muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/2807, Karar No: 2024/2568, Tarih: 03.05.2024

TARAFLARIN	SAVUNMALARI   : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'NIN		DÜŞÜNCESİ		: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolundaki tespitleri içeren  vergi tekniği raporunu esas alan takdir komisyonu kararına dayanılarak dava konusu tarhiyatın yapıldığı anlaşılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 23. maddesinin (a) bendine 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanun'un 6. maddesiyle "Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır." hükmü eklenmiş olup yapılan bu düzenleme ile Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi hukuka uygunluk denetimi ile sınırlandırılarak yeniden vaka incelemesi yapamayacağı kurala bağlanmıştır.
	213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinin (B) bendinde, vergilendirmede, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, 341. maddesinde vergi ziyaının, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden, verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade ettiği,  şahsi, medeni haller veya aile durumu hakkında gerçeğe aykırı beyanlar ile veya sair suretlerle verginin noksan tahakkuk ettirilmesine veya haksız yere geri verilmesine sebebiyet vermenin de vergi ziyaı hükmünde olduğu, 344. maddesinde ise 341. maddede yazılı hallerde vergi ziyaına sebebiyet verildiği takdirde, mükellef veya sorumlu hakkında ziyaa uğratılan verginin bir katı tutarında vergi ziyaı cezası kesileceği, vergi ziyaına 359. maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde bu cezanın üç kat olarak uygulanacağı hüküm altına alınmıştır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkün olup dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri yukarıda sözü edilen yasal düzenleme uyarınca hukuki denetimle sınırlı olarak incelenen kararın, üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ve geçici vergi ile bir kat vergi ziyaı cezalı stopaj vergisine ilişkin hüküm fıkralarının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.	
Öte yandan, uyuşmazlık konusu olayda olduğu gibi kurum kazanç farkına bağlı kar üzerinden tevkif edilmesi beklenen stopaj vergisinin zamanında tahakkuk ettirilmemesi vergi ziyaını oluşturmaktadır. Dolayısıyla, üzerinden tevkifat yapılması beklenen karın sahte fatura kullanmak suretiyle elde edilmiş olmasının belirtilen duruma etkisinin olmayacağı açıktır.

Öte yandan, uyuşmazlık konusu olayda olduğu gibi kurum kazanç farkına bağlı kar üzerinden tevkif edilmesi beklenen stopaj vergisinin zamanında tahakkuk ettirilmemesi vergi ziyaını oluşturmaktadır. Dolayısıyla, üzerinden tevkifat yapılması beklenen karın sahte fatura kullanmak suretiyle elde edilmiş olmasının belirtilen duruma etkisinin olmayacağı açıktır.
Bu durumda vergi ziyaına 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinde sayılan fiillerle sebebiyet verilmediği dikkate alındığında, stopaj vergisi üzerinden vergi ziyaı cezasının üç kat kesilmesi hukuka uygun düşmediğinden Vergi Mahkemesi kararının, sözü edilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmı yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen davacı istinaf başvurusunun reddinde hukuka uygunluk bulunmamıştır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacı temyiz isteminin kısmen reddine, davalı idare temyiz isteminin reddine,
2.Temyize konu Vergi Mahkemesi kararının; üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ve geçici vergi ile bir kat vergi ziyaı cezalı stopaj vergisine ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. Davacı temyiz isteminin kısmen kabulüne,
4. Kararın, stopaj vergisi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA,
5.Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına 03/05/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
 
(X)-KARŞI OY :
Bakılmakta olan dava, davacı adına komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporunun done alındığı vergi inceleme raporuna dayanılarak ihtilaflı dönem için yapılan cezalı tarhiyata karşı açılmış; verilen karara yönelik istinaf başvurusunun reddi üzerine taraflar bu kez temyiz yoluna başvurmuştur. Temyiz başvuruları, çoğunluk görüşüyle, kararın “hukuki denetimle sınırlı” olarak incelenmesi sonucunda bozulmasını gerektirecek bir neden bulunmadığı belirtilerek reddedilmiş ve kararın onanmasına karar verilmiştir. 
Temyiz mercilerinin esas rolü; ülke genelinde, hukukun uygulanmasında içtihat birliğinin sağlanmasıdır. Bu bakımdan Danıştay’ın temyiz mercii olarak görevi, kural olarak, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır. Başka bir anlatımla, temyiz denetiminde, olaya uygulanacak hukuk kuralının; doğru belirlenip belirlenmediğine, doğru yorumlanıp yorumlanmadığına ve aynı zamanda doğru olarak uygulanıp uygulanmadığına bakılır; uyuşmazlığın maddi yönüyle ilgilenilmez. 2575 sayılı Danıştay Kanunu’nun 23. maddesinin (a) fıkrasına, 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanunun 6. maddesiyle eklenen cümle bu durumu kurala bağlamıştır.

Anayasa Mahkemesi’nin birçok kararında vurgulandığı gibi, “kişilerin adil bir şekilde yargılanmalarını sağlamayı ve denetlemeyi amaçlayan” gerekçeli karar hakkı adil yargılanma hakkının unsurlarından biridir. Gerekçeli karar hakkı; sadece “tarafların muhakeme sırasında ileri sürdükleri iddialarının kurallara uygun biçimde incelenip incelenmediğini bilmeleri” için değil, aynı zamanda, “demokratik bir toplumda kendi adlarına verilen yargı kararlarının sebeplerini toplumun öğrenmesinin sağlanması” için de gereklidir (Sencer Başat ve diğerleri [GK], B. No: 2013/7800, 18/6/2014, §§ 31, 34). Kanun yolu incelemesi sonucunda verilen kararda gerekçelerinin ayrıntılı olmaması bu hakkın ihlal edildiği şeklinde yorumlanmamaktadır. Kanun yolu incelemesi yapan merciinin yargılamayı yapan mahkemeyle aynı sonuca ulaşması ve bunu aynı gerekçeyi kullanarak veya atıfla kararına yansıtması, kararın gerekçelendirilmiş olması bakımından yeterlidir (Yasemin Ekşi, B. No: 2013/5486,  01/12/2013 § 57). Ancak çoğunluk görüşünde, Danıştay Kanunu’nun 23. maddesine atıfla "hukuki denetimle sınırlı inceleme" sonucunda karar verildiği belirtilmekle yetinilmiştir. Hâlbuki, gerekçeli karar hakkı kapsamında, incelenen hukuki yönün açıklığa kavuşturulması, gerekçelendirilmesi gerekir.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 341. maddesinde yer alan "Vergi ziyaı, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade eder." kuralıyla vergi ziyaı tanımlanmış; ayrıca, maddede, vergi mükellef veya sorumlusunun vergi ziyaına neden olabilecek kimi yasaya aykırı halleri sayılmıştır. Kanun’un Vergi Ziyaı Cezası başlıklı 344. maddenin ikinci fıkrasında ise, vergi ziyaına 359. maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde bu cezanın üç kat olarak uygulanacağı kurala bağlanmıştır. 359. maddede de, defter, kayıt ve belgeleri tahrif edenler veya gizleyenler veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleyenler veya bu belgeleri kullananlar kaçakçılık fiillerini işlemiş olacakları belirtilmiş; ayrıca, sahte belge, “gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belge”; muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge ise, “gerçek bir muamele veya duruma dayanmakla birlikte bu muamele veya durumu mahiyet veya miktar itibariyle gerçeğe aykırı şekilde yansıtan belge” olarak tanımlanmıştır. Bu halde, 359. maddede sayılan sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme ve kullanma eylemleri ile vergi ziyaı ortaya çıkmışsa, vergi ziyaı cezası üç kat olarak kesilecektir. Vergi Usul Kanunu’nun 30. maddesinin 2. fıkrasının (4) numaralı bendine göre de, defter kayıtları ve bunlarla ilgili vesikaların vergi matrahının doğru ve kesin olarak tespitine imkân vermeyecek derecede noksan, usulsüz ve karışık olması dolayısıyla ihticaca salih bulunmaması re’sen tarh sebebidir. Sözü edilen kurallara göre, sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenlemesi veya kullanılması re’sen takdiri gerektiren sebep olup bu hallerin varlığında, re’sen verginin tarh edileceği ve tarh edilen bu vergiye bağlı olarak da vergi ziyaı cezası kesileceği hususu belirli, ulaşılabilir ve öngörülebilir niteliktedir.

Sahte belgenin ne olduğunu (olayda sahte fatura) tanımlayan 359. madde, bakılmakta olan davada uygulanacak yasa kuralıdır. Diğer deyişle olayda, 359’uncu maddenin yorumu ve maddi olaya uygulanması söz konusudur. Vergi usuldeki sahte fatura, gerçekte şeklen mevzuatın öngördüğüne uygundur. Ancak, bu tür fatura ile yapılan işlem, hukuk normunda nitelenen sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcıdır. Normun nitelemesi ise hukukidir. Tıpkı, ceza hukukunda gerçekleşen maddi bir olayın suç olarak nitelendirilmesi gibi. Sahte fatura olayında da, mahkemelerin yaptıkları saptamaya göre gerçek olan işlemlerin suç, yani sahte fatura düzenleme ve/veya kullanma eylemleri oluşturup oluşturmadığının nitelendirilmesi söz konusudur. Bu ise, hukuki bir nitelemedir. Esasen, hukuk kuralı (norm) ölçü alınarak yapılacak her türlü niteleme, hukukidir. Temyiz mercii, 359. maddenin içeriğine göre, idareyi belgenin sahte olduğu sonucuna ulaştıran tespitlerin mahkeme hükmündeki hukuki nitelendirilmesinin denetimini yapar. 
Nitekim Danıştay’ın diğer vergi daireleri ve Vergi Dava Daireleri Kurulu, sahte fatura veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı faturalardan kaynaklanan tüm uyuşmazlık türlerinde  verilen kararların temyiz incelemesini, uyuşmazlığın maddi/hukuki yönü gibi bir ayrıma girmeksizin yapmaktadır. Temyizde, mahkemece, bu tür belge düzenleme ve kullanma fiillerinin işlendiğine dair vergi incelemesine yetkili olanlarca düzenlenen raporda yer alan tespitlerin incelenip değerlendirilerek, davada uygulanacak hukuk kuralına göre, yaptığı hukuki nitelendirmenin hukuka uygun olup olmadığı incelemesi yapılarak sonuca varılmaktadır. Danıştay Kanunu’nun 23. maddesine 6723 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 23/07/2016 tarihinden sonra da temyiz denetimini bu usulle sürdürmektedir.
Bu bağlamda, Daire tarafından, sahte belge veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı  fatura  düzenlemek suretiyle elde edilen komisyon gelirinin kayıt ve beyan dışı bırakılması ve bu tür faturaların katma değer vergisi uygulamasında indirime konu edilmesi ile yine bu nitelikteki faturaların maliyet unsuru olarak kayıtlara yansıtılmasından kaynaklanan cezalı tarhiyata yönelik uyuşmazlıklarda verilen kararların temyiz incelemesinin; hem kendi içinde sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge ile bağlantılı diğer tüm uyuşmazlıklarda verilen kararların temyiz inceleme yönteminden hem de Danıştay'ın diğer vergi daireleri ve Vergi Dava Daireleri Kurulu'nun bu alandaki temyiz inceleme yönteminden farklılaştırılarak sonuçlandırılması usulüne, adil yargılanma hakkı kapsamındaki hakkaniyete uygun yargılanma hakkı da gözetilerek, katılınmamaktadır.

Açıklanan nedenle, temyize konu kararın, sahte belge düzenleme fiiline dayanak alınan davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin uygulanacak  kural kapsamında hukuki nitelendirmesinin hukuka uygun olup olmadığının denetiminde, sözkonusu bu tespitler ile temyiz aşamasında ileri sürülen iddiaların incelenmesi suretiyle karar verilmesi gerektiği görüşüyle karara katılmıyorum.
 
(XX)-KARŞI OY :
Vergi Mahkemesi kararının, stopaj vergisi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen davacı temyiz isteminin reddiyle değinilen hüküm fıkrasının aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle onanması gerektiği oyuyla karara bu yönden katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2023/4737, Karar No: 2024/2585, Tarih: 03.05.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/4737
Karar No : 2024/2585
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ...Vergi Dairesi Müdürlüğü/...	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...Enerji Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU	: ...Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ...Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2018 yılının Ocak döneminde yatırım teşvik belgesi sahibi mükelleflere yapılan makine ve teçhizat teslimleri nedeniyle yüklenilip indirim yoluyla giderilemeyen 2.667.553,93 TL tutarındaki katma değer vergisi alacağının nakden iadesi talebinin 1.125.622,22 TL'lik kısmının vergi inceleme raporu ile reddi işlemi ve sonraki dönemlere devreden indirilebilecek katma değer vergisi tutarının değişmesine yol açan tahakkukun iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Yatırımlarda Devlet Yardımları Hakkında Karar'ın uygulanmasına ilişkin 2002/1 sayılı Tebliğ'de değişiklik yapılmasına dair 2003/3 sayılı Tebliğ'de yer alan; teşvik belgesinde gösterilen sabit yatırım tutarında % 100'ün üzerinde meydana gelecek artış ya da % 50'nin üzerindeki azalışlarda, belgenin halen geçerli olması kaydıyla yatırımcıların belgeyi düzenleyen merciye müracaat ederek teşvik belgesinin revizesini talep edebileceklerine ilişkin düzenleme uyarınca, mükelleflerin yatırım teşvik belgelerinde belirtilen sabit yatırımın %100'e kadar artırılmış tutarına kadar yaptıkları teslimler için yatırım teşvik belgesinde revize yapılmaksızın 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'un 13. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi kapsamında katma değer vergisi istisnasından yararlanabileceğinden bahisle yatırım teşvik belgesi sahibi mükelleflere yapılan teslimlerin söz konusu tutarı aşan kısmı için istisnadan yararlanılamayacağı değerlendirilerek, davacı tarafından uyuşmazlık konusu dönemde belge sahibi mükelleflere katma değer vergisi hesaplanmadan yapılan toplam 7.266.605,04 TL tutarındaki teslimlerin, belgelerde yer alan yatırım tutarının %100 artırılmış hali olan 4.898.228,00 TL'yi aşan kısmı için istisnadan yararlanılmasının mümkün olmadığı belirtildikten sonra söz konusu tutar için re'sen katma değer vergisi hesaplanarak yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre iade edilebilir verginin azaltıldığı, sonraki dönemlere devreden katma değer vergisi tutarının ise artırıldığı uyuşmazlıkta, davacı tarafından katma değer vergisi hesaplamadan teslim edilen makine ve teçhizatın, yatırım teşvik belgeleri eki listelerde yer aldığı ve bu hususun eleştiri konusu yapılmadığı, söz konusu teslimlerin toplam yatırım tutarını aşmadığı, aşan kısmın ithal edilmesi gereken tutarın %100 artırılan kısmı olduğu, dava dosyasında yer alan ve Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı Teşvik Uygulama ve Yabancı Sermaye Genel Müdürlüğü'nün davacıya verdiği cevabi yazı ile Kocaeli Vergi Dairesi Başkanlığının vermiş olduğu 14/01/2012 tarih ve 28-12 sayılı özelgede yer alan açıklamalara göre belge eki listelerde yer alması ve katma değer vergisi istisnasından yararlanabileceğine dair şerh bulunması kaydıyla bu kapsamdaki teslimler için istisnadan yararlanılabileceği, 2002/1 sayılı Tebliğ'de değişiklik yapılmasına ilişkin 2003/3 sayılı Tebliğ'de sabit yatırım tutarının %100'e kadar artırılmış tutarına yönelik düzenlemede ithal ya da yerli makine ve teçhizat ayrımı yapılmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, davacının yurt dışından ithal ederek istisna kapsamında yaptığı teslimlerin, yatırım teşvik belgelerinde belirtilen toplam tutarı aşmadığı ve belge ekinde yer alan listelerde olduğu anlaşıldığından söz konusu teslimlerin 3065 sayılı Kanun'un 13

. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi kapsamında katma değer vergisi istisnasından yararlanabileceği gerekçesiyle dava konusu ret işlemi ile 2018 yılının Ocak dönemine yapılan tahakkuk iptal edilmiş, iade talebi reddolunan 1.125.622,22 TL'nin davacıya iadesine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI					: Dava konusu işlemler ile cezalı vergide hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	:  Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	Davacının, 2018 yılının Ocak döneminde 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi kapsamında yatırım teşvik belgesi sahibi mükelleflere katma değer vergisi hesaplamadan yaptığı toplam 7.266.605,04 TL tutarındaki teslimler nedeniyle yüklenilip indirim yoluyla giderilemeyen 2.667.553,93 TL tutarındaki katma değer vergisi alacağının nakden iadesi talebinin, 1.307.988,91 TL'lik kısmının yeminli mali müşavir iade tasdik raporu ile iade edildiği, diğer kısmının ise azami iade edilebilir vergi tutarını aştığından bahisle vergi incelemesi sonucuna göre yerine getirileceğinin bildirildiği, bu kapsamda yapılan inceleme sonucunda düzenlenen ...tarih ve ... sayılı Vergi İnceleme Raporu'nda; Yatırımlarda Devlet Yardımları Hakkında Karar'ın uygulanmasına ilişkin 2002/1 sayılı Tebliğ'de değişiklik yapılmasına dair 2003/3 sayılı Tebliğ'e göre, mükelleflerin teşvik belgesinde belirtilen sabit yatırım tutarında %100'ün üzerinde meydana gelecek artış ya da %50'nin üzerinden meydana gelecek azalışlarda teşvik belgesinin revizesini talep edebilecekleri, bu oranların altındaki değişiklerin ise tamamlama vizesi sırasında belgeye işlenebileceği, bu kapsamda teşvik belgesinde belirtilen sabit yatırım tutarında %100'ün üzerinde meydana gelecek artışlar için revize yapılmaması durumunda teşvik unsurlarından yararlanılamayacağı, davacının uyuşmazlık konusu teslimleri gerçekleştirdiği mükelleflere ait yatırım teşvik belgelerinde belirtilen yatırım tutarının toplam 2.449.114,00 TL olduğu, bahsedilen düzenleme uyarınca söz konusu tutarın %100'e kadar artırılmış miktarı olan 4.898.228,00 TL tutarındaki teslimler için katma değer vergisi iadesi alabileceği değerlendirildikten sonra  bu tutarı aşan 3.575.744,7 TL'lik teslimler için re'sen katma değer vergisi hesaplanarak beyan tablosu yeniden oluşturulmuş, iadeye konu teslimlere ait 2.667.553,93 TL olarak beyan edilen yüklenilen katma değer vergisi tutarı ise istisnadan yararlanılabilecek teslimlerin toplam teslimlere oranı esas alınmak suretiyle 1.541.931,71 TL olarak belirlenerek iade edilmesi gereken katma değer vergisi tutarı tespit edilmiştir.

Davacı hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporu uyarınca; iadesi talep edilen 2.667.553,93 TL tutarındaki katma değer vergisinin, 1.541.931,71 TL'lik kısmının iadesi uygun bulunmuş, 1.125.622,22 TL'lik kısmına yönelik iade talebi reddedilmiş ve sonraki döneme devreden indirilecek katma değer vergisi tutarı 1.849.549,96 TL olarak yeniden belirlenmiştir.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde, yatırım teşvik belgesi sahibi mükelleflere belge kapsamındaki makina ve teçhizat teslimleri ile belge kapsamındaki yazılım ve gayri maddi hak satış ve kiralamalarının katma değer vergisinden istisna olduğu hükme bağlanmış, aynı Kanun’un  32. maddesinin 1. fıkrasında, bu Kanunun 11, 13, 14 ve 15. maddeleri uyarınca vergiden istisna edilmiş bulunan işlemlerle ilgili fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisinin, mükellefin vergiye tabi işlemleri üzerinden hesaplanacak katma değer vergisinden indirileceği, vergiye tabi işlemlerin mevcut olmaması veya hesaplanan verginin indirilecek vergiden az olması hallerinde indirilemeyen katma değer vergisinin, Maliye ve Gümrük Bakanlığınca tespit edilecek esaslara göre bu işlemleri yapanlara iade olunacağı hüküm altına alınmıştır. 
	Katma Değer Vergisi Genel Uygulama Tebliği'nin 'Yatırım Teşvik Belgesi Kapsamında Makine ve Teçhizat Teslimleri ile Yazılım ve Gayri Maddi Hak Satış ve Kiralamalarında İstisna' başlıklı II.B.5 bölümünde, bir malın istisnadan yararlanabilmesi için, öncelikle yatırım teşvik belgesi eki listede yer alması ve makine-teçhizat niteliğinde olması gerektiği, yatırımcıların yatırım teşvik belgesi eki listelerde her bir makine ve teçhizat için belirtilen miktardan fazla istisna kapsamında mal alamayacağı belirtilmiştir.
	30 Temmuz 2002 tarih ve 24831 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Yatırımlarda Devlet Yardımları Hakkında Kararın Uygulanmasına İlişkin 2002/1 sayılı Tebliğin, 2003/3 sayılı tebliğle değiştirilen 34. maddesinde, teşvik belgesinde kayıtlı olan değerlerin nihai değerler olmadığı, yatırımın her aşamasında tevsik edilen bilgi ve belgelere istinaden yapılacak değerlendirme sonucunda teşvik belgesini düzenleyen merci tarafından değişiklik yapılabileceği, teşvik belgesinin sabit yatırım tutarında % 100'ün üzerinde meydana gelecek artış ya da % 50'nin üzerindeki azalışlarda yatırımcıların, belgenin halen geçerli olması kaydıyla teşvik belgesini düzenleyen merciye müracaat ederek, teşvik belgesinin revizesini talep edebilirlecekleri, tamamlama vizesi esnasında gerçekleşme değerlerinin üzerinde yatırım indirimi veya vergi, resim ve harç istisnası ve kaynak kullanımını destekleme fonu istisnasından yararlanıldığının tespit edilmesi halinde fazladan uygulanan destek unsurları 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre tahsil olunacağı düzenlenmiştir.