muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/6820, Karar No: 2024/953, Tarih: 28.02.2024

Geçici Madde 21. Maddesinde, ''Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerler ile mülkiyeti Hazineye veya kamu kurum ve kuruluşlarına ait taşınmazlar üzerinde lehine bedelli olarak irtifak hakkı tesis edilen veya kullanma izni verilen Cumhurbaşkanınca vergi muafiyeti tanınan vakıflar ile kamu yararına çalışan derneklerden öğrencilere yönelik eğitim ve yurt temini faaliyeti bulunanlar bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten sonra Kanunun ek 4 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre belirlenecek şartları taşımaları koşuluyla iki yıl içinde talep etmeleri halinde, bedelli olarak tesis edilen irtifak hakkı veya verilen kullanma izni, hasılat payı alınmaksızın kırk dokuz yıl süreli bedelsiz irtifak hakkına veya kullanma iznine dönüştürülebilir. Bu madde kapsamında kalan taşınmazların kullanımlarıyla ilgili olarak tebliğ edilen veya tahakkuk ettirilen kullanma izni ve irtifak hakkı bedelleri tahsil edilmez, tahsil edilenler iade edilmez.'' hükmü yer almaktadır.
               	     Kamu Taşınmazları Üzerinde Eğitim Ve Yurt Faaliyetleri İçin Üst Hakkı Tesis Edilmesine İlişkin Yönetmeliğin  3. maddesinde,  bu Yönetmeliğin, 29/6/2001 tarihli ve 4706 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun ek 4 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile geçici 21 inci maddesine dayanılarak hazırlandığı belirtilmiştir.
4706 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun ek 4. maddesinin 2. fıkrası ile eğitim ve yurt faaliyetleri için mülkiyeti Hazineye veya kamu kurum ve kuruluşlarına ait taşınmazlar üzerinde bedelsiz irtifak hakkı tesis edilmesi, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerler üzerinde bedelsiz kullanma izni verilmesine ilişkin usul ve esasların belirlenmesi konusunda, Gençlik ve Spor Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Milli Eğitim Bakanlığına, yetki verilmiiştir.
İdare Hukukunun temel ilkeleri gereği; normlar hiyerarşisinde kanunlardan sonra gelen yönetmelikler bir kanun hükmüne dayalı olarak hazırlanır ve kanun hükümlerine açıklık getirilmek suretiyle uygulamaya geçirilmesi amaçlanır. Bununla birlikte, normlar hiyerarşisindeki düzenleme soyuttan somuta doğru kademeli bir sistem içermektedir. Anılan sistemde bir üst norm bir alt norma oranla daha genel ve soyut ifadeler taşımakta, bir alt norm ise daha özel ve somut ifadelerle bir üst normun ne amaçlamak istediğini somut olarak ortaya koymaktadır.

4706 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun ek 4. maddesinin 2. fıkrasına ve geçici 21. maddesine dayanılarak, kamu taşınmazları üzerinde eğitim ve yurt faaliyetleri için üst hakkı tanınması, Cumhurbaşkanınca vergi muafiyeti tanınan vakıflar ile kamu yararına çalışan derneklerin, taşıması gereken şartların belirlenmesi ve izin verilmesine ilişkin usul ve esasların ortaya konulması amacıyla davaya konu Kamu Taşınmazları Üzerinde Eğitim ve Yurt Faaliyetleri İçin Üst Hakkı Tesis Edilmesine İlişkin Yönetmelik  çıkarıldığı anlaşılmakta  olup yönetmelikte hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, davanın  reddi  gerektiği, düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren Danıştay Sekizinci ve Onuncu Dairelerince duruşma için taraflara önceden bildirilen 28/02/2024 tarihinde, davacı tarafı temsilen gelen olmadığı, davalı Hazine ve Maliye Bakanlığını temsilen Av. …'ın, Gençlik ve Spor Bakanlığını temsilen Av. …'un, Milli Eğitim Bakanlığını temsilen Av. …'ın geldiği, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığını temsilen gelen olmadığı, Danıştay Savcısının hazır olduğu görülmekle, açık duruşmaya başlandı. Taraflara usulüne uygun olarak söz verilerek dinlendikten ve Danıştay Savcısının düşüncesi alındıktan sonra taraflara son kez söz verilip, duruşma tamamlandı. Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
USUL YÖNÜNDEN:
Davalı idarelerin, davanın süresinde açılmadığı ve davacının ehliyetli olmadığı yönündeki iddiaları yerinde görülmemiştir.
ESAS YÖNÜNDEN:
Anayasa'ya Aykırılık İddiasının İncelenmesi:
Davacının Anayasa'ya aykırılık iddiası ciddi görülmemiştir.
İlgili Mevzuat:
4706 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un Ek 4. maddesinde, "Türkiye Kızılay Derneği, Türkiye Yeşilay Cemiyeti ve Türkiye Yeşilay Vakfı ile Darülaceze Başkanlığı, Darüşşafaka Cemiyeti ve Türk Hava Kurumu tarafından kuruluş amaçlarına uygun olarak kullanılmak üzere ihtiyaç duyulan mülkiyeti Hazineye kamu kurum ve kuruluşlarına ait taşınmazlar üzerinde adı geçen Dernek, Vakıf, Başkanlık, Cemiyetler ve Kurum lehine kırk dokuz yıl süre ile bedelsiz irtifak hakkı tesis edilebilir. Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerler üzerinde ise bunlar adına bedelsiz kullanma izni verilebilir. Bunlardan ayrıca hasılat payı alınmaz. İrtifak hakkı tesis edilen taşınmazların tapu kütüğüne, amacı dışında kullanılmayacağına ilişkin şerh konulur.

Cumhurbaşkanınca vergi muafiyeti tanınan vakıflar ile kamu yararına çalışan derneklerden öğrencilere yönelik eğitim ve yurt temini faaliyeti bulunanlardan Gençlik ve Spor Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Milli Eğitim Bakanlığı tarafından müştereken belirlenen şartları sağlayanlar lehine, kuruluş amaçlarına uygun olarak kullanılmak üzere mülkiyeti Hazineye veya kamu kurum ve kuruluşlarına ait taşınmazlar üzerinde kırk dokuz yıl süre ile bedelsiz irtifak hakkı tesis edilebilir. Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerler üzerinde ise bunlar adına bedelsiz kullanma izni verilebilir. Bunlardan ayrıca hasılat payı alınmaz. Bu şekilde irtifak hakkı tesis edilen veya kullanma izni verilen taşınmazlardan söz konusu vakıflar ve dernekler tarafından elde edilen gelirin tamamı, münhasıran öğrencilere yönelik eğitim kurumlarının veya yurtların yapım, bakım, onarım, işletim ve benzeri giderlerinin karşılanmasında kullanılır. İrtifak hakkı tesis edilen taşınmazların tapu kütüğüne, amacı dışında kullanılmayacağına ilişkin şerh konulur." düzenlemesi bulunmaktadır.
Aynı Kanunun Geçici 21. maddesinde ise, "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerler ile mülkiyeti Hazineye veya kamu kurum ve kuruluşlarına ait taşınmazlar üzerinde lehine bedelli olarak irtifak hakkı tesis edilen veya kullanma izni verilen Cumhurbaşkanınca vergi muafiyeti tanınan vakıflar ile kamu yararına çalışan derneklerden öğrencilere yönelik eğitim ve yurt temini faaliyeti bulunanlar bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten sonra Kanunun ek 4 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre belirlenecek şartları taşımaları koşuluyla iki yıl içinde talep etmeleri halinde, bedelli olarak tesis edilen irtifak hakkı veya verilen kullanma izni, hasılat payı alınmaksızın kırk dokuz yıl süreli bedelsiz irtifak hakkına veya kullanma iznine dönüştürülebilir. Bu madde kapsamında kalan taşınmazların kullanımlarıyla ilgili olarak tebliğ edilen veya tahakkuk ettirilen kullanma izni ve irtifak hakkı bedelleri tahsil edilmez, tahsil edilenler iade edilmez." kuralına yer verilmiştir.
