muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/1300, Karar No: 2024/486, Tarih: 06.03.2024

Bu anlatılanlar çerçevesinde somut olaya bakıldığında; Genelge'nin 24/07/2009 tarihinde çıkarılmasının ardından davacı şirket tarafından TEDAŞ'a yapılan 28/08/2009 tarihli başvuru ile 2009 Ocak ayı itibarıyla düzenlenen genel aydınlatma faturalarına ait listelerin onaylanarak Hazine Müsteşarlığına iletilmesinin istendiği, TEDAŞ ve davacı arasında faturalarla ilgili uygulanacak yöntem hususundaki yazışmaların ardından TEDAŞ'ın 01/01/2009-30/06/2009 dönemine ilişkin tüm dağıtım şirketlerine ait toplulaştırılmış faturaları... tarih ve ... tarihli yazı ile Hazine Müsteşarlığına ilettiği, bu yazıda davacı şirket için 01/01/2009-30/06/2009 dönemine ait aydınlatma faturaları icmali tutarının 34.536.885,72 TL ve toplam icmal tutarının ise 319.541.350,71 TL olarak bildirildiği, bu tutarın Hazine Müsteşarlığınca TEDAŞ adına iki ayrı ödeme emri ile tahakkuk ettirildiği ve konu ile ilgili olarak TEDAŞ'a... tarih ve ... sayılı işlemle bilgi verildiği, anılan tutarın 15/10/2009 tarihinde Müsteşarlıkça TEDAŞ hesabına yatırıldığı, TEDAŞ'ın da 16/10/2009 tarihinde bu tutarı davacının hesabına aktardığı; davacının 01/07/2009- 30/09/2009 dönemi aydınlatma bedelleri için 20/10/2009 tarihinde TEDAŞ'a başvurduğu, TEDAŞ tarafından davacı ve diğer dağıtım şirketlerine ait listenin ...tarih ve ... sayılı yazı ile Müsteşarlığa iletildiği, Müsteşarlıkça, davacı şirket için anılan döneme ait aydınlatma faturaları icmali tutarının 13.984.281,79 TL ve toplam icmal tutarının ise 165.084.776,97 TL  olarak bildirildiği, bu tutarın TEDAŞ adına bir ödeme emri ile tahakkuk ettirildiği ve konu hakkında TEDAŞ'a ... tarih ve ... sayılı işlemle bilgi verildiği, ilgili tutarın 25/11/2009 tarihinde Müsteşarlıkça TEDAŞ hesabına yatırıldığı, TEDAŞ'ın da 01/12/2009 tarihinde bu tutarı davacının hesabına aktardığı; davacının 01/10/2009- 31/12/2009 dönemi için ise 20/01/2010 tarihinde TEDAŞ'a başvurduğu, TEDAŞ tarafından davacı ve diğer dağıtım şirketlerine ait listenin 05/02/2010 tarih ve 161 sayılı yazı ile Müsteşarlığa iletildiği, Müsteşarlıkça, davacı şirket için anılan döneme ait aydınlatma faturaları icmali tutarının 18.575.892,36 TL ve toplam icmal tutarının ise 295.380.782,76 TL olarak bildirildiği, bu tutarın TEDAŞ adına bir ödeme emri ile tahakkuk ettirildiği ve konu hakkında adı geçen kuruma 25/02/2010 tarih ve 9641 sayılı işlemle bilgi verildiği, ilgili tutarın 26/02/2010 tarihinde Müsteşarlıkça TEDAŞ hesabına yatırıldığı, TEDAŞ'ın da 02.03.2010 tarihinde bu tutarı davacının hesabına aktardığı,

Daha sade bir anlatımla, ilk altı aylık döneme ilişkin davacı şirketçe düzenlenen faturaların Genelge'ye uygun olarak takip eden ay içinde (28/08/2009) TEDAŞ'a iletildiği, TEDAŞ'ın da toplulaştırılmış faturaları yaklaşık bir ay sonra 29/09/2009 tarihinde Hazine Müsteşarlığına ilettiği, Hazine Müsteşarlığınca 15/10/2009 tarihinde ilgili tutarın TEDAŞ hesabına yatırıldığı, TEDAŞ'ın da 16/10/2009 tarihinde (üç iş günü içinde) bu tutarı davacının hesabına aktardığı, dolayısıyla davacının faturaları TEDAŞ'a sunduğu tarihten yaklaşık bir buçuk ay sonra ilk altı aya ilişkin aydınlatma bedellerinin davacıya ödenmiş olduğu; 7-9 aylara ilişkin döneme ilişkin düzenlenen faturaların ise, davacı şirketçe 20/10/2009 tarihinde TEDAŞ'a iletildiği, TEDAŞ tarafından toplulaştırılmış faturaların yaklaşık üç hafta sonra 13/11/2009 tarihinde Müsteşarlığa iletildiği, Müsteşarlıkça, ilgili tutarın 25/11/2009 tarihinde TEDAŞ hesabına yatırıldığı, TEDAŞ'ın da 01/12/2009 tarihinde (27-30 Kasım tarihleri arası bayram nedeniyle resmi tatil) bu tutarı davacının hesabına aktardığı, dolayısıyla davacının bu döneme ilişkin faturaları TEDAŞ'a sunduğu tarihten yaklaşık kırk gün sonra aydınlatma bedellerinin davacıya ödenmiş olduğu; 10-12 aylara ilişkin döneme ilişkin olarak ise davacı şirket tarafından 20/01/2010 tarihinde TEDAŞ'a başvurulduğu, TEDAŞ tarafından toplulaştırılmış faturaların yaklaşık iki hafta sonra 05/02/2010 tarihinde Müsteşarlığa iletildiği, Müsteşarlıkça ilgili tutarın 26/02/2010 tarihinde TEDAŞ hesabına yatırıldığı, TEDAŞ'ın da 02/03/2010 tarihinde bu tutarı davacının hesabına aktardığı, dolayısıyla davacının anılan döneme ilişkin faturaları TEDAŞ'a sunduğu tarihten yaklaşık kırk gün sonra aydınlatma bedellerinin davacıya ödenmiş olduğu,
	Bu itibarla, 2009 yılına ilişkin genel aydınlatma bedellerine ilişkin davacıya yapılan ödemelerin her üç uygulama döneminde de (1-6, 7-9 ve 10-12 aylar) davacının TEDAŞ'a faturaları sunmasından itibaren en geç bir buçuk ay içinde gerçekleştirildiği, gerek davacı şirket tarafından faturaların sunulması gerekse de ilgili idareler tarafından ödemenin yapılması amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemler sürecinde geçen sürelerin Genelge hükümlerine uygun olduğu ve idarece yapılan ödemelerde herhangi bir gecikmenin söz konusu olmadığı,

Öte yandan, Danıştay Onüçüncü Dairesinin 16/04/2013 tarih ve E:2009/7202, K:2013/1086 sayılı kararı ile Genelge'nin 7. maddesinde TEDAŞ'ın dağıtım şirketi tarafından kendisine gönderilen faturaları toplulaştırarak Hazine Müsteşarlığı'na göndereceğini düzenleyen hükmün, TEDAŞ tarafından toplulaştırılan faturaların ne kadar süre içerisinde Müsteşarlığa bildirileceği hususuna yer verilmemesinin faturaların uzunca bir süre TEDAŞ'ta bekletilmesine, Müsteşarlığa geç iletilmesine sebebiyet verebilecek nitelikte olduğu, anılan hükmün dağıtım firmaları açısından belirsizliğe yol açarak ödemelerde gecikme yaşanabileceği gerekçesiyle eksik düzenleme nedeniyle iptaline karar verilmişse de; somut olayda, 1-6, 7-9 ve 10-12 ayları kapsayan üç ayrı uygulama döneminde; davacı tarafından düzenlenerek TEDAŞ'a gönderilen faturaların dönemler bazında sırasıyla bir ay, üç hafta ve iki hafta içinde Müsteşarlığa iletildiği, genel aydınlatma bedellerinin ödenmesine ilişkin uygulamanın ilk kez yapılıyor olduğu hususu da göz önünde bulundurulduğunda, somut olayda Danıştay kararında belirtildiği şekilde bir belirsizlik ve gecikmeye sebebiyet verildiğinden söz edilemeyeceği, dolayısıyla TEDAŞ'ın toplulaştırılmış faturaları Müsteşarlığa iletmesinde geçen sürelerin somut olayda makul olduğunun değerlendirildiği,
	Bu durumda, uygulamanın ilk yılı olması göz önüne alınarak, 2009 yılına ilişkin uygulama dönemlerini 1-6. aylar, 7-9. aylar ve 10-12. aylar olarak belirleyen Genelge hükmünün Danıştay kararıyla hukuka uygun bulunduğu hususları dikkate alındığında, davacı şirkete yapılacak 2009 yılına ilişkin ödemelerin söz konusu uygulama dönemlerinin ardından ve Genelge'de belirlenen esaslar çerçevesinde yapılabileceği, somut olayda da davacıya yapılan ödemelerin Genelge hükümlerine uygun şekilde süresinde gerçekleştirildiği, dolayısıyla davacı şirkete yapılan gecikmiş bir ödemeden söz edilemeyeceği,
	Ayrıca, gerek dava dilekçesinde yer verilen hesap tablosunda gerekse de İdare Mahkemesince yaptırılan bilirkişi incelemesinde, ilk uygulama dönemine ilişkin vade tarihinin Genelge hükümlerinden hareketle belirlendiği (15/05/2009), ancak bu belirlemenin, her iki hesaplamada da ilk uygulama döneminin 01/01/2009-31/03/2009 tarihlerini kapsayan 1-3 aylık dönem olduğu kabulüyle yapıldığı, oysaki Genelge'nin geçici maddesi uyarınca ilk uygulama döneminin 1-6 aylık 01/01/2009-30/6/2009 dönemini kapsadığı, söz konusu hesaplamalarda bu hususun atlanmış olması nedeniyle de vade tarihinin, Genelge'de öngörülen sürelerden daha önceki bir tarih olarak belirlendiği ve bunun sonucunda hatalı olarak ödemenin geç yapıldığı sonucuna ulaştıklarının anlaşıldığı,

Sonuç olarak, bakılan dava İYUK 12. madde kapsamında iptal kararı üzerine açılan bir tam yargı davası niteliği taşımakla birlikte; Danıştay Onüçüncü Dairesince, şirketlerce kesilmiş faturaların son ödeme tarihlerinin aşılması halinde herhangi bir kurum/kuruluşa gecikme faizi tahakkuk ettirilmeyeceğini düzenleyen Genelge hükmünün iptal edildiği, ancak, soyut nitelikteki bir düzenlemenin iptal edilmiş olmasının, bu düzenlemenin uygulanması kapsamında tesis edilen tüm bireysel işlemleri doğrudan hukuka aykırı hale getirdiğinin söylenemeyeceği, bu bakımdan anılan Genelge hükmünün iptali üzerine 2009 yılına ilişkin davacı şirkete yapılan bazı ödemelerden dolayı davacıya gecikme faizi ödenip ödenemeyeceğinin değerlendirilebilmesi için somut olayda davacıya yapılan ödemelerin vadesinde gerçekleşip gerçekleşmediğinin ortaya konulmasının gerektiği, bunun için de genel aydınlatma bedellerine ilişkin yapılacak ödemelere ilişkin usul ve esasları düzenleyen Genelge hükümlerinin esas alınacağı, Dairelerince bu kapsamda yapılan incelemede ise, 2009 yılına ilişkin genel aydınlatma bedellerinin ödenmesine ilişkin davacı şirket ile davalı idareler arasında yürütülen sürecin anılan Genelge hükümlerine uygun olarak ve makul süreler içinde gerçekleştiği, dolayısıyla 2009 yılına ilişkin davacı şirkete yapılan ödemelerde herhangi bir gecikme bulunmadığından anılan ödemeler nedeniyle davacıya gecikme faizi ödenemeyeceği,
	Bu durumda; davacının, aydınlatma bedellerinin zamanında ödenmemesi dolayısıyla uğradığını ileri sürdüğü maddi zararının (gecikme faizi niteliğinde) karşılanması gerektiğinden bahisle yaptığı başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ile davacı şirkete zamanında ödenmeyen aydınlatma bedellerinin geç ödenmesi nedeniyle uğranıldığı iddia edilen 2.000.000,00 TL tutarındaki zararın davalı idarelerce müştereken davacıya ödenmesine hükmedilmesi yolundaki İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile İdare Mahkemesi kararının kaldırılarak, davanın reddi yolundaki ilk kararda ısrar edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI 					  : Davacı  tarafından, genel aydınlatma bedelinin bir para borcu olduğu, talebinin ve ödenmesinin mevzuata bağlı olduğu, kuralları belirleme ve düzenleme yetkisine sahip olan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ile Hazine Müsteşarlığının ödemeye ilişkin usul ve esasları belirlemesine rağmen vade ve ödeme tarihini düzenlemediği, vade ve ödeme tarihinin belirlenmemiş olmasının borçlar hukuku ve vergi hukuku genel hükümleri uyarınca genel aydınlatma faturalarında vade ve ödeme tarihi belirlenmeyeceği sonucunu doğurmayacağı, para borçlarında faiz borcunun, borcun ifa edilmemesi ve borçlunun temerrüde düşmesinden kaynaklandığı, ifası mümkün olan borcun muaccel olmasına rağmen zamanında ödenmemesi durumunda alacaklının ihtarıyla borçlunun temerrüde düştüğü, somut olayda genel aydınlatma faturalarının yerel idareye gönderilmesi ile başlayan süreçte 2009 yılına ilişkin yayımlanan Genelge hükümlerine uygun taleplerle ihtar sonuçlarını doğurduğu, borçluların temerrüde düşürüldüğü, para borçlarında edimin ifa edilmemesinin borçlunun temerrüdünü ortaya çıkardığı gibi, borç ilişkisi açısından faiz borcuna katlanmayı gerektirdiği, hem ilk derece mahkemesince hem de Danıştay Onüçüncü Dairesince haklılıklarının ortaya konulduğu, istinaf mahkemesinin şirkete yapılan ödemelerin Genelge hükümlerine uygun şekilde süresinde gerçekleştiği yönündeki tespitinin hatalı olduğu, davalı idareyi temerrüde düşürmeye ilişkin yazıların dikkate alınmadığı, idarenin kusura sabitken zararlarının tazmin edilmemesine Genelge'nin yürürlüğe girmemiş olduğu dönemde ödeme yapılamayacağı yönündeki tespitin gerekçe gösterilmesinin hatalı olduğu, davalıların bu kapsamda hizmet kusurunun bulunduğu ve zararlarının tazmini gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI         :Davalı idareler tarafından, ısrar kararının hukuka ve usule uygun bulunduğu, davacı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebeplerin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı, istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile  ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek ve dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Danıştay dava daireleri ile bölge idare mahkemelerinin temyize tabi kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
b) Hukuka aykırı karar verilmesi,

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Danıştay dava daireleri ile bölge idare mahkemelerinin temyize tabi kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
 Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2. İdare Mahkemesi kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulü, kararın kaldırılması, davanın reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin temyize konu...tarih ve E:..., K:...sayılı ısrar kararının ONANMASINA,
3.Kullanılmayan ... TL yürütmeyi durdurma harcının istemi hâlinde davacıya iadesine,
4. Bu onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ...İdare Mahkemesine gönderilmesine, 06/03/2024 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/6780, Karar No: 2024/1482, Tarih: 06.03.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
İKİNCİ DAİRE
Esas    No : 2021/6780
Karar   No : 2024/1482
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Valiliği
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
İSTEMİN	KONUSU : ... İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.   
YARGILAMA SÜRECİ : 
Dava Konusu İstem : Dava; Uşak ili, … İlçe Emniyet Müdürlüğünde polis memuru olarak görev yapan davacı tarafından, "Hizmet dışında resmi sıfatının gerektirdiği saygınlığı ve güven duygusunu sarsacak eylem ve davranışlarda bulunmak" fiilini işlediğinden bahisle Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 6/B-5 maddesi uyarınca "6 ay kısa süreli durdurma" cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Uşak Valiliği İl Polis Disiplin Kurulunun … günlü, … sayılı kararının iptali istemiyle açılmıştır.
               İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : … İdare Mahkemesinin temyize konu  kararıyla; davacının, eşi F.G.K.'yi kasten basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı ve silahla tehdit ettiği iddialarına ilişkin olarak hakkında soruşturma başlatıldığı, soruşturma sonucunda davacının eyleminin sübuta erdiği gerekçesiyle işlem tesis edilmişse de, soruşturma raporunun incelenmesinden; müşteki F.G.K.'nin ve davacının ifadeleri dışında, olayın gerçekleştiği yerde mukim, olaya tanıklık edebilecek komşuların vs. ifadeleri alınmaksızın sadece müştekinin ifadelerine itibar edilmek suretiyle davacı hakkında işlem tesis edildiği, dolayısıyla davacının, Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 6/B-5 maddesinde yer alan "Hizmet dışında resmi sıfatının gerektirdiği saygınlığı ve güven duygusunu sarsacak eylem ve davranışlarda bulunmak” fiilini işlediğinin nesnel verilerle ortaya konulmadığının anlaşıldığı, eksik soruşturmaya dayalı olarak tesis edilen işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI : Davalı idare tarafından; davacı hakkında isnat edilen eylemin sübut bulduğu, tesis edilen işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN CEVABI	: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ :Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan  Mahkeme kararının açıklama eklenmek suretiyle onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay İkinci Dairesince tarafından; Danıştay Onikinci Dairesi tarafından Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesine; anılan Daire tarafından Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararı uyarınca Danıştay Beşinci Dairesine, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından ise Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :

HUKUKİ DEĞERLENDİRME : 
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Öte yandan, davacı hakkında, basit yaralama ve silahla tehdit suçundan açılan ceza davası sonucunda … Asliye Ceza Mahkemesinin … günlü, E:…, K:… sayılı kararı ile davacının üzerine atılı suçların sabit olmadığı gerekçesiyle beraatine karar verildiği ve anılan kararın  30/10/2018 tarihinde Yargıtay ... Ceza Dairesinin E:…, K:… sayılı kararıyla onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.
KARAR SONUCU: 
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVALI İDARENİN TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. ... İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın yukarıda yer verilen açıklama eklenmek suretiyle ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan davalı idare üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde Danıştayda karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/03/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/6970, Karar No: 2024/1476, Tarih: 06.03.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
İKİNCİ DAİRE
Esas    No : 2021/6970
Karar   No : 2024/1476
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Valiliği
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
İSTEMİN	KONUSU: … İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.   
YARGILAMA SÜRECİ : 
Dava Konusu İstem : Dava; … İl Emniyet Müdürlüğü … Şube Müdürlüğünde polis memuru olarak görev yapan davacı tarafından, ''Hizmet içinde resmi sıfatının gerektirdiği saygınlığı ve güven duygusunu sarsacak eylem ve davranışlarda bulunmak'' fiilini işlediğinden bahisle Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün  7/B-1 maddesi uyarınca "16 ay uzun süreli durdurma" cezası ile cezalandırılması gerekmekte ise de aynı Tüzüğün 15. maddesinin tatbiki suretiyle bir derece alt ceza olan "6 ay kısa süreli durdurma" cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Kahramanmaraş Valiliği İl Polis Disiplin Kurulunun … günlü, … sayılı kararının iptali istemiyle açılmıştır.
                İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : … İdare Mahkemesinin temyize konu  kararıyla; Kahramanmaraş İl Emniyet Müdürlüğü Terörle Mücadele Şube Müdürlüğünde polis memuru olarak görev yapan davacının sosyal paylaşım sitesi Facebook'ta ''Polis Memurları Dayanışma Grubu'' isimli profil sayfasında "7 yıllık polis memuru olarak kimse bana hikaye okumasın, polislik siyasilere ve üst makamlara yalakalıktır" şeklinde yorum yaptığı iddiasıyla hakkında yapılan soruşturmada; davacının, yorumların kendisine ait olmadığı yolundaki iddiası karşısında, davalı idarece söz konusu yorumun davacı tarafından yapıldığının somut olarak ortaya konulamadığı, maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için gerekli inceleme, araştırma ve yazışmalar yapılması, diğer bir ifadeyle davacıya ait sosyal paylaşım sitesi Facebook hesabından yazılan yorumların kim tarafından yapıldığı hususu, ilgili kurumlardan bilgi edinmek ve tanıkların dinlenmesi suretiyle, tartışmaya mahal bırakmaksızın açıkça ortaya konulması gerekmekte iken, bu usul dikkate alınmayarak başka bir delil bulunmaksızın ve salt davacı beyanlarının inandırıcı bulunmadığı gibi soyut bir gerekçeyle davacı hakkında işlem tesis edilmesinin hukuka ve cezaların şahsiliği ilkesi gibi temel hukuk normlarına aykırılık teşkil ettiği, davacıya isnat edilen paylaşımların gerek ifade özgürlüğü kapsamında kalması gerekse de yapılan paylaşımların davacıya ait olup olmadığının, şüpheden uzak, açık ve net şekilde somut delillerle ortaya konulamaması karşısında, davacının hizmet içinde resmi sıfatının gerektirdiği saygınlığı ve güven duygusunu sarsacak eylem ve davranışlarda bulunmak fiilini işlediğinden söz edilemeyeceğinden disiplin cezası verilmesine ilişkin tesis edilen işlemde hukuka ve mevzuata uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.