muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/3299, Karar No: 2024/603, Tarih: 15.02.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2022/3299
  Karar  No : 2024/603  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: … Belediye Başkanlığı-…
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI)	: …
VEKİLİ	: Av. …
İSTEMİN KONUSU           : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:  Davacının hisseli olarak maliki olduğu İstanbul İli, Avcılar İlçesi, … Mahallesi, … Mevkii … no'lu parselde kayıtlı taşınmaz; imar planında kısmen park kısmen yol alanında yer aldığından kısıtlılık hükümleri uygulanarak vergilendirilmekte iken,  taşınmazın kiraya verilerek, ticari gelir elde edildiği bu nedenle kısıtlılık hükümlerinden yararlanamayacağından bahisle davalı idarece tarh edilen 2013 ila 2020 ylları  emlak(arsa) vergisi ile taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına ait katkı payı ile kesilen vergi ziyaı  cezalarının kaldırılması  istemine ilişkindir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla;vergisi ihtilaflı taşınmazın 1/1000 ölçekli Avcılar Uygulama Planı'nda kısmen park kısmen yol alanında kaldığı, taraflar arasında bu konuda ihtilaf bulunmadığı, bu durumda  uyuşmazlığın çözümünün kiraya verilen arsanın kısıtlılık vasfının kalkıp kalkmayacağına ilişkin olduğu, Tasarrufu Kısıtlanan Bina, Arsa ve Arazi Hakkında Yönetmeliğin 2. maddesinde, imar planlarında, resmi yapılara, tesislere ve okul, cami, yol, meydan, otopark, yeşil saha, çocuk bahçesi, pazar yeri, hal, mezbaha ve benzeri umumi hizmetlere ayrılmış olması sebebiyle üzerinde inşaat yapılmasına izin verilmeyen arsaların tasarrufunun kısıtlanmış sayılacağı düzenlenmiş olmakla birlikte, vergisi ihtilaflı arsanın üzerinde inşaat yapıldığına ilişkin davalı idarece yapılmış herhangi bir tespit bulunmadığı, arsa niteliğindeki tasarrufu kısıtlanmış bulunan taşınmazın üzerinde herhangi bir inşaat yapılmadan kiralanması halinde kısıtılılık halinin sona ereceğine dair gerek Emlak Vergisi Kanununda ve gerekse Tasarrufu Kısıtlanan Bina, Arsa ve Arazi Hakkında Yönetmelik'te herhangi bir düzenleme bulunmadığı hususları dikkate alındığında, uygulama imar planında kısmen park kısmen yol alanı içinde kaldığı anlaşılan  bahse konu arsa niteliğindeki taşınmazın üzerinde inşaat yapılmadan kiraya verilmesinin kısıtlılık halini sona erdirmeyeceği sonucuna ulaşıldığından, dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka  uygun olduğu, kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı  belirtilerek, davalı istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka  uygun olduğu, kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı  belirtilerek, davalı istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI:  Davacı  tarafça taşınmazında oto yıkama ve otopark inşa edilmek suretiyle ticari gelir elde edildiği, bu nedenle kısıtlılık hükümleri ugulanamayacağı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
	TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
         Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulüne ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi …  Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz isteminde bulunandan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca hesaplanacak nispi harcın alınmasına,
  4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 15/02/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/2112, Karar No: 2024/595, Tarih: 15.02.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2022/2112
  Karar  No : 2024/595  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı-... 
VEKİLİ	: Av. ... 
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Bankası A.Ş.
VEKİLİ	: Av. ... 
İSTEMİN KONUSU                              : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı bankanın iştiraki olan varlık kiralama şirketi tarafından ... Sistemleri Mühendislik ve Taahhüt A.Ş.'ne ihraç edilen kira sertifikalarının satın alınması suretiyle kullandırılan fonun karşılığının ödenmemesi üzerine teminat olarak gösterilen taşınmazların, davacı tarafça alacağa mahsuben devralınması nedeniyle ihtirazi kayıtla ödenen 4.760.663,96-TL tapu harcının tecil faiziyle iadesi  istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararıyla; davacı katılım bankasının iştiraki varlık kiralama şirketi tarafından adına tahsisli olarak sahipliğe dayalı kira sertifikaları ihracında, ihraç edilen sertifikaların tamamını satın alması ve meydana gelen temerrüt nedeniyle, kaynak şirket tarafından varlık kiralama şirketine devredilen taşınmazları, alacaklarına mahsuben satın alması işleminin, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 123. maddesinin 4. fıkrasındaki düzenlemeyle birlikte değerlendirildiğinde, 3. fıkrada bahsi geçen "bankalarca kullandırılacak kredilere, bunların teminatlarına ve geri ödenmelerine ilişkin işlemlerden" kaynaklanan istisna kapsamındaki işlemlerden olmadığı sonucuna varıldığından, söz konusu satış işlemi nedeniyle idarece tapu harcı tahsil edilmesi işleminde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının tapu harcına ilişkin kısmına yönelik istinaf istemi yönünden;	davacı banka tarafından 03/02/2021 tarihinde dosyaya ibraz edilen beyan dilekçesinde; alış ve satışa ait olan toplam 4.760.663,96-TL tutarındaki tapu harcının 08/06/2021 tarihinde iade edilmiş olması nedeniyle, konusu kalmayan davanın bu kısmı açısından konusu kalmadığının bu kısma ilişkin istinaf işlemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, faiz ile ilgili hüküm fıkrasına yönelik istinaf istemine gelince; uyuşmazlıkta, davacı bankadan hukuka aykırı olarak damga vergisi tahsil edilmesinin, davacının Anayasa ile güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlali sonucunu doğurduğundan, davacı açısından söz konusu tutarın getirisinden mahrum kalınması yanında en az bu tutar kadar mali yük altına gireceği, ayrıca Hazine açısından da, iadede meydana gelebilecek gecikmenin faiz yükünü artıracağı dikkate alındığında, ortada telafisi güç zararın da söz konusu olduğu sonucuna varılmakla, taleple bağlı kalınarak, tapu harcının ihtirazi kayıtla ödendiği tarihten iade edildiği tarihe kadar geçen süre için tecil faizi oranında hesaplanacak faiziyle iade edilmesi gerektiği gerekçesiyle bu kısım bakımından, istinaf isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının faize ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasına, tapu harcının tahsil tarihinden davacıya iadesinin yapıldığı tarihe kadar olan süre için hesaplanacak  tecil faiziyle iadesine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı ile karşı taraf arasında  muafiyet kapsamına girebilecek türde kredi kulandırma durumu bulunmadığı, tapu devrinin ikincil bir işlem olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
	TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
         Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararının ONANMASINA,

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararının ONANMASINA,
  3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 15/02/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/2354, Karar No: 2024/605, Tarih: 15.02.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2022/2354
  Karar  No : 2024/605  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: … Vergi Dairesi Başkanlığı-…
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI)	: … Demir ve Çelik A.Ş.
VEKİLİ	: Av. …
İSTEMİN KONUSU           : … Bölge İdare Mahkemesi …  Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:Davacı tarafından, ihracat işleriyle ilgili yurtdışı harcamalarına ilişkin olarak götürü gider indiriminin uygulanması gerektiği ihtirazı kaydıyla verilen 2020 yılı kurumlar vergisi beyannamesine istinaden fazladan tahakkuk ettirilen kurumlar vergisinin kaldırılması ve fazladan ödenen tutarın tecil faiziyle birlikte iadesi  istemine ilişkindir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:Davacı tarafından, ihracat işleriyle ilgili yurtdışı harcamalarına ilişkin olarak götürü gider indiriminin uygulanması gerektiği ihtirazı kaydıyla verilen 2020 yılı kurumlar vergisi beyannamesine istinaden fazladan tahakkuk ettirilen kurumlar vergisinin kaldırılması ve fazladan ödenen tutarın tecil faiziyle birlikte iadesi  istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K: … sayılı kararıyla; olayda, ilgili mevzuat hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden ihracat, yurt dışında inşaat, onarma, montaj ve taşımacılık faaliyetlerinde bulunan mükelleflerin genel giderlerine ilave olarak bu faaliyetlerinden elde ettikleri hasılatın binde beşini aşmamak kaydıyla yurt dışındaki bu işlerle ilgili giderlerine karşılık olmak üzere götürü olarak hesapladıkları giderleri de kazançlarından indirebilecekleri, Kanunla getirilen şartlara uygun olmak kaydıyla bu giderlerin belge ile tevsik edilmesi veya yasal defterlere kaydedilmesi zorunluluğunun bulunmadığı sonucuna ulaşıldığı, zira,  anılan hükmün amacı, yurt dışında ve kanunla belirlenen alanlarda verilen hizmetler nedeniyle, giderlerini mevzuatın aradığı belgelerle belgeleyemeyen mükelleflere yasalarda belirlenen oranda götürü gider gösterme imkanı tanınması olduğu, davacı şirketin ihracat faaliyetinden kaynaklanan giderlerinin (13.471.370,20-TL), anılan faaliyetlerinden döviz olarak elde ettiği hasılatın (2.694.274.039,31-TL) binde beşini aşmadığı hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, bu durumda, Gelir Vergisi Kanunu'nun 40/1. maddesiyle mükelleflere yurt dışına gerçekleştirdikleri ihracat, inşaat, onarma, montaj ve taşımacılık faaliyetlerinden döviz olarak elde ettikleri hasılatın binde beşine kadar götürü olarak hesaplayacakları giderleri başkaca bir şart aranmaksızın kurum kazancından indirme imkanı tanındığından, Kanunda, belgelendirilme ve yasal defterlere intikal ettirilme zorunluluğu bulunmayan, ihracat nedeniyle elde edilen yurt dışı satış hasılatının binde beşi oranındaki götürü gider indirimine ilişkin ihtirazi kayıt dikkate alınmaksızın yapılan kurumlar vergisi tahakkukunun ihtirazi kayda konu 2.963.701,44-TL'lik kısmında hukuka uyarlık görülmediği, tahakkuku ve tahsili hukuka aykırı bulunan ve tahsil tarihinden iade tarihine kadar geçen sürede kullanımından mahrum kalınan dava konusu tutarın davacıya faiziyle iadesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne,  davacının ihracat nedeniyle elde ettiği yurt dışı satış hasılatının binde beşi oranındaki götürü gider indirimine tabi tutara isabet eden dava konusu 2.963.701,44-TL tutarındaki kurumlar vergisinin kaldırılmasına, söz konusu tutarın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI:Yurt dışı faaliyetlere ilişkin giderlerin defterlere kaydı gerekmekte olup  ihtirazı kayıtla verilen 2020 yılı kurumlar vergisi beyannamesine istinaden tahakkuk ettirilen kurumlar vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'IN DÜŞÜNCESİ: Bölge İdare Mahkemesi kararının,  davacının dönem kazancının tespitinde ihracat işleriyle ilgili yurtdışı harcamalarına ilişkin götürü olarak hesaplanan gider tutarının indiriminin kabul edilmemesi suretiyle fazladan tahakkuk ettirilen kurumlar vergisine ilişkin kısmı usul ve yasaya uygun olup bu kısma yönelik temyiz isteminin reddi gerektiği, Bölge İdare Mahkemesi kararının, anılan tutarın iade/faize ilişkin kısmının temyiz istemine gelince,  davacının 2020 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde mahsup edilecek vergiler toplamı hesaplanan kurumlar vergisinden fazla olduğundan  ödenecek kurumlar vergisinin bulunmadığı, iadesi gereken geçici vergi bulunduğu, dönem kazancının tespitinde yurtdışı harcamalarına ilişkin götürü olarak hesaplanan gider tutarının indiriminin kabul edilmesi sonucunda hesaplanan kurumlar vergisinin azalacağı, iadesi gereken geçici vergi tutarının ise artacağı, iadesi gereken geçici vergi tutarının öncelikle vergi borçlarına mahsup edileceği, mahsup edilemeyen tutarın  süresinde yazılı olarak talep edilmesi halinde red ve iade edilebileceği, iadesi gereken vergilerin iadesinin ise 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 112/5.maddesinde ilgili mevzuatı gereğince mükellef tarafından tamamlanması gereken bilgi ve belgelerin tamamlanmasına bağlandığı, bu itibarla geçici vergide iade müessesesi kuralları içinde anılan geçici verginin iade edilebileceği hususları birlikte dikkate alındığında, uyuşmazlıkta kurumlar vergisi beyannamesi üzerine ödenecek kurumlar vergisi bulunmadığı  gözetilmeksizin fazladan tahakkuk ettirilen kurumlar vergisinin faiziyle/iadesine karar verilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığından, Bölge İdare Mahkemesi kararının fazladan tahakkuk ettirilen kurumlar vergisinin faiziyle/iadesine ilişkin kısmına yönelik temyiz isteminin kabulü ile kararın bu kısmının bozulması gerektiği düşünülmektedir. 
	TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
         Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
         Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulüne ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 15/02/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/6445, Karar No: 2024/984, Tarih: 15.02.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 ALTINCI DAİRE  
Esas  No : 2023/6445
Karar No : 2024/984       
TEMYİZ EDENLER	: 1- (DAVALI) … Bakanlığı/ANKARA
VEKİLİ	: Hukuk Müşaviri …
                                         2- (DAVALI YANINDA MÜDAHİL)
                                         ... Bankası Anonim Şirketi
VEKİLİ	: Av. …
 
KARŞI TARAF (DAVACI)	: …
VEKİLİ	: Av. …
İSTEMİN	KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi  ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.          
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Ankara ili, Gölbaşı ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ...  sayılı parselin (...  sayılı kadastro parseli) rezerv yapı alanı olarak belirlenmesine ilişkin Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığının ... tarih ve ... sayılı kararı ile parsele yönelik 1/25.000 ölçekli nazım imar planı değişikliği, 1/5.000 nazım imar planı değişikliği ile 1/1.000 uygulama imar planı değişikliğinin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…,  K:… sayılı kararda; yerinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonunda düzenlenen raporun ve dosyanın birlikte değerlendirilmesinden; dava konusu işlemlerin, yaşam kalitesi ve yaşanabilirlik düzeyi yüksek mekânlar oluşturmak misyonunu mevzuat yönüyle teminat altına alan Mekânsal Planlar Yapım Yönetmeliğinin 14. maddesinin 1. bendinin “ı” fıkrasında yer alan “Yaşam kalitesinin arttırılması esastır” hükmü ile; aynı Yönetmeliğin 26. maddesinin 1. bendinde yer alan “İmar planı değişikliği; plan ana kararlarını, sürekliliğini, bütünlüğünü, sosyal ve teknik altyapı dengesini bozmayacak nitelikte, kamu yararı amaçlı, teknik ve nesnel gerekçelere dayanılarak yapılır.” hükmüne uygun planlama kararlarını içermediği, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun Ek-8. maddesinin “Plan değişikliği tekliflerinde ihtiyaç analizini içeren sosyal ve teknik altyapı etki değerlendirme raporu hazırlanarak planı onaylayacak idareye sunulur.” hükmü ile; Mekânsal Planlar Yapım Yönetmeliğinin 26. maddesinin 7. bendinde “Yoğunluk artıran veya kentsel ulaşım sistemini etkileyen imar plan değişikliklerinde, kentsel teknik altyapıya yönelik etkilerin belirlenmesi ve gerekli önlemlerin alınması amacıyla ayrıca kentsel teknik altyapı etki değerlendirmesi raporu, analizi hazırlanır veya hazırlatılır” hükmüne uygun olmadığı, sosyal ve teknik altyapı alanların gerek sayıca gerek büyüklük olarak iyileştiren bir düzenlemenin tam aksine; mülga imar planında “ağaçlandırılacak alan” kullanımlı parselin nesnel, teknik, rasyonel ve bilimsel gerekçesi olmayan biçimde yapı yoğunluğunun ve projeksiyon nüfusunu arttıracak “konut alanı” ve  “konut + ticaret alanı” olarak da düzenlenmesinin şehircilik ilkelerine, planlama esaslarına, imar mevzuatına ve kamu yararına uygun olmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının özeti: Dava konusu işlemin parselin afet riski altındaki alanlar ile bu alanlar dışındaki riskli yapılarda yaşayan vatandaşların  konut ve işyeri ihtiyacının karşılanmasına yönelik olarak tesis edildiğine ilişkin somut ve teknik verilerin ortaya konulduğu bir gerekçe raporunun bulunmadığı, açıklama raporlarının içeriği incelendiğinde de aynı şekilde söz konusu alanın afet riski altındaki alanlar ile bu alanlar dışındaki riskli yapılarda yaşayan vatandaşların konut ve işyeri ihtiyacının karşılanmasına yönelik olarak tesis edildiğine ilişkin somut ve teknik verilerin ortaya konulamadığı, bu itibarla, bölgede rezerv alanı ilanını gerekli kılan koşulların oluşmadığı, 6306 sayılı Kanun ve Uygulama Yönetmeliği ile öngörülen koşulları aşacak nitelikte, taşınmazların rezerv alanı olarak belirlenmesine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı, öte yandan, hukuka aykırılığı belirlenen rezerv alanı ilanı uyarınca tesis edilen 1/25.000 ölçekli ve 1/5000 ölçekli nazım imar planı değişikliği ile 1/1000 ölçekli uygulama imar planı değişikliği de dayanaksız kaldığından bu haliyle bu işlemlerde de hukuka uyarlık görülmediği gerekçeleriyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI           : Temyize konu kararın usul ve hukuka aykırı olduğu iddiasıyla bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI      : Temyiz edilen kararda bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği ileri sürülmektedir. 
DANIŞTAY	TETKİK	HAKİMİ	…'IN	DÜŞÜNCESİ: Dava, Ankara ili, Gölbaşı ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ...  sayılı parselin (...  sayılı kadastro parseli) rezerv yapı alanı olarak belirlenmesine ilişkin Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığının ... tarih ve ... sayılı kararı ile parsele yönelik 1/25.000 ölçekli nazım imar planı değişikliği, 1/5.000 nazım imar planı değişikliği ile 1/1.000 uygulama imar planı değişikliğinin iptali istemiyle açılmıştır. 
	Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 2. maddesinde, "Türkiye Cumhuriyeti, toplumun huzuru, milli dayanışma ve adalet anlayışı içinde, insan haklarına saygılı, Atatürk milliyetçiliğine bağlı, başlangıçta belirtilen temel ilkelere dayanan, demokratik, laik ve sosyal bir hukuk Devletidir.", hükmüne, 13. maddesinde de, "Temel hak ve hürriyetler, özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir. Bu sınırlamalar, Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve lâik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" hükmüne, 35. maddesinde ise, "Herkes, mülkiyet ve miras haklarına sahiptir. Bu haklar, ancak kamu yararı amacıyla, kanunla sınırlanabilir. Mülkiyet hakkının kullanılması toplum yararına aykırı olamaz." hükmüne yer verilmiştir.