muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/4370, Karar No: 2024/2319, Tarih: 25.04.2024

(Ek fıkra: 11/1/2011-6099/5 md.) Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.'' hükmüne yer verilmiştir.
7201 sayılı Kanunun "Kazaî tebligat" başlıklı bölümünde yer alan 34. maddesinin birinci fıkrasında, kazaî tebligat hükümlerinin adlî ve idarî kaza mercilerince yapılacak tebligat işlerinde uygulanacağı; 35. maddesinde, kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usûllere göre tebliğ yapılmış olan kimsenin, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza mercine bildirmeye mecbur olduğu, bu takdirde bundan sonraki tebliğlerin bildirilen yeni adrese yapılacağı, adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshasının eski adrese ait binanın kapısına asılacağı ve asılma tarihinin tebliğ tarihi sayılacağı, (...) daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adreslerinin esas alınacağı ve bu madde hükümlerinin uygulanacağı kurala bağlanmıştır.
 Muhatabın tüzel kişi olması hâlinde tüzel kişilerin adresleri bir sicil veya resmi kayıtta olacağı için adreslerinin meçhul olduğundan söz edilemez. Tebligat Kanunu’nun 28. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen adresi meçhul olanlar ancak gerçek kişi muhataplar olabilir. Tüzel kişilerin adresi meçhul olamayacağından adres araştırması yapılamaz. Nitekim bu hususlar Hukuk Genel Kurulunun 16/04/2019 tarihli ve E:2015/10-2878, K:2019/456 sayılı kararında da benimsenmiştir. Bu nedenle, İdare Mahkemesinin … tarih ve … sayılı ihtar yazısının davacı şirketin ilgili Adıyaman Ticaret Sicil Memurluğuna beyan ve tescil ettirdiği adresine tebliğ yapılmaksızın doğrudan ilanen tebligat yoluna gidilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır. 
Ancak, İdare Mahkemesince, davacı şirketin Ticaret Sicil Memurluğuna beyan ve tescil ettirdiği adresine 7201 sayılı Kanunun 35. maddesi hükmü uyarınca tebligat yapılması gerektiği belirtilmektedir. 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesinin sadece yargı organlarınca yapılacak tebligatlara ilişkin özel hükümler ihtiva ettiği ve mahkemeler tarafından çıkarılacak tebligatlar için uygulanabileceği dikkate alındığında, kazaî bir merci olmayan davalı idarece 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca tebligat yapılması gerektiği yolundaki gerekçede yasal isabet görülmemekle birlikte, 7201 sayılı Kanun'un 21/1. madde hükümlerince tebligat yapılması gerektiğinden dava konusu işlemin iptaline karar verilmesi gerekmektedir.

Bu durumda, dava konusu işlemin iptaline dair karara yönelik istinaf isteminin reddine karar veren Bölge İdare Mahkemesi kararında sonucu itibariyle hukuka aykırılık görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının yukarıda belirtilen gerekçeyle ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama  kararının taraflara  tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın  İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 25/04/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/1083, Karar No: 2024/2273, Tarih: 25.04.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2020/1083
Karar  No : 2024/2273  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	      : … Valiliği	  
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACILAR)	: 
1- …
2- …
İSTEMİN KONUSU	:  … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem:  Davacılardan  …'ın maliki ve …'ın sürücüsü olduğu …  plakalı  ticari taksinin, ilgili belediyeden  alınan izin veya ruhsat  alınmaksızın yolcu taşımacılığında kullanıldığından bahisle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3-A maddesi uyarınca  aracın 60 gün süre ile trafikten men edilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı işlem ile araç sürücüsüne aynı tarih ve … sayılı  idari para  cezası verilmesine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: ... İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…,  