muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/10360, Karar No: 2024/2888, Tarih: 13.05.2024

17. maddesinin 1.fıkrasının (ç) bendinin, ferdileştirmenin yalnızca kamu kurumları için değil Yönetmeliğin 17.maddesinin 1.fıkrasının (d) bendi ile şartları sağlayan özel mülkiyet sahiplerine de uygulanmasının önünün açıldığı, çok hisseli parsellerdeki mülkiyet sorunlarının giderilmesi (özellikle hisseli satış veya miras) böylece tapu müdürlüğü, kamu kurumları ve mahkemelerin iş yükünün azaltılması amacıyla anılan düzenlemenin getirildiği,
 26. maddesinin, 3194 sayılı Kanunun 18.maddesinde bir hükmün yer almadığı, imar uygulamalarının tescillerden uzun yıllar sonra iptal edilmesinden dolayı teknik sorunlarla ve fiili imkansızlıklarla karşılaşıldığı, dolayısıyla teknik olarak tebliğ edilmesi mümkün olmadığından Yönetmelik hükmünün, uzun yıllar sonra iptal edilmesinden doğan sorunların önüne geçebilmek için getirildiği,
31.maddesinin, bu hükümle yüzölçümü hatası bulunan, yani hata sınırı dışında tapu alanı ile kadastro parsel sınırlarına göre hesaplanan alanların farklı olması durumunda, parsellerin öncelikle alan düzeltmelerinin yapılması ve düzeltilmiş alanlar üzerinden uygulama yapılması gerektiğinin ifade edildiği, ayrıca bu düzeltmelerle parsel alanlarında azalma olabileceği gibi artışın da meydana gelmesi mümkün olduğundan Kadastro Kanunu gereğince taşınmaz maliklerine tebliğ edildiği ve kişilerin buna itiraz hakkı bulunduğundan bu hükmün Anayasa ve kanunlara aykırı olmadığı,
ileri sürülerek davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.   
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ  ...'IN  DÜŞÜNCESİ :
Usule İlişkin Olarak; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Sağlık hizmetleri ve çevrenin korunması" başlıklı 56.maddesinde; "Herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir. Çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek Devletin ve vatandaşların ödevidir." ve "Konut hakkı" başlıklı 57.maddesinde; "Devlet, şehirlerin özelliklerini ve çevre şartlarını gözeten bir planlama çerçevesinde, konut ihtiyacını karşılayacak tedbirleri alır, ayrıca toplu konut teşebbüslerini destekler." hükümleri yer almaktadır. 
Anayasa'da Sosyal ve Ekonomik Haklar ve Ödevler arasında yer verilen "Sağlık hizmetleri ve çevrenin korunması" hususu, hem herkes için "sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama" hakkı, hem de "çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek" ödevi kapsamında Devlet ve tüm vatandaşlar için "hak ve ödev" olarak düzenlenmiş bulunmaktadır.

Anayasa'da Sosyal ve Ekonomik Haklar ve Ödevler arasında yer verilen "Sağlık hizmetleri ve çevrenin korunması" hususu, hem herkes için "sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama" hakkı, hem de "çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek" ödevi kapsamında Devlet ve tüm vatandaşlar için "hak ve ödev" olarak düzenlenmiş bulunmaktadır. 
 Anayasanın 2. maddesinde belirtilen hukuk devleti, her türlü işlem ve eylemi hukuka uygun, her alanda adaletli bir hukuk düzeni kurmayı amaçlayan ve bunu geliştirerek sürdüren, hukuku tüm devlet organlarına egemen kılan, Anayasaya aykırı durum ve tutumlardan kaçınan, insan haklarına dayanan, bu hak ve özgürlükleri koruyup güçlendiren devlettir. Hukuk devletinin temel ilkelerinden biri olan hukuk güvenliği, normların öngörülebilir olmasını, bireylerin tüm eylem ve işlemlerinde devlete güven duyabilmesini, devletin de yasal düzenlemelerde bu güven duygusunu zedeleyici yöntemlerden kaçınmasını gerekli kılar.
 Bu bağlamda esasen çevre ve kültür varlıklarının korunması, kişilerin sağlıklı bir çevrede yaşamalarının sağlanması için idareye başvuruda bulunulması, hukuk düzenince korunması gerektiği belirlenen alanlara yönelik olarak idarelerce koruma tedbirlerinin alınmaması veya alınmış olan bu tedbirlere uyulmaması gibi durumların yargı yerlerine taşınması ve yargı yerlerince verilen kararlarının uygulanmasının istenilmesi kural olarak gerçek kişilerin ve amaçları doğrultusunda kurulan kamu ve özel hukuk tüzel kişilerinin hak ve ödevleri  arasında bulunmaktadır.
Davacının harita, imar, planlama ve inşaat ile ilgili faaliyet gösteren bir şirket olduğu, imar planı ile imar uygulama işlemleri gibi kamu yararını yakından ilgilendiren konularda doğrudan faaliyet gösterdiği dikkate alındığında, Arazi ve Arsa Düzenlemeleri Hakkında Yönetmeliğin uygulayıcısı olduğu, yetkili idarelerin onayına sunulan arazi ve arsa düzenlemesinin hazırlık işlemlerini yaptığı ve bu nedenle dava konusu Yönetmelik ile davacı arasında güncel bir menfaat ilişkisinin bulunduğu sonucuna ulaşıldığından, davalı idarenin ehliyet itirazı yerinde görülmemiştir. 
Davalının süre itirazı yerinde görülmemiştir.
Uyuşmazlığın Esasına İlişkin Olarak;
1. Yönetmeliğin 6.maddesi yönünden,
3194 sayılı Yasa'nın 7181 sayılı Yasa ile değişik hâlinde "İmar planlarında umumi hizmetlere ve kamu hizmetlerine ayrılan yerler" başlıklı 13. maddesinde; "Özel hukuk kişilerinin mülkiyetinde olup uygulama imar planında düzenleme ortaklık payına konu kullanımlarda yer alan taşınmazlar;
a) Bu kullanımlardan umumi hizmetlere ayrılan alanlar öncelikle 18 inci maddeye göre arazi ve arsa düzenlemesi yapılarak,
b) 4/11/1983 tarihli ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu kapsamında sırasıyla, ilgisine göre Hazine veya ilgili idarelerin mülkiyetindeki taşınmazlar ile trampa yapılmak veya satın alınmak suretiyle, ilgili kamu kurum ve kuruluşunca kamulaştırılarak kamu mülkiyetine geçirilir.

a) Bu kullanımlardan umumi hizmetlere ayrılan alanlar öncelikle 18 inci maddeye göre arazi ve arsa düzenlemesi yapılarak,
b) 4/11/1983 tarihli ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu kapsamında sırasıyla, ilgisine göre Hazine veya ilgili idarelerin mülkiyetindeki taşınmazlar ile trampa yapılmak veya satın alınmak suretiyle, ilgili kamu kurum ve kuruluşunca kamulaştırılarak kamu mülkiyetine geçirilir.
Düzenleme ortaklık payına konu kullanımlardan yol, meydan, ibadet yerleri, park ve çocuk bahçeleri hariç olmak üzere yapı yapılabilecek diğer alanlarda; alanların kamuya geçişi sağlanıncaya kadar maliklerinin talebi hâlinde ilgili kamu kuruluşunun uygun görüşü alınarak plandaki kullanım amacına uygun özel tesis yapılabilir.
İlgili mevzuat uyarınca hiçbir şekilde yapı yapılamayacak alanlarda muvakkat da olsa yapı yapılmasına izin verilmez. Mevcut yapılar kamulaştırılıncaya kadar korunabilir. Bu alanlarda beş yıllık imar programı süresi içinde, birinci fıkranın (a) ve (b) bentlerine göre işlem tesis edilerek parsel, kamu mülkiyetine geçirilmek zorundadır. Bu süre en fazla bir yıl uzatılabilir.
Parsel maliklerinin hisselerini idareye hibe etmeleri veya bedelsiz devretmeleri durumunda, idare devir işlemlerini bedel almaksızın gerçekleştirmekle yükümlüdür. Bu işlemler için parsel maliklerinden hiçbir vergi, resim, harç, döner sermaye ücreti ve herhangi bir ad altında bedel alınmaz.
Kamu kullanımına ait sosyal, kültürel ve teknik altyapı alanlarının, Hazine veya kamu mülkiyetindeki alanlarla trampa yapılması hâlinde, şahıs veya özel hukuk kişilerinden hiçbir vergi, resim, harç, ücret, döner sermaye ücreti ve herhangi bir ad altında bedel alınmaz.
Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça hazırlanan yönetmelikle belirlenir.
" hükmü yer almaktadır. 
3194 sayılı Yasa'nın "İmar programları, kamulaştırma ve kısıtlılık hali" başlıklı 10.maddesinde "Belediyeler; imar planlarının yürürlüğe girmesinden en geç 3 ay içinde, bu planı tatbik etmek üzere 5 yıllık imar programlarını hazırlarlar. Beş yıllık imar programlarının görüşülmesi sırasında ilgili yatırımcı kamu kuruluşlarının temsilcileri görüşleri esas alınmak üzere Meclis toplantısına katılır. Bu programlar, belediye meclisinde kabul edildikten sonra kesinleşir. Bu program içinde bulunan kamu kuruluşlarına tahsis edilen alanlar, ilgili kamu kuruluşlarına bildirilir. Beş yıllık imar programları sınırları içinde kalan alanlardaki kamu hizmet tesislerine tahsis edilmiş olan yerleri ilgili kamu kuruluşları, bu program süresi içinde kamulaştırırlar. Bu amaçla gerekli ödenek, kamu kuruluşlarının yıllık bütçelerine konulur. 
İmar programlarında, umumi hizmetlere ayrılan yerler ile özel kanunları gereğince kısıtlama konulan gayrimenkuller kamulaştırılıncaya veya umumi hizmetlerle ilgili projeler gerçekleştirilinceye kadar bu yerlerle ilgili olarak diğer kanunlarla verilen haklar devam eder." hükmü yer almaktadır.

İmar programlarında, umumi hizmetlere ayrılan yerler ile özel kanunları gereğince kısıtlama konulan gayrimenkuller kamulaştırılıncaya veya umumi hizmetlerle ilgili projeler gerçekleştirilinceye kadar bu yerlerle ilgili olarak diğer kanunlarla verilen haklar devam eder." hükmü yer almaktadır. 
Arazi ve Arsa Düzenlemeleri Hakkında Yönetmelik'in 6.maddesinin 4.fıkrasında "İmar planındaki kullanım amacına göre kamu hizmetini sağlamakla yükümlü idarenin yatırım programında olmaması halinde idarenin onayıyla, yine ilgili idarenin izin ve kontrolünde parsel maliki tarafından yapılacak özel tesis, 10 yıl süre ile özel tesisi yapan parsel maliki tarafından kullanılır. Bu süre idarenin onayıyla 5’er yıllık periyotlar halinde uzatılabilir. İlgili idare süre bitiminden 1 yıl öncesinde kamulaştıracağını parsel malikine 11/2/1959 tarihli ve 7201 sayılı Tebligat Kanununa göre bildirir. Kullanım süresinin bitmesinden sonra kamu hizmetini sağlamakla yükümlü idare, parseli ve üzerindeki izin verilen muhdesatı, Kamulaştırma Kanununa göre kamulaştırmak suretiyle kamuya geçişini sağlar. İmar Kanununun 13 üncü maddesine göre işlem yürüten parsel malik/malikleri bu alanın üzerindeki yapıyı başka amaçla kullanmayacağını ve süre bitiminde muhdesatıyla beraber kamu kullanımına geçeceğini bilir, kabul ve taahhüt eder." düzenlemesine yer verilmektedir.
Yukarıda yer verilen Yasa hükümlerinden, Belediyelerin imar planlarının yürürlüğe girmesinden en geç 3 ay içinde, bu planı tatbik etmek üzere 5 yıllık imar programlarını hazırlayacakları ve bu program süresi içinde kamulaştırmanın yapılması gerektiği ve düzenleme ortaklık payına konu kullanımlardan yol, meydan, ibadet yerleri, park ve çocuk bahçeleri hariç olmak üzere yapı yapılabilecek diğer alanlarda; alanların kamuya geçişi sağlanıncaya kadar belirtilen koşullarda özel tesis yapılabileceği anlaşılmaktadır. Yasa'ya göre özel tesis yapılabilecek alanların kamuya geçişi için öngörülen sürenin, imar planlarının yürürlüğe girmesinden en geç 3 ay içinde ve bu planı tatbik etmek üzere hazırlanacak 5 yıllık imar programı ile sınırlandırıldığı açıktır. Özel tesis yapılmasına olanak tanınan bu parsel alanlarının 5 yıl içinde kamulaştırılması gerekmektedir.
Bu durumda, özel tesis yapılabilecek alanların kamulaştırılmasına ilişkin sürenin Yönetmelikte 10 yıla çıkarılması, hatta 10 yıllık sürenin de 5'er yıllık periyotlar halinde uzatılabileceğinin düzenlenmesi açıkça Yasa'ya aykırılık sonucunu ortaya çıkarmaktadır. Zira Yönetmelik ile özel tesis yapılmasına izin verilen parselin 10 yıl artı belirsiz bir zaman süreci boyunca özel tesis olarak kullanılması olanağı tanındığından imar planı yürürlüğe giren bir alanda kalan umumi hizmet alanının 5 yıl içinde parselasyon veya duruma göre kamulaştırma yapılmak suretiyle kamu eline geçirilmesi gerekirken bunun yapılamaması durumu söz konusu olmaktadır.

Bunun bir sonucu olarak da, bölgenin parselasyona konu edilmesi halinde özel tesis izni verilen parselin ya parselasyon düzenleme sahası dışında bırakılması gerekecek ya da parselasyona dahil edilirse kamulaştırılması gerektiği halde kamulaştırılması belirsiz bir süreliğine yapılamayacaktır. Çünkü birinci durumda; alanda parselasyon yapılması halinde imar planında umumi hizmet alanında kalan parselin arzının DOP'a verilmesi gerekeceğinden ve DOP'a verilen bir alanın kamunun kullanımına özgülenmesi gerekmekte olup söz konusu özel tesisin korunması olanağı bulunamayacağından özel tesis yapılmak istenilen parselin, 18.maddeye aykırı şekilde parselasyon kapsamına alınamaması söz konusudur. Bu durumda parselin, içinde bulunduğu bölgede imar düzenlemeleri yapılırken ayrıksı bir şekilde düzenleme kapsamı dışında kalması gerekecek ve nihayet özel tesis izni bitip kamulaştırıldığında ise parselasyona tabi tutulmamış bir kadastral parsel olarak kalacaktır. Özel tesis izni verilen parsellerin nasıl düzenleme sahası dışında bırakılacağı, özel tesis izni bitince tekrar nasıl parselasyona konu edileceği ise ayrı bir sorun olarak karşımıza çıkmaktadır. İkinci durumda ise; parselasyona dahil edilen özel tesis izni verilen parselin kamulaştırılması öteleneceğinden, kamunun kullanımına özgülenmesi gereken kamu alanı üzerinde özel kişi tarafından yapılan yapının kullanılması söz konusu olacaktır. Ayrıca her iki durum, parselasyonda DOP oranının parsel malikleri aleyhine olacak şekilde hatalı belirlenmesine de neden olacaktır. Sonuç olarak, parselasyon işleminin amacı ve kapsamı düşünüldüğünde özel tesis izni verilen parsellerin varlığının parselasyonu zorlaştırıcı ve olumsuz etkilerinin olacağı anlaşılmaktadır. Özel tesis konusu parselin parselasyona dahil edilip, DOP kapsamında arzı kamu eline geçirildiği halde özel tesise ilişkin muhdesatın kamulaştırılmasının sonraya bırakılması gibi hukuk dışı bir seçeneğin ise söz konusu olamaması gerekmektedir.
 Belirtilen nedenlerle dava konusu Yönetmeliğin 6.maddesinin 4.fıkrasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşılmış olup iptaline karar verilmesinin uygun olacağı düşünülmektedir.
2. Yönetmeliğin "Üçüncü bölüm" de yer alan "İfraz ve tevhit uygulamaları" başlığı altındaki  7. ve 8. maddeleri yönünden, 
3194 sayılı Yasa'nın 44.maddesinde yönetmelik ile düzenlemesi yapılacak başlıklar belirlenmiş olup "I" fıkrasının (c) bendinde, arazi ve arsa düzenlemesinin uygulama şekil ve şartları hakkında yönetmelik hazırlama yetkisi idareye verilmiştir.
Arazi ve Arsa Düzenlemeleri Hakkında Yönetmelik'in 3.maddesinde, 3194 sayılı İmar Yasası'nın 13. ve 18. maddelerine dayanılarak hazırlandığı ayrı ayrı maddelere atıf yapılarak ifade edilmişken, 3194 sayılı Yasa'da ifraz ve tevhit işlemlerinin düzenlendiği 15. ve 16.maddesine atıf yapılmaması yönetmelik yapım tekniği açısından bir eksiklik olarak kabul edilebilir.

Arazi ve Arsa Düzenlemeleri Hakkında Yönetmelik'in 3.maddesinde, 3194 sayılı İmar Yasası'nın 13. ve 18. maddelerine dayanılarak hazırlandığı ayrı ayrı maddelere atıf yapılarak ifade edilmişken, 3194 sayılı Yasa'da ifraz ve tevhit işlemlerinin düzenlendiği 15. ve 16.maddesine atıf yapılmaması yönetmelik yapım tekniği açısından bir eksiklik olarak kabul edilebilir.
 Ancak, ifraz ve tevhit işlemleri 3194 sayılı İmar Yasası'nın "Arazi ve arsa düzenleme esasları" başlıklı "üçüncü bölüm" altında 15. ve 16.maddesinde düzenlenmiştir. İfraz ve tevhit işlemlerine ilişkin olarak 3194 sayılı Yasa'nın 44.maddesinde açıkça bir atıf olmasa da bu işlemlerin arazi ve arsa düzenlemelerine ilişkin işlemler oldukları, Yönetmeliğin 3.maddesinde de Yasa'nın 44.maddesinin 1.fıkrasının (c) bendine atıf yapıldığı görülmektedir.
Kaldı ki, ifraz ve tevhit işlemlerine ilişkin olarak mer'i mevzuat kadar ayrıntılı hükümler içermese de mülga İmar Kanununun 18 inci Maddesi Uyarınca Yapılacak Arazi ve Arsa Düzenlenmesi ile İlgili Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümleri arasında da ifraz ve tevhide ilişkin düzenlemeler yer almaktaydı. Ayrıca ifraz ve tevhit işlemlerine ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinde de düzenlemeler getirilmiştir.
 Belirtilen gerekçelerle dava konusu Yönetmelik maddelerinin düzenlenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşıldığından, belirtilen kısım yönünden davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
3.  Yönetmeliğin 10.maddesinin 1.fıkrası yönünden,
İmar planları hazırlanırken şehrin gelişme yönü de dikkate alınarak planlama alanının ihtiyacı olan yeteri kadar umumi ve kamu hizmet alanı ayrılmalıdır. Dolayısıyla ihtiyaca uygun umumi ve kamu hizmet alanlarının belirlenmesi imar planıyla olur. İmar planlarının onaylanmasından sonra parselasyon işlemi yapılabilir ki bu şekilde kadastro parsellerinin uygulama imar planında belirlenen yapı adaları içinde imar parseli haline dönüşmesi sağlanır. Parselasyon işlemi imar planı sınırları içinde etaplar halinde yapılabileceğinden, düzenleme sınırının eşitlik ilkesi gözetilerek mevzuata uygun şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Bu belirleme yapılırken de planlı alanda ve düzenleme sınırı dışında kalan yerleşim alanları ile kamusal alanların dikkate alınması icap etmektedir. Böylece uygulama imar planı bulunan alana yönelik olarak yapılan parselasyon işlemlerinde hesaplanan ve kadastro parsellerinden kesilen düzenleme ortaklık payı oranında dengenin sağlanması olanaklı olabilmektedir.
Bu bağlamda, uygulama imar planında parselasyon düzenleme sınırının gösterilmesi gibi bir zorunluluk bulunmamakla birlikte gösterilmesinin, idarece DOP'a ilişkin olarak gözetilmek istenilen dengenin kurulmasına yönelik belirlilik sağladığı ve hukuka ve hakkaniyete aykırı sonuçların ortaya çıkmasının önlenmesi bakımından önemli bir katkısının bulunduğu açıktır.

Bu bağlamda, uygulama imar planında parselasyon düzenleme sınırının gösterilmesi gibi bir zorunluluk bulunmamakla birlikte gösterilmesinin, idarece DOP'a ilişkin olarak gözetilmek istenilen dengenin kurulmasına yönelik belirlilik sağladığı ve hukuka ve hakkaniyete aykırı sonuçların ortaya çıkmasının önlenmesi bakımından önemli bir katkısının bulunduğu açıktır. 
Öte yandan, imar planlarının kabul ve onayına yönelik yetkinin belediye meclisinde bulunması nedeniyle parselasyon düzenleme sınırının imar planıyla belirlenmesinin belediye encümeninin parselasyon yapma yetkisine müdahalesi gibi ele alınmasının da yerinde bir yaklaşım olduğu söylenemez. Zira belediye meclisi sadece düzenleme sahasının belirlenmesi yönüyle işlem tesis etmekte ve parselasyona ilişkin mülkiyet esaslı diğer tüm hususlarda belediye encümeninin yetkisi devam etmektedir.
Açıklanan nedenlerle, Yönetmeliğin dava konusu edilen kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşıldığından davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
4. Yönetmeliğin 14. maddesinin 2. fıkrasındaki "aşağıdaki öncelik sırasına göre" ibaresi ile 2.fıkranın (b) bendindeki "kamuya ait kreş alanları", (e) bendindeki "Kent meydanı, kent parkı, spor alanı", (g) bendindeki "teknik altyapı alanı, kamuya ait trafo alanı", (ı) bendindeki "Diğer umumi ve kamu hizmeti alanları.", (i) bendindeki "otogar alanı" ibareleri yönünden,
Yönetmeliğin 14.maddesinin 2.fıkrasının (ı) bendinde yer alan "Diğer umumi ve kamu hizmeti alanları." ibaresi yönünden; 3194 sayılı İmar Yasası'nın "İmar planlarında umumi hizmetlere ve kamu hizmetlerine ayrılan yerler" başlıklı 13.maddesinde (Başlığı ile Birlikte Değişik: 4/7/2019-7181/7 md.) : Özel hukuk kişilerinin mülkiyetinde olup uygulama imar planında düzenleme ortaklık payına konu kullanımlarda yer alan taşınmazlar;
a) Bu kullanımlardan umumi hizmetlere ayrılan alanlar öncelikle 18 inci maddeye göre arazi ve arsa düzenlemesi yapılarak,
b) 4/11/1983 tarihli ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu kapsamında sırasıyla, ilgisine göre Hazine veya ilgili idarelerin mülkiyetindeki taşınmazlar ile trampa yapılmak veya satın alınmak suretiyle,
ilgili kamu kurum ve kuruluşunca kamulaştırılarak kamu mülkiyetine geçirilir." hükmüne yer verilmiştir.

a) Bu kullanımlardan umumi hizmetlere ayrılan alanlar öncelikle 18 inci maddeye göre arazi ve arsa düzenlemesi yapılarak,
b) 4/11/1983 tarihli ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu kapsamında sırasıyla, ilgisine göre Hazine veya ilgili idarelerin mülkiyetindeki taşınmazlar ile trampa yapılmak veya satın alınmak suretiyle,
ilgili kamu kurum ve kuruluşunca kamulaştırılarak kamu mülkiyetine geçirilir." hükmüne yer verilmiştir.
3194 sayılı Kanunda "umumi hizmet alanı"nın tanımına yer verilmemiş olmakla birlikte anılan Kanun'un "Parselasyon planlarının hazırlanması" başlıklı 18.maddesinin 3.fıkrasında, "Düzenleme ortaklık payları, düzenlemeye tabi tutulan yerlerin ihtiyacı olan Milli Eğitim Bakanlığına bağlı ilk ve ortaöğretim kurumları, yol, meydan, park, otopark, çocuk bahçesi, yeşil saha, ibadet yeri ve karakol gibi umumi hizmetlerden ve bu hizmetlerle ilgili tesislerden başka maksatlarla kullanılamaz." şeklinde ifade edilmiş, 04/07/2019 tarihinde kabul edilen 7181 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrasında, "Düzenleme ortaklık payları, düzenlemeye tabi tutulan yerler ile bölgenin ihtiyacı olan yol, meydan, park, otopark, çocuk bahçesi, yeşil saha, ibadet yeri ve karakol, Milli Eğitim Bakanlığına bağlı öğretime yönelik eğitim tesis alanları, Sağlık Bakanlığına bağlı sağlık tesis alanları, pazar yeri, semt spor alanı, toplu taşıma istasyonları ve durakları, otoyol hariç erişme kontrolünün uygulandığı yol, su yolu, resmî kurum alanı, mezarlık alanı, belediye hizmet alanı, sosyal ve kültürel tesis alanı, özel tesis yapılmasına konu olmayan ağaçlandırılacak alan, rekreasyonalanı olarak ayrılan parseller ve mesire alanları gibi umumi hizmet alanlarından oluşur ve bu hizmetlerle ilgili tesislerden başka maksatlarla kullanılamaz." halini almıştır.
Yürürlükten kaldırılan İmar Kanununun 18.maddesi Uyarınca Yapılacak Arazi Ve Arsa Düzenlemesi İle İlgili Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 4.maddesinin 1.fıkrasının (h) bendinde de, "Umumi Hizmetlere Ayrılan Miktar: Bir düzenleme sahasında yol, meydan, park, genel otopark, yeşil saha gibi umumi hizmetlere ayrılan ve tescile tabi olmayan alanlar ile MEB’na bağlı ilk ve orta öğretim kurumları, ibadet yeri, karakol yeri ve ilgili tesisler için ayrılan alanların tümüdür." düzenlemesi yer almaktaydı.

Yürürlükten kaldırılan İmar Kanununun 18.maddesi Uyarınca Yapılacak Arazi Ve Arsa Düzenlemesi İle İlgili Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 4.maddesinin 1.fıkrasının (h) bendinde de, "Umumi Hizmetlere Ayrılan Miktar: Bir düzenleme sahasında yol, meydan, park, genel otopark, yeşil saha gibi umumi hizmetlere ayrılan ve tescile tabi olmayan alanlar ile MEB’na bağlı ilk ve orta öğretim kurumları, ibadet yeri, karakol yeri ve ilgili tesisler için ayrılan alanların tümüdür." düzenlemesi yer almaktaydı.
Arazi ve Arsa Düzenlemeleri Hakkında Yönetmeliğin 4.maddesinin 1.fıkrasının (p) bendinde de, umumi ve kamu hizmet alanları "Yol, meydan, park, otopark, çocuk bahçesi/parkı ve yeşil alan, ibadet yeri, karakol ve Milli Eğitim Bakanlığına bağlı öğretime yönelik eğitim tesis alanları, kamuya ait kreş alanları, pazar yeri, semt spor alanı ve şehir içi toplu taşıma istasyonları ve durakları, Sağlık Bakanlığına bağlı sağlık tesis alanları, otoyol hariç erişme kontrolünün uygulandığı yol, su yolu, spor alanı, teknik altyapı alanı kamuya ait trafo alanı, belediye hizmet alanı, sosyal ve kültürel tesis alanı, kent meydanı, kent parkı, özel tesis yapılmasına konu olmayan ağaçlandırılacak alan, rekreasyon alanı ve mesire alanları, resmî kurum alanı, idari tesis alanı, mezarlık alanı, bunun dışında kamusal ihtiyaçlara göre ortaya çıkacak imar planı kararıyla belirlenen diğer umumi ve kamu hizmet alanları ile taşkın kontrol tesisidir." şeklinde tanımlanmıştır.
Yasa'nın 13.maddesinde, 7181 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik ile madde başlığında umumi hizmetler ve kamu hizmetleri ayrımına gidildiği, madde metninde de bunlardan umumi hizmetlere ayrılanların öncelikle parselasyon yapılarak kamu mülkiyetine geçirileceğinin kurala bağlandığı görülmektedir. Aynı ayrıma Yasa'nın 18.maddesinde de devam edildiği, DOP'tan karşılanacak alanların tek tek sayıldığı ve "gibi umumi hizmet alanları" denilerek sayılanlar dışındaki umumi hizmet alanlarının sayısının artırılabileceğinin hükme bağlandığı anlaşılmaktadır.
Yasa'da umumi hizmetler ve kamu hizmetleri ayrımına gidildiğinden, umumi hizmetlere ve kamu hizmetlerine ayrılan alanlar kavramı ile ne ifade edilmek istenildiğinin açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. Ancak Yasa'da, ifade edilen bu kavramlara ilişkin herhangi bir tanımlama yapılmadığı görülmektedir.