muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/2131, Karar No: 2024/3313, Tarih: 22.05.2024

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:
 Vergi Mahkemesi kararının; dava konusu haczin, ... Gıda Tekstil ve Kırtasiye Medikal Malzeme Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nin vergi borçları nedeniyle davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ödeme emirleri ve ...Ambalaj Gıda Temizlik ve Tarım Ürünleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nin vergi borçları nedeniyle davacı adına kanuni temsilci ve şirket ortağı sıfatıyla düzenlenen ... takip numaralı ödeme emrinin 2. sırası ve ... takip numaralı ödeme emrinin 1. sırasındaki kamu alacakları yönünden kaldırılmasına yönelik hüküm fıkrası ile ... Ambalaj Gıda Temizlik ve Tarım Ürünleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nin vergi borçlarına ilişkin davacı adına kanuni temsilci ve şirket ortağı sıfatıyla düzenlenen 4 takip numaralı ödeme emrinin 3. sırasındaki kamu alacakları ile 6 ve  7 takip numaralı ödeme emirleri içeriğindeki kamu alacaklarına ilişkin kısımlar yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurularının değinilen hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.
Dava konusu haczin dayanağı olan ... Ambalaj Gıda Temizlik ve Tarım Ürünleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nin vergi borçları nedeniyle davacı adına kanuni temsilci ve şirket ortağı sıfatıyla düzenlenen 4 takip numaralı ödeme emrinin 1 ve 4. sırası ile ... takip numaralı ödeme emrinin 2 ve 3. sırasındaki kamu alacakları yönünden şirketin banka hesaplarına 2015 yılında uygulanan hacizlerde tahsil edilen tutarın 2013 yılının Ocak, Şubat ve Nisan dönemlerine ilişkin katma değer vergisi alacaklarına mahsup edildiği dolayısıyla zamanaşımının sadece bu alacaklara ilişkin olarak kesildiği, diğer alacaklara ilişkin olarak  zaman aşımının işlemeye devam ettiği, vadeleri 2013 yılı olan bu kamu alacaklarının tahsili için davacı adına düzenlenen ödeme emirleri 2019 yılında tebliğ edildiğinden tahsil zamanaşımına uğradığı dolayısıyla dava konusu hacizde değinilen kamu alacakları yönünden hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle haczin değinilen kısmı kaldırılmıştır.
TEMYİZ	EDENLERİN	İDDİALARI	:       
	Davalı idare tarafından, asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyen kamu alacağının tahsili için davacının banka hesaplarına uygulanan hacizde hukuka aykırılık görülmediği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
	Davacı tarafından, söz konusu alacaklardan sorumluluğunun bulunmadığı, haczin dayanağı alacakların zamanaşımına uğradığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN	SAVUNMALARI	: 
Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.
Davacı tarafından, hukuki dayanaktan yoksun temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'ÜN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA

TARAFLARIN	SAVUNMALARI	: 
Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.
Davacı tarafından, hukuki dayanaktan yoksun temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'ÜN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3.	Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca ...-TL maktu  harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 22/05/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/6341, Karar No: 2024/3280, Tarih: 22.05.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/6341
Karar No : 2024/3280
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
 
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın aleyhe olan hüküm fıkrasına davalı idarece yöneltilen istinaf başvurusunu Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma kararı uyarınca yeniden inceleyen  ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, ... Tasarım ve Yayıncılık Limited Şirketine ait faturaların adi ortaklık şeklinde komisyon karşılığı düzenlendiği yolunda saptamalar içeren vergi tekniği raporunun done alındığı takdir komisyonu kararına dayanılarak 2014 yılı için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ve aynı yılın Ocak-Mart, Nisan-Haziran ve Temmuz-Eylül dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması ile re'sen tesis edilen mükellefiyet kaydının terkin edilmesi istemine ilişkindir.
                   İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının sahte fatura organizasyonu içerisinde yer aldığı hususu, davalı idarece hukuken kabul edilebilir bilgi ve belgelerle ortaya konulamadığından yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği, mükellefiyet tesisine dair işlem ... Vergi Mahkemesinin E:... sayılı dosyasında daha önce dava konusu edildiğinden aynı konu hakkında mükerrer olarak açılan davanın, bu yönden incelenmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergiler kaldırılmış,  mükellefiyet tesisine ilişkin işlem yönünden dava incelenmeksizin reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Takdir komisyonu kararının dayanağı olan ve sözü edilen şirket hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunda yer alan saptamalar, gerçek bir emtia teslimine dayanmayan fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde edildiği ve davacının da bu organizasyonun içerisinde yer aldığını gösterdiği, bahse konu vergi tekniği raporunda, sahte fatura düzenleme eyleminin davacının da aralarında bulunduğu üç kişi tarafından gerçekleştirilmesi nedeniyle elde edilen komisyon gelirinin bu kişiler arasında eşit paylı olarak bölünerek bulunacak matrah üzerinden adlarına tarhiyat yapılması gerektiği belirtilemesine karşın, komisyon gelirinin ikiye bölünmesi suretiyle bulunan matrah üzerinden tarhiyat yapıldığı anlaşıldığından, dava konusu tarhiyatın, elde edilen komisyon gelirinin üçte birine isabet eden matrah üzerinden hesaplanan kısmında hukuka aykırılık aşan kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı, mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı ve yıllık vergiye mahsuben peşin alınan söz konusu vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği, mükellefiyet tesisine dair işlem ... Vergi Mahkemesinin E:... sayılı dosyasında daha önce dava konusu edildiğinden aynı konu hakkında mükerrer olarak açılan davanın, bu yönden incelenmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası azaltılmış, geçici vergi aslı ile üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katını aşan kısmı kaldırılmış, mükellefiyet tesisine ilişkin işlem yönünden ise dava incelenmeksizin reddedilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI	: Dava konusu tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'IN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi  gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararının temyize konu hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Vergi Dava Dairesi kararının temyize konu hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3.	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 22/05/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/6002, Karar No: 2024/3283, Tarih: 22.05.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/6002
Karar No : 2024/3283
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacının taşınmazlarına, ortağı olduğu ...  Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nden alınamayan 2002 ila 2008 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla uygulanan hacizlerin kaldırılması istemine ilişkindir.
                İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Uyuşmazlık konusu kamu alacağının asıl borçlu şirketten tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emirlerinin ilanen tebliğ edildiği ancak ilanen tebligat öncesinde posta yoluyla tebliğ yapılamadığının bir başka anlatımla muhatabın adreste bulunmadığı hususunun 213 sayılı Kanun'un 102. maddesinde yazılan kişilerin imzası alınmak suretiyle saptanmadığı dolayısıyla ilanen tebliğin usulüne uygun olmadığı, kamu alacağının vade tarihlerinden sonraki beş yıllık süre içerisinde zamanaşımını kesen ya da durduran bir durumun da davalı idarece dosyaya sunulmadığı anlaşıldığından alacağın zamanaşımına uğradığı tarihlerden sonra uygulan hacizlerde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davaya konu hacizler kaldırılmıştır.
               Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI: Dava konusu hacizlerden önce uyuşmazlık konusu kamu alacağının asıl borçlu şirketten tahsili amacıyla ödeme emri düzenlenerek usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, söz konusu borcun ödenmesi üzerine yapılan mal varlığı araştırmasında bu şirketten tahsil edilemeyeceği anlaşıldığından ortak sıfatıyla davacından tahsili amacıyla uygulanan hacizlerde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'IN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3.	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 22/05/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/10336, Karar No: 2024/3276, Tarih: 22.05.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/10336
Karar No : 2024/3276
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi 	
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle değinilen faturalara dayalı indirimlerin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2017 yılının Ocak ve Mart ila Aralık dönemleri için re’sen salınan katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılmasına istemine ilişkindir.
               İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı ... Hizmetleri ve Pazarlama Limited Şirketi hakkındaki tespitlerin düzenlediği faturaların gerçeği yansıtmadığını kanıtlayıcı mahiyette olmadığı, ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkındaki saptamaların düzenlediği faturaların sahte olduğunu gösterdiği,  2016 yılının Kasım dönemine ait olup davacının e-tebliğ adresine 12/07/2017 tarihinde gönderilen ve 06/07/2022 tarihinde okunan vergi ve ceza ihbarnamesi içeriği vergi ziyaı cezasının tekerrür uygulamasına esas alınamayacağından 2017 yılının Temmuz ila Aralık dönemlerine ait vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri gereğince artırılan kısımlarında hukuka uyarlık bulunmadığı, 2016 yılının Mart dönemine  ait olup aynı yıl içinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınabilmesi mümkün olmakla birlikte 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 339. maddesinde 7338 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle, tekerrür hükümleri uyarınca artırılacak tutarın, tekerrüre esas alınan cezadan fazla olamayacağı yolunda getirilen lehe düzenleme dikkate alındığında, 2017 yılının Ocak ve Mart ila Haziran dönemlerine ait vergi ziyaı cezasının ancak tekerrüre esas alınan ceza tutarı olan 648,69-TL kadar artırılabileceği, gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uyarınca artırılan kısımları azaltılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının, dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatının, ... Hizmetleri ve Pazarlama Limited Şirketi'nden yapılan alımlara ilişkin kısmı ile 2017 yılının Temmuz ila Aralık dönemlerine ait vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri gereğince artırılan kısımları ve 2017 yılının Ocak ve Mart ila Haziran dönemlerine ait vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri gereğince artırılan kısımlarının 648,69-TL'yı aşan bölümüne ilişkin hüküm fıkrasına davalı idare tarafından yöneltilen istinaf başvurusu, değinilen hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle  reddedilmiştir.
Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkındaki tespitlerin düzenlediği faturaların gerçeği yansıtmadığını kanıtlayıcı mahiyette olmadığı gerekçesiyle davacı istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararının davanın reddine ilişkin hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatının, ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nden yapılan alımlara ilişkin kısmı ile 2017 yılının Ocak ve Mart ila Haziran dönemlerine ait vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri gereğince artırılan kısımlarının 648,69-TL'lik bölümü kaldırılmıştır.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI	: Davacı adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Uyuşmazlık konusu faturaları düzenleyen mükelleflerin sahte fatura düzenlediklerine ilişkin somut bir tespit bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'IN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 23. maddesinin (a) bendine 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanun'un 6. maddesiyle "Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır." hükmü eklenmiş olup yapılan bu düzenleme ile Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi hukuka uygunluk denetimi ile sınırlandırılarak yeniden vaka incelemesi yapamayacağı kurala bağlanmıştır.
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkün olup dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri yukarıda sözü edilen yasal düzenleme uyarınca hukuki denetimle sınırlı olarak incelenen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkün olup dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri yukarıda sözü edilen yasal düzenleme uyarınca hukuki denetimle sınırlı olarak incelenen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3.	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 22/05/2024 tarihinde  oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
(X)-KARŞI OY :
Bakılmakta olan dava, sahte fatura kullanma fiili sebebiyle yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatın kaldırılması istemiyle açılmış; verilen karara yönelik davacı istinaf başvurusunun  kabulü, davalı idare istinaf başvurusunun reddi üzerine davalı idare bu kez temyiz yoluna başvurmuştur. Temyiz başvurusu, çoğunluk görüşüyle, kararın “hukuki denetimle sınırlı” olarak incelenmesi sonucunda bozulmasını gerektirecek bir neden bulunmadığı belirtilerek reddedilmiş ve kararın onanmasına karar verilmiştir. 
Temyiz mercilerinin esas rolü; ülke genelinde, hukukun uygulanmasında içtihat birliğinin sağlanmasıdır. Bu bakımdan Danıştay’ın temyiz mercii olarak görevi, kural olarak, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır. Başka bir anlatımla, temyiz denetiminde, olaya uygulanacak hukuk kuralının; doğru belirlenip belirlenmediğine, doğru yorumlanıp yorumlanmadığına ve aynı zamanda doğru olarak uygulanıp uygulanmadığına bakılır; uyuşmazlığın maddi yönüyle ilgilenilmez. 2575 sayılı Danıştay Kanunu’nun 23. maddesinin (a) fıkrasına, 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanunun 6. maddesiyle eklenen cümle bu durumu kurala bağlamıştır.

Anayasa Mahkemesi’nin birçok kararında vurgulandığı gibi, “kişilerin adil bir şekilde yargılanmalarını sağlamayı ve denetlemeyi amaçlayan” gerekçeli karar hakkı adil yargılanma hakkının unsurlarından biridir. Gerekçeli karar hakkı; sadece “tarafların muhakeme sırasında ileri sürdükleri iddialarının kurallara uygun biçimde incelenip incelenmediğini bilmeleri” için değil, aynı zamanda, “demokratik bir toplumda kendi adlarına verilen yargı kararlarının sebeplerini toplumun öğrenmesinin sağlanması” için de gereklidir (Sencer Başat ve diğerleri [GK], B. No: 2013/7800, 18/6/2014, §§ 31, 34). Kanun yolu incelemesi sonucunda verilen kararda gerekçelerinin ayrıntılı olmaması bu hakkın ihlal edildiği şeklinde yorumlanmamaktadır. Kanun yolu incelemesi yapan merciinin yargılamayı yapan mahkemeyle aynı sonuca ulaşması ve bunu aynı gerekçeyi kullanarak veya atıfla kararına yansıtması, kararın gerekçelendirilmiş olması bakımından yeterlidir (Yasemin Ekşi, B. No: 2013/5486,  01/12/2013 § 57): Ancak çoğunluk görüşünde, Danıştay Kanunu’nun 23. maddesine atıfla "hukuki denetimle sınırlı inceleme" sonucunda karar verildiği belirtilmekle yetinilmiştir. Halbuki, uyuşmazlığın incelenen hukuki yönünün açıklığa kavuşturulması, gerekçelendirilmesi gerekir.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 341. maddesinde yer alan "Vergi ziyaı, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade eder." kuralıyla vergi ziyaı tanımlanmış; ayrıca, maddede, vergi mükellef veya sorumlusunun vergi ziyaına neden olabilecek kimi yasaya aykırı halleri sayılmıştır. Kanun’un Vergi Ziyaı Cezası başlıklı 344. maddenin ikinci fıkrasında ise, vergi ziyaına 359. maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde bu cezanın üç kat olarak uygulanacağı kurala bağlanmıştır. 359. maddede de, defter, kayıt ve belgeleri tahrif edenler veya gizleyenler veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleyenler veya bu belgeleri kullananlar kaçakçılık fiilerini işlemiş olacakları belirtilmiş; ayrıca, sahte belge, “gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belge”; muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge ise, “gerçek bir muamele veya duruma dayanmakla birlikte bu muamele veya durumu mahiyet veya miktar itibariyle gerçeğe aykırı şekilde yansıtan belge” olarak tanımlanmıştır. Bu halde, 359. maddede sayılan sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme ve kullanma eylemleri ile vergi ziyaı ortaya çıkmışsa, vergi ziyaı cezası üç kat olarak kesilecektir. Vergi Usul Kanunu’nun 30. maddesinin 2. fıkrasının (4) numaralı bendine göre de, defter kayıtları ve bunlarla ilgili vesikaların vergi matrahının doğru ve kesin olarak tespitine imkân vermeyecek derecede noksan, usulsüz ve karışık olması dolayısıyla ihticaca salih bulunmaması re’sen tarh sebebidir. Sözü edilen kurallara göre, sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenlemesi veya kullanılması re’sen takdiri gerektiren sebep olup bu hallerin varlığında, re’sen verginin tarh edileceği ve tarh edilen bu vergiye bağlı olarak da vergi ziyaı cezası kesileceği hususu belirli, ulaşılabilir ve öngörülebilir niteliktedir.