muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/4757, Karar No: 2024/3163, Tarih: 21.05.2024

Yer verilen bu yazıdan, imar planlarında "eğitim alanı" işlevi yüklenen taşınmazın uzun yıllardır kısıtlı bulunmasına rağmen gereken bütçeye sahip olmadıklarından yatırımcı kuruluş tarafından kamulaştırılamayacağı, yakın çevresinde kamusal ihtiyacı karşılamaya yönelik eğitim alanlarının mevcut olduğu, davacının istemi doğrultusunda "özel eğitim alanı"na dönüştürülmesinde sakınca bulunmadığı anlaşılmaktadır.
	Bu doğrultuda, davacı tarafından temel çekirdek haklardan sayılan mülkiyet hakkının korunması ve bu hak üzerinde tasarrufta bulunurken kamusal yönü inkar edilmeyecek şekilde "özel eğitim alanı" fonksiyonu belirlenmesi amacıyla imar  planı değişikliği isteminde bulunulması tabiidir. 
	Kaldı ki, yukarıda ayrıntısı da belirtilen Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliğinin  "Gösterim (lejand) teknikleri" başlıklı 10. maddesinde yer verilen  EK-1d Uygulama İmar Planı Gösterimlerinin incelenmesindenn "eğitim tesisleri alanı"  başlığı altında  "özel eğitim alanı" fonksiyonunun kullanımına izin verildiği aşikardır. 
Uyuşmazlıkta, 09/05/2019 tarihinde sunulan bilirkişi raporunda,  değişiklik önerisinin kabulü durumunda yürüme mesafesi içindeki etki alanında eğitim alanına erişimi olmayan  yapı adaları ortaya çıkacağı belirtilmişse de,  "eğitim alanı" fonksiyonunun yakın çevredeki eğitim alanları ve bölgenin nüfusu kriter alınarak gereken sosyal ve teknik ihtiyaç analizi ve değerlendirmelerin yapılmadığı, tespitlerin yetersiz kaldığı sonucuna ulaşıldığından, İdare Mahkemesince,  belirtilen eksikliklerin giderilmesi amacıyla yürürlükteki uygulama imar planıyla belirlenen "eğitim alanı" fonksiyonunun, "özel eğitim alanı"na dönüştürülmesine yönelik istemin, plan değişikliğine konu taşınmazın çevresiyle bütün olarak değerlendirilerek gerekirse yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekmektedir. 
Öte yandan, davacıya ait 1/1000 ölçekli uygulama imar planı değişikliği önerisinin  reddine ilişkin Konya Büyükşehir Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Daire Başkanlığı'nın ... tarih ve ... sayılı ve ... tarih ve ... sayılı işlemleriyle bildirim yapılmasının ardından,  ... tarih ve ... sayılı büyükşehir belediye meclisi kararıyla reddedildiğinden işlemi  tesis idarenin yetkili idare olduğunun kabulü gerekmektedir. 
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. 2577 sayılı Kanunun 49. maddesine uygun bulunan davacının temyiz isteminin kabulüne,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin  Mahkeme kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 21/05/2024 tarihinde, kesin olarak, oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2019/201, Karar No: 2024/2311, Tarih: 21.05.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
   D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas   No : 2019/201
Karar  No : 2024/2311 
DAVACI : ... Enerjisi Elektrik Üretim A.Ş.	  
VEKİLİ : Av. ...
 
DAVALI : ... Bakanlığı 
VEKİLİ : Av. ...
