muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/5904, Karar No: 2024/2887, Tarih: 13.05.2024

Kanun maddesinin amacı, 3194 sayılı Kanunun 18. maddesi uyarınca parselasyon işlemi yapılması gereken imar planının bulunduğu alanlarda, maddede belirtilen bir kurala istisna getirilmesi suretiyle mevcudun tespiti ile çok hisseli mülkiyetin ortadan kaldırılması  için ferdileştirmenin yapılmasını ve mümkün olduğunca müstakil parsel üretilmesini sağlamaktır.
7181 sayılı Kanun ile 3194 sayılı Kanunun 18. maddesine eklenen 13. fıkrada ise "Düzenleme alanında bulunan imar adalarında, asgari parsel büyüklüğünü karşılamak kaydıyla, imar uygulama alanında kalan hisseli arsa ve araziler; hisse sahiplerinin muvafakati hâlinde veya fiilî kullanım esasına göre müstakil hâle getirilebilir.
" hükmüne yer verilerek ilgili idareye ferdileştirme yapma ve hisseli malike müstakil imar parseli tahsis etme yetkisi verilmiştir.
Böylece parselasyon işlemi ile imar planı olan yerlerde 2981 sayılı Kanunun Ek-1 maddesinde belirtilen koşulların olması halinde ferdileştirme yapılması mümkün iken 3194 sayılı Kanunun 18. maddesinin 13. fıkrasıyla anılan koşullar aranmaksızın hisse sahiplerinin muvafakatı ya da idarece resen, ferdileştirme yapılarak müstakil imar parseli verilmesinin önü açılmıştır.
İmar parsellerinin tahsisinin ise İmar Kanunu ile Arazi ve Arsa Düzenlemeleri Hakkında Yönetmeliğe uygun olarak yapılması gerekmekte olup anılan mevzuatta dağıtım esasları yönünden özel kişi ve kamu kurumları arasında bir ayrım bulunmamaktadır.
Bu durumda kanuni düzenleme ile imar planı olan yerlerde ferdileştirme yapılması ve müstakil parsel verilmesi mümkün hale geldiğinden, kamu kurumlarına ait ferdileştirilen hisselerin kamu yatırımlarının yürütülmesi amacıyla birleştirilerek müstakil taşınmaz haline getirilmesinde ve kamu kurumuna tahsis edilmesine ilişkin Yönetmelik maddesinde hukuka aykırılık olmadığı, ayrıca bu şekilde tesis edilen işlemde kamu yararının bulunduğu sonucuna varılmıştır.
14. Yönetmeliğin 22. Maddesinin İncelenmesi:
14.1.Yönetmelik Maddesi:
Arazi ve Arsa Düzenlemeleri Hakkında Yönetmeliğin "Parselasyon planı dosyasında bulunması gereken bilgi ve belgeler" başlıklı 22.maddesinde, "(1) Parselasyon planları aşağıdaki hesap ve belgelerle birlikte kontrol edilmek ve onaylanmak üzere ilgili idareye sunulur:
a) Parselasyon planı açıklama raporu.
b) Değişiklik haritaları yapım ve kontrol bilgileri formu.
c) 1/1000 ölçekli aslı gibidir onaylı uygulama imar planı ve sayısal verileri.
ç) Son 6 ay içinde alınmış takyidatlı tapu kayıtları.
d) İlgili kadastro müdürlüğünden 11 inci maddeye göre alınan onaylı mülkiyet raporu ve ekleri.
e) Uygulamanın talep üzerine yapılması durumunda;
1) Özel ve tüzel hukuk kişileri tarafından talep ediliyorsa, taşınmaz sahipleri tarafından uygulamayı yapan harita mühendisine verilmiş vekâletname/sözleşme.
2) Kamu kurumları tarafından yüklenici firmalara yaptırılıyorsa, yüklenici firmanın yetkilendirme yazısı veya aralarındaki sözleşme.
f) Düzenleme sınır krokisi.
g) Ada bölüm krokisi.

d) İlgili kadastro müdürlüğünden 11 inci maddeye göre alınan onaylı mülkiyet raporu ve ekleri.
e) Uygulamanın talep üzerine yapılması durumunda;
1) Özel ve tüzel hukuk kişileri tarafından talep ediliyorsa, taşınmaz sahipleri tarafından uygulamayı yapan harita mühendisine verilmiş vekâletname/sözleşme.
2) Kamu kurumları tarafından yüklenici firmalara yaptırılıyorsa, yüklenici firmanın yetkilendirme yazısı veya aralarındaki sözleşme.
f) Düzenleme sınır krokisi.
g) Ada bölüm krokisi.
ğ) Düzenlemeye kısmen giren parseller varsa ayırma çapı ve tescil bildirimi.
h) Varsa ihdas krokisi ve koordinatları.
ı) Düzenleme ortaklık payı oranı (DOPO) hesabı.
i) Özet cetveli (Ek-1).
j) Mal sahipleri araştırma ve özet formu (Ek-2).
k)Tescile esas dağıtım cetveli (Ek-3).
l) Tescil sayfası (Ek-4).
m) Alan hesapları ve dengelemeleri.
n) Ada röleve krokileri.
o) Parselasyon planı paftası.
ö) Parselasyon planının sayısal verileri.
p) İmar planında hüküm bulunması veya sit alanları, orman, mera ve benzeri konularda özel kanunlarla korunacak alanların bulunması durumunda, ilgili kurum/kurul görüşleri.
(2) Parselasyon planını onaylamaya yetkili idare, birinci fıkrada belirtilen dokümanlar dışında başka açıklayıcı bilgi ve belge isteyebilir." düzenlemesi yer almaktadır.
14.2. Davacının İddiaları:
Arazi ve arsa düzenlemeleri "parsel sahipleri" tarafından da talep edilebileceğinden 1.fıkranın (e) bendinin 1 numaralı alt bendinde "parsel sahipleri" yerine "özel ve tüzel hukuk kişileri" ibaresinin yer verilmesinin belirlilik ilkesini ihlal ettiği, (e) bendinin 1 numaralı alt bendinde uygulamayı yapanın harita mühendisi olduğu hükme bağlanmışken (e) bendinin 2 numaralı alt bendinde "kamu kurumları tarafından yüklenici firmalara yaptırılıyorsa, yüklenici firmanın yetkilendirme yazısı veya aralarındaki sözleşme" denilmesinin harita mühendislerinin uygulama yetkileri açısından belirsizlik yarattığı, "kültür varlığı bina ve yapılar ile uygulama alanında korunarak tescil edilecek binaların verileri ve bina bilgi paftaları" istenmediğinden eksik düzenleme nedeniyle anılan maddenin iptali gerektiği iddia edilmektedir.
14.3. Davalı İdarenin Savunması:

14.3. Davalı İdarenin Savunması:
Parselasyon işleminin teknik ve mühendislik gerektiren bir işlem olduğu, daha çok kamu kurumlarınca resen yapıldığı, Yönetmeliğin 22.maddesinin 1.fıkrasının (e) bendinden de anlaşılacağı üzere talep üzerine yapılan işlemlerde zaten parsel sahiplerinin vekalet vermesi veya sözleşme yapması gerekmekte olduğundan işlemi takip edecek, eksiklerini tamamlayacak ve sonuçlandıracak olanın yine harita mühendisi olduğu, kamu zararı oluşmaması için büyük kamu yatırımları ile mühendislik projelerinin birlikte yürütülebilmesi adına kamu yatırımlarının hızlı, doğru ve ekonomik olması için yüklenici firma ibaresinin kullanıldığı, hangi firma yetkilendirilirse yetkilendirilsin her durumda ifraz, tevhit, parselasyon gibi imar uygulaması işlemlerinin harita mühendislerince yapılması, kontrol edilmesi ve imzalanmasının zorunlu olduğu, Yönetmeliğin 22.maddesinin 1.fıkrasının (a) bendinde "özel kanunlarla korunan parsellerin bulunup bulunmadığı ve adedi" denilerek kültür varlığı veya doğal sit alanı gibi özel kanunlarla korunan alanların/parsellerin bilgileri, 22.maddesinin 1.fıkrasının (ç)  bendinde ise tapu kayıtlarının istenildiği, ayrıca  22.maddesinin 2.fıkrası gereği idarece farklı bilgi ve belgelerin de istenilebileceği, bu nedenle eksik düzenleme bulunmadığı savunulmuştur. 
14.4. Dairemizin Değerlendirmesi:
Uyuşmazlığa konu Yönetmelik maddesinde parselasyon işleminin doğrudan "parsel malikleri tarafından" talep edilebileceği ibaresine yer verilmemişse de parselasyonu yapacak ve onaylayacak olan idarelerin, parselasyon uygulaması için "özel veya tüzel hukuk kişileri" tarafından yapılan talebin yetkili kişiler tarafından talep edilip edilmediğini denetlemekle yükümlü olduğu, ayrıca parsel maliklerinin vekaletname ve benzeri şekillerde hukuka uygun olarak taşınmazlarıyla ilgili tasarrufta bulunma hakkını devredebileceği ve hakkı devralan kişi tarafından da yetkisi kapsamında talepte bulunulabileceği, bu durumda Yönetmeliğin 22.maddesinin 1.fıkrasının (e) bendinin birinci alt bendinde özel ve tüzel hukuk kişileri ifadesinin geçmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Öte yandan, harita ve kadastro mühendislerinin uygulama yetkileri açısından belirsizlik yaratıldığı ileri sürülmüş ise de ifraz, tevhit, parselasyon gibi teknik imar uygulamaları, harita ve kadastro mühendislerince yapılarak kontrol edileceğinden Yönetmeliğin 22.maddesinin 1.fıkrasının (e) bendinin ikinci alt bendinde yüklenici firma ifadesinin kullanılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.
Uyuşmazlığın 22.maddesinde eksik düzenleme yapıldığına ilişkin yapılan incelemede;

Öte yandan, harita ve kadastro mühendislerinin uygulama yetkileri açısından belirsizlik yaratıldığı ileri sürülmüş ise de ifraz, tevhit, parselasyon gibi teknik imar uygulamaları, harita ve kadastro mühendislerince yapılarak kontrol edileceğinden Yönetmeliğin 22.maddesinin 1.fıkrasının (e) bendinin ikinci alt bendinde yüklenici firma ifadesinin kullanılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.
Uyuşmazlığın 22.maddesinde eksik düzenleme yapıldığına ilişkin yapılan incelemede;
Yönetmelik maddesinde "İmar planında hüküm bulunması veya sit alanları, orman, mera ve benzeri konularda özel kanunlarla korunacak alanların bulunması durumunda" ifadesinin kullanıldığı,  "kültür varlığı bina ve yapılar ile uygulama alanında korunarak tescil edilecek binaların verileri ve bina bilgi paftaları" istenmediğinden kültür varlığı bina ve yapılar ile ilgili belirsizlik bulunduğu ileri sürülmüş ise de anılan yapıların ilgili mevzuatında koruma ilkelerine uygun düzenlemelerin bulunduğu, idarenin uyuşmazlığa konu Yönetmeliğin 22.maddesinin 2.fıkrası uyarınca 1.fıkrada belirtilen dokümanlar dışında başka açıklayıcı bilgi ve belge isteyebileceğini kurala bağlandığından anılan maddede eksik düzenleme bulunmadığı görülmüştür.
Bu durumda, Yönetmelik maddesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
15. Yönetmeliğin 26. Maddesinin İptali ve Bu Maddenin Dayanağı 3194 sayılı İmar Kanununun 8. Maddesine Eklenen "kesinleşen imar planları veya parselasyon planlarına karşı kesinleşme tarihinden itibaren her halde beş yıl içinde dava açılabilir." Hükmünün İptali İstemiyle Anayasa Mahkemesine Başvurulması Talebinin İncelenmesi:
15.1.Yönetmelik Maddesi:
Arazi ve Arsa Düzenlemeleri Hakkında Yönetmeliğin "Parselasyon planlarının tebliği" başlıklı 26.maddesinde, "Düzenleme alanının büyüklüğü, parsel maliki ve parsellerdeki hissedar sayısının çokluğu, bu kişilerin bulundukları yer itibarıyla birebir tebligat yapılamaması ya da adres kayıt sisteminde kayıtlı olduğu yerde bulunmaması gibi nedenlerle karşılaşılacak zorluklar dikkate alınarak parselasyon planlarının bir ay müddetle ilgili belediyede ya da valilikte askıya çıkarılması, internet sitesinde yayımlanması, belediye duyurusu, gazete ve benzeri mutat vasıtalarla da duyurulması ile düzenleme sahasındaki taşınmaz maliklerine tebliğ edilmiş sayılır."  düzenlemesi yer almaktadır.
15.2. Davacının İddiaları:

15.2. Davacının İddiaları:
 Danıştayın yerleşik içtihatlarının ve 7201 sayılı Tebligat Kanununun tersi yönünde bir düzenleme yapıldığı, 14/02/2020 tarihli, 7221 sayılı Kanun ile "Kesinleşen imar planları veya parselasyon planlarına karşı kesinleşme tarihinden itibaren her halde beş yıl içinde dava açılabilir." hükmünün getirildiği, ancak planlar düzenleyici işlemler iken parselasyonun subjektif  nitelikte işlem olduğu, iki işlemin aynı nitelikte kabul edilerek hak düşürücü süre getirilmesinin Anayasa'nın 10,125 ve 138.maddelerine aykırılık teşkil ettiği, Yönetmelik hükmünün Danıştay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 12/02/1970 tarihli, E:1969/2, K:1970/1 sayılı kararına açıkça ters düştüğü, Anayasa'nın 125.maddesinde idari işleme karşı açılacak davalarda sürenin yazılı bildirim tarihinden başlayacağının belirtildiği, 2577 sayılı Kanunun 7.maddesinin 2.fıkrasında da Anayasa hükmü ile aynı yönde yazılı bildirim tarihinden itibaren 60 gün içinde dava açılabileceğinin düzenlendiği, açıklanan sebeplerle 3194 sayılı Kanunun 8.maddesine getirilen ek paragrafın da iptali için Anayasa Mahkemesine başvurulması ve Yönetmelik hükmünün hukuka aykırı olması nedeniyle iptaline karar verilmesi gerektiği iddia edilmektedir.
15.3. Davalı İdarenin Savunması:
İmar mevzuatında tebliğ yapılmasına dair bir hüküm mevcut olmayıp bir uygulama sahasında tek tek tebligat yapılmasının seneler alacağı düşünüldüğünde imar planlarının uygulanma kabiliyetinin kalmayacağı, parselasyon işlemlerinin sonuçlandırılamayacağı ve bunun mülkiyet problemine neden olacağı, Yönetmelikte yer verilen hükmün hukuka uygun olduğu savunulmuştur.
15.4. Dairemizin Değerlendirmesi:
15.4.1.  3194 sayılı İmar Kanununun 8.maddesine eklenen "Kesinleşen imar planları veya parselasyon planlarına karşı kesinleşme tarihinden itibaren her halde beş yıl içinde dava açılabilir." hükmünün iptali için Anayasa Mahkemesine başvurulması istemi yönünden,
6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu Ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanunun "Anayasaya aykırılığın mahkemelerce ileri sürülmesi" başlıklı 40.maddesinde, " (1) Bir davaya bakmakta olan mahkeme, bu davada uygulanacak bir kanun veya Cumhurbaşkanlığı kararnamesinin hükümlerini Anayasaya aykırı görürse veya taraflardan birinin ileri sürdüğü aykırılık iddiasının ciddi olduğu kanısına varırsa;
a) İptali istenen kuralların Anayasanın hangi maddelerine aykırı olduklarını açıklayan gerekçeli başvuru kararının aslını,
b) Başvuru kararına ilişkin tutanağın onaylı örneğini,
c) Dava dilekçesi, iddianame veya davayı açan belgeler ile dosyanın ilgili bölümlerinin onaylı örneklerini, dizi listesine bağlayarak Anayasa Mahkemesine gönderir.
(2) Taraflarca ileri sürülen Anayasaya aykırılık iddiası davaya bakan mahkemece ciddi görülmezse bu konudaki talep, gerekçeleri de gösterilmek suretiyle reddedilir. Bu husus esas hükümle birlikte temyiz konusu yapılabilir.
(3) Genel Sekreterlik gelen evrakı kaleme havale eder ve keyfiyeti başvuran mahkemeye bir yazı ile bildirir.

c) Dava dilekçesi, iddianame veya davayı açan belgeler ile dosyanın ilgili bölümlerinin onaylı örneklerini, dizi listesine bağlayarak Anayasa Mahkemesine gönderir.
(2) Taraflarca ileri sürülen Anayasaya aykırılık iddiası davaya bakan mahkemece ciddi görülmezse bu konudaki talep, gerekçeleri de gösterilmek suretiyle reddedilir. Bu husus esas hükümle birlikte temyiz konusu yapılabilir.
(3) Genel Sekreterlik gelen evrakı kaleme havale eder ve keyfiyeti başvuran mahkemeye bir yazı ile bildirir.
(4) Evrakın kayda girişinden itibaren on gün içinde başvurunun yöntemine uygun olup olmadığı incelenir. Açık bir şekilde dayanaktan yoksun veya yöntemine uygun olmayan itiraz başvuruları, Mahkeme tarafından esas incelemeye geçilmeksizin gerekçeleriyle reddedilir.
(5) Anayasa Mahkemesi, işin kendisine noksansız olarak gelişinden başlamak üzere beş ay içinde kararını verir ve açıklar. Bu süre içinde karar verilmezse ilgili mahkeme davayı yürürlükteki hükümlere göre sonuçlandırır. Ancak, Anayasa Mahkemesinin kararı, esas hakkındaki karar kesinleşinceye kadar gelirse mahkeme buna uymak zorundadır." hükmü yer almaktadır.
Anayasa Mahkemesi Genel Kurulu, kanunların, Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin ve Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğünün Anayasa’ya şekil ve esas bakımlarından uygunluğunu denetler. Norm denetiminde “iptal davası” ve “itiraz yolu” olmak üzere iki tür başvuru usulü vardır. İptal davası yoluna “soyut norm denetimi”, itiraz yoluyla denetime ise “somut norm denetimi” de denilmektedir. Çünkü itiraz yolunda, başvuru konusu normun Anayasa'ya uygunluğunun denetimi, görülmekte olan bir dava aracılığıyla gerçekleşmektedir. İtiraz yoluna ise ancak kanun ve Cumhurbaşkanlığı kararnameleri konu olabilir. Kanunların ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin şekil bakımından Anayasa'ya aykırılığı itiraz yolunun konusu değildir. Bu yolda, bir davaya bakmakta olan mahkeme, uygulanacak bir kanun veya Cumhurbaşkanlığı kararnamesinin hükümlerini Anayasa’ya aykırı görürse veya taraflardan birinin ileri sürdüğü aykırılık iddiasının ciddi olduğu kanısına varırsa, Anayasa Mahkemesinin bu konuda vereceği karara kadar davayı geri bırakır. Bu çerçevede itiraz yolunun koşulları; bakılmakta olan bir dava olması, davaya bakmakta olan bir “mahkeme” olması, davada uygulanacak bir kanun ya da Cumhurbaşkanlığı kararnamesi hükmü olması, mahkemenin uygulanacak hükmü Anayasa'ya aykırı görmesi veya aykırılık iddiasının ciddi olduğu kanısına varması gerekir.

3194 sayılı İmar Kanununun 8. maddesine 7221 sayılı Kanun ile eklenen fıkra ile imar planının veya parselasyonun kesinleşme tarihinden itibaren, 5 yıllık sürenin dolması üzerine her halde dava açılmasını engellemeye yönelik dava açma yolunu kısıtlayan, hak düşürücü bir süre düzenlenmektedir. Dava konu 22/02/2020 tarih ve 31047 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Arazi ve Arsa Düzenlemeleri Hakkında Yönetmeliğin 26.maddesinde ise parselasyon işleminin ilanının ilgililere tebliğinin düzenlendiği ve Kanun'da hükme bağlanan dava açma süresiyle ilgili bir düzenlemenin bulunmadığı, dolayısıyla Anayasa Mahkemesine başvurulması istenen hükmün davada uygulanacak bir hüküm olmadığı sonucuna ulaşıldığından istem ciddi bulunmamıştır.
15.4.2. Arazi ve Arsa Düzenlemeleri Hakkında Yönetmeliğin 26.maddesi yönünden,
Anayasa’nın 2. maddesinde belirtilen hukuk devleti; eylem ve işlemleri hukuka uygun, insan haklarına saygılı, bu hak ve özgürlükleri koruyup güçlendiren, her alanda adaletli bir hukuk düzeni kurup bunu geliştirerek sürdüren, Anayasa’ya aykırı durum ve tutumlardan kaçınan, hukuk kurallarıyla kendini bağlı sayan ve yargı denetimine açık olan devlettir. 
 
Anayasa’nın 13. maddesinde “Temel hak ve hürriyetler, özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir. Bu sınırlamalar, Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve lâik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz” denilmektedir. Anayasa’nın 13. maddesi uyarınca mülkiyet hakkı ve hak arama hürriyeti, yalnızca kanunla ve demokratik bir toplumda gerekli olduğu ölçüde sınırlanabilir. Ayrıca getirilen bu sınırlamalar hakkın özüne dokunamayacağı gibi Anayasa’nın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz.
Anayasa’nın 35. maddesine göre mülkiyet hakkı; kişiye başkasının hakkına zarar vermemek ve kanunların koyduğu sınırlamalara uymak koşuluyla sahibi olduğu şeyi dilediği gibi kullanma ve tasarruf etme, onun ürünlerinden yararlanma olanağı veren temel bir haktır.  Sınırsız olmayan mülkiyet hakkının kamu yararı amacıyla ve kanunla sınırlandırılabileceği öngörülmüştür. Mülkiyet hakkına müdahalede bulunulurken temel hak ve özgürlüklerin sınırlandırılmasına ilişkin genel ilkeleri düzenleyen Anayasa'nın 13. maddesinin de gözönünde bulundurulması gerekmektedir. 
Anayasa’nın 36. maddesinin birinci fıkrasında “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir” hükmüne yer verilmiştir. Maddeyle güvence altına alınan hak arama hürriyeti, bir temel hak niteliği taşımasının yanında diğer temel hak ve hürriyetlerden gereken şekilde yararlanılmasını ve bunların korunmasını sağlayan en etkili güvencelerden biridir.

Anayasa’nın 36. maddesinin birinci fıkrasında “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir” hükmüne yer verilmiştir. Maddeyle güvence altına alınan hak arama hürriyeti, bir temel hak niteliği taşımasının yanında diğer temel hak ve hürriyetlerden gereken şekilde yararlanılmasını ve bunların korunmasını sağlayan en etkili güvencelerden biridir. 
 
Hak arama hürriyetinin temel unsurlarından biri mahkemeye erişim hakkıdır. Mahkemeye erişim hakkı, hukuki bir uyuşmazlığın bu konuda karar verme yetkisine sahip bir mahkeme önüne götürülmesi hakkını da kapsar. Kişinin uğradığı bir haksızlığa veya zarara karşı kendisini savunabilmesinin ya da maruz kaldığı haksız bir uygulama veya işleme karşı haklılığını ileri sürüp kanıtlayabilmesinin, zararını giderebilmesinin en etkili ve güvenceli yolu yargı mercileri önünde dava hakkını kullanabilmesidir. Kişilere yargı mercileri önünde dava hakkı tanınması hak arama hürriyetinin ön koşulunu oluşturur. Bu durumda, hak arama hürriyetinin bir Yönetmelik hükmüyle kısıtlanması mümkün değildir.
 
Anayasa’nın 125. maddesinde, idarenin her türlü eylem ve işlemlerine karşı yargı yolunun açık olduğu ve idari işlemlere karşı açılacak davalarda sürenin yazılı bildirim tarihinden başlayacağı öngörülmüştür. Tebligat; yetkili makamlarca birtakım hukuki işlemlerin, bu işlemin hukuki sonuçlarından etkilenmeleri amaçlanan kişilere kanuna uygun şekilde bildirimi ve bu bildirimin usulüne uygun olarak yapıldığının belgelendirilmesi işlemidir. İşlemlerin kendilerine bağlanan hukuki sonuçları doğurabilmesi için muhatabına bildirilmesi gerekir. Tebligat, Anayasa’da güvence altına alınmış olan iddia ve savunma hakkının tam olarak kullanılabilmesinin ve bireylere tanınan hak arama hürriyetinin önemli güvencelerinden biridir.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "Dava açma süresi" başlıklı 7. maddesinde de Anayasa kuralına paralel bir düzenleme getirilerek dava açma süresinin özel kanunlarında ayrı süre gösterilmeyen hallerde Danıştayda ve idare mahkemelerinde altmış gün olduğu,  bu sürenin idari uyuşmazlıklarda yazılı bildirimin yapıldığı tarihi izleyen günden başlayacağı, ilanı gereken düzenleyici işlemlerde dava süresinin, ilan tarihini izleyen günden itibaren başlayacağı, ancak bu işlemlerin uygulanması üzerine ilgililerin, düzenleyici işlem veya uygulanan işlem yahut her ikisi aleyhine birden dava açabilecekleri kuralı bulunmaktadır.

Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun parselasyon işlemlerine karşı açılacak davalara ilişkin 12/2/1970 günlü, E:1969/2, K:1970/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında, Anayasanın idarenin işlemlerinden dolayı açılacak davalarda süre aşımının yazılı bildirim tarihinden başlayacağı hükmü karşısında, ilan tarihini dava açma süresine başlangıç tarihi kabul etmenin imkansız olduğu, zira Anayasa'nın temel hukuk kuralları dışında bir konuyu ayrıntılarıyla düzenlemesi ve bu hükmün daha önceki kanunlarda bulunup aynı konuyu düzenleyen hükümlere aykırı olması halinde konuyu yeniden düzenleyen Anayasa hükmünün uygulanmasının tabii olduğu hüküm altına alınmıştır.
 
 3194 sayılı İmar Kanununun 18. maddesi uyarınca yapılan parselasyon işlemlerinde, parsellerin konumu, dağıtım cetvellerinde; düzenlemeye giren her taşınmaz mala karşılık sahiplerine verilecek bağımsız veya hisseli imar parsellerinin büyüklükleri, hisse miktarı, alınan düzenleme ortaklık payı oranı  gibi hususlar ayrı ayrı gösterildiğinden, bu işlemlerin düzenlemeye tabi tutulan taşınmaz sahipleri için subjektif ve kişisel işlemler oldukları kuşkusuzdur. Bu itibarla, idarenin böyle bir işlemi ilgililere 7201 sayılı Kanunun ilgili hükümleri uyarınca yazılı olarak bildirmek suretiyle tebliğ etmesi gerekmekte olup bu şekilde tebliğ etmediyse, herhangi bir şekilde öğrenme tarihinden itibaren açılan davaların süresinde olduğunun kabulü gerekmektedir. 	
 Bu nedenle, doğrudan mülkiyet hakkına yönelik sübjektif nitelikte bir idari işlem olan parselasyon işleminin ilgililere yazılı olarak tebliğ edilmesi gerektiğinden ilanın yeterli görülmesine ilişkin dava konusu Yönetmelik maddesinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
16. Yönetmeliğin 37.Maddesinin 4.Fıkrasının İncelenmesi:
16.1.Yönetmelik Maddesi:
Arazi ve Arsa Düzenlemeleri Hakkında Yönetmeliğin 37.maddesinin 4.fıkrasında, "Mahkeme kararı ile iptal edilen imar uygulamalarında, bedele dönüştürme işlemi var ise, geri dönüşüm işlemi ile birlikte alınan bedel, yapı sahibine değerleme oranına göre yeniden hesaplanarak iade edilir ya da yapılacak yeni parselasyon planında çıkacak değer üzerinden mahsuplaşılır."  düzenlemesi yer almaktadır.
16.2. Davacının İddiaları:
Mahkeme kararıyla iptal edilen parselasyon işleminin geri dönüş işlemlerinde tescilin sonuçlarının anlatıldığı Medeni Kanunun "tapu sicili" başlıklı kısmında yer alan 1023, 1024 ve 1025. maddeleriyle birlikte değerlendirme yapılması gerekirken yapılmadığı, eksik düzenleme yapıldığı, parselasyon işleminin iptaliyle yolsuz tescil durumunda kalan parsellerle ilgili düzeltme işlemi yapılıncaya kadar bu konunun tapu kütüğünde belirtilmemesinin hak kayıplarına sebebiyet vereceği, bedele dönüştürmenin ise Anayasanın  35.maddesi ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin Ek 1 numaralı Protokolünün 1.maddesine aykırılık teşkil ettiği iddia edilmektedir.
16.3. Davalı İdarenin Savunması: