muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/1456, Karar No: 2024/2315, Tarih: 21.05.2024

13/10/2016 tarih ve 29856 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Doğal Gaz Piyasası Tarifeler Yönetmeliği'nin "Genel ilkeler" başlıklı 6. maddesinin birinci fıkrasında, "Tarifelerin düzenlenmesinde, doğal gazın müşterilere güvenilir, yeterli, kaliteli, sürekli ve düşük maliyetli olarak sunulması, mali açıdan sürdürülebilirliğin sağlanması, yatırıma imkân sağlayacak makul ölçüde kârlılık, rekabetin gelişiminin desteklenmesi, ekonomik verimlilik ve rekabet artışından sağlanan faydanın müşterilere yansıtılması, çapraz sübvansiyon yapılmaması, teşvik esaslılık, eşit taraflar arasında ayrım yapılmaması ve şeffaflık ilkeleri esas alınır."; "Tarife başvurusu ve onay" başlıklı 8. maddesinde, "(1) Kurul tarafından onaylanan tarifeler ve belirlenen usul ve esaslar, ilgili tüm gerçek ve tüzel kişileri bağlar. (2) İlgili tüzel kişilerce hazırlanacak tarife önerileri ile 7 nci maddede belirtilen bilgi ve belgeler,  ilgili mevzuat uyarınca belirlenen süreler içerisinde Kuruma sunulur. Kurum ilgili tüzel kişilerin mali verileri ve tarife önerileri ile piyasa verilerinden hareketle tarifeleri belirler ve Kurul onayına sunar. Onaylanan tarifeler tarife uygulama dönemi boyunca ilgili tüzel kişiler tarafından uygulanır. ..."; "Perakende satış tarifeleri" başlıklı 15. maddesinde, "(1) Dağıtım şirketinin uygulayacağı perakende satış fiyatı, birim doğal gaz alım fiyatı, sistem kullanım bedeli ile vergi ve vergi benzeri mali yükümlülüklerden oluşur. Bu fiyat, dağıtım şirketinin uygulayacağı perakende satış fiyatının üst sınırını oluşturur. Dağıtım şirketi müşterilerden, ilgili mevzuatta belirlenen bedeller hariç olmak üzere, perakende satış fiyatının dışında herhangi bir ad altında bedel talep edemez. (2) Sistem kullanım bedeli, müşterilerin sisteme getirdikleri yük ve maliyetler ve/veya Kurul tarafından belirlenen tüketim kademeleri dikkate alınarak ilgili tüzel kişi için belirlenen verimlilik hedeflerine ulaşılması ölçüsünde, ilgili mevzuattaki hükümlere uygun olarak sabit ve değişken maliyetlerin karşılanması ve yatırımların sürdürülmesi için makul bir getiri elde edilmesine izin verilecek şekilde Kurul tarafından belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde tespit edilir. ..." kuralları yer almaktadır.

03/11/2002 tarih ve 24925 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Doğal Gaz Piyasası Dağıtım ve Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin "Müşteri Sözleşmeleri" başlıklı 38. maddesinde, "İlk abonelik esnasında yapılacak abonelik sözleşmesi; iç tesisat proje onayını müteakip ilgili ve diğer mevzuat kapsamında gerekli belgelerin dağıtım şirketine ibrazı ve ilgili mevzuat çerçevesinde belirlenmiş güvence bedelinin tahakkuku ve/veya tahsili ile imzalanır veya mesafeli sözleşme yapılır. ..."; "Güvence Bedeli" başlıklı 39. maddesinde, "Dağıtım şirketi, alacaklarını garanti altına alabilmek amacıyla, mekanik sayaç kullanan abonelerden, abonelerin tercihlerine göre nakit veya kredi kartına, peşin ya da taksitli olarak bir defaya mahsus olmak üzere güvence bedeli tahsil edebilir. Ancak ön ödemeli sayaç kullanan abonelerden güvence bedeli alınmaz. Herhangi bir gerekçe ile abonelik esnasında güvence bedeli alınmamış ise daha sonra aynı adres için yeni sözleşme yapılana kadar bu bedel talep edilemez. Güvence bedelinin taksitli olmasını talep eden müşterilere tercihlerine göre güvence bedeli ödemesi için vade farksız en az 6 (altı) eşit taksit yapılır. Bu fıkra kapsamındaki bedellerin faturaya yansıtılması yerine kredi kartı kullanılarak ödenmesi halinde, kredi kartlarına ilişkin yürürlükte olan ilgili mevzuat hükümleri uygulanır. Güvence bedeli, doğal gazı fiilen kullanmak üzere sözleşme yapan kişilerden veya bunların yetkili temsilcilerinden alınır. Güvence bedelleri ile bunların hesaplanmasına ilişkin usul ve esaslar Kurul tarafından belirlenir. Abonelik sözleşmesi sona eren abonenin dağıtım şirketinde bulunan güvence bedeli, tüm borçların ödenmiş olması ve nakit olarak alınan güvence bedellerinin ise ilgili mevzuat çerçevesinde güncelleştirilmesi kaydıyla, abonelik sözleşmesinin sona ermesine ilişkin talep tarihinden itibaren en geç on beş gün içerisinde aboneye veya onun yetkili temsilcisine iade edilir. ..." kuralları yer almıştır. 
	26/12/2016 tarih ve 6807 sayılı Kurul kararı ile düzenlenen Doğal Gaz Dağıtım Sektörü Bağlantı ve Hizmet Bedellerine İlişkin Usul ve Esaslar'ın "Güvence bedellerinin iadesi" başlıklı 9. maddesinde, "(1) 1/5/2003 tarihinden sonra güvence bedeli alınan müşterilerden, sözleşmesi sona eren, mekanik sayacı ön ödemeli sayaç ile değiştirilen veya sayacına ön ödemeli sayaç dönüşüm kiti takılan müşterilerin dağıtım şirketinde bulunan güvence bedeli, tüm borçların ödenmiş olması ve nakit olarak alınan güvence bedelinin dağıtım şirketinin hesabına geçtiği tarihten itibaren TÜFE esas alınarak Eşitlik (2)’ye göre güncellenmesi şartıyla, talep tarihinden itibaren en geç 15 (on beş) gün içerisinde kendisine veya onun yetkili temsilcisine iade edilir.
	İade Tutarı = GB x SE/GE
	GB : Gaz kullanım sözleşmesinin imzalandığı tarihte tahsil edilen güvence bedelini, güvence bedelinin taksitlendirilmek suretiyle alınması halinde ise tahsil edilen taksit tutarını,

İade Tutarı = GB x SE/GE
	GB : Gaz kullanım sözleşmesinin imzalandığı tarihte tahsil edilen güvence bedelini, güvence bedelinin taksitlendirilmek suretiyle alınması halinde ise tahsil edilen taksit tutarını,
	SE : Gaz kullanım sözleşmesinin sona erdirildiği tarihin içinde bulunduğu aydan 2 (iki) önceki aya ilişkin açıklanmış olan TÜFE’yi,
	GE : Gaz kullanım sözleşmesinin imzalandığı tarihin içinde bulunduğu aydan 2 (iki) önceki aya ilişkin açıklanmış olan TÜFE’yi, güvence bedelinin taksitlendirilmek suretiyle alınması halinde ise, taksitin tahsil tarihinin içinde bulunduğu aydan 2 (iki) önceki aya ilişkin açıklanmış olan TÜFE’yi ifade eder." düzenlemesi yer almaktadır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu, doğal gaz piyasa faaliyetlerine ilişkin her türlü düzenlemeleri onaylamak ve yürütülmesini sağlamakla, bu piyasada fiyat ve tarife teşekkülüne ilişkin usul ve esasları düzenlemekle ve 4646 sayılı Doğal Gaz Piyasası Kanunu'nda belirtilen faaliyetlere ilişkin tarifeler hakkında karar almakla görevlidir.
	4646 sayılı Doğal Gaz Piyasası Kanunu, doğal gazın kaliteli, sürekli, ucuz, rekabete dayalı esaslar çerçevesinde tüketicilerin kullanımına sunulması için, doğal gaz piyasasının serbestleştirilerek mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir doğal gaz piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasını amaçlamaktadır. Dağıtım şirketinin birim gaz alım fiyatı, birim hizmet bedeli, amortisman bedelleri ve diğer faktörlerden meydana gelecek olan perakende satış fiyatları ve tarife esasları Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nca belirlenmektedir. Belirlenen perakende satış fiyatının dışında tüketicilerden herhangi bir ad altında ücret talep edilememektedir. Kurul'un onayladığı tarifelerin hüküm ve şartları bu tarifelere tâbi olan tüm gerçek ve tüzel kişileri bağlamaktadır. Kurum ilgili tüzel kişilerin mali verileri ve tarife önerileri ile piyasa verilerinden hareketle tarifeleri belirlemekte, tarife esasları enflasyon ve diğer hususlara bağlı olarak yeniden ayarlanabilmektedir.

Doğal Gaz Piyasası Tarifeler Yönetmeliği'ne göre, tarifelerin düzenlenmesinde, mali açıdan sürdürülebilirliğin sağlanması, yatırıma imkân sağlayacak makul ölçüde kârlılık, ekonomik verimlilik ve rekabet artışından sağlanan faydanın müşterilere yansıtılması gibi ilkeler esas alınacaktır. Dağıtım şirketinin uygulayacağı perakende satış fiyatı, birim doğal gaz alım fiyatı, sistem kullanım bedeli ile vergi ve vergi benzeri mali yükümlülüklerden oluşmakta olup, bu fiyat, dağıtım şirketinin uygulayacağı perakende satış fiyatının üst sınırını oluştururken, abonelerden, ilgili mevzuatta belirlenen bedeller hariç olmak üzere, perakende satış fiyatının dışında herhangi bir ad altında bedel talep edilemeyecektir. Sistem kullanım bedeli, ilgili mevzuattaki hükümlere uygun olarak sabit ve değişken maliyetlerin karşılanması ve yatırımların sürdürülmesi için makul bir getiri elde edilmesine izin verilecek şekilde Kurul tarafından belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde tespit edilecektir.
	Doğal Gaz Piyasası Dağıtım ve Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği uyarınca, ilk abonelik esnasında yapılacak abonelik sözleşmesi, çeşitli belgelerin dağıtım şirketine ibrazı ve ilgili mevzuat çerçevesinde belirlenmiş güvence bedelinin tahakkuku ve/veya tahsili ile imzalanmaktadır. Dağıtım şirketi, alacaklarını garanti altına alabilmek amacıyla, mekanik sayaç kullanan abonelerden bir defaya mahsus olmak üzere güvence bedeli tahsil edebilmektedir. Güvence bedelleri ile bunların hesaplanmasına ilişkin usul ve esaslar Kurul tarafından belirlenmektedir. Abonelik sözleşmesi sona eren abonenin dağıtım şirketinde bulunan güvence bedeli, tüm borçların ödenmiş olması ve nakit olarak alınan güvence bedellerinin ise ilgili mevzuat çerçevesinde güncelleştirilmesi kaydıyla, abonelik sözleşmesinin sona ermesine ilişkin talep tarihinden itibaren en geç on beş gün içerisinde iade edilmektedir.
	Doğal Gaz Dağıtım Sektörü Bağlantı ve Hizmet Bedellerine İlişkin Usul ve Esaslar'a göre, doğal gaz abonelik sözleşmesi sona eren müşterilerin dağıtım şirketinde bulunan güvence bedelinin, tüm borçların ödenmiş olması ve nakit olarak alınan güvence bedelinin dağıtım şirketinin hesabına geçtiği tarihten itibaren TÜFE esas alınarak güncellenmesi şartıyla, talep tarihinden itibaren en geç 15 (on beş) gün içerisinde iade edilmesi gerekmektedir.

Doğal Gaz Dağıtım Sektörü Bağlantı ve Hizmet Bedellerine İlişkin Usul ve Esaslar'a göre, doğal gaz abonelik sözleşmesi sona eren müşterilerin dağıtım şirketinde bulunan güvence bedelinin, tüm borçların ödenmiş olması ve nakit olarak alınan güvence bedelinin dağıtım şirketinin hesabına geçtiği tarihten itibaren TÜFE esas alınarak güncellenmesi şartıyla, talep tarihinden itibaren en geç 15 (on beş) gün içerisinde iade edilmesi gerekmektedir.
	Doğal gaz dağıtım şirketlerince, mekanik sayaç kullanan abonelerinden, abonelik sözleşmesinin imzalanması sırasında ileride doğacak alacaklarını garanti altına alabilmek için muhtemel zararlarına karşılık bir defaya mahsus olarak güvence bedeli alınabilmektedir. Alınan güvence bedelleri, abonelik sözleşmesinin sona ermesi ya da ön ödemeli sayaç kullanımına geçilmesi durumunda, abone tarafından tüm borçların ödenmesi kaydıyla TÜFE esas alınmak suretiyle güncellenerek iade edilmektedir. Güncellemenin amacının, abonenin ödediği güvence bedelinin dağıtım şirketi lehine sebepsiz zenginleşmeye meydan vermemesi ve abonenin parasının zaman değerinin korunarak iadesinin sağlanması olduğu açıktır.  
	Davacı şirket tarafından, 2021 yılı sonundan itibaren enflasyon hızla yükseldiği halde mevduat faizlerinin bunun gerisinde kaldığı, bu nedenle yüksek tutarda güncelleme farkı ödenmek durumunda kalındığı belirtilmiş, Türkiye Finansal Raporlama Standartları gereğince kısa vadeli yükümlülükler içinde değerlendirilen güvence bedelleri finansal tablolarda gider olarak yazıldığından, kâr/zarar durumunun etkilendiği, bu durumun da finansman için yapılan kredi başvurularında bankalarca yapılan değerlendirmeleri olumsuz etkilediği ve halka açık dağıtım şirketleri bakımından temettü dağıtma potansiyelini kısıtladığı ileri sürülmüştür.
	Öncelikle, doğal gaz abonelerinden abonelik sözleşmesi imzalanırken alınan güvence bedelinin iade edilmesi gerekmeden önceki süreçte tercih edilecek değerlendirme yöntemiyle ilgili olarak dağıtım şirketlerini bağlayıcı bir düzenleme bulunmadığını belirtmek gerekir. Dağıtım şirketlerinin güvence bedeli gelirleri üzerinde serbestçe tasarruf hakları bulunmaktadır. Dolayısıyla bu gelirler -davacı şirketin yaptığı gibi- bankalarda mevduat olarak tutulabileceği gibi, sermaye ve finansman kaynağı olarak yatırımlarda da kullanılabilecektir. 
	Bununla birlikte, güvence bedeli dağıtım şirketlerinin ileride doğabilecek alacaklarını garanti altına almak amacıyla alındığından ve abonelik sözleşmesi sona erdiğinde iadesi gerektiğinden, abonelerin ödediği bu bedellerin zaman değeri korunmak suretiyle iadesi gerektiği açıktır. Bu nedenle, aktarılan mevzuat uyarınca, 01/05/2003 tarihinden önce alınan güvence bedelleri abonelerle imzalanan sözleşme kurallarına göre iade edilirken, bu tarihten sonra alınanlar dağıtım şirketlerince TÜFE'ye göre güncellenerek iade edilmektedir.

Ayrıca, güvence bedellerini mevduat hesaplarında değerlendiren dağıtım şirketlerine, mevduat faizleri ile enflasyon oranları arasında oluşan ve kısıtlı dönemlerde ortaya çıkabilen negatif farkın perakende satış tarifesine eklenmek suretiyle iade edilmesi, dağıtım şirketlerinin kendi alacaklarını garanti altına almak üzere aldığı ve üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği güvence bedellerini değerlendirmek üzere tercih ettiği yöntem nedeniyle uğradığı zararın tüketicilere yüklenmesi anlamına gelecektir. Bu durum ise tüketicinin korunmasını da amaçlayan doğal gaz piyasası mevzuatına aykırı olacaktır. Nitekim, davacı şirketin başvurusuna neden olan mevduat faizleri ile enflasyon arasındaki makasın giderek ortadan kalktığı, mevduat faizleri artarken TÜFE'nin gerilediği görülmektedir.
	Bu itibarla, dağıtım şirketlerinin ileride doğabilecek alacaklarını garanti altına almak amacıyla abonelerinden tahsil ettiği güvence bedelini iade edene kadar serbestçe değerlendirebileceği, bu nedenle güvence bedelinin perakende satış tarifesini oluşturan unsurların dışında tutulduğu, tahsil ettiği güvence bedellerini bankalarda mevduat olarak değerlendiren dağıtım şirketlerinin uğrayabileceği zararların ileriye dönük olarak tahmin veya geriye dönük olarak düzeltme konusu yapılmasının, dağıtım şirketlerinin kendi ticari tercihleri nedeniyle uğradığı zararın tüketicilere yansıtılması anlamına geleceği, güvence bedellerinin abonelere iade edilmesine ilişkin TÜFE oranında güncellemeye dair düzenlemenin, abonelerin henüz ortaya çıkmamış muhtemel borçları için abonelik sözleşmesi imzalama aşamasında ödediği bedelin zaman değerinin korunması bakımından hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
	Açıklanan nedenlerle;
	1. DAVANIN REDDİNE,
	2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
	3. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca  ...-TL  vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
	4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
	5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'na temyiz yolu açık olmak üzere, 21/05/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/3151, Karar No: 2024/2935, Tarih: 21.05.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2024/3151
 Karar No : 2024/2935
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN ÖZETİ: ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı  kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ: 
Davacının, tapu harcı matrahını oluşturan taşınmazının satış bedelini düşük olarak beyan ettiğinin tespit edildiğinden bahisle belirlenen fark matrah üzerinden 2022/Haziran dönemi için adına ikmalen salınan vergi ziyaı cezalı tapu harcının kaldırılması istemiyle açılan davayı kabul eden ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik davalı idare istinaf başvurusunu reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
 Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereğince ilk inceleme ile görevli Tetkik Hâkimi ...'ın açıklamaları dinlendikten ve temyiz dilekçesi ile ekleri incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
 İLGİLİ MEVZUAT: 
 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (6545 sayılı Kanunla değişik) 45. maddesinin 1. fıkrasında, idare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabileceği; 5. fıkrasında, bölge idare mahkemesinin, ilk inceleme üzerine verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusunu haklı bulduğu, davaya görevsiz veya yetkisiz mahkeme yahut reddedilmiş veya yasaklanmış hâkim tarafından bakılmış olması hâllerinde, istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar vererek dosyayı ilgili mahkemeye göndereceği ve bölge idare mahkemesinin bu fıkra uyarınca verdiği kararların kesin olduğu; 6. fıkrasında ise, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu düzenlenmiştir. 
Aynı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği belirtilmiştir.

Aynı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği belirtilmiştir. 
2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun'un 6. maddesinde, vergi mahkemelerinin  genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim ve harçlar ile benzeri mali yükümler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davaları; anılan konularda 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un uygulanmasına ilişkin davaları ve diğer kanunlarla verilen işleri çözümleyeceği; 7. maddenin 2. fıkrasında ise, 6. maddenin (a) ve (b) bentlerinde belirtilen uyuşmazlıklardan kaynaklanan toplam değeri yirmibeşbin Türk Lirasını aşmayan davaların vergi mahkemesi hâkimlerinden biri tarafından tek hakimle karara bağlanacağı belirtilmiştir.     
İstinaf başvurusunun idari yargılama hukukunda yeni bir kanun yolu olarak getirildiği 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un gerekçesinde ise, tahdidi olarak sayılan konular dışındaki davaların Bölge İdare Mahkemelerinde istinaf incelemesi neticesinde kesinleşeceği, böylece Danıştayın temyizen karara bağladığı iş yükünün azaltılarak içtihat mahkemesi rolünün güçlendirilmesinin amaçlandığı belirtilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Anılan mevzuat hükümleri ve 6545 sayılı Kanun'un gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen konuları ihtiva etmeyen davalar hakkında vergi mahkemelerince verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine bölge idare mahkemelerince verilen kararların kesin olduğu; dolayısıyla, bu kararların temyiz istemine konu edilemeyeceği sonucuna ulaşılmaktadır. 
Dosyanın incelenmesinden, Vergi Mahkemesinin tek hâkimle verilen kararının Bölge İdare Mahkemesinde istinaf edildiği, istinaf isteminin reddedildiği, kararın iki dereceli yargılama aşamasından geçmek suretiyle kesinleştiği görülmüştür. 
Bu durumda, Vergi Mahkemesince tek hakimle verilen temyiz edilmeyecek nitelikteki mahkeme kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine dair kararın bozulması istemiyle yapılan temyiz isteminin incelenmesine olanak bulunmamaktadır.
Ayrıca, her ne kadar istinaf kararında, kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren otuz gün içinde temyiz yoluna başvurabileceği belirtilmişse de anılan kanun yolunun yargı yerince genişletilmesi ya da daraltılmasının mümkün olmadığı açıktır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.  Davalının temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48'inci maddesinin 7'nci fıkrası uyarınca, 21/05/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/3158, Karar No: 2024/2936, Tarih: 21.05.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2024/3158
Karar No : 2024/2936
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ... San. ve Tic. Ltd. Şti.
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN ÖZETİ: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı  kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	: 
 Davacı şirket adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlemek suretiyle elde ettiği geliri kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle 2019/Ocak, Mart-Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istemiyle açılan davayı kabul eden... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K...sayılı kararına yönelik davalı idare istinaf başvurusunu reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereğince ilk inceleme ile görevli Tetkik Hâkimi...'ın açıklamaları dinlendikten ve temyiz dilekçesi ile ekleri incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
 İLGİLİ MEVZUAT: 
 	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (6545 sayılı Kanunla değişik) 45. maddesinin 1. fıkrasında, idare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabileceği; 5. fıkrasında, bölge idare mahkemesinin, ilk inceleme üzerine verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusunu haklı bulduğu, davaya görevsiz veya yetkisiz mahkeme yahut reddedilmiş veya yasaklanmış hâkim tarafından bakılmış olması hâllerinde, istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar vererek dosyayı ilgili mahkemeye göndereceği ve bölge idare mahkemesinin bu fıkra uyarınca verdiği kararların kesin olduğu; 6. fıkrasında ise, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu düzenlenmiştir. 
	Aynı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği belirtilmiştir.