muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/1925, Karar No: 2024/1932, Tarih: 30.04.2024

. maddesi ile Usul ve Esaslar'ın 7. maddesine eklenen 10. fıkra uyarınca, işletmecilere AR-GE projelerine ilişkin denetim yükümlülüğü getirilmiş ise de, bu yükümlülüğün kanuni bir dayanağının bulunmadığı, kaldı ki ilgili hükmün hukuki belirlilik ilkesine aykırı olduğu; Değişiklik Yapılmasına Dair Usul ve Esasların 4. maddesi ile Usul ve Esaslar'ın 7. maddesine eklenen 11. fıkra uyarınca, projelerin bir AR-GE projesi olarak dikkate alınabilmesi için bazı ek kıstasların getirildiği, ancak bu şekilde yapılan bir düzenlemenin elektronik haberleşme sektöründe AR-GE faaliyetlerinin düzenlenmesine ilişkin usul ve esasları içeren Yönetmelik kurallarına aykırı olduğu, hukuka aykırılık halinin yanı sıra ilgili hükmün içerdiği soyut kıstaslar nedeniyle hukuki belirlilik ilkesinin ihlâl edildiği, AR-GE çalışmalarını da teşvik edici değil ket vurucu nitelik taşıdığı; Değişiklik Yapılmasına Dair Usul ve Esaslar'ın 4. maddesi ile Usul ve Esaslar'ın 7. maddesine eklenen 12. fıkra uyarınca, AR-GE projeleri için bir süre sınırlandırılması getirilmiş ise de bu düzenlemenin de Yönetmelik kurallarına aykırı olduğu, ayrıca ilgili kuralların ölçüsüz olduğu; Değişiklik Yapılmasına Dair Usul ve Esaslar'ın 5. maddesi ile Usul ve Esaslar'ın 10 maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinde yapılan değişikliğin, şirketin başvurusu doğrultusunda güncellenmesinin gerektiği; Değişiklik Yapılmasına Dair Usul ve Esaslar'ın 5. maddesi ile Usul ve Esaslar'ın 10. maddesinin 1. fıkrasının (ğ) bendinde yapılan değişiklik ile işletmecilere yeni bir belge sunma yükümlülüğü getirilmiş ise de, mevzuatta ya da işletmecilerin yetkilendirmelerinde tedarik zinciri güvenliğinin sağlanması ya da bunlara ilişkin risk analizi-değerlendirme raporu alınması gibi bir yükümlülüğün bulunmadığı, kaldı ki, soyut bir raporun sunulmadığından bahisle işletmecilerin idari yaptırım riski ile karşı karşıya olduğu, düzenlemenin kanuni dayanağı bulunmadığı ve belirlilik ilkesine aykırı olduğu; Değişiklik Yapılmasına Dair Usul ve Esasların 5. maddesi ile Usul ve Esaslar'ın 10. maddesine eklenen 9. fıkra uyarınca, işletmecilerin yapacakları bazı alımlarda davalı idarenin kendisine bir müdahale hakkı tanındığı, ancak bu durumun Anayasa'nın 13. maddesinde yer alan temel hak ve hürriyetlerin ancak Kanun ile sınırlandırılabileceğine ilişkin kurala ve 48. maddesinde yer alan sözleşme hürriyetine aykırı olduğu, ayrıca Kanunla düzenlenmesi gereken ilgili hükmün düzenleyici işleme konu edilmesinin fonksiyon gaspı olduğu; yerli ve milli bir tedarikçi olması nedeniyle ULAK Haberleşme A.Ş.'nin AR-GE statüsünde değerlendirilmesine olanak tanınması için Usul ve Esaslar'ın 5. maddesine başvurusu doğrultusunda bir ekleme yapılmasının kamu yararına hizmet edeceği, başvurularının zımnen reddedilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı ileri sürülmüştür.

