muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/5301, Karar No: 2024/2122, Tarih: 25.04.2024

İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: Vergiye uyumlu mükellefler için ihdas edilen vergi indiriminden yararlanması gerektiği ihtirazı kaydıyla verilen 2018 yılı kurumlar vergisi beyannamesi üzerine tahakkuk ettirilen kurumlar vergisinin vergi indirim tutarına isabet eden 257.191,71.TL’lik kısmının kaldırılması ve  fazladan ödenen 257.191,71.TL'nin tecil faiziyle birlikte iadesi istenilmektedir. 
İLGİLİ MEVZUAT:Olay tarihinde yürürlükte bulunan haliyle "Vergiye Uyumlu Mükelleflere Vergi İndirimi" başlıklı 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde, "Ticari, zirai veya mesleki faaliyeti nedeniyle gelir vergisi mükellefi olanlar ile kurumlar vergisi mükelleflerinden (finans ve bankacılık sektörlerinde faaliyet gösterenler, sigorta ve reasürans şirketleri ile emeklilik şirketleri ve emeklilik yatırım fonları hariç olmak üzere), bu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen şartları taşıyanların yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannameleri üzerinden hesaplanan verginin %5’i, ödenmesi gereken gelir veya kurumlar vergisinden indirilir. Şu kadar ki hesaplanan indirim tutarı, her hâl ve takdirde 1 milyon Türk lirasından fazla olamaz. İndirilecek tutarın ödenmesi gereken vergiden fazla olması durumunda kalan tutar, yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannamesinin verilmesi gereken tarihi izleyen bir tam yıl içinde mükellefin beyanı üzerine tahakkuk eden diğer vergilerinden mahsup edilebilir. Bu süre içinde mahsup edilemeyen tutarlar red ve iade edilmez.
Söz konusu indirimden faydalanabilmek için;
	1. İndirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıla ait vergi beyannamelerinin kanuni süresinde verilmiş (Kanuni süresinde verilen bir beyannameye ilişkin olarak kanuni süresinden sonra düzeltme amacıyla veya pişmanlıkla verilen beyannameler bu şartın ihlali sayılmaz.) ve bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerin kanuni süresinde ödenmiş olması (Her bir beyanname itibarıyla 10 Türk Lirasına kadar yapılan eksik ödemeler bu şartın ihlali sayılmaz.),
	2. (1) numaralı bentte belirtilen süre içerisinde haklarında beyana tabi vergi türleri itibarıyla ikmalen, re’sen veya idarece yapılmış bir tarhiyat bulunmaması (Yapılan tarhiyatların kesinleşmiş yargı kararlarıyla veya 213 sayılı Vergi Usul Kanununun uzlaşma ya da düzeltme hükümlerine göre tamamen ortadan kaldırılmış olması durumunda bu şart ihlal edilmiş sayılmaz.),
	3. İndirimin hesaplanacağı beyannamenin verildiği tarih itibarıyla, vergi aslı (vergi cezaları dâhil) 1.000 Türk lirasının üzerinde vadesi geçmiş borcunun bulunmaması, şarttır.
	İndirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile önceki dört takvim yılında 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359 uncu maddesinde sayılan fiilleri işlediği tespit edilenler, bu madde hükümlerinden yararlanamazlar.
	Bu maddede geçen vergi beyannamesi ve vergi ibareleri, Maliye Bakanlığına bağlı vergi dairelerine verilmesi gereken vergi beyannameleri ile bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergileri ifade eder.

İndirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile önceki dört takvim yılında 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359 uncu maddesinde sayılan fiilleri işlediği tespit edilenler, bu madde hükümlerinden yararlanamazlar.
	Bu maddede geçen vergi beyannamesi ve vergi ibareleri, Maliye Bakanlığına bağlı vergi dairelerine verilmesi gereken vergi beyannameleri ile bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergileri ifade eder.
	Birinci fıkrada yer alan tutar, her yıl bir önceki yıla ilişkin olarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre belirlenen yeniden değerleme oranında artırılmak suretiyle uygulanır. Bu şekilde hesaplanan tutarın %5’ini aşmayan kesirler dikkate alınmaz. Cumhurbaşkanı, birinci fıkrada yer alan oranı ve tutarı iki katına kadar artırmaya, sıfıra kadar indirmeye, kanuni oran ve tutarına getirmeye; Maliye Bakanlığı, maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye yetkilidir." hükmüne yer verilmiştir." kuralına yer verilmiştir. 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
         Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının, tahakkuk ettirilen kurumlar vergisinin %5'lik vergi indirimine isabet eden kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrası, usul ve hukuka uygun olup davalı tarafından ileri sürülen temyiz iddiaları, kararın belirtilen kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Davalının, Bölge İdare Mahkemesi kararının, ödenen tutarın ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faizi ile birlikte iadesine ilişkin hüküm fıkrası  yönelik temyiz istemine gelince;

Bölge İdare Mahkemesi kararının, tahakkuk ettirilen kurumlar vergisinin %5'lik vergi indirimine isabet eden kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrası, usul ve hukuka uygun olup davalı tarafından ileri sürülen temyiz iddiaları, kararın belirtilen kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Davalının, Bölge İdare Mahkemesi kararının, ödenen tutarın ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faizi ile birlikte iadesine ilişkin hüküm fıkrası  yönelik temyiz istemine gelince;
Yukarıda aktarılan 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinin birinci fıkrasında, maddenin ikinci fıkrasında belirtilen şartları taşıyanların yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannameleri üzerinden hesaplanan verginin %5’ine isabet eden vergi indirim tutarını, ödenmesi gereken gelir veya kurumlar vergisinden indirileceği, indirilecek tutarın ödenmesi gereken vergiden fazla olması durumunda kalan tutarın, yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannamesinin verilmesi gereken tarihi izleyen bir tam yıl içinde mükellefin beyanı üzerine tahakkuk eden diğer vergilerinden mahsup edilebileceği düzenlenmiştir. Olayda, davacının 2018 yılına ilişkin kurumlar vergisi beyannamesinin incelenmesinden, mahsup edilecek vergiler toplamının fazla olması nedeniyle ödenmesi gereken kurumlar vergisinin çıkmadığı, dolayısıyla kurumlar vergisi beyannamesinden kaynaklanan bir kurumlar vergisi ödemesinin bulunmadığı anlaşılmıştır. Davacının izleyen yıl içinde beyanı ile tahakkuk edecek vergilerinin ödenmesi sırasında vergi indirimi konusu yapılamayan tutarın mahsubu imkanından yoksun kaldığı hususunun davacının vergi indiriminden faydalanılamaması suretiyle yapılan tahakkukun vergi indirim tutarına isabet eden kısmının iptali ile ortaya konulması sonucunda; vergi indirim tutarının, kurumlar vergisi beyannamesinin verildiği tarihi izleyen bir tam yıl içinde davacının beyanı üzerine tahakkuk edecek diğer vergilere mahsup edilebileceği ve bu süre içinde mahsup edilemeyen tutarların red ve iade edilmeyeceği de açıktır. Davacının vergi indiriminden faydalanılamaması nedeniyle  2018 yılı kurumlar vergisi beyannamesinin verildiği tarihi izleyen bir tam yıl içinde  beyanı üzerine tahakkuk eden bir vergiyi ödeyip ödemediği ve ödediği tutarın miktarı ile ödenen tutarın iadesine ilişkin bir başvurusunun bulunup bulunmadığı hususları araştırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, bu hususlar araştırılmaksızın ödenen tutarın ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faizi ile birlikte iadesine  dair verilen Vergi mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunu reddeden Bölge İdare Mahkemesi kararının bu kısmında yasal isabet görülmemiştir. 
KARAR SONUCU:
								Açıklanan nedenlerle;
 Davalının temyiz isteminin kısmen kabulüne, kısmen reddine,

KARAR SONUCU:
								Açıklanan nedenlerle;
 Davalının temyiz isteminin kısmen kabulüne, kısmen reddine,
 ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının 2018 yılı kurumlar vergisi beyannamesi üzerinde tahakkuk ettirilen kurumlar vergisinin %5'i oranında vergi indirimi tutarı hesaplanmaması işleminin iptaline ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA, ödenen tutarın ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faizi ile birlikte iadesine ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA, 
Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesine gönderilmesine, 25/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/7148, Karar No: 2024/2153, Tarih: 25.04.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2023/7148
   Karar	No : 2024/2153
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
 
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Yeminli Mali Müşavir olan davacı adına ... hakkında düzenlediği tasdik raporu ile haksız katma değer vergisi iadesi alınmasına neden olduğundan bahisle müşterek ve müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Yeminli Mali Müşavir olan davacı adına ... hakkında düzenlediği tasdik raporu ile haksız katma değer vergisi iadesi alınmasına neden olduğundan bahisle müşterek ve müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; asıl mükellefin  ilgili dönemde faturalarını kullandığı firmaların sahte fatura düzenleyicisi oldukları, mal aldığı/sattığı firmaların ve mükellefin, haksız yere katma değer vergisi iadesi almak için organize şekilde hareket ettikleri, dolayısıyla mükellefin sahte belge ticareti yaptığı ve 2016/Ocak-Mayıs dönemlerinde toplam 992.199,00-TL haksız yere iade alındığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 227. maddesinin 3568 sayılı Serbest Muhasebecilik Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanunu'nun 12. maddesi ile bu madde uyarınca yürürlüğe konulan ve 02/01/1990 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Yeminli Mali Müşavirlerin Tasdik Edecekleri Belgeler, Tasdik Konuları, Tasdike İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmelik maddelerinin birlikte değerlendirilmesinden, yeminli mali müşavirlerin tasdik raporlarında ve karşıt inceleme tutanaklarında yer alan bilgilerin doğruluğu konusunda şekli inceleme ötesinde esaslı bir araştırma yapmalarının zorunlu olduğu, işlemlerini tasdik ettikleri mükelleflerle ilgili olarak karşıt inceleme dahil her türlü inceleme ve araştırma hususunda yetkilerinin bulunduğu, tasdik ettikleri işlemlerin bu tasdik kapsamında kamu idarelerince de incelenmiş olarak kabul edileceği, tasdik esnasında kasten veya mesleğin gerektirdiği yetki ve mesleki özenin gösterilmemesi sonucu vergi ziyaı bulunması halinde ise kesinleşen vergi ve cezaların ödenmemesi durumunda mükellefle birlikte müşterek ve müteselsil sorumlu sıfatıyla ödeme emri ile takip edileceği anlaşılmakta olup,  davacının işlemlerini tasdik ettiği mükellefin kullandığı faturaların sahte olduğunun ve bu faturaları düzenleyen mükelleflerle birlikte haksız yere katma değer vergisi iadesi almak için bir organizasyon içerisinde bulunduğunun somut verilerle tespit edildiği, davacı tarafından mesleğin gerektirdiği dikkat ve özenin gösterilmediği, kanunun getirdiği yükümlülükler doğrultusunda gerekli inceleme ve araştırma yapılması gerekirken, eksik ve gerçek olmayan verilere yer verildiği, dolayısıyla mükellefin haksız yere iade aldığı katma değer vergisinin, mükellefe davacı tarafından hazırlanan yeminli mali müşavir katma değer vergisi iadesi tasdik raporlarına istinaden iadesinin yapıldığı dikkate alındığında, davacı adına müşterek ve müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dosyanın incelenmesinden; asıl borçlu ... hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, mükellefin 02/06/2017 tarihi itibarıyla mükellefiyet kaydının re'sen terkin edilmesinin önerildiği ve idarece bu doğrultuda işlem tesis edildiği, söz konusu mükellef hakkında düzenlenen vergi ve ceza ihbarnamelerin ise elektronik tebligat yoluyla 20/09/2017 tarihinde tebliğ edildiği görüldüğünden, 02/06/2017 tarihinde mükellefiyet kaydı terkin edilen asıl borçlu mükellefe elektronik ortamda tebliğ yapılması mümkün olmadığı, ihbarnamelerin usulüne uygun şekilde tebliğ edilmemesi sebebiyle tahakkuk etmeyen alacakların tahsili amacıyla müteselsil sorumlu sıfatıyla davacı adına ödeme emri düzenlenmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davacı istinaf başvurusunun kabulüne, Mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, dava konusu ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Mükellefiyet kaydının re'sen terkini işleminin kişiliğin sona ermesi sonucunu doğurmadığı ve mükellefe e-tebligat yapılmasına engel teşkil etmediğinden yapılan tebligatın usulüne uygun olduğu, müşterek ve müteselsil sorumlu olan davacı adına ödeme emri düzenlenmesinin hukuka aykırılık olmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir..
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: Yeminli Mali Müşavir olan davacı adına ... hakkında düzenlediği tasdik raporu ile haksız katma değer vergisi iadesi alınmasına neden olduğundan bahisle müşterek ve müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: Yeminli Mali Müşavir olan davacı adına ... hakkında düzenlediği tasdik raporu ile haksız katma değer vergisi iadesi alınmasına neden olduğundan bahisle müşterek ve müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Dava konusu ödeme emrinin 1 ilâ 15 ve 19 ilâ 28 sıralarında yer alan  alacaklar yönünden; söz konusu alacaklara ilişkin davacı adına daha önce düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emirlerinin iptali istemiyle açılan davada; ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; ödeme emrinin yetkili vergi dairesi müdürlüğünce düzenlenmediği gerekçesiyle verilen kabul kararına karşı davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki  ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:.., K:... sayılı kararı, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 18/01/2024 tarih ve E:2023/5643, K:2024/222 sayılı  kararıyla;  davacının asıl borçlu ...'ın vergi dairesi olan Sincan Dairesi Müdürlüğü ile ilgisinin olmadığı ve anılan ödeme emirlerini düzenlemeye davacının bağlı olduğu yetkili vergi dairesinin yetkili olduğu sonucuna ulaşıldığından davanın esası incelenerek bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulduğundan ve iptali istenilen iş bu dava konusu  ödeme emrinin 1 ilâ 15 ve 19 ilâ 28 sıralarında alacaklarla ilgili olarak anılan dosyada karar verileceğinden, Bölge İdare Mahkemesince söz konusu bozma kararı dikkate alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekmektedir.
 Öte yandan,  dava konusu ödeme emrinin 16 ilâ 18 sıralarında yer alan  alacaklara ilişkin kısmın, davacı adına daha önce düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emirlerinde yer almadığı görüldüğünden, Bölge idare Mahkemesince yeniden verilecek kararda, bu hususunun da değerlendirileceği tabiidir.
KARAR SONUCU:
								Açıklanan nedenlerle;
Davalının temyiz isteminin kabulüne,
 ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesine gönderilmesine, 25/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/4823, Karar No: 2024/2123, Tarih: 25.04.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2023/4823
   Karar	No : 2024/2123
 TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Müdürlüğü-...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti.
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, üretimini yaptığı mamullerin bir kısmını belgesiz satarak elde ettiği hasılatı kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re’sen tarh edilen 2018 yılı kurumlar vergisi, tüm dönemler geçici vergi ve bu vergiler üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; uyuşmazlıkta davacı tarafından, Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü'ne inceleme konusu 2018 hesap dönemi sonrasında sunulan ... tarih ve ... sayılı işletme faaliyet raporunda  2018 yılı üretim miktarının 530.000,00 ton olarak belirtilmesi, vergi incelemesi esnasında davacı kurum temsilcisinin  "Bizler Maden İşleri Genel Müdürlüğü'ne 1/1/2018-31/12/2018 hesap dönemi içerisinde net olarak 530.000 ton üretim yaptığımızı beyan ettik, yıl sonu kayıtlarımızı kontrol ettiğimizde bahse konu miktarda üretim yaptığımızı teyit ettik, yapılan envanterde kayıt dışı satış işlemi dahi olsa bunlar işlemlerin yoğunluğu ile alakalıdır,herhangi bir kastımız yoktur,sehven yapılmıştır" şeklinde beyanda bulunarak bu miktarda üretim yapıldığına yönelik ikrarı, 530.000,00 ton üretimin fire oranı düşüldükten sonra kalan miktar olduğunun işletme faaliyet raporundaki davacı beyanından anlaşılması, vergi incelemesinde toplam üretim miktarının, satılan miktarın ürün cinslerine bölümü oluşturulan dağıtım anahtarı uygulanmak suretiyle ayrıştırılarak davacı şirketin dönem başı  stok miktarı, dönem içi üretim miktarı, dönem içi satış miktarı ve dönem sonu stok miktarının belirlenmesiyle yapılan envanter çalışmasında toplam 57.245,60 ton mamulün kayıt dışı satıldığı, kayıt dışı satılan mamul miktarlarına  2018 yılı belgeli satışları dikkate alınarak belirlenen ortalama satış birim değeri uygulanarak yapılan hesaplamada  kayıt dışı hasılat tutarının katma değer vergisi hariç 1.134.890,09-TL olarak hesaplandığı ve bu hasılatın on iki aya eşit miktarda dağıtıldığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, 57.245,60 ton miktarında beyan edilenden fazla üretim yapıldığı ve katma değer vergisi hariç 1.134.890,09-TL kayıt dışı hasılat elde edildiği hususunun  Mahkemelerince de  uygun bulunmakla birlikte  vergi inceleme raporunda, kurumlar vergisi matrahı hesaplanırken, davacı şirketin temsilcisinin beyanları, defter belgelerindeki kayıtlar, kurumun belgeli olarak yapmış olduğu satışların fiyatları dikkate alınmak suretiyle, davacı şirketin 2018 takvim yılı gelir tablosunda beyan edilen net satışlar tutarına(9.018.495,16 TL),  tespit edilen belgesiz satış tutarı(1.134.890,09 TL) eklenmek suretiyle kurumlar vergisi matrahının hesaplandığı, tespit edilen belgesiz satışların maliyetinin hesaplanmadığının anlaşıldığı, davacı tarafından verilen ilgili yıl kurumlar vergisi beyanı ve gelir tablosu verilerine göre Mahkemelerince yapılan hesaplamaya göre, brüt satış karlılık oranının %7,31, faaliyet karlılık oranının %6,28 ve net karlılık oranının %5,30 olduğu, 2018 yılı gelir tablosunun ... tarih ve ... sayılı inceleme raporu ile tespit edilen belgesiz satış tutarı(1.134

... tarih ve ... sayılı inceleme raporu ile tespit edilen belgesiz satış tutarı(1.134.890,09 TL) eklenmek suretiyle Mahkemelerince yeniden düzenlenmiş halinde ise brüt satış karlılık oranının %20,81, faaliyet karlılık oranının %19,78 ve net karlılık oranının %18,81 olduğu, bulunan kayıt dışı hasılatın maliyet unsuru dikkate alınmadan gelir tablosuna eklenmesi sonucunda ortaya çıkan karlılık oranlarının ticari ve teknik icaplara uygun olmadığı, öte yandan, tespit edilen belgesiz satış tutarı kapsamında söz konusu satışlara ilişkin olarak piyasa araştırması, sektörel karlılık oranı vb. konularda herhangi bir somut tespit yapılmadığı, ayrıca matrah hesaplanırken doğrudan tespit edilen belgesiz satış tutarı eklenmek suretiyle hesaplama yapıldığı hususları göz önünde bulundurulduğunda, Mahkemelerince davacı şirketin yürüttüğü faaliyetin niteliği ve kendine özgü şartları gözününe alınarak tespit edilen belgesiz satış tutarına ilişkin olarak katlanılacak olan satış maliyetinin hesaplanmasında davacının beyanlarında yer verilen tutarlar üzerinden tespit edilen %7,31 oranındaki satış karlılık oranının dikkate alınması gerektiği değerlendirilmiş olup, bahse konu %7,31 oranındaki satış karlılık oranı dikkate alınmak suretiyle yapılan hesaplama neticesinde(1.134.890,09 TLx100/100+7,31=1.057.580,92-TL) tespit edilen belgesiz satışların maliyetinin 1.057.580,92-TL olduğu, buna göre davacı şirketin 2018 yılı gelir tablosunda beyan edilen net satışlar tutarına(9.018.495,16 TL), tespit edilen belgesiz satış tutarı(1.134.890,09 TL) ve 1.057.580,92-TL belgesiz satışlara ilişkin maliyetin eklenmesi sonucu hesaplanan kurumlar vergisinin 149.151,39 TL olması gerektiği, bu tutardan da mahsup edilecek vergilerin düşülmesi sonrasında tarh edilmesi gereken kurumlar vergisinin 17.008,02 TL olması gerektiği sonucuna varıldığından, bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin 17.008,02-TL'lik kısmında hukuka aykırılık, aşan vergi ve ceza kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı; mahsup dönemi geçmiş geçici verginin 193 sayılı Kanun'un mükerrer 120. maddesi hükmü uyarınca tahakkuk ettirilmeyeceği, normal vade tarihinden mahsup tarihine kadar geçen süre için sistemde gecikme faizi hesaplanabilmesi için ihbarnamede zorunlu olarak yer aldığı açıklamasına yer verilerek ihbarnameler tebliğ edilmiş ise de, bu açıklama, ihbarnamede gösterilmiş olan geçici verginin tarh edilmiş olduğu gerçeğini değiştirmemekte olup, yıllık olarak verilen vergiye mahsuben peşin alınan vergi niteliğindeki geçici verginin mahsup süresi geçmiş olduğundan, tarhiyatın yapıldığı tarih itibarıyla aslının aranılmaması, dolayısıyla tarh edilmemesi, yalnızca üzerinden vergi zıyaı cezası kesilmesi gerekirken, tarh edilmesi usul ve kanuna uygun bulunmadığından geçici vergi asıllarında hukuka uyarlık bulunmadığı; kurumlar vergisi tarhiyatlarının 17

.008,02-TL'lik kısmını aşan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmış olduğundan, geçici vergininde kurumlar vergisine  ilişkin olarak yapılan tespitler  neticesinde hesaplandığı dikkate alındığında, geçici vergi asılları üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının 17.008,02-TL' lik kısmında hukuka aykırılık, bu kısmı aşan kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddine, geçici verginin ve  kurumlar vergisi ile kurumlar vergisi ve geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının 17.008,02-TL'nı aşan kısımlarının kaldırılmasına karar verilmiştir.