği hasılatın %20'si safi kazanç kabul edilerek yapılan hesaplama sonucu bulunan matrah farkı üzerinden 2016 yılı için re'sen salınan kurumlar vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 353.maddesinin 6.bendi ve mükerrer 355.maddesinin dördüncü bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin yapmış olduğu yıllara yaygın inşaat ve taahhüt işlerinden elde etmiş olduğu istihkaklardan kesilen vergilerin 2016 hesap dönemi kurumlar vergisinden mahsup edilemeyen kısmının iadesi talebi üzerine sınırlı olarak incelenmesi sonucunda muhasebe kayıtlarında yıllara yaygın inşaat ve onarım işlerine ait maliyet ve giderlerle diğer işlerine ait maliyet ve giderlerin ayrıştırılmadan ilgili dönem defter ve kayıtlarına yansıtılarak kar ve zararın tespitinde dikkate alındığı dolayısıyla beyannamelerinin gerçeği yansıtmadığı yolundaki saptamalardan defter kayıtları ve bunlarla ilgili vesikaların, vergi matrahının doğru ve kesin olarak tespitine imkan vermeyecek derecede noksan, usulsüz ve karışık olması dolayısıyla ihticaca salih bulunmadığından re’sen tarh nedeni olarak kabul edilerek inşaat maliyetlerinin elde ettiği hasılatın %20'si safi kazanç olarak kabul edilmek suretiyle yapılan hesaplama sonucu bulunan matrah farkı üzerinden dava konusu tarhiyat yapılmış ise de davalı idarece, davacının defter ve belgeleri ile hakediş raporları üzerinde yapılacak inceleme sonucu, sözü edilen inşaat işlerinde kullanılması gereken malzeme ve hizmet maliyetlerinin tespit edilerek, dönem kazancının sahte kabul edilen faturalarla aşındırılıp aşındırılmadığının saptanmasından sonra matrah tespiti gerekirken sadece vergilendirme döneminde elde edilen satış hasılatının %20'sinin safi kazanç olduğunun kabulü suretiyle yapılan hesaplama sonucu yeniden oluşturulan gelir tablosu ile matrah farkı belirlenmesinin hukuka aykırı olduğu, ödemelerinin bazılarını banka ve benzeri finans kuruluşlarınca düzenlenen belgelerle tevsik etmediği ve ayrıca muhasebe standartları ve tek düzen hesap planına uymadığı nedeniyle kesilen özel usulsüzlük cezalarında ise hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmış, özel usulsüzlük cezaları yönünden ise dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle sözü edilen faturalara konu indirimlerin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2016 yılının Mart dönemi için tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine karşı açılan davanın ... Vergi Mahkemesi ... tarih ve E:...; K:... sayılı kararıyla; davacının faturalarını vergilendirme döneminde maliyet kayıtlarında muhasebeleştirdiği  mükellefler  hakkındaki vergi tekniği raporlarında yer alan saptamaların, düzenledikleri faturaların gerçeği yansıtmadığını gösterdiğinden yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu gerekçesiyle reddedildiği ve bu kararın istinaf yoluna başvurulmayarak kesinleştiği, şirketin muhasebe kayıtlarında yıllara sari inşaat ve onarım işlerine ait maliyet ve giderlerle diğer işlerine ait maliyet ve giderlerin ayrıştırılmadan defter ve kayıtlarına yansıtılarak dönemlerin kar ve zararın tespitinde dikkate alındığı dolayısıyla beyannamelerin gerçeği yansıtmadığından 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 30. maddesinin ikinci fıkrasının 4 ve 6. bendleri uyarınca re'sen tarh nedeni kabul edilldiği, defter ve belgelerinin ihticaca salih olmaması nedeniyle inşaat taahhüt işlerinde hasılat belli ise hasılatın %20'sinin safi kazanç olarak kabul edilmesi yolundaki Danıştay içtihadı doğrultusunda matrah ve vergi hesaplaması yapılarak bulunan vergiden yıllara sari inşaat işleri nedeniyle hak edişleri üzerinden tevkif suretiyle kesilen vergiler toplamı düşülmek suretiyle ödenecek kurumlar vergisi usule uygun hesaplandığından ve 2015 yılına ait olup aynı yılda kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınabileceğinden yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle  davalı idare istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararının, tarhiyata ilişkin hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra dava konusu tarhiyat yönünden dava reddedilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI:  Alımlarının tamamının gerçek olduğu, 6736 sayılı Kanundan faydalanarak 2013, 2014 ve 2015 hesap dönemleri için kurumlar vergisi matrah ve katma değer vergisi yönünden vergi artırımında bulunulduğu, her ne kadar sözü edilen Kanun’un 5.maddesinin 1. fıkrasının I bendi hükmü uyarınca  matrah ve vergi artırımında bulunulmuş olmasının iade talepleriyle ilgili vergi incelemesi ve tarhiyat yapılmasına engel olmadığı belirtilmiş ise de şirketlerinin iade taleplerinin 2016 yılına ait olduğu 2013, 2014 ve 2015 yıllarına ait bir talepleri bulunmadığından yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 11/03/2024 tarihinde  oyçokluğu  kesin olarak karar verildi.
(X)-KARŞI OY :
Bakılmakta olan dava, yıllara yaygın inşaat ve taahhüt işleriyle uğraşan davacının alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği, ödemelerinin bazılarını banka ve benzeri finans kuruluşlarınca düzenlenen belgelerle tevsik etmediği ve ayrıca muhasebe standartları ve tek düzen hesap planına uymadığı yolunda saptamalar yer alan vergi inceleme raporu uyarınca elde ettiği hasılatın %20'si safi kazanç olarak kabul edilerek yapılan hesaplama sonucu bulunan matrah farkı üzerinden 2016 yılı için re'sen salınan kurumlar vergisi ile  tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ve  213 sayılı Vergi Usul Kanunun 353.maddesinin 6.bendi ve mükerrer 355.maddesinin 4.bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının  kaldırılması istemiyle açılmış; Vergi Mahkemesi kararının, tarhiyata ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen davalı idare istinaf başvurusu kabul edilerek değinilen hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra dava konusu tarhiyat yönünden davanın reddedilmesi üzerine bu kez davacı tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.