muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/3027, Karar No: 2024/2665, Tarih: 14.05.2024

Mahkeme kararının, geçici vergi  aslına ilişkin kısmına yönelik temyiz istemine gelince;
Dava dosyasının incelenmesinden; olayda, davacı şirket tarafından, davalı idarece re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin de dava dilekçesinde kaldırılması istenilmesine ve Mahkemece ilk kararında istem kısmında belirtilmesine rağmen, temyize konu kararda sadece vergi ziyaı cezası yönünden hüküm kurularak karar verildiği, vergi aslına ilişkin bir değerlendirme yapılmadığı ve hüküm kurulmadığı görülmüştür.
Bu durumda, Mahkeme kararının bu kısmının da eksik hüküm nedeniyle bozulması gerekmektedir.
KARAR SONUCU:
								Açıklanan nedenlerle;
								1.  Davacının temyiz isteminin kısmen kabulüne, kısmen reddine,
								2. ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, bir kat vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisine ilişkin kısmının BOZULMASINA, geçici vergi aslına ilişkin kısmının hüküm kurulmak üzere BOZULMASINA, diğer kısmının ONANMASINA,
								3.Temyiz isteminde bulunan davacıdan, 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca aleyhine onanan kısım üzerinden hesaplanacak nispi harcın alınmasına,
								4. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/05/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/6211, Karar No: 2024/2697, Tarih: 14.05.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2023/6211
   Karar	No : 2024/2697
 
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Elekt. Tic. Ltd. Şti.
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı  
VEKİLİ	: ...
İSTEMİN KONUSU           : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, Başkent Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... vergi numaralı mükellefi ... İnşaat Mühendislik Otomotiv Tekstil Turizm  İthalat İhracat Ltd. Şti. tarafından, gerçek bir emtia teslimine dayanmaksızın düzenlenmiş faturaları maliyet hesaplarına dahil ederek dönem kazancını azalttığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re’sen tarh edilen 2017 yılı kurumlar vergisi ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı hakkındaki ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporu ile ... İnşaat Mühendislik Otomotiv Tekstil Turizm  İthalat İhracat Ltd. Şti. hakkındaki ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunun birlikte incelenmesinden, adı geçen şirketin, yapılan yoklamalarda yerinde bulunması, çalışan işçisinin olması, şirket çalışanlarının ifadelerinden şirketin faaliyetinin devam ettiğinin anlaşılması, uyuşmazlığa konu faturaların içeriğinin davacının faaliyet konusuyla uyumlu olması karşısında,  ... İnş. Müh. Otom. Teks. Tur. İth. İhr. Ltd. Şti'nin düzenlediği faturaların gerçek bir mal ve hizmet teslimine dayanmayan sahte faturalar olduğunu ispatlamaya yeterli olmadığı sonucuna ulaşıldığından, dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabülüne, cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:... İnş. Müh. Otom. Teks. Tur. İth. İhr. Ltd. Şti. hakkındaki vergi tekniği raporunun incelenmesinden, söz konusu şirket  ile davacı şirketin aynı adreste enerji projelerine yönelik mühendislik ve danışmanlık faaliyetinde bulunduğu, her iki şirketin de  tek ortak ve temsilcisinin ... olduğu, ... İnş. Müh. Otom. Teks. Tur. İth. İhr. Ltd. Şti'nin satışlarının tamamını davacı şirkete yaptığı, bu satışlara ilişkin yüksek tutarlı ödemelerin aynı gün bankadan çekildiği, mal ve hizmet satın alınan mükelleflerin tamamı hakkında sahte belge düzenlemekten dolayı rapor bulunduğu yahut vergi incelemesinin devam ettiği, çalıştırılan işçilerin teknik işlerden ziyade temizlik ve büro işleri için istihdam edildiği, teknik personelin ise,  davacı şirket nezdinde istihdam edildiğinin anlaşıldığı, bu kapsamda  ... İnş. Müh. Otom. Teks. Tur. İth. İhr. Ltd. Şti'nin davacı şirketin maliyetlerini artırmak amacıyla sahte fatura düzenlediği sonucuna varıldığından, yapılan faaliyetin hizmet işi olduğu dikkate alınarak, mükellefin 2018 yılı beyanlarına göre belirlenen brüt karlılık oranına göre (%59,49) yeniden düzenlenen gelir tablosu uyarınca yapılan dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı istinaf başvurusunun kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının  kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu tarhiyat yapıldıktan sonra matrah artırımında bulundukları, ortağı ve kanuni temsilcisi aynı olan iki şirketten birinin diğerine komisyon geliri elde etmek amacıyla sahte fatura düzenlemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, somut verilere dayanmayan cezalı tarhiyatın hukuka aykırı olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ:  Bölge İdare Mahkemesi kararının Daire kararında belirtilen gerekçe ile bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: 
Davacı adına, Başkent Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... vergi numaralı mükellefi ... İnşaat Mühendislik Otomotiv Tekstil Turizm  İthalat İhracat Ltd. Şti. tarafından, gerçek bir emtia teslimine dayanmaksızın düzenlenmiş faturaları maliyet hesaplarına dahil ederek dönem kazancını azalttığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re’sen tarh edilen 2017 yılı kurumlar vergisi ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır. 
