muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/1169, Karar No: 2024/351, Tarih: 22.02.2024

Kapasite Değerlendirme Komisyonunun 27/05/2021 tarihli toplantısında alınan Prensip Kararları ile de, yan dal uzmanlığı bulunan hekimlerin özel sağlık tesislerinin ana dal kadrolarında çalışmalarına ilişkin planlamaya esas kriterler belirlenmiştir.
	27/05/2021 tarihli Sağlık Bakanlığı Kapasite Değerlendirme Komisyonu (KDK/18) toplantısında alınan Prensip Kararlarının 1. maddesinin iptali ve yürütmesinin durdurulması istemiyle açılan davada, Dairemizin 17/05/2023 tarih ve E:2023/139 sayılı kararıyla, "mevzuatla davalı idareye tanınan planlama yetkisi çerçevesinde, yan dal uzmanı hekimlerin ülke genelinde dengeli ve adil dağılımının gerçekleştirilmesi, kamu-özel  dengesinin kurulması, atıl kapasitenin önlenmesi amacıyla getirilen kriterlerin, planlama kapsamındaki kısıtlı tabip insan gücünün kaliteli ve verimli kullanılabilmesine yönelik ve objektif nitelikte olduğu anlaşılmakla kamu yararı ve hizmet gerekleri güdülerek tesis edilen düzenlemede üst normlara ve hukuka aykırılık bulunmadığı" sonucuna varıldığı gerekçesiyle yürütmenin durdurulması isteminin reddine karar verilmiştir. 
Uyuşmazlıkta, yan dal uzmanlığı bulunan davacının anılan özel hastanede ana dal kadrosunda çalıştırılması istemiyle yapılan başvurunun, dava konusu işlem ile KDK/18 kararının 1. maddesinin (a) bendindeki koşulun sağlanmaması sebebiyle reddedildiği, bu koşulların sağlanıp sağlanmadığının da  09/09/2021 tarihi itibarıyla geçerli olan verilere göre değerlendirildiği görülmektedir.
	Bakılan davada, dava konusu işleme esas başvurunun, 01/09/2021 tarihli dilekçeyle İzmir Valiliği İl Sağlık Müdürlüğüne yapıldığı ve aynı tarihte kayda girdiği, İzmir Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı yazısıyla Sağlık Bakanlığına gönderildiği, KDK/18 kararındaki koşulların sağlanıp sağlanmadığının başvuru dilekçesinin anılan İl Sağlık Müdürlüğünün kayıtlarına girdiği tarih itibarıyla geçerli olan veriler esas alınarak değerlendirilmesinin gerektiği, aksi halde başvuru tarihinden sonra idarece işlem tesis edilene kadarki süreçte geçerli olan verilerin esas alınmasının bu süreçte verilerde de değişiklik olabileceğinden hekim açısından hak kaybına sebebiyet verebileceği, yan dal uzmanlığı olup ana dal uzmanlığında çalışma isteminde bulunan hekime yönelik başvuru dilekçesinin, ancak idarenin (idarenin bütünlüğü ilkesi uyarınca Kaymakamlık, Valilik veya Bakanlık kayıtlarına girmesi fark etmeksizin) kaydına girdiği tarihteki planlama verilerine göre değerlendirilmesiyle objektif nitelikteki sonuca ulaşılabileceği anlaşılmaktadır.

Bununla birlikte, dava konusu işlemlere esas teşkil eden 09/09/2021 tarihi itibarıyla geçerli planlama verilerini gösteren tabloda, perinatoloji alanında vakıf üniversitelerinde çalışan hekim sayısının "0" olarak belirtildiği görülmüştür. Vakıf yükseköğretim kurumlarının, kamu tüzel kişiliğine, üstün ve ayrıcalıklı kamu gücüne sahip oldukları, bu anlamda vakıf üniversitelerinin sağlık tesislerinde yürütülen sağlık hizmetinin, özel hukuk tüzel kişilerince yürütülen sağlık hizmetinden ayrıldıkları dikkate alındığında, başvuru tarihi itibarıyla bu alanda vakıf üniversitelerinde çalışan hekimin bulunması halinde, KDK/18 kararının 1. maddesinin (a) ve (b) bentleri yönünden yapılacak değerlendirmede, bu sayının kamu payına dahil edilmesi gerektiği anlaşılmaktadır. 
Bu durumda, davalı idarece başvuru dilekçesinin kayda girdiği tarih tespit edilerek bu tarihteki planlama verilerine göre (yukarıda belirtilen hususlar da göz önünde bulundurulmak suretiyle) değerlendirme yapılarak işlem tesis edilmesi gerekirken, daha sonraki bir tarih itibarıyla geçerli olan planlama verilerine göre tesis edilen dava konusu işlemde bu yönden hukuka uygunluk bulunmamaktadır. 
Bu itibarla, davanın reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin  temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
Öte yandan, Bölge İdare Mahkemesince bozma kararına uyulması halinde verilecek kararın, söz konusu hekimin anılan hastanede ana dal uzmanlığı kadrosunda çalışmaya başlatılabileceği sonucunu doğurmayacağı, davalı idarece başvuru tarihi itibarıyla geçerli olan planlama verilerine göre değerlendirme yapılarak yeniden işlem tesis edilmesi gerektiği muhakkaktır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin KABULÜNE,
2. Davanın reddine ilişkin ... İdare Mahkemesi kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının BOZULMASINA,
3.  Kullanılmayan … TL yürütmenin durdurulması harcının istemi hâlinde davacıya iadesine, 
4. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 22/02/2024 tarihinde kesin olarak esasta oy birliğiyle, gerekçede oy çokluğuyla karar verildi. 
(X)-KARŞI OY :
Özel Hastaneler Yönetmeliğinin 19. maddesinin 2. fıkrasında, "(Değişik ikinci fıkra:RG-25/3/2021-31434) Personelin işten ayrılışları, en geç beş iş günü içinde müdürlüğe bildirilir ve personel çalışma belgesi iptal edilir. İşten ayrılan personelin yerine çalışmaya başlayacak personel için mesul müdür tarafından düzenlenen personel çalışma belgesi en geç beş iş günü içinde müdürlüğe sunulur. İşten ayrılan uzman hekim yerine aynı uzmanlık dalında hekim başlatılabilir, ancak yan dal uzmanlığı bulunanlar Bakanlıkça planlama amacıyla oluşturulan komisyonlardan görüş alınarak ana dalda başlatılabilir." hükmüne yer verilmiştir.

Anayasa'nın "Çalışma ve sözleşme hürriyeti" başlıklı 48. maddesinde, herkesin, dilediği alanda çalışma ve sözleşme hürriyetlerine sahip olduğu; 13. maddesinde de, temel hakların ancak kanunla sınırlandırılacağı hükmü yer almıştır.
1219 sayılı Tababet ve Şuabatı San'atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun'un 8. maddesinde, "Türkiye'de icrayı tababet için bu kanunda gösterilen vasıfları haiz olanlar umumi surette hastalıkları tedavi hakkını haizdirler. Ancak her hangi bir şubei tababette müstemirren mütehassıs olmak ve o unvanı ilan edebilmek için Türkiye Tıp Fakültesinden veya Sıhhıye Vekaletince kabul ve ilan edilecek müessesattan verilmiş ve yahut ecnebi memleketlerin maruf bir hastane veya laboratuvarından verilip Türkiye Tıp Fakültesince tasdik edilmiş bir ihtısas vesikasını haiz olmalıdır."  hükmüne yer verilmiştir.	
Aynı Kanun’un 12. maddesinde, “Sanatını icra etmek üzere bir mahalde kayıtlı olan herhangi bir tabibin bizzat dükkan ve mağaza açmak suretiyle her türlü ticaret yapması memnudur.
(Değişik ikinci fıkra: 21/1/2010-5947/7 md.; Değişik: 2/1/2014-6514/21 md.) Tabipler, diş tabipleri ve tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman olanlar; 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 28 inci maddesi, 27/7/1967 tarihli ve 926 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri Personel Kanununun ek 27 nci maddesi, 4/11/1981 tarihli ve 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 36 ncı maddesi ile 17/11/1983 tarihli ve 2955 sayılı Gülhane Askeri Tıp Akademisi Kanununun 32 nci maddesi saklı kalmak kaydıyla, aşağıdaki sağlık kurum ve kuruluşlarında mesleklerini icra edebilir:
a) Kamu kurum ve kuruluşları.
b) Sosyal Güvenlik Kurumu ve kamu kurumları ile sözleşmeli çalışan özel sağlık kurum ve kuruluşları, Sosyal Güvenlik Kurumu ve kamu kurumları ile sözleşmeli çalışan vakıf üniversiteleri. 
c) Sosyal Güvenlik Kurumu ve kamu kurumları ile sözleşmesi bulunmayan özel sağlık kurum ve kuruluşları, Sosyal Güvenlik Kurumu ve kamu kurumları ile sözleşmesi bulunmayan vakıf üniversiteleri, serbest meslek icrası.
(Değişik üçüncü fıkra: 21/1/2010-5947/7 md.) Tabipler, diş tabipleri ve tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman olanlar, Sağlık Bakanlığınca yapılan istihdam planlamaları çerçevesinde ve ikinci fıkranın her bir bendi kapsamında olmak kaydıyla birden fazla sağlık kurum ve kuruluşunda çalışabilir. Bu maddenin uygulanması bakımından Sosyal Güvenlik Kurumunca branş bazında sözleşme yapılan özel sağlık kurum ve kuruluşları ile vakıf üniversiteleri yalnızca sözleşme yaptıkları branşlarda (b) bendi kapsamında kabul edilir. Mesleğini serbest olarak icra edenler, hizmet bedeli hasta tarafından karşılanmak ve Sosyal Güvenlik Kurumundan talep edilmemek kaydıyla, (b) bendi kapsamında sayılan sağlık kuruluşlarında da hastalarının teşhis ve tedavisini yapabilir....” hükmü yer almıştır.

Mezkur Kanun hükmü uyarınca, tabip, diş tabibi ve tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman olanların, anılan maddenin ikinci fıkrasının her bir bendi kapsamında olmak kaydıyla ve başka bir sınırlama olmadan, birden fazla sağlık kurum ve kuruluşunda çalışabilme hakkına sahip oldukları tartışmasızdır.
Dava konusu işlemin sebebini oluşturan Prensip Kararlarının dayanağı olan Yönetmelik kuralı, uzmanlık eğitimini tamamlayarak uzmanlık belgesi almış bir tabibin, ayrıca yan dal uzmanlığının da bulunması nedeniyle, sahip olduğu ana uzmanlık dalında çalışma hakkını Bakanlığın uygun görüşünün bulunması şartına bağlayarak 1219 sayılı Kanun'daki sınırlamaların ötesinde engellemekte, yan dal uzmanlığı bulunan tabipleri özel sağlık kuruluşlarında çalışabilme bakımından yan dal uzmanlığı bulunmayan tabiplere göre dezavantajlı konuma getirmektedir. 		
Bu durumda, uzmanlık eğitimini tamamlayarak uzmanlık belgesi almış bir tabibin, o uzmanlık dalı içerisinde ayrıca yan dalının da bulunması nedeniyle, sahip olduğu uzmanlık dalında çalışma hakkını ortadan kaldıran anılan düzenleme, yasayla tanınmış olan, uzmanlık dalında çalışma özgürlüğünü ortadan kaldırması nedeniyle hukuka aykırı olduğundan, bu şekilde hukuka aykırılığı ortaya konulan Yönetmelik maddesinin iptal edilmemiş olması bu maddeye dayanılarak tesis edilen işlemin iptaline engel olmayacağından anılan düzenlemeye dayanılarak alınan Prensip Kararları çerçevesinde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı, anılan işlemin iptaline karar verilmesi gerektiği sonucuna varılmaktadır. 
Açıklanan nedenlerle, davanın reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun reddi yolunda verilen temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının yukarıda belirtilen gerekçeyle bozulması gerektiği oyuyla, gerekçe yönünden Daire kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2023/2299, Karar No: 2024/833, Tarih: 22.02.2024

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2023/2299 E.  ,  2024/833 K.


"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2023/2299
  Karar  No : 2024/833  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü-
KARŞI TARAF (DAVACI)	:...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU                    :  Davacı adına re'sen tarh edilen 2021/Şubat-Haziran, Ağustos -Kasım dönemlerine ilişkin katma değer vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezası ve özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemiyle açılan davayı dava konusu tarhiyatın ve özel usulsüzlük cezasının davanın açıldığı tarihten önce terkin edilmesine karşın bu durumun davacıya bildirilmediği gerekçesiyle incelenmeksizin reddeden ve davacı lehine vekalet ücretinin yarısına hükmeden ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunu reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı adına yapılan tarhiyatların terkin edildiği, yargılama giderlerinin karşı tarafa yükletilmesi gerektiği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
	TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İleri sürülen iddialar temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddine ve kararın onanmasına, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 22/02/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/3254, Karar No: 2024/1162, Tarih: 22.02.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 ALTINCI DAİRE  
Esas     No : 2021/3254
Karar	No : 2024/1162                                                              
TEMYİZ EDEN (DAVALILAR)	: 1- ... Belediye Başkanlığı-...
VEKİLİ	: Av. ...
	  2- ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	ÖZETİ: Davacı tarafından, Kocaeli ili, Gölcük ilçesi, Halıdere Beldesinde Yalova-İzmit karayolunun güneyinde yaklaşık 82 hektarlık alanda  Gölcük Belediye Başkanlığı Encümeninin ... tarih ve ... sayılı kararı ile  İmar Kanunu'nun 18. maddesine göre yapılan imar uygulaması işlemi ile imar uygulaması işleminin onaylanmasına ilişkin Kocaeli Büyükşehir Belediyesinin ... tarih ve ... sayılı encümen kararının iptali istemiyle açılan davada, dava konusu işlemin iptali yolundaki ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...  sayılı kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine dair  ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın, usul ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.    
 
SAVUNMANIN	ÖZETİ : Temyiz edilen kararda bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, usul ve kanuna uygun olan kararın onanması gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY	TETKİK	HAKİMİ	...'IN	DÜŞÜNCESİ	:	 Bölge İdare Mahkemesince verilen temyize konu kararın, İdare Mahkemesi kararına göre davalı Gölcük Belediye Başkanlığı aleyhine olacak şekilde yeni bir hukuki durum yaratmadığı gözetildiğinde, istinaf kanun yoluna başvurmayan Gölcük Belediye Başkanlığının, kendisi yönünden kesinleşen karara karşı temyiz isteminde bulunmasının hukuken mümkün olmadığı neticesine varıldığından temyiz isteminin incelenmeksizin reddine, Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanlığının temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının onanmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
Gölcük Belediye Başkanlığının temyiz istemi yönünden;
2577 sayılı İdari Yargılama Usul Kanununun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 1. fıkrasında; "İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda farklı bir kanun yolu öngörülmüş olsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir." hükmüne, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde ise; "Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin aşağıda sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebilir (...)" hükmüne yer verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, İdare Mahkemesince dava konusu işlemin iptali yolunda yolunda verilen karara karşı davalı Gölcük Belediye Başkanlığı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmadığı, davalı Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge İdare Mahkemesince istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, Bölge İdare Mahkemesince verilen karara karşı bu kez hem Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanlığı hem de istinaf yoluna başvurmayan Gölcük Belediye Başkanlığı tarafından temyiz isteminde bulunulduğu görülmüştür. 
Bölge İdare Mahkemesince verilen kararın, İdare Mahkemesi kararına göre  davalı Gölcük Belediye Başkanlığı aleyhine olacak şekilde yeni bir hukuki durum yaratmadığı gözetildiğinde, istinaf kanun yoluna başvurmayan Gölcük Belediye Başkanlığının kendisi yönünden kesinleşen karara karşı temyiz isteminde bulunmasının hukuken mümkün bulunmamaktadır.  
Davalı Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanlığının temyiz istemleri yönünden;
Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairelerince verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkündür. 
Dava konusu işlemlerin iptaline ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf isteminin reddi yolunda verilen kararda 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. Maddesinin 1.fıkrasında sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, Gölcük Belediye Başkanlığının temyiz isteminin belirtilen gerekçelerle İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,  ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın dayandığı gerekçe hukuk ve usule uygun olup bozulmasını gerektirecek bir sebep bulunmadığından ONANMASINA, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 50. maddesi uyarınca, bu kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece Mahkemesine gönderilmesine 22/02/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/13917, Karar No: 2024/1175, Tarih: 22.02.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 DÖRDÜNCÜ DAİRE  
Esas     No : 2023/13917
Karar	No : 2024/1175                                                                       
TEMYİZ EDENLER 	: 1- (DAVALI) ...Bakanlığı	 
VEKİLİ	: Av. ...
		2- (DAVALI YANINDA MÜDAHİL) ...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACILAR)	: 
 1- ...
...
 10-...
 ...
 18-...
VEKİLİ	 : Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.   
YARGILAMA SÜRECİ	:
	Dava konusu istem: Bursa İli, Nilüfer İlçesi, ... Mahallesi mevkiinde ... tarafından gerçekleştirilmesi planlanan "S:... ve S:... nolu Kalker Ocakları ve Kırma-Eleme Tesisi" projesine ilişkin olarak Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı tarafından verilen 07/06/2022 tarih ve 6689 sayılı "ÇED Olumlu" kararının iptali istenilmiştir.
	İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararda;  Mahkemece yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi neticesinde hazırlanan bilirkişi raporu ile  dava dosyasında yer alan  bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde, ruhsat sahası ve ÇED alanında ulusal 
mevzuata ve uluslararası standartlara uygun yapılması gerekli olan gözlem kuyularının yapılmamış olması nedeniyle yeraltı suyunun çalışmalardan hangi ölçüde etkileneceğinin ortaya konulmadığı, ÇED Raporunda proje sahası civarında çok sayıda çeşme, kaynak ve kuyunun varlığından bahsedilmesine  karşın, bunların çalışmalardan ne denli etkileneceği ile ilgili bir çalışmaya rastlanılmadığı, üretim faaliyetinin bir bölümünün yeraltı suyuna girmesi olasılığı nedeniyle Hidrolojik açıdan oluşacak olumsuz etkinin yasal sınırlar içerisinde kalmadığı, tarım ve hayvancılığın, yapılacak madencilik faaliyeti nedeni ile oluşacak gürültü ve 
tozdan olumsuz etkileneceği, tarım topraklarında yetiştirilen ürünlerin verimsizleşeceği,  ÇED raporunda yer alan proje alanının florasına ilişkin bilgilerin eksiklikler içerdiği, bilimsel 
açıdan yeterli olmadığı, yer örtücü bitki türlerinin madencilik faaliyetlerinden etkilenme düzeylerine ÇED 
raporunda yer verilmediği, bitki türlerinin doğal ortamında veya doğal ortamı dışında koruma tedbirlerinin neler olabileceği ve 
proje sahası ile ilgili olarak hangi tekniğin daha elverişli olacağının ÇED raporunda belirtilmediği, sonuç olarak ÇED raporunda florayı oluşturan biyoçeşitliliğin sağlıklı ve doğru olarak raporlanmadığı, dolayısıyla müdahil şirket tarafından gerçekleştirilmesi planlanan ve ÇED olumlu kararına konu olan projenin çevresel etkilerinin yeterince irdelenmediği, bu konuda hazırlanan ÇED raporunun da bilimsel ve teknik yönden tatmin edici düzeyde yeterli bilgileri ihtiva etmediği sonucuna varılmıştır.
	 Belirtilen gerekçelerle hukuka uygun bulunmayan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Belirtilen gerekçelerle hukuka uygun bulunmayan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI	: 1-(Davalı) Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı tarafından, ÇED sürecinin mevzuata uygun yürütüldüğü, inceleme ve değerlendirme komisyonu üyesi kurum ve  kuruluşlar tarafından yapılan inceleme ve değerlendirme sonucunda dava konusu işlemin tesis edildiği, patlatma hesaplamalarına ilişkin gerekli bilgilerin ÇED raporunda yer aldığı, patlatma hesaplamalarında 280 metre mesafedeki konutlarda oluşacak etkilerin yönetmelik sınır değerlenin altında kaldığının tespit edildiği, projenin yeraltı sularına etkisine ilişkin olarak komisyon üyesi ilgili kuruluşlar tarafından gerekli incelemeler yapıldıktan sonra projenin gerçekleştirilmesinde sakınca bulunmadığı yolunda görüş bildirildiği, pasa alanlarına ilişkin detaylı bilgilerin ÇED raporunda yer aldığı, ÇED raporu kapsamında yer alan hava kalitesi modelleme çalışmasına göre proje kapsamında kontrollü şartlarda çalışılması halinde en yakın yerleşim yerlerinde görülmesi muhtemel hava kirlenmesine katkı değerlerinin Sanayi Kaynaklı Hva Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği ve Hava Kalitesi Değerlendirme ve Yönetimi Yönetmeliğinde yer alan sınır değerlerin altında kaldığı, ÇED raporunda yer alan nakliye güzergahına ilişkin değerlendirmelerin komisyon üyesi ilgili kurumlarca yeterli görüldüğü, projenin flora, fauna, orman, tarım ve hayvancılık ve üzerindeki etkilerinin ÇED raporunda değerlendirildiği, arkeolojik sit alanına ilişkin olarak Bursa Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü ve Bursa İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü tarafından projenin gerçekleştirilmesinde sakınca bulunmadığınına dair görüş bildirildiği, halkın katılımı toplantısının mevzuata uygun olarak gerçekleştirildiği, ÇED raporunun yeterli olarak hazırlandığı ileri sürülmektedir.