muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/1717, Karar No: 2024/2232, Tarih: 24.04.2024

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Dava konusu Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı'nın ... tarih ve ... sayılı kararının 3. maddesinde yer alan “Üniversite senatoları tarafından ‘Mühendislik tamamlama’ müfredatındaki dersler en fazla %50 oranında artırılabilecektir." ibaresi ile 11. maddesinde yer alan “Yükseköğretim Kurulu tarafından belirlenen müfredatta üst sınırı geçmemeleri kaydıyla artırım yaparak programı uygulayan yükseköğretim kurumlarındaki öğrencilere ise iki yıl ilave eğitim öğretim hakkı verilerek azami 3 yıl içinde öğrenimlerini tamamlamaları” ibaresi yönünden yapılan inceleme:
3795 sayılı Bazı Lise, Okul ve Fakülte Mezunlarına Unvan Verilmesi Hakkında Kanun'un 3. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinde; teknik öğretmen unvanını kazananlar için Yükseköğretim Kurulunca belirlenen mühendislik fakültelerince düzenlenecek iki yarıyıl süreli mühendislik eğitimi tamamlama programını en fazla dört yarıyıl içinde bitirenlere dallarında mühendis unvanı verileceğinin düzenlendiği, Teknik Öğretmenler İçin Düzenlenecek Mühendislik Programlarının Uygulama Esas ve Usulleri Yönetmeliği'nin  4. maddesinde, müfredat programlarının hazırlanması ve onaylanmasına ilişkin hususların belirlendiği, 5. maddesinde ise, tamamlama programlarının süresinin iki yarıyıl olduğu,  programı bu sürede bitiremeyenlere iki yarıyıl ek süre verileceği, bu sürenin sonunda da başarılı olamayanların programla ilişiklerinin kesileceği düzenlenmiştir.
 Dava konusu Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı'nın ... tarih ve ... sayılı kararının 3. maddesinde, üniversite senatoları tarafından ‘Mühendislik tamamlama’ müfredatındaki derslerin en fazla %50 oranında artırılabileceği ve 11. maddesinde ise; Yükseköğretim Kurulu tarafından belirlenen müfredatta üst sınırı geçmemeleri kaydıyla artırım yaparak programı uygulayan yükseköğretim kurumlarındaki öğrencilere ise 2 yıl ilave eğitim öğretim hakkı verilerek azami 3 yıl içinde öğrenimlerini tamamlamaları gerektiğinin düzenlendiği, aynı kararın Ek-2 kısmının 13. tablosu'nda ise, Makine Mühendisliği Tamamlama Programında ders sayısının 12 olarak belirlendiği anlaşılmaktadır.
Normlar hiyerarşisi kuramına göre hukuk düzeni, farklı kademede yer alan Anayasa, kanun, tüzük, yönetmelik ve diğer düzenleyici işlemlerden oluşan birçok normu içermekte ve her norm geçerliliğini bir üst basamakta yer alan normdan almaktadır. Bu nitelikleri gereği,  alt kademede yer alan normun, üst kademedeki norma aykırı hüküm ihtiva etmesi veya onun kapsamını aşan düzenlemeler içermesi mümkün değildir. Bu kuramın en belirgin özelliklerinden biri de, bir düzenlemenin hiyerarşik sıralamada daha altta bulunan bir düzenleme ile değiştirilememesi ve kaldırılamamasıdır.
İdarelerin işlem tesis ederken kendilerine Anayasa ve yasalarla çizilen çerçeve içinde takdir hakkına sahip oldukları açıktır. Ancak bu takdir hakkı, sınırsız şekilde kullanılanabilecek  bir keyfiyeti ifade etmeyip, kamu yararı ve hizmet gerekleri açısından hukuka uygun olarak temellendirilmiş olgularla desteklenmelidir.

İdarelerin işlem tesis ederken kendilerine Anayasa ve yasalarla çizilen çerçeve içinde takdir hakkına sahip oldukları açıktır. Ancak bu takdir hakkı, sınırsız şekilde kullanılanabilecek  bir keyfiyeti ifade etmeyip, kamu yararı ve hizmet gerekleri açısından hukuka uygun olarak temellendirilmiş olgularla desteklenmelidir. 
