muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/2148, Karar No: 2024/2054, Tarih: 24.04.2024

. sayılı soruşturma kapsamında, otomasyon sistemi üzerinde bulunan satışların büyük bir çoğunluğunun casus yazılım kullanılarak gizlenmesi, vergi matrahına dâhil olması gereken satışların, vergi matrahını azaltacak şekilde silinmesi, silinen bu verilerin başka mecralarda saklanması fiillerinden hareketle, bazı akaryakıt istasyonu/bayiler nezdinde vergi incelemesinin yapıldığı, inceleme yapılanlardan 91+5=96 tanesinin davacı şirketin bayisi olduğu,  yapılan incelemeler neticesinde raporların düzenlendiği ve düzenlenen raporlarda genel itibari ile gerek silinen satış miktarları gerekse diğer harici veriler ışığında yapılan çalışmalar neticesinde, bahsi geçen akaryakıt istasyonlarının/bayilerinin belgesiz emtia alımlarının ortaya çıktığı, söz konusu 96 firma hakkında yapılan inceleme üzerine düzenlenen raporlarda bu belgesiz alımların davacı şirketten gerçekleştirildiğine yönelik kayıt ve tespitlere yer verildiği ve/veya bu belgesiz alımlardan dolayı davacı şirketin sorumlu tutulduğu ve/veya bahsi geçen akaryakıt istasyonlarının/bayilerin belgesiz emtia alımlarından hareketle, davacı şirketin belgesiz akaryakıt satışı yönünden incelemeye sevkinin talep edildiği, - söz konusu 96 adet bayi hakkında yapılan incelemeler neticesinde her bir bayi özelinde, dönem bazlı olarak otomasyon sistemi üzerinde bulunan satışlarının bir kısmının casus yazılım kullanılarak gizlendiği ve vergi matrahına dahil olması gereken satışların, vergi matrahını azaltacak şekilde silindiği tespit edilerek silinen verilerin tablo halinde listelendiği, akaryakıt sektöründe hızlı bir alım-satım sirkülasyonunun olduğu, satış ve alış tarihleri arasında kısa dönemlerin bulunduğu, kayıt dışılığın yoğun olarak yaşandığı dönemlerde, kayıt dışı alım-satım işlemlerinin gerçekleşme olasılığının daha yüksek olduğu ve yine aynı şekilde silinme işleminin gerçekleştiği dönemlerde kayıt dışılığın yoğun olarak yaşandığı hususları bir arada değerlendirildiğinde; gerek silinen satışlardan gerek diğer verilerden hareketle hesaplanan " bayi firma açısından belgesiz alışların, dağıtıcı firma açısından belgesiz satışların" gerçekleştiği dönemler olarak, kayıt dışılığın yoğun olarak yaşandığı  bayi satışlarının  silindiği ya da kayıt dışı bırakıldığı dönemler baz alınarak düzenlenen söz konusu tabloların raporda veri olarak kabul edildiği,- talep gereğince davacı şirket hakkında yapılan incelemeler sonucu bayilerin alışından yola çıkılarak davacı şirket adına tespit edilen kayıt dışı/belgesiz satış miktarlarına ilişkin olarak davacı şirketten anılan hususlar hakkında beyanda bulunulmasının istendiği, davacı şirket tarafından verilen cevaplarda özetle; belgesiz satışlarının bulunmadığı, satılmayan bir ürüne ilişkin olarak herhangi bir belge ibraz etmelerinin mümkün olmadığı, 2017 ve 2018 yıllarına ilişkin olarak yasal belgeleri dışında hiçbir şekilde alış ve satışlarının bulunmadığı hususlarının beyan edildiği,  davacı şirketten yapılması istenilen envanter çalışması üzerine, yapılan envanter çalışması

ilişkin olarak davacı şirketten anılan hususlar hakkında beyanda bulunulmasının istendiği, davacı şirket tarafından verilen cevaplarda özetle; belgesiz satışlarının bulunmadığı, satılmayan bir ürüne ilişkin olarak herhangi bir belge ibraz etmelerinin mümkün olmadığı, 2017 ve 2018 yıllarına ilişkin olarak yasal belgeleri dışında hiçbir şekilde alış ve satışlarının bulunmadığı hususlarının beyan edildiği,  davacı şirketten yapılması istenilen envanter çalışması üzerine, yapılan envanter çalışması sonucu elde edilen verileri içerir 27/12/2019 tarihli beyanda ise özetle, defter ve belgeleri üzerinden yapılan ilk hesaplamalarda 2016 yılı için 2 litrelik eksik motorin satışı, 2017 yılı için 112 litre eksik motorin satışı ve 6 litre eksik benzin satışı, 2018 yılı için 2,5 litre eksik motorin satışı farklarının bulunduğu, bu eksikliklerin olumlu kesafetten kaynaklandığı, yüksek miktardaki alımlarda bu miktarlarda kesafet farkının makul kabul edilmesi gerektiği şeklinde açıklamalarda bulunulduğu; bahsi geçen 96 adet akaryakıt istasyonları/bayiler nezdinde yapılan incelemeler neticesinde düzenlenen raporlarda yer alan tespitler ve yapılan inceleme ile envanter çalışmaları sonucu adı geçen firmaların kayıt dışı belgesiz alış miktarlarının, 2017 yılında 2

.091.097,95 litre motorin, 2018 yılında 1.035.571,54 litre motorin olduğu, kayıt dışı/belgesiz alınan ürünlerin kaynağının kayıt dışı/belgesiz satışların oluşturduğu, akaryakıt sektöründeki alış satış işlemlerinin hızlı bir şekilde cereyan ettiği, dava konusu alışların yapıldığı dönem itibarı ile satışların da gerçekleştiği, ülke genelinde belgesiz alım-satım faaliyetinin yoğun olarak yaşandığı sektörlerin başında akaryakıt sektörünün geldiği, durumun başlıca nedenleri arasında ise akaryakıt fiyatlarının ve akaryakıt üzerinden alınan vergilerin yüksek olmasının yanı sıra piyasaya yeni giren dağıtıcı konumundaki firmaların, piyasaya yön veren büyük ölçekli dağıtıcı firmalarla rekabet edebilmek için alternatif yollara başvurması gibi unsurların yer aldığı, ayrıca piyasada kârlılığın arttırılması için rağbet görmeyen fiyat artırımına alternatif olarak akaryakıt üzerinde yer alan yüksek vergilerden kanun dışı yollarla kaçış yöntemlerine başvurulduğu, bu duruma karşılık piyasada kayıt dışılığın azaltılabilmesi adına, petrol piyasasında görevli birimlerce çıkarılan ve genel olarak petrol piyasası mevzuatı olarak tanımlanan yazılı mevzuatlar ile bu açıkların kapatılması amaçlanarak kurulacak otomasyon sistemi ile akaryakıtın alım ve satımının izlenmesi, denetlenmesi ve ilgili resmi birimlere sağlıklı bir şekilde aktarılmasının planlandığı, petrol piyasası ile ilgili olarak çıkarılan Kanun, Yönetmelik ve diğer alt düzeydeki mevzuatlarda yer alan düzenlemeler ve yine aynı şekilde görevli ve yetkili kurum olan Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun 1240 sayılı Kararı ile dağıtıcı lisansına sahip sermaye şirketlerine tescilli markası altında bayilerinde kayıt dışı akaryakıt satışının yapılmasını önlemek amacıyla bazı yükümlülükler getirildiği, bu yükümlülüklerin başında, bayileri olan akaryakıt istasyonlarını denetleme ve denetim sistemi kurma ve uygulaması olduğu, bu kapsamda her dağıtıcı lisans sahibi sermaye şirketi bayisi olan akaryakıt istasyonlarında akaryakıt hareketine konu elektronik verilerin güvenli bir şekilde depolanmasını sağlayan istasyon otomasyon sistemi kurmak, bayi denetim sistemi ile bayilerindeki akaryakıt hareketlerini izlemek ve raporlamak, bayi denetim sistemi kapsamında veri kaybı oluşmamasını sağlamak ile yükümlü olduğu, aynı zamanda istasyon otomasyon sistemi ile akaryakıt istasyonlarına ait tank dolum bilgileri, pompa bazında yapılan satışlar gibi birtakım bilgilerin, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu ve ilgili diğer kamu kurum ve kuruluşlarının görevleri doğrultusunda erişimlerine sunulması gerektiği; bu durumun yanı sıra Türk Ticaret Kanunu’nun temel kavramlarından biri olan “Tacir” teriminin, Kanununa göre bir ticarî işletmeyi, kısmen dahi olsa kendi adına işleten kimse olduğu, yine aynı şekilde, Türk Ticaret Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca, her tacirin tüm ticarî faaliyetlerinde basiretli bir iş adamı gibi hareket etmek, sağduyu sahibi olmak, ileriyi düşünmek ve işlemlerini ona göre organize etmek zorunda olduğu hususları ile ..

. maddesi uyarınca, her tacirin tüm ticarî faaliyetlerinde basiretli bir iş adamı gibi hareket etmek, sağduyu sahibi olmak, ileriyi düşünmek ve işlemlerini ona göre organize etmek zorunda olduğu hususları ile ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nca yürütülen E:... sayılı soruşturma kapsamında haklarında vergi incelemesi yapılan, 96 farklı akaryakıt istasyonu/bayi nezdinde yapılan vergi incelemeleri neticesinde belgesiz alıma konu akaryakıtın, bayisi olan akaryakıt istasyonlarında akaryakıt hareketine konu elektronik verilerin güvenli bir şekilde depolanmasını sağlayan istasyon otomasyon sistemi kurmak, bayi denetim sistemi ile bayilerindeki akaryakıt hareketlerini izlemek ve raporlamak, bayi denetim sistemi kapsamında veri kaybı oluşmamasını sağlamak ile yükümlü olan bir dağıtıcının yaklaşık 3 yıla yayılan bir süreçte yüze yakın bayinin başka dağıtıcıdan akaryakıt aldığını fark etmemesi ya da kendisinden akaryakıt almamalarına rağmen bu akaryakıt istasyonu/bayi ile dağıtıcılık-bayilik ilişkisine devam etmesinin, hayatın olağan akışı ve ekonomik rasyonalite ilkeleri ile bağdaşmadığı gibi, gerek 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinde tanımlanan, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uygunluk ilkeleri gerekse de Türk Ticaret Kanunu’nda tanımlanan basiretli tacir ilkesi ile de bağdaşmadığından söz konusu akaryakıtların mükellef kurum tarafından kayıt dışı/belgesiz olarak bahsi geçen bayilere satıldığı sonucuna varıldığı, ayrıca hakkında inceleme yapılan 96 adet firmanın bir kısmı yönünden henüz inceleme raporlarının sonuçlanmadığı tespitlerine yer verilmiştir.

Uyuşmazlıkta; davacı şirketin bayilik sözleşmesi imzaladığı 91+5=96 adet akaryakıt istasyonu/bayisini  de kapsayan ... Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen E:... sayılı soruşturma dosyası kapsamında, akaryakıt sektöründe faaliyet gösteren dağıtım şirketleri ile akaryakıt istasyonları arasında koordinasyonu sağlamakla görevli otomasyon sistemi üzerinde bulunan satışların büyük bir çoğunluğunun casus yazılım kullanılarak gizlenmesi, vergi matrahına dahil olması gereken satışların vergi matrahını azaltacak şekilde silinmesi ve  silinen bilgilerin başka mecralarda saklanması fiilleri nedeni ile anılan 96 adet akaryakıt istasyonu/bayisine ait tespitler ile davacı şirket hakkında yapılan inceleme neticesinde ulaşılan tespitlerden, casus yazılım kapsamında silindiği tespit edilen 2017 yılında 2.091.097,95 litre, 2018 yılında 1.035.571,54 litre motorinin dağıtıcı firma olan davacı şirket tarafından belgesiz olarak anılan bayilere satıldığı yolunda düzenlenen vergi tekniği ve inceleme raporlarına istinaden dava konusu cezalı tarhiyatın yapıldığı anlaşılmaktadır.

Ulusal Yargılama Ağı Projesi üzerinden yapılan sorgulamalarda; söz konusu bayiler hakkında belgesiz akaryakıt satışı yapıldığından bahisle düzenlenen vergi tekniği ve inceleme raporlarına dayanılarak yapılan cezalı tarhiyatlara karşı bayilerce açılan davaların Mahkemeler ve Bölge İdare Mahkemelerince; "(...) ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen soruşturma neticesinde, istasyon otomasyon sistemine casus yazılım yüklenerek akaryakıt pompalarından görüntülenen satışlara ilişkin verilerin mali hafızaya kaydedilmeden yurt dışında bulunan bir veri tabanına aktarıldığının saptandığı, olayda; davacı şirketin satışlarının bir kısmına ait veriyi sistemden sildiği hususunun yüksek adli bilişim mühendisi tarafından düzenlenen rapor ile usulüne uygun bir şekilde tespit edildiği anlaşıldığından, davacı şirket hakkında yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçeleriyle" reddedildiği, Danıştay Üçüncü, Dördüncü ve Dokuzuncu Dairelerince de içtihat birliği halinde anılan kararların temyiz incelemesi sonucunda onama kararları verdiği, söz konusu dosyalarda yer alan raporlarda belgesiz olarak satıldığı tespit edilen akaryakıtın davacı şirket tarafından bayilerine kayıt dışı satıldığı tespitlerine yer verildiği, bununla birlikte; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından  davacı şirketin bayilerinde yapılan denetimlerde, davacı şirketin otomasyon sisteminin doğru ve sağlıklı çalışmasını sağlayacak gerekli tedbirleri almadığı, bu kapsamda oluşan aykırılıkları zamanında gidermediği ve Kuruma bildirmediğinin tespiti üzerine, söz konusu fiillerin 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 7. maddesinin 6. fıkrası ile 1240 sayılı Kurul kararının 4., 5. ve 6. maddelerine aykırılık teşkil ettiğinden bahisle davacı şirkete idari para cezası uygulanmasına yolunda tesis edilen idari işlemlere karşı açılan davalarda da Mahkeme ve Bölge İdare Mahkemelerince dava ret kararları verildiği, Danıştay Onüçüncü Dairesince de anılan kararların onandığı, davacı şirketin bir kısım dosyada temyiz aşamasında 7440 sayılı Kanun kapsamında yapılandırma başvurusunda bulunduğu görülmüştür.

Davacı şirketin petrol piyasasında akaryakıt dağıtım yetkisi veren dağıtıcı lisansı sahibi olduğu, imzaladığı bayilik sözleşmeleri ile hukuki şartları belirlenen bir çerçevede bayilerine bu lisans dahilinde satış yaptığı, yukarıda metnine yer verilen mevzuat hükümlerine göre; davacı şirketin bayilik sözleşmesi ile satış yaptığı firmalar nezdinde kaçak petrol satışının yapılmasını önleyen teknolojik yöntemleri de içeren bir denetim sistemi kurmak ve uygulamak, akaryakıt istasyonlarında akaryakıt hareketlerini elektronik ortamda izlenebilmesine yönelik istasyon otomasyon sistemi kurmak, bayi denetim sistemi ile bayilerindeki akaryakıt hareketlerini izleyemek ve raporlamak, elde ettiği verileri mevzuatta belirlenen sürelerde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna bildirmek, istasyon otomasyon sisteminin çevrim içi olmasını ve bayi denetim  kapsamında veri kaybı oluşmamasını sağlamak ve nihayetinde akaryakıt istasyonunda aykırılık tespit etmesi halinde, konuya ilişkin bilgi belgeler ile istasyon otomasyon sistemi verilerini bildirim sistemi aracılığıyla 24 saat içinde Kuruma bildirmekle yükümlü olduğu görülmüş olup, bayileri üzerinde anılan geniş denetim yetkisine sahip olan dağıtıcı firma konumundaki davacı şirketin,  yüze yakın bayinin başka bir yerden 2017 yılında 2.091.097,95 litre, 2018 yılında 1.035.571,54 litre motorin temin ettiğini tespit etmemesi ya da kendisinden akaryakıt almamalarına rağmen bu akaryakıt istasyonu/bayi ile dağıtıcılık-bayilik ilişkisine devam etmesinin, hayatın olağan akışı ile ekonomik ve ticari icaplara uygun düşmediği gibi dosyada yer alan ve yukarıda ayrıntısına yer verilen diğer tespitler ve petrol piyasasındaki kayıt dışılığın önüne geçilmek için kanun koyucu tarafından getirilen katı yükümlülükler de birlikte değerlendirildiğinde; söz konusu akaryakıtın davacı şirket tarafından kayıt dışı olarak bayilerine satıldığı sonucuna varılmıştır.
Bu durumda; yukarıda metnine yer verilen mevzuat hükümleri ile dosyada yer alan bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen E:... sayılı soruşturma dosyası kapsamında bayileri tarafından casus yazılım programıyla silindiği tespit edilen -bu şekilde silindiği hususu yargı kararlarıyla da sabit olan-  akaryakıtın söz konusu bayilere davacı şirket tarafından kayıt dışı olarak satıldığı yolunda düzenlenen vergi tekniği ve inceleme raporuna dayanılarak hesaplanan dönem matrahı üzerinden yapılan dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığından, davayı kabul eden Vergi Mahkemesi kararına yönelik davalının istinaf başvurusunu reddeden Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuka uyarlık görülmemiştir.

Öte yandan, yeniden verilecek kararda, 7338 sayılı Vergi Usul Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 38. maddesiyle  213 sayılı Kanun'un "Tekerrür" başlıklı 339. maddesinde yapılan değişiklik de dikkate alınarak, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılması hususunun da değerlendirileceği tabiidir.
KARAR SONUCU:
	Açıklanan nedenlerle;
Davalının temyiz isteminin kabulüne,
  … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının BOZULMASINA,
Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesine, 24/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/599, Karar No: 2024/1998, Tarih: 24.04.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2024/599
   Karar	No : 2024/1998
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Başkanlığı
VEKİLİ	: Av. ...              
 
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
 
İSTEMİN ÖZETİ                  : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	: 
 Davacı tarafından, arsa cinsi taşınmazın satışına ilişkin olarak alınan ihale karar ve sözleşme damga vergisinin iadesi istemiyle yapılan şikayet başvurusu üzerine iadesi gerçekleşen damga vergisinin tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faizinin tarafına ödenmesi istemiyle açılan davayı kabul eden ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik davalı idare istinaf başvurusunu reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereğince ilk inceleme ile görevli Tetkik Hâkimi ...'ın açıklamaları dinlendikten ve temyiz dilekçesi ile ekleri incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	 İLGİLİ MEVZUAT: 
 	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (6545 sayılı Kanunla değişik) 45. maddesinin 1. fıkrasında, idare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabileceği; 5. fıkrasında, bölge idare mahkemesinin, ilk inceleme üzerine verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusunu haklı bulduğu, davaya görevsiz veya yetkisiz mahkeme yahut reddedilmiş veya yasaklanmış hâkim tarafından bakılmış olması hâllerinde, istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar vererek dosyayı ilgili mahkemeye göndereceği ve bölge idare mahkemesinin bu fıkra uyarınca verdiği kararların kesin olduğu; 6. fıkrasında ise, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu düzenlenmiştir. 
	Aynı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği belirtilmiştir.

Aynı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği belirtilmiştir. 
	2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun'un 6. maddesinde,  vergi mahkemelerinin  genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim ve harçlar ile benzeri mali yükümler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davaları; anılan konularda 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un uygulanmasına ilişkin davaları ve diğer kanunlarla verilen işleri çözümleyeceği; 7. maddenin 2. fıkrasında ise, 6. maddenin (a) ve (b) bentlerinde belirtilen uyuşmazlıklardan kaynaklanan toplam değeri yirmibeşbin Türk Lirasını aşmayan davaların vergi mahkemesi hâkimlerinden biri tarafından tek hakimle karara bağlanacağı belirtilmiştir.     
	İstinaf başvurusunun idari yargılama hukukunda yeni bir kanun yolu olarak getirildiği 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un gerekçesinde ise, tahdidi olarak sayılan konular dışındaki davaların Bölge İdare Mahkemelerinde istinaf incelemesi neticesinde kesinleşeceği, böylece Danıştayın temyizen karara bağladığı iş yükünün azaltılarak içtihat mahkemesi rolünün güçlendirilmesinin amaçlandığı belirtilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Anılan mevzuat hükümleri ve 6545 sayılı Kanun'un gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen konuları ihtiva etmeyen davalar hakkında vergi mahkemelerince verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine bölge idare mahkemelerince verilen kararların kesin olduğu; dolayısıyla, bu kararların temyiz istemine konu edilemeyeceği sonucuna ulaşılmaktadır. 
	Dosyanın incelenmesinden, Vergi Mahkemesinin tek hâkimle verilen kararının Bölge İdare Mahkemesinde istinaf edildiği, istinaf isteminin reddedildiği, kararın iki dereceli yargılama aşamasından geçmek suretiyle kesinleştiği görülmüştür. 
	Bu durumda, Vergi Mahkemesince tek hakimle verilen temyiz edilmeyecek nitelikteki mahkeme kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine dair kararın bozulması istemiyle yapılan temyiz isteminin, incelenmesine olanak bulunmamaktadır.
	Ayrıca, her ne kadar istinaf kararında, kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren otuz gün içinde temyiz yoluna başvurabileceği belirtilmişse de anılan kanun yolunun yargı yerince genişletilmesi ya da daraltılmasının mümkün olmadığı açıktır.
KARAR SONUCU:
     Açıklanan nedenlerle;
1.  Davalının temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48'inci maddesinin 7'nci fıkrası uyarınca, 24/04/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/502, Karar No: 2024/1997, Tarih: 24.04.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2024/502
   Karar	No : 2024/1997
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı-...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
 
İSTEMİN ÖZETİ                                     : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	: 
Davacı adına, belediye encümeni kararına dayanılarak salınan cezalı hal rüsumunun kaldırılması istemiyle açılan davayı kabul eden ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik davalı idare istinaf başvurusunu reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereğince ilk inceleme ile görevli Tetkik Hâkimi ...'ın açıklamaları dinlendikten ve temyiz dilekçesi ile ekleri incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	 İLGİLİ MEVZUAT: 
 	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (6545 sayılı Kanunla değişik) 45. maddesinin 1. fıkrasında, idare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabileceği; 5. fıkrasında, bölge idare mahkemesinin, ilk inceleme üzerine verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusunu haklı bulduğu, davaya görevsiz veya yetkisiz mahkeme yahut reddedilmiş veya yasaklanmış hâkim tarafından bakılmış olması hâllerinde, istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar vererek dosyayı ilgili mahkemeye göndereceği ve bölge idare mahkemesinin bu fıkra uyarınca verdiği kararların kesin olduğu; 6. fıkrasında ise, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu düzenlenmiştir. 
	Aynı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği belirtilmiştir.