muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/1851, Karar No: 2024/2943, Tarih: 14.05.2024

3621 sayılı Kıyı Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelikte, rekreaktif alan, sahil şeridinin birinci bölümü olan ilk 50 metre kısmında yer alabilen ve hiçbir şekilde yapılaşmaya konu olmayan alan olarak tanımlanmıştır. Zira Anayasanın yukarıda yer verilen 43. maddesi ile Kıyı Kanununun amacı birlikte gözetildiğinde bu düzenlemenin, kıyıların kamu yararına kullanılması esasına uygun olarak getirildiği anlaşılmaktadır.
Kıyı mevzuatında karşılığı bulunan rekreaktif alanlara ilişkin olarak 3194 sayılı Kanunda düzenlemeye yer verilmemiş ise de 3194 sayılı Kanunun işlem tarihinde yürürlükte olan 18. maddesinin 3. fıkrasında DOP olarak ayrılan alanların tadadi olarak sayıldığı, 3194 sayılı Kanunun 18. maddesinin 3. fıkrasında ve Arazi ve Arsa Düzenlemeleri Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendinde yer alan düzenleme ortaklık payı tanımında, DOP kesintisinin, düzenleme alanında ve bölgede yaşayanların kentsel faaliyetlerini sürdürebilmeleri için gerekli olan umumi hizmet ve kamu hizmet alanlarını elde etmek amacıyla ve/veya düzenleme dolayısıyla meydana gelen değer artışları karşılığında alındığı ve bu alanların düzenlemeye tabi tutulan yerler ile bölgede yaşayan herkes tarafından ortak olarak kullanabilecek kamusal alanları ifade ettiği belirtildiğinden 3621 sayılı Kıyı Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 4. maddesinde söz edildiği üzere halkın eğlence ve dinlenme gereksinimlerini karşılamak ve kıyıların herkes tarafından kullanılmasını sağlamak amaçlarına yönelik olarak getirilen, açık olarak düzenlenen oturma ve yemek yerleri, yemek pişirme yerleri, çeşmeler, oyun ve açık spor alanları, açık gösteri alanları ve yeşil bitki örtüsü bulunan alanları ifade eden ve üzerinde emsal hakkı tanımlaması yapılamayan rekreaktif alan kullanımının da DOP kapsamda değerlendirilmesi ve tüm parsellerden eşit olarak alınması gerektiği açıktır. Kaldı ki, bahsi geçen Kanun değişikliği neticesinde yapılacak parselasyon işlemlerinde, kamu ortaklık payı alınması mümkün olmadığından umumi ve kamusal amaçlara hizmet eden alanların tümünün DOP'tan karşılanması gerektiği görülmektedir.
Öte yandan, dava konusu belediye meclisi kararlarının tesis edildiği tarihte yürürlükte olan, 04/07/2019 tarihinde kabul edilerek 10/07/2019 tarihinde yayımlanan 7181 sayılı Tapu Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 9. maddesi ile değişik 3194 sayılı Kanunun 18. maddesi hükümleri uyarınca DOP'tan karşılanması gereken rekreaktif alanların umumi hizmet sunan alanlardan olma niteliği gözetildiğinde, anılan yasal değişiklik yapılmadan önce yürürlükte olan mevzuat hükümlerinin uygulandığı dönemde dahi  DOP'tan karşılanması gerektiği sonucuna varılmaktadır.

Bu durumda, DOP hesabına konu edilmesi gereken rekreaktif alanların, düzenleme sahası içinde KOP parseli oluşturulmak suretiyle dağıtıma konu edilmesinin ve dava konusu belediye meclisi kararlarının tesis edildiği tarihte yürürlükte olan, 04/07/2019 tarihinde kabul edilerek 10/07/2019 tarihinde yayımlanan 7181 sayılı Tapu Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 9. maddesi ile değişik 3194 sayılı Kanunun 18. maddesi hükümleri uygulanmayarak mülga kanun hükümleri uyarınca parselasyon yapılmasında yukarıda belirtilen mevzuata ve hukuka uyarlık bulunmadığı sonuna varılmıştır.
Bu itibarla, temyize konu karar sonucu itibariyle usul ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  Davalıların temyiz isteminin reddine,
2. Dava konusu işlemin yukarıda özetlenen gerekçeyle iptaline ilişkin Mahkeme kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının yukarıda belirtilen gerekçeyle ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 50. maddesi uyarınca, bu onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de anılan Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece Mahkemesine gönderilmesine,  14/05/2024 tarihinde, kesin olarak, oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/1787, Karar No: 2024/2555, Tarih: 14.05.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2023/1787
Karar	No : 2024/2555                   
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Bakanlığı adına 
		... Gümrük Müdürlüğü	- (E - Tebligat)   
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Bilişim İnşaat Anonim Şirketi 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin  ...tarih  ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava Konusu İstem: Davacı adına tescilli .. tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyanın kıymetinin, yurt dışı giderin artırılması suretiyle beyan edilerek ödenen gümrük, ilave gümrük, özel tüketim ve katma  değer vergilerinin, eşyaya ait faturada gösterilen kıymete göre hesaplanan tutardan fazlasının 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi uyarınca iadesi istemiyle yapılan başvurunun zımnen reddine dair karara vaki itirazın zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ile fazladan ödenen tutarın davalı idareye başvuru tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin .. tarih ve E:., K:... sayılı kararıyla; olayda, davacı tarafından, hukuka aykırı olarak fazladan tahsil edildiği ileri sürülen vergilerin iadesi istemiyle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi ile Gümrük Yönetmeliğinin 500. maddesi uyarınca yetkili gümrük idaresine geri verme başvurusu yapılarak idari bir karar tesis ettirilmesi, başvurunun reddi veya zımnen reddi halinde ise, bu karara karşı aynı Kanun'un 242. maddesi kapsamında, üst makama, üst makam yoksa aynı makama itiraz edildikten sonra verilecek karara karşı dava açılmasının icap ettiği, davacı tarafından 4458 sayılı Kanun'un 211. maddesine göre başvurunun yapıldığı tarihte Gümrük Yönetmeliğinin 500. maddesi uyarınca karar vermeye yetkili makam İstanbul Gümrük ve  Dış Ticaret Bölge Müdürlüğü olduğundan, davacıya 03/12/2021 tarihinde tebliğ edilen itirazın reddine dair kararın geri verme başvurusunun reddi olarak kabul edilmesi suretiyle, anılan karara karşı 4458 sayılı Kanun'un 242. maddesi uyarınca bir üst makam olan Ticaret Bakanlığına (Gümrükler Genel Müdürlüğüne) itiraz edilmesi gerekirken, bu yola başvurulmaksızın doğrudan açılan işbu davada, idari merci tecavüzü nedeniyle davanın esasının incelenmesi olanağı bulunmadığı gerekçesiyle dava dilekçesi ve eklerinin Ticaret Bakanlığına (Gümrükler Genel Müdürlüğüne) tevdiine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ : Davacı tarafından usulüne uygun bir şekilde yapılan geri verme başvurusunun zımnen reddine vaki itirazın zımnen reddi gerçekleştiğinden, davanın esasının incelenmesi suretiyle karar verilmek üzere temyize konu kararın bozulması gerektiği  düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :	
	Dosyanın incelenmesinden, davacı tarafından fazladan ödenen vergilerin iadesi istemiyle 14/07/2021 tarihinde yapılan geri verme başvurusu hakkında 30 günlük sürede herhangi bir işlem tesis edilmediğinden, 13/08/2021 tarihinde oluşan zımni ret işlemine karşı 15 günlük itiraz süresi içerisinde 26/08/2021 tarihinde yapılan itiraz başvurusunun 30 gün içinde herhangi bir işlem tesis edilmemek suretiyle zımnen reddedildiğinin anlaşılması karşısında, zımni ret işlemine karşı süresinde açılan işbu davanın esası incelenerek karar verilmek üzere temyize konu kararın bozulması gerekmiştir.
 
KARAR SONUCU:
             Açıklanan nedenlerle; 
1.Temyiz isteminin kabulüne,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:.., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin (j) bendi parantez içi hükmü uyarınca alınması gereken harç dahil olmak üzere, yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, 14/05/2024 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.
 
(X) KARŞI OY :
Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanmış bulunan Daire kararı, aynı gerekçe ve nedenlerle uygun görülmüş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar sözü geçen kararın bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddi ve kararın onanması gerektiği oyu ile, Dairemiz kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2024/1352, Karar No: 2024/2975, Tarih: 14.05.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2024/1352
Karar No : 2024/2975
TEMYİZ EDENLER 	:1-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
	 VEKİLİ : Av. ...
	 2-(DAVACI)...
	 VEKİLLERİ : Av....
	 Av. ...
İSTEMİN	KONUSU		:...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2018 yılının Ocak ila Eyül, Kasım ve Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Yasal defter ve belgelerin, usulüne uygun biçimde tebliğ edilen yazı ile istenilmesine karşın incelemeye ibraz edilmediği, Mahkemelerince verilen ara kararıyla davacıdan 2018 yılına ait defter ve belgelerinin ibrazının istenilmesi üzerine alış ve satış faturaları ile muhtelif ödeme ve tahsilata ilişkin belgelerin ibraz edildiği ancak yasal defterlerin ... Asliye Ticaret Mahkemesinin ... esas sayılı dosyasına incelemeye sunulduğu belirtildiğinden ilgili Mahkemeden yasal defterlerin davacı aracılığıyla gönderilmesinin istenildiği,... Asliye Ticaret Mahkemesinin dilekçesinden, dosya kapsamında bilirkişinin yasal defterler üzerindeki incelemesini davacının faaliyet adresinde yaptığı ve fiziken yasal defterlerin mahkemeye ibraz edilmediği ve mahkeme uhdesinde de bulunmadığı anlaşıldığından davacının bu yöndeki beyanının gerçeği yansıtmadığı dolayısıyla yasal defterlerini incelemeye ibraz etmediği dikkate alındığında yapılan tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 
Vergi mahkemesi kararının; dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusu, değinilen hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 
Vergi mahkemesi kararının; dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusu, değinilen hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.
Cezayı gerektiren tek bir fiil ile vergi ziyaı ve usulsüzlük suçunun birlikte işlenmesi halinde, vergi ziyaı cezası ile mükerrer 355. maddeye istinaden kesilen özel usulsüzlük cezası karşılaştırılarak bu cezalardan sadece miktar itibarıyla daha ağır olan ceza kesilebileceğinden ve olayda davacı adına kesilen vergi ziyaı cezası miktar itibariyle daha ağır olduğundan kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle Vergi Mahkemesi kararının özel usulsüzlük cezası yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusu kabul edilerek sözü edilen hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra özel usulsüzlük cezası kaldırılmıştır. 
TEMYİZ	EDENLERİN	İDDİALARI	:      
Davalı idare tarafından, davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davacı tarafından, alımlarının gerçek olduğu, eksik inceleme ve varsayıma dayalı olarak yapılan yapılan tarhiyatın hukuka uygun düşmediği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN	SAVUNMALARI	: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'ÜN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3.	Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 14/05/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/1228, Karar No: 2024/2165, Tarih: 14.05.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
   D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas   No : 2022/1228
Karar  No : 2024/2165 
DAVACI                           :... Odası
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI                           : ... Kurumu (E-Tebligat)
VEKİLLERİ	:	Av. ..., Av. ...
DAVANIN KONUSU        :
1. 31/12/2021 tarih ve 31706 sayılı Resmî Gazete'de (6. Mükerrer) yayımlanan, 31/12/2021 tarih ve 10706, 10707 ve 10708 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararlarının iptali istenilmektedir.
2. 01/02/2022 tarih ve 31737 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan, 31/01/2022 tarih ve 10756 ve 10757 sayılı Kurul kararlarının iptali istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI  :
Tarife belirleme yetkisinin kamu yararına aykırı biçimde kullanıldığı, hammadede yaşanan fiyat artışının davalı idarenin açıklamasında belirtilen düzeyde olmadığı, fiyat artışının gerekçesinin bulunmadığı, elektrik şirketlerinin kar marjının artırılmasının amaçlandığı, tüketicilerin korunması ilkesinin gözetilmediği, fiyat artışının sosyal devlet ve hukuk devleti ilkelerine aykırı olduğu, elektrik fiyatlarının fahiş oranda artırıldığı, düşük kademeli tarife uygulamasının dört kişilik bir aile için en az 230 kwh/ay olması gerektiği, dava konusu 10707 sayılı Kurul kararı ile belirlenen günlük 5 kwh'lik tüketimin bilimsel veri ve analize dayanılmaksızın belirlendiği ileri sürülmektedir.
DAVALININ SAVUNMASI :
Öncelikle, usule ilişkin olarak, dava konusu Kurul kararlarının davacının menfaatini etkilemediği ileri sürülmüştür.

DAVALININ SAVUNMASI :
Öncelikle, usule ilişkin olarak, dava konusu Kurul kararlarının davacının menfaatini etkilemediği ileri sürülmüştür.
Esasa ilişkin olarak ise, elektriğin üretilmesi, ticareti ve tüketim noktasına ulaştırılmasında maliyetler dikkate alınarak tarife düzenlemelerinin yapıldığı, elektrik faturalarının temel olarak enerji bedeli, dağıtım bedeli ve vergilerden oluştuğu, tarife çalışmalarında kullanılmak üzere gerekli verilerin ilgili kurum ve kuruluşlardan temin edildiği, organize toptan satış piyasalarına ilişkin verilerin ... A.Ş. (...)'den temin edildiği, elde edilen verilerin görevli tedarik şirketlerinin (GTŞ) sunmuş olduğu veriler ve ikili anlaşma rakamlarıyla çapraz kontrolünün yapıldığı,  ... Üretim A.Ş. (...)'nin muhtemel satış fiyatı ile piyasa takas fiyatı (PTF) verileri gözetilerek enerji bedellerinin belirlendiği, enerji bedellerindeki artışın temel sebebinin elektrik üretim maliyetindeki artışa bağlı olarak enerji maliyetinde meydana gelen artış olduğu, dava konusu tarifeler ile onaylanan enerji bedelinin görevli tedarik şirketlerinin ortalama enerji maliyetini yansıtacak şekilde onaylandığı, dağıtım bedelinin ise TÜFE oranında artırıldığı, mesken alçak gerilim abone grubunun yıllık ortalama tüketiminin 1800 kWh olduğu dikkate alınarak günlük 5 kWh'lik tüketimin düşük kademeden fiyatlandırılmasına karar verildiği, tarifeler ile görevli tedarik şirketleri ile tüketiciler arasında denge kurulmasının amaçlandığı, YEKDEM birim maliyetinin tedarikçiler ile tüketiciler arasındaki bilgi asimetrisinin azaltılması ve fiyat öngörüsünde bulunulabilmesi amacıyla yayınlandığı, ...'tan genel aydınlatma amacı dışında yapılacak alımlar için belirlenen toptan satış fiyatının tarifeleri düşürücü etkiye sahip olduğu, rekabet ortamının sağlanması, mali açıdan güçlü, şeffaf  ve istikrarlı bir elektrik piyasasının oluşturulmasının sağlanması amacıyla dava konusu işlemlerin tesis edildiği, dava konusu işlemlerin hukuka uygun olduğu savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI ...'UN DÜŞÜNCESİ: Dava; 31/12/2021 tarih ve 31706 (6. Mükerrer) sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 31/12/2021 tarih ve 10706, 10707, 10708 ile 01/02/2022 tarih ve 31737 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 31/01/2022 tarih ve 10756 ve 10757 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararlarının iptali istemiyle açılmıştır.
	Davalı idarenin usule ilişkin itirazı yerinde görülmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI ...'UN DÜŞÜNCESİ: Dava; 31/12/2021 tarih ve 31706 (6. Mükerrer) sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 31/12/2021 tarih ve 10706, 10707, 10708 ile 01/02/2022 tarih ve 31737 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 31/01/2022 tarih ve 10756 ve 10757 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararlarının iptali istemiyle açılmıştır.
	Davalı idarenin usule ilişkin itirazı yerinde görülmemiştir.
	4628 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 4. maddesinde, "Kurum, tüzel kişilerin yetkili oldukları faaliyetleri ve bu faaliyetlerden kaynaklanan hak ve yükümlülüklerini tanımlayan Kurul onaylı lisansların verilmesinden, işletme hakkı devri kapsamındaki mevcut sözleşmelerin bu Kanun hükümlerine göre düzenlenmesinden, piyasa performansının izlenmesinden, performans standartlarının ve dağıtım ve müşteri hizmetleri yönetmeliklerinin oluşturulmasından, tadilinden ve uygulattırılmasından, denetlenmesinden, bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur." hükmüne yer verilmiş; 5. maddesinin altıncı fıkrasının (c) bendinde, "Tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak." Kurul'un görevleri arasında sayılmış; 5. maddesinin 7. fıkrasının (e) bendinde, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun, ilgili lisans hükümleri uyarınca hazırlanacak olan; Türkiye Elektrik Ticaret ve Taahhüt Anonim Şirketi'nin toptan satış fiyat tarifesini, iletim tarifesini, dağıtım tarifeleri ile perakende satış tarifelerini inceleme ve onaylama konularında yetkili olduğu; (f) bendinde, İletim, dağıtım, toptan satış ve perakende satış için yapılacak fiyatlandırmaların ana esaslarını tesbit etmek ve gerektiğinde ilgili lisans hükümleri doğrultusunda revize etmeye yetkili olduğu  hüküm altına alınmıştır.

6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun "Amaç" başlıklı 1. maddesinde, "Bu Kanun'un amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösteren, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin yapılmasının sağlanmasıdır." hükmü yer almış; "Kapsam" başlıklı 2. maddesinde, Kanun'un; elektrik üretimi, iletimi, dağıtımı, toptan veya perakende satışı, ithalat ve ihracatı, piyasa işletimi ile bu faaliyetlerle ilişkili tüm gerçek ve tüzel kişilerin hak ve yükümlülüklerini kapsadığı, belirtilmiş; "Tanımlar ve Kısaltmalar"  başlıklı 3. maddesinin (ff) bendinde, "Tarife: Elektrik enerjisinin ve/veya kapasitenin iletimi, dağıtımı ve satışı ile bunlara dair hizmetlere ilişkin fiyat, hüküm ve şartları içeren düzenlemeleri," ifade edeceği; 17