İLGİLİ MEVZUAT:

MADDİ OLAY: 
Davacı adına, Başkent Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... vergi numaralı mükellefi ... İnşaat Mühendislik Otomotiv Tekstil Turizm  İthalat İhracat Ltd. Şti. tarafından, gerçek bir emtia teslimine dayanmaksızın düzenlenmiş faturaları maliyet hesaplarına dahil ederek dönem kazancını azalttığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re’sen tarh edilen 2017 yılı kurumlar vergisi ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır. 
İLGİLİ MEVZUAT:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun  3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelerin gerçek mahiyetinin, yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği ve iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması hâlinde, ispat külfetinin, bunu iddia eden tarafa ait olduğu ifade edilmiştir.
Aynı Kanun’un 30. maddesinin 1. fıkrasında re'sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt, belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkân bulunmayan hâllerde, takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi inceleme yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlanmış, 134. maddesinde de vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu düzenlenmiştir.
5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 6. maddesinde, kurumlar vergisinin, mükelleflerin bir hesap dönemi içinde elde ettikleri safi kurum kazancı üzerinden hesaplanacağı, safi kurum kazancının tespitinde ise Gelir Vergisi Kanunu'nun ticari kazanç hakkındaki hükümlerinin uygulanacağı ifade edilmiş, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 2. maddesinde de gerçek gelirin vergilendirileceği ilkesi benimsenmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Yukarıda yer verilen madde hükümlerinin değerlendirilmesinden, vergilendirme işlemi yapılırken, Kanuna uygun biçimlendirilen muamelelerin, bu biçimselliğinin ötesine geçilerek, muamelenin tarafları arasında oluşan maddi ve hukuki ilişkinin gerçek mahiyetinin araştırılması gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır. Kanun, gerçek mahiyetin ortaya çıkarılmasında, yemin hariç her türlü delile izin vermiştir. Bu deliller, tarafların ikrarı, vergiyi doğuran olayla ilişkisi doğal ve açık bulunan tanık ifadesi, muamelenin taraflarının ekonomik ve ticari konumları, iş yerlerinin durumu, arandığında bulunup bulunamamasına ilişkin tespitlerdir.

