muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2019/7030, Karar No: 2024/699, Tarih: 16.02.2024

Maden Kanunu uyarınca, işletme ruhsatı sahibince işletme ruhsatı yürürlük tarihinden itibaren üç yıl içinde alınması gerekli olan çevresel etki değerlendirme kararı, işyeri açma ve çalışma ruhsatı ve mülkiyet izinleri ile başvurması halinde işletme izni düzenleneceği, işletme ruhsat süresi sonuna kadar gerekli izinlerin alınamaması halinde de işletme ruhsat süresinin uzatılmayacağı anlaşılmaktadır. 
	Ayrıca, kanun koyucunun süresi içinde izinleri alınamamış ruhsatlar ile anılan izinleri süresi içinde alınarak Genel Müdürlüğe verilemeyen ruhsatlar hakkında teminat iradı ve ruhsat iptali yaptırımı öngörmek suretiyle belirtilen izinlerin alınması yönünde ruhsat sahiplerini zorlayarak bir yandan madencilik faaliyetlerinin denetlenmesini, diğer yandan işletme ruhsatı düzenlenmiş yerler hakkında işletme izni verilmesi suretiyle madencilik faaliyetlerinin devam ettirilmesini sağlamaya çalıştığı açıktır. (AYM, E.2017/36, K.2017/147, 01/11/2017, § 24)
	Maden mevzuatına göre, işletme ruhsatının verilmesinden sonra gerekli izinlerin alınması ve bu izinlerin alınmasını takiben işletme izni düzenlenmesi için başvuruların yapılmasında ruhsat sahiplerinin sorumluluğu bulunmaktadır. İzni düzenleyecek olan idarelere atfı kabil bir kusurun var olmaması halinde izne ve ruhsata bağlı yükümlülüklere ruhsat sahiplerinin katlanacağı tabiidir. 
	Bu bakımdan, işletme izni alınabilmesi ve madencilik faaliyetinde bulunulabilmesi için yapılması gerekli masrafların da ruhsat sahiplerinin yükümlülüğünde bulunduğunda tereddüt yoktur. Uyuşmazlık özelinde, 2,3, ve 5. sıralarda bulunan ödemelerin, madencilik faaliyeti yapılabilmesi ve işletme izni alınabilmesi için yapılan masraflar olduğu görüldüğünden, bu bedellerin iade edilmesine gerek bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
	Ayrıca, işletme ruhsatının mevzuata uygun şekilde düzenlendiği ve işletme izni ile bu iznin alınması için gerekli mera tahsis amacı değişikliği kararının alınmasında davalı idareye atfı kabil bir kusurun bulunmadığı anlaşıldığından, işletme ruhsatının alınmasında ve sonraki süreçte davacı tarafından ödenen bedellerin iadesine gerek bulunmamaktadır.
	Bu itibarla kararın bu kısmının bozulması gerekmektedir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:.., K:... sayılı kararının 
a) 2,3,5,60,62,64. sıralarda bulunan alacak kalemleri yönünden verilen tazminat isteminin kabulüne ilişkin kısmının BOZULMASINA oyçokluğu ile, 
b) Islah dilekçesi ile arttırılan tazminat miktarına yürütülen faizin başlangıç tarihine ilişkin kısmının BOZULMASINA oybirliği ile,
c) 1,59,68,69,70,71,72. sıralarda bulunan alacak kalemleri yönünden verilen tazminat isteminin kabulüne ilişkin kısmı ile tazminat isteminin reddine ilişkin kısmının ONANMASINA oybirliği ile,

a) 2,3,5,60,62,64. sıralarda bulunan alacak kalemleri yönünden verilen tazminat isteminin kabulüne ilişkin kısmının BOZULMASINA oyçokluğu ile, 
b) Islah dilekçesi ile arttırılan tazminat miktarına yürütülen faizin başlangıç tarihine ilişkin kısmının BOZULMASINA oybirliği ile,
c) 1,59,68,69,70,71,72. sıralarda bulunan alacak kalemleri yönünden verilen tazminat isteminin kabulüne ilişkin kısmı ile tazminat isteminin reddine ilişkin kısmının ONANMASINA oybirliği ile,
d) 4,6,61,63,65,66. sıralarda bulunan alacak kalemleri yönünden verilen tazminat isteminin kabulüne ilişkin diğer alacak kalemlerine ilişkin kısmının yukarıda yer verilen gerekçe ile ONANMASINA oybirliği ile, 
3. Bozulan kısım hakkında yeniden karar verilmek üzere dosyanın anılan Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesine,
4. Kesin olarak, 16/02/2024 tarihinde karar verildi.  
 
KARŞI OY :
(X)- 2,3,5,60,62,64. sıralarda bulunan alacak kalemleri yönünden;
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Bu nedenle, temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği görüşüyle aksi yöndeki çoğunluk kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2023/570, Karar No: 2024/680, Tarih: 16.02.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2023/570
Karar  No : 2024/680  
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Üniversitesi 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin  ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsünde doktora programı öğrencisi olan davacı tarafından, Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Yürütme Kurulu'nun ... tarih ve ... sayılı kararında yer alan 1/c maddesi gereğince öğrenci kaydının silinmesine ilişkin Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü'nün ...  tarih ve ... sayılı kararının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararda; uyuşmazlık konusu olayda davacının genel kontenjan dahilinde sınavla doktora eğitimine başlayan öğrencilerden olmadığı, ÖYP için belirlenen özel kontenjanlar dahilinde araştırma görevlisi kadrolarına bağlı olarak sınavsız şekilde doktora eğitimine başlayan öğrencilerden olduğu, söz konusu eğitime başlamasının tamamen kadrosuna bağlı olarak tesis edildiği, mezuniyet sonrası hizmet zorunluluğu bulunan ÖYP lisansüstü eğitim kontenjanlarının, kamu görevinden çıkarılmış, öğretim elemanı olarak çalışması mümkün olamayacak adayla işgal edilmesinin ÖYP’den beklenen kamu yararı ile çelişeceğinden dava konusu işlemde hukuka aykırılık olmadığı sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiştir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI           :   Davacı vekili tarafından, müvekkilinin  doktora öğrenimine devam etmekte iken 375 sayılı KHK'nin Geçici 35. maddesi uyarınca kamu görevinden çıkarıldığı, hakkında kesinleşmiş bir mahkumiyet kararı olmadığı halde çalışma  ve eğitim-öğrenim hakkının engellenmesinin Anayasaya ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine aykırı olduğu belirtilerek istinaf kararının bozulması istenilmiştir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI      :Davacının ÖYP kapsamında araştırma görevlisi kadrosuna atandığı ve bu program kapsamında sınavsız bir şekilde doktora eğitimine başladığı tespit edildiğinden, 375 sayılı KHK'nin Geçici 35. maddesi uyarınca kamu görevinden ihraç edilmesi sonrasında ise bağlı yetki uyarınca öğrenciliğinin de sona erdirildiği, tesis edilen işlemde Anayasaya aykırı bir durumun söz konusu olmadığı  belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
	Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsünde doktora programı öğrencisi olan davacının,  375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Geçici 35. maddesi uyarınca kamu görevinden çıkarılması sonrasında, Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Yürütme Kurulu'nun ... tarih ve ... sayılı Kararında yer alan 1/c maddesi gerekçe gösterilerek öğrencilik kaydının silinmesine ilişkin işlemin iptali istemiyle bakılmakta olan dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Eğitim ve öğrenim hakkı ve ödevi" başlıklı 42.maddesinde, "Kimse, eğitim ve öğrenim hakkından yoksun bırakılamaz. Öğrenim hakkının kapsamı kanunla tespit edilir ve düzenlenir. Eğitim ve öğretim, Atatürk ilkeleri ve inkılâpları doğrultusunda, çağdaş bilim ve eğitim esaslarına göre, Devletin gözetim ve denetimi altında yapılır. Bu esaslara aykırı eğitim ve öğretim yerleri açılamaz. Eğitim ve öğretim hürriyeti, Anayasaya sadakat borcunu ortadan kaldırmaz. İlköğretim, kız ve erkek bütün vatandaşlar için zorunludur ve Devlet okullarında parasızdır...Eğitim ve öğretim kurumlarında sadece eğitim, öğretim, araştırma ve inceleme ile ilgili faaliyetler yürütülür. Bu faaliyetler her ne suretle olursa olsun engellenemez..." hükmüne yer verilmiştir.

Öğretim Üyesi Yetiştirme Programına İlişkin Usul ve Esasların, Yükseköğretim Genel Kurulu'nun 12/02/2015 tarihli kararı ile değiştirilen 10. maddesinin 4. fıkrasında, "YÖK tarafından ilan edilen lisansüstü eğitim kontenjanlarına yerleştirilen araştırma görevlilerinin öğretim üyesi yetiştirme kadrosu ile ilişiklerinin kesilmesi halinde, lisansüstü eğitimle de ilişikleri kesilir"  kuralı yer almakta iken, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 15/10/2015 günlü ve E:2015/1112 sayılı kararıyla Anayasa'nın kimsenin, eğitim ve öğrenim hakkından yoksun bırakılamayacağına ilişkin hükmü ile Avrupa İnsan hakları Mahkemesi'nin Sözleşme'ye taraf bir ülkenin kendi egemenliği altında olan kişileri halihazırda mevcut olan eğitim kurumlarına erişim hakkından hukuka aykırı olarak mahrum bırakamayacağı ve bu hakkın yükseköğretimi de kapsadığı yönündeki kararları gözönünde bulundurulduğunda, Anayasa ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ile koruma altına alınan eğitim hakkından yoksun bırakılma sonucunu doğuran dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle yürütülmesinin durdurulmasına karar verildiği, bu karar gereğince Yükseköğretim Genel Kurulunun 04/02/2016 tarihli  kararıyla söz konusu Esasların 10. maddesinin 4. fıkrasının "YÖK tarafından ilan edilen lisansüstü eğitim kontenjanlarına yerleştirilen araştırma görevlilerinin ÖYP kadrosu ile ilişiklerinin kesilmesi lisansüstü eğitimle de ilişiğin kesilmesi neticesini doğurmaz." şeklinde değiştirilmiştir.
 Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Yürütme Kurulu, ... tarih ve ... sayılı kararının 2. maddesi (c) bendi ile; "Kamu görevinden çıkarılan veya açığa alınan Öğretim Üyesi Yetiştirme Programı (ÖYP) kapsamında araştırma görevlisi olanlar" bakımından, " (c) Genel kontenjan dahilinde lisanüstü eğitime başlamayıp da Öğretim Üyesi Yetiştirme Programına İlişkin Usul ve Esaslar çerçevesinde ve ÖYP için belirlenen özel kontenjanlar dahilinde kadrolarına bağlı olarak sınavsız şekilde lisansüstü eğitimlerine başlayıp sürdüren araştırma görevlilerinin kamu görevinden çıkarılmalarıyla birlikte öğrenciliklerinin de sona ermesi gerekeceğinden ders kayıtlarının yapılmasının uygun olmayacağına" karar vermiştir. 
Dava konusu işlem tarihinde yürürlükte bulunan 18.08.2012 tarihli ve 28388 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Yükseköğretim Kurumları Öğrenci Disiplin Yönetmeliğinin "Yükseköğretim Kurumundan Çıkarma Cezasını Gerektiren Disiplin Suçları" başlıklı  9/1-a maddesinde;  "mahkeme kararıyla kesinleşmiş olmak kaydıyla, suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, böyle bir örgütü yönetmek veya bu amaçla kurulan örgüte üye olmak, üye olmamakla birlikte örgüt adına faaliyette bulunmak veya yardım etmek"  fiilinin yükseköğretim kurumundan çıkarma cezası gerektirdiği düzenlemesine yer verilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Davalı idarece tesis edilen işlemde her ne kadar işlem gerekçesi olarak  Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Yürütme Kurulu'nun ... tarih ve ... sayılı Kararında yer alan 1/c maddesi gösterilmişse de, söz konusu Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Yürütme Kurulu Kararı'nda 1/c maddesi olmadığı, dolayısıyla davalı idarenin savunma dilekçelerinin incelenmesinden işleme gerekçe olarak gösterilen maddenin söz konusu Kararın 2/c maddesi olduğu anlaşıldığından, bu husus geçilerek uyuşmazlığın esas incelenmesine geçilmiştir.
	Eğitim hakkının T.C. Anayasası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ile güvence altına alınmış olduğu hususu göz önüne alındığında, davacının araştırma görevlisi kadrosu ile ilişiğinin kesilmiş olmasının doktora eğitimi ile de ilişiğinin kesilmesi sonucunu doğurmayacağı açıktır.
Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Yürütme Kurulunun ... tarih ve ... sayılı kararının 2/c maddesi gereği davalı idarece davacının Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsünden kaydının silinmesine ilişkin dava konusu işlem tesis edilmiş ise de, yükseköğretim kurumlarında öğrenci statüsünde bulunan kişilerin bu statülerinin sona erdirilmesi  hususu ilgili disiplin mevzuatı hükümlerine tabidir. İşlem tarihinde yürürlükte bulunan Yükseköğretim Kurumları Öğrenci Disiplin Yönetmeliği hükümlerine göre, herhangi bir öğrencinin, suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, böyle bir örgütü yönetmek veya bu amaçla kurulan örgüte üye olmak, üye olmamakla birlikte örgüt adına faaliyette bulunmak veya yardım etmek fiillerini işlediğinin  Mahkeme kararıyla ortaya konulması ve söz konusu kararın kesinleşmesi durumunda yükseköğretim kurumundan çıkarma cezası ile cezalandırılabilecektir.
	Bu durumda, davacının suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, böyle bir örgütü yönetmek veya bu amaçla kurulan örgüte üye olmak, üye olmamakla birlikte örgüt adına faaliyette bulunmak veya yardım etmek fiillerinden herhangi biri ya da hepsini işlediğine veya bu yönde eylemde/faaliyette bulunduğuna dair adli yargı mahkemelerince verilen kesinleşmiş bir karar bulunmadığı, dolayısıyla ortada işlem tarihinde yürürlükte bulunan Yönetmeliğin 9/1-a maddesi uyarınca verilmiş  böyle bir karar olmadan yükseköğretim kurumundan çıkarma cezası verilemeyeceği sonucuna ulaşılmıştır.
	Diğer yandan, davacı hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, böyle bir örgütü yönetmek veya bu amaçla kurulan örgüte üye olmak, üye olmamakla birlikte örgüt adına faaliyette bulunmak veya yardım etmek fiillerinden dolayı mahkumiyet hükmü kurulması ve söz konusu hükmün kesinleşmesi durumunda, idarece yükseköğretim öğrencilerinin tabi olduğu disiplin hükümleri uyarınca yeniden işlem tesis edilebileceği de açıktır.
	Bu itibarla  dava konusu işlemde hukuka uygunluk  görülmemiş olup,  temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan temyiz isteminin kabulüne,

Bu itibarla  dava konusu işlemde hukuka uygunluk  görülmemiş olup,  temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan temyiz isteminin kabulüne,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın yukarıda belirtilen Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 
4. Kesin olarak 16/02/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/5841, Karar No: 2024/696, Tarih: 16.02.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2021/5841
Karar  No : 2024/696  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Genel Müdürlüğü	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	      : ...
VEKİLİ	: Av. ...
 
İSTEMİN KONUSU	:... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin  ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Ankara ili, Gölbaşı ilçesi, Tuluntaş Köyü mevkinde bulunan ER:... sayılı kum taşı ocağı maden sahasına ilişkin adına düzenlenen ...  tarih ve S:... sayılı maden işletme ruhsatı için davacının ödemiş olduğu başvuru, teminat ve ruhsat harcı bedellerinin toplamı olan 35.574,20-TL'nin yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istenilmektedir.
İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararda;  özellikle Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Dairesi Başkanlığı'nca davacının söz konusu kum taşı ocağı faaliyetine ilişkin görüş sorulması üzerine Ankara Valiliği'ne gönderilen 27.02.2013 tarihli yazıda: "Ruhsat alanının Ankara Büyükşehir Belediye Meclisi'nin ...  gün ve ... sayılı kararıyla onaylanan 1/25000 ölçekli 2023 Başkent Ankara Nazım İmar Planı'nda yaklaşık olarak bağ bahçe alanı, kaptaj, gelişme alanı ve yeşil alan kullanımlı bölgelerde kaldığı, ayrıca faaliyet alanının Gölbaşı Belediye Meclisi'nin ...  gün ve ... sayılı kararı ve Ankara Büyükşehir Belediye Meclisi'nin ...  gün ve ...  sayılı kararı ile onaylanan "Güneykent Kentsel Gelişim Alanı 4. Etap 1/1000 ölçekli Uygulama İmar Planı" kapsamında kaldığı ve izne konu talebin mevcut imar planları açısından uygun olmadığı görüş ve kanaatine varıldığı" yönündeki görüşü dikkate alındığında; davacının kum taşı ocağı maden sahası için olumlu ÇED raporu alamamasında kusurunun bulunmadığı, mevcut imar planları açısından ruhsat verilmesi uygun olmayan yere ruhsat verildiği için davalı idarenin kusurlu davrandığı sonucuna ulaşıldığından, davacının maden işletme ruhsatı için ödemiş olduğu başvuru, teminat ve ruhsat harcı bedelleri toplamının davalı idare tarafından davacıya iade edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI           : Davalı idare tarafından, Maden Kanunu'nun 7. maddesindeki izinlerin alınmasının ruhsat sahibinin sorumluluğunda olduğu ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI      : Davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI           : Davalı idare tarafından, Maden Kanunu'nun 7. maddesindeki izinlerin alınmasının ruhsat sahibinin sorumluluğunda olduğu ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI      : Davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	Ankara ili, Gölbaşı ilçesi, ...  köyü mevkinde bulunan ER:... sayılı kum taşı ocağı maden sahası için davacının başvurusu üzerine adına ...  tarih ve S:...  sayılı maden işletme ruhsatı düzenlendiği, davacının maden işletme ruhsatına ilişkin olarak ruhsat teminat bedeli 11.875,00 TL, ÇED raporu başvuru bedeli 5.500,00 TL, 2014 yılı harç bedeli 4.839,60 TL ve 2015 yılı harç bedeli 5.329,00 TL, ruhsat talep harcı 1.686,35 TL, ilk talep harcı 1.687,00 TL, işletme ruhsat harcı olarak 608,00 TL ve 4.049,25 TL olmak üzere toplamda 35.574,20-TL ödeme yaptığı, ruhsat düzenlenmesinin ardından davalı idare tarafından olumlu çevre etki değerlendirme raporu (ÇED) alabilmesi için davacıya 3 yıllık süre verildiği, bu süre içerisinde olumlu bir ÇED raporu alamadığı için davacının Maden İşleri Genel Müdürlüğü'ne terk dilekçesi vermesi üzerine ruhsatının terkinin kabul edildiği, olumlu ÇED raporu alamama nedeninin idarenin kusurundan kaynaklandığı gerekçesiyle davacının maden işletme ruhsatına ilişkin olarak ödediği toplam 35.574,20-TL'nin iadesi için bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.  
	İLGİLİ MEVZUAT:

İLGİLİ MEVZUAT:
	3213 sayılı Maden Kanunu'nun 7.maddesinde, "...Çevresel etki değerlendirmesi işlemleri Çevre ve Orman Bakanlığı tarafından, diğer izinlere ilişkin işlemler de ilgili bakanlıklar ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarınca çevresel etki değerlendirmesi sürecinde en geç üç ay içinde bitirilir. Bakanlık ve diğer bakanlıkların mevzuatının gerektirdiği maddî yükümlülükler ruhsat sahibi tarafından karşılanır..." hükmü, 24. maddesinin 11. fıkrasında, "Bu Kanunun 7 nci maddesine göre gerekli izinlerin alınmasından itibaren işletme izni verilir. Bu iznin verildiği tarihten itibaren bir yıllık süre içinde ruhsat sahibi madeni işletmeye almak zorundadır. Bu sürede işletmeye alınmayan ruhsat sahalarında, çalışılmayan her yıl için, projede belirtilen üretim miktarının % 10'u üzerinden Devlet hakkı alınır. Ruhsat sahibince, işletme ruhsatı yürürlük tarihinden itibaren üç yıl içinde bu Kanunun 7 nci maddesine göre alınması gerekli olan çevresel etki değerlendirmesi kararı, mülkiyet izni, işyeri açma ve çalışma ruhsatı ile Genel Müdürlüğün kayıtlarına işlenmiş alanlar ile ilgili diğer izinlerin alınarak Genel Müdürlüğe verilmesini müteakip işletme izni düzenlenir. Yükümlülükleri yerine getirilmeyen ruhsatların teminatı irad kaydedilerek ruhsat iptal edilir. Ancak kamu kurumlarınca işletilen bor tuzu ve Ereğli Kömür Havzasındaki taşkömürü ruhsatları için bu hüküm uygulanmaz." hükmü yer almaktadır.
	Davacının iadesini talep ettiği bedelleri ödediği ve ruhsatının geçerli olduğu tarihte yürürlükte bulunan Madencilik Faaliyetleri Uygulama Yönetmeliği'nin "Alınması zorunlu izinler" başlıklı  117. maddesinin 1. fıkrasında, "(1) Ruhsat sahibince, işletme ruhsatı yürürlük tarihinden itibaren üç yıl içinde Kanunun 7 nci maddesine göre alınması gerekli olan ÇED kararı, mülkiyet izni, işyeri açma ve çalışma ruhsatı ile Genel Müdürlüğün kayıtlarına işlenmiş alanlar ile ilgili izinlerin alınarak Genel Müdürlüğe verilmesini müteakip işletme izni düzenlenir. Süresi içinde yükümlülükleri yerine getirilmeyen ruhsatların teminatı irat kaydedilerek ruhsat iptal edilir." düzenlemesine yer verilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	İşletme ruhsatı sahibince işletme ruhsatı yürürlük tarihinden itibaren üç yıl içinde alınması gerekli olan çevresel etki değerlendirme kararı, işyeri açma ve çalışma ruhsatı ve mülkiyet izinleri ile başvurması halinde işletme izni düzenleneceği, işletme ruhsat süresi sonuna kadar gerekli izinlerin alınamaması halinde de işletme ruhsat süresinin uzatılmayacağı anlaşılmaktadır.