muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/6418, Karar No: 2024/825, Tarih: 22.02.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/6418
Karar No : 2024/825
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... 
VEKİLİ	: Av. ... 
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... 
VEKİLİ	: Av. ... 
İSTEMİN	KONUSU	: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, bir dönem yönetim kurulu üyesi olduğu ... Elektronik Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketinden alınamayan 2002 ila 2004 yıllarına ilişkin muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... ila ... takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Uyuşmazlık konusu ödeme emirleri içeriği vergi borçları için asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emrirlerinin tebliğ alındısının ibraz edilmediği, usulüne uygun kesinleştirilmeyen kamu alacağı için davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla ödeme emri düzenlenmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle ödeme emirleri iptal edilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Uyuşmazlık konusu ödeme emirlerinin müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlendiği, yönetim kurulu üyesi olan davacının asıl borçlu şirketin vergi borçlarından müteselsilen sorumluluğu bulunduğu ortaya konulmadığından, müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenen dava konusu ödeme emirlerinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davalı idarenin istinaf istemi kabul edilerek mahkeme kararı kaldırıldıktan sonra ödeme emirleri iptal edilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI			: Davacının bir dönem asıl borçlu şirketin yönetim kurulu üyesi olduğu, yönetim kurulu üyeliğinden ayrılmış olmasının sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı ve şirket borçlarından kanuni temsilci sıfatıyla müteselsilen sorumlu olan davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	... 'IN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	Asıl borçlu ... Elektronik Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'nin bir dönem  yönetim kurulu üyesi olan davacı adına, 2002 ila 2004 yıllarına ilişkin muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla ... tarih ve ... ila ... takip numaralı ödeme emirleri düzenlendiği, söz konusu ödeme emirlerinin iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmıştır.

İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	Asıl borçlu ... Elektronik Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'nin bir dönem  yönetim kurulu üyesi olan davacı adına, 2002 ila 2004 yıllarına ilişkin muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla ... tarih ve ... ila ... takip numaralı ödeme emirleri düzenlendiği, söz konusu ödeme emirlerinin iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmıştır.
	Uyuşmazlık konusu ödeme emirleri müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenmişse de davalı idarece savunma dilekçesinde yapılan açıklamalardan davacının kanuni temsilci sıfatıyla sorumlu tutulduğu anlaşılmaktadır.
Davacının yönetim kurulu üyesi olarak temsil ve ilzama yetkili kılınmadığı görülmektedir.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesinde, tüzel kişilerin mükellef veya vergi sorumlusu olmaları halinde bunlara düşen ödevlerin kanuni temsilcilerince yerine getirileceği, temsilcilerin bu ödevleri yerine getirmemeleri yüzünden mükelleflerin veya vergi sorumlularının varlığından tamamen veya kısmen alınamayan vergi ve buna bağlı alacakların, kanuni ödevleri yerine getirmeyenlerin varlıklarından alınacağı kurala bağlanmıştır.
   Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte olan 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 317. maddesinde, anonim şirketin yönetim kurulu tarafından idare ve temsil edileceği, 319. maddesinde, yönetim kurulunun en az bir üyesine şirketi temsil yetkisi verileceği, esas sözleşme ile temsil yetkisinin ve idare işlerinin hepsinin veya bazılarının yönetim kurulu üyesi olan murahhaslara veya pay sahibi olmaları zorunlu bulunmayan müdürlere bırakılabilmesi için genel kurula veya yönetim kuruluna yetki verilebileceği, 321. maddesinde ise temsile yetkili olanların şirketin amaç ve konusuna dahil olan her nevi işleri ve hukuki işlemleri şirket adına yapmak ve şirket unvanını kullanmak hakkını haiz oldukları hükme bağlanmıştır.	
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Yukarıda yer verilen yasal düzenleme gereğince, anonim şirketin genel olarak yönetim kurulu tarafından temsil ve idare edileceği ancak esas sözleşme ile yetki verilmesi şartıyla genel kurul veya yönetim kurulu tarafından temsil ve ilzam yetkisinin tamamının ya da bir kısmının yönetim kurulu üyesi olan murahhaslara veya pay sahibi olmayan müdürlere devredilebilmesi mümkündür.
Kamu alacağının gerçek borçlusu anonim şirketin bir dönem yönetim kurulu üyesi olmakla birlikte 6762 sayılı Kanun'un 319. maddesi gereği temsil ve ilzama yetkili kılınmamış olması nedeniyle, şirket borçlarından kanuni temsilci sıfatıyla sorumlu tutulamayacak olan davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka uygunluk bulunmadığından, yazılı gerekçeyle verilen Vergi Dava Dairesi kararında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.
            KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,

KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 22/02/2024 tarihinde  oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
(X)- KARŞI OY :
Türk Ticaret Kanunu'nun anonim şirketlerle ilgili bölümünde, anonim şirketlerin yönetim kurulu tarafından yönetileceği ve temsil olunacağı, yönetim kurulunun üyeleri arasından bir başkan ve bulunmadığı zamanlarda ona vekalet etmek üzere en az bir başkan vekili seçeceği, yönetim kurulunun düzenleyeceği bir iç yönergeyle yönetimi kısmen veya tamamen bir veya bir kaç yönetim kurulu üyesine veya üçüncü bir kişiye devretmeye yetkili kılınabileceği esası benimsenmiş, bu iç yönergenin şirketin yönetimini düzenleyeceği açıklamasına yer verilmiştir.
Bu düzenlemeye göre, anonim şirketlerin yönetilmesinde ve dışa karşı temsilinde kanuni organının yönetim kurulu olduğu açıktır. Anonim şirket yönetim kurulu üyeleri arasında yapılabilen görevlendirmeler ve paylaşım sadece şirketin yönetim işlerini kapsamakta olup, şirketi temsil yetkisi bir bütün olarak yönetim kuruluna ait bulunmaktadır. En yetkili organ olan genel kurulca seçim yoluyla görevlendirilen bu kurulun üyeleri, şirketin yönetilmesinden müteselsilen sorumludur. Zira, birden çok üyeden oluşan bu kurulun yönetim işlerini daha kolay yürütmesi amacıyla şirkete müdür atanması ya da kurul üyelerinden birine yahut bir kaçına belli işlemler için yetki tanınması yönetim kurulu üyelerinin şirket sözleşmesi ve yasadan doğan sorumluluğunu değiştirmeyeceği gibi kaldırdığından da söz edilemez. Bu gibi durumlarda müdür ve yetki tanınan üyeler yönetim kurulunun temsilcisi olduğundan aralarındaki ilişki yönünden temsil hükümleri geçerli olur. Kuşkusuz müdürün sorumluluğuna ilişkin özel kurallar saklıdır.
Diğer bir ifadeyle, anonim şirket yönetim kurulu üyelerinin kendi aralarında yapacakları görev dağılımı bir iç işlem niteliğinde olup üçüncü kişiler açısından bağlayıcı bir yönü bulunmamasının sonucu olarak yönetim kurulu içinde yapılan görev  dağılımı uyarınca bazı üyelere şirketi, idari makamlar önünde temsil yetkisi verilmiş olması, temsil  yetkisi verilmemiş olan yönetim kurulu üyelerinin belirtilen sorumluluğunun ortadan kalktığı sonucunu doğurmayacağı açıktır.
Genel kurul tarafından yönetim kurulu üyeliğine seçildiği ihtilafsız olan davacı ve diğer yönetim kurulu üyeleri şirket tüzel kişiliğini ve yönetim kurulunu temsilen belli hukuki muamele yapmaları konusunda görev ve yetki taksimi yapılan yönetim kurulu kararının, yönetim sorumluluğunun ismi belirtilen üye veya üyelere devredildiği anlamında yorumlanarak hüküm kurulması hukuka uygun düşmemiştir. Yönetim kurulu üyelerinin yönetsel görevleri paylaşmasının da iş bölümünden başka bir hukuksal sonuç doğurmayacağı Ticaret Kanunundaki düzenlemelerden anlaşılmaktadır.

Belirtilen nedenlerden dolayı yönetim kurulu üyesi olması nedeniyle kanuni temsilci olan davacının sorumluluğuna gidilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından temyiz isteminin kabulü ile kararın bozulması gerektiği oyuyla karara katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2023/6363, Karar No: 2024/829, Tarih: 22.02.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/6363
Karar No : 2024/829
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ	: Av. ... 
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... 
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... ,  K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporuna istinaden tanzim edilen vergi inceleme raporu uyarınca 2017 yılı için re'sen salınan gelir vergisi ve tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunda yer alan saptamalardan, gerçek bir emtia teslimine dayanmayan fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği sonucuna varıldığı ancak davacının komisyon geliri hesaplanırken Bs formunda belirttiği tutarlar, karşı Ba formunda belirtilen tutarlar ile davacının yevmiye defterinde kayıtlı tutarlar karşılaştırılarak en yüksek olanların katma değer vergisi hariç tutarları olarak dikkate alındığı ve bu tutara %18 oranında katma değer vergisi ilave edildiği, davacı tarafından bu tutar dışında katma değer vergisinin de tahsil edildiğine ilişkin bir tespit yapılmadan söz konusu tutarlara katma değer vergisi eklenerek komisyon gelirinin tespit edilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı, 2017 yılının Temmuz dönemine ilişkin olup 2018 yılı içerisinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle katma değer vergisi hariç tutarlar üzerinden tespit edilen %2 oranında komisyon geliri üzerinden hesaplanan üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi  yönünden dava reddedilmiş, tarhiyatın bu tutarı aşan kısmı ile vergi ziyaı cezasının tekerrürden kaynaklanan kısmı kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği hususunun somut ve hukuken geçerli tespitlerle ortaya konulduğu ve vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılmasına hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	... 'IN	DÜŞÜNCESİ		: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	... 'IN	DÜŞÜNCESİ		: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporununa dayanılarak düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca dava konusu tarhiyatın yapılmıştır.
	Vergi inceleme raporunun incelenmesinden, komisyon gelirinin hesabında uyuşmazlık konusu dönemde verilen katma değer vergisi beyannamelerine konu satışlarda hesaplanan katma değer vergisi oranının %18 olması nedeniyle bu oranın esas alındığı anlaşılmaktadır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinin (B) fıkrasında; vergilendirmede, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu kurala bağlanmıştır.
	3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 10. maddesinde mal teslimi ve hizmet ifası hallerinde, malın teslimi veya hizmetin yapılmasının vergiyi doğaran olay olduğu belirtilmiş olup sözü edilen Kanun'un "teslim ve hizmet işlemlerinde matrah" başlıklı 20. maddesinin (1) numaralı fıkrasında matrah, teslim ve hizmet işlemlerinde bu işlemlerin karşılığını teşkil eden bedel olarak tanımlanmıştır. 
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının; vergi ziyaı cezasının tekerrürden kaynaklanan kısmının kaldırılması yolundaki hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun görülmüştür.
	3065 sayılı Kanun'da vergiyi doğuran olayın teslimle gerçekleştiği, matrahın da teslime konu işlemin bedeli olarak kabulü gerektiği kurala bağlanmış olup uyuşmazlık konusu katma değer vergisi tarhiyatına esas alınan teslimin davacı tarafından düzenlenen sahte faturalar olduğu, bu teslimin karşılığı olan gelirin de katma değer vergisini de ihtiva eden fatura bedelinin tamamı üzerinden elde edildiğinin kabulü gerekmektedir. 
	Davacı tehlikesiz atıkların toplanması faaliyeti ile iştigal etmekte iken 31/12/2008 tarihi itibarıyla ticaret sicil kaydı re'sen terkin ettirilmiştir. Dolayısıyla davacının düzenlediği faturalara konu teslimleri %18 katma değer vergisine tabidir. Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda da uyuşmazlık konusu dönemlerde yevmiye defterine kayıtlı olan satış faturalarının dökümüne yer verilmiş olup söz konusu faturalarda hesaplanan katma değer vergisi oranının %18 olduğu görülmektedir.
	Komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği hususu yargı kararıyla da kabul edilen davacının, düzenlediği faturalar içeriği teslimlerinin %18'den farklı oranda katma değer vergisine tabi olduğu hususunda bir iddiası bulunmamaktadır. Kaldı ki bu yönde bir iddiada bulunulması halinde iddiayı ispatla yükümlü olan tarafın davacı olduğu da açıktır.

Komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği hususu yargı kararıyla da kabul edilen davacının, düzenlediği faturalar içeriği teslimlerinin %18'den farklı oranda katma değer vergisine tabi olduğu hususunda bir iddiası bulunmamaktadır. Kaldı ki bu yönde bir iddiada bulunulması halinde iddiayı ispatla yükümlü olan tarafın davacı olduğu da açıktır.
	Bu durumda içeriği itibarıyla tümüyle yanıltıcı bir belge olan faturalarda gösterilen ve beyan edildiği iddia edilen %18 oranındaki katma değer vergisinin, aslında fiktif bir değer olduğu ve gerçekte ödenmediği de göz önüne alındığında, komisyon gelirinin hesabında matraha dahil edilmesi gerektiğinden, Vergi Mahkemesi kararının yazılı gerekçeyle tarhiyatın, katma değer vergisi hariç tutarlar üzerinden tespit edilen %2 oranında komisyon geliri üzerinden hesaplanan üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisini aşan kısmının kaldırılması yolundaki hüküm fıkrasına davalı idare tarafından yöneltilen istinaf başvurunu reddeden Vergi Dava Dairesi kararında hukuka uygunluk görülmemiştir. 	
KARAR SONUCU:
             Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin kısmen reddine
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; vergi ziyaı cezasının tekerrürden kaynaklanan kısmının kaldırılması yolundaki hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. Kararın; tarhiyatın, katma değer vergisi hariç tutarlar üzerinden tespit edilen %2 oranında komisyon geliri üzerinden hesaplanan üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisini aşan kısmının kaldırılması yolundaki hüküm fıkrasının BOZULMASINA, 22/02/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/1891, Karar No: 2024/1141, Tarih: 22.02.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 ALTINCI DAİRE  
Esas  No : 2020/1891
Karar No : 2024/1141
TEMYİZ EDEN (DAVACILAR)	: 1- … 	    2- … 	  
VEKİLİ	: Av. … 
KARŞI TARAF (DAVALILAR)	: 1- … Büyükşehir Belediye Başkanlığı 
VEKİLİ	: Av. … 
		2- … Belediye Başkanlığı-… 
VEKİLİ	: Av. … -Av. … 
 
İSTEMİN	KONUSU	: … Bölge İdare Mahkemesi …  İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.          
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Samsun ili, İlkadım ilçesi, … Mahallesi, … pafta, … ada, … ve … parsel sayılı taşınmazları kapsayan alanda 3194 sayılı İmar Kanununun 18. maddesi ve 2981/3290 sayılı Kanunun Ek-1 maddesi uyarınca İlkadım Belediye Encümeninin … tarihli, … sayılı kararı ve Samsun Büyükşehir Belediye Encümeninin … tarihli, … sayılı kararıyla kabul edilen parselasyon işleminin ve İlkadım Belediye Meclisinin … tarihli, … sayılı kararı ve Samsun Büyükşehir Belediye Meclisinin … tarihli, … sayılı kararıyla kabul edilen "en az parsel büyüklüğü 3000 m2'dir" şeklindeki uygulama imar planı plan notunun iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:… ,  K:… sayılı kararda; mahallinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi üzerine düzenlenen rapor ile dosyada bulunan bilgi ve belgelerin birlikte incelenmesi sonucunda, dava konusu taşınmazları da kapsayan alanda kentsel dönüşüm projesi kapsamında hazırlanan imar planlarında, E:4.00 Hmax:Zemin+10 kat yapılaşma koşullarının belirlendiği, bu yapılaşma koşullarında küçük parseller yerine, sağlıklı bir yapılaşma ve sosyal-teknik altyapı alanlarının iyileştirilmesi için yüzölçümü daha büyük parseller oluşturulmasının şehircilik ilke ve esaslarına daha uygun olduğu, minimum parsel büyüklüğünün 3000 m² olarak belirlenmesinin Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliğinin ilke ve esaslarına ve 3194 sayılı İmar kanununun 1. maddesinde yer alan amacına aykırılık taşımadığı, düzenleme sınırında kalan parsellerden önceki imar uygulamalarında DOP (Düzenleme Ortaklık Payı) kesintisi yapıldığından 3194 sayılı Yasanın 18. maddesinin 6. fıkrasına uygun olarak ikinci kez düzenleme ortaklık payı kesintisi yapılmadığı, uygulama sonucunda davacılara kök parsellerinin bulunduğu yerlerden parsel tahsisi sağlandığı, 2981/3290 sayılı Kanunun Ek-1 madde uygulamasının koşullarının oluşmadığından Ek-1 uygulaması yapılmadığı, 3194 sayılı Kanunun 18. maddesi gereği yapılan parselasyon ve "en az parsel büyüklüğü 3000 m²'dir" şeklindeki plan notunun şehircilik ilkeleri ve planlama esaslarına uygun olduğu sonucuna varılmıştır.
	Belirtilen gerekçelerle, dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Belirtilen gerekçelerle, dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve istinaf dilekçelerinde ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI    : Dava konusu alanı da kapsayan bölgede kentsel dönüşüm uygulamasının yapılacağından söz edilmesine karşın uygulamaya ilişkin herhangi bir projelendirme, etaplama, uygulama ve planlama olmadığı, imar çalışmasındaki düzenleme ortaklık payı kesintileri ile alanda sosyal donatı alanları için yeterince alan oluşturulduğuna göre taşınmaz sahiplerine verilecek müstakil parsel ile alanda kentsel dönüşümün sağlanmasının mümkün olduğu, dava konusu taşınmazlar müstakil ve bireysel tasarrufa uygun halde iken dava konusu uygulama ile bireysel tasarruflar engellenerek, davalı belediyenin ne zaman ve hangi şartlarda yapacağı belli olmayan kentsel dönüşüm uygulamasına dahil edilmesinin hukuka aykırı olduğu, bilirkişi raporunun hukuka aykırı düzenlendiği ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI   : 
İlkadım Belediye Başkanlığı tarafından; temyiz edilen kararda bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, usul ve kanuna uygun olan kararın onanması gerektiği savunulmaktadır.
Samsun Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından; savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HAKİMİ	… 'İN DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : Samsun ili, İlkadım ilçesi, … Mahallesi, … pafta, … ada, … ve … parsel sayılı taşınmazları kapsayan alanda 3194 sayılı İmar Kanununun 18. maddesi ve 2981/3290 sayılı Kanunun Ek-1 maddesi uyarınca İlkadım Belediye Encümeninin … tarihli, … sayılı kararı ve Samsun Büyükşehir Belediye Encümeninin … tarihli, … sayılı kararıyla kabul edilen parselasyon işleminin ve İlkadım Belediye Meclisinin … tarihli, … sayılı kararı ve Samsun Büyükşehir Belediye Meclisinin ... tarihli, ... sayılı kararıyla kabul edilen "en az parsel büyüklüğü 3000 m2'dir" şeklindeki uygulama imar planı plan notunun iptali istemiyle  görülmekte olan dava açılmıştır.