muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/1436, Karar No: 2024/1283, Tarih: 05.06.2024

Bu çerçevede, davacının terör örgütü ile iltisak veya irtibatının bulunup bulunmadığına yönelik yargısal denetime ilişkin işbu dava dosyasında yer verilen tespitler birlikte değerlendirildiğinde, davacının FETÖ ile iltisak ve irtibatının olduğu sonucuna varıldığından bahisle verilen Danıştay Beşinci Dairesi kararı usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Danıştay Beşinci Dairesinin  temyize konu 12/10/2021 tarih ve E:2018/3842, K:2021/3026 sayılı kararının ONANMASINA, 
3. 05/06/2024 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/1700, Karar No: 2024/508, Tarih: 05.06.2024

"İçtihat Metni"
                       T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2022/1700
Karar	No : 2024/508
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı - ... - (E-Tebligat)
                                                      (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ	: Av....
KARŞI TARAF (DAVACI)	:... Elektrik Üretim Anonim Şirketi 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU	:	... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:.. sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
	Dava konusu istem: Davacı tarafından, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun geçici 30. maddesinde belirtilen işler nedeniyle yüklenilen ancak indirim yoluyla telafi edilemeyen katma değer vergisinin nakden iadesi istemiyle yapılan başvurunun kısmen reddine dair ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ve iade talebinin kabulü istemiyle dava açılmıştır.
... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:.., K:... sayılı kararı:
6745 sayılı Kanun'un 07/09/2016 tarihinde yürürlüğe giren 36. maddesi ile değiştirilmeden önceki hali ile Katma Değer Vergisi Kanunu'nun geçici 30. maddesinin birinci fıkrasında, 31/12/2023 tarihine kadar uygulanmak üzere yatırım teşvik belgeleri kapsamında asgari 500 milyon Türk Lirası tutarında sabit yatırım öngörülen stratejik yatırımlara ilişkin inşaat işleri nedeniyle yüklenilen ve takvim yılı sonuna kadar indirim yoluyla telafi edilemeyen katma değer vergisinin, izleyen yıl talep edilmesi hâlinde belge sahibi mükellefe iade olunacağı, teşvik belgesine konu yatırımın tamamlanmaması hâlinde, iade edilen vergilerin vergi ziyaı cezası uygulanarak iade tarihinden itibaren gecikme faiziyle birlikte tahsil edileceği, bu vergiler ve cezalarda zamanaşımının, verginin tarhını veya cezanın kesilmesini gerektiren durumun meydana geldiği tarihi takip eden takvim yılı başında başlayacağı, üçüncü fıkrasında bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye Maliye Bakanlığının yetkili olduğu hüküm altına alınmıştır.
 04/10/2016 tarih ve 29847 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7 Seri No.lu Katma Değer Vergisi Genel Uygulama Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ ile değiştirilmeden önceki hali ile Katma Değer Vergisi Genel Uygulama Tebliği'nin "II. İSTİSNALAR", "E. İNDİRİM ve İADE HAKKI TANINAN DİĞER İSTİSNALAR", "4. Büyük ve Stratejik Yatırımlara İlişkin İstisna", "4.4.2. Nakden İade" başlıklı kısmında nakden iade talebinin 5.000,00 TL'yi aşması halinde aşan kısmın iadesinin vergi inceleme raporu veya YMM raporuna göre yerine getirileceği, teminat verilmesi halinde mükellefin iade talebinin yerine getirileceği, teminatın, vergi inceleme raporu veya YMM raporu sonucuna göre çözüleceği düzenlenmiştir.