Dava Konusu Yönetmeliğin İncelenmesi:
Dava konusu Yönetmelikte yapılan değişikliklerle genel olarak, kamu taşınmazları üzerinde yürütülecek eğitim ve yurt faaliyetleri için tesis edilecek irtifak hakkı ve kullanım izninin vakıfların yanı sıra kamu yararına çalışan dernekler için de tesis edilebilmesine olanak tanıyan düzenlemelerin yapıldığı görülmektedir.
Bu değişikliklerin dışında ayrıca, Yönetmeliğin 6/f maddesi, "Yurt faaliyetleri için talep ettikleri taşınmazlar üzerinde yeni yapacakları tesislerdeki fiili öğrenci sayısının; en az yüzde onunun bedelsiz, yüzde onunun ise indirimli (yüzde elli) olarak ihtiyaç sahibi öğrencilere ayrılması ya da yıllık öğrenci ücret toplamının yüzde onbeşi kadar ihtiyaç sahibi öğrencilere indirim yapılması," şeklinde düzenlenmiştir.

Bu değişikliklerin dışında ayrıca, Yönetmeliğin 6/f maddesi, "Yurt faaliyetleri için talep ettikleri taşınmazlar üzerinde yeni yapacakları tesislerdeki fiili öğrenci sayısının; en az yüzde onunun bedelsiz, yüzde onunun ise indirimli (yüzde elli) olarak ihtiyaç sahibi öğrencilere ayrılması ya da yıllık öğrenci ücret toplamının yüzde onbeşi kadar ihtiyaç sahibi öğrencilere indirim yapılması," şeklinde düzenlenmiştir.
Normlar hiyerarşisi olarak bilinen temel hukuk ilkesine göre, normlar arasında altlık ve üstlük ilişkisi söz konusu olmakta ve her norm geçerliliğini bir üst hukuk normundan almaktadır. Başka bir anlatımla normlar hiyerarşisinde, her türlü normun hiyerarşik olarak bir sıra dahilinde sıralanması, birbirine bağlı olması ve üst normla getirilen hukuksal sınırın içinde kalması zorunlu olup, bunun doğal sonucu olarak, hiyerarşik sıralamada daha altta yer alan bir normun, kendisinden üstte bulunan norma aykırı hükümler içeremeyeceği, başka bir deyişle alt norm niteliğindeki düzenleyici işlemlerin, bir hakkın kullanımını üst normda öngörülmeyen bir şekilde daraltamayacağı veya kısıtlayamayacağı; dolayısıyla, düzenleyici bir işlemin kendinden önce gelen Kanun veya diğer normlarda yer alan hükümlere aykırı düzenlemeler getiremeyeceği kabul edilmektedir. 
	Anayasa'nın 124. maddesinde, kanunların uygulanmasını sağlamak üzere ve kanunlara aykırı olmamak kaydıyla yönetmelikler çıkartılabileceği öngörülmektedir. Bahse konu Anayasal hüküm, idareye ikincil düzenleme ihdas etme yetkisi vermektedir. Esasında bu yetki, genel ve soyut nitelikte hükümler ihtiva eden kanunların detaylandırılması amacını taşımaktadır. Bu çerçevede, kanunda öngörülmeyen bazı hususların yine kanuna aykırı olmamak kaydıyla yönetmeliklerde düzenlenmesi mümkün olabilmektedir. Bu kapsamda idarenin ikincil düzenleme yetkisinin, yasalarla getirilen hükümleri aşacak bir şekilde kullanılamayacağı da İdare Hukuku'nun en temel ilkelerindendir.
	Dava konusu Yönetmelik, 4706 sayılı Kanunun Ek 4/2. maddesi ile Geçici 21. maddesine dayanılarak ve söz konusu maddelerin uygulamasının gösterilmesi amacıyla çıkartılmış olup, anılan maddelerde dava konusu Yönetmelik kapsamında üst hakkı tesis edilebilecekler arasında vakıfların yanı sıra kamu yararına çalışan derneklere de yer verildiğinden, Yönetmeliğin dava konusu edilen "kamu yararına çalışan derneklere" ilişkin kısmında dayanağı üst hukuk normuna aykırı olacak şekilde düzenleme getirilmediği, bu maddelerin hukuka uygun anlaşılmaktadır.
	Yönetmeliğin dava konusu 6/f maddesi yönünden; söz konusu düzenleme ile üst hakkı tesis edilecek vakıf ve kamu yararına çalışan dernekler için ihtiyaç sahibi öğrencilere belirli oranda bedelsiz ve indirimli olarak yer ayrılması şartı getirildiğinden, anılan düzenlemenin ihtiyaç sahibi öğrencilere pozitif ayrımcılık yapılması suretiyle bu öğrencilerin desteklenmesi sonucunu doğurduğu, bu haliyle düzenlemenin kamu yararı ve hizmet gerekleri doğrultusunda getirildiği ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılmıştır.

Davacının dava dilekçesindeki diğer iddialarına gelince, davacı tarafından, dava konusu 11/09/2018 tarih ve 30532 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelik değişikliklerinin dışında ayrıca, 21/07/2017 tarih ve 30130 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan asıl Yönetmeliğin bazı maddelerinin de hukuk aykırı olduğu ve iptali gerektiği yönünde birtakım iddialara yer verildiği görülmüştür.
	11/09/2018 tarih ve 30532 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelikte değişiklik yapılmayan ve 21/07/2017 tarih ve 30130 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Kamu Taşınmazları Üzerinde Eğitim ve Yurt Faaliyetleri için Üst Hakkı Tesis Edilmesine İlişkin Yönetmelik'te yer alan 4. maddenin 1. fıkrasının (ç) bendi (dava dilekçesinde (c) bendi denilmiş ise de, "Eğitim faaliyetleri"nin (ç) bendinde düzenlendiği görülmüştür.) 5. maddenin 1. fıkrasının (ç) ve (d) bentleri, 6. maddenin 1. fıkrasının (c), (ç), (d) ve (e) bentleri ve 8. maddenin 3. fıkrasının hukuka aykırı olduğu belirtilerek iptali talep edilmiştir.
		2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 7. maddesinin 1. fıkrasında, dava açma süresinin özel kanunlarında ayrı süre gösterilmeyen hallerde idare mahkemelerinde altmış gün olduğu  belirtilmiş, aynı  maddenin 4. fıkrasında da, "İlânı gereken düzenleyici işlemlerde dava süresi, ilân tarihini izleyen günden itibaren başlar. Ancak, bu işlemlerin uygulanması üzerine ilgililer, düzenleyici işlem veya uygulanan işlem yahut her ikisi aleyhine birden dava açabilirler. Düzenleyici işlemin iptal edilmemiş olması bu düzenlemeye dayalı işlemin iptaline engel olmaz" hükmüne yer verilmiştir.
	İlan tarihini izleyen günden itibaren işlemeye başlayan dava açma süresi içerisinde idari davaya konu edilmeyen düzenleyici işlemlerin, bu tarihten sonra davaya konu edilebilmeleri için ilgililerin menfaatini ihlal eden bir uygulama işleminin tesis edilmesi gerekmektedir.
	Bu durumda, 21/07/2017 tarih ve 30130 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Kamu Taşınmazları Üzerinde Eğitim ve Yurt Faaliyetleri için Üst Hakkı Tesis Edilmesine İlişkin Yönetmelik'in yukarıda yer verilen maddelerine ilişkin bir uygulama işlemi tesis edilmediğinden, Yönetmeliğin Resmî Gazete'de yayımlandığı 21/07/2017 tarihinden itibaren altmış gün içinde dava açılması gerekirken, dava açma süresi geçirildikten sonra 08/11/2018 tarihinde açılan davanın süre aşımı nedeniyle esasını inceleme olanağı bulunmamaktadır.	
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. 11/09/2018 tarih ve 30532 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Kamu Taşınmazları Üzerinde Eğitim ve Yurt Faaliyetleri için Üst Hakkı Tesis Edilmesine İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik yönünden DAVANIN REDDİNE,
2. 21/07/2017 tarih ve 30130 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Kamu Taşınmazları Üzerinde Eğitim ve Yurt Faaliyetleri için Üst Hakkı Tesis Edilmesine İlişkin Yönetmelik yönünden davanın SÜRE AŞIMI NEDENİYLE REDDİNE,
3. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam  …  TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,

2. 21/07/2017 tarih ve 30130 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Kamu Taşınmazları Üzerinde Eğitim ve Yurt Faaliyetleri için Üst Hakkı Tesis Edilmesine İlişkin Yönetmelik yönünden davanın SÜRE AŞIMI NEDENİYLE REDDİNE,
3. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam  …  TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
4. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca … TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idarelere verilmesine,
5. Posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra istemi halinde davacıya  iadesine,
6. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 28/02/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2018/1600, Karar No: 2024/949, Tarih: 28.02.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas	No : 2018/1600
Karar	No : 2024/949
DAVACI: … Belediye Başkanlığı	  
VEKİLİ: Av. …
DAVALILAR	: 
1- … Bakanlığı
VEKİLİ: Av. …
 
2- ... Bakanlığı
VEKİLİ: Av. …
DAVALI YANINDA MÜDAHİL: … Belediye Başkanlığı
VEKİLİ: Av. …
DAVANIN KONUSU:
16/03/2018 tarih ve 30362 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, Uşak ili, Merkez ilçesine bağlı Bölme Belediyesi'nin tüzel kişiliğinin kaldırılarak Uşak Belediyesi sınırları içine katılmasının 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca uygun görülmesine ilişkin Müşterek Kararnamenin iptali istenilmektedir.
 
DAVACININ İDDİALARI:
Bölme beldesinin yüksek katlı imara izin verilmeyen ve bu nedenle Uşak ili merkezine göre daha nezih bir yaşam imkanı sunan bir yerleşim merkezi olduğu, belediye tüzel kişiliğinin sona erdirilmesi için Belediye Kanunu uyarınca genel imar düzeni veya temel altyapı hizmetlerinin gerekli kılmasının şart olduğu, belediyenin 1/5000 ve 1/1000 ölçekli planlarının hazır olduğu, imar planlarının halihazırda 3.000 olan belde nüfusunun 14.000 nüfusa çıkması halinde dahi yetecek düzeyde olduğu, belde belediyesinin belde halkının mahalli müşterek ihtiyaçlarını rahatlıkla karşıladığı, altyapı ve belediyecilik hizmetlerini son derece iyi şekilde yerine getirdiği, yapılaşmanın olduğu yolların %95’lik kısmında yol, su, kanalizasyon ve yüzey sularına yönelik drenaj işlerinin tamamlandığı, içme suyu ihtiyacının karşılandığı, atık suların bertaraf edildiği, sonuç olarak, belde belediyesince hizmetlerin eksiksiz şekilde yerine getirilmesi nedeniyle belediyenin kapatılmasında somut bir neden ve kamu yararı bulunmadığı ileri sürülmektedir.
DAVALI İDARELERİN SAVUNMALARI: 
Davalı İçişleri Bakanlığı'nın Savunması: Danıştay Birinci Dairesinin uygun görüşünün alındığı, mevzuata uygun mesafe şartının sağlandığı, Belediye Kanunu uyarınca genel imar ve temel altyapı hizmetlerinin gerekli kılması halinde tüzel kişiliğin sona erdirilmesinin mümkün olduğu, dava konusu olayda da bu hususun gerçekleştiği, işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı savunulmaktadır.
Davalı Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı'nın Savunması: Belediye Kanunu'nun 11. Maddesine göre, genel imar düzeni veya temel altyapı hizmetlerinin gerekli kılması halinde tüzel kişiliğin sona erdirilebileceği, dava konusu işlemin anılan maddeye uygun şekilde tesis edildiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ: Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI: …
DÜŞÜNCESİ: Dava, 16/03/2018 tarih ve 30362 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sınır Tespit Kararı'nın, Uşak ili, Merkez ilçesine bağlı Bölme Belediyesi'nin tüzel kişiliğinin kaldırılarak Uşak Belediyesi sınırları içine katılmasının 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca uygun görülmesine ilişkin kısmının iptali istemiyle açılmıştır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ: Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI: …
DÜŞÜNCESİ: Dava, 16/03/2018 tarih ve 30362 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sınır Tespit Kararı'nın, Uşak ili, Merkez ilçesine bağlı Bölme Belediyesi'nin tüzel kişiliğinin kaldırılarak Uşak Belediyesi sınırları içine katılmasının 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca uygun görülmesine ilişkin kısmının iptali istemiyle açılmıştır.
5393 sayılı Belediye Kanunu'nun "Tüzel kişiliğin sona erdirilmesi" başlıklı 11. maddesinin işlem tarihinde yürürlükte olan halinde "Meskun sahası, bağlı olduğu il veya ilçe belediyesi ile nüfusu 50.000 ve üzerinde olan bir belediyenin sınırına, 5.000 metreden daha yakın duruma gelen belediye ve köylerin  tüzel  kişiliği;  genel  imar  düzeni  veya  temel  alt yapı hizmetlerinin gerekli kılması durumunda, Danıştay'ın görüşü alınarak, İçişleri Bakanlığı'nın teklifi üzerine müşterek kararname ile kaldırılarak bu belediyeye katılır. Tüzel kişiliği kaldırılan belediyenin mahalleleri, katıldıkları belediyenin mahalleleri haline gelir. Tüzel kişiliği kaldırılan belediye ile köylerin taşınır ve taşınmaz mal, hak, alacak ve borçları katıldıkları belediyeye intikal eder." hükmü yer almaktadır.
  2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesiyle "bilirkişi" konusunda atıfta bulunulan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 266. maddesinde, "Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir." kuralı, 282. maddesinde "Hâkim, bilirkişinin oy ve görüşünü diğer delillerle birlikte serbestçe değerlendirir." kuralı yer almaktadır.

Danıştay Sekizinci Dairesince uyuşmazlığın çözümü için mahallinde keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verilmiş ve 24/10/2022 günü yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen ve karar verebilmek açısından yeterli olduğu anlaşılan 05/12/2022 tarihli bilirkişi raporunda; Kanunda aranılan mesafe koşulunun sağlandığı,  genel  imar  düzeni  veya  temel  alt yapı hizmetleri yönünden ise; Uşak Belediyesi tarafından yapılan imar çalışmalarının davacı belediyenin sınırlarına dayandığı, çoğunlukla tarım arazisi olan bölgede çok sayıda imar parselinin üretildiği, nüfusunun büyük çoğunluğunun tarım ve hayvan yetiştiriciliği ile uğraşan Bölme Belediyesi'nin tüzel kişiliğinin var olduğu zamanda yapılan planlar ile düşük yoğunluklu ve az katlı yapılaşmaların başladığı, kendi kendine yeterli olan bir altyapı ve ulaşım sistemi olduğu, genellikle bahçeli ve ayrık nizam villa tipi yapılaşmalar ile sayfiye olarak kullanılan arazilerin çok değerli bir bölgede kalmış olmasının bu bölgeye olan imarlı arsa talebini tetiklediği, bu nedenle imar hareketi olması göz önüne alındığında yakın gelecekte davacı belediyeyi içine alacak imar planlarının genişletilmesinin söz konusu olacağı, ayrıca davacı belediyenin tüzel kişiliği var iken yapmış olduğu altyapı ve imar çalışmaları kendine yeterken yetkilerin Uşak Belediyesi'ne verilmesi nedeni ile hizmetlerin kalitesinin düşeceği, oluşacak imar hareketleri nedeniyle Bölme yerleşmesinin yapısının bozulacağı izlenimi oluştuğu, nüfus açısından her iki belediyede de nüfusun belirli bir doygunluğa ulaştığı, bu nedenle olağanüstü bir durum yaşanmadıkça yerleşmelerde var olan istikrarlı durumun varlığını sürdüreceği, kişi başına düşen araç ve personel durumu ile mali açıdan Bölme Belediyesi'nin Uşak Belediyesi'nde daha iyi durumda olduğu, Uşak kentinin geçmiş planlamaların sonucunda gereğinden fazla planlanmış gelişme alanları sorunu ile karşı karşıya olduğu ve bunun Uşak Belediyesi üzerinde özellikle altyapı ve belediye hizmetlerinin sunumunda önemli mali baskılar oluşturması ve yönetim güçlükleri yaratmasının kaçınılmaz gözüktüğü, 1/100

.000 ölçekli Çevre Düzeni Planı'nda yer alan çevreyolunun her iki yerleşmenin yeni gelişme alanları arasında mesafe koşulunu değiştiren yeni bir sınır oluşturduğu, çevreyolunun erişim kontrollü yol olması, yolun çevrelediği bölge ile çevreyolu dışında kalan bölge arasındaki bütünleşme olanaklarını sınırladığı, kuş uçuşu birbirlerine komşu olan yerleşmelerin çevreyolunun erişim kontrolü nedeniyle komşuluklarını yitirecekleri, çevreyolunun farklı yapılaşma koşullarına sahip olması gereken ve farklı iktisadi bünyeye sahip iki yerleşmeyi anlamlı biçimde ayıracağı, çevreyollarının kentsel gelişmeyi dış bölgelere sıçratma aracı olmadığı, her iki yerleşme planları izlendiğinde daha fazla Uşak Belediyesi yerleşim alanları açısından bu tehlikenin var olduğu, çevreyolunun yakın çevresinde yoğunlukların düşürülmesi, gelişmenin sınırlanması, çevreyoluna dönük değil kendi iç bölgelerine dönük biçimde işleyecek açık alan kullanımları yaratılması şeklinde bir planlama ilkesinden hareket edilmesinin en doğru planlama yaklaşımı olacağı, çevreyolu dışında kalan yakın yerleşmelerde yoğunlukların artırılmamasına özen gösterilmesinin önemli olduğu, bunun yalnızca imar düzeni ve çevre bütünleşmesi açısından değil temek altyapı hizmetlerinin götürülmesinde etkinliği ve verimliliği sağlamak açısından da gerekli olduğu, çevreyolu çevresinde dikkatli bir planlama ve yapılaşma denetimi izlenmediği koşulda gelişme eğilimlerinin çevreyolu üzerine taşınması ve sıçraması tehlikesi olduğu, bu konuda dikkatli bir planlama tutumunun izlenmediği çoğu kentimizde çevreyolları üzerinde hızlı yapılaşmalar nedeniyle bu yolların çevreyolu niteliğinin hızla kaybolduğu, Bölme Belediyesi'nin kendi iktisadi bünyesi ile ilişkili biçimde planlama sürecini büyük oranda tamamladığı, gerçekleştirilmiş olan planın uygulanması sürecinde belirli güçlüklerle karşılaşılabilineceği,  yeni gelişme alanları gibi bir probleminin olmadığı koşulda Bölme Beldesinin Uşak Belediyesi sınırlarına katılmasının Uşak kenti açısından hiçbir akılcı yanının bulunmadığı belirtilmiştir.