Davacı hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunun incelenmesinden; 2010 yılında, enerji projelerine yönelik mühendislik ve danışmanlık faaliyetiyle iştigal etmek üzere mükellefiyet tesis ettirdiği, ... İnş. Müh. Otom. Teks. Tur. İth. İhr. Ltd. Şti'nin tarafından düzenlenen sahte faturaları maliyetlerini arttırmak amacıyla bilerek kullandığı, yıllık brüt karının, 2016'da %9, 2017'de %4, 2018'de ise %59 olduğu, şirket temsilcisinin karlılık oranlarına ilşkin alınan beyanında,  2016 ve 2017’de işlerin zorluk derecesi ve işlerin taşeron firmaya yaptırılması nedeniyle karlılık oranının düşük olduğu, 2018 yılında ise işlerin büyük çoğunluğunu kendi firmalarında gerçekleştirdiklerinden karlılık oranlarının arttığının ifade edildiği, Ankara Ticaret Odasına gönderilen sektörel karlılık oranlarına ilişkin bilgi isteme yazısına cevap verilmediği, incelemeye başlanan 2018 yılında mükellef şirketin, ... İnş. Müh. Otom. Teks. Tur. İth. İhr. Ltd. Şti'nden yaptığı alışların azaldığı dikkate alındığında, davacı şirketin karlılık  oranının tespitinde 2018 yılı beyanının ( brüt satış karı - %59) dikkate alınması gerektiği sonucuna varıldığı, bu  sebeple 2016 ve 2017 yılları için de 2018 yılındaki brüt karlılık oranı uygulanarak gelir tablosunun yeniden düzenleneceği, bulunan brüt satış karından  davacının beyan ettiği giderlerin çıkarılması suretiyle kurumlar vergisi ve geçici vergi matrahlarının bulunması gerektiği tespitlerine yer verildiği görülmüştür.
	 Bölge İdare Mahkemesi kararındaki, ... İnş. Müh. Otom. Teks. Tur. İth. İhr. Ltd. Şti. tarafından davacıya düzenlenen faturaların sahte olduğu yolundaki değerlendirme Dairemizce de hukuka uygun bulunmuş ise de, kurumlar vergisi matrahının ve hesaplama yönteminin hukuka uygun olup olmadığının da değerlendirilmesi gerektiği, tarhiyata konu matrahın hesaplanabilmesi için, davacının dava konusu dönemdeki maliyet-gider ve hasılat-gelir unsurları hakkında araştırma ve inceleme yapmak suretiyle, mevcut maliyet-gider tutarıyla beyan edilen hasılat-gelir tutarına ulaşılıp ulaşılmayacağının, gerçek kar oranı ve gelir miktarının tespit edilerek karlılık oranı hakkında değerlendirme yapılması gerektiği, işletmenin sahip olduğu özelliklere göre ilgili kurumlar nezdinde sektörel bir araştırma yapılarak kar oranın ve gelir miktarının gerçeğe en yakın bir biçimde tespiti gerekirken, sektörel karlılık oranlarına ilişkin gönderilen bilgi isteme yazısına Ankara Ticaret Odası tarafından cevap verilmediğinden bahisle, vergi mükellefi emsal işletmelerin sektörel karlılık oranları araştırılmadan,  davacı şirketin, sadece 2018 yılına ilişkin brüt karlılık oranı dikkate alınmak suretiyle 2017 yılı gelir tablosunun yeniden düzenlenmesi, maliyetlerin yeniden hesaplanması suretiyle yapılan cezalı tarhiyatta eksik inceleme nedeniyle hukuka uyarlık bulunmadığından, temyiz istemine konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerekmektedir.
KARAR SONUCU:
 Açıklanan nedenlerle;
 Davalının temyiz isteminin kabulüne,

KARAR SONUCU:
 Açıklanan nedenlerle;
 Davalının temyiz isteminin kabulüne,
 ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesine, 14/05/2024 tarihinde, kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi. 
 
(X) KARŞI OY: Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği oyuyla Daire kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2024/2482, Karar No: 2024/2973, Tarih: 14.05.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2024/2482
Karar No : 2024/2973
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ...  Vergi Dairesi Müdürlüğü/... 
VEKİLİ	: Av. ... 
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...  Plastik Ambalaj Pazarlama Sanayi Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ	: Av. ... 
İSTEMİN	KONUSU			: ...  Vergi Mahkemesinin...  tarih  ve E:... , K:...  sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin  ...  Bölge İdare Mahkemesi ...  Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:...  sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle bu faturalara konu katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2021 yılının Mart ila Haziran, Ağustos, Eylül ve Aralık dönemleri için re’sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılmasına istemine ilişkindir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı  ...  Metal İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkındaki saptamalar düzenlediği faturaların gerçeği yansıtmadığını göstermediğinden yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu  vergi ve cezalar kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI			: Yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	... 'ÜN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 23. maddesinin (a) bendine 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanun'un 6. maddesiyle "Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır." hükmü eklenmiş olup yapılan bu düzenleme ile Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi hukuka uygunluk denetimi ile sınırlandırılarak yeniden vaka incelemesi yapamayacağı kurala bağlanmıştır.
