muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/1090, Karar No: 2024/2901, Tarih: 03.06.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2024/1090
Karar	No : 2024/2901     
TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Vergi Dairesi Müdürlüğü  
KARŞI TARAF (DAVACI): …
 
İSTEMİN KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:…  sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca takdir komisyonu kararına istinaden, 2015 yılının Mayıs dönemi için re'sen tarh edilen  özel tüketim vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasına ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine yeniden yapılan inceleme sonucunda; olayda, her ne kadar bandrolsüz sigaraların ele geçirilmesi sebebiyle davacı hakkında açılan ceza davasında hükmedilen mahkumiyet kararı yasal süresinde istinaf edilmemesi nedeniyle kesinlemiş ise de; aynı kararda davacı ile birlikte aracın şoförü olan dava dışı … hakkında verilen mahkumiyet kararının istinaf aşamasında bozulduğu ve yeniden esas alan dosyada yapılan yargılama sonucunda … Bölge Adliye Mahkemesi ... Ceza Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla suçun işlendiğinin sabit olmadığı ve yeterli delil elde edilemediği gerekçesiyle anılan şahıs hakkında beraat kararının verildiği, bu karara karşı yapılan temyiz başvurusunun ise reddine karar verildiği, tüm bu yargılama sürecinde  aynı olaydan dolayı davacı ile birlikte yargılanan aracın şoförü … hakkında verilen mahkumiyet kararının istinaf aşamasında bozulması, yedek şoför olan davacı ile şoför …'in araçta bulunan sigaralardan haberlerinin olmadıklarını ceza yargılamasının her aşamasında ifade etmeleri, sigaraların bulunduğu araçta muavin olan …'un sigaraların kendisine ait olduğunu beyan etmesi, davacının ele geçirilen kaçak sigaralarla ilgisinin somut bir şekilde ortaya konulamaması hususları dikkate alındığında, davacının 4760 sayılı Kanun'da belirtilen şekilde "bulunduran" sıfatına haiz olmadığı, yedek şoför olmasının bulunduran sıfatına sahip olduğu sonucunu doğurmayacağı, tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Bulunduran sıfatına haiz davacı adına tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.  Temyiz isteminin reddine,
2. … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
4. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/06/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/2437, Karar No: 2024/2902, Tarih: 03.06.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2023/2437
Karar	No : 2024/2902     
TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI): Tasfiye Halinde … Oto Kiralama Ticaret Anonim Şirketi 
VEKİLİ: Av. … 
İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı tarafından bayilik sözleşmesi kapsamında paravan firmaya teslimi yapılan iki adet aracın özel tüketim vergisi matrahının aşındırıldığı, nihai tüketicinin gizlenmesi suretiyle vergi ziyaına sebebiyet verildiğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2013 yılının Ocak dönemine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile üç kat kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, olayda, 2013 yılının Ocak ayında satışı gerçekleştirilen araçlar nedeniyle yapılan dava konusu cezalı tarhiyatın ikinci dönem kapsamına girdiği, söz konusu dönemde ithalatçılar yönünden alış bedeli olarak getirilen ithalatta hesaplanan katma değer vergisi matrahının bayi olan davacı bakımından esas alınamayacağı, dosyada aksi yönde alıcı ifadesi ya da alış/satış bedellerinin doğru olmadığı hususunda başkaca somut bir tespit de bulunmadığı, ayrıca, ithalatta hesaplanan katma değer vergisi matrahının bayiler bakımından da esas alınabilmesine imkan tanıyan ve vergilendirme döneminde yürürlükte olmayan 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 12. maddesinin 1. fıkrasına 5766 sayılı Kanun'un 19. maddesinin (d) fıkrasıyla eklenen paragrafın 6487 sayılı Kanun'un 28. maddesiyle değişik halinin olayda uygulanma imkanının bulunmadığı, bu nedenle, tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.
Bu durumda, kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, bölge idare mahkemelerince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.
Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 26/01/2023 tarih ve E:2021/764, K:2023/63 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle; 
1.Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA, 
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 03/06/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/5069, Karar No: 2024/2347, Tarih: 03.06.2024

"İçtihat Metni"
       T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE     
Esas     No : 2023/5069
Karar	No : 2024/2347
 
TEMYİZ EDEN (DAVACILAR): Kendilerine asaleten, ...'a velayeten ... ile ..	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: .. Bakanlığı 
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI YANINDA MÜDAHİL: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN_KONUSU: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem:  Davacılardan ...'un ... Devlet Hastanesinde yapılan teşhis ve tedavi sırasında sol el orta parmağında gelişen doku nekrozuna bağlı olarak parmak ucunun kopması ve parmağın kısalması olayında davalı idarenin hizmet kusurunun bulunduğu ileri sürülerek anne ... için 25.000,00 TL manevi, baba ... için 25.000,00 TL manevi, ... için 50.000,00 TL manevi ve 100.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davanın kısmen kabulü, kısmen reddi yönünde verilen ilk kararın Danıştay Onuncu Dairesinin 25/11/2021 tarih ve E:2019/6790, K:2021/5854 sayılı kararı ile bozulması üzerine bozma kararına uyularak verilen ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; tarafların iddia ve savunmaları, adli tıp raporu, alanında uzman hekimlerden oluşan bilirkişi raporu ve dosyada mevcut diğer belgeler birlikte değerlendirildiğinde; davacıya uygulanan tedavi sonucunda komplikasyon meydana geldiği, davacının teşhis ve tedavi sürecinde hekim veya sağlık çalışanının kişisel kusurları bulunmadığının görüldüğü, buna göre, istihdam ettiği personelin görevlerini ifa ederken işledikleri ileri sürülen kusurdan dolayı idareye karşı açılan işbu tam yargı davasında, istihdam ettiği personelin kişisel kusurunun bulunmadığı, dava konusu olayda kusursuz sorumluluk hâllerinin olmaması ve davalı idarenin sağlık hizmet kusurunun da bulunmaması nedeniyle, doğduğu ileri sürülen zararların ödenmesinden idarenin sorumlu tutulmasına hukuken olanak bulunmadığı sonucuna ulaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI:  Davacılar tarafından, bozma kararı sonrası alınan bilirkişi raporunda  2014 yılında düzenlenen Adli Tıp Kurumu raporunun tam tersi şekilde  kalsiyum tedavisi uygulanmasının gerekli olduğunun belirtildiği, ancak bu kanaatin dayanağı olan kaynaklar ve tıbbi verilerin net şekilde ortaya konulmadığı, her iki raporda da aynı kaynak kitaba atıf yapıldığı ancak içeriklerin tamamen birbirinden farklı olarak raporlara yansıtıldığı, küçüğün kalsiyum oranının tedavi gerektirmeyecek düzeyde olmasına rağmen hatalı konulan tanı ve uygulanan yanlış tedavi sonucunda küçüğün sol el 3. parmağının tırnak seviyesinden koptuğu, takılan kataterin yerinden oynamaması, çıkmaması ve kaçak olmaması için gerekli tedbirleri almanın sağlık personelinin görevi olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunun dosyada bulunan Adli Tıp Kurumu raporlarıyla çelişkili olduğu, eksik inceleme ve yanlış değerlendirme içeren raporun hükme esas alınmasının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Davalı idare ve müdahil tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin kısmen kabulü, kısmen reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
A) Temyize konu kararın maddi tazminat isteminin reddine ilişkin kısmının incelenmesi:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen kararın maddi tazminat isteminin reddine yönelik kısmı usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. 
B) Temyize konu kararın manevi tazminat isteminin reddine ilişkin kısmının incelenmesi:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
	MADDİ OLAY :

Temyizen incelenen kararın maddi tazminat isteminin reddine yönelik kısmı usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. 
B) Temyize konu kararın manevi tazminat isteminin reddine ilişkin kısmının incelenmesi:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
	MADDİ OLAY : 
	Davacılardan ...'un, 19/09/2011 tarihinde Tokat ili, ... ilçesinde özel bir sağlık kuruluşunda dünyaya geldiği, takipneik (hızlı solunum) olması sebebiyle aynı gün ... Devlet Hastanesine sevk edildiği, buradaki takipleri sırasında hipokalsemi (kanda kalsiyum eksikliği) gelişmesi üzerine kalsiyum glukomat infüzyonu yapıldığı, 22/09/2011 tarihinde sol el orta parmağında renk değişikliğinin fark edilerek kalsiyum kaçağına bağlı doku nekrozu ön tanısıyla ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesine sevk edildiği, buradaki takip ve tedavinin ardından parmağın kanlanmaya başladığı, 26/09/2011 tarihinde taburcu edildiği, devamında parmağın nekrozlu kısmının otoampute (kendiliğinde düşme) olduğu, davacılar tarafından, olay nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemiyle davalı idare aleyhine ... Asliye Hukuk Mahkemesi nezdinde 23/01/2012 tarihinde dava açıldığı, bu davanın anılan Mahkemenin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla görev yönünden reddedilmesi üzerine 18/01/2013 tarihinde (2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 13. maddesi uyarınca süresinde) bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır. 
İdare Mahkemesince, olayda idarenin hizmet kusuru bulunup bulunmadığının tespiti amacıyla bilirkişiliğine başvurulan Adli Tıp .... İhtisas Kurulunca hazırlanan ... tarih ve ... sayılı raporda özetle,	...'un ... Devlet Hastanesinde yenidoğan bakım ünitesinde takibinin yapılmasının doğru olduğu, ancak, bebekte  hipokalsemi (kalsiyum 7/4 mg/dl) değeri için kalsiyum infuzyon endikasyonunun bulunmadığı, bebekte gelişen lezyonun kalsiyum kaçağına bağlı gelişen doku nekrozu olduğu, kalsiyum infuzyon endikasyonu bulunmayan hastada kalsiyum infuzyonu hususunda ilgili hekimin kusurlu olduğu yönünde görüş bildirildiği, Adli Tıp.... İhtisas Kurulunun ... tarih ve ... sayılı raporunda, küçüğün söz konusu arazı nedeniyle % 3,0 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş olduğunun, iyileşme süresinin bir aya kadar uzayabileceğinin belirtildiği, Mahkemece bu raporlara dayanılarak karar verildiği, ayrıca olay nedeniyle hemşire Nimak Erekli hakkında başlatılan disiplin soruşturması kapsamında ... Devlet Hastanesinde görev yapan Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı ... tarafından hazırlanan mütalaada ise özetle, "küçüğün tedavisine tedbir amaçlı olarak kalsiyum eklenmesinin uygun olduğu, her ne kadar parmağın nekrozunun mayi takılan bölgeye yakın olması nedeniyle ilgisi var gibi gözükmekteyse de yapılan tedavi ile parmaktaki nekroz arasında tam bir nedensellik ilişkisi kurulamadığı" hususlarının belirtildiği görülmektedir.

İdare Mahkemesince, davacılardan ...'un ... Devlet Hastanesinde yapılan yanlış teşhis ve tedavi sonrasında  sol el orta parmağında gelişen doku nekrozuna bağlı olarak % 3.0 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş olmasında davalı idarenin  hizmet kusuru bulunduğunun Adli Tıp Kurumu raporuyla sabit olduğu gerekçesiyle, alınan hesap bilirkişisi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü, kısmen reddi yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı karara karşı taraflarca temyiz yoluna başvurulması üzerine; Danıştay Onuncu Dairesince, İdare Mahkemesince hükme esas alınan raporda, meydana gelen arazın kalsiyum kaçağına bağlı olarak gerçekleşip gerçekleşmediği ve olayda davalı idarenin hizmet kusuru olup olmadığı hususunun açık ve net olarak değerlendirilmediği, anılan bilirkişi raporunun, yeterli, objektif, bilimsel açıklama ve değerlendirmeleri içermediği ve hükme esas alınabilecek nitelikte bulunmadığı, yeni bir rapor alınarak, olayda davalı idarenin hizmet kusuru bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.
Bozma kararında belirtilen hususların aydınlatılması için İdare Mahkemesince bilirkişiliğine başvurulan ... Üniversitesi Tıp Fakültesinde görevli 1 neonatoloji uzmanı, 1 kalp ve damar cerrahi uzmanı, 1 plastik rekonstrüktif ve estetik cerrahi uzmanı öğretim üyesince hazırlanan 27/12/2022 tarihli bilirkişi raporunda özetle, "Hastada yapılan tıbbi işlemlerin endikasyonunda ve uygulama şekillerinde herhangi bir kusur saptanmadığı, yapılan işlemlerin tıbbi gerçek ve uygulamalara uygun olduğu, dosya incelemesi sonucunda kayıtlardan damar dışına bir kalsiyum infüzyonun olduğuna dair kesin bir bilgiye ulaşılamadığı, ancak eğer kalsiyumun damar dışına çıkma durumu mevcut ise bilirkişi görüşlerinde ayrıntılı olarak belirtildiği şekilde doku nekrozu ve uzuv kaybı yapmasının mümkün olduğu" yönünde görüş bildirildiği görülmektedir.

Bilirkişi raporuna davacılar tarafından yapılan itiraz üzerine alınan ek raporda ise;  "..Hastaya uygulanan hipokalsemi tedavisinin uygun endikasyon ile tıbbi gereklere uygun metod ile yapıldığı, doku kaybına neden olacak başka bir etmen saptanamadığından bu hasarın kalsiyumun damar dışına çıkması (sıvı ekstravazasyonu) sonucu gerçekleşebileceğinin düşünüldüğü, Adli tıp raporunda kateterin arteriol seviyesine kadar uzanırsa arteriollerde obliterasyon yapıp kangrene neden olabilir tespiti tıbbi bilgilerle uyuşmadığı, çünkü arteriol kapiller yataktan hemen önceki damarlar olduğu ve çaplarının 7-100 Mikron kadar olduğu, bu dünyada kullanılan ve hastaya sıvı vermek için tasarlanmış hiçbir kateterin bu seviyeye kadar uzanacak yapı ve incelikte olamayacağı, o nedenle hastaya takılan kateterin adli tıp raporunda söylendiği şekilde damarda obliterasyon yapma durumunun olamayacağı, damar dışına sıvı kaçmasının bir tıbbi hata olarak kabul edilemeyeceği, usülüne uygun takılan bir kateterin bebeğin elini oynatabilmesi veya herhangi bir nedenle damar dışına çıkabileceği, bu durumda bu uygulamaların beklenen komplikasyonarından biri olduğu ..." yönünde görüş bildirilmiştir.
	Mahkemece, yukarıda aktarılan değerlendirmeler doğrultusunda hekime herhangi bir kusur atfedilemeyeceğinden bu yolla idarenin de hizmet kusuru bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. 
	İLGİLİ MEVZUAT:
Anayasanın 125. maddesinde, idarenin her türlü eylem ve işlemlerine karşı yargı yolunun açık olduğu belirtildikten sonra, son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu hükme bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde ise, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.
Genel anlamı ile tam yargı davaları, idarenin faaliyetlerinden ötürü, hakları zarara uğrayanlar tarafından idare aleyhine açılan tazminat davalarıdır. Bu tür davalarda mahkeme, hem olayın maddi yönünü, başka bir ifadeyle zararı doğuran işlem veya eylemleri, hem de bundan çıkabilecek hukuki sonuçları tespit edecektir.   
İdare kural olarak, yürüttüğü kamu hizmetiyle nedensellik bağı kurulabilen zararları tazminle yükümlü olup; idari eylem ve/veya işlemlerden doğan zararlar, idare hukuku kuralları çerçevesinde, hizmet kusuru veya kusursuz sorumluluk ilkeleri gereği tazmin edilmektedir.
Tam yargı davalarında, öncelikle zarara yol açtığı öne sürülen idari işlem veya eylemin hukuka uygunluğunun denetlenmesi esas alındığından, olayın oluşumu ve zararın niteliği irdelenip, idarenin hizmet kusuru olup olmadığının araştırılması, hizmet kusuru yoksa kusursuz sorumluluk ilkelerinin uygulanıp uygulanmayacağının incelenmesi, tazminata hükmedilirken de her halde sorumluluk sebebinin açıkça belirtilmesi gerekmektedir.

Tam yargı davalarında, öncelikle zarara yol açtığı öne sürülen idari işlem veya eylemin hukuka uygunluğunun denetlenmesi esas alındığından, olayın oluşumu ve zararın niteliği irdelenip, idarenin hizmet kusuru olup olmadığının araştırılması, hizmet kusuru yoksa kusursuz sorumluluk ilkelerinin uygulanıp uygulanmayacağının incelenmesi, tazminata hükmedilirken de her halde sorumluluk sebebinin açıkça belirtilmesi gerekmektedir.
İdarenin yürütmekle görevli olduğu bir hizmetin kuruluşunda, düzenlenişinde veya işleyişindeki nesnel nitelikli bozukluk, aksaklık veya boşluk olarak tanımlanabilen hizmet kusuru; hizmetin kötü işlemesi, geç işlemesi veya hiç işlememesi hallerinde gerçekleşmekte ve idarenin tazmin yükümlülüğünün doğmasına yol açmaktadır. Bu bağlamda hizmet kusuru, özel hukuktaki anlamından uzaklaşarak nesnelleşen, anonim bir niteliğe sahip, bağımsız karakteri olan bir kusurdur. Hizmet kusurundan dolayı sorumluluk, idarenin sorumluluğunun doğrudan ve asli nedenini oluşturmaktadır. 
İdarelerin kamu hizmetlerinin gereği gibi işlemesini sağlayacak organizasyonları yaparak yeterli araç ve gereçle donatılmış bina, tesis ve araçlarda hizmetin özelliğine uygun olarak seçilen ve yetişmiş personelle hizmeti yürütmek yükümlülüğünün bulunduğu da tartışmasızdır.
Zarar gören kişinin hizmetten yararlanan durumunda olduğu ve hizmetin riskli bir nitelik taşıdığı sağlık hizmetinde, idarenin tazmin yükümlülüğünün doğması için; zararın, idarenin de içinde bulunduğu ve sorumlu olduğu bir durum sonucu meydana gelmiş olması gerekmektedir.
Esasen Anayasa'nın 56. maddesi de Devlete, herkesin hayatını, beden ve ruh sağlığı içinde sürdürmesini sağlamak; insan ve madde gücünde tasarruf ve verimi artırarak, işbirliğini gerçekleştirmek amacıyla sağlık kuruluşlarını tek elden planlayıp hizmet vermesini düzenlemekle ve bu görevini kamu ve özel kesimlerdeki sağlık ve sosyal kurumlarından yararlanarak, onları denetleyerek yerine getirmekle ilgili pozitif bir yükümlülük getirmiştir.	
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 2. maddesinin devlete yüklediği pozitif yükümlülükler, devlet tarafından, özel ya da kamu hastanelerine hastaların yaşamını koruyacak nitelikteki tedbirleri alma zorunluluğu getiren yasal ve düzenleyici çerçevenin konulmasını gerektirmektedir. Bu yükümlülük, hastaları, tıbbi müdahalelerin bu bağlamda meydana getirebileceği ağır sonuçlardan mümkün olabildiğince koruma gerekliliğine dayanmaktadır. Böylelikle, taraf devletler, bu yükümlülük uyarınca, hekimlerin, uygulanması düşünülen tıbbi müdahalenin hastaların fiziksel bütünlüğüyle ilgili olarak meydana getirebileceği öngörülebilir sonuçlar hakkında sorgulanmaları ve hastalarını aydınlatarak, rıza göstermelerini sağlayacak şekilde kendilerini bu tıbbi müdahale hakkında önceden bilgilendirmeleri amacıyla gereken düzenleyici yasal tedbirleri almakla yükümlüdürler (Codarcea/Romanya, No. 31675/04, 2 Haziran 2009).