Davalı Yükseköğretim Kurulunca, 3795 sayılı Kanun ve buna dayanılarak çıkarılan Yönetmelik hükümleri ile verilen yetkiye istinaden, mevzuat hükümlerinin uygulanmasına yönelik kararlar alınabileceği açıktır. Ancak iki yarıyılda bitirilebileceği öngörülerek belirlenen ders sayısını artırma hususunda yükseköğretim kurumlarına yetki verilmesi ve ders artırımı yapan yükseköğretim kurumlarındaki öğrencilere azami üç yıl içinde öğrenimlerini tamamlamaları gerektiği yolunda tesis edilen dava konusu kararın; Kanunda emredici şekilde düzenlenen azami dört yarıyıllık eğitim süresini ve bu sürede bitirilebileceği öngörülen ders sayısını artırıcı bir nitelik taşıması nedeniyle, dayanağı ve üst hukuk normu olan Kanun ve Yönetmelik hükümleri ile verilen yetkiyi ve belirlenen sınırları aştığı anlaşıldığından, dava konusu kararın 3. ve 11. maddeleri yönünden hukuka ve mevzuata uygunluk bulunmadığı sonucuna ulaşılmaktadır. 
Dava konusu Adıyaman Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Yönetim Kurulu'nun ... tarih ve ... sayılı kararı ile Adıyaman Üniversitesi Senatosu'nun ... tarih ve ... sayılı kararı yönünden yapılan inceleme:
Dava konusu Adıyaman Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Yönetim Kurulu'nun ... tarih ve ... sayılı kararında; Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı kararı dikkate alınarak,  2019-2020 akademik yılı güz dönemi için Makine Mühendisliği Bölümü Mühendislik Tamamlama  Programı için 18 ders (arttırımlı olarak) tanımlandığı hususuna yer verilmiştir. 
Dava konusu Adıyaman Üniversitesi Senatosu'nun ... tarih ve ... sayılı kararında ise; Makine Mühendisliği Bölümü Mühendislik Tamamlama Programı kapsamında yerleşen öğrencilerin aldığı derslerin birimden geldiği şekliyle kabulüne karar verilmiştir.
 Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı'nın ... tarih ve ... sayılı kararının 3. maddesinde yer alan “Üniversite senatoları tarafından ‘Mühendislik tamamlama’ müfredatındaki dersler en fazla %50 oranında artırılabilecektir." ibaresi ile 11. maddesinde yer alan “Yükseköğretim Kurulu tarafından belirlenen müfredatta üst sınırı geçmemeleri kaydıyla artırım yaparak programı uygulayan yükseköğretim kurumlarındaki öğrencilere ise iki yıl ilave eğitim öğretim hakkı verilerek azami 3 yıl içinde öğrenimlerini tamamlamaları” ibaresi yönünden hukuka ve mevzuata uygunluk bulunmadığından, dava konusu Adıyaman Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Yönetim Kurulu'nun ... tarih ve ... sayılı kararı ile Adıyaman Üniversitesi Senatosu'nun ... tarih ve ... sayılı kararı yönünden de hukuka ve mevzuata uygunluk bulunmadığı sonucuna ulaşılmaktadır.

Dava konusu davalı idarelere CİMER üzerinden yapılan başvuruların reddine ilişkin 12/11/2019 tarihli ve 05/02/2020 tarihli Adıyaman Üniversitesi işlemleri ve 10/02/2020 tarihli Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı işlemi yönünden yapılan inceleme:
Dava konusu işlemlerin dayanağı olan ükseköğretim Kurulu Başkanlığı'nın ... tarih ve ... sayılı kararının 3. maddesinde yer alan “Üniversite senatoları tarafından ‘Mühendislik tamamlama’ müfredatındaki dersler en fazla %50 oranında artırılabilecektir." ibaresi ve 11. maddesinde yer alan “Yükseköğretim Kurulu tarafından belirlenen müfredatta üst sınırı geçmemeleri kaydıyla artırım yaparak programı uygulayan yükseköğretim kurumlarındaki öğrencilere ise iki yıl ilave eğitim öğretim hakkı verilerek azami 3 yıl içinde öğrenimlerini tamamlamaları” ibaresi ile Adıyaman Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Yönetim Kurulu'nun ... tarih ve ... sayılı kararı ile Adıyaman Üniversitesi Senatosu'nun ... tarih ve ... sayılı kararı yönünden hukuka ve mevzuata uygunluk bulunmadığından, konuya ilişkin  davalı idarelere CİMER üzerinden yapılan başvuruların reddine ilişkin 12/11/2019 tarihli ve 05/02/2020 tarihli Adıyaman Üniversitesi işlemleri ve 10/02/2020 tarihli Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı işlemi yönünden de hukuka ve mevzuata uygunluk bulunmadığı sonucuna ulaşılmaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1) DAVA KONUSU İŞLEMLERİN İPTALİNE,
2) Davacının kabul edilen adli yardım istemi nedeniyle alınmayan ve ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama giderinin davalı idarelerden tahsili için 6100 sayılı Kanun'un 339. maddesi uyarınca kararın kesinleşmesinden sonra ilgili tahsil dairelerine müzekkere yazılmasına,
3) Davacıyı temsilen duruşmaya katılan olmadığından karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmasız işler için belirlenen ...-TL vekâlet ücretinin davalı idarelerden alınarak davacıya verilmesine,
4) Posta gideri avansından varsa artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra istemi halinde davalı idarelerden Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı'na iadesine,
5) Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'na temyiz yolu açık olmak üzere, 
24/04/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

4) Posta gideri avansından varsa artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra istemi halinde davalı idarelerden Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı'na iadesine,
5) Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'na temyiz yolu açık olmak üzere, 
24/04/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi. 
KARŞI OY: (X-) Dava,  Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı'nın ... tarih ve ... sayılı kararının 3. maddesinde yer alan “Üniversite senatoları tarafından ‘Mühendislik tamamlama’ müfredatındaki dersler en fazla %50 oranında artırılabilecektir." ibaresi ile 11. maddesinde yer alan “Yükseköğretim Kurulu tarafından belirlenen müfredatta üst sınırı geçmemeleri kaydıyla artırım yaparak programı uygulayan yükseköğretim kurumlarındaki öğrencilere ise iki yıl ilave eğitim öğretim hakkı verilerek azami 3 yıl içinde öğrenimlerini tamamlamaları” ibaresinin, Adıyaman Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Yönetim Kurulu'nun ... tarih ve ... sayılı kararı ile Adıyaman Üniversitesi Senatosu'nun ... tarih ve ... sayılı kararının ve davalı idarelere CİMER üzerinden yapılan başvuruların reddine ilişkin 12/11/2019 tarihli ve 05/02/2020 tarihli Adıyaman Üniversitesi işlemleri ve 10/02/2020 tarihli Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı işleminin iptali istemiyle açılmıştır.
3795 sayılı Bazı Lise, Okul ve Fakülte Mezunlarına Unvan Verilmesi Hakkında Kanun'un 3. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinde; ''Teknik öğretmen unvanını kazananlar için Yükseköğretim Kurulunca belirlenen mühendislik fakültelerince düzenlenecek iki yarıyıl süreli mühendislik eğitimi tamamlama programını en fazla dört yarıyıl içinde bitirenlere dallarında “mühendis” unvanı verilir.'' hükmüne, 4. maddesinde; ''Teknik öğretmenler için düzenlenecek mühendislik programlarının uygulama esas ve usulleri, Yükseköğretim Kurulunca çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.'' hükmüne yer verilmiştir.

Anılan Kanun hükmüne dayanılarak çıkarılan Teknik Öğretmenler İçin Düzenlenecek Mühendislik Programlarının Uygulama Esas ve Usulleri Yönetmeliği'nin 4. maddesinde; ''Tamamlama programlarında uygulanacak müfredat programları mühendislik fakültelerinin lisans programları esas alınmak suretiyle teknik öğretmenlik programlarının müfredatı ile mühendislik lisans programlarının müfredatı arasındaki farklılıkları giderecek şekilde hazırlanır. Müfredat programları bir Yükseköğretim Kurulu Üyesinin kordinatörlüğünde, teknik eğitim fakülteleri öğretim üyeleri arasından üç, mühendislik fakültesi öğretim üyeleri arasından üç üye olmak üzere Yükseköğretim Yürütme Kurulunca seçilen yedi kişilik bir komisyonca birinci fıkra hükümlerine uygun olarak hazırlanır. Komisyon, gerektiğinde ilgili alanlarda görevli öğretim üyelerinden alt komisyon oluşturabilir. Müfredat programları Üniversitelerarası Kurul tarafından onaylandıktan sonra uygulanmaya konulur.'' hükmüne, 6. maddesinde ise; ''Tamamlama programlarının süresi iki yarıyıldır. Ancak, programının açılacağı üniversitenin rektörünün önerisi dikkate alınarak Yükseköğretim Yürütme Kurulunca belirlenir.'' hükmüne yer verilmiştir.
Uyuşmazlıkta; Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı'nın ... tarih ve ... sayılı kararının, yukarıda yer verilen Kanun ve Yönetmelik hükümleri ile getirilen düzenlemelerin uygulanmasına ilişkin usul ve esasların belirlenmesini teminen yayımlandığı, anılan mevzuat hükümlerinde ders sayısı ile ilgili herhangi bir sınırlama bulunmadığı gibi Kanun'da belirlenen eğitim süresinin, öğrencilerin lehine olacak şekilde artırılması suretiyle azami 3 yıla çıkarılmasını içerdiği, bunun yanı sıra Yönetmeliğin 6. maddesinde, eğitim süresinin Yükseköğretim Yürütme Kurulunca belirleneceğinin düzenlendiği anlaşıldığından, mühendislik eğitimi tamamlama programlarının müfredatı, ders sayıları ve eğitim süreleri ile ilgili hususlarda davalı Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı'na tanınan yetkiye istinaden yayımlanan dava konusu karar ile buna dayanılarak tesis edilen işlemlerde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddedilmesi gerektiği görüşüyle çoğunluk kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2022/2973, Karar No: 2024/2056, Tarih: 24.04.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2022/2973
   Karar	No : 2024/2056
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı - ...	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Dağıtım San. ve Tic. A.Ş.
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU :  ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket  adına,  belgesiz akaryakıt satışı yaparak bir kısım hasılatını kayıt dışı bıraktığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak  2018/Ocak-Mart dönemi için re'sen tarh edilen tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.
                     İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; uyuşmazlıkta; davacı şirket hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen E:... sayılı soruşturma dosyası kapsamında, akaryakıt sektöründe faaliyet gösteren dağıtım şirketleri ile akaryakıt istasyonları arasında koordinasyonu sağlamakla görevli otomasyon sistemi üzerinde bulunan satışların büyük bir çoğunluğunun casus yazılım kullanılarak gizlenmesi, vergi matrahına dahil olması gereken satışların vergi matrahını azaltacak şekilde silinmesi ve  silinen bilgilerin başka mecralarda saklanması fiilleri nedeni ile davacı şirkete bağlı 91 adet akaryakıt istasyonu/bayisine ait tespitlerin, dağıtıcı firma konumundaki davacı şirket ile ilişkilendirilmesi gerektiği değerlendirmelerine istinaden 2018 yılına ilişkin kurumlar vergisi tarhiyatı yapılmasının önerilmediği ancak 2018 yılına ait geçici vergi matrahlarının yeniden hesaplanarak cezalı geçici vergi tarhiyatı yapılmasının önerilmesi üzerine dava konusu tarhiyat yapılmış ise de; olayın gerçek mahiyetinin hiçbir şüpheye yer bırakmayacak şekilde yasal delillerle ortaya çıkarılarak kanıtlandığı bir vergi incelemesi yapılmaksızın, tarhiyata konu belgesiz akaryakıtın davacı şirketten alındığı yönünde hukuken itibar edilebilir nitelikte somut ve geçerli bir tespit ortaya konulmadan, davacı şirketin, hakkında inceleme yapılan bayiler tarafından kurulu otomasyon sistemine casus yazılım entegre etmek suretiyle satışların gizlenmesi ve kayıt dışı bırakılması fiiline de iştirak ettiğine yönelik bir tespite yer verilmeden, sadece davacı şirket ile bayiler arasında imzalanmış akaryakıt dağıtım sözleşmeleri bulunduğu gerekçesiyle bayilerin akaryakıt alımını yalnızca davacı şirketten yapmış olacağı varsayımından hareket edilerek davacı şirketin de aralarında bulunduğu bir organizasyonun var olduğu sonuç ve kanaatine ulaşıldığı anlaşıldığından, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak düzenlenen vergi tekniği ve vergi inceleme raporlarına istinaden davacı şirket adına yapılan dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Bayisi olan akaryakıt istasyonlarında istasyon otomasyon sistemini kurmak, bayi denetim sistemi ile akaryakıt hareketlerini izlemek ve raporlamak, veri kaybı oluşmamasını sağlamakla yükümlü olan dağıtıcı konumundaki davacı şirketin yaklaşık 3 yıla yayılan bir süreçte 91 adet bayisinin başka yerden akaryakıt tedarik ettiğini fark etmemesinin ya da kendisinden akaryakıt almamalarına rağmen bu akaryakıt istasyonu/bayi ile dağıtıcı-bayilik ilişkisine devam etmesinin ticari teknik ilkelere uygun düşmediği, vergi incelemesi sırasında incelemeye dayanak oluşturacak verilerin kolluk kuvvetleri tarafından veya onların nezaretinde elde edilmesi zorunluluğunun bulunmadığı, Vergi Mahkemesince eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak karar verildiği, davacı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği ve vergi inceleme raporları ile -davacı şirketin 91 adet bayisi hakkında ilgili dönemde yapılan incelemeler neticesinde düzenlenen raporlarda yer alan somut tespitlerden de faydalanılarak- tespit edilen hususlar  doğrultusunda belgesiz akaryakıt satışından kaynaklanan hasılatın kayıt ve beyan dışı bırakıldığının saptanması üzerine hesaplanan dönem matrahları üzerinden yapılan dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak verilen temyiz istemine konu kararda hukuki isabet bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin  kısmen reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının geçici vergi aslına ilişkin hüküm fıkrasının temyiz kararında yazılı gerekçe ile onanması, kısmen kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının diğer kısmının temyiz kararında yazılı gerekçeyle bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: 
Davacı şirket  adına,  belgesiz akaryakıt satışı yaparak bir kısım hasılatını kayıt dışı bıraktığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2018/Ocak-Mart dönemi için re'sen tarh edilen tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istenilmektedir.
İLGİLİ MEVZUAT:

İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: 
Davacı şirket  adına,  belgesiz akaryakıt satışı yaparak bir kısım hasılatını kayıt dışı bıraktığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2018/Ocak-Mart dönemi için re'sen tarh edilen tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istenilmektedir.
İLGİLİ MEVZUAT:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun  3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelerin gerçek mahiyetinin, yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği ve iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması hâlinde, ispat külfetinin, bunu iddia eden tarafa ait olduğu ifade edilmiştir.
Aynı Kanun’un 30. maddesinin 1. fıkrasında re'sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt, belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkân bulunmayan hâllerde, takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi inceleme yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlanmış, 134. maddesinde de vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu düzenlenmiştir.
5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 6. maddesinde, kurumlar vergisinin, mükelleflerin bir hesap dönemi içinde elde ettikleri safi kurum kazancı üzerinden hesaplanacağı, safi kurum kazancının tespitinde ise Gelir Vergisi Kanunu'nun ticari kazanç hakkındaki hükümlerinin uygulanacağı ifade edilmiş, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 2. maddesinde de gerçek gelirin vergilendirileceği ilkesi benimsenmiştir.

5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 6. maddesinde, kurumlar vergisinin, mükelleflerin bir hesap dönemi içinde elde ettikleri safi kurum kazancı üzerinden hesaplanacağı, safi kurum kazancının tespitinde ise Gelir Vergisi Kanunu'nun ticari kazanç hakkındaki hükümlerinin uygulanacağı ifade edilmiş, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 2. maddesinde de gerçek gelirin vergilendirileceği ilkesi benimsenmiştir.
5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun "Dağıtım" başlıklı 7. maddesinde; " (...) Dağıtıcı lisansı sahipleri, Kurum tarafından belirlenen esaslara uygun olarak bayilerinde kaçak akaryakıt satışının yapılmasını önleyen teknolojik yöntemleri de içeren bir denetim sistemi kurmak ve uygulamakla yükümlüdür. Dağıtıcı lisansı sahibi, Kurumun bu sisteme erişimini sağlar. Kurum; Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı, Gümrük ve Ticaret Bakanlığı, İçişleri Bakanlığı, Maliye Bakanlığı, Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı ve ilgili diğer kamu kurum ve kuruluşlarının görevlerinin gerektirdiği ölçüde bu sisteme doğrudan erişimini sağlar. Kurum, yukarıda sayılan kamu kurum ve kuruluşlarının ihtiyaç duyacağı bilgi ve belgeleri yine görevlerinin gerektirdiği ölçüde verir. Söz konusu sistemi kurmadığı ya da Kurumca belirlenen usul ve esaslara uygun denetimi sağlayamadığı tespit edilen dağıtıcılara 19 uncu maddede öngörülen miktarda idari para cezası uygulanır. Dağıtıcı lisansı sahipleri, bayi denetim sisteminin kurulmadığı veya kurulan sistemin Kurumca yapılan düzenlemelere uygun bulunmadığı tespit edilen bayilere akaryakıt ikmali yapamaz." hükmüne, "Bayiler" başlıklı 8. maddesinde; " Bayi lisanslarına ilişkin düzenlemeler (teknik, güvenlik, kapasite, çevre vb.) Kurum tarafından yapılır. Bayiler, dağıtıcıları ile yapacakları tek elden satış sözleşmesine göre bayilik faaliyetlerini yürütürler. Bayiler lisanslarının devamı süresince; a) Bayisi olduğu dağıtıcı haricinde diğer dağıtıcı ve onların bayilerinden akaryakıt ikmali yapılmaması, b) Tağşiş ve/veya hile amacıyla akaryakıta katılabilecek ürünlerin akaryakıta katılmaması ve istasyonunda bulundurmaması, ile yükümlüdür. (...)" hükmüne yer verilmiştir.