muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/961, Karar No: 2024/1042, Tarih: 29.02.2024

3) Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir.
6) Bölge idare mahkemelerinin 46 ncı maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir."  hükmüne yer verilmiştir.
Aynı Kanun'un "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde; "Belli bir meslekten, kamu görevinden veya öğrencilik statüsünden çıkarılma sonucunu doğuran işlemlere karşı açılan iptal davaları"; (d) bendinde ise, "Belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlemlere karşı açılan iptal davaları" hakkında verilen kararların Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği kurala bağlanmıştır. 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:	
Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinin değerlendirilmesinden; İdare Mahkemelerinin tek hakim sınırı dışında kalan bütün kararlarına karşı mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine istinaf başvurusunda bulunulabileceği, bölge idare mahkemesince istinaf incelemesi üzerine verilen kararlara karşı ise sadece 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde yer alan konular ile sınırlı olarak Danıştay'a temyiz başvurusunda bulunulabileceği, bölge idare mahkemelerince istinaf incelemesi üzerine verilen ve 46. madde kapsamı dışında olan kararların ise kesin olduğu görülmektedir.
Uyuşmazlıkta, "1 yıl süre ile mesleki faaliyetten men" cezasının iptali istemiyle açılan davanın, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun temyiz kanun yoluna başvurulabilecek davaların tahdidi olarak sayıldığı 46. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan "belli bir meslekten, kamu görevinden veya öğrencilik statüsünden çıkarılma sonucunu doğuran işlemlere karşı açılan iptal davası" olarak nitelendirilemeyeceği, nitekim 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun "Disiplin cezaları" başlıklı 135. maddesinin 1. fıkrasının (4) numaralı bendinde, işten çıkarma, "avukatın veya avukatlık ortaklığının üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere mesleki faaliyetlerin yasaklanması" olarak tanımlanmış olup, meslekten çıkarılma sonucunu doğuran disiplin cezası niteliğine sahip bulunmayan dava konusu işlem hakkında açılan davanın, 2577 sayılı Kanunun m.46/1-(c) kapsamında yer almadığı anlaşılmaktadır.
Öte yandan,  serbest meslek faaliyeti, sermayeden ziyade şahsi mesaiye, ilmi veya mesleki bilgiye veyahut ihtisasa dayanan ve ticari mahiyette olmayan işlerin işverene tabi olmaksızın şahsi sorumluluk altında kendi nam ve hesabına yapılması şeklinde tanımlanmakta olup, belirtilen tanımlamaya göre avukatlık mesleği ticari faaliyet olarak değerlendirilemeyeceğinden, bakılan davanın 2577 sayılı Kanunun  46. maddesinin 1.  fıkrasının (d) bendi kapsamında da bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan,  serbest meslek faaliyeti, sermayeden ziyade şahsi mesaiye, ilmi veya mesleki bilgiye veyahut ihtisasa dayanan ve ticari mahiyette olmayan işlerin işverene tabi olmaksızın şahsi sorumluluk altında kendi nam ve hesabına yapılması şeklinde tanımlanmakta olup, belirtilen tanımlamaya göre avukatlık mesleği ticari faaliyet olarak değerlendirilemeyeceğinden, bakılan davanın 2577 sayılı Kanunun  46. maddesinin 1.  fıkrasının (d) bendi kapsamında da bulunmadığı anlaşılmaktadır. 
Bu durumda, temyiz istemine esas teşkil eden kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunun 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak      bulunmamaktadır.  
KARAR SONUCU: 
Açıklanan nedenlerle;
1-  TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, 
2- Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 29/02/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/14052, Karar No: 2024/1415, Tarih: 29.02.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 DÖRDÜNCÜ DAİRE  
Esas     No : 2023/14052
Karar	No : 2024/1415                                                                       
TEMYİZ EDENLER	: 1- DAVALI ...Bakanlığı 
VEKİLİ : Hukuk Müşaviri - ...
	                            2- DAVALI YANINDA MÜDAHİL	: ... Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi  (Eski Unvanı: ... Taahhüt Madencilik Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi)
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF(DAVACILAR)	: 1- ...
	   2- ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.   
YARGILAMA SÜRECİ	:
	Dava konusu istem: Ankara İli, Mamak İlçesi, ... Beldesi, ... ruhsat numaralı sahada ... İnş. Mad. Taş. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından yapılması planlanan, daha sonra icra yoluyla ... İnş. Taah. Mad. San. ve Tic. A.Ş.'ye devredilen "Kalker Ocağı ve Kırma Eleme Tesisi (39,41 hektar)" projesi ile ilgili olarak Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Çevresel Etki Değerlendirmesi, İzin ve Denetim Genel Müdürlüğünce  verilen ... tarih ve ... sayılı "Çevresel Etki Değerlendirmesi (ÇED) Olumlu" kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararının Danıştay Altıncı Dairesi'nin 22/03/2023 tarih ve E:2022/9054, K:2023/3020 sayılı kararı ile bozulması üzerine, bozma kararına uyularak verilen temyize konu kararda; ''...Tüm bilgi ve belgelerin bilirkişi raporu ve ek raporu ile birlikte değerlendirilmesi sonucunda, ÇED raporuna konu projenin özelliği bakımından yeterli meslek grubunun oluşturulduğu, maden işletmesinde oluşan riskli durumların tespit edildiği, risk analizleri yapılarak tehlikeler sonucu oluşan riskli durumlar ve risklere karşı alınacak tedbirlerin belirlendiği, doğru risk değerlendirme yönteminin seçildiği, çalışma ve analizlerin tekniğine uygun olarak ve yeterli düzeyde yapıldığı, işletme yöntemlerinin mühendislik tekniğine uygun olarak seçilip planlandığı, seçilen maden işletme yöntemlerine bağlı kalmak koşulu ile patlayıcı etki alanı mesafesinin ve sağlık koruma bandı mesafesinin korunması, kırma eleme tesisinin çalışma prensiplerine (kapalı devre) uyulması, belirlenen maksimum üretim kapasitesinin geçilmemesi, projede belirlenen iş makinelerinin miktarlarının aşılmaması, deliğe şarj edilecek patlayıcı madde miktarı sınır değerinin aşılmaması, patlatma gün ve delik sayısı miktarlarının aşılmaması ve gün zamanlamasına uyulması, oluşacak atıkların taşınması, depolanması ve bertaraf edilmesi ile ilgili olarak verilen taahhütlere uyulması, çevrede oluşacak toz, gürültü ve titreşim kaynaklarının minimize edilmesi için belirlenen tedbir yöntemlerinin uygulanması, risk analizinde belirlenen düzeltici ve önleyici faaliyetlere uyulması, iş sağlığı ve güvenliği açısından oluşacak risklerin minimize edilerek çevreye verilecek etkilerin önlenmesi, ÇED raporunda belirlenen eylem planlarının tamamının uygulanması, verilen taahhütlerin yerine getirilmesi ve ayrıca yerleşim yerlerinin ÇED sınırlarına yeterli mesafede olması nedenleriyle maden ruhsatının faaliyetlerinin tekniğine uygun olarak yürütülmesinin yerleşim yerlerine etkisinin olmayacağının öngörüldüğü anlaşılmaktadır

. Ancak, depolama ve nakliyeye ait emisyon faktörlerinin alınmadığı, sadece kontrollü toz emisyonunun debilerinin hesaplanmasının yeterli olmadığı, kontrollü ve kontrolsüz toz emisyonunun hesaplamaya dahil edilmesi ve çıkan sonuca göre tedbir alınmasının mümkün olduğu, toz modellemesinin yapılmadığı, Beyaz Hazır Beton'dan kaynaklanan patlatma senaryosu dışındaki tüm modelleme senaryolarının değerlendirilmesinin uygun yapılmadığı,  su kullanımı ve bertarafı ile ilgili işletme aşamasında eksik işlem yapıldığı, arazi hazırlık, inşaat ve işletme sonrası ile ilgili su kullanımı ve bertarafı ile ilgili açıklamaların bulunmadığı, ilgili belediyesinden konuya ilişkin olumlu görüş alınmadığı, araçların yakıtından kaynaklı emisyonların emisyon faktörleri kullanılarak kütlesel debilerinin hesaplanmadığı, bitkisel toprak sıyrılmasından kaynaklı emisyon faktörleri kullanılarak toz kütlesel debi hesaplarının yapılmadığı,  kütlesel debi hesaplamalarının modelleme içerisinde girdi olarak yer almadığı ve hava kalitesi dağılım modeli raporunun uygun yapılmadığı, Hesperis bicuspidata adlı türün alanda tespit edildiği, ancak endemik olarak bildirilmediği, Onobrychis argyrea türünün endemik tür olarak bildirildiği, ancak bu türün endemik olmadığı, endemik tür sayısının eksik bildirildiği, Rosa canina, Cornus mas, Onercus pubescens, Onercus robur L. supsp. robur bitkilerine flora envanterinde yer verilmediği,  şakayık türüne ait bitkinin o bölgede bulunup bulunmadığı hususunun iyi araştırılmadığı,  arıcılık faaliyetine flora envtanter tablosunda yer verilmediği, alanda kireçtaşı bloğunun çatlak ve kırık yapılar içerdiği, masif bloktan oluşmadığı, bu nedenle ÇED raporunda yer alan bilgi ile zemin değerlemesinin örtüşmediği görülmüştür. Bu durumda, bilirkişi raporu ile sabit olduğu üzere, yukarıda belirtilen eksikliklerin ÇED raporunun tamamını kusurlandıracak mahiyette olduğu anlaşılmakla, "Kalker Ocağı ve Kırma Eleme Tesisi (39,41 hektar)" projesi için verilen ... tarih ve ... sayılı Çevresel Etki Değerlendirmesi Olumlu kararında hukuka ve mevzuata uyarlık görülmemiştir...'' gerekçeleri ile dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:
1-Davalı tarafından; davanın süresinde açılmadığı, faaliyetten kaynaklı toz oluşumunun Nihai ÇED Raporunda değerlendirildiği, Hava Kalitesi Değerlendirme Raporu hazırlandığı, Sanayi Kaynaklı Hava Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliğinde belirtilen sınır değerlerin sağlandığı, ÇED Raporunun tamamını kusurlandıracak bir durum söz konusu olmadığı belirtilerek, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. 
2-Davalı yanında müdahil tarafından; davanın süresinde açılmadığı, hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulduğu, çevrenin olumsuz etkilenmeyeceği, hükme dayanak yapılan bilirkişi raporu ile tespit edilen aleyhe hususların sahanın güncel durumunu yansıtmadığı, sahada yaklaşık 10 yıldır sorunsuz olarak faaliyete devam edildiği belirtilerek, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.  
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI   : Davacılar tarafından savunma verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50/4 maddesi uyarınca, bozmaya uyularak verilen kararın temyiz incelemesinin bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılması gerektiğinden, temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
	İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1.	Temyiz isteminin reddine,
	2.	Temyize konu ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
	3.	Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
	4.	Dosyanın anılan İdare Mahkemesine gönderilmesine,
	5.	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 20/A-2-(i) maddesi uyarınca, kesin olarak, 29/02/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/13891, Karar No: 2024/1418, Tarih: 29.02.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 DÖRDÜNCÜ DAİRE  
Esas     No : 2023/13891
Karar	No : 2024/1418                                                                       
TEMYİZ EDENLER (DAVACILAR)	 : 1- ... 2- ...	 	        
VEKİLLERİ	     : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	     : ... Valiliği 
VEKİLİ	      : Av. ...
 
MÜDAHİLLER (DAVACILAR YANINDA)	: 1-...
	                2- ...
 
İSTEMİN KONUSU	    :  ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.   
YARGILAMA SÜRECİ	:
	Dava konusu istem: Adana İli, Karaisalı İlçesi, ... Mahallesi, ... ada ve ... parsel sayılı taşınmazda Genç Oğuz Gıda Tarım Ürünleri Hayvancılık Tic. Paz. Ltd. Şti. tarafından yapılması planlanan "Etlik Piliç Yetiştiriciliği" projesi ile ilgili olarak Adana Valiliği Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğünce verilen ... tarih ve E-... sayılı "Çevresel Etki Değerlendirmesi (ÇED) Gerekli Değildir" kararının iptali istenilmiştir.
	İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararda;  uyuşmazlığın çözümü amacıyla çevre mühendisi, harita mühendisi, veteriner, zooteknist ve hekim bilirkişilerden oluşan bilirkişi heyetiyle yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen bilirkişi raporu ile dava dosyasında mevcut bilgi ve belgelerinin birlikte değerlendirilmesinden; dava konusu, Adana İli, Karaisalı İlçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... nolu parsel içerisinde yapılması planlanan "Etlik Piliç Yetiştirme Tesis Projesi" için Adana Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünce verilen ''ÇED Gerekli Değildir'' kararının, ÇED Yönetmeliğinin hükümlerine uygun olarak hazırlandığı, proje faaliyete geçirildiğinde faaliyet sahibince proje tanıtım dosyasında (PTD) taahhüt edilen önlem ve tedbirlerin alınması, ilgili idarelerce gerekli denetim ve kontrollerin yapılarak söz konusu önlem ve tedbirlere aykırı hareket edildiğinin tespiti halinde çevre mevzuatı uyarınca yatırımın durdurulması da dahil çeşitli idari yaptırımlar uygulanmasının mümkün olduğu, ayrıca davaya konu tesislerin en yakın yerleşim alanına uzaklığının yönetmelik hükümlerine uygun olarak konumlandırıldığı da dikkate alındığında, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Öte yandan; her ne kadar davacılar vekili tarafından, müvekkillerinin ikamet ettikleri ev ile yapılması planlanan tesis arasında 5 m mesafe olduğu, Çevresel Gürültü Kontrol Yönetmeliği ile Koku Oluşturan Emisyonların Kontrolü Hakkında Yönetmelikte yer alan asgari mesafe şartını sağlamadığı ileri sürülmekte ise de, Yönetmelik düzenlemesindeki yerleşim yeri ibaresinden insanların toplu olarak bir arada yaşadıkları yaşam alanlarının anlaşılması gerektiği, kaldı ki bilirkişi raporunda da, kurulması planlanan dava konusu tesisin bulunduğu ... ada, ... nolu parsele en yakın yerleşim yerinin kuzey batı istikametinde 500 m mesafede ... Mahallesi olduğunun tespit edildiği, davacıların etlik piliç yetiştiriciliği yaptıkları parsel içerisinde ikamet ettikleri, adı geçen mahalleden ayrı ve bağımsız şekilde münferit olarak konumlanmış olan evin bu kapsamda değerlendirilemeyeceği açıktır. 
 Belirtilen gerekçelerle, dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI  : Davacı tarafından, ikamet ettiği yerin "çiftçinin barınabileceği yapı ve müştemilat" olarak değerlendirilmesi, bu yeri yerleşim yeri ve yaşam alanı olmaktan çıkarmayacağı, dolayısıyla bu haliyle mevzuatta öngörülen mesafe şartına uyulmadığı, dava konusu projenin kapasitesi ile davacıya ait aynı nitelikteki projenin kapasitesi bir arada değerlendirildiğinde, aynı mevkiide olan bu projelerin, ÇED Yönetmeliği gereği ÇED raporu hazırlanmasını gerektiren projelerden olan "bir üretim periyodunda 60.000 ve üzeri kanatlı hayvan yetiştirme tesisi projesi" kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, dolayısıyla sonradan planlanan dava konusu proje için PTD yerine ÇED raporu hazırlanması gerektiği, bilirkişilerce ayrıca bir kümülatif etki değerlendirmesinin yapılmadığı, bilirkişi raporunda sadece PTD'de yapıldığının belirtildiği, diğer taraftan, davacıya ait tesisle dava konusu tesisin çok yakın olmasının hayvan sağlığı açısından da risk oluşturduğu, bilirkişi raporunda bu konudaki değerlendirmenin çok yetersiz olduğu, Tarım ve Orman Bakanlığının yayımladığı "Ticari Etlik ve Yumurtacı Kanatlı İşletmelerinin Biyogüvenlik Talimatının" 11.1.12 hükmünde, işletme alanında yetiştirilen türün haricinde diğer hayvanların bile bulunmaması öngörülmüş iken, birbirine bitişik iki tesisin bulunmasının uygun olmadığı, bilirkişi raporunda çiftliğe yakın yaşayanların sağlığı bakımından riskli değerlendirildiği, nitekim davacının da solunum yolu hastalığı bulunduğu, dava konusu tesisin PTD'de yer alan vaziyet planından farklı inşa edildiği, bilirkişi raporunda ise fiili duruma göre mi yoksa PTD'ye göre değerlendirme yapıldığının belirtilmediği, tesisin kurulumuna göre kirli havanın verileceği fanların konumlarının da değişeceği, nitekim fiili durumda fanın yönünün  davacının evine doğru olduğu, sonuç olarak, PTD'yi yeterli bulan bilirkişi raporunun hükme esas alınması suretiyle davanın reddi yolunda verilen Mahkeme kararının bozulması gerektiği  ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, dava konusu tesisin PTD'deki vaziyet planından farklı kurulmasının taahhüdün ihlali olarak değerlendirilmek suretiyle para cezası verildiği belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ               : ...
DÜŞÜNCESİ                     : Dava konusu işlemin dayanağı PTD'ye göre tesisin kuzey-güney yönünde yapılmasının planlandığı, nitekim gerek PTD'de gerekse bilirkişi raporunda değerlendirmelerin buna göre yapılarak projenin yapılmasının uygun bulunduğu, ancak fiili durumda tesisin doğu-batı yönünde yapıldığı anlaşılmış olup, davalı idarece bu durum taahhüdün ihlali olarak değerlendirilerek proje sahibine para cezası verilmiş ise de, tüm hesaplamaların PTD'de yer alan (vaziyet planı da dahil olmak üzere) verilerin esas alınması suretiyle yapıldığı dikkate alındığında, tesisin PTD'de yer alan vaziyet planından farklı kurulmasının, PTD'nin revize edilmesini gerektiren ağırlıkta bir taahhüdün ihlali olduğu sonucuna varıldığından, temyiz isteminin kabulü ile Mahkeme kararının bozularak, dava konusu işlemin iptaline karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma istemi yerinde görülmeyerek, işin gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
	İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU	:
	Açıklanan nedenlerle;
	1.	Temyiz istemlerinin reddine,
	2.	Temyize konu ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
	3.	Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,
	4.	Dosyanın anılan İdare Mahkemesine gönderilmesine,
	5.	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 20/A-2-(i) maddesi uyarınca, kesin olarak, 29/02/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/196, Karar No: 2024/1412, Tarih: 29.02.2024

"İçtihat Metni"
                    T.C.
D A N I Ş T A Y
 DÖRDÜNCÜ DAİRE  
Esas     No : 2024/196
Karar	No : 2024/1412    
 
TEMYİZ EDEN (DAVACI)        : ... Gıda Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ	  : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALILAR) : 1- ... Bakanlığı
VEKİLİ                                      : Av. Hukuk Müşaviri ...
                                                   2- ... Valiliği  
VEKİLİ                                      : Av. ...
İSTEMİN KONUSU                : ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.   
YARGILAMA SÜRECİ          : 
	Dava konusu istem: Antalya İli, Manavgat İlçesi, ... mevkiinde bulunan ..., ... ve ... nolu parsellerin bulunduğu bölgedeki kıyı kesimine ait, Antalya Valiliği Kıyı Kenar Çizgisi Tespit Komisyonu tarafından 18/11/2014 tarihinde yeniden tespit edilen kıyı kenar çizgisinin ve bu tespitin onaylanmasına ilişkin ... günlü, ... sayılı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı işleminin, belirlenen bu kıyı kenar çizgisinin 1/1000 ölçekli, ... nolu harita paftasına aktarılması işleminin ve bu işlemlere karşı 11/02/2015 tarihinde yapılan itirazın reddine ilişkin ... günlü, ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesinin Danıştay Altıncı Dairesinin bozma kararına uyulmayarak verdiği ısrar kararının, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun  28/03/2022 tarihli, E:2021/1181, K:2022/1003 sayılı kararıyla bozulması üzerine, İdare Mahkemesince verilen kararda;  Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu kararında belirtilen, davaya konu Antalya İli, Manavgat  İlçesi, ... Mevkii, eski ..., ... ve ... parsel (... ada ..., ... ve ... parsel) sayılı taşınmazların yer aldığı alanda geçerli kabul edilen kıyı kenar çizgisinin, kara ve deniz tarafında yeterli sayıda ve derinlikte çukur açıldıktan sonra bu bölgenin karasal mı yoksa denizel mi özelliğe sahip olduğu hususunun ortaya konulması suretiyle kıyı kenar çizgisinin durumunun tespit edilmesi ve mevzuat hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği hususlarının tespiti amacıyla, taşınmaz mahallinde, Harita ve Kadastro Mühendisi, Jeoloji- Hidrojeoloji Mühendisi, İnşaat Mühendisi, Ziraat Mühendisi ve Şehir Plancısından oluşan bilirkişi heyetine yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi neticesinde düzenlenen 20/06/2023 tarihli bilirkişi raporu, dava dosyasında bulunan bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden; uyuşmazlığa konu taşınmazların bulunduğu alandaki onanmış kıyı kenar çizgisinin hem kara tarafında hem de deniz tarafında açılan tüm çukurlarda denizel kökenli zemine rastlanması, gözlem çukurlarının hiçbirinde karasal özelliği çağrıştıracak herhangi bir bulguya ulaşılamaması, Antalya Valiliği Kıyı Kenar Çizgisi Tespit Komisyonu tarafından 18/11/2014 tarihinde tespit edilen kıyı kenar çizgisinde, bu çizginin onaylanmasına dair Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Mekansal Planlama Genel Müdürlüğü'nün ... tarih ve ... sayılı işleminde, belirlenen kıyı kenar çizgisinin uyuşmazlığa konu taşınmazlara yönelik olarak 1/1000 ölçekli ... numaralı halihazır haritaya aktarılması işleminde ve bu işlemlere karşı 11/02/2015 tarihinde yapılan itirazın reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
 Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI	: Davanın reddine esas alınan bilirkişi raporu ile İdari Dava Daireleri Kurulu kararının gereklerinin yerine getirilmediği, dosyada yer alan mevcut raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediği, arazide açılan çukurlardan örnek alınmadığı, laboratuvar ortamında incelenmediği, taraflarınca iddia edilen tüm hususların temyiz dilekçesi ekinde sunulan uzman görüşü ile ispatlandığı, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Antalya Valiliği tarafından savunma verilmemiş, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin kabulü ile İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA