muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/1437, Karar No: 2024/2473, Tarih: 30.05.2024

İktisad kanunlarının kabul ettiği esaslara göre yürütülecek olan ve bunun dışına çıkıldığı takdirde memleketi büyük malî zararlara uğratacağı şüphesiz bulunan ve teknik konuları kapsayan ve geciktirmeden zamanında tedbirler alınması ve icabında derhal kaldırılması ve değiştirilmesi gereken bu alanın, kanun koyucu tarafından doğrudan doğruya düzenlenmesi bazı sakıncalar doğurabilir. Çünkü, yukarıda da söylendiği gibi yasama organlarının yapısı itibariyle günlük olayları izliyememesi ve ağır işlemesi yüzünden bunun zamanında sağlanması mümkün olamaz. Bu sebepledir ki, kanun koyucu düzenleme alanının esaslarını tesbit ve amacı tâyin ettikten sonra alınacak tedbirlerin ihtiyaca uygunluğunu sağlamak üzere yürütme organım görevlendirmiş ve bu görevin gerektirdiği tasarruflarda bulunmak yetkisini vermek suretiyle yasama yetkisini bu yolda, kullanmayı uygun bulmuştur. 				(...) Anayasa'nın 6. maddesi, yürütme görevinin, kanunla çevresinde, Cumhurbaşkanı ve Bakanlar Kurulu tarafından yerine getirileceğini âmir olduğu gibi, 98. maddesi de; Cumhurbaşkanının bütün kararlarından Başbakan ve ilgili bakanın sorumlu olacağını göstermektedir. Maddenin Anayasa Komisyonunca hazırlanan gerekçesinde; bu maddenin Anayasa'da olduğu gibi muhafazası ile, Türkiye'de Devlet ve idare tasarruflarının yerleşmiş olan şekillerinde herhangi bir değişiklik yapmamak amacının güdüldüğü belirtilmektedir. Bu açık hükümler karşısında yürütme görevini kanunlar çerçevesinde yerine getirmekle sorumlu olan organın, tanzim edici tasaruflarının, yalnız tüzükler çıkarmak yolu ile sağlayabileceğinin kabulü suretiyle kayd altına alınmasının; görevin gerektirdiği süratle hareket edilmesini ve zamanında isabetli netice alınmasını engelleyeceğinden de şüphe edilemez." gerekçesiyle işin gerektirdiği sürat ve yönetim tekniğine atıf yapılarak reddine karar verilmişse de, 1980 yılı ve sonrasında ülkenin ekonomik durumundaki değişiklikler ile Devletin ekonomik alana müdahalesinin daralması, yukarıda atıf yapılan Anayasa Mahkemesi kararları ve zamanın değişmesiyle hükümlerinde değişmesinin inkâr olamayacağı ilkesi (Cengiz İlhan, Mecelle Hukukun Doksan Dokuz İlkesi, İkinci Baskı, Tarih Vakfı, İstanbul, s. 41) uyarınca anılan Anayasa Mahkemesi kararının, 1567 sayılı Kanun'un 1. maddesinin Anayasa'ya aykırılığı konusundaki ciddi endişeleri ortadan kaldırmaya yeterli olmadığı düşünülmektedir.
	Nitekim öğretinin de görüşü bu yöndedir. (Doç. Dr. Mutlu Kağıtçıoğlu, Döviz Cinsinden veya Dövize Endeksli Sözleşme Yapma Özgürlüğünün Yürütmenin Düzenleyici İşlemleriyle Sınırlandırılması Sorunu, Ankara Hacı Bayram Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C:24, S:3, 2020; Dr. Öğretim Üyesi Harun Yılmaz, Türk Hukukunda Düzenleme Yetkisinin Tarihsel Gelişimi ve Niteliği, Türkiye Barolar Birliği Dergisi, S:110, 2014) 
	Açıklanan nedenlerle, Anayasa’ya aykırı olduğu düşünülen kanun maddesi aleyhine Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 152. maddesi uyarınca Anayasa Mahkemesi'ne başvuru yapılması gerektiği düşünülmektedir.

Açıklanan nedenlerle, Anayasa’ya aykırı olduğu düşünülen kanun maddesi aleyhine Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 152. maddesi uyarınca Anayasa Mahkemesi'ne başvuru yapılması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek ve dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	ESAS YÖNÜNDEN:
	MADDİ OLAY : 
	Davacı tarafından, 18/11/2022 tarihinde (B) grubu sınırlı yetkili müessese kuruluş izni verilmesi istemiyle davalı idarenin elektronik bilgi sistemi üzerinden başvuruda bulunulmuştur. Davalı idare tarafından yapılan incelemeler kapsamında İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü’nden 30/01/2023 tarihinde bilgi talep edilmiş, anılan idarenin 03/01/2023 tarihli yazısında, davacı hakkında “2016 yılında FETÖ/PDY’ye yönelik yapılan çalışmalarda TUSKON üyesi şirketin yönetim kurulunda yer alan şahıslardan olduğu şeklinde bilgilerin elde edildiği” bilgisine yer verilmiştir. 
	Bunun üzerine, başvurusunun reddedildiği 06/02/2023 tarihli e-posta ile davacıya bildirilmiş ve davacı tarafından başvurunun reddine yönelik işlemin iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	30/01/2018 tarih ve 30317 sayılı Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 Sayılı Karara İlişkin Tebliğ'in (Tebliğ No:2018-32/45) 5. maddesinin 1. fıkrasında, "Yetkili müesseselerin kurulması ve faaliyete geçmesi için Bakanlıktan izin alınması şarttır."; 6. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinin 5 numaralı alt bendinde, "(1) Kurulmasına izin verilecek yetkili müesseselerin; 
	(...) 
	d) Türkiye’de yerleşik her bir kurucu ortak ve tüzel kişi kurucu ortaklarda yüzde on ve daha fazla ortaklık payı bulunan kişiler, tüzel kişi ortakla ilişkili kişiler ile şirket genel müdürünün, yönetim kurulu üyelerinin, imza yetkisini haiz çalışanlarının ve A grubu yetkili müesseseler için iç kontrol görevlilerinin;
	(...)
	5) Gerekli mali güce ve işin gerektirdiği dürüstlük ile itibara sahip bulunması şarttır."; 34. maddesinde, "Bu Tebliğ hükümlerini Hazine ve Maliye Bakanı yürütür." kurallarına yer verilmiştir. 
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Aktarılan mevzuattan, yetkili müesseselerin kurulması ve faaliyete geçmesi için Hazine ve Maliye Bakanlığı'ndan izin almaları, yetkili müessese kurulabilmesi için her bir kurucu ortağın işin gerektirdiği dürüstlük ve itibara sahip olması gerektiği anlaşılmaktadır.

(...)
	5) Gerekli mali güce ve işin gerektirdiği dürüstlük ile itibara sahip bulunması şarttır."; 34. maddesinde, "Bu Tebliğ hükümlerini Hazine ve Maliye Bakanı yürütür." kurallarına yer verilmiştir. 
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Aktarılan mevzuattan, yetkili müesseselerin kurulması ve faaliyete geçmesi için Hazine ve Maliye Bakanlığı'ndan izin almaları, yetkili müessese kurulabilmesi için her bir kurucu ortağın işin gerektirdiği dürüstlük ve itibara sahip olması gerektiği anlaşılmaktadır.
	Anılan Tebliğ'de "işin gerektirdiği dürüstlük ile itibara sahip bulunması" ifadesiyle idareye, yetkili müessese izin belgesi başvurusunda bulunacak tüzel kişilerin yetkililerinin, işin gerektirdiği dürüstlük ve itibara sahip olup olmadığının değerlendirilmesi hususunda takdir yetkisi verilmiştir. Bununla birlikte, bu takdir yetkisinin mutlak ve sınırsız olmadığı, hukukun genel ilkelerine, kamu yararına ve hizmet gereklerine uygun olarak kullanılması gerektiği ve bu gerekliliğe uyulup uyulmadığının idari yargı yerlerince değerlendirileceği açıktır. 
	Dosyanın incelenmesinden, davacı tarafından (B) grubu yetkili müessese kurulabilmesi için 18/11/2022 tarihinde davalı idare tarafından kurulan bilişim sistemi üzerinden başvuruda bulunulduğu, başvuruda bulunan eksikliklerin giderilebilmesi için çeşitli yazışmalar yapıldığı, daha sonra İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü'nün 03/01/2023 tarihli yazısı üzerine, 06/02/2023 e-posta ile davacının kuruluş izni başvurusunun reddedildiğinin bildirildiği anlaşılmıştır. 
	Bu itibarla, idareye tanınan takdir yetkisinin yetkili makam tarafından kullanılıp kullanılmadığının belirlenebilmesi için dava konusu işlem dava dosyasına dâhil edilerek, davalı idarenin takdir yetkisini hukukun genel ilkelerine, kamu yararına ve hizmet gereklerine uygun olarak kullanıp kullanmadığının incelenmesi için davacının yönetim kurulu üyesi olduğu hangi şirketin TUSKON'a üye olduğu, davacının şirketin yönetim kurulu üyeliğinde hangi tarihler arasında bulunduğu, şirketin ve TUSKON'un ne zaman kapatıldığı, bu şirketin yönetim kurulu üyeleri hakkında herhangi bir adli veya idari inceleme olup olmadığı araştırıldıktan sonra, davacının bu durumunun Tebliğin 4. maddesinde sayılan işlerin gerektirdiği dürüstlük ve itibarı zedeleyici olup olmadığı konusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılması suretiyle karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşıldığından, davanın reddine dair İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Davacının temyiz isteminin kabulüne;
	2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Davacının temyiz isteminin kabulüne;
	2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
3. Kullanılmayan...-TL yürütmeyi durdurma harcının istemi hâlinde davacıya iadesine, 
	4. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'ne gönderilmesine, 30/05/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2018/2992, Karar No: 2024/3339, Tarih: 30.05.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
İKİNCİ  DAİRE 
Esas	No : 2018/2992
Karar	No : 2024/3339
DAVACI  	: ...
DAVALI	:...
	.
VEKİLİ	: Av. ...
DAVANIN KONUSU	: Çay  İşletmeleri  Genel  Müdürlüğü  Zihniderin  Çay Fabrikası Müdürlüğünde teknik şef olarak görev yapan davacı tarafından; 12/09/2017 günlü, 30178 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğü Personeli Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Yönetmeliğinin 7/1-a-1 alt bendinde yer alan "...idari bölümler hariç" ibaresi ile görevde yükselme sınavı olan "tarım kısım müdürlüğü" sınavına katılmak istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin 10/04/2018 günlü, 21754 sayılı Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğü işleminin iptali istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI	: Davacı tarafından; teknik şef unvanlı personelin, mesleki kariyerinin engellendiği, ancak Genel Yönetmeliğin 5. maddesinin; iki yıllık yükseköğrenim görenlerin, müdür ve daha alt görevlere atanabilmelerine imkân verdiği, dolayısıyla hukuksuz bir şekilde kariyer yapmalarının engellenmesinin iş barışını bozduğunu ve davalı idarenin kendisiyle çelişir şekilde, atanamayacağı “kısım müdürlüğü” görevinin kendisi tarafından halen vekâleten yürütüldüğü,12 Eylül 2017 tarih ve 30178 sayılı Yönetmeliğin 7/1-a-1 alt bendinde yer alan “idari bölümler hariç” ibaresinin, Genel Yönetmeliğin 1. maddesinin amacına aykırı olduğu, “Teknik Bölüm” adı altında mesleğiyle ilgisi olmayan meslek gruplarının sınava giriş başvurularının kabul edilmesinin, eşitlik, kariyer ve liyakat ilkelerine aykırılık teşkil ettiği, ayrıca meslekleriyle ilgili 2 yıllık yüksekokul mezunu olanların; 18/04/1999 tarihinde görevde bulunan ve diğer koşullara sahip oldukları takdirde Yönetmeliğin 7. maddesinin uygulanması bakımından 4 yıllık yükseköğrenim mezunu kabul edileceğine dair geçiş hükmü dolayısıyla sınava giriş haklarının bulunduğu, alanı fark etmeksizin mühendislerin görevde yükselme sınavına katılabildiği, ancak teknik şeflerin dört yıllık fakülte bitirmelerine rağmen sınava alınmadığı, bazı meslek gruplarının baskısı ve teknik şeflerin kariyer yapmalarını engellemek için “idari bölümler hariç” ibaresinin Yönetmeliğe konduğu, iptali istenen hükmün, 657 sayılı Kanun’un liyakat ve kariyer ilkelerine aykırılık teşkil ettiği, belirtilerek dava konusu işlemin iptali istenilmektedir.

DAVALININ SAVUNMASI	: Davalı  idare  tarafından;  davanın,  süre  aşımına uğradığı, Genel Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği 18/04/1999 tarihinde, davacının bu Yönetmelik kapsamına girmediği, 2 yıllık yüksekokula ait teknik nitelikli diplomanın 4 yıllık gibi kabul edilemediği, dolayısıyla davacının davanın açılmasında menfaatinin olmadığı, davanın öncelikle süre aşımı ve menfaat yokluğu nedeniyle reddi gerektiği, Genel Yönetmeliğin Geçici 3. maddesinin hâlihazırda mevcut öğrenim durumlarından ötürü kazanılmış haklar vb. gibi konularda zarara uğrayacak olan kamu personelinin haklarını korumaya yönelik istisnai ve geçici bir koruma getirdiği, 3. maddenin lafzından açıkça anlaşılacağı üzere, istisnai ve geçici korumanın 18/04/1999 tarihinde Yönetmelik kapsamına giren görevlerde halen çalışmakta olanlar için getirildiği, davacının ise, işe başladığı 1994 yılından, 399 sayılı KHK m.3/c'ye göre sözleşmeli personel olarak statü değiştirdiği 2007 yılına kadar İş Kanunu kapsamında işçi olarak çalıştığı, davacının 18/04/1999 tarihinde, anılan Genel Yönetmelik kapsamına giren memur veya sözleşmeli personel statüsünde olmadığı, bu tarihte işçi olarak çalıştığı, dolayısıyla Genel Yönetmeliğin Geçici 3. maddesi hükmünden davacının yararlanmasının hukuken mümkün olmadığı, davacının, 399 sayılı KHK m.3/c'ye göre sözleşmeli personel statüsüne 2007/12059 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı gereğince, kendi talebi doğrultusunda geçtiği, söz konusu Bakanlar Kurulu Kararı'nda 399 sayılı KHK'ye göre sözleşmeli personel olarak atanmak için başvuranlar hakkında “Kamu Görevlerine İlk Defa Atanacaklar İçin Yapılacak Sınavlar Hakkında Yönetmelik" hükümlerinin uygulanmayacağının ifade edildiği ve en önemlisi de daimi işçilikte geçen sürelerin söz konusu 3/c statüsünde geçmiş gibi kazanılmış hak olarak değerlendirileceğine ilişkin bir ibare olmadığı, teknik bir kadro olarak ihdas edilen "Kısım Müdürü (Teknik)” kadrosu için teknik fakülte mezunu olmak gerektiği, aksi durumun kamu yararına aykırı olduğu, dava konusu yönetmeliğin kariyer ve liyakat ilkelerine uygun olduğu, teknik okul mezunlarının teknik alanlara, idari okul mezunlarını da idari alanlara yönlendirme amacını taşıdığı, açıklanan nedenlerle davanın reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Dava     konusu    işlemde    hukuka    aykırılık görülmediğinden, davanın reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmüştür.
DANIŞTAY SAVCISI	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Çay  İşletmeleri Genel Müdürlüğü Zihniderin Çay Fabrikası Müdürlüğünde teknif şef olarak görev yapan davacı, 12/09/2017 günlü, 30178 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğü Personeli Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Yönetmeliğinin 7. maddesinin 1.fıkrasının a-1 alt bendinde yer alan "...idari bölümler hariç" ibaresi ile görevde yükselme sınavına katılmak istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin işlemin iptalini istemektedir.

DÜŞÜNCESİ	: Çay  İşletmeleri Genel Müdürlüğü Zihniderin Çay Fabrikası Müdürlüğünde teknif şef olarak görev yapan davacı, 12/09/2017 günlü, 30178 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğü Personeli Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Yönetmeliğinin 7. maddesinin 1.fıkrasının a-1 alt bendinde yer alan "...idari bölümler hariç" ibaresi ile görevde yükselme sınavına katılmak istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin işlemin iptalini istemektedir.
										657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun  3. maddesinde, "sınıflandırma", "kariyer" ve "liyakat" ilkeleri bu Kanunun temel ilkeleri olarak belirlenmiş; kariyer ilkesi, Devlet memurlarına yaptıkları hizmetler için lüzumlu bilgilere  ve yetişme şartlarına uygun şekilde,  sınıfları içinde en yüksek derecelere kadar ilerleme imkanı sağlamak; liyakat ilkesi ise, Devlet kamu hizmetleri görevlerine girmeyi, sınıflar içinde ilerleme ve yükselmeyi, görevin sona erdirilmesini yeterlik sistemine dayandırmak ve sistemin eşit imkanlarla uygulanmasında Devlet memurlarını güvenliğe sahip kılmak olarak tanımlanmıştır. 
									 Bu  iki  ilkenin  temelinde,  objektif  kurallar çerçevesinde işin ehline verilmesi ve hak etme kavramı yatmakta olup, kamu hizmetlerinin etkin ve verimli bir şekilde gerçekleştirilmesinin tek güvencesinin de, hizmetin yetişmiş, ehil kamu görevlilerince yerine getirilmesinden geçeceği de kuşkusuzdur.
											Dava dosyasının incelenmesinden; davacının 1994 yılında çay eksper teknikeri olarak Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğünde 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında göreve başladığı çalışan; 2007 yılında 399 sayılı KHK'nın 3/c maddesi uyarınca sözleşmeli personel statüsüne geçtiği, 29/11/2012 tarihinde şef; 15/03/2013 tarihinden itibaren de teknik şef olarak görev yaptığı, "Tarım Kısım Müdürlüğü" görevde yükselme sınavına katılmak için başvuruda bulunulduğu, davacı başvurusunun, Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğü Personeli Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Yönetmeliğinin 7. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin 1. alt bendinde yer alan mezuniyet şartını taşımadığı ve Genel Yönetmeliğin Geçici 3. maddesi ile adı geçen Yönetmeliğin Geçici 1. maddesi hükümleri kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle reddedildiği anlaşılmıştır.

31.8.2013 tarihli ve 28751 Sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Yönetmelik ile değişik Kamu Kurum ve Kuruluşlarında Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Esaslarına Dair Genel Yönetmeliğin "Öğrenim Düzeyi" başlıklı 5. maddesinde "Devlet memurlarının bu Yönetmelik kapsamındaki görevlere atanabilmeleri için gerekli olan öğrenim düzeyleri kurumları tarafından çıkarılacak yönetmeliklerinde unvanlar itibariyle gösterilir kuralı yer alırken anılan Yönetmeliğin geçici 3. maddesi  "....Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinde görevde bulunanlardan iki yıllık yüksek öğrenim görenler, diğer koşullara sahip oldukları takdirde, 5 inci maddenin uygulanması bakımından dört yıllık yüksek öğrenim görmüş kabul edilirler." hükmünü taşımakta  Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğü Personeli Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Yönetmeliğinin geçici 1.maddesinde de aynı kural düzenlenmiştir.			
										Olayda, davacının anılan Yönetmeliğin yayımlandığı 18.04.1999 tarihinde düzenleme kapsamında sayılan görevde bulunmadığı açık olduğundan bu kuraldan yararlanmasına hukuken imkan bulunmamaktadır.
										Kamu idarelerinin yerine getirmekle yükümlü oldukları kamu hizmetlerinin en iyi biçimde yürütülmesini sağlamak amacıyla  önlemler almaları gerektiği idare hukuku ilkelerinden olup, bu önlemler arasında; hizmetin bilgi ve deneyim yönünden yetişmiş personel istihdam edilerek gördürülmesi hususu da yer almakta, anılan personelin ehliyet ve başarısının tespiti amacıyla meslek içindeki ilerleme ve yükselmelerinde idarelerin genel düzenleme yetkisine dayanarak koşullar belirleyebilecekleri de kuşkusuz bulunmaktadır.
												Bu durumda, Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğü Personeli Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Yönetmeliğinin 7. maddesinin 1.fıkrasının a-1 alt bendinde yer alan "...idari bölümler hariç" ibaresi ile öğrenim şartını taşımayan davacı isteminin reddine ilişkin işlemde liyakat ve kariyer ilkelerine ile kamu hizmeti gereklerine aykırılık görülmemiştir. Açıklanan nedenlerle, davanın reddi gerekeceği düşünülmüştür.
	TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:
MADDİ OLAY	:

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:
MADDİ OLAY	:
1994 yılında çay eksper teknikeri olarak 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğünde göreve başlayan; 2007/12059 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı çerçevesinde 399 sayılı KHK'nın 3/c maddesi uyarınca sözleşmeli personel statüsüne geçirilen, 24/09/2007-15/03/2012 tarihleri arasında eksper olarak görev yapan, 29/11/2012 tarihinde şef, 15/03/2013 tarihinde teknik şef kadrosuna atanan, 21/06/2018 tarihinden itibaren ise vekaleten Tarım Kısım Müdürlüğü görevini yürüten davacı tarafından; 14/03/2018 tarihinde görevde yükselme sınavına başvuruda bulunulduğu; davalı idarenin 29/03/2018 günlü, 19020 sayılı yazısıyla davacının başvurusunun kabul edildiği; ancak, anılan idarece Devlet Personel Başkanlığından görüş istenilmesi üzerine, Devlet Personel Başkanlığının 06/04/2018 günlü, 2400 sayılı görüş yazısında özetle, "kısım müdürü (teknik)" kadrosuna atanabilmek için Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğü Personeli Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Yönetmeliğinin 7. maddesinde belirtilen "İdari bölümler hariç fakülte veya en az dört yıllık yüksekokul mezunu olmak" şartının taşınması gerektiği; ancak, davacının bu şartı taşımadığı; ayrıca davacının, Kamu Kurum ve Kuruluşlarında Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Esaslarına Dair Genel Yönetmelik’in Geçici 3. maddesi ile adı geçen Yönetmeliğin Geçici 1. maddesi hükümlerinden yararlanamaması nedeniyle, münhal bulunan "kısım müdürü (teknik)" kadrosu için düzenlenen görevde yükselme sınavına yapılan başvuruların kabul edilmesinin mümkün olmadığının mütalaa edildiğinden bahisle, 10/04/2018 günlü, 21754 sayılı işlem ile davacının, "tarım kısım müdürlüğü" sınavına katılmak istemiyle yaptığı başvurunun reddedilmesi üzerine incelenmekte olan davanın açıldığı anlaşılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT  	: 
Anayasa'nın 124. maddesi uyarınca, "Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzelkişileri, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler çıkarabilirler. Hangi yönetmeliklerin Resmî Gazetede yayımlanacağı kanunda belirtilir." şeklinde düzenleme yer almaktadır.
657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 3. maddesinde; "sınıflandırma", "kariyer" ve "liyakat" ilkeleri bu Kanunun temel ilkeleri olarak belirlenmiş; kariyer ilkesi, Devlet memurlarına yaptıkları hizmetler için lüzumlu bilgilere ve yetişme şartlarına uygun şekilde, sınıfları içinde en yüksek derecelere kadar ilerleme imkanı sağlamak; liyakat ilkesi ise, Devlet kamu hizmetleri görevlerine girmeyi, sınıflar içinde ilerleme ve yükselmeyi, görevin sona erdirilmesini yeterlik sistemine dayandırmak ve sistemin eşit imkanlarla uygulanmasında Devlet memurlarını güvenliğe sahip kılmak olarak tanımlanmıştır.