DAVANIN KONUSU :
	24/06/2016 tarih ve 29752 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan "Yenilenebilir Enerji Kaynaklarından Elektrik Enerjisi Üreten Tesislerde Kullanılan Yerli Aksamın Desteklenmesi Hakkında Yönetmelik"in Geçici 1. maddesi ile Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Enerji İşleri Genel Müdürlüğü'nün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI :
	Yürürlükteki Yönetmeliğe göre iş ve işlemlere başlanmasına karşın bu işlemler devam ederken Yönetmelik değişikliği yapıldığı, yeni düzenlemeler yapılırken Yönetmelikte geçiş hükümlerinin öngörülmediği, devam eden işlemlerin dikkate alınmadığı, toplam üç aksamdan iki aksama geçiş dönemi öngörülürken "jeneratör ve güç elektroniği" aksamı için geçiş döneminin öngörülmediği, kanuni düzenlemelerin düzenleyici işlem ile kısıtlandığı, hukuki güvenlik ve eşitlik ilkesinin ihlal edildiği, 01/07/2015 tarihinde rüzgar tribünleri satış-kurulum-başlatma sözleşmesinin imzalandığı, jeneratörün yerli üretim olarak yapılması için daha fazla para ödendiği, ancak 24/06/2016 tarihinde yürürlüğe giren yeni Yönetmelik düzenlemesi uyarınca şartları taşımadığından ilave yerli üretim katkı payının jenaratör için ödenmediği ileri sürülmüştür. 
DAVALININ SAVUNMASI :
	Öncelikle, usule ilişkin olarak, davanın süresinde açılmadığının tespiti hâlinde süre aşımı yönünden reddi gerektiği ileri sürülmüştür.
Esasa ilişkin olarak ise, Yönetmelik değişikliğinin 5346 sayılı Kanun'un 6/B maddesi uyarınca tesis edildiği, normlar hiyerarşisine aykırılık bulunmadığı, davacının ilk defa yerli  aksam için müracaatını 01/08/2016 tarihinde yaptığı, 03/10/2016 tarihli tutanakla jeneratörün alt bileşenlerinin yurt dışından parçalar halinde ithal edilip yurt içinde basit birleştirme ile oluşturulan ürün olduğunun tespit edildiği, önceki başvurularında tesislerin kabulü yetişmediğinden yerli ilave katkı fiyatından yararlanamadığı, elektrik santralinin 09/02/2018 tarihinde geçici kabulünün yapılarak işletmeye başladığı, dava konusu işlemlerin hukuka uygun olduğu savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : 
	Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI ...'IN DÜŞÜNCESİ : 
Dava, 24/06/2016 tarih ve 29752 sayılı Resmî Gazete'de Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı tarafından yayımlanan "Yenilenebilir Enerji Kaynaklarından Elektrik Enerjisi Üreten Tesislerde Kullanılan Yerli Aksamın Desteklenmesi Hakkında Yönetmelik"in Geçici 1. maddesi ile Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Enerji İşleri Genel Müdürlüğünün bila tarih ve ... sayılı işleminin iptali istemiyle açılmıştır.

Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI ...'IN DÜŞÜNCESİ : 
Dava, 24/06/2016 tarih ve 29752 sayılı Resmî Gazete'de Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı tarafından yayımlanan "Yenilenebilir Enerji Kaynaklarından Elektrik Enerjisi Üreten Tesislerde Kullanılan Yerli Aksamın Desteklenmesi Hakkında Yönetmelik"in Geçici 1. maddesi ile Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Enerji İşleri Genel Müdürlüğünün bila tarih ve ... sayılı işleminin iptali istemiyle açılmıştır.
Dava dilekçesinde işlem bila tarihli olarak belirtilmiş ve dava dilekçesine eklenen işlemde de tarih ve evrak sayısı bulunmamakta ise de; dosyada mevcut bilgi ve belgelerden iptali istenilen bireysel işlem tarihinin ... ve sayısının da ... olduğu tespit edilmiştir.
Davalı idarenin süre itirazı yerinde görülmemiştir.
5346 sayılı "Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanun"un 1. maddesinde, Kanun'un amacı; "yenilenebilir enerji kaynaklarının elektrik enerjisi üretimi amaçlı kullanımının yaygınlaştırılması, bu kaynakların güvenilir, ekonomik ve kaliteli biçimde ekonomiye kazandırılması, kaynak çeşitliliğinin artırılması, sera gazı emisyonlarının azaltılması, atıkların değerlendirilmesi, çevrenin korunması ve bu amaçların gerçekleştirilmesinde ihtiyaç duyulan imalat sektörünün geliştirilmesi" olarak belirtilmiştir.