K:… sayılı kararda; araç sürücüsünce Toplu Ulaşım Hizmetleri Müdürlüğü'nce verilen  taksi çalışma ruhsat süresinin aracın fenni muayenesinin motor ağrızasından dolayı yapılamaması dolayısıyla süresinin geçtiğinin beyan edildiği, davacının iştigal konusunun taksi taşımacılığı olduğu, işleme dayanak tutanakta ise taksi taşımcılığı harici bir taşımacılık yapıldığına ilişkin her hangi bir tespit de yapılmadığı, iştigal konusu ile ilgili olan Taksi Çalışma Ruhsatnamesinin süresinin geçtiği konusunda ihtilaf bulunmayan ve ancak ticari plaka olarak adlandırılan tahditli plaka ile yapılan bu taşıma hakkında ilgili mevzuat uyarınca bu eksikliğe yönelik işlem tesis edilmesi gerekirken davacılar hakkında şartları oluşmadığı halde 2918 sayılı Kanun'un Ek 2/3-A maddesi uyarınca tesis edilen işlemlerde hukuka ve mevzuata uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI  : Davalı idare tarafından, işlem tarihi itibarıyla gösterilmeyen çalışma ruhsatının yok hükmünde kabul edilmesi gerektiği, davacıların korsan taksicilik yaptığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI  :  Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçeli onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI  :  Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçeli onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Her ne kadar İdare Mahkemesi tarafından, "araç sürücüsünce Toplu Ulaşım Hizmetleri Müdürlüğü'nce verilen  taksi çalışma ruhsat süresinin aracın fenni muayenesinin motor ağrızasından dolayı yapılamaması dolayısıyla süresinin geçtiğinin beyan edildiği, davacının iştigal konusunun taksi taşımacılığı olduğu, işleme dayanak tutanakta ise taksi taşımcılığı harici bir taşımacılık yapıldığına ilişkin her hangi bir tespit de yapılmadığı, iştigal konusu ile ilgili olan Taksi Çalışma Ruhsatnamesinin süresinin geçtiği konusunda ihtilaf bulunmayan ve ancak ticari plaka olarak adlandırılan tahditli plaka ile yapılan bu taşıma hakkında ilgili mevzuat uyarınca bu eksikliğe yönelik işlem tesis edilmesi gerekirken" gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline, Bölge İdare Mahkemesi tarafından da istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş olsa da; bu gerekçenin dava konusu izin / ruhsat almadan belediye sınırları dahilinde yolcu taşımak eylemini karşılamadığı, ancak dava konusu işlemlerin sivil polislerin araca  yolcu olarak binerek yaptıkları denetim sonucu oluşturulan tutanağa dayalı tesis edildiği görülmüştür.
 1982 Anayasası'nın 2. maddesinde belirtilen hukuk devleti; eylem ve işlemleri hukuka uygun, insan haklarına dayanan, bu hak ve özgürlükleri koruyup güçlendiren, her alanda adaletli bir hukuk düzeni kurup bunu geliştirerek sürdüren, Anayasa'ya aykırı durum ve tutumlardan kaçınan, hukuku tüm devlet organlarına egemen kılan, Anayasa ve hukukun üstün kurallarıyla kendini bağlı sayıp yargı denetimine açık olan devlettir. (AYM'nin 10/07/2013 tarih, E:2012/107 K:2013/90 sayılı kararı)
Anayasa Mahkemesi kararlarında, "hukuki güvenlik" ile "belirlilik ilkeleri" hukuk devletinin önkoşullarından sayılmaktadır. Kişilerin hukuki güvenliğini sağlamayı amaçlayan "hukuki güvenlik ilkesi"nin; hukuk normlarının öngörülebilir olmasını, bireylerin tüm eylem ve işlemlerinde Devlete güven duyabilmesini, Devletin de yasal düzenlemelerinde bu güven duygusunu zedeleyici yöntemlerden kaçınmasını gerekli kıldığını, "belirlilik ilkesi"nin ise; yasal düzenlemelerin hem kişiler hem de idare yönünden herhangi bir duraksamaya ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde açık, net, anlaşılır ve uygulanabilir olmasını, ayrıca kamu otoritelerinin keyfi uygulamalarına karşı koruyucu önlem içermesini ifade ettiğini vurgulamaktadır. (AYM'nin 08/12/2015 tarih, E:2014/87 K:2015/112 sayılı kararı)

Öte yandan, hukuk devleti ilkesine göre, devletin, kişi hak ve özgürlüklerini, kamu düzen ve güvenliğini, kamu sağlığını ve çevreyi, ekonomik düzeni, toplum barışını ve düzenini, genel ahlâka ilişkin kuralları ihlal eden eylemleri yani suç ve kabahatleri, ulusal ve evrensel hukuk çerçevesinde, ödetme görev ve yükümlülüğü bulunmaktadır. Ancak Devletin, esasen ve öncelikle bu kuralların ihlalini önleme görevi bulunduğunun kabulü gerekir. Başka bir deyişle, hukuk devletinin bir erki olan idarenin görevi, öncelikle bireylerin kuralları ihlal etmesini bekleyip cezalandırma yoluna gitmesi değil, kurallara uygun davranma düzeyini ve alışkanlığını geliştirmek olmalıdır. Bu husus "iyi idare ilkelerinin" de bir gereğidir. (Yargıtay 7. CD'nin 08/07/2014 tarih, E:2014/2954 K:2014/14281 sayılı kararı)
Açıklanan nedenlerle idari yaptırımların, denetlenebilir olması, hukuken kabul edilebilir somut bilgi ve belgelere dayanması, hukuki güvenlik ilkesini zedelememesi,  idarenin, kişilerin kurallara uygun davranma düzeyini ve alışkanlığını geliştirmek suretiyle kuralların ihlalini önlemeye hizmet etmesi, kural ihlalinin gerçekleştirilmesine sebep olup sonrasında cezalandırma yoluna gitmemesi, tuzak kurulması/suça teşvik edilmesi anlamına gelebilecek uygulamalardan kaçınması gerektiği sonucuna ulaşıldığından, dava konusu olayda olduğu şekilde, sivil polislerin araca yolcu olarak binerek tesis edilen tutanağın izinsiz ticari amaçlı taşımacılık yapma faaliyetine dayanak oluşturamayacağı görüldüğünden İdare Mahkemesi tarafından verilen dava konusu işlemlerin iptaline ilişkin karara karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine yönelik Bölge İdare Mahkemesi kararı neticesi itibarıyla hukuka uygun bulunmuştur.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2.  ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının yukarıda belirtilen gerekçe ile ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından varsa artan tutarın Mahkeme tarafından ilgili tarafa iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama  kararının taraflara  tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın  İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 25/04/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/5850, Karar No: 2024/2322, Tarih: 25.04.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2021/5850
Karar  No : 2024/2322  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: … Genel Müdürlüğü	  
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI): … Mermer Mad. İnş. Taah.San. Tic. LTd. Şti.
VEKİLİ	 : Av. …
İSTEMİN KONUSU	: … Bölge İdare Mahkemesi  ... İdari Dava Dairesinin  … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Sivas İli, Yıldızeli İlçesi sınırları dahilinde ve davacı şirket uhdesinde bulunan S:… sayılı II (b) Grubu (traverten) işletme ruhsat sahasıyla ilgili olarak 3213 sayılı Yasanın 24. maddesinin 12. fıkrasına istinaden davacı şirkete 62.743-TL idari para cezası verilmesine ilişkin Maden İşleri Genel Müdürlüğü'nün … tarih ve … sayılı işleminin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince verilen  …  tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı şirkete ait sahada yapılan inceleme sonucunda 13-16/10/2017 tarihli tutanak düzenlendiği, davacı şirketin mevzuata aykırı olduğu iddia edilen eyleminin, ortalaması alınan 3 yıldan en son yıl olan 2014 yılını müteakip 2015 yılında gerçekleştirildiğinin kabul edilmesi gerektiği, ancak davalı idare tarafından 2018 yılında tesis edilen işlemle 2018 yılı değerleme oranında arttırılan tutar üzerinden (62.743,00 TL) davacının idari para cezası ile cezalandırılması yoluna gidildiği, bu durumda, davalı idarece, 3213 sayılı Kanunun 24. maddesinin 12. fıkrasında cezalandırılan eylemin mahiyeti gereği davacı şirkete eylemini (üretim miktarı ortalaması alınan en son yıl) müteakip yılda mer'i mevzuat hükümlerine göre idari yaptırım  uygulanması ve anılan döneme ait mevzuatta öngörülen tutarda idari para cezası verilmesi gerekirken, 2015 yılına ait tespit edilen eyleme yönelik olarak davacı şirketin, yeniden değerleme oranında artırılarak 2018 yılı için geçerli olan idari para cezası ile tecziyesi yönünde tesis edilen dava konusu işlemde bu yönüyle hukuka ve mevzuata uygunluk bulunmadığı gerekçesi ile dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, dava konusu idari para cezasının 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 24. maddesinin 12. fıkrası hükümlerine ve Maden Yönetmeliğine göre tesis edildiği, 5 yıl içerisinde üretim yapılmayan üç yılın tespitinde sıralı yılların alınacağına dair bir ibare bulunmadığı  ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI  :  Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçeli olarak onanması gerektiği düşünülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI  :  Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçeli olarak onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
3213 sayılı Maden Kanunu'nun 04/02/2015 tarih ve 6592 sayılı Kanunun 13. maddesi ile değişik  24. maddesinin 12. fıkrasında; "Beş yıllık sürede mücbir sebepler ve beklenmeyen hâller dışında üç yıldan fazla üretim yapmayan ruhsat sahiplerine 50.000,00 TL idari para cezası verilir. Bu üç yıllık süre içinde yapılan toplam üretimin projede beyan edilen bir yıllık üretim miktarının %10’undan az olması hâlinde de bu hüküm uygulanır. İdari para cezasının uygulanmasından başlamak üzere bu fıkraya aykırı fiilin tekrar tespit edilmesi hâlinde ise ruhsat iptal edilir. Ancak işletme projesinde, işletme izninin yürürlük tarihinden itibaren üç yıl içinde madene ulaşmak amacıyla galeri, kuyu ve dekapaj yapılacağı beyan edilmiş ve ruhsat sahasındaki faaliyetlerin bu beyanlara uygun olarak gerçekleştirildiği tespit edilmiş ise idari para cezası uygulanmaz ve ruhsat iptal edilmez." şeklinde düzenlenmiştir. 
28/11/2017 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 7061 sayılı Kanun'un 49. maddesi ile eklenen ve halen yürürlükte bulunan halinde ise, "Beş yıllık dönemde, üretimin en az olduğu herhangi üç yılında yaptığı toplam üretim projede beyan edilen bir yıllık üretim miktarının % 30'undan az olması durumunda, ruhsat sahiplerine 77.632 Türk lirası idari para cezası verilir..." düzenlemesine, 13. maddesinin 2. fıkrasında; "....bu kanun gereğince uygulanan idari para cezaları her yıl 213 sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca belirlenen yeniden değerleme oranı nispetinde artırılır...." kuralına yer verilmiştir.
Dava konusu işlem tarihinde yürürlükte bulunan 21/09/2017 tarihli ve 30187 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Maden Yönetmeliğinin "Üretim yapılmayan işletme izinli ruhsat sahaları ve tesisler" başlıklı 37. maddesinin 1. fıkrasında, "İşletme izinli ruhsat sahalarında tespit tarihinden önceki son beş yıllık sürenin mücbir sebepler ve beklenmeyen haller dışında herhangi üç yıldan fazla bir döneminde üretim yapılmaması veya bu beş yıllık sürenin herhangi üç yılındaki toplam üretim miktarının projede beyan edilen bir yıllık üretim miktarının %10’undan daha az olması halinde ruhsat sahiplerine Kanunun 24 üncü maddesinin on ikinci fıkrası gereğince idari para cezası verilir. İdari para cezasının uygulanmasından başlamak üzere bu fıkraya aykırı fiilin tekrar tespit edilmesi hâlinde ise ruhsat iptal edilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Olayda, davalı idare yetkililerince davacı şirketin ruhsat sahasının mahallinde tetkik edildiği ve 13-16/10/2017 tarihli tutanak düzenlendiği, yapılan tetkik neticesinde davacı şirket tarafından 2011, 2013, 2014 yıllarında yapılan toplam 160 m³ üretim yapıldığı, işletme projesinde beyan edilen yıllık üretim miktarının 4.500m³ ve 2013 yılında tevdii edilen revize işletme projesinde 2.000m³ olduğu, dolayısıyla  2011, 2013, 2014 yıllarında yapılan toplam üretimlerin projede beyan edilen yıllık üretim miktarının %10'unun altında olduğundan bahisle dava konusu işlemin tesis edildiği anlaşılmaktadır.
 Dava konusu işlemde 2011, 2013 ve 2014 yıllarında yapılan toplam üretim miktarının projede beyan edilen yıllık üretim miktarının %10'un dan az olduğundan bahisle, idari para cezası uygulandığı anlaşılmaktadır. Ancak, yukarıda belirtilen ve işlem tarihi itibariyle yürürlükteki yasa maddelerinin uygulanmasını göstermek amacıyla yayımlanan yönetmeliğin ilgili hükmü incelendiğinde de beş yıllık sürenin tespitin yapıldığı tarihten geriye doğru son beş yıl olduğunun belirtildiği görülmektedir. Bu kapsamda, "tespit tarihinden geriye doğru beş yıllık süre içerisinde üç yıllık süre içerindeki toplam üretim miktarının projede beyan edilen yıllık üretim miktarının %10'undan az olması halinde" idari para cezasının uygulanması gerekmektedir. Dolayısıyla, tespit tarihinden geriye doğru beş yıllık dönem olan 2016, 2015, 2014, 2013 ve 2012 yıllarındaki üretim miktarları üzerinden  inceleme ve değerlendirme yapılması gerektiği açıktır. 
Tespit tarihinden geriye doğru beş yıllık döneme ilişkin üretim miktarları değerlendirildiğinde ise, herhangi bir üç yıllık dönemlerdeki üretim miktarlarının toplamın projede beyan edilen yıllık üretim miktarının %10'undan fazla olduğu anlaşıldığından, davacı şirket hakkında idari para cezası uygulanmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk  görülmemiştir.
Bu durumda, hukuka aykırı olarak tesis edildiği anlaşılan dava konusu işlemin iptaline dair karara yönelik istinaf isteminin reddine karar veren Bölge İdare Mahkemesi kararında sonucu itibariyle hukuka aykırılık görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:…  sayılı kararının yukarıda belirtilen gerekçeyle ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama  kararının taraflara  tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın  İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 25/04/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/1836, Karar No: 2024/2285, Tarih: 25.04.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2024/1836
Karar  No : 2024/2285  
TEMYİZ EDENLER (DAVACI)     : 1- ...
		         2- ...  
VEKİLLERİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALILAR)	: 1- ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü 
VEKİLİ	: Av. ...
		 2- ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	:  ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin  ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacılar tarafından,  müşterek çocukları olan ...'in 23/04/2022 tarihinde saat 13.40 sıralarında baca kapağı açık olan çukura/kuyuya düşmesi sonucunda vefat etmesi olayında davalı idarelerin açık ve bariz bir hizmet kusurunun mevcut olduğu gerekçesiyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik her biri için ayrı ayrı 5.000,00 TL olmak üzere toplamda 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı, her biri için ayrı ayrı 1.000,00 TL olmak üzere toplamda 2.000,00 TL maddi tazminat ve yaşanılan elem ve ızıdırap hali içinde her biri için ayrı ayrı 250.000,00 TL toplamda 500.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte tazminine karar verilmesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: ... İdare Mahkemesince verilen  ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararda;  ...'in  23/04/2022 tarihinde saat 13.40 sıralarında vefat etmesi olayında, bahsi geçen kişinin toksik gaz solunması sonucu ölümünün meydana geldiği hususunun Adli Tıp Raporuyla sabit olduğu, ...'in ölüm sebebinin kuyuya düşmüş olması olmadığı, kaldı ki bahsi geçen kuyuda daha önceden veya olay gününe dair herhangi bir şekilde arıza olduğuna dair davalı idarelere yapılan bir başvuru veya ihbar kaydının da bulunmadığı, yaşanan olayda davalı idarelere atfı kabil bir hizmet kusurunun mevcut olmadığı görülerek davacıların maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacılar vekili tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek,  2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine kesin olarak karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Hukuka aykırı olan temyiz istemine konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI   :   Davalı idareler tarafından, temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ        :...
DÜŞÜNCESİ                                 : Temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA