muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/1925, Karar No: 2024/1932, Tarih: 30.04.2024

c) Ar-Ge projelerinde KOBİ’lerin yer alması ve projelerin KOBİ’lerin yetkinleşmesine katkısının olması esastır.
ç) Ar-Ge projelerinde üniversitelerin yer alması ve projelere üniversitelerin katkısının olması esastır.
d) Ar-Ge projelerinin neticesinde ürünlerin ve/veya somut faydaların ortaya konması ve söz konusu ürünler ile faydaların muadil ithal ürünleri ikame etme potansiyeline ve niteliğini haiz olması gerekir." kuralına yer verilmiştir.
Davacı; 5746 sayılı Kanun uyarınca çıkartılan Araştırma, Geliştirme ve Tasarım Faaliyetlerinin Desteklenmesine İlişkin Uygulama ve Denetim Yönetmeliği'nde hangi tür projelerin bu kapsamda kabul edileceğinin belirlendiğini ve buna ilişkin düzenlemede, desteklenen projelere ilişkin kapsam, süre ve idari konularda gerekçeli olarak sunulan değişiklik taleplerinin Bakanlık tarafından değerlendirilip onaylandıktan sonra yürürlüğe gireceğinin düzenlendiğini, davalı idarenin bir projelerin  Ar-Ge projesi olarak kabulü için anılan Yönetmelik haricinde ek kıstaslar getirmesinin normlar hiyerarşisine aykırı olduğunu, Ar-Ge projesinin kabulünün subjektif şartlara bağlanmış olmasının hukuki belirlilik ilkesine aykırı olduğunu iddia ederken, davalı idarece; imtiyaz  sözleşmeleri ile kurulan Ar-Ge merkezlerinin 5746 sayılı Kanuna ve bu Kanun uyarınca çıkartılan Yönetmeliğe uygun olma zorunluluğunun bulunmadığı, 5746 sayılı Kanun ve buna ilişkin ikincil düzenlemeler ile, Ar-Ge çalışmalarına yönelik kamudan destek almak isteyen firmaların karşılaması gereken koşulların belirlendiği, dolayısıyla Usul ve Esaslar'da yer alan Ar-Ge projelerinin Ar-Ge projesi olarak dikkate alınmasındaki takdir yetkisinin Kuruma ait olduğu, 2009 yılından itibaren Ar-Ge projeleri ile ilgili Kuruma rapor sunulduğu ve bu merkezlerde yürütülen faaliyetlerin yakından takip edildiği, yapılan bu çalışmalar sonucunda söz konusu merkezlerde yürütülen Ar-Ge  projelerinin niteliğinin artırılması  ve yerli ekosistemin gelişimine katkı verilmesini teminen bu projelere ilişkin bir takım düzenlemeler yapılması gerektiği, ayrıca düzenleme ile getirilen kriterlerin açık ve uygulanabilir olduğu, bu konuda tedarikçi görüşlerinin de alınarak düzenlemeye son şeklinin verildiği ve uyum sağlanması açısından yürürlük tarihinin 26/10/2022 olarak belirlendiği, düzenlemede yer alan koşulların kümülatif olarak değerlendirilmemesi gerektiği, koşullardan birinin sağlanmasının yeterli olacağı savulmuştur.
Bir önceki başlık altında yapılan açıklamalar ile davalı idarenin savunması bir arada değerlendirildiğinde, düzenlemede hukuka aykırı bir yön görülmemiştir.    
Değişik 4. madde ile Usul ve Esaslar'ın 7. maddesine eklenen 12. fıkra yönünden;

Bir önceki başlık altında yapılan açıklamalar ile davalı idarenin savunması bir arada değerlendirildiğinde, düzenlemede hukuka aykırı bir yön görülmemiştir.    
Değişik 4. madde ile Usul ve Esaslar'ın 7. maddesine eklenen 12. fıkra yönünden;
Anılan düzenlemede, "Ar-Ge merkezlerince yürütülen Ar-Ge projelerinin tamamlanma süresi 36 (otuz altı) ayı geçemez. Raporlandığı dönem itibariyle, bu süreyi aşan projeler değerlendirmeye alınmaz. Ancak, Kurum tarafından, söz konusu süreyi aşan projenin beklenen somut hedef ve faydalarının, yerli malı belgeli ve/veya milli haberleşme ürün ekosistemine olan muhtemel katkıları göz önünde bulundurularak değerlendirmeye alınabilir." hükmüne yer verilmiştir.
Davacı; süre sınırı getirilmesinin dayanağının bulunmadığını, getirilen kriterin belirsiz olduğunu, değerlendirmenin kim tarafından nasıl yapılacağına ilişkin düzenlemede bir kurala yer verilmediğini, Ar-Ge projelerinin belirlenen sürede bitirilmesi hedeflense de öngörülemeyen sebeplerle sürecin uzayabildiğini, belirlenen süreyi aşan projelerin haksız bir şekilde değerlendirmeye alınmaması durumunda yapılan yatırımların boşa gideceğini ileri sürerken, davalı idare tarafından; kamu tarafından desteklenen projelerde de benzer sürelerin bulunduğu, bazı projelerin gereğinden fazla uzadığı, 36 ayı aşan projelere ilişkin kararın, işletmeci tarafından sunulan ve gerekli görülürse ilave olarak istenecek bilgi ve belgelerin değerlendirilmesi sonucunda, Kurum tarafından verileceği savunulmaktadır.
Dava dosyasının incelenmesinden, bu yönde bir düzenlemeye gidilmesinde, Kurumca yapılan incelemeler sonucunda bazı projelerin gereğinden fazla uzatıldığının saptanmasının etkili olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle de, söz konusu projelere aktarılan kaynağın yeni projelerde değerlendirilebilmesi için süre kıstası getirilmiştir. Düzenleme ile getirilen 36 aylık süre yönünden uyuşmazlık değerlendirildiğinde, kamu tarafından desteklenen Ar-Ge projelerinde de benzer yani 36 aylık süre sınırının bulunduğu görülmüş olup, söz konusu sürenin ölçülü olduğu sonucuna varılmıştır.
Öte yandan; düzenlemede, "...Kurum tarafından, söz konusu süreyi aşan projenin beklenen somut hedef ve faydalarının, yerli malı belgeli ve/veya milli haberleşme ürün ekosistemine olan muhtemel katkıları göz önünde bulundurularak değerlendirmeye alınabilir." kuralına da yer verilmiştir. Buna göre, kural olarak Ar-Ge merkezlerince yürütülen Ar-Ge projelerinin 36 aylık sürede tamamlanması gerekmekte ise de, yukarıda yer verilen hükümle, 36 aylık süreyi aşan projeler yönünden istisnai bir düzenleme de yapılarak, süre konusunda bir esneklik de sağlanmıştır.

Usul ve Esaslar'ın "Raporlama" başlıklı 10. maddesinin 1. fıkrasında, işletmecinin, yükümlülüklerini yerine getirdiğine dair raporu, Dönem sonundan itibaren 3 ay içinde Kurum’a göndermekle yükümlü olduğu ifade edildikten sonra söz konusu raporda yer alması gereken asgari bilgi ve belgeler fıkralar halinde sayılmıştır. Bu bilgi ve belgeler arasında, Ar-Ge Merkezlerinde yürütülmekte olan Ar-Ge projelerine ilişkin proje başlangıç, gelişim ve izleme gibi hususları da içeren tablo ve bununla ilgili bilgi ve belgeler de yer almaktadır. Ayrıca yine aynı maddenin 4. fıkrasına göre davalı idarenin, işletmecilerin yükümlülüklerini yerine getirdiğine dair inceleme ve denetlemeleri yürütmek amacıyla madde metninde sayılanlara ek olarak başka bilgi ve belgeler de talep edebilmesi söz konusudur. Bu kapsamda, madde metninden de anlaşılacağı üzere,  "...söz konusu süreyi aşan projenin beklenen somut hedef ve faydalarının, yerli malı belgeli ve/veya milli haberleşme ürün ekosistemine olan muhtemel katkıları.."  işletmecinin sunacağı rappordaki bilgi ve belgelerin incelenip değerlendirilmesi yoluyla davalı idare tarafından belirlenecektir. Diğer bir ifade ile, istisnanın uygulanıp uygulanmayacağına ilişkin karar, işletmeci tarafından sunulan ve gerekli görülürse davalı idare tarafından istenecek olan ek bilgi ve belgelerin hükümde belirtilen şekilde değerlendirilmesine bağlı olarak davalı idarece verilecektir. 
Değişik 5. madde ile Usul ve Esaslar'ın 10. maddesinin 1. fıkrasına eklenen (d) bendinde yapılan değişikliğin (davacı şirket başvurusu doğrultusunda güncellenmemesi yönünden) incelenmesi;   
"Usul ve Esaslar'ın "Raporlama" başlıklı 10. maddesinin 1. fıkrasında, işletmecinin, yükümlülüklerini yerine getirdiğine dair raporu, Dönem sonundan itibaren 3 ay içinde Kurum’a göndermekle yükümlü olduğu ifade edildikten sonra söz konusu raporda yer alması gereken asgari bilgi ve belgeler fıkralar halinde sayılmıştır. Anılan maddenin 1. fıkrasının (d) bendindeki düzenleme  "Türkiye’de ürün veya sistem geliştirmek üzere kurulmuş KOBİ niteliğinde olan ve bu Usul ve Esasların 5’inci maddesi kapsamında alım yapılan KOBİ’lerin iletişim bilgileri ve çalışan sayısını gösterir tablo (Ek-4) ile Ticaret Sicil Gazetesi" şeklinde iken değişikliğe ilişkin Usul ve Esasların 5. maddesiyle söz konusu düzenleme, "Türkiye’de ürün veya sistem geliştirmek üzere kurulmuş KOBİ niteliğinde olan ve bu Usul ve Esasların 5’inci maddesi kapsamında alım yapılan KOBİ’lerin; iletişim bilgileri ve çalışan sayısını gösterir tablo (Ek-4) ile Ticaret Sicil Gazeteleri veya Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı’ndan alınan ilgili dönem itibariyle KOBİ olduğunu gösterir belge ile Ticaret Sicil Gazeteleri,” şeklinde değiştirilmiştir.

Davacı; Usul ve Esaslar'ın 10. maddesinde; işletmecinin, yükümlülüklerini yerine getirdiğine dair raporun, Dönem sonundan itibaren 3 ay içinde Kuruma göndermekle yükümlü olduğunun ifade edildiğini ve söz konusu raporda yer alması gereken asgari bilgi ve belgelerin neler olduğuna yer verildiğini, bu belgeler arasında sayılan Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı’ndan alınan  KOBİ belgesinin, bir firmanın KOBİ niteliği taşıdığını gösteren bir belge olduğunu, bu belge ile firmanın KOBİ niteliğinin netlik kazandığını, ancak düzenlemede yer alan "ilgili dönem itibariyle KOBİ olduğunu gösterir belge" ibaresi açısından olaya bakıldığında ilgili yıla ait KOBİ belgesinin şirketlerin hesap döneminin kapanmasının ardından izleyen yılın Mayıs ayında KOSGEB tarafından hazırlanabildiğini, altyapı yatırım yükümlülükleri kapsamında yapılan raporlamaların ise 26 Ekim'de sonlanan dönemden sonraki ilk Ocak ayının 26. gününde davalı idareye yapıldığını, bu nedenle 27 Ekim'de başlayan ve izleyen sene 26 Ekim'de sonlanan her bir yatırım döneminde, davalı idareye sunulmak üzere hazırlanabilecek KOBİ belgelerinin ancak dönemin başındaki ilk yıla ve ondan önceki yıla ait olmak üzere KOSGEB tarafından hazırlanabileceğinden, dava konusu düzenlemenin uygulanabilir olmadığını öne sürerek madde metninin, "...  Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı’ndan alınan en güncel iki döneme ait KOBİ olduğunu gösterir belge..." şeklinde değiştirilmesi isteminde bulunmuştur.
 Davalı idare savunmasında da ifade edildiği üzere, KOBİ'lere ilişkin ilgili yatırım dönemi içinde alınmış bir belgenin sunulmasının yeterli olduğu, ayrıca söz konusu düzenleme yapılmadan önce kamuoyu görüşünün alındığı ve ilgili paydaşlardan anılan düzenlemeye ilişkin olumsuz bir görüş sunulmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, davacı şirket isteminin reddinde hukuka aykırılık saptanmamıştır.  
Değişik 5. madde ile Usul ve Esaslar'ın 10. maddesinin 1. fıkrasına eklenen (ğ) bendine gelince; 
 10. maddenin 1. fıkrasına eklenen (ğ) bendinde, "İşletmecinin şebekesinde kullandığı yazılım ve donanıma ilişkin tedarik zinciri güvenliğinin sağlanması ve tedarikçi bağımlılığının kaldırılması konularına ilişkin risk analizi ve değerlendirme raporu ile bu konulara ilişkin alınan tedbirleri içeren rapor,” düzenlemesi yer almıştır.

Değişik 5. madde ile Usul ve Esaslar'ın 10. maddesinin 1. fıkrasına eklenen (ğ) bendine gelince; 
 10. maddenin 1. fıkrasına eklenen (ğ) bendinde, "İşletmecinin şebekesinde kullandığı yazılım ve donanıma ilişkin tedarik zinciri güvenliğinin sağlanması ve tedarikçi bağımlılığının kaldırılması konularına ilişkin risk analizi ve değerlendirme raporu ile bu konulara ilişkin alınan tedbirleri içeren rapor,” düzenlemesi yer almıştır.
Davacı; mevzuatta ya da işletmecilerin yetkilendirmelerinde tedarik zinciri güvenliğinin sağlanması ya da bunlara ilişkin risk analizi-değerlendirme raporu alınması gibi bir yükümlülük bulunmadığını, kaldı ki, bu raporların ne olması gerektiğinin de net olamadığını, içeriği belli olmayan rapor sunulamaz ise idari yaptırım ile karşılaşabileceklerini öne süreken, davalı idarece; iddia edildiği gibi içeriği belirsiz olmayan raporun, işletmecinin üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirip getirmediğinin tespiti açısından istendiği, işletmecinin İmtiyaz Sözleşmesi ve IMT Yetki Belgesi hükümleri uyarınca Kurum tarafından istenen bildi ve belgeleri doğru ve eksiksiz olarak göndermekle yükümlü olduğu, işletmeci tarafından hazırlanan söz konusu raporların dönem sonundan itibaren 3 ay içinde Kuruma gönderileceği, bu raporların içermesi gereken bilgilerin neler olması gerektiğinin ise 10. madde metninde açıkça düzenlendiği, bu raporların tedarikçi bağımlılığına ilişkin tespit ve değerlendirmenin yapılabilmesine yönelik raporlar olduğu, buna göre işletmecinin ilk olarak tedarik zincirinin güvenliği ve tedarikçi bağımlılığına ilişkin risk analizi yapacağı, karşılaşılabilecek risklerin önceden belirlenmesi ve önlemlerin alınabilmesinin ancak risk analizi ile mümkün olacağı, risklerin analiz edilmesiyle ulaşılan veriler doğrultusunda bir planlama oluşturulması gerektiği, bu plan dahilinde riskin ortadan kaldırılıp uygun bir seviyeye indirileceği ve oluşturulan planın düzenli olarak takip edilip denetleneceği, tespit edilmiş ve  değerlendirilmiş olan risklerin ortaya çıkmaması için ise gerekli durumlarda tedbirler alınacağı, yani işlemecinin, ilgili konuya ilişkin risk analizi ve değerlendirme yapıp alınan tedbirlerle birlikte bu verileri raporlaştırarak Kuruma ileteceği, hükmün somut ve anlaşılır olduğu, kaldı ki, istenen raporda herhangi bir format belirlenmediği ve işletmecilerin bu konuda esnek bırakıldığı  savunulmuştur.
Yukarıda da yer verildiği gibi Usul ve Esasları'n, "Raporlama"  başlıklı 10. madddesinin 1. fıkrasında,  işletmecinin, yükümlülüklerini yerine getirdiğine dair raporu, Dönem sonundan itibaren 3 ay içinde Kurum’a göndermekle yükümlü olduğu kurala bağlandıktan sonra söz konusu raporda yer alması gereken asgari bilgi ve belgeler madde metninde bentler halinde sayılmıştır. 
Davalı idare savunmasında da ifade edildiği üzere, 10. madde düzenlemesiyle amaçlanan, raporlama yoluyla tedarikçi bağımlılığına ilişkin tespit ve değerlendirmenin yapılabilmesine olanak sağlanmasıdır.

Davalı idare savunmasında da ifade edildiği üzere, 10. madde düzenlemesiyle amaçlanan, raporlama yoluyla tedarikçi bağımlılığına ilişkin tespit ve değerlendirmenin yapılabilmesine olanak sağlanmasıdır. 
10. maddenin 1. fıkrasına eklenen dava konusu (ğ) bendi ile, işletmecinin ilk olarak tedarik zincirinin güvenliği ve tedarikçi bağımlılığına ilişkin risk analizi yapacağı, karşılaşılabilecek risklerin önceden belirlenmesi ve önlemlerin alınabilmesinin ancak risk analizi ile mümkün olacağı, risklerin analiz edilmesiyle ulaşılan veriler doğrultusunda bir planlama oluşturulması gerektiği, bu plan dahilinde riskin ortadan kaldırılıp uygun bir seviyeye indirileceği ve oluşturulan planın düzenli olarak takip edilip denetleneceği, tespit edilmiş ve ve değerlendirilmiş olan risklerin ortaya çıkmaması için ise gerekli durumlarda tedbirler alınacağı, yani işlemecinin, ilgili konuya ilişkin risk analizi ve değerlendirme yapıp alınan tedbirlerle birlikte bu verileri raporlaştırarak Kuruma ileteceği düzenlenmiş olup, davacı iddiasının aksine düzenlemenin somut ve anlaşılır olduğu ve söz konusu raporun, işletmecinin üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirip getirmediğinin tespiti açısından istendiği anlaşıldığından, düzenlemede hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır.
Değişik 5. madde ile Usul ve Esaslar'ın 10. maddesine eklenen 9. fıkra yönünden; 
10. maddeye eklenen 9. fıkrada, "Elektronik haberleşme şebekelerinin milli güvenlik açısından önemi göz önünde bulundurularak Kurum tarafından belirlenebilecek kritik şebeke unsurlarına ilişkin yapılacak yatırımlar ve satın alımlar öncesinde İşletmeci, Kuruma bilgi vermekle ve Kurum tarafından söz konusu ürünün teminine ilişkin bir bildirimde bulunulması halinde bu bildirimlere uymakla yükümlüdür."
 kuralına yer verilmiştir.
Davacı; "kritik şebeke unsurları"nın neler olduğunun belirsiz olduğunu, davalı idarece, işletmecilere yapılacak bildirimin çerçevesinin net bir şekilde çizilmediğini öne sürerek düzenlemenin iptalini istemektedir.
İşletmecilerin kurup işlettikleri şebekeler kamunun malı olup, işletmecilerin yetkilendirmeleri kapsamında kurdukları ve işlettikleri mobil şebekeleri yetkilendirme süresi bitince çalışır vaziyette her türlü borçtan ari bir şekilde kamuya devretme zorunlulukları bulunduğu dikkate alındığında, kurulan şebekelerin ülkemizin milli güvenliği açısından risk barındırmayan ürünlerden oluşturulması önem arz etmektedir.
Düzenleme ile, güvenlik açısından riskli ürünlere ilişkin bir tespit yapılması durumunda işletmecilerin bunları şebekelerinde kullanmasının önüne geçilmesi amaçlanmış olup, bu yönüyle kamu yararına uygun düzenlemede hukuka aykırı bir yön  bulunmamaktadır.

Düzenleme ile, güvenlik açısından riskli ürünlere ilişkin bir tespit yapılması durumunda işletmecilerin bunları şebekelerinde kullanmasının önüne geçilmesi amaçlanmış olup, bu yönüyle kamu yararına uygun düzenlemede hukuka aykırı bir yön  bulunmamaktadır.
 Öte yandan, davalı idare savunmasında; söz konusu düzenleme ile, işletmecilere henüz bir yükümlülük getirilmediğini, madde metninde geçen, "Elektronik haberleşme şebekelerinin milli güvenlik açısından önemi göz önünde bulundurularak Kurum tarafından belirlenebilecek kritik şebeke unsurları" ibaresi ile kritik şebeke unsurlarının Kurum tarafından belirlenceğinin ifade edildiğini, bu çerçevede söz konusu fıkra ile genel bir düzenlemeye gidilmiş olup, kritik şebeke unsurlarının neler olduğu veya olacağına ilişkin kriterlerin Kurum tarafından ayrıca belirlenebileceğini ifade etmektedir.
Bu durumda, kritik şebeke unsurları kavramına ilişkin tüm detayların tek seferde ve  kısa sürede belirlenmesinin mümkün olamaması karşısında, bu belirlemenin yapılabilmesi için farklı kişi, kurum ve kuruluşlarla görüşmeler yapılması, ilgili taraflardan fikir alınması ve ortak çalışmalar yapılarak işbirliği içerisinde ilerlenmesi gerektiği  hususları dikkate alındığında, işletmecilere henüz bir yükümlülük getirilmeyen düzenlemede hukuka aykırılık görülmemiştir.  
Davacı şirketin, ULAK yatırımlarının Ar-Ge Merkezi statüsünde değerlendirilmesine yönelik Usul ve Esaslar'ın 5. maddesinde değişiklik yapılmasına ilişkin başvurusunun zımnen reddine ilişkin işleme gelince; 
Usul ve Esaslar'ın "İşletmecinin Ar-Ge Merkezi ve KOBİ yükümlülükleri" başlıklı 5. maddesinde; işletmecilerin yetkilendirmelerine paralel olarak elektronik haberleşme şebekesine ilişkin yatırımlarının (donanım,yazılım gibi) taşıması gereken koşulların neler olduğu sayılmış ve bu kapsamda, işletmecilerin yükümlülükleri düzenlenmiştir. 
Anılan düzenlemenin birinci fıkrasında yer alan, "(1) IMT-2000/UMTS işletmecisi, her yıl, yer kiralama, kule, direk, boru, konteyner, kanal, enerji nakil hatları ve benzeri altyapı niteliğindeki tesislere yaptıkları yatırımlar hariç olmak üzere, elektronik haberleşme şebekesine ilişkin yatırımlarının (donanım, yazılım gibi); 
(a) "En az %40 (yüzde kırk)’ını, imtiyaz sözleşmesinin imzalanmasından itibaren birinci yıl en az 200, ikinci yıl en az 300, üçüncü ve sonraki yıllar için en az 500 mühendisin çalıştığı bilgi ve iletişim teknolojileri alanında Ar-Ge projeleri geliştirmek üzere Türkiye’de kurulmuş Ar-Ge merkezi bulunan tedarikçi şirketlerden veya imtiyaz sözleşmesinin imzalanmasından itibaren; birinci yıl en az 150, ikinci yıl en az 250, üçüncü ve sonraki yıllar için en az 350 mühendisin çalıştığı Ar-Ge merkezi ile birlikte ayrıca birinci yıl en az 50, ikinci yıl en az 100, üçüncü ve sonraki yıllar için en az 150 mühendisin çalıştığı Teknik Destek Merkezi bulunan tedarikçi şirketlerden sağlamakla yükümlüdür." hükmü;

Aynı maddenin ikinci fıkrasında yer verilen, "(2) IMT işletmecisi, her yıl yer kiralama, kule, direk, boru, konteyner, kanal, enerji nakil hatları ve benzeri altyapı niteliğindeki tesislere yaptıkları yatırımlar hariç olmak üzere, şebekeye ve haberleşme hizmetlerine ilişkin yatırımlarının (donanım, yazılım gibi);
(a) En az %40’ını, 27/10/2015 tarihinden itibaren;
i. İki (2) yıl içinde en az 500 mühendis ve 100 araştırmacının çalıştığı bilgi ve iletişim teknolojileri alanında Ar-Ge projeleri geliştirmek üzere Türkiye’de kurulmuş Ar-Ge merkezi bulunan, dört (4) yıl içerisinde 500 mühendis ve 250 araştırmacının çalıştığı ArGe merkezi bulunan tedarikçi şirketlerden sağlamakla veya,
ii. İki (2) yıl içinde en az 350 mühendis ve 100 araştırmacının çalıştığı bilgi ve iletişim teknolojileri alanında Ar-Ge projeleri geliştirmek üzere Türkiye’de kurulmuş Ar-Ge merkezi ile birlikte ayrıca iki (2) yıl içinde en az 150 mühendisin çalıştığı teknik destek merkezi bulunan, dört (4) yıl içerisinde 350 mühendis ve 250 araştırmacının çalıştığı ArGe merkezi ile birlikte ayrıca dört (4) yıl içinde en az 150 mühendisin çalıştığı teknik destek merkezi bulunan tedarikçi şirketlerden sağlamakla yükümlüdür." düzenlemesi ile işletmecilerin yapmış olduğu donanım ve yazılım yatırımlarının en az %40'lık kısmını Ar-Ge projeleri geliştirmek üzere kurulmuş Ar-Ge merkezi bulunan ve belirli sayıda mühendis ve araştırmacı istihdam eden tedarikçilerden karşılamasına ilişkin yükümlülük getirilmiştir.
Davacı; yerli ve milli bir tedarikçi olması nedeni ile ULAK Haberleşme A.Ş.nin Ar-Ge statüsünde değerlendirilmesine olanak sağlanması için Usul ve Esaslar'ın 5. maddesinde, "Türkiye Cumhuriyeti Kanunlarına göre elektronik haberleşme şebekesinde Ar-Ge faaliyetleri gerçekleştirmek üzere kurulmuş şirketler tarafından üretilen, baz istasyonu, çekirdek şebeke elemanları gibi kritik öneme haiz ve yüksek Ar-Ge çalıştırması gerektiren şebeke unsurlarına ilişkin yatırımlarda ilgili tedarikçinin bu maddenin birinci fıkrasının (a) bendi ile ikinci fıkrasının (a) bendinde yer alan koşullara sahip olması şartı aranmaz." şeklinde düzenleme yapılması suretiyle, Usul ve Esaslar'ın yukarıda alıntılarına yer verilen madde hükümlerindeki koşullar aranmaksızın, ULAK yatırımlarının AR-Ge Merkezi yatırımları yükümlülüğü kapsamında değerlendirilmesi isteminde  bulunmuştur.
Dava dosyasının incelenmesinden; davacının aynı istemle ... tarih ve ... sayılı yazı ile Kuruma başvuruda bulunduğu, söz konusu başvuruya ilişkin olarak Yetkilendirme Dairesi Başkanlığının hazırladığı ... tarih ve ... sayılı takrir yazısının ve eklerinin Kurula sunulması üzerine söz konusu başvurunun 24/03/2020 tarih ve 2020/İK-YED/087 sayılı Kurul kararı ile reddedildiği anlaşılmaktadır.

Dava dosyasının incelenmesinden; davacının aynı istemle ... tarih ve ... sayılı yazı ile Kuruma başvuruda bulunduğu, söz konusu başvuruya ilişkin olarak Yetkilendirme Dairesi Başkanlığının hazırladığı ... tarih ve ... sayılı takrir yazısının ve eklerinin Kurula sunulması üzerine söz konusu başvurunun 24/03/2020 tarih ve 2020/İK-YED/087 sayılı Kurul kararı ile reddedildiği anlaşılmaktadır.
Danıştay Başsavcılığının 07/03/2024 tarih ve 2024/489 Muh sayılı istem yazısı ile davalı idareden, söz konusu Kurul kararına dayanak oluşturan ve davalı idare Yetkilendirme Dairesi Başkanlığınca hazırlanan 24/03/2020 tarih ve 98966759-151.99-E.19410 sayılı takririn onaylı örneği istenilmiş ve Kurulu'nun 24/03/2020 tarih ve 2020/İK-YED/087 sayılı kararına karşı dava açılıp açılmadığı sorulmuştur.