muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/3460, Karar No: 2024/3022, Tarih: 06.06.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2023/3460
Karar	No : 2024/3022       
TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Bakanlığı adına … Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI): … Kimyevi Maddeler Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi (Eski Unvanı: … Pazarlama İç ve Dış Ticaret Anonim Şirketi)
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli … tarih ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı aracın kıymetinin, Almanya Gümrük İdaresinden temin edilen faturada yer alan kıymetinden daha düşük olduğunun tespit edildiğinden bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen vergi, ücret ve fonlar ile bunlar üzerinden 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine göre hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali  istemiyle dava açılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle,  olayda, dava konusu tahakkuk beyan dışı bırakılan kıymetin peşin olarak ödendiğinin kanıtlanamaması nedenine dayalı olarak yapıldığından ve eşya bedeline ilişkin söz konusu ödeme eşyanın kıymetini  etkileyen bir husus olmadığından, 4458 sayılı Kanun'un 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca kaynak kullanımını destekleme fonu payı üzerinden hesaplanan para cezasında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin anılan kısmının iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Yurt dışı araştırmasında beyanname muhteviyatı eşyanın kıymetinin düşük beyan edildiği tespit edildiğinden işlemin hukuka uygun olduğu  ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.
Bu durumda, kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, bölge idare mahkemelerince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Bu durumda, kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, bölge idare mahkemelerince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.
Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 01/12/2022 tarih ve E:2020/1606, K:2022/4822 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle; 
1.Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA, 
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 06/06/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/1290, Karar No: 2024/2987, Tarih: 06.06.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2024/1290
Karar	No : 2024/2987  
TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Bakanlığı adına … Gümrük Müdürlüğü 
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI): … Danışmanlık Limited Şirketi 
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: … Tekstil ve Ev Tekstili Otomotiv İthalat İhracat Sanayi Ticaret Limited Şirketi adına tanzimli … tarih ve … sayılı dahilde işleme izin belgesi kapsamında temsilcilik sözleşmesine istinaden ... Tekstil ve Ev Tekstili Nakliyat İthalat İhracat Sanayi Ticaret Limited Şirketi  adına 2018 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 30 adet beyanname muhteviyatı ithalata konu eşyanın ihraç edilmediği gibi belge sahibi firmanın adresinde ve stoklarında da yer almadığının tespit edilmesi üzerine dahilde işleme rejimi şartlarının ihlal edildiğinden bahisle ithalat vergilerinin tahsili amacıyla davacı adına beyan sahibi sıfatıyla  6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 37. maddesi uyarınca tesis edilen işleme konu vergilerin 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. Maddesine istinaden kaldırılması istemiyle yapılan başvurunun reddine dair karara vaki itirazın zımnen reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
 İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı adına 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 37. maddesi uyarınca tesis edilen işleme karşı dava açılmadığı, anılan borç ile ilgili olarak düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davada, … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı davanın reddine dair kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki karara karşı yapılan temyiz başvurusunun incelemesinin devam ettiği, genel kuralın tahakkuka karşı süresinde dava açılıp iddiaların bu aşamada sınırlama olmaksızın ileri sürülebilmesi olmakla birlikte, istisnai olarak dava açma süresi geçirildikten sonra ödenmeyen vergilerin