muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/101, Karar No: 2024/2138, Tarih: 14.05.2024

Hal böyle iken, Dağıtım Tarifesinin Düzenlemesi Hakkında Tebliğin 4. maddesinin (s) bendinde tanımlanan "Kalite Faktörü" dışında, (ö) bendinde, "Genel Kalite İndikatörü"nün tanımı yapılmış ve görevli tedarik şirketinin performansına ilişkin olarak belirlenen ve kalite faktörü haricinde uygulanacak olan performans teşvikine esas değişkeni ifade ettiği belirtilmiştir. Yani, genel kalite indikatörü, kalite faktörü haricinde uygulanacak olan performans teşvikine esas değişken olarak tanımlanmıştır.
	Davalı idareye ait savunma dilekçesinde, kalite faktörü ile genel kalite indikatörü arasındaki fark açık ve somut bir şekilde açıklanamamış, görevli tedarik şirketinin hizmet kalitesine ilişkin mevzuat kapsamında belirlenen faktörün kalite faktörünü ifade ettiği, görevli tedarik şirketinin şikayet göstergesini ve çağrı merkezi göstergesini ilgilendiren düzenlemelerin  kalite faktörü ile ilgili olduğu belirtilirken, genel kalite indikatörünün; bunların haricinde, mali açıdan güçlü piyasa oluşumuna katkı sağlayacak ve/veya düzenlemeye esas işletme giderlerindeki birim maliyetleri düşürebilecek şekilde belirlendiği ifade edilmiş, ancak genel kalite indikatörünün görevli tedarik şirketlerinin hangi performanslarında esas alındığı, başka bir deyişle, görevli tedarik şirketlerinin kalite faktörü haricindeki performanslarından kastedilenin ne olduğu açıkça ortaya konulamamıştır. Halbuki, tüketicilere yansıtılan elektrik ücretleri bakımından ekstra yük oluşturan bir maliyet kaleminin, açık ve somut şekilde düzenlenmesi, şeffaflık ilkesinin de  gereğidir.
	Bu haliyle görevli tedarik şirketlerinin tarife hesaplamalarında, halihazırda kalite faktörü adı altında bir çarpan bulunmakta iken, tarife hesaplamalarına genel kalite indikatörü adı altında ikinci çarpan katsayısının dahil edilmesinin mükerrer bir uygulamaya yol açtığı ve tüketicilere yansıtılan elektrik ücretleri bakımından ekstra bir yük getirdiği ve bu şekilde 6446 sayılı Kanunun 1. maddesinde  belirtilen, elektriğin düşük maliyetli bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması amacına, dolayısıyla kamu yararına aykırılık teşkil ettiği sonucuna varılmış olup, Tebliğin 4. maddesinin 1. fıkrasının (ö) bendinde hukuka uyarlık görülmemiştir.
	Perakende Satış Tarifesinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ'in 4. maddesinin, 1. fıkrasının (y) ve (z) bendi ile Tebliğ'in 21. maddesi yönünden inceleme;

Perakende Satış Tarifesinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ'in 4. maddesinin, 1. fıkrasının (y) ve (z) bendi ile Tebliğ'in 21. maddesi yönünden inceleme;
	Perakende Satış Tarifesinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğin 4. maddesinin 1. fıkrasının (y) bendinde, Net kâr marjı oranının; perakende satış fiyatının belirlenmesinde kullanılan net kâr marjı oranını, (z) bendinde net satış hasılatının; düzenlenen tarifeler kapsamında toplam satış hasılatından Elektrik ve Havagazı Tüketim Vergisi, organize toptan elektrik piyasalarında yapılan enerji satışları, dengeden sorumlu grup içi satışları, alınan destekleme tutarlarının düşülmesi suretiyle yeniden hesaplanan tutarı ifade ettiği,  Tebliğin "Net kâr marjı oran "başlıklı 21. maddesinde; Tarife uygulama dönemine ilişkin net kar marjı oranının, görevli tedarik şirketinin faaliyetini sürdürebilmesi kapsamında yurt içi ve/veya yurtdışında faaliyet gösteren elektrik tedarik şirketlerinin net  kâr marjları, finansal sürdürülebilirlik, elektrik tedarik ve satışı kapsamında geçen süre ve yıllık satış devir hızı gibi unsurların dikkate alınması suretiyle belirleneceği düzenlemelerine yer verilmiştir. 
	6446 sayılı Kanunun 17. maddesinin 1. fıkrasında; Bu Kanun kapsamında düzenlenen ve bir sonraki dönem uygulanması önerilen tarifelerin, ilgili tüzel kişi tarafından, Kurulca belirlenen usul ve esaslara göre, tarife konusu faaliyete ilişkin tüm maliyet ve hizmet bedellerini içerecek şekilde hazırlanacağı ve onaylanmak üzere Kuruma sunulacağı, Kurulun mevzuat çerçevesinde uygun bulmadığı tarife tekliflerinin revize edilmesini isteyebileceği veya gerekmesi halinde re'sen revize ederek onaylayabileceği, ilgili tüzel kişilerin Kurul tarafından onaylanan tarifeleri uygulamakla yükümlü olduğu kurala bağlamış, aynı maddenin (d) bendinde, perakende satış tarifeleri düzenlemeye tabi tarife türleri arasında sayılmıştır.
	Perakende Satış Tarifesinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ'in dava konusu (y) ve (z) bendlerinde, net kâr marjı oranı ve net satış hasılatının tanımı yapılmış, 21. maddesinde de, net kâr marjı oranının nasıl belirleneceği düzenlenmiştir.

Perakende Satış Tarifesinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ'in dava konusu (y) ve (z) bendlerinde, net kâr marjı oranı ve net satış hasılatının tanımı yapılmış, 21. maddesinde de, net kâr marjı oranının nasıl belirleneceği düzenlenmiştir. 
	Net kâr marjı kavramının, dördüncü uygulama dönemi mevzuatında yer alan bir kavram olmakla birlikte, üçüncü uygulama dönemi tarife düzenlemelerinde brüt kâr marjını oluşturan unsurlardan biri olduğu, 2016-2020 yıllarını içeren üçüncü  uygulama  dönemi mevzuatının bir parçası olan mülga Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkındaki Tebliğin 20. maddesinde, brüt kâr marjının kapsamının belirlendiği, brüt kâr marjı oranının ise, 16.12.2015 günlü ve 5917-1 sayılı Kurul Kararı ile %2,38 olarak onaylandığı, bu oranının, net kâr marjı ile enerji alımı ve satışı kapsamında oluşan risk primi ve işletme sermayesi finansman gideri olmak üzere iki farklı bileşenden oluştuğu, net kâr marjı oranının, yurtdışı örneklerinden edinilen faiz ve vergi  öncesi kâr, yurtiçi örneklerin kıyası ve işletme sermaye devir hızından hareketle %2,19; finansman maliyeti bileşinin ise, şirketlerin hesap planlarında yer alan finansman giderlerinden hareketle %0,19  olarak belirlendiği, 2021-2025 yıllarını kapsayan dördüncü tarife uygulama döneminde, Kurulun, fiyat düzenlemesinde, brüt kâr marjını değil, net kâr marjı oranı (NKMO) parametresini esas aldığı, net kâr marjının; şirketin sermaye maliyeti  ve piyasa riski gibi, işletme ve finans maliyetleri dışında diğer olası maliyet ve kâr oranını verdiği, kâr'ın ise, şirketlerin söz konusu maliyet ve risklerde sağladığı iyileştirmeler doğrultusunda oluştuğu, yani şirketlerin yönetim becerilerinin devreye girdiği, bu itibarla dördüncü uygulama döneminde brüt marjdan ziyade, net kâr marjı oranının belirlenmesinin, tarife yapısına daha uygun olduğunun  düşünüldüğü ve buna göre düzenleme yapıldığı anlaşılmıştır.
	Davalı İdarenin yerine getirdiği regülasyon işlevi göz önüne alındığında, farklı uygulama yıllarında, gelişen piyasa koşulları ve uygulama tecrübeleri neticesinde lisans sahibi tüzel kişilerin düzenlemeye tabi faaliyetlerinin tarifeye yansıtılmasına ilişkin fiyatlandırma esaslarında farklı metodolojiler belirleyebileceğinde duraksama bulunmamaktadır.

Davalı İdarenin yerine getirdiği regülasyon işlevi göz önüne alındığında, farklı uygulama yıllarında, gelişen piyasa koşulları ve uygulama tecrübeleri neticesinde lisans sahibi tüzel kişilerin düzenlemeye tabi faaliyetlerinin tarifeye yansıtılmasına ilişkin fiyatlandırma esaslarında farklı metodolojiler belirleyebileceğinde duraksama bulunmamaktadır. 
	Öte yandan, net kâr marjı oranının belirlenirken hangi unsurların nazara alınacağının, Tebliğin 21. maddesinde ifade edildiği, buna göre tarife uygulama dönemi için belirlenecek net kâr marjı oranının, görevli tedarik şirketinin faaliyetini sürdürebilmesi kapsamında yurt içi ve/veya yurt dışında faaliyet gösteren elektrik tedarik şirketlerinin net kâr marjları, finansal sürdürülebilirlik, elektrik tedarik ve satışı kapsamında geçen süre ve yıllık satış devir hızı gibi unsurların dikkate alınması suretiyle belirlendiği, söz konusu parametrenin ayrı bir kurul  kararı ile  belirlenmesi nedeniyle, maddenin 2. fıkrasında, 1. fıkrada sayılan unsurların Kurul tarafından belirleneceğinin ifade edildiği anlaşılmış olup, yukarıda yer verilen açıklamalar ve mevzuat hükümleri göz önüne alındığında, Tebliğin 4. maddesinin 1. fıkrasının (y) ve (z) bendleri ile 21. maddesinde  üst hukuk normlarına ve hukuka aykırılık görülmemiştir.
	Uyuşmazlığın, Tebliğinin 4. maddesinin 1. fıkrasının (ss) bendi yönünden incelenmesi;
	Perakende Satış Tarifesinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ'in 4. maddesinin 1. fıkrasının (ss) bendinde; yönetim ve destek hizmet alım giderlerinin; aynı holding ya da şirketler topluluğu bünyesindeki kişilerden alınan denetim, danışmanlık, tercüme, hukuk, müşavirlik, insan kaynakları, muhasebe, finans, kurumsal yönetim ve organizasyon gibi hizmetler karşılığında tahakkuk eden giderleri ifade ettiği kurala bağlanmıştır.

Perakende Satış Tarifesinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ'in 4. maddesinin 1. fıkrasının (ss) bendinde; yönetim ve destek hizmet alım giderlerinin; aynı holding ya da şirketler topluluğu bünyesindeki kişilerden alınan denetim, danışmanlık, tercüme, hukuk, müşavirlik, insan kaynakları, muhasebe, finans, kurumsal yönetim ve organizasyon gibi hizmetler karşılığında tahakkuk eden giderleri ifade ettiği kurala bağlanmıştır.
	Davacı tarafından, maddede belirtilen hizmetler üzerinden şirketlere yeni bir sermaye aktarımı yolunun açıldığı, söz konusu hizmetlerin niteliği belirtilmeksizin genel bir tanımlama yapıldığı, tüketiciye uygulanan tarifede artışa neden olacağı, yönetim ve destek hizmet alım giderlerine mülga Tebliğ'de yer verilmediği iddia edilmiş ise de; dosyanın incelenmesinden; yönetim ve destek hizmet alımlarının; aynı holding ya da şirketler topluluğunun dışında bir kaynaktan da yapılabildiği, mevzuatta buna dair bir sınırlamanın bulunmadığı, yönetim ve destek hizmet alım giderlerinin yeni uygulama döneminde tanımlanmasının nedeninin, söz konusu gider kaleminin doğru şekilde analiz edilebilmesi adına, düzenleyici hesap planında ayrı olarak görülmesinin daha doğru olacağının değerlendirilmesi olduğu, söz konusu hizmetler karşılığında tahakkuk eden giderlerin aynı holding ya da şirketler topluluğu bünyesindeki kişilerden veya bünyesi dışındaki kişilerden alınan hizmetler kapsamında oluşması durumu için ayrım yapılmasının; söz konusu giderlerin tarife hesabında belli bir bütçe kapsamında karşılanması veya düzenlemeye esas işletme giderleri içerisinde dikkate alınması ile ilgili olduğu, dava konusu tanıma giren giderlerin Tebliğin 8. maddesi kapsamında düzenlemeye esas işletme gideri hesabında dikkate alındığı, söz konusu giderlerin davalı idarece inceleme, kıyas ve analize tâbi tutularak normalize edildiği ve makul olmayan artışların tüketicilere uygulanacak tarife yapısında dikkate alınmadığı anlaşıldığından, dava konusu (ss) bendinde, hukuka ve mevzuata aykırılık görülmemiştir. 
	Perakende Satış Tarifesinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğin 9. maddesinin 4. fıkrasının (ç) bendi ile 6. fıkrasının iptali istemine gelince,

Perakende Satış Tarifesinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğin 9. maddesinin 4. fıkrasının (ç) bendi ile 6. fıkrasının iptali istemine gelince, 
	Tebliğin "Düzenlemeye esas işletme giderinin unsurları" başlıklı 9. maddesinin 4. bendinde; kontrol edilmeyen işletme giderleri, tutarı görevli tedarik şirketi tarafından kontrol edilmeyen ve perakende satış faaliyeti kapsamında oluşan işletme giderleri olarak tanımlanmış, (ç) bendinde; hesaplamalara esas uç değerlerden arındırılmış, ülke tahsilat riski ortalamasının %1'i aşmaması ve bu oranın aşılması halinde aşan kısmın gelir ve tarife hesaplamalarında dikkate alınmaması kaydıyla, görevli tedarik şirketlerinin tahsilat  riski ile ülke tahsilat riskinin ortalamasının ilgili şirketin net satış hasılatı ile çarpılması suretiyle bulunan tutarın;  aynı maddenin 6. fıkrasında da; şirketin tahsilat riski tutarının net kâr marjı tutarını aşan kısmının dördüncü fıkranın (ç) bendi ile hesaplanan tutarı aşması halinde, aşan kısmın  kontrol edilmeyen işletme gideri olarak dikkate alınacağı düzenlenmiştir.
	Davacı tarafından; Tebliğin 9. maddesinin  4. fıkrasının (ç) bendi ile 6. fıkrasının birbiri ile çeliştiği ve görevli tedarik şirketlerinin tahsilatlarından kaynaklı risklerin  perakende satış tarifesine yansıtılmasının kamu yararına aykırı olduğu iddia edilirken, davalı idarece; Tebliğin 9. maddesinin 4. fıkrasının (ç) bendinin, ülke tahsilat riski ile ilgili bir sınırlandırma olduğu ve maddede tarife hesabında dikkate alınacak olan ülke tahsilat riski ortalamasının %1'i aşmayacağının belirtildiği, Tebliğin 9. maddesinin 6. fıkrasının ise, şirketin kendi tahsilat riski ile ilgili bir düzenleme olduğu, dolayısıyla, davacının her iki düzenlemenin birbiri ile çeliştiğine dair iddiasının yerinde bulunmadığı ileri sürülmüştür.
	Tebliğin 4. maddesinin 1. fıkrasının (ğğ) alt bendinde, tahsilat riskinin, görevli tedarik şirketinin, düzenlenen tarifeler kapsamında şüpheli ticari alacak karşılık giderlerinden, ticari alacaklarla ilgili konusu kalmayan karşılık gelirlerinin düşülmesi ile bulunan tutarların, net satış hasılatına oranını ifade ettiği kurala bağlanmıştır. Başka bir deyişle tahsilat riski, görevli tedarik şirketinin tahsil edemediği alacaklarından (şüpheli alacak), daha sonra tahsil edebildiği gelirlerin düşülmesi ile bulunan tutarların, net satış hasılatına oranını ifade etmektedir.
	213 sayılı Vergi Usul Kanununun "Alacaklarda ve Sermayede Amortisman" başlıklı İkinci bölümü altında düzenlenen  "Şüpheli alacaklar" başlıklı 323. maddesinde; "Ticari ve zirai kazancın elde edilmesi ve idame ettirilmesi ile ilgili olmak şartıyla; 1.  Dava veya icra safhasında bulunan alacaklar; 2. Yapılan protestoya veya yazı ile bir defadan fazla istenilmesine rağmen borçlu tarafından ödenmemiş bulunan dava ve icra takibine değmeyecek derecede küçük alacaklar; şüpheli alacaklar sayılır.
	Yukarıda yazılı şüpheli alacaklar için değerleme gününün tasarruf değerine göre pasifte karşılık ayrılabilir.

Yukarıda yazılı şüpheli alacaklar için değerleme gününün tasarruf değerine göre pasifte karşılık ayrılabilir.
	Bu karşılığın hangi alacaklara ait olduğu karşılık hesabında gösterilir. Teminatlı alacaklarda bu karşılık teminattan geri kalan miktara inhisar eder.
	Şüpheli alacakların sonradan tahsil edilen miktarları tahsil edildikleri dönemde kar-zarar hesabına intikal ettirilir"     düzenlemesine yer verilmiştir.
	Dava konusu tebliğ maddesi ile, şirketin tahsilat riski tutarının, net kar marjını aşan kısmının, maddenin (ç) bendi ile hesaplanan tutarı aşması halinde, aşan kısım kontrol edilmeyen işletme gideri sayılmaktadır. Böylece, şüpheli alacaklar kontrol edilemeyen giderler içinde değerlendirilmekte ve bu suretle tarifelere yansıtılmaktadır. 
	Söz konusu şüpheli alacakların tarifeye yansıtılmasının, esasen borcunu düzenli olarak ödeyen tüketiciler üzerinde ağır bir yük teşkil ettiği ve bu tüketicilerin aleyhine sonuç doğuracağı açık olduğu gibi, şirketlerin bu alacakların takibi konusunda etkili işlem yapmamalarına yol açacağı da aşikardır.
	Bu itibarla,  şüpheli ticari alacakların, tarifeye ve dolayısıyla tüketiciye yansıtılması, sistem kullanım ücretini düzenli ödeyen tüketiciler aleyhine sonuç doğurduğundan, tebliğ ile yapılan bu düzenlemelerde  kanunilik ilkesine ve hukuka uyarlık görülmemiştir.
	Açıklanan nedenlerle; Perakende Satış Tarifesinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğinin 4. maddesinin 1. fıkrasının (ö) bendi ile, 9. maddesinin 4. fıkrasının (ç) bendinin ve aynı maddenin 6. fıkrasının iptaline, dava konusu diğer maddelere yönelik olarak ise, davanın reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
 
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ :
	Perakende Satış Tarifesinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ 17/11/2020 tarih ve 31307 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanmış ve 01/01/2021 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Bunun üzerine davacı tarafından söz konusu Tebliğ'in ilgili maddelerinin iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır. 
İNCELEME VE GEREKÇE:
	USUL YÖNÜNDEN:
	Davalı idarenin usule yönelik itirazları yerinde görülmemiştir.
	ESAS YÖNÜNDEN:
	İLGİLİ MEVZUAT:

MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ :
	Perakende Satış Tarifesinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ 17/11/2020 tarih ve 31307 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanmış ve 01/01/2021 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Bunun üzerine davacı tarafından söz konusu Tebliğ'in ilgili maddelerinin iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır. 
İNCELEME VE GEREKÇE:
	USUL YÖNÜNDEN:
	Davalı idarenin usule yönelik itirazları yerinde görülmemiştir.
	ESAS YÖNÜNDEN:
	İLGİLİ MEVZUAT:
	4628 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrasında, "Kurum, tüzel kişilerin yetkili oldukları faaliyetleri ve bu faaliyetlerden kaynaklanan hak ve yükümlülüklerini tanımlayan Kurul onaylı lisansların verilmesinden, işletme hakkı devri kapsamındaki mevcut sözleşmelerin bu Kanun hükümlerine göre düzenlenmesinden, piyasa performansının izlenmesinden, performans standartlarının ve dağıtım ve müşteri hizmetleri yönetmeliklerinin oluşturulmasından, tadilinden ve uygulattırılmasından, denetlenmesinden, bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur." kurallarına yer verilmiştir.

6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun "Amaç" başlıklı 1. maddesinde, "Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösteren, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin yapılmasının sağlanmasıdır."; "Lisans esasları" başlıklı 5. maddesinin dördüncü fıkrasında, "(4) Tarifesi düzenlemeye tabi lisans sahibi tüzel kişiler için aşağıda belirtilen hususlara ilişkin hükümler Kurum tarafından çıkarılan yönetmelikte yer alır: (...) d) Hizmet maliyetlerinin yansıtılmasına dair kurallar ile teknik ve teknik olmayan kayıpları asgariye indirecek önlemlerin uygulanmasına dair esasları içeren hükümler (...)"; 17. maddesinde, "Bu Kanun kapsamında düzenlenen ve bir sonraki dönem uygulanması önerilen tarifeler, ilgili tüzel kişi tarafından Kurulca belirlenen usul ve esaslara göre, tarife konusu faaliyete ilişkin tüm maliyet ve hizmet bedellerini içerecek şekilde hazırlanır ve onaylanmak üzere Kuruma sunulur. Kurul, mevzuat çerçevesinde uygun bulmadığı tarife tekliflerinin revize edilmesini ister veya gerekmesi hâlinde resen revize ederek onaylar. İlgili tüzel kişiler Kurul tarafından onaylanan tarifeleri uygulamakla yükümlüdür. (...) İlgili faaliyete ilişkin tüm maliyet ve hizmet bedellerini içeren Kurul onaylı tarifelerin hüküm ve şartları, bu tarifelere tabi olan tüm gerçek ve tüzel kişileri bağlar. Bir gerçek veya tüzel kişinin tabi olduğu tarifede öngörülen ödemelerden herhangi birini yapmaması hâlinde, söz konusu hizmetin durdurulabilmesini de içeren usul ve esaslar Kurum tarafından çıkarılan yönetmelikle düzenlenir. (...) Kurulca düzenlemeye tabi tarife türleri şunlardır: (...) d) Perakende satış tarifeleri: Serbest tüketici niteliğini haiz olmayan tüketiciler için, eşit taraflar arasında ayrım gözetmeksizin uygulanacak fiyatları, hükümleri ve şartları içerir. Serbest tüketici niteliğini haiz olmayan tüketicilere uygulanacak perakende satış tarifeleri, görevli tedarik şirketi tarafından önerilir ve Kurul tarafından incelenerek onaylanır. Tedarik lisansı sahibi şirketin lisansında, elektrik enerjisi tüketim miktarlarına göre değişen tipte tarifelerin veya fiyat aralıklarının uygulanmasına ilişkin yükümlülükler yer alabilir ve buna ilişkin hususlar Kurul tarafından düzenlenir. Perakende satış tarifeleri, aktif enerji maliyeti, faturalama ve müşteri hizmetleri maliyeti, perakende satış hizmet maliyeti gibi perakende satış faaliyetinin yürütülmesi kapsamındaki tüm maliyet ve hizmetleri karşılayacak bedellerden oluşur. (...)" kuralları yer almıştır.

19/06/2020 tarih ve 31160 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği'nin "Perakende satış tarifesi” başlıklı 10. maddesinde, "Perakende satış tarifesi, görevli tedarik şirketleri tarafından serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik enerjisi ve/veya kapasite satışı için eşit taraflar arasında ayrını gözetmeksizin uygulanacakperakende satışfiyatı ile tarifenin uygulanmasına ilişkin hüküm ve şartlardan oluşur. Perakende satış fiyatı; ilgili görevli tedarik şirketi için belirlenen verimlilik hedefine ulaşılması ölçüsünde ve faaliyetin sürdürülebilmesi için makul bir getiri elde edilmesine izin verilecek şekilde; enerji tedarik maliyeti, faturalama ve tüketici hizmetleri maliyeti, perakende satış hizmeti maliyeti gibi perakende satış faaliyetinin yürütülmesi kapsamındaki tüm maliyet ve hizmetler dikkate alınarak belirlenir. Perakende satış tarifesi, konu ile ilgili olarak Kurum tarafından çıkarılan tebliğ kapsamında  düzenlenir. Perakende satış fiyatı; tüketicilerin bağlantı durumu, tüketim miktarı ve kullanım amacı gibi esaslar dikkate alınarak farklı seviyelerde belirlenebilir. Perakende satış tarifesinin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar görevli tedarik şirketlerinin önerileri de değerlendirilerek Kurul tarafından belirlenir. Söz konusu usul ve esaslar tüm görevli tedarik şirketleri için ortak belirlenebileceği gibi her bir görevli tedarik şirketi için ayrı ayrı da belirlenebilir." kuralları yer almıştır.