Uyuşmazlıkta, davacı şirket ağır soda külü ve sodyum bikarbonat üretimi faaliyeti kapsamında yatırımda bulunmuştur. Başlama tarihi 02/11/2012, bitiş tarihi ise 02/11/2016 olan yatırımla ilgili olarak 19/03/2013 tarih ve 109393 sayılı yatırım teşvik belgesi bulunmaktadır. Anılan yatırım teşvik belgesi, yatırımın yararlanacağı destek unsurlarının kapsamı yönünden "bölgesel-öncelikli" olarak düzenlenmiştir.
15/06/2012 tarih ve 2012/3305 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı eki Yatırımlarda Devlet Yardımları Hakkında Karar'ın 8. maddesine, 20/08/2015 tarih ve 2015/8050 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı eki Yatırımlarda Devlet Yardımları Hakkında Kararda Değişiklik Yapılmasına Dair Karar'ın 1. maddesi ile asgari sabit yatırım tutarı üç milyar Türk Lirasının üzerinde olan öncelikli yatırımların stratejik yatırım olarak kabul edileceği yönünde (5) numaralı fıkra eklenmiştir.
Bu değişiklik sonrasında davacının başvurusu üzerine mevcut yatırım teşvik belgesi 04/08/2016 tarihi itibarıyla, yararlanacağı destek unsurlarının kapsamı yönünden "stratejik" olarak revize edilmiştir. Revize sonrasında yatırım tutarı 3.250.000.000 TL'ye çıkartılarak süresi 02/11/2018 tarihine kadar uzatılmıştır.
 Anılan belgeye istinaden 2016 yılına ilişkin olarak Katma Değer Vergisi Kanunu'nun geçici 30. maddesinde belirtilen işler nedeniyle yüklenilen 65.972.002,99 TL tutarındaki katma değer vergisinin iadesi, "Yeminli Mali Müşavirlik Yatırımlarda İnşaat Harcamaları Katma Değer Vergisi İadesi Tasdik Raporu" ibraz edilerek 2017 yılının Ocak dönemine ilişkin katma değer vergisi beyannamesiyle talep edilmiştir.
Davalı idarece, yatırım teşvik belgesinin 04/08/2016 tarihi itibarıyla revize edilerek yatırımın yararlanacağı destek unsurlarının stratejik kapsama alınması nedeniyle önceki işlemlerin bu kapsamda değerlendirilemeyeceğinden bahisle 2016 yılına ilişkin katma değer vergisi iade talebinin, 04/08/2016 tarihi öncesinde yapılmış işlemler yönünden yerine getirilemeyeceği belirtilmiştir.
 Yatırımlarda Devlet Yardımları Hakkında Bakanlar Kurulu Kararında yapılan değişiklik 20/08/2015 tarihlidir. Yatırım konusu iş ise 02/11/2012 tarihinde başlamış olup bitiş tarihi 02/11/2018 tarihine kadar uzatılmıştır.
 Söz konusu yatırımın iş bazlı ve bir bütün olduğu görüldüğünden, söz konusu iş bitmeden revize edilerek alınan stratejik kapsamlı teşvik belgesine istinaden katma değer vergisi iadesinin talep edilebileceği sonucuna ulaşılmıştır.
Bu durumda, davacının iade talebinin, 04/08/2016 tarihi öncesine isabet eden 23.339.538,15 TL'lik kısmının reddedilmesine ilişkin işlemde hukuka uygunluk görülmemiştir.
Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle dava konusu işlemi iptal ederek 23.339.538,15 TL'nin davacıya iadesine hükmetmiştir.
Davalının istinaf istemini inceleyen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:.., K:... sayılı kararı:
Vergi Dava Dairesi, Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf istemini reddetmiştir.

Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle dava konusu işlemi iptal ederek 23.339.538,15 TL'nin davacıya iadesine hükmetmiştir.
Davalının istinaf istemini inceleyen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:.., K:... sayılı kararı:
Vergi Dava Dairesi, Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf istemini reddetmiştir.
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 28/03/2022 tarih ve E:2018/9354, K:2022/1867 sayılı kararı:
Davacıya ait ... tarih ve ... sayılı yatırım teşvik belgesi, yatırımın yararlanacağı destek unsurlarının kapsamı yönünden "bölgesel-öncelikli" olarak düzenlenmiştir. 04/08/2016 tarihinde yatırımın yararlanacağı destek unsurlarının kapsamı "stratejik" olarak revize edilmiştir.
Davacı tarafından iade talep edilen katma değer vergileri, 2016 yılında gerçekleştirilen işlemlerden kaynaklanmakla birlikte bu vergilerin 23.339.538,15 TL'lik kısmı 04/08/2016 tarihli revize işleminden öncesinde gerçekleştirilen işlemlerden kaynaklanmaktadır. Diğer bir ifadeyle, anılan tarih öncesinde davacının, yatırımın yararlanacağı destek unsurları yönünden stratejik kapsamlı yatırım teşvik belgesi bulunmamaktadır. 
Diğer taraftan, belirli bir tarihten sonra edinilen stratejik kapsamlı yatırım teşvik belgesinin geçmişe dönük olarak iade hakkı doğuracağına dair bir düzenlemenin de olmadığı anlaşılmıştır.
Bu durumda, yatırım teşvik belgesinin stratejik yatırım olarak revize edildiği tarihten itibaren 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun geçici 30. maddesinde öngörülen işler nedeniyle yüklenilen ve indirim yoluyla telafi edilemeyen katma değer vergisinin iadesi mümkün olacağından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık, aksi yöndeki gerekçeyle verilen Vergi Mahkemesi kararına yöneltilen istinaf isteminin reddine dair Bölge İdare Mahkemesi kararında ise hukuka uygunluk görülmemiştir.  
Daire, bu gerekçeyle Bölge İdare Mahkemesi kararını bozmuştur.
... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin .. tarih ve E:..., K:.. sayılı ısrar kararı:
Vergi Dava Dairesi aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ilk kararında ısrar etmiştir.

Daire, bu gerekçeyle Bölge İdare Mahkemesi kararını bozmuştur.
... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin .. tarih ve E:..., K:.. sayılı ısrar kararı:
Vergi Dava Dairesi aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ilk kararında ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Yatırımın yararlanacağı destek unsurları yönünden "bölgesel-öncelikli" olarak alınan bir yatırım teşvik belgesinin yatırımın bitirilmesine yakın bir tarihte "stratejik" olarak revize edilmesi suretiyle yatırımın stratejik yatırım için verilen teşviklerden yararlandırılmasının açık bir şekilde Katma Değer Vergisi Kanunu'nun geçici 30. maddesinin amacının dışına çıkılması anlamına geleceği,	davacı tarafından yatırıma başlamadan önce teşvik belgesi alınması sırasında "bölgesel-öncelikli yatırım" teşvik paketinin seçildiği, “stratejik yatırım” teşvik paketinin seçilmediği, teşvik paketlerinin revize edilebileceği, ancak paketin sağladığı imkanlardan revize tarihi itibarıyla yararlanılması gerektiği, aksi kabulde revize tarihinden önce yararlanılan diğer teşvik paketine ilave olarak aynı dönemler için revize edilen teşvik paketinden de yararlanılarak mükerrer bir şekilde teşvik alınmış olunacağı, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yatırım yapılırken yatırımın yararlanacağı destek unsurları bakımından stratejik teşvik paketinin seçilmediği yönündeki iddianın gerçeği yansıtmadığı, mevzuat değişikliği neticesinde stratejik teşvik paketinden yararlanılır hale gelindiği,	yatırımın başlangıç tarihinden bugüne kadar kazanılmış haklarının mevcut olduğu, mevzuatta yer almayan bir kısıtlama ile yatırım teşvik belgesinin revizyon tarihinin esas alınmasının hukuka uygun olmadığı, 3065 sayılı Kanun’da iade talebinin yıllık olarak düzenlenmesinin, mükelleflerin mevzuattan kaynaklanan iade haklarını ortadan kaldırıcı sonuç doğurmaması gerektiği belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyizen incelenen ısrar kararının, Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Danıştay Dördüncü Dairesinin yukarıda yer verilen kararının dayandığı aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ısrar kararının bozulması gerekmektedir. 
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davalının temyiz isteminin KABULÜNE,
2-	... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının BOZULMASINA,
3-	Yeniden verilecek kararda karşılanacağından, yargılama giderleri hakkında hüküm kurulmasına gerek bulunmadığına, 
05/06/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
X - KARŞI OY:

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davalının temyiz isteminin KABULÜNE,
2-	... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının BOZULMASINA,
3-	Yeniden verilecek kararda karşılanacağından, yargılama giderleri hakkında hüküm kurulmasına gerek bulunmadığına, 
05/06/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
X - KARŞI OY:
Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında ısrar kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından, istemin reddi gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2024/2, Karar No: 2024/7, Tarih: 05.06.2024

"İçtihat Metni"
              T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2024/2
Karar	No : 2024/7
 
