muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/2290, Karar No: 2024/457, Tarih: 04.03.2024

Bu itibarla, koronavirüs hastalığı (Covid-19) ile mücadele sürecinde, İstanbul ilindeki ihtiyaç sahiplerine ve  yaşlı vatandaşlara destek olmak amacıyla banka hesap numaraları ilan edilerek yapılan yardım çağrılarının "yardım toplama" faaliyeti kapsamında olduğu, belediyelere ilişkin mevzuatta belediyenin gelirleri arasında sayılan "bağış kabul etme" olarak nitelendirilmesinin mümkün olmadığı sonucuna varılmaktadır.
Öte yandan, davacı tarafından, yürütülen faaliyetin 2860 sayılı Kanun kapsamında bir yardım kampanyası olmadığı, 5216 sayılı Kanun ile 5393 sayılı Kanun hükümlerine uygun olarak şartsız bağış kabulü yapıldığı, şartsız bağış kabul etmenin belediye başkanının yetkilerinden biri olduğu ve adı geçen Kanun'lar uyarınca izin alınmasına gerek bulunmadığı ileri sürülmekte ise de, 2860 sayılı Kanun'da "yardım toplama", 5216 ve 5393 sayılı Kanun'larda "bağış kabul etme" hususunun düzenlendiği göz önüne alındığında; kendi mevzuatı uyarınca bağış adı altında yardım toplama yetkisi bulunmayan davacı Belediyenin, dava konusu Genelge ile 2860 sayılı Kanun kapsamında kabul edilerek  -izne tabi olsa dahi- yardım toplama yetkisi bulunduğunun kabul edilmesi suretiyle lehine bir düzenleme yapıldığı anlaşıldığından, davacının, belediyelerin 2860 sayılı Kanun kapsamında olmadığı yönündeki iddiasının dava konusu işlemi sakatlamayacağı sonucuna varılmıştır.
Buna göre, kendi mevzuatı uyarınca yardım toplama yetkisine sahip olmayan belediyelerin, yardım toplama faaliyetleri 2860 sayılı Kanun kapsamında olduğundan yetkili makamdan izin almak koşulu ile bu Kanun uyarınca yardım toplama yetkisine sahip olduğunda duraksama bulunmamaktadır. 
Bu durumda, kendi mevzuatı uyarınca yardım toplama yetkisi bulunmayan davacının 2860 sayılı Kanun kapsamında kabul edilerek bu Kanun uyarınca izin almaksızın yardım toplamasının mümkün olmadığı yönünde tesis edilen İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünün 30/03/2020 tarih ve 6051 sayılı "Yardım Toplama" konulu Genelgesi'nde ve bu Genelge dayanak alınarak tesis edilen İstanbul Valiliğinin... tarih ve ... sayılı işleminde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
KARAR SONUCU																			:
            Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN REDDİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam... TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca... TL  vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idarelere verilmesine,
4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 04/03/2024 tarihinde oy çokluğuyla  karar verildi.
 
(X)-KARŞI OY :

3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca... TL  vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idarelere verilmesine,
4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 04/03/2024 tarihinde oy çokluğuyla  karar verildi.
 