DAVALININ SAVUNMASI : Değişiklik Yapılmasına Dair Usul ve Esasların 1. maddesi yönünden, milli haberleşme ürünü tanımı yapılmasının işletmecilerin mevcut yatırım yükümlülüklerinde herhangi bir ağırlaştırıcı etkisinin bulunmadığı, davacı şirketin söz konusu tanımın hangi açıdan yatırım yükümlülüğünü ağırlaştırdığını ortaya koyamadığı, işletmecilerin şebekelerinde kullanılacak donanım ve yazılımlara ilişkin yatırımlarla ilgili yükümlülüklerin yerine getirilmesinin incelenmesi ve denetlenmesine yönelik olarak düzenlenen Usul ve Esaslar ile milli haberleşme ürününün kapsam açısından da birbiriyle uyumlu olduğu, tanımın açık, net ve belirgin nitellikte olduğu, dava dilekçesinde milli haberleşme ürünü tanımının belirsiz olduğu, tanımda soyut ifadeler kullanıldığı ve tanımın net olmadığı ileri sürülmüş ise de mevzuatta her şeyi tahdidi olarak düzenleyemeyeceği ve tanımın en başında illa ki somut örneklerle yapılmasının gerekmediği, bu tanımın ileride detaylandırılacağı, ürüne ilişkin tüm detayların tek seferde belirlenebilmesinin mümkün olmadığı, düzenlemenin mevcut haliyle sadece Ar-Ge projelerinin niteliğine ilişkin bir kural ortaya koyduğu, ancak, burada işletmecilere bir kolaylık sağlandığı, Ar-Ge projelerinin sadece “milli haberleşme ürünü” tanımına uygun olması şeklinde bir kısıtlamaya gidilmeyerek, Ar-Ge projelerinin yerli ürün tanımına uygun olmasının da tek başına yeterli görüldüğü, düzenlemenin kamu yararı amacı için tesis edildiği, ilgili tanımın elektronik haberleşme sektöründe milli üretimin geliştirilmesi ve desteklenmesi amacını taşıdığı, sınai mülkiyet hakları bakımından devletin kalkınma politikası ile örtüştüğü, bu hali ile kalkınma politikalarının gözetilmesini ilke edinen 5809 sayılı Kanun'a uygun olduğu; Değişiklik Yapılmasına Dair Usul ve Esaslar'ın 2

. maddesi yönünden, söz konusu madde ile yapılan düzenlemede sözleşme hürriyetine aykırı bir durumun bulunmadığı, dava konusu kural ile piyasada daha adil bir rekabet ortamının oluşturulması ve ülkemizdeki şebeke yatırımlarının tek bir tedarikçiden sağlanmasının önüne geçilmesinin amaçlandığı, nitekim, sektörde faaliyet gösteren tedarikçi firmaların da bu şekilde bir düzenleme yapılmasını olumlu karşıladığı, ayrıca, İmtiyaz Sözleşmesi ve IMT Yetki Belgesinde de tüm yatırımların bir tedarikçiden yapılabileceği anlamına gelen bir düzenleme bulunmadığı, kamu malı niteliğinde olan altyapılarda alım tutarının %50'den fazlasının tek bir tedarikçiden sağlanmış olmasının kamu düzeni ve milli güvenlik açısından ciddi risklere sebep olacağı, işletmecilerin gerekli ayarlamalarını yapmalarına fırsat vermek için söz konusu hükmün uygulanmasına ilişkin belirli bir süre tanındığı, davacı şirketin her bir yatırım dönemi itibarıyla kapsam içi olarak Kurum'a raporladığı toplam yatırımları içerisindeki tedarikçi başına yatırım tutarlarının %50 oranını geçmemesi gerektiğinin düzenlendiği hususunda tereddüt bulunmadığı, ayrıca, söz konusu düzenlemenin belirsiz olduğu konusunda diğer işletmeciler ve tedarikçi firmalar tarafından herhangi bir itirazda da bulunulmadığı, işletmecilerden düzenlemeye uygun olarak yatırım dönemlerinin başından itibaren bir plan-program yaparak hareket etmesinin beklendiği, nitekim davacı şirketin her bir yatırım dönemindeki yatırımlarının en az % 40'ını Ar-Ge Merkezi bulunan tedarikçilerden, % 10'unu KOBİ'lerden, %45'ini ise yerli malı belgeli ürün sunan tedarikçilerden sağlamakla yükümlü olduğu, davacı şirket, anılan yatırım oranlarını yerine getirebilmek için ne tür süreçler yürütüyorsa benzer süreçleri tedarikçi başına % 50 sınırı geçmemek için de yürütebileceği, davacının iddiasının aksine söz konusu yükümlülüğün sadece Ar-Ge merkezi bulunan tedarikçilere getirildiğine yönelik bir ifadeye yer verilmemiş olduğunun kolaylıkla görülebildiği, dava konusu işlemin yetki kurallarına uygun olarak tesis edildiği, etkin rekabetin tesisine ve kanunilik ilkesine uygun olduğu; Değişiklik Yapılmasına Dair Usul ve Esaslar'ın 3. maddesi ile Usul ve Esaslar'ın 6. maddesine eklenen yedinci fıkra yönünden, düzenlenenin yerli malı belgeli ürünlere ilişkin Kurum ve/veya Kurumun uygun gördüğü kuruluş tarafından gerekli incelemenin yapılmasını ve tespit edilen aksaklıkların ilgili kamu kurumlarına iletilmesini kapsadığı, bu inceleme neticesinde yerli malı belgesinin kabul edilmemesi veya ürünün yerlilik oranının hesabına esas alınmaması gibi bir durumun söz konusu olmayacağı, İmtiyaz Sözleşmesi'nin tarafı olanın da İmtiyaz Sözleşmesi ve IMT Yetki Belgesi ile yükümlülük altına girenin de davacı işletmeci olduğu, işletmecinin taahhüt ettiği yükümlülükleri (bilgi verme yükümlülüğü de dahil) yerine getirebilmek için elinden gelen çabayı göstermesinin gerektiği; Değişiklik Yapılmasına Dair Usul ve Esaslar'ın 3. maddesi ile Usul ve Esaslar'ın 6

. maddesi ile Usul ve Esaslar'ın 6. maddesine eklenen sekizinci fıkra yönünden, üretici firmalardan, işletmecilerin ihtiyaçlarının neler olduğunu bilmeden ürün üretmesini beklemenin gerçekçi bir yaklaşım olmadığı, söz konusu düzenlemenin IMT Yetki Belgesinde tanımlanan yerli ürün kullanma yükümlülüğü açısından ekosistemde yer alan yerli üretici firmalara yol gösterici olacağının değerlendirildiği, bununla birlikte, işletmecilerin ticari sır kapsamına giren satın almalarına ilişkin bilgileri kamuoyuna yayınlamaya zorlanması gibi bir durumun söz konusu olmadığı, işletmecilerin hangi bilgilerinin kamuoyu ile paylaşılabileceğinin ilgili mevzuatta düzenlendiği, İşletmecilere Ait Ticari Sırların Korunması ile Kamuoyuna Açıklanabilecek Bilgilerin Yayımlanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 4. maddesinde ticari sırrın tanımlandığı, 5. maddesinde de işletmeciye ait bilgilerin yayımlanmasında esas alınacak olan ilkelerin belirlendiği; Değişiklik Yapılmasına Dair Usul ve Esaslar'ın 4. maddesi ile Usul ve Esaslar'ın 7. maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan değişiklik yönünden, davacı şirketin değişiklik önerisinin, madde metninde tanımlanan süreci uzattığı ve ilave bir katkısının olmayacağı değerlendirildiği, nitekim, davacı şirkette dahil tüm sektör paydaşlarının görüşleri alınarak söz konusu hükme son halinin verildiği; Değişiklik Yapılmasına Dair Usul ve Esaslar'ın 4. maddesi ile Usul ve Esaslar'ın 7. maddesine eklenen onuncu fıkra yönünden, işletmecilere AR-GE projelerine ilişkin denetim yükümlülüğü getirilmiş ise de bu kuralın hukuki belirlilik ilkesine uygun olduğu, 3G İmtiyaz Sözleşmesi ve IMT Yetki Belgesinde Ar-Ge Merkezlerinin bilgi ve iletişim teknolojileri alanında Ar-Ge projeleri geliştirilmek üzere kurulmuş olmasının gerektiği, bununla birlikte, bu merkezlerde yürütülen Ar-Ge projelerinin niteliği ve amaçlanan kamu yararına katkısının neler olması gerektiği hususunda bir düzenlemeye yer verilmediği, 2009 yılından beridir faaliyet gösteren bu Ar-Ge merkezlerinde yürütülen incelemeler sonucunda görülen aksaklıkları gidermeye yönelik Kurum tarafından söz konusu düzenlemelerin yapıldığı, işletmecilerin imtiyaz sözleşmesinde ve yetki belgesinde hüküm bulunmayan hallerde Kurum düzenlemelerine uyması gerektiğinin de düzenlendiği, ayrıca, işletmecinin geliştirilen projelerden ortaya çıkan ürünleri alıp şebekesinde kullanabilmesi için, Ar-Ge merkezlerinde geliştirilen projelerle işletmecinin ihtiyaç duyduğu ürünlerin birbiriyle uyumlu olması gerektiği, bu nedenle işletmeciler ile Ar-Ge merkezlerinin işbirliği içerisinde çalışması gerektiği, 3G İmtiyaz Sözleşmesi'nin 18. maddesi ve IMT Yetki Belgesi'nin 12

. maddesi ve IMT Yetki Belgesi'nin 12. maddesinin üçüncü fıkrası çerçevesinde, davacı şirketin Ar-Ge merkezlerinin söz konusu düzenlemelere uygun olarak faaliyet göstermesinden sorumlu olmadığı yönündeki iddialarının hiçbir hukuki dayanağı bulunmadığı, 5746 sayılı Kanun'da düzenlenen koşulları sağlayan bir Ar-Ge Merkezinin, IMT Yetki Belgesi kapsamında düzenlenen Ar-Ge merkezi koşullarını da sağladığının kabul edilemeyeceği, davacı şirketin 5746 sayılı Kanun kapsamındaki Ar-Ge Merkezleri ile IMT Yetki Belgesi kapsamındaki Ar-Ge Merkezlerini birbirine karıştırarak sanki aynı yükümlülüklere tabiymiş gibi ifadelerde bulunmasının doğru olmadığı, davacı şirkete Ar-Ge merkezlerini denetleme veya inceleme şeklinde bir yükümlülük getirilmediği, bahse konu hükmün 26/10/2022'de yürürlüğe gireceği düzenlenerek işletmecilere ve tedarikçi firmalara gerekli hazırlıkları yapabilmelerini teminen belirli bir süre de verildiği, davacının iddialarının aksine Ar-Ge projelerinin sadece ürün üretmeye yönelik sınırlandırılması gibi bir durumun söz konusu olmadığı; Değişiklik Yapılmasına Dair Usul ve Esasları'nın 4. Maddesine eklenen Usul ve Esaslar'ın 7. maddesine eklenen onbirinci fıkra yönünden, İmtiyaz Sözleşmeleri ve Yetki Belgeleri kapsamında kurulan Ar-Ge Merkezlerince yürütülen Ar- Ge projelerinin, anılan Kanuna uygun olması gibi bir zorunluluk bulunmadığı, bununla birlikte, söz konusu Ar-Ge merkezlerince yürütülen Ar-Ge projelerinin, ilgili yetkilendirmelere istinaden Kurumca belirlenen yükümlülüklere uymak zorunda olduğu, 5746 sayılı Kanun ve buna ilişkin ikincil düzenlemelerde Ar-Ge çalışmalarına yönelik kamudan destek almak isteyen firmaların karşılaması gereken koşulların belirlendiği, nitekim, Usul ve Esaslar'ın “Ar-Ge Merkezi ve Ar-Ge Projelerine İlişkin Kriterler” başlıklı 7. maddesinin dokuzuncu fıkrasında da görüleceği üzere, farklı mevzuatlar kapsamında desteklenen Ar-Ge projelerinin kabul edilip edilmemesi noktasında Kurum'a bir takdir yetkisi verdiği, Araştırma Geliştirme ve Projelerinin Desteklenmesine İlişkin Yönetmelik'e (Ar-Ge Yönetmeliği) ek kıstas getirilmesi gibi bir durum söz konusu olmadığı, ayrıca, ilgili düzenleme için Kurum'un Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı'ndan onay alması zorunluluğu da bulunmadığı, kaldı ki, bahse konu düzenleme yapılmadan önce Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı'ndan görüşlerinin istenildiği, Bakanlık tarafından da olumsuz bir görüş Kurum'a iletilmediği, ilaveten, tedarikçi firmaların söz konusu düzenlemeye uyum sağlayabilmelerini teminen anılan düzenlemenin 26/10/2022 tarihinde yürürlüğe gireceğinin düzenlendiği; Değişiklik Yapılmasına Dair Usul ve Esasları'ın 4. maddesi ile Usul ve Esaslar'ın 7

. maddesi ile Usul ve Esaslar'ın 7. maddesine eklenen onikinci fıkra yönünden,  bazı Ar-Ge projelerinin gereğinden fazla uzatıldığı, bu nedenle, söz konusu projelere ayrılan kaynağın yeni projelerde değerlendirilebilmesi için, ilgili düzenleme ile bir sıkılaştırmaya gidildiği, ayrıca, 36 aydan uzun süren projelerin, beklenen somut hedef ve faydalarının yerli malı belgeli ve/veya milli haberleşme ürün ekosistemine olan muhtemel katkıları göz önünde bulundurularak Kurum tarafından değerlendirmeye alınabileceğine yönelik bir esneklik de sağlandığı, Ar-Ge merkezi bulunan tedarikçi firmaların söz konusu düzenlemeye itiraz etmediği; davacının Değişiklik Yapılmasına Dair Usul ve Esaslar'ın 5. maddesi ile Usul ve Esaslar'ın 10. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yapılan değişikliğin güncellenmesi gerektiği iddiası yönünden, işletmecilerin raporladığı KOBİ'lere ilişkin ilgili yatırım dönemi içinde alınmış bir KOBİ belgesinin sunulmasının yeterli olduğu, ayrıca, söz konusu düzenleme yapılmadan önce kamuoyu görüşü alındığı ve ilgili paydaşlardan anılan düzenlemeye ilişkin olumsuz bir görüş sunulmadığı; Değişiklik  Yapılmasına Dair Usul ve Esaslar'ın 5. maddesi ile Usul ve Esasları'n 10. maddesinin birinci fıkrasına eklenen (ğ) bendi yönünden, söz konusu raporların, işletmeci tarafından hazırlanarak dönem sonundan itibaren 3 ay içinde Kurum'a gönderileceği, bu raporların içermesi gereken bilgilerin neler olduğunun ise madde metninde açıkça düzenlendiği, davacının iddiasının aksine somut ve anlaşılır olduğu, istenen raporda herhangi bir format belirlenmediği, işletmeciler bu konuda esnek bırakıldığı, söz konusu düzenleme ile davacı şirketin konuya ilişkin değerlendirmelerini ve çalışmalarını içeren raporunu Kurum'a iletmesinin yeterli görülmediği; Değişiklik Yapılmasına Dair Usul ve Esaslar'ın 5. maddesi ile Usul ve Esaslar'ın 10. maddesine eklenen dokuzuncu fıkra yönünden, mobil işletmecilerin yetkilendirmeleri kapsamında kurdukları ve işlettikleri mobil şebekeleri yetkilendirme süresi bitince uçtan uca çalışır vaziyette her türlü borçtan ari şekilde kamuya devredeceği, kurulan şebekelerin ülkemizin milli güvenliği açısından risk barındırmayan ürünlerden oluşturulmasının önemli bir konu olduğu, söz konusu kritik şebeke ürünlerinin gerekli görülmesi halinde belirlenebileceği; davacının ULAK Haberleşme A.Ş.'nin AR-GE statüsünde değerlendirmesine olanak tanınması için Usul ve Esaslar'ın 5. mddesine ekleme yapılmasına yönelik olarak yapmış olduğu başvurunun zımnen reddine ilişkin işlem yönünden, davacı şirketin, ULAK yatırımlarının Ar-Ge Merkezi yatırımları statüsünde değerlendirilmesine ilişkin talebinin daha önce Kurul tarafından değerlendirildiği ve 24/03/2020 tarih ile 2020/İK-YED/087 sayılı Kurul kararı ile söz konusu talep uygun görülmediği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI ...'UN DÜŞÜNCESİ: Dava; Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurulu'nun (Kurul) 16/11/2021 tarih ve 2021/DK-YED/361 sayılı kararıyla onaylanan İşletmecilerin Şebekelerinde Kullanılacak Donanım ve Yazılım Yatırımlarının İncelenmesi ve Denetlenmesine İlişkin Usul ve Esaslarda Değişiklik Yapılmasına Dair Usul ve Esaslar'ın 1. maddesi ile "İşletmecilerin Şebekelerinde Kullanılacak Donanım ve Yazılım Yatırımlarının İncelenmesi ve Denetlenmesine İlişkin Usul ve Esaslar"ın (Usul ve Esaslar); 4. maddesine eklenen (j) bendinin, 2. maddesi ile 5. maddesine eklenen 5. fıkranın, 3. maddesi ile 6. maddesine eklenen 7. ve 8. fıkraların, 4. maddesi ile 7. maddesinin 3. fıkrasında yapılan değişikliğin ve aynı maddeye eklenen 10., 11. ve 12. fıkraların, 5. maddesi ile 10. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinde yapılan değişikliğin, aynı fıkraya eklenen (ğ) bendi ile aynı maddeye eklenen 9. fıkranın ve söz konusu değişikliklerin kaldırılması istemiyle yapılan 24/02/2022 tarih ve 33885 sayılı başvurunun cevap verilmemek suretiyle reddine ilişkin işlemin  iptali istemiyle açılmıştır.

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 6. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde,  "Elektronik haberleşme ile ilgili olarak Bakanlığın strateji ve politikalarını dikkate alarak, yetkilendirme, tarifeler, erişim, geçiş hakkı, numaralandırma, spektrum yönetimi, telsiz cihaz ve sistemlerine kurma ve kullanma izni verilmesi, spektrumun izlenmesi ve denetimi, piyasa gözetimi ve denetimi de dahil gerekli düzenlemeler ile denetlemeleri yapmak.", (s) bendinde ise,  "Elektronik haberleşme sektöründe faaliyet gösterenlerin mevzuata uymasını denetlemek ve/veya denetlettirmek, konu ile ilgili usul ve esasları belirlemek, aykırılık halinde mevzuatın öngördüğü işlemleri yapmak ve yaptırımları uygulamak." Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'nun (Kurum) görevleri arasında sayılmış; 59. maddesinin 1. fıkrasında, Kurum'un re’sen veya kendisine intikal eden ihbar veya şikayet üzerine, bu Kanunda belirlenen görevleri ile ilgili olarak elektronik haberleşme sektöründe yer alan gerçek ve tüzel kişileri denetleyebileceği,  denetlettirebileceği; Kurum'un, bu Kanunun kendisine verdiği görevleri yerine getirirken gerekli gördüğü hallerde, mahallinde de inceleme ve denetim yapabileceği ve/veya yaptırabileceği; 2. fıkrasında, denetimle görevlendirilenlerin, denetime tabi olanlar veya tesisleri nezdinde, defterler de dahil olmak üzere her türlü evrak ve emtianın, elektronik ortamdaki bilgilerin, elektronik haberleşme alt yapısının, cihaz, sistem, yazılım ve donanımlarının incelenmesi, suret veya numune alınması, konuyla ilgili yazılı veya sözlü açıklama istenmesi, gerekli tutanakların düzenlenmesi, tesislerin ve işletiminin incelenmesi konularında yetkili olduğu; denetime tabi tutulanların, denetimle görevli kişilere her türlü kolaylığı göstermek, yukarıda sayılan hususlarla ilgili taleplerini belirlenen süre içinde yerine getirmek, cihaz, sistem, yazılım ve donanımları denetlemeye açık tutmak, denetim için gerekli alt yapıyı temin etmek ve çalışır vaziyette tutmak için gerekli önlemleri almak zorunda olduğu; 3. fıkrasında, Kurum'un, bu Kanunun kendisine verdiği görevleri yerine getirirken, bu görevleri ile ilgili gerekli gördüğü bilgi ve belgeyi kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek ve tüzel kişilerden isteyebileceği, gerektiğinde diğer kamu kurum ve kuruluşlarından denetim konusunda uzman personel talep edebileceği; 4. fıkrasında ise, Kurumun, belirlenecek esaslar dahilinde işletmecileri denetlettirebileceği, denetim yetkisi verilenlerin ve bağımsız denetim kuruluşlarının Kuruma sunacakları bilgi, belge, rapor ve mali tabloların bu Kanun ve mevzuat hükümlerine uygunluğu ve hesapların doğruluğundan ve genel kabul görmüş denetim ilke ve esaslarına göre inceleme ve denetiminden sorumlu oldukları kurala bağlanmıştır.

Bu yasal düzenlemeler dayanak alınararak çıkartılan ve Kurul'un 18/01/2017 tarih ve 2017/DK-YED/15 sayılı kararıyla onaylanan "İşletmecilerin Şebekelerinde Kullanılacak Donanım ve Yazılım Yatırımlarının İncelenmesi ve Denetlenmesine İlişkin Usul ve Esaslar"ın "Amaç" başlıklı 1. maddesinde, "Bu Usul ve Esasların amacı, IMT-2000/UMTS ve IMT işletmecilerinin şebekelerinde kullanılacak donanım ve yazılımlara ilişkin yatırımlarda, IMT-2000/UMTS Altyapılarının Kurulması ve İşletilmesi ile Hizmetlerinin Sunulmasına İlişkin İmtiyaz Sözleşmesi ile IMT Hizmet ve Altyapılarına İlişkin Sayısı Sınırlandırılmış Kullanım Hakkı Yetki Belgesi ekinde yer alan IMT Altyapılarının Kurulması, İşletilmesi ile Hizmetlerinin Sunulmasına İlişkin Hak ve Yükümlülükler Belgesi’nde yer alan şartların yerine getirilmesinin incelenmesi ve denetlenmesine yönelik usul ve esasları belirlemektir."  hükmüne; "Kapsam" başlıklı 2. maddesinde, "Bu Usul ve Esaslar, IMT-2000/UMTS ve IMT işletmecilerinin şebekelerinde kullanılacak donanım ve yazılımlara ilişkin yatırımlarla ilgili yükümlülüklerinin yerine getirilmesinin incelenmesi ve denetlenmesi ile işletmecilerin yükümlülükleri ve Kurum’un uygulayacağı yaptırımları kapsar. " düzenlemesine yer verilmiş;  "Hukuki dayanak" başlıklı 
3. maddesinde ise Usul ve Esasların, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun yukarıda alıntısına yer verilen 6. maddesinin birinci fıkrasının (g) ve (s) bentleri ile 59. maddesi, IMT-2000/UMTS Altyapılarının Kurulması ve İşletilmesi ile Hizmetlerinin Sunulmasına İlişkin İmtiyaz Sözleşmeleri ve IMT Hizmet ve Altyapılarına İlişkin Sayısı Sınırlandırılmış Kullanım Hakkı Yetki Belgesisine dayanılarak hazırlandığı ifade edilmiştir.
Öte yandan, söz konusu Usul ve Esasları'n hukuki dayanakları arasında gösterilen ve davacı şirket ile Kurum arasında imzalanan IMT-2000/UMTS Altyapılarının Kurulması ve İşletilmesi ile Hizmetlerinin Sunulmasına İlişkin İmtiyaz Sözleşmesi'nin "Elektronik haberleşme şebekesinde kullanılan donanım ve yazılımlara ilişkin yatırımlar" başlıklı 18. maddesinde, "İşletmeci, her yıl yer kiralama, kule, direk, boru, konteyner, kanal, enerji nakil hatları ve benzeri altyapı niteliğindeki tesislere yaptığı yatırımlar hariç olmak üzere, elektronik haberleşme şebekesine ilişkin yatırımlarının (donanım, yazılım gibi);
a) En az %40 (yüzde kırk)'ını, bu Sözleşmenin imzalanmasından itibaren birinci yıl en az 200, ikinci yıl en az 300, üçüncü ve sonraki yıllar için en az 500 mühendisin çalıştığı bilgi ve iletişim teknolojileri alanında Ar-Ge Projeleri geliştirmek üzere Türkiye'de kurulmuş Ar-Ge Merkezi bulunan tedarikçi şirketlerden veya Sözleşmenin İmzalanmasından itibaren, birinci yıl en az 150, ikinci yıl en az 250, üçüncü ve sonraki yıllar için en az 350 mühendisin çalıştığı bu Ar-Ge Merkezi ile birlikte birinci yıl en az 50, ikinci yıl en az 100, üçüncü ve sonraki yıllar için en az 150 mühendisin çalıştığıı Teknik Destek Merkezi bulunan tedarikçi şirketlerden sağlamakla yükümlüdür.