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkün olup dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri yukarıda sözü edilen yasal düzenleme uyarınca hukuki denetimle sınırlı olarak incelenen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkün olup dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri yukarıda sözü edilen yasal düzenleme uyarınca hukuki denetimle sınırlı olarak incelenen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 14/05/2024 tarihinde  oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
(X)-KARŞI OY :
Bakılmakta olan dava, sahte fatura kullanma fiili sebebiyle yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatın kaldırılması istemiyle açılmış; verilen karara yönelik istinaf başvurusunun reddi üzerine davalı idarece bu kez temyiz yoluna başvurmuştur. Temyiz başvurusu, çoğunluk görüşüyle, kararın “hukuki denetimle sınırlı” olarak incelenmesi sonucunda bozulmasını gerektirecek bir neden bulunmadığı belirtilerek reddedilmiş ve kararın onanmasına karar verilmiştir. 
Temyiz mercilerinin esas rolü;  ülke genelinde, hukukun uygulanmasında içtihat birliğinin sağlanmasıdır. Bu bakımdan Danıştay’ın temyiz mercii olarak görevi, kural olarak, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır. Başka bir anlatımla, temyiz denetiminde, olaya uygulanacak hukuk kuralının; doğru belirlenip belirlenmediğine, doğru yorumlanıp yorumlanmadığına ve aynı zamanda doğru olarak uygulanıp uygulanmadığına bakılır; uyuşmazlığın maddi yönüyle ilgilenilmez. 2575 sayılı Danıştay Kanunu’nun 23. maddesinin (a) fıkrasına, 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanunun 6. maddesiyle eklenen cümle bu durumu kurala bağlamıştır.

Anayasa Mahkemesi’nin birçok kararında vurgulandığı gibi, “kişilerin adil bir şekilde yargılanmalarını sağlamayı ve denetlemeyi amaçlayan” gerekçeli karar hakkı adil yargılanma hakkının unsurlarından biridir. Gerekçeli karar hakkı; sadece “tarafların muhakeme sırasında ileri sürdükleri iddialarının kurallara uygun biçimde incelenip incelenmediğini bilmeleri” için değil, aynı zamanda, “demokratik bir toplumda kendi adlarına verilen yargı kararlarının sebeplerini toplumun öğrenmesinin sağlanması” için de gereklidir (Sencer Başat ve diğerleri [GK], B. No: 2013/7800, 18/6/2014, §§ 31, 34). Kanun yolu incelemesi sonucunda verilen kararda gerekçelerinin ayrıntılı olmaması bu hakkın ihlal edildiği şeklinde yorumlanmamaktadır. Kanun yolu incelemesi yapan merciinin yargılamayı yapan mahkemeyle aynı sonuca ulaşması ve bunu aynı gerekçeyi kullanarak veya atıfla kararına yansıtması, kararın gerekçelendirilmiş olması bakımından yeterlidir (Yasemin Ekşi, B. No: 2013/5486,  01/12/2013 § 57). Ancak çoğunluk görüşünde Danıştay Kanunu’nun 23’üncü maddesine atıfla "hukuki denetimle sınırlı inceleme" sonucunda karar verildiği belirtilmekle yetinilmiştir. Halbuki, incelenen uyuşmazlığın hukuki yönünün açıklığa kavuşturulması, gerekçelendirilmesi gerekir.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 341. maddesinde yer alan "Vergi ziyaı, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade eder." kuralıyla vergi ziyaı tanımlanmış; ayrıca, maddede, vergi mükellef veya sorumlusunun vergi ziyaına neden olabilecek kimi yasaya aykırı halleri sayılmıştır. Kanun’un Vergi Ziyaı Cezası başlıklı 344. maddenin ikinci fıkrasında ise, vergi ziyaına 359’uncu maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde bu cezanın üç kat olarak uygulanacağı kurala bağlanmıştır. 359. maddede de, defter, kayıt ve belgeleri tahrif edenler veya gizleyenler veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleyenler veya bu belgeleri kullananlar kaçakçılık fiilerini işlemiş olacakları belirtilmiş; ayrıca, sahte belge, “gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belge”; muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge ise, “gerçek bir muamele veya duruma dayanmakla birlikte bu muamele veya durumu mahiyet veya miktar itibariyle gerçeğe aykırı şekilde yansıtan belge” olarak tanımlanmıştır. Bu halde, 359. maddede sayılan sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme ve kullanma eylemleri ile vergi ziyaı ortaya çıkmışsa, vergi ziyaı cezası üç kat olarak kesilecektir. Vergi Usul Kanunu’nun 30. maddesinin ikinci fıkrasının (4) numaralı bendine göre de, defter kayıtları ve bunlarla ilgili vesikaların vergi matrahının doğru ve kesin olarak tespitine imkân vermeyecek derecede noksan, usulsüz ve karışık olması dolayısıyla ihticaca salih bulunmaması re’sen tarh sebebidir. Sözü edilen kurallara göre, sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenlemesi veya kullanılması re’sen takdiri gerektiren sebep olup bu hallerin varlığında, re’sen verginin tarh edileceği ve tarh edilen bu vergiye bağlı olarak da vergi ziyaı cezası kesileceği hususu belirli, ulaşılabilir ve öngörülebilir niteliktedir.

Sahte belgenin ne olduğunu (olayda sahte fatura) tanımlayan 359. madde, bakılmakta olan davada uygulanacak yasa kuralıdır. Diğer deyişle olayda, 359. maddenin yorumu ve maddi olaya uygulanması söz konusudur. Vergi usuldeki sahte fatura, gerçekte şeklen mevzuatın öngördüğüne uygundur. Ancak, bu tür fatura ile yapılan işlem, hukuk normunda nitelenen sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcıdır. Normun nitelemesi ise hukukidir. Tıpkı, ceza hukukunda gerçekleşen maddi bir olayın suç olarak nitelendirilmesi gibi. Sahte fatura olayında da, mahkemelerin yaptıkları saptamaya göre gerçek olan işlemlerin suç, yani sahte fatura kullanma/düzenleme eylemi oluşturup oluşturmadığının nitelendirilmesi söz konusudur. Bu ise, hukuki bir nitelemedir. Esasen, hukuk kuralı (norm) ölçü alınarak yapılacak her türlü niteleme, hukukidir. Temyiz mercii, 359. maddenin içeriğine göre, idareyi belgenin sahte olduğu sonucuna ulaştıran tespitlerin mahkeme hükmündeki hukuki nitelendirilmesinin denetimini yapar. 
Nitekim Danıştay’ın diğer vergi daireleri ve Vergi Dava Daireleri Kurulu, sahte fatura veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı fatura düzenlemek suretiyle elde edilen komisyon gelirinin kayıt ve beyan dışı bırakılması ile bu nitelikteki faturaların kayıtlara intikal ettirilerek katma değer vergisi uygulamasında indirim konusu yapılmasından kaynaklanan uyuşmazlıklarda verilen kararların temyiz incelemesini, uyuşmazlığın maddi/hukuki ayrımına girmeksizin yapmaktadır. Temyizde, mahkemece, bu tür belge düzenleme ve kullanma fiillerinin işlendiğine dair vergi incelemesine yetkili olanlarca düzenlenen raporda yer alan tespitlerin incelenip değerlendirilerek, davada uygulanacak hukuk kuralına göre, yaptığı hukuki nitelendirmenin hukuka uygun olup olmadığı incelemesi yapılarak sonucuna varılmaktadır. Danıştay Kanunu’nun 23. maddesine 6723 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 23/07/2016 tarihinden sonra da sürdürmektedir.
Açıklanan nedenle, temyize konu kararın uyuşmazlık konusu dönemde davacıya fatura düzenleyenler hakkındaki vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin uygulanacak kural kapsamında hukuki nitelendirmesinin hukuka uygun olup olmadığının denetiminde, söz konusu bu tespitler ile temyiz aşamasında ileri sürülen iddialar incelenerek karar verilmesi gerektiği görüşüyle karara katılmıyoruz.