muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/1716, Karar No: 2024/1150, Tarih: 23.05.2024

Dava konusu uygulama işlemi yönünden;
 (C) sınıfı iş güvenliği uzmanlığı belgesi olan davacının Karabük ilinde bulunan ... Toplu İşyeri Yapı Koop. (... AVM) ile iş güvenliği uzmanlığı çalışma sözleşmesi imzaladığı ve işyeri tarafından 08/10/2013 tarihli sigortalı işe giriş bildirgesinin verildiği, ancak iş yeri ve davacı tarafından söz konusu sözleşmenin İSG-KATİP sistemine yüklenmediği, bu nedenle davacı tarafından 31/10/2016 tarihinde idareye başvurularak (B) sınıfı iş güvenliği uzmanlığı sınavına girebilmesi için sistemde gözükmeyen bu sürelerinin hizmet süresinden sayılmasının istenildiği, idare tarafından ise sözleşmenin sistem üzerinden yapılan bir sözleşme olmaması nedeniyle davacının çalışmalarının fiili çalışma süresinden sayılmasına imkan bulunmadığının bildirildiği,
Yukarıda açıklanan gerekçelerle hukuka uygun bulunan Yönetmelik düzenlemesi gereği davacı ve iş yeri tarafından iş güvenliği uzmanlığına ilişkin sözleşmenin İSG-KATİP sistemine yüklenmesi gerekirken 17/10/2016 tarihine kadar bu yükümlülüğün yerine getirilmediği,
Bununla birlikte, davacının (C) sınıfı iş güvenliği uzmanlığı belgesine sahip olduğu, Karabük ilinde bulunan ... Toplu İşyeri Yapı Koop. (... AVM) ile iş güvenliği uzmanlığı çalışma sözleşmesi imzaladığı, işyeri tarafından 08/10/2013 tarihli sigortalı işe giriş bildirgesi ile iş güvenliği uzmanı olarak istihdam edileceğinin Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirildiği ve çalıştığı sürelere ilişkin sigorta bildirimlerinin yapıldığı, bu sigorta kayıtlarının da Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı bünyesinde mevcut olduğu hususlarında duraksama bulunmadığı, Bu durumda, davalı idare tarafından davacının iş güvenliği uzmanlığı belgesine uygun bir iş yerinde, iş güvenliği uzmanı olarak fiilen görev yapıp yapmadığı, yapmış ise görev sürelerinin tespiti hususlarının resmi kayıtlardan teyit edilebilmesi olanağı bulunduğu, dava konusu Yönetmeliğin 14/3-b ve 14/7 kurallarını ihlalin, fiilen iş güvenliği uzmanı olarak çalışılan sürenin yok sayılması, iş güvenliği uzmanı tarafından yapılan işlemlerin geçersiz kabul edilmesi sonucunu doğurmayacağı, nitekim işlemin dayanağı Kanun ve Yönetmelikte de bu yönde bir yaptırımın yer almadığı dikkate alındığında, sadece iş yeri ile yapılan iş güvenliği uzmanlığı sözleşmesinin sisteme yüklenmediğinden bahisle davacının iş güvenliği uzmanı olarak görev yaptığı sürelerin hiç görev yapmamış gibi kabul edilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle düzenleyici işlem yönünden davanın reddine, uygulama işlemi yönünden ise dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. 
 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare  tarafından, ilgili mevzuat hükümleri kapsamında davacı tarafından yerine getirilmesi gereken yükümlülüklerin yerine getirilmediği, yapmış olduğu çalışmaların fiili çalışma süresinden sayılmasının mümkün olmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI  : Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare  tarafından, ilgili mevzuat hükümleri kapsamında davacı tarafından yerine getirilmesi gereken yükümlülüklerin yerine getirilmediği, yapmış olduğu çalışmaların fiili çalışma süresinden sayılmasının mümkün olmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI  : Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının temyize konu iptale yönelik kısmının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
	"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen kararın iptale ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın temyize konu bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.Davalı idarenin temyiz isteminin reddine,
2.Dava konusu işlemin yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen iptaline, kısmen davanın reddine ilişkin Danıştay Onuncu Dairesinin 24/11/2022 tarih ve E:2017/1983, K:2022/5454 sayılı kararının temyize konu iptale ilişkin kısmının ONANMASINA, 
3. Kesin olarak,  23/05/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY 
X- İş Sağlığı ve Güvenliği Hizmetleri Yönetmeliği'nin 14. maddesinin 3. fıkrasının (b) bendinde,"İşyerinde çalışanlar arasından görevlendirme yapılması durumunda, işyeri hekimi, iş güvenliği uzmanı, diğer sağlık personeli ile İSG-KATİP sistemindeki örneğine uygun sözleşme veya görevlendirme belgesi düzenlenir ve karşılıklı olarak en geç beş gün içerisinde sistem üzerinden onaylanır. İSG-KATİP sistemi üzerinden onaylanan sözleşmenin bir nüshası işveren tarafından, biri sözleşme veya görevlendirme yapılan kişiler tarafından saklanır." hükmü, aynı maddenin 7. fıkrasında ise, "Sözleşme veya görevlendirilmeleri Genel Müdürlükçe onaylanmayan işyeri hekimi, iş güvenliği uzmanı ve diğer sağlık personeli İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu kapsamındaki görevlerine başlatılamaz ve yetkilerini kullanamazlar." kuralı yer almaktadır.
Dava konusu işlemin dayanağını oluşturan Yönetmelik hükümleri bir arada değerlendirildiğinde  işyeri hekimi, iş güvenliği uzmanı, diğer sağlık personeli ile imzalanacak sözleşmelerin ve görevlendirme belgelerinin İSG-KATİP sistemi üzerinden onaylanması gerektiği, aksi halde sözleşme ve görevlendirilmeleri onaylanmayan bu kişilerin görevlerine başlatılamayacağı ve yetkilerini kullanamayacağı açıktır.

Dava konusu işlemin dayanağını oluşturan Yönetmelik hükümleri bir arada değerlendirildiğinde  işyeri hekimi, iş güvenliği uzmanı, diğer sağlık personeli ile imzalanacak sözleşmelerin ve görevlendirme belgelerinin İSG-KATİP sistemi üzerinden onaylanması gerektiği, aksi halde sözleşme ve görevlendirilmeleri onaylanmayan bu kişilerin görevlerine başlatılamayacağı ve yetkilerini kullanamayacağı açıktır.
Daire kararında her ne kadar söz konusu kurala uyulmaması halinde dayanak Kanun ve Yönetmelikte bir yaptırımın öngörülmemiş olması nedeniyle fiilen iş güvenliği uzmanı olarak çalışılan sürenin yok sayılması veya iş güvenliği uzmanı tarafından yapılan işlemlerin geçersiz kabul edilmesinin mümkün olmadığı ifade edilmiş ise de İş Sağlığı ve Güvenliği Hizmetleri Yönetmeliği'nin 14. maddesinin 7. fıkrasında yer alan kuralın yaptırımını da kendi içerisinde taşıdığı açıktır.
Aktarılan kuralda yer alan "görevlerine başlatılamaz ve yetkilerini kullanamazlar" düzenlemesine rağmen kurala uyulmayarak görevlere başlatılırlar ise yapılan bu görevlerin ve kullanılan yetkilerin davalı idare açısından geçersiz sayılması bahsi geçen kurala aykırılığın yaptırımını teşkil etmektedir.
Bu itibarla, Yönetmelik hükmüne aykırı olarak İSG-KATİP sistemi üzerinden yapılmayan sözleşmeye dayalı olarak yapılan çalışmaların davalı idare açısından fiili çalışma sayılmaması yönündeki dava konusu bireysel işlemde hukuka aykırılık bulunmadığından temyiz isteminin kabulü ile kararın temyize konu iptale ilişkin kısmının bozulması gerektiği oyuyla, karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/827, Karar No: 2024/1163, Tarih: 23.05.2024

"İçtihat Metni"
                      T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2023/827
Karar	No : 2024/1163                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Bakanlığı
VEKİLİ : Hukuk Müşaviri …
İSTEMİN KONUSU : Danıştay Onikinci Dairesinin 31/03/2022 tarih ve E:2018/3779, K:2022/1563 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı, Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğü, Veteriner Kontrol Merkez Araştırma Enstitüsü Müdürlüğünde 4857 sayılı İş Kanunu'na tabi olarak çalışan davacı tarafından, üretimi teşvik priminden yararlandırılması istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlem ile işlemin dayanağını teşkil eden 31/01/2015 tarih ve 29253 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Döner Sermaye İşletmeleri Uygulama Yönetmeliği'nin 42. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinin iptali istenilmiştir.
              Daire kararının özeti: Danıştay Onikinci Dairesinin 31/03/2022 tarih ve E:2018/3779, K:2022/1563 sayılı kararıyla;
703 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca davalı Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı yerine, Tarım ve Orman Bakanlığı hasım mevkiine alınmış,
Uyuşmazlığın, dava konusu Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Döner Sermaye İşletmeleri Uygulama Yönetmeliği'nin 42. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinin üst hukuk normuna ve hukuka aykırı olup olmadığı ve davalı idarede 4857 sayılı Kanun'a tabi işçi olarak çalışan davacının üretimi teşvik priminden yararlandırılıp yararlandırılmayacağına ilişkin olduğu,
	Dava, 31/01/2015 tarih ve 29253 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01/05/2015 tarihinden itibaren yürürlüğe giren, Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Döner Sermaye İşletmeleri Uygulama Yönetmeliği'nin 42. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi yönünden incelendiğinde;

Dava, 31/01/2015 tarih ve 29253 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01/05/2015 tarihinden itibaren yürürlüğe giren, Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Döner Sermaye İşletmeleri Uygulama Yönetmeliği'nin 42. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi yönünden incelendiğinde;  
	Dava konusu Yönetmelik'e dayanak teşkil eden 969 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Merkez ve Taşra Kuruluşlarına Döner Sermaye Verilmesi Hakkında Kanun'un 3. maddesinin dördüncü fıkrasında, döner sermaye işletmelerinden elde edilen kârın en fazla %80 oranındaki kısmının, Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı kadro ve pozisyonlarında çalışan personelden kârın elde edilmesinde emeği geçen 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'na ve bu Kanun'un 4/B maddesine tâbi personele katkıları oranında ve anılan maddede belirtilen miktarda üretimi teşvik primi olarak ödenebileceği, ödenecek primin miktarı ile ödenmesine ilişkin esas ve usûllerin; görev yapılan birimin iş hacmi, görev mahalli, görevin önem ve güçlüğü, personelin hizmet sınıfı, kadro unvanı ve çalışma süresi gibi kriterler dikkate alınarak Maliye Bakanlığının uygun görüşü üzerine, Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikle belirleneceğinin kurala bağlandığı; anılan maddede verilen yetkiye dayanılarak çıkartılan dava konusu Yönetmelik'in 42. maddesinde ise üretimi teşvik priminin hangi esaslara göre dağıtılacağına ilişkin düzenleme yapıldığı,
	İdarelerin kendilerine tanınan düzenleme yetkisini Anayasa ve kanunlarla belirlenen sınırlar içinde kullanması gerektiğinin açık olduğu, yasa koyucu tarafından, 969 sayılı Kanun'un 3. maddesinin dördüncü fıkrasının birinci cümlesinde açık bir şekilde, Bakanlık kadro ve pozisyonlarında bulunan personelden, kârın elde edilmesinde emeği geçen 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'na ve bu Kanun'un 4/B maddesine tâbi olanlara, katkıları oranında, asgari ücretin yıllık brüt tutarının iki katını aşmamak üzere, üretimi teşvik primi olarak ödenebileceğinin belirtildiği,
	Bu durumda, iptal istemine konu Yönetmelik maddesinde yer alan, üretimi teşvik priminin Bakanlık kadro ve pozisyonlarında bulunan personelden işletme bünyesinde görev yapan ve kârın elde edilmesinde emeği geçen 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 4. maddesinin (A) ve (B) fıkralarına göre istihdam edilen personele ödeneceği yolundaki düzenlemenin, dayanak Kanun maddesiyle aynı hükümleri içermesi nedeniyle, dava konusu Yönetmelik düzenlemesinde üst hukuk normuna ve hukuka aykırılık bulunmadığı,
	Dava, bireysel işlem yönünden incelendiğinde;

Dava, bireysel işlem yönünden incelendiğinde;
	Davaya konu işlemin dayanağı olan Yönetmelik maddesindeki ibarede hukuka aykırılık bulunmadığından, davalı idarede 4857 sayılı Kanun kapsamında işçi olarak çalışan davacının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 4. maddesinin (A) ve (B) fıkralarına göre istihdam edilen personele ödenmesi öngörülen üretimi teşvik priminden kendisinin de yararlandırılması için yaptığı başvurunun reddine ilişkin işlemde de hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. 
 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, Daire kararının usul ve yasaya, anayasal hükümlere ve hakkaniyete aykırı olduğu, 969 sayılı Kanun'un 3. maddesinde ve Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Döner Sermaye İşletmeleri Uygulama Yönetmeliği'nin 42. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde düzenlenen üretimi teşvik primi dağıtım esasları arasında teşvik primi ödenecek personel olarak düzenlenen 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4. maddesinin (A) ve (B) bentlerine göre istihdam edilen personelle aynı işi yaptığı, bu düzenlemelerin yapıldığı dönemde döner sermayeli işletmelerde işçi statüsünde kimsenin çalıştırılmadığı, daha sonra yönetmelik hazırlanırken anılan işletmelerde işçilerin de çalıştırılmaya başlandığı, 657 sayılı Kanun'a tabi personele üretimi teşvik primi ödenirken İş Kanunu'na tabi personele ödenmemesinin eşit işe eşit ücret ilkesine aykırılık teşkil ettiği ve davalı kurum dışında diğer kamu kurum ve kuruluşlarında İş Kanunu'na tabi çalışanların da kapsam içine alındığı, anayasal dinlenme hakkının ihlal edildiği ileri sürülmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI   : Davalı idare tarafından, Danıştay Onikinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
	"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,

"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Danıştay Onikinci Dairesinin temyize konu 31/03/2022 tarih ve E:2018/3779, K:2022/1563 sayılı kararının ONANMASINA, 
3. Kesin olarak, 23/05/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/9272, Karar No: 2024/3254, Tarih: 23.05.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 ALTINCI DAİRE  
Esas  No : 2020/9272
Karar No : 2024/3254   
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: … Valiliği	  
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI)	: … Büyükşehir Belediye Başkanlığı 
VEKİLİ	: Av. …
İSTEMİN	KONUSU	: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.          
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Adana ili, Yüreğir ilçesi, … Mahallesi, … ada, … sayılı parseli kapsayan alana ilişkin … tarih ve … sayılı büyükşehir belediye meclisi kararıyla onaylanan 1/5000 ölçekli nazım imar planı revizyonunun iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…,  K:… sayılı kararda; dava konusu planda taşınmazın orta yoğunluklu meskun konut alanı, batısının ise 10 metre genişlikte yol alanı olarak planlandığı, davacının iddiası kapsamında ele alınan uyuşmazlıkta, taşınmazın batısının davacının öne sürdüğü gibi konut alanı değil yol alanı olarak planlandığı görüldüğünden, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve istinaf dilekçelerinde ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI           : Dava konusu taşınmazın bulunduğu alanda daha önce park alanının planlı olduğu, keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak bu durumun tespit edilebileceği, eksik incelemeye dayanılarak verilen temyize konu kararın usul ve hukuka aykırı olduğu iddiasıyla bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.  
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI      : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HAKİMİ	…'İN DÜŞÜNCESİ	: Uyuşmazlıkta, mahkemece dava konusu plan revizyonu öncesinde bölgede onaylanan imar planlarının getirtilerek, bu alanda daha önce planlı bir park alanı olup olmadığı incelenmesi, eğer park alanı var ise dava konusu plan revizyonu ile bu park alanının kaldırılmasının planlama alanındaki yeşil alan sistemini bozup bozmadığının ve yeşil alan standardını etkileyip etkilemediği yönünden gerekirse bilirkişi incelemesi yapılarak yeniden bir karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşıldığından, temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : Adana ili, Yüreğir ilçesi, … Mahallesi, … ada, … sayılı parseli kapsayan alana ilişkin … tarih ve … sayılı büyükşehir belediye meclisi kararıyla onaylanan 1/5000 ölçekli nazım imar planı revizyonu onaylanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : Adana ili, Yüreğir ilçesi, … Mahallesi, … ada, … sayılı parseli kapsayan alana ilişkin … tarih ve … sayılı büyükşehir belediye meclisi kararıyla onaylanan 1/5000 ölçekli nazım imar planı revizyonu onaylanmıştır.
Davacı tarafından, … ada, … sayılı parselin batısında planlı olan park alanının kaldırıldığı, kaldırılan park alanına eş değer alan getirilmediği öne sürülerek plan revizyonuna itiraz edilmiştir.
İmar planına yapılan itirazların … tarih ve … sayılı büyükşehir belediye meclisi kararıyla reddedilmesi üzerine görülmekte olan dava açılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT:
3194 sayılı İmar Kanununun 5. maddesinde nâzım imar planı; varsa bölge planlarının mekâna ilişkin genel ilkelerine ve varsa çevre düzeni planlarına uygun olarak halihazır haritalar üzerine, yine varsa kadastral durumu işlenmiş olarak çizilen ve arazi parçalarının; genel kullanış biçimlerini, yerleşme alanlarının gelişme yön ve büyüklüklerini, nüfus yoğunlukları ve eşiklerini, ulaşım sistemlerini göstermek ve uygulama imar planlarının hazırlanmasına esas olmak üzere düzenlenen, plan hükümleri ve raporuyla beraber bütün olan plan olarak tanımlanmıştır. 	 
Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliğinin 25. maddesinde, imar planlarının ihtiyaca cevap vermediği veya uygulamasının mümkün olmadığı durumlar ile üst kademe plan kararlarına uygunluğunun sağlanması amacıyla planın tamamının veya plan ana kararlarını etkileyecek bir kısmının yenilenmesi için bu Yönetmelikte belirtilen ilke, esas ve standartlara uygun olarak imar planlarında revizyon yapılabileceği hükmüne yer verilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Uyuşmazlıkta, mahkemece dava konusu taşınmazın batısının, davacının iddia ettiği gibi konut alanı değil yol alanı olarak belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de davacının ileri sürdüğü gibi taşınmazın bulunduğu bölgede dava konusu imar planı revizyonu öncesinde planlı olan bir park alanının bulunup bulunmadığı yönünde bir araştırma yapılmadığı anlaşılmıştır.
Bu durumda, mahkemece dava konusu plan revizyonu öncesinde bölgede onaylanan imar planlarının getirtilerek, bu alanda daha önce planlı bir park alanı olup olmadığı incelenmesi, eğer park alanı var ise dava konusu plan revizyonu ile bu park alanının kaldırılmasının planlama alanındaki yeşil alan sistemini bozup bozmadığının ve yeşil alan standardını etkileyip etkilemediği yönünden gerekirse bilirkişi incelemesi yapılarak yeniden bir karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşıldığından, davanın reddine ilişkin mahkeme kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine dair temyize konu Bölge İdare  Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararında isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. 2577 sayılı Kanunun 49. maddesine uygun bulunan davacının temyiz isteminin kabulüne,

KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. 2577 sayılı Kanunun 49. maddesine uygun bulunan davacının temyiz isteminin kabulüne,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Mahkeme kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 23/05/2024 tarihinde, kesin olarak, oybirliğiyle karar verildi.