muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/6524, Karar No: 2024/792, Tarih: 22.02.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2023/6524
Karar     No : 2024/792   
KARAR DÜZELTME İSTEMİNDE
BULUNAN (DAVALI)	: … Bakanlığı (… Müdürlüğü)
VEKİLİ	: Av. …
DİĞER DAVALI	: … Başkanlığı
VEKİLİ                      : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACILAR): … mirasçıları;
	 1- …     4- …
	 2- …
	 3- …	
VEKİLİ                                         : Av. …
İSTEMİN KONUSU          : … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının onanmasına dair Danıştay Onikinci Dairesinin  13/03/2023 tarih ve E:2021/2289 K:2023/1100 sayılı kararının; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi uyarınca düzeltilmesi istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ                   :
Dava konusu istem: Davacılar tarafından, ... İl Emniyet Müdürlüğünde şube müdürü olarak görev yapmakta iken 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu'nun Geçici 16. maddesi uyarınca re'sen emekliye sevk edilen murislerinin, emekliye sevk işleminin, dayanağını oluşturan yasa maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 03/06/2010 tarih ve E:2009/33, K:2010/78 sayılı kararı ile iptal edildiği gerekçesiyle, re'sen emekliye sevk işlemi nedeniyle uğradığını ileri sürdüğü zararların tazmini istemiyle davalı idarelere yapılan başvuruların reddine ilişkin işlemin iptali ile re'sen emekli edildiği tarihten yaş haddi nedeniyle emekli edileceği tarihe kadar olan sürede, her ay alması gereken görev aylığı toplamından, almış olduğu emekli maaşının çıkarılmasından sonra kalan paranın yaş haddinden emekli edileceği tarihe kadar olan süredeki yasal faiziyle birlikte tazmini, yaş haddinden emekli edileceği tarihte ödenmesi gereken emekli ikramiyesinden re'sen emekli edildiği tarihte kendisine ödenen emekli ikramiyesi çıkarıldıktan sonra kalan paranın yasal faiziyle birlikte tazminine, re'sen emekli edilme işlemi kaldırılarak yaş haddinden emekli edilmiş sayılmasına ve tüm özlük ve parasal hakları üzerinden emekli maaşı bağlanmasına, yaş haddinden emekli edilmesi gerektiği tarihten kendisine ödenmesi gereken emekli maaşı toplamından, aynı süre içinde kendisine ödenen emekli maaşı çıkarıldıktan sonra kalan paranın yasal faiziyle birlikte tazminine ve ayrıca 30.000 TL manevi zararın davalı idarelerden tazminine karar verilmesi istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince, Danıştay Onbirinci Dairesinin 16/04/2014 tarih ve E:2012/7768, K:2014/2001 sayılı kararıyla, dava konusu işlemin iptali ile yoksun kalınan parasal haklarının davacıya ödenmesine ve 5.000,00-TL manevi tazminata hükmedilmesine ilişkin kısımlarının onanması, davacının talebi olmamasına rağmen Mahkemece manevi tazminata faiz işletilmesi, davacının yoksun kaldığı parasal ve özlük haklarına yönelik ise faiz talebi olmasına karşın faize hükmedilmemesi nedeniyle Mahkeme kararının anılan kısımlara yönelik olarak bozulması üzerine, bozma kararına uyularak; davacının parasal ve özlük haklarından mahrum kaldığı süreler için oluşan zararın giderilmesi amacıyla, bu paralardan mahrum kaldığı tarihten ödemenin yapıldığı tarihe kadar olan süre için dilekçesindeki talep uyarınca yasal faiz işletilmesi, dolayısıyla yoksun kaldığı parasal ve özlük haklarının idarece belirtilen şekilde hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesi gerektiği, öte yandan; davacının manevi tazminat için faiz ödenmesi talebi ise bulunmadığı gerekçesiyle, davacının re'sen emekliye sevk edilmesi nedeniyle mahrum kaldığı parasal ve özlük haklarına, bu haklardan mahrum kaldığı tarihten ödemenin yapıldığı tarihe kadar geçen süre için yasal faiz hesaplanmasına ve mahrum kaldığı parasal ve özlük haklarının yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
Daire kararının özeti: Davalı idarelerin temyiz başvurusu üzerine Danıştay Onikinci Dairesince, temyize konu karar hukuk ve usule uygun bulunmuş ve kararın onanmasına karar verilmiştir.
KARAR DÜZELTME TALEP EDENİN İDDİALARI : Temyiz aşamasında ileri sürülen iddiaların değerlendirilmediği belirtilerek, Danıştay Onikinci Dairesince verilen kararın düzeltilmesi istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI   : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ       : …
DÜŞÜNCESİ	  : Karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile İdare Mahkemesi kararının yasal faize ilişkin kısmının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: 
Kararın düzeltilmesi dilekçesinde ileri sürülen nedenler, 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi hükmüne uygun bulunduğundan, karar düzeltme isteminin kabulü ile Danıştay Onikinci Dairesinin  13/03/2023 tarih ve E:2021/2289 K:2023/1100  sayılı kararı kaldırılarak uyuşmazlık yeniden incelendi:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
İdare ve Vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
İdare ve Vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Diğer taraftan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun, 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı kuralına yer verilmiştir.
Bir idari işlem veya eylem nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemiyle açılan davalarda, uygulanacak yasal faizin başlangıç tarihi olarak; idareye başvuru varsa başvuru tarihinin, başvuru yoksa davanın açıldığı tarihin esas alınması gerektiği hususu, Danıştay içtihatlarıyla istikrar kazanmıştır.	
Bu durumda, İdare Mahkemesince, dava konusu işlem nedeniyle davacının yoksun kaldığı parasal haklarına uygulanacak yasal faizin başlangıç tarihi olarak idareye başvuru tarihi esas alınması gerekirken, "davacının mahrum kaldığı parasal ve özlük haklarına, bu haklardan mahrum kaldığı tarihten ödemenin yapıldığı tarihe kadar geçen süre için davalı idarece yasal faiz hesaplanmasına" şeklinde hüküm kurulmasında, hukuka ve Danıştay içtihatlarına uygunluk bulunmamakta ise de; bu yanlışlık 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan eksiklik ve yanlışlık kapsamında olduğundan; söz konusu kararın, "davacının mahrum kaldığı parasal ve özlük haklarının idareye başvuru tarihi olan 11/11/2010 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine" şeklinde düzeltilmesi gerekmektedir.
KARAR SONUCU               :
Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idarelerin temyiz istemlerinin reddine,
 2.Yukarıda özetlenen gerekçeyle davacının re'sen emekliye sevk edilmesi nedeniyle mahrum kaldığı parasal ve özlük haklarına, bu haklardan mahrum kaldığı tarihten ödemenin yapıldığı tarihe kadar geçen süre için yasal faiz hesaplanması ve mahrum kaldığı parasal ve özlük haklarının yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesi yolundaki … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı temyize konu kararının "davacının mahrum kaldığı parasal ve özlük haklarının idareye başvuru tarihi olan 11/11/2010 itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesi" şeklinde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3. Temyiz ve karar düzeltme giderlerinin davalı idareler üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine, 22/02/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/997, Karar No: 2024/863, Tarih: 22.02.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/997
Karar No : 2024/863
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	:... İnşaat İzolasyon Malzemeleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ...  tarih  ve E:..., K:...  sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:...  sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem:  Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle değinilen faturalara dayalı indirimleri reddedilmek ve 2018 Aralık döneminden devreden katma değer vergisinin düzeltilmesi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2018 yılının Şubat ila Haziran, Ağustos, Ekim ilâ Aralık, 2019 yılının Ocak ve Mayıs dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı ...  İnşaat Taahhüt Müteahhitlik Nakliye Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, ...  Reklam Tanıtım Turzim ve Organizasyon Limited Şirketi, ...  Hırdavat Metal ve Yapı Malzemeleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi,  ...  Yapı Malzemeleri İnşaat Pazarlama Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporundaki saptamalar, düzenledikleri faturaların gerçek bir mal teslimi ve hizmet ifasına dayanmadığını gösterdiğinden yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 
Vergi Mahkemesi kararının; tarhiyatın, ...  İnşaat Taahhüt Müteahhitlik Nakliye Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, ... Reklam Tanıtım Turzim ve Organizasyon Limited Şirketi, ...  Hırdavat Metal ve Yapı Malzemeleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi tarafından düzenlenen faturalardan kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusu, kararın değinilen hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.

Vergi Mahkemesi kararının; tarhiyatın, ...  İnşaat Taahhüt Müteahhitlik Nakliye Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, ... Reklam Tanıtım Turzim ve Organizasyon Limited Şirketi, ...  Hırdavat Metal ve Yapı Malzemeleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi tarafından düzenlenen faturalardan kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusu, kararın değinilen hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.
Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı ... Yapı Malzemeleri İnşaat Pazarlama Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkındaki tespitlerden, düzenlediği faturaların gerçeği yansıtmadığı sonucuna ulaşılamayacağından yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı,  oluşan hukuki durum dikkate alınarak bu mükelleften aldığı 1.126.901,48 TL (KDV dahil) tutarındaki faturalara ilişkin 171.900,23 TL tutarındaki katma değer vergisinin davacının 2018 yılının Kasım ve Aralık dönemlerine ilişkin katma değer vergisi indirimlerine yeniden eklenmesi neticesinde 2019 yılının Ocak ve Mayıs dönemlerinde ödenecek katma değer vergisi çıkmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra dava konusu tarhiyatın ...  Yapı Malzemeleri İnşaat Pazarlama Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nden alınan faturalar ile devirden kaynaklanan kısım kaldırılmıştır.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI			: Davacı adına düzenlenen faturaların gerçek bir emtia hareketine dayanmadığı, faturalarda yer alan katma değer vergisinin Hazineye intikal etmediği ve idarece yapılan işlemlerde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	... 'IN DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 23. maddesinin (a) bendine 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanun'un 6. maddesiyle "Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır." hükmü eklenmiş olup yapılan bu düzenleme ile Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi hukuka uygunluk denetimi ile sınırlandırılarak yeniden vaka incelemesi yapamayacağı kurala bağlanmıştır.
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkün olup dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri yukarıda sözü edilen yasal düzenleme uyarınca hukuki denetimle sınırlı olarak incelenen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkün olup dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri yukarıda sözü edilen yasal düzenleme uyarınca hukuki denetimle sınırlı olarak incelenen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 22/02/2024 tarihinde  oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
 
 (X)-KARŞI OY :
Bakılmakta olan dava, sahte fatura kullanma fiili sebebiyle yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatın kaldırılması istemiyle açılmış; verilen karara yönelik davacının istinaf başvurusunun kısmen kabul, kısmen reddi üzerine davalı idare bu kez temyiz yoluna başvurmuştur. Temyiz başvurusu, çoğunluk görüşüyle, kararın “hukuki denetimle sınırlı” olarak incelenmesi sonucunda bozulmasını gerektirecek bir neden bulunmadığı gerekçesine dayanılarak reddedilmiş ve kararın onanmasına karar verilmiştir. 
Temyiz mercilerinin esas rolü; ülke genelinde, hukukun uygulanmasında içtihat birliğinin sağlanmasıdır. Bu bakımdan Danıştay’ın temyiz mercii olarak görevi, kural olarak, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır. Başka bir anlatımla, temyiz denetiminde, olaya uygulanacak hukuk kuralının; doğru belirlenip belirlenmediğine, doğru yorumlanıp yorumlanmadığına ve aynı zamanda doğru olarak uygulanıp uygulanmadığına bakılır, uyuşmazlığın maddi yönüyle ilgilenilmez. 2575 sayılı Danıştay Kanunu’nun 23. maddesinin (a) fıkrasına, 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanunun 6. maddesiyle eklenen cümle bu durumu kurala bağlamıştır.

Anayasa Mahkemesi’nin birçok kararında vurgulandığı gibi, “kişilerin adil bir şekilde yargılanmalarını sağlamayı ve denetlemeyi amaçlayan” gerekçeli karar hakkı adil yargılanma hakkının unsurlarından biridir. Gerekçeli karar hakkı; sadece “tarafların muhakeme sırasında ileri sürdükleri iddialarının kurallara uygun biçimde incelenip incelenmediğini bilmeleri” için değil, aynı zamanda, “demokratik bir toplumda kendi adlarına verilen yargı kararlarının sebeplerini toplumun öğrenmesinin sağlanması” için de gereklidir (Sencer Başat ve diğerleri [GK], B. No: 2013/7800, 18/6/2014, §§ 31, 34). Kanun yolu incelemesi sonucunda verilen kararda gerekçelerinin ayrıntılı olmaması bu hakkın ihlal edildiği şeklinde yorumlanmamaktadır. Kanun yolu incelemesi yapan merciinin yargılamayı yapan mahkemeyle aynı sonuca ulaşması ve bunu aynı gerekçeyi kullanarak veya atıfla kararına yansıtması, kararın gerekçelendirilmiş olması bakımından yeterlidir (Yasemin Ekşi, B. No: 2013/5486,  01/12/2013 § 57); ancak burada Danıştay Kanunu’nun 23. maddesine atıfla "hukuki denetimle sınırlı inceleme" sonucunda karar verildiği belirtildiğinden uyuşmazlığın hukuki yönünün incelenmesinin açıklığa kavuşturulması önem taşımaktadır.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 341. maddesinde yer alan "Vergi ziyaı, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade eder." kuralıyla vergi ziyaı tanımlanmış; ayrıca, maddede, vergi mükellef veya sorumlusunun vergi ziyaına neden olabilecek kimi yasaya aykırı halleri sayılmıştır. Kanun’un Vergi Ziyaı Cezası başlıklı 344. maddenin ikinci fıkrasında ise, vergi ziyaına 359. maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde bu cezanın üç kat olarak uygulanacağı kurala bağlanmıştır. 359. maddede de, defter, kayıt ve belgeleri tahrif edenler veya gizleyenler veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleyenler veya bu belgeleri kullananlar kaçakçılık fiilerini işlemiş olacakları belirtilmiş; ayrıca, sahte belge, “gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belge”; muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge ise, “gerçek bir muamele veya duruma dayanmakla birlikte bu muamele veya durumu mahiyet veya miktar itibariyle gerçeğe aykırı şekilde yansıtan belge” olarak tanımlanmıştır. Bu halde, 359. maddede sayılan sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme ve kullanma eylemleri ile vergi ziyaı ortaya çıkmışsa, vergi ziyaı cezası üç kat olarak kesilecektir. Vergi Usul Kanunu’nun 30. maddesinin ikinci fıkrasının (4) numaralı bendine göre de, defter kayıtları ve bunlarla ilgili vesikaların vergi matrahının doğru ve kesin olarak tespitine imkân vermeyecek derecede noksan, usulsüz ve karışık olması dolayısıyla ihticaca salih bulunmaması re’sen tarh sebebidir. Sözü edilen kurallara göre, sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenlenmesi veya kullanılması re’sen takdiri gerektiren sebep olup bu hallerin varlığında, re’sen verginin tarh edileceği ve tarh edilen bu vergiye bağlı olarak da vergi ziyaı cezası kesileceği hususu belirli ve öngörülebilir niteliktedir.

Sahte belgenin ne olduğunu (olayda sahte fatura) tanımlayan 359. madde, bakılmakta olan davada uygulanacak yasa kuralıdır. Diğer deyişle olayda, 359. maddenin yorumu ve maddi olaya uygulanması söz konusudur. Vergi usuldeki sahte fatura, gerçekte şeklen mevzuatın öngördüğüne uygundur. Ancak, bu tür fatura ile yapılan işlem, hukuk normunda nitelenen sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcıdır. Normun nitelemesi ise hukukidir. Tıpkı, ceza hukukunda gerçekleşen maddi bir olayın suç olarak nitelendirilmesi gibi. Sahte fatura olayında da, mahkemelerin yaptıkları saptamaya göre gerçek olan işlemlerin suç, yani sahte fatura kullanma eylemi oluşturup oluşturmadığının nitelendirilmesi söz konusudur. Bu ise, hukuki bir nitelemedir. Esasen, hukuk kuralı (norm) ölçü alınarak yapılacak her türlü niteleme, hukukidir. Temyiz mercii, 359. maddenin içeriğine göre, idareyi belgenin sahte olduğu sonucuna ulaştıran tespitlerin mahkeme hükmündeki hukuki nitelendirilmesinin denetimini yapabilecektir. 
Nitekim Danıştay’ın diğer Vergi Daireleri ve Vergi Dava Daireleri Kurulu, sahte fatura veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı fatura düzenleme ve kullanmadan kaynaklanan bu tür uyuşmazlıklarda verilen kararların temyiz incelemesini, uyuşmazlığın maddi/hukuki ayrımına girmeksizin yapmaktadır. Temyizde, mahkemece, bu tür belge düzenleme ve kullanma fiillerinin işlendiğine dair vergi incelemesine yetkili olanlarca düzenlenen raporda yer alan tespitlerin incelenip değerlendirilerek, davada uygulanacak hukuk kuralına göre, yaptığı hukuki nitelendirmenin hukuka uygun olup olmadığı incelemesi yapılarak sonuca varılmaktadır. Danıştay Kanunu’nun 23. maddesine 6723 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 23/07/2016 tarihinden sonra da temyiz incelemesini bu usulde sürdürmektedir.
Açıklanan nedenle; Daire tarafından, sahte belge ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı  belge kullanma nedenine dayalı olarak yapılan cezalı tarhiyata yönelik uyuşmazlıklarda verilen kararların temyiz incelemesinin; sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge ile bağlantılı diğer tüm uyuşmazlıklarda verilen kararların temyiz inceleme yönteminden ve ayrıca Danıştay'ın diğer Vergi Daireleri ve Vergi Dava Daireleri Kurulu'nun bu alandaki temyiz inceleme yönteminden farklılaştırılarak, temyizde maddi vakıa denetimi yapılamayacağı belirtilerek hukuki denetimle sınırlı inceleme gerekçesine dayanılarak sonuçlandırılması usulune katılınmadığından; temyize konu kararın uyuşmazlık konusu dönemde davacıya fatura düzenleyen mükellefler hakkındaki vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin uygulanacak kural kapsamında hukuki nitelendirmesinin hukuka uygun olup olmadığının denetiminde, söz konusu bu tespitler ve temyizde ileri sürülen iddialar  incelenerek karar verilmesi gerektiği görüşüyle karara katılmıyorum.