 ÖZET: Aykırılığın, Boğaziçi Öngörünüm Bölgesi'nde konut olarak kullanılan ve taşınmaz kültür varlığı olduğu yönünde taraflar arasında ihtilaf bulunmayan taşınmazlar hakkında 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu'nun 30. maddesi ve anılan maddenin verdiği yetkiye istinaden çıkartılan Tasarrufu Kısıtlanan Bina, Arsa ve Arazi Hakkında Yönetmelik'in 2. maddesi kapsamında tasarrufunun kısıtlanmış sayılmaması gerektiği yönünde giderilmesine.
BÖLGE İDARE MAHKEMESİ KARARLARI ARASINDAKİ AYKIRILIĞIN GİDERİLMESİ İSTEMİ HAKKINDA KARAR
2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun'un 3/C maddesinin (5) numaralı fıkrası uyarınca karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca konu ile ilgili kararlar ve mevzuat incelenerek gereği görüşüldü:
I- AYKIRILIĞIN GİDERİLMESİ
İSTEMİNDE BULUNAN         :  İstanbul Bölge İdare Mahkemesi Başkanlar Kurulu   
II- İSTEMİN ÖZETİ								:	Boğaziçi Öngörünüm Bölgesi'nde konut olarak kullanılan ve taşınmaz kültür varlığı olduğu yönünde ihtilaf bulunmayan taşınmaza ilişkin bina vergisi ve taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına katkı payının kaldırılması veya anılan vergi ve katkı payının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emirlerinin iptali istemiyle açılan davalarda verilen İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 7. Vergi Dava Dairesinin 12/07/2023 tarih ve E:2023/752, K:2023/2342 sayılı kararı ile İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 5. Vergi Dava Dairesinin 31/05/2022 tarih ve E:2021/9489, K:2022/3465 sayılı kararı ve İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 6. Vergi Dava Dairesinin 31/05/2019 tarih ve E:2018/3400, K:2019/1770 sayılı kararı arasındaki aykırılığın, 2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun'un 3/C maddesinin (4) numaralı fıkrasının (c) işaretli bendi uyarınca, İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 5. Vergi Dava Dairesinin ve İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 6. Vergi Dava Dairesinin kararları doğrultusunda giderilmesi, istinaf yoluna başvurma hakkı bulunanın bu yöndeki talebini uygun gören İstanbul Bölge İdare Mahkemesi Başkanlar Kurulunun 14/11/2023 tarih ve E:2023/77, K:2023/77 sayılı kararıyla istenmiştir.
III- AYKIRILIĞIN GİDERİLMESİ İSTEMİNE KONU BÖLGE İDARE MAHKEMESİ KARARLARI:
A- İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 7. Vergi Dava Dairesinin E:2023/752 sayılı dosyasına konu yargılama süreci:
Dava konusu istemin özeti: Davacı tarafından, maliki olduğu İstanbul ili, Üsküdar ilçesindeki taşınmaz nedeniyle 2018, 2019 ve 2020 yıllarına ilişkin bina vergisi ve taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına katkı payının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emirlerinin 9/10'luk kısmının iptali istemiyle dava açılmıştır.
İstanbul 12. Vergi Mahkemesinin 18/11/2022 tarih ve E:2021/2927, K:2022/2768 sayılı kararının özeti:

