muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/1807, Karar No: 2024/839, Tarih: 22.02.2024

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI  :  Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ      : ... 
DÜŞÜNCESİ                        : Temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
İLGİLİ MEVZUAT :
	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde, "1) İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir...3) Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir...	5) Bölge idare mahkemesi, ilk inceleme üzerine verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusunu haklı bulduğu, davaya görevsiz veya yetkisiz mahkeme yahut reddedilmiş veya yasaklanmış hâkim tarafından bakılmış olması hâllerinde, istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar vererek dosyayı ilgili mahkemeye gönderir. Bölge idare mahkemesinin bu fıkra uyarınca verilen kararları kesindir... 6) Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir." hükmüne yer verilmiştir.
	Aynı Kanunun 'Temyiz' başlıklı 46. maddesinde, bölge idare mahkemesinde istinaf incelemesinden geçtikten sonra temyiz incelemesine tabi tutulacak olan davalar tahdidi olarak sayılmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
 	Olayda, İdare Mahkemesinin uyuşmazlığın esası değerlendirilerek verilen davanın reddine dair kararının, Bölge İdare Mahkemesince, dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kaldırılmasına ilişkin kararın 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde sınırlı şekilde sayılan temyiz edilebilecek kararlar kapsamında yer almadığı anlaşılmıştır.
Bu durumda, temyiz istemine esas teşkil eden kararın, Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır. 
KARAR SONUCU: 
Açıklanan nedenlerle;
1-  TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, 
2- Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 22/02/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2019/4458, Karar No: 2024/831, Tarih: 22.02.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2019/4458
Karar  No : 2024/831  
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Sendikası 
VEKİLİ	: Av. ... 
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı
VEKİLİ	: Av.... 
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem:  İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı Ulaştırma Koordinasyon Merkezi'nin 01/07/2017 tarihinden itibaren geçerli olacak ulaşım ücretlerine zam yapılmasına ilişkin ... tarih ve ...  sayılı kararınınn  iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,  K:..  sayılı kararda; toplu ulaşıma yapılan ücret artışlarının makul sınırlar içinde olduğu, hizmetin devamlı olarak  yürütülmesi açısından yapılan zammın enflasyon oranları  gözetilerek tespit edilerek gerçekleştirildiği, öte yandan 24.2.1968 tarihli ve 1005 sayılı İstiklal Madalyası Verilmiş Bulunanlara Vatani Hizmet Tertibinden Şeref Aylığı Bağlanması Hakkında Kanun, 3.11.1980 tarihli ve 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun ve 12.4.1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu gereğince ücretsiz veya indirimli tarife uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğu, ücretsiz seyahat kapsamında yapılacak gelir desteği ödemelerinin 06.01.2016 tarih ve 29585 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Yönetmelik kapsamında Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı tarafından yapıldığı, davalı idarenin ise Bakanlık tarafından yapılan ödemelere aracılık ettiği, bu ödemelere ilişkin dekontların dosyada mevcut olduğu, bu haliyle dava konusu UKOME kararında hukuka, hakkaniyete, külfetlerin adil dağıtılması ilkesine ve kamu yararına aykırılık bulunmadığı sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI         : Davacı tarafından, ücret tarifesi incelendiğinde aktarma tarifesi, elektronik bilet, akbil, jeton, mavi kart şeklinde bilet ayrımlarına ve taşıma sınıflandırmalarına gidildiği, davalı idarenin bilet ve aktarma şeklinde taşıma ayrımlarına gitmesinin yasal bir düzenleme olmadığı, idarenin keyfi uygulaması olduğu, 4736 Sayılı Kamu Kurum Ve Kuruluşlarının Ürettikleri Mal Ve Hizmet Tarifeleri İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun sadece ticari amaçla indirim yapılacağını düzenlediği, davalı belediyenin toplu taşımada tekel olduğu düşünüldüğünde ticari kaygı duyması ve ticari nedenlerle indirim yapması söz konusu olamayacağı, bu nedenlede mavi kart, akbil jeton, elektronik bilet, aktarım tarifesi gibi ayrımlar yapması ve bilet ücretlerinin ve tarifelerin sadece siyasi kaygılarla düşürülmesi yasal olmadığı, özel halk otobüslerine Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı tarafından verilen katkının ödenmediği, davalı idarenin aldığı sübvansiyonu işleticiye ödememesinin ve kendi bütçesine dahil etmesinin açıkça mevzuata aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmuştur. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...  sayılı kararının ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama  kararının taraflara  tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın  İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 22/02/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/662, Karar No: 2024/830, Tarih: 22.02.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2020/662
Karar  No : 2024/830  
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	:... Gıda İnş. Petrol Ür. Otom. Tur. Tic. Ltd. Şti.	  
VEKİLLERİ	: Av....
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı 
VEKİLİ	: Av....
İSTEMİN KONUSU	:  ...Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 06/09/2017 tarihinde Güldarpı Mahallesi, Ankara -Çubuk yolu üzerinde bulunan taşınmazda meydana gelen yangına ilişkin müdahalelerde davalı idarenin hizmet kusurunun bulunduğu belirtilerek oluştuğu ileri sürülen zarara karşılık olarak 431.231,00-TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesi  istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararda; dosya kapsamında yer alan mevcut bilgi ve belgelerin ve ...  tarih ve ... sayılı yangın raporunun birlikte incelenmesinden, 06/09/2017 tarihinde saat 19.00 civarında olayın meydana geldiği, durumun Kuzey Ankara İtfaiye Müfrezesine 19.22'de bildirildiği, olay yerine varış ve yangına müdahalenin saat 19.33'de gerçekleştirildiği, yangın söndürme faaliyetlerine daha sonra çeşitli itfaiye birimlerinden de yardım amaçlı araç ve personelin katıldığı, yangının yayılmasına ve büyümesinde antreponun yapı durumu ve içerisinde bulunan malların etken olduğu, itfaiye ekiplerince olay yerinin merkeze uzaklığı ve mevcut durumu dikkate alınınca ulaşılması gereken zamanda olay yerine gidilerek mevcut personel ve araçlarla müdahalede bulunulduğu, daha sonra çeşitli araç ve personelinde farklı itfaiye birimlerinden gelerek yardım ettiği, yangının büyümesinde itfaiye çalışanlarının herhangi bir kusurunun olmadığı, dolayısıyla idareye atfedilecek nitelikte bir hizmet kusurunun olayda mevcut olmadığı sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI         : Davacı tarafından, itfaiye ekiplerince yangına çok geç müdahale edildiği, yangına müdahalenin yanlış yerden yapıldığı, yangına yanlış metodlarla müdahale edildiği, arızalı araçlarla ve eksik sayıda itfaiye aracı ve eksik sayıda itfaiye eri ile müdahale yapıldığı ve bu sebeple de yangının söndürülemediği, Mahkemece keşif incelemesi yapılması gerektiği, bilirkişi incelemesi yapılsaydı kusur durumunun ortaya konulabileceği, sadece yangın raporuna dayanılarak karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, delil olarak sunulan kamera kayıtlarını içeren CD bilirkişi marifeti ile incelenmiş olsaydı davalı idarenin hizmet kusuru hakkında Mahkemece kanaat oluşacağı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     :  Savunma verilmemeiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama  kararının taraflara  tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın  İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 22/02/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2019/5750, Karar No: 2024/832, Tarih: 22.02.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2019/5750
Karar  No : 2024/832  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Belediye Başkanlığı	  
VEKİLİ	: Av. ... 
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	:...  Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin  ... tarih ve E:...  K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem:  Muğla ili, Fethiye ilçesindeki yol üstü araç park yerlerinden sağlanan gelirlerin Büyükşehir Belediyesi hesabına yatırılması talebiyle Ulaşım Dairesi Başkanlığının ... gün ve ...  sayılı yazısıyla yapılan başvurunun zımnen reddine dair davalı idare işleminin iptali ile ıslah ile fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla otopark geliri 1000-TL'nin yasal faiziyle birlikte ödenmesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,  K:...  sayılı kararda; davacı tarafından istenen otopark geliri kaleminin yol üstü araç park yeri olarak belirtildiği ve davalı idarenin ise imar mevzuatı uyarınca tahsil edilen bedellerin zaten yatırıldığı, başkaca devredilecek otopark geliri kaleminin bulunmadığı gerekçesiyle istemi reddettiği, ilçe belediyesinin girişimci olarak, özel mülkünü, gerekli izinler dahilinde otopark olarak işletmesi halinde elde edeceği kazanç dışındaki otopark hizmetinden elde edilen gelirlerinin herhangi ayrıma tabi tutulmaksızın aynı statüde bulunduğu, daha önceki, Mahkemenin E:... K:... sayılı kararının da davalı idareye ait otopark gelirlerinin tamamının devrine ilişkin olduğu, bu kapsamda Mahkeme kararının gereğinin yerine getirildiği iddia edilerek otopark gelirlerinin tamamının devredilmesine gerek bulunmadığına dair işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı, devri gereken otopark gelirlerinin bir kısmının tahsil edilmiş olmasına rağmen bir bölümünün  tahakkuk ettiği fakat tahsil edilmediği, sadece tahsil edilen kısmın fiilen ödenmesinin gerekeceği, tahakkuk eden kısmın da devri gerekmekteyse de, bu devrin alacağın halefi olunması gibi yollarla giderilmesi gerektiği, tahakkuk edip  tahsil edilemeyen gelirler bakımından Büyükşehir Belediyesinin Fethiye Belediyesinin küllî yasal halefi olduğundan tahakkuk edip tahsil edilemeyen gelirlerin ilgili üçüncü şahıslardan takip ve tahsil yetkisinin Büyükşehir Belediyesine geçtiği, dolayısıyla bu gelirler yönünden davalı idarenin tazmin sorumluluğunun bulunmadığı kanaatine varılarak 01/10/2018 tarihli ıslah dilekçesiyle artırılan tazminat isteminin 1.312.589,36 TL'lik kısmının kabulüne, 698,289,36 TL'lik kısmının ise reddine  karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI         :  Davalı idare tarafından, Mahkeme kararında 5216 Sayılı Kanun'un 27 maddesinin son fıkrasının dayanak gösterildiği, söz konusu fıkra 3194 sayılı İmar Kanunu'nun ilgili maddesi ve buna bağlı Otopark Yönetmeliği uyarınca alınan otopark bedellerini düzenlediği, bu yolla alınan otopark bedellerinin tamamının ilgili mevzuata uygun olarak Muğla Büyükşehir Belediyesi hesaplarına intikal ettirildiği, davacı belediyenin ilçe dahilinde otopark işletmeciliği faaliyetinde bulunmadığı, faaliyette bulunmasının engellenmediği bir yerden zarar ettiği iddia edilmesinin ekonomik, hukuki ve maddi gerçekliğe uygun olmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI  :  Davacı tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmuştur. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Temyize konu Kararın esasının incelenmesi:
	Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Temyize konu Kararın ıslah dilekçesi ile arttırılan tazminat miktarına yürütülen faizin başlangıç tarihine ilişkin kısmının incelenmesinden;
İdare ve Vergi Mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenip bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinde yazılı nedenlerin bulunmasına bağlı olup; temyiz incelemesi sonunda karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise kararın düzeltilerek onanmasına karar verileceği kurala bağlanmıştır.

Temyize konu Kararın ıslah dilekçesi ile arttırılan tazminat miktarına yürütülen faizin başlangıç tarihine ilişkin kısmının incelenmesinden;
İdare ve Vergi Mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenip bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinde yazılı nedenlerin bulunmasına bağlı olup; temyiz incelemesi sonunda karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise kararın düzeltilerek onanmasına karar verileceği kurala bağlanmıştır.
	Tam yargı davalarında istemle bağlı olma kuralının sebep olduğu hak kayıplarının giderilmesi amacıyla 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 16. maddesinin 4. fıkrasına, 30/04/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile; "Ancak, tam yargı davalarında dava dilekçesinde belirtilen miktar, süre veya diğer usul kuralları gözetilmeksizin nihai karar verilinceye kadar, harcı ödenmek suretiyle bir defaya mahsus olmak üzere artırılabilir ve miktarın artırılmasına ilişkin dilekçe otuz gün içinde cevap verilmek üzere karşı tarafa tebliğ edilir." cümlesi; aynı Kanun'un 5. maddesi ile de, 2577 sayılı Kanun'a Geçici 7. madde ile "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla, bu Kanunun 16. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen hüküm, kanun yolu aşaması dâhil, yürürlük tarihinde derdest olan davalarda da uygulanır." hükmü eklenmiştir.
	6459 sayılı Kanun'un 4. maddesinin gerekçesinde; "AİHM, devletin sorumluluğuna ilişkin tazminat davalarında, davacıların yargılamanın yavaş işlemesinden doğan zararlarını ortadan kaldıracak yeterli bir çözüm bulunmadığı yönünde ülkemiz aleyhinde ihlal kararları vermektedir. Düzenlemeyle, idarî yargıda açılan tam yargı davalarında talep edilen tazminatın daha yüksek olduğunun dava devam ederken anlaşılması durumunda, davacıya talep edilen miktarı arttırma hakkı verilmemesinin adil yargılama hakkının ihlali olarak kabul edilmesi sebebiyle, nihai karar verilinceye kadar ıslah suretiyle talep edilen tazminat miktarını arttırma hakkı tanınmaktadır." ifadesine yer verilmiştir.
Faiz, idarenin tazmin borcu bağlamında, kişilerin, idarenin eylem ve/veya işlemlerinden dolayı uğradıkları zararların giderilmesi istemiyle başvurmalarına karşın, idarenin zararı kendiliğinden ödemeyip, yargı kararıyla tazminata mahkûm edilmesi sonucunda, idarenin temerrüde düştüğü tarihten tazminatın ödendiği tarihe kadar geçen süre için 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'a göre hesaplanacak tutarı ifade etmektedir.

Faiz, idarenin tazmin borcu bağlamında, kişilerin, idarenin eylem ve/veya işlemlerinden dolayı uğradıkları zararların giderilmesi istemiyle başvurmalarına karşın, idarenin zararı kendiliğinden ödemeyip, yargı kararıyla tazminata mahkûm edilmesi sonucunda, idarenin temerrüde düştüğü tarihten tazminatın ödendiği tarihe kadar geçen süre için 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'a göre hesaplanacak tutarı ifade etmektedir.
Tazminatın ödenmesi istemiyle idareye yapılan başvuru üzerine, bu istemin idare tarafından açıkça veya zımnen reddi üzerine, idarenin, tazminat istemi karşısında direnmeye (temerrüde) düşürüldükten sonra davacının tazminat miktarını dava açarak talep edebileceği, açılacak davada talep edilecek tazminat miktarının serbestçe tayinine hukuki bir engel bulunmamakla birlikte, talep edilecek tazminat miktarının yüksek tutulması durumunda davacının talep ettiği tutar ölçüsünde ödemek zorunda kalacağı ve bu tür davalarda nispi olarak belirlenen yargılama harçlarının da yüksek olacağı, bunun da mahkemeye erişim hakkını kısıtlayacağı açıktır.
	Yapılan bu açıklamalar karşısında, uğranılan zararın gerçek miktarının Mahkeme tarafından net bir şekilde ortaya çıkması durumunda, ortaya çıkan bu gerçek zararın tamamının tazmini amacıyla verilen miktar artırımına (ıslah) ilişkin dilekçenin yeni bir dava niteliğinde olmayıp, mevcut davada talep edilen tazminat miktarının ıslah suretiyle artırımına olanak sağlayan yasal bir hakkın kullanımına ilişkin olduğu da göz önünde bulundurulduğunda, artırılan tazminat miktarı yönünden davanın kabul edilmesi halinde, yasal faizin başlangıcının bu miktar yönünden de, idarenin uyuşmazlığın esasında ihtilafa düştüğü tarih olduğu sonucuna varılmaktadır.
 
Yukarıda aktarılan hususlarla birlikte değerlendirildiğinde, esasen davacının dava açarken yüksek oranlı yargılama harçları vb. nedenlerden dolayı tazmini isteminde bulundukları bedel dava dilekçesinde düşük belirtilmiş ise de, davacının tazminine karar verilmesi konusunda gerçek iradelerini yansıtan miktarın, ıslah ile arttırılan gerçek zararları olduğunun, bu gerçek zararın esasen idarelere başvuru tarihinde bir başka deyişle idarelerin temerrüde düşürüldüğü tarihte ortaya çıktığı, ancak davacı tarafından miktarı tam olarak bilinemediğinden ve tespit edilemediğinden dava açılırken talep edilemeyen bir zarar olduğunun kabulü, bu kabul doğrultusunda da ıslahla arttırılan dava değerinin tamamına davalı idarenin temerrüde düştükleri idareye başvurma tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesinin hukuka ve hakkaniyete uygun olduğunun kabulü gerekmektedir.