kaldırmaya konu edilebileceği, gümrük vergilerinin kaldırılabilmesi için gümrük vergilerinin kanunen ödenmemesinin veya tahakkuk ettirilmemesinin, açıkça, yani, herhangi bir inceleme, araştırma ve yoruma gerek olmaksızın anlaşılabilir olmasının gerektiği, somut uyuşmazlıkta davacı hakkında tesis edilen işleme karşı açılan davanın reddine karar verildiği gibi ileri sürülen iddiaların tahakkuk aşamasında dikkate alınabilecek nitelikte, yoruma dayalı ve hukuki ihtilafa ilişkin olduğu ve bu kapsamda kaldırmaya konu olabilecek nitelikte tahakkukta açık bir hatanın da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dahilde işleme rejimi kapsamında geçici ithali gerçekleştirilen eşyaların, ihraç edilmediğinden bahisle ithale ilişkin vergilerin istenildiği hususu gözetildiğinde; sadece ithalatla ilgili işlemleri dolaylı temsilci sıfatıyla gerçekleştiren gümrük müşavirlik şirketinin, ihracatın gerçekleştirilmemesinden dolayı sorumlu tutulmasına hukuken olanak bulunmadığı, rejim ihlali sebebiyle ödenmesi gereken vergilerden sorumlu tutularak adına tahakkuk ettirilen vergilerin 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi uyarınca kanunen tahakkuk ettirilmemesi gerektiği sonucuna varıldığından, vergilerin kaldırılması istemiyle yapılan başvurunun reddine dair karara vaki itirazın zımnen reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü suretiyle mahkeme kararının kaldırılmasından sonra, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 37. maddesi uyarınca tesis edilen işleme dava açılmadığından söz konusu alacağın kesinleştiği, işin esasına yönelik iddiaların gelinen aşamada tartışılamayacağı, kesinleşmiş alacağın 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. Maddesine istinaden kaldırma istemine konu edilemeyeceği, dolaylı temsil durumunda, hesabına gümrük beyanında bulunulan ithalatçı ile birlikte beyan sahibi olan gümrük işlemlerini yürüten gümrük müşavirinin de "yükümlü" olduğu,  eşyanın, gümrük vergilerinin kısmen veya tamamen ödenmeksizin yurda girişinin yapılması durumunda, bir başka deyişle, ithalata ilişkin olarak gümrük yükümlülüğünün doğması halinde, vergilerin ödenmesinden ithalatçı ile gümrük müşavirinin, müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları, davacı adına tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle; 
1.Temyiz isteminin reddine,
2. …  Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:... sayılı kararının ONANMASINA, 
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 06/06/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/3001, Karar No: 2024/3546, Tarih: 06.06.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2023/3001
Karar No : 2024/3546
DAVACI	: ...	  
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALILAR	: 1- ... Kurulu Başkanlığı
VEKİLİ	: Av. ...
2- ... Kurumu
VEKİLİ	: Av. ...
DAVANIN ÖZETİ: Davacı tarafından,... Kurumu Başkanlığı'na yapılan ... tarih ve ... sıra numaralı başvurunun zımnen reddine ilişkin işlem ile Vakıf Yükseköğretim Kurumları Yönetmeliği'nin 23. maddesinin 2. fıkrasının ikinci cümlesinin iptali ve dava tarihinden geriye 60 günlük süre içinde uygulanmaya devam edilen emekli aylığı ödemesinin yasal faizi ile ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir. 
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ	: 2577 sayılı Kanunun 3. ve 5.  maddelerine uygun bulunmayan dava dilekçesinin reddi gerektiği  düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren Danıştay Sekizinci ve Onikinci Dairelerince 2575 sayılı Yasaya 3619 sayılı Yasayla eklenen Ek 1 maddesi hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda işin gereği görüşüldü.
HUKUKİ SÜREÇ:
Dava; vakıf yükseköğretim kurumundan emekli olan davacı tarafından, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu uyarınca vakıf yükseköğretim kurumlarında çalışan öğretim elemanları ile devlet yükseköğretim kurumlarında çalışan öğretim elemanlarının mali haklarının eşit olacağı düzenlemesi karşısında Vakıf Yükseköğretim Kurumları Yönetmeliği’nin 23. maddesinin 2. fıkrasının ikinci cümlesinde yer alan hüküm nedeniyle  emeklilik aylığı ödenmesinin eşitlik ilkesine aykırı olarak emekli maaşının hatalı hesaplandığından bahisle yaptığı başvurunun reddi ile  Vakıf Yükseköğretim Kurumları Yönetmeliği’nin 23. maddesinin 2. fıkrasının ikinci cümlesinin iptali istemiyle açılmıştır.
İNCELEME VE GEREKÇE:
USUL YÖNÜNDEN:

İNCELEME VE GEREKÇE:
USUL YÖNÜNDEN:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 'İdari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı' başlıklı 2. maddesinin 2. fıkrasında; "İdari yargı yetkisi, idari eylem ve işlemlerin hukuka uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır. İdari mahkemeler; yerindelik denetimi yapamazlar, yürütme görevinin kanunlarda ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinde gösterilen şekil ve esaslara uygun olarak yerine getirilmesini kısıtlayacak, idari eylem ve işlem niteliğinde veya idarenin takdir yetkisini kaldıracak biçimde yargı kararı veremezler." hükmü ile "İdari davaların açılması" başlıklı 3. maddesinde; "İdari davalar, Danıştay, idare mahkemesi ve vergi mahkemesi başkanlıklarına   hitaben yazılmış imzalı dilekçelerle açılır. Dilekçelerde; a) Tarafların ve varsa vekillerinin veya temsilcilerinin ad ve soyadları veya unvanları ve adresleri ile gerçek kişilere ait Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, b) Davanın konu ve sebepleri ile dayandığı deliller, c) Davaya konu olan idari işlemin yazılı bildirim tarihi, d) Vergi, resim, harç, benzeri mali yükümler ve bunların zam ve cezalarına ilişkin davalarla tam yargı davalarında uyuşmazlık konusu miktar, e) Vergi davalarında davanın ilgili bulunduğu verginin veya vergi cezasının nevi ve yılı, tebliğ edilen ihbarnamenin tarihi ve numarası ve varsa mükellef hesap numarası, gösterilir. Dava konusu kararın ve belgelerin asılları veya örnekleri dava dilekçesine eklenir. Dilekçeler ile bunlara ekli evrakın örnekleri karşı taraf sayısından bir fazla olur." hükmüne yer verilmiş; "Dilekçeler üzerine ilk inceleme" başlıklı 14. maddesinin 3. fıkrasının (g) bendinde, dilekçelerin, 3 ve 5 inci maddelere uygun olup olmadıkları yönünden de inceleneceği, 15. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinde ise, 14. maddenin 3. fıkrasının (g) bendinde yazılı hallerde otuz gün içinde 3. ve 5. maddelere uygun şekilde yeniden düzenlenmek veya noksanlıkları tamamlanmak üzere dilekçelerin reddine karar verileceği hususları hüküm altına alınmıştır.
Yine anılan Kanun'un 7. maddesinin 4. fıkrasında; ilanı gereken düzenleyici işlemlerde dava süresinin, ilan tarihini izleyen günden itibaren başlayacağı, ancak; bu işlemlerin uygulanması üzerine ilgililerin düzenleyici işlem veya uygulanan işlem yahut her ikisi aleyhine birden dava açabileceği kurala bağlanmış olup;  2575 sayılı Danıştay Kanununun 4575 sayılı Kanunla değişik 24. maddesinin (c) bendinde, bakanlıklar ile kamu kuruluşları veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarınca çıkarılan ve ülke çapında uygulanacak düzenleyici işlemlere karşı açılacak davaların ilk derece mahkemesi olarak Danıştayda çözümleneceği düzenlemesine yer verilmiştir.

Dava konusu  Vakıf Yükseköğretim Kurumları Yönetmeliği’nin 23. maddesinin 2. fıkrasında; "Vakıf yükseköğretim kurumlarında görev alacak olan akademik ve idari personelin çalışma esasları 2547 sayılı Kanunda devlet üniversiteleri için öngörülen hükümlere tabidir. Bu personelin aylık ve diğer (...) bakımından ise 4857 sayılı İş Kanunu hükümleri uygulanır." hükmü yer almaktadır.

Davacı tarafından;  1992 yılında Sağlık Bakanlığı’nda emekli sandığına tabi doktor olarak çalışmaya başladığı, 2016 Aralık ayında Sağlık Bilimleri Üniversitesi Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Dalı’nda Profesör kadrosuna atandığı, 2017 yılı Mayıs ayında emeklilik için gerekli gün sayısını doldurmasına rağmen, yaş sınırı nedeniyle emekli olamadığı, bunun üzerine Sağlık bilimleri Üniversitesi’nden istifa ettiği, 2017 yılı Haziran ayında ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı’nda profesör kadrosuna atandığı,15/07/2022 tarihinde yaş sınırını doldurması nedeniyle emeklilik dilekçesi vererek emekli olduğu, Vakıf yükseköğretim Kurumları Yönetmeliği’nin 23. maddesinin 2. fıkrası uyarınca 4857 sayılı İş Kanunu hükümlerinin uygulanma alanı bulunduğu,  ödenen emekli maaşı tutarının eksik ve hatalı olarak hesaplandığı ileri sürülerek maaşının yeniden hesaplanması için 28/02/2023 tarihli dilekçe ile Sosyal Güvenlik kurumu Başkanlığı’na başvurduğu, Sosyal Güvenlik kurumu Başkanlığı’nca tarafına cevap verilmediği, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu uyarınca vakıf yükseköğretim kurumlarında çalışan öğretim elemanları ile devlet yükseköğretim kurumlarında çalışan öğretim elemanlarının mali haklarının eşit olacağı düzenlemesi karşısında Vakıf Yükseköğretim Kurumları Yönetmeliği’nin ilgili hükümleri uyarınca emeklilik aylığı ödenmesinin eşitlik ilkesine aykırı olduğu, zira; 2547 sayılı Kanun’un Ek 8. maddesinde; “Vakıf yükseköğretim kurumlarında çalışan öğretim elemanlarına, unvanlarına göre Devlet yükseköğretim kurumlarında ödenen ücret tutarından az ücret verilmez. Bu fıkra kapsamında Devlet yükseköğretim kurumlarında ödenen emsal ücretin hesaplanmasında ilgili mevzuat uyarınca aylıklara ilişkin hükümlerin uygulandığı kadroya bağlı ödemeler dikkate alınır.” kuralına yer verildiği, anılan Kanun hükmü uyarınca, vakıf üniversitelerindeki öğretim üyelerinin mali haklarının devlet üniversitesindeki öğretim elemanlarından düşük olamayacağı, Kanun’un öngördüğü mali haklar yönünden eşitlik durumunun sadece aktif çalışanlar yönüyle değerlendirilmemesi gerektiği, emekliler hakkında da uygulanmasının Kanun’un amacına uygun düşeceği,  emekli aylığının,  Vakıf Yükseköğretim Kurumları Yönetmeliği’nin 23. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hesaplanıp ödendiği,  dava konusu Yönetmelik hükmünün 2547 sayılı Kanun’un Ek 8

. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hesaplanıp ödendiği,  dava konusu Yönetmelik hükmünün 2547 sayılı Kanun’un Ek 8. maddesine aykırı olduğu, vakıf üniversitesinde çalışan öğretim üyelerinin aylıklar bakımından İş Kanunu hükümlerinin uygulanmasının gerek aktif çalışırken gerekse emeklilikte dezavantajlı ve adaletsiz bir duruma yol açtığı,  2017 yılı Mayıs ayı itibariyle emeklilik için gerekli olan prim gün sayısını doldurmuş olmasına rağmen yaş sınırı dolayısıyla emekliliğine onay verilmediği, mağduriyetine neden olunduğu, Sağlık Bakanlığı’na bağlı emekli sandığına tabi olarak çalışmaya başladığı tarih itibariyle yürürlükte olan 3774 sayılı Kanun gereği emeklilik için 25 yıl sigortalı olarak çalışma ve 5000 prim günü doldurma şartı arandığı, süreç içerisinde 4447 sayılı Kanun ile emeklilik için yeniden yaş şartı getirildiği, anılan değişiklik sonrası 2017 Mayıs ayı itibariyle 5000 prim gün sayısını sağladığı halde yaş kriteri nedeniyle emekli olamadığı, çalışmaya başladığı tarihte yürürlükte olan mevzuata göre emeklilik hakkı kazanması gerekirken sonradan değişen uygulama ile karşı karşıya kaldığı ve Sağlık Bilimleri Üniversitesi’nden 2016 Aralık ayı itibariyle emekli olamadığı, emekli sandığından emekli olması gerekirken kazanılmış hakkının göz ardı edildiği ve 4/A statüsünde emekli olmaya zorlanarak daha düşük bir emekli aylığına mahkum edildiği, 2017 yılında 4/C emeklilik hakkının elinden alındığı ileri sürülmektedir.

Uyuşmazlığın, vakıf yükseköğretim kurumundan emekli olan ve geçmiş çalışmaları uyarınca farklı sosyal güvenlik kurumlarına tabi çalışma ya da bu Kanunda belirtilen sigortalılık halleri nedeniyle Mülga 2829 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumlarına Tabi Olarak Geçen Hizmetlerin Birleştirilmesi Hakkında Kanun'a tabi olan davacının; devlet yükseköğretim kurumlarından emekli olan öğretim üyesinden daha az yaşlılık aylığı almasının eşitlik ilkesine aykırı olduğu, iddia edilen bu eşitsizliğin Vakıf Yükseköğretim Kurumları Yönetmeliği’nin 23. maddesinin 2. fıkrasının ikinci cümlesinden kaynaklandığı iddiasıyla görülmekte olan dava açılmıştır. 
Dolayısıyla; davacı tarafından ileri sürülen devlet yükseköğretim kurumundan emekli öğretim üyesi ile vakıf yükseköğretim kurumundan emekli öğretim üyesinin yaşlılık aylıkları arasında oluşan farkın yasal dayanaklarının ortaya koyulması suretiyle dava konusu bireysel işlemin  dava konusu edilen düzenleyici işlemin uygulanması mahiyetinde olup olmadığının tespiti önem arz etmektedir.

Dolayısıyla; davacı tarafından ileri sürülen devlet yükseköğretim kurumundan emekli öğretim üyesi ile vakıf yükseköğretim kurumundan emekli öğretim üyesinin yaşlılık aylıkları arasında oluşan farkın yasal dayanaklarının ortaya koyulması suretiyle dava konusu bireysel işlemin  dava konusu edilen düzenleyici işlemin uygulanması mahiyetinde olup olmadığının tespiti önem arz etmektedir. 
5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun Geçici 2. maddesinde,; "bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce 17/7/1964 tarihli ve 506 sayılı, 2/9/1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17/10/1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17/10/1983 tarihli ve 2926 sayılı kanunlara tabi olanlara bağlanacak yaşlılık aylıkları nasıl hesaplanacağının ayrıntılı olarak düzenlendiği,  yine anılan maddede; “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce sigortalı veya iştirakçi olup, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra aylık talebinde bulunanlardan, farklı sosyal güvenlik kurumlarına ya da bu Kanunda belirtilen sigortalılık hallerinden birden fazlasına tabi olanlara aylık bağlanmasına esas alınacak kanun, bu Kanunla mülga 2829 sayılı Kanun hükümlerine göre tespit olunur ve bunlar hakkında, bu Kanunun geçici maddelerindeki hükümler uygulanır. Ancak, bunlardan bu Kanunun geçici 4 üncü maddesi kapsamına girmeyenlere 5434 sayılı Kanun hükümleri uygulanmaz. Bu Kanunla mülga 2829 sayılı Kanuna göre 5434 sayılı Kanun hükümleri uygulanması gerekenlerden, bu Kanunun geçici 4 üncü maddesi kapsamına girmeyenler için, bu maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri esas alınır. (a) bendi hükümlerinin uygulamasına esas alınacak kanun, bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında geçen süreler hariç, bu Kanunla mülga 2829 sayılı Kanun hükümlerine göre belirlenir. Bu Kanuna tabi hizmetlerle 506 sayılı Kanunun geçici 20 nci maddesine tabi sandıklarda geçen hizmetlerin birleştirilmesinde de bu fıkra hükümleri esas alınmak suretiyle bu Kanunla mülga 2829 sayılı Kanun hükümleri uygulanır.”  hükmüne yer verilmiş olup;  madde metninde atıf yapılan Mülga 2829 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumlarına Tabi Olarak Geçen Hizmetlerin Birleştirilmesi Hakkında Kanun’un 8. maddesinde; birleştirilmiş hizmet süreleri toplamı üzerinden, ilgililere; son yedi yıllık fiili hizmet süresi içinde fiili hizmet süresi fazla olan kurumca, hizmet sürelerinin eşit olması halinde ise eşit hizmet sürelerinden sonuncusunun tabi olduğu kurumca, kendi mevzuatına göre aylık bağlanacağı ve ödeneceği, ancak, malullük, ölüm, 5434 sayılı T.C. Emekli Sandığı Kanununa göre yaş haddinden re’sen emekli olma, süresi kanunla belirlenen vazifelere atanma veya seçilme ve bağlı oldukları kurumun kanunla değiştirilmesi hallerinde ilgililere hizmet sürelerinden sonuncusunun tabi olduğu kurumca, kendi mevzuatına göre aylık bağlanacağı belirtilmiştir.