muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/541, Karar No: 2024/2798, Tarih: 30.05.2024

ESAS YÖNÜNDEN:
	İLGİLİ MEVZUAT:
	Anayasa'nın ''Vergi ödevi'' başlıklı 73. maddesinin 3. fıkrasında, vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı; 4. fıkrasında ise, vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapma yetkisinin Cumhurbaşkanına verilebileceği; 61. maddesinin 2. fıkrasında, Devletin, sakatların korunmalarını ve toplum hayatına intibaklarını sağlayıcı tedbirleri alacağı kurala bağlanmış; 125. maddesinin 4. fıkrasında, yargı yetkisinin, idari eylem ve işlemlerin hukuka uygunluğunun denetimi ile sınırlı olduğu, hiçbir surette yerindelik denetimi şeklinde kullanılamayacağı, yürütme görevinin kanunlarda gösterilen şekil ve esaslara uygun olarak yerine getirilmesini kısıtlayacak, idari eylem ve işlem niteliğinde veya takdir yetkisini kaldıracak biçimde yargı kararı verilemeyeceği hüküm altına alınmıştır. Maddedeki bu sınırlama, Cumhurbaşkanına tanınan yetki uyarınca yürürlüğe konulan düzenlemelere karşı açılacak davalarda, öncelikle, yasada belirlenen sınırların aşılıp aşılmadığının; belirlenen sınırlar dahilinde kullanılan yetkinin de, yine Anayasa'nın yukarıda yer verilen 73. maddesinde ifade edilen "verginin yasallığı" ilkesi ile aynı maddenin 1. fıkrasında, "herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, malî gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür" biçiminde ifade edilen "vergilendirmede eşitlik" ilkesine ve 10. maddesinde açıklanan "yasa önünde eşitlik" ilkesine uygunluğu yönünden yargısal denetime tabi tutulmasına engel değildir. 
 03/12/2008 tarih ve 5825 sayılı Kanun ile uygun bulunarak 14/07/2009 tarih ve 27288 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, Engellilerin Haklarına Dair Sözleşmenin 3. maddesinde, sözleşmenin engellinin topluma tam ve etkili katılım ve dahil olması ilkesine dayalı olduğu; 19. maddesinde, sözleşmeye taraf Devletlerin tüm engellilerin diğerleriyle eşit seçeneklere sahip olarak toplum içinde yaşama hakkına sahip olduğunun kabul edileceği, taraf devletlerin engellilerin bu haktan tam olarak yararlanmalarını ve topluma tam dahil olmalarını ve katılmalarını kolaylaştırmak için etkili ve gerekli tedbirleri alacağı belirtilmiş; 20. maddesinde, taraf Devletlerin, engellilerin istedikleri şekilde ve zamanda, karşılanabilir bir maliyetle hareket  edebilmelerinin kolaylaştırılması da dahil olmak üzere engellilerin imkan dahilinde azami ölçüde bağımsız hareket edebilmesini sağlamak için etkili tedbirler alacağı düzenlenmiş; 5378 sayılı Engelliler Hakkında Kanun'un 4. maddesinde, engellinin toplumdan tecrit edilmesinin ve ayrı tutulmasının önlenmesi gerektiği hükümüne yer verilmiştir.

4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun "Diğer istisnalar" başlıklı 7. maddesinin 2. fıkrasında (II) sayılı listede yer alan kayıt ve tescile tâbi mallardan; (a) 87.03 (hesaplanması gereken özel tüketim vergisi ve diğer her türlü vergiler dahil bedeli 200.000 TL’yi aşanlar hariç), 87.04 (motor silindir hacmi 2.800 cm³'ü aşanlar hariç) ve 87.11 G.T.İ.P. numaralarında yer alanların, engellilik oranı % 90 veya daha fazla olan malûl ve engelliler tarafından; (b) (Ek: 6/2/2014-6518/56 md.) 87.03 G.T.I.P. numarasında yer alan (motor silindir hacmi 2.800 cm3’ü aşanlar, bütün tekerlekleri motordan güç alan veya alabilenler, sürücü dâhil 8 kişiye kadar oturma yeri olan binek otomobilleri, yarış arabaları, arazi taşıtları hariç), yük taşımasında kullanılıp azami ağırlığı 3,5 tonu aşmayan ve yolcu taşıma kapasitesi istiap haddinin % 50’sinin altında olanlar ile sürücü dâhil 9 kişilik oturma yeri olanların engellilik durumlarının araçları bizzat kullanamayacak ve sürekli olarak tekerlekli sandalye veya sedye kullanmalarını gerektirecek nitelikte olduğunu ilgili mevzuat çerçevesinde alınan engelli sağlık kurulu raporuyla tevsik eden ve engellilik derecesi %90 veya daha fazla olup tekerlekli sandalye veya sedye ile binilmesine ve seyahat edilmesine uygun tertibat yaptıran malûl ve engelliler tarafından; (c) 87.03 (hesaplanması gereken özel tüketim vergisi ve diğer her türlü vergiler dahil bedeli 200.000 TL’yi aşanlar hariç), 87.04 (motor silindir hacmi 2.800 cm³'ü aşanlar hariç) ve 87.11 G.T.İ.P. numaralarında yer alanların, bizzat kullanma amacıyla engelliliğine uygun hareket ettirici özel tertibat yaptıran malûl ve engelliler tarafından beş yılda bir defaya mahsus olmak üzere ilk iktisabının vergiden istisna olduğu belirtilmiş; aynı maddenin son fıkrasında ise; birinci fıkranın; (2) numaralı bendinin (a) ve (c) alt bentleri ile (6) numaralı bendinde yer alan tutarlar, her yıl bir önceki yıla ilişkin olarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre belirlenen yeniden değerleme oranında artırılmak suretiyle uygulanacağı, hesaplanan tutarın 100 lirayı aşmayan kesirlerinin dikkate alınmayacağı ve Cumhurbaşkanının, bu şekilde tespit edilen tutarı %50’sine kadar artırmaya yetkili olduğu düzenlenmiştir.

29/12/2020 tarih ve 31349 (Mükerrer) sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Özel Tüketim Vergisi (II) Sayılı Liste Uygulama Genel Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ (Seri No: 8) ile engellilere özel tüketim vergisinden istisna araç satışında uygulanan 303.200 TL parasal sınır 330.800 TL olarak yeniden belirlenmiştir. Buna göre, 4760 sayılı Kanunu'nun 7. maddesinin 1. fıkrasının (2) numaralı bendinin (a) alt bendi uyarınca, Kanuna ekli (II) sayılı listedeki kayıt ve tescile tabi mallardan, Türk Gümrük Tarife Cetvelinin, 87.03 tarife pozisyonunda yer alan, motor silindir hacmine bakılmaksızın, hesaplanması gereken özel tüketim vergisi ve diğer her türlü vergiler dâhil bedeli 330.800 TL’nin altında olan binek otomobil, panelvan, pick-up, arazi taşıtı, ATV, jeep, steyşın vagon, vb. taşıtlar ile, (c) alt bendi uyarınca, (II) sayılı listedeki kayıt ve tescile tabi mallardan, Türk Gümrük Tarife Cetvelinin, 87.03 tarife pozisyonunda yer alan, motor silindir hacmine bakılmaksızın, hesaplanması gereken özel tüketim vergisi ve diğer her türlü vergiler dâhil bedeli 330.800 TL’nin altında olan binek otomobil, panelvan, pick-up, arazi taşıtı, ATV, jeep, steyşın vagon, vb. taşıtların beş yılda bir defaya mahsus olmak üzere ilk iktisabı özel tüketim vergisinden istisnadır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Dosyanın incelenmesinden; doğuştan % 90 engelli olan davacının protez kullandığı için yüksek araçların kendisine daha uygun olduğu, günlük işlerini SUV tipi aracıyla idame ettirmesi ve bu araçların piyasa fiyatları göz önüne alındığında 2021 yılı için uygulanan özel tüketim vergisi istisna sınırının yeni bir araç almasına imkan vermemesi nedeniyle 29/12/2020 tarih ve 31349 (Mükerrer) sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Özel Tüketim Vergisi (II) Sayılı Liste Uygulama Genel Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğde (Seri No:8) yer alan istisna sınırlamasının iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmıştır.

4760 sayılı Kanun'un 7. maddesinin son fıkrasında, aynı maddenin 1. fıkrasının (2) numaralı bendinin (a) ve (c) alt bentleri ile (6) numaralı bendinde yer alan tutarların, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre belirlenen yeniden değerleme oranında artırılacağı düzenlenmiştir. Yeniden değerleme oranı, devletin tahsil ettiği alacaklarda yapılan artış oranını belirleyen önemli bir katsayı olup, 213 sayılı Kanun'un 289. maddesine göre, her yıl Ekim ayı sonunda oluşan bir yıllık ortalama yurt içi üretici fiyat endeksi (ÜFE) artış oranı, bir sonraki yıl için yeniden değerleme oranı olarak belirlenmektedir. Başka bir ifadeyle, Ekim ayındaki enflasyon verileri, Kasım ayının ilk haftasında Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) tarafından açıklanmakta ve bir sonraki yıl için geçerli olan yeniden değerleme oranı Hazine ve Maliye Bakanlığı tarafından Resmi Gazete’de ilan edilmektedir. Anılan Bakanlık tarafından 2020 yılı için yeniden değerleme oranı % 9,11 olarak tespit edilmiş ve 28/11/2020 tarihli ve 31318 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sıra No:521) ile ilan edilmiş bulunmaktadır. Ayrıca, 213 sayılı Kanun’da tanınan özel yetki uyarınca, Cumhurbaşkanı, bu oranı ilgili yılın sonuna kadar %50'sine kadar arttırmaya yetkildir.
	Dava konusu edilen, Özel Tüketim Vergisi (II) Sayılı Liste Uygulama Genel Tebliği'nde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ, yukarıda açıklandığı gibi 4760 sayılı Kanun'da yer alan istisna tutarlarının yeniden değerleme oranında arttırılmasına ilişkin düzenlemelere uygun olup, Tebliğ ile yapılan bu düzenlenme sosyal devlet ve eşitlik ilkeleri ile uluslararası sözleşmelere aykırı hükümler ihtiva etmemektedir. Tebliğ'in yayımı ile amaçlanan kanunda yer alan tutarların yeniden değerleme oranında güncellenerek mükelleflere ilan edilmesi ve mükelleflerin bilgi edinmelerinin sağlanmasıdır. 
Bu açıklamalar çerçevesinde uyuşmazlığın çözümü; dava konusu Tebliğ'de yer alan tutarların, 213 sayılı Kanun'la düzenlenen ve Resmi Gazete'de ilan edilmek suretiyle uygulanmaya başlanan yeniden değerleme oranında, Anayasa'nın 73. maddesi ve 4760 sayılı Kanun'un 7. maddesinin son fıkrası ile Cumhurbaşkanına verilen yetki dahilinde belirlenip belirlenmediğinin tespitine ilişkin bulunmaktadır.
Davada iptali istenilen düzenlemeye konu vergi tutarlarındaki artışın 28/11/2020 tarihli ve 31318 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sıra No:521) ile ilan edilen yeniden değerleme oranında (% 9,11) yapıldığı ve vergilendirme ilkelerine aykırılık taşımadığı; öte yandan, Kanun'da öngörülen sınırlar içerisinde yapılan değişikliğin ne kadarının, ekonomik göstergelere uygun olduğunun yargısal denetiminin ise, Anayasa'nın 125. maddesiyle bağdaşmayacağı açık olduğundan, davaya konu düzenlemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle; 
1. DAVANIN REDDİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle; 
1. DAVANIN REDDİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için belirlenen ...-TL  vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra istemi halinde davacıya  iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 gün içerisinde Danıştay Vergi Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 30/05/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/1259, Karar No: 2024/2806, Tarih: 30.05.2024

"İçtihat Metni"
        T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE 
Esas	No : 2021/1259
Karar	No : 2024/2806
DAVACI                                      	: ... Enerji Üretim ve Ticaret Anonim Şirketi	  
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALILAR	: 1- T.C....	
	  2- ... Bakanlığı adına
	       ... Gümrük Müdürlüğü 	 
                                         VEKİLİ	: Av. ...
DAVANIN KONUSU : Kömür ithalatına ek mali yükümlülük konulmasına ilişkin 18/07/2016 tarih ve 2016/9073 sayılı Bakanlar Kurulu Kararında değişiklik yapılmasına dair 19/09/2016 tarih ve 2016/9166 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 2. maddesinin ve bu Karara dayanılarak davacı adına tescilli ... tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi ile ihtirazi kayıtla beyan üzerine tahakkuk ettirilen ek mali yükümlülüğe vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali ile ödenen ek mali yükümlülüğün tahsil tarihinden itibaren 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre gecikme zammı oranında hesaplanacak faiziyle birlikte iadesi istenilmektedir.

DAVACININ İDDİALARI : Anayasa'nın 167. maddesi ve 2976 sayılı Dış Ticaretin Düzenlenmesi Hakkında Kanun uyarınca Bakanlar Kuruluna ek mali yükümlülük konulmasına dair verilen yetkinin "vergi ve benzeri" yükümlülük olmaması koşuluna bağlandığı, iptali istenilen düzenleme ile piyasada belirlenen fiyata göre değişen "vergi ve benzeri" yükümlülük ihdas edilerek söz konusu yetkinin aşıldığı, Karar'da dayanak gösterilen 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 16, 22 ve 55

. maddelerinin düzenlemeyle ilgisinin bulunmadığı, ek mali yükümlülüğün bir korunma önlemi olduğu göz önüne alındığında, Dünya Ticaret Örgütü Korunma Önlemleri Anlaşmasına ve 2004/7305 sayılı İthalatta Korunma Önlemleri Hakkında Karar'da belirlenen usullere göre soruşturma yapılması suretiyle düzenleyici işlemin yürürlüğe konulması gerektiği, ödenecek ek mali yükümlülüğün hesaplanmasında, uluslararası fiyata göre değişmekle birlikte ton başına sabit bir parametre olan 70 ABD Dolarının esas alınmasının "verginin yasallığı" ilkesine aykırı olduğu, sadece ithal kömür kullanan elektrik üreticilerine getirilen ek mali yükümlülüğün eşitlik ilkesine aykırı olduğu, termik santrali yatırımlarının öngörülemez bir şekilde ek mali yükümlülük baskısı altında bırakıldığı, elektrik üretim maliyetlerinin piyasanın üzerine çıktığı, her ne kadar yerli kömür üretimini desteklemek ve ithalat bağımlılığını azaltmak amacıyla söz konusu düzenlemenin getirildiği ifade edilse de, ithal kömür ile elektrik üreten santrallerde kullanılan kazanların ithal kömür kalitesi baz alınarak tasarlandığı, bu kazanların 6000 kcal değerindeki ithal kömür kullanımına elverişli olduğu, yerli kömürler ise ortalama 2250 kcal değerine sahip olup enerji verimliğinin yerli kurulu düzende çok düşük kaldığı, dolayısıyla elektrik santrallerinin kullanımı bakımından yerli ve ithal kömürün birbirinin ikamesi olmadığı, ek mali yükümlülüğe rağmen ithalat miktarlarının düşmediği, ayrıca ülkemizde çıkarılan kömürün yerli kömürle çalışan termik santrallere bile  yetmediği, ithal kömürle çalışan santrallerinde %2-3 oranında kalori değeri yüksek yerli kömür karıştırılarak üretim yapılabilmesini teminen Türkiye Taşkömürü Kurumunca yerli kömür ihtiyaçlarının üretim yetersizliği sebebiyle karşılanamadığı dikkate alındığında, düzenlemenin yürürlüğe konuluş amacına hizmet etmediğinin görüldüğü, 2016/9166 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile ek mali yükümlülüğün hesaplanma biçiminin belirlilik ve öngörülebilirlik ilkelerine aykırı olarak belirlendiği, zira sabit değer olan 70 ABD Dolarının yerli üretim maliyeti olarak belirlendiği iddia edilse de, üretim maliyetleri sabit kalmış gibi söz konusu tutarın 2016 yılından beri değişmediği, değişken parametre olan uluslararası fiyat olarak, ICE Rotterdam Coal Future'da, yani gerçek kömür alım-satımına ilişkin olmayıp gelecekteki fiyatın ne olacağı konusundaki tahminlerin (vadeli sözleşmelerin) alınıp satıldığı türev piyasada belirlenen fiyatların esas alındığı, ithal kömürün ticaret yapılan ülkelerden gemiyle Türkiye'ye sevkinin yaklaşık 45 gün sürdüğü, uluslararası fiyat olarak beyannamenin tescil tarihinden önceki haftanın son ICE kapanış endeksi esas alınacağından ve anılan endeks haftanın beş günü yayınlanıp değişken olduğundan kömür ticaretine konu anlaşmanın yapıldığı tarihte ne kadar ek mali yükümlülük ödeneceğinin belirsiz olduğu, yurt dışı borsa fiyatına endeksli uygulamanın vergilendirme ilkelerine aykırılık taşıdığı, öte yandan, hesaplamada kullanılan ICE

yapılan ülkelerden gemiyle Türkiye'ye sevkinin yaklaşık 45 gün sürdüğü, uluslararası fiyat olarak beyannamenin tescil tarihinden önceki haftanın son ICE kapanış endeksi esas alınacağından ve anılan endeks haftanın beş günü yayınlanıp değişken olduğundan kömür ticaretine konu anlaşmanın yapıldığı tarihte ne kadar ek mali yükümlülük ödeneceğinin belirsiz olduğu, yurt dışı borsa fiyatına endeksli uygulamanın vergilendirme ilkelerine aykırılık taşıdığı, öte yandan, hesaplamada kullanılan ICE Rotterdam Coal Future kapanış endeksi verilerine erişilemediği, verilerin elde edilme biçiminin ve hangisinin kullanılacağının tartışmaya açık olduğu, nitekim ICE verilerine bakıldığında 34 adet satırda farklı fiyatların yer aldığı, davaya konu düzenlemeye göre beyannamenin tescil tarihinden bir hafta önceki kapanış değerleri dikkate alınacak ise de, beyannamelerin tescil tarihi 1 Eylül olduğunda, hesaplamada tescilden bir hafta öncesine tekabül eden Aug değil de Sep satırının neden seçildiğinin izaha muhtaç olduğu, verilerin elde edilmesine yönelik İthalat Genel Müdürlüğünce farklı tarihlerde 3 adet kılavuz yayımlanmasının bile tek başına idarenin kendi içinde tutarsız olduğunu gösterdiği, her ne kadar düzenleyici işlemin gerekçesinde, yukarı yönlü fiyat dalgalanmalarının kömürden elektrik üreten tesisleri olumsuz etkilememesi amacıyla ek mali yükümlülüğün değiştirildiği belirtilmişse de, üretimin sürekliliği için fiyattaki yükselişlerden bağımsız olarak kömür ithalatının zorunlu olması karşısında, elektrik üreticilerini ithal kömür fiyatlarındaki artıştan koruyucu bir mekanizmanın olmadığı, Devletin yerli kömür üreticisini koruma görevi olduğu gibi yerli elektrik üreticisini de korumakla yükümlü olduğu ileri sürülerek 2016/9166 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının davaya konu maddesi ile anılan düzenlemeye dayanılarak tesis edilen işlemin iptali istenilmektedir

... BAKANLIĞININ SAVUNMASI: Anayasa ve 2976 sayılı Kanun'un verdiği yetkiye dayanılarak yürürlüğe konulan davaya konu Bakanlar Kurulu Kararında, anılan Kanun'un 3. maddesi uyarınca, ek mali yükümlülüğün nev'i, miktarı, tahsili, takibi vb

. unsurların belirlendiği, ek mali yükümlülük konulmadan önce soruşturma yapılması gibi bir zorunluluğun bulunmadığı, yerli kömür üreticilerinin rekabet edebilmesi amacıyla sabit ek mali yükümlülük alınmasından vazgeçilerek davaya konu düzenlemenin yapıldığı, ton başına sabit bir ek mali yükümlülük uygulamasının, uluslararası kömür fiyatlarının çok düşük olduğu dönemlerde yerli üreticiyi ucuz ithalat karşısında korumaya yetmediği, yerli kömür üreticisinin ton başı üretim maliyeti dikkate alınarak birim fiyatın 70 ABD Doları olarak belirlenmesinin, madencilik firmalarının ithalat baskısından korunmasını, yerli kömür kullanımının teşvik edilerek yerli üreticinin rekabet edebilmesini ve böylece cari açığın azaltılmasını amaçladığı, ICE Rotterdam Coal Future endeksinin, Avrupa teslimli 6000 kcal kömürün ABD Doları cinsinden ton başına fiyatını belirttiği, fiziksel kömür işlemlerinin fiyatlarına dayanılarak hesaplandığı, kömürün fiyatlandırılmasında uluslararası çapta güvenilir ve şeffaf bir ölçüt olması, arz ve talep dinamiklerini yansıtması nedeniyle kömür ithalatında yaygın olarak kullanıldığından, uluslararası fiyatın belirlenmesine esas alındığı, zira elektrik üretiminde kullanılmak üzere kömür ithalatı yapan firmaların söz konusu endeksi oldukça iyi bildikleri ve bu endekse bağlı olarak alımlarını gerçekleştirdikleri, ödenecek ek mali yükümlülüğün hesaplanmasında kullanılan "70 ABD Doları-Uluslararası fiyat" kriterinin, uluslararası kömür fiyatlarındaki dalgalanmalara intibak edilmesini mümkün kıldığı, kömür ithalatına ilişkin gelecekte meydana gelebilecek ekonomik gelişmeler ile uyumlu bir biçimde ithalatın ülke ekonomisi yararına gerçekleştirilmesini sağladığı, ayrıca yerli üretici, tüketici ve ithalatçılar arasındaki menfaat dengesini gözettiği, şartlar ne olursa olsun sabit bir ek mali yükümlülük uygulamasından vazgeçilerek üreticiden tüketiciye kadar piyasadaki bütün aktörlerin korunduğu, şöyle ki, kömür fiyatının 70 ABD Dolarından fazla olduğu dönemde, yüksek fiyatın halihazırda yerli üreticiyi koruduğu saikiyle ithalatçılardan ek mali yükümlülük tahsil edilmeyerek maliyeti artırmamak suretiyle nihai tüketicilerin yüksek elektrik fiyatına maruz kalmamasının sağlandığı, nitekim 01/09/2016- 01/03/2019 tarihleri arasında ve 01/03/2021 tarihinden günümüze kadar uluslararası fiyatın 70 ABD Doları üzerinde seyretmesi nedeniyle kömür ithalatında ek mali yükümlülük tahsil edilmediğinden, ithalatçı ve nihai tüketiciler üzerinde ilave bir mali külfet oluşmadığı, ayrıca kömür fiyatlarının yüksek olması nedeniyle maliyetlerin diğer kaynaklara nispeten çok yüksek olduğu dönemlerde üretimi desteklemek amacıyla Enerji Piyasası Denetleme Kurumunca destekleme bedeli uygulandığı, dolayısıyla davacının iddiasının aksine fiyat artışı halinde de elektrik üretimi yapan kömür ithalatçılarının korunduğu, ayrıca destekleme bedelinin belirlenmesinde kullanılan uzlaştırma fiyatlarının da ICE Rotterdam Coal Future API 2 endeksiyle hesaplandığı, bu bakımdan da anılan

ayrıca kömür fiyatlarının yüksek olması nedeniyle maliyetlerin diğer kaynaklara nispeten çok yüksek olduğu dönemlerde üretimi desteklemek amacıyla Enerji Piyasası Denetleme Kurumunca destekleme bedeli uygulandığı, dolayısıyla davacının iddiasının aksine fiyat artışı halinde de elektrik üretimi yapan kömür ithalatçılarının korunduğu, ayrıca destekleme bedelinin belirlenmesinde kullanılan uzlaştırma fiyatlarının da ICE Rotterdam Coal Future API 2 endeksiyle hesaplandığı, bu bakımdan da anılan endekse göre yapılan fiyatlamanın öngörülebilir olduğu, kömür fiyatının 70 ABD Dolarından az olduğu dönemde ise, ithalatçılardan ek mali yükümlülük tahsil edilerek yerli üreticinin düşük kıymetli ithalattan zarar görmesinin önlendiği, öte yandan, serbest dolaşıma giriş beyannamesinin tescil tarihinde geçerli olan ek mali yükümlülüğün ithalatçı ve idare nezdinde kati biçimde hesaplanabilir olması gerektiğinden, beyannamenin tescilinden bir hafta önceki kapanış endeksiyle yapılan hesaplamanın objektif ve tereddüte mahal vermeyecek derecede açık olduğu, uluslararası fiyat verilerinin elde ediliş yöntemi ve hangisinin kullanılacağına dair İthalat Genel Müdürlüğünce farklı tarihlerde hazırlanan kılavuzlarda belirtilen kriterlere uygun bir şekilde oluşacak uluslararası fiyat verisinin BİLGE sistemine tanımlandığı, beyanname oluşturulma aşamasında gümrük idaresince hesaplama yapılmayıp, fiyat verisi sistemden otomatik olarak çekilmek suretiyle ithalatçının kontrol ve onayıyla ek mali yükümlülük hesaplandığından "belirlilik" ilkesine aykırı bir durumun söz konusu olmadığı, Anayasa ve 2976 sayılı Kanun'un verdiği yetkiye dayanılarak yürürlüğe konulan Bakanlar Kurulu Kararının davaya konu maddesi ile anılan düzenlemeye istinaden tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı savunulmaktadır