muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/3121, Karar No: 2024/980, Tarih: 28.02.2024

Bu bağlamda, niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiilleri işleyenlerin önceki kanun döneminde doğrudan idarî para cezasına muhatap oldukları hâlde, söz konusu kanun değişikliğinden sonra aynı fiilleri işleyenlerin ihlâlin ortadan kaldırılması hususunda ihtar edilmelerinin öngörülmesi, böylelikle ihtar edilen kişilerin söz konusu ihlâli ortadan kaldırarak ceza almaktan kurtulabilmelerine imkân tanınması karşısında, ihtar müessesesinin maddî hukuka etkisinin bulunduğu ve lehe kanun kapsamında belirtilen fiilleri önceki kanun döneminde işleyenler yönünden de geçmişe etkili olarak uygulanması gerektiği sonucuna varılmaktadır.
	Diğer taraftan, 7164 sayılı Kanun'un 37. maddesi ile 5307 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 8. maddenin birinci fıkrasında, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce Kurulca idarî para cezası verilmemiş olan ve niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiilleri işleyenler için nasıl bir usûl izleneceği öngörülmüş; ikinci fıkrasında ise maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce Kurul tarafından karara bağlanmış idarî para cezalarının tahsiline ilişkin kurallara yer verilmiştir.
	Söz konusu Geçici maddede, niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiilleri kanun değişikliğinden önce işleyen ve haklarında idarî para cezası uygulanan kişiler yönünden ne gibi bir işlem yapılacağı açıklanmamış olmakla birlikte, yeni düzenlemede yer alan ihtar müessesesi lehe kanun niteliğinde olduğundan, yargı aşamasındaki idarî para cezaları ile ilgili olarak yargı yerleri tarafından lehe kanun hükümlerinin belirtilen kişiler hakkında da uygulanması gerektiği açıktır.
Dosyanın incelenmesinden, denetimin yapıldığı 25/04/2016 tarihi itibarıyla davacı şirkete ait LPG otogaz istasyonunda çalışan ve ilgili SGK hizmet döküm listesinde yer alan ... ve ... isimli kişilerin "LPG Yetkili Personel Belgesi"nin mevcut olduğu anlaşılmaktadır.
	Tüm bu hususlar bir arada değerlendirildiğinde, 5307 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik uyarınca alınan düzenleyici Kurul kararıyla niteliği itibarıyla düzeltme imkânı olan fiiller arasında sayılan "LPG dolumu/ikmali yapılan bir tesiste çalışan ve ilgili SGK hizmet döküm listesinde yer alan kişilerden en az birinin LPG Yetkili İşletme Personeli Sertifikası olduğu hâlde söz konusu sertifika sahibi olmayan başka bir çalışanın dolum/ikmal yapması" fiili nedeniyle ihtarda bulunma şartının yerine getirilmesi ve lehe kanun niteliği taşıyan söz konusu kuralın davacıya da uygulanması zorunluluğu karşısında, lehe kanun hükmü dikkate alınarak yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.
     .     Bu itibarla, dava konusu işlemin iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile Mahkeme kararının kaldırılmasına ve esastan incelenen  davanın reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Davacının temyiz isteminin kabulüne;

.     Bu itibarla, dava konusu işlemin iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile Mahkeme kararının kaldırılmasına ve esastan incelenen  davanın reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Davacının temyiz isteminin kabulüne;
	2. Dava konusu işlemin yukarıda özetlenen gerekçeyle iptaline ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile İdare Mahkemesi'nce verilen kararın kaldırılması ve davanın reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesi'ne gönderilmesine, 28/02/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/3231, Karar No: 2024/391, Tarih: 28.02.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2020/3231
Karar	No : 2024/391                                                                                
DAVACI : … Sendikası
VEKİLİ : Av. …
DAVALI : … Bakanlığı / ANKARA
VEKİLİ : Hukuk Müşaviri …
DAVANIN KONUSU :	Davacı tarafından, 04/03/2020 tarih ve 31058 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sağlık Bakanlığına Ait Kurum ve Kuruluşlar ile Devlet Üniversitelerinin İlgili Birimlerinin Birlikte Kullanımı ile İşbirliği Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin 5. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin, 7. maddesinin 2., 8., 9., 10., 11., 12. fıkralarının, 9. maddesinin, 10. maddesinin 1. fıkrasının iptali ile 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun ek 9. maddesinin 3. ve son fıkralarının Anayasaya aykırı olduğu ileri sürülerek iptali için itiraz yoluyla Anayasa Mahkemesine başvurulması istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI 	: Davacı tarafından,

DAVACININ İDDİALARI 	: Davacı tarafından,
Genel olarak, dava konusu düzenlemelerin dayanağı olan 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun ek 9. maddesinin son fıkrasının  Anayasa’nın 2., 124., 130.  maddelerine aykırı olduğu, 2547 sayılı Kanun gereği Yükseköğretim Kurulunun kendi yönetmeliğini yapma yetkisi olduğu, dava konusu Yönetmelikte bu kesin kurala uyulmadığı, dava konusu düzenleme ile daha önce verilen yargı kararlarının etkisiz kılınmaya çalışıldığı, Yönetmeliğe dayanak olan 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun ek 9. maddesine 7151 sayılı Kanun ile eklenen 3. fıkranın da Anayasaya aykırı olduğu, bu düzenleme ile, birlikte kullanıma konu sağlık tesisleri için birden fazla üniversite ile de protokol yapılabileceği ve üniversite öğretim elemanları ve üniversitelerin öğretim elemanı dışındaki diğer personeli ile bireysel sözleşme imzalanabileceğine dair hüküm getirildiği, Anayasa’nın 130. maddesinde üniversite öğretim elemanlarının her türlü özlük hakları ile ilgili ayrıntılı tanımlama yapıldığı, bu hususların kanunla düzenleneceğinin belirtildiği, söz konusu Kanun’un da 2914 sayılı Yükseköğretim Personel Kanunu olduğu, Anayasa’nın 130. maddesi ve 2914 sayılı Kanundaki hükümler gözetilmeden sadece birkaç cümle ile düzenleme yapılmasının Anayasanın 7. maddesindeki yasamanın devredilmezliği ilkesine aykırı olduğu, bir kişinin hem üniversite kadrosunda öğretim elemanı olarak bulunması hem de birlikte kullanım protokolü yapılan hastanede sözleşmeli olarak görev yapmasının mevcut karışık durumu daha da karışık hale getireceği, ayrıca davalı idarenin, aynı anda iki veya üç üniversite ve kendisine bağlı eğitim ve araştırma hastanesi ile protokol imzaladığında özellikle yönetim ve eğitim konusunda nasıl bir düzenleme yapacağını Yönetmelikle açıkça izah edemediği, Anayasaya aykırılık iddiaları ciddi bulunarak Anayasa Mahkemesine başvurulması gerektiği, birlikte kullanım ile daha çok Sağlık Bakanlığına bağlı eğitim ve araştırma hastanelerinin kullanıldığı, üniversitelerinin birlikte kullanıma katkılarının somut olarak ortaya konulamadığı, 2809 sayılı Yükseköğretim Kurumları Teşkilatı Kanunu'nun ek 158. maddesi ile Sağlık Bilimleri Üniversitesinin kurulduğu, ek 158. maddenin 5. fıkrasına bakıldığında birlikte kullanım ile ilgili Yönetmelikte bu maddeyi karşılayacak düzenlemenin birden fazla üniversite ile işbirliği şeklinde formüle edildiğinin anlaşıldığı, buna rağmen ayrıntılı düzenlemelerin bulunmadığı, Yönetmelik hazırlanırken Yükseköğretim Kurulu ve Maliye Bakanlığının uygun görüşünün alınıp alınmadığının belli olmadığı;

5. maddenin 1. fıkrasının (c) bendi yönünden, maddede birden fazla üniversite ile işbirliği yapılabileceğinin ve bu şekilde birlikte kullanıma geçen yerlerin döner sermayelerinin birleştirilebileceğinin belirtildiği, Yönetmelikte Anayasa’nın 130. maddesinin yanı sıra 2547 sayılı Kanun’a da aykırılık bulunduğu, ayrıca döner sermaye birleştirilmesinin detaylarının bulunmadığı, bu nedenle anılan düzenlemenin iptalinin gerektiği; 
7. maddenin  2., 8., 9., 10., 11., 12. fıkraları yönünden, 2. fıkradaki düzenlemenin subjektif bir içeriğe sahip olduğu, sağlık tesisinin insan gücü ve diğer kaynaklarının değerlendirme kriterlerinin ne olduğunun belli olmadığı, dayanak Kanunda böyle bir düzenleme olmadığı, düzenleme ile personelin tabi olduğu mevzuat bir kenara bırakılarak personel planlaması yapılmak istendiği, bu durumun mevcut yasal düzenlemelere tamamen aykırı olduğu,  diğer fıkralarda ise, birlikte kullanıma konu sağlık tesisleri için birden fazla üniversite ile de protokol yapılabileceğine ve üniversite öğretim elemanları ve üniversitelerin öğretim elemanı dışındaki diğer personeli ile bireysel sözleşme imzalanabileceğine dair hükümler getirildiği, bu düzenlemelerin Anayasa'nın 130. maddesi ve 2914 sayılı Kanun ile çeliştiği;
9. madde yönünden, maddenin 1. fıkrasının dayanak Kanun hükmüne aykırı olduğu, 3359 sayılı Kanun’un ek 9. maddesinde böyle bir düzenleme bulunmadığı; 2. fıkrada, sağlık tesisindeki her türlü sağlık ve destek hizmetinin üniversite personelinin sağlık hizmeti sunumu da dahil olmak üzere başhekimin sorumluluğunda olacağının düzenlendiği, 2547 sayılı Kanun ve 2914 sayılı Kanun ile düzenlenen sağlık personelinin çeşitli hak ve görevlerinin, bir Yönetmelik maddesi ile Sağlık Bakanlığına bağlı başhekime bırakılmasının yasama yetkisinin devri anlamına geldiği; 3. fıkrada, birlikte kullanılan sağlık tesisleri ve ilgili birimlerde görevli personelin, öğretim elemanları ve eğitim görevlileri dahil tüm tabiplerin eğitim ve araştırma faaliyetlerinin yanında, ilgili mevzuatında öngörülen nöbetler dahil, sağlık hizmetlerinin aksatılmadan sürekli bir şekilde yürütülmesine yönelik çalışmaları yerine getirmekle yükümlü olduklarının belirtildiği, bu düzenlemenin özel kanunlar ile düzenlenen çalışma biçimi, yetki ve sorumlulukların tüm personel bakımından yönetmelik maddesi ile değiştirileceği anlamına geldiği, nesnel olmayan bu kuralın iptal edilmesi gerektiği;
10. maddenin 1. fıkrası yönünden, iptali istenilen fıkrada birlikte kullanımdaki tesislerde Başhekim tarafından her uzmanlık eğitimi programı yürütülen birim için uzmanlık eğitimi mevzuatındaki şartları haiz bir program yöneticisi ile bir idari sorumlu görevlendirileceğinin, program yöneticisine aynı zamanda idari sorumluluk görevi de verilebileceğinin düzenlendiği, uzmanlık eğitimi konusunda ihtisaslaşmış üniversite yetkilerinin Bakanlığa devredilmesinin hukuka aykırı olduğu iddia edilerek anılan düzenlemelerin iptali istenilmektedir.
DAVALININ SAVUNMASI :  Davalı idare tarafından,

DAVALININ SAVUNMASI :  Davalı idare tarafından,
 Genel olarak, 6745 sayılı Kanun’un 39. maddesi ile 3359 sayılı Kanun’un ek 9. maddesinde yapılan değişikliklerin iptali istemiyle Anayasa Mahkemesine başvurulduğu, Anayasa Mahkemesinin  20/12/2018 tarih ve E:2016/181, K:2018/111 sayılı kararı ile iptal taleplerinin reddine karar verildiği, Kanun'un 3. fıkrasına yönelik Anayasa aykırılık iddiasının da dinlenilebilir olmadığı, zira, 3359 sayılı Kanun’un ek 9. maddesinin 7. fıkrasında, birlikte kullanılan sağlık tesisinde görev yapan personelin disiplin ve tüm özlük işlemlerinin kadrosunun bulunduğu kurumun ilgili mevzuatına göre yürütüleceğinin hükme bağlandığı, dolayısıyla birlikte kullanım protokolü yapılmasının üniversite personelinin disiplin ve özlük haklarını etkilediği yolundaki iddiaların hukuki mesnedinin bulunmadığı, 3359 sayılı Kanun’un ek 9. maddesinin, birlikte kullanımdaki sağlık tesislerinde tıpta uzmanlık ve lisans eğitimlerinin, Sağlık Bakanlığı uzmanlık öğrencilerinin eğitimi de dâhil olmak üzere, ilgili mevzuata göre ilgili fakülte dekanının yetki ve sorumluluğunda yürütülmesini, sağlık tesislerinin işletilmesi ve sağlık hizmetlerinin yerine getirilmesinin ise Sağlık Bakanlığının sorumluluğunda yürütülmesini öngördüğü, nitekim Anayasa Mahkemesi’nin 20/12/2018 tarihli ve E:2016/181, K:2018/111 sayılı kararının gerekçesi karşısında davacının iddialarının dinlenilebilirliğinin bulunmadığı;
 5. maddenin 1. fıkrasının (c) bendi yönünden, dava konusu Yönetmeliğin dayanağı olan 3359 sayılı Kanun’un ek 9. maddesinin 3. fıkrasında, birlikte kullanıma konu sağlık tesisleri için bu maddede belirtilen esaslar çerçevesinde birden fazla üniversite ile de protokol yapılabileceğinin öngörüldüğü, aynı maddenin 5. fıkrasında da, birlikte kullanıma geçilen sağlık tesislerinin döner sermaye hesaplarının, sadece birlikte kullanılan birimlerle sınırlı olmak ve birlikte kullanıma geçildikten sonraki tasarruflara etkili olmak kaydıyla birleştirileceğinin, ancak borcun mevcut bir taşınıra ilişkin olması durumunda protokolün imza tarihinden önceki borçların, sağlık tesisinin döner sermaye bütçesinden karşılanacağının düzenlendiği, bu düzenlemeye uygun olarak Yönetmeliğin 5. maddesinde planlama esaslarının, 11. maddesinde mali hususların, 7. maddesinde protokolün imzalanması, feshi ve diğer uygulama esaslarının düzenlendiği, böylece konuya ilişkin gerekli düzenlemenin yapıldığı;
7. maddenin  2., 8., 9., 10., 11., 12. fıkraları yönünden, düzenlemenin dayanak 3359 sayılı Kanun’un ek 9. maddesinin 3. fıkrası hükmüne uygun olarak yapıldığı, hizmet gereklerine ile üst hukuk normlarına aykırı bir yönünün bulunmadığı;

7. maddenin  2., 8., 9., 10., 11., 12. fıkraları yönünden, düzenlemenin dayanak 3359 sayılı Kanun’un ek 9. maddesinin 3. fıkrası hükmüne uygun olarak yapıldığı, hizmet gereklerine ile üst hukuk normlarına aykırı bir yönünün bulunmadığı;
 9. madde yönünden, dava konusu Yönetmeliğin dayanağı olan 3359 sayılı Kanun’un ek 9. maddesinin 5. fıkrasında, başhekimin aynı zamanda üniversite yönünden sağlık uygulama ve araştırma merkezi müdürü sayılacağı, birlikte kullanıma geçilen sağlık tesislerinin, Bakanlığın tabi olduğu mevzuat uyarınca işletileceği ve tesisin, üniversitenin görüşü alınarak Bakanlıkça atanan başhekim tarafından yönetileceği, birlikte kullanıma geçilen sağlık tesisinin kamu hastaneleri birliği kapsamında olması halinde, o tesise ait yönetici görevlendirmelerinin kamu hastaneleri birliği mevzuatı çerçevesinde yapılacağının hükme bağlanmış olduğu, davacının birlikte kullanımdaki sağlık tesisinin Bakanlığın tabi olduğu mevzuat uyarınca işletilmesi ve başhekimin üniversitenin görüşü alınarak atamasının yapılacağı yönündeki düzenlemelerin kanuni dayanağı bulunmadığı iddialarının dinlenebilirliği bulunmadığı, gerek 3359 sayılı Kanun’un ek 9. maddesinde, gerekse de Yönetmeliğin 14. maddesinde, birlikte kullanılan sağlık tesisinde görev yapan personelin disiplin ve özlük işlemlerinin kadrosunun bulunduğu kurumun ilgili mevzuatına tabi olduğunun düzenlendiği, Kanun’un ek 9. maddesinin 7. fıkrasının iptali istemine ilişkin olarak Anayasa Mahkemesi’nin 20/12/2018 tarihli ve E:2016/181-K:2018/111 sayılı kararında, birlikte kullanılan sağlık tesislerinde ve ilgili birimlerde görevli Bakanlık personeli ile üniversite akademik personelinin tümü için tıbbi ve bilimsel danışmanlık, nöbet, konsültasyon gibi sağlık hizmetlerini yerini getirmenin zorunlu kılındığının, bu şekilde nöbet tutan akademik personelin de Bakanlık eğitim görevlileri gibi nöbet ücreti alacaklarının hükme bağlandığının, böylece söz konusu hizmetler için de aralarında mali yönden eşitlik sağlandığının belirtildiği, dolayısıyla, iptali istenilen Yönetmelik düzenlemesinde üst hukuk normlarına ve hukuka aykırı bir yön bulunmadığı;

10. maddenin 1. fıkrası yönünden, iptali istenilen fıkra metninde ve Yönetmelikte  “program yöneticisi” tanımı ve düzenlemesinin yer almadığı, dava konusu Yönetmeliğin dayanağı olan 3359 sayılı Kanun’un ek 9. maddesinin 5. fıkrasında, birlikte kullanımdaki sağlık tesislerinde tıpta uzmanlık ve lisans eğitimlerinin, Sağlık Bakanlığı uzmanlık öğrencilerinin eğitimi de dahil olmak üzere, ilgili mevzuata göre tıp fakültesi dekanının yetki ve sorumluluğunda yürütüleceği, dekanın, hastane yöneticisinin görüşünü alarak varsa profesör, yoksa doçent unvanını haiz öğretim üyelerinden birini, doçent de yoksa yardımcı doçent veya eğitim görevlilerinden birini eğitim sorumlusu olarak görevlendireceği, başhekimin aynı zamanda üniversite yönünden sağlık uygulama ve araştırma merkezi müdürü sayılacağı, birlikte kullanıma geçilen sağlık tesislerinin, Bakanlığın tabi olduğu mevzuat uyarınca işletileceği ve tesisin, üniversitenin görüşü alınarak Bakanlıkça atanan başhekim tarafından yönetileceği yönünde düzenlemenin yer aldığı, bu düzenlemeye uygun olarak dava konusu Yönetmeliğin 4. maddesinde, eğitim sorumlusu, kurum eğitim sorumlusu, idari sorumlu tanımlarının yapıldığı ve Yönetmeliğin 8. maddesinin 1. ve 5. fıkralarında  eğitim hizmetlerine ilişkin düzenlemelere yer verildiği, dayanak Kanun hükmüne uygun olarak düzenleme yapıldığı, Yönetmeliğin 10. maddenin 1. fıkrasında yapılan dava konusu düzenleme ile de, eğitim sorumlusunun, her bir klinik/laboratuvar bazında, ilgili programdaki lisans ve tıpta uzmanlık eğitimlerinin planlanması, yürütülmesi ve denetiminden dekana karşı sorumlu olduğunun hükme bağlandığı, düzenlemenin üst hukuk normlarına aykırı bir yönünün bulunmadığı belirtilerek davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Dava konusu Yönetmeliğin 7. maddesinin 11. fıkrasının 1. cümlesinin iptali, diğer düzenlemeleri yönünden davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI: …
DÜŞÜNCESİ : Dava, 04/03/2020 tarih ve 31058 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sağlık Bakanlığına Ait Kurum ve Kuruluşlar ile Devlet Üniversitelerinin İlgili Birimlerinin Birlikte Kullanımı ile İşbirliği Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin 5. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin, 7. maddesinin 2., 8., 9., 10., 11., 12. fıkralarının, 9. maddesinin, 10. maddesinin 1. fıkrasının iptali  ile 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun ek 9. maddesinin 3. ve son fıkralarının Anayasaya aykırı olduğu ileri sürülerek iptali için itiraz yoluyla Anayasa Mahkemesine başvurulması  iptali istemiyle açılmıştır. 
     Davacının Anayasaya aykırılık iddiası yerinde görülmemiştir.
                                3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun dava konusu Yönetmeliğin yayımlandığı tarihte yürürlükte olan haliyle ek 9. maddesinde;

Davacının Anayasaya aykırılık iddiası yerinde görülmemiştir.
                                3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun dava konusu Yönetmeliğin yayımlandığı tarihte yürürlükte olan haliyle ek 9. maddesinde;
 "(Değişik birinci cümle: 20/8/2016-6745/39 md.) Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumuna bağlı sağlık tesisleri ile üniversitelerin tıp ve diş hekimliği alanında lisans ve uzmanlık eğitimi veren kurumları; eğitim, araştırma ve sağlık hizmeti sunumu için insan gücü, mali kaynak, fiziki donanım, bina, tıbbi cihaz ve diğer kaynakları karşılıklı olarak aşağıdaki usul ve esaslara göre birlikte kullanabilir. Ancak, büyükşehir olan iller dışındaki illerde eğitim ve araştırma hizmetleri, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastanesi veya üniversite sağlık uygulama ve araştırma merkezlerinden yalnızca biri tarafından verilebilir. Bu illerde Bakanlık ve bağlı kuruluşları ile üniversiteler, tıp lisans eğitimi ve/veya tıpta uzmanlık eğitimi için ortak kullanım ve işbirliği yapar. 
Birlikte kullanılacak sağlık tesisleri için, Bakanlık ve Yükseköğretim Kurulu Başkanlığının uygun görüşü alınarak, Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu Başkanı ile üniversite rektörü arasında birlikte kullanım protokolü akdedilir.
(Ek fıkra:15/11/2018-7151/20 md.) Birlikte kullanıma konu sağlık tesisleri için bu maddede belirtilen esaslar çerçevesinde birden fazla üniversite ile de protokol yapılabilir. Birlikte kullanımdaki hastane tarafından üniversitenin tıp fakültesi ve diş hekimliği fakültesi öğretim elemanları ve bunların kadrosunda bulunan öğretim elemanı dışındaki diğer personelle, ilgili fakülte dekanının görüşü alınarak, yürütülecek hizmetlere ilişkin en fazla üç yıl süreli ayrı ayrı sözleşme imzalanabilir. Bu fakültelerin dışındaki üniversite personeli ile de rektörün görüşü alınarak sözleşme yapılabilir. Bu sözleşmelerde, sunulacak hizmetin niteliği, performans hedefleri ve süresi yer alır. Öğretim elemanlarıyla yapılan sözleşmelerde mezuniyet öncesi ve mezuniyet sonrası eğitim ile bilimsel çalışmalara ilişkin yetki ve sorumluluklar ayrıca belirtilir. Süresi biten sözleşmeler yenilenebilir. Sözleşme bitim tarihinden bir ay önce tarafların aksine yazılı bildirimi yoksa sözleşme kendiliğinden birer yıllık sürelerle uzar.
(Ek fıkra:15/11/2018-7151/20 md.) Üniversitelerin sağlık uygulama ve araştırma merkezleri ile ağız ve diş sağlığı uygulama ve araştırma merkezlerinin uygulamaları üniversiteler tarafından işletilen hastanelerde ve sağlık tesislerinde veyahut üniversitelerin birlikte kullanım protokolü imzaladığı hastanelerde veya sağlık tesislerinde yapılabilir.

(Ek fıkra:15/11/2018-7151/20 md.) Üniversitelerin sağlık uygulama ve araştırma merkezleri ile ağız ve diş sağlığı uygulama ve araştırma merkezlerinin uygulamaları üniversiteler tarafından işletilen hastanelerde ve sağlık tesislerinde veyahut üniversitelerin birlikte kullanım protokolü imzaladığı hastanelerde veya sağlık tesislerinde yapılabilir.
Birlikte kullanımdaki sağlık tesislerinde tıpta uzmanlık ve lisans eğitimleri, Sağlık Bakanlığı uzmanlık öğrencilerinin eğitimi de dâhil olmak üzere, ilgili mevzuata göre ilgili fakülte dekanının yetki ve sorumluluğunda yürütülür. (Ek cümleler: 20/8/2016-6745/39 md.) Dekan, hastane yöneticisinin görüşünü alarak varsa profesör, yoksa doçent unvanını haiz öğretim üyelerinden birini, doçent de yoksa yardımcı doçent veya eğitim görevlilerinden birini eğitim sorumlusu olarak görevlendirir. Başhekim aynı zamanda üniversite yönünden sağlık uygulama ve araştırma merkezi müdürü sayılır. Birlikte kullanıma geçilen sağlık tesisleri, Bakanlığın tâbi olduğu mevzuat uyarınca işletilir ve tesis, üniversitenin görüşü alınarak Bakanlıkça atanan başhekim tarafından yönetilir. Birlikte kullanıma geçilen sağlık tesisinin kamu hastane birliği kapsamında olması hâlinde, o tesise ait yönetici görevlendirmeleri kamu hastaneleri birliği mevzuatı çerçevesinde yapılır. (Ek cümle: 2/1/2014-6514/44 md.) Birlikte kullanımdaki sağlık tesislerinde mesai sonrası hizmetler için 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 73 üncü maddesinin üçüncü fıkrasına göre ilave ücret alınmaz.
(Ek fıkra: 20/8/2016-6745/39 md.) Birlikte kullanıma geçilen sağlık tesislerinin döner sermaye hesapları, sadece birlikte kullanılan birimlerle sınırlı olmak ve birlikte kullanıma geçildikten sonraki tasarruflara etkili olmak kaydıyla birleştirilir. Ancak borcun mevcut bir taşınıra ilişkin olması durumunda protokolün imza tarihinden önceki borçlar, sağlık tesisinin döner sermaye bütçesinden karşılanır.
 (Ek fıkra: 20/8/2016-6745/39 md.) Birlikte kullanımdaki sağlık tesisleri ve ilgili birimlerde görevli öğretim elemanları dâhil tüm personel; ihtiyaç duyulan tıbbi ve bilimsel danışmanlık, nöbet, konsültasyon ve diğer sağlık hizmetlerini yerine getirmekle ve bu kapsamda kendilerine yapılan davete icabet etmekle yükümlüdür. Bu şekilde nöbet tutan öğretim üyelerine de 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun ek 33 üncü maddesi çerçevesinde ve eğitim görevlisi için belirlenmiş olan gösterge rakamı üzerinden nöbet ücreti ödenir.