Dava konusu istemin özeti: Davacı tarafından, maliki olduğu İstanbul ili, Üsküdar ilçesindeki taşınmaz nedeniyle 2018, 2019 ve 2020 yıllarına ilişkin bina vergisi ve taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına katkı payının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emirlerinin 9/10'luk kısmının iptali istemiyle dava açılmıştır.
İstanbul 12. Vergi Mahkemesinin 18/11/2022 tarih ve E:2021/2927, K:2022/2768 sayılı kararının özeti:
 İstanbul ili, Üsküdar ilçesindeki taşınmaz için 2018, 2019 ve 2020 yıllarına ilişkin olarak davacı adına bina vergisi ve taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına katkı payları tarh edilmiştir. Anılan vergi ve payların tahsili amacıyla ödeme emirleri düzenlenmiştir.
Davacı tarafından, 
i. Taşınmazın tapu sicilinde 1. derece korunması gerekli kültür varlığı şerhinin bulunduğu ve Boğaziçi Öngörüm Bölgesi'nde yer aldığı, tapu sicilindeki şerh nedeniyle taşınmaz üzerindeki mülkiyet hakkının kısıtlı olduğu,
ii. Taşınmazın 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kanunu'nun 6552 sayılı Kanun'un 98. maddesi ile değişmeden önceki 21. maddesi gereği her türlü vergi, resim ve harçtan muaf olduğu,
iii. Taşınmazın konut olarak kullanıldığı ve 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu uyarınca da tasarrufu kısıtlanan binaya vergi muafiyeti uygulanması gerektiği
 ileri sürülerek söz konusu ödeme emirlerinin 9/10'luk kısmının iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmıştır. 
2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 21. maddesinin ilgili bölümünde şu kurallara yer verilmiştir: "Tapu kütüğüne “korunması gerekli taşınmaz kültür varlığıdır” kaydı konulmuş olan taşınmaz kültür varlıkları ile arkeolojik sit alanı ve doğal sit alanı olmaları nedeniyle üzerlerinde kesin yapılanma yasağı getirilmiş taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları olan parseller her türlü vergi, resim ve harçtan muaftır. Ancak, büyükşehir belediyesi sınırları içinde yer alan ve yukarıda nitelikleri belirtilen taşınmazlardan basit usulde vergilendirilenlerin dışında ticari faaliyetlerde kullanılanlar hakkında emlak vergisinin yarısı ve çevre temizlik vergisinin tamamına ilişkin bu muafiyet hükmü uygulanmaz.
Getirilen kesin yapılanma yasağına aykırı olarak tesis edilen yapılar, bu yapıların yapıldığı parseller ve kanunlara aykırı eklentileri bulunan taşınmaz kültür varlıkları hakkında bu yapılar yıkılıncaya veya aykırılıklar giderilinceye kadar yukarıdaki fıkradaki muafiyet hükmü uygulanmaz. 18/11/1983 tarih ve 2960 sayılı Boğaziçi Kanununa göre Boğaziçi Sahil Şeridi veya Öngörünüm Bölgesinde konut veya işyeri olarak kullanılan taşınmaz kültür varlıkları yukarıdaki fıkradaki muafiyetten yararlanamazlar..."
 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu'nun 30. maddesinin üçüncü, dördüncü, beşinci ve altıncı fıkralarında şu hükümlere yer verilmiştir.
"...Kanunlar veya diğer kamu düzeni koyan mevzuatla tasarrufu kısıtlanan bina arsa ve arazinin vergisi, kısıtlamanın devam ettiği sürece 1/10 oranında tahsil olunur. 9 ve 19 uncu madde hükümleri saklıdır.

1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu'nun 30. maddesinin üçüncü, dördüncü, beşinci ve altıncı fıkralarında şu hükümlere yer verilmiştir.
"...Kanunlar veya diğer kamu düzeni koyan mevzuatla tasarrufu kısıtlanan bina arsa ve arazinin vergisi, kısıtlamanın devam ettiği sürece 1/10 oranında tahsil olunur. 9 ve 19 uncu madde hükümleri saklıdır.
Kısıtlamanın kaldırılması halinde, kaldırılma tarihini takibeden bütçe yılından itibaren emlakin vergisi, tüm vergi değeri üzerinden ödenir.
Kısıtlamanın devam ettiği sürede tecil edilen verginin 9/10 u bina, arsa veya arazinin satılması, istimlaki veya hibe yoluyla ahara devir ve temliki halinde, tahsilat zamanaşımına uğramamış olanları muaccel hale gelir.
Kanunla ve diğer mevzuatla yapılan kısıtlamaların neler olduğu, süresi, tevsiki ve kısıtlama koyan kamu organlarının görevleri ve sorumlulukları Maliye Bakanlığınca, Milli Eğitim, Çevre ve Şehircilik Bakanlıklarının mütalaaları alınarak hazırlanacak bir yönetmelikle tanzim olunur..."
 Tasarrufu Kısıtlanan Bina, Arsa ve Arazi Hakkında Yönetmelik'in 2. maddesinde, imar planlarında, resmî yapılara, tesislere ve okul, cami, yol, meydan, otopark, yeşil saha, çocuk bahçesi, pazar yeri, hal, mezbaha ve benzeri umumi hizmetlere ayrılmış olması sebebiyle üzerinde inşaat yapılmasına izin verilmeyen arsalar ile esaslı değişiklik ve ilaveler yapılmasına izin verilmeyen binaların tasarrufunun kısıtlanmış sayılacağı belirtilmiştir. 
Aynı Yönetmelik'in 4. maddesi Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 15/11/1988 tarih ve E:1987/80, K:1988/3460 sayılı kararı ile iptal edilmiştir. İptal edilen söz konusu düzenlemede aşağıdaki kurala yer verilmiştir:
"Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulu veya Bölge Kurullarınca; tarihi, sanat ve bölgesel özellikleri veya diğer özellikleri nedeniyle taşınmaz kültür veya tabiat varlığı olarak tescil ve ilan olunan, arkeolojik veya doğal sit alanı, korunma alanı, koruma amaçlı imar planı içinde olması nedeniyle üzerinde inşaat yapılmasına izin verilmeyen arsa ve arazilerin, ek ve değişikliklerine izin verilmeyen veya ek ve değişikliklerine belirli şartlarla izin verilen binaların (ticaret, san’at-zanaat veya mesleki bir faaliyet icrası için yapılan tesis maksadı dışında bir fonksiyon verilen veya bu amaçla kullanılanlar hariç) tasarrufu kısıtlanmış sayılır.
Bu hallerde kısıtlama, adı geçen kurulların kararlarının veya koruma amaçlı imar planının kesinleştiği tarihi izleyen yılın başından başlar ve kurul kararının veya planın kaldırıldığı yılın sonuna kadar devam eder."
Dava konusu taşınmazın, Boğaziçi Öngörünüm Bölgesi'nde yer aldığı, kültür varlığı olduğu, bu durumun tapu kayıtlarında da yer aldığı ve taşınmazın konut olarak kullanıldığı hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı görülmektedir.

Bu hallerde kısıtlama, adı geçen kurulların kararlarının veya koruma amaçlı imar planının kesinleştiği tarihi izleyen yılın başından başlar ve kurul kararının veya planın kaldırıldığı yılın sonuna kadar devam eder."
Dava konusu taşınmazın, Boğaziçi Öngörünüm Bölgesi'nde yer aldığı, kültür varlığı olduğu, bu durumun tapu kayıtlarında da yer aldığı ve taşınmazın konut olarak kullanıldığı hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı görülmektedir. 
2863 sayılı Kanun'un 21. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan 18/11/1983 tarih ve 2960 sayılı Boğaziçi Kanunu'na göre Boğaziçi Sahil Şeridi veya Öngörünüm Bölgesi'nde konut veya işyeri olarak kullanılan taşınmaz kültür varlıklarının yukarıdaki fıkradaki muafiyetten yararlanamayacağı hükmü gereği taşınmazın 2863 sayılı Kanun'da bahsi geçen muafiyetten yararlanmasının mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.
Öte yandan, Tasarrufu Kısıtlanan Bina, Arsa ve Arazi Hakkında Yönetmelik'in 4. maddesinin Danıştay Dokuzuncu Dairesinin kararıyla iptal edilmiş olması karşısında bu madde kapsamında bir değerlendirme yapılması mümkün bulunmamaktadır.
Anılan Yönetmelik'in 2. maddesi kapsamında tasarrufun kısıtlanmış sayılması için de arsaların ve binaların imar planlarında resmî yapı veya umumi hizmetlere ayrılmış olması sebebiyle üzerinde inşaat, esaslı değişiklik ve ilaveler yapılmasına izin verilmememesi gerekmektedir. Ancak dava konusu taşınmaz imar planında resmî yapı ve umumi hizmetlere ayrılmış bir taşınmaz olmadığından söz konusu madde kapsamında da tasarrufunun kısıtlandığından bahsedilemeyeceği sonucuna varılmıştır. 
Dava konusu 2018 ve 2019 yıllarına ilişkin bina vergisi ve taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına katkı payının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emirlerinin 9/10'luk kısmı yönünden yapılan inceleme:
Davalı idarenin iddiaları ve UYAP sistemi üzerinden yapılan inceleme sonucunda dava konusu ödeme emirleri içeriği 2018 ve 2019 yıllarına ilişkin bina vergisi ve taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına katkı payının tarh edilmesi üzerine bu tarhiyata karşı dava açıldığı anlaşılmaktadır.
Açılan dava, İstanbul 12. Vergi Mahkemesinin 31/03/2021 tarih ve E:2020/2551, K:2021/954 sayılı kararı ile reddedilmiştir. Anılan karara yöneltilen istinaf istemi İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 5. Vergi Dava Dairesinin 31/05/2022 tarih ve E:2021/9489, K:2022/3465 sayılı kararı ile reddedilerek davanın reddine dair karar kesinleşmiştir.
Bu durumda, anılan mahkeme kararları üzerine kesinleşen 2018 ve 2019 yıllarına ilişkin bina vergisi ve taşınmaz kültür varlıklarının korunması katkı payının tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinin 9/10'luk kısmında hukuka aykırılık bulunmamaktadır. 
Dava konusu 2020 yılına ilişkin bina vergisi ve taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına katkı payının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emirlerinin 9/10'luk kısmı yönünden yapılan inceleme: