muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/884, Karar No: 2024/3370, Tarih: 29.05.2024

İmar Kanunu'nun 18. Maddesi Uyarınca Yapılacak Arazi ve Arsa Düzenlemesi  ile İlgili Esaslar Hakkında Yönetmeliğin "Düzenleme Sahalarının Tesbiti Esasları" başlıklı 5. maddesinde: "Belediye ve mücavir alan sınırları içinde belediyeler, belediye encümeni kararı ile; dışında valilikler, il idare kurulu kararı ile; 5 yıllık imar programlarında öncelik tanımak ve beldenin inkişaf ve ihtiyaç durumuna göre, yeterli miktarda arsayı, konut yapımına hazır bulunduracak şekilde düzenleme sahalarını tesbit etmek ve uygulamasını yapmak mecburiyetindedir. Konut yapımına hazır arsa sayısının, bir önceki yıl verilen inşaat ruhsatından az olmamasına dikkat edilir. Belirlenen düzenleme sahası bir müstakil imar adasından daha küçük olamaz. Ancak, imar adasının büyük bir kısmının imar mevzuatına uygun bir şekilde teşekkül etmiş olması nedeniyle, yeniden düzenlemesine ihtiyaç bulunmaması ve diğer kısmında birkaç taşınmaz malın tevhid ve ifraz yoluyla imar plânı ve imar mevzuatına uygun imar parsellerinin elde edilmesinin mümkün olduğu hallerde, adanın geri kalan kadastro parselleri müstakil bir imar düzenlenmesine konu teşkil edebilir." kuralına, "İmar Parsellerinin Oluşturulması ve Dağıtımındaki Esaslar" başlıklı 10. maddesinde; "İmar parsellerinin oluşturulması ve dağıtımında aşağıdaki esaslar dikkate alınır: 
a. Düzenlemeyle oluşacak imar parsellerinin mümkün mertebe aynı yerdeki veya yakınındaki eski parsellere tahsisi sağlanır. 
 b. Plan ve mevzuata göre korunması mümkün olan yapıların tam ve hissesiz bir imar parseline intibak ettirilmesi sağlanır. 
c. Mal sahibine tahsis edilen miktarın bir imar parselinden küçük olması veya diğer teknik ve hukuki nedenlerle müstakil imar parseli verilmemesi halinde, İmar parselasyon planları ve imar durumu belirlenmiş düzenleme alanlarında yapılacak binaların toplam inşaat alanı veya bağımsız bölüm adetleri belirtilen imar iddiaları veya parselleri, kat mülkiyetine esas olmak üzere hisselendirilebilir." kuralına yer verilmiştir.
Anılan Yasa ve Yönetmelik hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden, parselasyon işlemiyle amaçlananın; imar planına uygun yapı yapmaya elverişli imar parseli oluşturmak ve yol, yeşil alan gibi kamu alanlarının imar parsellerinde oluşan değer artışı karşılığında düzenlemeye giren parsel maliklerinden bedelsiz olarak alınarak kamunun eline geçmesinin sağlamak olduğu anlaşılmakta ve parselasyon işlemleri sırasında, taşınmaz malikinin eski yerinin yol, yeşil alan vb. gibi kullanım alanlarında kalması nedeniyle eski yerinden imar parseli tahsis edilme imkanının bulunmadığı hallerde, eski yerinin yakınındaki eşdeğer imar parsellerinden ve mümkün olduğunca müstakil tahsis yapılması gerekmektedir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
İmar planı ve mevzuata göre korunması mümkün olan yapıların tam ve hissesiz bir imar parseline intibak ettirilmesinin sağlanacağı parselasyon işleminde uyulması gereken temel kurallardan biri olmakla beraber, bu kuralın istisnasız biçimde her durumda uygulanması, çok hisseli imar parsellerinin oluşturulması suretiyle taşınmaz maliklerinin mağduriyetine yol açabilmekte, bir yandan mevcut mülkiyet dokusu korunurken bir yandan da üzerinde yapı bulunmayan parsel maliklerinin, diğer hissedarların onayı bulunmaksızın taşınmazdan yararlanmasını mümkün kılmamaktadır.
Uyuşmazlıkta, imara tahsis miktarı 2011, 53 m2 olan 23 adedi müstakil 1 adedi hisseli olan parsellere karşılık 5 ayrı imar parselinden davacıların murisi adına fazla sayıda kişi ile birlikte hisseli tahsis yapıldığı, davacıların murisine tahsis edilen … ada … parsel ile … ada, …, … ve …  parsel sayılı taşınmazların kadastral parsellerin isabet ettiği yerde, … ada … parselin ise kadastral parsellerin batısında bulunduğu anlaşılmaktadır
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, uyuşmazlık konusu parsellerin irili ufaklı olması (kimi yerde 5 m2'ye kadar) ve uygulama sonucu oluşan imar parselleri büyüklüğünün 3000-3500 m2 büyüklüğünde olması nedeniyle müstakil parsel tahsis edilmesinin uygun olmadığının belirtildiği görülmüştür.
Dosyanın incelenmesinden; uyuşmazlık konusu taşınmazların bulunduğu alanın bir kısmının yapılaşmış olması, alanda küçük yüz ölçümüne sahip kadastral parsel bulunması ve uygulama sonucu oluşan imar parselleri büyüklüğünün 3000-3500 m2 büyüklüğünde olması nedeniyle davacılara verilen imar parsellerinin tamamının kadastral parsellerin altlığında ve müstakil verilmesinin mümkün olamayabileceği tabiidir. Ancak, parselasyon işlemi sonucunda davacıların murisine ait … ada … parsel sayılı taşınmazdaki hissenin 71,54 m²’si … ada … parsel sayılı taşınmazdan, 137,96 m²’si ise … ada … parsel sayılı taşınmazdan, … ada … parsel sayılı taşınmazdaki hissenin 28.00 m2'si, 3386 m2 büyüklükteki … ada … parsel sayılı taşınmazdan tahsis yapılarak karşılandığı görülmüş olup, bu 3 farklı yerde tahsis edilen hisselerin en azından tek bir parselde toplamak suretiyle daha az imar parselinde davacıların murisi adına tahsis yoluna gidilmesi mümkün iken 5 adet imar parselinde yapılan tahsis ile davacıların mağduriyetine sebep olacak şekilde işlem yapıldığı anlaşılmaktadır.
Bu durumda, davacılar murisine ait toplam 2011,53 m2 hissenin imar adalarında dağınık ve çok küçük miktarda hisseli olarak 5 adet imar parselinde tahsis edilmesinin dağıtım ilkelerine, parselasyon tekniğine ve imar mevzuatına aykırı olduğu sonucuna ulaşıldığından dava konusu işlemin iptaline karar verilmesi gerektiğinden, davanın reddine ilişkin Mahkeme kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararında isabet görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;

KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. 2577 sayılı Kanunun 49. maddesine uygun bulunan davacıların temyiz isteminin kabulüne,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin  Mahkeme kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 29/05/2024 tarihinde, kesin olarak, oyçokluğuyla karar verildi. 
 
 
KARŞI OY (X) :Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde belirtilen bozma nedenleri bulunmadığından, temyiz isteminin reddi ile anılan kararın onanması gerektiği oyu ile Dairemiz kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2020/7789, Karar No: 2024/3372, Tarih: 29.05.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 ALTINCI DAİRE  
Esas  No : 2020/7789
Karar No : 2024/3372                                                                    
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Valiliği/ … 	
 
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Belediye Başkanlığı - …
VEKİLİ : Av. …
 
İSTEMİN	KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.          
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Çanakkale ili, Merkez, … Köyü, … ada, … ve … parsel sayılı taşınmazları kapsayan alanda 1/5000 ölçekli ilave nazım imar planı ve 1/1000 ölçekli ilave uygulama imar planının kabulüne ilişkin … tarih ve …- … sayılı Kepez Belediye Meclisi kararlarının iptali istenilmiştir.
                 İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…,  K:… sayılı kararda; yerinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi üzerine düzenlenen rapor ile dosyadaki bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden, dava konusu işlem ile  planlama alanına 605 kişilik ek nüfusun geldiği, Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliği Ek-2 tablosuna göre 605 kişi için 1733,3 m2, otopark, 2357,9 m2 yeşil alan sağlandığı, 605 kişi için gerekli sosyal donatının planlama  alanı içerisinde karşınlanmasının alan temini ve tesislerin verimli çalışması bakımından mümkün olmaması nedeniyle yakın çevre içinde karşılanıp karşılanmadığına bakılması gerektiği, bu doğrultuda yapılan incelemede 700 metre ve 1250 metre mesafede iki caminin, 400 metre mesafede ortaokul, lise ve kreşin, 1000 metre ve 1350 metre mesafede bir ilkokul ve anadolu lisesinin, yakınında stadyumun ve içinde yeşil alanın bulunduğu, bu çerçevede temel donatı alanlarının büyük oranda sağlandığı, donatı alanlarının yürüme mesafesinde olduğu, nitekim parsel kullanımlarının çevresi ile birlikte düşünüldüğünde, komşu parsellerle benzer ve uyumlu nitelikte olduğu, planın tüm parsel sahiplerine eşit mesafede olması gerektiği (eşitlik ilkesi) görüşünden hareketle ilave imar planının imar mevzuatına, şehircilik ilkelerine, planlama esaslarına ve kamu yararına uygun olduğu sonucuna ulaşılarak davanın reddine karar verilmiştir.	
                 Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve istinaf dilekçelerinde ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve istinaf dilekçelerinde ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Dava konusu işlem ile yüksek yoğunluklu konut+ticaret alanı kullanımı getirilerek alanda ek nüfus öngörüldüğü, ancak bu ek nüfus için gerekli donatı alanlarının sağlanmadığı, planlama alanı çevresinde yer alan donatı alanlarının  yerleşik nüfus esas alınarak ayrıldığı, dava konusu işlem ile sadece park ve otopark alanına yönelik donatı alanı ayrılmasının planlama esaslarına uygun olmadığı belirtilerek temyiz isteminin kabulüne karar verilmesi gerekiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HAKİMİ	…'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : Uyuşmazlık konusu taşınmazlar daha önce planlanmamış alanda kalmaktayken, dava konusu  1/5000 ölçekli ilave nazım imar planında 601 ki/ha üstü çok yüksek yoğunluklu ticaret+konut, park ve otopark alanı olarak, 1/1000 ölçekli ilave uygulama imar planında E:1.75,  blok nizam 5 kat yapılaşma koşullu ticaret+konut alanı, park ve otopark alanı olarak planlanmıştır. 
	Davacı tarafından dava konusu işlemler ile ticaret+konut alanı kullanımı getirilerek alanda ek nüfus öngörüldüğü, bu durumun sosyal donatı dengesini bozacağı ileri sürülerek bakılmakta olan dava açılmışır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	3194 sayılı İmar Kanununun 5. maddesinin dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte olan halinde, nazım imar planı; varsa bölge ve çevre düzeni planlarına uygun olarak hali hazır haritalar üzerine, yine varsa kadastral  durumu  işlenmiş olarak çizilen ve arazi parçalarının; genel kullanış biçimlerini, başlıca bölge tiplerini, bölgelerin gelecekteki nüfus yoğunluklarını, gerektiğinde yapı  yoğunluğunu, çeşitli yerleşme alanlarının gelişme yön ve büyüklükleri ile ilkelerini, ulaşım sistemlerini ve problemlerinin çözümü gibi hususları gösteren ve uygulama imar planının hazırlanmasına esas olmak üzere düzenlenen detaylı bir raporla açıklanan ve raporu ile beraber bir bütün olan plan olarak, uygulama imar planı ise; tasdikli halihazır haritalar üzerine varsa kadastral durumu işlenmiş olarak nazım imar planı esaslarına göre çizilen ve çeşitli bölgelerin yapı adalarını, bunların  yoğunluk ve düzenini, yolları ve uygulama için gerekli imar uygulama programlarına esas olacak uygulama etaplarını ve diğer bilgileri ayrıntıları ile gösteren plan olarak tanımlanmıştır.

Mekânsal Planlar Yapım Yönetmeliğinin 11.maddesinin 1.fıkrasında, "İmar planlarının yapımı ve değişikliklerinde planlanan alanın veya bölgenin şartları ile gelecekteki gereksinimleri göz önünde tutularak kentsel, sosyal ve teknik altyapıalanlarında bu Yönetmeliğin EK-2 Tablosunda belirtilen asgaristandartlara ve alan büyüklüklerine uyulur.", 21.maddesinin 10.fıkrasında da, "İmar planlarında Ticaret+Konut, Ticaret+Turizm+Konut, Turizm+Ticaret karma kullanım alanlarında konut kullanımına da yer verilmesi halinde, konut kullanım oranları belirtilerek, konut kullanımının gerektirdiği sosyal ve teknik altyapı alanlarının ayrılması zorunludur. İmar planlarında konutun yer aldığı karma kullanımlarda konut kullanım oranının belirtilmediği hallerde en fazla % 30 konut kullanabileceği varsayılır." düzenlemeleri yer almaktadır. 
	Anılan Yönetmeliğin "İmar Planlarına Dair Esaslar" başlıklı 25. maddesinde,  imar planlarının ihtiyaca cevap vermediği veya uygulamasının mümkün olmadığı durumlar ile üst kademe plan kararlarına uygunluğunun sağlanması amacıyla planın tamamının veya plan ana kararlarını etkileyecek bir kısmının yenilenmesi için bu Yönetmelikte belirtilen ilke, esas ve standartlara uygun olarak imar planlarında revizyon yapılabileceği; imar planlarının ihtiyaca cevap vermediği durumlarda ise mevcut plana bitişik ve mevcut planın genel arazi kullanım kararları ile süreklilik, bütünlük ve uyum sağlayacak biçimde, bu Yönetmelikte belirtilen ilke, esas ve standartlara uygun olarak ilave imar planı yapılabileceği; aynı Yönetmeliğin 26. maddesinde ise, plan ana kararlarını, sürekliliğini, bütünlüğünü, sosyal ve teknik altyapı dengesini bozmayacak nitelikte, kamu yararı amaçlı, teknik ve nesnel gerekçelere dayanılarak imar planı değişikliği yapılabileceği kuralı getirilmiştir.
 
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	İmar planlarının, planlanan yörenin bugünkü durumunun, olanaklarının ve ilerideki gelişmesinin gerçeğe en yakın şekilde saptanabilmesi için coğrafi veriler, beldenin kullanılışı, donatımı ve mali bilgiler gibi konularda yapılacak araştırma ve anket çalışmaları sonucu elde edilecek bilgiler ışığında, çeşitli kentsel işlevler arasında var olan ya da sağlanabilecek olanaklar ölçüsünde en iyi çözüm yollarını bulmak, belde halkına iyi yaşama düzeni ve koşulları sağlamak amacıyla kentin kendine özgü yaşayış biçimi ve karakteri, nüfus, alan ve yapı ilişkileri, yörenin gerek çevresiyle ve gerekse çeşitli alanları arasında olan bağlantıları, halkın sosyal ve kültürel gereksinimleri, güvenlik ve sağlığı ile ilgili konular göz önüne alınarak hazırlanması gerekmektedir.

Anılan ölçütlere göre hazırlanan imar planlarının ihtiyaca cevap vermediği durumlarda, mevcut plana bitişik ve mevcut planın genel arazi kullanım kararları ile süreklilik, bütünlük ve uyum sağlayacak biçimde  ve yasalarda öngörülen yöntemlere uygun olarak ilave imar planı yapılabilmektedir. Yapılan planlamanın amaç yönünden yargısal denetimi planlamayı zorunlu kılan nedenlerin irdelenmesi yoluyla yapılır. Bu irdelemeden sonra, planlanan alanın özel niteliklerinin yanısıra plan bütünlüğü gözönünde bulundurularak planlanan yörenin tümünün çevre ilişkileri kapsamlı bir biçimde ele alınarak, planlamada kamu yararına uyarlık bulunup bulunmadığının araştırılması gerekmektedir.
Dava konusu olayda, plansız alanda bulunan uyuşmazlık konusu taşınmazların, ilave imar planları ile  ticaret + konut, otopark ve ve park alanı olarak belirlendiği, planların parsel bazında yapıldığı ve ilave imar planı yapılmasını zorunlu kılan hususlar ile ticaret ve konut kullanımı getirilmesini gerektiren sebeplerin somut olarak ortaya konulamadığı, yeni bir plan çalışması niteliğinde olduğundan alanın çevresiyle birlikte değerlendirilerek ilgili kurum görüşleri ile birlikte plan çalışmasına veri ve  girdi sağlayan araştırma ve etütlerin  yapıldığına ilişkin bir bilgi bulunmadığı, ticaret + konut alanı kullanım kararının alana ilave nüfus artışı getirdiği, artan nüfus karşılığında park ve otopark alanı dışında başka donatı alanı ayrılmadığı, bu nedenle bölgede plan bütünlüğü ile nüfus-donatı dengesinin bozulduğu, her ne kadar İdare Mahkemesince esas alınan bilirkişi raporunda, öngörülen nüfusun ihtiyaç duyacağı donatı alanlarının planlama alanının çevresinde yer alan donatı alanlarında karşılanmasının mümkün olduğu belirtilmiş ise de, planlama alanı içerisinde sosyal ve teknik alt yapı alanı düzenlenmemesi, planlama alanının çevresindeki donatı alanları üzerindeki baskıyı artıracağından mevcut plan bütününde kurgulanan teknik ve sosyal donatı alanı dengesinin bozulacağı sonucuna ulaşıldığından dava konusu imar planlarında planlama esaslarına, imar mevzuatına ve kamu yararına uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. 
Bu itibarla, davanın reddine ilişkin Mahkeme kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddi yolunda temyize konu Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararında isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. 2577 sayılı Kanunun 49. maddesine uygun bulunan davacının temyiz isteminin kabulüne,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin  Mahkeme kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 29/05/2024 tarihinde, kesin olarak, oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/8316, Karar No: 2024/3353, Tarih: 29.05.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 ALTINCI DAİRE  
Esas  No : 2020/8316
Karar No : 2024/3353                                                                    
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Belediye Başkanlığı	  
VEKİLİ : Av. …
 
KARŞI TARAF (DAVACI) : …	  
VEKİLİ : Av. …
 
İSTEMİN	KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının aleyhe olan kısımının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.          
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem:   Hatay İli, Payas İlçesi, … Mahallesi, … sayılı parseldeki taşınmazın maliki olan davacı tarafından, taşınmaza yönelik verildiği belirtilen … tarihli …-… sayılı imar durumuna ilişkin Payas Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğü işlemi ile Payas İlçesi, 2.Etap 1/1000 ölçekli uygulama imar planının  kabul edilmesine ilişkin … tarihli, … sayılı Payas Belediye Meclisi kararının taşınmaza ilişkin iptali istenilmiştir.
                    İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…,  K:… sayılı kararda;  dava konusu, imar durumuna ilişkin işlem yönünden davacının 17.02.2014 tarihinde ve 20.02.2014 tarihlerinde imar durum belgesi almak için bir başvurusunun bulunmadığı, dava konusu edilen belgenin de davacının plandaki durumunu gösteren bir belge olduğu anlaşıldığından, davanın bu kısmı yönünden incelenmeksizin reddine, dava konusu imar planı yönünden ise yerinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi üzerine düzenlenen rapor ile dosyada yer alan bilgi ve belgelerin birikte değerlendirilmesinden, taşınmazın güneyinden, alanda doğu ve batı istikametinde geçecek şekilde taşıt yolu olarak öngörülen ve taşınmazın da bir bölümünün güzergahı içerisinde kaldığı 12 metre enkesitli imar yoluna yönelik plan kararının şehircilik ilkeleri, planlama esasları, kamu yararına aykırı olduğundan dava konusu 1/1000 ölçekli uygulama imar planında taşınmaz yönünden hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir. 
                   Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının özeti:  Davacının istinaf başvurusu hakkında feragat nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının iptale ilişkin kısmının hukuka ve usule uygun olduğu ve istinaf dilekçelerinde ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI    :  Dava konusu imar planı taşınmaz yönünden usul  ve yasaya uygun olduğundan iptale ilişkin Mahkeme kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI    :  Dava konusu imar planı taşınmaz yönünden usul  ve yasaya uygun olduğundan iptale ilişkin Mahkeme kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HAKİMİ	…'NİN	DÜŞÜNCESİ	:Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : Hatay İli, Payas İlçesi, … Mahallesi, … sayılı parseldeki taşınmazın maliki olan davacı tarafından taşınmaza yönelik verildiği belirtilen … tarihli … sayılı imar durumuna ilişkin Payas Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğü işlemi ile … parsel sayılı taşınmazın 1995 tarihli plandaki durumuna getirilmesi amacıyla yapılan başvurunun … tarihli, … sayılı Payas Belediye Meclisi kararı ile reddilmesi üzerine Payas Belediye Meclisinin … tarihli, … sayılı kararı ile kabul edilen Payas İlçesi, 2.Etap 1/1000 ölçekli imar planının taşınmaz yönünden iptali istenilmektedir.
	İLGİLİ MEVZUAT: 
	İşlem tarihinde yürürlükte olan şekliyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunun “Dava Açma Süresi” başlıklı 7. maddesinde, dava açma süresinin özel kanunlarında ayrı süre gösterilmeyen hallerde Danıştay’da ve İdare Mahkemelerinde altmış (60) gün olduğu; ilanı gereken düzenleyici işlemlerde dava süresinin, ilan tarihini izleyen günden itibaren başlayacağı, ancak bu işlemlerin uygulanması üzerine ilgililerin düzenleyici işlem veya uygulanan işlem yahut her ikisi aleyhine birden dava açabileceği kurala bağlanmış, aynı Kanunun işlem tarihinde yürürlükte olan haliyle "İdari makamların sükutu" başlıklı 10. maddesinde, ilgililerin, haklarında idari davaya konu olabilecek bir işlem veya eylemin yapılması için idari makamlara başvurabilecekleri, altmış gün içinde bir cevap verilmezse isteğin reddedilmiş sayılacağı, ilgililerin altmış günün bittiği tarihten itibaren dava açma süresi içinde, konusuna göre Danıştay'a, idare ve vergi mahkemelerine dava açabilecekleri, altmış günlük süre içinde idarece verilen cevap kesin değilse ilgilinin bu cevabı, isteminin reddi sayarak dava açabileceği gibi kesin cevabı da bekleyebileceği, bu takdirde dava açma süresinin işlemeyeceği; ancak, bekleme süresinin başvuru tarihinden itibaren altı ayı geçemeyeceği, dava açılmaması veya davanın süreden reddi hallerinde, altmış günlük sürenin bitmesinden sonra yetkili idari makamlarca cevap verilirse, cevabın tebliğinden itibaren altmış gün içinde dava açabileceği düzenlemesine yer verilmiştir.
 
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: