muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/12716, Karar No: 2024/3715, Tarih: 05.06.2024

6306 sayılı Kanun ile Danıştay Dairelerince daha önce dava konusu işlemle aynı konuda bakılan davalarda, alanında uzman bilirkişilere yaptırılan incelemelerin birlikte değerlendirilmesinden; bir alanın üzerinde bulunduğu yapı stokunun can ve mal  kaybına yol açma riski taşıması nedeniyle  "Riskli Alan" olarak ilan edilebilmesi için, söz konusu alandaki  binaların deprem riski belirlenirken daha çok binaların taşıyıcı sistemine ait parametrelerin (taşıyıcı eleman sayısı ve dağılımı, planda düzensizlik, düşeyde düzensizlik, lokal ve konstrüktif uygulamalar, vb.) dikkate alınması gerektiği,  niceliksel bir yaklaşımla teknik açıdan anlamlı tanımlar çerçevesinde binaların risk seviyeleri açısından sınıflandırılabileceği, bu tip bir sınıflandırmayı gerçekleştirmek için bütün binaların ilgili Yönetmeliğinin ekinde yer alan hızlı değerlendirme formları ile değerlendirilmesi ve bina bazında elde edilen performans skorlarının sınıflandırma amacıyla kullanılması gerektiği, örnekleme yoluyla tipik binaların seçilmesi ve seçilen binaların ayrıntılı olarak incelenmesi geçerli bir yaklaşım ise de, detaylı risk çalışmasında  binalar seçilirken hangi örnekleme yönteminin (tesadüfi/tesadüfi olmayan yöntemler) kullanıldığı ve örnek büyüklüğünün nasıl seçildiğinin açık olarak belirtilmesi gerektiği, anakütle (toplam bina stoğu) içerisinde hem yığma hem betonarme binalar varken örneklerin sadece yığma binalardan seçilemeyeceği, istatistiksel olarak betonarme binaları temsilen toplam bina sayısına orantılı bir şekilde binaların seçilmesi gerektiği, alanda yer alan yapıların deprem riskinin belirlenebilmesi için  ise, bu yapıların teknik olarak incelenmesi gerektiği, bunun için, yapıların bulunduğu yerlerdeki deprem tehlikesi ve yapıların deprem performansını etkileyen yapısal özelliklerinin saha çalışmaları sonucunda elde edilmesi gerektiği, yapısal sistem özelliklerine göre sınıflandırılmış tip binalar seçilerek bunların ayrıntılı analizlerinin yapılması sonucunda bir korelasyon çıkarılıp buna göre genel yapı stokunun riskinin belirlenmesi gerektiği, bölgenin deprem riskini belirlemek için öncelikle deprem tehlikesinin hesaplanması gerektiği, deprem tehlike hesaplamasının ise bölgeyi etkileyebilecek depremlerin oluşma potansiyeli olan sismik kaynaklara bağlı olarak yapılabileceği, bu şekilde ayrıntılı bir hesaplamanın istatistiksel olarak bölgenin deprem tehlikesi hakkında bir veri olabileceği aksi takdirde yukarıda belirtilen çalışmalar yapılmadan alanın üzerindeki yapılaşma sebebiyle can ve mal kaybına yol açma riski konusunda değerlendirme yapmanın bilimsel kurallara ve dolayısıyla 6306 sayılı Yasanın amacına aykırı olacağı açıktır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Uyuşmazlık konusu olayda, dava dilekçesinin ekinde dosyaya sunulan tapu kayıtları ve davalı idarelerin savunma dilekçesinin incelenmesinden; dava dilekçesinde belirtilen taşınmaz üzerinde davacıya ait yapı bulunduğu, Bakanlar Kurulu Kararının ekinde sınır ve koordinatları belirtilen İstanbul İli, Gaziosmanpaşa İlçesi,  ... Mahallesi sınırları içerisinde olduğu anlaşıldığından, anılan Mahalleye münhasıran yapılan incelemede, dava konusu  riskli alan olarak ilan edilen mahalle üzerindeki yapılaşma sebebiyle can ve mal kaybına yol açma riski taşıdığına dair idarelerce hazırlanan raporlarda, binalar gözlemsel olarak incelenerek kalite olarak "iyi", "orta" ve "kötü" diye sınıflandırılmış ise de, niceliksel bir ölçüt verilmediği ve diğer bilgilerin genel itibarıyla gözlemsel bilgiler içerdiği, İstanbul'un önceki yıllarda yaşamış olduğu depremler sonucunda söz konusu yapıların olumsuz olarak etkilenip etkilenmediği yolunda belirlemeye yer verilmediği, değişik tipteki yapılardan örnekleme suretiyle karot veya numune alınmak suretiyle teknik bir metot üzerinde çalışılmadığı, yapıların hangi yönlerden can ve mal kaybına yol açma riski taşıdığını kanıtlayacak yeterli bilgi içermediği, söz konusu alana ilişkin detaylı zemin etüdü verisi ve buna bağlı olarak su taşkını konusunda yeterli veri bulunmadığı hususları dikkate alındığında, dava konusu alanın riskli alan ilan edilebilmesi için Kanunun ve Uygulama Yönetmeliğinin öngördüğü koşulların detaylı bir teknik rapor ile oluşturulmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
         Kaldi ki, Gaziosmanpaşa İlçesi belediye sınırları içerisinde bulunan ve dava konusu işlemin tesis edilmesine dayanak gösterilen raporların hazırlanmasında izlenen teknik yöntemler uygulanmak suretiyle  riskli alan ilan edilen  bazı mahallelerin riskli alan ilan edilmesine ilişkin Bakanlar Kurulu kararına karşı açılan davalarda (Danıştay Ondördüncü Dairesinin E:2014/437, E:2014/469 ve E:2014/470 sayılı dosyaları) yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemeleri sonucunda; riskli alan ilan edilmesine dayanak alınabilecek teknik esaslara uygun yeterli veri bulunmadığından risk değerlendirmesi yapmanın mümkün olamayacağı yönünde tespitler yapılmıştır. 
	Bu durumda; uyuşmazlığa konu alanın riskli alan ilan edilmesine ilişkin 24/12/2012 günlü, 2012/4099 sayılı Bakanlar Kurulu kararının ... Mahallesine ilişkin kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.	
 
KARAR SONUCU  :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Dava konusu 24/12/2012 günlü, 2012/4099 sayılı Bakanlar Kurulu kararının ... Mahallesine ilişkin kısmının İPTALİNE,
	2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ... TL yargılama giderinin davalı idarelerden alınarak davacıya verilmesine,
	3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ... TL vekâlet ücretinin davalı idarelerden alınarak davacıya verilmesine,
                        4. Posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya  iadesine,

2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ... TL yargılama giderinin davalı idarelerden alınarak davacıya verilmesine,
	3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ... TL vekâlet ücretinin davalı idarelerden alınarak davacıya verilmesine,
                        4. Posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya  iadesine,
	5. 2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 20/A-2-(g) maddesi uyarınca, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 05/06/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/1, Karar No: 2024/8, Tarih: 05.06.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2024/1
Karar     No : 2024/8
BÖLGE İDARE MAHKEMESİ KARARLARI ARASINDAKİ AYKIRILIĞIN GİDERİLMESİ İSTEMİ HAKKINDA KARAR
2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun'un 3/C maddesinin (5) numaralı fıkrası uyarınca karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca konu ile ilgili kararlar ve mevzuat incelenerek gereği görüşüldü:
I- AYKIRILIĞIN GİDERİLMESİ
İSTEMİNDE BULUNAN         : Konya Bölge İdare Mahkemesi Başkanlar Kurulu   
II- İSTEMİN ÖZETİ									:
Davacı … İzleme ve Koordinasyon Başkanlığı adına, re'sen tarh edilen damga vergisi ile verginin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle açılan davalarda verilen Konya Bölge İdare Mahkemesi 1. Vergi Dava Dairesinin 07/11/2023 tarih ve E:2023/472, K:2023/892 sayılı, 07/11/2023 tarih ve E:2023/463, K:2023/890 sayılı, 07/11/2023 tarih ve E:2023/462, K:2023/889 sayılı, 07/11/2023 tarih ve E:2023/471, K:2023/891 sayılı kararları ile Ankara Bölge İdare Mahkemesi 4. Vergi Dava Dairesinin 14/06/2022 tarih ve E:2022/959, K:2022/1726 sayılı kararı arasındaki aykırılığın, 2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun'un 3/C maddesinin (4) numaralı fıkrasının (c) bendi uyarınca, Ankara Bölge İdare Mahkemesi 4. Vergi Dava Dairesinin 14/06/2022 tarih ve E:2022/959, K:2022/1726 sayılı kararı doğrultusunda giderilmesi, istinaf yoluna başvurma hakkı bulunanın bu yöndeki talebini uygun gören Konya Bölge İdare Mahkemesi Başkanlar Kurulunun 04/12/2023 tarih ve E:2023/74, K:2023/80 sayılı kararıyla istenmiştir.
III- İNCELEME VE GEREKÇE:
A- İLGİLİ MEVZUAT:
1- 2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun'un "Bölge idare mahkemesi başkanlar kurulu" başlıklı 3/C maddesinin (4) numaralı fıkrasının (c) bendi:
"4. Bölge idare mahkemesi başkanlar kurulunun görevleri şunlardır:
 ...
c) Benzer olaylarda, bölge idare mahkemesi dairelerince verilen kesin nitelikteki kararlar arasında veya farklı bölge idare mahkemeleri dairelerince verilen kesin nitelikteki kararlar arasında aykırılık veya uyuşmazlık bulunması hâlinde; resen veya ilgili bölge idare mahkemesi dairelerinin ya da istinaf yoluna başvurma hakkı bulunanların bu aykırılığın veya uyuşmazlığın giderilmesini gerekçeli olarak istemeleri üzerine, istemin uygun görülmesi hâlinde kendi görüşlerini de ekleyerek Danıştaydan bu konuda karar verilmesini istemek."
2- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin (6) numaralı fıkrasının ilgili kısmı:
"Bölge idare mahkemelerinin 46 ncı maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir..."
3- İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin ilgili kısmı:

2- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin (6) numaralı fıkrasının ilgili kısmı:
"Bölge idare mahkemelerinin 46 ncı maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir..."
3- İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin ilgili kısmı: 
"Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin aşağıda sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebilir:
...
b) Konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar..."
B- HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
2576 sayılı Kanun'un 3/C maddesinin (4) numaralı fıkrasının (c) bendinde, aynı bölge idare mahkemesi dairelerince veya farklı bölge idare mahkemeleri dairelerince verilen kararlar arasında aykırılığın veya uyuşmazlığın giderilmesinin istenebilmesi, bölge idare mahkemesi vergi dava dairelerince verilen kararların kesin nitelikte olması şartına bağlanmıştır.
2576 sayılı Kanun'un bahse konu kuralında değişiklikler öngören 6545 sayılı Kanun gerekçesinde anılan başvuru yolunun "idari yargıda istinaf yolunda, dairelerin benzer konularda birbiriyle çelişen kararlar vermesini önlemek amacıyla" getirildiği belirtilmiş; 7188 sayılı Kanun gerekçesinde ise aykırılık veya uyuşmazlığın giderilmesi isteminin "aynı veya farklı bölge idare mahkemesi dairelerince benzer olaylarda verilen kesin nitelikte" kararlar bakımından istenebileceğine değinilmiştir. 
İstinaf sisteminde 2577 sayılı Kanun'un 45 ve 46. maddelerinde yer alan kurallar uyarınca bazı uyuşmazlıkların temyiz incelemesine tabi olmaksızın istinaf merciinin kararıyla kesin olarak yargısal çözüme kavuşturulması, bir uyuşmazlığın aynı ya da farklı bölge idare mahkemesi dava dairelerince konuya farklı hukuki yaklaşımlar getirilerek çözümlenebilmesine ve dolayısıyla hukuk uygulamasında belirsizlik ve öngörülemezliğe neden olabilecektir. 
Bu durumu öngören kanun koyucu, istinaf sisteminde içtihat mahkemesi konumunda bulunan Danıştaya, aynı veya farklı bölge idare mahkemelerinin dava dairelerince verilen ve temyiz incelemesine tabi olmaksızın uyuşmazlıkları kesin olarak sonuçlandıran kararlarda ortaya çıkabilecek aykırılıkları giderme ve ilgili uyuşmazlıklar yönünden ülke genelinde hukuki belirlilik ve öngörülebilirliği sağlama görevini vermiştir.  
2576 sayılı Kanun'un bahse konu hükmünde öngörülen manasıyla kesinlik, istinaf incelemesi sonucunda verilen kararın temyizen incelenmesinin mümkün olmamasını ifade etmektedir. İstinaf merciinin kesin nitelikte olmayan kararları temyiz incelemesine tabi olduğundan, temyiz merciinin vereceği kararlar ile bu uyuşmazlıklar hakkında hukuk uygulamasına yön verebileceği açıktır. Dolayısıyla 2576 sayılı Kanun'un anılan düzenlemesinde öngörülen kanun yolu sadece bölge idare mahkemesi dairelerinin uyuşmazlığı kesin olarak çözümleyen kararları açısından işletilebilecek niteliktedir.

Aykırılığın giderilmesi istemine konu Konya Bölge İdare Mahkemesi 1. Vergi Dava Dairesince verilen kararlar kesin nitelikte olup temyiz incelemesine tabi değildir. Ancak, bu kararlara aykırı olduğu belirtilen Ankara Bölge İdare Mahkemesi 4. Vergi Dava Dairesinin 14/06/2022 tarih ve E:2022/959, K:2022/1726 sayılı kararının, kararda kesin olarak verildiği belirtilmekle birlikte dava konusu edilen vergi ve cezanın toplam tutarı anılan kararın verildiği tarihte geçerli olan temyiz sınırının üstünde olduğundan temyize tabi olduğu anlaşılmıştır. 
Bu durumda, 2576 sayılı Kanun'un 3/C maddesinin (4) numaralı fıkrasının (c) bendi ile kanun koyucunun aykırılığın giderilmesine ilişkin başvuru yolunu ihdas etmekteki amacı gözetildiğinde, istinaf incelemesi sonucunda verilen ve kesin nitelikte olan kararlar ile istinaf merciinin temyiz incelemesine tabi olan ve dolayısıyla kesin nitelikte bulunmayan kararı arasında mevcut olduğu belirtilen aykırılığın anılan düzenleme kapsamında giderilmesine hukuken olanak bulunmamaktadır.      
IV- SONUÇ:
Açıklanan nedenlerle, aykırılığın giderilmesi isteminin REDDİNE, 05/06/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
X - KARŞI OY:
Ankara Bölge İdare Mahkemesi 4. Vergi Dava Dairesinin 14/06/2022 tarih ve E:2022/959, K:2022/1726 sayılı kararına konu uyuşmazlıkta dava konusu edilen vergi ve cezanın toplam tutarının anılan kararın verildiği tarihte geçerli olan temyiz sınırının üstünde olduğu görülmüş ise de sözü edilen kararda kararın kesin olarak verildiğinin belirtilmesi ve davanın taraflarınca temyiz isteminde bulunulmaması karşısında, kanun koyucunun aykırılığın giderilmesi müessesesiyle uygulamada içtihat birliğinin sağlanmasına yönelik amacı göz önünde bulundurulduğunda, isteme konu kararların arasında mevcut olduğu belirtilen aykırılığın 2576 sayılı Kanun'un 3/C maddesinin (4) numaralı fıkrasının (c) bendi kapsamında giderilmesi gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2022/1666, Karar No: 2024/511, Tarih: 05.06.2024

"İçtihat Metni"
                       T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas	No : 2022/1666
Karar	No : 2024/511
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı 
	  (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Petrol Hafriyat İnşaat Nakliyat  Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi 
İSTEMİN	KONUSU:	... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Motorlu kara taşıtı ve motosiklet yakıtının perakende ticareti faaliyeti ile iştigal eden davacı adına, akaryakıt ve LPG satışından elde ettiği bir kısım hasılatı kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporlarına istinaden re'sen tarh edilen 2012 yılına ilişkin kurumlar vergisi ve aynı yılın Nisan-Haziran ila Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergiler ile vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.
...  Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
Re'sen vergi tarhının amacı, yükümlülerin varsa beyan dışı bıraktıkları gelirlerini gerçeğe en yakın biçimde saptayabilmektir. Re'sen vergi tarh edilirken, beyan dışı bırakıldığı ileri sürülen kazanca ilişkin gerekli inceleme ve araştırmanın yapılması ve matraha ilişkin verilerin varsayım ya da kanaat yoluyla değil, somut bilgi ve belgelerle ortaya konulması gerekmektedir. Türk vergi sisteminde gerçek gelirin vergilendirilmesi esas olup varsayım ya da kanaate dayalı olarak vergilendirme yapılması mümkün bulunmamaktadır.
Davacı hakkında kurumlar vergisi yönünden düzenlenen ... tarih ve ... sayılı Vergi İnceleme Raporu'nda şu tespit ve değerlendirmelere yer verilmiştir:
i. Mükellefin yasal defter ve belgeleri üzerinde yapılan kaydi envanter incelemesi kapsamında, akaryakıt ve LPG emtialarının litre cinsinden dönem başı stok, dönem içi alış, dönem içi satış ve dönem sonu stok miktarlarının karşılaştırılması neticesinde çıkan fire oranları, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Petrol İşleri Genel Müdürlüğünün belirlediği fire oranları ve kesafet değerleri dikkate alındığında kabul edilebilir bulunmuştur.
ii. Dağıtıcı firmalar ile yapılan yazışmalar sonucu gelen cevabi yazılara göre, mükellefin yasal defter kayıtları ile alış belgelerinin uyumlu olduğu, eleştiriyi gerektiren herhangi bir hususun bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
iii. Mükellefin 2012 yılında gerçekleştirdiği LPG alış ve satışlarının tümü otogaz cinsinden olup bunun dışında dökme ya da tüplü LPG alış veya satışı bulunmamaktadır.
iv. Mükellef tarafından beyan edilen satışlar ile akaryakıt/LPG otomasyon sistemi üzerinden edinilen pompa satışları birbiriyle uyuşmamaktadır.

iii. Mükellefin 2012 yılında gerçekleştirdiği LPG alış ve satışlarının tümü otogaz cinsinden olup bunun dışında dökme ya da tüplü LPG alış veya satışı bulunmamaktadır.
iv. Mükellef tarafından beyan edilen satışlar ile akaryakıt/LPG otomasyon sistemi üzerinden edinilen pompa satışları birbiriyle uyuşmamaktadır.
v. Mükellefin beyanları ve otomasyon sistemi üzerinden elde edilen verilere göre kayıt ve beyan dışı bırakılan tutar üzerinden hesaplanan kurumlar vergisinin re'sen tarh edilmesi ve verginin bir katı tutarında vergi ziyaı cezası kesilmesi gerekmektedir.
Anılan rapor ve geçici vergiler yönünden düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden dava konusu cezalı tarhiyatların yapıldığı anlaşılmaktadır.
Olayda, davacının belgesiz olarak akaryakıt ve LPG alım satımında bulunduğuna ilişkin somut bir bilgi ve belgenin bulunmadığı, inceleme kapsamında maliyet unsuru ve kârlılık oranının dikkate alınmadığı, davacının tüm alış ve satış belgeleri incelenerek kapsamlı bir araştırmanın yapılmadığı, yalnızca otomasyon sistemi üzerinden elde edilen tutarların beyan edilen tutarlarla örtüşmediğinden bahisle aradaki farkın kayıt ve beyan dışı bırakıldığı sonucuna varıldığı görülmektedir.
Bu durumda, eksik incelemeye dayalı dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle vergi ve cezaları kaldırmıştır.
Davalının istinaf istemini inceleyen ...  Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
Vergi Dava Dairesi istinaf istemine konu kararın kaldırılmasını gerektiren nedenlerin bulunmadığı ve istinaf dilekçesinde ileri sürülen iddiaların da kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte olmadığı gerekçesiyle istinaf istemini reddetmiştir.
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 07/02/2022 tarih ve E:2018/160, K:2022/603 sayılı kararı:
Davacı hakkında kurumlar vergisi yönünden düzenlenen vergi inceleme raporunda, Vergi Mahkemesi kararında belirtilen tespit ve değerlendirmelere ek olarak şu tespit ve değerlendirmelere yer verilmiştir:
i. Motorlu kara taşıtı ve motosiklet yakıtının (benzin, mazot, dizel, biodizel, LPG, CNG vb.) perakende ticareti faaliyeti ile iştigal eden mükellef tarafından bir kısım akaryakıt ve LPG emtiasının kayıt dışı satıldığı ve ilgili dönem matrahlarının eksik beyan edildiği tespit edilmiştir.
ii. Mükellefin yasal defterlerinde "600. Yurt İçi Satışlar Hesabı"nda izlenen akaryakıt/LPG satışlarına ilişkin tutarlar, satış belgeleri ve akaryakıt/LPG otomasyon sistemi üzerinden mail ile gönderilen pompa satışlarına ilişkin tutarlar ile uyuşmamaktadır.
iii. Mükellef temsilcisi bu hususa ilişkin olarak, ilgili dönemde mali müşavirlerinin farklı olduğu, akaryakıt ve LPG satışlarının yanlışlıkla eksik veya fazla kayıt ve beyan edilmiş olabileceği, durum ile ilgili herhangi bir kasıtlarının olmadığı yolunda beyanda bulunmuştur.

iii. Mükellef temsilcisi bu hususa ilişkin olarak, ilgili dönemde mali müşavirlerinin farklı olduğu, akaryakıt ve LPG satışlarının yanlışlıkla eksik veya fazla kayıt ve beyan edilmiş olabileceği, durum ile ilgili herhangi bir kasıtlarının olmadığı yolunda beyanda bulunmuştur.
Bu durumda, akaryakıt sektörüne ilişkin çeşitli otomasyon çözümleri ile pompa, tank otomasyonu, taşıt tanıma ve ödeme sistemlerinin düzenlendiği, otomasyon sisteminde kayıtlı verilerle davacının beyanları arasında farklar bulunduğu hususunun ihtilafsız olduğu, davacı şirket yetkilisinin de ifadesi ile bu durumu teyit ettiği ve aksi durumu ispat edecek veya bu farklılığı açıklayacak bir iddia da öne süremediği göz önünde bulundurulduğunda, davacının bir kısım akaryakıt ve LPG satışından kayıt dışı hasılat elde ettiği kanaatine varıldığından, davacı adına kurumlar vergisi tarhiyatı yapılmasında hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Öte yandan, bozma üzerine yeniden verilecek kararda Vergi Dava Dairesince, matrahın hukuka uygunluğunun sektörel kârlılık araştırması da yapılarak değerlendirilmesi gerekmektedir.
Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.
... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararı:
Vergi Dava Dairesi aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ilk kararında ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuyla akaryakıt ve LPG satışından elde ettiği bir kısım hasılatı kayıt ve beyan dışı bıraktığı tespit edilen davacı adına yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek aksi yönde verilen ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, ısrar kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından, istemin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ  ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davalının temyiz isteminin REDDİNE,
2-	... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının ONANMASINA,
3-	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
05/06/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
X - KARŞI OY :

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davalının temyiz isteminin REDDİNE,
2-	... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının ONANMASINA,
3-	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
05/06/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
X - KARŞI OY :
Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyorum.