muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/292, Karar No: 2024/1183, Tarih: 22.02.2024

Organize Sanayi Bölgeleri Sulak Alanların Korunması Yönetmeliği'nin  Ek-1 listesi kapsamında bulunmaktadır.Dava konusu  23/10/2019 tarih ve 30927 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Sulak Alanların Korunması Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 10. Maddesiyle Tampon bölgede uygulama esasları başlıklı 24.maddeye eklenen hükmün" (Ek cümle:RG-23/10/2019-30927) Sulak alanı destekleyen tarımsal üretim temelli organize sanayi bölgeleri Genel Müdürlüğün iznine tabidir."muğlaklık taşıyıp,taşımadığı,Yönetmeliğin Ek-1 Listesinde "Tampon Bölgede Yasak Olan Faaliyetler", Ek-2 listesinde "Tampon Bölgede Yapılması Bakanlık İznine Tabii Olan Faaliyetler" açısından istisna getirip getirmeyeceğinin irdelenmesi gerekmektedir.
Yukarıda yer alan Yönetmelik hükümleri uyarınca Tarıma Dayalı İhtisas Organize Sanayi Bölgeleri tanımlanmış,proje konuları ve proje uygulama alanlarıyla ilgili hususlar ayrıntılı olarak belirlenmiştir.
Tarıma Dayalı İhtisas Organize Sanayi Bölgeleri Yönetmeliği'nin hükümleri dava konusu Yönetmelik maddesi ile birlikte değerlendirildiğinde ; kapasitesi yüksek besicilik,tarımsal bitki üretimi ve seracılık faaliyetine izin verildiği,tarım ve hayvancılığa dayalı entegre süt tesisleri,mezbahaneler,et kesim ve işleme tesisleri,entegre zeytinyağı üretimi gibi tesislere izin verilmesinin söz konusu olmadığı,Yönetmeliğin Ek-1 Listesinde "Tampon Bölgede Yasak Olan Faaliyetler", Ek-2 listesinde "Tampon Bölgede Yapılması Bakanlık İznine Tabii Olan Faaliyetler"in ayrıntılı olarak belirlendiği,bu faaliyetler yönünden istisnanın söz konusu olamayacağı açıktır.
Bu itibarla ,Sulak alan tampon bölge sınırları içerisinde besicilik faaliyeti veya seracılık faaliyeti için başvuruda bulunanlar açısından eşgüdümün ve uygulamada birliğin sağlanması amacıyla getirilen dava konusu  23/10/2019 tarih ve 30927 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Sulak Alanların Korunması Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 10. Maddesinde hukuka ve mevzuata aykırılık görülmemiştir.
Açıklanan nedenlerle, davanın reddi  gerektiği, düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, duruşma yapılmak suretiyle davanın reddi yolunda verilen Danıştay Altıncı Dairesinin 16/03/2022 tarih ve E:2019/21851, K:2022/3147 sayılı davanın reddi yolundaki kararının Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 12/07/2023 tarih ve E:2022/2675, K:2023/1620 sayılı kararıyla bozulduğu görüldüğünden, bozma kararına uyularak ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca dava dilekçesi ile cevap ve savunmalarda duruşma isteminde bulunulabilecekken, Dairemizce davanın reddi yolunda verilen kararın temyiz incelemesi neticesinde İdari Dava Daireleri Kurulunca bozulması sonrasında davacılar tarafından talep edilen duruşma istemi yerinde görülmeyerek Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY:

İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY:
23/10/2019 tarih ve 30927 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sulak Alanların Korunması Yönetmeliği'nde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 10. maddesi ile Sulak Alanların Korunması Yönetmeliği'nin "Tampon bölgede uygulama esasları" başlıklı 24. maddesinin "Bu bölgede; Katı atık düzenli depolama alanına, katı atık bertaraf tesislerine, bu Yönetmelikte izin verilenlerin dışında maden ocaklarının açılmasına ve işletilmesine, Endüstri bölgesi ilan edilmesine, organize sanayi bölgesi ve serbest bölge sanayi alanı kurulmasına ve Ek-1’de belirtilen faaliyetlerin yapılmasına izin verilmez." şeklindeki 1. fıkrasının (a) bendine, "Sulak alanı destekleyen tarımsal üretim temelli organize sanayi bölgeleri Genel Müdürlüğün iznine tabidir." cümlesi eklenmiştir. 
Bunun üzerine, söz konusu düzenlemenin iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT:
2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 9. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinde, sulak alanların doğal yapılarının ve ekolojik dengelerinin korunmasının esas olduğu, sulak alanların doldurulması ve kurutulması yolu ile arazi kazanılamayacağı, bu hükme aykırı olarak arazi kazanılması halinde söz konusu alanın faaliyet sahibince eski haline getirileceği, sulak alanların korunması ve yönetimine ilişkin usul ve esasların ilgili kurum ve kuruluşların görüşü alınarak Tarım ve Orman Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikle belirleneceği hükme bağlanmıştır.
4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu'nun 4. maddesinin 4. fıkrasında, sulak alanların kirletilemeyeceği, kurutulamayacağı ve bunların doğal yapılarının değiştirilemeyeceği düzenlenmiştir.

4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu'nun 4. maddesinin 4. fıkrasında, sulak alanların kirletilemeyeceği, kurutulamayacağı ve bunların doğal yapılarının değiştirilemeyeceği düzenlenmiştir. 
28/12/1993 tarih ve 3958 sayılı Kanunla onaylanması uygun bulunan ve 15/03/1994 tarih ve 94/5434 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla onaylanarak 17/05/1994 tarih ve 21937 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Özellikle Su Kuşları Yaşama Ortamı Olarak Uluslararası Öneme Sahip Sulak Alanlar Hakkındaki Sözleşme'nin (Ramsar Sözleşmesi) 1. maddesinde, bu Sözleşme'nin amacı bakımından doğal veya yapay, devamlı veya geçici, suları durgun veya akıntılı, tatlı, acı veya tuzlu, denizlerin gel-git hareketinin çekilme devresinde altı metreyi geçmeyen derinlikleri kapsayan, bütün suların, bataklık, sazlık ve türbiyerlerin sulak alanlar olduğu, bu Sözleşme'nin amacı bakımından ekolojik olarak sulak alanlara bağımlı olan kuşların su kuşları olduğu, 2. maddesinde, her akit tarafın, ülkesi toprakları içindeki elverişli sulak alanları, bundan böyle "Liste" adıyla tanımlanacak ve 8. madde uyarınca kurulacak Büro tarafından tutulacak olan "Uluslararası Öneme Sahip Sulak Alanlar Listesi"ne dahil edilmek üzere tayin edeceği, sulak alan hudutlarının kesinlikle belirtileceği ve aynı zamanda haritaya çizileceği, özellikle su kuşları yaşama ortamı olarak önem taşıyan yerlerde, sulak alanlara mücavir olan akarsu ve deniz kıyı alanlarıyla, ada veya gel-git hareketinin çekilme devresinde derinliği altı metreyi geçen ve sulak alanlar dahilinde yer alan deniz sularıyla birleştirilebileceği, liste için sulak alanların seçiminin bu sulak alanların ekoloji, botanik, zooloji, limnoloji ve hidroloji yönlerinden uluslararası önemlerine göre yapılacağı, hangi mevsimde olursa olsun su kuşları için uluslararası öneme sahip sulak alanların öncelikle dahil edileceği, 3. maddesinde, akit tarafların, listeye dahil ettirdikleri sulak alanların korumasını geliştireceği ve ülkelerindeki diğer sulak alanları mümkün olduğu kadar akıllıca kullanılmasını sağlayacak şekilde formüle edeceği ve uygulayacakları, 4. maddesinde, her akit tarafın, listeye dahil olsun veya olmasın sulak alanlarında tabiatı koruma alanları ayırarak sulak alanlarının ve su kuşlarının korunmasını geliştireceği ve yeterli inzibati tedbirleri alacağı, sulak alanlar ve bu sulak alanların bitki ve hayvan toplulukları hakkında araştırma yapılmasını, bilgi ve yayınların değişimini teşvik edeceği,  uygun sulak alanların yönetimi yoluyla su kuşları populasyonlarının artırılması için çaba gösterecekleri, sulak alanların araştırma, yönetim ve muhafazasında yetenekli personelin eğitimini geliştirecekleri düzenlemesine yer verilmiştir.

Tarıma Dayalı İhtisas Organize Sanayi Bölgeleri Yönetmeliği'nin 3. maddesinin 1. fıkrasının (t) bendinde, tarıma dayalı ihtisas organize sanayi bölgesi, kamu tüzel kişi/kişilerince kurulan; tarım ve sanayi sektörünün entegrasyonunu sağlamaya yönelik tarıma dayalı sanayi girdisini oluşturan bitkisel ve hayvansal üretimin ve bunların işlenmesine yönelik sanayi tesislerinin yer aldığı mal ve hizmet üretim bölgesi şeklinde tanımlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
 Usul Yönünden:
Davalı idarenin ehliyete ve süre aşımına ilişkin itirazları incelenip değerlendirilmiş olup, Yönetmeliğin konusu itibarıyla davacıların menfaatlerinin ihlal edildiği ve davanın süresinde açıldığı anlaşıldığından, bu konulardaki itirazlar yerinde görülmemiştir.	
Esas Yönünden:
Anayasa Mahkemesinin birçok kararında ifade edildiği üzere, hukuk devletinin bir gereği olan "hukuki belirlilik ilkesi"; kanuni ve idari düzenlemelerin hem kişiler hem de idare yönünden herhangi bir duraksamaya ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde açık, net, anlaşılır ve uygulanabilir olmasını, keyfiliğe yani idare tarafından takdir yetkisine dayanılarak keyfi uygulamalar yapılmasına imkan vermeyecek  şekilde yapılmasını gerektirmektedir.
Dava konusu Yönetmelik ile yapılan değişiklikten önceki haliyle Sulak Alanların Korunması Yönetmeliği'nin 24. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde, sulak alana ait tampon bölgede katı atık düzenli depolama alanı ve bertaraf tesisleri kurulmasına, ayrıca izin verilenler dışında maden ocağı açılması ve işletilmesine, endüstri bölgesi ilan edilmesine, organize sanayi bölgesi ve serbest bölge sanayi alanı kurulmasına ve Ek-1 Listede belirtilen faaliyetlerin yapılmasına izin verilmeyeceği öngörülmüş, Yönetmeliğin Ek-1 Listesinde sulak alan koruma bölgelerinde yapılması yasak olan faaliyetlerin arasında ihtisas organize sanayi bölgelerine de yer verilmiştir. Bir ihtisas organize sanayi bölgesi türü olması nedeniyle tarıma dayalı ihtisas organize sanayi bölgelerinin de bu yasak kapsamında yer aldığında kuşku bulunmamaktadır.
Dava konusu Yönetmelik ile asıl Yönetmeliğin 24. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendine eklenen cümle ile sulak alana ait tampon bölgede sulak alanı destekleyen tarımsal üretime dayalı ihtisas organize sanayi bölgeleri kurulmasına imkan tanınmış, bu suretle tarıma dayalı ihtisas organize sanayi bölgeleri tamamen yasak kapsamından çıkartılmamışsa da sulak alanı destekleyen nitelikte olanlar bu yasak kapsamından çıkartılmıştır.

Dava konusu Yönetmelik ile asıl Yönetmeliğin 24. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendine eklenen cümle ile sulak alana ait tampon bölgede sulak alanı destekleyen tarımsal üretime dayalı ihtisas organize sanayi bölgeleri kurulmasına imkan tanınmış, bu suretle tarıma dayalı ihtisas organize sanayi bölgeleri tamamen yasak kapsamından çıkartılmamışsa da sulak alanı destekleyen nitelikte olanlar bu yasak kapsamından çıkartılmıştır.
Bununla beraber, dava konusu düzenleme kapsamında sulak alanı destekleyen tarımsal üretime dayalı ihtisas organize sanayi bölgesi ibaresinin içeriğinin yeterince somutlaştırılmadığı, uygulamada bu ibarenin kapsamının belirlenmesi noktasında  yaşanabilecek duraksamaların önüne geçilebilmesi bakımından açık ve net kriterlerin belirlenmediği, bu nedenle, anılan ibareden ne anlaşılması gerektiği hususunun belirsiz kaldığı ve bu belirsizliğin de sulak alanların yukarıda yer verilen Kanun hükümleri ve Sözleşme maddelerinde öngörüldüğü şekilde korunmasını tehlikeye düşürebileceği anlaşıldığından, dava konusu düzenlemenin hukuki belirlilik ilkesine aykırı olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Davalı idarece, dava konusu Yönetmelik ile yapılan değişiklikten önceki haliyle Sulak Alanların Korunması Yönetmeliği uyarınca sulak alana ait tampon bölgede seracılık ve besicilik faaliyetine izin verildiği, ancak aynı faaliyetlerin tarıma dayalı ihtisas organize sanayi bölgesi çatısı altında yapılmak istenmesi halinde Yönetmelik'teki yasak nedeniyle buna izin verilmediği, dava konusu düzenlemenin uygulamada birlik sağlanması ve yaşanan mağduriyetlerin ortadan kaldırılması amacıyla getirildiği, bu düzenlemenin tampon bölgede makine ya da  traktör fabrikalarının kurulmasına izin vermek amacıyla değil, kapasitesi yüksek besicilik ve sera faaliyetlerine izin vermek amacıyla getirildiği savunulmuştur.
Ancak, Tarıma Dayalı İhtisas Organize Sanayi Bölgeleri Yönetmeliği'ndeki tarıma dayalı ihtisas organize sanayi bölgeleri tanımına göre bu bölgelerde tarımsal üretimin (besicilik ve seracılık da dahil) yanında bu üretim sonucunda ortaya çıkan ürünlerin işlenmesine yönelik sanayi kuruluşlarının da yer alabileceği göz önünde bulundurulduğunda, davalı idarenin bu savunmasına da itibar edilmemiştir. 
Bu itibarla, dava konusu düzenlemede hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
 
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Dava konusu, 23/10/2019 tarih ve 30927 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sulak Alanların Korunması Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 10. maddesinin İPTALİNE, 
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam …-TL yargılama giderinin davalı idareden alınarak davacılara verilmesine,
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için belirlenen … TL vekâlet ücretinin davalı idareden alınarak davacılara verilmesine,
4. Posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacılara  iadesine,

2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam …-TL yargılama giderinin davalı idareden alınarak davacılara verilmesine,
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için belirlenen … TL vekâlet ücretinin davalı idareden alınarak davacılara verilmesine,
4. Posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacılara  iadesine, 
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 30 gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 22/02/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/5029, Karar No: 2024/821, Tarih: 22.02.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/5029
Karar No : 2024/821
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…	  
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Ofis Kırtasiye Sanayi
                                                       İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin … tarih  ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle bu faturalara dayalı indirimleri reddedilmek suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre  2017 yılının Ekim dönemi için re'sen salınan katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
                  İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin  Kanun'un matrah ve vergi artırımı başlıklı 5. maddesinin 3. fıkrasında, mükelleflerin, bu fıkrada belirtilen şartlar dâhilinde vergi artırımında bulunularak belirlenen süre içinde ödemeleri halinde kendileri nezdinde söz konusu vergiyi ödemeyi kabul ettikleri yıllara ait vergilendirme dönemleri ile ilgili olarak katma değer vergisi vergisi incelemesi ve tarhiyatı yapılmayacağı kural altına alındığından, 2017 yılı için sözü edilen Kanun kapsamında katma değer vergisi yönünden matrah artırımında bulunan davacı adına vergi artırımında bulunulan dönem için yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu vergi ve ceza kaldırılmıştır. 
                  Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI :Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	…'IN	DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 22/02/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/5023, Karar No: 2024/823, Tarih: 22.02.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/5023
Karar No : 2024/823
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…	  
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Ofis Kırtasiye Sanayi
                                                       İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi
İSTEMİN	KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih  ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin  … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle bu faturalara dayalı indirimleri reddedilmek suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre  2017 yılının Nisan ila Temmuz ve Eylül dönemleri için re'sen salınan katma değer vergileri ve tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezaları ile  213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının  kaldırılması istemine ilişkindir.
                 İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin  Kanun'un matrah ve vergi artırımı başlıklı 5. maddesinin 3. fıkrasında, mükelleflerin, bu fıkrada belirtilen şartlar dâhilinde vergi artırımında bulunularak belirlenen süre içinde ödemeleri halinde kendileri nezdinde söz konusu vergiyi ödemeyi kabul ettikleri yıllara ait vergilendirme dönemleri ile ilgili olarak katma değer vergisi vergisi incelemesi ve tarhiyatı yapılmayacağı kurala bağlandığından, 2017 yılı için sözü edilen Kanun kapsamında katma değer vergisi yönünden vergi artırımında bulunan davacı adına vergi artırımında bulunulan dönem için yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezalar kaldırılmıştır. 
                 Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI : Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca yapılan tarhiyat ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir
KARŞI TARAFIN	SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	…'IN	DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

KARŞI TARAFIN	SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	…'IN	DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 22/02/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.