muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/1124, Karar No: 2024/2146, Tarih: 14.05.2024

31/12/2015 tarih ve 29579 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan "Dağıtım Lisansı Sahibi Tüzel Kişiler ve Görevli Tedarik Şirketlerinin Tarife Uygulamalarına İlişkin Usul ve Esaslar"ın 2. maddesinde, dağıtım sistemi kullanıcısı tüketiciler ve üreticiler ile görevli tedarik şirketinden düzenlemeye tabi tarifeler üzerinden enerji alan tüketicilere bağlantı durumları da dikkate alınarak ait olduğu yıla ait tarife çizelgelerindeki ilgili bileşenler için kWh, kW, kWh bazında veya abone, fatura ya da okuma başına Kurul onaylı tarifelerin uygulanacağı belirtilmiş, beş ayrı abone grubu tanımlanmış ve abone grupları; sanayi, mesken, tarımsal sulama, aydınlatma ve ticarethane abone grupları olarak tespit edilmiştir.
	Anılan Usul ve Esaslar'ın “Ticarethane abone grubu” başlıklı 7. maddesinde de, “Bu Usul ve Esaslarda tanımlanan diğer ana ve alt abone grupları kapsamına girmeyen tüm tüketiciler bu abone grubu kapsamındadır.” kuralına yer verilmiş; 30/04/2022 tarih ve 31825 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 28/04/2022 tarihli ve 10961 sayılı Kurul kararı ile Usul ve Esaslar’ın, 7. maddesindeki “Ticarethane Abone Grubu” başlığı, “Kamu ve özel hizmetler sektörü ile diğer abone grupları” olarak değiştirilmiştir. 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
31/12/2021 tarih ve 10708 sayılı Kurul kararının ticarethane abone grubuna ilişkin kısmının incelenmesi;
	Aktarılan mevzuat hükümlerinden, davalı idarenin düzenlemeye tabi perakende satış ve dağıtım tarifesini onaylamak ile yetkili olduğu, söz konusu tarifelerin dağıtım ve perakende satış faaliyetinin yürütülmesi hizmetini lisansa tabi olarak sürdüren tüzel kişilerin gelir düzenlemesinin bir sonucu olarak ortaya çıktığı, bu kapsamda ilgili mevzuat hükümleri ile  verilen yetkiler çerçevesinde davalı idare tarafından tariflerin belirlenebileceği anlaşılmaktadır. 
	Dava konusu Kurul kararı dağıtım şirketlerinin dağıtım sistemi kullanıcılarına, görevli tedarik şirketlerinin ise serbest olmayan tüketiciler ile serbest tüketici olmasına rağmen tedarikçi seçmeyen ve 20/01/2018 tarih ve 30307 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Son Kaynak Tedarik Tarifesinin Düzenlemesi Hakkında Tebliğ kapsamında tanımlanan düşük tüketimli tüketicilere 01/01/2022 tarihinden itibaren uygulayacağ fiyat tarifelerinin belirlenmesi amacıyla tesis edilmiştir. Kurul kararıyla onaylanan Ek-1 ve Ek-2 tarife tabloları ile her bir abone grubu için uygulanacak birim enerji bedelleri belirlenmekte, söz konusu bedeller aboneliğin orta/alçak gerilim veya tek/çift terimli olmasına göre değişkenlik göstermektedir. Ek-1 tarife tablosunda Faaliyet Bazlı Tarife'ler, Ek-2 tarife tablosunda ise Nihai Tarife yer almaktadır. Yukarıda ayrıntılı biçimde açıklanan gerekçelerle söz konusu Kurul kararının davacının abone grubu olan ticarethane abone grubuna ilişkin kısmı incelenecektir.

Davalı idare tarafından dava konusu Kurul kararı tesis edilmeden önce hazırlık çalışmalarına başlanmış, elektrik piyasasında faaliyet gösteren ilgili taraflardan (EPİAŞ, EÜAŞ, GTŞ'ler vd.) kendi alanlarına ilişkin verileri sunmaları istenilmiştir. Gönderilen verilerin kontrolü sağlandıktan sonra ilk olarak piyasa takas fiyatı tahmini, EÜAŞ toptan satış fiyatı, YEKDEM birim maliyeti ve net kar marjı dikkate alınarak GTŞ'lerin enerji alım maliyeti hesaplanmış, daha sonra dağıtım ve perakende satış gelir tavanlarının dikkate alınması suretiyle tüketici grubu bazında dağıtım bedeli hesaplanmış, söz konusu veriler esas alınarak (aktif enerji ve dağıtım bedeli toplamı) elektriğin dağıtımı ve perakende satışı için 01/01/2022 tarihinden itibaren geçerli olacak fiyatlar belirlenmiştir.
	Aktarılan süreç neticesinde onaylanan tarife tabloları incelendiğinde, 2022 yılı öncesindeki nihai fiyatlara göre, ticarethane abone grubu için %125 oranında artış gerçekleştiği görülmektedir. Davalı idare tarafından artışın temel sebebinin, elektrik üretim maliyetlerinde gerçekleşen artışlar sonucunda aktif enerji maliyetinin (nihai enerji bedelinin unsurlarından olan) artması olduğu ifade edilmektedir. Aktif enerji maliyetinin artış gerekçesi olarak ise 2021 yılının ikinci yarısından itibaren kömür ve doğal gaz fiyatlarında ortaya çıkan artış gösterilmiş, bu dönemde elektrik üretim maliyetinin önceki dönemin beş katına ulaştığı, serbest piyasadaki elektrik fiyatlarının 2021 yılının ilk yarısında 300 TL/MWh (30 kr/kWh) bazında seyrederken, 2022 yılının ilk çeyreği için ortalamada 1400 TL/MWh (140 kr/kWh) düzeyinin üzerine çıktığı, başka bir ifade ile görevli tedarik şirketlerinin işletme giderlerinin, YEKDEM birim maliyeti gibi unsurlar hariç 140 kr/kWh düzeyine yükseldiği ifade edilmiştir. Tarife tabloları ile tüm abone grupları için ortalama 133,188 kr/kWh maliyet öngörülmüş olup aktif enerji bedelinin, görevli tedarik şirketlerinin ortalama aktif enerji maliyetini yansıtacak şekilde onaylandığı görülmektedir.
	Enerji birim fiyatının diğer unsuru olan ve arıza onarım, bakım gibi şebekeyle ilgili işletme giderleri ile hat, trafo gibi şebeke unsurlarının tesisiyle ilgili yatırım harcamalarını içeren dağıtım bedelinde ise, 2021 yılına göre %24,28 oranında artış gerçekleştirilmiş olup, söz konusu artışın ilgili mevzuat gereğince dağıtım bedelinde yıllık olarak yapılması gereken TÜFE güncellemesi kapsamında yapıldığı anlaşılmaktadır.
	 Yapılan açıklamalardan, elektrik bedellerinde ortaya çıkan artışın asıl sebebinin serbest piyasadaki elektrik fiyatlarında yaşanan artış olduğu, bu artışın tarifeye yansıtılmasında EÜAŞ'ın üretim kapasitesindeki sınırlar nedeniyle GTŞ'lerin 2022 yılında EÜAŞ'tan fiili olarak enerji alımı yapamaması ve enerjinin tamamını serbest piyasadan almalarının da etkili olduğu, dağıtım bedelinin ise ilgili mevzuat çerçevesinde TÜFE oranında artırıldığı anlaşılmaktadır.

Yapılan açıklamalardan, elektrik bedellerinde ortaya çıkan artışın asıl sebebinin serbest piyasadaki elektrik fiyatlarında yaşanan artış olduğu, bu artışın tarifeye yansıtılmasında EÜAŞ'ın üretim kapasitesindeki sınırlar nedeniyle GTŞ'lerin 2022 yılında EÜAŞ'tan fiili olarak enerji alımı yapamaması ve enerjinin tamamını serbest piyasadan almalarının da etkili olduğu, dağıtım bedelinin ise ilgili mevzuat çerçevesinde TÜFE oranında artırıldığı anlaşılmaktadır.	
	Bu durumda; 6446 sayılı Kanun ve ilgili mevzuat hükümleri ile verilen yetki kullanılmak suretiyle elektrik enerjisi toptan satış tarifesinin EÜAŞ'ın mali yükümlülüklerini yerine getirebilme kapasitesi ve piyasa koşulları dikkate alınarak Kurul tarafından belirlendiği; tarife hesabında hangi maliyet unsurlarının bulunacağının mevzuatta belirtildiği, bunların aktif enerji bedeli ve dağıtım bedeli olduğu, tarifede yaşanan artışın temel sebebinin enerji maliyetinde yaşanan artışlar olduğu, dağıtım bedelinin ise TÜFE oranında artırıldığı, dava konusu tarifeler ile görevli tedarik şirketleri ile tüketiciler arasındaki makul dengenin gözeltildiği, bu suretle tüketicilere kaliteli, sürekli ve düşük maliyetli elektriğin ulaştırılması aynı zamanda da mali açıdan güçlü ve sürdürülebilir elektrik piyasasının oluşturulmasının amaçlandığı anlaşıldığından, dava konusu Kurul kararının ticarethane abone grubuna ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
	Öte yandan, 10708 sayılı Kurul kararının 01/01/2022-31/01/2022 döneminde uygulandığı, 01/03/2022 tarihinden itibaren ticarethane AG aboneleri için kademeli tarife uygulamasının başlatıldığı, düşük ve yüksek kademeli tarifeye esas alınan günlük ortalama tüketimin 30 kWh olarak belirlendiği, yapılan bu değişiklik sonrasında daha önce tüm ticarethane alçak gerilim abonelerine 189,0181 kWh olarak uygulanan enerji bedelinin, günlük 30 kWh altı tüketim yapan düşük kademeli tüketiciler için 133,7425 kWh olarak uygulanmaya başlandığı, söz konusu uygulamanın düşük kademe ticarethane AG grubundaki tüketiciler için dava konusu işlem ile uygulanan zam oranında azalmaya yol açtığı görülmektedir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. 31/12/2021 tarih ve 10708 sayılı Kurul kararının ticarethane abone grubu dışında kalan kısımları ile aynı tarih ve 10707 sayılı Kurul kararı yönünden DAVANIN EHLİYET YÖNÜNDEN REDDİNE,
	2. 31/12/2021 tarih ve 10708 sayılı Kurul kararının ticarethane abone grubuna ilişkin kısmı yönünden ise DAVANIN REDDİNE,
3. Dava sonucu itibarıyla ret kararı ile sonuçlandığından ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
4. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için belirlenen ...-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
5. Posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,

3. Dava sonucu itibarıyla ret kararı ile sonuçlandığından ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
4. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için belirlenen ...-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
5. Posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
6. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'na temyiz yolu açık olmak üzere, 14/05/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/2289, Karar No: 2024/2903, Tarih: 14.05.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
İKİNCİ  DAİRE 
Esas	No : 2020/2289
Karar	No : 2024/2903
DAVACI  	: ... Sendikası
VEKİLİ	 : Av. ...
 
DAVALI                                               : ... Kurumu Başkanlığı
VEKİLİ	: Av.  ...
DAVANIN KONUSU	: Davacı Sendika tarafından, 22/08/2015 günlü, 29453 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sosyal Güvenlik Kurumu Personeli Görevde Yükselme ve Unvan Değişikli Yönetmeliği'nin "Görevde yükselme sınavıyla atama yapılabilecek kadrolar için aranacak özel şartlar" başlıklı 7. maddesinin  (1) fıkrasının  (a) bendinin 2 numaralı alt bendi ile (b) bendinin 2 numaralı alt bendinde "veri hazırlama ve kontrol işletmeni" ve "hemşire" unvanlarına yer verilmemesi yolundaki eksik düzenlemenin iptali istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	: 
 Danıştay İkinci Dairesince verilen 18/04/2018 günlü, E:2016/12477, K:2018/2682 sayılı karar ile; kamu idarelerinin yerine getirmekle yükümlü oldukları kamu hizmetlerinin en iyi biçimde yürütülmesini sağlamak amacıyla gerekli önlemleri almaları gerektiğinin idare hukuku ilkelerinden olup, bu önlemler arasında; hizmetin bilgi ve deneyim yönünden yetişmiş personel istihdam edilerek gördürülmesi hususunun da yer aldığı, söz konusu personelin ehliyet ve başarısının tespiti amacıyla meslek içindeki ilerleme ve yükselmelerinde idarelerin genel düzenleme yetkisine dayanarak belli ve özel koşullar belirleyebileceklerinin kuşkusuz bulunduğu,  dava konusu Sosyal Güvenlik Kurumu Personeli Görevde Yükselme ve Unvan Değişikli Yönetmeliği'nin "Görevde yükselme sınavıyla atama yapılabilecek kadrolar için aranacak özel şartlar" başlıklı 7. madde hükmü incelendiğinde, "veri hazırlama ve kontrol işletmeni" ile "hemşire" unvanında görev yapanların; şef, uzman veya icra memuru kadrosu için görevde yükselme sınavına katılabildiği  ve yükselebildiği; anılan kadrolara yükseldiği takdirde de  şube müdürü, sosyal güvenlik merkezi müdürü ve sosyal güvenlik merkezi müdür yardımcısı olarak atanabileceğinin   anlaşıldığı; bu durumda, dava konusu Yönetmelikte, görevde yükselme yoluyla şef, uzman veya icra memuru olarak atanma imkanının tanındığı görüldüğünden;  22/08/2015 günlü, 29453 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sosyal Güvenlik Kurumu Personeli Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Yönetmeliği'nin 7. maddesinde yer alan kadroların, kariyer ve liyakat ilkeleri gözetilerek, görevin özelliklerine uygun olarak ve kamu yararı ile hizmet gerekleri doğrultusunda belirlendiği sonucuna varılmış olup, dava konusu alt bentlerde veri hazırlama ve kontrol işletmeni ve hemşire unvanına yer verilmemesine ilişkin  düzenlemelerde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Anılan kararın; davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 05/03/2020 günlü, E:2018/3449, K:2020/601 sayılı kararıyla; kararın, dava konusu Yönetmeliğin  7. maddesinin  (1) fıkrasının  (a) bendinin 2 numaralı alt bendi ile (b) bendinin 2 numaralı alt bendinde "veri hazırlama ve kontrol işletmeni" unvanına yer verilmemesine ilişkin eksik düzenleme yönünden davanın reddine ilişkin kısmı onanmış; anılan maddede hemşire unvanına yer verilmemesine ilişkin kısmı ise;  657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'na dayanılarak hazırlanan dava konusu Yönetmeliğin 1. maddesinde amacın; liyakat ve kariyer ilkeleri çerçevesinde hizmet gerekleri ve personel planlaması esas alınarak görevde yükselme ve unvan değişikliği sınav şartları ile bu sınavlara tabi atamaların usul ve esaslarını belirlemek olduğunun hükme bağlandığı, bu durumda, dava konusu Yönetmeliğin 7. maddesinde görevde yükselecek unvanlar sayılırken hemşirelerle eş unvanlara yer verilmişken, hemşirelere yer verilmemesinin  kariyer ve liyakat ilkelerine ve eşitliğe aykırı olacağı, bu kişilere görevde yükselme olanağının tanınmasının esasen kariyer ve liyakat ilkelerinin bir gereği olduğu  açık olduğundan anılan maddede bu yönüyle hukuka uygunluk bulunmadığı, bu itibarla, Daire kararında hemşire unvanına yer verilmemesi şeklindeki eksik düzenlemeye ilişkin kısım yönünden hukuki isabet görülmediği gerekçesiyle bozulmuş ve bu kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosya Dairemize gönderilmiştir.
DAVACININ	İDDİALARI	: Davacı tarafından, dava konusu Yönetmeliğin "Görevde yükselme sınavıyla atama yapılabilecek kadrolar için aranacak özel şartlar" başlıklı 7. maddesinin  (1) fıkrasının  (a) bendinin 2 numaralı alt bendi ile (b) bendinin 2 numaralı alt bendinde veri hazırlama ve kontrol işletmeni ile hemşire unvanlarına yer verilmemesinin; anılan unvanlarda çalışanlar aleyhine, Anayasal eşitliğe aykırı olarak maddi ve manevi varlığını geliştirmeye yönelik hakkını ortadan kaldıran bir düzenleme olduğu; bu durumun kariyer, liyakat ve eşitlik  ilkelerine aykırılık teşkil ettiği; biyolog, psikolog,  sağlık teknisyeni, sağlık teknikeri, diyetisyen unvanlarının, görev, yetki ve sorumlulukları açısından hemşirelerin tabi olduğu düzenlemeye tabi olduğu; görevde yükselme sınavında anılan unvanlar sosyal güvenlik merkezi müdürü ve şube müdürü olabilmek için görevde yükselme sınavına katılabilirken, hemşire unvanlı memurların katılamadığı; icra memuru unvanlı memurlar ile  aynı özlük haklarına sahip olmalarına rağmen veri hazırlama ve kontrol işletmeni olan memurların görevde yükselme sınavına katılamadığı; bu durumun eşit unvanlar arasında çifte standarda sebebiyet verdiği dava konusu düzenlemelerin iptali gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVALININ SAVUNMASI	: Veri hazırlama ve kontrol işletmeni kadrosu ve icra memuru kadroları ayrıca diğer maddedeki kadroların gerek öğrenim şartları gerekse atama görev ve sorumlulukları yönünden birbirinden farklı olduğu, 13/08/2010 günlü 27671 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Sosyal Güvenlik Kurumu İcra Memurları Yönetmeliğine göre  memur ve veri hazırlama kontrol işletmeni kadrosundan  farklı bir şekilde atamasının gerçekleştirildiği, farklı görev ve sorumlulukları olduğu, öğrenimleri ve kadrosunun hizmet özelliklerinden dolayı görevde yükselme sınavına katılma hakkı verildiği, veri hazırlama kontrol işletmeni ile memurların aynı şekilde atamasının gerçekleştirildiği, aynı görev ve sorumluluklara sahip olması nedeniyle memurlar gibi değerlendirilmesi gerektiği, benzer şekilde eğitimi atama şartları, görev ve sorumlulukları yönünden özellik arz eden ve Kurumun ihtiyacı göz önüne alınarak idarenin takdir yetkisi kullanılmak suretiyle hemşire unvanına yer verilmemesinin hak ihlali olarak görülmesinin mümkün olmadığı davanın reddi gerektiği ileri sürülmektedir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	:  ...
DÜŞÜNCESİ	:  22/08/2015 günlü, 29453 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sosyal Güvenlik Kurumu Personeli Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Yönetmeliği'nin "Görevde yükselme sınavıyla atama yapılabilecek kadrolar için aranacak özel şartlar" başlıklı 7. maddesinin  (1) fıkrasının  (a) bendinin 2 numaralı alt bendi ile (b) bendinin 2 numaralı alt bendinde  "hemşire" unvanına yer verilmemesi yolundaki eksik düzenlemenin iptaline karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir. 
DANIŞTAY SAVCISI	:  ...
DÜŞÜNCESİ	: 	 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46'ncı maddesinin 1'inci fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarına karşı Danıştayda temyiz yoluna başvurulabileceği, 2575  sayılı Danıştay Kanunu'nun 38'inci  maddesinde;  İdari  Dava  Daireleri  Kurulunca idari dava dairelerinin ilk derece  mahkemesi  olarak  verdiği kararların temyizen incelenebileceği öngörülmüş olup 2577 sayılı Kanunun 49'uncu maddesinin 4'üncü fıkrasında ise Danıştay dava dairelerinin ilk derece mahkemesi olarak verdiği kararların temyizen bozulması halinde ısrar hakkı tanınmamıştır.

Dosyanın incelenmesinden;  22/08/2015 tarih ve 29453 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan "Sosyal Güvenlik Kurumu Personeli Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Yönetmeliği"nin "Görevde yükselme sınavıyla atama yapılabilecek kadrolar için aranacak özel şartlar" başlıklı 7. maddesinin  (1) fıkrasının  (a) bendinin 2 numaralı alt bendi ile (b) bendinin 2 numaralı alt bendinde "veri hazırlama ve kontrol işletmeni" ve "hemşire" unvanlarına yer verilmemesi yolundaki eksik düzenlemenin iptali istemiyle açılan davada, Danıştay İkinci Dairesinin 18/04/2018 gün ve E: 2016/12477, K:2018/2682 sayılı kararıyla davanın reddine hükmedildiği,  bu kararın temyiz aşamasında Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 05/03/2020 gün ve E:2018/3449, K:2020/601 sayılı kararıyla, anılan kararın  "Görevde yükselme sınavıyla atama yapılabilecek kadrolar için aranacak özel şartlar" başlıklı 7. maddesinin  (1) fıkrasının  (a) bendinin 2 numaralı alt bendi ile (b) bendinin 2 numaralı alt bendinde "veri hazırlama ve kontrol işletmenine yer verilmemesi yönünden davanın reddine ilişkin kısmının onanmasına, aynı maddenin hemşire unvanına yer verilmemesi yönünden, dava konusu Yönetmeliğin 7. maddesinde görevde yükselecek unvanlar sayılırken hemşirelerle eş unvanlara yer verilmişken, hemşirelere yer verilmemesinin  kariyer ve liyakat ilkelerine ve eşitliğe aykırı olacağı, bu kişilere görevde yükselme olanağının tanınmasının esasen kariyer ve liyakat ilkelerinin bir gereği olduğu   gerekçesiyle bozulduğu anlaşılmıştır.
				 Yukarıda sözü edilen yasa maddeleri uyarınca Danıştay dava dairelerinin ilk derece mahkemesi olarak verdiği kararların İdari Dava Daireleri Kurulunca bozulması halinde ısrar olanağı bulunmadığından, İdari Dava Daireleri Kurulunun bozma kararında yer alan gerekçelerle dava konusu Yönetmeliğin 7. maddesinin  (1) fıkrasının  (a) bendinin 2 numaralı alt bendi ile (b) bendinin 2 numaralı alt bendinde  "hemşire" unvanına  yer verilmemesine ilişkin eksik düzenlemenin iptali  gerekeceği düşünülmektedir.
	TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Dairemizin 18/04/2018 günlü, E:2016/12477, K:2018/2682 sayılı davanın reddi yolundaki kararının 22/08/2015 günlü, 29453 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sosyal Güvenlik Kurumu Personeli Görevde Yükselme ve Unvan Değişikli Yönetmeliği'nin "Görevde yükselme sınavıyla atama yapılabilecek kadrolar için aranacak özel şartlar" başlıklı 7. maddesinin  (1) fıkrasının  (a) bendinin 2 numaralı alt bendi ile (b) bendinin 2 numaralı alt bendinde  "hemşire" unvanına yer verilmemesi yolundaki eksik düzenlemeye ilişkin kısmının, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 05/03/2020 günlü, E:2018/3449, K:2020/601 sayılı kararıyla bozulması üzerine, 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine göre Danıştay dava dairelerinin ilk derece mahkemesi olarak verdiği kararların temyizen bozulması halinde ısrar hakkı tanınmadığından, bozma kararına uyularak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra bozulan kısım yönünden işin gereği düşünüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	: 
İLGİLİ MEVZUAT  : 
	T.C. Anayasası'nın 124. maddesinin 1. fıkrasında; "Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzelkişileri, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler çıkarabilirler." hükmüne; 128. maddesinde ise; "Devletin, kamu iktisadi teşebbüsleri ve diğer kamu tüzelkişilerinin genel idare esaslarına göre yürütmekle yükümlü oldukları kamu hizmetlerinin gerektirdiği asli ve sürekli görevler, memurlar ve diğer kamu görevlileri eliyle görülür. Memurların ve diğer kamu görevlilerinin nitelikleri, atanmaları, görev ve yetkileri, hakları ve yükümlülükleri, aylık ve ödenekleri ve diğer özlük işleri kanunla düzenlenir..." hükmüne yer verilmiştir.
Liyakat ve kariyer ilkeleri çerçevesinde, hizmet gerekleri ve personel planlamasını esas alarak, Devlet memurları ile 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamındaki kamu iktisadi teşebbüslerinde görev yapan sözleşmeli personelin görevde yükselme ve unvan değişikliklerine ilişkin usul ve esasları belirlemek amacıyla 15/03/1999 günlü, 99/12647 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla kabul edilen "Kamu Kurum ve Kuruluşlarında Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Esaslarına Dair Genel Yönetmelik" (bu Yönetmeliğin adı "Devlet Memurlarının  Görevde   Yükselme  Esaslarına  Dair  Genel  Yönetmelik" iken,  21/09/2004 günlü, 2004/8246 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının eki Yönetmeliğin 1. maddesiyle  bu  şekilde değiştirilmiştir.) 18/04/1999 günlü, 23670 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.