muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/527, Karar No: 2024/2313, Tarih: 21.05.2024

Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin 4. maddesinde, hava hattının, kuvvetli akım iletimini sağlayan mesnet noktaları, direkler ve bunların temelleri, yer üstünde çekilmiş iletkenler, iletken donanımları, izolatörler, izolatör bağlantı elemanları ve topraklamalardan oluşan tesisin tümü olduğu; 57. maddesinin birinci fıkrasında, hava hatlarının topraklamasında Elektrik Tesislerinde Topraklamalar Yönetmeliği hükümlerinin uygulanacağı; Elektrik Tesislerinde Topraklamalar Yönetmeliği'nin 1. maddesinin birinci fıkrasında, bu Yönetmeliğin esas itibarıyla, frekansı 100 Hz’in altındaki alternatif akım (a.a.) ve doğru akım (d.a.) elektrik tesislerine ilişkin topraklama tesislerinin kurulması, işletilmesi, denetlenmesi, can ve mal güvenliği bakımından güvenlikle yapılmasına ilişkin hükümleri kapsadığı; 4. maddesinde, koruma topraklamasının, insanları tehlikeli dokunma gerilimlerine karşı korumak için, işletme akım devresinde bulunmayan iletken bir bölümün topraklanması; işletme topraklamasının, işletme akım devresinin bir noktasının, cihazların ve tesislerin normal işletilmesi için topraklanması olduğu; Ek-F.6 maddesinde, tüm Yüksek Gerilim (YG) şebekelerinde kullanılan direkler ve bunların traversleri ile Alçak Gerilim (AG) şebekelerinde çok sayıda insanın bulunduğu ya da girip çıktığı bina ve tesislerin (okul, sinema, hastane, stadyum, tören alanı ve benzeri) yakınında bulunan direkler ve bunların traverslerinin etkin şekilde topraklanacağı, alçak gerilimli ağaç direkli şebekelerde koruma topraklaması yapılacaksa, izolatörlerin direklere deve boyunları ile bağlanmayıp metal konsollar üzerinden bağlanacağı, ayrıca sistem (şebeke) tipinin gerektirmesi durumunda AG hava hattı şebekelerinde tüm nihayet direkleri ile AG yer altı kablo şebekelerinin sonundaki nihayet panolarında işletme topraklamasının yapılacağı belirtilmiştir.
4- Genel Olarak Elektrik Dağıtım Faaliyetleri
	2001 yılında yürürlüğe giren 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu (6446 sayılı Kanun'la başlığı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun şeklinde değiştirilmiştir) ile, kamu tekelindeki dikey bütünleşik yapı ayrıştırılarak serbestleşme ve özelleştirmeler aracılığıyla rekabetçi bir piyasa yapısı için gerekli düzenlemeler yapılmıştır. Böylece, piyasa faaliyetleri ayrıştırılarak üretim ve satış faaliyetlerinin rekabete açıldığı, iletim ve dağıtım faaliyetlerinin düzenleme altına alındığı, özel hukuk hükümlerine tabi firmaların faaliyet göstereceği bir piyasa ortamı oluşturulmuştur. Elektrik piyasası faaliyetlerinin koordinasyon içinde yürütülmesi için de 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile, 2001 yılında kamu tüzel kişiliğini haiz, idarî ve mali özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek, enerji piyasasını düzenlemek ve denetlemek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) kurulmuştur.