(X)-KARŞI OY :
Dava; İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünün 30/03/2020 tarih ve 6051 sayılı, "Yardım Toplama" konulu Genelgesi'nin ve bu Genelge dayanak alınarak tesis edilen İstanbul Valiliğinin ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istemiyle açılmıştır.
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 123. maddesi, idarenin "kuruluş ve görevleriyle" bütün olduğunu belirtirken, aynı zamanda bu bütünlük içindeki yapılanmanın merkezden ve yerinden yönetim esaslarına dayanmasını öngörmektedir. Böylece Anayasa, üniter devlet yapısı içinde merkezden ve yerinden yönetim esaslarına dayalı karma bir yapıyı benimsemiştir. Nitekim Anayasa'nın "1. Merkezi idare" başlıklı 126. maddesinde, "Türkiye, merkezi idare kuruluşu bakımından, coğrafya durumuna, ekonomik şartlara ve kamu hizmetlerinin gereklerine göre, illere; iller de diğer kademeli bölümlere ayırılır.
İllerin idaresi yetki genişliği esasına dayanır.
Kamu hizmetlerinin görülmesinde verim ve uyum sağlamak amacıyla, birden çok ili içine alan merkezi idare teşkilatı kurulabilir. Bu teşkilatın görev ve yetkileri kanunla düzenlenir." kuralına; "2. Mahalli idareler" başlıklı 127. maddesinde de, "Mahalli idareler; il, belediye veya köy halkının mahalli müşterek ihtiyaçlarını karşılamak üzere kuruluş esasları kanunla belirtilen ve karar organları, gene kanunda gösterilen, seçmenler tarafından seçilerek oluşturulan kamu tüzelkişileridir.
Mahalli idarelerin kuruluş ve görevleri ile yetkileri, yerinden yönetim ilkesine uygun olarak kanunla düzenlenir.
....
Merkezi idare, mahalli idareler üzerinde, mahalli hizmetlerin idarenin bütünlüğü ilkesine uygun şekilde yürütülmesi, kamu görevlerinde birliğin sağlanması, toplum yararının korunması ve mahalli ihtiyaçların gereği gibi karşılanması amacıyla, kanunda belirtilen esas ve usuller dairesinde idari vesayet yetkisine sahiptir..." kuralına yer verilmiştir.
Yardım toplamaya yetkili kişi ve kuruluşları ve bunların hangi amaçla yardım toplayabileceklerini belirlemek, yardım toplanmasına, kullanılmasına ve denetlenmesine ilişkin usul ve esasları düzenlemek amacıyla yürürlüğe konulan 2860 sayılı Yardım Toplama Kanunu'nun "Kapsam" başlıklı 2. maddesinde, "Bu Kanun; yardım toplamaya yetkili kişi ve kuruluşların, amaçlarına ve kamu yararına uygun olarak, yardım toplama faaliyetlerine ait esasları kapsar.

Yardım toplamaya yetkili kişi ve kuruluşları ve bunların hangi amaçla yardım toplayabileceklerini belirlemek, yardım toplanmasına, kullanılmasına ve denetlenmesine ilişkin usul ve esasları düzenlemek amacıyla yürürlüğe konulan 2860 sayılı Yardım Toplama Kanunu'nun "Kapsam" başlıklı 2. maddesinde, "Bu Kanun; yardım toplamaya yetkili kişi ve kuruluşların, amaçlarına ve kamu yararına uygun olarak, yardım toplama faaliyetlerine ait esasları kapsar.
 Türk Silahlı Kuvvetlerinin kendi bünyesi içerisindeki yardım toplama faaliyetleri ile dernekler, sendikalar ve bunların üst kuruluşlarına, spor kulüplerine, mesleki kuruluşlara ve bağış kabulüne yetkili vakıflara kendi statülerine göre üyeleri ve diğer kişiler tarafından yapılacak bağış ve yardımlarla bunların öz kaynaklarından sağlayacakları gelirler, bu Kanunun kapsamı dışındadır"; "Yardım toplayabilecek olanlar" başlıklı 3. maddesinde, "Kamu yararına uygun olarak, amaçlarını gerçekleştirmek, muhtaç kişilere yardım sağlamak ve kamu hizmetlerinden bir veya birkaçını gerçekleştirmek veya destek olmak üzere gerçek kişiler, dernekler, kurumlar, vakıflar, spor kulüpleri, gazete ve dergiler yardım toplayabilirler."
hükümlerine yer verildikten sonra, "İzin alma zorunluğu" başlıklı 6. maddesinde, "Kişiler ve kuruluşlar, yetkili makamdan izin almadan yardım toplayamazlar. Ancak, kamu yararına çalışan dernek, kurum ve vakıflardan hangilerinin izin almadan yardım toplayabilecekleri, Cumhurbaşkanınca belirlenip ilan edilir.
 İzin alınmadan girişilen yardım toplama faaliyetleri güvenlik kuvvetlerince derhal menedilir ve sorumlular hakkında kovuşturma yapılır." denilmiştir. Kanun'un, "Saklı tutulan hükümler" başlıklı 31. maddesinde de, "Mevzuat hükümlerine göre bazı derneklere, vakıflara, meslek kuruluşlarına ve kamu kuruluşlarına tanınmış hak ve ayrıcalıklar saklıdır." denilerek, kamu kuruluşlarına bu konuda ilgili kanunlarında tanınmış hak ve ayrıcalıkların geçerli olduğu özellikle vurgulanmış; bir başka ifadeyle özel kanunlarına göre bağış kabul etme veya izinsiz yardım toplama gibi hak ve ayrıcalıklara sahip olanların hak ve ayrıcalıklarının bu Kanuna dayanılarak kısıtlanmasının önüne geçilmiştir.  
Yardım toplama faaliyeti, belirli bir sosyal projenin gerçekleşmesi amacıyla vatandaşlar tarafından yapılan katkının amaçla sınırlı olarak toplanmasına ve kullanılmasına aracılık edilmesidir. Bu aracılık faaliyeti genellikle gerçek kişiler ve  sivil toplum kuruluşu olarak nitelenen özel hukuk tüzel kişileri eliyle yapılmaktadır.  
Bu sebepledir ki; kanun koyucu,  2860 sayılı Kanunu çıkarmakla esasen gerçek kişiler veya özel hukuk tüzel kişileri aracılığıyla gerçekleştirilen yardım toplama faaliyetini  düzenlemek  istemiştir. Nitekim yardım toplama yetkisine sahip olanların belirlendiği "Yardım toplayabilecek olanlar" başlıklı 3. maddesinde "kurumlar" ibaresi dışındakilerin tamamı özel hukuk kişileridir.

Bu sebepledir ki; kanun koyucu,  2860 sayılı Kanunu çıkarmakla esasen gerçek kişiler veya özel hukuk tüzel kişileri aracılığıyla gerçekleştirilen yardım toplama faaliyetini  düzenlemek  istemiştir. Nitekim yardım toplama yetkisine sahip olanların belirlendiği "Yardım toplayabilecek olanlar" başlıklı 3. maddesinde "kurumlar" ibaresi dışındakilerin tamamı özel hukuk kişileridir. 
 2860 sayılı Kanun'un gerek genel gerekse madde gerekçelerinin incelenmesinden, "Kurum" ifadesinin, maddede sayılan özel hukuk tüzel kişilerinin amaçlarına benzer faaliyetler yürüten, belirli bir kamu hizmetinin gerçekleşmesine destek olmak üzere kurulmuş Türk Hava Kurumu ve benzeri kurumları ifade etmek için kullanıldığı açıkça anlaşılmaktadır.
Öte yandan, belediyelere ilişkin mevzuatta, "bağış" ile ilgili düzenlemeler bulunmaktadır. 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15., 18., 28., 38., 59. ve 60. maddeleri, 5216 sayılı Büyükşehir Belediye Kanunu'nun 18. ve 23. maddeleri ile 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 8. ve 20. maddelerinde, bağış kabul etme ile ilgili ayrıntılı düzenleme yapılmıştır. 5393 sayılı Kanun'un 15/1-i maddesi gereğince belediyeler bağış almak yetkisine sahiptirler. Kanun'un 18/1-g maddesi gereğince şartlı bağışları kabul etmek Belediye Meclisinin, 38/1-l maddesi gereğince şartsız bağışları kabul etmek de Belediye başkanının görev ve yetkisindedir. 59/1-g maddesi gereğince bağışlar, Belediyenin gelirleri, 60/1-r maddesi gereğince de şartlı bağışlarla ilgili yapılacak harcamalar da Belediyenin giderleri arasındadır. Ayrıca doğal afetlerle ilgili çalışmalar yapmak, sosyal yardım ve destekte bulunmak, 5216 sayılı Kanun'un 7. maddesinde büyükşehir belediyelerinin, 5393 sayılı Kanun'un 53. maddesinde de belediyelerin görevleri arasında sayılmış; öte yandan dar gelirli, yoksul, muhtaç ve kimsesizler ile engellilere yapılacak "sosyal hizmet ve yardımlar" 5216 sayılı Kanun'un 24. maddesinde büyükşehir belediyelerinin, 5393 sayılı Kanun'un 60. maddesinde de belediyelerin giderleri arasında olduğu belirtilmiştir.
Ayrıca, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 28. maddesi gereğince, 5393 sayılı Belediye Kanunu ve diğer ilgili kanunların 5216 sayılı Kanuna aykırı olmayan hükümleri büyükşehir belediyeleri hakkında da uygulanacaktır. Bu kapsamda, 5393 sayılı Kanun'daki bağış ile ilgili düzenlemeler büyükşehir belediyelerine de uygulanacaktır. Kaldı ki, Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nda da bağış ile ilgili kimi düzenlemelere yer verilmiştir. Bu bağlamda, yetkili organların kararını almak koşuluyla, büyükşehir belediyesi adına sözleşme yapmak, karşılıksız bağışları kabul etmek ve gerekli tasarruflarda bulunmak büyükşehir belediye başkanının görev ve yetkilerindendir. 
Belirtmek gerekir ki, bağış alma yetkisi, bağış toplamayı da içermektedir. Diğer bir ifadeyle, bağış toplayanın hareketsiz kalması durumunda yapılan karşılıksız ödeme bağış olacağı gibi, bağış toplayanın çağrısıyla yapılan karşılıksız ödeme de bağış olarak nitelendirilmek durumundadır.

Belirtmek gerekir ki, bağış alma yetkisi, bağış toplamayı da içermektedir. Diğer bir ifadeyle, bağış toplayanın hareketsiz kalması durumunda yapılan karşılıksız ödeme bağış olacağı gibi, bağış toplayanın çağrısıyla yapılan karşılıksız ödeme de bağış olarak nitelendirilmek durumundadır.
Dolayısıyla, tabi oldukları 5216 ve 5393 sayılı Kanunlar gereğince doğal afetlerle ilgili çalışmalar yapmak, sosyal yardım ve destek sağlamak belediyelerin görevleri arasında olduğundan, belediyeler bu görevlerini yerine getirirken bağış/yardım yapılması çağrısında bulunabilirler. Bu bağlamda yardım ve bağış kavramları belediyeler yönünden iç içe geçmiş ve birbirini tamamlayan kavramlardır. Bağış kabul etme yetkisi bulunan belediyenin bu yolla elde ettiği geliri nerede harcayacağı konusunda elbette takdir yetkisi vardır.  Harcama kalemi ile ilgili iradesini bağış yapıldıktan sonra belirleyebileceği gibi, bağış yapmaya davet aşamasında da somutlaştırarak beyan edebilir.  Harcama yerine ilişkin irade beyanı bağış yapmaya teşvik niteliğinde olup, Belediyenin bağış yoluyla elde ettiği gelirleri nerede harcayacağını önceden beyan etmesinden hareketle bu faaliyetin 2860 sayılı Kanun kapsamında bir yardım toplama niteliğine dönüştüğü ileri sürülemez.
Diğer taraftan, belediyelere kendi mevzuatıyla tanınan bağış kabul etme yetkisi, başka bir idarenin iznine bağlı olmadığı gibi, belirli bir amaç ve süre şartına bağlı olmaksızın sürekli kullanılabilen  genel bir yetkidir.
Kaldı ki, belediyelerin 2860 sayılı Kanun'un 31. maddesi kapsamında olmadığını, bu nedenle izinsiz bağış kampanyası düzenleyemeyeceğini söylemek de genel kanun niteliğindeki 2860 sayılı Kanuna göre daha yeni tarihli olan ve özel kanun niteliğinde bulunan 5393 ve 5216 sayılı kanunların ilgili kuralları gereğince olanaklı değildir.
Bu durumda, 2860 sayılı Kanun'un değinilen kurallarının bir bütün olarak incelenip değerlendirilmesinden; bir kamu idaresi niteliğinde olan belediyelerin, bu Kanun kapsamında yer almadığı sonucuna varılmaktadır. 
Bu itibarla, özel kanun niteliğindeki 5216 ve 5393 sayılı kanunlardan kaynaklanan bağış kabul etme hak ve yetkisi kapsamında kabul ettikleri şartsız bağışların 2860 sayılı Kanun kapsamında "yardım toplama" faaliyeti olarak nitelendirilmesi ve kamu idaresi olan belediyelerin "kurum" gibi değerlendirerek 2860 sayılı Kanun kapsamına dahil edilmesi suretiyle izin almadıkları gerekçesiyle bağış toplama yetkilerinin kısıtlanmasına ilişkin dava konusu Genelge'de ve bu Genelge dayanak alınarak tesis edilen İstanbul Valiliğinin ... tarih ve ... sayılı işleminde hukuka uyarlık bulunmadığından dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmesi gerektiği oyuyla, aksi yöndeki Daire kararına katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/10979, Karar No: 2024/1439, Tarih: 04.03.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 DÖRDÜNCÜ DAİRE  
Esas     No : 2023/10979
Karar	No : 2024/1439  
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	:...  Kaymakamlığı   
İSTEMİN KONUSU	: ...  Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin  ... tarih ve E:... , K:...  sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı tarafından; işletme ruhsatında belirtilen içkili restoran kapsamı dışına çıkarak işyeri ruhsatına aykırı faaliyet yürüttüğünden bahisle 1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanunu kapsamında belirsiz süre ile faaliyetlerinin durdurulmasına ilişkin ...  tarih ve ...  sayılı Zile İlçe Umumi Hıfzıssıhha Kurul Kararının 3. maddesinin kendisi ile ilgili kısmının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...  İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,  K:...  sayılı kararda;  davacıya ait iş yerinde yapılan denetimde, işyeri açma ruhsatına göre içkili lokanta olarak faaliyet gösteren iş yerinde çok sayıda bayan şahsın konsomatris olarak çalıştırıldığının tespit edildiği, anılan iş yerine ait işyeri açma ve çalışma ruhsatında iş yerinin faaliyet konusu olarak içkili lokanta belirtilmiş ise de, söz konusu iş yerinin fiilen İçişleri Bakanlığınca yayımlanan genelgelerde derhal kapatılacağı belirtilen bar, pavyon, gece kulübü vb. gibi işyerleri şeklinde işletildiği anlaşıldığından davacı hakkında tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI	 :  Davacı tarafından; iş yerinin ruhsat konusuna uygun bir şekilde işletildiği, bahsi geçen Genelge kapsamına girmediği, tesis edilen işlemin hukuka uygun olmadığı, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği  ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Cevap verilmemiştir. 
TETKİK HÂKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
                   2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu'nun 6. maddesinde, mevzuat hükümlerine aykırı olarak işletilen iş yerlerinin işletmecilerine beşyüzmilyon (500) Türk Lirası ile birmilyar (1.000) Türk Lirası arasında idari para cezası verileceği kurala bağlanmış,  8. maddesinde ise, "Polisçe kat'i delil elde edilmesi halinde;

İNCELEME VE GEREKÇE	:
                   2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu'nun 6. maddesinde, mevzuat hükümlerine aykırı olarak işletilen iş yerlerinin işletmecilerine beşyüzmilyon (500) Türk Lirası ile birmilyar (1.000) Türk Lirası arasında idari para cezası verileceği kurala bağlanmış,  8. maddesinde ise, "Polisçe kat'i delil elde edilmesi halinde; 
A) Kumar oynanan umumî ve umuma açık yerler ile her çeşit özel ve resmi kurum ve kuruluşlara ait lokaller, 
B) Mevzuata aykırı bir şekilde uyuşturucu madde imal edilen, satılan, kullanılan, bulundurulan yerler, 
C) Mevzuata aykırı faaliyet gösteren genelevler, birleşme yerleri ve fuhuş yapılan evler ve yerler, 
D) Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğüne, Anayasal düzenine, genel güvenliğe ve genel ahlâka zararı dokunacak oyun oynatılan, temsil verilen, film veya video bant gösterilen yerler ile internet üzerinden yapılan yayınlara izin verilen yerler,
 E) Derneklere, sendikalara, loca ve kulüplere, kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları ile benzeri kurum ve kuruluşlara ait ve yalnız üyelerinin yararlanması için açılan lokallerden, birden fazla denetim sonunda ve yazılı ihtara rağmen, iç yönetmeliğine aykırı faaliyet göstererek umuma açık yer durumuna geldiği tespit edilenler,
F) (Ek: 28/12/2006-5571/1 md.) Her türlü denize elverişli araçlarla günübirlik tur düzenleyen veya her türlü mal ve hizmet satanlardan, müşteriye faaliyetlerini duyururken veya müşteri kabul ederken çevreyi veya müşteriyi rahatsız edecek yöntemler kullananlar,
 Mahallin en büyük mülkî amiri tarafından otuz günü geçmemek üzere geçici süreyle faaliyetten men edilir. Bu maddede yazılı fiiller sebebiyle bir yıl içinde üç defa faaliyetten men edilen işyerlerinde, bu fiiller tekrar işlendiği takdirde, işyeri açma ve çalışma ruhsatları, mahallin en büyük mülkî amirinin bildirimi üzerine, belediye veya il özel idaresi tarafından beş iş günü içinde iptal edilir..." hükümleri kurala bağlanmıştır.

Mahallin en büyük mülkî amiri tarafından otuz günü geçmemek üzere geçici süreyle faaliyetten men edilir. Bu maddede yazılı fiiller sebebiyle bir yıl içinde üç defa faaliyetten men edilen işyerlerinde, bu fiiller tekrar işlendiği takdirde, işyeri açma ve çalışma ruhsatları, mahallin en büyük mülkî amirinin bildirimi üzerine, belediye veya il özel idaresi tarafından beş iş günü içinde iptal edilir..." hükümleri kurala bağlanmıştır.
10/08/2005 tarih ve 25902 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren İşyeri Açma ve Çalıştırma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik'in "İşyeri açma ve çalıştırma ruhsatının kesinleşmesi" başlıklı 13. maddesinde "İşyeri açma ve çalıştırma ruhsatı verilen işyerleri, yetkili idareler tarafından ruhsatın verildiği tarihten itibaren en geç bir ay içinde kontrol edilir. İşyerinin bu süre içinde kontrol edilmemesi halinde ruhsat kesinleşir. Kontrol görevini yerine getirmeyen yetkili idare görevlileri hakkında kanuni işlem yapılır. İşyeri açma ve çalışma ruhsatının verilmesinden sonra yapılacak denetimlerde mevzuata uygun olmayan unsurların ve noksanlıkların tespiti halinde, işyerine bu noksanlık ve hatalarını gidermesi için bir defaya mahsus olmak üzere onbeş günlük süre verilir. Verilen süre içinde tespit edilen noksanlık ve aykırılıklar giderilmediği takdirde, ruhsat iptal edilerek işyeri kapatılır. Ayrıca ilgililerin yalan, yanlış ve yanıltıcı beyanı varsa hakkında kanuni işlem yapılır." düzenlemesine yer verilmiştir.
Aynı Yönetmelik'in "Çalıştırılacak kişilerde aranacak şartlar" başlıklı 36. maddesinin 6. fıkrasında, müşteri ile beraber yiyip içerek müşterinin eğlenmesini sağlayan konsomatrislerin sadece pavyon ruhsatlı yerlerde çalışabileceği hükme bağlanmış; " Geçici süreyle faaliyetten men ve idari para cezası " başlıklı 39. maddesinin 1. fıkrasında, " 2559 sayılı Kanunun 8 inci maddesinde sayılan hususların tespiti halinde belirtilen işyerleri otuz günü geçmemek üzere geçici süreyle; bu işyerlerinin mevzuat hükümlerine aykırı olarak ruhsatsız işletildiğinin tespiti halinde ise süresiz olarak ya da ruhsat alıncaya kadar mahallin en büyük mülki idare amiri tarafından faaliyetten men edilir. Faaliyetten men’e ilişkin onay uygulanmak üzere yetkili idareye bildirilir. Yetkili idare en geç üç işgünü içinde faaliyetten men’e ilişkin kararı işyerini mühürlemek suretiyle uygulayarak buna ilişkin tutanağın bir suretini ilgili mülki makama gönderir. Yetkili idare, işyerinin faaliyetten men’ine ilişkin kararı süresinde uygulamazsa, sorumluluğu yetkili idareye ait olmak üzere kapatma kararı kolluk güçleri tarafından re’sen uygulanır ve yetkili idareye bilgi verilir." hükmüne yer verilmiş; 2. fıkrasında ise, 36. maddeye aykırılığın veya 2559 sayılı Kanun'un 6. maddesinde belirtilen hususların tespiti halinde, yetkili idare tarafından 2559 sayılı Kanun'un 6. maddesinde belirtilen usule göre idari para cezası uygulanacağı hüküm altına alınmıştır.

Olayda; davacıya ait içkili lokanta için işyeri açma ve çalışma ruhsatının 09/03/2018 tarihinde Zile Belediye Başkanlığı tarafından düzenlenlendiği, sözü edilen işyerinin ruhsatının iptal edilmesi veya faaliyetten men edilmesinde de yetkili idarenin Belediye olduğu, 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu'nun 8. maddesi uyarınca  bu maddede sayılan hususların tespiti  halinde işyerinin mahallin en büyük mülki amiri tarafından otuz günü geçmemek üzere geçici süreyle faaliyetten men edilmesinin mümkün olduğu, Kaymakamlığın geçici faaliyetten men yetkisi dışında süresiz faaliyetten men yetkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.
Bu durumda; "içkili lokanta" ruhsatı ile faaliyet gösteren işyerinin ruhsat amacı dışında faaliyet gösterdiğinden bahisle İçişleri Bakanlığının 15/09/2020 tarih ve 15055 sayılı Genelgesi ile İlçe Umumi Hıfzısıhha Kurulunun ...  tarih ve ... sayılı kararı  dayanak gösterilerek Zile Kaymakamlığı tarafından süresiz olarak faaliyetten men edilmesi yönünde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığından, aksi yöndeki Bölge İdare Mahkemesi İdare Dava Dairesi kararında hukuki isabet görülmemiştir.
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1.	Temyiz isteminin kabulüne,
2.	Temyize konu ...  Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin  ... tarih ve E:... , K:...  sayılı kararının  BOZULMASINA,
3.	Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın İdare Dava Dairesine gönderilmesine, 04/03/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
 
 (X) KARŞI OY :
Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği oyu ile karara katılmıyorum.