muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/7631, Karar No: 2024/1187, Tarih: 06.03.2024

İLGİLİ MEVZUAT:
	Maden Kanunu'nun 3. maddesinde "Rezerv, Kaynağın, boyutları ve tenörü/kalitesi belirlenmiş ve günün şartlarında ekonomik olarak üretilebilir ve işlenebilir kısmı." olarak,  "Görünür Rezerv: Kaynağın üç boyutu ile belirlenmiş olan ve bu boyutlar içerisinde sürekliliği konusunda en az risk taşıyan, jeolojik, madencilik, metalürjik, ekonomik, pazarlama, hukuki, çevresel, sosyal, mali etkenlerin altında ve günün şartlarında işletilebilir kısmı" olarak, "Muhtemel Rezerv: Sürekliliği görünür rezervde olduğu kadar tarif edilemeyen, ekonomik işletilebilirliği jeolojik, madencilik, metalürjik, ekonomik, pazarlama, hukuki, çevresel, sosyal ve mali etkenler ile ilgili belirsizlikler içeren cevher miktarı." olarak, tanımlanmıştır. Kanunun 24. maddesinin 4. fıkrasında "Arama ruhsatlı sahalara, geçici tesis alanı ile arama süresince belirlenen görünür, muhtemel ve mümkün rezerv alanı üzerinden işletme ruhsatı, geçici tesis alanı ve görünür rezerv alanına da işletme izni verilir. Arama ruhsatının diğer kısımları taksir edilir. Mümkün rezerv alanlarının IV. Grup maden işletme ruhsat sahalarında beş yıl, diğer grup maden işletme ruhsat sahalarında üç yıl içinde görünür veya muhtemel rezerv haline getirilmeyen alanlar da taksir edilir." hükmüne yer verilmiştir.
	Dava konusu ruhsatın iptal olurunun verildiği tarihte yürürlükte olan Madencilik Faaliyetleri Uygulama Yönetmeliği'nin 18. maddesinin 3. fıkrasının (e) bendinde "Sondaj, galeri, kuyu ve/veya yarmalardan yapılacak örneklemeler hem litolojik hem de cevherleşme/maden yatağının mineralojik tanımlamalarına uygun nitelikte ve yeterli miktarda yapılır." kuralına, aynı maddenin 5. fıkrasının (b) bendinde "Genel arama dönemi faaliyetlerinin yeterliliği: Genel arama faaliyetlerinin yeterli sayılabilmesi için, bu arama dönemi için maden arama projesinde yer alan ve EK-1’de belirtilen asgari faaliyet kalemlerinin gerçekleştirilmesi zorunludur. Bu aşamada sondaj, yarma, kuyu, galeri gibi fiziki müdahale çalışmalarının yapılması ve bu çalışmaların sonucunda elde edilen fiziksel, kimyasal, mineralojik-petrografik gibi verilerin Genel Müdürlüğe verilmesi zorunludur." kuralına yer verilmiştir. 
	Madencilik Faaliyetleri Uygulama Yönetmeliği'nin Eklerinde yer Ek-1 'de arama dönemlerinde asgari faaliyet yeterlilikleri yazılmıştır. Genel arama döneminde IV. grup ruhsatlarda, "Ruhsat sahasının genel topografik haritasının hazırlanması, yarma, kuyu, galeri, sondaj yerleri ile örnek (numune) alınan yerler ve benzeri gibi noktaların gösterilmesi, mostra haricinde ayrıca yarma ve/veya galeri, kuyu, sondaj ve benzeri çalışma yapılması ve sonuçlarının verilmesi, örnek(numune)/örnekler alınarak test/analiz yapılması/yaptırılması ve sonuçlarının verilmesi, ruhsat sahasının detay jeoloji haritasının hazırlanması ve kesitlerinin yapılması,  maden jeoloji haritasının hazırlanması ve jeolojik kesitlerin yapılması, kaynağın ve rezervin iki boyutlu olarak modellenmesi, kaynak/rezerv raporu hazırlanması" yer almaktadır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	İlk derece Mahkemesince 07.12.2017 tarihli ara kararıyla uyuşmazlığın çözümü için keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verilmiş, ardından Mahkemenin 06.07.2018 tarihli ara kararıyla idarece ruhsat sahasından alınan numunelerin alınış şekline ve yerine, laboratuvar analiz sonuçlarına itiraz olmadığı dikkate alınarak dosya üzerinden bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verilerek mahallinde keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılmasından vazgeçilmiştir. 
	Mahkeme tarafından, bilirkişilerce laboratuvar analizi sonucu ruhsat sahasında tespit edilen altın ve bakır cevherleşmesinin ekonomik olarak işletilebilir nitelikte olup olmadığı ve işletme projesinin uygun olup olmadığı konularında rapor hazırlaması istenilmiştir.
	Bilirkişilerce,18.09.2018 tarihinde sunulan raporda, "davaya konu sahada cevher aramaya yönelik herhangi bir  sondaj yarma galeri ve kuyu açma yapılmadığı, herhangi bir sondaj verisinin bulunmadığı, davacı tarafından oluşturulan işletme projesinde "projenin mali boyutu ile sondaj yarma vs. giderleri" kısmında herhangi bir gider planlanmadığı, işletme topoğrafik ve jeolojik haritaları ile kesit çalışmalarının işletme projesi eklerinde yer almadığı veya oluşturulmadığı, yüzeyden alınan yedi adet numuneye yapılan analiz ile bütün sahanın ortalama tenörünün hesaplandığı, ancak arama ve işletme projelerinde sadece yüzeyden alınan numuneler için belirtilen ortalama tenör verilerinin yeraltında bulunan cevher kütlesinin ortalama tenörünü yansıtmayacağı, cevher kalınlığının herhangi bir sondaj verisi olmadan yaklaşık 15 metre olarak alındığı ancak bu kalınlığın hangi yöntemle tespitinin yapıldığının belirtilmediği, üretim sonrası tüvenan malzemenin Elazığ'da bulunan (465 km uzaklıktaki) tesise taşınması ile ilgili herhangi bir fizibilite ve çevresel etki değerlendirme çalışması yapılmadığı, davacının maden işletme projesinin madencilik yönünden uygun bulunmadığı, ruhsat sahasında gerek Maden İşleri Genel Müdürlüğü gerekse davacı şirket tarafından alınan örneklerin sistematik örneklemeden ziyade ön arama amacına yönelik kaya yüzeyinin muhtelif yerlerinden alındığı, kaya numunesi türünün ne olduğu konusunda mahallinde tetkik raporunda ve işletme projesinde herhangi bir bilginin bulunmadığı, elde edilen analiz sonuçlarının herhangi bir cevherleşmeye işaret edip etmediğinin belirlenmesi için kayaç türünün ne olduğunun bilinmesi gerektiği, analiz sonucu elde edilen altın ve bakır değerlerinin temel değer mi yoksa cevherleşmeye işaret eden anomali değeri mi olduğunun tespiti ile buna bağlı ekonomik olarak işletilebilir nitelikte olup olmadığının değerlendirilemeyeceği, davalı idarece alınan üç kayaç numunesinin davacının talep edilen işletme izin alanından değil ruhsat alanı içinden alındığı, işletme izin alanından herhangi bir numune alınmadan sahada ekonomik olarak işletilebilir nitelikte olup olmadığının değerlendirilemeyeceği" kanaatine vardıkları görülmüştür.

Davalı idare tarafından talep edilen sahayı temsil edecek şekilde üç adet numune alınarak analiz yapıldığı, Genel Müdürlüklerince metalik sahalarda kimyasal analiz istenildiği ve buna göre değerlendirme yapıldığı, kayaç analizi adlandırılması istenilmediği, mahallinde tetkik heyeti tarafından tetkikte, projede sunulan alanın sürülü tarlalardan oluştuğu, sahada ana kayacın yer almadığı, davacı şirket yetkilisinin numune alınış yerlerine herhangi bir itirazının olmadığı belirtilerek bilirkişi raporuna itiraz edildiği ve aynı nedenlerle kararın temyiz edildiği görülmüştür. 
	Olayda davacının sunduğu işletme projesine konu ekonomik olarak işletilebilir cevherleşme olup olmadığının idarece tespit edilmek üzere sahadan numune örnekleri alındığı, dosya içeriğinden sabit olduğu üzere de bu numunelerin alınış yerine ve şekline davacının bir itirazı bulunmadığı anlaşılmıştır. 
	Bilirkişilerce davacının işletme projesinin gereklerini yerine getirmediğini ortaya koyulmuşken, idarece alınan kayaç türünün ne olduğu belirtilmeden sahada ekonomik olarak işletilebilir cevherleşmenin tespit edilemeyeceği kanaatine varılmış, ilk derece Mahkemesince de raporun bu kısmı esas alınarak karar verilmiştir. Ancak davacı tarafından madeni işletmek amacıyla arama ruhsat döneminde kanun ve yönetmelikte ayrıntısına yer verilen sondaj, yarma, galeri, kuyu açma ve benzeri çalışmalarla işletilmek istenen madenin cevherleşmesinin ortaya konulması gerektiği, bu kapsamda davacının üzerine düşen yükümlülükleri tam ve eksiksiz olarak yerine getirmediği ve işletme projesinin madencilik yönünden uygun olmadığı açıkken dava konusu işlemin iptaline yönelik kararda hukuki isabet bulunmamıştır.

Sahadaki cevherleşmenin numune alınarak tespitinden sonra işletme ruhsatı ve izni verilecek maden sahalarında, öncelikle madeni işletmek isteyen kişilerin idareye sundukları işletme projelerinin kabule uygun olması ve madeni işletmeye alabilmek için öncesinde yapılması gereken çalışmaların yeterince yapıldığını gösteren (sondaj, yarma, galeri, kuyu açma vb.) belgelerin sunulması gerektiği, davalı idarece her bir ruhsatta, madeni işletmek isteyen kişilerin projelerinde belirttikleri rezervin, tespit yöntemi, cevherleşme tipi, kalınlığı, yapılan sondaj, yarma, galeri ve benzeri faaliyetleri yönünden değerlendirilerek, işletme projesinde beyan edilen miktardaki rezervi ortaya çıkarıp çıkaramayacağının proje bazında incelendiği, bu durumun da sahadaki cevherleşmeden bağımsız olup somut uyuşmazlıkta davacının projesine konu cevherleşmeyi ortaya çıkaramadığı, dosya üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesinde de projenin madencilik açısından uygun olmadığı sonucuna varıldığı,  sahada sondaj, yarma, galeri ve kuyu açma çalışmaları yapmadığı açık olan davacının ruhsat sahasında bakır ve altın varlığı ile ilgili veri elde edilemediğinden (ekonomik olarak işletilebilir rezerv bulunmadığından) işletme projesinin idarece uygun bulunmayarak, işletme ruhsat talebinin reddedilmesi ve arama ruhsat süresi dolduğundan arama ruhsatının iptaline yönelik işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
Bu itibarla, dava konusu işlemin iptali  yönündeki ... İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin temyize konu Bölge  Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan temyiz isteminin kabulüne,
2.  … Bölge İdare Mahkemesi  ... İdari Dava Dairesinin .  tarih ve E:.., K:… sayılı kararının BOZULMASINA,
3.Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın yukarıda belirtilen Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 
4.  Kesin olarak 06/03/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/11477, Karar No: 2024/1525, Tarih: 06.03.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas	No : 2023/11477
Karar    No : 2024/1525
DAVACI                                        : ... Odası Başkanlığı	  
VEKİLİ	: Av. ... 	  
DAVALI                                       : ... Bakanlığı (E-Tebligat)
VEKİLİ	: Hukuk Müşaviri ...
DAVANIN KONUSU	:16/04/2022 tarihli, 31811 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Kıyı Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin iptali istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI							 :

DAVACININ İDDİALARI							 : 
	Dava konusu düzenleme ile imar planına, imar ve koruma mevzuatına aykırı kullanım ve yapılaşmaların bulunduğu kıyılarda geniş bir imar affına olanak sağlandığı, düzenlemenin Anayasanın 43. maddesine aykırı olduğu, Kıyı Kanununa aykırı şekilde yapılan yapıların kıyının doğal yapısını bozacak bir etki meydana getirmesi durumunda kanuna aykırı yapıyı inşa eden için cezai yaptırım öngören Kıyı Kanununun 15.maddesinin uygulanmasını olanaksız kılma sonucunu doğuracağı, Kanunla güvence altına alınmış koşulların Yönetmelikle değiştirildiği, meskun dışı alanlarda, mevcut kıyı kenar çizgisine yapılan itirazların, başta imar planları olmak üzere İmar Kanunu, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu ve Kıyı Kanunu hükümleriyle önceden belirlenmiş ve güvence altına alınmış mevcut koruma-kullanma koşullarını değiştirerek bu alanlarda gelecekteki kullanım ve yapılaşma süreçlerini belirsiz kıldığı, bu alanların koruma-kullanma dengesi ile plan kararlarına aykırı yeni koşulların oluşmasına engel olacak bir yasal önlem ve sınıflandırma tarif edilmediği, değişikliğin mevcut kıyı kenar çizgisine göre belirlenen koruma kullanma koşullarını güvenceye alarak işlev ve yapılaşma esasları tarif eden imar planı hükümlerini geçersiz kılacak nitelikte yeni düzenlemeler getirdiği, imar planlarının kıyılardaki plan kararlarını ve plan bütünlüğünü bozacak uygulamalara sebebiyet verdiği, değişikliğin kamu görevlilerinden oluşan komisyonun doğal sınırlara göre yaptığı tespitlerin kimler tarafından hazırlanacağı belli olmayan teknik raporlara göre değiştirilebilmesine olanak sağladığı, turizm teşvikli tesislere kıyı kenar çizgisinin mevzuat ve imar planı koşullarına aykırılık taşıması durumunda ayrıcalıklı bir düzenleme tarif ederek Anayasanın 10.maddesine aykırılık taşıdığı, Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliğinin 21. maddesinde kıyı alanlarında yapılan imar planlarında onaylı kıyı kenar çizgisinin paftalarda gösterilmesinin zorunlu kılınmış olduğu, turizmi teşvik kapsamındaki tesislerin kıyılardaki yapılaşma koşullarını tarif eden imar planlarının kıyı kenar çizgisiyle tarif edilen koruma kullanma koşullarına uymada herhangi bir ayrıcalığının bulunmadığı, Kıyı Kanununun 14. maddesinde imar mevzuatına aykırı yapıların İmar Kanunu hükümlerine tabi olacağının düzenlendiği, dava konusu değişiklikle kanun çerçevesinde tanınan koşullara aykırı nitelikte yapılaşmaların tabi olacağı kanunların işlevsiz bırakılarak, oluşmuş kanuna aykırı durumları kanun denetimi dışına çıkaracak bir düzenleme yapıldığı, kıyı kenar çizgisinin yenilenmesi ve kıyılarda yapılaşma alanlarının genişlemesi durumunun  turizm teşvikli olup kıyı kenar çizgisine uygun yapılmış tesislerin de yenilenmesine neden olarak kıyılarda yoğun yapılaşmaya neden olacağı, dolayısıyla kıyı alanlarının daralmasına, kıyılardan kamunun yararlanması olanağının yok olmasına, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyıların özel mülkiyete konu edilmesine neden olacağı  ileri sürülmektedir.

DAVALININ SAVUNMASI					 : 
	Usule ilişkin olarak, davacının, dava konusu işlemlerin iptalini istemekte kişisel, güncel ve meşru bir menfaatinin bulunmadığı, davanın ehliyet yönünden reddine karar verilmesi gerektiği ileri sürülmüştür. 
	Esasa ilişkin olarak; iptali istenilen Yönetmelik değişikliğiyle gayrimeskun sahalarda ve henüz devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu yönünde sicil düzeltme davası açılmamış alanlarda, kıyı kenar çizgisine karşı yapılan itirazların  idari dava açılmadan önce  bilimsel ve teknik olarak incelenerek komisyonca nihai karar verilmesi ve bu suretle yargının ve bürokrasi yükünün azaltılmasının amaçlandığı, kıyı kenar çizgisine ilişkin sıkıntılar sebebiyle alanların kıyı özelliği taşıyıp taşımadığının bilimsel ve teknik gerekçelere dayanılarak hazırlanacak teknik raporda belirtilmesi kaydı ile yeni bir kıyı kenar çizgisi tespiti yapılmasının öngörüldüğü, söz konusu düzenleme yapılırken ilgili kurum ve kuruluşların görüşünün alındığı, Yönetmelik değişikliğine ilişkin hazırlık çalışmalarının Türkiye genelinde yaşanan sorunlar göz önünde bulundurularak yapıldığı, Valilik Kıyı Kenar Çizgisi Tespit Komisyonlarınca bilimsel ve teknik gerekçelere göre tespit edilen kıyı kenar çizgisi tekliflerinin Bakanlıkça yapılan inceleme sonucunda uygun görülmesi halinde onaylandığı, henüz iptal davası açılmamış hazine taşınmazlarının bulunduğu kıyı alanlarının seçilmesindeki amacın devletin hüküm ve tasarrufu altında olan alanların henüz adli yargı yoluyla belirlenmemiş olması ve bu nedenle hak ihlalinin yaşanmasına sebebiyet verilmemesi olduğu, turizm bölgelerindeki kıyı alanlarının seçilmesindeki amacın ise ülkemizin bir turizm ülkesi olduğu dikkate alındığında söz konusu alanlardaki üst hakkı, kesin izin, kesin tahsis almış alanlardaki itirazların dava konusu olmadan evvel bilimsel ve teknik olarak kıyı özeliğinde olup olmadığının bir kez daha incelenebilmesine olanak tanımak olduğu savunulmaktadır. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Dava konusu işlemin iptali gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Dava; 16/04/2022 tarih ve 31811 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Kıyı Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin iptali istemiyle açılmıştır.
               Davalı idarenin usule ilişkin itirazı yerinde görülmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Dava konusu işlemin iptali gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Dava; 16/04/2022 tarih ve 31811 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Kıyı Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin iptali istemiyle açılmıştır.
               Davalı idarenin usule ilişkin itirazı yerinde görülmemiştir.	
     		Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 10. maddesinde, "Herkes, dil, ırk, renk, cinsiyet, siyasi düşünce, felsefi inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım gözetilmeksizin kanun önünde eşittir. Kadınlar ve erkekler eşit haklara sahiptir. Devlet, bu eşitliğin yaşama geçmesini sağlamakla yükümlüdür. Bu maksatla alınacak tedbirler eşitlik ilkesine aykırı olarak yorumlanamaz. Çocuklar, yaşlılar, özürlüler, harp ve vazife şehitlerinin dul ve yetimleri ile malul ve gaziler için alınacak tedbirler eşitlik ilkesine aykırı sayılmaz. Hiçbir kişiye, aileye, zümreye veya sınıfa imtiyaz tanınamaz. Devlet organları ve idare makamları bütün işlemlerinde kanun önünde eşitlik ilkesine uygun olarak hareket etmek zorundadırlar.",43. maddesinde, "Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Deniz, göl ve akarsu kıyılarıyla, deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyılarla sahil şeritlerinin, kullanılış amaçlarına göre derinliği ve kişilerin bu yerlerden yararlanma imkan ve şartları kanunla düzenlenir. Herkes, mülkiyet ve miras haklarına sahiptir. Bu haklar, ancak kamu yararı amacıyla, kanunla sınırlanabilir. Mülkiyet hakkının kullanılması toplum yararına aykırı olamaz.", hükümlerine yer verilmiştir.

3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun; 1. maddesinde, "Bu Kanun, deniz, tabii ve suni göl ve akarsu kıyıları ile bu yerlerin etkisinde olan ve devamı niteliğinde bulunan sahil şeritlerinin doğal ve kültürel özelliklerini gözeterek koruma ve toplum yararlanmasına açık, kamu yararına kullanma esaslarını tespit etmek amacıyla düzenlenmiştir.", 2. maddesinde, "Bu Kanun, deniz, tabii ve suni göller ve akarsu kıyıları ile deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerine ait düzenlemeleri ve bu yerlerden kamu yararına yararlanma imkan ve şartlarına ait esasları kapsar.", hükümlerine yer verilmiş; 4. maddesinde, "Kıyı Çizgisi", Deniz, tabii ve suni göl ve akarsularda, taşkın durumları dışında, suyun karaya değdiği noktaların birleşmesinden oluşan çizgi, "Kıyı Kenar Çizgisi", Deniz, tabii ve suni göl ve akarsularda, kıyı çizgisinden sonraki kara yönünde su hareketlerinin oluşturulduğu kumluk, çakıllık, kayalık, taşlık, sazlık, bataklık ve benzeri alanların doğal sınırı, "Kıyı", Kıyı çizgisi ile kıyı kenar çizgisi arasındaki alan, "Sahil Şeridi", Kıyı kenar çizgisinden itibaren kara yönünde yatay olarak enaz 100 metre genişliğindeki alan, olarak tanımlanmış; 5. maddesinde, "Kıyılar ve doldurma ve kurutma yoluyla kazanılan araziler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Kıyılar, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır. Kıyı ve sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyı, herkesin eşitlik ve serbestlikle yararlanmasına açık olup, buralarda hiçbir yapı yapılamaz; duvar, çit, parmaklık, telörgü, hendek, kazık ve benzeri engeller oluşturulamaz. Kıyılardan kum, çakıl vesaire alınamaz veya çekilemez. Kıyılarda kıyıyı değiştirecek boyutta ve kıyının doğal yapısını bozacak nitelikte kazı yapılamaz. Valilikçe uygun görülmesi ve yazılı izin verilmesi halinde Valilik denetiminde kıyının doğal yapısını değiştirmeyecek boyut ve nitelikte yapılacak kazı işlemi izin şartlarına bağlıdır. İzin şartlarına aykırı işlem yapılması halinde verilen izin iptal edilir ve Yönetmeliğin 21 inci maddesine göre cezai işlem yapılır. Kıyılara moloz, toprak, curuf, çöp gibi kirletici etkisi olan atık ve artıklar dökülemez. Ayrıca Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği hükümleri de geçerlidir. 1380 sayılı Su Ürünleri Kanunu, 2872 sayılı Çevre Kanunu ve aynı Kanun gereğince çıkartılan yönetmelik hükümleri saklıdır. Kıyıda ve sahil şeridinde planlama ve uygulama yapılabilmesi için onaylı kıyı kenar çizgisinin bulunması zorunludur.", 9. maddesinde, "Kıyı kenar çizgisi, valiliklerce, kamu görevlilerinden oluşturulacak en az 5 kişilik bir komisyonca tespit edilir.  Bu komisyon; jeoloji mühendisi, jeolog veya jeomorfolog, harita ve kadastro mühendisi, ziraat mühendisi, mimar ve şehir plancısı, inşaat mühendisinden oluşur. Komisyonca tespit edilip valiliğin uygun görüşü ile birlikte gönderilen kıyı kenar çizgisi, Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca onaylandıktan sonra yürürlüğe girer

.", 9. maddesinde, "Kıyı kenar çizgisi, valiliklerce, kamu görevlilerinden oluşturulacak en az 5 kişilik bir komisyonca tespit edilir.  Bu komisyon; jeoloji mühendisi, jeolog veya jeomorfolog, harita ve kadastro mühendisi, ziraat mühendisi, mimar ve şehir plancısı, inşaat mühendisinden oluşur. Komisyonca tespit edilip valiliğin uygun görüşü ile birlikte gönderilen kıyı kenar çizgisi, Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca onaylandıktan sonra yürürlüğe girer. Komisyonun çalışma usul ve esasları Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca hazırlanan yönetmelik ile belirlenir.", 10. maddesinde, "Kıyıda ve sahil şeridindeki planlar bu Kanunun ve buna dayanılarak çıkarılacak yönetmeliğin hükümlerine aykırı olamaz. Bu yerlerde düzenlenen planlardan, imar mevzuatı veya yerin özelliği dolayısıyla 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu kapsamına girenler, anılan Kanunun 7 nci maddesine göre onaylanarak kesinleşir." ,14. maddesinde, "Bu Kanun kapsamında kalan alanlarda ruhsatsız yapılar ile ruhsat ve eklerine aykırı yapılar hakkında 3194 sayılı İmar Kanununun ilgili hükümleri uygulanır.",16. maddesinde, "Bu Kanunun uygulanması ile ilgili yönetmelik, Kanunun yayımından itibaren 3 ay içinde Maliye ve Gümrük, Turizm Bakanlıklarının yazılı görüşü alınarak Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca hazırlanır.", hükümleri yer almıştır.