Aynı Kanun'un "YEK Destekleme Mekanizması" başlıklı 6. maddesinin birinci fıkrasında; "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği 18/5/2005 tarihinden 31/12/2015 tarihine kadar işletmeye girmiş veya girecek YEK Destekleme Mekanizmasına tabi üretim lisansı sahipleri için, bu Kanuna ekli I sayılı Cetvelde yer alan fiyatlar, on yıl süre ile uygulanır. Ancak, arz güvenliği başta olmak üzere diğer gelişmeler doğrultusunda 31/12/2015 tarihinden sonra işletmeye girecek olan YEK Belgeli üretim tesisleri için bu Kanuna göre uygulanacak miktar, fiyat ve süreler ile kaynaklar Cetveldeki fiyatları geçmemek üzere, Cumhurbaşkanı tarafından belirlenir." şeklindeki düzenlemeye yer verilmiş; "Yerli ürün kullanımı" başlıklı 6/B maddesinde, "(1) Lisans sahibi tüzel kişilerin bu Kanun kapsamındaki yenilenebilir enerji kaynaklarına dayalı ve 31/12/2015 tarihinden önce işletmeye giren üretim tesislerinde kullanılan mekanik ve/veya elektro-mekanik aksamın yurt içinde imâl edilmiş olması hâlinde; bu tesislerde üretilerek iletim veya dağıtım sistemine verilen elektrik enerjisi için, I sayılı Cetvelde belirtilen fiyatlara, üretim tesisinin işletmeye giriş tarihinden itibaren beş yıl süreyle; bu Kanuna ekli II sayılı Cetvelde belirtilen fiyatlar ilave edilir. (2)	II sayılı Cetvelde yer alan yurt içinde imalatın kapsamının tanımı, standartları, sertifikasyonu ve denetimi ile ilgili usûl ve esaslar, Bakanlık tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir. (3)	31/12/2015 tarihinden sonra işletmeye girecek olan YEK Belgeli üretim tesisleri için yerli katkı ilavesine ilişkin usûl ve esaslar, Cumhurbaşkanı tarafından belirlenerek ilan edilir." kuralına yer verilmiştir.

19/06/2011 tarih ve 27969 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan "Yenilenebilir Enerji Kaynaklarından Elektrik Enerjisi Üreten Tesislerde Kullanılan Aksamın Yurt İçinde İmalatı Hakkında Yönetmelik" 24/06/2016 tarih ve 29752 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan "Yenilenebilir Enerji Kaynaklarından Elektrik Enerjisi Üreten Tesislerde Kullanılan Yerli Aksamın Desteklenmesi Hakkında Yönetmelik"in 10. maddesi ile  yürürlükten kaldırılmış olup, yeni Yönetmeliğin "Yerli katkı ilave fiyatı başvurusunun yapılması" başlıklı 4. maddesinin 1. fıkrasında, "Kanun'un 6/B maddesinde yer alan hükümden bir sonraki takvim yılında, ilk kez yararlanmak isteyen lisans sahibi tüzel kişiler, içinde bulunulan yılın 1 Ağustos tarihine kadar Bakanlık ve/veya Bakanlığın görevlendirdiği kuruluşa başvurmak zorundadır." şeklindeki emredici hükme yer verilerek madde içeriğinde bu başvuru esnasında sunulması zorunlu bilgi ve belgelere yer verilmiş olup, bu Yönetmeliğe 09/06/2017 tarih ve 30091 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Yönetmelik'in 8. maddesi ile eklenen "Devam eden iş ve işlemler" başlıklı Geçici 1. maddenin 1. fıkrasında; "1/11/2018 tarihine kadar EK-1’de yer alan Jeneratör ve Güç Elektroniği aksamı için EK-8’deki “Yerli İmalat Durum Belgesi” yerine EK-4’teki Yerli İmalat Kullanım Belgesinin Lahikaları içinde yer alan “Yerli Malı Belgesi”; Jeneratör ve Güç Elektroniği aksamı dışındaki aksam ve/veya bütünleştirici parçalar için EK-4’teki Yerli İmalat Kullanım Belgesinin Lahikaları içinde yer alan “Yerli Malı Belgesi” yerine EK-8’deki “Yerli İmalat Durum Belgesi” sunulur." hükmüne, 2. fıkrasında; "EK-1’de Rüzgâr Enerjisine Dayalı Üretim Tesisi başlığında yer alan “3.1.Rotor ve Nasel Gruplarını Taşıyan Kule” bütünleştirici parçasının 3.1.(b)’de tanımlanan iç donanım için yerli imalat şartı 1/11/2018 tarihine kadar aranmaz." hükmüne yer verilmiş ve 28/07/2017 tarih ve 30137 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelik hükmüyle eklenen 3. fıkrasında da; "EK-1’de Rüzgâr Enerjisine Dayalı Üretim Tesisi başlığında yer alan “Kule Bağlantı Elemanları” bütünleştirici parçasının Kule parçalarını birbirine bağlamada kullanılan bağlantı elemanları (Kule-Kule) için yerli imalat şartı 1/11/2018 tarihine kadar aranmaz." şeklindeki düzenlemelere yer verilmiştir.

Sözlük anlamı ile "düzenli hâle koymak, düzen vermek, tanzim ve tertip etmek" olarak tanımlanan "düzenleme", kamu hukukunda kural koyma ile eş anlamlıdır. Kural ise; sürekli, soyut, nesnel, genel (kişilik dışı) durumları belirleyen ve gösteren norm olarak tanımlanmaktadır. (ÖZAY İl Han, Günışığında Yönetim, 2017, İstanbul, s. 426). Yasama organının yasama tasarrufları dışında, idare, Anayasa ve kanunlardan aldığı yetki ile, kural koyma (düzenleme yapma) yetkisine sahiptir. "Kural işlemler" (ya da diğer adıyla genel düzenleyici işlemler), üst hukuk kurallarına uygun olarak hukuk düzenine yeni kural getiren ya da mevcut bir kuralı değiştiren veya kaldıran tek yanlı idarî işlemlerdir. Düzenleme yetkisini kullanarak tüzük, yönetmelik, tebliğ, genelge gibi genel düzenleyici işlemleri yapan idarenin bir işleminin düzenleyici nitelik taşıdığının kabul edilebilmesi için, söz konusu işlemin sürekli, soyut, nesnel, genel durumları belirleyen ve gösteren hükümler içermesi, başka bir anlatımla, belirtilen nitelikte kurallar konulmuş olması zorunlu olup, bu genel düzenlemelerin üst hukuk kurallarına aykırı hükümler içermemesi gerekir.
İdarelerin düzenleme yapma yetkisine sahip olduğu alanlarda, bu alanları düzenleyici işlemler ile objektif bir şekilde düzenlemesi gerekmektedir. İdarelerin, işlem tesis ederken kendilerine Anayasa ve yasalarla çizilen çerçeve içinde takdir yetkilerini kullanmaları ve bu yetkilerini kullanırken kamu hizmetinin gereklerini ve  kamu yararını göz önünde bulundurmaları gerektiği açıktır. 
Bu açıklamalar kapsamında dava konusu edilen Yönetmelik hükmü incelendiğinde; 
5346 sayılı Yasa'nın 1. maddesinde yer verilen "ihtiyaç duyulan imalat sektörünün geliştirilmesi" ile amaçlananın olabildiğince yurt dışına bağımlılığın azaltılarak, üretim için gerekli olan aksamın ağırlıklı olarak yurt içinde üretilmesinin sağlanması olduğu açıktır. Bu kapsamda yurt dışında üretilen aksamın ana parçalarının yurt içinde faaliyet gösteren firmalarca sadece montajının yapılmasından ibaret imalatın bu hedefi gerçekleştirmeyeceği, yurt dışına bağımlılığı ortadan kaldırmayacağı açıktır.
Bu kapsamda, uyuşmazlık konusu Geçici 1. maddenin 1. fıkrası hükmü ile 1/11/2018 tarihine kadar EK-1’de yer alan Jeneratör ve Güç Elektroniği aksamı için EK-8’deki “Yerli İmalat Durum Belgesi” yerine EK-4’teki Yerli İmalat Kullanım Belgesinin Lahikaları içinde yer alan “Yerli Malı Belgesi”nin sunulmasının zorunlu hale getirilmesi, 5346 sayılı Yasa'nın 1. maddesindeki amaçla uyumlu olup, bu amaç doğrultusunda Yasa'nın 6/B maddesi ile verilen yetki kullanılarak yürürlüğe konulan Yönetmelik hükmünde üst hukuk kurallarına ya da hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Öte yandan, davacı tarafça Geçici 1. maddeye eklenen hükümlerle bazı parçalar için 01/11/2018 tarihine kadar yerli imalat şartı aranmayacağı yönünde düzenleme getirilirken   Jeneratör ve Güç Elektroniği aksamı için böylesi bir hükme yer verilmeyerek geçiş hükmünün düzenlenmemiş olmasının hukuka ve kazanılmış haklara aykırı olduğu ifade edilmiş ise de; Yasa'nın amacı da dikkate alındığında, olabildiğince daha fazla parçanın yerli imalatını sağlamak ve bu geçiş sürecini üretimi aksatmayacak şekilde yönetme görevi idareye verilmiş olup, önceki yönetmelik hükümleri de dahil olmak üzere düzenlemenin ana ilkesinin yerli imalatı teşvik etmek olduğu, bu doğrultudaki düzenlemelere uygulamadan kaynaklanan zorunluluklarla bazı istisnalar getirilmesinin idarenin takdirinde olduğu açıktır.
Yerli imalatın sağlanması bakımından önceliğin en önemli parça olan  Jeneratör ve Güç Elektroniği aksamına verilmesi yönündeki takdirin idareye ait olduğu, bu takdir yetkisinin idarece hatalı bir şekilde kullanıldığına ilişkin davacı tarafça herhangi bir done sunulamadığı, istisna hükmünün tüm parçalara uygulanması gibi bir zorunluluğun bulunmadığı, idarenin bu yönde zorlanamayacağı açık olup, dava konusu edilen madde hükümlerinde bu yönden de hukuka ve mevzuata aykırılık görülmemiştir.
Dava konusu edilen ... ve ... sayılı bireysel işleme gelince;
Her ne kadar davacı tarafça rüzgar türbininin kurulumu için yerli imalat yapan bir şirketle sözleşmenin imzalandığı Temmuz 2015 tarihi itibariyle eski yönetmelik hükümlerinin yürürlükte olduğu, bu nedenle kazanılmış hak ilkesi uyarınca kendilerine eski Yönetmelik hükümlerinin uygulanması gerektiği yönünde iddialara yer verilmiş ise de; kazanılmış hakkın doğması ancak ve ancak mevcut düzenlemelerde belirtilen işlemlerin tamamlanarak teşvik hükümlerinden faydalanılabilinir hale gelinmesi ile mümkündür.
Nitekim 5346 sayılı Yasa'nın "Yerli ürün kullanımı" başlıklı 6/B maddesinde, "31/12/2015 tarihinden önce işletmeye giren" ve "31/12/2015 tarihinden sonra işletmeye girecek olan" şeklinde yer verilen ibarelerden de anlaşılacağı üzere, üretilen kWh elektrik enerjisine ödenecek fiyatlara yerli katkı ilavesinin belirlenmesinde uygulanacak mevzuat bakımından santralin işletmeye alındığı tarih önem taşımaktadır.
Bu kapsamda RES kurmak üzere bir başka şirketle yapılan sözleşme tarihinin kazanılmış hak sağlamasına olanak bulunmadığı açık olup, dava konusu edilen ve hukuka uygun bulunan Yönetmelik hükümlerinin yürürlük tarihinden sonra, uyuşmazlık konusu elektrik üretim tesisinin geçici kabulü yapılarak 09/02/2018 tarihinde YEKDEM'den yararlanmak üzere işletmeye alındığı dikkate alındığında, bu tarih itibariyle yürürlükte bulunmayan önceki Yönetmelik hükümlerinin uygulanması ve muafiyet tanınması yönündeki davacı şirket talebinin reddine ilişkin dava konusu bireysel işlemde mevzuata ve hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Açıklanan  nedenlerle, davanın reddine karar verilmesi gerektiği, düşünülmektedir.
 
TÜRK MİLLETİ ADINA

Açıklanan  nedenlerle, davanın reddine karar verilmesi gerektiği, düşünülmektedir.
 
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
USUL YÖNÜNDEN:
Davalı tarafından, davanın süre aşımı nedeniyle reddi gerektiği ileri sürülmüştür. 
Davacı tarafından, jeneratör için yerli katkı bedelinin ödenmesi gerektiğine yönelik olarak 03/10/2018 tarihinde davalı idareye başvurulduğu, anılan başvurunun reddine ilişkin işlemin davacının KEP adresine ... tarihinde teslim edildiği ve 09/12/2018 tarihinde tebliğ edilmiş sayıldığı görüldüğünden 18/01/2019 tarihinde açılan davada süre aşımı bulunmamaktadır. Bu nedenle davalı idarenin usule yönelik itirazı geçerli görülmemiştir.
	Öte yandan, 28/05/2021 tarih ve 31494 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Yerli Aksam Yönetmeliği'nin 10. maddesi ile 24/06/2016 tarih ve 29752 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Yenilenebilir Enerji Kaynaklarından Elektrik Enerjisi Üreten Tesislerde Kullanılan Yerli Aksamın Desteklenmesi Hakkında Yönetmelik'in yürürlükten kaldırıldığı görülmekle birlikte, iptali istenen mülga Yönetmeliğin Geçici 1. maddesi uyarınca davacı hakkında uygulama işlemi tesis edildiğinden esasın incelenmesine geçildi.
ESAS YÖNÜNDEN:
MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ:
24/06/2016 tarih ve 29752 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan mülga "Yenilenebilir Enerji Kaynaklarından Elektrik Enerjisi Üreten Tesislerde Kullanılan Yerli Aksamın Desteklenmesi Hakkında Yönetmelik'e 09/06/2017 tarih ve 30091 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Yönetmelik'in 8. maddesi ile eklenen "Devam eden iş ve işlemler" başlıklı Geçici 1. maddenin 1. fıkrasında, "1/11/2018 tarihine kadar EK-1’de yer alan Jeneratör ve Güç Elektroniği aksamı için EK-8’deki “Yerli İmalat Durum Belgesi” yerine EK-4’teki Yerli İmalat Kullanım Belgesinin Lahikaları içinde yer alan “Yerli Malı Belgesi”; Jeneratör ve Güç Elektroniği aksamı dışındaki aksam ve/veya bütünleştirici parçalar için EK-4’teki Yerli İmalat Kullanım Belgesinin Lahikaları içinde yer alan “Yerli Malı Belgesi” yerine EK-8’deki “Yerli İmalat Durum Belgesi” sunulur."; 2. fıkrasında, "EK-1’de Rüzgâr Enerjisine Dayalı Üretim Tesisi başlığında yer alan “3.1.Rotor ve Nasel Gruplarını Taşıyan Kule” bütünleştirici parçasının 3.1.(b)’de tanımlanan iç donanım için yerli imalat şartı 1/11/2018 tarihine kadar aranmaz." kuralına yer verilmiş; 28/07/2017 tarih ve 30137 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Yönetmelikle eklenen 3. fıkrasında da, "EK-1’de Rüzgâr Enerjisine Dayalı Üretim Tesisi başlığında yer alan “Kule Bağlantı Elemanları” bütünleştirici parçasının Kule parçalarını birbirine bağlamada kullanılan bağlantı elemanları (Kule-Kule) için yerli imalat şartı 1/11/2018 tarihine kadar aranmaz." şeklinde düzenleme getirilmiştir.

Davacı tarafından ... tarih ve ... sayılı yazı ile idareye başvuru yapılarak "Jenaratör ve güç elektroniği" için de muafiyet uygulanması talep edilmiş,  başvurunun idarenin ... tarih ve ... sayılı işlemi ile reddedilmesi üzerine bakılan dava açılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT
5346 sayılı "Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanun"un 1. maddesinde, Kanun'un amacı; "yenilenebilir enerji kaynaklarının elektrik enerjisi üretimi amaçlı kullanımının yaygınlaştırılması, bu kaynakların güvenilir, ekonomik ve kaliteli biçimde ekonomiye kazandırılması, kaynak çeşitliliğinin artırılması, sera gazı emisyonlarının azaltılması, atıkların değerlendirilmesi, çevrenin korunması ve bu amaçların gerçekleştirilmesinde ihtiyaç duyulan imalat sektörünün geliştirilmesi" olarak belirtilmiştir.	
Aynı Kanun'un dava konusu uygulama işleminin tesis edildiğindeki hâliyle "Yerli ürün kullanımı" başlıklı 6/B maddesinde, "Lisans sahibi tüzel kişilerin bu Kanun kapsamındaki yenilenebilir enerji kaynaklarına dayalı ve 31/12/2015 tarihinden önce işletmeye giren üretim tesislerinde kullanılan mekanik ve/veya elektro-mekanik aksamın yurt içinde imal edilmiş olması halinde; bu tesislerde üretilerek iletim veya dağıtım sistemine verilen elektrik enerjisi için, I sayılı Cetvelde belirtilen fiyatlara, üretim tesisinin işletmeye giriş tarihinden itibaren beş yıl süreyle; bu Kanuna ekli II sayılı Cetvelde belirtilen fiyatlar ilave edilir.
II sayılı Cetvelde yer alan yurt içinde imalatın kapsamının tanımı, standartları, sertifikasyonu ve denetimi ile ilgili usul ve esaslar, Bakanlık tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.
31/12/2015 tarihinden sonra işletmeye girecek olan YEK Belgeli üretim tesisleri için yerli katkı ilavesine ilişkin usul ve esaslar, Cumhurbaşkanı tarafından belirlenerek ilan edilir" kuralına yer verilmiştir. 
Mülga Yenilenebilir Enerji Kaynaklarından Elektrik Enerjisi Üreten Tesislerde Kullanılan Yerli Aksamın Desteklenmesi Hakkında Yönetmelik'in "Yerli katkı ilave fiyatı başvurusunun yapılması" başlıklı 4. maddesinin 1. fıkrasında, "Kanun'un 6/B maddesinde yer alan hükümden bir sonraki takvim yılında ilk kez yararlanmak isteyen lisans sahibi tüzel kişiler, içinde bulunulan yılın 1 Ağustos tarihine kadar Bakanlık ve/veya Bakanlığın görevlendirdiği kuruluşa başvurmak zorundadır." şeklindeki kurala yer verilerek madde içeriğinde bu başvuru esnasında sunulması zorunlu bilgi ve belgelere yer verilmiştir. 
DAVA KONUSU İŞLEMLERİN İNCELENMESİ