Elektrik piyasası faaliyetleri, 4628 sayılı Kanun ve ilgili mevzuatında detaylı olarak düzenlenmiş, 4628 sayılı Kanun'un mülga 2. maddesi, elektrik piyasası faaliyetlerini: “piyasada faaliyet gösterecek tüzel kişilerin üretim, iletim, dağıtım, toptan satış, perakende satış, perakende satış hizmeti, ticaret, ithalat ve ihracat faaliyetleri” olarak sıralamıştır. Kanun'da elektrik enerjisi “iletim” faaliyetinin ancak tekel niteliğinde ve Türkiye Elektrik İletim Anonim Şirketi tarafından yürütülebileceği düzenlenmiştir. Diğer faaliyetlerde ise, kamu tüzel kişilerinin yanında, özel hukuk tüzel kişilerinin de hizmetlerin yürütülmesine katılabileceği öngörülmüştür. Elektrik piyasası faaliyetlerinin yürütülmesinde kamu-özel ayrımı yapılmaksızın, kural olarak, lisans alınması zorunluluğu getirilmiştir. Belirtilen yaklaşım, 30/03/2013 tarih ve 28603 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile de sürdürülmüştür.	
	Öte yandan, elektriğin kamu hizmeti özelliği, "dağıtım" faaliyeti açısından ele alındığında, 6446 sayılı Kanun'un "Dağıtım faaliyeti" başlıklı 9. maddesi, dağıtım şirketlerinin lisanslarında belirtilen bölgelerdeki tesislerde yenileme, ikame ve kapasite artırım yatırımlarını yapma, dağıtım sistemine bağlı ve/veya bağlanacak olan tüm sistem kullanıcılarına, eşit taraflar arasında ayrım gözetmeksizin elektrik enerjisi dağıtımı ve bağlantı hizmeti sunma yükümlüğü getirmiştir. Kanun'da ve ilgili yönetmeliklerde "dağıtım" faaliyetini yerine getirecek işletmelerin uyması gereken yükümlülükler açıkça düzenlenmiştir. 
	Elektrik dağıtım piyasasının en temel aktörü Türkiye Elektrik Dağıtım AŞ (TEDAŞ); tüzel kişiliğe sahip, özel hukuk hükümlerine tabi, faaliyetlerinde özerk ve sorumluluğu sermayesi ile sınırlı, elektrik dağıtımıyla, elektriğin tüketicilere perakende satışı ve tüketicilere perakende hizmeti verilmesiyle iştigal eden bir iktisadi devlet teşekkülüdür. Doğal tekel niteliğindeki elektrik dağıtım faaliyeti 4628 sayılı Kanun öncesinde TEDAŞ tarafından gerçekleştirilmekte iken, 4628 sayılı Kanun uyarınca, dağıtım sektörünün, EPDK tarafından verilen dağıtım lisanslarıyla bölgesel tekeller olarak işletilmesi öngörülmüştür.

17/03/2004 tarihinde Yüksek Planlama Kurulu'nun 2004/3 sayılı kararıyla onaylanarak yürürlüğe giren "Elektrik Enerjisi Sektörü Reformu ve Özelleştirme Stratejisi Belgesi" (Strateji Belgesi) ile elektrik dağıtım ve üretim alanları için özelleştirme girişimi başlatılarak özelleştirme uygulamalarına dağıtım sektöründen başlanacağı belirtilmiş; Strateji Belgesi'ndeki eylem planına uygun olarak Özelleştirme Yüksek Kurulu'nun 02/04/2004 tarih ve 2004/22 sayılı kararıyla TEDAŞ özelleştirme programına alınmıştır. Bu kapsamda, söz konusu Yüksek Planlama Kurulu kararı ekinde yer alan dağıtım bölgelerinin şirketleştirilmesinin tamamlanarak TEDAŞ'ın hissedarı olduğu ve dağıtım ve perakende satış hizmeti yürüten 20 dağıtım şirketi oluşturulmuştur. 4628 sayılı Kanun'un 14.2. maddesinde yer verilen, "TEDAŞ'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme ve varlıklar üzerinde, mülkiyeti saklı kalmak kaydı ile TEDAŞ ile belirlenen dağıtım bölgelerinde faaliyet göstermek üzere kurulan elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi düzenlenebilir." kuralı uyarınca, TEDAŞ ile %100 hisselerine sahip olduğu 20 elektrik dağıtım şirketi arasında dağıtım varlıklarının işletilmesine yönelik idarî sözleşme niteliğine sahip "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" imzalanmış ve Özelleştirme Yüksek Kurulu'nun 07/11/2005 tarih ve 2005/125 sayılı kararıyla da; sermayesinin %100'ü TEDAŞ'a ait olan ve elektrik dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansı ile TEDAŞ'ın uhdesinde bulunan dağıtım sisteminin işletme hakkına sahip olan veya ileride sahip olacak dağıtım şirketlerinin hisselerinin blok olarak satış yöntemi ile özelleştirilmesine karar verilmiştir.
	Dağıtım bölgelerinin özelleştirilmesinde "İşletme Hakkı Devri"ne dayalı olarak uygulanan "Hisse Satış Modeli"ne göre yatırımcı, özelleştirilen dağıtım şirketinin bulunduğu bölgedeki elektrik dağıtım lisansına sahip tek şirket olmaktadır. Ancak, yatırımcının işletme hakkını devraldığı dağıtım tesisleri ve bu tesislerin işletilmesinde varlığı zorunlu unsurların mülkiyeti TEDAŞ'ta kalmaya devam etmektedir. Yatırımcı, dağıtım şirketinin hisselerinin sahibi olarak TEDAŞ ile imzalanmış olan işletme hakkı devir sözleşmesi çerçevesinde dağıtım varlıklarının işletme hakkını elde etmektedir. Yani, "hisse satış modeli"nde, mevcut varlıklar ile özelleştirme sonrası yatırımcı tarafından gerçekleştirilecek yatırımlar sonucu oluşacak yeni varlıkların mülkiyeti TEDAŞ'ta kalırken, yatırımcı, dağıtım tesislerinin ve bu tesislerin işletilmesinde varlığı zorunlu diğer unsurların işletme hakkını kazanmakta ve tüm yeni yatırımları gerçekleştirme yükümlülüğünü üstlenmektedir. Yatırımcı ayrıca, işletme hakkı çerçevesinde vereceği hizmeti ve üstlendiği yükümlülükleri, 4628 sayılı Kanun ve ilgili alt düzenlemeler uyarınca ve EPDK'nın denetimi altında gerçekleştirmektedir.
	5- Dava Konusu İşlemin İncelenmesi:

5- Dava Konusu İşlemin İncelenmesi:
	6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nda düzenlemeye tabi tarife türlerinden biri olan dağıtım tarifeleri, dağıtım şirketleri tarafından hazırlanmakta ve Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu tarafından onaylanmaktadır. Dağıtım tarifeleriyle ilgili fiyatlandırma esaslarının tespit edilmesi ve hizmet maliyetlerinin yansıtılmasına dair kurallar bu Kanun'a dayanılarak hazırlanan ikincil mevzuat ile düzenlenmektedir. 
	18/11/2015 tarih ve 5875-2 sayılı Kurul kararı ile 2016-2020 yıllarını kapsayan dönem üçüncü uygulama dönemi olarak kabul edilmiştir. Bu dönemde elektrik dağıtım şirketlerinin tarifelerinin belirlenmesine ilişkin usul ve esasları düzenlemek amacı ile 01/01/2016 tarihinde Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ (Tebliğ) çıkarılmıştır. Tebliğ'in 4. maddesinde, Tebliğ'de geçen "kabul edilen yatırım harcamaları" ifadesinin, ön kabulden geçmiş yatırım harcamalarından bu Tebliğ hükümlerine göre gelir ve tarife düzenlemelerinde esas alınmaları Kurul kararıyla onaylanan yatırım harcamaları; "ön kabulden geçmiş yatırım harcamaları" ifadesinin ise dağıtım şirketleri tarafından bir tarife yılı içerisinde kullanıma hazır hale getirilen yatırımlardan, yatırımlara ilişkin ikincil mevzuat kapsamında tarife hesaplamalarında esas alınabilecekleri Kurul kararıyla onaylananlara ilişkin harcamalar olduğu belirtilmiş; 2016-2020 yıllarını kapsayan III. Uygulama Dönemi için geçerli olan, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişilerin dağıtım sistemi gelir düzenlemesi kapsamında ön kabulden geçmiş yatırım harcamalarının belirlenmesi ve gerçekleşmesinin izlenmesine ilişkin kuralları düzenlemek amacıyla da Elektrik Piyasası Dağıtım Sistemi Yatırımlarına İlişkin Usul ve Esaslar (Usul ve Esaslar) 24/11/2015 tarih ve 5885-7 sayılı Kurul kararı ile kabul edilerek 28/11/2015 tarih ve 29546 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanmıştır. 
	Söz konusu Usul ve Esaslar'ın 4. maddesinde, "Birim bedel: Dağıtım tesisinde kullanılan ve kapsamı Kurul tarafından belirlenen Birim Bedel Tariflerinde belirlenmiş olan bedeli, sayaçlar için sadece malzeme birim maliyeti" şeklinde tanımlanmış; 7/2 maddesinde ise, "Gelir düzenlenmesi kapsamında Kuruma bildirilen tablolardaki bilgilerden faydalanılarak ve Kurum tarafından gerekli çalışmalar yapılarak uygulama dönemi için birim bedeller belirlenmesi hâlinde birim bedeller dağıtım şirketlerine bildirilir." düzenlemesine yer verilmiştir. Bu düzenleme uyarınca da 05/05/2016 tarih ve 6268 sayılı Kurul kararı ile III. Uygulama Dönemin'de elektrik dağıtım şirketleri tarafından yapılacak yatırımlar için kabul edilen yatırım harcamalarının belirlenmesi ve gerçekleşmesinin izlenmesine ilişkin hesaplamalarda kullanılacak birim bedeller ile birim bedel tarifleri kabul edilmiştir.

Söz konusu birim bedeller ve tariflere davacı şirket de dahil bazı şirketler tarafından yapılan itirazlar üzerine yapılan incelemeler sonucunda, dava konusu  6882 sayılı Kurul kararının 1. maddesiyle; 5 no'lu "Galvanizli Demir Direkler, Traversler ve Konsollar", 7 no'lu "Betonarme Direkler, Traversler ve Konsollar", 15 no'lu  "Alüminyum İletkenli Hava Hattı (AER) Kabloları", 8 no'lu "Ağaç Direkler", 20 no'lu "Sodyum Buharlı Aydınlatma Armatür ve Lambaları" pozları için belirlenen birim bedel revize edilerek düşürülmüştür. 	
	Düzenleyici kurumlar, ilgili bulundukları piyasada düzenleme ve denetleme görevi üstlenmekte olup, bu kuruluşların temel işlevi, toplumsal ve ekonomik hayatın temel hak ve özgürlükler ile yakından ilişkili alanlarındaki kamusal ve özel kesim etkinliklerini, birtakım kurallar koyarak düzenlemek, konulan kurallara uyulup uyulmadığını izlemek ve denetlemektir. Elektrik piyasası ile ilgili olarak düzenlemeler yapma yetkisine sahip olan davalı Kurumun, 4628 sayılı ve 6446 sayılı Kanunlar ile kendisine tanınan bu yetkiyi dava konusu Kurul kararını yürürlüğe koymak suretiyle kullandığı görülmektedir.
	Elektrik dağıtım firmalarının gelirleri, düzenlemeye tabi olup faaliyetlerine ilişkin tüm maliyet ve hizmet bedellerini içerecek şekilde hazırlanan ve Kurum onayına sunulan tarifeler yoluyla belirlenmektedir. Tarifeler yoluyla, doğal tekel niteliğindeki dağıtım şirketlerinin aşırı kâr elde ederek piyasa konumlarını kötüye kullanmalarına karşı tüketicilerin korunması sağlanırken, kamu hizmetinin kesintisiz sürdürülmesi için gerekli bakımların ve yeni yatırımların yapılması ve dağıtım şirketlerinin makûl bir gelir elde etmesi sağlanmaktadır.

Davalı idarece 2015 yılı TEDAŞ TÜİK Uygulanmasına İlişkin Elektrik Proje ve Tesis Birim Fiyat Kitabında (Kırmızı Kitap) bulunan 10868 satır ve yaklaşık 10000 malzemeden oluşan tesis kalemleri incelenerek, bu malzemelerden teknik ve idari olarak yatırımlarda kullanılamayacak olanlar çıkarılarak; şebekede çok kullanılan malzemeler ile fiyatları ve fonksiyonları birbirine yakın olan malzemeler bir araya getirilerek, birim bedeli oluşturan malzemelerin yürürlükteki mevzuat çerçevesinde geçici kabulünün yapılması için yeterli tüm yardımcı malzeme ve ekipmanları dahil edilerek bir indeks oluşturulduğu; dağıtım şirketlerinin yatırım gerçekleşmesi incelemelerinde şirketlerin yapmış olduğu şebeke tesisi ihalelerinde %6 ile %12 arasında malzeme ve işçilik tenzilatı olduğunun görüldüğü, birim bedellerin şartnamelerde yer alan standart malzemeler için belirlenmiş bedeller için olduğu, şirketlerin yeni teknolojiler ve daha kaliteli malzeme ve işçilik alımına teşvik edilmesi için hesaplamalarda %10 tenzilat hedefinin koyulduğu, bu hedef doğrultusunda yapılan hesaplamalar sonucu oluşan birim bedellerin 05/05/2016 tarih ve 6268 sayılı Kurul kararı ile kabul edilerek ilgili şirketlere bildirildiği; davalı idare tarafından yapılan bu belirlemede, fiyatı düşük tutmanın malzeme ve işçilik kalitesinde düşmeye yol açacağı bunun da tedarik sürekliliği ve şebekenin uzun yıllar iyi durumda hizmet vermesi bakımından arzu edilmeyecek bir husus olduğu, TEDAŞ'ın birim fiyatlarının aynen kabul edilmesinin ise şirketlerin daha düşük gerçekleşecek maliyetler yoluyla elde edecekleri faydanın tümüyle kendilerine bırakılması anlamına geleceği, her iki açıdan dengeli bir sonuç elde edebilmek açısından TEDAŞ fiyatları üzerinden belli bir tenzilat hedefinin öngörüldüğü anlaşılmaktadır.

Bu durumda, şirketlerin doğal tekel gücünü kullanarak oluşturacağı fiyatlarla piyasayı olumsuz etkileyecek aşırı kâr elde etmelerinin engellenerek, şirketlerin verimli bir şekilde çalışmaya yönlendirilmesi için önceden tespit edilecek objektif kıstaslara göre bir tarife belirlenmesi ve bunun sonucunda da şirketlerin yatırıma imkân sağlayacak makul gelir elde etmeleri ile elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması amacıyla tesis edildiği, birim fiyatların sonuç itibarıyla tarife metodolojisinde bir öngörü olan ön kabulden geçmiş yatırım harcamalarının belirlenmesinde kullanılacağı da dikkate alındığında, idare tarafından tenzilat oranı için ortaya koyulan hesaplamanın objektif hesaplama olduğu sonucuna varılmaktadır. Bu durumda, ulusal tarifenin olduğu sistemde, bölge yatırım ihtiyaçlarının farklı olduğu, gerekli yetkinlikte eleman ve saha iş gücü arasında farklılıkların olduğu, birim bedellerin standart ve şartnamalere uygun ortalama malzemeler için belirlendiği, buna karşın işletme maliyetlerinin birim bedele tabi olmayan giderlerden oluştuğu, dağıtım şirketlerinin maliyetleri için hesaplanan bedelin altında harcama yapmaları durumunda oluşan verimliliğin kendilerine pozitif yönde katkı sağladığı tarife sisteminde gelirleri düzenlemeye tabi doğal tekel niteliğindeki dağıtım şirketleri için, verimliliği ve kaliteyi artırmaya yönelik olacak şekilde yapıldığı anlaşılan belirlemede hukuka aykırılık bulunmamaktadır. 
 	Dağıtım şirketlerinin itirazları üzerine dava konusu Kurul kararının 1. maddesi ile bazı kalemlerde hata yapıldığı belirtilerek bedellerin daha da düşürüldüğü görülmektedir. Bu değişikliğe gerekçe olarak inceleme raporunda; dağıtım şirketlerinin 31/10/2016 tarihine kadar 2016 ve 2017 yılı dağıtım sistemi yatırım tahmin bildirimlerini bildirim sistemi üzerinden yaptıkları, bu bildirimler üzerinden yapılan incelemelerde yatırımlara ait cari harcamalar ile bu yatırımlara ait birim bedeli tutarları arasında yüksek oranlı farklılıklar olduğunun tespit edildiği, bu durumun sahada incelenmesi için AKEDAŞ, Çoruh ve Yeşilırmak Elektrik Dağıtım Şirketleri için kurum personeli görevlendirilerek bu şirketlerde inceleme yapıldığı; ayrıca Sakarya Elektrik Dağıtım Şirketi'nden da yatırım tahmin bildirimi kapsamında yer alan yatırım projelerinden örnek projeler için çalışmalar ile birlikte şirket tarafından genellikle beton direk kullanılması sebebiyle beton direklerin kullanım oranlarına ilişkin bilgiler istenildiği, gelen cevaptan hareketle en çok kullanılan direk tipinin belirlendiği böylelikle birim bedellerde yer alan bazı pozlarda şirketler tarafından yapılan cari harcamaların birim bedellere kıyasla çok düşük olduğunun görüldüğü, bu tür malzemelerden;

a) 5 no'lu "Galvanizli Demir Direkler, Traversler ve Konsollar" bakımından; şirketler tarafından (adı geçen üç şirket) sahada kullanılan direklerin TEDAŞ Birim Fiyat Kitabında yer alan galvanizli civatalı direkler olmadığı, parçalı kaynaklı galvanizli direkler olduğunun teyit edildiği, bu sebeple montaj fiyatlarının birim bedelde referans alınan direklere göre çok düşük olduğunun tespit edildiği, ayrıca şirketlerin ihale etmiş oldukları işlerdeki ağaç direk ve boyalı kaynaklı demir direk yerine, bu pozdaki birim bedelin yüksekliğinden dolayı teknik gerekliliği göz ardı ederek şirketin daha yüksek getiri sağlayacağı galvanizli direk kullanımına yöneldiği; AKEDAŞ Elektrik Dağıtım Şirketi tarafından sunulan bilgi notunda galvaniz direklerin daha dayanıklı ve ekonomik ömrünün daha uzun olması sebebiyle 2016 yılından itibaren yapılan işlerde ağaç ve boyalı kaynaklı demir direk yerine bu direkleri kullandıkları ifade edilse de teknik ve ekonomik ömür bakımından bu iddiayı doğrulayan bir analizin bulunmadığı, asıl amacın galvaniz direklerden daha yüksek oranda kar edilmesi olduğunun değerlendirildiği, bu nedenle galvaniz direkler için hesaplanan birim bedellerin sahada kullanılan direklerle örtüşmediği bu sebeple yapılan işin karşılığı olacak şekilde birim bedellerde oluşan maddi hataların düzeltilmesi gerektiği,
	b) 7 no'lu "Betonarme Direkler, Traversler ve Konsollar" bakımından; Sakarya Elektrik Dağıtım Şirketi tarafından gönderilen beton direkli havai hatlarda kullanım oranlarına göre en çok kullanılan direklerin AG ve OG müşterek direkli şebekelerde 12/6 tipi, büyük aralıklı havai hatlarda ise 14/8 tipi olduğunun görüldüğü, bu itibarla beton direkler için hesaplanan bedel için baz alınan direklerin farklı olması nedeniyle sahada yapılan işle bedelin örtüşmediği, oluşan maddi hatanın düzeltilmesi gerektiği,
	c) 8 no'lu "Ağaç Direkler" bakımından, OG için baz alınan 11-11,5 direklerin hem OG hem de AG'de kullanılabileceğinden AG olarak kullanılması durumunda koruma topraklaması yapılması gerekmediği için topraklama hesaplamasının tekrar yapılması gerektiği, ayrıca demontaj edilen direklerin bazılarının kesilerek demontaj edilmesi sebebiyle bu direklerin %50'sinin kesilerek demontaj edildiği kabul edilerek demontaj bedelinin tekrar hesaplanması gerektiği bu itibarla bu pozdaki birim bedelde oluşan maddi hatanın düzeltilmesi gerektiği,
	d) 15 no'lu "Alüminyum İletkenli Hava Hattı (AER) Kabloları" bakımından, birim bedel hesabında direk bedellerine dahil olan izolatör bedellerinin, sehven mükerrer olarak bu poza dahil edildiğinin tespit edildiği, hesaplanan bedelin düzeltilmesi gerektiği,

d) 15 no'lu "Alüminyum İletkenli Hava Hattı (AER) Kabloları" bakımından, birim bedel hesabında direk bedellerine dahil olan izolatör bedellerinin, sehven mükerrer olarak bu poza dahil edildiğinin tespit edildiği, hesaplanan bedelin düzeltilmesi gerektiği,
	e) 20 no'lu "Sodyum Buharlı Aydınlatma Armatür ve Lambaları" bakımından; montaj bedelleri hesaplamasında TEDAŞ tarafından belirlenen 0,52 malzeme fiyatına göre montaj katsayısına göre montaj bedelinin belirlenmesinin sahada gerçekleşen montaj işlemine uygun olduğu değerlendirilerek bu oran uygulanarak yeniden hesaplama yapılması gerektiği, diğer taraftan dağıtım şirketlerinden, aydınlatma şebekesinde kullanılan civa ve sodyum buharlı lambaların teknik şartnamelere uygun olmadığı ve yönetmeliklerce kullanılmasının yasaklandığı, ayrıca 110 W ve 210 W yüksek basınçlı sodyum buharlı içten ignitörlü lambaların üretiminin olmadığı ve ihraç edilmesinin yasaklandığını ve bu lambaların tedarikinde sorun yaşandığını belirterek, teknik şartnamelere uygun olmayan lambaların kullanıldığı armatürlerin değiştirilmesinin gerektiğine dair talepler geldiği, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı tarafından yayımlanan Genel Aydınlatma Kapsamında LED Armatürlerin Kullanımına İlişkin Usul ve Esaslar'ın 9. maddesinde, 2018 yılı itibarıyla yeni tesislerde LED'li armatürlerin genel aydınlatmada kullanımının zorunlu hale gelmesi ile birlikte mevcut tesislerde yapılacak değişimler için 3 ila 5 yıl arasında süre de belirtildiği, bu itibarla mevcut tesislerde bulunan civa ve sodyum buharlı içten ignatörlü armatürlerin değiştirilmesi ve 2018 yılı itibarıyla yeni tesislerde LED'li armatürlerin genel aydınlatmada kullanımının zorunlu hale gelmesi ile birlikte bu armatürlerin de ekonomik ömrünü dolmadan değişiminin söz konusu olacağı, bu durumun da tarife yoluyla tüketiciden toplanan kaynağın israfına yol açacağının açık ve net olduğu, dolayısıyla dağıtım şirketleri tarafından LED armatür öncesi mevcut armatürlerin değiştirilmesi işinin de montaj fiyatlarının sahada yapılan iş ile örtüşebilmesi için montaj fiyatlarının bu pozda belirtilen iş için montaj fiyatlarının bu pozda belirtilen iş için TEDAŞ tarafından belirlenen katsayıya uygun olarak düzeltilmesinin gerektiğinin belirtildiği görülmektedir.